Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 16 kwietnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie

W rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie

(Dz. U. poz. 987, z 2014 r. poz. 867 oraz z 2018 r. poz. 1175) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 13 w ust. 2 w tabeli 3.1 „Parametry eksploatacyjne linii kolejowych” w wierszu

trzecim lp. 1 otrzymuje brzmienie

1

Magistralne (0)

T ≥ 25

120 < Vmax ≤ 350

80 < Vmax ≤ 160

2)

w § 15 w ust. 5 w tabeli 3.2 „Warunki klasyfikacji torów kolejowych” w kolumnie 2

„dopuszczalna prędkość pociągów w km/h” liczbę „250” zastępuje się liczbą „350”;

3)

w § 31

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Przy projektowaniu układu geometrycznego torów i połączeń torów w płaszczyźnie poziomej

i pionowej powinno się stosować zasady obliczeń i dopuszczalne wartości parametrów

określone w normie PN-EN 13803 Kolejnictwo - Tor - Parametry projektowania toru w

planie - Tor o szerokości 1435 mm i większej, przy czym

1)

w odniesieniu do układu geometrycznego w płaszczyźnie poziomej powinno się stosować

metodę zmiany niedomiaru przechyłki oraz nagłej zmiany niedomiaru przechyłki,

2)

szczegółowe wartości parametrów należy uzgodnić z zarządcą infrastruktury kolejowej.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1aa w brzmieniu

„

1aa.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, przepisów ust. 2-4, § 24 ust. 2 pkt 3-5 oraz

§ 32-38 nie stosuje się.

”

,

c)

ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

W przypadku budowli kolejowych, które nie są objęte oceną zgodności z wymaganiami

zasadniczymi dla interoperacyjności systemu kolei, przy projektowaniu układu geometrycznego

torów i połączeń torów w płaszczyźnie poziomej i pionowej dopuszcza się stosowanie

zasad obliczeń i dopuszczalnych wartości parametrów określonych w ust. 2-4, § 24 ust.

2 pkt 3-5 oraz § 32-38.

”

;

4)

w § 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Liczba torów głównych na stacji powinna odpowiadać co najmniej liczbie torów szlakowych

wchodzących do danej stacji.

”

;

5)

w § 48 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Konstrukcja, stateczność i nośność obiektów inżynieryjnych powinny spełniać wymagania

Polskich Norm.

”

;

6)

w § 49

a)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

W obliczeniach statycznych konstrukcji nośnej obiektu należy uwzględniać przesunięcie

osi toru względem osi podłużnej obiektu.

7.

Wzniesienie toru na obiekcie inżynieryjnym powinno być określone przez projektanta.

”

,

b)

dodaje się ust. 13 w brzmieniu

„

13.

W przypadku braku technicznych możliwości zastosowania odbojnic w sposób określony

w ust. 12 dopuszcza się zastosowanie innych skutecznych metod przeciwdziałających

skutkom wykolejenia się taboru kolejowego.

”

;

7)

w § 50

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Światło mostów powinno się ustalać na podstawie obliczeń hydrologicznych dla maksymalnego

przepływu rocznego wody o prawdopodobieństwie wystąpienia przepływu miarodajnego nie

większym niż 0,5% dla wszystkich kategorii linii kolejowych, przy zachowaniu następujących

wymagań

1)

spód konstrukcji mostu powinien być wzniesiony ponad poziom wody maksymalnie spiętrzonej

nad wodami śródlądowymi nieżeglownymi

a)

co najmniej 1,00 m - na wodach uznanych za spławne oraz na ciekach niespławnych,

b)

co najmniej 0,50 m - na pozostałych wodach nieżeglownych,

c)

co najmniej 1,50 m - na wodach uznanych za żeglowne, pod przęsłami nieżeglownymi,

2)

spód konstrukcji mostu (przęseł) nad ciekami żeglownymi powinien być wzniesiony ponad

najwyższy poziom wody żeglownej zgodnie z wymogami danej klasy drogi wodnej,

3)

górna powierzchnia ciosu podłożyskowego podpory mostu kolejowego powinna być wzniesiona

co najmniej 0,50 m powyżej poziomu maksymalnej wody spiętrzonej,

4)

ze względu na warunki spływu lodów w wieloprzęsłowych mostach co najmniej jedno przęsło

w korycie głównym cieku powinno mieć rozpiętość nie mniejszą niż 1/5 szerokości lustra

wody przy jej średnim stanie.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Na mostach i wiaduktach wydziela się obustronne chodniki o szerokości nie mniejszej

niż 0,8 m, z wyjątkiem obiektów z naziomem, gdzie jest możliwe ukształtowanie ławy

torowiska.

”

;

8)

w § 52 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Dopuszcza się niestosowanie nisz, o których mowa w ust. 3, w przypadku

1)

tuneli liniowych jednotorowych wyposażonych w chodnik,

2)

tuneli liniowych wielotorowych wyposażonych w chodniki

- o minimalnej szerokości 0,8 m.

”

;

9)

w § 122

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Sieć gazowa o maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) mniejszym lub równym 0,5 MPa przebiegająca

przez obszar kolejowy powinna posiadać na granicy z tym obszarem zawór odcinający,

umożliwiający zamknięcie dopływu gazu w przypadku awarii sieci lub urządzeń gazowych

podłączonych do sieci.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Sieć gazowa o maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) większym niż 0,5 MPa przebiegająca

przez obszar kolejowy powinna mieć możliwość zamknięcia dopływu gazu w przypadku awarii

sieci lub urządzeń gazowych podłączonych do sieci.

”

;

10)

w § 125

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

kąt skrzyżowania rurociągu z torami kolejowymi prowadzonymi w tunelu o naziomie powyżej

10 m powinien być zbliżony do 90°, lecz nie mniejszy niż 30°,

1b)

kąt skrzyżowania rurociągu z torami kolejowymi prowadzonymi na obiekcie inżynieryjnym

(wiadukcie, estakadzie) powinien być zbliżony do 90°, lecz nie mniejszy niż 30°,

”

,

b)

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

rurociągi przeprowadzane pod torami kolejowymi powinny być układane w rurach ochronnych,

osłonowych lub przepustach z zachowaniem wymogów skrajni budowli, aby możliwy był

ich remont lub konserwacja w sposób niepowodujący zakłóceń w prowadzeniu ruchu pojazdów

kolejowych; dla rurociągów wodociągowych, ciepłowniczych i kanalizacyjnych końce rury

ochronnej należy wprowadzić do komory rewizyjnej lub studni rewizyjnej,

3)

rury ochronne, osłonowe lub przepusty, o których mowa w pkt 2, powinny być układane

na głębokości co najmniej 1,50 m od główki szyny oraz 0,50 m od dna rowu bocznego

odwadniającego tory kolejowe; rury ochronne i osłonowe powinny być zabezpieczone od

wpływów korozji elektrolitycznej,

4)

na wejściu i wyjściu rurociągu, z wyłączeniem gazociągu, pod tory kolejowe powinno

się wykonać komory rewizyjne lub studnie rewizyjne, z uwzględnieniem możliwości rozbudowy

lub modernizacji urządzeń kolejowych,

”

.

1.

Do budowli kolejowych, których budowa nie została zakończona przed dniem wejścia w

życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego

w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

2.

Do budowli kolejowych, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

1)

został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub wniosek o zatwierdzenie projektu

zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego,

2)

zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy

nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę

- stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem, z wyjątkiem § 125 pkt 2 i 3 rozporządzenia zmienianego w § 1, które

stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

3.

Na wniosek inwestora, złożony do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej

w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, do budowli kolejowych,

o których mowa w ust. 2, stosuje się § 125 pkt 2 i 3 rozporządzenia zmienianego w

§ 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.