Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 marca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie warunków krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne

Rozporządzenie określa

1)

warunki krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi

do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne;

2)

szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać pojazdy oraz urządzenia transportowe

i opakowania mające zastosowanie w przewozie towarów niebezpiecznych;

3)

warunki i tryb wydawania wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych,

a także wzór i sposób jego wypełniania.

Wojskowe świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych zgodne z wzorem

określonym na podstawie przepisów dotychczasowych i ich wtórniki, wystawione lub przedłużone

przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zachowują ważność przez okres,

na który zostały wystawione lub przedłużone.

1.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych, realizowany przez pojazdy sił zbrojnych lub

środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne, zwanymi dalej „środkami

transportu”, wymagający uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, monitorują właściwe jednostki organizacyjne za pomocą teleinformatycznego systemu

monitorowania przemieszczania wojsk.

2.

Monitorowanie przewozu towarów niebezpiecznych w siłach zbrojnych prowadzą jednostki

wojskowe właściwe w sprawach transportu i ruchu wojsk podległe Szefowi Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

1.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych należących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej niepodlegający obowiązkowi uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy

można wykonywać pojazdami dopuszczonymi do ruchu drogowego, zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, z późn. zm., oraz, jeżeli tak stanowi Umowa dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów

niebezpiecznych (ADR), sporządzona w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2023 r.

poz. 891), zwana dalej „ADR”, na podstawie dodatkowych badań technicznych potwierdzonych

przez okręgową stację kontroli pojazdów lub wojskową okręgową stację kontroli pojazdów.

2.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych należących do sił zbrojnych państw obcych

można wykonywać pojazdami należącymi do sił zbrojnych państw obcych lub pojazdami,

za które te siły są odpowiedzialne, jeżeli pojazdy spełniają warunki techniczne dotyczące

przewozu towarów niebezpiecznych wymagane dla tych pojazdów w państwie, w którym pojazd

jest zarejestrowany.

W krajowym przewozie towarów niebezpiecznych dopuszcza się stosowanie zbiorników służących

do napędu pojazdów oraz zbiorników przenośnych o pojemności większej niż określona

w 1.1.3.3 (a) ADR.

1.

W przypadku przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub środkami transportu, za które te Siły są odpowiedzialne

w stanie gotowości obronnej państwa czasu kryzysu lub czasu wojny, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 372 i 1728)

1)

członkowie załogi pojazdu przewożący towary niebezpieczne przechodzą wyłącznie szkolenie

stanowiskowe;

2)

prowadzi się dokumentację przewozową towarów niebezpiecznych w zakresie dokumentów

zdawczo-odbiorczych;

3)

dopuszcza się zwiększenie dopuszczalnej masy netto towarów klasy 1 na pojazd, o której

mowa w 7.5.5.2.1 ADR, przy czym masa brutto przewożonych towarów niebezpiecznych nie

może przekroczyć dopuszczalnej ładowności pojazdu;

4)

dopuszcza się przewóz oraz przejazd sprzętu wojskowego wraz z przysługującymi mu normami

należności stanowiącymi towary niebezpieczne;

5)

nie stosuje się przepisów § 3, § 22, § 23 pkt 4, § 24 i § 25 oraz § 28.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do przewozu towarów niebezpiecznych w stanie stałej gotowości

obronnej państwa, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

1)

zarządzenia kontroli mającej na celu sprawdzenie gotowości jednostki wojskowej (jednostek

wojskowych) do podjęcia działań zgodnie z przeznaczeniem lub

2)

przeprowadzenia szkolenia mającego na celu sprawdzenie gotowości jednostki wojskowej

(jednostek wojskowych) do podjęcia działań zgodnie z przeznaczeniem

- po uzyskaniu przez dowódcę (szefa) jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej zgody Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na przeprowadzenie tej kontroli

lub tego szkolenia.

3.

Zgoda Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, o której mowa w ust. 2, jest wydawana

na wniosek dowódcy (szefa) jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, który zawiera

1)

nazwę i adres jednostki wojskowej organizującej przewóz towarów niebezpiecznych;

2)

termin przewozu;

3)

trasę przejazdu;

4)

uzasadnienie wykonania przewozu;

5)

identyfikację przewożonego towaru niebezpiecznego wraz z określeniem jego masy w kilogramach

lub objętości w litrach.

W przypadku przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił

zbrojnych państw obcych lub środkami transportu, za które te siły zbrojne są odpowiedzialne

1)

członkowie załogi pojazdu przewożący towary niebezpieczne przechodzą wyłącznie szkolenie

stanowiskowe;

2)

prowadzi się dokumentację przewozową towarów niebezpiecznych w zakresie umożliwiającym

ich identyfikację przez wskazanie

a)

numeru rozpoznawczego towaru niebezpiecznego (UN), zgodnego z ADR,

b)

prawidłowej nazwy przewozowej,

c)

klasy towaru niebezpiecznego, a w przypadku klasy 1 także kodu klasyfikacyjnego,

d)

wzoru nalepek ostrzegawczych;

3)

dopuszcza się zwiększenie dopuszczalnej masy netto towarów klasy 1 na pojazd, o której

mowa w 7.5.5.2.1 ADR, przy czym masa brutto przewożonych towarów niebezpiecznych nie

może przekroczyć dopuszczalnej ładowności pojazdu;

4)

dopuszcza się przewóz oraz przejazd sprzętu wojskowego wraz z przysługującymi mu normami

należności stanowiącymi towary niebezpieczne.

Nadzór nad przewozem towarów niebezpiecznych realizowanym przez jednostkę wojskową

pod względem legalności i rzetelności sprawuje dowódca tej jednostki.

Wojskowy Dozór Techniczny, zwany dalej „WDT”, dokonuje sprawdzenia, na zasadach określonych

w ustawie, urządzeń transportowych należących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

w zakresie spełnienia postanowień rozporządzenia oraz sporządza protokoły przeprowadzonego

badania, a w przypadku pozytywnego wyniku badania wydaje decyzję dopuszczającą urządzenie

transportowe do eksploatacji.

Sprawdzenia w zakresie spełniania dodatkowych wymagań technicznych, określonych w

ADR, dotyczących wyposażenia lub przystosowania pojazdów do przewozu towarów niebezpiecznych,

dokonuje uprawniony diagnosta w dodatkowym badaniu technicznym pojazdu przeznaczonego

do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych wykonywanym w okręgowej stacji kontroli

pojazdów lub stacji kontroli pojazdów, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Podczas wykonywania dodatkowego badania technicznego pojazdu odpowiednio przystosowanego

lub wyposażonego do przewozu towarów niebezpiecznych uprawniony diagnosta stacji kontroli

pojazdów dokonujący badania technicznego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu

i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych

przy tych badaniach

(Dz. U. poz. 1232 oraz z 2011 r. poz. 604)rozporządzeniem Ministrów Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych i pojazdów

używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. poz. 974 oraz z 2016 r. poz. 1027) z zastrzeżeniem § 28, wystawia zaświadczenie, zgodne ze wzorem stanowiącym załącznik

nr 1 do rozporządzenia, o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym.

Zbiorniki cystern do przewozu materiałów ciekłych zapalnych powinny być poddawane

badaniom okresowym, pośrednim oraz doraźnym (nadzwyczajnym).

Badania okresowe należy wykonywać nie rzadziej niż co 6 lat w zakresie: rewizji zewnętrznej,

rewizji wewnętrznej, próby ciśnieniowej i próby szczelności.

1.

Badania pośrednie należy wykonywać jako próbę szczelności i rewizję zewnętrzną, po

każdym badaniu okresowym w terminach nie rzadziej niż co 3 lata.

2.

Badania pośrednie cystern wyłączonych z użytkowania na okres dłuższy niż 12 miesięcy

i poddanych zabiegom konserwacyjnym, potwierdzonym wyciągiem z rozkazu właściwego

dowódcy, przeprowadza się w zakresie rewizji zewnętrznej.

W przypadku gdy stan bezpieczeństwa zbiornika lub jego wyposażenia uległ zmianie na

skutek uszkodzenia, naprawy lub wymiany wyposażenia eksploatacyjnego, przeprowadza

się badanie doraźne (nadzwyczajne) w zakresie określonym przez WDT. Zakres badania

doraźnego (nadzwyczajnego) nie powinien wykraczać poza zakres badania okresowego,

o którym mowa w § 9.

1.

Podczas rewizji zewnętrznej należy wykonać zewnętrzną ocenę wizualną zbiornika cysterny

w miejscach dostępnych, sprawdzić działanie jego osprzętu i automatyki zabezpieczającej,

protokół z pomiarów rezystancji uziemienia oraz oznakowanie i wyposażenie pojazdu,

o którym mowa w § 23.

2.

Eksploatujący zapewnia wykonywanie i dokumentowanie pomiarów rezystancji uziemienia

przed każdym badaniem, o którym mowa w ust. 1, o ile w instrukcji eksploatacji cysterny

nie określono innych terminów.

1.

W trakcie rewizji wewnętrznej należy wykonać wizualną ocenę stanu ścianek zbiornika

cysterny, jego połączeń, wzmocnień oraz wyposażenia.

2.

Rewizję wewnętrzną wykonuje się po wystawieniu zaświadczenia zezwalającego na wejście

do wnętrza zbiornika.

3.

Treść zaświadczenia powinna stwierdzać, że zbiornik jest wolny od gazu, par i innych

pozostałości przewożonych materiałów niebezpiecznych lub stężenie pozostałości materiałów

niebezpiecznych jest mniejsze niż dopuszczalne dla pracy człowieka bez konieczności

użycia sprzętu ochronnego, a zawartość tlenu w atmosferze zbiornika umożliwia bezpieczną

pracę wewnątrz zbiornika.

4.

Zaświadczenie wystawia kierownik jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za cysternę

lub osoba przez niego upoważniona na podstawie pomiarów wykonanych przez odpowiednio

przeszkoloną osobę wyposażoną w odpowiednie urządzenie kontrolne do określania dopuszczalnego

stężenia i innych parametrów koniecznych do określenia atmosfery wewnątrz zbiornika.

5.

Urządzenie, którym wykonywane są powyższe pomiary, powinno posiadać stosowne dopuszczenia

do ich wykonywania wydane przez odpowiednie organy.

1.

Wartość ciśnienia próbnego podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej powinna być

zgodna z dokumentacją techniczną zbiornika cysterny lub specyfikacją techniczną i

określona na tabliczce fabrycznej.

2.

Temperatura czynnika próbnego podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej nie powinna

być niższa niż 10 °C i wyższa niż 50 °C, jeżeli w dokumentacji technicznej nie ustalono

innej temperatury.

3.

Próbę ciśnieniową należy wykonywać jako próbę hydrauliczną. W technicznie uzasadnionych

przypadkach, na pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej

za pojazd lub osoby przez niego upoważnionej, za zgodą Szefa WDT, próbę hydrauliczną

można zastąpić inną próbą lub badaniem innego rodzaju, jeżeli metodyka przeprowadzenia

takiej próby lub takiego badania została uzgodniona z Szefem WDT.

4.

Podczas próby ciśnieniowej należy równomiernie podnosić ciśnienie, aż do osiągnięcia

ciśnienia próbnego. Szybkość wzrostu ciśnienia od dopuszczalnego do próbnego nie powinna

przekraczać 1 bar/min, chyba że w dokumentacji technicznej została ustalona inna wartość.

Ciśnienie próbne utrzymuje się przez co najmniej 5 minut, obniża do ciśnienia roboczego,

ponownie podnosi się do ciśnienia próbnego i utrzymuje przez 5 minut, a następnie

obniża do ciśnienia roboczego i dokonuje oględzin urządzenia i osprzętu.

5.

Wynik próby ciśnieniowej uznaje się za pozytywny, jeżeli w czasie próby nie stwierdzono

1)

nieszczelności połączeń i wyposażenia;

2)

spadku ciśnienia podczas przeprowadzenia próby;

3)

widocznej trwałej deformacji zbiornika lub wyposażenia.

Na pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za cysternę

badanie, o którym mowa w § 9 albo 10, może być przeprowadzone w okresie do sześciu

miesięcy wcześniej przed wyznaczonym terminem, pod warunkiem, że termin badania zostanie

uzgodniony z Szefem WDT na co najmniej 14 dni przed nowym terminem badania.

1.

Podczas próby szczelności należy sprawdzić szczelność ścianek zbiornika cysterny i

zamontowanego na nim osprzętu oraz prawidłowość funkcjonowania całego wyposażenia.

2.

Próbie szczelności poddaje się zbiornik wraz z wyposażeniem. W przypadku zbiornika

wielokomorowego próbę szczelności należy wykonywać dla każdej komory oddzielnie.

3.

Próbę szczelności zbiornika należy przeprowadzać, jeżeli nie ma innych wymagań, przy

efektywnym ciśnieniu wewnętrznym równym najwyższemu ciśnieniu roboczemu, lecz nie

mniejszym niż 0,2 bara ciśnienia manometrycznego.

4.

Podczas próby szczelności sprawdza się szczelność zaworów dennych, spustowych i innego

wyposażenia. Otwór na urządzenie wentylacyjne powinien być zaślepiony, a działanie

urządzeń wentylacyjnych należy sprawdzić na stanowisku próbnym.

5.

Próbę szczelności należy przeprowadzać za pomocą czynnika roboczego lub wody albo

wody z użyciem farb wskaźnikowych lub luminoforów ultrafioletowych. Ciśnienie powinno

być podnoszone jednostajnie do wysokości ciśnienia próby szczelności z prędkością

1 bar/min i utrzymywane przez co najmniej 30 minut. W uzasadnionych przypadkach, na

pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za pojazd lub

osoby przez niego upoważnionej, za zgodą Szefa WDT, próba szczelności może zostać

przeprowadzona w inny sposób, jeżeli metodyka przeprowadzania takiej próby została

uzgodniona z Szefem WDT.

6.

Wynik próby szczelności uznaje się za pomyślny, jeżeli w czasie próby nie stwierdzono

1)

nieszczelności połączeń i wyposażenia;

2)

spadku ciśnienia podczas przeprowadzenia próby;

3)

widocznej trwałej deformacji zbiornika lub wyposażenia.

7.

Podczas wykonywania próby szczelności instalacja zasilania urządzenia płynem próbnym

powinna być szczelna.

Dokumentacja techniczna cysterny powinna zawierać

1)

dokumentację odbiorczą;

2)

dokumentację księgi rewizyjnej, którą tworzy zbiór protokołów i decyzji dotyczących

zbiornika cysterny;

3)

inne dokumenty wymienione w 1.8.7.7 ADR, jeżeli jest to wymagane.

Konstrukcja zbiorników cystern powinna spełniać wymagania określone pod 6.8.2.1 ADR,

z wyłączeniem stosowania norm wymienionych pod 6.8.2.6 ADR.

1.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

nieprzekraczającej 0,11 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze 50 °C powinny

być wyposażone w urządzenie wentylacyjne i w urządzenie zabezpieczające przed wydostaniem

się zawartości ze zbiornika w razie jego przewrócenia się.

2.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

nieprzekraczającej 0,11 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze 50 °C, niespełniające

wymagań określonych w ust. 1, muszą spełniać wymagania określone w § 19 lub § 20.

3.

Urządzenia wentylacyjne zbiorników cystern powinny zapewniać właściwą przepustowość

powietrza, oparów, przy napełnianiu lub opróżnianiu zbiornika, oraz zabezpieczyć zbiornik

przed nadmiernym wzrostem ciśnienia par.

1.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,11 MPa, nieprzekraczające 0,175 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze

50 °C, powinny być wyposażone w zawór bezpieczeństwa ustawiony na ciśnienie manometryczne

co najmniej 0,15 MPa, który powinien całkowicie otwierać się przy ciśnieniu nieprzekraczającym

ciśnienia próbnego.

2.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,11 MPa, nieprzekraczające 0,175 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze

50 °C, niespełniające wymagań określonych w ust. 1 muszą spełniać wymagania określone

w § 20.

1.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,175 MPa, ale nieprzekraczającej 0,3 MPa ciśnienia absolutnego, przy

temperaturze 50 °C, powinny być wyposażone w zawór bezpieczeństwa ustawiony na ciśnienie

manometryczne co najmniej 0,3 MPa, który powinien całkowicie otwierać się przy ciśnieniu

nieprzekraczającym ciśnienia próbnego.

2.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,175 MPa, ale nieprzekraczającej 0,3 MPa ciśnienia absolutnego, przy

temperaturze 50 °C, niespełniające warunków określonych w ust. 1 powinny być hermetycznie

zamykane.

1.

Każda komora zbiornika cysterny opróżnianego z dołu powinna być wyposażona w trzy

urządzenia zamykające, umieszczone jedno za drugim, niezależnie od siebie, z których

pierwsze powinno stanowić wewnętrzny zawór odcinający, przymocowany bezpośrednio do

zbiornika, drugie urządzenie umieszczone na każdym końcu króćca spustowego oraz trzecie

w postaci gwintowanego korka, zaślepek kołnierzowych lub innych urządzeń o podobnej

skuteczności.

2.

Wewnętrzny zawór odcinający komory zbiorników cysterny może być uruchamiany z góry

i z dołu, jego położenie otwarcia i zamknięcia powinno być możliwe do sprawdzenia

z poziomu ziemi. Urządzenie sterujące zaworem dennym powinno uniemożliwiać niezamierzone,

przypadkowe jego otwarcie. W przypadku uszkodzenia zewnętrznego układu sterowania

zawór denny musi zachować skuteczność. Zawór denny i jego gniazdo powinny być chronione

przed możliwością ich wyrwania pod działaniem zewnętrznych obciążeń lub tak skonstruowane,

aby nie powstała taka możliwość.

3.

Rozmieszczenie i kierunek zamknięcia zaworów zasuwowych zbiornika cysterny powinny

być wyraźnie widoczne.

4.

Urządzenia do napełniania i opróżniania komór zbiornika cysterny, włączając kołnierze

i gwintowane korki oraz kaptury ochronne, jeśli są, powinny być odpowiednio zabezpieczone

przed niezamierzonym otwarciem.

5.

Każdy zbiornik cysterny powinien być wyposażony w aparaturę kontrolno-pomiarową dobraną

odpowiednio do towaru niebezpiecznego, warunków przeprowadzania odczytu i parametrów

zbiornika.

6.

Zbiorniki cystern nie powinny być napełniane innymi towarami niebezpiecznymi niż te,

które zostały dopuszczone przez WDT. Czynniki robocze, które mogą reagować ze sobą

niebezpiecznie, mogą być przewożone w sąsiednich komorach tylko wtedy, gdy komory

te są oddzielone przegrodami o grubości ścianek równej lub większej od grubości ścianek

zbiornika oraz gdy napełnione komory są przedzielone pustą przestrzenią lub opróżnioną

komorą.

7.

Podczas napełniania i opróżniania zbiorników komór cysterny powinny być podejmowane

odpowiednie środki zapobiegające wydostawaniu się niebezpiecznych ilości towarów niebezpiecznych

i ich par.

8.

Każdy zbiornik cysterny powinien mieć metalową, odporną na korozję, trwale przymocowaną

i czytelną tabliczkę fabryczną zawierającą co najmniej następujące dane

1)

numer dopuszczenia typu, jeżeli występuje;

2)

nazwę lub znak wytwórcy;

3)

numer fabryczny;

4)

rok produkcji;

5)

najwyższe ciśnienie robocze - MPa lub bar - lub napis „bezciśnieniowe”;

6)

ciśnienie próbne - MPa lub bar;

7)

pojemność w m

8)

materiał zbiornika i wykładziny ochronnej, jeżeli występuje;

9)

datę (miesiąc i rok) odbioru technicznego.

9.

Tabliczka powinna być przymocowana do ścianki zbiornika cysterny lub do wspornika

przymocowanego do tej ścianki. Tabliczka powinna mieć co najmniej dwa nity o średnicy

łba płaskiego nie mniejszej niż 10 mm z oznaczeniem cechy kontroli jakości i inspektora

WDT.

10.

Na ściance zbiornika cysterny w pobliżu tabliczki fabrycznej powinny być wybite lub,

jeżeli może to mieć szkodliwy wpływ na ściankę, naniesione innym sposobem na trwałe

następujące dane

1)

nazwę lub znak wytwórcy;

2)

numer fabryczny;

3)

rok produkcji;

4)

znak kontroli jakości.

11.

Zbiornik cysterny powinien być oznakowany

1)

nalepkami ostrzegawczymi i oznaczeniami zgodnie z ADR;

2)

numerem ewidencyjnym nadanym przez WDT;

3)

terminem (miesiąc i rok) następnego badania.

12.

Oznakowanie określone w ust. 11 pkt 2 i 3 powinno być naniesione przez eksploatującego

białym lub czarnym kolorem na tylnej ściance zbiornika cysterny w jego górnej lewej

części. Wysokość liter i cyfr powinna mieścić się w granicach 40-60 mm. W technicznie

uzasadnionych przypadkach, za zgodą WDT, dopuszcza się inne miejsca oznakowania zbiornika.

Środki transportu wojskowego przewożące towary niebezpieczne powinny być przystosowane,

wyposażone i oznakowane zgodnie z ADR, RID lub ADN, z zastrzeżeniem § 23 i 28.

Pojazdy cystern do przewozu materiałów ciekłych zapalnych muszą spełniać następujące

wymagania

1)

tylna część pojazdu powinna być zaopatrzona na całej szerokości w zderzak zabezpieczający

przed uderzeniem z tyłu; odległość pomiędzy tylną ścianą zbiornika cysterny a tylną

częścią zderzaka powinna wynosić co najmniej 100 mm; odległość tę mierzy się od tylnego

punktu ściany zbiornika lub od wystającego osprzętu połączonego z przewożonym towarem

niebezpiecznym;

2)

pojazd powinien być wyposażony w główny wyłącznik akumulatora spełniający wymogi ADR;

3)

pojazd powinien być wyposażony w urządzenia uziemiające zgodnie z PN-S-48011;

4)

pojazd przewożący towar niebezpieczny, a także pojazd ze zbiornikiem próżnym niezneutralizowanym

powinien być oznakowany tablicami barwy pomarańczowej zgodnie z 5.3.2 ADR oraz znakiem

pojazdu specjalnego, zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministrów Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych i pojazdów

używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Pojazdy, dla których wymaga się wystawienia wojskowego świadectwa dopuszczenia do

przewozu towarów niebezpiecznych, podlegają sprawdzeniu w zakresie spełnienia dodatkowych

wymagań technicznych określonych w rozporządzeniu lub ADR oraz rozporządzeniu Ministrów Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych i pojazdów

używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących wyposażenia lub przystosowania tych pojazdów.

2.

Sprawdzenia w zakresie spełniania dodatkowych wymagań technicznych, o których mowa

w ust. 1, dokonuje w drodze badania technicznego uprawniona stacja kontroli pojazdów.

3.

Sprawdzenia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się po przedstawieniu przez użytkownika

pojazdu aktualnego protokołu wydanego przez WDT, zaświadczającego o pozytywnym wyniku

badania urządzenia podlegającego dozorowi technicznemu, zainstalowanego na tym pojeździe.

1.

Wojskowe świadectwo dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych wystawia WDT

na pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za pojazd lub

osoby przez niego upoważnionej złożony w postaci papierowej lub elektronicznej.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, kierownik jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej

za pojazd lub osoba przez niego upoważniona dołącza zaświadczenie o pozytywnym wyniku

przeprowadzonego dodatkowego badania technicznego pojazdu, wydane przez właściwą stację

kontroli pojazdów.

3.

Wojskowe świadectwo dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych wypełnia się

pismem maszynowym w języku polskim.

3a.

Termin ważności wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych

określa się na podstawie dokumentów wystawionych przez WDT oraz stację kontroli pojazdów.

Termin ważności wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych

nie może być dłuższy niż termin następnego badania urządzenia technicznego, określony

w protokole badania przeprowadzonego przez WDT oraz następny termin badania pojazdu,

określony w zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu

przeznaczonego do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych.

4.

W przypadku utraty wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych

WDT wydaje wtórnik tego świadectwa na pisemny wniosek kierownika jednostki organizacyjnej

odpowiedzialnej za pojazd lub osoby przez niego upoważnionej, złożony w postaci papierowej

lub elektronicznej.

4a.

W przypadku gdy pojazd został wycofany z eksploatacji lub przekazany innemu eksploatującemu,

albo po upływie terminu ważności wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów

niebezpiecznych oraz w przypadku zmiany istotnych cech konstrukcyjnych pojazdu, świadectwo

lub jego wtórnik zwraca się niezwłocznie jednostce organizacyjnej WDT, która je wystawiła.

5.

Wzór wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych określa

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Nie wystawia się świadectwa, o którym mowa w § 25, dla pojazdów wyłączonych z użytkowania

na okres dłuższy niż 12 miesięcy i poddanych zabiegom konserwacyjnym.

1.

Warunkiem przedłużenia ważności wojskowego świadectwa dopuszczenia pojazdu do przewozu

towarów niebezpiecznych jest posiadanie aktualnego protokołu przeprowadzonego badania

urządzenia technicznego, wydanego przez WDT oraz przedstawienie aktualnego zaświadczenia

o pozytywnym wyniku przeprowadzonego dodatkowego badania technicznego pojazdu, wydanego

przez stację kontroli pojazdów i oryginału wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu

towarów niebezpiecznych, o którego przedłużenie ważności występuje wnioskodawca.

2.

Do przedłużenia wojskowego świadectwa dopuszczenia pojazdów do przewozu towarów niebezpiecznych

mają zastosowanie przepisy § 25 ust. 1 rozporządzenia.

1.

Statki, dla których przepisy ADN wymagają wystawienia odpowiedniego świadectwa dopuszczenia

do przewozu towarów niebezpiecznych, zwanego dalej „świadectwem dopuszczenia statku

ADN”, podlegają sprawdzeniu w zakresie spełnienia dodatkowych wymagań technicznych,

określonych w ustawie, dotyczących wyposażenia lub przystosowania tych statków.

2.

Sprawdzenia spełnienia przez statki dodatkowych wymagań technicznych, o których mowa

w ust. 1, dokonuje WDT na zasadach określonych w ustawie i wystawia protokół przeprowadzonego

badania.

3.

Statki przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych podlegają inspekcji w zakresie

wyposażenia oraz dokumentów związanych z przewozem towarów niebezpiecznych.

1.

Pojazdy sił zbrojnych przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych zarejestrowane

po dniu wejścia w życie rozporządzenia muszą spełniać wszystkie wymagania techniczne

dotyczące pojazdów zgodne z umową ADR.

2.

Pojazdy zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, a niespełniające

wymogów umowy ADR, mogą być wykorzystywane do przewozu towarów niebezpiecznych do

czasu wycofania ich z eksploatacji w siłach zbrojnych, z zastrzeżeniem § 23.

Cysterny sił zbrojnych do przewozu materiałów klasy 3 według ADR wytworzone, eksploatowane

i objęte dozorem technicznym przez WDT, przed dniem wejścia w życie rozporządzenia,

a niespełniające wymogów umowy ADR, mogą być eksploatowane do czasu wycofania ich

z eksploatacji w siłach zbrojnych na zasadach określonych w rozporządzeniu.

Zbiorniki wytworzone do dnia 31 grudnia 1990 r. ze stopu aluminium AlMg2 (PA-2), dla

których minimalna grubość ścianki zbiornika wynosi co najmniej 4,6 mm, uważa się za

spełniające wymagania konstrukcyjne dotyczące minimalnej grubości ścianki zbiornika

określone w 6.8.2.1 ADR.

Cysterny do przewozu materiałów ciekłych zapalnych wytworzone i objęte dozorem technicznym

przed wejściem w życie rozporządzenia powinny spełniać wymagania w zakresie konstrukcji,

wyposażenia, dokumentacji, oznaczeń i badań technicznych określone w § 8-21 i 30.

Opakowania wprowadzone na wyposażenie sił zbrojnych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia,

a niespełniające wymogów umowy ADR, RID i ADN, mogą być eksploatowane do czasu wycofania

ich z eksploatacji w siłach zbrojnych na zasadach określonych w rozporządzeniu.

Wyłączeniu w zakresie certyfikacji oraz oznakowania napisami podlegają opakowania

stosowane do przechowywania oraz przewozu towarów niebezpiecznych klasy 1 oraz klasy

6.1 - środki bojowe, które zostały wyprodukowane do dnia 31 grudnia 2002 r., pod warunkiem

zachowania ich należytego stanu technicznego oraz oznakowania nalepkami ostrzegawczymi,

zgodnie z kryterium klasyfikacyjnym dla danego towaru niebezpiecznego.

Świadectwo dopuszczenia pojazdu ADR wystawione lub przedłużone przed dniem wejścia

w życie rozporządzenia zachowuje swoją ważność przez okres, na który zostało wystawione

lub przedłużone.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia