Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 marca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie należności funkcjonariuszy Straży Granicznej za podróże służbowe, przeniesienia lub delegowania

Rozporządzenie określa wysokość, warunki oraz sposób ustalania należności przysługujących

funkcjonariuszowi Straży Granicznej z tytułu podróży służbowych odbywanych na obszarze

kraju, a także w razie przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości albo

delegowania do czasowego pełnienia służby, podmioty właściwe do podejmowania decyzji

w tych sprawach, zakres pojęcia podróży służbowej oraz terminy wypłaty należności.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2023 r.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej;

2)

funkcjonariusz - funkcjonariusza Straży Granicznej;

3)

funkcjonariusz przeniesiony z urzędu - funkcjonariusza przeniesionego do pełnienia

służby w innej miejscowości z inicjatywy organu Straży Granicznej;

4)

funkcjonariusz przeniesiony na własną prośbę - funkcjonariusza przeniesionego do pełnienia

służby w innej miejscowości na własny wniosek;

5)

podróż służbowa - określony w pisemnym lub ustnym poleceniu wyjazdu służbowego okres

od wyjazdu funkcjonariusza w celu wykonywania czynności służbowych na obszarze kraju

poza stałe miejsce pełnienia służby do powrotu;

6)

stałe miejsce pełnienia służby - miejscowość, w której funkcjonariusz pełni służbę;

7)

członek rodziny - członków rodziny funkcjonariusza, o których mowa w art. 93 ustawy,

według stanu rodziny w dniu przesiedlenia się do określonej miejscowości;

8)

miejscowość pobliska - miejscowość, o której mowa w art. 92 ust. 3 ustawy;

9)

przesiedlenie się do określonej miejscowości - zmianę miejsca pobytu funkcjonariusza

i członków rodziny, przewóz urządzeń domowych i zameldowanie się ich w tej miejscowości

na pobyt

a)

stały,

b)

czasowy ponad 2 miesiące - jeżeli funkcjonariuszowi została przydzielona kwatera tymczasowa

na podstawie art. 100 ust. 4 ustawy;

10

jednostka - Komendę Główną Straży Granicznej, Wyższą Szkołę Straży Granicznej, Biuro

Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, oddział Straży Granicznej, ośrodek Straży Granicznej

i ośrodek szkolenia Straży Granicznej;

11

kierownik - kierownika komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, Rektora-Komendanta

Wyższej Szkoły Straży Granicznej, Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej,

komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta ośrodka Straży Granicznej i komendanta

ośrodka szkolenia Straży Granicznej.

1.

Funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej przysługują

1)

diety na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej;

2)

zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości

stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem;

3)

zwrot kosztów noclegów bądź ryczałt za nocleg;

4)

ryczałt na dojazdy środkami komunikacji miejscowej;

5)

zwrot innych udokumentowanych wydatków, koniecznych w podróży służbowej.

2.

Funkcjonariuszowi, który wykonuje czynności służbowe na obszarze powiatu, z tytułu

podróży służbowej w granicach administracyjnych powiatu lub powiatu sąsiedniego, trwającej

nie dłużej niż 12 godzin, przysługuje wyłącznie zwrot kosztów przejazdów, o których

mowa w ust. 1 pkt 2. Odbycie takiej podróży służbowej następuje na podstawie ustnego

polecenia wyjazdu służbowego.

3.

Należności, o których mowa w ust. 1, nie przysługują funkcjonariuszowi odbywającemu

podróż służbową w składzie jednostki pływającej albo przebywającemu na tej jednostce

- za czas wykonywania przez niego zadań służbowych.

1.

Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

2.

Jeżeli podróż służbowa trwa

1)

nie dłużej niż dobę i wynosi

a)

mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,

b)

od 8 do 12 godzin - przysługuje połowa diety,

c)

ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

dobę i dłużej - za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną,

ale rozpoczętą dobę

a)

do 8 godzin - przysługuje połowa diety,

b)

ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

3.

Dieta nie przysługuje

1)

za czas pobytu w miejscowości zamieszkania funkcjonariusza lub zameldowania na pobyt

stały albo w stałym miejscu pełnienia służby bądź w czasie leczenia w zakładzie leczniczym;

2)

w przypadkach, w których funkcjonariuszowi zapewniono bezpłatne wyżywienie, obejmujące

śniadanie, obiad oraz kolację, w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.

4.

Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując,

że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie - 25 % diety;

2)

obiad - 50 % diety;

3)

kolacja - 25 % diety.

5.

Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 4, dokonuje się poprzez odjęcie od sumy diet przysługujących

za czas podróży służbowej części diet z tytułu zapewnionego bezpłatnego wyżywienia.

1.

Zwrot kosztów przejazdów obejmuje cenę biletu środka transportu właściwego do odbycia

podróży służbowej wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej funkcjonariuszowi

ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje.

2.

Zwrot kosztów przejazdów nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż służbową

pojazdem służbowym lub innym służbowym środkiem transportu.

1.

Rodzaj i klasę środka transportu właściwego do odbycia podróży służbowej określa podmiot,

o którym mowa w § 22, w poleceniu wyjazdu służbowego, uwzględniając posiadane przez

funkcjonariusza uprawnienia do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych oraz połączenia

na danej trasie.

2.

Odbycie podróży służbowej samolotem wymaga zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej.

3.

Funkcjonariusz, który w czasie podróży służbowej na obszarze kraju towarzyszy przedstawicielom

państw obcych przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, odbywa przejazd

tym samym środkiem transportu i w tej samej klasie, którym podróżują przedstawiciele

państw obcych.

1.

W celu rozliczenia kosztów podróży służbowej podmiot, o którym mowa w § 22, za stałe

miejsce pełnienia służby może uznać miejscowość zamieszkania funkcjonariusza albo

miejscowość, w której funkcjonariusz wykonuje czynności służbowe, jeżeli nie spowoduje

to zwiększenia kosztów podróży służbowej.

2.

Podmiot, o którym mowa w § 22, może na wniosek funkcjonariusza wyrazić zgodę na przejazdy

w podróży służbowej samochodem, motocyklem albo motorowerem, który nie pozostaje w

dyspozycji Straży Granicznej, zwanym dalej „pojazdem”. W tym przypadku funkcjonariuszowi

przysługuje zwrot kosztów przejazdu według stawek za 1 km przebiegu, nie wyższych

niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm..

3.

W przypadku odbywania podróży służbowej pojazdem przez więcej niż jednego funkcjonariusza

zwrot kosztów przejazdu przysługuje wyłącznie jego posiadaczowi.

1.

Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży służbowej funkcjonariuszowi przysługuje

ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20

% diety.

2.

Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż

służbową pojazdem służbowym lub pojazdem albo gdy nie ponosi kosztów, na których pokrycie

przeznaczony jest ten ryczałt.

1.

Funkcjonariuszowi, któremu w czasie podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego noclegu,

przysługuje zwrot kosztów noclegu w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie,

w wysokości stwierdzonej rachunkiem.

2.

Funkcjonariuszowi, któremu w czasie podróży służbowej nie zapewniono noclegu i który

nie przedstawił rachunku za nocleg w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi

hotelarskie, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150 % diety.

3.

Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg obejmuje co najmniej 6 godzin przypadających

pomiędzy godzinami 21.00 i 7.00.

4.

Zwrot kosztów noclegu w podróży służbowej lub ryczałt za nocleg nie przysługuje funkcjonariuszowi

1)

za czas przejazdu oraz za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby, w miejscowości

zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały;

2)

gdy z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne połączenie komunikacyjne,

umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia służby lub do miejscowości

zamieszkania będącej miejscowością pobliską;

3)

w czasie wykonywania zadań służbowych pomiędzy godzinami 21.00 i 7.00, z wyjątkiem

przypadków, gdy zadania te wymagają korzystania z usług hotelarskich.

5.

W przypadku niewyodrębnienia w rachunku, o którym mowa w ust. 1, kosztów noclegu i

kosztów wyżywienia, do rozliczenia kosztów podróży służbowej funkcjonariusz dołącza

oświadczenie o uwzględnieniu w rachunku kosztów wyżywienia. Przepisy § 4 ust. 4 i

5 stosuje się odpowiednio.

1.

Funkcjonariuszowi, który ze względu na brak możliwości uzyskania noclegu w miejscowości

stanowiącej cel podróży służbowej korzystał z noclegu w miejscowości pobliskiej, przysługuje

również zwrot kosztów przejazdu publicznym środkiem komunikacji z miejscowości stanowiącej

cel podróży służbowej do miejscowości pobliskiej i z powrotem.

2.

Zwrot kosztów, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa

podróż służbową pojazdem służbowym, innym służbowym środkiem transportu lub pojazdem

albo gdy nie ponosi tych kosztów.

Funkcjonariuszowi przebywającemu w podróży służbowej przysługuje zwrot kosztów przejazdu

do miejscowości zamieszkania i z powrotem w dniu wolnym od służby tylko wtedy, gdy

spowoduje to zmniejszenie łącznych kosztów podróży. Warunek ten nie dotyczy funkcjonariusza

przebywającego w podróży służbowej trwającej dłużej niż 10 dni.

1.

Funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową przyznaje się, na jego wniosek, zaliczkę

na niezbędne koszty podróży, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany do rozliczenia kosztów podróży służbowej i pobranej

zaliczki w terminie 14 dni od dnia powrotu z podróży służbowej. W szczególnie uzasadnionych

przypadkach jednostka, o której mowa w ust. 8, może wyrazić zgodę na przedłużenie

okresu przewidzianego do rozliczenia.

3.

Fakt zapewnienia funkcjonariuszowi będącemu w podróży służbowej noclegu lub wyżywienia

odnotowuje na pisemnym poleceniu wyjazdu służbowego kierownik realizujący te świadczenia

lub osoba przez niego upoważniona, wskazując, czy świadczenie było odpłatne czy nieodpłatne.

4.

W przypadku gdy w podróży służbowej rozpoczętej na podstawie ustnego polecenia wyjazdu

służbowego funkcjonariuszowi zapewniono nocleg lub wyżywienie, o fakcie tym kierownik

realizujący te świadczenia albo osoba przez niego upoważniona powiadamia jednostkę,

o której mowa w ust. 8, wskazując, czy świadczenie było odpłatne czy nieodpłatne.

5.

Wypłata należności z tytułu podróży służbowej następuje w terminie 14 dni od dnia

przedłożenia dokumentów (rachunki, bilety) potwierdzających wysokość poniesionych

wydatków nieobjętych ryczałtami oraz oświadczenia o okolicznościach mających wpływ

na prawo do diet, ryczałtów lub zwrotu innych kosztów podróży bądź na ich wysokość.

W uzasadnionych przypadkach jednostka, o której mowa w ust. 8, może podjąć decyzję

o przedłużeniu do 30 dni terminu wypłaty należności z tytułu podróży służbowej.

6.

W przypadku gdy nie jest możliwe określenie kosztów przejazdów na podstawie biletów,

jednostka, o której mowa w ust. 8, może w szczególnie uzasadnionych okolicznościach

uwzględnić pisemne oświadczenie funkcjonariusza w sprawie ich wysokości i dokonać

zwrotu kosztów w wysokości iloczynu najkrótszej odległości drogowej do miejscowości

stanowiącej cel podróży i 8,8 % maksymalnej stawki za 1 km przebiegu pojazdu dla samochodu

osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cmart. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

7.

(uchylony).

8.

Wypłaty zaliczki na niezbędne koszty podróży, rozliczenia kosztów i wypłaty należności

z tytułu podróży służbowej dokonuje jednostka Straży Granicznej, właściwa ze względu

na zaopatrzenie finansowe funkcjonariusza.

1.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu przysługują

1)

diety dla niego i członków rodziny, za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym

miejscu zamieszkania;

2)

zwrot kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania funkcjonariusza oraz osób,

o których mowa w pkt 1;

3)

ryczałt z tytułu przeniesienia;

4)

zasiłek osiedleniowy;

5)

przewóz urządzeń domowych;

6)

ryczałt na pokrycie kosztów jednorazowego przejazdu w przypadku, o którym mowa w §

14.

2.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu do miejscowości, w której jest zameldowany

na pobyt stały, albo do miejscowości, w której zamieszkują członkowie rodziny, przysługuje

wyłącznie zwrot kosztów przejazdu i diety za czas przejazdu. Należności te nie przysługują

funkcjonariuszowi, który otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby

na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 97 ust. 3 ustawy.

3.

Funkcjonariuszowi

1)

przeniesionemu z urzędu, który

a

został zwolniony ze stanowiska kursant lub student i mianowany na stanowisko służbowe

w innej miejscowości,

b)

został zawieszony w czynnościach służbowych i przeniesiony w związku z likwidacją

jednostki, placówki Straży Granicznej lub dywizjonu Straży Granicznej albo komórki

organizacyjnej jednostki, w strukturze których występowało stanowisko służbowe funkcjonariusza,

c)

w związku z przeniesieniem służbowym przesiedlił się z miejscowości pobliskiej do

miejscowości będącej nowym, stałym miejscem pełnienia służby,

2)

przeniesionemu na własną prośbę

- przysługują wyłącznie należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

Funkcjonariuszowi przeniesionemu z urzędu, którego członkowie rodziny pozostali w

miejscowości dotychczasowego zamieszkania, przysługuje po upływie każdego pełnego

miesiąca kalendarzowego ryczałt na pokrycie kosztów jednorazowego przejazdu ze stałego

miejsca pełnienia służby do miejscowości zamieszkania tych członków rodziny i z powrotem,

w wysokości iloczynu najkrótszej odległości drogowej do miejscowości stanowiącej cel

podróży i 8,8 % maksymalnej stawki za 1 km przebiegu pojazdu dla samochodu osobowego

o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cmart. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Należności te nie przysługują funkcjonariuszowi, który otrzymuje zwrot kosztów dojazdu

do miejsca pełnienia służby na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 97 ust.

3 ustawy.

1.

Diety dla członka rodziny wynoszą 75 % diety przysługującej funkcjonariuszowi.

2.

Wypłata diet oraz zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 1 i 2,

następuje w wysokości ustalonej według stawek i cen obowiązujących w dniu przejazdu

do nowego miejsca służby funkcjonariusza. Przepisy § 4 ust. 1, § 5 ust. 1 i § 6 ust.

1 stosuje się odpowiednio.

1.

Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje w przypadku przesiedlenia się do miejscowości,

do której funkcjonariusz został przeniesiony.

2.

Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje również funkcjonariuszowi, który w związku

z brakiem możliwości otrzymania lokalu mieszkalnego w miejscowości, do której został

służbowo przeniesiony, przesiedlił się do miejscowości pobliskiej.

3.

Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 2, ryczałt z tytułu przeniesienia nie przysługuje,

jeżeli przesiedlił się z innej miejscowości pobliskiej.

4.

Funkcjonariuszowi, któremu wypłacono ryczałt z tytułu przeniesienia, nie przysługuje

prawo do ryczałtu w razie przesiedlenia się do miejscowości będącej poprzednio stałym

miejscem pełnienia służby.

1.

Ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje

1)

funkcjonariuszowi posiadającemu rodzinę - w wysokości 100 %,

2)

funkcjonariuszowi nieposiadającemu rodziny - w wysokości 50 %

- miesięcznego uposażenia przysługującego funkcjonariuszowi w dniu jego przesiedlenia

się do określonej miejscowości, zwanego dalej „uposażeniem”.

2.

Funkcjonariusz posiadający rodzinę, której nie wszyscy członkowie przesiedlili się

z nim do miejscowości, do której został przeniesiony, otrzymuje połowę ryczałtu określonego

w ust. 1 pkt 1. Pozostałą część ryczałtu wypłaca się z chwilą przesiedlenia się wszystkich

członków rodziny.

1.

Funkcjonariuszowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się na pobyt

stały, przysługuje, niezależnie od ryczałtu za przeniesienie, zasiłek osiedleniowy.

2.

Zasiłek osiedleniowy przysługuje

1)

funkcjonariuszowi posiadającemu rodzinę - w wysokości 200 %,

2)

funkcjonariuszowi nieposiadającemu rodziny - w wysokości 50 %

- uposażenia.

3.

Funkcjonariuszowi posiadającemu rodzinę, której nie wszyscy członkowie przesiedlili

się z nim do miejscowości, do której został on przeniesiony, przysługuje zasiłek osiedleniowy

w wysokości 50 % uposażenia. Pozostałą część zasiłku wypłaca się z chwilą przesiedlenia

się wszystkich członków rodziny. Przepisy § 16 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Przewozu urządzeń domowych dokonuje jednostka, do której funkcjonariusz został przeniesiony.

2.

W razie braku możliwości dokonania przewozu funkcjonariuszowi przysługuje zwrot poniesionych

kosztów przewozu urządzeń domowych obejmujących koszty: opakowania, prac załadunkowych

i wyładunkowych oraz transportu.

3.

Zwrotu kosztów przewozu urządzeń domowych dokonuje jednostka, o której mowa w ust.

1, na podstawie przedstawionych rachunków.

4.

Przewóz urządzeń domowych albo zwrot kosztów ich przewozu nie przysługuje w razie

przeniesienia funkcjonariusza do poprzedniego miejsca pełnienia służby.

1.

Należności, o których mowa w § 13, ustala i wypłaca na pisemny wniosek funkcjonariusza

jednostka, do której został on przeniesiony, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

2.

Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 13 ust. 2, funkcjonariusz dołącza

pisemne oświadczenie potwierdzające miejsce jego zameldowania oraz pisemne oświadczenie

o faktycznym miejscu zakwaterowania.

3.

Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 3-5, funkcjonariusz

dołącza pisemne oświadczenie potwierdzające fakt zameldowania jego i członków rodziny

w nowym miejscu zamieszkania.

1.

Funkcjonariuszowi delegowanemu na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby

w innej miejscowości z urzędu przysługują należności, o których mowa w § 3 ust. 1

i § 14, według kryteriów określonych w § 4, § 8 ust. 2 i § 9 ust. 4 pkt 1.

2.

Funkcjonariuszowi, delegowanemu na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby

w innej miejscowości na własną prośbę, przysługują należności, o których mowa w §

3 ust. 1 pkt 2 i § 14.

3.

Należności, o których mowa w ust. 1 i 2, nie przysługują funkcjonariuszowi otrzymującemu

na podstawie przepisów odrębnych zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby.

4.

Do ustalenia i wypłaty należności, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy § 20 stosuje

się odpowiednio.

5.

Funkcjonariuszowi delegowanemu przyznaje się, na jego wniosek, zaliczkę na niezbędne

koszty podróży w wysokości wynikającej z wstępnej kalkulacji tych kosztów. Przepisy

§ 12 ust. 2, 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

6.

Zaliczkę, o której mowa w ust. 5, wypłaca jednostka, do której funkcjonariusz został

delegowany.

Decyzje w sprawie podróży służbowej, przeniesień i delegowania, obejmujące w szczególności

wydanie polecenia odbycia podróży służbowej, podejmuje

1)

minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważniona przez niego osoba - w stosunku

do Komendanta Głównego Straży Granicznej;

2)

Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważniona przez niego osoba - w stosunku

do zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej, kierowników i funkcjonariuszy

pozostających w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej;

3)

kierownik lub upoważniona przez niego osoba - w stosunku do podległych kierownikowi

funkcjonariuszy.

1.

Do funkcjonariusza skierowanego w podróż służbową lub delegowanego przed dniem wejścia

w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez

okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

2.

Do funkcjonariusza przeniesionego do nowego miejsca pełnienia służby przed dniem wejścia

w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r.

w sprawie należności za podróże służbowe funkcjonariuszy Straży Granicznej

(Dz. U. poz. 964).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2006 r.