Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 kwietnia 2024 r. w sprawie warunków, sposobu i trybu zaopatrywania pacjentów szpitala w znaki identyfikacyjne oraz sposobu postępowania w razie stwierdzenia ich braku

1.

Pacjenta zaopatruje się w znak identyfikacyjny przy przyjęciu do szpitala, po ustaleniu

jego tożsamości.

2.

Pacjenta, którego tożsamości nie można ustalić przy przyjęciu do szpitala, zaopatruje

się w znak identyfikacyjny zawierający oznaczenie „NN” oraz dodatkowe oznaczenie numeryczne,

umożliwiające identyfikację pacjenta do czasu ustalenia jego tożsamości.

3.

Pacjenta, który potrzebuje natychmiastowego udzielenia świadczenia zdrowotnego ze

względu na zagrożenie życia lub zdrowia, zaopatruje się w znak identyfikacyjny niezwłocznie

po udzieleniu takiego świadczenia.

1.

Noworodka urodzonego w szpitalu zaopatruje się w znak identyfikacyjny niezwłocznie

po urodzeniu.

2.

Czynności, o której mowa w ust. 1, dokonuje się w obecności matki lub innej osoby

bliskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1545, 1675, 1692 i 1972) obecnej przy porodzie, chyba że przebieg porodu na to nie pozwala.

3.

Adnotacji o dokonaniu czynności, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w indywidualnej

dokumentacji medycznej noworodka oraz indywidualnej dokumentacji medycznej matki.

Znak identyfikacyjny umieszcza się w indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta

oraz na opasce albo na zdjęciu - w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 1.

1.

Opaskę ze znakiem identyfikacyjnym zakłada się na nadgarstek pacjenta, a w przypadku

gdy jest to niemożliwe albo niewskazane ze względu na przebieg procesu leczenia, w

okolicy kostki kończyny dolnej.

2.

W przypadku noworodka opaskę ze znakiem identyfikacyjnym zakłada się na oba nadgarstki,

a gdy jest to niemożliwe albo niewskazane ze względu na przebieg procesu leczenia,

w okolicy kostki obu kończyn dolnych albo na nadgarstek i w okolicy kostki kończyny

dolnej.

3.

Opaska ze znakiem identyfikacyjnym powinna być zapięta w sposób zapewniający jej utrzymanie

się na nadgarstku lub okolicy kostki kończyny dolnej pacjenta w trakcie jego pobytu

w szpitalu.

1.

W przypadku gdy założenie opaski ze znakiem identyfikacyjnym dziecku, które nie ukończyło

szóstego roku życia, w sposób określony w § 4 ust. 1 nie jest możliwe, za zgodą matki

lub innej osoby bliskiej, lub opiekuna faktycznego wykonuje się zdjęcie dziecka, na

którym umieszcza się znak identyfikacyjny i umieszcza się to zdjęcie w widocznym miejscu

na łóżku dziecka albo na inkubatorze.

2.

W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 1, na łóżku dziecka albo na inkubatorze

umieszcza się opaskę ze znakiem identyfikacyjnym.

Adnotacji o okolicznościach uniemożliwiających założenie opaski ze znakiem identyfikacyjnym

w sposób określony w § 4 ust. 1 oraz oświadczenia o wyrażeniu zgody na wykonanie i

umieszczenie na łóżku albo na inkubatorze zdjęcia dziecka, albo o braku takiej zgody,

dokonuje się w indywidualnej dokumentacji medycznej dziecka.

1.

Przy wypisywaniu pacjenta ze szpitala, po sprawdzeniu zgodności znaku identyfikacyjnego

umieszczonego na opasce, a w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 1, na zdjęciu dziecka,

ze znakiem identyfikacyjnym umieszczonym w indywidualnej dokumentacji medycznej, opaskę

ze znakiem identyfikacyjnym albo zdjęcie wydaje się pacjentowi albo jego matce lub

innej osobie bliskiej, lub opiekunowi faktycznemu.

2.

W przypadku, o którym mowa w § 4 ust. 2, drugą opaskę ze znakiem identyfikacyjnym

dołącza się do indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta.

3.

Adnotacji o dokonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w indywidualnej

dokumentacji medycznej pacjenta.

1.

W przypadku stwierdzenia braku albo zniszczenia opaski ze znakiem identyfikacyjnym

albo zdjęcia, niezwłocznie potwierdza się tożsamość pacjenta i zakłada się pacjentowi

albo umieszcza na łóżku albo na inkubatorze nową opaskę ze znakiem identyfikacyjnym

albo zdjęcie.

2.

Adnotacji o okolicznościach, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w indywidualnej

dokumentacji medycznej pacjenta.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.