Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 maja 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Polskim Bonie Turystycznym

Art. 1. Ustawa określa zasady przyznawania i realizacji świadczenia w formie Polskiego Bonu Turystycznego, zwanego

dalej „świadczeniem w formie bonu”, oraz dodatkowego świadczenia w formie Polskiego Bonu Turystycznego, zwanego dalej

„dodatkowym świadczeniem w formie bonu”.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

Polskim Bonie Turystycznym – należy przez to rozumieć dokument elektroniczny potwierdzający uprawnienie do

świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu;

2)

dziecku niepełnosprawnym – należy przez to rozumieć dziecko legitymujące się orzeczeniem o

a)

niepełnosprawności, lekkim, umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności, wydanym na podstawie

przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

b) częściowej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji albo niezdolności do samodzielnej egzystencji, wydanym na podstawie przepisów o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej egzystencji albo trwałej

lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej egzystencji, wydanym

na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników;

3)

imprezie turystycznej – należy przez to rozumieć imprezę turystyczną, o której mowa w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia

24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2211 oraz

z 2025 r. poz. 1806), imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 1 tej ustawy, oferowaną przez organizację pożytku

publicznego, a także imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 3 tej ustawy, nieobejmującą noclegu, oferowaną

przez organizację pożytku publicznego lub organizatora turystyki;

4)

organizacji pożytku publicznego – należy przez to rozumieć organizację pożytku publicznego, o której mowa w art. 20

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz. 1338);

5)

przedsiębiorcy turystycznym – należy przez to rozumieć przedsiębiorcę turystycznego, o którym mowa w art. 4 pkt 7

ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych;

6)

usłudze hotelarskiej – należy przez to rozumieć usługę hotelarską, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz. U.

z 2023 r. poz. 1944);

7)

organizatorze turystyki – należy przez to rozumieć organizatora turystyki, o którym mowa w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia

24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.

Art. 3. 1. Określenie „Polski Bon Turystyczny” może być używane wyłącznie dla oznaczenia Polskiego Bonu Turystycznego, zwanego dalej „bonem”, wygenerowanego w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

2. Określenie „Polski Bon Turystyczny” podlega ochronie prawnej.

Art. 4. 1. Świadczenie w formie bonu przysługuje osobie

1)

mającej w dniu wejścia w życie ustawy przyznane prawo do

a)

świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2026 r. poz. 508), zwanego dalej „świadczeniem wychowawczym”, lub

b) dodatku, o którym mowa w art. 80 ust. 1a, art. 113a albo art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu

rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 187 i 203), zwanego dalej

„dodatkiem”,

2)

Poz. 759

której w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2021 r. przyznano prawo do

a)

świadczenia wychowawczego na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo do tego świadczenia lub

dodatku, o którym mowa w lit. b,

b) dodatku na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo do tego dodatku lub świadczenia wychowawczego, o którym mowa w lit. a,

3)

która w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia wejścia w życie ustawy złożyła wniosek o świadczenie wychowawcze,

który został przekazany przez organ właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który do dnia wejścia w życie ustawy nie został rozpatrzony przez wojewodę,

4)

która w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2021 r. złożyła wniosek

o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1

ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który nie został rozpatrzony przez wojewodę w okresie, za który składane są informacje, o których mowa w art. 19 ust. 13

– zwanej dalej „osobą uprawnioną”.

2. Dodatkowe świadczenie w formie bonu przysługuje osobie uprawnionej, jeżeli

1)

świadczenie wychowawcze lub dodatek przysługuje na dziecko niepełnosprawne;

2)

wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego lub

3)

decyzja, o której mowa w ust. 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego.

3. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli wojewoda wydał decyzję odmawiającą

osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy

o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy

państwa w wychowywaniu dzieci.

4. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli wojewoda wydał decyzję odmawiającą

osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy

państwa w wychowywaniu dzieci.

Art. 5. 1. Za pomocą bonu dokonuje się płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane przez

przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Za pomocą bonu osoba uprawniona, o której mowa w art. 4 ust. 1

1)

pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a – może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane na rzecz

dziecka, na które tej osobie przyznano świadczenie wychowawcze;

2)

pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b – może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane na rzecz

dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, na które tej osobie przyznano dodatek;

3)

pkt 3 i 4 – może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane na rzecz dziecka,

którego dotyczy wniosek tej osoby, rozpatrywany przez wojewodę.

3. Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do osób uprawnionych, którym przyznano świadczenie w formie bonu

na podstawie art. 4 ust. 3 lub 4 oraz którym przyznano dodatkowe świadczenie w formie bonu na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 3.

4. Za pomocą bonu osoba uprawniona może dokonywać płatności wielokrotnie, aż do wyczerpania wysokości przysługującego jej świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu.

5. Bon nie podlega wymianie na gotówkę, inne prawne środki płatnicze oraz inne środki wymiany.

Art. 6. 1. Na dziecko przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł.

2. Na dziecko niepełnosprawne przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł.

3. W przypadku gdy kwota świadczenia wychowawczego została ustalona zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia

11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, każdemu z rodziców przysługuje jedno świadczenie w formie

bonu w wysokości 250 zł na dziecko, a w przypadku dziecka niepełnosprawnego – jedno świadczenie w formie bonu

w wysokości 250 zł oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie bonu w wysokości 250 zł na dziecko.

Art. 7. 1. Prawo do dokonywania płatności za pomocą bonu wygasa w dniu 31 marca 2023 r.

2. Wygaśnięcie prawa do dokonywania płatności za pomocą bonu nie uniemożliwia korzystania z usługi hotelarskiej

lub imprezy turystycznej, o których mowa w art. 5 ust. 1, w przypadku gdy płatność za tę usługę hotelarską lub imprezę

turystyczną dokonana za pomocą bonu nastąpiła do dnia 31 marca 2023 r.

3. W przypadku gdy przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego nie zrealizuje usługi hotelarskiej

lub imprezy turystycznej, niezwłocznie dokonuje zwrotu płatności przyjętej za pomocą bonu na rachunek bankowy Polskiej

Organizacji Turystycznej, zwanej dalej „POT”, oddzielnie dla każdego bonu, podając w tytule przelewu numer tego bonu.

4. W przypadku niewypłacalności przedsiębiorcy turystycznego, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, odpowiednio

1)

podmiot udzielający zabezpieczeń finansowych, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 tej ustawy,

2)

Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

– dokonuje zwrotu z tytułu zgłoszenia, o którym mowa w art. 16 tej ustawy, w wysokości płatności przyjętej za pomocą

bonu, na rachunek bankowy POT, oddzielnie dla każdego bonu, podając w tytule przelewu numer tego bonu.

5. W przypadku zwrotu środków, o których mowa w ust. 3 i 4, osobie uprawnionej przysługuje prawo do ponownego

wykorzystania tych środków poprzez dokonanie płatności za pomocą bonu.

6. POT niezwłocznie informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zwany dalej „ZUS”, o dokonaniu zwrotu środków,

o których mowa w ust. 3 i 4, oddzielnie dla każdego bonu, podając numer tego bonu oraz kwotę podlegającą zwrotowi.

7.1) Kwoty otrzymane w sposób, o którym mowa w ust. 3 i 4, są przekazywane na rachunek bankowy ministra

właściwego do spraw turystyki i stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 8. 1. W celu umożliwienia przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu przedsiębiorca turystyczny

lub organizacja pożytku publicznego realizujące usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1,

dokonują rejestracji na profilu informacyjnym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

2. Dokonując rejestracji przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego podaje następujące dane

1)

imię i nazwisko, nazwę lub firmę;

2)

adres

a)

zamieszkania – w przypadku, gdy rejestracji dokonuje przedsiębiorca turystyczny będący osobą fizyczną,

b) siedziby – w przypadku, gdy rejestracji dokonuje osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,

c)

3)

wykonywania działalności – w przypadku, gdy miejsce realizacji usług hotelarskich lub oferowania imprez turystycznych jest inne niż adres zamieszkania lub siedziby;

numer

a)

NIP – w przypadku osoby fizycznej wykonującej działalność gospodarczą, w przypadku osoby prawnej albo

w przypadku jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej,

b) PESEL – w przypadku osoby fizycznej niewykonującej działalności gospodarczej, a w przypadku jego braku –

rodzaj, numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość;

4)

informację o wpisie do

a)

właściwej ewidencji, o której mowa w art. 38 ust. 1–3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich

oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, lub

b) właściwego rejestru, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych

i powiązanych usługach turystycznych;

5)

numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – jeżeli przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego podlega obowiązkowi

wpisu do tego rejestru lub ewidencji;

6)

informację o oferowaniu usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o których mowa w art. 5 ust. 1;

6a) nazwę i adres obiektu, w którym będą realizowane usługi hotelarskie, o których mowa w art. 5 ust. 1, oraz adres strony

internetowej, jeśli jest prowadzona;

7)

numer rachunku bankowego albo rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej prowadzonego w Rzeczypospolitej Polskiej w złotych polskich, przyporządkowany do wykonywanej działalności;

1)

W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1806), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

8)

adres poczty elektronicznej przyporządkowany do wykonywanej działalności;

9)

numer telefonu przyporządkowany do wykonywanej działalności;

Poz. 759

10) imię i nazwisko osoby dokonującej rejestracji, upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy turystycznego lub

organizacji pożytku publicznego.

3. Dane, o których mowa w ust. 2, podaje się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.

4. Dokonanie rejestracji oznacza wyrażenie zgody na poddanie się czynnościom sprawdzającym, o których mowa w art. 11

ust. 1.

5. Dokonanie rejestracji oznacza zobowiązanie do zamieszczenia informacji o możliwości dokonywania płatności za

pomocą bonu za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, w szczególności w miejscu ich

realizacji lub oferowania.

6. Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego realizujące usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne,

o których mowa w art. 5 ust. 1, na bieżąco aktualizują dane, o których mowa w ust. 2, na profilu informacyjnym w systemie

teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

7. Do aktualizacji danych stosuje się odpowiednio ust. 1–4.

Art. 9. 1. Prawo do przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu przysługuje przedsiębiorcy turystycznemu oraz organizacji pożytku publicznego znajdującym się na liście przedsiębiorców turystycznych oraz organizacji

pożytku publicznego mających prawo do przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu.

2. Listę, o której mowa w ust. 1, POT udostępnia na swojej stronie internetowej.

3. Zarejestrowanie przedsiębiorcy turystycznego oraz organizacji pożytku publicznego w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 27, w sposób określony w art. 8, oznacza umieszczenie przedsiębiorcy turystycznego oraz organizacji

pożytku publicznego na liście, o której mowa w ust. 1.

4. Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1, 2 i 6.

Art. 10. 1. Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego mogą, w każdym czasie, złożyć oświadczenie o rezygnacji z prawa do przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu. Oświadczenie składa się w systemie

teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

2. Złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje usunięcie przez POT przedsiębiorcy turystycznego lub

organizacji pożytku publicznego z listy, o której mowa w art. 9 ust. 1, oraz dokonanie odpowiedniej zmiany w systemie

teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

3. Złożenie oświadczenia nie zwalnia przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego z obowiązku

realizacji usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o których mowa w art. 5 ust. 1, za które do dnia złożenia oświadczenia

przyjęto płatność dokonaną za pomocą bonu.

Art. 11. 1. POT może dokonywać czynności sprawdzających, mających na celu weryfikację zgodności ze stanem

faktycznym danych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1–7 i 10.

2. Czynności sprawdzające są dokonywane przez pracowników POT, na podstawie imiennego upoważnienia wydanego przez Prezesa POT lub osobę przez niego upoważnioną.

3. POT, w toku czynności sprawdzających, może żądać od przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego przedstawienia

1)

zaświadczenia potwierdzającego spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 38 ust. 1–3 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych;

2)

umowy o prowadzenie rachunku, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 7;

3)

dokumentu potwierdzającego upoważnienie osoby, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 10, do reprezentowania przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego;

4)

dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r.

o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.

Art. 12. W przypadku ustalenia w toku czynności sprawdzających, że dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1–3,

5 i 7, nie są zgodne ze stanem faktycznym, POT wzywa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego

do aktualizacji danych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem usunięcia z listy, o której mowa w art. 9

ust. 1.

Art. 13. W przypadku

1)

ustalenia w toku czynności sprawdzających, że dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4, 6 i 10, nie są zgodne ze

stanem faktycznym lub

2)

gdy przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego odmawia poddania się czynnościom sprawdzającym lub uniemożliwia ich przeprowadzenie

– POT usuwa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego z listy, o której mowa w art. 9 ust. 1, równocześnie dokonując odpowiedniej zmiany w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

Art. 14. 1. POT usuwa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego z listy, o której mowa w art. 9

ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, która podlega natychmiastowemu wykonaniu. Ponowna rejestracja na profilu

informacyjnym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, nie jest możliwa.

2. Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw

turystyki.

Art. 15. 1.2) W przypadku ujawnienia w wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających, że kwota płatności

dokonanej za pomocą bonu stanowi kwotę nienależnie pobraną, kwota otrzymana w wyniku dokonania tej płatności podlega

zwrotowi na rachunek bankowy POT łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia otrzymania kwoty

przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego.

2. POT ustala wysokość kwoty nienależnie pobranej oraz odsetek w drodze decyzji administracyjnej.

3. Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw

turystyki.

4.3) Kwota nienależnie pobranej płatności oraz odsetki podlegają zwrotowi na rachunek bankowy POT.

5. Za kwotę nienależnie pobranej płatności uważa się

1)

kwotę płatności dokonanej za pomocą bonu, pobraną na podstawie zarejestrowania w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 27, danych niezgodnych ze stanem faktycznym lub braku ich aktualizacji mimo wezwania,

o którym mowa w art. 12;

2)

kwotę płatności dokonanej za pomocą bonu, wydatkowaną na cele inne niż określone w art. 5 ust. 1.

6.4) Kwoty otrzymane w sposób, o którym mowa w ust. 1 i 4, są przekazywane na rachunek bankowy ministra właściwego do spraw turystyki i stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 16. POT wykonuje zadania związane z promocją bonu.

Art. 17. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielanych przez POT w celu realizacji zadań POT określonych w ustawie nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320,

z późn. zm.5)).

Rozdział 2

Realizacja bonu

Art. 18. 1. POT ustala prawo do świadczenia w formie bonu oraz prawa do dodatkowego świadczenia w formie bonu.

2. Ustalenie prawa do świadczenia w formie bonu następuje na podstawie informacji przekazanych przez ministra właściwego do spraw rodziny, dotyczących osób uprawnionych i dzieci, na które tym osobom przyznano świadczenia wychowawcze lub dodatki, złożenia przez osobę uprawnioną wniosków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub wydania

przez wojewodę decyzji, o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, zawierających dane, o których mowa w art. 26 ust. 1.

2)

3)

4)

5)

W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 620, 769, 794, 1165, 1173 i 1235 oraz

z 2026 r. poz. 252.

3. Ustalenie prawa do dodatkowego świadczenia w formie bonu następuje na podstawie złożonego w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, oświadczenia osoby uprawnionej o legitymowaniu się przez dziecko, o którym

mowa w art. 4 ust. 1, 3 i 4, orzeczeniem, o którym mowa w art. 2 pkt 2. Do oświadczenia dołącza się kopię elektroniczną

tego orzeczenia.

4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.

Art. 19. 1. Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ZUS.

2. Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które w dniu wejścia w życie ustawy

mają przyznane prawo do świadczenia wychowawczego, oraz dzieci, na które przysługuje im to świadczenie, minister właściwy

do spraw rodziny udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

3. Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które w dniu wejścia w życie ustawy

mają przyznane prawo do dodatku, oraz dzieci, na które przysługuje im ten dodatek, minister właściwy do spraw rodziny

udostępnia po otrzymaniu tych informacji od starosty.

4. Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które przed dniem wejścia w życie

ustawy złożyły wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, oraz którym przed dniem wejścia w życie ustawy wojewoda

wydał decyzję, o której mowa w art. 4 ust. 3, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu tych informacji

od wojewody.

5. Starosta przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, ministrowi właściwemu do spraw rodziny za pośrednictwem wojewody.

6. Starosta udostępnia wojewodzie informacje, o których mowa w ust. 3, w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia

w życie ustawy. Otrzymane od starosty informacje wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny w terminie

3 dni roboczych od dnia ich otrzymania.

7. Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny informacje, o których mowa w ust. 4, w terminie

3 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.

8. Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ZUS informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, w terminie 10 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.

9. Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, o których mowa w art. 4

1)

ust. 1 pkt 2 lit. a, oraz dzieci, na które przysługuje im świadczenie wychowawcze – minister właściwy do spraw rodziny

udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa

w wychowywaniu dzieci, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;

2)

ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz dzieci, na które przysługuje im dodatek – minister właściwy do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;

3)

ust. 1 pkt 4, oraz dzieci, których dotyczy ten wniosek – minister właściwy do spraw rodziny udostępnia w terminie do

15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;

4)

ust. 4, oraz dzieci, których dotyczy ta decyzja – minister właściwy do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia

miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy.

10. Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 2, starosta udostępnia wojewodzie w terminie do 5 dnia każdego miesiąca

kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy. Otrzymane od starosty informacje wojewoda przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw rodziny w terminie 5 dni od dnia ich otrzymania.

11. Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny

w terminie do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy.

12. Minister właściwy do spraw rodziny, wojewoda oraz starosta w zakresie niezbędnym do udostępnienia ZUS

informacji, o których mowa w art. 18 ust. 2, przetwarzają dane zawarte w informacji.

13. Informacje, o których mowa w ust. 9, zawierają dane osób uprawnionych oraz dzieci, na które przyznano prawo do

świadczeń wychowawczych lub dodatków, albo których dotyczyły wnioski, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub

decyzje, o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, w okresie, za który składane są informacje.

Art. 20. 1. Aktywacja bonu następuje w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, po potwierdzeniu

przez osobę uprawnioną poprawności albo po dokonaniu aktualizacji danych tej osoby dotyczących adresu poczty elektronicznej i numeru telefonu, zapisanych na profilu informacyjnym w tym systemie teleinformatycznym.

2. Osoba uprawniona na bieżąco aktualizuje dane zapisane na profilu informacyjnym tej osoby w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

Art. 21. 1. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może, na wniosek POT, dokonać weryfikacji

legitymowania się przez dziecko orzeczeniem, o którym mowa w art. 18 ust. 3.

2. Informację o braku wymaganego orzeczenia, o którym mowa w art. 18 ust. 3, uzyskaną w wyniku weryfikacji,

o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przekazuje POT.

3. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 2, POT wydaje decyzję administracyjną ustalającą nienależnie pobrane dodatkowe świadczenie w formie bonu i nakładającą obowiązek zwrotu tego świadczenia.

4.6) Kwota nienależnie pobranego dodatkowego świadczenia w formie bonu łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie podlega zwrotowi na rachunek bankowy POT.

5.7) Kwoty otrzymane w sposób, o którym mowa w ust. 4, są przekazywane na rachunek bankowy ministra właściwego

do spraw turystyki i stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 22. 1. Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie w formie bonu lub dodatkowe świadczenie w formie bonu,

jest obowiązania do jego zwrotu.

2. Za nienależnie pobrane świadczenie w formie bonu lub dodatkowe świadczenie w formie bonu uważa się świadczenie pobrane

1)

mimo braku prawa do tego świadczenia;

2)

na podstawie fałszywego oświadczenia, fałszywego dokumentu albo w innych przypadkach wprowadzenia w błąd

przez osobę, która pobrała te świadczenia;

3)

w przypadkach, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, w sytuacji gdy wojewoda pozostawił wniosek bez rozpatrzenia

albo wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego z powodów innych niż

wymienione w art. 4 ust. 3 i 4, w szczególności z powodu ukończenia przez dziecko, którego dotyczy wniosek, 18 roku

życia przed dniem wejścia w życie ustawy.

3. Do postępowania w sprawie nienależnie pobranego świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia

11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

4. Nienależnie pobrane świadczenie w formie bonu oraz dodatkowe świadczenie w formie bonu podlega egzekucji

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5. Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu

ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego

świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu stała się ostateczna.

6. Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia

w formie bonu nie jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania upłynęło więcej niż 10 lat.

Art. 23. 1. Przyznanie prawa do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu nie wymaga

wydania decyzji administracyjnej.

2. W przypadku gdy osobie uprawnionej nie ustalono prawa do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu w sposób, o którym mowa w ust. 1, w przypadku określonym w art. 18 ust. 2 i 3, POT, na wniosek

osoby uprawnionej, ustala prawo do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu w drodze

decyzji administracyjnej.

3. Odmowa przyznania świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu, uchylenie lub

zmiana prawa do tych świadczeń oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub

dodatkowego świadczenia w formie bonu następuje w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez POT.

6)

7)

W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

4. Od decyzji administracyjnych, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw

turystyki.

5. Organy administracji publicznej współpracują z POT w zakresie niezbędnym do prowadzenia postępowań administracyjnych wymienionych w ust. 2.

Art. 24. 1. Bony są przekazywane za pomocą wiadomości tekstowej na wskazany przez osobę uprawnioną numer

telefonu lub adres poczty elektronicznej.

2. Dokonanie płatności za pomocą bonu następuje z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 27.

Art. 25. POT nie ponosi odpowiedzialności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego na zasadach określonych w ustawie.

Rozdział 3

Przetwarzanie danych osobowych

Art. 26. 1. Na potrzeby obsługi bonu są przetwarzane następujące dane osobowe

1)

osób uprawnionych

a)

imię i nazwisko,

b) data urodzenia,

c)

numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL – rodzaj, numer i seria dokumentu potwierdzającego tożsamość,

d) adres zamieszkania,

e)

adres poczty elektronicznej i numer telefonu,

f)

wartość udzielonych świadczeń wychowawczych i dodatków,

g) informacje dotyczące złożenia przez osobę uprawnioną wniosków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 lub w art. 4

ust. 1 pkt 4, i przekazaniu ich do wojewody,

h) informacje dotyczące wydania przez wojewodę decyzji, o których mowa w art. 4 ust. 3 lub w art. 4 ust. 4;

2)

dzieci

a)

imię i nazwisko,

b) numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL – rodzaj, numer i seria dokumentu potwierdzającego tożsamość;

3)

informację o orzeczeniu, o którym mowa w art. 18 ust. 3.

2. Współadministratorami danych osobowych przetwarzanych na potrzeby obsługi bonu są POT i ZUS.

3. Szczegółowy zakres obowiązków i zasady odpowiedzialności w zakresie przetwarzanych danych osobowych określi

porozumienie zawarte między POT i ZUS.

4. Dane osobowe podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi do

tych danych lub przekazaniu polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane

przez współadministratora danych lub podmiot przetwarzający;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w poufności.

Rozdział 4

System teleinformatyczny

Art. 27. 1. Obsługa bonu odbywa się w systemie teleinformatycznym.

2. System teleinformatyczny rozbudowuje, dostosowuje i utrzymuje ZUS.

3. System teleinformatyczny spełnia minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych oraz zapewnia interoperacyjność systemu na zasadach określonych w Krajowych Ramach Interoperacyjności.

4. System teleinformatyczny zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych osobowych oraz środki określone w art. 32

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia

dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

5. ZUS udostępnia POT system teleinformatyczny w celu i w zakresie niezbędnym do realizacji zadań POT określonych w ustawie.

Art. 28. Uwierzytelnianie podmiotów w systemie teleinformatycznym wymaga użycia profilu zaufanego, profilu osobistego, innego środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła

krajowego identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1725 oraz z 2026 r. poz. 252), adekwatnie do poziomu

bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego dla usług świadczonych w tym systemie, danych

weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację

i uwierzytelnienie wymagane w celu realizacji usługi online, albo innych technologii, jeżeli zostaną udostępnione w tym

systemie.

Art. 29. 1. Zapewnienie działania funkcji systemu teleinformatycznego polega także na możliwości obsługi błędów

związanych z realizacją bonu.

2. Osoba uprawniona, przedsiębiorca turystyczny oraz organizacja pożytku publicznego mogą zgłaszać błędy za pomocą

udostępnionego narzędzia komunikacji współpracującego z systemem teleinformatycznym.

3. Narzędzie komunikacji do zgłoszeń błędów oraz udzielania informacji związanych z obsługą bonu zapewnia i obsługuje ZUS we współpracy z POT.

Art. 30. Do zamówień na usługi lub dostawy mających na celu realizację ustawy przez ZUS, w tym w szczególności

do rozbudowy, dostosowania lub utrzymania systemu teleinformatycznego, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września

2019 r. – Prawo zamówień publicznych.

Art. 31. 1. W terminie do dnia 30 września 2023 r. ZUS przekaże POT dane zgromadzone w systemie teleinformatycznym.

2. POT przechowuje dane otrzymane od ZUS do dnia 31 grudnia 2026 r.

Rozdział 5

Finansowanie i sprawozdawczość

Art. 32. 1. Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji określonych w ustawie

zadań przez ZUS są ponoszone z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, a w przypadku jego likwidacji – z budżetu państwa.

2. Koszty realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS wynoszą 1 % kwoty przekazanej na realizację płatności

za bony.

3. Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji określonych w ustawie zadań

przez ZUS minister właściwy do spraw turystyki przekaże ZUS na podstawie pisemnych wniosków określających ich wysokość, składanych przez ZUS do 15 dnia każdego miesiąca, poprzedzającego miesiąc wypłaty.

4. Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji określonych w ustawie zadań

przez ZUS są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy wskazany przez ZUS w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca poprzedzającego miesiąc wypłaty.

5. Minister właściwy do spraw turystyki na wniosek ZUS może przekazać dodatkowe środki finansowe przeznaczone

na realizację płatności za bony na podstawie pisemnych wniosków określających ich wysokość, składanych przez ZUS

w terminie innym niż określony w ust. 3. Środki są przekazywane w terminie do 7 dni roboczych od dnia otrzymania

wniosku.

6.8) Odsetki od środków zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa i są

przekazywane na rachunek bankowy wskazany przez ministra właściwego do spraw turystyki, w terminie 5 dni roboczych

od dnia ich naliczenia.

8)

W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Art. 33. ZUS realizuje płatność za bon na rzecz przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego

w terminie 14 dni od dnia przyjęcia płatności za pomocą bonu, na rachunek, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 7.

Art. 34. 1. Ostateczne rozliczenie realizacji płatności na rzecz przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku

publicznego następuje w terminie 15 dni od dnia, o którym mowa w art. 7 ust. 1.

2. Niewykorzystane środki otrzymane od ministra właściwego do spraw turystyki ZUS zwraca na rachunek wskazany

przez tego ministra w terminie 7 dni od dnia płatności, o której mowa w ust. 1.

Art. 35. 1. (uchylony)9)

2.10) Źródłem finansowania zadań POT wynikających z ustawy jest dotacja celowa z budżetu państwa przekazywana

przez ministra właściwego do spraw turystyki.

Art. 36. 1. POT zawiera z ministrem właściwym do spraw turystyki umowę w sprawie finasowania realizacji zadań

określonych w ustawie.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

zakres zadań;

2)

warunki i tryb przekazywania środków na realizację zadań;

3)

czas trwania umowy;

4)

zakres sprawozdawczości i obowiązki sprawozdawcze;

5)

warunki zwrotu środków;

6)

warunki rozwiązania umowy;

7)

sposób rozliczenia.

Art. 37. POT prowadzi wyodrębnioną ewidencję księgową środków otrzymanych na podstawie umowy, o której mowa

w art. 36 ust. 1.

Rozdział 6

Przepisy karne

Art. 38. 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w nazwie, w firmie lub do określenia wykonywanej przez

siebie działalności gospodarczej albo w reklamie określenia „Polski Bon Turystyczny”, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

2. Reklamą jest przekaz handlowy, pochodzący od podmiotu publicznego lub prywatnego, w związku z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług;

reklamą jest także autopromocja.

3. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

Art. 39. Kto przyjmuje płatność za realizację bonu niezgodnie z przeznaczeniem, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Rozdział 7

Przepisy zmieniające, dostosowujące i końcowe

Art. 40–43. (pominięte)

Art. 44. Minister właściwy do spraw turystyki poda do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o terminie możliwości

1)

rejestracji w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego;

2)

aktywacji bonów w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

9)

Przez art. 3 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

10)

Art. 45. 1. W roku 2022 minister właściwy do spraw rodziny udostępni ZUS informacje, o których mowa w art. 19

ust. 9, za grudzień 2021 r., w terminie do dnia 15 lutego 2022 r.

2. W roku 2022 starosta udostępni ministrowi właściwemu do spraw rodziny, za pośrednictwem wojewody, informacje,

o których mowa w art. 19 ust. 9 pkt 2, za grudzień 2021 r., w terminie do dnia 10 lutego 2022 r.

Art. 46. Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji zadań określonych

w ustawie przez ZUS, o których mowa w art. 32 ust. 3, zostaną po raz pierwszy przekazane w wysokości uzgodnionej przez

ministra właściwego do spraw turystyki i ZUS, w uzgodnionym terminie, na wskazany rachunek bankowy.

Art. 47. Wartość bonu jest wolna od egzekucji oraz nie podlega wliczeniu do dochodu uprawniającego do wszelkich

świadczeń i dodatków przysługujących na podstawie przepisów odrębnych.

Art. 48. Minister właściwy do spraw turystyki w terminach do dnia 31 sierpnia 2021 r., do dnia 31 sierpnia 2022 r. oraz

do dnia 31 sierpnia 2023 r. przedstawi Sejmowi informację w sprawie realizacji ustawy oraz oceny skuteczności i efektów

ekonomicznych bonów.

Art. 49. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia11).

11)

Ustawa została ogłoszona w dniu 17 lipca 2020 r.

Warszawa, dnia 11 czerwca 2026 r.

Poz. 759

O B W IE S Z CZ E N I E

M AR S ZA ŁK A S EJ MU RZ E C ZY PO S PO LI T EJ PO L SK I EJ

z dnia 29 maja 2026 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Polskim Bonie Turystycznym

1. Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych

aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy

z dnia 15 lipca 2020 r. o Polskim Bonie Turystycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 35), z uwzględnieniem stanu prawnego na dzień

28 maja 2026 r. oraz zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o imprezach turystycznych

i powiązanych usługach turystycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1806).

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 4 i art. 6 ustawy z dnia

7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. poz. 1806), które stanowią

„Art. 4. 1. W latach 2026–2035 maksymalny limit wydatków budżetu państwa, będących skutkiem finansowym

wejścia w życie ustawy w zakresie określonym w art. 3, wynosi w roku

1)

2026 – 1 420 tys. zł;

2)

2027 – 1 145 tys. zł;

3)

2028 – 759 tys. zł;

4)

2029 – 231 tys. zł;

5)

2030 – 100 tys. zł;

6)

2031 – 100 tys. zł;

7)

2032 – 100 tys. zł;

8)

2033 – 100 tys. zł;

9)

2034 – 100 tys. zł;

10) 2035 – 100 tys. zł.

2. W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy limitu wydatków, w szczególności

w przypadku przekroczenia w pierwszym półroczu danego roku 65 % limitu określonego w ust. 1, Polska Organizacja

Turystyczna przygotowuje propozycję mechanizmu korygującego, polegającego na obniżeniu wysokości tych wydatków w drugim półroczu do poziomu gwarantującego, że limit ten nie zostanie przekroczony, i przedkłada ją do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw turystyki.

3. Polska Organizacja Turystyczna monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz

wdraża zaakceptowany mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 2.”

„Art. 6. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 oraz pkt 9,

w zakresie zmienianego art. 31 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2026 r.”.

Marszałek Sejmu: W. Czarzasty

Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej z dnia 29 maja 2026 r. (Dz. U. poz. 759)

US T AW A

z dnia 15 lipca 2020 r.

o Polskim Bonie Turystycznym

Rozdział 1

Przepisy ogólne