Legislator Case Law & Legislation
DU_2025_1299 PL

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów

27 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (27)

Statutory Text (27 Articles)

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać podatkowa księga przychodów i rozchodów, zwana dalej „księgą”, oraz szczegółowy zakres obowiązków związanych z prowadzeniem księgi.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

1)

2)

towary – towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, produkcję niezakończoną, wyroby gotowe,

braki i odpady oraz materiały (surowce) przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że

a)

towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi

są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,

b)

materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały (surowce), które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją wyrobu gotowego; do materiałów (surowców) podstawowych zalicza się

również materiały (surowce) stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone

(np. opakowania – puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety),

jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,

c)

materiałami (surowcami) pomocniczymi są materiały (surowce) niebędące materiałami (surowcami) podstawowymi,

które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości,

d)

wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty,

w tym także budowlane,

e)

produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby, to jest niegotowe jeszcze wyroby własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem,

f)

brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone lub

też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu lub magazynowania utraciły częściowo swoją pierwotną wartość,

g)

odpadami są materiały (surowce), które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia lub

uszkodzenia utraciły całkowicie swoją pierwotną wartość użytkową;

Minister Finansów i Gospodarki kieruje działem administracji rządowej – finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów i Gospodarki (Dz. U. poz. 997).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 340, 368, 620, 680, 1022 i 1180.

2)

cena zakupu – cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług,

podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy

oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o opusty i inne podobne obniżki, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku

w drodze darowizny lub spadku – wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika;

3)

cena nabycia – cenę zakupu składnika majątku powiększoną o koszty uboczne związane z zakupem składników majątku

do chwili złożenia w magazynie według ich cen zakupu, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku

oraz ubezpieczenia w drodze;

4)

koszt wytworzenia – wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów (surowców), z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług;

5)

ustawa o podatku dochodowym – ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

6)

ustawa o VAT – ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896 i 1203).

Rozdział 2

Szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać księga

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 3. Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych

i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2

ustawy o podatku dochodowym, zwane dalej „podatnikami”, prowadzą księgę, według wzoru ustalonego w załączniku do

rozporządzenia.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 4. 1. Podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy.

2. Za niewadliwą uznaje się księgę prowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia, według ustalonego wzoru księgi

i zgodnie z objaśnieniami do wzoru księgi.

3. Księgę uznaje się za rzetelną, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.

4. Księgę uznaje się za rzetelną i niewadliwą również wtedy, gdy

1)

niewpisane lub błędnie wpisane przychody nie przekraczają łącznie 0,5 % przychodu wykazanego w księdze za dany

rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym organ podatkowy stwierdził te

błędy, lub

2)

brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które uniemożliwiły

podatnikowi prowadzenie księgi, lub

3)

błędy spowodowały zwiększenie wysokości podstawy obliczenia podatku, z wyjątkiem błędów polegających na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów (surowców) podstawowych, towarów handlowych oraz kosztów

robocizny, lub

4)

podatnik uzupełnił zapisy lub poprawił błędne zapisy w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez organ podatkowy

lub w terminie, w którym podatnikowi przysługuje uprawnienie do złożenia deklaracji lub korekty deklaracji na podstawie

art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131), lub

5)

błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające wymaganiom,

o których mowa w § 6 ust. 3.

5. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia braku zapisów lub błędnych zapisów dotyczących

kosztów uzyskania przychodu.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 5. W przypadku prowadzenia księgi bez użycia programów komputerowych podatnik jest obowiązany zbroszurować

księgę i kolejno ponumerować jej karty.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 6. 1. Zapisy w księdze są dokonywane w języku polskim i w walucie polskiej.

2. Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się przez

1)

wpisanie nowej treści zapisu, a w przypadku prowadzenia księgi bez użycia programów komputerowych – skreślenie

dotychczasowej treści i wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, oraz podpisanie poprawki

i umieszczenie daty jej dokonania lub

2)

wprowadzenie do księgi niewpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów; zapisy

zmniejszające przychody lub koszty są dokonywane ze znakiem minus (-) lub kolorem czerwonym.

3. Podstawą dokonywania zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są

1)

faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi

przepisami, lub

2)

dowody określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p

ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej następujące dane

3)

a)

datę wystawienia dowodu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub

zwiększenia przychodów,

b)

wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury – wskazanie umowy albo innego dokumentu,

stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów,

c)

wskazanie wysokości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,

d)

podpis osoby sporządzającej dowód, lub

inne dowody, wymienione w § 7 i § 8, potwierdzające dokonanie zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej następujące dane

a)

wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w zdarzeniu gospodarczym, którego dowód dotyczy,

b)

datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia gospodarczego, którego dowód dotyczy,

z tym że jeżeli data dokonania zdarzenia gospodarczego odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,

c)

przedmiot zdarzenia gospodarczego i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot zdarzenia jest wymierny w jednostkach naturalnych,

d)

podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania zdarzeń gospodarczych

– oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na

jego podstawie.

4. Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne

jest używanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie jest podane wartościowe określenie zdarzenia gospodarczego

tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote zgodnie z zasadami

określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.

5. Zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 22p ustawy o podatku dochodowym, dokonuje

się poprzez wpisanie wysokości zmniejszenia ze znakiem minus (-) lub kolorem czerwonym.

6. Błędy w dowodach księgowych można poprawiać wyłącznie przez skreślenie niewłaściwie napisanej liczby lub innej

treści, w sposób pozwalający odczytać liczbę lub inną treść pierwotną, i wpisanie liczby lub innej treści właściwej. Poprawka dokonana w dowodzie księgowym jest potwierdzana datą i podpisem osoby dokonującej poprawki.

7. Zasad, o których mowa w ust. 6, nie stosuje się do dowodów księgowych, dla których ustalono odrębnymi przepisami

zakaz dokonywania jakichkolwiek poprawek, oraz do dowodów obcych. Dowody obce mogą być poprawione przez wystawienie i przesłanie kontrahentowi dowodu korygującego (noty). Dowody własne zewnętrzne przesłane uprzednio kontrahentowi mogą być poprawione tylko przez wystawienie dowodu korygującego (noty).

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 7. Za dowody księgowe uznaje się również

1)

noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego zdarzenia gospodarczego, wynikającego z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;

2)

dowody opłat pocztowych i bankowych;

3)

inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dowody zawierające dane, o których

mowa w § 6 ust. 3 pkt 3.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 8. 1. Na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych wydatków (kosztów) mogą być sporządzone

dowody zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające

przy zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot zdarzeń gospodarczych i wysokość wydatku (kosztu).

2. Dowody wewnętrzne mogą dotyczyć wyłącznie

1)

zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych

sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów

roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;

2)

zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);

3)

wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika;

4)

kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących;

5)

zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali

nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych;

6)

wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części

przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość

opłat na te cele;

7)

opłat sądowych i notarialnych;

8)

wydatków związanych z parkowaniem samochodu, w przypadku gdy są one potwierdzone dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.

3. Dowody wewnętrzne dotyczące rozliczenia kosztów podróży służbowych pracowników oraz wartości diet z tytułu

podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących powinny zawierać co

najmniej następujące dane: imię i nazwisko, cel podróży, nazwę miejscowości docelowej, liczbę godzin i dni przebywania

w podróży służbowej (data i godzina wyjazdu oraz powrotu), stawkę i wartość przysługujących diet.

4. Wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa lub olejów mogą być dokumentowane paragonami fiskalnymi lub

dowodami kasowymi. Paragon fiskalny lub dowód kasowy powinien zawierać następujące dane: datę, oznaczenie jednostki

wydającej dokument, ilość, cenę jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie paragonu fiskalnego lub

dowodu kasowego wpisuje się imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy), adres oraz rodzaj (nazwę) dokonanego

zakupu.

5. Oznaczenie „ex”, zamieszczone w ust. 2 pkt 2, wskazuje, że zakres wymienionych wyrobów jest węższy niż określony

w podanym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 9. 1. Jeżeli materiał (surowiec) podstawowy lub pomocniczy lub towar handlowy, którego zakup – zgodnie z przepisami rozporządzenia – jest dokumentowany fakturami dostawców, został dostarczony do zakładu lub dokonano nim obrotu

przed otrzymaniem faktury, należy sporządzić szczegółowy opis otrzymanego materiału (surowca) podstawowego lub pomocniczego lub towaru handlowego, podając imię, nazwisko (nazwę firmy) i adres dostawcy, ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową i wartość materiału (surowca) podstawowego lub pomocniczego lub towaru handlowego i dokonać zapisu w księdze na

podstawie opisu. Opis jest potwierdzany datą i podpisem osoby, która przyjęła dostawę, oraz przechowywany jako dowód

zakupu i połączony z nadesłaną następnie fakturą w postaci papierowej. Jeżeli nie jest to faktura w postaci papierowej, podatnik uzupełnia opis o numer tej faktury, a w przypadku faktury wystawionej przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur – o numer identyfikujący tę fakturę w tym systemie. Ewentualna różnica w stosunku do wartości podanej na fakturze jest wpisywana do księgi w dniu otrzymania faktury. Jeżeli podatnik otrzymał fakturę przed dniem dokonania zapisu w księdze, opis dołącza do otrzymanej faktury, a zapisów w księdze dokonuje na podstawie otrzymanej faktury.

2. Podatnik może nie sporządzać opisu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zakup jest udokumentowany specyfikacją dostawcy, pod warunkiem że specyfikacja spełnia wymagania określone dla opisu. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. Zapisów w księdze na podstawie dowodów księgowych, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się z uwzględnieniem

zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 10. Wydatki poniesione na zakup materiałów (surowców) podstawowych i towarów handlowych oraz pozostałe wydatki są wpisywane do księgi według zasad potrącania kosztów uzyskania przychodów określonych w ustawie o podatku

dochodowym.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 11. 1. Zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży są dokonywane na podstawie

1)

wystawionych faktur;

2)

raportów fiskalnych, o których mowa w § 12 – w przypadku sprzedaży ujętej w ewidencji prowadzonej przy użyciu

kas rejestrujących, o której mowa w przepisach ustawy o VAT;

3)

wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie jest wykazana wysokość tych przychodów za dany dzień, albo prowadzonego zestawienia sprzedaży (ewidencji sprzedaży) – w przypadku przychodów,

które nie są dokumentowane fakturami lub raportami fiskalnymi.

2. Zapisów na podstawie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje się najpóźniej do 20. dnia każdego

miesiąca następującego po miesiącu uzyskania tych przychodów.

3. Zapisów w księdze na podstawie

1)

dowodów wewnętrznych – dokonuje się raz dziennie po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym, albo

2)

zestawienia sprzedaży (ewidencji sprzedaży) – dokonuje się do 20. dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu

uzyskania tych przychodów, w jednej pozycji na koniec każdego miesiąca.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 12. 1. Podatnik, który prowadzi ewidencję sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, o której mowa w przepisach

ustawy o VAT, dokonuje zapisów w księdze na podstawie danych wynikających z raportów fiskalnych dobowych, z zastrzeżeniem ust. 2, skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu.

2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, może dokonywać zapisów w księdze na koniec każdego miesiąca, na podstawie

danych wynikających z raportów fiskalnych okresowych (miesięcznych) skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu.

3. Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wpisują do księgi kwot wynikających z faktur dokumentujących dokonanie

sprzedaży uprzednio ujętej w ewidencji prowadzonej przy użyciu kas rejestrujących, o której mowa w przepisach ustawy

o VAT.

4. Korekty danych wynikających z raportów fiskalnych dobowych lub okresowych (miesięcznych), o którym mowa

w ust. 1 i 2, dokonuje się na podstawie

1)

odrębnych ewidencji;

2)

dowodu wewnętrznego – w przypadku korekt, które nie podlegają ujęciu w odrębnych ewidencjach.

5. Dowód wewnętrzny, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, stanowi podstawę dokonania zapisu w księdze ze znakiem (-).

Dowód ten powinien zawierać co najmniej następujące dane: numer dowodu, datę wystawienia, oznaczenie raportu fiskalnego, którego dotyczy korekta, przyczynę korekty oraz wysokość korekty, która pomniejsza wysokość przychodu wynikającą z raportu fiskalnego.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 13. Podatnicy, o których mowa w art. 84 ustawy o VAT, mogą wykazywać przychody w księdze oraz w zestawieniu

sprzedaży (ewidencji sprzedaży) łącznie z podatkiem od towarów i usług, z tym że na koniec miesiąca przychód pomniejsza

się o należny podatek od towarów i usług.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 14. Zapisy w księdze dotyczące pozostałych przychodów są dokonywane na podstawie dowodów potwierdzających te

przychody, najpóźniej do 20. dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu uzyskania tych przychodów.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 15. Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 6–9.

Rozdział 3

Szczegółowy zakres obowiązków związanych z prowadzeniem księgi

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 16. Podatnik wykonujący działalność kantorową, który na podstawie przepisów prawa dewizowego prowadzi ewidencję wszystkich operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych i waluty polskiej, zwaną dalej „ewidencją kupna

i sprzedaży wartości dewizowych”, dokonuje zapisów w księdze na podstawie tej ewidencji.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 17. 1. Podatnik prowadzi również zestawienie sprzedaży (ewidencję sprzedaży) zawierające co najmniej następujące

dane: liczbę porządkową wpisu, datę uzyskania przychodu nieudokumentowanego fakturą oraz wysokość tego przychodu.

2. Do zestawienia sprzedaży (ewidencji sprzedaży) podatnik nie wpisuje przychodów, które ujmuje w księdze jeden raz

dziennie po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym.

3. Obowiązek prowadzenia zestawienia sprzedaży (ewidencji sprzedaży) nie dotyczy podatnika, który prowadzi ewidencję sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, o której mowa w przepisach ustawy o VAT.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 18. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w zestawieniu sprzedaży (ewidencji sprzedaży) jeden raz dziennie

po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 19. Podatnik jest obowiązany założyć księgę, a w razie obowiązku prowadzenia zestawienia sprzedaży (ewidencji

sprzedaży) – również to zestawienie, na dzień 1 stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w trakcie

roku podatkowego.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 20. 1. Podatnik jest obowiązany do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów

(surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego

dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu

roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu roku podatkowego prawa do opłacania podatku na podstawie ustawy z dnia

20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. z 2025 r. poz. 843), zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

2. Obowiązek sporządzenia spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego nie dotyczy podatnika, który sporządził spis z natury na koniec poprzedniego roku podatkowego. W tym przypadku zamiast spisu z natury na dzień 1 stycznia

roku podatkowego do księgi wpisuje się spis z natury sporządzony na dzień 31 grudnia poprzedniego roku podatkowego.

3. Spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go

za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 21. 1. Spis z natury jest sporządzany w sposób staranny i trwały.

2. Spis z natury zawiera co najmniej następujące dane: imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu z natury, numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury, szczegółowe określenie składników wymienionych

w § 20, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu z natury, cenę w złotych i groszach za jednostkę miary, wartość

wynikającą z przemnożenia ilości składników wymienionych w § 20 przez ich cenę jednostkową, łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji ...”, podpis właściciela zakładu (wspólników), z tym że przy prowadzeniu

1)

księgarń i antykwariatów księgarskich – spisem z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej

cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury, albumy i inne;

2)

działalności kantorowej – spisem z natury należy objąć niesprzedane wartości dewizowe;

3)

działów specjalnych produkcji rolnej – spisem z natury należy objąć niezużyte w toku produkcji materiały (surowce)

oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

3. Spis z natury obejmuje również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu

z natury poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają

wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie z natury z podaniem, czyją stanowią własność.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 22. 1. Podatnik jest obowiązany wycenić materiały (surowce) i towary handlowe objęte spisem z natury według cen

zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia;

spis z natury półwyrobów, wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości

wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.

2. Spis z natury niesprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen zakupu z dnia sporządzenia spisu z natury,

a w dniu kończącym rok podatkowy – według cen zakupu, jednak w wysokości nie większej niż kurs średni ogłaszany przez

Narodowy Bank Polski w dniu kończącym rok podatkowy.

3. Przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym

że nie może to być wartość mniejsza od kosztów materiałów (surowców) bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej.

4. Produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu z natury,

z uwzględnieniem gatunku, grupy i wagi zwierząt.

5. Wartość spisu z natury, wycenionego zgodnie z ust. 1–4 i 8, pomniejsza się o

1)

wysokość zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów na podstawie art. 22p ustawy

o podatku dochodowym, jeżeli zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów było

związane z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących towarów handlowych, materiałów

(surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów,

objętych tym spisem; pomniejszenia dokonuje się o tę część zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów, która przypada na towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, półwyroby,

produkcję w toku, wyroby gotowe, braki i odpady objęte tym spisem;

2)

koszty uzyskania przychodów poniesione na nabycie towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych

i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, objętych tym spisem, w części,

w jakiej zobowiązanie z tytułu tego nabycia nie zostało uregulowane i w związku z art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy o podatku dochodowym koszty te nie zostały potrącone.

6. Podatnik wpisuje do księgi wartość sporządzonego spisu z natury.

7. Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu z natury.

8. W razie przyjęcia wyceny w wysokości mniejszej od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia, w szczególności z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy przy poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową

cenę zakupu (nabycia) lub koszt wytworzenia.

Rozdział 4

Przepis przejściowy, dostosowujący i końcowy

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 23. Do wniosków, o których mowa w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie

prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. poz. 2544 oraz z 2024 r. poz. 1744), złożonych do dnia

31 grudnia 2025 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 24. Zwolnienia przyznane na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie

prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów zachowują moc przez okres, na jaki zostały przyznane.

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.3)

Minister Finansów i Gospodarki: A. Domański

3)

Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia

podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. poz. 2544 oraz z 2024 r. poz. 1744), które traci moc z dniem wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2105,

2349, 2427 i 2469, z 2022 r. poz. 1265, 1301, 1719 i 2180, z 2023 r. poz. 1059, 1414 i 1598, z 2024 r. poz. 1593 i 1685 oraz z 2025 r.

poz. 222).

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

Warszawa, dnia 29 września 2025 r.

Poz. 1299

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW I GOSPODARKI 1)

z dnia 6 września 2025 r.

w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów

Na podstawie art. 24a ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r.

poz. 163, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Dz.U. 2025 poz. 1299 inForce

Załącznik do rozporządzenia

Ministra Finansów i Gospodarki z Poz. 1299

dnia 6 września 2025 r. (Dz. U.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki

poz.

…)6 września 2025 r. (Dz. U. poz. 1299)

z dnia

–8–

WZÓR

WZÓR

Strona tytułowa podatkowej księgi przychodów i rozchodów

PODATKOWA KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

....................................................

(imię i nazwisko (nazwa firmy))

...............................................

(adres)

Rodzaj działalności

UWAGA: Przed rozpoczęciem zapisów w księdze należy się szczegółowo zapoznać z przepisami rozporządzenia

i objaśnieniami do tego załącznika.

Oznaczenie dowodu

księgowego

Lp. Data

zdarzenia

gospodarczego

numer

identyfikujący

fakturę

wystawioną przy

użyciu

Krajowego

Systemu

e-Faktur

numer

dowodu

księgowego

Kontrahent

identyfikator

podatkowy

Przychód

imię

adres

i nazwisko

(nazwa

firmy)

Opis

zdarzenia

gospodarczego

wartość

sprzedanych

towarów i usług

zł

1

2

3

4

5

6

7

8

Suma

strony

Przeniesienie

z poprzedniej strony

Razem od

początku

roku

gr

9

pozostałe

przychody

zł

gr

10

razem przychód

(9+10)

zł

gr

Zakup

towarów

handlowych

i materiałów

według cen

zakupu

Koszty

uboczne

zakupu

zł

zł

gr

12

gr

13

Poz. 1299

Koszty działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa

w art. 26e ustawy o podatku

dochodowym

Wydatki

(koszty)

wynagrodzenia

w gotówce

i w naturze

zł

gr

14

pozostałe

wydatki

razem wydatki

(14+15)

zł

zł

gr

15

gr

16

opis kosztu

zł

wartość

gr

17

zł

Uwagi

gr

18

19

OBJAŚNIENIA DO PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

1.

Przy dokonywaniu zapisów w księdze wynikających z prowadzonych przez podatnika

1) zestawienia sprzedaży (ewidencji sprzedaży),

2) ewidencji kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

3) ewidencji sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, o której mowa w przepisach ustawy o VAT

– nie wypełnia się kolumn 3–7 księgi.

2.

Kolumna 1 jest przeznaczona do wpisania liczby porządkowej zapisów w księdze.

3.

W kolumnie 2 należy wpisywać datę wynikającą z dowodu stanowiącego podstawę dokonywania

wpisu (m.in. datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu). W przypadku

przychodów rozliczanych metodą kasową, o której mowa w art. 14c ustawy o podatku dochodowym,

lub kosztów uzyskania przychodów potrącanych zgodnie z art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy o podatku

dochodowym w kolumnie tej należy wpisać datę powstania przychodu określoną zgodnie z art. 14c

ust. 2 ustawy o podatku dochodowym lub datę potrącenia kosztu uzyskania przychodu określoną

zgodnie z art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy o podatku dochodowym.

4.

Kolumna 3 jest przeznaczona do wpisywania numeru identyfikującego fakturę w Krajowym Systemie

e-Faktur, jeżeli jest to faktura wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur; kolumna 4 służy

do wpisywania innego numeru dowodu księgowego. W przypadku przychodów rozliczanych metodą

kasową, o której mowa w art. 14c ustawy o podatku dochodowym, lub kosztów uzyskania

przychodów potrącanych zgodnie z art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy o podatku dochodowym

w kolumnach tych należy wpisać oznaczenie faktury dokumentującej przychód, który powstaje w dacie

określonej zgodnie z art. 14c ust. 2 ustawy o podatku dochodowym, lub numer faktury lub innego

dowodu dokumentujących poniesienie kosztu potrącanego zgodnie z art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy

o podatku dochodowym.

5.

Kolumny 5–7 są przeznaczone do wpisywania: identyfikatora podatkowego kontrahenta, imienia

i nazwiska (nazwy firmy) oraz adresu kontrahenta (dostawców lub odbiorców), z którym zawarta

została transakcja dotycząca zakupu materiałów, towarów handlowych itp. lub ze sprzedaży towarów,

gdy transakcja ta jest udokumentowana fakturą lub paragonem fiskalnym. Jeżeli podatnik wpisze

w kolumnie 5 identyfikator podatkowy kontrahenta, nie wpisuje w kolumnie 6 i 7 jego pozostałych

danych. Kolumn tych podatnik nie wypełnia w przypadku zapisów dotyczących przychodu ze

sprzedaży na podstawie dowodu wewnętrznego oraz raportów fiskalnych. Identyfikator podatkowy

kontrahenta obejmuje również kod kraju nadania identyfikatora.

6.

W kolumnie 8 należy wpisać rodzaje przychodów lub wydatków. Określenie to powinno zwięźle

oddawać istotę dokonanego zdarzenia gospodarczego, np. zakup blachy, zapłata za niklowanie

obręczy, wypłata wynagrodzeń za okres ……...

7.

Kolumna 9 jest przeznaczona do wpisywania przychodów ze sprzedaży towarów i usług.

Podatnik prowadzący działalność kantorową w kolumnie tej wpisuje miesięczną wysokość

przychodu (sprzedaży wartości dewizowych) wynikającą z ewidencji kupna i sprzedaży wartości

dewizowych.

8.

Kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych przychodów, np. przychodów

z odpłatnego zbycia składników majątku, otrzymanych kar umownych, wynagrodzenia płatnika.

9.

Kolumna 11 jest przeznaczona do wpisywania łącznej wysokości przychodów wykazanych

w kolumnach 9 i 10.

10.

Kolumna 12 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów i towarów handlowych według cen

zakupu.

Podatnik prowadzący działalność kantorową w kolumnie tej wpisuje miesięczną wysokość

zakupionych wartości dewizowych, wynikającą z ewidencji kupna i sprzedaży wartości dewizowych.

11.

Kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania kosztów ubocznych związanych z zakupem, np.

kosztów dotyczących transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze.

12.

Kolumna 14 jest przeznaczona do wpisywania wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom

(w gotówce i w naturze). Wynagrodzenia w naturze, jeżeli przedmiotem świadczeń w naturze są

rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej pracodawcy, wpisuje się według

przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców, a w pozostałych przypadkach – na

podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw

tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz

czasu i miejsca udostępnienia. Wpisu dokonuje się

1) na podstawie listy płac lub innych dowodów, na których pracownik potwierdza własnym

podpisem wysokość otrzymanych wynagrodzeń w gotówce i w naturze – w przypadku wypłaty

wynagrodzenia w kasie;

2) na podstawie innych dowodów, np. dowodu potwierdzającego przekazanie wynagrodzenia na

rachunek pracownika – jeżeli wynagrodzenie nie jest wypłacane w kasie.

W kolumnie tej wykazuje się również wynagrodzenia wypłacane osobom z tytułu umów zlecenia

i umów o dzieło.

13.

Kolumna 15 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych wydatków (poza wymienionymi

w kolumnach 12–14), z wyjątkiem wydatków, których zgodnie z ustawą o podatku dochodowym nie

uznaje się za koszty uzyskania przychodów. W kolumnie tej wpisuje się w szczególności takie

wydatki, jak: czynsz za lokal, opłatę za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłatę za telefon, zakup

paliw, wydatki dotyczące remontów, amortyzację środków trwałych, składki na ubezpieczenie

emerytalne i rentowe pracowników oraz wpłaty dokonywane do pracowniczych planów

kapitałowych w części finansowanej przez pracodawcę, składki na ubezpieczenie wypadkowe

pracowników, składki na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, wartość zakupionego wyposażenia, to jest rzeczowych składników

majątku, związanych z wykonywaną działalnością, niezaliczonych, zgodnie z przepisami ustawy

o podatku dochodowym, do środków trwałych.

Zapisów dotyczących kosztów podróży służbowej, w tym również diet właściciela oraz osób z nim

współpracujących, dokonuje się na podstawie rozliczenia tych kosztów sporządzonego na dowodzie

wewnętrznym, zwanym rozliczeniem podróży służbowej. Do rozliczenia podróży służbowej należy

dołączyć dowody (faktury) potwierdzające poszczególne wydatki. Jeżeli uzyskanie dowodu (faktury)

nie było możliwe, pracownik powinien złożyć pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku

i przyczynach braku jego udokumentowania. Nie wymagają udokumentowania fakturami diety oraz

wydatki objęte ryczałtem, a także koszty przejazdu własnym samochodem pracownika.

14.

Kolumna 16 jest przeznaczona do wpisywania łącznej wysokości wydatków wykazanych

w kolumnach 14 i 15.

15.

W przypadku, o którym mowa w art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, podatnik dokonuje, po zakończeniu

miesiąca, w którym nastąpiło przekroczenie wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 2

ustawy o VAT, korekty zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów o tę część naliczonego

podatku od towarów i usług, którą odlicza od podatku należnego.

16.

Kolumna 17 jest wolna. W kolumnie tej można wpisywać inne zdarzenia gospodarcze poza

wymienionymi w kolumnach 1–15. W kolumnie tej można również wpisywać wydatki odnoszące się

do przychodów miesiąca lub roku następnego (lat następnych).

17.

Kolumna 18 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej,

o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować

te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-rozwojowej,

niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy obliczenia podatku.

18.

Kolumna 19 jest przeznaczona do wpisywania uwag co do treści zapisów w kolumnach 2–18.

Kolumna ta może być także wykorzystywana np. do wpisywania pobranych zaliczek, obrotu

opakowaniami zwrotnymi. W kolumnie tej mogą być także wykazywane przychody faktycznie przez

podatnika otrzymane. W przypadku wyboru w następnym roku podatkowym opodatkowania

w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych limit otrzymanych przychodów w poprzednim

roku podatkowym w wysokości stanowiącej równowartość 200 000 euro jest – zgodnie z art. 21

ust. 1b ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – warunkiem korzystania z kwartalnego sposobu

wpłacania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Podatnicy, o których mowa w art. 24a

ust. 1a ustawy o podatku dochodowym, prowadzący księgę, wykazują przychody i związane z nimi

koszty z działalności opodatkowanej podatkiem tonażowym wyłącznie w kolumnie 19.

19.

Po zakończeniu miesiąca należy zsumować dane z kolumn 9–16. Podatnik może pod

podsumowaniem danego miesiąca wpisać w poszczególnych kolumnach sumy od początku roku do

miesiąca poprzedzającego dany miesiąc i w kolejnej pozycji wpisać w poszczególnych kolumnach

sumę od początku roku.

20.

Jeżeli podatnik nie dokonuje podsumowania zapisów kolejnych miesięcy narastająco od początku

roku, po zakończeniu roku podatkowego powinien w księdze sporządzić zestawienie roczne. W tym

celu należy wpisać do właściwych kolumn sumy z poszczególnych miesięcy i dodać je.

21.

W celu ustalenia wartości poszczególnych składników spisu z natury materiałów (surowców)

i towarów handlowych według cen nabycia należy ustalić procentowy wskaźnik kosztów ubocznych

zakupu (kolumna 13) w stosunku do ogólnej wartości zakupu materiałów (surowców) i towarów

handlowych (wykazanych w kolumnie 12) (suma kosztów ubocznych zakupu przemnożona przez

100 i podzielona przez wartość zakupu). O tak ustalony wskaźnik należy podwyższyć jednostkowy

koszt zakupu, a następnie ustalić wartość poszczególnych składników spisu z natury.

Podatnik może również dokonać wyceny wartości materiałów (surowców) i towarów handlowych

według cen zakupu, to jest bez podwyższenia tej ceny o wskaźnik kosztów ubocznych zakupu.

22.

W celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy w księdze

1)

ustalić wysokość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kolumna 11);

2)

ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodów

w sposób następujący

a) do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu

materiałów i towarów handlowych z kolumn 12 i 13, a następnie pomniejszyć o wartość

spisu z natury sporządzonego na koniec roku podatkowego,

b) kwotę wynikającą z tego obliczenia powiększyć o wysokość wydatków z kolumny 16

oraz pomniejszyć o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części, w której wydatki

(koszty) związane z wynagrodzeniami w naturze zostały wykazane w innych kolumnach

księgi przychodów i rozchodów (np. w gastronomii koszty zakupu materiałów i towarów

handlowych zużytych do przygotowania posiłków dla pracowników zostały wpisane

w kolumnie 12);

3)

wysokość osiągniętego przychodu (kolumna 11) pomniejszyć o wysokość poniesionych

w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodu, obliczonych zgodnie z objaśnieniami

zawartymi w pkt 2; wynikająca z tego obliczenia różnica stanowi wysokość dochodu

osiągniętego w roku podatkowym.

23.

Określony w ust. 22 sposób obliczenia dochodu dotyczy również podatnika sporządzającego spis

z natury (np. na koniec miesiąca lub jeśli sporządzenie spisu z natury zarządził naczelnik urzędu

skarbowego).

24.

Przykład obliczenia dochodu

zł gr

1)

Przychód (kolumna 11)

2)

Wysokość kosztów uzyskania przychodów poniesionych

w roku podatkowym

455 600,75

a) wartość spisu z natury na początek roku podatkowego

58 678,28

b) plus wydatki na zakup materiałów i towarów handlowych

(kolumna 12)

289 288,56

c) plus wydatki na koszty uboczne zakupu (kolumna 13)

10 320,40

d) minus wartość spisu z natury na koniec roku podatkowego

46 524,32

e) plus wysokość pozostałych wydatków (kolumna 16)

f)

minus wartość wynagrodzeń w naturze ujętych w innych

kolumnach księgi

Razem koszty uzyskania przychodu

3)

25.

Poz. 1299

78 328,09

4 826,00

385 265,01

Ustalenie dochodu osiągniętego w roku podatkowym

a) przychód (pkt 1)

455 600,75

b) minus koszty uzyskania przychodów (pkt 2)

385 265,01

Dochód (a–b)

70 335,74

Zasady określone w ust. 1–24 stosuje się odpowiednio w przypadku prowadzenia podatkowej księgi

przychodów i rozchodów w imieniu podatnika przez biuro rachunkowe.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →