Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej

1.

Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu

i ochronie kultury.

2.

Państwo sprawuje mecenat nad działalnością kulturalną polegający na wspieraniu i promocji

twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych, a także

opieki nad zabytkami i ochrony dziedzictwa narodowego w Rzeczypospolitej Polskiej

i za granicą.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać

finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych

z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty

nienależące do sektora finansów publicznych.

4.

Mecenat, o którym mowa w ust. 2 i 3, sprawują także organy jednostek samorządu terytorialnego

w zakresie ich właściwości.

Do umów, o których mowa w art. 21 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, zawartych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w

art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery,

operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy

kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych

dziedzinach kultury.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

2.

Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej

w rozumieniu odrębnych przepisów.

3.

Do działalności, o której mowa w ust. 1 i 2, w zakresie nieuregulowanym przepisami

ustawy dotyczącymi organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej oraz przepisami

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, stosuje się przepisy o prowadzeniu

działalności gospodarczej.

1.

Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których

podstawowym celem statutowym nie jest prowadzenie działalności kulturalnej, mogą prowadzić

taką działalność w szczególności w formie klubów, świetlic, domów kultury i bibliotek.

2.

Koszty prowadzenia działalności kulturalnej, o której mowa w ust. 1, w tym wynagrodzenia

dla pracowników, wraz ze składką na ubezpieczenie społeczne, i inne wydatki z tytułu

zatrudniania pracowników obciążają koszty działalności podstawowej.

1.

Podmioty prowadzące działalność kulturalną na zasadach określonych w art. 3 mogą otrzymywać

dotacje celowe na realizację zadań państwowych.

2.

Organizacje pozarządowe prowadzące działalność kulturalną mogą otrzymywać dotacje

celowe z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na zadania objęte mecenatem państwa, w tym

dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.

3.

Podmioty prowadzące działalność kulturalną składające wniosek o dotacje, o których

mowa w ust. 2, art. 9 ust. 3 i art. 28 ust. 1b, przedstawiają, w jaki sposób wykorzystanie

środków z dotacji będzie uwzględniało zapewnienie dostępności osobom ze szczególnymi

potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2240).

(uchylony)

1.

Osobom wyróżniającym się w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury nadaje się

odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

2.

Odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” nadaje minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

2a.

Okres przechowywania danych osób, o których mowa w ust. 1, wynosi 80 lat.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

tryb nadawania odznaki „Zasłużony dla Kultury Polskiej”,

2)

warunki jakie musi spełniać wniosek o nadanie odznaki,

3)

wzór i sposób noszenia odznaki

- biorąc pod uwagę wzornictwo stosowane w polskiej falerystyce.

1.

Osobom wyróżniającym się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej

lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego nadaje Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, zwany

dalej „Medalem”.

2.

Medal posiada trzy stopnie

1)

I stopień - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”;

2)

II stopień - Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”;

3)

III stopień - Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

3.

Medal nadaje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego z

własnej inicjatywy lub na wniosek

1)

ministrów lub kierowników urzędów centralnych;

2)

rektorów szkół wyższych;

3)

marszałków województw;

4)

wojewodów;

5)

władz statutowych ogólnopolskich organizacji społecznych lub stowarzyszeń prowadzących

statutową działalność kulturalną;

6)

kierowników placówek dyplomatycznych lub konsularnych Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Medal stopnia wyższego można otrzymać po upływie 5 lat od nadania Medalu stopnia bezpośrednio

niższego. W przypadkach uzasadnionych wybitnymi osiągnięciami kandydata można odstąpić

od powyższego wymogu.

4a.

Okres przechowywania danych osób, o których mowa w ust. 1, wynosi 80 lat.

5.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

wzór odznaki Medalu oraz miniatury Medalu,

2)

wzór wniosku o nadanie Medalu oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie Medalu,

3)

tryb wydawania legitymacji potwierdzającej nadanie Medalu i warunki wydawania jej

duplikatu,

4)

sposób noszenia odznaki Medalu oraz miniatury Medalu

- z uwzględnieniem stopni Medalu oraz warunków, jakie powinny spełniać wnioski o nadanie

Medalu.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz inni ministrowie,

w odniesieniu do podległych im ośrodków i instytucji kultury, w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, a także jednostki samorządu

terytorialnego mogą ustanawiać i przyznawać doroczne nagrody za osiągnięcia w dziedzinie

twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury.

2.

Nagrody mogą być przyznawane osobom fizycznym lub prawnym, a także innym podmiotom

na podstawie oceny całokształtu działalności lub osiągnięć o istotnym znaczeniu.

2a.

W związku z przyznawaniem dorocznych nagród organy, o których mowa w ust. 1, przetwarzają

dane osób, o których mowa w ust. 2, przez okres niezbędny do realizacji zadań, o których

mowa w ust. 1. Organy, o których mowa w ust. 1, dokonują przeglądu tych danych co

5 lat.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia,

a organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określą

szczegółowe warunki i tryb przyznawania nagród, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc

pod uwagę charakter działalności osoby fizycznej lub prawnej lub rangę osiągnięcia

w zakresie twórczości artystycznej oraz upowszechniania lub ochrony kultury.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, inni ministrowie

i kierownicy urzędów centralnych w odniesieniu do podległych im ośrodków i instytucji

kultury, a także jednostki samorządu terytorialnego, mogą przyznawać stypendia osobom

zajmującym się twórczością artystyczną, upowszechnianiem kultury oraz opieką nad zabytkami.

2.

Stypendium, o którym mowa w ust. 1, polega na przyznaniu środków finansowych osobom

realizującym określone przedsięwzięcia w zakresie twórczości artystycznej, opieki

nad zabytkami lub upowszechniania kultury.

2a.

W związku z przyznawaniem stypendiów organy, o których mowa w ust. 1, przetwarzają

dane osób, o których mowa w ust. 2, przez okres niezbędny do realizacji zadań, o których

mowa w ust. 1. Organy, o których mowa w ust. 1, dokonują przeglądu tych danych co

5 lat.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia,

a organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określą

szczegółowe warunki i tryb przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, oraz

ich wysokość, mając na uwadze wspieranie rozwoju umiejętności artystycznych oraz upowszechnianie

kultury i opieki nad zabytkami.

Ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych organizują działalność kulturalną,

tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności

jest podstawowym celem statutowym.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe

instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem

statutowym.

2.

Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego

o charakterze obowiązkowym.

3.

Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego,

mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje

celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu

państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia

1)

zakres zadań objętych mecenatem państwa;

2)

szczegółowe warunki, sposób i tryb udzielania, przekazywania i rozliczania dotacji,

o których mowa w art. 5 ust. 2 i art. 9 ust. 3, oraz dofinansowania, o którym mowa

w art. 28 ust. 1a;

3)

dane i informacje zawarte we wniosku o udzielenie dotacji, o których mowa w art. 5

ust. 2 i art. 9 ust. 3, oraz dofinansowania, o którym mowa w art. 28 ust. 1a, oraz

dokumenty dołączane do wniosku;

4)

dokumenty niezbędne do zawarcia i rozliczenia umowy o udzielenie dotacji, o których

mowa w art. 5 ust. 2 i art. 9 ust. 3, oraz dofinansowania, o którym mowa w art. 28

ust. 1a;

5)

elementy umowy o udzielenie dotacji, o których mowa w art. 5 ust. 2 i art. 9 ust.

3, oraz dofinansowania, o którym mowa w art. 28 ust. 1a.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego uwzględni priorytetowy zakres zadań i cele przeznaczania

środków finansowych z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określonych przez tego ministra

na dany rok kalendarzowy i ogłaszanych w formie programów w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra, oraz środków

współfinansowanych ze środków europejskich i międzynarodowych, konieczność zapewnienia

wszechstronnej oceny zadań, na których wykonanie ma być udzielona dotacja albo dofinansowanie,

a także konieczność zapewnienia celowości i racjonalności wydatkowania środków publicznych,

w tym zgodnie z zasadami udzielania pomocy publicznej.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wskazuje programy

określające cele przeznaczenia środków finansowych z budżetu państwa na priorytetowe

zadania w danym roku kalendarzowym, w których wnioski o udzielenie dotacji wymagają

przedstawienia sposobu wykorzystania środków z dotacji na zapewnienie dostępności

osobom ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

1.

Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 i 9, zwane są dalej

organizatorami.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia - należy

przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury.

1.

Organizator wydaje akt o utworzeniu instytucji kultury, w którym określa jej przedmiot

działania, nazwę i siedzibę, a także określa czy dana instytucja kultury jest instytucją

artystyczną w rozumieniu ust. 2. Może być utworzona instytucja kultury prowadząca

działalność kulturalną w więcej niż jednej formie organizacyjnej, wymienionej w art.

2.

2.

Instytucjami artystycznymi są instytucje kultury powołane do prowadzenia działalności

artystycznej w dziedzinie teatru, muzyki, tańca, z udziałem twórców i wykonawców,

w szczególności: teatry, filharmonie, opery, operetki, orkiestry symfoniczne i kameralne,

zespoły pieśni i tańca oraz zespoły chóralne.

1.

Działalność kulturalna instytucji artystycznej organizowana jest w oparciu o sezony

artystyczne, na które ustala się plany repertuarowe.

2.

Sezon artystyczny rozpoczyna się w dniu 1 września a kończy w dniu 31 sierpnia następnego

roku.

Organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia

działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest

prowadzona.

1.

Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego

przez organizatora.

2.

Statut zawiera

1)

nazwę, teren działania i siedzibę instytucji kultury;

2)

zakres działalności;

3)

organy zarządzające i doradcze oraz sposób ich powoływania;

4)

określenie źródeł finansowania;

5)

zasady dokonywania zmian statutowych;

6)

postanowienia dotyczące prowadzenia działalności innej niż kulturalna, jeżeli instytucja

zamierza działalność taką prowadzić.

3.

Organizację wewnętrzną instytucji kultury określa regulamin organizacyjny nadawany

przez dyrektora tej instytucji, po zasięgnięciu opinii organizatora oraz opinii działających

w niej organizacji związkowych i stowarzyszeń twórców.

1.

Instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą

wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora.

1a.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, gromadzone są następujące dane

1)

oznaczenia instytucji kultury, w szczególności podmiotu, z którym organizator wspólnie

prowadzi instytucję kultury, oraz imię i nazwisko pełnomocnika organizatora dokonującego

wpisu;

2)

organizacji instytucji kultury, w szczególności

a)

imię i nazwisko dyrektora instytucji kultury i jego zastępców albo oznaczenie osoby

fizycznej, której powierzono pełnienie obowiązków dyrektora, albo której powierzono

zarządzanie instytucją kultury,

b)

imiona i nazwiska pełnomocników instytucji kultury uprawnionych do dokonywania czynności

prawnych w imieniu instytucji oraz zakres ich upoważnień,

c)

imię i nazwisko pełnomocnika organizatora dokonującego wpisu;

3)

dotyczące mienia instytucji kultury, w szczególności imię i nazwisko pełnomocnika

organizatora dokonującego wpisu;

4)

połączenia, podziału i likwidacji instytucji kultury, w szczególności imię i nazwisko

likwidatora oraz imię i nazwisko pełnomocnika organizatora dokonującego wpisu.

2.

Organizator nie odpowiada za zobowiązania instytucji kultury, z zastrzeżeniem art.

24 i 25.

3.

Instytucja kultury z urzędu podlega wpisowi do rejestru.

4.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób prowadzenia i udostępniania rejestru instytucji kultury, w

tym zakres danych zamieszczanych w rejestrze, tryb dokonywania wpisów, zmian i wykreśleń

wpisów oraz wzór księgi rejestrowej, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa danych

zamieszczanych w rejestrze i bezpieczeństwa czynności prawnych dokonywanych przez

te instytucje.

1.

Tworzy się wykaz obiektów stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu

terytorialnego, w których prowadzona jest, jako podstawowa, działalność kulturalna

lub które dla takiej działalności zostały wybudowane i nie mogą być przeznaczone do

prowadzenia wyłącznie innej działalności podstawowej. Do wykazu wpisuje się obiekty

stanowiące obiekty budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2023 r. poz. 682, z późn. zm..

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, wykaz obiektów, o którym mowa w ust. 1, oraz tryb zgłaszania obiektów

w celu wpisania ich do wykazu, uwzględniając wartości historyczne lub zabytkowe tych

obiektów, a także ich pierwotne przeznaczenie na cele kulturalne.

1.

Zadania statutowe instytucji kultury, o której mowa w art. 21 ust. 2a, dla której

organizatorem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

mogą być realizowane przy pomocy podmiotów zależnych, będących jednostkami organizacyjnymi

mającymi siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „podmiotami

zależnymi”, których celem jest prowadzenie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

działalności kulturalnej w rozumieniu art. 1.

2.

Instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, za zgodą organizatora, po uprzednim uzyskaniu

opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz zgody ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, może tworzyć podmioty zależne w formie prawnej i organizacyjnej

zależnej od miejsca ich utworzenia, w tym w formie spółki kapitałowej, z zastrzeżeniem

ust. 6. Przepisów art. 45 i art. 49 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm. nie stosuje się.

3.

W przypadku, w którym przepisy obowiązujące na terytorium państwa, w którym podmiot

zależny ma mieć swoją siedzibę, przewidują dla jego utworzenia w danej formie prawnej

lub organizacyjnej wymóg co najmniej dwóch założycieli, minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, obok instytucji kultury, o której mowa w

ust. 1, na jej wniosek, może wskazać jako założyciela drugą instytucję kultury, dla

której jest organizatorem, o ile instytucja ta prowadzi działalność statutową w zakresie

ochrony polskiego dziedzictwa kulturowego. Obowiązki i prawa wynikające z regulacji

art. 14b wykonuje instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, natomiast podział praw

i obowiązków między założycielami, dotyczących prowadzenia działalności statutowej

podmiotu zależnego w zakresie ochrony polskiego dziedzictwa kulturowego, reguluje

prawnie wiążący dokument założycielski.

4.

Wniosek o wyrażenie zgody i opinii, o których mowa w ust. 2, określa co najmniej

1)

zamierzony termin utworzenia podmiotu zależnego oraz jego nazwę;

2)

proponowaną siedzibę i teren działania podmiotu zależnego;

3)

informacje o zamierzonej formie prawnej i organizacyjnej prowadzonej działalności,

w tym projekty prawnie wiążących dokumentów podmiotu zależnego określających jego

ustrój, organizację i sposób działania;

4)

uzasadnienie wniosku, ze szczegółowym opisem zakresu działalności kulturalnej, którą

podmiot zależny będzie prowadzić, i zadań realizowanych w ramach tej działalności;

5)

opis zakresu prowadzonej przez podmiot zależny działalności gospodarczej, która będzie

wyodrębniona pod względem finansowym i rachunkowym, a dochody z niej uzyskiwane będą

służyły wyłącznie realizacji zadań statutowych podmiotu zależnego;

6)

szacowane koszty rocznej działalności podmiotu zależnego;

7)

w przypadku, o którym mowa w ust. 3 - wskazanie proponowanej drugiej instytucji kultury.

5.

Podmiotem zależnym kieruje kierownik, przy zachowaniu nazwy funkcji odpowiedniej do

statusu prawnego podmiotu zależnego. Obsady stanowiska kierownika i odwołania kierownika

ze stanowiska dokonuje dyrektor instytucji kultury, o której mowa w ust. 1, za zgodą

organizatora, w formie zgodnej ze statusem prawnym podmiotu zależnego.

6.

Tworząc podmiot zależny, instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, w prawnie wiążącym

dokumencie, dostosowanym do formy prawnej i organizacyjnej, w jakiej działa podmiot

zależny, zawiera regulacje mające na celu

1)

zapewnienie instytucji kultury, o której mowa w ust. 1, możliwości wykonywania względem

podmiotu zależnego uprawnień korporacyjnych i właścicielskich, nadzorczych przewidzianych

prawem obowiązującym w miejscu utworzenia podmiotu zależnego;

2)

zapewnienie instytucji kultury, o której mowa w ust. 1, dostępu do dokumentów księgowych

i rachunkowych podmiotu zależnego;

3)

nałożenie na podmiot zależny obowiązku przedkładania instytucji kultury, o której

mowa w ust. 1, sprawozdań z prowadzonej działalności oraz innych informacji niezbędnych

do prawidłowego sprawowania nadzoru i kontroli nad podmiotem zależnym, wraz z określeniem

częstotliwości tych sprawozdań i obowiązku badania rocznego sprawozdania przez podmiot

z uprawnieniami do badania sprawozdań finansowych;

4)

zapewnienie prawidłowego i terminowego wykonywania obowiązków informacyjnych dotyczących

informacji podlegających upublicznieniu przez instytucję kultury, na podstawie obowiązujących

przepisów prawa;

5)

nałożenie na podmiot zależny obowiązku uzyskania zgody instytucji kultury, o której

mowa w ust. 1, na dokonywanie czynności polegających na rozporządzaniu nieruchomością,

w którą został wyposażony przez tę instytucję lub nabył w trakcie działalności, oraz

wskazania skutków czynności prawnej dokonanej bez uzyskania zgody - odpowiednio do

prawa obowiązującego w miejscu utworzenia podmiotu zależnego;

6)

zagwarantowanie, że w przypadku likwidacji podmiotu zależnego majątek wniesiony do

podmiotu zależnego przez instytucję kultury, o której mowa w ust. 1, stanie się po

jego likwidacji własnością tej instytucji kultury.

7.

Podmiot zależny tworzy się w formie prawnej lub organizacyjnej, której charakter umożliwia

1)

obsadę stanowiska lub odwołanie kierownika w trybie określonym w ust. 5;

2)

likwidację podmiotu zależnego przez instytucję kultury, przez którą został utworzony;

3)

realizację obowiązków wskazanych w ust. 6.

8.

W przypadku, w którym przepisy obowiązujące na terytorium państwa, w którym podmiot

zależny ma swoją siedzibę, przewidują dla formy prawnej lub organizacyjnej, w której

działa podmiot zależny, wymóg istnienia wieloosobowego organu zarządzającego, ust.

5 i ust. 7 pkt 1 stosuje się odpowiednio do każdej z osób wchodzących w skład tego

organu.

9.

W przypadku, w którym na terytorium państwa, w którym podmiot zależny ma swoją siedzibę,

zostaną uchwalone przepisy uniemożliwiające odwołanie kierownika podmiotu zależnego

lub osób wchodzących w skład organu, o którym mowa w ust. 8, w trybie określonym w

ust. 5, instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana niezwłocznie podjąć

czynności przewidziane prawem państwa, w którym podmiot zależny ma swoją siedzibę,

niezbędne do przeprowadzenia likwidacji tego podmiotu bądź przekształcenia w formę

prawną spełniającą te wymogi.

10.

Organizator nakazuje instytucji kultury, o której mowa w ust. 1, likwidację podmiotu

zależnego utworzonego z naruszeniem wymogów określonych w ust. 6 i 7 bądź jego przekształcenie

w formę prawną spełniającą te wymogi, w tym poprzez przejęcie zorganizowanej części

podmiotu zależnego.

11.

Instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, może przekształcać i likwidować podmioty

zależne za zgodą organizatora. Przekształcenie podmiotu zależnego nie jest dopuszczalne

w przypadku, w którym wskutek przekształcenia podmiot przekształcony przyjąłby formę

prawną lub organizacyjną niespełniającą wymogów określonych w ust. 6 i 7.

12.

Instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, za zgodą organizatora, może wyposażyć

nieodpłatnie tworzony podmiot zależny ze swojego mienia w środki niezbędne do prowadzenia

działalności. Instytucja kultury może wyposażyć podmiot zależny w nieruchomość położoną

w kraju siedziby podmiotu zależnego, w drodze nieodpłatnego przeniesienia na rzecz

podmiotu zależnego własności nieruchomości albo oddania podmiotowi zależnemu nieruchomości

w użytkowanie, w tym użytkowanie nieodpłatne, albo użyczenie.

13.

Do zamówień publicznych na dostawy, usługi lub roboty budowlane na potrzeby podmiotów

zależnych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720), jeżeli wartość zamówienia publicznego jest mniejsza niż progi unijne, o których

mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy; instytucja kultury, o której mowa w ust. 1, przy

zamówieniu, którego wartość jest równa lub przekracza kwotę 130 000 złotych, informuje

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o udzielanym

zamówieniu na potrzeby podmiotu zależnego oraz zamieszcza w tym zakresie informację

na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej.

14.

Finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań instytucji kultury, o której mowa

w ust. 1, w części realizowanej przez podmioty zależne może następować ze środków,

o których mowa w art. 28 ust. 2, z wyłączeniem środków z dotacji podmiotowej, oraz

ze środków, o których mowa w art. 28 ust. 4 - na podstawie umowy zawartej między tą

instytucją kultury a jej podmiotem zależnym.

15.

Do czasu zapewnienia organizacyjno-prawnych możliwości realizacji zadań wynikających

z przyznania przez instytucję kultury, o której mowa w ust. 1, dotacji celowych dla

podmiotu zależnego na działalność statutową koszty związane z tworzeniem podmiotu

zależnego poniesione od dnia otrzymania zgód, o których mowa w ust. 2, do czasu jego

rejestracji i uzyskania osobowości prawnej są finansowane z dotacji celowej przyznanej

na podstawie umowy zawartej między ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego a tą instytucją kultury.

16.

Do umów, o których mowa w ust. 14 i 15, stosuje się przepis art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przy czym umowy powinny zawierać zobowiązanie do rozliczenia otrzymanych środków

finansowych; w rozliczeniu wydatki zostaną wykazane w złotych polskich, w przeliczeniu

z waluty siedziby podmiotu zależnego według kursu faktycznego zastosowanego w dniu

dokonania wydatku przez bank dokonujący przelewu.

17.

Zgody instytucji kultury, o której mowa w ust. 1, wymagają następujące czynności podmiotu

zależnego

1)

dokonywanie czynności polegających na rozporządzaniu nieruchomością, w którą został

wyposażony przez tę instytucję lub nabył w trakcie działalności;

2)

zmiana zakresu działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot zależny.

18.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi w formie

obwieszczenia wykaz utworzonych podmiotów zależnych.

1.

Dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, z zastrzeżeniem

ust. 3, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w tej instytucji kultury

oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności

prowadzonej przez instytucję. Odwołanie dyrektora następuje w tym samym trybie. Zasięganie

opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest konieczne

w przypadku wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu, o którym mowa w art.

16.

2.

Dyrektora instytucji artystycznej powołuje się na okres od trzech do pięciu sezonów

artystycznych, o których mowa w art. 11a ust. 2. Dyrektora instytucji kultury innej

niż instytucja artystyczna powołuje się na okres od trzech do siedmiu lat.

3.

Organizator powołuje i odwołuje dyrektora państwowej instytucji kultury po uzyskaniu

zgody ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. W przypadku

powoływania tej samej osoby na stanowisko dyrektora państwowej instytucji kultury

na kolejny okres, organizator zasięga opinii ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

4.

Organizator odwołuje dyrektora samorządowej instytucji kultury, o której mowa w art.

16 ust. 2, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego.

5.

Organizator przed powołaniem dyrektora zawiera z nim odrębną umowę w formie pisemnej,

w której strony określają warunki organizacyjno-finansowe działalności instytucji

kultury oraz program jej działania. Umowa wchodzi w życie z dniem powołania dyrektora.

Odmowa zawarcia umowy przez kandydata na stanowisko dyrektora powoduje jego niepowołanie

na to stanowisko.

5a.

Program, o którym mowa w ust. 5, podaje do publicznej wiadomości w terminie 7 dni

od dnia powołania dyrektora instytucji kultury

1)

organizator na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej lub

2)

instytucja kultury na swojej stronie internetowej.

6.

Dyrektor instytucji kultury powołany na czas określony może być odwołany przed upływem

tego okresu

1)

na własną prośbę;

2)

z powodu choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków;

3)

z powodu naruszenia przepisów prawa w związku z zajmowanym stanowiskiem;

4)

w przypadku odstąpienia od realizacji umowy, o której mowa w ust. 5;

5)

w przypadku przekazania państwowej instytucji kultury w trybie art. 21a ust. 2-6.

7.

W sprawach dotyczących powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury w zakresie

nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy art. 68-72 Kodeksu pracy.

8.

Statut instytucji kultury może przewidywać utworzenie stanowiska zastępcy dyrektora

lub stanowisk zastępców dyrektora. W takim przypadku statut określa liczbę stanowisk

zastępców dyrektora oraz tryb ich powoływania i odwoływania.

1.

Organizator może powierzyć zarządzanie instytucją kultury osobie fizycznej lub prawnej.

Do wyboru zarządcy stosuje się przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.

2.

Powierzenie zarządzania następuje na podstawie umowy o zarządzaniu instytucją kultury

zawartej między organizatorem a zarządcą na czas określony, nie krótszy niż trzy lata.

3.

Umowa o zarządzaniu instytucją kultury określa

1)

warunki wynagradzania zarządcy, uwzględniające zasadę równowagi świadczeń;

2)

sposób podziału zysku;

3)

kryteria oceny pracy zarządcy;

4)

tryb przeprowadzania kontroli;

5)

kary umowne z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy;

6)

przesłanki i tryb rozwiązywania umowy przed upływem terminu, na który została zawarta.

4.

W przypadku gdy zarządcą jest osoba prawna, umowa powinna przewidywać, kto w jej imieniu

będzie wykonywał czynności zarządu.

1.

Kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury można wyłonić w drodze konkursu,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W samorządowych instytucjach kultury, których wykaz określi, w drodze rozporządzenia,

minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, biorąc pod uwagę

ich znaczenie dla kultury narodowej, wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora

następuje w drodze konkursu, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wyrazić zgodę

na powołanie na stanowisko dyrektora, bez przeprowadzania konkursu, kandydata wskazanego

przez organizatora. W przypadku powoływania tej samej osoby na stanowisko dyrektora

na następny okres, organizator zasięga opinii ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

3a.

Organizator występując z wnioskiem do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego o wyrażenie zgody na powołanie dyrektora instytucji kultury

bez przeprowadzania konkursu ma obowiązek uzasadnienia wniosku, ze szczególnym uwzględnieniem

przyczyn zastosowania takiego trybu oraz podania informacji na temat wykształcenia,

kompetencji i doświadczenia zawodowego kandydata na stanowisko dyrektora.

3b.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego rozpatruje wniosek

organizatora w terminie 30 dni od dnia jego wpłynięcia, kierując się specyfiką instytucji

oraz wykształceniem, kompetencjami i doświadczeniem kandydata na stanowisko dyrektora

instytucji.

3c.

Brak pozytywnego rozpatrzenia wniosku przez ministra właściwego do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego skutkuje niepowołaniem kandydata na stanowisko dyrektora

instytucji.

3d.

Organizator przed ogłoszeniem konkursu, o którym mowa w ust. 2, podaje do publicznej

wiadomości informację o zamiarze ogłoszenia konkursu, zawierającą w szczególności

termin rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia postępowania konkursowego.

3e.

Uwzględniając formę organizacyjno-prawną, zakres działalności oraz aktualną sytuację

instytucji kultury, której dotyczy konkurs, o którym mowa w ust. 2, organizator określa

w ogłoszeniu o konkursie co najmniej

1)

nazwę, siedzibę i adres instytucji kultury;

2)

opis kwalifikacji wymaganych od kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury;

3)

określenie umiejętności i kompetencji, jakie ma posiadać kandydat na stanowisko dyrektora

instytucji kultury, oraz zadań, jakie ma realizować dyrektor w zakresie bieżącego

funkcjonowania i rozwoju instytucji kultury;

4)

wymóg złożenia przez osoby przystępujące do konkursu programu realizacji zadań w zakresie

bieżącego funkcjonowania i rozwoju instytucji kultury;

5)

wykaz dokumentów wymaganych od osób przystępujących do konkursu;

6)

informację o sposobie udostępnienia przez organizatora dokumentów i informacji, dotyczących

warunków organizacyjno-finansowych funkcjonowania instytucji kultury, w tym jej planów

finansowych i rzeczowych na okresy po rozstrzygnięciu konkursu, jeżeli w danej instytucji

kultury plan rzeczowy jest opracowywany, oraz inne ogólne informacje na temat działalności

instytucji kultury;

7)

miejsce i termin złożenia ofert, nie krótszy niż 30 dni od dnia podania do publicznej

wiadomości ogłoszenia o konkursie;

8)

termin rozpatrzenia złożonych ofert.

4.

W celu przeprowadzania konkursu, o którym mowa w ust. 2, organizator powołuje komisję

konkursową w składzie

1)

trzech przedstawicieli organizatora;

2)

dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

3)

dwóch przedstawicieli zakładowych organizacji związkowych reprezentatywnych w rozumieniu

art. 25

(Dz. U. z 2022 r. poz. 854), działających w tej instytucji kultury;

4)

dwóch przedstawicieli stowarzyszeń zawodowych lub twórczych właściwych ze względu

na zakres działania tej instytucji kultury.

5.

Jeżeli w instytucji kultury nie działają zakładowe organizacje związkowe, w miejsce

osób, o których mowa w ust. 4 pkt 3, organizator powołuje do komisji konkursowej dwóch

przedstawicieli załogi tej instytucji.

5a.

Komisja konkursowa, o której mowa w ust. 4

1)

ustala szczegółowe kryteria oceny uczestników konkursu, uwzględniając treść ogłoszenia

o konkursie;

2)

przeprowadza postępowanie konkursowe na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji

kultury, w tym

a)

ustala spełnienie warunków określonych w ogłoszeniu o konkursie przez jego uczestników

lub stwierdza uchybienia lub braki w złożonych ofertach,

b)

przeprowadza rozmowy z uczestnikami konkursu, w tym dotyczące złożonych przez nich

programów realizacji zadań, o których mowa w ust. 3e pkt 4;

3)

rozstrzyga konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury, sporządza

z niego protokół końcowy i przekazuje organizatorowi wyniki konkursu wraz z jego dokumentacją.

5b.

Obsługę komisji konkursowej, o której mowa w ust. 4, w tym niezbędne warunki organizacyjne

i środki finansowe związane z przeprowadzeniem postępowania konkursowego na kandydata

na stanowisko dyrektora instytucji kultury oraz działalnością komisji konkursowej,

zapewnia organizator.

5c.

Członkowi komisji konkursowej, o której mowa w ust. 4, zamieszkałemu poza miejscowością,

w której odbywa się posiedzenie komisji konkursowej, niebędącemu pracownikiem podmiotu,

którego jest przedstawicielem w komisji konkursowej, biorącemu udział w posiedzeniu

komisji konkursowej organizator zwraca koszty podróży w wysokości i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, w odniesieniu do konkursu, o którym mowa w ust. 2, sposób

1)

podania do publicznej wiadomości informacji o zamiarze ogłoszenia konkursu, w tym

terminu i miejsca podania tej informacji do publicznej wiadomości,

2)

ogłoszenia konkursu, w tym terminu i miejsca publikacji tego ogłoszenia,

3)

przeprowadzania konkursu

- uwzględniając przyczyny ogłoszenia konkursu, konieczność zapewnienia powszechnego

dostępu do informacji o zamiarze ogłoszenia konkursu, do ogłoszenia konkursu oraz

do jego warunków, zapewnienie sposobu rzetelnej oceny uczestników konkursu oraz sprawnego

przeprowadzenia procedury konkursowej.

7.

Członkiem komisji konkursowej nie może być osoba

1)

przystępująca do konkursu;

2)

w stosunku do której osoba przystępująca do konkursu jest małżonkiem, krewnym lub

powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia

włącznie lub pozostaje w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to powodować

uzasadnione wątpliwości co do jej obiektywizmu lub bezstronności.

8.

Członek komisji konkursowej, po zapoznaniu się z ofertami, składa organizatorowi oświadczenie,

że nie zachodzą wobec niego okoliczności, o których mowa w ust. 7.

9.

Jeżeli okoliczności, o których mowa w ust. 7, zostaną ujawnione po rozpoczęciu pierwszego

posiedzenia komisji konkursowej, organizator niezwłocznie wyznacza inną osobę z zachowaniem

trybu właściwego dla powołania członka komisji konkursowej.

10.

Jeżeli w ofercie zawierającej wszystkie informacje i dokumenty określone w ogłoszeniu

o konkursie komisja konkursowa stwierdzi uchybienia lub braki, w szczególności dotyczące

braku podpisu lub braku oznaczenia stron dokumentów, komisja wyznacza osobie, która

złożyła ofertę, termin nie krótszy niż trzy dni robocze na usunięcie uchybień lub

uzupełnienie braków pod rygorem odrzucenia oferty.

11.

Konkurs pozostaje nierozstrzygnięty w razie stwierdzenia przez komisję konkursową,

że żadna oferta nie spełnia warunków określonych w ogłoszeniu o konkursie lub że żaden

z uczestników dopuszczonych do udziału w konkursie nie spełnia kryteriów oceny, o

których mowa w ust. 5a pkt 1.

12.

Organizator przedstawia kandydatowi wyłonionemu w konkursie, o którym mowa w ust.

2, warunki organizacyjno-finansowe instytucji kultury, określone z uwzględnieniem

programu realizacji zadań, o którym mowa w ust. 3e pkt 4, oraz warunków organizacyjno-finansowych

funkcjonowania instytucji kultury, o których mowa w ust. 3e pkt 6, w celu uzgodnienia

treści umowy, o której mowa w art. 15 ust. 5.

13.

W przypadku nierozstrzygnięcia konkursu, o którym mowa w ust. 2, albo jeżeli kandydat

wyłoniony w tym konkursie nie zostanie powołany na stanowisko dyrektora instytucji

kultury, organizator niezwłocznie ogłasza kolejny konkurs, chyba że wystąpi do ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o zgodę na powołanie

dyrektora bez konkursu w trybie określonym w ust. 3-3c.

Do czasu powołania dyrektora wyłonionego w trybie przepisów art. 15 lub art. 16 albo

do czasu powierzenia zarządzania instytucją kultury osobie fizycznej lub prawnej w

trybie przepisów art. 15a organizator może powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora

wyznaczonej osobie na okres nie dłuższy niż do końca sezonu artystycznego następującego

po sezonie, w trakcie którego dyrektor został odwołany albo akt jego powołania wygasł

- w przypadku instytucji artystycznej oraz na okres nie dłuższy niż rok - w przypadku

instytucji kultury innej niż instytucja artystyczna.

Dyrektor instytucji kultury zarządza instytucją i reprezentuje ją na zewnątrz.

1.

Organizator może dokonać połączenia instytucji kultury, w tym instytucji kultury prowadzących

działalność w różnych formach, lub podziału instytucji kultury.

2.

W przypadku połączenia instytucji artystycznej z instytucją kultury inną niż instytucja

artystyczna, instytucja kultury powstała w wyniku takiego połączenia ma status instytucji

artystycznej.

3.

Organizator jest obowiązany na 3 miesiące przed wydaniem aktu o połączeniu lub podziale

instytucji kultury podać do publicznej wiadomości informację o zamiarze i przyczynach

takiej decyzji.

1.

Połączenie instytucji kultury polega na utworzeniu jednej instytucji, w której skład

wchodzą załogi i mienie należące do instytucji podlegających połączeniu.

1a.

(uchylony)

2.

Połączenie instytucji kultury następuje w drodze aktu wydanego przez organizatora,

a także w trybie określonym w art. 21.

3.

Akt o połączeniu instytucji kultury zawiera

1)

nazwy łączonych instytucji kultury;

2)

nazwę, rodzaj, siedzibę i przedmiot działania instytucji kultury, powstałej w wyniku

połączenia;

3)

określenie terminu połączenia instytucji kultury;

4)

ustalenie zasad przejęcia zobowiązań i wierzytelności przez instytucję powstającą

w wyniku połączenia.

4.

Statut nowej instytucji kultury powstałej w wyniku połączenia nadaje organizator.

Przepisy art. 13 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

5.

Z dniem wpisu do rejestru nowo utworzonej instytucji kultury organizator wykreśla

z rejestru instytucje kultury, które uległy połączeniu.

1.

Podział instytucji kultury polega na utworzeniu dwóch lub więcej instytucji kultury

w oparciu o załogę i mienie należące do instytucji kultury ulegającej podziałowi.

2.

Podział instytucji kultury może również polegać na wyłączeniu z instytucji kultury

wyodrębnionej jednostki lub jednostek organizacyjnych w celu włączenia ich do innej

instytucji kultury lub utworzenia nowej instytucji kultury w oparciu o pracowników

i mienie tej jednostki lub jednostek. Zasady przekazania składników majątkowych ujętych

w bilansie wyłączonych jednostek określa organizator.

3.

Akt o podziale instytucji kultury zawiera

1)

nazwę dzielonej instytucji kultury;

2)

nazwę, rodzaj, siedzibę i przedmiot działania instytucji kultury powstałych w wyniku

podziału;

3)

określenie jednostek organizacyjnych wyłączonych w celu utworzenia nowej instytucji

kultury lub włączenia do instytucji tworzonych w wyniku podziału;

4)

ustalenie zasad przejęcia zobowiązań i wierzytelności przez instytucje powstające

w wyniku podziału.

4.

Przepisy art. 19 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Organizatorzy, o których mowa w art. 8 oraz w art. 9, mogą na podstawie umowy zawartej

między sobą

1)

tworzyć lub łączyć prowadzone przez nich instytucje kultury;

2)

prowadzić jako wspólną instytucję kultury prowadzoną przez jednego z organizatorów

instytucji kultury.

1a.

Instytucja kultury utworzona na zasadach określonych w ust. 1 pkt 1 jest wspólną instytucją

kultury organizatorów, którzy ją utworzyli, chyba że umowa stanowi inaczej.

2.

Organizatorzy, o których mowa w ust. 1, mogą na podstawie umowy zawartej z osobą fizyczną,

osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej tworzyć

instytucje kultury.

2a

Organizatorzy, o których mowa w ust. 1, mogą na podstawie umowy zawartej z podmiotem

prowadzącym działalność w zakresie ochrony polskiego dziedzictwa narodowego, utworzonym

na podstawie prawa obcego oraz posiadającym zdolność prawną i zdolność do czynności

prawnych, tworzyć instytucje kultury z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pod warunkiem że podmiot ten prowadzi działalność w zakresie ochrony polskiego dziedzictwa

narodowego i dysponuje zgromadzonymi za granicą historycznymi kolekcjami i zbiorami

dóbr kultury, istotnymi dla polskiego dziedzictwa kulturowego.

2b.

Stroną umowy, o której mowa w ust. 2a, oprócz podmiotu, o którym mowa w ust. 2a, może

być także osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca

osobowości prawnej.

3.

W umowach, o których mowa w ust. 1, 2 i 2a, strony określają wielkość środków wnoszonych

przez każdą z nich, niezbędnych do prowadzenia działalności przez instytucję kultury.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, strony określają ponadto okres, na który

umowa została zawarta.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, strony w umowie określają swoje uprawnienia odnośnie

do treści statutu, powołania dyrektora, likwidacji instytucji, a także wskazują organizatora

prowadzącego rejestr tej instytucji.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 i 2a, strony określają w umowie uprawnienia podmiotu

zawierającego umowę z organizatorem odnośnie do treści statutu, powołania dyrektora

oraz likwidacji instytucji kultury.

1.

Minister lub kierownik urzędu centralnego administracji rządowej może powierzyć jednostce

samorządu terytorialnego, za jej zgodą, prowadzenie instytucji kultury. Instytucja

taka pozostaje państwową instytucją kultury i otrzymuje konieczne do wykonania zadań

środki finansowe.

2.

Minister lub kierownik urzędu centralnego administracji rządowej może przekazać jednostce

samorządu terytorialnego, na jej wniosek, państwową instytucję kultury w celu wykonywania

zadań własnych tej jednostki samorządu terytorialnego w zakresie działalności kulturalnej.

Przekazanie następuje w drodze umowy.

2a.

Jednostka samorządu terytorialnego, będąca organizatorem instytucji kultury, może

przekazać tę instytucję innej jednostce samorządu terytorialnego, na jej wniosek,

w celu wykonywania zadań własnych w zakresie działalności kulturalnej. Przekazanie

następuje w drodze umowy.

2b.

Przepisy ust. 2a nie dotyczą tych instytucji kultury, które jednostka samorządu terytorialnego

jest obowiązana tworzyć i prowadzić na podstawie odrębnych ustaw.

3.

Warunkiem niezbędnym przekazania jest wykazanie przez jednostkę samorządu terytorialnego,

że posiada program działania oraz środki na prowadzenie instytucji kultury, którą

przejmuje w trybie określonym w ust. 2 lub 2a.

4.

Umowa, o której mowa w ust. 2 i 2a, stanowi podstawę do wykreślenia instytucji kultury

z rejestru prowadzonego przez organizatora przekazującego instytucję kultury i wpisania

do rejestru prowadzonego przez organizatora, któremu instytucja kultury została przekazana.

Pracownicy przekazanej instytucji kultury stają się pracownikami samorządowej instytucji

kultury tej jednostki samorządu terytorialnego, której instytucja ta została przekazana,

z zachowaniem dotychczasowych warunków pracy i płacy.

5.

Mienie przekazywanej instytucji kultury nabywa nieodpłatnie właściwa jednostka samorządu

terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 21b.

6.

Koszty związane z uregulowaniem stanu prawnego mienia, o którym mowa w ust. 5, obciążają

budżet przekazywanej instytucji.

7.

(uchylony)

1.

W przypadku likwidacji samorządowej instytucji kultury, przekazanej w trybie art.

21a ust. 2-6, jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana zwrócić właściwemu

organowi administracji rządowej lub właściwej jednostce samorządu terytorialnego mienie

otrzymane na podstawie art. 21a ust. 5 i 6.

2.

Na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, organ administracji rządowej lub właściwa

jednostka samorządu terytorialnego, w drodze decyzji administracyjnej, może zwolnić

jednostkę samorządu terytorialnego od tego obowiązku w części lub w całości; zwolnienie

nie dotyczy obiektów wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 14 ust. 4.

(uchylony)

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach organizator może zlikwidować instytucję kultury.

2.

Organizator jest obowiązany na 6 miesięcy przed wydaniem aktu o likwidacji instytucji

kultury podać do publicznej wiadomości informację o zamiarze i przyczynach likwidacji.

3.

W przypadku likwidacji instytucji kultury z powodu braku środków finansowych, celem

informacji, o której mowa w ust. 2, powinno być, między innymi, stworzenie możliwości

podjęcia działań do zgromadzenia tych środków, które umożliwią dalsze funkcjonowanie

instytucji.

Akt o likwidacji instytucji kultury stanowi podstawę do wykreślenia jej z rejestru.

Zobowiązania i wierzytelności likwidowanej instytucji kultury przejmuje organizator.

1.

W przypadku likwidacji instytucji kultury utworzonej w trybie art. 21 ust. 1 pkt 1,

ust. 2 i 2a, podmioty, które ją utworzyły, przejmują zobowiązania i wierzytelności,

przy czym odpowiedzialność za zobowiązania jest solidarna.

2.

W przypadku likwidacji instytucji kultury prowadzonej jako wspólna w trybie art. 21

ust. 1 pkt 2, podmioty, które ją prowadziły jako wspólną, przejmują zobowiązania i

wierzytelności na zasadach określonych w umowie o wspólnym prowadzeniu instytucji

kultury.

1.

Instytucja kultury utworzona w trybie określonym w art. 18 ust. 1 albo art. 20 ust.

1 albo przekazana w trybie art. 21a ust. 2 albo ust. 2a, wstępuje we wszystkie stosunki

prawne, których podmiotem była łączona, dzielona albo przekazywana instytucja, bez

względu na charakter prawny tych stosunków, w szczególności pozostaje podmiotem zezwoleń,

koncesji oraz ulg, które zostały przyznane tej instytucji przed jej przekształceniem,

chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej.

2.

Organizator likwidowanej instytucji kultury, wstępuje we wszystkie stosunki prawne,

których podmiotem była likwidowana instytucja, bez względu na charakter prawny tych

stosunków, w szczególności pozostaje podmiotem zezwoleń, koncesji oraz ulg, które

zostały przyznane likwidowanej instytucji przed jej likwidacją, chyba że ustawa lub

decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej.

1.

Organizator może przekazać odpłatnie lub w wyjątkowych przypadkach nieodpłatnie składniki

mienia zlikwidowanej instytucji kultury osobie prawnej lub fizycznej w celu prowadzenia

działalności kulturalnej na zasadach określonych w art. 3 ust. 3, chyba że umowa,

o której mowa w art. 21 ust. 1, 2 i 2a, stanowi inaczej.

2.

Organizator obowiązany jest do zabezpieczenia mienia likwidowanej instytucji.

1.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do pracowników instytucji kultury stosuje się

przepisy Kodeksu pracy.

2.

Osoba zatrudniona w instytucji kultury do wykonywania pracy polegającej na tworzeniu,

opracowywaniu lub artystycznym wykonywaniu utworów w dziedzinie teatru, muzyki, tańca,

filmu lub innych sztuk audiowizualnych jest pracownikiem artystycznym.

1.

Okres rozliczeniowy czasu pracy w instytucji kultury może, z uzasadnionych przyczyn

dotyczących organizacji pracy oraz pod warunkiem przestrzegania ogólnych zasad dotyczących

bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników, zostać przedłużony do 12 miesięcy.

2.

Ustalenie przedłużonego okresu rozliczeniowego w zakresie i w granicach określonych

w ust. 1 następuje na podstawie

1)

układu zbiorowego pracy, jeżeli został zawarty w danej instytucji kultury, albo

2)

porozumienia zawartego pomiędzy pracodawcą i pracownikami, w trybie przyjętym u danego

pracodawcy, po uprzednim zawiadomieniu właściwego inspektora pracy.

3.

Rozkłady czasu pracy pracowników są ustalane na okresy nie krótsze niż 2 tygodnie.

1.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, do pracowników instytucji

kultury może być stosowany przerywany czas pracy, według z góry ustalonego rozkładu,

przewidującego nie więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej

niż 5 godzin.

2.

Przerwa, o której mowa w ust. 1, nie jest wliczana do czasu pracy.

3.

W uzasadnionych przypadkach do pracowników, o których mowa w ust. 1, można stosować

równocześnie system organizacji czasu pracy określony w art. 135 § 1 Kodeksu pracy.

Pracownikom instytucji kultury mogą być udzielane dni wolne od pracy, wynikające z

rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy, łącznie z urlopem wypoczynkowym.

Do pracowników instytucji kultury nie stosuje się przepisu art. 151.

Pracownicy instytucji kultury, o których mowa w art. 21 ust. 2a, mogą być zatrudniani

na podstawie przepisów państwa, w którym wykonują pracę.

1.

Instytucja kultury gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią mienia oraz

prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami

efektywności ich wykorzystania.

2.

Instytucja kultury może zbywać środki trwałe. Przy zbywaniu środków trwałych stosuje

się odpowiednio przepisy dotyczące przedsiębiorstw państwowych.

3.

Podstawą gospodarki finansowej instytucji kultury jest plan finansowy ustalony przez

dyrektora, z zachowaniem wysokości dotacji organizatora.

4.

Instytucja kultury sporządza plan finansowy zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1.

Instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych

przychodów.

1a.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz za jego zgodą

państwowe instytucje kultury, których organizatorem jest ten minister, mogą udzielać

dofinansowania, w tym wydatków inwestycyjnych i bieżących, podmiotom prowadzącym działalność

w dziedzinie kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w tym poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej.

1b.

Państwowe instytucje kultury mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetów jednostek samorządu

terytorialnego na zadania ważne z punktu widzenia regionalnej polityki rozwoju w zakresie

rozwoju kultury, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji

inwestycji.

1c.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji, o których mowa w ust.

1b, mając w szczególności na względzie konieczność zapewnienia zgodności udzielanej

pomocy z zasadami wydatkowania środków publicznych.

2.

Przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży

składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych,

dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego,

środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł.

3.

Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji

1)

podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań

statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;

2)

celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;

3)

celowej na realizację wskazanych zadań i programów.

4

Instytucja kultury, o której mowa w art. 14b ust. 1, może otrzymać dotacje celowe

z budżetu państwa również na zadania polegające na finansowaniu lub dofinansowaniu

działalności podmiotu zależnego w zakresie realizacji zadań statutowych tej instytucji

kultury, o których mowa w art. 14b ust. 1, z wyłączeniem finansowania jego działalności

gospodarczej.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może udzielać

pomocy publicznej na działalność kulturalną jako podmiot udzielający pomocy w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 702) w związku z realizacją umowy zawartej między Unią Europejską a państwem lub państwami

członkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

2.

W przypadku gdy udzielenie przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego pomocy publicznej następuje w związku z realizacją umowy zawartej między

Unią Europejską a państwem lub państwami członkowskimi Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA), minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

może określić, w drodze rozporządzenia

1)

warunki i tryb udzielania pomocy publicznej,

2)

szczegółowe przeznaczenie pomocy publicznej, jeżeli wynika to z umowy, na podstawie

której pomoc jest udzielana

- uwzględniając wszystkie źródła pochodzenia środków niepodlegających zwrotowi przekazywanych

jako pomoc publiczna w związku z realizacją umowy, konieczność zapewnienia przejrzystości

udzielania tej pomocy oraz zgodność udzielanej pomocy publicznej z warunkami jej dopuszczalności.

1.

Instytucja kultury tworzy

1)

fundusz instytucji kultury;

2)

fundusz rezerwowy.

2.

Fundusz instytucji kultury odzwierciedla wartość mienia wydzielonego dla instytucji

kultury w momencie jej utworzenia i ulega zwiększeniu o wartość niepodlegających amortyzacji

aktywów trwałych sfinansowanych z dotacji lub otrzymanych nieodpłatnie oraz zmniejszeniu

o wartość niepokrytej straty netto, o której mowa w ust. 3.

3.

Fundusz rezerwowy tworzy się z zysku netto za poprzedni rok obrotowy i przeznacza

się na pokrycie strat instytucji kultury.

4.

W przypadku gdy strata netto jest wyższa niż fundusz rezerwowy, pozostałą jej część

pokrywa się z funduszu instytucji kultury.

5.

Roczne sprawozdanie finansowe instytucji kultury zatwierdza organizator. W przypadku

samorządowej instytucji kultury roczne sprawozdanie finansowe zatwierdza organ wykonawczy

jednostki samorządu terytorialnego.

Nie ujawnia się

1)

wysokości wynagrodzenia podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu

działalności artystycznej lub twórczej,

2)

danych osobowych podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu

działalności kulturalnej, związanych z posiadanymi prawami wyłącznymi

- jeżeli do tych usług lub dostaw nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, a podmiot ten zastrzegł, że powyższe informacje nie mogą być udostępniane.

(uchylony)

1.

Wynagrodzenie pracownika instytucji kultury składa się z wynagrodzenia zasadniczego

przewidzianego dla danego stanowiska pracy oraz dodatku za wieloletnią pracę. Pracownik

pełniący funkcje kierownicze otrzymuje dodatek funkcyjny.

2.

Pracownikowi instytucji kultury przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w wysokości

wynoszącej po pięciu latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek

ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego.

3.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę wlicza się wszystkie

poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli na

podstawie przepisów odrębnych podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego

zależą uprawnienia pracownicze.

4.

Pracownik instytucji kultury może otrzymać dodatek specjalny za wykonywanie dodatkowych,

powierzonych przez pracodawcę zadań, na okres wykonywania tych zadań albo za pracę

w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

5.

Pracownik instytucji kultury może otrzymywać nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy.

1.

Pracownik artystyczny może otrzymywać dodatkowe wynagrodzenie, w szczególności za

udział w określonej roli w przedstawieniu lub koncercie, za reżyserię, scenografię,

choreografię lub kierownictwo muzyczne przedstawienia lub współtworzenie utworu audiowizualnego

w rozumieniu przepisu art. 69 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).

2.

Pracownikowi artystycznemu, który używa w pracy, za zgodą pracodawcy, własnego instrumentu

lub własnych akcesoriów do instrumentu, ubioru scenicznego, rekwizytu lub narzędzi,

przysługuje ekwiwalent pieniężny za ich używanie.

3.

Do pracowników zatrudnionych na stanowisku dyrektora lub zastępcy dyrektora instytucji

kultury, wykonujących zadania określone w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 5 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi

podmiotami prawnymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2136).

4.

Podjęcie przez pracownika artystycznego dodatkowego zatrudnienia lub zajęć na rzecz

innego podmiotu wymaga uzyskania zgody pracodawcy, o ile dodatkowe zatrudnienie lub

zajęcia mogłyby kolidować z wykonywaniem przez pracownika obowiązków wynikających

ze stosunku pracy.

5.

Pracodawca może uzależnić udzielenie zgody na podjęcie przez pracownika artystycznego

dodatkowego zatrudnienia lub zajęć na rzecz innego podmiotu od uzyskania zobowiązania

tego podmiotu do pokrycia kosztów, które pracodawca poniesie w związku z wykonywaniem

przez pracownika dodatkowego zatrudnienia lub zajęć, w szczególności z tytułu odwołania

spektaklu lub koncertu, zaangażowania nowego wykonawcy lub przeprowadzenia dodatkowych

prób.

6.

Wykonywanie dodatkowego zatrudnienia lub innych zajęć bez uzyskania zgody, o której

mowa w ust. 4, może stanowić podstawę do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia

z winy pracownika.

1.

Za wieloletnią pracę artystyczną pracownik artystyczny otrzymuje nagrodę jubileuszową

w wysokości

1)

w przypadku pracy w balecie

a)

po 10 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,

b)

po 15 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,

c)

po 20 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

w przypadku pracy w charakterze solisty wokalisty, muzyka grającego na instrumentach

dętych oraz artysty chóru

a)

po 15 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,

b)

po 20 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,

c)

po 25 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego.

2.

Za lata pracy powyżej okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. c,

wysokość nagrody jubileuszowej wynosi 300% wynagrodzenia miesięcznego i jest wypłacana

po zakończeniu kolejnych pięcioletnich okresów pracy artystycznej.

3.

Za wieloletnią pracę pozostali pracownicy instytucji kultury otrzymują nagrodę jubileuszową

w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego.

4.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 1-3, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone

okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli na podstawie przepisów odrębnych

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

5.

W przypadku ustania stosunku pracy pracownika instytucji kultury w związku z przejściem

na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy pracownikowi, któremu do nabycia

prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania

stosunku pracy, nagrodę jubileuszową wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

6.

Nagrodę jubileuszową oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy.

1.

Pracownikowi instytucji kultury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem

na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy przysługuje jednorazowa odprawa

pieniężna w wysokości

1)

jednomiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 15 lat;

2)

dwumiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 15 lat;

3)

trzymiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 20 lat.

2.

Do okresu pracy, o którym mowa w ust. 1, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone

okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Odprawę, o której mowa w ust. 1, oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, warunki ustalania

1)

prawa do dodatku za wieloletnią pracę i jego wypłacania,

2)

wysokości dodatku funkcyjnego i jego wypłacania,

3)

wysokości dodatku specjalnego i jego wypłacania,

4)

prawa do ekwiwalentu pieniężnego i jego wysokości,

5)

prawa do nagrody jubileuszowej i jej wypłacania,

6)

prawa do jednorazowej odprawy pieniężnej przysługującej w związku z przejściem na

emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz jej wypłacania

- mając na uwadze charakter pracy wykonywanej przez pracowników instytucji kultury,

warunki w jakich jest ona wykonywana, zakres, złożoność zadań oraz odpowiedzialność

tych pracowników, możliwość pozostawania przez pracowników równocześnie w więcej niż

jednym stosunku pracy, określenie wysokości dodatku w odniesieniu do wysokości wynagrodzenia

zasadniczego, określenie terminu wypłacania dodatku, nagrody oraz odprawy, koszty

ponoszone przez pracownika związane z zakupem lub utrzymaniem w należytym stanie rzeczy,

o których mowa w art. 31a ust. 2.

2.

W przypadku gdy w instytucji kultury nie jest zawarty układ zbiorowy pracy, warunki

wynagradzania za pracę oraz stanowiska pracy w tej instytucji określa jej dyrektor

w regulaminie wynagradzania.

3.

Zasady wynagradzania za pracę pracowników zatrudnionych w instytucjach kultury i przyznawania

im innych świadczeń związanych z pracą określone w ustawie obowiązują do czasu objęcia

ich układem zbiorowym pracy lub regulaminem wynagradzania.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Imprezy artystyczne lub rozrywkowe organizowane w ramach działalności kulturalnej

przez podmioty, o których mowa w art. 3, odbywające się poza stałą siedzibą albo w

sposób objazdowy, wymagają zawiadomienia organu gminy właściwej ze względu na miejsce

imprezy.

2.

Zawiadomienie powinno zawierać następujące dane

1)

imię, nazwisko lub nazwę podmiotu organizującego imprezę artystyczną lub rozrywkową,

siedzibę i adres do korespondencji;

2)

rodzaj i charakter imprezy;

3)

miejsce, datę, godzinę rozpoczęcia, planowany czas trwania, przewidywaną liczbę uczestników;

4)

określenie planowanych środków służących zapewnieniu bezpieczeństwa uczestników;

5)

określenie planowanych działań w zakresie dostosowania imprezy dla osób ze szczególnymi

potrzebami, z uwzględnieniem, w razie potrzeby, racjonalnych usprawnień, o których

mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi

potrzebami.

3.

Pomieszczenia, obiekty lub miejsca, w których odbywają się imprezy artystyczne i rozrywkowe,

a także urządzenia techniczne używane przy ich organizowaniu lub w trakcie ich odbywania,

powinny odpowiadać wymaganiom przewidzianym prawem.

4.

Organ samorządu terytorialnego może zażądać załączenia do zawiadomienia zaświadczenia

właściwego organu o spełnieniu wymagań, o których mowa w ust. 3.

5.

Zawiadomienie o imprezie powinno być złożone nie później niż 30 dni przed planowanym

terminem jej rozpoczęcia.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, termin określony w ust. 5 liczy się od dnia doręczenia

zaświadczenia.

7.

Imprezy artystyczne i rozrywkowe organizowane cyklicznie nie rzadziej niż 2 razy w

roku przez te same podmioty w tych samych pomieszczeniach, obiektach i miejscach do

tego dostosowanych wymagają jednorazowego zawiadomienia organu gminy właściwej ze

względu na miejsce imprezy.

8.

Obowiązki organizatora imprezy masowej w zakresie bezpieczeństwa tej imprezy reguluje

ustawa z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 616).

Organ gminy wydaje decyzję o zakazie odbycia imprezy artystycznej lub rozrywkowej,

jeżeli zagraża ona życiu lub zdrowiu ludzi, moralności publicznej albo mieniu w znacznych

rozmiarach lub nie zostały spełnione wymagania, o których mowa w art. 34 ust. 3.

1.

Decyzja o zakazie odbycia imprezy artystycznej lub rozrywkowej powinna być doręczona

podmiotowi, który ją organizuje, w terminie 14 dni od dnia złożenia zawiadomienia,

nie później jednak niż 10 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy.

2.

Odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 3 dni od dnia jej doręczenia.

3.

Odwołanie od decyzji podlega rozpoznaniu w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania.

Niewydanie decyzji w tym terminie oznacza zgodę na odbycie imprezy.

4.

Decyzję wydaną w wyniku wniesienia odwołania doręcza się w terminie 3 dni.

1.

Prezes Rady Ministrów może z powodu żałoby narodowej zarządzić, na czas jej trwania,

zawieszenie organizowania imprez artystycznych i rozrywkowych.

2.

Wojewoda może z powodu klęski żywiołowej lub w celu zapobieżenia epidemii albo ze

względu na żałobę, na czas niezbędny, zarządzić zawieszenie organizowania imprez określonych

w ust. 1 na terenie województwa lub jego części.

Podmiot prowadzący działalność kulturalną, udzielając zamówienia, o którym mowa w

art. 11 ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, którego wartość jest równa lub przekracza kwotę 130 000 złotych, zamieszcza ogłoszenie

o udzielanym zamówieniu na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej.

Zamówienie, o którym mowa w art. 37a, jest udzielane w sposób zapewniający przejrzystość,

równe traktowanie podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem

okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie.

Podmiot prowadzący działalność kulturalną nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem,

o którym mowa w art. 37a, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia,

nie później niż przed zawarciem umowy o wykonanie tego zamówienia, zastrzegł, że nie

mogą być one udostępniane.

Podmiot prowadzący działalność kulturalną zamieszcza niezwłocznie na swojej stronie

podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informację o udzieleniu zamówienia, o

którym mowa w art. 37a, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko podmiotu, z którym

zawarł umowę o wykonanie zamówienia, albo informację o nieudzieleniu tego zamówienia.

Działalność kulturalną organizowaną i prowadzoną przez kościelne osoby prawne regulują

odrębne przepisy.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności kulturalnej prowadzonej przez Ministra

Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości i ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2.

Ministrowie, o których mowa w ust. 1, w drodze rozporządzenia, mogą rozciągnąć stosowanie

przepisów ustawy w całości lub części na działalność kulturalną prowadzoną przez podległe

im lub nadzorowane przez nich jednostki organizacyjne, biorąc pod uwagę zakres działalności

kulturalnej prowadzonej przez te jednostki.

Do dnia 31 grudnia 2002 r. termin na podanie informacji o zamiarze i przyczynach likwidacji

wszystkich instytucji kultury, określony w art. 22 ust. 2, nie może być krótszy niż

12 miesięcy.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 840 oraz z 2023 r. poz. 951, 1688 i 1904), ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2393) oraz ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2022 r. poz. 385) w zakresie prowadzenia działalności kulturalnej w formach określonych w tych ustawach.

(pominięte)

1.

Wierzytelności Skarbu Państwa wobec instytucji kultury z tytułu odpłatnego nabycia,

na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu

nieruchomości

(Dz. U. poz. 464, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2023 r. poz. 344, z późn. zm., własności budynków i innych urządzeń oraz lokali, stwierdzone decyzjami wydanymi

na podstawie tych ustaw, wygasają z dniem 1 lipca 2005 r.

2.

Wykreślenie hipotek zabezpieczających wierzytelności Skarbu Państwa, o których mowa

w ust. 1, następuje na wniosek organizatora i podlega opłacie stałej w kwocie 30 zł.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 9 kwietnia 1968 r. o zezwoleniach na publiczną działalność artystyczną,

rozrywkową i sportową

2)

ustawa z dnia 26 kwietnia 1984 r. o upowszechnianiu kultury oraz o prawach i obowiązkach

pracowników upowszechniania kultury

(Dz. U. poz. 129, z 1988 r. poz. 132, z 1989 r. poz. 24 i 192 oraz z 1990 r. poz. 198);

3)

ustawa z dnia 28 grudnia 1984 r. o instytucjach artystycznych

(Dz. U. poz. 304 oraz z 1989 r. poz. 192).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia