Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

1.

Ustawa określa

1)

wymagania, jakim powinny odpowiadać opakowania wprowadzane do obrotu,

2)

zasady działania organizacji odzysku opakowań,

3)

zasady postępowania z opakowaniami oraz odpadami opakowaniowymi,

4)

zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej oraz opłaty recyklingowej,

5

zasady działania systemu kaucyjnego w gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

- w celu zmniejszenia ilości i szkodliwości dla środowiska materiałów i substancji

zawartych w opakowaniach i odpadach opakowaniowych oraz ilości i szkodliwości dla

środowiska opakowań i odpadów opakowaniowych na etapie procesu produkcyjnego, wprowadzania

do obrotu, dystrybucji i przetwarzania, w szczególności przez wytwarzanie czystych

produktów i stosowanie czystych technologii.

2.

Ustawa określa prawa i obowiązki przedsiębiorców

1)

będących organizacjami odzysku opakowań;

2)

dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy

a)

odpadów opakowaniowych,

b)

produktów w opakowaniach;

3)

dystrybuujących produkty w opakowaniach;

4)

eksportujących

a)

odpady opakowaniowe,

b)

opakowania,

c)

produkty w opakowaniach;

5)

prowadzących recykling odpadów opakowaniowych;

6)

wprowadzających opakowania;

7)

wprowadzających produkty w opakowaniach.

3.

Ustawa określa także obowiązki użytkowników środków niebezpiecznych będących środkami

ochrony roślin.

1.

W sprawach dotyczących gospodarki odpadami opakowaniowymi w zakresie nieuregulowanym

w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, 1597, 1688, 1852 i 2029).

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów określających wymagania dotyczące opakowań

w zakresie warunków sanitarnych, bezpieczeństwa, ochrony zdrowia oraz wymogów transportowych

dotyczących wyrobów pakowanych.

1.

Opakowaniem w rozumieniu ustawy jest wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek

materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji

produktów, od surowców do towarów przetworzonych.

2.

Za opakowanie uważa się

1)

wyrób spełniający funkcje opakowania, o których mowa w ust. 1, bez uszczerbku dla

innych funkcji, jakie opakowanie może spełniać, z wyłączeniem wyrobu, którego wszystkie

elementy są przeznaczone do wspólnego użycia, spożycia lub usunięcia, stanowiącego

integralną część produktu oraz niezbędnego do przechowywania, utrzymywania lub zabezpieczania

produktu w całym cyklu i okresie jego funkcjonowania;

2)

wyrób spełniający funkcje opakowania, o których mowa w ust. 1

a)

wytworzony i przeznaczony do wypełniania w punkcie sprzedaży,

b)

jednorazowego użytku - sprzedany, wypełniony, wytworzony lub przeznaczony do wypełniania

w punkcie sprzedaży;

3)

część składową opakowania oraz złączony z opakowaniem element pomocniczy, spełniające

funkcje opakowania, o których mowa w ust. 1, z tym że element pomocniczy przyczepiony

bezpośrednio lub przymocowany do produktu uważa się za opakowanie, z wyłączeniem elementu

stanowiącego integralną część produktu, który jest przeznaczony do wspólnego użycia

lub usunięcia.

3.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, przykładowy wykaz

wyrobów, w tym części składowych opakowań oraz złączonych z wyrobem elementów pomocniczych,

które uznaje się albo nie uznaje się za opakowanie, kierując się potrzebą zapewnienia

jednolitego uznawania wyrobów za opakowanie.

Wyróżnia się następujące kategorie opakowań

1)

opakowania jednostkowe - służące do przekazywania produktu użytkownikowi w miejscu

zakupu;

2)

opakowania zbiorcze - zawierające wielokrotność opakowań jednostkowych produktów,

niezależnie od tego, czy są one przekazywane użytkownikowi, czy też służą zaopatrywaniu

punktów sprzedaży i które można zdjąć z produktu bez naruszania cech produktu;

3)

opakowania transportowe - służące do transportu produktów w opakowaniach jednostkowych

lub zbiorczych w celu zapobiegania uszkodzeniom produktów, z wyłączeniem kontenerów

do transportu drogowego, kolejowego, wodnego lub lotniczego.

Przepisy ustawy stosuje się do wszystkich opakowań, niezależnie od zastosowanego do

ich wykonania materiału, oraz do powstałych z nich odpadów opakowaniowych.

1.

Przepisów ustawy, z wyłączeniem przepisów art. 14 i art. 45, nie stosuje się do przedsiębiorców

w zakresie opakowań, w których w danym roku kalendarzowym wprowadzili produkty do

obrotu, a następnie w tym samym roku kalendarzowym dokonali eksportu lub wewnątrzwspólnotowej

dostawy tych opakowań bez produktów lub wraz z produktami.

2.

Eksport lub wewnątrzwspólnotowa dostawa, o której mowa w ust. 1, może być również

dokonana przez przedsiębiorcę innego niż wprowadzający te opakowania lub produkty

w opakowaniach na podstawie dokumentów potwierdzających ten eksport lub wewnątrzwspólnotową

dostawę opakowań bez produktów lub wraz z produktami.

3.

Przepisów ustawy w zakresie

1

uzyskania wymaganych poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych, udziału wagowego

tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, poziomów selektywnego zbierania opakowań

i odpadów opakowaniowych, wnoszenia opłaty produktowej oraz dokumentów potwierdzających

recykling odpadów opakowaniowych, eksport odpadów opakowaniowych i wewnątrzwspólnotową

dostawę odpadów opakowaniowych,

2)

obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, o których mowa w art. 19

ust. 1, oraz obowiązku dotyczącego sprawozdań o wysokości środków przeznaczonych na

publiczne kampanie edukacyjne

- nie stosuje się do przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy

w danym roku kalendarzowym wprowadzili do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej

masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1.

Podmiot reprezentujący obowiązany do sporządzania i składania sprawozdań, o których

mowa w art. 40o i art. 40p ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, sporządza i składa je

po raz pierwszy za rok, w którym system kaucyjny został uruchomiony.

1.

Przepis art. 6 ust. 3 ma zastosowanie, jeżeli

1)

przedsiębiorca złoży marszałkowi województwa w terminie do dnia 15 marca każdego roku

a)

zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 702),

b)

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art.

37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a;

2)

spełnione są dla przedsiębiorcy warunki dopuszczalności pomocy de minimis określone w obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej w zakresie pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie.

2

Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty produktowej, obliczanej z zastosowaniem maksymalnej

stawki opłaty produktowej dla opakowań, o której mowa w art. 35 ust. 1 lub 1a, oraz

2 % wartości netto opakowań, o których mowa w art. 19 ust. 4.

3.

(uchylony)

4.

Zaświadczenia lub oświadczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, oraz informacje,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, przekazuje się za pośrednictwem Bazy danych

o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której mowa w art. 79 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, zwanej dalej „BDO”.

Podmioty obowiązane do sporządzania i składania sprawozdań, o których mowa w art.

45b i art. 45c ustawy zmienianej w art. 1, sporządzają i składają je po raz pierwszy

za rok 2025.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

dokumencie

a)

DPR - rozumie się przez to dokument potwierdzający recykling odpadów opakowaniowych,

w tym określający masę tych odpadów i sposób ich recyklingu,

b)

(uchylona)

c)

EDPR - rozumie się przez to dokument potwierdzający odpowiednio eksport odpadów opakowaniowych

albo wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych w celu poddania ich recyklingowi,

w tym określający masę tych odpadów;

d)

(uchylona)

2)

eksporcie odpadów opakowaniowych - rozumie się przez to wywóz odpadów opakowaniowych

z terytorium kraju na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej

w celu poddania ich recyklingowi;

3)

eksporcie opakowań - rozumie się przez to wywóz opakowań z terytorium kraju na terytorium

państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;

4)

eksporcie produktów w opakowaniach - rozumie się przez to wywóz produktów w opakowaniach

z terytorium kraju na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;

5)

imporcie opakowań - rozumie się przez to przywóz opakowań na terytorium kraju z terytorium

państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej w celu wprowadzenia do

obrotu;

6)

imporcie produktów w opakowaniach - rozumie się przez to przywóz produktów w opakowaniach

na terytorium kraju z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej

w celu wprowadzenia do obrotu;

6a

kaucji - rozumie się przez to określoną kwotę pieniężną pobieraną w momencie sprzedaży

produktu w opakowaniu na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których

mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, od użytkownika końcowego tego

napoju i zwracaną w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym

albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym;

7)

marszałku województwa - rozumie się przez to

a)

marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania odpowiednio

przedsiębiorcy

-

wprowadzającego opakowania,

-

wprowadzającego produkty w opakowaniach,

-

eksportującego opakowania,

-

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań,

-

eksportującego produkty w opakowaniach,

-

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

-

będącego organizacją odzysku opakowań,

-

eksportującego odpady opakowaniowe,

-

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

-

b)

marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności w

zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling

odpadów opakowaniowych,

ba) marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce pobrania opłaty recyklingowej,

o której mowa w art. 40a,

c)

Marszałka Województwa Mazowieckiego - w przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa

w lit. a, nie posiada siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju;

8)

odpadach opakowaniowych - rozumie się przez to opakowania lub materiały opakowaniowe,

stanowiące odpady w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, z wyjątkiem pozostałości powstających w procesie produkcji;

8a)

oksydegradowalnych torbach na zakupy z tworzywa sztucznego - rozumie się przez to

torby na zakupy wykonane z tworzyw sztucznych zawierających dodatki, które katalizują

rozpadanie się tworzywa sztucznego na mikrofragmenty;

9)

opakowaniu wielokrotnego użytku - rozumie się przez to opakowanie przeznaczone, zaprojektowane

i wprowadzone do obrotu tak, aby osiągnąć w ramach jednego cyklu życia wielokrotną

rotację przez powtórne napełnianie lub ponowne użycie do tego samego celu, do którego

było pierwotnie przeznaczone; opakowanie to staje się odpadem opakowaniowym, gdy przestaje

być opakowaniem wielokrotnego użytku;

10)

opakowaniu wielomateriałowym - rozumie się przez to opakowanie wykonane co najmniej

z dwóch warstw różnych materiałów, które nie mogą być ręcznie oddzielone i które tworzą

integralną całość, która składa się z pojemnika wewnętrznego i obudowy zewnętrznej

oraz którą napełnia się, przechowuje, transportuje i opróżnia w takiej formie;

10a

powierzchni sprzedaży - rozumie się przez to powierzchnię sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 977, z późn. zm.;

11)

przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2024 r. poz. 236);

12)

przedsiębiorcy

a)

dokonującym wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych - rozumie się przez

to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wewnątrzwspólnotowej

dostawy odpadów opakowaniowych, który w ramach tej działalności wystawia dokumenty

EDPR,

b)

eksportującym odpady opakowaniowe - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie eksportu odpadów opakowaniowych, który w ramach

tej działalności wystawia dokumenty EDPR,

c)

prowadzącym recykling odpadów opakowaniowych - rozumie się przez to przedsiębiorcę

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych,

który w ramach tej działalności wystawia dokumenty DPR;

13)

publicznej kampanii edukacyjnej - rozumie się przez to każde działanie mające na celu

poprawę stanu świadomości ekologicznej społeczeństwa, obejmujące informowanie o prawidłowym

postępowaniu z odpadami opakowaniowymi, możliwym wpływie odpadów opakowaniowych, w

tym odpadów powstałych z toreb na zakupy z tworzywa sztucznego, na środowisko i zdrowie

ludzi, dostępnych systemach zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów

opakowaniowych, w tym kampanie prowadzone w środkach masowego przekazu, ulotki i broszury

informacyjne, plakaty, konkursy, konferencje oraz imprezy o charakterze informacyjno-edukacyjnym,

a w odniesieniu do opakowań wymienionych w pkt 1-4 załącznika nr 10 do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców

w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

(Dz. U. z 2024 r. poz. 433) oraz odpadów z nich powstających obejmujące również informowanie o

a)

dostępności alternatywnych produktów wielokrotnego użytku, systemów ponownego użycia

oraz najlepszych praktykach w zakresie należytego gospodarowania odpadami,

b)

wpływie zaśmiecania oraz nieodpowiedniego unieszkodliwiania odpadów na środowisko,

w szczególności środowisko morskie,

c)

wpływie nieodpowiednich sposobów unieszkodliwiania odpadów na sieci kanalizacyjne;

13a

systemie kaucyjnym - rozumie się przez to system, w którym przy sprzedaży produktów

w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w

załączniku nr 1a do ustawy, będących napojami, pobierana jest kaucja, która jest zwracana

użytkownikowi końcowemu w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem

kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym;

14)

środkach niebezpiecznych - rozumie się przez to

a)

(uchylona)

b)

substancje chemiczne i ich mieszaniny zaklasyfikowane na podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego

i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1907/2006

(Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.) w klasie toksyczności ostrej w kategorii 1, 2 lub 3 lub jako rakotwórcze kategorii

1A lub 1B, mutagenne kategorii 1A lub 1B, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii

1A lub 1B lub jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego ze względu na toksyczność

ostrą w kategorii 1 lub ze względu na toksyczność przewlekłą w kategorii 1 i 2, lub

c)

środki ochrony roślin zaklasyfikowane w klasie toksyczności ostrej w kategorii 1,

2 lub 3 lub jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego ze względu na toksyczność

ostrą w kategorii 1 lub ze względu na toksyczność przewlekłą w kategoriach 1 i 2 na

podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego

i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1907/2006;

15)

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

15a)

torbach na zakupy z tworzywa sztucznego - rozumie się przez to torby na zakupy, z

uchwytami lub bez uchwytów, wykonane z tworzywa sztucznego, które są oferowane w jednostkach

handlu detalicznego lub hurtowego, do których zalicza się

a)

lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 50 mikrometrów,

b)

bardzo lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 15

mikrometrów, które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe

opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności,

c)

pozostałe torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału równej 50 mikrometrów

i większej;

15b)

tworzywie sztucznym - rozumie się przez to polimer w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych

ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,

zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr

793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG

i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

(Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.)

15c

użytkowniku końcowym - rozumie się przez to użytkownika produktów w opakowaniach na

napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a

do ustawy, będących napojami, który nabywa je w celu spożycia przez siebie lub inne

osoby, a nie dalszej sprzedaży;

16)

wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych - rozumie się przez to wywóz

odpadów opakowaniowych z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w celu poddania ich recyklingowi;

17)

wewnątrzwspólnotowej dostawie opakowań - rozumie się przez to wywóz opakowań z terytorium

kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

18)

wewnątrzwspólnotowej dostawie produktów w opakowaniach - rozumie się przez to wywóz

produktów w opakowaniach z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej;

19)

wewnątrzwspólnotowym nabyciu opakowań - rozumie się przez to przywóz opakowań na terytorium

kraju z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu wprowadzenia

do obrotu;

20)

wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach - rozumie się przez to przywóz

produktów w opakowaniach na terytorium kraju z terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w celu wprowadzenia do obrotu;

21)

(uchylony)

21a

wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to przedsiębiorcę

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w

opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku

nr 1a do ustawy, będących napojami, z wyłączeniem sprzedaży bezpośredniej polegającej

na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje;

21b

wprowadzającym bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez

to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do

obrotu produktów w opakowaniach na napoje wielokrotnego użytku, o których mowa w poz.

3 załącznika nr 1a do ustawy, będących napojami, dokonującego wyłącznie sprzedaży

bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do miejsca ustalonego między tym wprowadzającym

a nabywającym i jednocześnie odbieraniu przez tego wprowadzającego opakowań po produktach

tego samego rodzaju, wprowadzonych do obrotu przez tego samego wprowadzającego;

22)

wprowadzającym opakowania - rozumie się przez to przedsiębiorcę

a)

wytwarzającego opakowania,

b)

importującego opakowania,

c)

dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań,

d)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań;

23)

wprowadzającym produkty w opakowaniach - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach,

w szczególności

a)

wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem rozumianym

jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1170), lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których wytworzenie zlecił innemu

przedsiębiorcy,

b)

pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego je do

obrotu,

c)

prowadzącego

-

-

24)

wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie

opakowań lub produktów w opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania

lub dystrybucji; za wprowadzenie do obrotu uważa się także

a)

import opakowań,

b)

import produktów w opakowaniach,

c)

wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,

d)

wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach

- dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej.

Oksydegradowalne torby na zakupy z tworzywa sztucznego zalicza się do lekkich toreb

na zakupy z tworzywa sztucznego, bardzo lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego

lub pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego, zgodnie z kryteriami określonymi

w art. 8 pkt 15a.

Opakowaniami na napoje są opakowania na płyn przeznaczony do bezpośredniego wypicia,

bez konieczności poddania go obróbce, w szczególności na wodę, sok, nektar, mleko,

jogurt i inny pitny produkt mleczny, napój alkoholowy, z wyłączeniem płynów będących

produktami leczniczymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2024 r. poz. 686), wyrobami medycznymi w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. poz. 974 oraz z 2023 r. poz. 1938) oraz żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego w rozumieniu art. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia

12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci

oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących

całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylającego dyrektywę Rady 92/52/EWG,

dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu

Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE)

nr 953/2009

(Dz. Urz. UE L 181 z 29.06.2013, str. 35, z późn. zm.)

1.

Opakowania, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy zmienianej w art. 1, w których

produkty będące napojami zostały wprowadzone do obrotu przez wprowadzających produkty

w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje przed dniem przystąpienia do systemu kaucyjnego, mogą być wykorzystywane

do momentu ich zużycia, zwrotu lub wyczerpania zapasów.

2.

Za opakowania, o których mowa w ust. 1, nie pobiera się kaucji.

3.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy utworzyli system

pobierania i zwracania kaucji za opakowania, w tym zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych

powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy zmienianej w art.

1, mogą prowadzić ten system do dnia 31 grudnia 2024 r. na zasadach dotychczasowych,

przy czym opakowania, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy zmienianej w art.

1, w których produkty będące napojami zostały wprowadzone do obrotu przez wprowadzających

produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje przed dniem 1 stycznia 2025 r., mogą być zbierane, a pobrana kaucja może

być zwracana na zasadach dotychczasowych po tym terminie, nie później jednak niż do

dnia 31 grudnia 2025 r.

1.

Wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach następuje w dniu

1)

ich wydania z magazynu albo przekazania osobie trzeciej, w przypadku opakowań i produktów

w opakowaniach wytworzonych na terytorium kraju;

2)

ich przywozu na terytorium kraju;

3)

wystawienia faktury potwierdzającej odpowiednio wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań

albo wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach.

2.

Jeżeli wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach nastąpiło w dwóch

różnych terminach określonych w ust. 1, za dzień wprowadzenia do obrotu opakowań lub

produktów w opakowaniach uważa się dzień, w którym ich wprowadzenie do obrotu nastąpiło

wcześniej.

3.

Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach

nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu niż określony w ust. 1, spoczywa na wprowadzającym

je do obrotu przedsiębiorcy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 35 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Przedsiębiorca

1)

będący organizacją odzysku opakowań,

2)

dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

3)

eksportujący

a)

opakowania,

b)

produkty w opakowaniach,

4)

wprowadzający opakowania,

5)

wprowadzający produkty w opakowaniach,

6)

prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane torby

na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową

- podlega, w zakresie tej działalności, wpisowi do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Przedsiębiorca

1)

dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

2)

eksportujący odpady opakowaniowe,

3)

prowadzący recykling odpadów opakowaniowych

- podlega wpisowi do rejestru na wniosek, jeżeli zamierza wystawiać odpowiednio dokumenty

DPR lub EDPR.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wprowadzający opakowania jest obowiązany ograniczać ilość i negatywne oddziaływanie

na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby

1)

opakowania nie zawierały szkodliwych substancji w ilościach stwarzających zagrożenie

dla produktu, środowiska lub zdrowia ludzi;

2)

maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu

nie przekraczała 100 mg/kg, z wyłączeniem opakowań określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 4.

2.

Wprowadzający opakowania jest także obowiązany ograniczać ilość i negatywne oddziaływanie

na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby objętość i masa opakowań były ograniczone do niezbędnego

minimum wymaganego do spełnienia funkcji opakowania, o których mowa w art. 3 ust.

1, oraz zapewnienia poziomu bezpieczeństwa produktowi, biorąc pod uwagę oczekiwania

użytkownika.

3.

Wprowadzający opakowania jest obowiązany wprowadzać do obrotu opakowania projektowane

i wykonane w sposób umożliwiający

1)

ich wielokrotne użycie i późniejszy recykling albo

2)

przynajmniej ich recykling, jeżeli nie jest możliwe ich wielokrotne użycie, albo

3)

inną niż recykling formę ich odzysku, jeżeli nie jest możliwy ich recykling.

4.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, opakowania, do

których nie stosuje się wymagań określonych w ust. 1 pkt 2, kierując się właściwościami

fizycznymi i składem chemicznym opakowań, a także ryzykiem powstania zagrożeń dla

środowiska lub życia i zdrowia ludzi.

5.

Minister właściwy do spraw klimatu, kierując się potrzebą uzyskania wiarygodnych i

powtarzalnych wyników, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania sumy zawartości

ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach.

1.

Odpady z opakowań wielokrotnego użytku

1)

poddaje się odzyskowi w warunkach pozwalających na spełnienie wymogów bezpieczeństwa

i higieny pracy;

2)

powinny spełniać wymagania dla opakowań przydatnych do odzysku.

2.

Opakowania przydatne do odzysku

1)

przez recykling - powinny być wytwarzane w sposób pozwalający na recykling określonego

procentu masy materiału, z którego opakowanie zostało wykonane, zgodnie z przepisami

odrębnymi;

2)

przez kompostowanie - powinny posiadać zdolność do biodegradacji, o której mowa w

pkt 3, niestanowiącą przeszkody w ich selektywnym zbieraniu, procesie kompostowania

lub w innych działaniach, którym są one poddawane;

3)

przez biodegradację - powinny posiadać zdolność rozkładu fizycznego, chemicznego,

termicznego i biologicznego, zapewniającą ostateczny rozkład otrzymanego kompostu

na dwutlenek węgla, biomasę i wodę; oksydegradowalnych opakowań z tworzyw sztucznych

nie uważa się za opakowania ulegające biodegradacji;

4)

energii - powinny posiadać minimalną wartość opałową dolną, pozwalającą na optymalizację

odzyskiwania energii.

1.

Wymagania, o których mowa w art. 11 ust. 1-3 i art. 12, uważa się za spełnione w przypadku

zgodności opakowań z normami zharmonizowanymi w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1854).

2.

Oceny zgodności opakowań z normami zharmonizowanymi dokonuje się na podstawie przepisów

ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

Przedsiębiorca dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach oraz

wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany stosować opakowania spełniające

wymagania, o których mowa w art. 11.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje będących butelkami jednorazowego użytku

z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów jest obowiązany do zapewnienia,

aby opakowania te, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych, zawierały

udział wagowy wynoszący co najmniej

1)

od 2025 r. - 25 % tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, jeżeli głównym składnikiem

tych opakowań jest politereftalan etylenu;

2)

od 2030 r. - 30 % tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu.

2.

Wskazany w ust. 1 pkt 1 udział wagowy tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu

w opakowaniach na napoje będących butelkami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych

o pojemności do trzech litrów, których głównym składnikiem jest politereftalan etylenu,

w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu masy tworzyw

sztucznych pochodzących z recyklingu wykorzystanych w tym roku kalendarzowym do wytworzenia

opakowań na napoje będących butelkami jednorazowego użytku o pojemności do trzech

litrów, których głównym składnikiem jest politereftalan etylenu, włącznie z ich zakrętkami

i wieczkami z tworzyw sztucznych, oraz masy wprowadzonych do obrotu w tym roku kalendarzowym

takich opakowań, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych.

3.

Wskazany w ust. 1 pkt 2 udział wagowy tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu

w opakowaniach na napoje będących butelkami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych

o pojemności do trzech litrów w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona w procentach

wartość ilorazu masy tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu wykorzystanych w

tym roku kalendarzowym do wytworzenia opakowań na napoje będących butelkami jednorazowego

użytku o pojemności do trzech litrów, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw

sztucznych, oraz masy wprowadzonych do obrotu w tym roku kalendarzowym takich opakowań,

włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych.

4.

Wprowadzający produkty w opakowaniach, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany do

posiadania dokumentów potwierdzających wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1,

oraz do przechowywania ich przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego

dokumenty dotyczą.

Wprowadzający produkty w jednorazowych opakowaniach na napoje będących pojemnikami

z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów może wprowadzać do obrotu napoje

w tych pojemnikach, jeżeli zakrętki i wieczka tych pojemników wykonane z tworzyw sztucznych

pozostają przymocowane do nich podczas etapu zamierzonego użytkowania napoju.

1.

Do opakowań na napoje, o których mowa w art. 14a ust. 1 oraz art. 14b, nie zalicza

się szklanych lub metalowych butelek oraz pojemników na napoje, których zakrętki i

wieczka są wykonane z tworzyw sztucznych.

2.

Do zakrętek i wieczek wykonanych z tworzyw sztucznych, o których mowa w art. 14a ust.

1 i art. 14b, nie zalicza się metalowych zakrętek i wieczek z uszczelką z tworzyw

sztucznych.

1.

Przedsiębiorca wprowadzający produkty w opakowaniach, wytwarzający opakowania, importujący

opakowania oraz dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań może umieszczać

na opakowaniach oznakowania wskazujące na

1)

rodzaj materiałów, z których opakowania zostały wykonane;

2)

możliwość wielokrotnego użycia opakowania w przypadku opakowań wielokrotnego użytku;

3)

przydatność opakowania do recyklingu w przypadku opakowań przydatnych do recyklingu.

2.

Oznakowanie umieszcza się na opakowaniu lub na naklejonej na nim etykiecie, a jeżeli

rozmiary opakowania na to nie pozwalają - na dołączonej do opakowania ulotce informacyjnej,

w sposób, który nie stanowi przeszkody dla recyklingu odpadów opakowaniowych.

3.

Oznakowanie powinno być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe również po otwarciu opakowania.

4.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzory oznakowania

opakowań, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego postępowania z odpadami opakowaniowymi.

1.

Przedsiębiorca prowadzący recykling odpadów opakowaniowych jest obowiązany spełniać

wymagania określone dla prowadzonej działalności w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym posiadać decyzje w zakresie gospodarowania odpadami, jeżeli są wymagane.

2.

Przedsiębiorca eksportujący odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorca dokonujący wewnątrzwspólnotowej

dostawy odpadów opakowaniowych są obowiązani spełniać wymagania, określone dla prowadzonej

działalności w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym posiadać decyzje w zakresie gospodarowania odpadami, jeżeli są wymagane.

3.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 i 2, wpisany do rejestru jest obowiązany sporządzać

odpowiednio do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej dokumenty DPR lub EDPR.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany zapewniać recykling odpadów

opakowaniowych takiego samego rodzaju jak odpady opakowaniowe powstałe z tego samego

rodzaju opakowań jak opakowania, w których wprowadził produkty do obrotu, z uwzględnieniem

art. 18.

2.

Wprowadzający produkty w opakowaniach wykonuje obowiązek, o którym mowa w ust. 1,

samodzielnie albo za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań, której zlecił jego

wykonanie.

3.

Wprowadzający produkty w opakowaniach może wykonywać obowiązek, o którym mowa w ust.

1, samodzielnie, jeżeli poddaje recyklingowi

1)

wyłącznie odpady opakowaniowe wytworzone przez siebie lub

2)

odpady opakowaniowe zebrane od innych posiadaczy odpadów, takiego samego rodzaju i

w takiej samej masie jak odpady opakowaniowe powstałe z wprowadzonych przez niego

do obrotu produktów w opakowaniach.

4.

Organizacja odzysku opakowań przejmuje obowiązek wprowadzającego produkty w opakowaniach

na podstawie zawartej z nim w formie pisemnej pod rygorem nieważności umowy, w odniesieniu

do całej masy opakowań jednego lub kilku rodzajów, jakie wprowadzający produkty w

opakowaniach wprowadził do obrotu w danym roku kalendarzowym.

5.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany przekazać organizacji odzysku

opakowań dane niezbędne do realizacji przejętego przez tę organizację od niego obowiązku,

w tym informacje o wszystkich wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku kalendarzowym

produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach

stanowiących podstawę do obliczenia poziomu recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub

3.

6.

W przypadku nieprzekazania organizacji odzysku opakowań danych, o których mowa w ust.

5, wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany do wniesienia opłaty produktowej

obliczonej w odniesieniu do produktów w opakowaniach, o których nie poinformował organizacji

odzysku opakowań, a które wprowadził do obrotu w roku stanowiącym podstawę do obliczenia

poziomu recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.

7.

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań mogą zlecić

wykonanie poszczególnych czynności w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi

posiadaczowi odpadów.

8.

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań są obowiązani

przechowywać umowy, o których mowa w ust. 4, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym umowa przestała obowiązywać.

1.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach jest obowiązany zorganizować system

zbierania oraz zapewniać recykling odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych,

z tym że wprowadzający środki niebezpieczne będące środkami ochrony roślin jest obowiązany

zorganizować system zbierania oraz zapewniać recykling odpadów opakowaniowych po środkach

niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin.

2.

Wprowadzający środki niebezpieczne będące środkami ochrony roślin jest obowiązany

do sfinansowania kosztów zbierania przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu

detalicznego lub hurtowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1, oraz do odebrania od niego,

na własny koszt, odpadów opakowaniowych po tych środkach.

3.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach wykonuje obowiązki, o których mowa

w ust. 1, samodzielnie albo przez przystąpienie do porozumienia, o którym mowa w art.

25.

4.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach może zlecić wykonanie poszczególnych

czynności w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi po środkach niebezpiecznych

posiadaczowi odpadów.

4a.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach samodzielnie wykonujący obowiązki,

o których mowa w ust. 1, jest obowiązany zapewnić poziom recyklingu odpadów opakowaniowych

po środkach niebezpiecznych co najmniej w wysokości określonej w przepisach wydanych

na podstawie art. 25 ust. 4.

5.

Przepisy ust. 1-4a stosuje się także do wprowadzającego produkty w opakowaniach wielomateriałowych.

6.

Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje

substancji chemicznych i ich mieszanin, których nie uznaje się za środki niebezpieczne,

kierując się specyfiką tych środków oraz brakiem zagrożenia dla życia lub zdrowia

ludzi oraz dla środowiska.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany prowadzić publiczne kampanie

edukacyjne.

2.

Obowiązek określony w ust. 1 może być według wyboru wprowadzającego produkty w opakowaniach

wykonywany samodzielnie lub za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań.

3.

Obowiązek określony w ust. 1, przeniesiony przez wprowadzającego produkty w opakowaniach

na organizację odzysku opakowań, uznaje się za wykonywany w ramach art. 31 ust. 1.

4.

Wprowadzający produkty w opakowaniach samodzielnie wykonując obowiązek określony w

ust. 1

1)

przeznacza w danym roku kalendarzowym na publiczne kampanie edukacyjne lub

2)

przekazuje w danym roku kalendarzowym na odrębny rachunek bankowy marszałka województwa

- łącznie co najmniej 2 % wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim

roku kalendarzowym.

4a.

W przypadku braku możliwości ustalenia wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu

w drodze importu produktów w opakowaniach lub wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów

w opakowaniach wartość netto opakowań wprowadzonych do obrotu ustala się na podstawie

wartości netto podobnych pod względem zastosowania, wymiarów i masy opakowań tego

samego rodzaju dostępnych na terytorium kraju.

4b.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia środków

przekazywanych zgodnie z ust. 4 pkt 2.

4c.

Środki przekazywane zgodnie z ust. 4 pkt 2 powiększone o przychody z oprocentowania

rachunku bankowego, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie

każdego kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

5.

Rozliczenie wykonania obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych następuje

na koniec roku kalendarzowego.

6.

Wprowadzający produkty w opakowaniach, który samodzielnie wykonuje obowiązek określony

w ust. 1, składa sprawozdanie o wysokości środków przeznaczonych na publiczne kampanie

edukacyjne w ramach rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany do dnia 31 grudnia 2030 r. oraz

w latach następnych osiągnąć poziom recyklingu odpadów opakowaniowych co najmniej

w wysokości określonej w załączniku nr 1 do ustawy.

1a.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany osiągnąć w poszczególnych latach

do 2030 r. poziom recyklingu odpadów opakowaniowych co najmniej w wysokości określonej

w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.

2.

Poziom recyklingu odpadów opakowaniowych w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona

w procentach wartość ilorazu masy odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi w

tym roku oraz masy opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim roku kalendarzowym.

3.

Wprowadzający produkty w opakowaniach, który w poprzednim roku kalendarzowym nie wprowadzał

do obrotu produktów w opakowaniach danego rodzaju, oblicza poziom recyklingu odpadów

opakowaniowych za dany rok w stosunku do masy opakowań wprowadzonych do obrotu w tym

roku.

4.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana uwzględnić w osiągniętych poziomach recyklingu

dla poszczególnych rodzajów opakowań, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy,

odpady opakowaniowe pochodzące z gospodarstw domowych co najmniej w wysokości określonej

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 5.

5.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy

recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych, które organizacja

odzysku opakowań jest obowiązana uwzględniać w osiągniętych poziomach recyklingu odpadów

opakowaniowych, biorąc pod uwagę potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu

selektywnego zbierania odpadów komunalnych, zwiększenia jego efektywności oraz konieczność

realizacji zobowiązań międzynarodowych.

6.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy

recyklingu odpadów opakowaniowych w poszczególnych latach do 2030 r., które wprowadzający

produkty w opakowaniach jest obowiązany osiągnąć, biorąc pod uwagę potrzebę stopniowego

tworzenia krajowego systemu zagospodarowania odpadów opakowaniowych oraz konieczność

realizacji zobowiązań międzynarodowych.

1.

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych do recyklingu

zalicza się procesy odzysku R2-R9 wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

2.

Do osiągniętego poziomu recyklingu odpadów opakowaniowych zalicza się wyłącznie recykling

odpadów opakowaniowych zebranych na terytorium kraju.

3.

(uchylony)

4.

Do osiągniętego poziomu recyklingu odpadów opakowaniowych z drewna można zaliczyć

masę odpadów opakowaniowych z drewna przygotowanych do ponownego użycia w procesach

odzysku R3 lub R12 wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

5.

Masę odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi oblicza się jako masę opakowań,

które stały się odpadami i które - po wykonaniu niezbędnych czynności kontrolnych,

sortowania i innych czynności wstępnych mających na celu usunięcie z nich odpadów,

które nie są przedmiotem dalszego recyklingu opakowań - są przekazywane do recyklingu,

w ramach którego odpady są faktycznie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje.

6.

Masa odpadów opakowaniowych ulegających biodegradacji poddawanych obróbce tlenowej

lub beztlenowej może zostać uznana za masę odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi,

jeżeli w tych procesach powstaje kompost, materiał pofermentacyjny lub inny materiał

wyjściowy, których masa odpowiada, zgodnie z charakterystyką użytego procesu biodegradacji,

masie poddanej recyklingowi, i mają one zostać wykorzystane jako produkt, materiał

lub substancja z recyklingu. Jeżeli uzyskany materiał wyjściowy jest wykorzystywany

na powierzchni ziemi, zalicza się go do poddanego recyklingowi wyłącznie wtedy, gdy

takie wykorzystanie przynosi korzyści rolnictwu lub prowadzi do poprawy stanu środowiska,

w szczególności przez rekultywację.

7.

Masa odpadów opakowaniowych, które utraciły status odpadów w wyniku działań wstępnych

prowadzonych przed dalszym przetwarzaniem, może zostać uznana za poddaną recyklingowi,

pod warunkiem że materiały powstałe z tych odpadów są przeznaczone do późniejszego

powtórnego przetworzenia na produkty, materiały lub substancje używane zarówno do

celów pierwotnych, jak i innych celów.

8.

Do osiągniętego poziomu recyklingu odpadów opakowaniowych nie zalicza się masy odpadów

opakowaniowych, które utraciły status odpadów, a które mają zostać użyte jako paliwa

lub inne środki wytwarzania energii, spalane, użyte do prac ziemnych lub składowane.

9.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

zaliczania masy odpadów opakowaniowych do poddanych recyklingowi, kierując się koniecznością

zapewnienia jednolitego sposobu obliczania osiągniętych poziomów recyklingu odpadów

opakowaniowych oraz przepisami przyjętymi w tym zakresie przez Komisję Europejską.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje jest obowiązany osiągnąć poziomy selektywnego

zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych co najmniej w wysokości określonej w załączniku

nr 1a do ustawy. Do osiągniętych poziomów selektywnego zbierania wlicza się jedynie

opakowania i odpady opakowaniowe selektywnie zebrane w ramach systemu kaucyjnego.

2.

Wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje jest obowiązany osiągnąć

poziomy selektywnego zbierania opakowań co najmniej w wysokości określonej w poz.

3 załącznika nr 1a do ustawy.

3.

W przypadku opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, poziom

selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona

w procentach wartość ilorazu masy selektywnie zebranych odpadów opakowaniowych powstałych

z tych opakowań w danym roku oraz masy tych opakowań wprowadzonych do obrotu w danym

roku.

4.

W przypadku opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, poziom selektywnego

zbierania opakowań w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona w procentach wartość

ilorazu wysokości kaucji zwróconej w danym roku oraz wysokości kaucji pobranej w danym

roku w ramach systemu kaucyjnego.

5.

Masę odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr

1a do ustawy, zebranych w danym roku ustala się na podstawie ilościowej i jakościowej

ewidencji, o której mowa w art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, prowadzonej przez podmioty odbierające odpady opakowaniowe z jednostek handlu detalicznego

i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe objęte

systemem kaucyjnym.

6.

Do masy zebranych selektywnie odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których

mowa w poz. 1 załącznika nr 1a do ustawy, wlicza się masę ich zakrętek i wieczek.

7.

Do masy zebranych selektywnie odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których

mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, oraz opakowań, o których mowa w poz.

3 tego załącznika, nie wlicza się masy jakichkolwiek pozostałości, w tym także masy

innych materiałów i substancji obecnych wewnątrz oraz na zewnątrz odpowiednio tych

odpadów lub opakowań.

8.

Do masy zebranych selektywnie odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których

mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, oraz opakowań, o których mowa w poz.

3 tego załącznika, wlicza się masę etykiet i klejów, pod warunkiem że została ona

uwzględniona również w masie opakowań wprowadzonych do obrotu.

9.

Odpady opakowaniowe powstałe z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr

1a do ustawy, uznaje się za zebrane selektywnie, jeżeli były zbierane w celu recyklingu

oddzielnie od innych odpadów.

10.

Masę odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika

nr 1a do ustawy, zebranych selektywnie zgodnie z ust. 9 oblicza się w miejscu, w którym

są one zbierane, lub na wyjściu z operacji sortowania.

11.

W przypadku gdy masy odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa

w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, zebranych selektywnie zgodnie z ust. 9 nie

można obliczyć w sposób, o którym mowa w ust. 10, masę tych odpadów oblicza się jako

iloczyn liczby sztuk tych odpadów oraz wskaźników przeliczenia, które uwzględniają

1)

masę każdej wielkości opakowania, rodzaj materiału oraz straty podczas kolejnych czynności

sortowania;

2)

rodzaj polimeru, z którego zrobione są te opakowania oraz wieczka i zakrętki - w przypadku

opakowań z tworzyw sztucznych.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany prowadzić ewidencję w postaci

papierowej albo elektronicznej, obejmującą informacje o masie opakowań, w których

wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym. W przypadku wprowadzającego

produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje ewidencja obejmuje dodatkowo informacje o liczbie i pojemności opakowań,

w których wprowadzili do obrotu produkty będące napojami, z podziałem na rodzaje opakowań,

o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy.

1a.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje będących butelkami jednorazowego użytku

z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów, z wyłączeniem butelek, o których

mowa w art. 14c ust. 1, jest obowiązany do prowadzenia, w postaci papierowej lub elektronicznej,

ewidencji obejmującej informacje o

1)

masie butelek, w których wprowadził do obrotu napoje w danym roku kalendarzowym,

2)

udziale wagowym tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w tych butelkach

- z podziałem na butelki, których głównym składnikiem jest politereftalan etylenu,

oraz pozostałe butelki.

1b.

Masę opakowań wprowadzonych do obrotu wraz z produktami ustala się na podstawie ewidencji,

o których mowa w ust. 1 i 1a.

1c.

Udział wagowy tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w opakowaniach na napoje

będących butelkami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech

litrów ustala się na podstawie ewidencji, o której mowa w ust. 1a.

1d.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach nie prowadzi ewidencji, o których

mowa w ust. 1 lub 1a, w zakresie masy i rodzaju opakowań, w których wprowadzono do

obrotu produkty, albo prowadzi je nierzetelnie, masę opakowań, w których wprowadził

on do obrotu produkty, i ich rodzaj marszałek województwa albo wojewódzki inspektor

ochrony środowiska określają w drodze oszacowania.

1e.

Oszacowanie masy i określenie rodzaju opakowań, w których wprowadzono do obrotu produkty

w tych opakowaniach, następuje metodą porównawczą

1)

wewnętrzną - polegającą na oszacowaniu masy i określeniu rodzaju opakowań, w których

wprowadzający produkty w opakowaniach wprowadził produkty do obrotu w danym roku kalendarzowym,

na podstawie informacji o masie i rodzaju opakowań, w których ten wprowadzający wprowadził

te produkty do obrotu w poprzednich latach kalendarzowych;

2)

zewnętrzną - polegającą na oszacowaniu masy i określeniu rodzaju opakowań, w których

wprowadzający produkty w opakowaniach wprowadził produkty do obrotu w danym roku kalendarzowym,

na podstawie informacji o masie i rodzaju opakowań, w których inny niż wskazany w

ust. 1 wprowadzający, prowadzący działalność gospodarczą w podobnej skali, wprowadził

produkty do obrotu w danym roku kalendarzowym.

1f.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach nie prowadzi ewidencji, o której

mowa w ust. 1a, w zakresie udziału wagowego tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu

w butelkach jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech

litrów albo prowadzi ją nierzetelnie, uznaje się, że ten udział nie został zapewniony.

2.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany przechowywać informacje zawarte

w ewidencji przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego informacje dotyczą.

1.

Masę opakowań wprowadzonych do obrotu wraz z produktami ustala się w oparciu o ewidencję,

o której mowa w art. 22 ust. 1.

2.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach nie prowadzi ewidencji, o której

mowa w art. 22 ust. 1, albo prowadzi ją nierzetelnie, informacje o masie opakowań,

w których wprowadził on do obrotu produkty, marszałek województwa lub wojewódzki inspektor

ochrony środowiska ustalają na podstawie wszelkich dostępnych informacji, a w razie

ich braku - szacunkowo.

3.

Masę odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi oraz zastosowany proces odzysku

ustala się na podstawie dokumentu DPR.

3a

Dokument, o którym mowa w ust. 3, sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta

w BDO.

4.

Dokument, o którym mowa w ust. 3, jest sporządzany przez przedsiębiorcę prowadzącego

recykling odpadów opakowaniowych na wniosek złożony, za pośrednictwem indywidualnego

konta w BDO, przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizację odzysku opakowań

lub organizację samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1.

4a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, w przypadku organizacji samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1, może obejmować łącznie wszystkich wprowadzających

produkty w opakowaniach, których reprezentuje ta organizacja.

5.

W przypadku odpadów opakowaniowych pochodzących wyłącznie z gospodarstw domowych dokument

DPR jest sporządzany przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling odpadów opakowaniowych

na złożony, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, wniosek

1)

podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości albo

2)

prowadzącego instalację komunalną, albo

3)

podmiotu prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych, albo

4)

gminy organizującej odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

6.

Przedsiębiorca prowadzący recykling odpadów opakowaniowych jest obowiązany sporządzić

dokument DPR, w przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku

opakowań, organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub

wnioskodawca określony w ust. 5 przekazali odpady opakowaniowe bezpośrednio lub za

pośrednictwem innego posiadacza odpadów do recyklingu, jeżeli wniosek, o którym mowa

w ust. 4 lub 5, został złożony nie później niż w terminie 30 dni od upływu kwartału,

w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane do recyklingu.

6a.

Jeżeli po upływie terminu określonego w ust. 6 wprowadzający produkty w opakowaniach,

organizacja odzysku opakowań, organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w

art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca określony w ust. 5, w tym również ci, którzy nie

przekazali odpadów opakowaniowych do recyklingu, złożyli wniosek o sporządzenie dokumentu

DPR, nie później jednak niż 2 miesiące od upływu kwartału, w którym odpady opakowaniowe

zostały przekazane do recyklingu, przedsiębiorca prowadzący recykling odpadów opakowaniowych

może sporządzić ten dokument.

7.

Przedsiębiorca prowadzący recykling odpadów opakowaniowych sporządza dokument, o którym

mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku o jego sporządzenie.

8.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań,

organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca

określony w ust. 5 zlecą posiadaczowi odpadów przekazanie odpadów opakowaniowych do

recyklingu, wniosek, o którym mowa w ust. 4 lub 5, składa w ich imieniu posiadacz

odpadów.

9.

Przedsiębiorca prowadzący recykling odpadów opakowaniowych udostępnia dokument, o

którym mowa w ust. 3, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, wprowadzającemu

produkty w opakowaniach, organizacji odzysku opakowań albo organizacji samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1, oraz marszałkowi województwa.

10.

Przedsiębiorca prowadzący recykling odpadów opakowaniowych udostępnia dokument, o

którym mowa w ust. 3, podmiotom wskazanym w ust. 9 w terminie określonym w ust. 7.

10a.

W przypadku odpadów opakowaniowych pochodzących wyłącznie z gospodarstw domowych przedsiębiorca

prowadzący recykling odpadów opakowaniowych udostępnia dokument, o którym mowa w ust.

3, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, wnioskodawcy określonemu w ust. 5

w terminie określonym w ust. 7.

10b.

Wnioskodawca określony w ust. 5 uzupełnia dokument, o którym mowa w ust. 10a, nie

później niż 2 miesiące od upływu kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane

do recyklingu, wpisując w nim wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizację

odzysku opakowań albo organizację samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25

ust. 1, i niezwłocznie go udostępnia, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO,

wpisanemu podmiotowi oraz marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce

prowadzenia działalności przez prowadzącego recykling odpadów opakowaniowych.

11

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach w ramach wykonywanej działalności

gospodarczej dokonuje recyklingu odpadów opakowaniowych, masę odpadów opakowaniowych

poddanych przez niego recyklingowi oraz sposób recyklingu ustala się na podstawie

prowadzonej przez niego ilościowej i jakościowej ewidencji, o której mowa w art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

12.

(uchylony)

12a.

Dokument DPR zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy,

o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podmiotu, dla którego jest przeznaczony dokument;

2)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy,

o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podmiotu wnioskującego o sporządzenie dokumentu;

3)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy,

o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podmiotu prowadzącego recykling odpadów opakowaniowych;

4)

informacje o masie odpadów opakowaniowych przyjętych do recyklingu z podziałem na

poszczególne ich rodzaje oraz na odpady pochodzące z gospodarstw domowych i ze źródeł

innych niż gospodarstwa domowe, a także o sposobie ich recyklingu, numerze karty przekazania

odpadów potwierdzającej ich przyjęcie oraz o kwartale, w którym zostały przyjęte.

13.

(uchylony)

1.

Masę odpadów opakowaniowych będących przedmiotem eksportu odpadów opakowaniowych oraz

wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych w celu poddania ich recyklingowi

ustala się na podstawie dokumentu EDPR.

1a.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta

w BDO.

2.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzany przez przedsiębiorcę

1)

eksportującego odpady opakowaniowe,

2)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych

- na wniosek złożony, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, przez wprowadzającego

produkty w opakowaniach, organizację odzysku opakowań lub organizację samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1.

2a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w przypadku organizacji samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1, może obejmować łącznie wszystkich wprowadzających

produkty w opakowaniach, których reprezentuje ta organizacja.

3.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzany na podstawie dokumentu celnego

potwierdzającego wywóz odpadów opakowaniowych poza obszar celny Unii Europejskiej

w celu poddania ich recyklingowi albo na podstawie faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotową

dostawę odpadów opakowaniowych w celu poddania ich recyklingowi oraz na podstawie

dokumentu dotyczącego transgranicznego przemieszczania odpadów określonego w załączniku

IA, IB lub VII do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca

2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów

(Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1, z późn. zm.)

4.

Przedsiębiorca jest obowiązany sporządzić dokument, o którym mowa w ust. 1, w przypadku

gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań lub organizacja

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, przekazali odpady opakowaniowe

bezpośrednio lub za pośrednictwem innego posiadacza odpadów odpowiednio do eksportu

odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, jeżeli

wniosek, o którym mowa w ust. 2, został złożony nie później niż w terminie 30 dni

od upływu kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane odpowiednio do

eksportu odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych.

4a.

Jeżeli po upływie terminu określonego w ust. 4 wprowadzający produkty w opakowaniach,

organizacja odzysku opakowań lub organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa

w art. 25 ust. 1, w tym również ci, którzy nie przekazali odpadów opakowaniowych odpowiednio

do eksportu odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

złożyli wniosek o sporządzenie dokumentu EDPR, nie później jednak niż 2 miesiące po

upływie kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane odpowiednio do eksportu

odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, przedsiębiorca

może sporządzić ten dokument.

5.

Przedsiębiorca sporządza dokument, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia

wpływu wniosku o jego sporządzenie, dołączając do niego uwierzytelnione kopie dokumentów

celnych albo faktur, na podstawie których został on sporządzony, oraz dokumentów dotyczących

transgranicznego przemieszczania odpadów określonych w załączniku IA, IB lub VII do

rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca

2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów.

6.

Przedsiębiorca eksportujący odpady opakowaniowe dołącza do dokumentu EDPR oświadczenie,

że odpady opakowaniowe zostały przemieszczone zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca

2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów oraz że zostaną poddane recyklingowi w instalacjach spełniających co najmniej wymagania,

jakie spełniają instalacje eksploatowane na terytorium kraju.

6a.

Przedsiębiorca eksportujący odpady opakowaniowe, który sporządza dokument EDPR, jest

obowiązany posiadać kopie dokumentacji potwierdzającej spełnianie przez instalację,

do której eksportuje odpady opakowaniowe, co najmniej wymagań, jakie spełniają instalacje

eksploatowane na terytorium kraju, w szczególności potwierdzającej posiadanie przez

prowadzącego tę instalację zezwolenia na recykling eksportowanych odpadów, lub dokument

równoważny wydany przez właściwy organ kraju, w którym te odpady są przetwarzane.

7.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań

lub organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, zlecą posiadaczowi

odpadów przekazanie odpadów opakowaniowych do eksportu odpadów opakowaniowych lub

wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, wniosek, o którym mowa w ust.

2, składa w ich imieniu posiadacz odpadów.

8.

Przedsiębiorca sporządzający dokument, o którym mowa w ust. 1, udostępnia go za pośrednictwem

indywidualnego konta w BDO, wprowadzającemu produkty w opakowaniach, organizacji odzysku

opakowań albo organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1,

oraz marszałkowi województwa.

9.

Przedsiębiorca sporządzający dokument, o którym mowa w ust. 1, udostępnia go podmiotom

wskazanym w ust. 8 w terminie określonym w ust. 5.

10.

Wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań oraz organizacja

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, są obowiązani przechowywać

dokumenty celne i faktury, o których mowa w ust. 3, oraz dokumenty, o których mowa

w ust. 6a, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dokumenty dotyczą.

10a.

Dokument EDPR zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy,

o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podmiotu, dla którego jest przeznaczony dokument;

2)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy,

o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, eksportera odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowego dostawcy odpadów opakowaniowych;

3)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby odbiorcy odpadów;

4)

informacje o masie odpadów opakowaniowych przekazanych do recyklingu z podziałem na

poszczególne ich rodzaje oraz na odpady pochodzące z gospodarstw domowych i ze źródeł

innych niż gospodarstwa domowe, a także według sposobu ich recyklingu oraz o kwartale,

w którym zostały przekazane.

11.

(uchylony)

1.

Organizacja samorządu gospodarczego reprezentująca grupę przedsiębiorców wprowadzających

1)

produkty w opakowaniach wielomateriałowych albo

2)

środki niebezpieczne w opakowaniach, w tym środki ochrony roślin

- może zawrzeć porozumienie z marszałkiem województwa w zakresie utworzenia i utrzymania

systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych

powstałych z opakowań wielomateriałowych albo z opakowań po środkach niebezpiecznych.

2.

Wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, mogą na równych zasadach przystępować do już

zawartych porozumień.

3.

Porozumienie określa w szczególności

1)

cele i termin realizacji porozumienia, w tym przewidziane do osiągnięcia poziomy recyklingu;

2)

podmioty uprawnione do kontroli realizacji porozumienia oraz sposób tej kontroli;

3)

sposób finansowania realizacji porozumienia;

4)

warunki rozwiązania porozumienia.

4.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, minimalne roczne

poziomy recyklingu dla opakowań wielomateriałowych oraz dla opakowań po środkach niebezpiecznych,

w poszczególnych latach, poniżej których w porozumieniu nie mogą zostać określone

poziomy recyklingu, kierując się kosztami utworzenia systemu, o którym mowa w ust.

1, mocami przerobowymi istniejących i planowanych instalacji oraz ochroną środowiska,

zdrowia i życia ludzi.

5.

Wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, podlega wykluczeniu z porozumienia w razie

niewykonywania zobowiązań finansowych na rzecz porozumienia.

5a.

Wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany przekazać organizacji samorządu

gospodarczego, o której mowa w tym przepisie, dane niezbędne do realizacji przejętego

od niego przez tę organizację obowiązku, w tym informacje o wszystkich wprowadzonych

przez niego do obrotu w danym roku kalendarzowym produktach w opakowaniach oraz o

wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach stanowiących podstawę

do obliczenia poziomu recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.

5b.

W przypadku nieprzekazania organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w ust.

1, danych, o których mowa w ust. 5a, wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany

do wniesienia opłaty produktowej obliczonej w odniesieniu do produktów w opakowaniach,

o których nie poinformował tej organizacji, a które wprowadził do obrotu w roku stanowiącym

podstawę do obliczenia poziomu recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.

6.

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana, w terminie

do dnia 15 marca każdego roku, przedstawić marszałkowi województwa oraz ministrowi

właściwemu do spraw klimatu raport obejmujący informacje dotyczące funkcjonowania

porozumienia za poprzedni rok kalendarzowy.

7.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór raportu,

o którym mowa w ust. 6, kierując się potrzebą ujednolicenia zbierania i przetwarzania

informacji dotyczących funkcjonowania porozumienia.

8.

Marszałek województwa zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej obsługującego

go urzędu

1)

porozumienia oraz informacje o ich rozwiązaniu, niezwłocznie po zawarciu albo rozwiązaniu

porozumienia;

2)

informacje o osiągniętych celach w ramach porozumień - w terminie do dnia 30 kwietnia

każdego roku.

9.

Marszałek województwa informuje ministra właściwego do spraw klimatu o zawartych porozumieniach

oraz o ich rozwiązaniu.

10.

W przypadku gdy cele określone w porozumieniu nie zostaną osiągnięte w terminie, wprowadzający,

o których mowa w ust. 1, będący jego stronami są obowiązani do wniesienia opłaty produktowej

obliczonej jako iloczyn masy odpadów opakowaniowych brakującej do osiągnięcia przyjętych

w porozumieniu poziomów recyklingu, liczonej w stosunku do masy opakowań wprowadzonych

do obrotu przez danego przedsiębiorcę i podwójnej stawki opłaty produktowej określonej

dla danego rodzaju opakowania, za każdy rok kalendarzowy, w którym cele te nie zostały

osiągnięte.

10a.

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w ust. 1, przekazuje reprezentowanym

przez nią wprowadzającym, o których mowa w ust. 1, informacje o wysokości opłaty produktowej,

do której wniesienia są obowiązani poszczególni wprowadzający.

11.

Marszałkiem województwa właściwym w sprawach porozumienia jest marszałek właściwy

ze względu na siedzibę organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w ust. 1,

a w przypadku braku siedziby na terytorium kraju - Marszałek Województwa Mazowieckiego.

1.

Minister właściwy do spraw klimatu może zawierać porozumienia z

1)

przedsiębiorcami wprowadzającymi produkty w opakowaniach w zakresie utworzenia i utrzymania

systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych;

2)

przedsiębiorcami wprowadzającymi produkty w opakowaniach jednostkowych wielokrotnego

użytku w zakresie utworzenia i utrzymania systemu obrotu opakowaniami jednostkowymi

wielokrotnego użytku.

2.

Porozumienie zawiera listę podmiotów będących sygnatariuszami porozumienia oraz określa

w szczególności

1)

cele i termin realizacji porozumienia;

2)

sposób finansowania porozumienia, w tym finansowania odbierania opakowań w jednostkach

handlu detalicznego;

3)

podmioty uprawnione do kontroli realizacji porozumienia oraz sposób tej kontroli;

4)

przypadki

a)

wykluczenia podmiotu z porozumienia,

b)

rozwiązania porozumienia.

3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, mogą, na równych zasadach, zawierać porozumienia

oraz przystępować do już zawartych porozumień.

4.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani w terminie do dnia 15 marca

każdego roku przedstawić ministrowi właściwemu do spraw klimatu raport obejmujący

informacje dotyczące funkcjonowania porozumienia za poprzedni rok kalendarzowy wraz

z listą podmiotów uczestniczących w porozumieniu.

5.

Minister właściwy do spraw klimatu zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej obsługującego

go urzędu

1)

porozumienia oraz informacje o ich rozwiązaniu, niezwłocznie po zawarciu albo rozwiązaniu

porozumienia;

2)

informacje o osiągniętych celach w ramach porozumień - w terminie do dnia 30 kwietnia

każdego roku.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana spełniać następujące warunki

1)

wykonywać działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej;

2)

wykonywać wyłącznie działalność gospodarczą związaną z organizowaniem, zarządzaniem

lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z odzyskiem, w tym recyklingiem odpadów,

oraz finansowaniem publicznych kampanii edukacyjnych;

3)

zawierać w swej nazwie oznaczenie „organizacja odzysku opakowań”;

4)

posiadać wymagany przepisami ustawy kapitał zakładowy.

1.

Organizacja odzysku opakowań może działać także jako organizacja, o której mowa w

przepisach ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej.

2.

Do używania oznaczenia, o którym mowa w art. 27 pkt 3, jest uprawniona wyłącznie organizacja

odzysku opakowań działająca na zasadach określonych w przepisach ustawy.

1.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku opakowań wynosi co najmniej 2 500 000 zł.

2.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku opakowań pokrywa się w całości wkładem pieniężnym

i wpłaca w całości przed jej wpisem do rejestru.

3.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku opakowań nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu

ani być obciążony w jakikolwiek sposób.

4.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana

1)

utrzymywać kapitał własny w wysokości co najmniej połowy kapitału zakładowego, określonego

w ust. 1, zdeponowany na odrębnym rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej

albo

2)

posiadać gwarancję bankową lub gwarancję ubezpieczeniową, której gwarantem jest instytucja

finansowa upoważniona do gwarantowania długu celnego, w wysokości co najmniej połowy

minimalnego kapitału zakładowego, określonego w ust. 1.

5.

Akcje organizacji odzysku opakowań mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą

być zamienione na akcje na okaziciela.

6.

Organizacja odzysku opakowań nie może wydawać akcji uprzywilejowanych.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana

1)

w terminie do dnia 15 marca każdego roku przedstawić marszałkowi województwa za poprzedni

rok kalendarzowy zaświadczenie wydane przez bank o utrzymywaniu przez nią na odrębnym

rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej środków, o których mowa w art. 29

ust. 4 pkt 1, albo dokument potwierdzający wysokość gwarancji bankowej lub gwarancji

ubezpieczeniowej, wydany przez gwaranta wskazanego w art. 29 ust. 4 pkt 2;

2)

przedstawić, na każde żądanie marszałka województwa, w terminie 14 dni od dnia wpływu

żądania, zaświadczenie wydane przez bank o aktualnie utrzymywanych przez organizację

odzysku opakowań na odrębnym rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej środkach,

o których mowa w art. 29 ust. 4 pkt 1, albo dokument potwierdzający wysokość gwarancji,

o której mowa w art. 29 ust. 4 pkt 2.

1.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana

1)

przeznaczać w danym roku kalendarzowym na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej

5 % przychodów uzyskanych w poprzednim roku kalendarzowym z przejęcia obowiązków określonych

w art. 17 ust. 1;

2)

dokumentować przeznaczenie przychodów, o których mowa w pkt 1, na publiczne kampanie

edukacyjne.

2.

Organizacja odzysku opakowań składa sprawozdanie o wysokości środków przeznaczonych

na publiczne kampanie edukacyjne w ramach rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana zachować w tajemnicy wszelkie dane przekazane

jej przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, chyba że przepisy odrębne stanowią

inaczej.

W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji odzysku opakowań,

przejęty przez nią obowiązek ponownie staje się, z dniem otwarcia likwidacji albo

ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty w opakowaniach, od którego

został on przejęty, w odniesieniu do opakowań wprowadzonych przez niego do obrotu

od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub

ogłoszenie upadłości organizacji odzysku opakowań.

1

Rozliczenie wykonania obowiązków określonych w art. 14a ust. 1, art. 17 ust. 1 oraz

art. 21a ust. 1 i 2 następuje na koniec roku kalendarzowego.

2.

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań, którzy nie

wykonali obowiązku określonego w art. 17 ust. 1, są obowiązani wnieść opłatę produktową

obliczoną oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu oraz

poziomu recyklingu dla wszystkich opakowań razem.

2a.

Organizacja odzysku opakowań, która nie wykonała obowiązku określonego w art. 20 ust.

4, jest obowiązana wnieść opłatę produktową obliczoną dla poszczególnych rodzajów

opakowań w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu.

2b.

Wprowadzający produkty w opakowaniach wykonujący obowiązek, o którym mowa w art. 14a

ust. 1, którzy nie osiągnęli wymaganego poziomu udziału wagowego tworzyw sztucznych

pochodzących z recyklingu, są obowiązani do wniesienia opłaty produktowej.

2c

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, który nie zawarł umowy wskazanej

w art. 40h ust. 3 i nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 21a ust. 1, jest obowiązany

wnieść opłatę produktową obliczoną oddzielnie dla poszczególnych rodzajów opakowań

w odniesieniu do nieosiągniętych wymaganych poziomów selektywnego zbierania opakowań

i odpadów opakowaniowych, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy.

2d

Wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, który nie zawarł umowy

wskazanej w art. 40h ust. 3 i nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 21a ust.

2, jest obowiązany wnieść opłatę produktową.

2e

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, który zawarł umowę

wskazaną w art. 40h ust. 3, nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 21a ust. 1,

ten wprowadzający oraz podmiot reprezentujący prowadzący system kaucyjny, do którego

ten wprowadzający przystąpił, są obowiązani do wniesienia opłaty produktowej obliczonej

oddzielnie dla poszczególnych rodzajów opakowań - każdy w wysokości 50 %.

2f

W przypadku gdy wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, który

zawarł umowę wskazaną w art. 40h ust. 3, nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art.

21a ust. 2, ten wprowadzający oraz podmiot reprezentujący prowadzący system kaucyjny,

do którego ten wprowadzający przystąpił, są obowiązani do wniesienia opłaty produktowej

- każdy w wysokości 50 %.

3.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach opakowań danego

rodzaju, w których produkty zostały wprowadzone do obrotu.

4.

Sposób obliczania opłaty produktowej określa załącznik nr 2 do ustawy.

1.

Maksymalna stawka opłaty produktowej dla opakowań wynosi 4,50 zł za 1 kg.

1a

W przypadku niewykonania obowiązku określonego w art. 21a ust. 1 albo 2 maksymalna

stawka opłaty produktowej dla opakowań wynosi 25 zł za 1 kg.

2

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat produktowych dla poszczególnych rodzajów

opakowań, kierując się negatywnym oddziaływaniem na środowisko opakowań oraz odpadów

opakowaniowych powstałych z tych opakowań i kosztami ich zagospodarowania oraz biorąc

pod uwagę, że opłata produktowa powinna stanowić zachętę do poddawania odpadów opakowaniowych

recyklingowi oraz selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych.

1.

Opłata produktowa jest obliczana na koniec roku kalendarzowego.

2.

Opłata produktowa jest wnoszona na odrębny rachunek bankowy prowadzony przez marszałka

województwa do dnia 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego opłata

dotyczy.

1

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, wprowadzający produkty w opakowaniach

na napoje, wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, podmiot reprezentujący

oraz organizacja odzysku opakowań, pomimo ciążącego obowiązku, nie wnieśli opłaty

produktowej albo wnieśli opłatę niższą od należnej, marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej.

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50 % kwoty

niewniesionej opłaty produktowej.

3.

Termin uiszczenia opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym

decyzja ustalająca ich wysokość stała się ostateczna.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej.

2.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej, powiększone

o przychody z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody, o których

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego

kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

3.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej w wysokości

10 % stanowią dochody budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji

należności z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej i obsługę

administracyjną systemu tych opłat.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej są gromadzone

na rachunku bankowym Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

W sprawach dotyczących opłat produktowych oraz dodatkowych opłat produktowych stosuje

się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są

oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego przeznaczone do pakowania produktów

oferowanych w tej jednostce, jest obowiązany pobrać opłatę recyklingową od nabywającego

torbę na zakupy z tworzywa sztucznego.

2.

Opłaty recyklingowej nie pobiera się od nabywającego bardzo lekką torbę na zakupy

z tworzywa sztucznego.

1.

Maksymalna stawka opłaty recyklingowej wynosi 1 zł za sztukę torby na zakupy z tworzywa

sztucznego.

2.

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,

stawkę opłaty recyklingowej, o której mowa w art. 40a, kierując się koniecznością

trwałego zmniejszenia zużycia toreb na zakupy z tworzywa sztucznego oraz mając na

uwadze ich negatywny wpływ na środowisko, a także akceptowalny społecznie poziom stawki

opłaty recyklingowej.

Pobrana opłata recyklingowa jest wnoszona na odrębny rachunek bankowy prowadzony przez

marszałka województwa w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po kwartale, w

którym została pobrana.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego

nie wniósł, pobranej od nabywających torby na zakupy z tworzywa sztucznego, opłaty

recyklingowej albo wniósł opłatę niższą od należnej, marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, wysokość zaległości z tytułu opłaty recyklingowej, stosując stawkę

opłaty obowiązującą w roku kalendarzowym, w którym ten przedsiębiorca był obowiązany

pobrać opłatę recyklingową.

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja ta stała się ostateczna, marszałek województwa ustala, w drodze decyzji,

dodatkową opłatę recyklingową w wysokości odpowiadającej 50 % kwoty niewniesionej

opłaty recyklingowej.

3.

Termin uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym

decyzja ustalająca jej wysokość stała się ostateczna.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z tytułu opłaty recyklingowej oraz dodatkowej opłaty recyklingowej.

2.

Wpływy z tytułu opłaty recyklingowej oraz dodatkowej opłaty recyklingowej, powiększone

o przychody z oprocentowania rachunku bankowego i pomniejszone o dochody, o których

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje na rachunek dochodów budżetu państwa,

w terminie 10 dni po upływie miesiąca, w którym wpłynęły.

3.

Wpływy z tytułu opłaty recyklingowej oraz dodatkowej opłaty recyklingowej w wysokości

1 % stanowią dochody budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji

należności z tytułu opłaty recyklingowej oraz dodatkowej opłaty recyklingowej i obsługę

administracyjną systemu poboru tych opłat.

W sprawach dotyczących opłaty recyklingowej oraz dodatkowej opłaty recyklingowej stosuje

się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

Minister właściwy do spraw klimatu sporządza i przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie

o liczbie wydanych lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego w danym roku kalendarzowym.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są

oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową, jest

obowiązany prowadzić ewidencję liczby nabytych i wydanych lekkich i pozostałych toreb

na zakupy z tworzywa sztucznego w danym roku kalendarzowym w postaci papierowej albo

w postaci elektronicznej.

2.

Przedsiębiorca prowadzący więcej niż jedną jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego,

w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową,

prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, oddzielnie dla poszczególnych jednostek.

3.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego jest obowiązany

przechowywać informacje zawarte w ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez 5 lat,

licząc od końca roku kalendarzowego, którego informacje dotyczą.

1.

System kaucyjny

1)

obejmuje terytorium kraju;

2)

zapewnia powszechny i równy dostęp dla użytkowników końcowych, z uwzględnieniem przepisów

dotyczących uczestniczenia jednostek handlu detalicznego i hurtowego w systemie kaucyjnym

ze względu na powierzchnię sprzedaży;

3)

zapewnia powszechny i równy dostęp dla wprowadzających produkty w opakowaniach na

napoje, wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, jednostek

handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady

opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, bez względu na ich powierzchnię;

4)

nie wymaga okazania dowodu zakupu produktu w opakowaniu na napoje objętym systemem

kaucyjnym w celu zwrotu pobranej kaucji.

2.

System kaucyjny jest prowadzony przez podmiot reprezentujący, który spełnia łącznie

następujące warunki

1)

jest spółką akcyjną mającą siedzibę na terytorium kraju, utworzoną przez wprowadzających

produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje, lub reprezentujące ich związki pracodawców lub izby gospodarcze;

2)

jego akcjonariuszami są wyłącznie podmioty, o których mowa w pkt 1;

3)

realizuje określone w ustawie obowiązki, a dochody uzyskane w ramach wykonywanej działalności

gospodarczej przeznacza wyłącznie na cele statutowe;

4)

wykonuje wyłącznie działalność związaną z gospodarowaniem opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi oraz organizowaniem i prowadzeniem systemu kaucyjnego;

5)

posiada zezwolenie, o którym mowa w art. 40j ust. 1;

6)

posiada kapitał zakładowy określony w ust. 3.

3.

Kapitał zakładowy podmiotu reprezentującego wynosi co najmniej 5 000 000 zł.

4.

Kapitał zakładowy podmiotu reprezentującego nie może

1)

być zebrany w drodze subskrypcji otwartej;

2)

pochodzić z pożyczki lub kredytu ani być obciążony w jakikolwiek sposób.

5.

Kapitał zakładowy podmiotu reprezentującego pokrywa się w całości wkładem pieniężnym

i wpłaca w całości przed wpisem tego podmiotu do Krajowego Rejestru Sądowego.

6.

Podmiot reprezentujący

1)

utrzymuje kapitał własny w wysokości co najmniej połowy kapitału zakładowego określonego

w ust. 3, zdeponowany na odrębnym rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej

albo

2)

posiada gwarancję bankową lub gwarancję ubezpieczeniową, której gwarantem jest instytucja

finansowa upoważniona do gwarantowania długu celnego lub instytucja finansowa mająca

siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w wysokości co najmniej

połowy kapitału zakładowego określonego w ust. 3.

7.

Akcje podmiotu reprezentującego mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być

zamienione na akcje na okaziciela.

8.

Podmiot reprezentujący nie może wydawać akcji uprzywilejowanych.

9.

Podmiotowi reprezentującemu przysługuje prawo własności odpadów powstałych z opakowań,

o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, zebranych w ramach systemu kaucyjnego.

10.

W przypadku funkcjonowania więcej niż jednego systemu kaucyjnego podmioty reprezentujące

prowadzące te systemy są obowiązane do ustalenia między sobą, w drodze umowy zawartej

w formie pisemnej pod rygorem nieważności, warunków rozliczania pobranej i zwróconej

kaucji oraz rozliczania i wymiany opakowań lub odpadów opakowaniowych zebranych w

ramach prowadzonych przez siebie systemów kaucyjnych. Umowę zawiera się przed dniem

uruchomienia każdego kolejnego systemu kaucyjnego.

11.

Podmiot reprezentujący, który zawarł umowę, o której mowa w ust. 10, jest obowiązany

do przekazania kopii tej umowy nie później niż w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia

ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

12.

Przepisy ust. 10 i 11 stosuje się również, gdy po zawarciu umowy, o której mowa w

ust. 10, zezwolenie, o którym mowa w art. 40j ust. 1, otrzyma kolejny podmiot reprezentujący.

W takim przypadku dotychczasowa umowa, o której mowa w ust. 10, wygasa z dniem zawarcia

nowej umowy między wszystkimi podmiotami reprezentującymi.

13.

W przypadku, o którym mowa w ust. 12, podmioty reprezentujące dokonują rozliczenia,

o którym mowa w ust. 10, zgodnie z dotychczasową umową, za okres od pierwszego dnia

okresu rozliczeniowego do dnia wygaśnięcia dotychczasowej umowy.

14.

W przypadku zmian w umowie, o której mowa w ust. 10, oraz umowie zawartej w przypadku,

o którym mowa w ust. 12, stosuje się ust. 11.

15.

Wprowadzającemu produkty w opakowaniach na napoje albo wprowadzającemu bezpośrednio

produkty w opakowaniach na napoje uczestniczącym w danym systemie kaucyjnym przysługuje

prawo własności opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, zebranych

w ramach tego systemu kaucyjnego, w których ci przedsiębiorcy wprowadzili do obrotu

produkty będące napojami.

1.

W celu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 21a ust. 1, wprowadzający produkty

w opakowaniach na napoje albo grupa tych wprowadzających, a także związek pracodawców

lub izba gospodarcza reprezentujące tych wprowadzających mogą ustanowić podmiot reprezentujący

i przystąpić do utworzonego przez ten podmiot systemu kaucyjnego albo mogą przystąpić

do innego istniejącego systemu kaucyjnego.

2.

W celu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 21a ust. 2, wprowadzający bezpośrednio

produkty w opakowaniach na napoje albo grupa tych wprowadzających, a także związek

pracodawców lub izba gospodarcza reprezentujące tych wprowadzających mogą ustanowić

podmiot reprezentujący i przystąpić do utworzonego przez ten podmiot systemu kaucyjnego

albo mogą przystąpić do innego istniejącego systemu kaucyjnego.

3.

Warunkiem przystąpienia wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do systemu kaucyjnego jest zawarcie

z podmiotem reprezentującym umowy, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, dotyczącej

przystąpienia do systemu kaucyjnego w odniesieniu do całej masy opakowań jednego rodzaju

lub kilku rodzajów.

4.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3,

z każdym wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającym bezpośrednio

produkty w opakowaniach na napoje, który się do niego zgłosił.

5.

Umowa, o której mowa w ust. 3, określa w szczególności wysokość wkładów finansowych

ponoszonych przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, przeznaczonych na finansowanie systemu

kaucyjnego oraz terminy ich płatności.

6.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzający bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje oraz podmiot reprezentujący, którzy zawarli umowę, o której

mowa w ust. 3, są obowiązani do przechowywania tej umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego

dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała

obowiązywać.

7.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzający bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje są obowiązani przekazać podmiotowi reprezentującemu dane

niezbędne do realizacji obowiązków w zakresie systemu kaucyjnego, w tym informacje

o wszystkich wprowadzonych przez nich do obrotu w danym roku kalendarzowym opakowaniach

objętych tym systemem.

8.

W przypadku nieprzekazania podmiotowi reprezentującemu danych, o których mowa w ust.

7, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzający bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje są obowiązani do wniesienia opłaty produktowej obliczonej

w odniesieniu do opakowań objętych systemem kaucyjnym, o których nie poinformowali

podmiotu reprezentującego, a które wprowadzili do obrotu w danym roku, według stawki

za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 21a ust. 1 albo 2.

1.

Podmiot reprezentujący w ramach systemu kaucyjnego zapewnia

1)

selektywne zbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągania wymaganych

poziomów, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy;

2)

odbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego

oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem

kaucyjnym;

3)

transport opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu

przetwarzania odpadów;

4)

prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 40n ust. 1, i sporządzanie sprawozdań;

5)

rozliczenie kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami

zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, w szczególności

finansowanie wypłat kaucji dla użytkownika końcowego;

6)

finansowanie kosztów zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez przedsiębiorcę

prowadzącego jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz inny punkt zbierający

opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym.

2.

Koszty działań, o których mowa w ust. 1, są finansowane przez wprowadzającego produkty

w opakowaniach na napoje oraz wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje.

3.

Rozliczenie finansowe między jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi

punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym a

podmiotem reprezentującym, a także między podmiotami reprezentującymi prowadzącymi

różne systemy kaucyjne następuje w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż miesiąc.

4.

Środki finansowe pochodzące z nieodebranej kaucji oraz ze sprzedaży materiałów pochodzących

z przetwarzania odpadów opakowaniowych przeznacza się na finansowanie systemu kaucyjnego.

1.

Prowadzenie systemu kaucyjnego wymaga uzyskania zezwolenia wydawanego, w drodze decyzji,

przez ministra właściwego do spraw klimatu, zwanego dalej „zezwoleniem na prowadzenie

systemu kaucyjnego”.

2.

Zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego wydaje się na wniosek podmiotu reprezentującego,

który zawiera

1)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu reprezentującego;

2)

nazwę, adres siedziby oraz adres e-mail podmiotu reprezentującego;

3)

potwierdzenie spełnienia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 6;

4)

informacje o planowanym sposobie spełnienia warunków, o których mowa w art. 40g ust.

1;

5)

wskazanie rodzajów opakowań, dla których podmiot reprezentujący planuje utworzyć system

kaucyjny;

6)

szczegółowy opis

a)

zasad pobierania i zwracania kaucji,

b)

zasad odbioru opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa

w załączniku nr 1a do ustawy, z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych

punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym

oraz zasad przekazywania tych opakowań do ponownego użycia lub tych odpadów opakowaniowych

do przetworzenia,

c)

sposobu finansowania systemu kaucyjnego,

d)

zasad przystępowania wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzających

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do systemu kaucyjnego,

e)

zasad rozliczania odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w poz.

1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, przekazanych do recyklingu w ramach obowiązku uzyskania

poziomów recyklingu, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, między wprowadzającymi

produkty w opakowaniach na napoje uczestniczącymi w systemie kaucyjnym,

f)

zasad rozliczania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, między

wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzającymi bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje uczestniczącymi w systemie kaucyjnym,

g)

systemu identyfikacji liczby rotacji, jaką w danym roku odbywa opakowanie wielokrotnego

użytku, o którym mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy;

7)

planowany termin uruchomienia systemu kaucyjnego;

8)

proponowany czas obowiązywania zezwolenia.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, przedkłada się ministrowi właściwemu do spraw klimatu

nie później niż 6 miesięcy przed planowanym uruchomieniem systemu kaucyjnego.

4.

W zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego określa się

1)

rodzaje opakowań, dla których podmiot reprezentujący tworzy system kaucyjny;

2)

zasady pobierania i zwracania kaucji;

3)

zasady odbioru opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których

mowa w załączniku nr 1a do ustawy, z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz

innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym

oraz zasady przekazywania tych opakowań do ponownego użycia lub tych odpadów opakowaniowych

do przetworzenia;

4)

sposób finansowania systemu kaucyjnego;

5)

zasady przystępowania wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzających

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do systemu kaucyjnego;

6)

zasady rozliczania odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w

poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, przekazanych do recyklingu w ramach obowiązku

uzyskania poziomów recyklingu, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, między

wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje uczestniczącymi w systemie kaucyjnym;

7)

zasady rozliczania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, między

wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzającymi bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje uczestniczącymi w systemie kaucyjnym;

8)

system identyfikacji liczby rotacji, jaką w danym roku odbywa opakowanie wielokrotnego

użytku, o którym mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy;

9)

termin uruchomienia systemu kaucyjnego;

10)

termin obowiązywania zezwolenia.

5.

Zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy

niż 10 lat.

6.

W przypadku gdy system kaucyjny nie zostanie uruchomiony w terminie określonym w zezwoleniu

na prowadzenie systemu kaucyjnego, minister właściwy do spraw klimatu cofa, w drodze

decyzji, to zezwolenie bez odszkodowania, określając termin jej wykonania.

7.

Minister właściwy do spraw klimatu odmawia, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na

prowadzenie systemu kaucyjnego w przypadku, gdy nie zostały spełnione warunki, o których

mowa w art. 40g ust. 6, lub gdy z informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4, lub ze

szczegółowego opisu, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, wynika, że system kaucyjny nie

będzie spełniał warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1.

8.

Minister właściwy do spraw klimatu odmawia, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na

prowadzenie systemu kaucyjnego podmiotowi reprezentującemu, któremu w terminie 5 lat

poprzedzających dzień złożenia wniosku cofnięto zezwolenie na prowadzenie systemu

kaucyjnego w drodze ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 40k ust. 2.

1.

Jeżeli podmiot reprezentujący prowadzi system kaucyjny w sposób, który narusza warunki

określone w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego, lub przestał spełniać warunki,

o których mowa w art. 40g ust. 6, lub prowadzony przez niego system kaucyjny przestał

spełniać warunki, o których mowa w art. 40g ust. 1, minister właściwy do spraw klimatu

wzywa ten podmiot do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia

nieprawidłowości.

2.

Jeżeli podmiot reprezentujący mimo wezwania nadal prowadzi system kaucyjny w sposób,

który narusza warunki określone w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego, lub

nie spełnia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 6, lub prowadzony przez niego

system kaucyjny nie spełnia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1, minister właściwy

do spraw klimatu cofa, w drodze decyzji, zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego

bez odszkodowania, określając termin jej wykonania.

3.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego na podstawie ust. 2 powoduje

zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem.

4.

Podmiot reprezentujący, któremu cofnięto zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego

na podstawie ust. 2, jest obowiązany do rozliczenia

1)

pobranej kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami

zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym,

2)

poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez wprowadzających

produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje oraz do odbioru opakowań i odpadów opakowaniowych, za które do dnia, w którym

decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna, została pobrana kaucja, w ramach

prowadzonego systemu kaucyjnego

- na własny koszt i w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 2.

5.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje, którzy w danym roku kalendarzowym przystąpili do systemu

kaucyjnego, na prowadzenie którego cofnięto w danym roku kalendarzowym zezwolenie,

mogą uwzględnić zebrane odpady i opakowania, o których mowa w załączniku nr 1a do

ustawy, w osiągniętych poziomach selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych

zgodnie z zasadą rozliczania opakowań i odpadów opakowaniowych wskazaną w zezwoleniu

na prowadzenie systemu kaucyjnego.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje są obowiązani umieszczać na opakowaniach oznakowanie wskazujące

na objęcie opakowania systemem kaucyjnym oraz określające wysokość kaucji.

2.

Wzór oznakowania, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 4 do ustawy.

1.

Maksymalna wysokość kaucji wynosi 2 zł.

2.

Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,

wysokości kaucji dla poszczególnych rodzajów opakowań objętych systemem kaucyjnym,

kierując się potrzebą ustalenia jej wysokości na poziomie stanowiącym zachętę do zwrotu

opakowań i odpadów opakowaniowych, a także akceptowalnym społecznie poziomem stawki

kaucji.

1.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany prowadzić w postaci papierowej albo elektronicznej

ewidencję obejmującą informacje o liczbie, pojemności i masie odebranych od podmiotów

prowadzących jednostki handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających

opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym w danym roku kalendarzowym,

z podziałem na poszczególne jednostki i inne punkty

1)

odpadów powstałych z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy;

2)

opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, i odpadów powstałych

z tych opakowań.

2.

Podmiot reprezentujący prowadzący ewidencję, o której mowa w ust. 1, jest obowiązany

przechowywać informacje zawarte w tej ewidencji przez 5 lat, licząc od pierwszego

dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego te informacje

dotyczą.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany do składania, za pośrednictwem indywidualnego

konta w BDO, w terminie do dnia 15 marca, sprawozdania za poprzedni rok kalendarzowy

zawierającego informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 2b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

1.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany do sporządzania rocznego sprawozdania o odpadach

opakowaniowych, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, odebranych z jednostek

handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady

opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym na terenie danej gminy, zawierającego informacje,

o których mowa w ust. 3.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, podmiot reprezentujący przekazuje wójtowi, burmistrzowi,

prezydentowi miasta, związkowi międzygminnemu albo związkowi metropolitalnemu w terminie

do dnia 31 stycznia za poprzedni rok kalendarzowy.

3.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę, adres siedziby podmiotu reprezentującego, numer rejestrowy, o którym mowa w

art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

2)

informacje o masie

a)

poszczególnych rodzajów zebranych odpadów opakowaniowych oraz sposobie ich zagospodarowania

wraz ze wskazaniem nazwy i adresu instalacji, do których zostały one przekazane,

b)

pozostałości z sortowania odpadów opakowaniowych powstałych z zebranych odpadów opakowaniowych,

przekazanych do składowania albo do termicznego przekształcania,

c)

odpadów opakowaniowych przygotowanych do ponownego użycia i do recyklingu, powstałych

z zebranych odpadów opakowaniowych.

4.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany do przechowywania sprawozdania, o którym mowa

w ust. 1, przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego

po roku kalendarzowym, którego to sprawozdanie dotyczy.

Zakazuje się dystrybucji produktów w opakowaniach wprowadzanych do obrotu przez wprowadzającego

produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje

produkty w opakowaniach, jest obowiązany przekazywać użytkownikom tych produktów informacje

o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie

1)

dostępnych systemów zwrotu i zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych oraz recyklingu

odpadów opakowaniowych,

2)

właściwego postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,

3)

znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach

- co najmniej przez wywieszenie tych informacji w miejscu sprzedaży.

2.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt

zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący

w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania kaucji jest obowiązany do umieszczenia

w widocznym miejscu informacji o warunkach i trybie zwrotu pustych opakowań i odpadów

opakowaniowych w ramach systemu kaucyjnego oraz możliwości zwrotu pobranej kaucji.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje

środki niebezpieczne będące środkami ochrony roślin, jest obowiązany przyjmować od

użytkowników odpady opakowaniowe po tych środkach.

2.

Użytkownik środków niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin jest obowiązany

zwrócić odpady opakowaniowe po tych środkach przedsiębiorcy, o którym mowa w ust.

1.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni

sprzedaży nie większej niż 200 m

2.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni

sprzedaży powyżej 200 m

3.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej

2000 m

4.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni

sprzedaży nie większej niż 200 m

5.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 4,

z każdym przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o

powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m

6.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni

sprzedaży powyżej 200 m

7.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 6,

z każdym przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o

powierzchni sprzedaży powyżej 200 m

8.

Umowa, o której mowa w ust. 4 i 6, określa w szczególności

1)

zasady rozliczania kaucji oraz

2)

zasady zbierania i przekazywania opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań,

o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy - w przypadku gdy umowa dotyczy uczestnictwa

w systemie kaucyjnym w zakresie, o którym mowa w ust. 2.

9.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz podmiot reprezentujący,

którzy zawarli umowę, o której mowa w ust. 4 lub 6, są obowiązani do przechowywania

tej umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego

po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała obowiązywać.

10.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt

zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący

w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania

pustych opakowań i odpadów opakowaniowych jest obowiązany do prowadzenia ewidencji,

z podziałem na poszczególne lata, w postaci papierowej albo elektronicznej, obejmującej

w danym roku kalendarzowym

1)

liczbę nabytych i sprzedanych produktów będących napojami w opakowaniach na napoje

objętych systemem kaucyjnym;

2)

liczbę zwróconych opakowań i odpadów opakowaniowych;

3)

wysokość pobranych, zwróconych i niezwróconych kaucji.

11.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt

zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący

w systemie kaucyjnym jedynie w zakresie pobierania kaucji jest obowiązany do prowadzenia

ewidencji, z podziałem na poszczególne lata, w postaci papierowej albo elektronicznej,

w danym roku kalendarzowym, obejmującej liczbę nabytych i sprzedanych produktów będących

napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym.

12.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt

zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym prowadzący ewidencję,

o której mowa w ust. 10 albo 11, jest obowiązany przechowywać informacje zawarte w

tej ewidencji przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego

po roku kalendarzowym, którego te informacje dotyczą.

1.

Przedsiębiorca

1)

wprowadzający opakowania,

2)

eksportujący opakowania,

3)

eksportujący produkty w opakowaniach,

4)

dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

5)

wprowadzający produkty w opakowaniach

- jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie,

na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

2.

Przedsiębiorca może zlecić sporządzenie rocznego sprawozdania organizacji odzysku

opakowań.

3.

Organizacja odzysku opakowań sporządza i składa marszałkowi województwa roczne sprawozdanie

wraz z wykazem przedsiębiorców, którzy zlecili jej sporządzenie sprawozdania.

4.

Przedsiębiorca zlecający sporządzenie rocznego sprawozdania jest obowiązany przekazać

organizacji odzysku opakowań wszelkie dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia

rocznego sprawozdania.

5.

Wprowadzający produkty w opakowaniach, wykonujący obowiązek określony w art. 17 ust.

1 za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań, który nie przekazał tej organizacji

informacji o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach stanowiących

podstawę do obliczenia poziomu recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, jest obowiązany

sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie w zakresie tych produktów

w opakowaniach, o których nie przekazał informacji organizacji odzysku opakowań, na

zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, jest obowiązana

sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie, na zasadach określonych

w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oddzielnie dla każdego wprowadzającego produkty w opakowaniach, którego ta organizacja

reprezentuje.

Podmiot reprezentujący jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa

roczne sprawozdanie, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oddzielnie dla każdego wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzającego

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, który przystąpił do systemu kaucyjnego.

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty

w opakowaniach na napoje, którzy nie zawarli umowy, o której mowa w art. 40h ust.

3, są obowiązani sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie,

na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

1.

Przedsiębiorcy

1)

prowadzący recykling odpadów opakowaniowych, którzy sporządzają dokumenty DPR i posiadają

zezwolenie na przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, pozwalające na recykling odpadów o masie przekraczającej 400 Mg,

2)

eksportujący odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorcy dokonujący wewnątrzwspólnotowej

dostawy odpadów opakowaniowych, którzy sporządzili w danym roku kalendarzowym dokumenty

EDPR potwierdzające eksport odpadów opakowaniowych lub wewnątrzwspólnotową dostawę

odpadów opakowaniowych o masie przekraczającej 400 Mg

- są obowiązani do przeprowadzenia rocznego audytu zewnętrznego, zwanego dalej „audytem”.

2.

Audyt przeprowadza się w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku kalendarzowym,

którego dotyczy.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, pomimo ciążącego na nim obowiązku

nie przeprowadził audytu w terminie, o którym mowa w ust. 2, marszałek województwa

wzywa go do przeprowadzenia audytu w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania przez

niego wezwania.

1.

Audyt jest przeprowadzany przez akredytowanego weryfikatora środowiskowego, o którym

mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada

2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu

we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji

2001/681/WE i 2006/193/WE

(Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1).

1a.

Weryfikator środowiskowy, o którym mowa w ust. 1, wykonuje działalność na podstawie

dokumentu akredytacyjnego w zakresie audytu, wydanego przez krajową jednostkę akredytującą

wyznaczoną zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r.

ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do

warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).

2.

Audytora wybiera przedsiębiorca.

3.

Koszty przeprowadzenia audytu obciążają przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 46 ust.

1.

1.

Celem audytu jest sprawdzenie wiarygodności danych zawartych w dokumentach DPR i dokumentach

EDPR oraz w dokumentach celnych i fakturach, o których mowa w art. 24 ust. 3, sporządzonych

w roku kalendarzowym, którego dotyczy audyt, a także w dokumentach, o których mowa

w art. 24 ust. 6a.

2.

Audytor podczas audytu dokonuje sprawdzenia

1)

spełniania wymagań wynikających z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym zgodności prowadzonego recyklingu z posiadanymi decyzjami;

2)

możliwości technicznych, w tym mocy przerobowych instalacji posiadanych przez prowadzącego

recykling pozwalających na przetwarzanie odpadów opakowaniowych w wielkości odpowiadającej

danym zawartym w dokumentach DPR sporządzonych w danym roku;

3)

zgodności informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 6, ze

stanem faktycznym;

4)

masy odpadów opakowaniowych przyjętych i odpowiednio przetworzonych lub wywiezionych

z terytorium kraju.

Na podstawie zebranych dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie

z przeprowadzonego audytu.

1.

Audytor przekazuje

1)

przedsiębiorcy dokumentację audytu wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonego audytu;

2)

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia

działalności podmiotów, o których mowa w art. 46 ust. 1, uwierzytelnioną kopię sprawozdania,

o którym mowa w pkt 1;

3)

marszałkowi województwa uwierzytelnioną kopię sprawozdania, o którym mowa w pkt 1.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać dokumentację audytu, wraz ze sprawozdaniem

z przeprowadzonego audytu, przez 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, którego

audyt dotyczy.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres i sposób przeprowadzania audytu,

2)

szczegółowy zakres sprawozdania z przeprowadzonego audytu,

3)

termin przekazywania sprawozdania z przeprowadzonego audytu

- kierując się potrzebą sprawdzenia wiarygodności informacji zawartych w dokumentach

objętych audytem oraz ujednoliceniem sprawozdań z przeprowadzonego audytu.

1.

Marszałek województwa prowadzi zbiór dokumentów przekazywanych mu przez przedsiębiorców

na podstawie przepisów ustawy.

2.

Zbiór dokumentów, o którym mowa w ust. 1, marszałek województwa prowadzi w systemie

teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, jeżeli dokumenty zostały przekazane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

3.

Marszałek województwa, w drodze decyzji, zobowiązuje przedsiębiorcę do przedłożenia

ewidencji, o której mowa w art. 22 ust. 1, oraz dokumentów DPR lub EDPR, w przypadku

gdy sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, budzi wątpliwości co do prawidłowości wypełnienia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia

innych postępowań z zakresu ochrony środowiska należących do właściwości tego marszałka.

1.

Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów ustawy

w zakresie objętym jego właściwością.

2.

Marszałek województwa co najmniej raz na 3 lata przeprowadza kontrolę przedsiębiorców

1)

prowadzących recykling odpadów opakowaniowych;

2)

eksportujących odpady opakowaniowe oraz dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy

odpadów opakowaniowych.

2a.

W przypadku wykazania w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 49, istotnych nieprawidłowości

marszałek województwa niezwłocznie przeprowadza kontrolę przedsiębiorcy.

3.

Marszałek województwa może upoważnić do przeprowadzenia kontroli pracowników urzędu

marszałkowskiego.

4.

Przy wykonywaniu kontroli kontrolujący jest uprawniony do

1)

wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem przez całą dobę na teren nieruchomości,

obiektu lub ich części, na których jest wykonywana działalność gospodarcza, a w godzinach

od 6

2)

przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych, w

tym powołania eksperta;

3)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i żądania wyjaśnień od osób

w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;

4

żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z kontrolą,

w tym dokumentów związanych z prowadzeniem ewidencji operacji gospodarczych oraz ilościowej

i jakościowej ewidencji, o której mowa w art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a także dokumentacji technicznej instalacji do przetwarzania odpadów.

4a.

W przypadku stwierdzenia rażących nieprawidłowości, w wyniku kontroli przeprowadzonej

na podstawie ust. 2 lub 2a, marszałek województwa unieważnia, w drodze decyzji wydawanej

z urzędu, dokumenty DPR lub EDPR, w odniesieniu do których wykazano niezgodność informacji

dotyczących zagospodarowania odpadów opakowaniowych zawartych w tych dokumentach ze

stanem faktycznym.

4b.

Wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań, organizacja samorządu

gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca określony w art. 23

ust. 5, którym zostały przekazane dokumenty DPR lub EDPR, które zostały unieważnione,

są obowiązani do złożenia skorygowanego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w terminie nie dłuższym niż 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja, o której mowa

w ust. 4a, stała się ostateczna.

4c.

W przypadku złożenia skorygowanego sprawozdania na podstawie ust. 4b organizacja samorządu

gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, informuje wprowadzających produkty

w opakowaniach, których reprezentuje, o wysokości opłaty produktowej, do której wniesienia

są obowiązani poszczególni wprowadzający.

5.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez kontrolowanego przedsiębiorcę przepisów

ustawy lub gdy wystąpi uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić,

marszałek województwa występuje do innych organów kontroli, w szczególności wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, właściwego organu Krajowej Administracji Skarbowej

oraz Policji, o podjęcie odpowiednich działań będących w ich kompetencji, przekazując

dokumentację sprawy.

6.

Marszałek województwa sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu

oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego

roku, informację o wynikach kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym

wraz z wnioskami, w tym planowanymi działaniami zmierzającymi do usunięcia stwierdzonych

naruszeń.

Marszałkowie województw współpracują ze sobą przy wykonywaniu przepisów ustawy, w

szczególności marszałek województwa, który nie jest właściwy do

1)

przeprowadzenia kontroli przestrzegania i stosowania przepisów ustawy, może zwrócić

się do właściwego marszałka województwa o przeprowadzenie kontroli przedsiębiorcy;

2)

wykreślenia z rejestru, może zwrócić się do właściwego marszałka województwa o wykreślenie

przedsiębiorcy z rejestru.

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 40a, art. 41 oraz art. 42 ust. 1 sprawuje

Inspekcja Handlowa, działając na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2024 r. poz. 312).

Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w odniesieniu do marszałka województwa w sprawach określonych przepisami ustawy.

1.

Administracyjnej karze pieniężnej, zwanej dalej „karą pieniężną”, podlega ten, kto

1)

nie będąc wpisanym do rejestru

a)

wystawia dokumenty DPR,

b)

(uchylona)

c)

wystawia dokumenty EDPR;

d)

(uchylona)

2)

wbrew przepisowi art. 11 ust. 1 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na

środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby

a)

opakowania nie zawierały szkodliwych substancji w ilościach stwarzających zagrożenie

dla produktu, środowiska lub zdrowia ludzi,

b)

maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu

nie przekraczała 100 mg/kg;

3)

wbrew przepisowi art. 11 ust. 2 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na

środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby objętość i masa opakowań były ograniczone do niezbędnego

minimum wymaganego do spełnienia funkcji opakowania, o których mowa w art. 3 ust.

1, oraz zapewnienia poziomu bezpieczeństwa produktowi, biorąc pod uwagę oczekiwania

użytkownika;

4)

wbrew przepisowi art. 11 ust. 3 wprowadza do obrotu opakowania projektowane i wykonane

w sposób uniemożliwiający

a)

ich wielokrotne użycie i późniejszy recykling albo

b)

przynajmniej ich recykling - jeżeli nie jest możliwe ich wielokrotne użycie, albo

c)

inną niż recykling formę ich odzysku - jeżeli nie jest możliwy ich recykling;

4a)

wbrew przepisowi art. 14 stosuje opakowania niespełniające wymagań, o których mowa

w art. 11;

4b

wbrew przepisowi art. 14b wprowadza do obrotu produkty w jednorazowych opakowaniach

na napoje będących pojemnikami z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów,

których zakrętki i wieczka wykonane z tworzyw sztucznych nie pozostają przymocowane

do nich podczas etapu zamierzonego użytkowania napoju;

5)

wbrew przepisowi art. 17 ust. 5 nie przekazuje organizacji odzysku opakowań, z którą

zawarł umowę, wszelkich niezbędnych danych pozwalających na realizację przejętych

przez nią obowiązków, w tym informacji o wszystkich wprowadzonych w danym roku kalendarzowym

do obrotu produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach

w opakowaniach stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu zgodnie

z art. 20 ust. 2 lub 3;

6)

wbrew przepisowi art. 18 ust. 2 nie finansuje kosztów zbierania odpadów opakowaniowych

po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin przez przedsiębiorcę

prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego albo nie odbiera na własny

koszt tych odpadów;

7)

wbrew przepisowi art. 19 ust. 4 w danym roku kalendarzowym nie przeznacza na publiczne

kampanie edukacyjne lub nie przekazuje na odrębny rachunek marszałka województwa łącznie

co najmniej 2 % wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim roku

kalendarzowym;

8)

wbrew przepisowi art. 22 ust. 1 nie prowadzi ewidencji obejmującej informacje o masie

opakowań, w których wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym;

8a

będąc wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającym bezpośrednio

produkty w opakowaniach na napoje, wbrew przepisowi art. 22 ust. 1 nie prowadzi ewidencji

obejmującej informacje o masie, liczbie i pojemności opakowań, w których wprowadził

do obrotu produkty będące napojami w danym roku kalendarzowym, z podziałem na rodzaje

opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy;

9)

wbrew przepisom art. 23 ust. 4 lub 5 i art. 24 ust. 2 nie wystawia

a)

dokumentu DPR,

b)

(uchylona)

c)

dokumentu EDPR

d)

(uchylona)

- albo wystawia dokument nierzetelnie;

10)

wbrew przepisom art. 23 ust. 10 i art. 24 ust. 9 nie przekazuje marszałkowi województwa

egzemplarza

a)

dokumentu DPR,

b)

(uchylona)

c)

dokumentu EDPR;

d)

(uchylona)

10a)

wbrew przepisowi art. 23 ust. 8 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach,

organizacji odzysku opakowań, organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w

art. 25 ust. 1, lub wnioskodawcy określonego w art. 23 ust. 5, wniosku, o którym mowa

w art. 23 ust. 4 lub 5;

10b)

wbrew przepisowi art. 24 ust. 7 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach,

organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa

w art. 25 ust. 1, wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2;

10c)

wbrew przepisowi art. 40a ust. 1 nie pobiera opłaty recyklingowej od nabywającego

torbę na zakupy z tworzywa sztucznego;

10d

wbrew przepisowi art. 40g ust. 10 albo 12 nie zawiera w terminie umowy określającej

warunki rozliczania pobranej i zwróconej kaucji oraz rozliczania i wymiany opakowań

lub odpadów opakowaniowych;

10e

wbrew przepisowi art. 40g ust. 11, 12 albo 14 nie przekazuje kopii umowy lub przekazuje

ją po terminie;

10f

wbrew przepisowi art. 40h ust. 4 nie zawarł umowy z wprowadzającym produkty w opakowaniach

na napoje lub wprowadzającym bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, który

się do niego zgłosił;

10g

wbrew przepisowi art. 40h ust. 6 nie przechowuje umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego

dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała

obowiązywać;

10h

wbrew przepisowi art. 40h ust. 7 nie przekazuje podmiotowi reprezentującemu, z którym

zawarł umowę, danych niezbędnych do realizacji obowiązków w zakresie systemu kaucyjnego,

w tym informacji o wszystkich wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku kalendarzowym

opakowaniach objętych tym systemem;

10i

wbrew przepisowi art. 40i ust. 1 pkt 2 nie zapewnia odbierania opakowań i odpadów

opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających

opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym;

10j

wbrew przepisowi art. 40i ust. 1 pkt 3 nie zapewnia transportu opakowań do wprowadzającego

produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach

na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu przetwarzania odpadów;

10k

wbrew przepisowi art. 40j ust. 1 prowadzi system kaucyjny bez zezwolenia na prowadzenie

systemu kaucyjnego;

10l

wbrew przepisowi art. 40l ust. 1 nie umieszcza na opakowaniach oznakowania wskazującego

na objęcie opakowania systemem kaucyjnym lub określającego wysokość kaucji;

10m

wbrew przepisowi art. 40n ust. 1 nie prowadzi ewidencji lub prowadzi ją niezgodnie

ze stanem rzeczywistym;

10n

wbrew przepisowi art. 40n ust. 2 nie przechowuje informacji zawartych w ewidencji

przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym,

którego te informacje dotyczą;

10o

wbrew przepisowi art. 40p ust. 1 nie sporządza rocznego sprawozdania o odpadach opakowaniowych

albo sporządza niekompletne sprawozdanie lub sporządza je niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

10p

wbrew przepisowi art. 40p ust. 2 nie przekazuje rocznego sprawozdania o odpadach opakowaniowych

lub przekazuje je po terminie;

10q

wbrew przepisowi art. 40p ust. 4 nie przechowuje rocznego sprawozdania o odpadach

opakowaniowych przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego

po roku kalendarzowym, którego to sprawozdanie dotyczy;

11)

wbrew przepisowi art. 41 prowadzi dystrybucję produktów w opakowaniach wprowadzanych

do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do

rejestru, z wyjątkiem produktów w opakowaniach, które zostały wprowadzone do obrotu

przez tego wprowadzającego przed dniem wykreślenia go z rejestru;

12

wbrew przepisowi art. 42 ust. 1 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego,

sprzedaje produkty w opakowaniach, nie przekazując użytkownikom tych produktów informacji

o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie

a)

dostępnych systemów zwrotu, zbierania i recyklingu odpadów opakowaniowych,

b)

właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi,

c)

znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach

- co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży;

12a

wbrew przepisowi art. 42 ust. 2 nie umieszcza w widocznym miejscu informacji o warunkach

i trybie zwrotu pustych opakowań i odpadów opakowaniowych oraz możliwości zwrotu pobranej

kaucji;

13)

wbrew przepisowi art. 43 ust. 1 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego,

nie przyjmuje od użytkowników odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących

środkami ochrony roślin;

14

wbrew przepisowi art. 44 ust. 1, prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego

o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m

14a

wbrew przepisowi art. 44 ust. 2, prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego

o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m

14b

wbrew przepisowi art. 44 ust. 3, prowadząc jednostkę handlu detalicznego o powierzchni

sprzedaży powyżej 2000 m

14c

wbrew przepisowi art. 44 ust. 4 nie zawarł umowy z co najmniej jednym podmiotem reprezentującym;

14d

wbrew przepisowi art. 44 ust. 5 nie zawarł umowy z przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę

handlu detalicznego lub hurtowego, który się do niego zgłosił;

14e

wbrew przepisowi art. 44 ust. 6 nie zawarł umowy z każdym podmiotem reprezentującym,

który się do niego zgłosił;

14f

wbrew przepisowi art. 44 ust. 7 nie zawarł umowy z każdym przedsiębiorcą prowadzącym

jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m

14g

wbrew przepisowi art. 44 ust. 9 nie przechowuje umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego

dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała

obowiązywać;

14h

wbrew przepisowi art. 44 ust. 10 nie prowadzi ewidencji lub prowadzi tę ewidencję

niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

14i

wbrew przepisowi art. 44 ust. 11 nie prowadzi ewidencji lub prowadzi tę ewidencję

niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

14j

wbrew przepisowi art. 44 ust. 12 nie przechowuje informacji zawartych w ewidencji

przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym,

którego te informacje dotyczą;

15)

wbrew przepisowi art. 46 ust. 1 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w art.

46 ust. 2;

16)

wbrew przepisowi art. 46 ust. 3 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w tym

przepisie.

2.

Karze pieniężnej podlega także organizacja odzysku opakowań, która wbrew przepisowi

art. 31 ust. 1 pkt 1, nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej

5 % przychodów uzyskanych z przejęcia obowiązków określonych w art. 17 ust. 1.

Kary pieniężne wynoszą

1

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1-4, 4b, 5-10 i 14-14b - od 10

000 zł do 500 000 zł;

2

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 4a, 10d-10g, 10l-10q, 14c-14f oraz

14h-14j - od 10 000 zł do 50 000 zł;

3

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10a, 10b, 10h-10k, 13 i 14g - od

10 000 zł do 1 000 000 zł;

4

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10c i 11-12a - od 500 zł do 20

000 zł;

5)

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 15 i 16 - od 40 000 zł do 750 000

zł;

6)

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 2 - od 20 000 zł do 750 000 zł.

1

Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1-10b, 10d-10q i 12a-16

oraz w ust. 2, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

2

Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10c, 11 i 12, wymierza,

w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.

3.

(uchylony)

4.

Należności z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

5.

W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej.

Kto osobie uprawnionej do przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania i stosowania

przepisów ustawy udaremnia lub utrudnia wykonanie czynności, o których mowa w art.

53 ust. 4, podlega karze grzywny.

1.

Kto wbrew przepisowi art. 78 ust. 1 nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu działalności

polegającej na

1)

wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub

produktów,

2)

odzysku lub recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów,

3)

eksporcie lub wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych

z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi,

4)

działaniu jako organizacja odzysku lub organizacja odzysku opakowań

- podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 78 ust. 3, nie zgłasza zmiany

danych zawartych w dokonanym zawiadomieniu.

Kto, będąc użytkownikiem środka niebezpiecznego będącego środkiem ochrony roślin,

nie zwraca odpadów opakowaniowych po tym środku przedsiębiorcy prowadzącemu jednostkę

handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje środki niebezpieczne w opakowaniach

-

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 59-61, następuje w trybie przepisów

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1124 oraz z 2023 r. poz. 1963).

(pominięte)

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 46 ust. 1, przeprowadzają audyt zewnętrzny za

2019 r. w terminie do dnia 30 września 2020 r.

2.

Audytor przekazuje w terminie do dnia 15 listopada 2020 r.

1)

sprawozdanie z przeprowadzonego audytu, o którym mowa w ust. 1, audytowanemu przedsiębiorcy;

2)

uwierzytelnioną kopię sprawozdania z przeprowadzonego audytu, o którym mowa w ust.

1

a)

marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę

audytowanego przedsiębiorcy,

b)

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia

działalności przez audytowanego przedsiębiorcę.

1.

Do powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy obowiązków wynikających

z ustawy zmienianej w art. 68

2.

Wpływy z tytułu opłat produktowych, w tym środki pochodzące z opłat produktowych,

o których mowa w ustawie zmienianej w art. 68

1.

Organizacje odzysku działające na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 68

2.

Organizacje odzysku, o których mowa w ust. 1, są obowiązane dostosować się do wymagań

niniejszej ustawy w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r.

1.

Umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 4 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 68

2.

Jeżeli organizacja odzysku nie dostosuje się do wymogów niniejszej ustawy w terminie

określonym w art. 74 ust. 2, zawarte przez nią umowy, o których mowa w ust. 1, w zakresie

objętym przepisami niniejszej ustawy, wygasają z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Do potwierdzenia wykonania odzysku oraz recyklingu odpadów opakowaniowych za okres

do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się określone w przepisach ustawy zmienianej

w art. 68

2.

Przedsiębiorcy, w tym organizacje odzysku, są obowiązani do przechowywania dodatkowej

ewidencji oraz dokumentów, o których mowa w ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, którego dodatkowa ewidencja i dokumenty dotyczą.

3.

Wymogu posiadania wpisu do rejestru przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling lub

inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych wystawiającego dokumenty

DPO i DPR oraz przez przedsiębiorcę eksportującego odpady opakowaniowe i przez przedsiębiorcę

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych wystawiających dokumenty

EDPO i EDPR nie stosuje się do dnia upływu terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru.

Do dnia złożenia marszałkowi województwa wniosku o wpis do rejestru organizacja odzysku

opakowań składa marszałkowi województwa, w terminie 14 dni po jej zarejestrowaniu

w rejestrze sądowym, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub postanowienie o

wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis wszelkich zmian danych

w statucie lub rejestrze sądowym.

1.

Do dnia utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, przedsiębiorca, który rozpoczyna działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie

lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów, odzysku lub

recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów, działalność

w zakresie eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych lub powstałych

z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi, a także organizacja odzysku

lub organizacja odzysku opakowań, składa zawiadomienie o tym fakcie do marszałka województwa

w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

2.

Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się dzień pierwszego

wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu.

3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z

art. 9 ustawy zmienianej w art. 68ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, są obowiązani zgłaszać marszałkowi województwa zmiany danych zawartych w dokonanym

zawiadomieniu nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym

nastąpiła zmiana.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z art. 9 ustawy zmienianej

w art. 68ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oraz przedsiębiorcy, którzy złożyli zawiadomienie na podstawie art. 78 ust. 1, są zwolnieni z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej i opłaty rocznej,

o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w roku, w którym złożyli wniosek o wpis do rejestru.

Przepis art. 41 nie ma zastosowania do produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu

przed upływem terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 234 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

1.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 68

2.

Przedsiębiorca albo organizacja, o których mowa w art. 20 ust. 1 niniejszej ustawy,

którzy wykonali obowiązek, o którym mowa w art. 3 ustawy zmienianej w art. 68

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 3 ust. 8 i art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 68

2)

art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 68

3)

art. 5 ust. 2 i 3 oraz art. 6 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 82, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust.

4 i 5 oraz art. 15 ust. 4 niniejszej ustawy

- jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

(Dz. U. poz. 638, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem

1)

art. 66, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2)

art. 46-51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.