Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 czerwca 2024 r. zmieniające rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. - Regulamin wewnętrznego

urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1115, 2274 i 2636) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 156 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Podejmując decyzję wskazaną w ust. 3 zdanie pierwsze i drugie, prokurator bada, czy

wydatki, których zwrotu domaga się biegły, bezpośrednio dotyczyły wydanej przez biegłego

opinii i czy były niezbędne dla jej wydania.

”

;

2)

po § 198 dodaje się § 198a w brzmieniu

„

§ 198a.

Oświadczenie określone w art. 266 § 1a zdanie czwarte k.p.k., zamieszcza się w protokole przyjęcia poręczenia majątkowego. W treści tego protokołu

należy również zamieścić wzmiankę o uprzedzeniu osoby składającej to oświadczenie

o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

”

;

3)

po § 206 dodaje się § 206a w brzmieniu

„

§ 206a.

1.

Kosztowności, książeczki oszczędnościowe, karty płatnicze i papiery wartościowe, zajęte

przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym, składa się do depozytu bankowego

przed wydaniem tego postanowienia. Pokwitowanie przyjęcia do depozytu załącza się

do akt sprawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do innych niż kosztowności zajętych przedmiotów wartościowych,

jeżeli nie zostały one oddane na przechowanie zgodnie z § 206 ust. 1.

3.

Pieniądze zajęte przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym wpłaca się

na odpowiedni rachunek depozytowy, określony w art. 53a ustawy, przed wydaniem tego

postanowienia. Dowód wpłaty na rachunek depozytowy załącza się do akt sprawy.

4.

Jeżeli ze względów dowodowych konieczne jest zachowanie pieniędzy w postaci, w której

zostały zajęte, przechowuje się je w sposób wskazany w ust. 1.

5.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do pieniędzy i innych zajętych na rachunku

środków podejrzanego.

”

;

4)

po § 210b dodaje się § 210c w brzmieniu

„

§ 210c.

Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do osoby niebędącej podejrzanym

oraz jej mienia podlegającego zabezpieczeniu majątkowemu zgodnie z przepisami k.p.k.

”

;

5)

w § 219 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

brak potrzeby ochrony praworządności lub interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania

z urzędu albo w objęciu ściganiem z urzędu.

”

;

6)

w § 228 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W piśmie wskazanym w ust. 2 należy również zamieścić wzmiankę o złożeniu wniosku określonego

w art. 49a § 1 lub 2 k.p.k.

”

;

7)

§ 234 otrzymuje brzmienie

„

§ 234.

1.

Niewyrażenie sprzeciwu wobec wniosku oskarżonego określonego w art. 338a k.p.k. oraz wyrażenie zgody określonej w art. 387 § 2 k.p.k. jest możliwe jedynie wtedy, gdy oskarżony nie zaprzecza popełnieniu zarzuconego mu

czynu, okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości,

a proponowany wymiar kary lub innych środków jest zgodny z ustawowymi dyrektywami

ich wymiaru.

2.

Stanowisko prokuratora w przedmiocie wniosku oskarżonego określonego w art. 387 k.p.k. może zostać wyrażone ustnie do protokołu lub na piśmie.

”

;

8)

§ 258 i § 259 otrzymują brzmienie

„

§ 258.

Jeżeli dowody zebrane w toku postępowania przygotowawczego nie potwierdzają oceny,

o której mowa w art. 60 § 1 k.p.k., prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na brak potrzeby

ochrony praworządności lub interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu.

Przepis § 257 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

§ 259.

Jeżeli w toku postępowania przygotowawczego wszczętego o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego okaże się, że czyn będący przedmiotem postępowania jest przestępstwem

ściganym z oskarżenia prywatnego, a potrzeba ochrony praworządności lub interes społeczny

nie wymaga ścigania z urzędu, prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania

z uwagi na brak potrzeby ochrony praworządności lub interesu społecznego w objęciu

ścigania z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia należy wykazać brak w czynie znamion

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz brak potrzeby ochrony praworządności

lub interesu społecznego w ściganiu sprawcy z urzędu. Przepis § 257 zdanie drugie

stosuje się odpowiednio.

”

;

9)

§ 318 otrzymuje brzmienie

„

§ 318.

W postępowaniu przed sądem prokurator sprawuje funkcję oskarżyciela publicznego albo

uczestnika postępowania oraz podejmuje czynności zmierzające do prawidłowego i jednolitego

stosowania prawa, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym celu

1)

bierze udział w rozprawach i posiedzeniach;

2)

składa wnioski co do wymiaru kary i innych rozstrzygnięć;

3)

zaskarża orzeczenia i zarządzenia, które uznaje za niesłuszne.

”

;

10)

po § 319a dodaje się § 319b w brzmieniu

„

§ 319b.

1.

Wniosek określony w art. 37 § 1 k.p.k. składa odpowiednio Prokurator Krajowy, naczelnik właściwego wydziału zamiejscowego,

prokurator regionalny lub okręgowy. Prokurator rejonowy wniosek kieruje za pośrednictwem

prokuratora okręgowego.

2.

Wniosek wskazany w ust. 1 naczelnik właściwego wydziału zamiejscowego składa po uzyskaniu

akceptacji Dyrektora Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji

Prokuratury Krajowej.

3.

W sprawach należących do właściwości sądów wojskowych wniosek wskazany w ust. 1 składa

zastępca prokuratora okręgowego do spraw wojskowych. Zastępca prokuratora rejonowego

do spraw wojskowych wniosek kieruje za pośrednictwem zastępcy prokuratora okręgowego

do spraw wojskowych.

”

;

11)

§ 323 otrzymuje brzmienie

„

§ 323.

1.

Prokurator w ramach głosów stron, po przedstawieniu istotnych okoliczności sprawy,

omówieniu i ocenie dowodów, wskazuje na prawne i społeczne aspekty sprawy, uzasadniając

kwalifikację prawną czynu, rodzaj i wymiar wnioskowanej kary, środków karnych i środków

kompensacyjnych oraz innych rozstrzygnięć.

2.

Występując w charakterze uczestnika postępowania na podstawie art. 55 § 5 k.p.k. prokurator w ramach głosów stron, po przedstawieniu istotnych okoliczności sprawy,

wskazuje i uzasadnia rodzaj wnioskowanego rozstrzygnięcia.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Oświadczenie określone w art. 266 § 1a zdanie czwarte k.p.k., zamieszcza się w protokole przyjęcia poręczenia majątkowego. W treści tego protokołu

należy również zamieścić wzmiankę o uprzedzeniu osoby składającej to oświadczenie

o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

1.

Kosztowności, książeczki oszczędnościowe, karty płatnicze i papiery wartościowe, zajęte

przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym, składa się do depozytu bankowego

przed wydaniem tego postanowienia. Pokwitowanie przyjęcia do depozytu załącza się

do akt sprawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do innych niż kosztowności zajętych przedmiotów wartościowych,

jeżeli nie zostały one oddane na przechowanie zgodnie z § 206 ust. 1.

3.

Pieniądze zajęte przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym wpłaca się

na odpowiedni rachunek depozytowy, określony w art. 53a ustawy, przed wydaniem tego

postanowienia. Dowód wpłaty na rachunek depozytowy załącza się do akt sprawy.

4.

Jeżeli ze względów dowodowych konieczne jest zachowanie pieniędzy w postaci, w której

zostały zajęte, przechowuje się je w sposób wskazany w ust. 1.

5.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do pieniędzy i innych zajętych na rachunku

środków podejrzanego.

Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do osoby niebędącej podejrzanym

oraz jej mienia podlegającego zabezpieczeniu majątkowemu zgodnie z przepisami k.p.k.

1.

Niewyrażenie sprzeciwu wobec wniosku oskarżonego określonego w art. 338a k.p.k. oraz wyrażenie zgody określonej w art. 387 § 2 k.p.k. jest możliwe jedynie wtedy, gdy oskarżony nie zaprzecza popełnieniu zarzuconego mu

czynu, okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości,

a proponowany wymiar kary lub innych środków jest zgodny z ustawowymi dyrektywami

ich wymiaru.

2.

Stanowisko prokuratora w przedmiocie wniosku oskarżonego określonego w art. 387 k.p.k. może zostać wyrażone ustnie do protokołu lub na piśmie.

Jeżeli dowody zebrane w toku postępowania przygotowawczego nie potwierdzają oceny,

o której mowa w art. 60 § 1 k.p.k., prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na brak potrzeby

ochrony praworządności lub interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu.

Przepis § 257 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Jeżeli w toku postępowania przygotowawczego wszczętego o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego okaże się, że czyn będący przedmiotem postępowania jest przestępstwem

ściganym z oskarżenia prywatnego, a potrzeba ochrony praworządności lub interes społeczny

nie wymaga ścigania z urzędu, prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania

z uwagi na brak potrzeby ochrony praworządności lub interesu społecznego w objęciu

ścigania z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia należy wykazać brak w czynie znamion

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz brak potrzeby ochrony praworządności

lub interesu społecznego w ściganiu sprawcy z urzędu. Przepis § 257 zdanie drugie

stosuje się odpowiednio.

W postępowaniu przed sądem prokurator sprawuje funkcję oskarżyciela publicznego albo

uczestnika postępowania oraz podejmuje czynności zmierzające do prawidłowego i jednolitego

stosowania prawa, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym celu

1)

bierze udział w rozprawach i posiedzeniach;

2)

składa wnioski co do wymiaru kary i innych rozstrzygnięć;

3)

zaskarża orzeczenia i zarządzenia, które uznaje za niesłuszne.

1.

Wniosek określony w art. 37 § 1 k.p.k. składa odpowiednio Prokurator Krajowy, naczelnik właściwego wydziału zamiejscowego,

prokurator regionalny lub okręgowy. Prokurator rejonowy wniosek kieruje za pośrednictwem

prokuratora okręgowego.

2.

Wniosek wskazany w ust. 1 naczelnik właściwego wydziału zamiejscowego składa po uzyskaniu

akceptacji Dyrektora Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji

Prokuratury Krajowej.

3.

W sprawach należących do właściwości sądów wojskowych wniosek wskazany w ust. 1 składa

zastępca prokuratora okręgowego do spraw wojskowych. Zastępca prokuratora rejonowego

do spraw wojskowych wniosek kieruje za pośrednictwem zastępcy prokuratora okręgowego

do spraw wojskowych.

1.

Prokurator w ramach głosów stron, po przedstawieniu istotnych okoliczności sprawy,

omówieniu i ocenie dowodów, wskazuje na prawne i społeczne aspekty sprawy, uzasadniając

kwalifikację prawną czynu, rodzaj i wymiar wnioskowanej kary, środków karnych i środków

kompensacyjnych oraz innych rozstrzygnięć.

2.

Występując w charakterze uczestnika postępowania na podstawie art. 55 § 5 k.p.k. prokurator w ramach głosów stron, po przedstawieniu istotnych okoliczności sprawy,

wskazuje i uzasadnia rodzaj wnioskowanego rozstrzygnięcia.