Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 lutego 2025 r. w sprawie określenia wzoru kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego i świadka
Table of Provisions (10)
Statutory Text (10 Articles)
§ 1. Rozporządzenie określa
1)
wzór kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego;
2)
wzór kwestionariusza indywidualnej oceny świadka, o którym mowa w art. 52a § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks postępowania karnego, zwanej dalej „k.p.k.”;
3)
sposób i miejsce przechowywania kwestionariusza, o którym mowa w pkt 1 i 2.
Załącznik nr 1
dnia 2 lutego 2025 r. (Dz. U. poz. …)
Załącznik nr 1
Załącznik nr 1
WZÓR
WZÓR
WZÓR
<ǁĞƐƚŝŽŶĂƌŝƵƐnjŝŶĚLJǁŝĚƵĂůŶĞũŽĐĞŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ
<ǁĞƐƚŝŽŶĂƌŝƵƐnjŝŶĚLJǁŝĚƵĂůŶĞũŽĐĞŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ
Kwestionariusz sporządza organ prowadzący postępowanie karne͕mając nawzględzie
Kwestionariusz sporządza organ prowadzący postępowanie karne͕mając nawzględzie
potrzebę zastosowania wobec pokrzywdzonego:
potrzebę zastosowania wobec pokrzywdzonego:
ϭͿ art. 147 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –Kodeks postępowania karnego
ϭͿ art. 147 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –Kodeks postępowania karnego
;nj͘h͘njϮϬϮϱƌ͘ƉŽnj͘ϰϲ), zwanej dalej „k.p.k.”, w odniesieniu doczynności, o której
;nj͘h͘njϮϬϮϱƌ͘ƉŽnj͘ϰϲ), zwanej dalej „k.p.k.”, w odniesieniu doczynności, o której
mowa w art. 143 § 1 pkt 2Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
mowa w art. 143 § 1 pkt 2Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 177 § 1a k.p.k., art. 184–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘299a § 1 k.p.k., art. 360
ϮͿ art. 177 § 1a k.p.k., art. 184–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘299a § 1 k.p.k., art. 360
§1 pkt 1 lit. d oraz pkt 3 k.p.k., art. 390 § 2 i 3 k.p.k. oraz art.ϭϬƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂ
§1 pkt 1 lit. d oraz pkt 3 k.p.k., art. 390 § 2 i 3 k.p.k. oraz art.ϭϬƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂ
ϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka (Dz. U. z 2015 r.
ϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka (Dz. U. z 2015 r.
poz. 21, z późn. zm.).
poz. 21, z późn. zm.).
Przed przystąpieniem do wypełniania kwestionariusza njĂǁƐnjĞnależy ustalić, czy
Przed przystąpieniem do wypełniania kwestionariusza njĂǁƐnjĞnależy ustalić, czy
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJ͗
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJ͗
ϭͿ włada językiem polskim w stopniu komunikatywnym –ĂďLJmożna było stwierdzić͕ĐnjLJ
ϭͿ włada językiem polskim w stopniu komunikatywnym –ĂďLJmożna było stwierdzić͕ĐnjLJ
ƉƌnjLJƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecnytłumacz języka obcego;
ƉƌnjLJƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecnytłumacz języka obcego;
ϮͿ posiada szczególne potrzeby w komunikowaniu się –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕ĐnjLJƉƌnjLJ
ϮͿ posiada szczególne potrzeby w komunikowaniu się –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕ĐnjLJƉƌnjLJ
przeprowadzanych czynnościach powinien być obecny͗
przeprowadzanych czynnościach powinien być obecny͗
ĂͿ tłumacz ƉŽůƐŬŝĞŐŽũęzyka ŵŝŐŽǁĞŐŽ;W:DͿ͕
ĂͿ tłumacz ƉŽůƐŬŝĞŐŽũęzyka ŵŝŐŽǁĞŐŽ;W:DͿ͕
ďͿ biegłLJz zakresu komunikacji wspomagającej i alternatywnej (biegły posługującLJsię
ďͿ biegłLJz zakresu komunikacji wspomagającej i alternatywnej
(biegły posługującLJsię
systemem komunikacji, z którego korzysta pokrzywdzonyϭͿ͘
systemem komunikacji, z którego korzysta pokrzywdzonyϭͿ͘
Imię i nazwisko ŽƌĂnjĚĂƚĂƵƌŽĚnjĞŶŝĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͗
Imię i nazwisko ŽƌĂnjĚĂƚĂƵƌŽĚnjĞŶŝĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͗
EƵŵĞƌƐƉƌĂǁLJ͗
EƵŵĞƌƐƉƌĂǁLJ͗
ŚŽĚnjŝŽƐystem znaków manualnych, system znaków graficznychůƵďsystem znaków przestrzennoͲĚŽƚLJŬŽǁLJĐŚ͘
ŚŽĚnjŝŽƐystem znaków manualnych, system znaków graficznychůƵďsystem znaków przestrzennoͲĚŽƚLJŬŽǁLJĐŚ͘
^ƚƌŽŶĂϭnjϭϬ
^ƚƌŽŶĂϭnjϭϬ
ϭ
ϭ
Część͘Właściwości i warunki osobiste pokrzywdzonego
ϭ
WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶy jest osobą
ŶŝĞ
njniepełnosprawnościąruchową
ƚĂŬ
ůƵďnjniepełnosprawnością ǁnjƌŽŬƵ
ůƵďsłuchu͘
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗
ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ
ĚŽczynności, o której mowa
ǁart. 143 § 1 pktϮŬ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 177 § 1ĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϯͿ art. 299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘
Ϯ
WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJŬŽƌnjLJƐƚĂnjĞǁƐƉĂƌĐŝĂ
ŶŝĞ
innych osób w codziennym
ƚĂŬ
ĨƵŶŬĐũŽŶŽǁĂŶŝƵ͘
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗
ϭͿ Ăƌƚ͘Ϯϵϵç 1Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 177 § 1ĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
ϯ
WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJwykazuje lękŝŽďĂǁLJ
ŶŝĞ
ƉƌnjĞĚ͗
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
ϭͿ określonymi ŵŝĞũƐĐĂŵŝ͕
ϮͿ sprawcą
–co może powodować
ƵƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽskrępowanie
ƉŽĚĐnjĂƐczynności procesowej͘
hǁĂŐĂ͗ƚŽƵƐƚĂůĞŶŝĞũĞƐƚszczególnie
;należy wskazać͕jakiego rodzaju lękŝŽďĂǁLJ
występują u pokrzywdzonego)
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗
ϭͿ art. 299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 390 § 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϯͿ Ăƌƚ͘177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘
ŝƐƚŽƚŶĞǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵ͗
ϭͿ pokrzywdzonego małoletniego͖
ϮͿ pokrzywdzonego posiadającego
doświadczenie uchodźcze;
ϯͿ pokrzywdzonego, który przynależy
do określonego kręgu kulturowego͘
^ƚƌŽŶĂϮnjϭϬ
ϰ
Poz. 161
W postępowaniu przygotowawczym
ŶŝĞ
pokrzywdzony wskazuje na potrzebę
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy wpisaćĚĂŶĞŽƐŽďLJ͕
którą wskazuje pokrzywdzony)
obecności innej osoby podczas
czynności procesowej͘
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞĂƌƚ͘ϮϵϵĂ
§ϭŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
ϱ
hpokrzywdzonego występują
ŶŝĞ
problemy zdrowotne mogące utrudniać
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzać͕ũĂŬŝĞŐŽƌŽĚnjĂũƵƉƌŽďůĞŵLJ
występują u ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽͿ
ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĞŶŝĞůƵďpowtórzenie
czynności.
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗
ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ
ĚŽczynności, o której mowa w Ăƌƚ͘ϭϰϯ
§ 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 177 § 1ĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
ϲ
W postępowaniu sądowym
ŶŝĞ
pokrzywdzony jest przesłuchiwany
ƚĂŬ
ǁcharakterze świadka w drodze
ƉŽŵŽĐLJƉƌĂǁŶĞũ;Ăƌƚ͘ϯϵϲŬ͘Ɖ͘Ŭ͘Ϳ͘
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć zastosowanie Ăƌƚ͘ϭϰϳ
§ϭŬ͘Ɖ͘Ŭ͘w odniesieniu do czynności,
Žktórej mowa w art. 143 § 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘
ϳ
WŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJůĞĐnjLJłsię
ŶŝĞ
ƉƐLJĐŚŝĂƚƌLJĐnjŶŝĞůƵďŶĞƵƌŽůŽŐŝĐnjŶŝĞ
ƚĂŬ
ƉƌnjĞĚpopełnieniem ĐnjLJŶƵ
njĂďƌŽŶŝŽŶĞŐŽŶĂjego szkodę ůƵďleczył
się lubleczy się psychiatrycznie
ůƵďŶĞƵƌŽůŽŐŝĐnjŶŝĞǁzwiązku
njpopełnieniem czynu zabronionego
ŶĂjego szkodę.
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyćnjĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞ͗
ϭͿ Ăƌƚ. 177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ Ăƌƚ. 185a § 4 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ
ĚŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽprzestępstwem
wymienionym w art. 185a § 1 k.p.k.,
^ƚƌŽŶĂϯnjϭϬ
który ukończył ϭϱůĂƚ͕ĂůĞŶŝĞukończył
ϭϴůĂƚ–jeżeli przesłuchanie w innych
warunkach niż wskazane w art. 185a
§ϭ–ϯŬ.p.k. mogłoby wywrzeć negatywny
wpływ na jegoƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJ͘
W przypadku wątpliwości co ĚŽƐƉŽƐŽďƵ
przesłuchaniapokrzywdzonego należy
rozważyć dopuszczenie dowodu z opinii
biegłego.
ϴ
Pokrzywdzony korzystałnjĞǁƐƉĂƌĐŝĂ
ŶŝĞ
ƉƐLJĐŚŽůŽŐĂƉƌnjĞĚpopełnieniem ĐnjLJŶƵ
ƚĂŬ
njĂďƌŽŶŝŽŶĞŐŽŶĂjego szkodę
ůƵďkorzystał lub korzysta ze wsparcia
ƉƐLJĐŚŽůŽŐĂw związku zpopełnieniem
ĐnjLJŶƵnjĂďƌŽŶŝŽŶĞŐŽŶĂjego szkodę.
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”,
należy rozważyć zastosowanieĂƌƚ͘ϭϴϱĂ
§ϰŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵĚŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ
przestępstwem wymienionym w art. 185a
§1 k.p.k., który ukończył ϭϱůĂƚ͕ĂůĞŶŝĞ
ukończył 18 lat–jeżeli przesłuchanie
ǁŝŶŶLJĐŚǁĂƌƵŶŬĂĐŚniż wskazane
ǁĂƌƚ͘185a § 1 Ŭ.p.k. mogłoby wywrzeć
negatywny wpływ na jego stan psychiczny.
W przypadku wątpliwości co do sposobu
przesłuchania pokrzywdzonego należy
rozważyć dopuszczenie dowodu zŽƉŝŶŝŝ
biegłego.
ϵ
Wokrzywdzony orientuje się co do ĐnjĂƐƵ ŽƌŝĞŶƚuje się
;określa datę͗dzień ƚLJŐŽĚŶŝĂ͕miesiąc,
ƌŽŬ͕ƉŽƌęƌŽŬƵͿ͘
ma problemy z orientacją
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź
„ŵĂproblemy z orientacją”͕
należyrozważyć zastosowaniĞ͗
ϭͿ Ăƌƚ͘Ϯϵϵç 1Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
^ƚƌŽŶĂϰnjϭϬ
ϮͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘ŐĚLJƐƚĂŶƚĞŶũĞƐƚ
związany z zaburzeniem psychicznym͕
ƌŽnjǁŽũŽǁLJŵ͕zakłóceniem zdolności
ƉŽƐƚƌnjĞŐĂŶŝĂůƵďŽĚƚǁĂƌnjĂŶŝĂ
postrzeżeń͘
Eależy ustalić, czy przesłuchanie wzwykłych
warunkach mogłoby wpłynąć negatywnie
ŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵď
ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione͘
ϭϬ Wokrzywdzony orientuje się
ĐŽĚŽmiejsca i okoliczności, w których
się znajduje (ŽƉŝƐƵũĞ͕ŐĚnjŝĞƚĞƌĂnjũĞƐƚ
ŽƌĂnjĚůĂĐnjĞŐŽi jak się ƚƵƚĂũnjŶĂlazłͿ͘
orientuje się
ma problemy z orientacją
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź
„ŵĂproblemy z orientacją”,
należyrozważyć zastosowanie:
ϭͿ art. 299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘ŐĚLJƐƚĂŶƚĞŶũĞƐƚ
związany z zaburzeniem ƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJŵ͕
rozwojowym, zakłóceniem zdolności
ƉŽƐƚƌnjĞŐĂŶŝĂůƵďŽĚƚǁĂƌnjĂŶŝĂ
postrzeżeń.
Eależy ustalić, czy przesłuchanie w zwykłych
warunkach mogłoby wpłynąć negatywnie
ŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵď
ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione.
ϭϭ hpokrzywdzonego występują
njĂďƵƌnjĞŶŝĂƉƐLJĐŚŝĐnjŶĞ͕ƌŽnjǁŽũŽǁĞ͕
zakłóceŶŝĂzdolności postrzegania
ůƵďodtwarzania postrzeżeń.
ŶŝĞ
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzaćƌŽĚnjĂũzaburzeń
ůƵďzakłóceń)
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
^ƚƌŽŶĂϱnjϭϬ
Eależy ustalić, czy przesłuchanie w zwykłych
warunkach mogłoby wpłynąć negatywnie
ŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵď
ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione.
ϭϮ Przesłuchanie w innych warunkach niż
ŶŝĞ
ǁƐŬĂnjĂŶĞǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘mogłoby
ƚĂŬ
wpłynąć negatywnie na stan psychiczny
pokrzywdzonego lub byłoby znacznie
brak możliwości udzielenia
ũĞĚŶŽnjŶĂĐnjŶĞũŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝ
ƵƚƌƵĚŶŝŽŶĞ͘
hǁĂŐĂ͗jeśliŶŝĞjest możliwe ƵĚnjŝĞůĞŶŝĞ
ŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝĐŽĚŽƐƉŽƐŽďƵƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĞŶŝĂ
czynności͕należy rozważyć dopuszczenie
dowodu z opinii biegłego͘
ϭϯ Przesłuchanie może być
ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjŽŶĞǁŽĚƉŽǁŝĞĚŶŝŽ
ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵ
ǁsiedzibie sądu lub poza jego siedzibą͘
ŶŝĞ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzaćprzyczynę)
ƚĂŬ
hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵŐĚLJƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJ
ŶŝĞmoże być przesłuchany w odpowiednio
ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵǁƐŝĞĚnjŝďŝĞ
sądu lub poza jego siedzibą, przesłuchanie
może odbyć sięǁŝŶŶLJŵŵŝĞũƐĐƵ–jeżeli
uzasadniają to indywidualne potrzeby
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŽƌĂnjjeżeli ŝƐƚŶŝĞũĞ
możliwość utrwalenia czynności
za pomocą urządzenia rejestrującego
obraz i dźwięk. Należy ustalić miejsce,
w którym można przeprowadzić
przesłuchanie.
ϭϰ Pokrzywdzony ujawnia obawy związane
z płcią sprawcy, które przejawiają się
ǁszczególności trudnością
ǁŬŽŶƚƌŽůŽǁĂŶŝƵĞŵŽĐũŝŝƌĞĂŬĐũŝ͘
ŶŝĞ
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzaćpłeć, która wywołuje
ŽďĂǁLJƵƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽͿ
^ƚƌŽŶĂϲnjϭϬ
hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵƐƚŽƐŽǁĂŶŝĂƚƌLJďƵ
określonegoǁ͗
ϭͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ůƵďϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘należy
zapewnić biegłego płci wskazanej przez
pokrzywdzonego, chyba że będzie to
utrudniać postępowanie –ŽƌŐĂŶ
prowadzący czynnośćƵƐƚĂůĂ͕na przykład
ǁƌŽnjŵŽǁŝĞnjƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶLJŵ͕
ũĂŬŝĞũpłci ŵĂbyćbiegły biorący udział
ǁpostępowaniƵ͖
ϮͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ŶĂǁŶŝŽƐĞŬ
pokrzywdzonego należy zapewnić,
ĂďLJbiegły psycholog biorący udział
ǁprzesłuchaniu był osobą o wskazanej
przez niego płci, chyba że będzie
ƚŽutrudniać postępowanie.
ϭϱ Na rozprawie mogą być roztrząsane
ŶŝĞ
szczegóły życia intymnego lub
ƚĂŬ
szczegóły ze sfery prywatności
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͕których ƵũĂǁŶŝĞŶŝĞ
publiczności może wywołać poważne
następstwa dlaƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͘
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕
należy rozważyć zastosowaniĞĂƌƚ͘360 § 1
ƉŬƚϭůŝƚ͘ĚŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
ϭϲ Na rozprawie mogą być roztrząsane
ŶŝĞ
okoliczności dotyczące życia
ƚĂŬ
ƉƌLJǁĂƚŶĞŐŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͕
którLJzłożył wniosek o ściganie͕
ŽƌĂnjnjĂĐŚŽĚnjŝƉŽƚƌnjĞďĂŽĐŚƌŽŶLJ
ŝŶƚĞƌĞƐƵƉƌLJǁĂƚŶĞŐŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͕
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚĂŬ”͕
należy rozważyć zastosowanie podczas
postępowania przed sądem art. 360 § 1
ƉŬƚϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
a pokrzywdzony ten zażądał wyłączenia
jawności rozprawy͘
^ƚƌŽŶĂϳnjϭϬ
ϭϳ Inne ustalone właściwości i warunki
ŽƐŽďŝƐƚĞ, któremogą mieć wpływ
ŶĂocenę potrzeby zastosowania:
ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ
ĚŽczynności, o której mowa
ǁĂƌƚ͘143 § 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 177 § 1aŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
Ăƌƚ͘ϭϴϰ–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘299a § 1Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
art. 360 §ϭƉŬƚϭůŝƚ͘ĚŝƉŬƚϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
Ăƌƚ͘390 §ϮŝϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ŽƌĂnjĂƌƚ͘ϭϬ
Poz. 161
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
ƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂ
ϮϬϭϰƌ͘ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂ
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka͘
Część B͘Zodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa popełnionego
na szkodę pokrzywdzonego
ϭ
Charakter zgłaszanego przestępstwa
PrzestępstwonjĂƌƚ͘……………………͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
ŝokoliczności jego popełnienia͘
hǁĂŐĂ͗
ϭͿ obligatoryjnie należy zastosować tryb
określonyǁ͗
ĂͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĂŬ͘Ɖ͘Ŭ͘–ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵ
pokrzywdzonego przestępstwem
wymienionym w art. 185a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
którLJnie ukończył 15 lat͕
ďͿ Ăƌƚ͘ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͘–ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵ
pokrzywdzonego przestępstwem
ǁLJŵŝĞŶŝŽŶLJŵǁĂƌƚ͘ϭϵϳ–ϭϵϵ
<ŽĚĞŬƐƵŬĂƌŶĞŐŽ͖
^ƚƌŽŶĂϴnjϭϬ
ϮͿ na wniosek pokrzywdzonego należy
rozważyć zastosowanie Ăƌƚ͘ϯϵϬ
§ϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘w sprawie o przestępstwo
zagrożone karą pozbawienia wolności,
której górna granica wynosi co najmniej
8 lat, umyślne przestępstwo
przeciwko życiu i zdrowiu, przeciwko
wolności lubprzestępstwo z użyciem
przemocy lub groźby bezprawnej–
gdy podczas postępowania przed
sądem obecność oskarżonego mogłaby
oddziaływać krępująco na
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͘
Ϯ
/ƐƚŶŝĞũĞƵnjĂƐĂĚŶŝŽŶĂŽďĂǁĂ
ŶŝĞ
niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia,
ƚĂŬ
wolności albo ŵŝĞŶŝĂǁnjŶĂĐnjŶLJĐŚ
ƌŽnjŵŝĂƌĂĐŚƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽůƵďŽƐŽďLJ
dla niego najbliższej.
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕
należy rozważyć zastosowaniĞĂƌƚ͘ϭϴϰŬ͘Ɖ͘Ŭ͘
;ǁLJĚĂŶŝĞƉŽƐƚĂŶŽǁŝĞŶŝĂŽnjĂĐŚŽǁĂŶŝƵ
ǁtajemnicy okoliczności umożliwiających
ujawnienie tożsamości pokrzywdzonego)͘
ϯ
Pokrzywdzony doznał obrażeń ciała.
ŶŝĞ
ƚĂŬ
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕
należy rozważyć zastosowaniĞ͗
ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵ
ĚŽczynności, o której mowa
ǁart. 143 § 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ art. 177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘
^ƚƌŽŶĂϵnjϭϬ
ϰ
Istnieje zagrożenie dla zdrowia
ŶŝĞ
ƉƐLJĐŚŝĐnjŶĞŐŽƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ͘
ƚĂŬ
Poz. 161
hǁĂŐĂ͗jeśli zaznaczono odpowiedź „ƚak”͕
należy rozważyć njĂƐƚŽƐŽǁĂŶŝĞĂƌƚ͘ϭϬ
ƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘
ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽ
ŝświadka͘
ϱ
/ŶŶLJƌŽĚnjĂũŝƌŽnjŵŝĂƌƵũĞŵŶLJĐŚ
następstw przestępstwa popełnionego
na szkodę pokrzywdzonego, któremogą
mieć wpływ na potrzebę zastosowania:
ϭͿ art. 147 § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͘ǁŽĚŶŝĞƐŝĞŶŝƵĚŽ
czynności, o której mowa w art. 143
§ 1 pkt 2 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͖͘
ϮͿ Ăƌƚ. 177 § 1a Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
Ăƌƚ͘ϭϴϰ–ϭϴϱĐŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘Ăƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘
Ăƌƚ͘299a § 1 Ŭ͘Ɖ͘Ŭ͕͘art. 360 § 1 pkt 1
ůŝƚ͘ĚŽƌĂnjƉŬƚϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͕͘art. 390 § 2
ŝϯŬ͘Ɖ͘Ŭ͘ŽƌĂnjĂƌƚ͘ϭϬƵƐƚ͘ϮƵƐƚĂǁLJ
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
njĚŶŝĂϮϴůŝƐƚŽƉĂĚĂϮϬϭϰƌ͘
ŽŽĐŚƌŽŶŝĞŝƉŽŵŽĐLJĚůĂ
ƉŽŬƌnjLJǁĚnjŽŶĞŐŽŝświadka.
^ƚƌŽŶĂϭϬnjϭϬ
§ 2. Wzór kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
Załączniki
do2025
rozporządzenia
Ministra
dnia
2 lutego
r. (Dz. U. poz.
…) Sprawiedliwości z
Załącznik nr 2
Załącznik nr 2
WZÓR
WZÓR
<ǁĞƐƚŝŽŶĂƌŝƵƐnjŝŶĚLJǁŝĚƵĂůŶĞũŽĐĞŶLJświadka
/ndywidualnej oceny świadka, w oparciu o ten kwestionariusz, należy dokonać͕jeżeli
Ƶświadka zostaną zaobserwowane lub ustalonena podstawie dokumentów znajdujących
się wĂŬƚĂĐŚƐƉƌĂǁLJ͗
• ƐƚĂŶƉƐLJĐŚŽƐŽŵĂƚLJĐnjŶLJůƵď
• cechy zachowania oraz komunikowania się wskazujące, że u świadka występują
zaburzenia psychiczne, rozwojowe, zakłócenia zdolności postrzegania lub odtwarzania
przez niego postrzeżeń
–uzasadniające przekonanie, że przesłuchanie powinno odbyć się w trybie określonym
ǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞƵƐƚĂǁLJnjĚŶŝĂϲĐnjĞƌǁĐĂϭϵϵϳƌ͘–Kodeks postępowania karnego
;nj͘h͘njϮϬϮϱƌ͘ƉŽnj͘ϰϲͿ͕njǁĂŶĞũĚĂůĞũ„k͘Ɖ͘Ŭ͘”.
Przed przystąpieniem do wypełniania kwestionariusza zawsze należy ustalić, czy świadek͗
ϭͿ włada językiem polskim w stopniu komunikatywnym –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕
ĐnjLJƉƌnjLJƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecny tłumacz języka obcego;
ϮͿ posiada szczególne potrzeby w komunikowaniu się –ĂďLJmożna było ƐƚǁŝĞƌĚnjić͕ĐnjLJƉƌnjLJ
ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjĂŶLJĐŚczynnościach powinien być obecny͗
ĂͿ tłumacz ƉŽůƐŬŝĞŐŽũęzyka ŵŝŐŽǁĞŐŽ;W:DͿ͕
ďͿ biegłLJz zakresu komunikacji wspomagającej i alternatywnej (biegłLJƉŽƐługującLJsię
systemem komunikacji, z którego korzystaświadekϭͿ͘
Imię i nazwisko ŽƌĂnjĚĂƚĂƵƌŽĚnjĞŶŝĂświadka͗
EƵŵĞƌƐƉƌĂǁLJ͗
ϭ
Chodzi o system znaków manualnych, system znaków graficznych lub system znaków przestrzennoͲĚŽƚLJŬŽǁLJĐŚ͘
^ƚƌŽŶĂϭnjϯ
Właściwości i warunki osobiste świadka
ϭ
hświadka występująnjĂďƵƌnjĞŶŝĂ
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzaćrodzaj zaburzeń
ůƵďzakłóceńͿ
ƉƐLJĐŚŝĐnjŶĞ͕ƌŽnjǁŽũŽǁĞ, zakłóceŶŝĂ
zdolności postrzegania lub
odtwarzania postrzeżeń.
Należy ustalić, czy przesłuchanie
ǁzwykłych warunkach mogłoby wpłynąć
ŶĞŐĂƚLJǁŶŝĞŶĂƐƚĂŶƉƐLJĐŚŝĐnjŶLJświadkaůƵď
ĐnjLJbyłoby znacznie utrudnione.
Ϯ
Przesłuchanie w innych warunkach niż
ŶŝĞ
ǁƐŬĂnjĂŶĞǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘mogłoby
ƚĂŬ
wpłynąć negatywnie na stan
psychiczny świadka lub byłoby
ďrak możliwości udzielenia
ũĞĚŶŽnjŶĂĐnjŶĞũŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝ
njŶĂĐnjŶŝĞƵƚƌƵĚŶŝŽŶĞ͘
hǁĂŐĂ͗jeśli nie jest możliweƵĚnjŝĞůĞŶŝĞ
ŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝĐŽĚŽƐƉŽƐŽďƵ
przeprowadzenia czynności͕należy
rozważyć dopuszczenie dowodu z opinii
biegłego.
ϯ
Świadekujawnia obawy związane
njokreśloną płcią͕które przejawiają się
ǁszczególności trudnością
ǁŬŽŶƚƌŽůŽǁĂŶŝƵĞŵŽĐũŝŝƌĞĂŬĐũŝ͘
ŶŝĞ
ƚĂŬ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzaćpłeć, która wywołuje
ŽďĂǁLJƵświadkaͿ
hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵƐƚŽƐŽǁĂŶŝĂƚƌLJďƵ
określonegoǁĂƌƚ͘ϭϴϱĞŬ͘Ɖ͘Ŭ͘należy
zapewnićbiegłego płci wskazanej przez
świadka, chyba że będzie to utrudniać
postępowanie –organ prowadzący
czynnośćƵƐƚĂůĂǁrozmowie ze świadkiem,
jakiej płci ma byćbiegły biorący udział
ǁpostępowaniu͘
^ƚƌŽŶĂϮnjϯ
ϰ
Przesłuchanie może być
ƉƌnjĞƉƌŽǁĂĚnjŽŶĞǁŽĚƉŽǁŝĞĚŶŝŽ
– 14 –
Poz. 161
ŶŝĞ͗͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘͘
;należy ǁƐŬĂzaćprzyczynę)
ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵ
ƚĂŬ
ǁsiedzibie sądu lub poza ũĞŐŽ
hǁĂŐĂ͗ǁƉƌnjLJƉĂĚŬƵŐĚLJświadek nie może
siedzibą͘
być przesłuchany ǁŽĚƉŽǁŝĞĚŶŝŽ
ƉƌnjLJƐƚŽƐŽǁĂŶLJŵƉŽŵŝĞƐnjĐnjĞŶŝƵǁƐŝĞĚnjŝďŝĞ
sądu lub poza jego siedzibą͕przesłuchanie
może odbyć sięǁŝŶŶLJŵŵŝĞũƐĐƵ–jeżeli
uzasadniają to indywidualne potrzeby
świadka oraz jeżeliistnieje możliwość
utrwalenia czynności za pomocą urządzenia
rejestrującego obraz i dźwięk͘Należy
ustalić miejsce, w którym można
przeprowadzić przesłuchanie.
^ƚƌŽŶĂϯnjϯ
§ 3. Wzór kwestionariusza indywidualnej oceny świadka, o którym mowa w art. 52a § 5 k.p.k., jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
§ 4. Kwestionariusz przechowuje się w aktach sprawy w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nim przez osoby
nieuprawnione.
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Minister Sprawiedliwości: A. Bodnar
Warszawa, dnia 7 lutego 2025 r.
Poz. 161
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 2 lutego 2025 r.
w sprawie określenia wzoru kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego i świadka
Na podstawie art. 52a § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46)
zarządza się, co następuje
Załączniki do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 2 lutego
2025 r. (Dz. U. poz. 161)
Załączniki do rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości
z