PL
Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 13 czerwca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego
Statutory Text (4 Articles)
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego (Dz. U. poz. 1754) wprowadza się następujące zmiany
1)
w załączniku nr 1 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK (SYMBOL CYFROWY 343204) w tabeli
a)
uchyla się pozycję SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: JUBILERSTWO,
b) po pozycji SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: WZORNICTWO ARTYSTYCZNE dodaje się pozycję SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: ZŁOTNICTWO w brzmieniu
SPECJALIZACJA ARTYSTYCZNA: ZŁOTNICTWO
Specjalność – projektowanie użytkowe
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
1. Przyswojenie wiedzy
w zakresie złotnictwa.
2. Kreacja
w zakresie
złotnictwa.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
Kompetencje
3. Działania
warsztatowe.
4. Prezentacja
publiczna.
5. Funkcjonowanie
w środowisku
artystycznym.
1. Przyswojenie wiedzy w zakresie złotnictwa.
Uczeń/słuchacz
1)
2)
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii, przepisami
bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) wymienia środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań
artystycznych;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka czynników
szkodliwych.
2) historia i wiedza
w zakresie złotnictwa;
1) omawia w zarysie historię złotnictwa;
2) wymienia reprezentatywne dzieła oraz ich autorów;
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej – kultura i ochrona dziedzictwa narodowego,
na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. poz. 740).
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 854, 1562, 1635 i 1933 oraz z 2025 r. poz. 619,
620, 622 i 769.
3) określa osiągniecia technologiczne złotnictwa;
4) definiuje pojęcia w zakresie złotnictwa;
5) wskazuje przepisy prawa probierczego;
6) omawia zasady obrotu kamieniami i metalami szlachetnymi.
3) warsztat i technologia
w zakresie złotnictwa.
1) rozpoznaje rodzaje metali szlachetnych i kolorowych;
2) omawia podstawowe techniki i procesy
a) przemysłowej produkcji biżuterii i form złotniczych,
b) wykonywania biżuterii i form złotniczych,
c) zdobienia form złotniczych;
3) określa materiały używane w biżuterii oraz omawia ich właściwości;
4) charakteryzuje narzędzia, sprzęt i urządzenia stosowane podczas wykonywania form
złotniczych.
2. Kreacja w zakresie złotnictwa.
Uczeń/słuchacz
1) projektowanie w zakresie
złotnictwa;
1) gromadzi materiały koncepcyjne i pomocnicze;
2) określa założenia projektowe tematu;
3) dobiera materiały i technikę wykonania do koncepcji pracy;
4) wykonuje szkice, projekty, makiety, modele;
5) wskazuje kolejne etapy pracy w zależności od zamierzonych efektów;
6) wykonuje prostą dokumentację techniczną.
2) stosowanie artystycznych
środków wyrazu.
1) obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje;
2) kreuje formę przestrzenną i płaską z wyobraźni;
3) umiejętnie transformuje pojęcia i idee na język form złotniczych;
4) wykorzystuje wiedzę z innych dziedzin sztuki i dorobku kulturowego;
5) poszukuje nowych rozwiązań i twórczo eksperymentuje;
6) stosuje zasady z zakresu ochrony własności intelektualnej.
3. Działania warsztatowe.
Uczeń/słuchacz
1) organizacja warsztatu
pracy;
1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) stosuje środki ochrony indywidualnej i zbiorowej;
3) przygotowuje produkty i półfabrykaty biżuteryjne;
4) dobiera akcesoria złotnicze oraz sprzęt pomocniczy;
5) rozpoznaje wady materiałów używanych w złotnictwie;
6) planuje przebieg pracy.
2) sprzęt i narzędzia do
realizacji pracy;
1) stosuje narzędzia i urządzenia wspomagające projektowanie biżuterii, w tym cyfrowe;
2) posługuje się narzędziami, maszynami i urządzeniami do obróbki metali;
3) stosuje materiały eksploatacyjne;
4) stosuje narzędzia i urządzenia do zdobienia wyrobów złotniczych;
5) kontroluje sprawność działania urządzeń i narzędzi złotniczych;
6) podejmuje proste czynności związane z konserwacją urządzeń i narzędzi złotniczych;
7) posługuje się sprzętem zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.
3) realizacja pracy.
1) wykonuje prace z użyciem różnych technik;
2) posługuje się środkami wyrazu artystycznego charakterystycznymi dla złotnictwa;
3) realizuje różnorodne techniki zdobienia powierzchni wyrobów złotniczych;
4) stosuje podstawowe oprawy kamieni ozdobnych;
5) realizuje etapy pracy we właściwej kolejności.
4. Prezentacja publiczna.
Uczeń/słuchacz
1) prezentacja w przestrzeni
wystawienniczej;
1) aranżuje przestrzeń ekspozycyjną;
2) wykonuje czynności związane z doborem systemów wystawienniczych i warunków
ekspozycji biżuterii;
3) dobiera oświetlenie ekspozycji biżuterii;
4) dokonuje publicznych prezentacji swoich prac.
2) prezentacja w mediach
cyfrowych.
1) dobiera metody publikacji internetowych;
2) publikuje obrazy cyfrowe z zachowaniem ochrony własności intelektualnej.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń/słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej;
7) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
8) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
9) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) współpraca w zespole;
1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu.
3) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za podejmowane
decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym technologii i technice stosowanej w zawodzie, np.
pracownia specjalistyczna, warsztat.
2. Wyposażenie pomieszczenia dydaktycznego
1) metale szlachetne, metale kolorowe, kamienie ozdobne;
2) materiały eksploatacyjne używane do realizacji, obróbki i zdobienia metalu oraz oprawy kamieni ozdobnych;
3) narzędzia, maszyny i urządzenia złotnicze.
3. Galeria lub przestrzeń wystawiennicza.
2)
w załączniku nr 3 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR SCEN MUZYCZNYCH
(SYMBOL CYFROWY 343601) część OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE REALIZOWANE TYLKO W SPECJALNOŚCI WOKALNO-BALETOWEJ otrzymuje brzmienie
„OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE REALIZOWANE TYLKO W SPECJALNOŚCI
WOKALNO-BALETOWEJ
CHÓR
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu śpiewania w chórze.
2. Wykształcenie
umiejętności śpiewania
w chórze.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
Kompetencje
3. Prezentacja
publiczna.
4. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu śpiewania w chórze.
Słuchacz
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) technika wokalna;
charakteryzuje technikę wokalną w zakresie aparatu głosowego, artykulacyjnego
i oddechowego.
3) literatura chóralna.
1) wskazuje podstawowe informacje na temat wykonywanych utworów;
2) rozróżnia epoki, formy, style, gatunki oraz faktury realizowanych utworów;
3) definiuje elementy dzieła muzycznego niezbędne do interpretowania wykonywanych
utworów.
2. Wykształcenie umiejętności śpiewania w chórze.
Słuchacz
1) emisja głosu;
1) zachowuje prawidłową postawę podczas śpiewu w chórze;
2) koordynuje działanie oddechu, aparatu fonacyjnego i artykulacyjnego;
3) posługuje się prawidłową techniką wokalną w celu realizacji elementów dzieła
muzycznego wykonywanych utworów;
4) prawidłowo posługuje się rejestrem głowowym;
5) operuje środkami wyrazu artystycznego.
2) technika wykonawcza;
1) czyta nuty a vista;
2) samodzielnie odczytuje zapis nutowy oraz realizuje warstwę tekstową;
3) współpracuje z dyrygentem oraz z grupą w zespole;
4) wykonuje utwory z różnych epok, o różnorodnej tematyce i fakturze a cappella
i z towarzyszeniem instrumentów lub zespołów;
5) wykonuje część utworów z pamięci;
6) kontroluje wyrównanie i spójność brzmienia.
3) interpretacja.
1) współtworzy ogólny wyraz artystyczny;
2) interpretuje utwory przygotowane pod kierunkiem dyrygenta;
3) wykazuje zaangażowanie emocjonalne podczas występu.
3. Prezentacja publiczna.
Słuchacz
praktyka estradowa.
1) uczestniczy w występach chóru;
2) stosuje zasady poprawnego zachowania podczas publicznej prezentacji;
3) opanowuje tremę;
4) koncentruje się podczas występu;
5) prezentuje utwory zgodnie z koncepcją artystyczną dyrygenta.
4. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa.
1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku;
2) angażuje się w działania zespołu i bierze odpowiedzialność za efekt końcowy
wspólnej pracy;
3) współpracuje w chórze, budując relacje oparte na zaufaniu i wzajemnym szacunku.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna mieszcząca wszystkich chórzystów, dostosowana akustycznie.
2. Wyposażenie: fortepian lub pianino, odpowiednia liczba krzeseł.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
4. Sala koncertowa lub kameralna z podestami.
DYKCJA I RECYTACJA
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu dykcji i recytacji.
2. Wykształcenie umiejętności
posługiwania się aparatem
głosowym w mowie i śpiewie.
3. Pogłębianie i aktualizowanie wiedzy oraz
doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym
z wykorzystaniem technologii informacyjnej
i komunikacyjnej.
Treści nauczania
Poz. 852
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu dykcji i recytacji.
Słuchacz
1) budowa aparatu głosowego
i jego funkcjonowanie;
1) nazywa poszczególne narządy aparatu głosowego;
2) wyjaśnia zasady powstawania głosu i jego działania;
3) wymienia zasady dbania o higienę głosu.
2) fonetyka polska i normy
wymowy;
1) klasyfikuje głoski polskie;
2) formułuje zasady wymowy (ortofonii) polskiej.
3) zasady interpretacji
artystycznej wiersza i prozy.
1) definiuje elementy prozodii;
2) wyjaśnia różnice między wierszem i prozą;
3) nazywa podstawowe cechy tekstu wierszowanego.
2. Wykształcenie umiejętności posługiwania się aparatem głosowym w mowie i śpiewie.
Słuchacz
1) aparat mowy;
1) stosuje prawidłową impostację dźwięku;
2) kontroluje technikę oddychania wraz z optymalnym wykorzystaniem rezonatorów;
3) realizuje artykulację głosek zgodnie z zasadami języka polskiego;
4) realizuje zgodnie z zasadami wymowy zbitki spółgłoskowe;
5) wdraża zasady higieny głosu.
2) technika wykonawcza;
1) stosuje normy wymowy w interpretacji tekstu mówionego i śpiewanego;
2) używa norm wymowy w wypowiedziach własnych;
3) stosuje poprawne akcentowanie wyrazów;
4) posługuje się rytmem oddechowym zgodnym z frazowaniem;
5) stosuje zróżnicowaną intonację i frazowanie;
6) operuje zróżnicowaną barwą i natężeniem głosu.
3) interpretacja.
1) dokonuje analizy tekstu pod względem treści i formy;
2) dobiera środki wyrazu scenicznego do interpretacji utworu;
3) realizuje zasady obowiązujące w interpretacji wiersza;
4) wykorzystuje ekspresję ciała jako pozawerbalny środek wyrazu.
3. Pogłębianie i aktualizowanie wiedzy oraz doskonalenie umiejętności zawodowych, w tym z wykorzystaniem
technologii informacyjnej i komunikacyjnej.
Słuchacz
rozwój artystyczny
i zawodowy.
1) analizuje i ocenia własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności, wykorzystując różne źródła
informacji, w tym internetowe bazy wiedzy i serwisy strumieniowe, potrafi dokonać
selekcji materiałów i krytycznie je ocenić;
4) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
5) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala dydaktyczna.
2. Wyposażenie sali: tablica w pięciolinię, lustro, instrument klawiszowy (klasyczny lub elektroniczny), sprzęt
audiowizualny.
FORTEPIAN DLA AKTORÓW SCEN MUZYCZNYCH
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu podstaw gry na
fortepianie.
2. Wykształcenie
umiejętności gry na
instrumencie.
Kompetencje
3. Prezentacja
publiczna.
4. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Poz. 852
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu podstaw gry na fortepianie.
Słuchacz
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) historia instrumentu i wiedza
w zakresie literatury przedmiotu;
1) omawia w zarysie historię fortepianu;
2) wymienia kompozytorów z różnych epok tworzących utwory fortepianowe.
3) budowa i pielęgnacja
instrumentu;
omawia budowę instrumentu oraz zasady jego pielęgnacji.
4) technika wykonawcza.
1) omawia warsztat wykonawczy;
2) opisuje możliwości techniczne instrumentu;
3) omawia zasady transpozycji.
2. Wykształcenie umiejętności gry na instrumencie.
Słuchacz
1) aparat gry;
1) używa swobodnego aparatu gry;
2) kontroluje prawidłową postawę, ułożenie rąk i palców podczas gry.
2) technika gry;
1) stosuje różne sposoby efektywnego przygotowania do gry;
2) posługuje się różnorodnymi technikami artykulacyjnymi, dynamiką i agogiką oraz
potrafi modulować barwę dźwięku;
3) dysponuje odpowiednią techniką, pozwalającą na wykonywanie utworów o różnym
charakterze;
4) posługuje się pedalizacją.
3) interpretacja;
1) interpretuje utwory zgodnie ze stylem danej epoki;
2) dobiera środki wyrazu zgodnie z charakterem prezentowanego utworu;
3) wykazuje się w grze muzykalnością i wrażliwością artystyczną.
4) specjalistyczna
terminologia, notacja
muzyczna;
1) posługuje się specjalistyczną terminologią;
2) realizuje zasady notacji muzycznej;
3) czyta nuty a vista;
4) transponuje proste schematy do rozśpiewania.
5) samodzielna praca;
1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje proces ćwiczenia poszczególnych elementów warsztatu według
wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własną grę podczas ćwiczenia;
4) potrafi ocenić jakość wykonywanych zadań;
5) stosuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów teoretycznych;
6) stosuje różne sposoby zapamiętywania tekstu nutowego;
7) korzysta z narzędzi pomocnych w ćwiczeniu;
8) planuje i organizuje systematyczną pracę.
6) współpraca.
1) realizuje zadania artystyczne w grze z innymi słuchaczami lub nauczycielem;
2) dostosowuje sposób gry do składu i aparatu wykonawczego oraz do charakteru utworu.
3. Prezentacja publiczna.
Słuchacz
1) praktyka estradowa;
1) koncentruje się podczas występu;
2) opanowuje tremę;
3) stosuje zasady i normy poprawnego zachowania podczas publicznej prezentacji;
4) wykonuje z pamięci część utworów ze swojego repertuaru.
2) prezentacja w mediach
cyfrowych.
1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań artystycznych;
2) obsługuje sprzęt elektroniczny umożliwiający rejestrację swojej gry;
3) potrafi publikować swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony
własności intelektualnej.
4. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe i sposoby ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa.
1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku;
2) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna dostosowana akustycznie.
2. Wyposażenie sali: fortepian lub pianino, ława fortepianowa regulowana.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
4. Sala koncertowa lub kameralna.
JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu języka obcego
nowożytnego.
2. Wykształcenie umiejętności
posługiwania się językiem obcym
nowożytnym.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu języka obcego nowożytnego.
Słuchacz
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) kształcenie językowe;
1) identyfikuje podstawowy zasób środków językowych (leksykalnych,
gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych);
2) klasyfikuje wiedzę oraz umiejętności rozumienia, tworzenia i wykorzystywania
wypowiedzi w języku obcym nowożytnym;
3) omawia struktury gramatyczne i leksykalne.
3) kształcenie kulturowe.
1) charakteryzuje wypowiedzi umożliwiające komunikowanie się w środowisku
artystycznym;
2) określa formę przekazu ustnego lub pisemnego, w tym prostych tekstów
związanych z wykonywaniem czynności zawodowych typowych dla twórczości
wokalno-baletowej.
2. Wykształcenie umiejętności posługiwania się językiem obcym nowożytnym.
Słuchacz
1) komunikacja i wiedza
o języku obcym nowożytnym;
1) formułuje wypowiedzi ustne i pisemne w języku obcym nowożytnym i określa
kontekst wypowiedzi;
2) określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
3) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi;
4) wskazuje w wypowiedzi określone informacje;
5) wymienia informacje w określonym porządku;
6) rozróżnia opowiadanie o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach
z przeszłości i teraźniejszości;
7) omawia i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia opinie i poglądy innych
osób.
2) kultura i integracja
międzyprzedmiotowa.
Poz. 852
1) zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego, w tym prostych tekstów
związanych z wykonywaniem typowych czynności zawodowych;
2) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach
wizualnych;
3) podaje określone zwroty sytuacyjne: składa życzenia i gratulacje, odpowiada na
życzenia i gratulacje, proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi
proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
4) wskazuje styl wypowiedzi odpowiedni do sytuacji;
5) formułuje wypowiedzi dotyczące typowych sytuacji, w tym związanych
z komunikowaniem się w środowisku pracy;
6) wskazuje i uzasadnia swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się
z opiniami innych osób.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze, posługując się danym
językiem obcym nowożytnym;
8) zdobywa wiedzę w zakresie życia artystycznego w krajach obszaru poznawanego
języka obcego nowożytnego.
2) współpraca w zespole;
1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym wymogom nauczania języka obcego nowożytnego.
NAUKA O MUZYCE
Treści nauczania
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu nauki
o muzyce.
2. Wykorzystanie w praktyce
wiadomości z zakresu nauki
o muzyce.
3. Pogłębianie
i aktualizowanie wiedzy
oraz doskonalenie
umiejętności
zawodowych, w tym
z wykorzystaniem
technologii
informacyjnej
i komunikacyjnej.
Kryteria weryfikacji – słuchacz
1) materiał dźwiękowy;
1) definiuje pojęcie
materiału dźwiękowego;
wskazuje na podstawie przykładu
słuchowego i materiałów wizualnych
1) analizuje i ocenia
własne kompetencje;
2) wymienia różne
przykłady materiału
dźwiękowego.
różne rodzaje materiału
dźwiękowego.
2) elementy dzieła
muzycznego;
charakteryzuje elementy
dzieła muzycznego.
rozpoznaje na podstawie przykładu
słuchowego i materiałów wizualnych
rodzaje melodyki, rytmiki,
harmoniki, dynamiki, artykulacji,
agogiki i kolorystyki.
3) faktura muzyczna;
określa rodzaje faktury
muzycznej
1) ze względu na
obsadę;
2) ze względu na układ
głosów.
rozpoznaje na podstawie przykładu
słuchowego i materiałów wizualnych
rodzaj faktury muzycznej.
4) zasady kształtowania
dzieła muzycznego;
charakteryzuje
podstawowe zasady
kształtowania dzieła
muzycznego (zasada
ewolucyjna, okresowa).
rozpoznaje na podstawie przykładu
słuchowego lub materiałów
wizualnych zasadę kształtowania
dzieła muzycznego.
5) współczynniki dzieła
muzycznego;
charakteryzuje
współczynniki dzieła
muzycznego (motyw,
fraza, zdanie, okres
muzyczny).
porządkuje za pomocą analizy
słuchowej, wzrokowej lub słuchowo-wzrokowej współczynniki dzieła
muzycznego.
6) obsada wykonawcza;
1) nazywa i klasyfikuje
a) instrumenty
muzyczne używane
w muzyce artystycznej,
b) głosy ludzkie,
c) rodzaje zespołów
muzycznych;
2) klasyfikuje
europejskie
i pozaeuropejskie
instrumenty ludowe;
3) rozróżnia instrumenty
współczesne i dawne;
4) definiuje techniki
wykonawcze.
1) rozpoznaje na podstawie
przykładu słuchowego lub
materiałów wizualnych
a) instrumenty muzyczne używane
w muzyce artystycznej,
b) głosy ludzkie,
c) rodzaje zespołów muzycznych;
2) rozpoznaje przykłady wykraczania
poza tradycyjne sposoby grania
i śpiewania;
3) odczytuje partyturę klasyczną
i graficzną;
4) śledzi nagranie z nutami (w tym
utworów z XX i XXI wieku).
7) wykonawcy muzyki
klasycznej;
1) wymienia wybitnych
wykonawców muzyki
klasycznej
instrumentalistów,
wokalistów
i dyrygentów (w tym
muzyki dawnej
i współczesnej);
2) opisuje ewolucję
pozycji muzyka na
przestrzeni dziejów.
rozpoznaje wybitnych wykonawców
muzyki klasycznej
instrumentalistów, wokalistów
i dyrygentów, przyporządkowuje
nazwisko do specjalizacji.
8) tańce;
1) charakteryzuje
wybrane tańce suity
barokowej;
1) rozpoznaje na podstawie
przykładów słuchowych lub
materiałów wizualnych wybrane
tańce suity barokowej;
Poz. 852
2) identyfikuje obszary
wiedzy i umiejętności
wymagające
doskonalenia;
3) aktualizuje swoją
wiedzę i rozwija
umiejętności,
wykorzystując różne
źródła informacji, w tym
internetowe bazy wiedzy
i serwisy strumieniowe,
potrafi dokonać selekcji
materiałów i krytycznie
je ocenić;
4) angażuje się
w realizację
wyznaczonych zadań;
5) aktywnie uczestniczy
w życiu artystycznym.
2) definiuje pojęcie
tańca stylizowanego;
3) rozróżnia
podstawowe tańce
towarzyskie.
2) rozpoznaje przykłady stylizacji
w twórczości czołowych polskich
kompozytorów;
3) rozpoznaje na podstawie
przykładu słuchowego lub
materiałów wizualnych wybrane
tańce towarzyskie, w tym walc,
tango.
9) muzyka filmowa;
1) omawia cechy
i funkcje muzyki
filmowej;
2) wymienia czołowych
kompozytorów muzyki
filmowej i ich realizacje.
1) interpretuje rolę muzyki
w połączeniu z obrazem na
wybranych przykładach filmowych;
2) porządkuje chronologicznie
wybrane dzieła muzyki filmowej.
10) muzyka etniczna
i rozrywkowa;
1) charakteryzuje
wybrane style muzyki
etnicznej
i rozrywkowej;
2) podaje czołowych
przedstawicieli
wybranych stylów
muzyki rozrywkowej.
rozpoznaje z nagrania wybrane style
muzyki etnicznej i rozrywkowej.
11) nośniki
fonograficzne;
charakteryzuje dzieje
zapisu i odtwarzania
dźwięku.
1) rozpoznaje różne nośniki
i urządzenia fonograficzne;
2) rozpoznaje powszechnie
stosowane formaty plików
dźwiękowych;
3) korzysta z serwisów
strumieniowych w celu
zapoznawania się z dziełami
muzycznymi oraz ich wykonawcami.
12) media;
rozróżnia funkcje
i rodzaje mediów
poświęconych muzyce
klasycznej (stacje
telewizyjne i radiowe,
czasopisma, serwisy
internetowe).
1) wyszukuje w mediach aktualności
z życia muzycznego;
2) sporządza harmonogram
aktualnych wydarzeń muzycznych.
13) życie muzyczne;
1) wymienia
najważniejsze muzyczne
instytucje kultury
w Polsce (filharmonie,
opery, orkiestry, zespoły
pieśni i tańca);
2) wskazuje
najważniejsze polskie
konkursy muzyczne
oraz festiwale (w tym
muzyki dawnej
i współczesnej).
1) dopasowuje do typu instytucji
kultury wykonywane tam formy
i gatunki muzyczne;
2) korzysta z oferty muzycznych
instytucji kultury oraz wydarzeń
organizowanych przez szkołę;
3) wykorzystuje uczestnictwo
w różnych formach życia
kulturalnego do przedstawiania opinii
na ich temat.
14) prawo autorskie.
1) definiuje, kogo i co
chroni prawo autorskie;
2) omawia prawo do
ochrony wizerunku
własnego i innych osób.
stosuje przepisy prawa związane
z rozpowszechnianiem utworów.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala dydaktyczna.
2. Wyposażenie sali: tablica w pięciolinię, instrument klawiszowy (klasyczny lub elektroniczny), sprzęt audiowizualny.
PANTOMIMA
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
1. Przyswojenie podstawowej
wiedzy z zakresu pantomimy.
2. Wykształcenie
umiejętności
wykorzystania
w praktyce wiedzy
z zakresu pantomimy.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
Kompetencje
3. Kreacja
artystyczna.
4. Prezentacja
publiczna.
5. Funkcjonowanie
w środowisku
artystycznym.
1. Przyswojenie podstawowej wiedzy z zakresu pantomimy.
Słuchacz
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa podstawowe warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) wiedza z zakresu
pantomimy;
1) klasyfikuje wybrane kierunki rozwoju pantomimy w różnych epokach;
2) opisuje twórczość artystyczną mistrzów pantomimy z wybranych okresów jej
rozwoju.
3) technika pantomimy.
1) wyjaśnia terminologię stosowaną w zakresie pantomimy;
2) podaje zasady wykonania poszczególnych elementów technicznych typowych dla
wybranych form pantomimy;
3) definiuje zasady budowy etiudy pantomimicznej.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu pantomimy.
Słuchacz
1) technika pantomimy;
1) posługuje się koordynacją ruchu właściwą dla technik scenicznych;
2) planuje i kontroluje swoje przemieszczanie się w przestrzeni scenicznej;
3) przestrzega podstawowych zasad rozciągania, wzmacniania i rozluźniania ciała;
4) wykorzystuje pamięć muzyczno-ruchową.
2) samodzielna praca.
1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje samodzielny proces ćwiczenia poszczególnych części ciała oraz
wybranych elementów technicznych według wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własne wykonanie podczas ćwiczenia;
4) dokonuje oceny jakości wykonywanych zadań.
3. Kreacja artystyczna.
Słuchacz
kreacja artystyczna.
1) tworzy charakter postaci za pomocą retoryki gestu, ekspresji ciała, elementów
aktorstwa i elementów techniki pantomimicznej;
2) współtworzy ogólny wyraz artystyczny w kontakcie z partnerem bądź partnerami
z zespołu;
3) ocenia warunki sceniczne i dostosowuje do nich sposób wykonania etiudy.
4. Prezentacja publiczna.
Słuchacz
1) praktyka sceniczna;
1) wykonuje etiudę pantomimiczną;
2) koncentruje się podczas występu;
3) opanowuje tremę;
4) stosuje zasady odpowiedniego zachowania podczas prezentacji scenicznej.
2) prezentacja w mediach
cyfrowych.
Poz. 852
1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań artystycznych;
2) publikuje swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony własności
intelektualnej.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa.
1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku
artystycznym;
2) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala baletowa.
2. Wyposażenie sali: ściana z lustrami.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
STEP
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu stepu.
2. Wykształcenie
umiejętności
wykorzystania
w praktyce wiedzy
z zakresu stepu.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
Kompetencje
3. Kreacja
artystyczna.
4. Prezentacja
publiczna.
5. Funkcjonowanie
w środowisku
artystycznym.
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu stepu.
Słuchacz
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa podstawowe warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) historia i wiedza;
1) rozróżnia klasyczne i współczesne style stepowania;
2) omawia historię rozwoju stepu na świecie i wymienia wybitnych twórców
o znaczącym dorobku artystycznym;
3) wymienia międzynarodowe nazewnictwo związane ze stepem;
4) charakteryzuje rytmiczne frazy choreograficzne;
5) omawia znaczenie tańca tap dance w warsztacie współczesnego aktora musicalowego.
3) technika.
1) rozróżnia różne elementy stepu – wybrane techniki i kombinacje historyczne
i współczesne;
2) identyfikuje sposoby ćwiczenia stepu, wybrane metody rozgrzewki, tworzenia
choreografii oraz własnych kombinacji i improwizacji.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu stepu.
Słuchacz
1) technika taneczna;
1) wykonuje przygotowane przez pedagoga stepowane choreografie musicalowe;
2) wkomponowuje stepowanie w wybrany styl muzyczny i łączy go z innymi
technikami tanecznymi.
2) samodzielna praca.
Poz. 852
1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje samodzielny proces ćwiczenia poszczególnych kroków tanecznych,
kombinacji, choreografii i innych elementów warsztatu według wskazówek
nauczyciela;
3) kontroluje własne wykonanie podczas ćwiczenia;
4) potrafi ocenić jakość wykonywanych zadań;
5) wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu historii i teorii
prezentowanego tańca;
6) korzysta z narzędzi pomocnych w ćwiczeniu;
7) konserwuje specjalistyczne obuwie;
8) posługuje się międzynarodowym nazewnictwem;
9) zapisuje przebiegi choreograficzne za pomocą wartości rytmicznych.
3. Kreacja artystyczna.
Słuchacz
1) styl i charakter ruchu;
1) stosuje styl właściwy dla danej formy tanecznej;
2) dobiera charakter ruchu i postaci do konkretnej formy tanecznej;
3) posługuje się rekwizytem właściwym dla wybranego stylu tańca.
2) kreacja.
1) wykorzystuje poznane uderzenia w tworzeniu autorskich improwizowanych
choreografii;
2) tworzy własne autorskie frazy choreograficzne;
3) wykorzystuje technikę tańca stepowanego we własnej pracy twórczej.
4. Prezentacja publiczna.
Słuchacz
1) praktyka sceniczna;
1) koncentruje się podczas występu;
2) opanowuje tremę;
3) ocenia warunki sceniczne i dostosowuje do nich sposób wykonania choreografii;
4) stosuje zasady odpowiedniego zachowania podczas prezentacji scenicznej;
5) współpracuje z reżyserem, inspicjentem oraz obsługą techniczną sceny.
2) prezentacja w mediach
cyfrowych.
1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań
artystycznych;
2) potrafi publikować swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony
własności intelektualnej.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa.
1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku
artystycznym;
2) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala ćwiczeń.
2. Wyposażenie sali: ściana z lustrami, płyty do stepu.
3. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny.
4. Scena teatralna lub sala koncertowa.
WYBRANE TECHNIKI TANECZNE
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu wybranych
technik tanecznych.
2. Wykształcenie
umiejętności
posługiwania się
wybranymi technikami
tanecznymi.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
Kompetencje
3. Kreacja
artystyczna.
4. Prezentacja
publiczna.
5. Funkcjonowanie
w środowisku
artystycznym.
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu wybranych technik tanecznych.
Słuchacz
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa podstawowe warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo.
2) wiedza z zakresu
wybranych technik
tanecznych;
1) definiuje kanony estetyki poszczególnych technik tanecznych;
2) wyjaśnia podobieństwo i oddziaływanie na siebie technik tanecznych;
3) rozróżnia i definiuje elementy poszczególnych ćwiczeń i kombinacji poszczególnych
technik tanecznych;
4) wyjaśnia związki i zależności między teoretycznymi i praktycznymi elementami
poszczególnych technik tanecznych.
3) poszczególne techniki
taneczne.
1) określa i charakteryzuje współczynniki trudności elementów ćwiczeń poszczególnych
technik tanecznych;
2) określa i charakteryzuje podstawowe zasady wykonywania poszczególnych ćwiczeń
i zadań ruchowo-tanecznych oraz technik wspomagających warsztat taneczny;
3) omawia elementy ruchowe wchodzące w skład kombinacji wybranych technik
tanecznych;
4) określa związek ruchu z muzyką.
2. Wykształcenie umiejętności posługiwania się wybranymi technikami tanecznymi.
Słuchacz
1) technika taneczna;
1) wykonuje zadania taneczne poszczególnych technik tanecznych;
2) posługuje się koordynacją ruchu właściwą dla danego ćwiczenia i danej techniki
tanecznej;
3) wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę teoretyczną;
4) stosuje terminologię specjalistyczną;
5) wykonuje kombinacje i proste zadania choreograficzne złożone z poznanych technik
tanecznych;
6) prezentuje wybrane techniki taneczne we właściwym dla nich tempie i charakterze.
2) interpretacja i kreacja;
1) nadaje ruchowi wyrazistość, ekspresję i indywidualny wyraz artystyczny;
2) realizuje charakter postaci i/lub grupy właściwy dla danego gatunku tańca w zadaniach
choreograficznych sceny muzycznej;
3) wykazuje się kreatywnością, muzykalnością i wrażliwością artystyczną.
3) samodzielna praca;
1) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) realizuje samodzielny proces ćwiczenia według wskazówek nauczyciela;
3) kontroluje własne wykonanie;
4) potrafi ocenić jakość wykonywanych zadań;
5) obserwuje wykonywanie zadań przez innych słuchaczy, wyciąga wnioski i wdraża je
do swojej pracy;
6) stosuje różne sposoby wzmacniania ciała i rozwijania jego możliwości;
7) korzysta z narzędzi pomocnych w ćwiczeniu;
8) planuje i organizuje systematyczną pracę.
4) współpraca.
Poz. 852
1) współpracuje z partnerem lub partnerami w zespołowych zadaniach choreograficznych;
2) współpracuje z realizatorami i twórcami projektów artystycznych.
3. Kreacja artystyczna.
Słuchacz
1) styl i charakter ruchu;
1) stosuje właściwy styl dla każdej formy tanecznej;
2) dobiera charakter ruchu postaci do konkretnej formy tanecznej;
3) posługuje się rekwizytem właściwym dla wybranego stylu tańca.
2) kreacja.
1) prezentuje taniec solo, w parze lub w grupie;
2) wykonuje układy choreograficzne stosownie do stylu, charakteru i interpretacji tańca;
3) używa technik tanecznych do podkreślenia stylu tańca;
4) tworzy własne kompozycje ruchowe;
5) organizuje przestrzeń sceny;
6) posiada umiejętności improwizacji ruchowej i tanecznej.
4. Prezentacja publiczna.
Słuchacz
1) praktyka sceniczna;
1) koncentruje się podczas występu;
2) opanowuje tremę;
3) ocenia warunki sceniczne i dostosowuje do nich sposób wykonania choreografii;
4) stosuje zasady odpowiedniego zachowania podczas prezentacji scenicznej;
5) współpracuje z reżyserem, inspicjentem oraz obsługą techniczną sceny;
6) wykonuje powierzone zadania sceniczne z partnerem lub partnerami.
2) prezentacja w mediach
cyfrowych.
1) korzysta z technologii informacyjnej i komunikacyjnej w realizacji zadań
artystycznych;
2) publikuje swoje prezentacje artystyczne z zachowaniem ochrony własności
intelektualnej;
3) posiada umiejętność weryfikacji zamieszczonych przez siebie materiałów.
5. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym
Słuchacz
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa.
1) przestrzega zasad etycznych oraz utrzymuje właściwe relacje w środowisku
artystycznym;
2) zachowuje obowiązkowość, odpowiedzialność oraz dyscyplinę taneczną i artystyczną
w realizacjach solo i grupowych.
3) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala baletowa z drążkami i lustrem.
2. Szatnia lub garderoba.
3. Wyposażenie sali: fortepian lub pianino, materace do ćwiczeń gimnastycznych.
4. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny
WYBRANE ZAGADNIENIA Z HISTORII TAŃCA
Treści nauczania
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu historii tańca.
2. Wykorzystanie w praktyce
posiadanych wiadomości
z zakresu historii tańca.
3. Pogłębianie
i aktualizowanie wiedzy
oraz doskonalenie
umiejętności
zawodowych, w tym
z wykorzystaniem
technologii
informacyjnej
i komunikacyjnej.
Kryteria weryfikacji – słuchacz
1) periodyzacja historii
tańca;
1) charakteryzuje epoki,
kierunki, style i tendencje
w dziejach tańca;
2) odczytuje dzieje tańca
w kontekście
historycznokulturowym;
3) wymienia dzieła taneczne
reprezentatywne dla
poszczególnych epok,
kierunków i stylów tańca.
1) porządkuje epoki
chronologicznie od prehistorii po
współczesność;
2) sytuuje w czasie i w przestrzeni
geograficznej epoki, kierunki,
style i tendencje w dziejach tańca;
3) łączy dzieje tańca z innymi
dyscyplinami artystycznymi
i historią powszechną.
2) zagadnienia
rzeczowe z historii
tańca;
1) identyfikuje fakty
z historii tańca i baletu;
2) omawia w zarysie rozwój
tańca i baletu na przestrzeni
wieków;
3) rozróżnia i charakteryzuje
gatunki tańca oraz jego
formy i funkcje typowe dla
poszczególnych epok.
1) porządkuje informacje
o czołowych zjawiskach
i tendencjach w sztuce tańca;
2) określa zasady kształtowania
się form tańca i jego rozwój na
przestrzeni dziejów.
3) przedstawiciele
sztuki tańca;
1) wymienia najważniejsze
dzieła z historii tańca oraz
ich twórców;
2) określa czas, w którym
działali wybitni zagraniczni
i polscy choreografowie,
tancerze i teoretycy tańca.
1) przyporządkowuje
najważniejsze dzieła z historii
tańca do odpowiedniego okresu
historycznego oraz miejsca
działalności;
2) łączy najważniejszych
zagranicznych i polskich
choreografów, tancerzy oraz
teoretyków tańca z techniką,
stylem, kierunkiem lub rodzajem
widowiska.
4) analiza
i interpretacja dzieł
tanecznych.
1) formułuje wypowiedzi
o wybranych dziełach
tanecznych z różnych epok;
2) interpretuje wybrane
dzieła taneczne
w kontekście historycznym.
1) dokonuje wizualno-słuchowej
analizy wybranych dzieł
tanecznych, z uwzględnieniem
treści, technik i stylów tańca;
2) rozpoznaje rodzaje tańca,
techniki, style i kierunki taneczne,
rodzaje widowisk na podstawie
opisu, nagrań i tekstów źródłowych.
1) analizuje i ocenia
własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary
wiedzy i umiejętności
wymagające
doskonalenia;
3) aktualizuje swoją
wiedzę i rozwija
umiejętności,
wykorzystując różne
źródła informacji, w tym
internetowe bazy
wiedzy, potrafi dokonać
selekcji materiałów
i krytycznie je ocenić;
4) angażuje się
w realizację
wyznaczonych zadań;
5) aktywnie uczestniczy
w życiu artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym technologii i technice stosowanym w zawodzie.
2. Wyposażenie szkoły: sprzęt audiowizualny
”
3)
Poz. 852
w załączniku nr 4 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MUZYK (SYMBOL CYFROWY 343602)
a)
w części OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE W SZKOŁACH UMOŻLIWIAJĄCYCH UZYSKANIE DYPLOMU UKOŃCZENIA SZKOŁY POTWIERDZAJĄCEGO UZYSKANIE TYTUŁU
ZAWODOWEGO MUZYK PO ZDANIU EGZAMINU DYPLOMOWEGO w zdaniu stanowiącym wprowadzenie do wyliczenia w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu
„7)
w specjalności fortepianmistrzostwo – specjalizacja: budowa i renowacja fortepianów albo specjalizacja
strojenie i korekta fortepianów.”,
b) po części OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI
TEORIA MUZYKI (UCZNIOWIE KLAS III-IV OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOŁY MUZYCZNEJ II STOPNIA ALBO UCZNIOWIE KLAS III-IV LUB V-VI SZKOŁY MUZYCZNEJ II STOPNIA) dodaje się część
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI FORTEPIANMISTRZOWSTWO w brzmieniu
„OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI FORTEPIANMISTRZOSTWO
AKUSTYKA DLA FORTEPIANMISTRZOSTWA
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie podstawowej
wiedzy z zakresu akustyki.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania
w praktyce wiedzy z zakresu akustyki.
3. Funkcjonowanie
w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie podstawowej wiedzy z zakresu akustyki.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii,
przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka
czynników szkodliwych.
2) wiedza z zakresu akustyki.
1) definiuje i rozróżnia podstawowe terminy i pojęcia akustyczne z zakresu
fizycznych i fizjologicznych podstaw akustyki;
2) omawia i rozpoznaje zjawiska akustyczne dotyczące fortepianów i pianin;
3) omawia i rozpoznaje zjawiska akustyczne dotyczące pomieszczeń, w których
użytkowane są fortepiany i pianina.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu akustyki.
Uczeń
analiza akustyczna.
1) posługuje się podstawowymi pojęciami akustycznymi;
2) rozróżnia środowiska akustyczne, w tym hałas i zagadnienia z nim związane;
3) rozpoznaje i interpretuje zjawiska akustyczne;
4) przeprowadza analizę instrumentu.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
7) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) współpraca w zespole;
1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym pracowni dydaktycznej.
2. Wyposażenie pracowni
1) komputer;
2) przyrządy i materiały używane do realizacji doświadczeń akustycznych.
FORTEPIAN OBOWIĄZKOWY
Realizacja podstawy programowej przedstawionej w dziale OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI INSTRUMENTALISTYKA
HARMONIA
Realizacja podstawy programowej przedstawionej w dziale OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI INSTRUMENTALISTYKA
HISTORIA BUDOWNICTWA FORTEPIANÓW
Treści nauczania
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu historii
budownictwa fortepianów.
2. Wykorzystanie w praktyce
posiadanych wiadomości
z zakresu historii budownictwa
fortepianów.
3. Pogłębianie
i aktualizowanie
wiedzy oraz
doskonalenie
umiejętności
zawodowych, w tym
z wykorzystaniem
technologii
informacyjnej
i komunikacyjnej.
1) rozróżnia charakterystyczne
cechy brzmienia fortepianów
i pianin;
2) przyporządkowuje fazy
rozwoju budowy fortepianów do
okresów historycznych;
3) łączy dzieje budownictwa
fortepianów z innymi
dyscyplinami artystycznymi
i historią powszechną;
4) wskazuje elementy
konstrukcji instrumentów
charakterystyczne dla
poszczególnych producentów.
1) analizuje i ocenia
własne kompetencje;
2) identyfikuje
obszary wiedzy
i umiejętności
wymagające
doskonalenia;
3) aktualizuje swoją
wiedzę i rozwija
umiejętności,
wykorzystując różne
źródła informacji,
w tym internetowe
bazy wiedzy, potrafi
Kryteria weryfikacji – uczeń
1) fakty i postaci
z dziedziny budownictwa
fortepianów;
1) wymienia i opisuje
osiągnięcia konstrukcyjne
najważniejszych postaci
z historii budownictwa
fortepianów;
2) wymienia głównych
producentów fortepianów
i pianin;
3) opisuje historię
budownictwa fortepianów
i pianin zgodnie
z periodyzacją.
2) kierunki rozwoju
budownictwa
fortepianów i pianin;
opisuje współczesne trendy
rozwoju produkcji
fortepianów i pianin.
1) identyfikuje pochodzenie
i wiek instrumentu przez
rozpoznanie jego cech
rozwojowych;
2) wskazuje na innowacje
wprowadzone w danym
instrumencie wskutek renowacji
czy odbudowy.
3) specjalistyczna
terminologia
fortepianmistrzowska.
definiuje podstawowe terminy
i pojęcia z zakresu budowy,
renowacji i konserwacji
fortepianów.
posługuje się podstawowymi
pojęciami z zakresu budowy,
renowacji i konserwacji
fortepianów.
dokonać selekcji
materiałów
i krytycznie je ocenić;
4) angażuje się
w realizację
wyznaczonych zadań;
5) aktywnie
uczestniczy w życiu
artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym pracowni dydaktycznej.
2. Wyposażenie pracowni
1) komputer;
2) materiały dydaktyczne używane do realizacji zajęć związanych z instrumentami historycznymi.
HISTORIA MUZYKI
Realizacja podstawy programowej przedstawionej w dziale OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE
ARTYSTYCZNE TYLKO DLA SPECJALNOŚCI INSTRUMENTALISTYKA
KOREKTA FORTEPIANÓW*
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu korekty fortepianów.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania
w praktyce wiedzy z zakresu korekty
fortepianów.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu korekty fortepianów.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii,
przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka
czynników szkodliwych.
2) narzędzia korektorskie
i stroicielskie używane
w budownictwie, renowacji
i bieżącej eksploatacji
fortepianów i pianin;
1) wymienia narzędzia korektorskie i stroicielskie używane w budownictwie,
renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin;
2) omawia zastosowanie narzędzi korektorskich i stroicielskich używanych w pracy
fortepianmistrza;
3) demonstruje sposoby użycia narzędzi korektorskich i stroicielskich.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu korekty fortepianów.
Uczeń
1) regulacja mechanizmu
fortepianu i pianina;
1) dobiera i stosuje przyrządy do pomiaru parametrów technicznych zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin oraz narzędzia do regulacji;
2) wykonuje czynności regulacyjne zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
2) ocena jakości i zgodności
wykonanych prac
z dokumentacją techniczną.
1) weryfikuje zgodność regulacji z dokumentacją techniczną;
2) rozpoznaje kryteria jakościowe regulacji;
3) dokonuje analizy jakościowej wykonywanych prac;
4) koryguje wykonaną regulację na podstawie wniosków.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
PODSTAWY BUDOWY FORTEPIANÓW
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu podstaw budowy
fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności
wykorzystania w praktyce wiedzy
w zakresie podstaw budowy fortepianów
i pianin.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu podstaw budowy fortepianów i pianin.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) omawia czynniki działające szkodliwie na organizm człowieka i wskazuje
sposoby przeciwdziałania im;
2) rozróżnia i omawia środki ochrony indywidualnej i zbiorowej;
3) omawia wymagania dotyczące ergonomii i zagrożenia na stanowisku pracy;
4) rozróżnia środki gaśnicze ze względu na zakres ich stosowania.
2) rodzaje materiałów
stosowanych w budownictwie
fortepianów i pianin;
1) rozpoznaje gatunki drewna używane do wytwarzania zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin;
2) omawia właściwości akustyczne i fizyczne rodzajów drewna stosowanych
w budownictwie fortepianów i pianin;
3) rozpoznaje, nazywa i opisuje różne rodzaje sukien, skórek, kaszmirów i filców
stosowanych w budownictwie fortepianów i pianin oraz omawia ich zastosowanie;
4) omawia właściwości użytkowe (różne gęstości i grubości, cechy charakterystyczne)
sukien, skórek, kaszmirów i filców oraz ich kolory typowe dla danych producentów
fortepianów i pianin;
5) rozpoznaje i nazywa rodzaje metali używanych w budownictwie fortepianów
i pianin.
3) rodzaje materiałów
łączeniowych
i wykończeniowych
stosowanych w budownictwie
i renowacji fortepianów i pianin;
1) omawia właściwości użytkowe i zastosowanie klejów, olejów, proszków,
lakierów, ich komponentów i dodatków stosowanych w budownictwie i renowacji
fortepianów i pianin;
2) omawia zastosowanie przyspieszaczy w lakierach dwuskładnikowych.
4) nazewnictwo poszczególnych
zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin;
1) wymienia i rozpoznaje zespoły i podzespoły fortepianów i pianin;
2) wymienia nazwy poszczególnych elementów i części składowych zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin;
3) rozpoznaje i wskazuje elementy i części składowe zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin.
5) technologia suszenia drewna;
1) opisuje zasady suszenia naturalnego;
2) opisuje zasady suszenia mechanicznego.
6) maszyny i urządzenia do
obróbki drewna używane
w budownictwie fortepianów
i pianin;
1) odczytuje dokumentację techniczną maszyn i urządzeń używanych
w budownictwie fortepianów i pianin;
2) omawia funkcje użytkowe maszyn i urządzeń używanych w budownictwie
fortepianów i pianin.
7) narzędzia do obróbki ręcznej
drewna używane
w budownictwie i renowacji
fortepianów i pianin.
1) wymienia narzędzia do obróbki ręcznej używane w budownictwie i renowacji
fortepianów i pianin;
2) omawia zastosowanie użytkowe poszczególnych narzędzi używanych
w budownictwie i renowacji fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy w zakresie podstaw budowy fortepianów i pianin.
Uczeń
rysunki techniczne oraz
dokumentacja techniczna
fortepianów i pianin.
1) omawia i stosuje w praktyce zasady rysunku technicznego;
2) stosuje uproszczenia rysunków technicznych;
3) sprawdza zgodność parametrów określonych na rysunkach technicznych
i w dokumentacji technicznej z parametrami konkretnego instrumentu;
4) posługuje się w praktyce symbolami i oznaczeniami stosowanymi na rysunkach
technicznych.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym.
2) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Pomieszczenie dydaktyczne z wyposażeniem odpowiadającym pracowni dydaktycznej.
2. Wyposażenie pracowni
1) sprzęt multimedialny/audiowizualny;
2) fortepian lub pianino.
PRACOWNIA BUDOWY I RENOWACJI FORTEPIANÓW – ĆWICZENIA*
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu ćwiczeń w pracowni
budowy i renowacji
fortepianów.
2. Wykształcenie umiejętności
wykorzystania w praktyce wiedzy
z zakresu ćwiczeń w pracowni budowy
i renowacji fortepianów.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Poz. 852
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii,
przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka
czynników szkodliwych.
2) stan techniczny fortepianów
i pianin;
rozpoznaje stan techniczny poszczególnych zespołów i podzespołów fortepianów
i pianin na podstawie dokumentacji technicznej.
3) uszkodzenia poszczególnych
zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin;
1) rozróżnia objawy i przyczyny uszkodzeń fortepianów i pianin;
2) diagnozuje objawy uszkodzeń fortepianów i pianin.
4) materiały i elementy
naprawcze;
nazywa materiały i elementy niezbędne do naprawy poszczególnych zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin.
5) wiedza w zakresie renowacji
zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin.
1) rozpoznaje uszkodzenia części akustycznej, obudowy oraz mechanizmów,
klawiatury i urządzenia pedałowego fortepianów i pianin;
2) dobiera sposoby i metody renowacji części akustycznej, obudowy oraz
mechanizmów, klawiatury i urządzenia pedałowego fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni budowy i renowacji
fortepianów.
Uczeń
1) prace przygotowawcze
z zakresu ręcznej i maszynowej
obróbki materiałów;
1) wykonuje prace ręcznej obróbki przygotowawczej materiałów używanych do
budowy fortepianów i pianin;
2) obsługuje maszyny wykorzystywane w procesie budowy fortepianów i pianin;
3) używa narzędzi do obróbki ręcznej drewna stosowanych w budownictwie
fortepianów i pianin.
2) montaż i regulacja zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin;
1) wykonuje czynności montażowe i regulacyjne zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin;
2) dobiera i wykorzystuje przyrządy do pomiaru parametrów technicznych oraz
narzędzia do regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
3) używa narzędzi korektorskich i stroicielskich stosowanych w budownictwie,
renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin;
4) sprawdza zgodność montażu zespołów i podzespołów fortepianów i pianin
z dokumentacją techniczną.
3) jakość i zgodność
wykonywanej
regulacji zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin z dokumentacją
techniczną;
1) dokonuje analizy jakościowej zgodności procesów regulacji zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin;
2) porównuje i weryfikuje zgodność wykonywanej regulacji zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin z dokumentacją techniczną;
3) koryguje regulację zespołów i podzespołów fortepianów i pianin na podstawie
wniosków z weryfikacji zgodności wykonywanej regulacji z dokumentacją
techniczną.
4) renowacja zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin.
dokonuje naprawy części akustycznej, obudowy, mechanizmów, klawiatury
i urządzenia pedałowego fortepianów i pianin.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) współpraca w zespole;
1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
PRACOWNIA STROJENIA I KOREKTY FORTEPIANÓW – ĆWICZENIA**
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu ćwiczeń w pracowni
strojenia i korekty fortepianów.
2. Wykształcenie umiejętności
wykorzystania w praktyce wiedzy
z zakresu ćwiczeń w pracowni strojenia
i korekty fortepianów.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii,
przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka
czynników szkodliwych.
2) stan techniczny fortepianów
i pianin;
rozpoznaje stan techniczny poszczególnych zespołów i podzespołów fortepianów
i pianin na podstawie dokumentacji technicznej.
3) warunki poprawnego
składowania, eksploatacji
i użytkowania fortepianów
i pianin;
1) omawia warunki optymalnej wilgotności i temperatury względnej powietrza
w otoczeniu instrumentu;
2) opisuje warunki poprawnej lokalizacji instrumentu względem źródeł emisji ciepła
w pomieszczeniu;
3) opisuje zasady konserwacji fortepianów i pianin.
4) warunki transportu
fortepianów i pianin.
1) wymienia zasady bezpieczeństwa podczas transportu fortepianów i pianin;
2) omawia zasady ekologicznego pakowania fortepianów i pianin.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu ćwiczeń w pracowni strojenia i korekty
fortepianów.
Uczeń
1) montaż i regulacja zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin;
1) wykonuje czynności montażowe i regulacyjne zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin;
2) dobiera i wykorzystuje przyrządy pomiarowe parametrów technicznych oraz
narzędzia do regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
3) używa narzędzi korektorskich i stroicielskich stosowanych w budownictwie,
renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin;
4) sprawdza zgodność montażu zespołów i podzespołów fortepianów i pianin
z dokumentacją techniczną;
5) stosuje instrukcje regulacji zespołów i podzespołów fortepianów i pianin.
2) proces strojeń wstępnych;
1) wykonuje czynności cwikowania;
2) wykonuje czynności strojenia do kamertonu.
3) jakość i zgodność
wykonywanej regulacji
zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin
z dokumentacją techniczną.
1) dokonuje analizy jakościowej zgodności procesów regulacji zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin;
2) porównuje i weryfikuje zgodność wykonywanej regulacji zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin z dokumentacją techniczną;
3) koryguje regulację zespołów i podzespołów fortepianów i pianin na podstawie
wniosków z weryfikacji zgodności wykonywanej regulacji z dokumentacją techniczną.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) współpraca w zespole;
1) angażuje się w realizację wyznaczonych zadań;
2) uwzględnia opinie i sugestie innych członków zespołu;
3) dzieli się informacjami;
4) uzgadnia wspólne stanowisko w zespole;
5) wykorzystuje efekty pracy innych członków zespołu;
6) tworzy relacje oparte na zaufaniu.
3) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
SPECJALIZACJA: BUDOWA I RENOWACJA FORTEPIANÓW
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu budowy i renowacji
fortepianów.
2. Wykształcenie umiejętności
wykorzystania w praktyce wiedzy
z zakresu budowy i renowacji fortepianów.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Poz. 852
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii,
przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka
czynników szkodliwych.
2) zespoły i podzespoły
fortepianów i pianin;
1) omawia zasady projektowania zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
2) wylicza napięcia strun dla danego sektora instrumentu;
3) określa zasady składowania elementów zespołów i podzespołów fortepianów
i pianin.
3) stan techniczny fortepianów
i pianin;
1) opisuje stan jakościowy wybranego instrumentu, jego poszczególnych zespołów
i podzespołów;
2) omawia najczęściej występujące uszkodzenia eksploatacyjne w poszczególnych
zespołach i podzespołach instrumentów;
3) rozróżnia objawy i uszkodzenia eksploatacyjne oraz lokalizuje usterki
i uszkodzenia w konkretnym instrumencie;
4) wskazuje sposób naprawy usterki i uszkodzenia w konkretnym instrumencie.
4) techniki
naprawczo-renowacyjne
zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin.
1) wymienia w kolejności techniki naprawczo-renowacyjne zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin;
2) omawia zależności przyczynowo-skutkowe wymienionych technik naprawczo-renowacyjnych.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu budowy i renowacji fortepianów.
Uczeń
1) materiały i narzędzia
niezbędne do naprawy
fortepianów i pianin;
1) przygotowuje materiały niezbędne do naprawy fortepianów i pianin;
2) wykorzystuje narzędzia do naprawy poszczególnych zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin.
2) metody naprawcze zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin;
1) stosuje zalecenia dokumentacji technicznej dotyczącej naprawy fortepianów
i pianin;
2) ustala metody naprawcze zespołów i podzespołów fortepianów i pianin;
3) wykonuje czynności naprawcze uszkodzonych zespołów i podzespołów
fortepianów i pianin.
3) kolejność montażu zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin na podstawie
dokumentacji technologicznej;
1) określa działania produkcyjne, z uwzględnieniem kolejności montażu zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin;
2) dobiera i stosuje maszyny, urządzenia i narzędzia do montażu zespołów
i podzespołów fortepianów i pianin.
4) przyrządy pomiarowe
i aplikacje używane
w budownictwie i renowacji
fortepianów i pianin;
omawia i demonstruje zastosowanie użytkowe poszczególnych przyrządów
pomiarowych i aplikacji używanych w budownictwie i renowacji fortepianów
i pianin.
5) kontrola jakości
wytwarzanych zespołów
i podzespołów fortepianów
i pianin.
1) dokonuje weryfikacji parametrów techniczno-jakościowych fortepianów i pianin
określonych jako standardy regulacji, strojenia, wykończenia powierzchni zgodnie
ze stanem konkretnego instrumentu;
2) ocenia walory artystyczne fortepianów i pianin.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
SPECJALIZACJA: STROJENIE I KOREKTA FORTEPIANÓW
CELE KSZTAŁCENIA
Wiedza
Umiejętności
Kompetencje
1. Przyswojenie wiedzy
z zakresu strojenia i korekty
fortepianów.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania
w praktyce wiedzy z zakresu strojenia i korekty
fortepianów.
3. Funkcjonowanie w środowisku
artystycznym.
Treści nauczania
Kryteria weryfikacji
1. Przyswojenie wiedzy z zakresu strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń
1) zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy;
1) określa warunki organizacji stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii,
przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) omawia czynniki wpływające na bezpieczeństwo;
3) rozpoznaje źródła i określa skutki oddziaływania na organizm człowieka
czynników szkodliwych.
2) narzędzia korektorskie
i stroicielskie używane
w budownictwie, renowacji
i bieżącej eksploatacji
fortepianów i pianin;
1) wymienia narzędzia korektorskie i stroicielskie używane w budownictwie,
renowacji i bieżącej eksploatacji fortepianów i pianin;
2) omawia zastosowanie narzędzi korektorskich i stroicielskich używanych w pracy
fortepianmistrza;
3) demonstruje sposoby użycia narzędzi korektorskich i stroicielskich.
3) techniki ustawiania kołka
stroikowego.
1) opisuje sposoby ustawiania kołka stroikowego;
2) wyjaśnia zagadnienia dotyczące właściwego doboru klucza stroicielskiego.
2. Wykształcenie umiejętności wykorzystania w praktyce wiedzy z zakresu strojenia i korekty fortepianów.
Uczeń
1) urządzenia i aplikacje
wspomagające wykonywanie
zadań zawodowych;
1) wykorzystuje urządzenia i aplikacje komputerowe do strojenia i renowacji
fortepianów i pianin;
2) omawia najważniejsze funkcje użytkowe wykorzystywanych urządzeń i aplikacji.
2) metody przeprowadzania
procesu intonacji fortepianów
i pianin;
1) stosuje nazewnictwo narzędzi stosowanych w intonacji fortepianów i pianin;
2) dobiera metody w celu osiągnięcia zamierzonego efektu intonacyjnego.
3) jakość intonacji fortepianów
i pianin;
1) ustala zakres intonacji fortepianów i pianin;
2) analizuje, rozróżnia i eliminuje niepożądane hałasy lub przydźwięki brzmienia;
3) ustala poprawność brzmienia, barwy i dynamiki całej skali.
4) dostosowanie brzmienia
instrumentu do warunków
otoczenia;
1) określa akustyczne cechy pomieszczeń, w których znajduje się instrument, w celu
ostatecznej korekty stroju;
2) dokonuje korekty brzmienia instrumentu stosownie do akustyki pomieszczenia.
5) weryfikacja strojenia
i korekty instrumentu.
1) weryfikuje parametry techniczne instrumentu;
2) weryfikuje brzmienie i strój instrumentu przez wykonanie utworu muzycznego.
3. Funkcjonowanie w środowisku artystycznym.
Uczeń
1) rozwój artystyczny
i zawodowy;
1) analizuje własne kompetencje;
2) identyfikuje obszary wiedzy i umiejętności wymagające doskonalenia;
3) wyznacza sobie cele rozwojowe, sposoby i terminy ich realizacji;
4) aktualizuje swoją wiedzę i rozwija umiejętności;
5) wykorzystuje różne źródła informacji w celu doskonalenia umiejętności
zawodowych;
6) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
7) dokumentuje i archiwizuje własne dokonania twórcze;
8) aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym;
9) podejmuje inicjatywę w nietypowej sytuacji warsztatowej.
2) etyka zawodowa.
1) przewiduje skutki podejmowanych działań i ponosi odpowiedzialność za
podejmowane decyzje;
2) stosuje zasady etyki zawodowej;
3) stosuje zasady kultury i normy zachowania przyjęte w środowisku artystycznym.
WARUNKI NIEZBĘDNE DO REALIZACJI KSZTAŁCENIA
1. Sala lekcyjna: obszerna, dobrze wentylowana.
2. Wyposażenie sali lekcyjnej: meble robocze, narzędzia, przyrządy.
3. Wyposażenie szkoły: dostęp do umywalki z wodą.
* Tylko w specjalizacji budowa i renowacja fortepianów.
** Tylko w specjalizacji strojenie i korekta fortepianów.”,
c)
w akapicie pod tabelą
– w pkt 1 w lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h w brzmieniu
„h) w specjalności fortepianmistrzostwo
– w specjalizacji budowa i renowacja fortepianów – 75 (w ujęciu tygodniowym),
– w specjalizacji strojenie i korekta fortepianów – 73 (w ujęciu tygodniowym);”,
– w pkt 2 w lit. f kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu
„g) w specjalności fortepianmistrzostwo
– w specjalizacji budowa i renowacja fortepianów – 77 (w ujęciu tygodniowym),
– w specjalizacji strojenie i korekta fortepianów – 75 (w ujęciu tygodniowym).”.
§ 2. Z dniem wejścia w życie rozporządzenia uczniowie realizujący podstawę programową zajęć edukacyjnych artystycznych specjalizacja artystyczna: jubilerstwo realizują podstawę programową zajęć edukacyjnych artystycznych specjalizacja artystyczna: złotnictwo.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 1 pkt 2 i 3, które wchodzą
w życie z dniem 1 września 2025 r.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego: H. Wróblewska
Warszawa, dnia 30 czerwca 2025 r.
Poz. 852
RO ZPO R ZĄ D ZE N I E
M INI S TR A K UL T UR Y I D ZI E D ZI C T WA NA RO DO W E G O 1)
z dnia 13 czerwca 2025 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego
Na podstawie art. 46a ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737, z późn. zm.2))
zarządza się, co następuje