Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 maja 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Funduszu Medycznym

Ustawa określa zasady

1)

działania Funduszu Medycznego, zwanego dalej „Funduszem”, oraz jego cele;

2)

gromadzenia środków Funduszu;

3)

udzielania finansowania i dofinansowania ze środków Funduszu.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

infrastrukturze strategicznej - rozumie się przez to infrastrukturę podmiotów leczniczych,

o których mowa w art. 13 ust. 2, obejmującą w szczególności infrastrukturę niezbędną

do udzielania świadczeń zdrowotnych lub wspierającą rozwój systemu kształcenia kadr

medycznych;

2)

podmiocie leczniczym - rozumie się przez to podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972);

3)

programie inwestycyjnym - rozumie się przez to finansowany ze środków subfunduszu

infrastruktury strategicznej oraz subfunduszu modernizacji podmiotów leczniczych program

o okresie realizacji dłuższym niż rok;

4)

projekcie strategicznym - rozumie się przez to projekt przyczyniający się do zwiększenia

dostępności do świadczeń specjalistycznych, o których mowa w art. 5 pkt 36 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 146), i świadczeń wysokospecjalistycznych, o których mowa w art. 5 pkt 39 tej ustawy,

oraz wspierający rozwój systemu kształcenia kadr medycznych;

5)

świadczeniobiorcy - rozumie się przez to świadczeniobiorcę, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

6)

świadczeniodawcy - rozumie się przez to świadczeniodawcę, o którym mowa w art. 5 pkt 41 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

7)

świadczeniu opieki zdrowotnej - rozumie się przez to świadczenie opieki zdrowotnej,

o którym mowa w art. 5 pkt 34 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

Celem Funduszu jest wsparcie działań zmierzających do poprawy zdrowia i jakości życia

w Rzeczypospolitej Polskiej przez zapewnienie dodatkowych źródeł finansowania

1)

profilaktyki, wczesnego wykrywania, diagnostyki i leczenia chorób cywilizacyjnych,

w tym chorób nowotworowych, chorób zakaźnych i chorób rzadkich;

2)

infrastruktury ochrony zdrowia wpływającej na jakość i dostępność oraz bezpieczeństwo

udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

dostępu do wysokiej jakości świadczeń opieki zdrowotnej;

4)

rozwoju systemu opieki zdrowotnej przez koncentrację działań wokół pacjenta i jego

potrzeb, ze szczególnym uwzględnieniem poprawy jakości życia pacjentów i ich rodzin;

5)

świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych osobom do ukończenia 18. roku życia;

6)

świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych świadczeniobiorcom poza granicami kraju.

Minister właściwy do spraw zdrowia przeprowadza konkursy w sposób przejrzysty, rzetelny

i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i

sposobie naboru oraz wyboru projektów.

1.

Programy inwestycyjne są ustanawiane, w drodze uchwały, przez Radę Ministrów.

2.

Program inwestycyjny może być realizowany wspólnie przez więcej niż jeden podmiot.

3.

Rada Ministrów może wyznaczyć podmiot koordynujący wykonanie programu inwestycyjnego.

4.

Podmiot realizujący program inwestycyjny może zaciągać zobowiązania w celu sfinansowania

w poszczególnych latach realizacji tego programu do wysokości łącznej kwoty wydatków

na realizację programu. W przypadku wspólnej realizacji programu inwestycyjnego przez

co najmniej dwa podmioty, zobowiązania zaciągane przez każdy podmiot nie mogą przekroczyć

łącznej kwoty wydatków na realizację programu.

5.

Program inwestycyjny zawiera co najmniej

1)

nazwę programu i podstawę prawną jego ustanowienia;

2)

podmiot realizujący program lub koordynujący jego wykonanie;

3)

cel programu;

4)

zadania programu;

5)

okres realizacji programu;

6)

łączną kwotę wydatków na realizację programu;

7)

harmonogram wydatków w poszczególnych latach realizacji programu;

8)

mierniki określające stopień realizacji celu programu.

6.

Na podstawie uchwały Rady Ministrów, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw zdrowia zawiera z podmiotem realizującym projekt strategiczny umowę na udzielenie

dotacji celowej. Umowa określa w szczególności

1)

cel, na jaki została przyznana dotacja;

2)

szczegółowy opis zadania i termin jego wykonania;

3)

wysokość udzielonej dotacji;

4)

termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego;

5)

termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji;

6)

termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego

w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą -

nie dłuższy niż 30 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania;

7)

tryb kontroli wykonania zadania.

7.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do udzielania z Funduszu dotacji celowych i ich

rozliczania stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm. właściwe dla dotacji udzielanych z budżetu państwa.

1.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

2.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw zdrowia.

3.

Podziału środków Funduszu na zadania, o których mowa w art. 7, dokonuje minister właściwy

do spraw zdrowia.

4.

W ramach Funduszu wyodrębnia się

1)

subfundusz infrastruktury strategicznej;

2)

subfundusz modernizacji podmiotów leczniczych;

3)

subfundusz rozwoju profilaktyki;

4)

subfundusz terapeutyczno-innowacyjny.

5.

(uchylony)

6.

Koszty obsługi Funduszu oraz koszty obsługi zadań finansowanych z Funduszu realizowanych

przez ministra właściwego do spraw zdrowia są finansowane z budżetu państwa, z części

pozostającej w dyspozycji tego ministra.

6a.

Inne niż wymienione w ust. 6 koszty obsługi zadań finansowanych z Funduszu mogą być

finansowane z przychodów tego Funduszu. Koszty te mogą stanowić maksymalnie 1 % całkowitych

kosztów zadania, którego dotyczą.

7.

Na realizację zadań w ramach subfunduszy, o których mowa w ust. 4 pkt 1-3, dysponent

Funduszu może zaciągać zobowiązania o charakterze wieloletnim do wysokości środków

wynikających z

1)

programów inwestycyjnych - w przypadku realizacji zadań w ramach subfunduszy, o których

mowa w ust. 4 pkt 1 i 2;

2)

umów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia, o których mowa w art. 30 ust. 12 zdanie

pierwsze - w przypadku realizacji zadań w ramach subfunduszu, o którym mowa w ust.

4 pkt 3.

Fundusz gromadzi środki z przeznaczeniem na

1)

dofinansowanie zadania polegającego na budowie, przebudowie, modernizacji lub doposażeniu

infrastruktury strategicznej w ramach subfunduszu infrastruktury strategicznej;

2

dofinansowanie zadania polegającego na budowie, modernizacji, przebudowie lub doposażeniu

podmiotów leczniczych w ramach subfunduszu modernizacji podmiotów leczniczych;

2a)

dofinansowanie zadania polegającego na wsparciu rozwoju innowacyjnych rozwiązań służących

do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

finansowanie leków w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowych, o którym

mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

3a)

finansowanie szczepionek do przeprowadzania zalecanych szczepień ochronnych w ramach

Programu Szczepień Ochronnych, o którym mowa w art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1284, 909 i 1938);

4)

finansowanie technologii lekowej o wysokiej wartości klinicznej, o której mowa w art. 2 pkt 24a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105) lub technologii lekowej o wysokim poziomie innowacyjności, o której mowa w art. 2

pkt 24b tej ustawy;

5)

dofinansowanie zadania polegającego na zwiększaniu skuteczności programów zdrowotnych

lub programów polityki zdrowotnej w ramach subfunduszu rozwoju profilaktyki;

6)

finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych osobom do ukończenia 18. roku

życia;

7)

finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych świadczeniobiorcom poza granicami

kraju;

8)

finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych osobom do ukończenia 18. roku

życia, związanych z diagnostyką genetyczną, zakwalifikowanych jako świadczenia gwarantowane

z zakresów, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

9

dofinansowanie zadania polegającego na budowie, modernizacji, przebudowie lub doposażeniu

centrów zdrowia 75+, o których mowa w ustawie z dnia 17 sierpnia 2023 r. o szczególnej opiece geriatrycznej

(Dz. U. poz. 1831), w ramach subfunduszu modernizacji podmiotów leczniczych.

Przychodami Funduszu są

1)

wpływy z tytułu opłat, o których mowa w art. 95e ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

2)

wpłaty z budżetu państwa przekazywane przez ministra właściwego do spraw zdrowia,

w wysokości określonej corocznie w ustawie budżetowej na dany rok budżetowy, nie niższej

niż 4,0 mld zł;

3)

odsetki od zgromadzonych środków;

4)

dobrowolne wpłaty, darowizny i zapisy;

5)

wpływy z innych tytułów.

1.

Tworzy się Radę Funduszu Medycznego, zwaną dalej „Radą”, pełniącą funkcję opiniodawczo-doradczą

dla ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Do zadań Rady należy

1)

doradztwo w zakresie zadań Funduszu;

2)

opiniowanie podziału środków pomiędzy subfundusze;

3)

dokonywanie, na podstawie informacji przekazanych przez ministra właściwego do spraw

zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia i Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji,

corocznej analizy i oceny skuteczności finansowania przez Fundusz

a)

technologii lekowych,

b)

świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych osobom do ukończenia 18. roku życia,

c)

świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych świadczeniobiorcom poza granicami kraju

- pod względem poprawy ich dostępności i przygotowania rekomendacji na przyszłość;

4)

dokonywanie, na podstawie informacji przekazanych przez ministra właściwego do spraw

zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia i Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji,

corocznej analizy i oceny skuteczności finansowania przez Fundusz programów profilaktycznych

pod względem zwiększenia ich skuteczności i przygotowania rekomendacji na przyszłość;

5)

sporządzanie, na zlecenie ministra właściwego do spraw zdrowia, opinii na temat działalności

Funduszu;

6)

zgłaszanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wniosków i propozycji dotyczących

działalności Funduszu.

3.

Narodowy Fundusz Zdrowia i Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji są obowiązane

do współpracy z Radą w zakresie realizacji zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i

4.

4.

Obsługę Rady zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw zdrowia.

5.

Koszty funkcjonowania Rady są pokrywane z budżetu państwa z części pozostającej w

dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.

1.

Rada składa się z

1)

przedstawiciela ministra właściwego do spraw zdrowia;

2)

dwóch przedstawicieli Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

przedstawiciela Prezesa Rady Ministrów;

4)

przedstawiciela Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;

5)

przedstawiciela Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji;

6)

przedstawiciela Rzecznika Praw Pacjenta;

7)

dwóch przedstawicieli organizacji zrzeszających pacjentów, do których zadań statutowych

należą sprawy objęte zakresem ustawy.

2.

Członków Rady, o których mowa w ust. 1, powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

zdrowia. Członków Rady, o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, minister właściwy do spraw

zdrowia powołuje i odwołuje na wniosek podmiotów, których są przedstawicielami.

3.

Członkowie Rady, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są powoływani spośród kandydatów wskazanych

przez organizacje, o których mowa w ust. 1 pkt 7, zgłoszonych w terminie 14 dni od

dnia podania do publicznej wiadomości na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie Informacji Publicznej tego

urzędu ogłoszenia o naborze przedstawicieli takich organizacji na członków Rady.

1.

Rada wybiera spośród swoich członków Przewodniczącego i Zastępcę Przewodniczącego

w sposób określony w ust. 3.

2.

W pracach Rady mogą uczestniczyć osoby niebędące członkami Rady, zaproszone przez

Przewodniczącego Rady. Osobom tym nie przysługuje prawo głosu przy podejmowaniu rozstrzygnięć.

3.

Rada podejmuje rozstrzygnięcia zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy

jej członków. W przypadku równej liczby głosów, decyduje głos Przewodniczącego Rady.

4.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez

ministra właściwego do spraw zdrowia.

5.

Członkom Rady biorącym udział w posiedzeniu Rady oraz osobom, o których mowa w ust.

2, zamieszkałym poza miejscowością, w której odbywa się posiedzenie Rady, przysługuje

zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania oraz dieta na zasadach określonych w przepisach

dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub

samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Dofinansowanie ze środków subfunduszu infrastruktury strategicznej w formie dotacji

celowej mogą uzyskać projekty strategiczne, realizowane w ramach programów inwestycyjnych,

ustanowionych w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 pkt 1.

1.

Wybór propozycji projektu strategicznego następuje w drodze konkursu, który organizuje

i przeprowadza minister właściwy do spraw zdrowia.

2.

Propozycję projektu strategicznego może złożyć wnioskodawca będący

1)

podmiotem leczniczym zakwalifikowanym do systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia

świadczeń opieki zdrowotnej na poziomach, o których mowa w art. 95l ust. 2 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

2)

uczelnią medyczną, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, w imieniu podmiotu leczniczego spełniającego warunki określone w pkt 1, dla którego

uczelnia ta jest podmiotem tworzącym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 tej ustawy;

3

podmiotem leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenie zdrowotne w zakresie opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień, na podstawie

umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia.

3.

Ogłoszenie o konkursie minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości

na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu, co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem

konkursu.

4.

Ogłoszenie o konkursie zawiera

1)

określenie przedmiotu konkursu;

2)

niezbędne elementy propozycji projektu strategicznego;

3)

regulamin konkursu;

4)

kryteria oceny propozycji projektów strategicznych, w tym liczbę punktów za ich spełnienie,

jeżeli dotyczy;

5)

termin i formę złożenia propozycji projektu strategicznego;

6)

określenie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów strategicznych.

5.

Regulamin konkursu określa

1)

nazwę i adres urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia;

2)

formę i sposób komunikacji między wnioskodawcą a ministrem właściwym do spraw zdrowia,

w tym wzywania wnioskodawcy do uzupełniania lub poprawiania propozycji projektu strategicznego,

w trakcie jej oceny, w części dotyczącej spełniania kryteriów oceny, o których mowa

w ust. 4 pkt 4, a także informację o skutkach niezachowania wskazanej formy i wskazanego

sposobu komunikacji;

3)

formę i sposób udzielania wyjaśnień w sprawach dotyczących konkursu;

4)

ramowy wzór umowy o dofinansowanie ze środków dotacji celowej;

5)

zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie propozycji projektu strategicznego,

w trakcie jej oceny, w części dotyczącej spełniania kryteriów oceny, o których mowa

w ust. 4 pkt 4;

6)

kwotę dotacji celowej przeznaczonej na dofinansowanie projektów strategicznych wraz

z informacją dotyczącą możliwości jej zwiększenia;

7)

maksymalną dopuszczalną kwotę dotacji celowej;

8)

sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu.

6.

Do uzupełniania i poprawiania propozycji projektu strategicznego stosuje się przepisy

art. 24 ust. 1 i 2.

7.

Propozycję projektu strategicznego pozostawia się bez rozpatrzenia w przypadku złożenia

jej po terminie wskazanym w ogłoszeniu o konkursie oraz w przypadku niezachowania

formy i sposobu komunikacji określonych w regulaminie konkursu.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje oceny propozycji projektów strategicznych

złożonych w ramach konkursu, o którym mowa w art. 13 ust. 1, na podstawie kryteriów,

o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 4.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia przygotowuje i zatwierdza listę rankingową, zawierającą

propozycje projektów strategicznych ze wskazaniem propozycji, dla których możliwe

będzie ustanowienie programu inwestycyjnego w celu objęcia dofinansowaniem projektu

strategicznego.

3.

Lista rankingowa zawiera propozycje projektów strategicznych, uszeregowane pod względem

liczby uzyskanych punktów, w kolejności od największej do najmniejszej. Lista zawiera

w szczególności

1)

nazwę (firmę) wnioskodawcy;

2)

nazwę propozycji projektu strategicznego;

3)

przewidywany okres realizacji projektu strategicznego;

4)

wartość kosztorysową inwestycji będącej przedmiotem projektu strategicznego;

5)

kwotę wnioskowanej dotacji celowej;

6)

proponowany procent dofinansowania projektu strategicznego;

7)

proponowaną kwotę dofinansowania w podziale na poszczególne lata realizacji projektu

strategicznego.

4.

Na liście rankingowej uwzględnia się wszystkie propozycje projektów strategicznych,

które podlegały ocenie.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia wzywa wnioskodawców wymienionych w liście rankingowej

do złożenia projektów programów inwestycyjnych dla projektów strategicznych we wskazanym

w wezwaniu terminie.

6.

Otrzymane od wnioskodawców projekty programów inwestycyjnych dla projektów strategicznych

minister właściwy do spraw zdrowia przedstawia Radzie Ministrów, celem ustanowienia

programów inwestycyjnych.

7.

W przypadku podjęcia przez Radę Ministrów decyzji o realizowaniu projektu strategicznego

w ramach programu inwestycyjnego, minister właściwy do spraw zdrowia zawiera z wnioskodawcą

umowę, o której mowa w art. 5 ust. 6.

Wnioskodawcy nie przysługuje prawo wniesienia wniosku o dokonanie ponownej oceny propozycji

projektu strategicznego w przypadku, gdy proponowany procent dofinansowania tego projektu,

o którym mowa w art. 14 ust. 3 pkt 6, wynosi 0.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 pkt 1, minister właściwy do spraw

zdrowia w przypadku zidentyfikowania zasadności wsparcia obszarów innych niż wynikające

z propozycji projektów strategicznych może opracować projekt programu inwestycyjnego.

2.

Projekt programu inwestycyjnego, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw

zdrowia przedstawia Radzie Ministrów, celem ustanowienia programu inwestycyjnego.

3.

W przypadku ustanowienia przez Radę Ministrów programu inwestycyjnego, o dofinansowanie

w ramach tego programu mogą ubiegać się podmioty lecznicze udzielające świadczeń opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Dofinansowanie następuje w formie

dotacji celowej.

4.

Wykonawcą programu inwestycyjnego, o którym mowa w ust. 3, jest minister właściwy

do spraw zdrowia.

5.

W przypadku programu inwestycyjnego, o którym mowa w ust. 3, do ogłoszenia o konkursie

i jego regulaminu, terminów i warunków składania wniosków o dotację celową oraz sposobu

ich oceny stosuje się przepisy rozdziału 4.

Do programów inwestycyjnych, o których mowa w art. 12 i art. 16 ust. 3, stosuje się

odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Do postępowania w zakresie konkursu, o którym mowa w art. 13 ust. 1, nie stosuje się

przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 572), z wyjątkiem przepisów dotyczących obliczania terminów oraz wyłączenia pracownika

i organu.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 pkt 2, minister właściwy do spraw

zdrowia opracowuje projekt programu inwestycyjnego.

2.

Celem programu inwestycyjnego jest poprawa jakości i dostępności świadczeń opieki

zdrowotnej oraz bezpieczeństwa udzielania świadczeń opieki zdrowotnej poprzez inwestycje

w infrastrukturę ochrony zdrowia.

3.

Program inwestycyjny obejmuje działania w następujących obszarach

1

wsparcie rozwoju infrastruktury udzielania świadczeń opiekuńczo-leczniczych, świadczeń

z zakresu opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień oraz świadczeń z zakresu opieki

paliatywnej i hospicyjnej udzielanych w warunkach stacjonarnych;

2)

wsparcie procesów konsolidacyjnych podmiotów leczniczych;

3)

wsparcie infrastruktury ratownictwa medycznego;

4)

wymiana łóżek szpitalnych;

5

wsparcie tworzenia centrów zdrowia 75+, o których mowa w ustawie z dnia 17 sierpnia 2023 r. o szczególnej opiece geriatrycznej.

4.

Projekt programu inwestycyjnego minister właściwy do spraw zdrowia przedstawia Radzie

Ministrów, celem ustanowienia programu inwestycyjnego.

5.

W przypadku ustanowienia przez Radę Ministrów programu inwestycyjnego, o dofinansowanie

w ramach tego programu mogą ubiegać się podmioty lecznicze udzielające świadczeń opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Dofinansowanie następuje w formie

dotacji celowej ze środków subfunduszu modernizacji podmiotów leczniczych.

6.

Wykonawcą programu inwestycyjnego, o którym mowa w ust. 5, jest minister właściwy

do spraw zdrowia.

7.

Wniosek o dofinansowanie w ramach programu inwestycyjnego zawiera w szczególności

1)

nazwę (firmę) wnioskodawcy;

2)

tytuł lub nazwę wniosku;

3)

harmonogram realizacji inwestycji objętej wnioskiem;

4)

opis inwestycji objętej wnioskiem i jej lokalizacji;

5)

wyjaśnienie zgodności inwestycji z celami programu inwestycyjnego;

6)

opis spełniania kryteriów oceny wniosków;

7)

wartość kosztorysową inwestycji;

8)

kwotę wnioskowanej dotacji celowej;

9)

proponowany procent dofinansowania inwestycji;

10)

proponowaną kwotę dofinansowania w podziale na poszczególne lata realizacji inwestycji;

11)

określenie wysokości środków własnych wnioskodawcy lub środków przeznaczonych na realizację

programu inwestycyjnego uzyskanych od innych podmiotów, wraz ze wskazaniem tych podmiotów,

oraz opis spodziewanych korzyści z realizacji inwestycji;

12)

informację o wymaganiach w zakresie zasobów rzeczowych i zasobów kadrowych oraz kompetencji

osób, zapewniających prawidłową realizację programu inwestycyjnego.

1.

Wybór wniosków o dofinansowanie w ramach programu inwestycyjnego następuje w drodze

konkursu.

2.

W przypadku gdy kwota przeznaczona w konkursie na dofinansowanie wystarcza na objęcie

dofinansowaniem wszystkich wniosków, o których mowa w ust. 1, dofinansowanie mogą

uzyskać wnioski, które spełniły kryteria oceny wniosków.

3.

W przypadku gdy kwota przeznaczona w konkursie na dofinansowanie nie wystarcza na

objęcie dofinansowaniem wszystkich wniosków, o których mowa w ust. 1, dofinansowanie

mogą uzyskać wnioski, które spełniły kryteria oceny wniosków i uzyskały

1)

wymaganą liczbę punktów albo

2)

kolejno największą liczbę punktów.

1.

Ogłoszenie o konkursie, o którym mowa w art. 20 ust. 1, minister właściwy do spraw

zdrowia podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie Informacji Publicznej tego

urzędu, co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem konkursu.

2.

Ogłoszenie o konkursie zawiera

1)

określenie przedmiotu konkursu;

2)

określenie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie wniosków;

3)

określenie maksymalnego dopuszczalnego poziomu dofinansowania wniosku lub maksymalnej

dopuszczalnej kwoty dofinansowania wniosku;

4)

termin i formę składania wniosków o dofinansowanie.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia organizuje i przeprowadza konkurs, o którym mowa

w art. 20 ust. 1, na podstawie określonego przez siebie regulaminu.

2.

Regulamin konkursu określa

1)

nazwę i adres urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia;

2)

przedmiot konkursu;

3)

termin i formę składania wniosków o dofinansowanie i sposób uzupełniania braków formalnych

oraz poprawiania oczywistych omyłek;

4)

wzór wniosku o dofinansowanie ze środków dotacji celowej;

5)

wzór umowy o dofinansowanie ze środków dotacji celowej;

6)

czynności, jakie wnioskodawca jest obowiązany dokonać przed zawarciem umowy o dofinansowanie

ze środków dotacji celowej, oraz wymagane dokumenty i terminy ich przedłożenia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia;

7)

kryteria oceny wniosków wraz z określeniem ich znaczenia;

8)

zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie wniosku w części dotyczącej

spełniania przez wniosek kryteriów oceny wniosków w trakcie oceny wniosku;

9)

formę i sposób komunikacji między wnioskodawcą a ministrem właściwym do spraw zdrowia,

w tym wzywania wnioskodawcy do uzupełniania lub poprawiania wniosku, w trakcie jego

oceny, w części dotyczącej spełniania kryteriów oceny, o których mowa w pkt 7, a także

informację o skutkach niezachowania wskazanej formy i wskazanego sposobu komunikacji;

10)

kwotę dotacji celowej przeznaczonej na dofinansowanie wniosków wraz z informacją dotyczącą

możliwości jej zwiększenia;

11)

maksymalną dopuszczalną kwotę dotacji celowej;

12)

informację dotyczącą środków odwoławczych;

13)

sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu;

14)

formę i sposób udzielania wyjaśnień w sprawach dotyczących konkursu;

15)

informację w zakresie możliwości skrócenia terminu składania wniosków o dofinansowanie.

3.

Do czasu rozstrzygnięcia konkursu, o którym mowa w art. 20 ust. 1, minister właściwy

do spraw zdrowia nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym

traktowaniem wnioskodawców.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany regulaminu konkursu

wynika z odrębnych przepisów.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej tego urzędu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem

i terminem, od którego są stosowane.

Termin składania wniosków o dofinansowanie w konkursie, o którym mowa w art. 20 ust.

1, nie może być krótszy niż 7 dni, licząc od dnia rozpoczęcia konkursu.

1.

W razie stwierdzenia braków formalnych we wniosku o dofinansowanie, minister właściwy

do spraw zdrowia wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie,

nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku

bez rozpatrzenia.

2.

W razie stwierdzenia oczywistej omyłki we wniosku o dofinansowanie, minister właściwy

do spraw zdrowia poprawia tę omyłkę z urzędu, informując o tym wnioskodawcę, albo

wzywa wnioskodawcę do poprawienia oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie, nie krótszym

niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

3.

W razie złożenia wniosku o dofinansowanie po terminie wskazanym w ogłoszeniu o konkursie,

wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia. Wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia także

w przypadku niezachowania formy i sposobu komunikacji określonych w regulaminie konkursu.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje oceny wniosków o dofinansowanie na podstawie

kryteriów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 7.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zakończeniu oceny wniosków, przygotowuje i

zatwierdza listę rankingową zawierającą wnioski objęte dofinasowaniem.

3.

Lista rankingowa zawiera

1)

wnioski uszeregowane pod względem liczby przyznanych punktów w kolejności od największej

do najmniejszej;

2)

nazwę (firmę) wnioskodawcy,

3)

tytuł albo nazwę wniosku;

4)

przewidywany okres realizacji wniosku;

5)

wartość kosztorysową wniosku;

6)

kwotę wnioskowanej dotacji celowej;

7)

proponowany procent dofinansowania wniosku;

8)

proponowaną kwotę dofinansowania w podziale na poszczególne lata realizacji wniosku.

4.

Na liście rankingowej uwzględnia się wszystkie wnioski, które podlegały ocenie.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje listę rankingową do publicznej wiadomości

na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej tego urzędu.

Wnioskodawcy nie przysługuje prawo wniesienia wniosku o dokonanie ponownej oceny wniosku

o dofinansowanie w przypadku, gdy proponowany procent dofinansowania wniosku, o którym

mowa w art. 25 ust. 3 pkt 7, wynosi 0.

Do postępowania w zakresie konkursu, o którym mowa w art. 20 ust. 1, nie stosuje się

przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących obliczania terminów oraz wyłączenia pracownika

i organu.

1.

Dofinansowanie ze środków subfunduszu rozwoju profilaktyki może być przeznaczone na

1)

wzmocnienie roli lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2527), pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, oraz położnej podstawowej opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, w zwiększaniu zgłaszalności kobiet i mężczyzn na badania w ramach programów zdrowotnych

i programów polityki zdrowotnej polegających na profilaktyce zdrowotnej;

2)

wsparcie jednostek samorządu terytorialnego w zakresie realizowanego, na podstawie

art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, dofinansowania programów polityki zdrowotnej polegających na profilaktyce zdrowotnej,

w określanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia na dany rok obszarach priorytetowych;

3)

finansowanie realizacji świadczeń z zakresu programów zdrowotnych.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeznacza się na finansowanie współczynników

korygujących, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, dotyczących świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej,

z wyłączeniem nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

3.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia określi w warunkach zawarcia umowy, o których mowa

w art. 159 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, współczynniki korygujące, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.

137 ust. 2 tej ustawy, stosowane w podstawowej opiece zdrowotnej, z wyłączeniem świadczeń

nocnej i świątecznej opieki lekarskiej, dotyczące grupy świadczeniobiorców uprawnionych

do udziału w określonych programach profilaktycznych.

4.

Środki na wsparcie działań określonych w ust. 1 pkt 1-3 minister właściwy do spraw

zdrowia przekazuje w formie dotacji celowej dla Narodowego Funduszu Zdrowia.

5.

Maksymalny poziom dofinansowania ze środków dotacji celowej, o której mowa w ust.

4, dla jednego programu polityki zdrowotnej wynosi 80 % środków przewidzianych na

realizację tego programu zgłoszonego w ramach wniosku o dofinansowanie, o którym mowa

w ust. 7.

6.

Obszary priorytetowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw zdrowia

wskazuje na dany rok, biorąc pod uwagę programy polityki zdrowotnej znajdujące się

w repozytorium, o którym mowa w art. 48aa ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

7.

Wniosek o dofinansowanie programu polityki zdrowotnej zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres jednostki samorządu terytorialnego będącej wnioskodawcą;

2)

określenie oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia właściwego miejscowo dla wnioskodawcy;

3)

określenie programu polityki zdrowotnej realizowanego przez wnioskodawcę;

4)

określenie wysokości wnioskowanego dofinansowania;

5)

określenie wysokości środków własnych wnioskodawcy lub środków przeznaczonych na realizację

programu polityki zdrowotnej uzyskanych od innych podmiotów, wraz ze wskazaniem tych

podmiotów;

6)

harmonogram realizacji programu polityki zdrowotnej;

7)

planowane koszty realizacji programu polityki zdrowotnej;

8)

opis spodziewanych korzyści z realizacji programu polityki zdrowotnej;

9)

informację o wymaganiach w zakresie zasobów rzeczowych i zasobów kadrowych oraz kompetencji

osób, zapewniających prawidłową realizację programu polityki zdrowotnej;

10)

oświadczenie o zgodności projektu programu polityki zdrowotnej z rekomendacją określoną

w art. 48aa ust. 5 lub 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

1.

Wybór wniosków o dofinansowanie programu polityki zdrowotnej następuje w drodze konkursu.

2.

W przypadku gdy kwota przeznaczona w konkursie na dofinansowanie wystarcza na objęcie

dofinansowaniem wszystkich wniosków, o których mowa w ust. 1, dofinansowanie mogą

uzyskać wnioski, które spełniły kryteria oceny wniosków, o których mowa w art. 30

ust. 2 pkt 2.

3.

W przypadku gdy kwota przeznaczona w konkursie na dofinansowanie nie wystarcza na

objęcie dofinansowaniem wszystkich wniosków, o których mowa w ust. 1, dofinansowanie

mogą uzyskać wnioski, które spełniły kryteria oceny wniosków, o których mowa w art.

30 ust. 2 pkt 2, i uzyskały

1)

wymaganą liczbę punktów albo

2)

kolejno największą liczbę punktów.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej tego urzędu ogłoszenie o konkursie, o którym mowa w art. 29 ust. 1, co

najmniej 30 dni przed rozpoczęciem konkursu.

2.

Ogłoszenie o konkursie zawiera

1)

określenie przedmiotu konkursu;

2)

kryteria oceny wniosków, w tym liczbę punktów za ich spełnienie, jeżeli dotyczy;

3)

określenie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie wniosków o dofinansowanie programu

polityki zdrowotnej;

4)

określenie maksymalnego dopuszczalnego poziomu dofinansowania wniosku o dofinansowanie

programu polityki zdrowotnej lub maksymalnej dopuszczalnej kwoty dofinansowania wniosku

o dofinansowanie programu polityki zdrowotnej;

5)

termin i formę składania wniosków o dofinansowanie programu polityki zdrowotnej.

3.

Dofinansowanie programu polityki zdrowotnej następuje po rozpatrzeniu wniosków o dofinansowanie

programów polityki zdrowotnej oraz podjęciu przez ministra właściwego do spraw zdrowia

decyzji o dofinansowaniu programu polityki zdrowotnej.

4.

Podjęcie przez ministra właściwego do spraw zdrowia decyzji o dofinansowaniu programu

polityki zdrowotnej stanowi podstawę do zawarcia umowy o dofinansowanie programu.

5.

W terminie 14 dni od dnia upływu terminu rozpatrywania wniosków o dofinansowanie programów

polityki zdrowotnej minister właściwy do spraw zdrowia oraz Prezes Narodowego Funduszu

Zdrowia podają do publicznej wiadomości listę rankingową zaakceptowanych wniosków

o dofinansowanie programów polityki zdrowotnej na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw zdrowia i centrali Narodowego Funduszu Zdrowia oraz w

Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

zdrowia oraz Narodowego Funduszu Zdrowia.

6.

Niezwłocznie po ogłoszeniu listy rankingowej, o której mowa w ust. 5, minister właściwy

do spraw zdrowia zawiadamia wnioskodawcę pisemnie o braku akceptacji wniosku o dofinansowanie

programów polityki zdrowotnej wraz z uzasadnieniem braku akceptacji.

7.

Wnioskodawca, którego wniosek o dofinansowanie programu polityki zdrowotnej nie został

zaakceptowany, może złożyć do ministra właściwego do spraw zdrowia wniosek o dokonanie

ponownej oceny wniosku, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa

w ust. 6.

8.

Ponownej oceny wniosku o dofinansowanie programu polityki zdrowotnej dokonuje się

w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 7.

9.

Decyzja ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie

programów polityki zdrowotnej jest ostateczna. O ostatecznej decyzji wnioskodawca

jest informowany pisemnie.

10.

Rozliczenie przekazanych środków na dofinansowanie programu polityki zdrowotnej odbywa

się na podstawie faktycznie poniesionych kosztów na realizację programu oraz przedstawionego

Narodowemu Funduszowi Zdrowia sprawozdania z realizacji programu.

11.

Wnioskodawca w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji programu polityki zdrowotnej,

nie później niż do dnia 15 stycznia roku kalendarzowego następującego po roku, w którym

przekazano środki, albo w przypadku umowy wieloletniej - po roku, w którym zakończono

realizację umowy, przekazuje Narodowemu Funduszowi Zdrowia sprawozdanie z realizacji

programu określające działania podjęte w ramach programu i koszty ich realizacji.

12.

Przekazanie środków w ramach dofinansowania, o którym mowa w ust. 3, odbywa się na

podstawie umowy zawartej przez Narodowy Fundusz Zdrowia z organem wykonawczym jednostki

samorządu terytorialnego. Jednostka samorządu terytorialnego zwraca Narodowemu Funduszowi

Zdrowia środki niewykorzystane lub wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

Przeprowadzenie konkursu, o którym mowa w art. 29 ust. 1, minister właściwy do spraw

zdrowia może zlecić jednostce mu podległej lub przez niego nadzorowanej.

1.

Ze środków subfunduszu terapeutyczno-innowacyjnego finansuje się koszty świadczeń

opieki zdrowotnej udzielanych osobom do ukończenia 18. roku życia w zakresie, w jakim

kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia wobec świadczeniodawców z tytułu udzielania

tych świadczeń zostały dostosowane zgodnie z art. 136 ust. 2 pkt 1c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

2.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału

roku kalendarzowego, składa do dysponenta Funduszu wniosek o przekazanie dotacji celowej

na pokrycie kosztów świadczeń, o których mowa w ust. 1, w wysokości odpowiadającej

zwiększeniu kwot zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia wobec świadczeniodawców

z tytułu udzielania tych świadczeń, zgodnie z art. 136 ust. 2 pkt 1c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

3.

Dysponent Funduszu przekazuje Narodowemu Funduszowi Zdrowia dotację celową, o której

mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku Prezesa Narodowego Funduszu

Zdrowia.

4.

Łączna wysokość dotacji, o których mowa w ust. 2, przekazanych Narodowemu Funduszowi

Zdrowia w danym roku, nie może przekroczyć 20 % limitu wydatków z budżetu państwa

wskazanych dla danego roku w art. 38 ust. 1.

1.

Ze środków subfunduszu terapeutyczno-innowacyjnego finansuje się koszty świadczeń

opieki zdrowotnej udzielanych poza granicami kraju na podstawie art. 42d, art. 42i i art. 42j ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

2.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie do ostatniego dnia danego miesiąca

kalendarzowego, składa do dysponenta Funduszu wniosek o przekazanie dotacji celowej,

w wysokości odpowiadającej kwocie wydatkowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia w miesiącu

poprzedzającym, na pokrycie kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w

ust. 1.

3.

Dysponent Funduszu przekazuje Narodowemu Funduszowi Zdrowia dotację celową, o której

mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku Prezesa Narodowego Funduszu

Zdrowia.

1.

Ze środków subfunduszu terapeutyczno-innowacyjnego finansuje się koszty świadczeń

opieki zdrowotnej udzielanych osobom do ukończenia 18. roku życia, związanych z diagnostyką

genetyczną, zakwalifikowanych jako świadczenia gwarantowane z zakresów, o których

mowa w art. 15 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

2.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie do ostatniego dnia danego miesiąca

kalendarzowego, składa do dysponenta Funduszu wniosek o przekazanie dotacji celowej,

w wysokości odpowiadającej kwocie wydatkowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia w miesiącu

poprzedzającym, na pokrycie kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w

ust. 1.

3.

Dysponent Funduszu przekazuje Narodowemu Funduszowi Zdrowia dotację celową, o której

mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku Prezesa Narodowego Funduszu

Zdrowia.

Ze środków subfunduszu terapeutyczno-innowacyjnego finansuje się szczepionki do przeprowadzania

zalecanych szczepień ochronnych w ramach Programu Szczepień Ochronnych, o którym mowa

w art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi.

1.

W danym roku kalendarzowym środki Funduszu w wysokości nie większej niż 10 % wartości

całkowitego budżetu na refundację, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, określonej w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na ten rok, zatwierdzonym

w trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, albo ustalonym w trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 5 tej ustawy, albo w trybie,

o którym mowa w art. 123 ust. 3 tej ustawy, przeznacza się na finansowanie zadań,

o których mowa w art. 7 pkt 4.

2.

Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie zadań, o których mowa w art. 7 pkt

3, świadczeniodawcom, o których mowa w art. 95l ust. 2 pkt 3-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, posiadającym umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, do wysokości przyznanego

im limitu rocznego.

3.

Wysokość limitu rocznego, o którym mowa w ust. 2, wynosi 4 % sumy kwot, o których

mowa w art. 136 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, przeznaczonych na finansowanie leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego objętych programami lekowymi oraz leków stosowanych w chemioterapii.

4.

W przypadku gdy w trakcie prowadzonego postępowania o objęcie refundacją i ustalenie

urzędowej ceny zbytu leku lub wydania decyzji, na podstawie wniosku, o którym mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, lek został umieszczony na opublikowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia

liście technologii lekowych o wysokiej wartości klinicznej w danym wskazaniu na podstawie

wykazu publikowanego przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, zgodnie

z art. 40a ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, lek ten jest finansowany w ramach środków, o których mowa w ust. 1.

1.

Dofinansowanie ze środków subfunduszu terapeutyczno-innowacyjnego w formie dotacji

celowej mogą uzyskać zadania, o których mowa w art. 7 pkt 2a.

2.

Innowacyjne rozwiązania, o których mowa w art. 7 pkt 2a, stanowią wyroby medyczne

oraz sprzęt medyczny wraz z oprogramowaniem wykorzystujące technologie informacyjno-komunikacyjne

oraz pozwalające na usprawnienie procesu diagnostyki i leczenia pacjenta.

1.

Wybór wniosków o dofinansowanie zadań, o których mowa w art. 7 pkt 2a, następuje w

drodze konkursu.

2.

Jeżeli kwota przeznaczona w konkursie na dofinansowanie zadań, o których mowa w art.

7 pkt 2a, wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich wniosków, o których mowa

w ust. 1, dofinansowanie mogą uzyskać wnioski, które spełniły kryteria oceny wniosków.

3.

Jeżeli kwota przeznaczona w konkursie na dofinansowanie zadań, o których mowa w art.

7 pkt 2a, nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich wniosków, o których

mowa w ust. 1, dofinansowanie mogą uzyskać wnioski, które spełniły kryteria oceny

wniosków i uzyskały

1)

wymaganą liczbę punktów albo

2)

kolejno największą liczbę punktów.

4.

Do konkursu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 21-27.

(pominięte)

Tworzy się Fundusz Medyczny.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa będących skutkiem wejścia w życie niniejszej

ustawy wynosi

1)

w 2020 r. - 2,0 mld zł;

2)

w 2021 r. - 4,2 mld zł;

3)

w 2022 r. - 4,2 mld zł;

4)

w 2023 r. - 4,2 mld zł;

5)

w 2024 r. - 4,2 mld zł;

6)

w 2025 r. - 4,2 mld zł;

7)

w 2026 r. - 4,2 mld zł;

8)

w 2027 r. - 4,2 mld zł;

9)

w 2028 r. - 4,2 mld zł;

10)

w 2029 r. - 4,2 mld zł.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia monitoruje wykorzystanie limitów wydatków, o których

mowa w ust. 1.

3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok maksymalnego

limitu wydatków zostanie zastosowany mechanizm korygujący, polegający na zmianie planu

finansowego Funduszu Medycznego przez odpowiednie zmniejszenie kosztów Funduszu Medycznego

w danym roku.

4.

Zmiana planu finansowego Funduszu Medycznego nie może skutkować ograniczeniem finansowania

kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 32.

1.

Przygotowanie przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji pierwszego

wykazu technologii lekowych o wysokim poziomie innowacyjności, o którym mowa w art.

40a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 36

2.

Pierwszy wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera leki dopuszczone do obrotu w procedurze

centralnej w Unii Europejskiej, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2020 r. poz. 944 i 1493), od dnia 1 stycznia 2020 r.

3.

Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji przygotuje wykaz technologii lekowych

o wysokiej wartości klinicznej, o którym mowa w art. 40a ust. 8 ustawy zmienianej

w art. 36

4.

Wykaz, o którym mowa w ust. 3, zawiera leki dopuszczone do obrotu w procedurze centralnej

w Unii Europejskiej, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, od dnia 1 stycznia 2017 r.

1.

Wnioski o ratunkowy dostęp do technologii lekowych złożone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy podlegają, po tym dniu, rozpatrzeniu, na podstawie przepisów ustawy

zmienianej w art. 34

2.

W przypadku konieczności kontynuacji terapii świadczeniobiorców, którzy rozpoczęli

terapię w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowych przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, kontynuacja tej terapii odbywa się na podstawie przepisów

ustawy zmienianej w art. 34

Przepis art. 8 pkt 2 w zakresie określającym wysokość corocznej wpłaty z budżetu państwa

stosuje się począwszy od ustawy budżetowej na rok 2021.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem art. 47, art. 49 pkt

1 lit. a, pkt 2 i 3 lit. a, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.