Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 lutego 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

1.

Ustawa określa

1)

cel działalności, zadania oraz organizację Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, zwanego

dalej „Funduszem”;

2)

zasady funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów;

3)

zasady umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych;

4)

zasady przygotowywania i przeprowadzania przymusowej restrukturyzacji;

4a

zasady wykonywania zadań organu do spraw restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

CCP, o których mowa w rozporządzeniu nr 2021/23;

5)

zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji w celu realizacji zadań Funduszu.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do Banku Gospodarstwa Krajowego.

3.

Przepisów działu II, działu V rozdziału 2 oddziału 1, art. 318, art. 319, art. 330

ust. 3 pkt 1, art. 331 oraz działu IX rozdziału 1 nie stosuje się do banków hipotecznych.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

bank - bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo bankowe;

2)

bank w restrukturyzacji - bank, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

2a)

bank zrzeszający - bank, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych;

2b)

CCP - CCP, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 648/2012;

2c

CCP w restrukturyzacji - CCP, wobec którego Fundusz wydał decyzję o objęciu restrukturyzacją

i uporządkowaną likwidacją;

3)

deponent - osobę lub podmiot uprawnione do świadczenia pieniężnego, o których mowa

w art. 20 i art. 21;

3a)

dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013 - dom maklerski

a)

wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w art. 110ac ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, lub

b)

o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a lub b lub ust. 5 rozporządzenia nr 2019/2033;

4)

dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego

- finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, która

a)

nie jest podmiotem zależnym w stosunku do banku, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia nr 2019/2033, objętej wymogiem

dotyczącym kapitału założycielskiego w wysokości 750 000 euro, której udzielono zezwolenia

w tym samym państwie członkowskim, w którym siedzibę ma ta spółka, oraz

b)

nie jest podmiotem zależnym w stosunku do finansowej spółki holdingowej, inwestycyjnej

spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, mających

siedzibę w tym samym państwie członkowskim, w którym siedzibę ma ta spółka;

5)

dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego - dominującą finansową

spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia

nr 575/2013;

5a)

dominująca inwestycyjna spółka holdingowa z państwa członkowskiego - inwestycyjną

spółkę holdingową, która

a)

nie jest podmiotem zależnym w stosunku do firmy inwestycyjnej, o której mowa w art.

4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia nr 2019/2033, objętej wymogiem dotyczącym kapitału

założycielskiego w wysokości 750 000 euro, której zezwolenia na wykonywanie działalności

maklerskiej udzielono w tym samym państwie członkowskim, w którym siedzibę ma ta spółka,

oraz

b)

nie jest podmiotem zależnym w stosunku do inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej

spółki holdingowej o działalności mieszanej, mających siedzibę w tym samym państwie

członkowskim, w którym siedzibę ma ta spółka, oraz

c)

nie jest dominującą finansową spółką holdingową z państwa członkowskiego;

6)

(uchylony)

7)

działalność bankowa - wykonywanie przez bank czynności, o których mowa w art. 5 lub

art. 6 ustawy - Prawo bankowe;

8)

działalność maklerska - działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz działalność, o której mowa w art. 69 ust. 4 tej ustawy, o ile jest wykonywana

łącznie z działalnością, o której mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy;

8a)

działanie w ramach przymusowej restrukturyzacji - podjęcie przez Fundusz decyzji o

wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 101 ust. 7 lub art. 102

ust. 1, zastosowanie co najmniej jednego z instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

o których mowa w art. 110, lub wykonanie przez Fundusz uprawnienia w przymusowej restrukturyzacji;

9)

dzień roboczy - dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych

od pracy;

10)

dzień spełnienia warunku gwarancji

a)

w przypadku banku - dzień zawieszenia działalności banku wskazany w decyzji Komisji

Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, i ustanowienia zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia

przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa

w art. 230 ust. 2 pkt 1,

b)

w przypadku oddziału banku zagranicznego - dzień wydania przez sąd postanowienia o

uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym

mowa w art. 379 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego,

który prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału,

albo dzień wszczęcia postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego

położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

c)

w przypadku kasy - dzień zawieszenia działalności kasy wskazany w decyzji Komisji

Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienia zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia

przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o którym mowa

w art. 230 ust. 2 pkt 2;

11)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego - Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, o którym

mowa w rozporządzeniu nr 1093/2010;

12)

finansowa spółka holdingowa - finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4

ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013;

13)

finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - finansową spółkę holdingową

o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013;

14)

firma inwestycyjna - dom maklerski w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, który posiada zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie, o którym mowa w

art. 69 ust. 2 pkt 3, 7 lub 9 tej ustawy;

15)

firma inwestycyjna w restrukturyzacji - firmę inwestycyjną, wobec której właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

16)

fundusze własne - fundusze własne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia

nr 575/2013, a w przypadku firm inwestycyjnych niebędących domami maklerskimi stosującymi

rozporządzenie nr 575/2013 - fundusze własne, o których mowa w art. 9 rozporządzenia

nr 2019/2033;

17)

funkcje krytyczne - usługi, operacje lub inną działalność podmiotu lub grupy, których

zaprzestanie mogłoby prowadzić, w jednym lub kilku państwach członkowskich będących

członkiem Unii Europejskiej, do zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki lub zagrozić

stabilności finansowej ze względu na wielkość podmiotu lub grupy, ich udział w rynku,

złożoność, działalność transgraniczną, powiązania gospodarcze lub finansowe, w szczególności

uwzględniając możliwość wykonywania tych usług, operacji lub innej działalności przez

inne podmioty;

17a)

globalna instytucja o znaczeniu systemowym - jednostkę, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 133 rozporządzenia nr 575/2013;

18)

główna linia biznesowa - wyodrębnioną na potrzeby zarządcze część działalności, która

stanowi dla podmiotu lub grupy, w skład której wchodzi podmiot, istotne źródło przychodów,

zysku lub wartości przedsiębiorstwa;

19)

grupa - podmiot dominujący oraz podmioty zależne, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt

16 rozporządzenia nr 575/2013;

19a)

grupa podlegająca przymusowej restrukturyzacji

a)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji oraz jego podmioty zależne, o ile

żaden z tych podmiotów zależnych

-

nie jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji,

-

nie jest podmiotem zależnym innych podmiotów podlegających przymusowej restrukturyzacji,

-

nie jest podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim, który zgodnie z planem przymusowej

restrukturyzacji nie wchodzi w skład grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

ani nie jest podmiotem zależnym tego podmiotu mającego siedzibę w państwie trzecim,

albo

b)

organ centralny, bank lub instytucję kredytową trwale powiązane z organem centralnym,

a także ich podmioty zależne, w przypadku gdy organ centralny lub co najmniej jeden

bank lub jedna instytucja kredytowa jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji;

20)

grupowy plan przymusowej restrukturyzacji - plan sporządzony przez właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla grupy określający sposób, w jaki ten organ zamierza

prowadzić restrukturyzację grupy;

21)

holding mieszany - holding mieszany, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia

nr 575/2013, lub holding mieszany w rozumieniu art. 110a ust. 1 pkt 6c ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

22)

instrument pochodny - instrument pochodny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia

nr 648/2012;

22a)

instrumenty dodatkowe w Tier I - instrumenty kapitałowe spełniające warunki określone

w art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013;

23)

instrumenty finansowe - instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

23a)

instrumenty w kapitale podstawowym Tier I - instrumenty kapitałowe spełniające warunki

określone w art. 28 ust. 1-4, art. 29 ust. 1-5 lub art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr

575/2013;

23b)

instrumenty w Tier II - instrumenty kapitałowe lub pożyczki podporządkowane, spełniające

warunki określone w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013;

24)

instytucja finansowa - instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26

rozporządzenia nr 575/2013, lub instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 14 rozporządzenia nr 2019/2033;

25)

instytucja kredytowa - instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita

Polska;

26)

instytucja pomostowa - podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem dominującym

jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia na ten podmiot praw udziałowych podmiotu

w restrukturyzacji, jego przedsiębiorstwa albo praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji w celu kontynuowania w całości lub części działalności prowadzonej

przez podmiot w restrukturyzacji;

26a)

inwestycyjna spółka holdingowa - inwestycyjną spółkę holdingową, o której mowa w art.

4 ust. 1 pkt 23 rozporządzenia nr 2019/2033;

27)

istotny oddział

a)

w przypadku oddziału instytucji kredytowej - oddział uznany za istotny zgodnie z art.

141f ust. 13 ustawy - Prawo bankowe,

b)

(uchylona)

c)

w przypadku oddziału banku prowadzącego działalność poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - oddział uznany za istotny przez organy państwa przyjmującego;

27a)

istotny podmiot zależny - istotną jednostkę zależną, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 135 rozporządzenia nr 575/2013;

27b)

kapitał podstawowy Tier I - kapitał podstawowy Tier I obliczony zgodnie z art. 50

rozporządzenia nr 575/2013;

28)

kasa - spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową;

29)

Kasa Krajowa - Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;

30)

kasa w restrukturyzacji - kasę, wobec której właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

31)

kolegium przymusowej restrukturyzacji - kolegium utworzone zgodnie z art. 127 ust.

1;

32)

(uchylony)

33)

krajowy podmiot dominujący

a)

bank będący unijną instytucją dominującą lub firmę inwestycyjną będącą unijną dominującą

firmą inwestycyjną,

b)

unijną dominującą finansową spółkę holdingową, unijną dominującą finansową spółkę

holdingową o działalności mieszanej lub unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową,

jeżeli są objęte nadzorem skonsolidowanym, nadzorem nad grupą firm inwestycyjnych

na zasadzie skonsolidowanej lub nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym,

o których mowa w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziału 2a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego;

33a)

krajowy podmiot zależny - podmiot zależny mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

33b)

łączna kwota ekspozycji na ryzyko - kwotę obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia

nr 575/2013;

34)

obowiązkowy system gwarantowania depozytów - system gwarantowania środków pieniężnych

funkcjonujący na podstawie ustawy;

35)

oddział banku zagranicznego - oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust.

1 pkt 20 ustawy - Prawo bankowe;

36)

oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów - system gwarantowania środków pieniężnych,

utworzony i urzędowo uznany w państwie członkowskim;

36a)

organ centralny - podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013;

37)

państwo członkowskie - państwo będące członkiem Unii Europejskiej lub Europejskiego

Obszaru Gospodarczego;

38)

państwo trzecie - państwo inne niż państwo członkowskie;

39)

plan przymusowej restrukturyzacji - plan sporządzony przez właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji, określający sposób, w tym zastosowanie instrumentów przymusowej

restrukturyzacji, w jaki ten organ zamierza prowadzić restrukturyzację podmiotu;

39a)

podmiot dominujący - podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 lit. a rozporządzenia

nr 575/2013;

40)

podmiot krajowy - bank, firmę inwestycyjną lub kasę;

41)

podmiot objęty systemem gwarantowania - objęty obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów

a)

bank, z wyjątkiem banku hipotecznego,

b)

oddział banku zagranicznego, o ile nie jest uczestnikiem systemu gwarantowania środków

pieniężnych albo system gwarantowania środków pieniężnych, w którym uczestniczy, nie

zapewnia gwarantowania środków pieniężnych co najmniej w zakresie i w wysokości określonych

w ustawie,

c)

kasę;

41a)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji

a)

bank, instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, które nie są częścią grupy objętej

nadzorem skonsolidowanym zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, wobec których

w planie przymusowej restrukturyzacji opracowanym zgodnie z art. 73 przewidziano działanie

w ramach przymusowej restrukturyzacji,

b)

osobę prawną mającą siedzibę w państwie członkowskim, która została wskazana w planie

przymusowej restrukturyzacji opracowanym zgodnie z art. 77 ust. 2 lub grupowym planie

przymusowej restrukturyzacji opracowanym zgodnie z art. 74 ust. 1 jako podmiot, wobec

którego przewidziano działanie w ramach przymusowej restrukturyzacji;

42)

podmiot rezydualny - podmiot w restrukturyzacji, wobec którego Fundusz podjął decyzję

o likwidacji lub wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości;

43)

podmiot uprawniony do reprezentacji - w przypadku

a)

banku - zarząd, zarząd komisaryczny, likwidatora, administratora, zastępcę administratora

albo pełnomocnika ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość banku -

syndyka,

b)

oddziału banku zagranicznego - dyrektora oddziału albo zarządcę zagranicznego, o którym

mowa w art. 379 pkt 4 ustawy - Prawo upadłościowe,

c)

kasy - zarząd, zarządcę komisarycznego, likwidatora, administratora, zastępcę administratora

albo pełnomocnika ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono upadłość kasy -

syndyka;

44)

podmiot w restrukturyzacji - podmiot, wobec którego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4;

45)

podmiot zależny

a)

podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia nr 575/2013,

b)

bank lub instytucję kredytową trwale powiązane z organem centralnym, organ centralny

oraz ich podmioty zależne, w zakresie, w jakim do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

o której mowa w pkt 19a lit. b, stosuje się przepisy art. 70-72, art. 82, art. 91-95,

art. 97-99, art. 132-134, z uwzględnieniem sposobu, w jaki spełniają wymogi określone

w art. 98 ust. 2a, oraz przepis art. 141n ustawy - Prawo bankowe;

46)

podmiot zarządzający aktywami - podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub podmiotem

dominującym jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia praw majątkowych i powiązanych

z nimi zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w celu zarządzania

tymi prawami, w tym ich zbycia lub likwidacji;

47)

podmiot znaczący - podmiot, który indywidualnie spełnia jedną z przesłanek

a)

łączna wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania

finansowego przekracza równowartość w złotych kwoty 30 000 000 000 euro według średniego

kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania,

b)

stosunek całkowitej wartości jego aktywów do produktu krajowego brutto państwa członkowskiego,

w którym ma siedzibę, przekracza 20 %, chyba że wartość jego aktywów ustalona na podstawie

ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego jest niższa niż równowartość w

złotych kwoty 5 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy

Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania;

47a)

podporządkowane instrumenty kwalifikowalne - instrumenty spełniające kryteria określone

w art. 72a rozporządzenia nr 575/2013, z wyłączeniem instrumentów, o których mowa

w art. 72b ust. 3-5 tego rozporządzenia;

48)

prawa udziałowe - akcje, udziały, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne

i inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom

wynikającym z akcji oraz inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji,

inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych

wcześniej;

49)

przejęcie przedsiębiorstwa - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający na

przejęciu

a)

przedsiębiorstwa prowadzonego przez podmiot w restrukturyzacji lub

b)

wybranych albo wszystkich praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji lub wybranych

albo wszystkich zobowiązań tego podmiotu, lub

c)

praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji;

50)

rachunek w podmiocie objętym systemem gwarantowania - rachunek bankowy w banku lub

oddziale banku zagranicznego lub rachunek w kasie;

51)

rejestr instrumentów finansowych - prowadzoną przez podmiot w postaci elektronicznej

ewidencję otwartych pozycji z tytułu transakcji instrumentami finansowymi zapewniającą

możliwość bezzwłocznego uzyskania wszystkich danych pozwalających w szczególności

na identyfikację typu instrumentu finansowego, należności lub zobowiązań z tytułu

transakcji, waluty transakcji, strony transakcji, terminu transakcji, sposobu rozliczenia,

zabezpieczenia transakcji i prawa właściwego dla transakcji;

52)

rozporządzenie nr 1093/2010 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada

2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE

(Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.);

53)

rozporządzenie nr 648/2012 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.

w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.);

54)

rozporządzenie nr 575/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca

2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające

rozporządzenie (UE) nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.)

54a)

rozporządzenie nr 596/2014 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia

2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz

uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji

2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE

(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

55)

rozporządzenie nr 2015/63 - rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

(Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 44);

55a)

rozporządzenie nr 2017/1129 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r.

w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów

wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia

dyrektywy 2003/71/WE

(Dz. Urz. UE L 168 z 30.06.2017, str. 12);

55b)

rozporządzenie nr 2019/2033 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada

2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające

rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014

(Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.)

55c

rozporządzenie nr 2021/23 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23

z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych

oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych

oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014,

(UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE,

2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1);

56)

rynek regulowany - rynek regulowany, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

57)

spełnienie warunku gwarancji

a)

w przypadku banku, z wyjątkiem banku hipotecznego

-

wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku,

o której mowa w art. 158 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, i ustanowienie zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo

-

wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o

którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 1,

b)

w przypadku oddziału banku zagranicznego - wydanie przez sąd postanowienia o uznaniu

orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w

art. 379 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego, który

prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, albo wszczęcie

postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

c)

w przypadku kasy

-

wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności kasy,

o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, i ustanowienie zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,

oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo

-

wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o

którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 2;

58)

system goszczący - oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów w państwie członkowskim

innym niż Rzeczpospolita Polska, na którego terytorium podmiot objęty systemem gwarantowania

wykonuje działalność przez oddział;

59)

system macierzysty - oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów, do którego

należy instytucja kredytowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy - Prawo bankowe, w państwie członkowskim, w którym ta instytucja kredytowa uzyskała zezwolenie na

wykonywanie działalności i na którego terytorium ma siedzibę;

60)

system ochrony instytucjonalnej - instytucjonalny system ochrony, o którym mowa w

art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013;

61)

system płatności - system płatności, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o ostateczności

rozrachunku;

62)

system rekompensat - system rekompensat, o którym mowa w art. 133 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

63)

system rozrachunku - system rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art.

1 pkt 2 ustawy o ostateczności rozrachunku;

64)

system wyliczania - system informatyczny podmiotu objętego systemem gwarantowania

przeznaczony do zapewnienia możliwości niezwłocznego uzyskania danych pozwalających

na identyfikację deponentów oraz określenie wysokości środków gwarantowanych należnych

poszczególnym deponentom;

65)

środki gwarantowane - środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną do wysokości, o

której mowa w art. 24 ust. 1, 3 i 4;

66)

środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych -

środki funduszu przymusowej restrukturyzacji banków do wykorzystania na ten cel;

67)

środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas - środki funduszu przymusowej

restrukturyzacji kas do wykorzystania na ten cel;

68)

środki objęte ochroną gwarancyjną - środki deponenta objęte ochroną zgodnie z art.

17-19;

69

środki systemu gwarantowania depozytów w bankach - środki funduszu gwarancyjnego banków

do wykorzystania oraz funduszu statutowego po pomniejszeniu o

a)

wartość rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b)

wartość środków przeznaczonych decyzją Rady Funduszu na pokrycie różnicy, o której

mowa w art. 258n ust. 1;

70)

środki systemu gwarantowania depozytów w kasach - środki funduszu gwarancyjnego kas

do wykorzystania;

71)

umorzenie lub konwersja zobowiązań - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający

na umorzeniu zobowiązań w celu pokrycia strat lub zamianie zobowiązań na instrumenty

kapitałowe;

71a)

umowy finansowe

a)

umowy będące instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

b)

niebędące instrumentami finansowymi, o których mowa w lit. a, umowy dotyczące obrotu

towarami,

c)

niebędące instrumentami finansowymi, o których mowa w lit. a, opcje, kontrakty terminowe,

swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena lub wartość zależy bezpośrednio

lub pośrednio od ceny lub wartości składnika majątku, usługi, prawa lub udziału,

d)

umowy pożyczki międzybankowej, jeżeli termin spłaty pożyczki wynosi 3 miesiące albo

jest krótszy,

e)

umowy ramowe, których przedmiotem jest zawieranie umów, o których mowa w lit. a-d;

72)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa - unijną dominującą finansową spółkę

holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;

73)

unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej - unijną dominującą

finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013, lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową

o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 58 rozporządzenia nr 2019/2033;

73a)

unijna dominująca firma inwestycyjna - unijną dominującą firmę inwestycyjną, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29b rozporządzenia nr 575/2013, lub unijną dominującą firmę

inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia nr 2019/2033;

73b)

unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa - unijną dominującą inwestycyjną

spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 57 rozporządzenia nr 2019/2033;

74)

unijna instytucja dominująca - unijną instytucję dominującą, o której mowa w art.

4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 575/2013;

74a)

ustawa o funkcjonowaniu banków spółdzielczych - ustawę z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu

się i bankach zrzeszających

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1595 oraz z 2023 r. poz. 1723);

74b)

ustawa o nadzorze makroostrożnościowym - ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym

i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2536 oraz z 2023 r. poz. 1723);

75)

ustawa o obrocie instrumentami finansowymi - ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 646, 825, 1723 i 1941);

76)

ustawa o ostateczności rozrachunku - ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1581 oraz z 2023 r. poz. 1723);

77)

ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - ustawę z dnia 5 listopada

2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2023 r. poz.

1278, 1394, 1407, 1723 i 1843);

78)

ustawa - Prawo bankowe - ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2488);

79)

ustawa - Prawo upadłościowe - ustawę z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1520 oraz z 2023 r. poz. 825, 1723, 1843 i 1860);

80)

wiążąca mediacja - procedurę określoną w art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010;

81)

właściciel - akcjonariusza, wspólnika spółki albo członka spółdzielni;

81a)

właściwa instytucja dominująca - dominującą instytucję z państwa członkowskiego, dominującą

firmę inwestycyjną z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29a

rozporządzenia 575/2013, unijną instytucję dominującą, unijną dominującą firmę inwestycyjną,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29b rozporządzenia 575/2013, finansową spółkę holdingową,

inwestycyjną spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,

holding mieszany, dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego,

dominującą inwestycyjną spółkę holdingową z państwa członkowskiego, unijną dominującą

finansową spółkę holdingową, unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową, dominującą

finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego lub

unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, w odniesieniu

do której zastosowano instrument umorzenia lub konwersji zobowiązań;

82)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji - organ państwa członkowskiego wykonujący

zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji

i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r.

ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej

likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego

mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)

nr 1093/2010

(Dz. Urz. UE L 225 z 30.07.2014, str. 1);

83)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy - organ przymusowej restrukturyzacji

właściwy w państwie członkowskim, którego organ nadzoru sprawuje nadzór skonsolidowany,

albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną

na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r.

ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej

likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego

mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE)

nr 1093/2010;

84)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału - właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na którego terytorium podmiot

utworzył istotny oddział;

85)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego - właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na którego terytorium ma siedzibę

podmiot zależny;

86)

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego - organ przymusowej

restrukturyzacji państwa trzeciego wykonujący zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji;

87)

wspólna decyzja - porozumienie podjęte w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji;

88)

wydzielenie praw majątkowych - instrument przymusowej restrukturyzacji polegający

na przeniesieniu wybranych praw majątkowych i powiązanych z nimi zobowiązań z podmiotu

w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej do podmiotu zarządzającego aktywami;

88a)

wymóg połączonego bufora - wymóg, o którym mowa w art. 55 ust. 4 ustawy o nadzorze

makroostrożnościowym;

89)

zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji - przymusową restrukturyzację

wszczętą w państwie trzecim;

90)

zagraniczny podmiot w restrukturyzacji - podmiot z siedzibą w państwie trzecim, wobec

którego wydano decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji;

90a)

zobowiązania kwalifikowalne - zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji,

które spełniają warunki określone w art. 97a-97g lub art. 98 ust. 2l pkt 1, oraz instrumenty

w Tier II, o których mowa w art. 72a ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013;

90b)

zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji - zobowiązania i instrumenty

kapitałowe, które nie kwalifikują się do instrumentów w kapitale podstawowym Tier

I, instrumentów dodatkowych w Tier I lub instrumentów w Tier II podmiotu, o którym

mowa w art. 64 pkt 2, i które nie są wyłączone z umorzenia lub konwersji zobowiązań

na podstawie art. 206 ust. 1;

91)

zobowiązanie zabezpieczone - zobowiązanie, w przypadku którego prawo wierzyciela do

płatności lub innej formy wykonania jest zabezpieczone przez obciążenie, w szczególności

przez zastaw, hipotekę lub inną formę zabezpieczenia ustanowionego na prawach majątkowych

dłużnika, w tym zobowiązanie wynikające z transakcji z udzielonym przyrzeczeniem odkupu

i innych uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych polegających na przeniesieniu

tytułu do tego prawa majątkowego.

1.

Fundusz jest osobą prawną wykonującą zadania określone w ustawie.

2.

Siedzibą Funduszu jest Warszawa.

3.

Fundusz nie jest państwową osobą prawną i nie jest inną państwową jednostką organizacyjną.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, nadaje

Funduszowi statut, w którym określa szczegółowo jego zadania, organizację oraz zasady

tworzenia i wykorzystywania funduszy własnych, mając na uwadze sprawne działanie Funduszu

oraz cele jego działalności.

1.

Do Funduszu nie stosuje się przepisów art. 35, art. 42 ust. 2, art. 49, art. 92 i art. 93 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm..

2.

Do Funduszu nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 125).

Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego

systemu finansowego, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obowiązkowego

systemu gwarantowania depozytów, prowadzenie przymusowej restrukturyzacji oraz restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji CCP.

1.

Do zadań Funduszu należy

1)

wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania depozytów, w szczególności dokonywanie

wypłaty środków gwarantowanych deponentom;

2)

kontrola danych zawartych w systemach wyliczania podmiotów objętych systemem gwarantowania;

3)

restrukturyzacja podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2, przez umorzenie lub konwersję

instrumentów kapitałowych;

4)

prowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

4a

wykonywanie zadań organu do spraw restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP,

o których mowa w rozporządzeniu nr 2021/23;

5)

przygotowywanie, przegląd i aktualizacja planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych

planów przymusowej restrukturyzacji;

6)

gromadzenie i analizowanie informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania

oraz o bankach hipotecznych, w szczególności w celu opracowywania analiz i prognoz

dotyczących sektora bankowego i sektora kas oraz poszczególnych banków i kas;

7)

prowadzenie innych działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego.

2.

Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji kas, w których powstało niebezpieczeństwo

niewypłacalności, należy

1)

udzielanie zwrotnej pomocy finansowej;

2)

nabywanie wierzytelności kas;

3)

udzielanie wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej przejęcia,

przejęcia jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub w przypadku

nabycia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych

praw majątkowych podmiotowi przejmującemu lub nabywcy;

4)

kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa w pkt 1 i 3,

oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania

a)

kasy korzystającej z pomocy,

b)

podmiotu przejmującego kasę, wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kasy,

c)

nabywcy przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych

praw majątkowych.

2a.

Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji banków, w których powstało niebezpieczeństwo

niewypłacalności, z wyłączeniem banków hipotecznych, należy

1)

udzielanie wsparcia na rzecz działalności restrukturyzowanego banku bankom przejmującym;

2)

kontrola prawidłowości wykorzystania wsparcia, o którym mowa w pkt 1, oraz monitorowanie

sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania banku uczestniczącego w restrukturyzacji

banku, na którego działalność Fundusz udzielił wsparcia.

3.

Fundusz współpracuje z innymi podmiotami działającymi na rzecz stabilności krajowego

systemu finansowego, podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów, a także

właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego

oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla grupy, właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

państwa trzeciego.

4.

W zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 3, Fundusz może prowadzić działalność wydawniczą,

informacyjną, promocyjną i edukacyjną.

5.

Fundusz może świadczyć usługi na rzecz instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego

aktywami.

6.

Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, ustanawia Fundusz kuratorem, o którym

mowa w art. 144 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe albo art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy -

Prawo bankowe albo art. 72c ust. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

7.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji

Nadzoru Finansowego, dodatkowe działania Funduszu na rzecz stabilności krajowego systemu

finansowego oraz tryb i sposób ich wykonania, kierując się koniecznością zapewnienia

stabilności krajowego systemu finansowego.

8.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki, zakres i tryb obrotu przez Fundusz wierzytelnościami, o których

mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności prowadzonej

restrukturyzacji kas.

Fundusz przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych

w art. 5 ust. 1-6.

1.

Organami Funduszu są Rada Funduszu oraz Zarząd Funduszu.

2.

Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu i pracownicy Funduszu nie mogą podejmować

działań, które mogłyby wywołać podejrzenie o ich stronniczość, w szczególności

1)

nabywać, zbywać i posiadać akcji lub udziałów

a)

podmiotu krajowego,

b)

podmiotu dominującego w stosunku do podmiotu krajowego lub podmiotu zależnego podmiotu

krajowego,

c)

podmiotu powiązanego z podmiotem, o którym mowa w lit. a lub b, przez pozostawanie

z podmiotem w tej samej grupie;

2)

nabywać, zbywać i posiadać obligacji emitowanych przez podmiot, o którym mowa w pkt

1, lub Kasę Krajową;

3)

nabywać, zbywać i posiadać instrumentów finansowych, których emitentem jest podmiot

krajowy, oraz instrumentów pochodnych, których instrumentem bazowym są papiery wartościowe

emitowane przez podmiot, o którym mowa w pkt 1, lub Kasę Krajową;

4)

pełnić funkcji w podmiocie, o którym mowa w pkt 1, lub Kasie Krajowej lub podejmować

zatrudnienia w podmiocie, o którym mowa w pkt 1, lub Kasie Krajowej, na podstawie

umowy o pracę albo świadczyć w nich pracy na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło,

umowy agencyjnej albo innej umowy o podobnym charakterze.

3.

Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu i pracownicy Funduszu mogą

1)

podejmować zatrudnienie w instytucji pomostowej lub pełnić funkcję w organach instytucji

pomostowej;

2)

podejmować zatrudnienie w podmiocie zarządzającym aktywami lub pełnić funkcję w jego

organach;

3)

podejmować zatrudnienie w podmiocie w restrukturyzacji lub podmiocie powiązanym z

podmiotem w restrukturyzacji przez pozostawanie z tym podmiotem w relacjach, o których

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14-16 ustawy - Prawo bankowe, lub pozostawanie z tym podmiotem w tej samej grupie;

4)

pełnić funkcję w organach podmiotów, o których mowa w pkt 3.

4.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do

1)

udziałów obowiązkowych w kasie w związku z gromadzeniem w niej środków pieniężnych,

otrzymanymi pożyczkami lub kredytami, przeprowadzanymi w niej rozliczeniami finansowymi

oraz zawieranymi za pośrednictwem kasy umowami ubezpieczenia na zasadach określonych

w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1111 i 1723);

2)

papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;

3)

papierów wartościowych emitowanych, poręczonych lub gwarantowanych przez rządy lub

banki centralne państw członkowskich lub państw będących członkami Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju;

4)

jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 681, 825, 1723 i 1941).

5.

Członkowie Rady Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu oraz pracownicy Funduszu są

obowiązani dostosować się do wymagań, o których mowa w ust. 2, w terminie 7 miesięcy

odpowiednio od dnia objęcia mandatu członka Rady Funduszu lub członka Zarządu Funduszu,

lub nawiązania stosunku pracy.

1.

Rada Funduszu składa się z sześciu członków.

2.

Członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada wyższe wykształcenie;

3)

nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.

3.

Przewodniczącym Rady Funduszu jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych.

4.

Członkami Rady Funduszu są

1)

trzej przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w tym przewodniczący

Rady Funduszu;

2)

dwaj przedstawiciele Narodowego Banku Polskiego delegowani przez Prezesa Narodowego

Banku Polskiego;

3)

jeden przedstawiciel Komisji Nadzoru Finansowego delegowany przez Przewodniczącego

Komisji Nadzoru Finansowego.

5.

Kadencja Rady Funduszu trwa 3 lata, przy czym z upływem kadencji wygasają mandaty

wszystkich jej członków.

6.

Mandat członka Rady Funduszu wygasa z upływem kadencji Rady Funduszu, wskutek śmierci,

złożenia rezygnacji albo odwołania z Rady Funduszu.

7.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady Funduszu w trakcie trwania kadencji Rady

Funduszu delegowanie nowego członka następuje na okres do końca kadencji Rady Funduszu.

8.

Po upływie kadencji Rady Funduszu członkowie Rady Funduszu pełnią obowiązki do dnia

powołania nowej Rady Funduszu.

9.

Członkom Rady Funduszu przysługuje miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie składa

się z części stałej oraz części zmiennej, której wysokość jest uzależniona od udziału

członka Rady Funduszu w posiedzeniach Rady Funduszu oraz częstotliwości zwoływania

posiedzeń Rady Funduszu w danym miesiącu.

10.

Wysokość miesięcznego wynagrodzenia członka Rady Funduszu ustala się jako wielokrotność

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród

z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

11.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji

Nadzoru Finansowego, maksymalną wysokość miesięcznego wynagrodzenia członków Rady

Funduszu obejmującą

1)

wysokość części stałej wynagrodzenia,

2)

sposób ustalenia części zmiennej wynagrodzenia

- uwzględniając pełnioną funkcję oraz udział w posiedzeniach Rady Funduszu.

1.

Do zadań Rady Funduszu należy

1)

wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu;

2)

uchwalanie planu działalności i planu finansowego Funduszu;

3)

zatwierdzanie opracowanego przez Zarząd Funduszu rocznego sprawozdania finansowego

Funduszu i rocznego sprawozdania z działalności Funduszu oraz przedkładanie ich Radzie

Ministrów;

4)

przyjmowanie opracowanych przez Zarząd Funduszu kwartalnych sprawozdań z działalności

Funduszu oraz przedkładanie ich ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych,

nie później niż w terminie 40 dni od ostatniego dnia kwartału, za który zostały sporządzone;

5)

akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, zaciągnięcia przez Fundusz pożyczki, kredytu

lub emisji dłużnych papierów wartościowych;

6)

akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, udzielenia przez Fundusz pożyczki oficjalnie

uznanemu systemowi gwarantowania z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita

Polska lub podmiotowi zarządzającemu funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach

członkowskich;

7)

podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przekazaniu środków między funduszami

własnymi Funduszu;

8)

podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przeznaczeniu na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50 % docelowego poziomu środków systemu

gwarantowania depozytów w bankach albo docelowego poziomu środków systemu gwarantowania

depozytów w kasach;

8a)

obniżanie, na wniosek Zarządu Funduszu, docelowego poziomu środków systemu gwarantowania

depozytów w bankach;

9)

określanie, na wniosek Zarządu Funduszu

a)

wysokości obowiązkowych składek na fundusz gwarancyjny banków i fundusz gwarancyjny

kas, o których mowa w art. 286 ust. 1, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków

i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3,

terminu ich wniesienia oraz udziału składek wnoszonych w formie zobowiązania do zapłaty,

b)

wysokości składek nadzwyczajnych na fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny

kas, fundusz przymusowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji

kas, o których mowa odpowiednio w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust.

1 i art. 300 ust. 1, oraz terminu ich wniesienia,

c)

zasad odraczania terminów płatności składek nadzwyczajnych na fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas,

d)

zasad sporządzania, akceptacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,

e)

szczegółowych wewnętrznych zasad prowadzenia przez Fundusz przymusowej restrukturyzacji,

f)

zasad i form udzielania wsparcia oraz zabezpieczania i dochodzenia zwrotu środków

z tytułu udzielenia wsparcia w przymusowej restrukturyzacji,

g)

zasad przeprowadzania oszacowań na potrzeby przymusowej restrukturyzacji,

h)

zasad udzielania przez Fundusz pożyczek, o których mowa w pkt 6, z funduszu gwarancyjnego

banków, funduszu gwarancyjnego kas, funduszu przymusowej restrukturyzacji banków i

funduszu przymusowej restrukturyzacji kas,

i)

zmniejszenia częstotliwości przeglądów planów przymusowej restrukturyzacji dla niektórych

podmiotów i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,

j)

zasad i form udzielania pomocy i wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu

udzielenia pomocy lub wsparcia w związku z restrukturyzacją kas,

k)

zasad i form udzielania wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków z tytułu udzielenia

wsparcia w związku z restrukturyzacją banków,

l

wewnętrznych zasad wykonywania zadań organu do spraw restrukturyzacji i uporządkowanej

likwidacji CCP, o których mowa w rozporządzeniu nr 2021/23;

10)

zwolnienie, na wniosek Zarządu Funduszu, podmiotu z prowadzenia rejestru instrumentów

finansowych;

11)

ustalanie wysokości wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu;

12)

reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami Zarządu, w szczególności

powoływanie, zawieszanie w czynnościach i odwoływanie członków Zarządu;

13)

uchwalanie, na wniosek Zarządu Funduszu, regulaminu określającego organizację pracy

oraz zasady i tryb działania Zarządu Funduszu.

1a.

Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, przyjmuje zasady określania docelowego

poziomu środków, o których mowa w ust. 1 pkt 8a. Zasady są zamieszczane na stronie

internetowej Funduszu.

2.

Rada Funduszu może upoważnić Zarząd Funduszu do podjęcia decyzji w sprawie zwrotnego

przekazania środków między funduszami własnymi w przypadkach określonych przez Radę

Funduszu.

1.

Rada Funduszu podejmuje uchwały większością głosów, w obecności co najmniej trzech

jej członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego Rady

Funduszu.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych ustali, w drodze rozporządzenia,

regulamin określający organizację pracy oraz zasady i tryb działania Rady Funduszu,

uwzględniając cele działania Funduszu, jego zadania oraz specyfikę jego działalności.

1.

W skład Zarządu Funduszu wchodzi od trzech do pięciu członków, w tym Prezes Zarządu

i jego Zastępca.

2.

Członków Zarządu Funduszu powołuje i odwołuje Rada Funduszu.

3.

Członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki

1)

posiada obywatelstwo polskie;

2)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

posiada wyższe wykształcenie;

4)

nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

5)

posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na stanowisku kierowniczym

w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.

4.

Rada Funduszu spośród członków Zarządu Funduszu wybiera

1)

Prezesa Zarządu Funduszu;

2)

Zastępcę Prezesa Zarządu Funduszu na wniosek Prezesa Zarządu Funduszu.

5.

Kadencja Zarządu Funduszu trwa 5 lat od dnia powołania.

6.

Rada Funduszu odwołuje przed upływem kadencji członka Zarządu Funduszu, w tym Prezesa

lub jego Zastępcę, w przypadku

1)

prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

rezygnacji ze stanowiska;

3)

utraty obywatelstwa polskiego;

4)

utraty pełnej zdolności do czynności prawnych;

5)

gdy nie daje rękojmi należytego pełnienia powierzonych obowiązków.

6a.

Rada Funduszu może odwołać przed upływem kadencji członka Zarządu Funduszu, w tym

Prezesa lub jego Zastępcę, w przypadku utraty zdolności do pełnienia powierzonych

obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej dłużej niż 3 miesiące.

7.

Mandat członka Zarządu Funduszu wygasa z dniem

1)

upływu kadencji Zarządu Funduszu;

2)

śmierci członka Zarządu Funduszu;

3)

odwołania z pełnionej funkcji.

8.

Prezes Zarządu Funduszu pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy.

9.

Po upływie kadencji Zarządu Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu pełnią obowiązki

do dnia powołania nowego Zarządu.

1.

Zarząd Funduszu kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Do zadań Zarządu Funduszu należy także

1)

opracowywanie projektów planu działalności i planu finansowego Funduszu;

2)

gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Funduszu;

3)

składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności;

4)

składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt

5-10 i 13;

5)

wykonywanie innych zadań Funduszu niezastrzeżonych dla Rady Funduszu.

3.

Zarząd Funduszu podejmuje uchwały większością głosów w obecności co najmniej połowy

osób wchodzących w jego skład. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos Prezesa

Zarządu Funduszu.

4.

Decyzje w sprawach

1)

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102

ust. 1 i 4,

2)

umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

3)

środków niezbędnych do usunięcia przeszkód uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 72 ust. 5 i art. 95 ust. 1,

4)

zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

4a)

nałożenia na podmiot lub jego właściwą instytucję dominującą obowiązku wyemitowania

nowych praw udziałowych,

5)

ustanowienia i odwołania administratora lub zastępcy administratora,

6)

powołania i odwołania pełnomocnika, o którym mowa w art. 214 ust. 1,

7)

pozbawienia praw poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów udziałowych,

8)

zawieszenia działalności podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 155 ust.

1,

9)

zawieszenia wykonania wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji, o którym

mowa w art. 144 ust. 1,

9a)

zawieszenia wykonania zobowiązań do płatności lub dostawy, o którym mowa w art. 144a

ust. 1,

10)

zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń, o którym mowa w art. 142 ust. 1,

11)

zmiany warunków umów, o których mowa w art. 150 ust. 1,

12)

zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i innych zobowiązań, o których mowa w

art. 206 ust. 1, w tym wydłużenia terminu wykupu lub zapłaty lub zawieszenia spłaty

tych zobowiązań,

13)

zawieszenia prawa jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem w restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 143 ust. 1, i z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 143 ust. 2,

14)

zobowiązania do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności

związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami

udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi

lub wybranymi albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot,

na który są przenoszone,

15)

uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej

Polskiej,

16

nałożenia przez Fundusz kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust.

6, art. 336 ust. 1, art. 337a ust. 1 lub art. 337b ust. 1 pkt 4 i 5,

17)

likwidacji podmiotu rezydualnego w przypadkach, o których mowa w art. 230,

18)

zmiany poziomu umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań, o

której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 1,

19)

zwrotnego przeniesienia przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych, wybranych zobowiązań

lub praw udziałowych, o którym mowa w art. 174 ust. 4,

20)

zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji, przeniesienia

przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub zobowiązań, o którym mowa w art.

188 ust. 2,

20a)

zwrotnego przeniesienia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań, o którym

mowa w art. 225 ust. 2,

21)

nakazania podmiotowi zbycia praw udziałowych w wyznaczonym terminie na podstawie art.

175 ust. 4,

22)

określenia terminu, w którym podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa

w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi,

w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie

art. 176 ust. 2,

23)

określenia terminu, w którym instytucja pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa

w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi,

w systemie płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie

art. 191 ust. 5,

24)

przedłużenia terminu zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej, jej akcji albo

udziałów na podstawie art. 181 ust. 3,

25)

wykonywania uprawnień, dokonania przeniesienia oraz zawieszenia wykonania prawa do

wypowiedzenia, rozwiązania lub przyspieszenia terminu wymagalności umów, o których

mowa w art. 256 ust. 1,

26)

wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 257,

27)

nałożenia zakazu wypłaty zysków powyżej maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie, o

którym mowa w art. 96a ust. 2,

28)

uchylenia zakazu wypłaty zysków powyżej maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie, o

którym mowa w art. 96a ust. 2,

29)

związanych z zastosowaniem rządowych instrumentów stabilizacji finansowej, o których

mowa w rozdziale 3a ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji

oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 396 oraz z 2023 r. poz. 825),

30

zastrzeżonych w przepisach rozporządzenia nr 2021/23 dla organu do spraw restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji CCP

- Zarząd Funduszu wydaje w formie uchwały.

5

W zakresie nieuregulowanym w ustawie lub w rozporządzeniu nr 2021/23 do decyzji, o

których mowa w ust. 4 pkt 1-15 oraz 17-30, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z wyłączeniem art. 9, art.

10, art. 13, art. 31, art. 35 § 2-5, art. 36-38, art. 39

5a

Sprawy w przedmiocie wydania decyzji, o których mowa w ust. 4, z wyłączeniem spraw,

których termin załatwienia został określony w przepisach rozporządzenia nr 2021/23,

Fundusz załatwia bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 6 miesięcy

od dnia wszczęcia postępowania, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - nie później

niż w terminie roku od dnia wszczęcia postępowania.

6

Do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4, w zakresie nieuregulowanym

w ustawie lub rozporządzeniu nr 2021/23, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, 1705 i 1860), z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy.

7.

Do postępowania w zakresie nakładania kar pieniężnych przez Fundusz stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

8.

Decyzje, o których mowa w ust. 4, są ostateczne i podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

9.

Decyzje, o których mowa w ust. 4, podpisuje w imieniu Zarządu Funduszu Prezes Zarządu

Funduszu albo jego Zastępca.

10.

W sprawach dotyczących informacji publicznej Zarząd Funduszu może upoważnić Prezesa,

Zastępcę Prezesa, innych członków Zarządu lub pracowników Funduszu do wydawania decyzji

administracyjnych.

1.

Do składania oświadczeń w imieniu Funduszu są uprawnieni

1)

dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie;

2)

Prezes Zarządu Funduszu działający samodzielnie;

3)

pełnomocnik działający łącznie z członkiem Zarządu Funduszu;

4)

pełnomocnik działający samodzielnie lub łącznie z innym pełnomocnikiem.

2.

Prezes Zarządu Funduszu dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników

Funduszu.

Regulamin organizacyjny Biura Funduszu określa Zarząd Funduszu w uzgodnieniu z Radą

Funduszu.

1.

Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych

na podstawie kryterium legalności i zgodności ze statutem.

2.

Wydanie przez Fundusz decyzji, która może wywołać bezpośrednie skutki fiskalne lub

skutki o charakterze systemowym, wymaga zgody ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych.

3.

Organy Funduszu przekazują ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych odpisy

decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4, w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w ramach nadzoru, o którym mowa

w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że zadania Funduszu są wykonywane z naruszeniem

prawa, może

1)

zażądać usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;

2)

wnioskować do Rady Funduszu o odwołanie z pełnionej funkcji członka Zarządu Funduszu

odpowiedzialnego za powstałe nieprawidłowości.

1.

Fundusz nie ponosi odpowiedzialności

1)

za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów, o której mowa w art.

41 ust. 1

a)

osobie nieuprawnionej,

b)

w niewłaściwej wysokości;

2)

za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów osobie

uprawnionej nieujawnionej na tej liście.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz nie ponosi odpowiedzialności

1)

za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa w art. 61 ust.

2, przekazanych Funduszowi przez system macierzysty

a)

osobie nieuprawnionej,

b)

w niewłaściwej wysokości;

2)

za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa

w art. 61 ust. 2, osobie uprawnionej nieujawnionej w tych danych.

2a.

W przypadku, o którym mowa w art. 47a, Fundusz nie ponosi odpowiedzialności za wypłatę

środków, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego

lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. poz. 1177 oraz z 2023 r. poz. 1114, 1688 i 1843).

3.

Fundusz nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie zadań określonych w ustawie,

w tym niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych w terminach określonych ustawą,

jeżeli było to spowodowane siłą wyższą.

4.

Członkowie organów Funduszu działający z należytą starannością nie ponoszą odpowiedzialności

za szkodę wynikłą z niewłaściwej realizacji wypłat środków gwarantowanych.

5

Fundusz oraz osoby działające w jego imieniu lub na jego rzecz nie ponoszą odpowiedzialności

za szkodę wynikłą ze zgodnych z przepisami prawa działań lub zaniechań, które pozostają

w związku z uprawnieniami i zadaniami Funduszu jako organu przymusowej restrukturyzacji

albo organu do spraw restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP, w szczególności

za szkodę spowodowaną wyborem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których

mowa w art. 110 ust. 1, albo instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji,

o których mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2021/23.

6.

Odpowiedzialność za działania lub zaniechania, o których mowa w ust. 5, jest ograniczona

do wysokości rzeczywistej szkody.

7.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za działanie lub zaniechanie Funduszu ponosi

wyłącznie Fundusz.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 września 2023 r., z wyjątkiem

1)

art. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;

2)

art. 13, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Do odpowiedzialności majątkowej pracowników Funduszu nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych

za rażące naruszenie prawa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1169).

1.

W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów środkami objętymi ochroną gwarancyjną są

1)

środki pieniężne zgromadzone przez deponenta na rachunkach bankowych, w przypadku

których deponent jest stroną umowy rachunku bankowego, niezależnie od wadliwości prawnej

tej umowy, a także jej nieważności, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust.

2 i 3;

2)

inne należności deponenta wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art.

5 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 ustawy - Prawo bankowe;

3)

kwoty, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku

gwarancji;

4)

należności deponenta wynikające z bankowych papierów wartościowych, potwierdzone dokumentami

imiennymi wystawionymi przez emitenta lub imiennymi świadectwami depozytowymi, o których

mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, o ile zostały wyemitowane przed dniem 2 lipca 2014 r.

2.

Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje

1)

środków wpłaconych do banku spółdzielczego tytułem udziałów, wpisowego i wkładów członkowskich;

2)

środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach bankowych, na których

w okresie 2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza

dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich suma jest niższa niż

równowartość w złotych 2,5 euro - jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte

ochroną gwarancyjną;

3)

pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 30) oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których

mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.

3.

Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się

kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

1.

W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów środkami objętymi

ochroną gwarancyjną są

1

środki pieniężne zgromadzone w kasie przez deponenta na rachunkach, w przypadku których

deponent jest stroną umowy rachunku, niezależnie od wadliwości prawnej tej umowy,

a także jej nieważności, oraz w przypadku, o którym mowa w art. 26 ust. 2;

2)

inne należności deponenta wynikające z prowadzenia przez kasę rachunków deponenta,

o których mowa w pkt 1;

3)

należności deponenta wynikające z przeprowadzania przez kasę rozliczeń finansowych;

4)

kwoty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem spełnienia warunku

gwarancji.

2.

Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje

1

środków wpłaconych do kasy tytułem udziałów członkowskich, udziałów inwestorskich,

wpisowego i wkładów członkowskich;

2)

środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach, na których w okresie

2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano obrotów poza dopisywaniem

odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich suma jest niższa niż równowartość

w złotych 2,5 euro - jeżeli byłyby to jedyne środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną;

3)

pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz elektroniczny, o których

mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.

3.

Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przyjmuje się

kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

1.

Środkami objętymi ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 i art. 18, są środki

w złotych lub w walucie obcej.

2.

Wartość środków objętych ochroną gwarancyjną, powiększonych o odsetki naliczone na

początek dnia spełnienia warunku gwarancji, zgodnie z oprocentowaniem wskazanym w

umowie, niezależnie od terminu ich wymagalności, ustala się według stanu na początek

dnia spełnienia warunku gwarancji.

3.

Ustalenia wartości w złotych środków w walucie obcej dokonuje się według kursu stosowanego

do ustalenia stanu ksiąg rachunkowych na dzień spełnienia warunku gwarancji.

W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów uprawnione do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art.

35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są

1)

osoby fizyczne;

2)

osoby prawne;

3)

jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębna ustawa przyznaje

zdolność prawną;

4)

szkolne kasy oszczędnościowe;

5)

kasy zapomogowo-pożyczkowe;

6)

rady rodziców.

W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów uprawnione

do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22,

są

1)

osoby fizyczne;

2)

organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2023 r. poz. 571);

3)

jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, będące osobami prawnymi;

4)

spółdzielnie;

5)

związki zawodowe;

6)

wspólnoty mieszkaniowe;

7

spółki jawne, spółki partnerskie i spółki komandytowe.

1.

Ochroną gwarancyjną nie są objęte środki pieniężne i należności

1)

Skarbu Państwa;

2)

Narodowego Banku Polskiego;

3)

banków, banków zagranicznych oraz instytucji kredytowych, o których mowa w ustawie

- Prawo bankowe;

4)

kas i Kasy Krajowej;

5)

Funduszu;

6)

instytucji finansowych;

7)

firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013,

i uznanych firm inwestycyjnych z państwa trzeciego, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 25 tego rozporządzenia;

8)

osób i podmiotów, które nie zostały zidentyfikowane przez podmiot objęty systemem

gwarantowania depozytów;

9)

krajowych i zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz krajowych i zagranicznych zakładów

reasekuracji, o których mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 656, 614, 825, 1723, 1843 i 1941);

10)

funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, funduszy zagranicznych,

spółek zarządzających i oddziałów towarzystw inwestycyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi;

11)

otwartych funduszy emerytalnych, pracowniczych funduszy emerytalnych, powszechnych

towarzystw emerytalnych i pracowniczych towarzystw emerytalnych, o których mowa w

ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 930, 1672 i 1941);

12)

jednostek samorządu terytorialnego;

13)

organów władz publicznych państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska

oraz państwa trzeciego, w szczególności rządów centralnych, regionalnych oraz jednostek

samorządu terytorialnego tych państw.

2.

Identyfikacja, o której mowa w ust. 1 pkt 8, obejmuje ustalenie następujących danych

1)

w przypadku osób fizycznych - imienia, nazwiska oraz numeru Powszechnego Elektronicznego

Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech

dokumentu stwierdzającego tożsamość w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL,

albo imienia, nazwiska oraz numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość cudzoziemca,

a gdy identyfikacja była dokonywana przed dniem 23 czerwca 2001 r. - imienia, nazwiska

oraz numeru PESEL albo imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego

tożsamość;

2)

w przypadku osób prawnych - nazwy (firmy), formy organizacyjnej, siedziby, adresu

i numeru z właściwego rejestru;

3)

w przypadku jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym odrębna

ustawa przyznaje zdolność prawną, szkolnych kas oszczędnościowych i kas zapomogowo-pożyczkowych

- nazwy, formy organizacyjnej, siedziby, adresu i numeru z właściwego rejestru, o

ile dotyczy.

Przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się w przypadku, gdy środki pieniężne lub

należności zostały ujęte na liście wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym,

a także w przypadku gdy wierzytelności z tytułu środków pieniężnych lub należności

zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Przepis art. 51 stosuje się odpowiednio.

Do podziału zysku netto Bankowego Funduszu Gwarancyjnego za rok 2022 stosuje się przepisy

art. 285 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

oraz art. 285 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 3.

1.

Środki, o których mowa w art. 17 i art. 18, są objęte ochroną gwarancyjną w danym

podmiocie objętym systemem gwarantowania od dnia ich wniesienia na rachunek w tym

podmiocie, nie później jednak niż w dniu poprzedzającym dzień spełnienia warunku gwarancji,

a w przypadku należności wynikających z czynności bankowych lub z przeprowadzania

przez kasę rozliczeń finansowych, o ile czynność ta lub rozliczenie zostały dokonane

przed dniem spełnienia warunku gwarancji, do wysokości równowartości w złotych 100

000 euro - w całości.

2.

Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia

warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

3.

W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1-3, pochodzą z

1)

odpłatnego zbycia

a)

nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2023 r. poz. 682, z późn. zm., jej części lub udziału w takiej nieruchomości,

b)

(uchylona)

c)

samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688) stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału

w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych

z tym lokalem,

d)

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu o przeznaczeniu mieszkalnym lub udziału

w takim prawie

- jeżeli zbycie to nie nastąpiło w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,

2)

wykonania na jego rzecz umownego lub sądowego podziału majątku po ustaniu małżeńskiej

wspólności majątkowej,

3)

nabycia przez niego spadku, wykonania na jego rzecz zapisu lub otrzymania zachowku,

4)

wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia na życie w związku ze śmiercią

osoby ubezpieczonej lub dożyciem przez nią oznaczonego wieku,

5)

wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych

wypadków w związku z uszkodzeniem ciała, rozstrojem zdrowia lub śmiercią osoby ubezpieczonej

wskutek nieszczęśliwego wypadku,

6)

wypłaty odprawy pieniężnej na warunkach i w wysokości określonych w przepisach odrębnych,

7)

wypłaty odprawy emerytalnej lub rentowej, o której mowa w art. 92

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465), zwanej dalej „Kodeksem pracy”, lub odrębnych przepisach na warunkach i w wysokości

określonych w tych przepisach

- są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków

na rachunek lub powstania należności, do wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy dwukrotnością

limitu określonego w ust. 1 a sumą pozostałych środków i należności deponenta, o których

mowa w art. 17 ust. 1 lub w art. 18 ust. 1, nie wyższą jednak niż limit określony

w ust. 1, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje się. Po tym terminie środki i należności

są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów na zasadach określonych w

ust. 1.

4.

W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą fizyczną, o których

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, pochodzą z wypłaty

odszkodowania za szkodę wyrządzoną przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

odszkodowania lub zadośćuczynienia, o którym mowa w art. 552 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 37), są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków

na rachunek lub powstania należności - w całości, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje

się. Po tym terminie te środki i należności są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów na zasadach określonych w ust. 1.

5.

Roszczenie o wypłatę środków gwarantowanych należnych deponentowi ponad limit wskazany

w ust. 1 w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, powstaje po przedłożeniu Funduszowi

przez deponenta oświadczenia o zaistnieniu takiego przypadku wraz z dokumentami to

potwierdzającymi oraz po potwierdzeniu przez podmiot uprawniony do reprezentacji,

że środki lub należności deponenta, co do których deponent złożył to oświadczenie,

były należne deponentowi w dniu spełnienia warunku gwarancji.

6.

W celu weryfikacji roszczeń, o których mowa w ust. 5, Fundusz jest uprawniony do dostępu

do danych dotyczących deponentów, nieruchomości, budynków mieszkalnych oraz lokali

mieszkalnych, zawartych w zbiorach prowadzonych przez podmioty lub osoby trzecie,

w szczególności danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Fundusz jest także

uprawniony do wglądu w akta księgi wieczystej dotyczącej nieruchomości lub prawa,

w związku ze zbyciem których powstało roszczenie deponenta.

7.

Kwota, o której mowa w ust. 1, określa maksymalną wysokość roszczeń deponenta w stosunku

do Funduszu, niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach w jednym

podmiocie objętym systemem gwarantowania posiadał on środki pieniężne lub z tytułu

ilu wierzytelności przysługują mu należności od tego podmiotu objętego systemem gwarantowania.

8.

Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia spełnienia

warunku gwarancji.

9.

Jeżeli środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną, w wyniku zastosowania instrumentu

przejęcia przedsiębiorstwa lub instrumentu instytucji pomostowej, zostały przeniesione

do innego podmiotu albo do instytucji pomostowej, deponentowi nie przysługują roszczenia

z tytułu gwarancji w odniesieniu do pozostałych środków zgromadzonych na rachunkach

w podmiocie w restrukturyzacji, o ile na dzień określony w decyzji, na podstawie której

następuje to przeniesienie, wartość środków przeniesionych odpowiada limitowi, o którym

mowa w ust. 1, 3 lub 4, albo jest od niego wyższa.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje

się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z dnia określonego w decyzji

Funduszu o zastosowaniu instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub instrumentu instytucji

pomostowej, a w przypadku braku takiego określenia - z dnia wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji.

Oddział banku zagranicznego jest objęty obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów

w zakresie, w jakim system gwarantowania depozytów w państwie jego siedziby nie zapewnia

wypłaty środków gwarantowanych w granicach określonych w ustawie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2023 r., z wyjątkiem

1)

art. 16, art. 19 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 18, który wchodzi w życie z dniem 22 maja 2023 r.;

3)

art. 1, art. 3, art. 4, art. 9 pkt 1, 2 i 7, pkt 10 lit. b i c oraz pkt 12, art. 11

pkt 1 i 5, art. 15, art. 17, art. 21, art. 22 oraz art. 24, które wchodzą w życie

po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania jednego rachunku

dla kilku osób (rachunek wspólny), deponentem jest każda z tych osób - w granicach

określonych w umowie rachunku, a w przypadku braku postanowień umownych lub przepisów

w tym zakresie - w częściach równych.

2.

W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku powierniczego,

deponentem jest każdy z powierzających w granicach wynikających z ich udziału w kwocie

zgromadzonej na rachunku, a w granicach pozostałej kwoty deponentem jest powiernik.

3.

W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania rachunku firmy

inwestycyjnej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, lub

uznanej firmy inwestycyjnej z państwa trzeciego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt

25 tego rozporządzenia, na którym zgodnie z art. 73 ust. 5a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi zdeponowane są środki pieniężne powierzone przez jej klientów w związku ze świadczeniem

przez tę firmę usług maklerskich, deponentem jest każdy z klientów w granicach wynikających

z ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku.

4.

Należności klientów niezaspokojone na zasadach, o których mowa w ust. 3, pozostają

ich wierzytelnością do firmy inwestycyjnej.

Deponent jest uprawniony do dochodzenia od podmiotu objętego systemem gwarantowania

roszczeń ponad kwotę określoną w art. 24 ust. 1 lub 3.

1.

Podmiot objęty systemem gwarantowania jest obowiązany do utrzymywania systemu wyliczania.

2.

System wyliczania oraz uzyskiwane i przetwarzane w nim dane nie mogą znajdować się

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W systemie wyliczania zawarte są dane deponentów posiadających wierzytelności wobec

podmiotu objętego systemem gwarantowania.

2.

System wyliczania zapewnia gotowość do sporządzania listy deponentów na podstawie

zawartych w nim danych pozwalającej na identyfikację deponentów oraz na określenie

wysokości należnych poszczególnym deponentom środków gwarantowanych zgodnie z art.

24 ust. 1, według stanu na koniec dnia.

3.

Podmiot objęty systemem gwarantowania do celów, o których mowa w art. 32 ust. 1, art.

33 ust. 1 i art. 42 ust. 1, zapewnia Funduszowi oraz Komisji Nadzoru Finansowego możliwość

dostępu do danych zawartych w systemie wyliczania.

4.

Podmiot objęty systemem gwarantowania stosuje odpowiednie zabezpieczenia, które zapewniają

prawidłowe funkcjonowanie systemu wyliczania.

5.

Podmiot objęty systemem gwarantowania co najmniej raz na 12 miesięcy przeprowadza

test systemu wyliczania, w szczególności w zakresie ustalenia, czy spełnione zostały

warunki wykonania obowiązków na wypadek spełnienia warunku gwarancji oraz czy jest

zapewniona możliwość sporządzania przez podmiot objęty systemem gwarantowania prawidłowej

listy deponentów. Wyniki testów są przechowywane przez podmiot objęty systemem gwarantowania

w formie raportów przez 2 lata od dnia ich sporządzenia i udostępniane na żądanie

Funduszowi lub Komisji Nadzoru Finansowego.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji

Nadzoru Finansowego oraz Zarządu Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia

1)

minimalne wymogi, jakie powinien spełniać system wyliczania,

2)

szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w systemie wyliczania, a także standard

techniczny ich przygotowania i zapisu,

3)

format i tryb przekazywania danych do Funduszu, uwzględniając ich zabezpieczenie przed

nieuprawnionym dostępem,

4)

sposób oznaczenia środków gwarantowanych, których dotyczy postępowanie w sprawach

określonych w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2024 r. poz. 17),

5)

tryb i sposób kontroli prawidłowości danych zawartych w systemie wyliczania

- mając na względzie potrzebę zapewnienia otrzymywania przez Fundusz należycie przygotowanych

i zweryfikowanych danych na potrzeby realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki

wykonywania czynności faktycznych związanych z działalnością bankową lub działalnością

kasy.

Za wdrożenie i utrzymywanie prawidłowo funkcjonującego systemu wyliczania, zgodność

danych, o których mowa w art. 29 ust. 2, z saldami kont księgi głównej i ksiąg pomocniczych

oraz przekazywanie Funduszowi tych danych jest odpowiedzialny podmiot uprawniony do

reprezentacji.

1.

Fundusz jest uprawniony do kontroli prawidłowości danych zawartych w systemach wyliczania

1)

otrzymanych zgodnie z ust. 2, w wyniku kontroli realizowanej w siedzibie Funduszu;

2)

w ramach kontroli realizowanej w podmiotach objętych systemem gwarantowania.

2.

Podmiot objęty systemem gwarantowania przekazuje niezwłocznie Funduszowi, na jego

żądanie, dane znajdujące się w systemie wyliczania.

3.

W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone

w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów ujęte w systemach wyliczania.

Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje potwierdzenie zgodności przekazanych

danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub

niekompletności skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów - udostępnienie

Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.

1.

Nadzór nad prawidłowością funkcjonowania systemów wyliczania sprawuje Komisja Nadzoru

Finansowego.

2.

W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez podmiot objęty systemem

gwarantowania obowiązków, o których mowa w art. 31, Komisja Nadzoru Finansowego może

1)

zastosować środki nadzorcze określone

a)

w art. 138 ust. 3 pkt 1-3 i 4 ustawy - Prawo bankowe - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

b)

w art. 71 ust. 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - w przypadku kasy;

2)

nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 0,2 % podstawy naliczania rezerwy

obowiązkowej za miesiąc, w którym stwierdzono niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie

tych obowiązków, a w przypadku gdy podmiot nie podlega obowiązkowi utrzymywania rezerwy

obowiązkowej - w wysokości do równowartości w złotych kwoty 1 000 000 euro, przeliczonej

według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wydania decyzji

o nałożeniu kary.

3.

W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, o których mowa

w art. 31, przez osobę, o której mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może

1)

w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego - stosować kary pieniężne, o których

mowa w art. 141 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe;

2)

w przypadku kasy - nałożyć na tę osobę karę pieniężną do wysokości sześciokrotności

jej miesięcznego wynagrodzenia brutto, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie

6 miesięcy przed dniem nałożenia kary, a w przypadku gdy osoba ta nie pobiera wynagrodzenia,

do wysokości sześciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce

narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane z tytułu kar pieniężnych,

o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3, na rzecz Funduszu. Kwoty te zasilają odpowiednio

fundusz gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas.

5.

Podmiot objęty systemem gwarantowania informuje Komisję Nadzoru Finansowego o członku

zarządu banku lub kasy albo o dyrektorze oddziału banku zagranicznego, do których

zakresu obowiązków należy zapewnienie wdrożenia i funkcjonowania systemu wyliczania.

6.

Fundusz może wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego o podjęcie czynności kontrolnych

lub środków w ramach nadzoru, w zakresie prawidłowości funkcjonowania systemów wyliczania.

1.

Fundusz przeprowadza testy efektywności swoich systemów w zakresie możliwości wypłaty

środków gwarantowanych co najmniej raz na 3 lata lub na żądanie ministra właściwego

do spraw instytucji finansowych.

2.

Wyniki testów, o których mowa w ust. 1, są przekazywane ministrowi właściwemu do spraw

instytucji finansowych w terminie 14 dni od dnia ich zakończenia.

3.

Przeprowadzając testy, o których mowa w ust. 1, Fundusz wykorzystuje informacje niezbędne

do ich przeprowadzenia wyłącznie w tym celu i przechowuje te informacje nie dłużej,

niż jest to do tego celu konieczne.

1.

W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania, pomimo zastosowania wobec niego

przez Komisję Nadzoru Finansowego środków nadzoru, o których mowa w art. 33 ust. 2

lub 3, art. 138 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe lub art. 71 ust. 2 lub art. 72 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w dalszym ciągu nie realizuje określonych w ustawie obowiązków wynikających z uczestnictwa

w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów, Fundusz może, za zgodą Komisji Nadzoru

Finansowego, powiadomić podmiot objęty systemem gwarantowania o zamiarze wykluczenia

tego podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów.

2.

W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Fundusz wskazuje, które obowiązki nie zostały

dopełnione i określa termin na ich dopełnienie. Termin na dopełnienie obowiązków wskazanych

w powiadomieniu nie może być krótszy niż miesiąc.

3.

W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania nie dopełni obowiązków wskazanych

w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, w terminie w nim określonym, Fundusz podejmuje

decyzję o wykluczeniu podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania

depozytów.

4.

Z dniem doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 3, podmiot zostaje wykluczony z obowiązkowego

systemu gwarantowania depozytów.

1.

W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3

1)

należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1, powstałe przed

dniem doręczenia decyzji o wykluczeniu, pozostają środkami objętymi ochroną gwarancyjną;

2)

osoby lub podmioty, o których mowa w art. 20 i art. 21, są uprawnione do świadczenia

pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, w zakresie określonym w pkt 1;

3)

należności inne niż wskazane w pkt 1 nie są objęte ochroną gwarancyjną.

2.

Od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3, podmiot wykluczony z

uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów nie może przyjmować środków

objętych ochroną gwarancyjną, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1.

1.

Podmiotami stosunku ochrony gwarancyjnej są

1)

Fundusz;

2)

deponent.

2.

Przedmiotem ochrony gwarancyjnej jest wierzytelność deponenta w wysokości odpowiadającej

środkom gwarantowanym, w związku z którą z dniem spełnienia warunku gwarancji nabywa

on w stosunku do Funduszu uprawnienie do świadczenia pieniężnego.

3.

Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych, w terminie 7

dni roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji.

4.

W przypadku gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji

wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, świadczenie pieniężne, o którym mowa

w ust. 2, uznaje się za spełnione w części, w jakiej zapewniono deponentowi możliwość

podjęcia środków gwarantowanych w terminie, o którym mowa w ust. 3, przy użyciu instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1.

1.

Terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 3, nie stosuje się, w odniesieniu do całości

lub części świadczenia, w przypadku gdy

1)

istnieją uzasadnione wątpliwości co do poszczególnych danych na liście deponentów

lub uzasadnione wątpliwości, czy deponent jest uprawniony do otrzymania środków gwarantowanych

lub gdy środki gwarantowane są przedmiotem sporu sądowego;

2)

uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych wynikają z umowy rachunku bankowego prowadzonego

w formie indywidualnych kont emerytalnych lub indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego,

o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych

kontach zabezpieczenia emerytalnego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1792 oraz z 2023 r. poz. 1843 i 1941), zwanej dalej „ustawą o IKE oraz IKZE”;

2a

uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych wynikają z umowy rachunku bankowego prowadzonego

w formie ogólnoeuropejskich indywidualnych produktów emerytalnych, o których mowa

w ustawie z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym

(Dz. U. poz. 1843), zwanej dalej „ustawą o OIPE”;

3)

wypłata środków gwarantowanych, o których mowa w art. 24 ust. 3 i 4, jest dokonywana

ponad limit określony w art. 24 ust. 1;

4)

wypłata środków gwarantowanych jest dokonywana w przypadku, o którym mowa w art. 59

ust. 1.

2.

Świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 35 ust. 2, jest płatne

1)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - niezwłocznie po otrzymaniu informacji

przez Fundusz o ustaniu przesłanek, o których mowa w tym przepisie;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 - niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz

potwierdzenia zawarcia przez deponenta umowy o prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego

albo indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego z inną instytucją finansową

lub otrzymania potwierdzenia przystąpienia przez deponenta do programu emerytalnego

w trybie przewidzianym w ustawie o IKE oraz IKZE, z tym że w przypadku niedopełnienia

przez deponenta któregokolwiek z obowiązków, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy

o IKE oraz IKZE, jeżeli nie spełnia on warunków do wypłaty, o których mowa w art.

34 ust. 1 pkt 1 lub w art. 46 albo w art. 34a ust. 1 pkt 1 tej ustawy, świadczenie

pieniężne jest płatne niezwłocznie po poinformowaniu Funduszu o tym przez podmiot

uprawniony do reprezentacji oraz po przekazaniu przez niego Funduszowi innych informacji

niezbędnych do zachowania warunku tej wypłaty, o którym mowa w art. 14 ust. 4 ustawy

o IKE oraz IKZE;

2a

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a - niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz

potwierdzenia zawarcia przez deponenta umowy o prowadzenie ogólnoeuropejskiego indywidualnego

produktu emerytalnego z innym dostawcą, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o OIPE,

lub potwierdzenia zawarcia przez deponenta umowy o prowadzenie indywidualnego konta

emerytalnego, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o IKE oraz IKZE, z inną instytucją

finansową, z tym że w przypadku niedopełnienia przez deponenta któregokolwiek z obowiązków,

o których mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o OIPE, jeżeli nie spełnia on warunków do wypłaty,

o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o OIPE, świadczenie pieniężne jest płatne

niezwłocznie po poinformowaniu Funduszu o tym przez podmiot uprawniony do reprezentacji

oraz po przekazaniu przez niego Funduszowi innych informacji niezbędnych do zachowania

warunku tej wypłaty, o którym mowa w art. 18 ust. 5 ustawy o OIPE;

3)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 - niezwłocznie po przedłożeniu Funduszowi

przez deponenta oświadczenia wraz z dokumentami, o których mowa w art. 24 ust. 5,

oraz po otrzymaniu przez Fundusz potwierdzenia podmiotu uprawnionego do reprezentacji,

o którym mowa w tym przepisie;

4)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 - w terminie ustalonym w porozumieniu, o

którym mowa w art. 60.

Fundusz zawiadamia niezwłocznie podmiot uprawniony do reprezentacji o dokonaniu wypłaty

środków gwarantowanych, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, oraz jej wysokości.

Przepisy dotyczące przekazania środków, o których mowa

1)

w art. 56 ust. 1 - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

2)

w art. 57 ust. 1 - w przypadku kasy

- stosuje się odpowiednio w przypadku dokonywania przez Fundusz wypłat środków gwarantowanych,

o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 i art. 51.

1.

Z dniem spełnienia warunku gwarancji Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu,

w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, w wysokości sumy środków

gwarantowanych. Roszczenie przysługuje Funduszowi także po ogłoszeniu upadłości podmiotu,

co do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

2.

Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje Funduszowi bez względu na wartość

faktycznie dokonanych wypłat środków gwarantowanych.

3.

Z dniem spełnienia warunku gwarancji deponentowi przysługuje roszczenie do podmiotu

objętego systemem gwarantowania wyłącznie o zapłatę kwot ponad wartość określoną w

art. 24 ust. 1 lub 3 oraz równowartość środków, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego

lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym.

4.

W związku z powstaniem zobowiązania Funduszu wobec deponenta z tytułu środków gwarantowanych

poszczególne wierzytelności deponenta będące podstawą wyliczenia środków gwarantowanych

należnych deponentowi pomniejsza się proporcjonalnie.

Środki gwarantowane są płatne na podstawie danych znajdujących się w systemie wyliczania

podmiotu objętego systemem gwarantowania, po przekazaniu listy deponentów, o której

mowa w art. 43.

1.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji podmiot uprawniony do reprezentacji, po ustaleniu

stanu ksiąg rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania na dzień spełnienia

warunku gwarancji, sporządza listę deponentów na podstawie danych zawartych w systemie

wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania, według stanu na dzień spełnienia

warunku gwarancji.

2.

Podmiot uprawniony do reprezentacji jest odpowiedzialny za sporządzenie listy deponentów,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 30.

3.

Odpowiedzialność za zgodność danych zawartych w systemie wyliczania z zapisami w księgach

rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania oraz ze stanem prawnym ponosi,

za okres pełnienia funkcji, podmiot uprawniony do reprezentacji, w przypadku gdy pełnił

funkcję w dniu spełnienia warunku gwarancji lub w okresie bieżącego roku obrotowego

(obrachunkowego) lub roku obrotowego (obrachunkowego) poprzedzającego dzień spełnienia

warunku gwarancji.

1.

Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę sporządzania przez podmiot uprawniony do

reprezentacji listy deponentów według stanu na dzień spełnienia warunku gwarancji,

z wyłączeniem przypadku, gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło w wyniku decyzji,

o której mowa w art. 155 ust. 1.

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dane deponentów.

3.

W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu o dane gromadzone

w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów, ujęte w systemach wyliczania.

Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje potwierdzenie zgodności przekazanych

danych z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub

niekompletności, skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów - udostępnienie

Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.

4.

(uchylony)

5.

Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o nieprawidłowościach

ujawnionych w toku kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz wzywa podmiot uprawniony

do reprezentacji do ich usunięcia.

Podmiot uprawniony do reprezentacji niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni

roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji, przekazuje Funduszowi oraz Generalnemu

Inspektorowi Informacji Finansowej listę deponentów sporządzoną na podstawie danych

z systemu wyliczania.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poprawności poszczególnych danych, o których

mowa w art. 43, Fundusz dokonuje odpowiednich wypłat niezwłocznie po potwierdzeniu

poprawności danych przez podmiot uprawniony do reprezentacji.

1.

Wypłat środków gwarantowanych może dokonywać w imieniu i na rachunek Funduszu podmiot

uprawniony do reprezentacji lub inny podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie

wypłat środków gwarantowanych. Decyzję w tym zakresie podejmuje Zarząd Funduszu. Przy

wyborze sposobu wypłaty środków gwarantowanych Zarząd Funduszu uwzględnia konieczność

zapewnienia ochrony interesów deponentów, w tym terminowości wypłat, a także poziom

kosztów przewidzianych do poniesienia w celu wypłaty środków gwarantowanych.

2.

Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje listę wypłat zawierającą dane

niezbędne do dokonywania wypłat.

2a.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do

realizacji wypłat środków gwarantowanych.

3.

W celu realizacji wypłaty środków gwarantowanych wybrane dane statystyczne pozyskane

przez Fundusz w trakcie kontroli, o której mowa w art. 32 oraz art. 42 ust. 1, Fundusz

może przekazać podmiotowi, z którym zamierza zawrzeć umowę o dokonanie wypłat środków

gwarantowanych.

4.

Fundusz sprawuje bieżącą kontrolę dokonywania wypłat środków gwarantowanych. Do wypłat

dokonywanych przez podmiot uprawniony do reprezentacji przepis art. 42 ust. 5 stosuje

się odpowiednio.

Na potrzeby dokonywania wypłat środków gwarantowanych tożsamość deponenta jest weryfikowana

w zakresie danych identyfikacyjnych wskazanych w art. 22 ust. 2. Weryfikacji danych

osoby fizycznej dokonuje się na podstawie danych zawartych w dokumencie tożsamości.

1.

Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały

1)

informacje o podmiocie, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków

gwarantowanych;

2)

sposób dokonywania wypłat;

3)

liczbę deponentów uprawnionych do otrzymania wypłat;

4)

kwotę stanowiącą sumę środków gwarantowanych należnych deponentom uprawnionym do uzyskania

wypłat, przekazywaną podmiotowi, o którym mowa w pkt 1, na wypłaty środków gwarantowanych;

5)

kwoty środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, o których mowa w art. 56 ust.

1 i art. 57 ust. 1, które podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane przekazać

Funduszowi, ze wskazaniem tych podmiotów.

2.

Treść uchwały, o której mowa w ust. 1, Fundusz podaje do publicznej wiadomości na

swojej stronie internetowej lub w drodze ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym

oraz przekazuje podmiotom objętym systemem gwarantowania obowiązanym do przekazania

środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, podmiotowi, za którego pośrednictwem

będą realizowane wypłaty środków gwarantowanych, i podmiotowi, w stosunku do którego

nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, w celu udostępnienia treści uchwały w placówkach

podmiotu.

1.

Niezwłocznie po podaniu do publicznej wiadomości uchwały, o której mowa w art. 47

ust. 1, Fundusz zwraca się do podmiotu uprawnionego do reprezentacji z żądaniem przekazania

informacji o

1)

wysokości całkowitych roszczeń deponenta z tytułu jego udziału w kwocie zgromadzonej

na otwartym mieszkaniowym rachunku powierniczym lub zamkniętym mieszkaniowym rachunku

powierniczym;

2)

wysokości roszczenia należnego deponentowi z tytułu jego udziału w kwocie zgromadzonej

na otwartym mieszkaniowym rachunku powierniczym lub zamkniętym mieszkaniowym rachunku

powierniczym, nieobjętego ochroną gwarancyjną na zasadach określonych w ustawie;

3)

imieniu (imionach) i nazwisku oraz numerze PESEL deponenta, o którym mowa w pkt 1

i 2, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - dacie urodzenia oraz serii,

numerze i typie dokumentu potwierdzającego tożsamość.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, zgodne ze stanem faktycznym i prawnym ustalonym

przez podmiot uprawniony do reprezentacji, Fundusz przekazuje niezwłocznie Ubezpieczeniowemu

Funduszowi Gwarancyjnemu, o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym

Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2500), w celu realizacji wypłaty, o której mowa w art. 55 ust. 5 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego

lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym.

3.

Odpowiedzialność za zgodność danych, o których mowa w ust. 1 lub 2, z zapisami w księgach

rachunkowych podmiotu objętego systemem gwarantowania oraz ze stanem prawnym ponosi

podmiot uprawniony do reprezentacji.

Środki na wypłatę środków gwarantowanych przekazane podmiotowi, o którym mowa w art.

45 ust. 1, nie mogą być wykorzystane na cel inny niż wypłata środków gwarantowanych.

Środki te nie wchodzą do masy upadłości oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.

1.

W przypadku dokonywania wypłat przez podmiot uprawniony do reprezentacji koszty czynności

związanych z przygotowaniem i dokonaniem wypłat środków gwarantowanych obciążają podmiot

objęty systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

2.

W przypadku realizacji wypłat przez podmiot, z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie

wypłat środków gwarantowanych, koszty czynności związanych z przygotowaniem i dokonaniem

wypłat środków gwarantowanych obciążają Fundusz.

3.

Z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 2, Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu

objętego systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

4.

Po ogłoszeniu upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania przepis ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

1.

Po zakończeniu wypłat podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 1, w terminie 5 dni roboczych

od ostatniego dnia wypłat dokonuje rozliczenia przeprowadzonych wypłat, przekazując

Funduszowi w szczególności

1)

listę wypłat wraz z oznaczeniem świadczeń wypłaconych i niewypłaconych;

2)

dokumentację potwierdzającą dokonanie wypłat;

3)

niewypłacone kwoty.

2.

Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy art. 7 ust. 2

ustawy - Prawo bankowe.

Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji nieujawnione w ramach listy deponentów przekazanej

Funduszowi na podstawie art. 43, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 36 ust.

1, Fundusz zaspokaja w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania danych uzupełniających

listę deponentów, sporządzonych przez podmiot uprawniony do reprezentacji, w szczególności

po ustaleniu listy wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym podmiotu

objętego systemem gwarantowania lub po stwierdzeniu prawomocnym orzeczeniem sądu wierzytelności

wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie

warunku gwarancji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 39, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 27 ust. 2 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 46, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2023 r.;

4)

art. 37 pkt 13, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;

5)

art. 37 pkt 7 w zakresie art. 16e ust. 4 pkt 1 lit. b oraz pkt 9 w zakresie art. 26

ust. 7 pkt 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2032 r.

1.

Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych

przysługiwały następcom prawnym deponenta oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust.

1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, oraz niezależnie od przyczyny faktycznej lub prawnej zostały wykazane w systemie

wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania jako uprawnienia poprzednika prawnego,

Fundusz jest obowiązany spełnić świadczenie pieniężne z tytułu środków gwarantowanych,

stanowiące kwotę obliczoną dla poprzednika prawnego, zgodnie z art. 24.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1

1)

wysokość świadczenia zostaje określona bez uwzględnienia środków gwarantowanych, jakie

mogą przysługiwać następcom prawnym oraz osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt

1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, z tytułu czynności dokonanych odrębnie od czynności będących podstawą powstania

środków gwarantowanych poprzednika prawnego;

2)

uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami określającymi

skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasady dysponowania majątkiem, jaki

należał do poprzednika prawnego.

Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji środki gwarantowane przysługiwały deponentowi,

a następnie weszły do majątku, do którego uprawnienia przysługują następcom prawnym

deponenta, uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami

określającymi skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasadami dysponowania

majątkiem, jaki należał do poprzednika prawnego.

1.

W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały zablokowane na podstawie przepisów

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu lub została dokonana

blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania blokady.

2.

Jeżeli środki zdeponowane na rachunku zostaną uznane w całości albo w części prawomocnym

wyrokiem sądu za przedmiot pochodzący bezpośrednio albo pośrednio z przestępstwa przewidzianego

w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny albo za korzyść z takiego przestępstwa lub za ich równowartość, przy obliczaniu świadczenia

z tytułu środków gwarantowanych nie uwzględnia się środków zdeponowanych na rachunku

lub odpowiedniej ich części. Środki te nie są objęte ochroną gwarancyjną w części,

co do której orzeczono przepadek.

3.

Sąd jest obowiązany zawiadomić Fundusz o wyroku, o którym mowa w ust. 2, dotyczącym

podmiotu objętego systemem gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku

gwarancji, jeżeli stał się prawomocny po dniu spełnienia warunku gwarancji.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb zawieszania wypłaty środków gwarantowanych deponentom w

przypadku określonym w ust. 1,

2)

dane, jakie powinno zawierać zawiadomienie Funduszu o prowadzonym postępowaniu karnym

oraz zawiadomienie o jego zakończeniu,

3)

termin i sposób wysłania zawiadomienia,

4)

dane, jakie powinna zawierać informacja o zawieszeniu wypłaty środków gwarantowanych

wysłana deponentowi,

5)

termin i sposób wysłania informacji, o której mowa w pkt 4,

6)

dane, jakie powinien zawierać rejestr zawieszonych wypłat środków gwarantowanych prowadzony

przez Fundusz

- mając na uwadze konieczność zapewnienia dokonania wypłat wyłącznie uprawnionym deponentom.

1.

Korespondencja między Funduszem a deponentami na potrzeby wypłaty środków gwarantowanych

jest prowadzona w języku polskim.

2.

W przypadku deponentów oddziału banku objętego systemem gwarantowania utworzonego

na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska korespondencja

jest prowadzona w języku urzędowym instytucji Unii Europejskiej, używanym przez podmiot

do korespondencji z deponentem, albo w języku urzędowym państwa, na którego terytorium

utworzony został ten oddział, a w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania

prowadzącego działalność transgraniczną na terytorium państwa członkowskiego innego

niż Rzeczpospolita Polska, korespondencja prowadzona między Funduszem a deponentami

korzystającymi z usług oferowanych transgranicznie jest prowadzona w języku używanym

przez deponenta przy korzystaniu z tych usług.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości prowadzenia korespondencji między Funduszem

a deponentem w języku innym niż wskazany w tych przepisach, jeżeli obie strony wyraziły

na to zgodę.

1.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału banku zagranicznego,

Fundusz wzywa banki i oddziały banków zagranicznych do przekazania środków odpowiadających

zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust. 2.

2.

(uchylony)

3.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności

wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty

kwotę zobowiązań z funduszu gwarancyjnego banków do wykorzystania.

4.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę

zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291.

5.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

wielkości, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty

kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji,

na zasadach określonych przez Radę Funduszu.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać kasy, w sposób określony

w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty

na rzecz funduszu gwarancyjnego kas, w wysokości niezbędnej do zachowania proporcji,

o której mowa w art. 303 ust. 2.

1.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa kasy do przekazania

środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust.

3.

2.

(uchylony)

3.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa wierzytelności

wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty

kwotę zobowiązań z funduszu gwarancyjnego kas do wykorzystania.

4.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę

zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292.

5.

W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę

środków, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę

zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji,

na zasadach określonych przez Radę Funduszu.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać banki i oddziały banków zagranicznych,

w sposób określony w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom

do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego banków, w wysokości niezbędnej do zachowania

proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2.

W przypadku dokonywania wypłat środków gwarantowanych, o których mowa w art. 36 ust.

1 pkt 3, art. 44 i art. 51, decyzję o wykorzystaniu na ten cel środków

1)

o których mowa w art. 56 - w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

2)

o których mowa w art. 57 - w przypadku kasy

- podejmuje Zarząd Funduszu.

1.

Wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału banku objętego systemem gwarantowania,

utworzonego w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, dokonuje w imieniu

i na rachunek Funduszu system goszczący.

2.

Systemowi goszczącemu, który będzie dokonywał wypłat środków gwarantowanych, Fundusz

przekazuje listę wypłat oraz środki finansowe niezbędne do dokonywania wypłat.

3.

Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w złotych, o ile porozumienie, o którym

mowa w art. 60, nie stanowi inaczej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 września 2023 r.

W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 59 ust. 1, Fundusz

zawiera z systemem goszczącym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie

wypłaty środków gwarantowanych.

1.

Fundusz może dokonywać wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału instytucji

kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy - Prawo bankowe, w imieniu i na rachunek systemu macierzystego tej instytucji.

2.

Wypłaty, o których mowa w ust. 1, są realizowane po otrzymaniu od systemu macierzystego

instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy - Prawo bankowe danych oraz środków finansowych niezbędnych do dokonania wypłat.

3.

Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w walucie określonej w porozumieniu,

o którym mowa w art. 62.

4.

Przepisy rozdziału 3 dotyczące wypłaty środków gwarantowanych stosuje się odpowiednio.

W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz

zawiera z systemem macierzystym porozumienie określające zasady współpracy w zakresie

wypłaty środków gwarantowanych.

1.

Porozumienia, o których mowa w art. 60 i art. 62, powinny zawierać zobowiązania stron

do przetwarzania przekazywanych informacji z zachowaniem poufności, w szczególności

z zachowaniem właściwych przepisów o ochronie danych osobowych.

2.

Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o porozumieniach zawartych w

trybie art. 60 i art. 62.

Użyte w dziale określenia oznaczają

1)

instytucja - instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust.

1 pkt 22 rozporządzenia nr 2019/2033, objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego

w wysokości 750 000 euro;

2)

podmiot - podmiot krajowy oraz, jeżeli jest objęta nadzorem skonsolidowanym, nadzorem

nad grupą firm inwestycyjnych na zasadzie skonsolidowanej lub nadzorem nad zgodnością

z grupowym testem kapitałowym, o których mowa w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziału 2a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego

a)

instytucję inną niż podmiot krajowy,

b)

instytucję finansową, jeżeli jest podmiotem zależnym podmiotu krajowego lub podmiotu,

o którym mowa w lit. c i d,

c)

finansową spółkę holdingową, holding mieszany, finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, inwestycyjną spółkę holdingową,

d)

dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, unijną dominującą

finansową spółkę holdingową, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z państwa członkowskiego, unijną dominującą finansową spółkę holdingową

o działalności mieszanej, dominującą inwestycyjną spółkę holdingową z państwa członkowskiego

i unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową;

3)

nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych - pomoc państwa w rozumieniu art. 107

ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2012 C/326, z 26.10.2012 r.,

str. 47) lub inne publiczne wsparcie finansowe na poziomie ponadnarodowym, które,

jeżeli jest udzielane na poziomie krajowym, stanowi pomoc państwa, udzielaną w celu

utrzymania lub przywrócenia rentowności, płynności bądź wypłacalności podmiotu lub

grupy, której częścią jest podmiot, w tym działania, o których mowa w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych

instrumentach stabilizacji finansowej.

Organem przymusowej restrukturyzacji jest Fundusz.

Celami przymusowej restrukturyzacji są

1)

utrzymanie stabilności finansowej, w szczególności przez ochronę zaufania do sektora

finansowego i zapewnienie dyscypliny rynkowej;

2)

ograniczenie zaangażowania funduszy publicznych lub prawdopodobieństwa ich zaangażowania

wobec sektora finansowego lub jego poszczególnych podmiotów dla realizacji celów,

o których mowa w pkt 1 oraz 3-5;

3)

zapewnienie kontynuacji realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych;

4)

ochrona deponentów i inwestorów objętych systemem rekompensat;

5)

ochrona środków powierzonych podmiotowi przez jego klientów.

1.

Fundusz realizuje cele, o których mowa w art. 66, przez

1)

opracowanie planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,

w tym określanie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;

2)

umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych;

3)

prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

2.

Realizując cele przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dąży do ograniczenia kosztów

przymusowej restrukturyzacji oraz, o ile jest to możliwe ze względu na cele przymusowej

restrukturyzacji, ograniczenia utraty wartości przedsiębiorstwa podmiotu, wobec którego

jest prowadzona przymusowa restrukturyzacja.

3.

Jeżeli podmiot krajowy jest częścią grupy, Fundusz realizuje cele, o których mowa

w art. 66, w sposób, który ogranicza wpływ działań podejmowanych przez Fundusz w ramach

przymusowej restrukturyzacji na inne podmioty grupy i całą grupę oraz stabilność państw

członkowskich, w szczególności państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność.

1.

Wykonywanie uprawnień Funduszu

1)

nie ogranicza prawa podmiotu będącego podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu

płatności lub systemu rozrachunku, na którego rzecz zostało ustanowione zabezpieczenie

w związku z uczestnictwem w tym systemie;

2)

nie ogranicza prawa Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku

Centralnego, z tytułu ustanowionego na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami;

3)

nie wpływa na skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego wprowadzenia do

systemu płatności lub systemu rozrachunku oraz wyniki kompensowania w ramach tych

systemów.

2.

Przepisów niniejszego działu przewidujących nieważność czynności prawnych albo ich

bezskuteczność wobec podmiotu w restrukturyzacji nie stosuje się do stosunków prawnych,

o których mowa w ust. 1.

Przepisy niniejszego działu stosuje się do podmiotów i odpowiednio do oddziałów banku

zagranicznego, z uwzględnieniem art. 101 ust. 2, 9, 10 i 12.

1.

Fundusz może dokonać umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych

1)

niezależnie od działania w ramach przymusowej restrukturyzacji, bez podejmowania decyzji

o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, albo

2)

w ramach przymusowej restrukturyzacji, łącznie z jednym lub kilkoma instrumentami,

o których mowa w art. 110 ust. 1.

2.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w przypadku, o

którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli

1)

zaistniały warunki, o których mowa w art. 101 ust. 7-9, lub okoliczności, o których

mowa w art. 102 ust. 1 lub 4, lub

2)

bez dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiot nie spełnia

warunków kontynuowania działalności, lub

3)

kontynuacja działalności podmiotu wymaga nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych.

2a.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji zobowiązań kwalifikowalnych w przypadku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli zobowiązania kwalifikowalne spełniają warunki,

o których mowa w art. 98 ust. 2l pkt 1, oraz

1)

zaistniały warunki, o których mowa w art. 101 ust. 7-9, lub okoliczności, o których

mowa w art. 102 ust. 1 lub 4, lub

2)

bez dokonania umorzenia lub konwersji zobowiązań kwalifikowalnych podmiot nie spełnia

warunków kontynuowania działalności, lub

3)

kontynuacja działalności podmiotu wymaga nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych.

2b.

W przypadku umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych

kwotę, która uległa obniżeniu w wyniku tego umorzenia lub konwersji, uwzględnia się

przy ustalaniu progów określonych w art. 274 i art. 275 pkt 1 oraz określonych w art. 19a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych

instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 2a pkt 2, uznaje się, że podmiot

nie spełnia warunków kontynuowania działalności, jeżeli łącznie spełnione są następujące

przesłanki

1)

podmiot jest zagrożony upadłością, zgodnie z art. 101 ust. 3;

2)

brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania podmiotu

pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością.

4.

Nie uznaje się za nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych, o którym mowa w ust.

2 pkt 3 i ust. 2a pkt 3, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu

podmiotowi w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom w gospodarce i utrzymania

stabilności finansowej w formie, o której mowa w art. 101 ust. 13 pkt 3, o ile wsparcie

to jest proporcjonalne do skali zakłóceń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy oraz

nie służy pokryciu strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej przyszłości.

5.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych, jeżeli te instrumenty lub zobowiązania są zaliczane do funduszy

własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych krajowego podmiotu dominującego na poziomie

indywidualnym i skonsolidowanym, a w opinii Funduszu bez dokonania umorzenia lub konwersji

tych instrumentów lub zobowiązań grupa będzie zagrożona upadłością.

6.

W przypadku gdy instrumenty kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne są zaliczane

do funduszy własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu zależnego od krajowego

podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych lub zobowiązań

kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić z właściwym organem

przymusowej restrukturyzacji lub właściwym organem nadzoru dla podmiotu zależnego

umorzenie lub konwersję tych instrumentów lub zobowiązań przez ten organ, jeżeli w

opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia lub konwersji tych instrumentów lub zobowiązań

grupa będzie zagrożona upadłością.

7.

W przypadku gdy instrumenty kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne są zaliczane

do funduszy własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych krajowego podmiotu zależnego

od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy inwestycyjnej na poziomie

indywidualnym oraz do funduszy własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie

skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji

dla grupy lub właściwym organem nadzoru dla grupy dokonanie umorzenia lub konwersji

tych instrumentów lub zobowiązań, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia

lub konwersji tych instrumentów lub zobowiązań grupa będzie zagrożona upadłością.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, uznaje się, że grupa będzie zagrożona

upadłością, jeżeli nie spełnia lub nie będzie w najbliższej przyszłości spełniać norm

ostrożnościowych na poziomie skonsolidowanym w stopniu wymagającym podjęcia działań

w zakresie środków wczesnej interwencji przez organ nadzoru, w szczególności w przypadku

poniesienia lub prawdopodobnego poniesienia strat istotnie naruszających fundusze

własne.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji lub właściwe organy nadzoru uwzględniają wpływ umorzenia lub konwersji

instrumentu kapitałowego lub zobowiązania kwalifikowalnego na stabilność finansową

państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność.

10.

Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji lub właściwe organy nadzoru ustalają, czy jest możliwe podjęcie działań

innych niż umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

w szczególności zastosowanie nadzorczych instrumentów wczesnej interwencji lub wsparcia

kapitałowego od podmiotu dominującego, a jeżeli takie działania są możliwe, czy mogą

zostać łatwo podjęte i czy jest prawdopodobne, że w rozsądnym czasie usuną zagrożenie

upadłością.

11.

Jeżeli podjęcie działań określonych w ust. 10 jest możliwe, Fundusz, w przypadkach,

o których mowa w ust. 6 i 7, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego o ich podjęcie

w ramach sprawowanego nadzoru.

12.

Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 2, 2a, 5 i 6, Fundusz zapewnia przeprowadzenie

oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 lub 3, w celu określenia kwoty strat

do pokrycia oraz niezbędnej kwoty konwersji, w celu rekapitalizacji podmiotu lub grupy.

13.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych

lub zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu zależnego nie mogą być dokonane w stopniu

wyższym niż umorzenie lub konwersja podobnych instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych podmiotu dominującego.

1.

W przypadku podmiotów działających w formie spółki kapitałowej decyzja w przedmiocie

umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych

zawiera

1)

wskazanie kwoty, o jaką kapitał zakładowy ma zostać obniżony, a w przypadku gdy instrumenty

kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne podlegają konwersji na udziały lub akcje,

które są ustanawiane lub emitowane na podstawie decyzji Funduszu, sumy, o jaką kapitał

zakładowy ma zostać podwyższony;

2)

wskazanie liczby, serii i numeru lub innego oznaczenia instrumentów kapitałowych lub

zobowiązań kwalifikowalnych podlegających umorzeniu lub konwersji, a w przypadku posiadania

przez te instrumenty lub zobowiązania odrębnego oznaczenia, o którym mowa w art. 55 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, również wskazanie tego oznaczenia;

3)

wskazanie liczby, serii, numeru oraz wartości nominalnej nowo ustanowionych udziałów

lub wyemitowanych akcji lub wartości, o którą następuje podwyższenie wartości nominalnej

udziałów lub akcji już istniejących;

4)

oznaczenie, czy akcje powstałe wskutek konwersji są imienne, czy na okaziciela;

5)

wskazanie osób, które obejmują akcje lub udziały w podwyższonym kapitale zakładowym

lub na rzecz których następuje emisja akcji lub ustanowienie udziałów, w tym przez

wskazanie instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, których posiadacze

są uprawnieni do objęcia takich akcji lub udziałów;

6)

określenie, że objęcie akcji lub udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym następuje

z wyłączeniem prawa pierwszeństwa lub prawa poboru;

7)

określenie ceny emisyjnej nowych akcji albo ceny obejmowanych udziałów;

8)

wskazanie daty, od której powstałe w wyniku konwersji akcje lub udziały będą uczestniczyć

w dywidendzie;

9)

wskazanie sposobu pozwalającego na identyfikację instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych podlegających umorzeniu - w przypadku gdy określona w tej decyzji

liczba lub wartość umarzanych instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych

jest mniejsza niż liczba lub wartość tych instrumentów lub zobowiązań oznaczonych

odrębnym oznaczeniem, o którym mowa w art. 55 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, zastępuje określone w ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”, ustawie - Prawo bankowe oraz statucie lub umowie spółki czynności związane z obniżeniem lub podwyższeniem

kapitału zakładowego, pokryciem straty, przystąpieniem do spółki, objęciem udziałów

lub akcji, wniesieniem wkładu oraz zmianą statutu lub umowy spółki.

3.

Instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania kwalifikowalne wskazane w decyzji, o której

mowa w ust. 1, stanowiące instrumenty finansowe rejestrowane w depozycie papierów

wartościowych, umarza się lub konwertuje według stanu na koniec dnia, w którym decyzja,

o której mowa w ust. 1, lub informacja o tej decyzji została zamieszczona na stronie

internetowej Funduszu. Dzień zamieszczenia decyzji lub informacji o decyzji na stronie

internetowej Funduszu jest dniem ustalenia osób uprawnionych z umarzanych lub konwertowanych

instrumentów finansowych. Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna dokonuje

rozrachunku transakcji w instrumentach finansowych będących przedmiotem umorzenia

lub konwersji do końca dnia, w którym decyzja lub informacja o decyzji została zamieszczona

na stronie internetowej Funduszu, a wszystkie wprowadzone do systemu rozrachunku zlecenia

rozrachunku dotyczące nierozrachowanych transakcji w tych instrumentach finansowych

tracą ważność z końcem tego dnia.

4.

Zamieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 1, lub informacji o tej decyzji na stronie

internetowej Funduszu zastępuje przekazanie odpisu decyzji

1)

akcjonariuszom lub wspólnikom, którzy na podstawie tej decyzji objęli akcje lub udziały

w podwyższonym kapitale zakładowym;

2)

akcjonariuszom lub wspólnikom, których akcje lub udziały zostały umorzone na podstawie

tej decyzji;

3)

obligatariuszom lub posiadaczom innych instrumentów kapitałowych lub finansowych,

które podlegają umorzeniu albo konwersji na podstawie tej decyzji.

5.

Fundusz, w celu ujawnienia w Krajowym Rejestrze Sądowym obniżenia lub podwyższenia

kapitału zakładowego spółki, niezwłocznie informuje o wydaniu decyzji, o której mowa

w ust. 1, właściwy sąd rejestrowy, przekazując mu odpis tej decyzji bez oszacowania

i uzasadnienia, z uwzględnieniem obowiązku dochowania tajemnic, o których mowa w art.

320 ust. 2, oraz tajemnic, o których mowa w art. 104 ustawy - Prawo bankowe, art. 9e ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych i art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

6.

Odpis decyzji, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę wpisu obniżenia lub podwyższenia

kapitału zakładowego spółki do Krajowego Rejestru Sądowego. Podwyższenie albo obniżenie

kapitału zakładowego spółki następuje z chwilą doręczenia decyzji Funduszu podmiotowi,

o którym mowa w ust. 1.

7.

W przypadku gdy instrumenty będące przedmiotem umorzenia lub powstałe w wyniku konwersji

podlegają zarejestrowaniu w depozycie papierów wartościowych albo w rejestrze akcjonariuszy,

Fundusz niezwłocznie informuje Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną

albo podmiot prowadzący rejestr akcjonariuszy o wydaniu decyzji, o której mowa w ust.

1, przekazując im odpis tej decyzji w zakresie niezbędnym do ujawnienia umorzenia

akcji w depozycie papierów wartościowych albo w rejestrze akcjonariuszy albo w celu

rejestracji odpowiednio w depozycie papierów wartościowych albo w rejestrze akcjonariuszy

akcji wyemitowanych w ramach podwyższenia kapitału zakładowego spółki.

1.

W przypadku banków spółdzielczych i kas decyzja w przedmiocie umorzenia instrumentów

kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych zawiera

1)

kwotę, o jaką fundusze zaliczane do funduszy własnych mają zostać obniżone;

2)

wskazanie instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych podlegających

umorzeniu, ich liczby oraz wartości nominalnej albo wartości, o którą następuje obniżenie

wartości nominalnej tych instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, zastępuje określone w ustawie o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych, ustawie z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2021 r. poz. 648 oraz z 2023 r. poz. 1450), ustawie - Prawo bankowe, ustawie o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz statucie banku spółdzielczego lub kasy czynności związane z obniżeniem funduszy

własnych, umorzeniem udziałów oraz pokryciem straty.

3.

Umorzenie wszystkich udziałów członkowskich posiadanych przez członka powoduje ustanie

członkostwa w spółdzielni.

4.

Zamieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 1, lub informacji o tej decyzji na stronie

internetowej Funduszu zastępuje przekazanie odpisu decyzji

1)

członkom banku spółdzielczego albo kasy, których udziały zostały umorzone na podstawie

tej decyzji;

2)

obligatariuszom lub posiadaczom innych instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

które zostały umorzone na podstawie tej decyzji.

1.

Jeżeli instrumenty kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne są zaliczane do funduszy

własnych krajowego podmiotu zależnego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy własnych

na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art.

101 ust. 1, w terminie jednego dnia, powiadamia o otrzymaniu tej informacji właściwy

organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

dla grupy oraz właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów należących

do tej samej grupy, które nabyły instrumenty kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne,

lub które są podmiotami dominującymi wobec podmiotów, które nabyły instrumenty kapitałowe

lub zobowiązania kwalifikowalne.

2.

Jeżeli instrumenty kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne są zaliczane do funduszy

własnych podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym

oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu informacji,

o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia o otrzymaniu tej informacji

właściwy organ nadzoru, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu oraz

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów należących do tej samej

grupy, które wyemitowały instrumenty kapitałowe lub zobowiązania kwalifikowalne, lub

które są podmiotami dominującymi wobec podmiotów, które wyemitowały instrumenty kapitałowe

lub zobowiązania kwalifikowalne.

1.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych w następującej kolejności i w następujący sposób

1)

instrumenty w kapitale podstawowym Tier I - do wysokości strat podmiotu w restrukturyzacji;

2)

instrumenty dodatkowe w Tier I - w kwocie niezbędnej do spełnienia warunków prowadzenia

działalności, a w przypadku, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2, do osiągnięcia

celów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 66;

3)

instrumenty w Tier II - w kwocie niezbędnej do spełnienia warunków prowadzenia działalności,

a w przypadku, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2, do osiągnięcia celów przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 66;

4)

zobowiązania kwalifikowalne - w kwocie niezbędnej do osiągnięcia celów przymusowej

restrukturyzacji albo do wysokości maksymalnej umożliwiającej pokrywanie strat przez

odpowiednie zobowiązania kwalifikowalne, w zależności od tego, która z tych kwot jest

niższa.

2.

Umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, dokonuje się w kolejności odwrotnej do kolejności

zaspokajania należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe.

3.

W przypadku umorzenia instrumentu kapitałowego lub zobowiązania kwalifikowalnego

1)

korekta kwoty umorzenia może nastąpić wyłącznie w przypadku, o którym mowa w art.

138 ust. 3 pkt 1;

2)

nie istnieje ani nie powstaje zobowiązanie wobec dotychczasowego posiadacza instrumentu

kapitałowego lub zobowiązania kwalifikowalnego poza zobowiązaniami, które istniały

przed dniem umorzenia, z wyjątkiem roszczenia o odszkodowanie, które może powstać

w wyniku stwierdzenia wydania decyzji o umorzeniu z naruszeniem prawa;

3)

nie przysługuje roszczenie o odszkodowanie inne niż roszczenie uzupełniające, o którym

mowa w art. 242.

4.

Fundusz dokonuje konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, na instrumenty,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

5.

W celu dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych Fundusz może nałożyć na podmiot obowiązek emisji instrumentów, o

których mowa w ust. 1 pkt 1, na rzecz posiadaczy instrumentów, o których mowa w ust.

1 pkt 2-4.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5

1)

instrumenty powinny być wyemitowane

a)

przez podmiot lub przez podmiot dominujący wobec niego - za zgodą organu przymusowej

restrukturyzacji właściwego dla podmiotu dominującego,

b)

przed emisją na rzecz Skarbu Państwa lub podmiotów publicznych, w celu podniesienia

funduszy własnych;

2)

warunki emisji powinny zapewnić możliwość objęcia tych instrumentów niezwłocznie po

dokonaniu konwersji.

7.

Jeżeli Fundusz zamierza dokonać konwersji według zróżnicowanych stóp konwersji, ustala

się je w sposób określony w art. 210 ust. 3.

8.

Przepisy art. 204, art. 205, art. 208-211 i art. 217-222 stosuje się odpowiednio.

9.

W przypadku umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1, przepisy art. 109 ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

1.

W celu przygotowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

krajowego, który nie jest częścią grupy podlegającej nadzorowi skonsolidowanemu w

państwie członkowskim przez organy nadzoru inne niż Komisja Nadzoru Finansowego.

1a.

Fundusz może uwzględnić w planie przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu krajowego

także podmioty inne niż podmiot, dla którego jest sporządzany plan przymusowej restrukturyzacji,

działające w tej samej grupie i powiązane z nim gospodarczo lub finansowo.

2.

W przypadku podmiotu krajowego, który posiada istotny oddział w państwie członkowskim

innym niż Rzeczpospolita Polska, Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji

także po konsultacji z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla tego oddziału.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego wyraża opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni

od dnia doręczenia projektu planu przymusowej restrukturyzacji przez Fundusz.

1.

Fundusz, we współpracy z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów

zależnych i po konsultacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla

istotnych oddziałów krajowego podmiotu dominującego w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, opracowuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla grupy krajowego

podmiotu dominującego, w której przynajmniej jeden podmiot zależny będący instytucją

ma siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.

2.

Fundusz może, zachowując zasady ochrony informacji, współpracować przy opracowywaniu

grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

państw trzecich, na terytorium których grupa utworzyła podmioty zależne, spółki holdingu

finansowego lub istotne oddziały.

1.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 74 ust. 1, jest przyjmowany

przez Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji w formie wspólnej decyzji.

1a.

W przypadku gdy w skład grupy krajowego podmiotu dominującego wchodzi więcej niż jedna

grupa podlegająca przymusowej restrukturyzacji, opis możliwych działań w ramach przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1a, uwzględnia się we wspólnej

decyzji, o której mowa w ust. 1.

2.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz zgodnie z art. 86 ust.

2 informacji niezbędnych do opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 74 ust. 1, plan ten nie zostanie przyjęty w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem

opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji.

3.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji i przed upływem tego terminu właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego zwrócił

się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie przyjmuje

grupowego planu przymusowej restrukturyzacji do czasu podjęcia decyzji przez Europejski

Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz przyjmuje grupowy plan przymusowej

restrukturyzacji zgodnie z ust. 2, a w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego.

5.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego

od krajowego podmiotu dominującego poinformuje Fundusz, że nie wyraża zgody na przyjęcie

opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji z powodu wynikającego z tego planu zobowiązania do wydatkowania środków

publicznych jego państwa, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji będące

członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują ponownej oceny grupowego

planu w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji.

6.

Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w

skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego

planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla

pozostałych podmiotów.

7.

Fundusz może skierować wniosek do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o prowadzenie

niewiążącej mediacji pomiędzy właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji wchodzącymi

w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 31 lit. c rozporządzenia

nr 1093/2010 oraz o podjęcie wiążącej mediacji.

Opracowując grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, Fundusz uwzględnia potencjalny

wpływ możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji grupy na stabilność

finansową państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność, i przesłanki sposobu

podziału środków funduszy przymusowej restrukturyzacji na pokrycie kosztów postępowania,

o których mowa w art. 82 ust. 4.

1.

W celu opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji grup, w których podmiot

krajowy jest podmiotem zależnym albo oddział podmiotu grupy działający na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest istotnym oddziałem, dokonania przeglądu takiego planu

i, w razie potrzeby, jego aktualizacji Fundusz współpracuje z właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania

przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy informacji niezbędnych

do opracowania grupowego planu przymusowej restrukturyzacji Fundusz i właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

z powodu wyrażenia przez Fundusz sprzeciwu wobec grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,

Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji dla krajowego podmiotu zależnego lub grupy krajowego

podmiotu zależnego, w którym może wskazać podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji,

z uwzględnieniem opinii zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

i właściwe organy nadzoru, wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził

się na przyjęcie opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji, oraz informuje o tej decyzji pozostałych członków

kolegium przymusowej restrukturyzacji.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w

ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, a właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie podejmuje decyzji, o której mowa w ust.

2, do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu

planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

dla krajowego podmiotu zależnego lub grupy krajowego podmiotu zależnego, w którym

może wskazać podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji, a w przypadku gdy Europejski

Urząd Nadzoru Bankowego podejmie taką decyzję - Fundusz postępuje zgodnie z decyzją

Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

5.

Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego wchodzący w

skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję o opracowaniu odrębnego

planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

mogą przyjąć w formie wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla

pozostałych podmiotów.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w

ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie przyjęły grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji, a także żaden z tych podmiotów nie zwrócił się

do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz podejmuje decyzję

o opracowaniu planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

dla krajowego podmiotu zależnego lub grupy krajowego podmiotu zależnego, w którym

może wskazać podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem opinii

zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe organy nadzoru,

wskazując w uzasadnieniu przyczyny niewyrażenia zgody na przyjęcie grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji,

oraz informuje o tej decyzji pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz może opracować odrębny plan przymusowej

restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu krajowego

będącego podmiotem znaczącym lub grupy podmiotu krajowego będącego podmiotem znaczącym,

w którym może wskazać podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji, oraz odrębny

plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla

podmiotu zidentyfikowanego jako inna instytucja o znaczeniu systemowym zgodnie z art.

39 ust. 1 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym lub grupy podmiotu zidentyfikowanego

jako inna instytucja o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o nadzorze

makroostrożnościowym, o ile nie spełnia on definicji podmiotu znaczącego, w którym

może wskazać podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, 4, 6 i 7, Fundusz sporządza plan przymusowej

restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, stosując odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału właściwe dla

planów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 73 ust. 1, lub dla grupowych

planów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 74 ust. 1.

1.

Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji w szczególności na podstawie

informacji uzyskanych od Komisji Nadzoru Finansowego oraz od podmiotów krajowych.

2.

Fundusz może zobowiązać podmiot krajowy do współpracy w zakresie opracowania i aktualizacji

planu przymusowej restrukturyzacji, w tym do opracowania elementów planu przymusowej

restrukturyzacji, na podstawie wytycznych Funduszu zawierających zakres przekazywanych

informacji, termin ich przekazania oraz pouczenie o karach pieniężnych za nieudzielenie

informacji.

1.

W przypadku nieprzekazania, w określonym przez Fundusz terminie, przez podmiot krajowy

informacji, o których mowa w art. 85, lub niewykonania obowiązku, o którym mowa w

art. 78 ust. 2, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć na taki podmiot karę pieniężną

w wysokości do 10 % przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,

a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną w wysokości do 10 % prognozowanego

przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą

jednak niż 100 000 000 zł.

1a.

W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot krajowy

w wyniku nieprzekazania informacji lub niewykonania obowiązków, o których mowa w ust.

1, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do

wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot korzyści.

2.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje

w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Zarząd Funduszu, w formie uchwały, przyjmuje opracowane plany przymusowej restrukturyzacji

i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz przekazuje przyjęte przez Fundusz plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe

plany przymusowej restrukturyzacji Komisji Nadzoru Finansowego oraz ministrowi właściwemu

do spraw instytucji finansowych.

3.

W przypadku stwierdzenia w trakcie oceny wykonalności planów wystąpienia okoliczności

uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,

realizacja obowiązku opracowania planu przymusowej restrukturyzacji i przyjęcia grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji oraz ich aktualizacji ulega zawieszeniu do czasu

określenia środków niezbędnych do usunięcia tych okoliczności, zgodnie z art. 91 ust.

5-5e i 7 albo art. 92 ust. 6-12.

1.

Plan przymusowej restrukturyzacji określa planowane działania wobec podmiotu w przypadku

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji oraz ocenę wykonalności tych działań, w szczególności

1)

streszczenie istotnych elementów planu;

2)

szczegółowy opis możliwych wariantów restrukturyzacji, w tym możliwości zastosowania

poszczególnych instrumentów przymusowej restrukturyzacji;

3)

sposób wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych podmiotu;

4)

harmonogram realizacji istotnych założeń planu;

5)

szczegółowy opis oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji, wraz ze wskazaniem

okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

6)

opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia okoliczności, które

uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

7)

opis procedur ustalania wartości i oceny możliwości zbycia działalności w zakresie

funkcji krytycznych, głównych linii biznesowych i aktywów podmiotu;

8)

opis wewnętrznych procedur podmiotu zapewniających Funduszowi aktualne informacje,

o których mowa w art. 85;

9)

opis zasad finansowania możliwych wariantów przymusowej restrukturyzacji;

10)

analizę możliwości wykorzystania standardowych instrumentów Narodowego Banku Polskiego

w celu wsparcia płynności podmiotu oraz wskazanie aktywów, które mogą stanowić zabezpieczenie

dla udzielenia takiego wsparcia;

11)

opis istotnych współzależności pomiędzy odrębnymi prawnie jednostkami organizacyjnymi

wynikających z

a)

wspólnego korzystania z majątku, usług i zatrudniania tych samych pracowników,

b)

zapewniania wsparcia kapitałowego i płynności oraz finansowania,

c)

zapewnienia zabezpieczeń, klauzul dotyczących niewykonania zobowiązania i kompensowania,

d)

świadczenia usług,

e)

przenoszenia ryzyka, transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji zabezpieczających;

12)

opis wariantów utrzymania dostępu do usług płatniczych i rozliczeniowych oraz ocenę

możliwości przeniesienia pozycji rozliczeniowych klienta;

13)

analizę wpływu realizacji planu na prawa i obowiązki pracowników podmiotu, związanych

z tym kosztów oraz zakres przewidywanych konsultacji z pracownikami, w tym na podstawie

ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników

(Dz. U. z 2024 r. poz. 61);

14)

wymogi, o których mowa w art. 97-99, oraz terminy ich spełnienia;

15)

opis istotnych zmian w podmiocie, które zaistniały po przedłożeniu ostatnich informacji

na potrzeby planu przymusowej restrukturyzacji;

16)

opis podstawowych operacji i systemów zapewniających ciągłość funkcjonowania procesów

operacyjnych podmiotu;

17)

zasady komunikacji zewnętrznej;

18)

opinię podmiotu o planie przymusowej restrukturyzacji, jeżeli taką opinię wyraził.

2.

Plan przymusowej restrukturyzacji uwzględnia możliwość wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

w zróżnicowanych warunkach zewnętrznych, w tym w sytuacji braku stabilności finansowej

lub zdarzeń mających wpływ na rynek finansowy.

3.

Plan przymusowej restrukturyzacji może zakładać przeprowadzenie postępowania upadłościowego

podmiotu.

4.

Plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać

1)

uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych, z wyjątkiem wykorzystania

środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;

2)

nadzwyczajnego wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego;

3)

wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego udzielanego na warunkach odbiegających

od ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.

1.

(uchylony)

2.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa działania podejmowane wobec

1)

unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy inwestycyjnej;

2)

podmiotu zależnego z siedzibą w państwie członkowskim;

3)

finansowej spółki holdingowej, inwestycyjnej spółki holdingowej, holdingu mieszanego

i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej;

4)

dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub dominującej

inwestycyjnej spółki holdingowej z państwa członkowskiego i dominującej finansowej

spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego;

5)

podmiotu zależnego z siedzibą na terytorium państwa trzeciego.

2a.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa podmioty podlegające przymusowej

restrukturyzacji i grupy podlegające przymusowej restrukturyzacji.

3.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa w szczególności

1)

opis możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji w odniesieniu do podmiotów

podlegających przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem przesłanek, o których

mowa w art. 81 ust. 2, oraz skutki tych działań w odniesieniu do innych podmiotów

powiązanych, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. b-d, podmiotu dominującego oraz podmiotów

zależnych;

1a)

jeżeli grupa składa się z więcej niż jednej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

opis możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji w odniesieniu do podmiotów

podlegających przymusowej restrukturyzacji z każdej grupy podlegającej przymusowej

restrukturyzacji oraz skutki tych działań dla innych podmiotów powiązanych należących

do tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji oraz innych grup podlegających

przymusowej restrukturyzacji;

2)

analizę możliwości jednoczesnego zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji

i skorzystania z uprawnień w przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów podlegających

przymusowej restrukturyzacji z siedzibą na terytorium państw członkowskich, w tym

wsparcia podmiotów trzecich w nabyciu grupy, odrębnych linii biznesowych lub rodzajów

działalności prowadzonych przez kilka podmiotów grupy lub poszczególne podmioty lub

grup podlegających przymusowej restrukturyzacji;

3)

opis oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji ze wskazaniem

okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

4)

opis środków, o których mowa w art. 92 ust. 9 i art. 93 ust. 1, które zostaną zastosowane

w celu usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji grupy;

5)

opis sposobu współpracy i koordynacji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

państw trzecich i ocenę ich znaczenia dla przymusowej restrukturyzacji w państwach

członkowskich, jeżeli grupa obejmuje podmioty z siedzibą w państwach trzecich;

6)

opis sposobu wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych niezbędnego

do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grupy;

7)

opis działań właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów w ramach

poszczególnych grup podlegających przymusowej restrukturyzacji, wynikających z odrębnych

przepisów;

8)

opis zasad finansowania przymusowej restrukturyzacji grupy, a jeżeli jest niezbędne

użycie środków funduszy przymusowej restrukturyzacji, określenie sposobu podziału

obciążeń pomiędzy funduszami przymusowej restrukturyzacji z poszczególnych państw

członkowskich lub innymi źródłami finansowania przymusowej restrukturyzacji wynikającymi

z przepisów obowiązujących w tych państwach.

4.

Sposób podziału, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, uwzględnia

1)

udział w grupie

a)

aktywów ważonych ryzykiem podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim,

b)

aktywów podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim,

c)

strat powstałych w podmiotach grupy z siedzibą w danym państwie członkowskim, które

przyczyniły się do spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec

grupy;

2)

udział środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji innych państw członkowskich,

które mogą być użyte na rzecz podmiotów grupy w danym państwie członkowskim.

5.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać

1)

uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych z wyjątkiem wykorzystania

środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;

2)

nadzwyczajnego wsparcia płynności z banków centralnych;

3)

wsparcia płynności z banków centralnych udzielanego na warunkach odbiegających od

ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.

6.

Jeżeli w opinii Funduszu w celu sfinansowania przymusowej restrukturyzacji grupy będzie

niezbędne zaangażowanie krajowych funduszy publicznych, Fundusz uzgadnia taki grupowy

plan przymusowej restrukturyzacji wyłącznie w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji grupy, w której podmiot krajowy jest podmiotem

zależnym finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej kontrolowanym pośrednio

lub bezpośrednio przez pośrednią finansową spółkę holdingową lub pośrednią inwestycyjną

spółkę holdingową, przewiduje prowadzenie przymusowej restrukturyzacji wobec pośredniej

finansowej spółki holdingowej lub pośredniej inwestycyjnej spółki holdingowej.

Rada Funduszu, w drodze uchwały, określi szczegółowy zakres informacji, jakie zawiera

plan przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając przedmiot i zakres działalności podmiotów

objętych planem zgodnie z art. 73 ust. 1 i 1a, w szczególności wykonywanie przez te

podmioty działalności maklerskiej, ich strukturę właścicielską, formę prawną prowadzonej

działalności, profil ryzyka, skalę powiązań z innymi podmiotami rynku finansowego

oraz ich udział w systemie ochrony instytucjonalnej.

Fundusz przekazuje podmiotowi krajowemu streszczenie istotnych elementów planu przymusowej

restrukturyzacji, o którym mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1, a krajowy podmiot dominujący

informuje o przyjęciu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, na piśmie, w terminie

30 dni od dnia przyjęcia planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji przez Zarząd Funduszu.

1.

Podmiot krajowy przekazuje Funduszowi informacje niezbędne do opracowania, przeglądu

i aktualizacji planów przymusowej restrukturyzacji, dotyczące w szczególności rozwiązań

organizacyjnych podmiotu, podmiotów powiązanych kapitałowo lub organizacyjnie, struktury

kapitałowej, struktury zatrudnienia, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, z

uwzględnieniem strategii rozwoju oraz aktywów i pasywów podmiotu, w tym informacje

z rejestru, o którym mowa w art. 88.

2.

Podmiot krajowy niezwłocznie informuje Fundusz o istotnej zmianie organizacyjnej,

prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia mającego wpływ na przyjęte w planie przymusowej

restrukturyzacji założenia i realizację tego planu.

1.

Krajowy podmiot dominujący przekazuje Funduszowi informacje, o których mowa w art.

85, w tym dotyczące podmiotów zależnych, w zakresie niezbędnym do sporządzenia grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1

1)

Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego - w zakresie informacji związanych z jego

zadaniami w zakresie sporządzania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

2)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych - w zakresie

informacji dotyczących tych podmiotów;

3)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów, o których mowa w art. 82

ust. 2 pkt 3 i 4 - w zakresie informacji dotyczących tych podmiotów;

4)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów - w zakresie

informacji dotyczących tych oddziałów;

5)

Komisji Nadzoru Finansowego i innym organom nadzoru - w zakresie informacji dotyczących

podmiotów, nad którymi sprawują nadzór.

3.

Fundusz przekazuje informacje o podmiotach zależnych z siedzibą na terytorium państw

trzecich wyłącznie w przypadku uzyskania zgody na przekazanie tych informacji od właściwych

organów przymusowej restrukturyzacji państw trzecich lub organów nadzoru tych państw.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres, tryb i termin przekazywania Funduszowi przez podmioty informacji

niezbędnych do opracowania, aktualizacji i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia

adekwatności wymaganych informacji do rozmiaru i profilu ryzyka działalności prowadzonej

przez podmiot, jego formy prawnej oraz udziału w systemie ochrony instytucjonalnej.

1.

Podmioty są obowiązane prowadzić rejestr instrumentów finansowych i przekazywać informacje

gromadzone w rejestrze Funduszowi na potrzeby opracowania i aktualizacji planów przymusowej

restrukturyzacji, grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz przygotowania

przymusowej restrukturyzacji.

2.

Rejestr instrumentów finansowych zawiera także

1)

transakcje sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu;

2)

transakcje kupna instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odsprzedaży;

3)

pożyczki międzybankowe, których termin wymagalności nie przekracza 3 miesięcy;

4)

umowy ramowe instrumentów finansowych oraz instrumentów, o których mowa w pkt 1-3.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Funduszu

1)

minimalne wymogi, jakie powinien spełniać rejestr instrumentów finansowych,

2)

szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w rejestrze oraz standard techniczny

ich przygotowania i zapisu,

3)

format i tryb przekazywania danych do Funduszu,

4)

tryb i sposób weryfikacji prawidłowości danych zawartych w rejestrze

- mając na względzie potrzebę zapewnienia Funduszowi otrzymywania danych niezbędnych

do realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki wykonywania czynności faktycznych

związanych z działalnością bankową lub maklerską, a także uwzględniając zabezpieczenie

danych przed nieuprawnionym dostępem.

1.

Fundusz, nie rzadziej niż raz w roku, dokonuje przeglądu planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji dla grup krajowych podmiotów dominujących

i, w razie potrzeby, ich aktualizacji. Do aktualizacji planów przymusowej restrukturyzacji

i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji dla grup krajowych podmiotów dominujących

przepisy art. 73-86 stosuje się odpowiednio.

1a.

W przypadku podmiotu, wobec którego przeprowadzono przymusową restrukturyzację lub

zastosowano instrument umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych, Fundusz dokonuje dodatkowego przeglądu planu przymusowej restrukturyzacji

i, w razie potrzeby, jego aktualizacji.

2.

(uchylony)

1.

Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony negatywny wpływ, jaki

mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego lub upadłość podmiotów określonego rodzaju

na sytuację finansową innych podmiotów i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę

1)

określić mniejszą niż wskazana w art. 89 ust. 1 częstotliwość przeglądów planów przymusowej

restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

2)

zwolnić podmiot z obowiązku prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 88, o ile taki

podmiot nie jest podmiotem znaczącym lub nie został zidentyfikowany lub uznany za

globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym,

zgodnie z przepisami ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.

2.

Dokonując oceny wpływu, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego na sytuację

finansową innych podmiotów rynku finansowego, stabilność rynku finansowego i stan

gospodarki, Rada Funduszu uwzględnia okoliczności określone w art. 83.

3.

Dokonując oceny, o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu może zasięgnąć opinii Komitetu

Stabilności Finansowej.

4.

W przypadku zmiany okoliczności, o których mowa w ust. 1, Rada Funduszu może uchylić

lub zmienić uchwałę, o której mowa w ust. 1. O uchyleniu lub zmianie uchwały Fundusz

niezwłocznie informuje podmiot, którego dotyczy ta uchwała.

5.

Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o uchwałach podjętych zgodnie

z ust. 1.

1.

Po istotnej zmianie organizacyjnej lub prawnej podmiotu, w szczególności po nabyciu

lub zbyciu podmiotów zależnych, zmianie struktury organizacyjnej podmiotu, zmianie

podmiotu dominującego, zmianie siedziby podmiotu dominującego oraz zmianie działalności

lub sytuacji finansowej podmiotu, Fundusz dokonuje przeglądu planu przymusowej restrukturyzacji

i, w razie potrzeby, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje

ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3, art. 78-81 i art. 83-85 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, Fundusz dokonuje przeglądu planu przymusowej

restrukturyzacji i, w razie potrzeby, aktualizuje ten plan, po konsultacji z właściwymi

organami nadzoru oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw, w których

podmiot krajowy prowadzi działalność w formie istotnego oddziału.

3.

Plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie możliwa

będzie likwidacja podmiotu w ramach postępowania upadłościowego albo restrukturyzacja

tego podmiotu przez zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz wykorzystanie

uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które w możliwie największym

stopniu ograniczą negatywne skutki przymusowej restrukturyzacji dla stabilności finansowej,

w tym stabilności finansowej innych państw oraz Unii Europejskiej, oraz zapewnią realizację

funkcji krytycznych.

4.

Jeżeli w wyniku przeglądu planu przymusowej restrukturyzacji zostaną stwierdzone okoliczności,

które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,

Fundusz informuje o nich, w formie pisemnej, podmiot i Komisję Nadzoru Finansowego,

a w przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, także właściwe organy nadzoru oraz

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmiot krajowy prowadzi

działalność w formie istotnego oddziału.

5.

Podmiot opracowuje plan działań w celu usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4

i przedstawia go Funduszowi w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o

której mowa w ust. 4.

5a.

W przypadku gdy

1)

podmiot objęty wymogiem, o którym mowa w art. 97 ust. 1, spełnia wymogi w zakresie

funduszy własnych, o których mowa w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013, i wymóg połączonego

bufora stosowanego ponad dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych, o którym mowa

w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, a jednocześnie nie spełnia wymogu połączonego bufora stosowanego jako uzupełnienie

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa

w art. 97 ust. 2, 2b-2s i 16-20, art. 97c-97e oraz art. 97h, obliczonego i wyrażonego

zgodnie z art. 97 ust. 2b pkt 1, lub

2)

podmiot nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013,

lub nie utrzymuje minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

określonego zgodnie z art. 97 ust. 2, 2b-2s i 16-20, art. 97c-97e oraz art. 97h

- podmiot, w terminie 2 tygodni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust.

4, przedstawia Funduszowi plan działań mających na celu usunięcie okoliczności uniemożliwiających

lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji wraz z terminem jego

wdrożenia.

5b.

Plan, o którym mowa w ust. 5a, określa działania mające na celu zapewnienie jednoczesnego

spełnienia wymogu połączonego bufora oraz utrzymywania minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych. Termin wdrożenia tego planu uwzględnia przyczyny

zaistnienia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej

restrukturyzacji.

5c.

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, ocenia skuteczność przedstawionego

zgodnie z ust. 5 lub 5a planu działań, w szczególności w przypadku powzięcia informacji,

o których mowa w art. 326. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5d.

W przypadku stwierdzenia przez Fundusz, że realizacja środków określonych w planie

działań przedstawionym zgodnie z ust. 5 lub 5a nie doprowadzi do ograniczenia lub

usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej

restrukturyzacji we właściwym czasie, Fundusz przekazuje podmiotowi pisemne stanowisko

zawierające

1)

przesłanki, na podstawie których Fundusz stwierdził, że zaproponowane działania nie

doprowadzą do ograniczenia lub usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, wraz z ich uzasadnieniem;

2)

propozycję alternatywnych środków, które w ocenie Funduszu są proporcjonalne i doprowadzą

do ograniczenia lub usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji, wraz z ich uzasadnieniem oraz proponowanym terminem

wdrożenia;

3)

ocenę wpływu zaproponowanych przez Fundusz środków na sytuację finansową podmiotu

oraz jego zdolność do dalszego stabilnego funkcjonowania;

4)

wskazanie zagrożeń dla stabilności finansowej wynikających z okoliczności utrudniających

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

5e.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5d, podmiot, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

stanowiska Funduszu, przedstawia plan realizacji środków określonych zgodnie z ust.

5d pkt 2 wraz z harmonogramem działań. Plan uwzględnia stanowisko Funduszu.

6.

(uchylony)

7.

Jeżeli plan działań przedstawiony zgodnie z ust. 5 lub 5a jest w opinii Funduszu niewystarczający,

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określi środki niezbędne

do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

1.

Fundusz, wspólnie z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego i organów nadzoru podmiotów zależnych oraz właściwych

organów przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmiot prowadzi działalność

w formie istotnego oddziału, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, dokonuje

przeglądu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji i, w razie potrzeby, aktualizuje

ten plan. Przepisy art. 74, art. 79, art. 80, art. 82, art. 84 i art. 86 stosuje się

odpowiednio.

1a.

Fundusz dokonuje przeglądu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji dla grupy

krajowego podmiotu dominującego po istotnej zmianie organizacyjnej lub prawnej grupy

lub podmiotu wchodzącego w jej skład, zmianie działalności lub sytuacji finansowej

grupy lub podmiotu wchodzącego w jej skład, wspólnie z właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji, i, w razie potrzeby, aktualizuje ten plan, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego i organów nadzoru podmiotów zależnych oraz po konsultacji

z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmiot prowadzi

działalność w formie istotnego oddziału, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji.

Przepisy art. 74, art. 79, art. 80, art. 82, art. 84 i art. 86 stosuje się odpowiednio.

2.

Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie

możliwa będzie likwidacja podmiotów grupy w ramach postępowania upadłościowego albo

restrukturyzacja tych podmiotów przez zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji

oraz wykorzystanie uprawnień Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które

w jak największym stopniu ograniczy negatywne skutki tych postępowań dla stabilności

finansowej państw, na terytorium których podmioty grupy mają siedzibę, oraz Unii Europejskiej,

a także zapewniając realizację funkcji krytycznych, w szczególności przez skuteczne

wydzielenie tych funkcji.

2a.

W przypadku gdy w ramach grupy została zidentyfikowana więcej niż jedna grupa podlegająca

przymusowej restrukturyzacji, przepisy ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do każdej

grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji.

3.

Jeżeli w wyniku przeglądu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji zostaną stwierdzone

okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji

grupy lub poszczególnych podmiotów grupy, przepisy art. 91 ust. 4 i 5-5b stosuje się

odpowiednio.

3a.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji, w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, po konsultacji z kolegium właściwych władz nadzorczych, o którym

mowa w art. 141f ust. 18 ustawy - Prawo bankowe, lub kolegium złożonym z właściwych organów nadzoru, o którym mowa w art. 110j ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmioty

grupy prowadzą działalność w formie istotnego oddziału, oceniają skuteczność przedstawionych

zgodnie z ust. 3 planów działań mających na celu usunięcie okoliczności uniemożliwiających

lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

3b.

Po konsultacji z kolegium właściwych władz nadzorczych, o którym mowa w art. 141f

ust. 18 ustawy - Prawo bankowe, lub kolegium złożonym z właściwych organów nadzoru, o którym mowa w art. 110j ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmioty grupy

prowadzą działalność w formie istotnego oddziału, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji uzgadniają, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, w formie

wspólnej decyzji, środki niezbędne do ograniczenia lub usunięcia okoliczności uniemożliwiających

lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji i powiadamiają o tym

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. W przypadku podmiotów będących częścią grupy przepisy

art. 91 ust. 4, 5 i 7 stosuje się odpowiednio.

4.

Fundusz, we współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego i Europejskim Urzędem Nadzoru

Bankowego, po konsultacji z właściwymi organami nadzoru podmiotów zależnych, opracowuje

informację zawierającą analizę zidentyfikowanych okoliczności utrudniających lub uniemożliwiających

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji wraz ze wskazaniem przyczyny, dla której

realizacja środków określonych w planach działań, przedstawionych zgodnie z ust. 3,

nie doprowadzi do ich ograniczenia lub usunięcia, oraz zalecenia dotyczące środków

niezbędnych do ich ograniczenia lub usunięcia. Fundusz uwzględnia wpływ tych środków

na działalność grupy.

4a.

Określając środki, o których mowa w ust. 3b, oraz opracowując informację, o której

mowa w ust. 4, uwzględnia się wpływ środków na model biznesowy grupy.

5.

Fundusz przekazuje informację, o której mowa w ust. 4, krajowemu podmiotowi dominującemu,

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych i właściwym

organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów, a w przypadku, o którym

mowa w art. 91 ust. 5a - krajowemu podmiotowi dominującemu.

6.

Krajowy podmiot dominujący może, w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania informacji,

o której mowa w ust. 4, przedstawić Funduszowi uwagi do tej informacji oraz propozycję

innych środków mających na celu ograniczenie lub usunięcie we właściwym czasie okoliczności

wskazanych w informacji wraz z uzasadnieniem.

6a.

W przypadku, o którym mowa w art. 91 ust. 5a, krajowy podmiot dominujący, w terminie

2 tygodni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 4, przedstawia Funduszowi

plan realizacji środków mających na celu zapewnienie jednoczesnego spełnienia wymogu

połączonego bufora oraz utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych lub propozycję innych środków wraz z uzasadnieniem i proponowanym

terminem ich wdrożenia.

7.

Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, a w uzasadnionych

przypadkach - właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów

podmiotów grupy - o propozycji, o której mowa w ust. 6 i 6a.

8.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po

konsultacji z właściwymi organami nadzoru dla podmiotów grupy i właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów podmiotów grupy, w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji dokonują analizy i oceny okoliczności wskazanych w ust.

3 i 3a, środków, o których mowa w ust. 3b, zaleceń, o których mowa w ust. 4, oraz

propozycji, o których mowa w ust. 6 lub 6a, uwzględniając potencjalne skutki tych

środków, zaleceń i propozycji w państwach członkowskich, w których podmioty grupy

prowadzą działalność.

9.

Środki niezbędne do usunięcia okoliczności określonych w ust. 3 i 3a są uzgadniane

w formie wspólnej decyzji przez Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania

przez krajowy podmiot dominujący Funduszowi uwag do informacji, o których mowa w ust.

6, albo w terminie miesiąca od dnia upływu terminu ich przekazania. Środki te mogą

w szczególności obejmować zalecenia, o których mowa w ust. 4, oraz propozycje, o których

mowa w ust. 6 i 6a.

9a.

W przypadku, o którym mowa w art. 91 ust. 5a, środki niezbędne do usunięcia okoliczności

określonych w ust. 3 są uzgadniane w formie wspólnej decyzji przez Fundusz i właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

w terminie 2 tygodni od dnia przekazania przez krajowy podmiot dominujący Funduszowi

propozycji, o której mowa w ust. 6a.

10.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 9 i 9a, Fundusz i właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią

środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3, środki te ustala

Fundusz, z uwzględnieniem opinii pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji

wchodzących w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji.

11.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 9 i 9a, Fundusz i właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie uzgodnią

środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3, a właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków

do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

12.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych

do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 w sposób określony w ust. 10.

13.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych

w ust. 3 zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 77 ust. 1, gdy w wyniku przeprowadzonego przeglądu

planu przymusowej restrukturyzacji grupy zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające

lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy, Fundusz współpracuje

z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji w celu uzgodnienia środków niezbędnych

do usunięcia tych okoliczności. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli przed upływem terminu 4 miesięcy, a w przypadku określonym w art. 91 ust. 5a

- terminu 2 tygodni, od dnia przekazania właściwemu organowi przymusowej restrukturyzacji

dla grupy propozycji działań zapewniających usunięcie okoliczności, o których mowa

w ust. 1, albo w przypadku upływu terminu na ich przekazanie, nie zostaną uzgodnione

środki niezbędne do usunięcia tych okoliczności, Fundusz dokonuje ustalenia tych środków

w zakresie odnoszącym się do krajowego podmiotu zależnego z uwzględnieniem opinii

pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji wchodzących w skład kolegium

przymusowej restrukturyzacji. O podjętej decyzji Fundusz informuje właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla grupy i krajowy podmiot zależny, którego decyzja

dotyczy.

3.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, nie zostaną uzgodnione środki

niezbędne do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1, a właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy lub inny właściwy organ przymusowej restrukturyzacji będący

członkiem kolegium przymusowej restrukturyzacji zwrócił się do Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków

do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych

do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1, w sposób określony w ust. 2.

5.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

1.

Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji

zakłada restrukturyzację podmiotu z wykorzystaniem instrumentu umorzenia lub konwersji

zobowiązań, a także w celu zapewnienia możliwości dokonania umorzenia lub konwersji

instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 70 ust. 1,

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może zobowiązać podmiot

do warunkowego podniesienia kapitału zakładowego oraz usunięcia postanowień statutu

lub umowy spółki ograniczających możliwość dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych lub wykorzystania instrumentu umorzenia

lub konwersji zobowiązań.

2.

Fundusz może ustalić maksymalną kwotę ekspozycji wobec podmiotu nienależącego do tej

samej grupy z tytułu zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1.

1.

W zakresie zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91 ust. 7, art. 92 ust.

9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, Fundusz, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, wydaje zalecenia. Fundusz zasięga opinii Komitetu Stabilności

Finansowej w przypadku, gdy zalecenie, ze względu na wielkość podmiotu lub grupy,

może mieć wpływ na stabilność krajowego systemu finansowego lub poziom ryzyka systemowego.

1a.

Przed zastosowaniem środków, o których mowa w ust. 1, Fundusz analizuje ich potencjalny

wpływ na podmiot, wewnętrzny rynek usług finansowych oraz stabilność systemu finansowego

w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska.

2.

Wydając zalecenie, Fundusz wskazuje przesłanki, dla których uznał propozycje lub plan

podmiotu za niewystarczające do usunięcia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, i wykazuje proporcjonalność zalecanego

środka. Fundusz niezwłocznie informuje o wydanym zaleceniu Komisję Nadzoru Finansowego

oraz Komitet Stabilności Finansowej, jeżeli wyraził opinię, o której mowa w ust. 1

zdanie drugie.

3.

(uchylony)

4.

Zalecenia mogą dotyczyć

1)

zapewnienia rozwiązań umożliwiających ciągłe i niezakłócone działanie podmiotu, w

tym w przypadku prowadzenia przymusowej restrukturyzacji;

2)

zawarcia lub zmiany treści umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy, o

których mowa w art. 141t ustawy - Prawo bankowe oraz art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

3)

ograniczenia ekspozycji na ryzyko, w szczególności w zakresie, o którym mowa w art.

94 ust. 2;

4)

nałożenia dodatkowych obowiązków informacyjnych;

5)

zbycia aktywów podmiotu;

6)

ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia określonej działalności przez podmiot;

7)

ograniczenia wprowadzania lub rozwoju nowych produktów lub linii biznesowych;

8)

zmian w strukturze organizacyjnej i prawnej w celu uproszczenia struktury lub rozdzielenia

rodzajów działalności;

9)

utworzenia dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego z siedzibą

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dominującej inwestycyjnej spółki holdingowej

z państwa członkowskiego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, unijnej

dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej inwestycyjnej spółki

holdingowej w celu ułatwienia przymusowej restrukturyzacji oraz uniknięcia sytuacji,

w której zastosowanie instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz uprawnień, o

których mowa w przepisach rozdziału 5, będzie miało negatywne skutki dla niefinansowej

części danej grupy;

10)

emisji zobowiązań kwalifikowalnych w celu osiągnięcia minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, instrumentów dłużnych zamiennych na kapitał

lub innych instrumentów kapitałowych lub dłużnych podlegających umorzeniu lub konwersji;

11)

podjęcia działań innych niż określone w pkt 10 w celu osiągnięcia minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, w szczególności renegocjacji warunków

zobowiązań kwalifikowalnych, instrumentów dodatkowych w Tier I lub instrumentów w

Tier II oraz zobowiązań, o których mowa w art. 206 ust. 1, w celu zapewnienia skuteczności

umorzenia lub konwersji na mocy prawa właściwego dla tego zobowiązania lub tego instrumentu;

11a)

zmiany profilu zapadalności instrumentów funduszy własnych, za zgodą Komisji Nadzoru

Finansowego, oraz zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 97a-97g i art.

98 ust. 2l pkt 1, w celu zapewnienia stałego utrzymywania minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;

12)

utrzymywania określonej struktury zobowiązań;

13)

przedstawienia planu działań mających na celu zapewnienie jednoczesnego spełnienia

wymogu połączonego bufora i utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych wyrażonego zgodnie z art. 97 ust. 2b pkt 1 oraz zapewnienie utrzymywania

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyrażonego zgodnie

z art. 97 ust. 2b pkt 2;

14)

przygotowania w systemach do prowadzenia ksiąg rachunkowych banku funkcjonalności

umożliwiającej dokonanie na wybrany dzień systemowych operacji redukcji sald kapitału

i odsetek w zakresie wszystkich lub wybranych zobowiązań, z wykorzystaniem stosowanych

w systemie wyliczania parametrów dotyczących klientów oraz wierzytelności oraz z uwzględnieniem

przypisania zobowiązania do kategorii zaspokajania roszczeń zgodnie z art. 440 ust.

2 ustawy - Prawo upadłościowe.

5.

Podmiot opracowuje plan działań uwzględniający zalecenia, i przedstawia go Funduszowi

w terminie miesiąca od dnia otrzymania zaleceń.

6.

W przypadku niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć

na ten podmiot karę pieniężną w wysokości do 10 % przychodu wykazanego w ostatnim

zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę

pieniężną w wysokości do 10 % prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji

ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł.

6a.

W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych przez podmiot w wyniku

niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę pieniężną,

o której mowa w ust. 6, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot

korzyści.

7.

Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 6, uwzględnia

1)

wagę i okres naruszenia;

2)

stopień odpowiedzialności podmiotów;

3)

stosunek wysokości kary finansowej do skali działalności podmiotów mierzonej wielkością

przychodów, zysku lub majątku;

4)

korzyści osiągnięte przez podmiot w wyniku naruszenia;

5)

szkody wyrządzone osobom trzecim w wyniku naruszenia;

6)

poprzednie naruszenia, ich zakres i częstotliwość;

7)

skutki naruszenia dla stabilności finansowej i rynku finansowego;

8)

współpracę podmiotu z Funduszem.

8.

Fundusz informuje niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o podmiotach, w

odniesieniu do których stwierdził okoliczności wskazane w art. 91 ust. 4 i art. 92

ust. 3.

9.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.

10.

Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej następuje

w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Rada Funduszu może zwolnić z wymogów określonych przepisami niniejszego rozdziału

podmioty krajowe powiązane z organem centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnione

z wymogów ostrożnościowych zgodnie z art. 10 i art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013,

z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

W przypadku zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, wymogi niniejszego rozdziału stosuje

się na poziomie skonsolidowanym do organu centralnego i powiązanych z nim podmiotów

w rozumieniu art. 10 rozporządzenia nr 575/2013.

3.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć podmiotu krajowego, który jest

podmiotem znaczącym.

4.

W przypadku otrzymania powiadomienia od zarządu banku o wdrożeniu planu naprawy, zgodnie

z art. 142 ust. 1 lub 2 ustawy - Prawo bankowe, albo powiadomienia od Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 326 ust.

1 pkt 2 lub 3, Fundusz może

1)

wystąpić do podmiotu o informacje zgodnie z art. 330 ust. 1 i 2;

2)

dokonać oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu;

3)

poszukiwać, we współpracy z podmiotem lub samodzielnie, podmiotu przejmującego.

5.

Przepisy art. 137-140 i art. 178 stosuje się odpowiednio.

6.

O podjętych działaniach, o których mowa w ust. 4 pkt 3, Fundusz informuje Komisję

Nadzoru Finansowego.

1.

Podmiot objęty wymogiem, o którym mowa w art. 97 ust. 1, prowadzi wewnętrzny proces

weryfikacji w celu ustalenia, czy posiada fundusze własne i zobowiązania kwalifikowalne

w kwocie koniecznej do jednoczesnego spełniania wymogu połączonego bufora oraz utrzymywania

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyrażonego zgodnie

z art. 97 ust. 2, 2b-2s i 16-20, art. 97c-97e oraz art. 97h.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1, Fundusz, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze decyzji, zakazać podmiotowi wypłaty zysków

powyżej maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie związanej z minimalnym wymogiem w

zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (M-MDA).

3.

Przez wypłatę zysków, o której mowa w ust. 2, należy rozumieć

1)

dokonywanie wypłaty zysków związanej z kapitałem podstawowym Tier I, o której mowa

w art. 55 ust. 3 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym;

2)

podejmowanie zobowiązań do wypłaty zmiennych składników wynagrodzenia lub uznaniowych

świadczeń emerytalnych;

3)

dokonywanie wypłaty zmiennych składników wynagrodzenia, jeżeli zobowiązanie do wypłaty

powstało w okresie, w którym podmiot nie spełniał wymogu połączonego bufora;

4)

dokonywanie płatności z tytułu instrumentów dodatkowych w Tier I.

4.

Podmiot niezwłocznie powiadamia Fundusz i Komisję Nadzoru Finansowego o wystąpieniu

okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1. Podmiot przekazuje Funduszowi

informację o M-MDA, na jego żądanie, w terminie określonym przez Fundusz, nie krótszym

niż 5 dni roboczych od dnia otrzymania żądania Funduszu.

5.

Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 2, uwzględnia następujące okoliczności

1)

przyczynę, czas trwania i skalę niespełnienia wymogu, a także jego wpływ na wykonalność

planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej restrukturyzacji;

2)

prawdopodobieństwo podjęcia przez podmiot działań zmierzających do zwiększenia sumy

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych oraz ryzyko dalszego obniżenia sumy

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, w tym prawdopodobieństwo wystąpienia

zagrożenia podmiotu upadłością, o którym mowa w art. 101 ust. 3;

3)

możliwość usunięcia we właściwym czasie okoliczności uniemożliwiającej lub utrudniającej

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji - w przypadku, o którym mowa w art. 91

ust. 5a pkt 1;

4)

brak zdolności podmiotu do zastąpienia zobowiązań, które przestały spełniać kryteria

kwalifikowalności lub zapadalności określone w art. 97a-97f lub art. 98 ust. 2l lub

określone w art. 72b i art. 72c rozporządzenia nr 575/2013, w tym czy brak zdolności

ma charakter indywidualny, czy wynika z zakłóceń na całym rynku;

5)

adekwatność i proporcjonalność zakazu oraz jego wpływ na warunki finansowania podmiotu

i wykonalność planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej restrukturyzacji.

6.

Fundusz, do dnia ustania okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1, nie

rzadziej niż raz w miesiącu, dokonuje oceny zasadności wydania decyzji, o której mowa

w ust. 2, i konieczności utrzymania zakazu wynikającego z tej decyzji. Podmiot przekazuje

Funduszowi informacje o ustaleniach dokonanych zgodnie z ust. 1 oraz inne informacje

niezbędne do oceny okoliczności określonych w ust. 5.

7.

Fundusz potwierdza ustanie okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1, i

uchyla decyzję, o której mowa w ust. 2, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego.

8.

Komisja Nadzoru Finansowego wyraża opinię, o której mowa w ust. 2 i 7, niezwłocznie,

nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku Funduszu o wydanie takiej

opinii.

1.

W przypadku gdy po upływie 9 miesięcy od dnia powiadomienia, o którym mowa w art.

96a ust. 4, utrzymują się okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1, Fundusz,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, wydaje decyzję, o której mowa

w art. 96a ust. 2. Przepis art. 96a ust. 8 stosuje się odpowiednio.

2.

Fundusz odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy są spełnione

co najmniej dwa z następujących warunków

1)

okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1, wynikają z poważnych zakłóceń

funkcjonowania rynków finansowych, które prowadzą do silnego napięcia w wielu segmentach

gospodarki;

2)

zakłócenia funkcjonowania rynków finansowych powodują zwiększoną zmienność cenową

instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu

lub większe koszty dla podmiotu lub prowadzą do całkowitego lub częściowego zamknięcia

rynków, w związku z czym podmiot nie może emitować instrumentów funduszy własnych

i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych na tych rynkach;

3)

sytuacja, o której mowa w pkt 2, uniemożliwia podmiotowi emitowanie instrumentów funduszy

własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych w kwocie wystarczającej do spełnienia

wymogów, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1;

4)

zamknięcie rynków, o którym mowa w pkt 2, dotyczy również podmiotów innych niż podmiot,

w odniesieniu do którego wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a

pkt 1;

5)

wydanie przez Fundusz decyzji, o której mowa w ust. 1, miałoby negatywny wpływ na

część sektora bankowego i mogłoby stwarzać ryzyka dla stabilności finansowej.

3.

W przypadku odstąpienia od wydania decyzji na podstawie przesłanek, o których mowa

w ust. 2, Fundusz niezwłocznie informuje Komisję Nadzoru Finansowego, załączając uzasadnienie

odstąpienia.

4.

Fundusz, co najmniej raz w miesiącu, przeprowadza ocenę spełnienia warunków, o których

mowa w ust. 2, które stanowiły podstawę odstąpienia od wydania decyzji.

5.

Fundusz potwierdza ustanie okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 5a pkt 1, i

uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego.

Przepis art. 96a ust. 8 stosuje się odpowiednio.

1.

M-MDA stanowi iloczyn wartości liczbowej uzyskanej na podstawie ust. 2 i 3 oraz wartości

współczynnika M-MDA ustalonego zgodnie z art. 96d, pomniejszony o wypłaty zysków,

o których mowa w art. 96a ust. 2, dokonane lub powstałe po doręczeniu decyzji, o której

mowa w art. 96a ust. 2 lub art. 96b ust. 1.

2.

Wartość liczbową, o której mowa w ust. 1, stanowią zyski z bieżącego okresu niewłączone

do kapitału podstawowego Tier I zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013,

po odliczeniu wypłat zysków lub płatności wynikających z działań, o których mowa w

art. 96a ust. 3, dokonanych lub powstałych po doręczeniu decyzji, o której mowa w

art. 96a ust. 2 lub art. 96b ust. 1, powiększone o zyski roczne niewłączone do kapitału

podstawowego Tier I zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013, po odliczeniu

wypłat zysków lub płatności wynikających z działań, o których mowa w art. 96a ust.

3, dokonanych lub powstałych po doręczeniu decyzji, o której mowa w art. 96a ust.

2 lub art. 96b ust. 1.

3.

Od kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 odejmuje się wartość kwot należnych z tytułu

podatku, jeżeli zyski, o których mowa w ust. 2, nie zostałyby wypłacone.

1.

W przypadku gdy utrzymywany przez podmiot kapitał podstawowy Tier I, który nie jest

wykorzystywany do spełnienia któregokolwiek z wymogów określonych w art. 97 ust. 2,

2b-2s i 16-20, art. 97c-97e i art. 97h oraz określonych w art. 92a rozporządzenia

nr 575/2013, wyrażony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko znajduje się

w

1)

pierwszym kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty

ekspozycji na ryzyko - współczynnik M-MDA wynosi 0;

2)

drugim kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji

na ryzyko - współczynnik M-MDA wynosi 0,2;

3)

trzecim kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji

na ryzyko - współczynnik M-MDA wynosi 0,4;

4)

czwartym kwartylu wymogu połączonego bufora wyrażonego jako odsetek łącznej kwoty

ekspozycji na ryzyko - współczynnik M-MDA wynosi 0,6.

2.

Dolne i górne kresy przedziału dla poszczególnych kwartyli oblicza się następująco

1)

dolny kres kwartylu = ((wymóg połączonego bufora wyrażony jako odsetek łącznej kwoty

ekspozycji na ryzyko)/4) x (Qn - 1),

2)

górny kres kwartylu = ((wymóg połączonego bufora wyrażony jako odsetek łącznej kwoty

ekspozycji na ryzyko)/4) x Qn

- w których „Qn” oznacza numer porządkowy danego kwartylu.

3.

Przez kwartyl, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się parametr statystyczny, którego

trzy wartości dzielą uporządkowany zbiór danych na cztery zbiory równe pod względem

liczebności.

1.

Podmiot krajowy jest obowiązany utrzymywać określony przez Fundusz minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych. Fundusz może określić minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla podmiotów, o których mowa w art.

64 pkt 2 lit. b-d.

2.

Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, który utrzymuje podmiot, z uwzględnieniem

1)

zapewnienia możliwości przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji przez zastosowanie wobec podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w tym instrumentu umorzenia

lub konwersji zobowiązań, jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan

przymusowej restrukturyzacji przewiduje zastosowanie tego instrumentu, w sposób zapewniający

osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji;

2)

zapewnienia, że podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji oraz jego podmioty

zależne niebędące podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji utrzymują

fundusze własne i zobowiązania kwalifikowalne na poziomie umożliwiającym pokrycie

strat i odbudowę funduszy własnych podmiotu w restrukturyzacji, co najmniej do poziomu

umożliwiającego spełnienie warunków kontynuowania działalności, w tym

a)

wymogu łącznego współczynnika kapitałowego, o którym mowa w art. 92 rozporządzenia

nr 575/2013, przez umorzenie lub konwersję zobowiązań lub umorzenie lub konwersję

instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, oraz

b)

wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013;

3)

zapewnienia, że podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji utrzymuje fundusze

własne i zobowiązania kwalifikowalne na poziomie umożliwiającym pokrycie strat i odbudowę

funduszy własnych co najmniej do poziomu umożliwiającego spełnienie warunków kontynuowania

działalności, w tym

a)

wymogu łącznego współczynnika kapitałowego, o którym mowa w art. 92 rozporządzenia

nr 575/2013, oraz

b)

wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013

- w przypadku gdy plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji

przewiduje, że wybrane zobowiązania mogą zostać wyłączone z umorzenia lub konwersji

zgodnie z art. 206 ust. 3, lub może wystąpić konieczność przeniesienia ich do nabywcy

lub instytucji pomostowej;

4)

skali i rodzaju prowadzonej działalności, sposobu jej finansowania oraz profilu ryzyka;

5)

znaczenia podmiotu dla stabilności finansowej, w szczególności ze względu na powiązania

z innymi podmiotami systemu finansowego;

6)

ograniczenia ryzyka zarażania, w tym przez przenoszenie strat z jednego podmiotu na

drugi ze względu na powiązania z innymi podmiotami systemu finansowego.

2a.

W zakresie wydawania przez Komisję Nadzoru Finansowego opinii, o której mowa w ust.

2, przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2b.

Fundusz określa wysokość minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

jako kwotę funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyrażoną jako odsetek

1)

łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko oraz

2)

miary ekspozycji całkowitej, obliczonej zgodnie z art. 429 i art. 429a rozporządzenia

nr 575/2013.

2c.

Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji

zakłada wykorzystanie instrumentu przymusowej restrukturyzacji lub umorzenie lub konwersję

instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jest ustalany na poziomie umożliwiającym

1)

pokrycie strat (kwota na pokrycie strat),

2)

odbudowę funduszy własnych do poziomu umożliwiającego spełnienie warunków kontynuowania

działalności przez okres 12 miesięcy (kwota dokapitalizowania)

- w podmiocie podlegającym przymusowej restrukturyzacji oraz jego podmiotach zależnych

objętych wymogiem, o którym mowa w ust. 1, niebędących podmiotami podlegającymi przymusowej

restrukturyzacji.

2d.

Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji

zakłada przeprowadzenie postępowania upadłościowego podmiotu, minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla tego podmiotu ustala się na poziomie kwoty

na pokrycie strat. Fundusz może, uwzględniając w szczególności znaczenie podmiotu

dla stabilności finansowej oraz wpływ jego upadłości na system finansowy, ustalić

minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie wyższym.

2e.

W przypadku podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w ust. 2c, oblicza się

1)

w celu określenia kwoty, o której mowa w ust. 2b pkt 1 - jako sumę

a)

wysokości strat, które mają być pokryte w przypadku przymusowej restrukturyzacji podmiotu

podlegającego przymusowej restrukturyzacji na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji, odpowiadającej wymogom, o których mowa w art. 92 ust.

1 lit. c rozporządzenia nr 575/2013 oraz art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz

b)

kwoty dokapitalizowania umożliwiającej grupie podlegającej przymusowej restrukturyzacji

powstałej w wyniku przymusowej restrukturyzacji spełnienie, po przeprowadzeniu przymusowej

restrukturyzacji, wymogu łącznego współczynnika kapitałowego, o którym mowa w art.

92 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 575/2013, oraz dodatkowego wymogu w zakresie funduszy

własnych, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, po

zrealizowaniu preferowanej strategii przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w

art. 2 pkt 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2016/1075 z dnia 23 marca

2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu

do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie

w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia

finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie

uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia

i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów do spraw restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji (Dz. Urz. UE L 184 z 08.07.2016, str. 1), zwanej dalej

„preferowaną strategią przymusowej restrukturyzacji”;

2)

w celu określenia kwoty, o której mowa w ust. 2b pkt 2 - jako sumę

a)

wysokości strat, które mają być pokryte w przypadku przymusowej restrukturyzacji podmiotu

podlegającego przymusowej restrukturyzacji na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji, odpowiadającej wymogowi dotyczącemu wskaźnika dźwigni,

o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013, oraz

b)

kwoty dokapitalizowania umożliwiającej grupie podlegającej przymusowej restrukturyzacji

powstałej w wyniku przymusowej restrukturyzacji spełnienie, po przeprowadzeniu przymusowej

restrukturyzacji, wymogu wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. d

rozporządzenia nr 575/2013, na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej przymusowej

restrukturyzacji, po zrealizowaniu preferowanej strategii przymusowej restrukturyzacji.

2f.

Fundusz, określając kwotę, o której mowa w ust. 2e pkt 2, uwzględnia progi, o których

mowa w art. 274 i art. 275, oraz progi, o których mowa w art. 19a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji

oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej.

2g.

Fundusz, określając kwoty dokapitalizowania, o których mowa w ust. 2e pkt 1 lit. b

i pkt 2 lit. b

1)

wykorzystuje aktualne informacje o kwotach, o których mowa w ust. 2b pkt 1 i 2, skorygowane

o zmiany wynikające z działań w ramach przymusowej restrukturyzacji przewidzianych

w planie przymusowej restrukturyzacji;

2)

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje korekty kwoty odpowiadającej

aktualnemu wymogowi, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w celu ustalenia wymogu, który należy zastosować do podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji, po wykonaniu uprawnienia, o którym mowa w art. 70, lub po przeprowadzeniu

przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji.

2h.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zwiększyć kwotę

dokapitalizowania, o której mowa w ust. 2e pkt 1 lit. b, o kwotę niezbędną do podtrzymania

przez podmiot zaufania rynkowego po realizacji preferowanej strategii przymusowej

restrukturyzacji w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy. Kwota ta jest równa wysokości

wymogu połączonego bufora pomniejszonego o wysokość wymogu, o którym mowa w art. 21

ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.

2i.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zmniejszyć kwotę,

o której mowa w ust. 2h, jeżeli jej zmniejszenie wystarczy do podtrzymania przez podmiot

zaufania rynkowego oraz zapewni kontynuację realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych

i dostęp do finansowania bez wykorzystania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych,

po realizacji strategii przymusowej restrukturyzacji.

2j.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zwiększyć kwotę,

o której mowa w ust. 2h, jeżeli jej zwiększenie jest niezbędne do podtrzymania przez

podmiot zaufania rynkowego oraz zapewni kontynuację realizowanych przez podmiot funkcji

krytycznych po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji i dostęp do finansowania bez

wykorzystania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych innych niż fundusz przymusowej

restrukturyzacji zgodnie z art. 112 oraz art. 273-275, w okresie nie dłuższym niż

12 miesięcy.

2k.

W przypadku podmiotów niebędących podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji

minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w

ust. 1, oblicza się

1)

w celu określenia kwoty, o której mowa w ust. 2b pkt 1 - jako sumę

a)

wysokości strat podmiotu, które mają być pokryte, odpowiadającej wymogom, o których

mowa w art. 92 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 575/2013 oraz art. 138 ust. 2 pkt 2

ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz

b)

kwoty dokapitalizowania umożliwiającej podmiotowi spełnienie wymogu w zakresie łącznego

współczynnika kapitałowego, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr

575/2013, oraz dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art.

138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, po wykonaniu uprawnienia, o którym mowa w art. 70, lub po przeprowadzeniu przymusowej

restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji;

2)

w celu określenia kwoty, o której mowa w ust. 2b pkt 2 - jako sumę

a)

wysokości strat, które mają być pokryte, odpowiadającej wymogowi dotyczącemu wskaźnika

dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013, dla danego

podmiotu oraz

b)

kwoty dokapitalizowania umożliwiającej podmiotowi spełnienie wymogu dotyczącego dźwigni,

o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013, po wykonaniu uprawnienia,

o którym mowa w art. 70, lub po przeprowadzeniu przymusowej restrukturyzacji grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji.

2l.

Fundusz, określając kwotę, o której mowa w ust. 2k pkt 2, uwzględnia progi, o których

mowa w art. 274 i art. 275, oraz progi, o których mowa w art. 19a ust. 2 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji

oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej.

2m.

Fundusz, określając kwoty dokapitalizowania, o których mowa w ust. 2k pkt 1 lit. b

i pkt 2 lit. b

1)

wykorzystuje aktualne informacje o kwotach, o których mowa w ust. 2b pkt 1 i 2, skorygowane

o zmiany wynikające z działań przewidzianych w planie przymusowej restrukturyzacji;

2)

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje korekty kwoty odpowiadającej

aktualnemu wymogowi, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w celu ustalenia wymogu, który należy zastosować, do podmiotu niebędącego podmiotem

podlegającym przymusowej restrukturyzacji, po wykonaniu uprawnienia, o którym mowa

w art. 70, lub po przeprowadzeniu przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji.

2n.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zwiększyć kwotę

dokapitalizowania, o której mowa w ust. 2k pkt 1 lit. b, o kwotę niezbędną do podtrzymania

przez podmiot zaufania rynkowego po realizacji preferowanej strategii przymusowej

restrukturyzacji w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy. Kwota ta jest równa wysokości

wymogu połączonego bufora pomniejszonego o wysokość wymogu, o którym mowa w art. 21

ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.

2o.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zmniejszyć kwotę,

o której mowa w ust. 2n, jeżeli jej zmniejszenie wystarczy do podtrzymania przez podmiot

zaufania rynkowego oraz zapewni kontynuację realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych,

a także zapewni dostęp do finansowania bez wykorzystania nadzwyczajnego wsparcia ze

środków publicznych po wykonaniu uprawnienia, o którym mowa w art. 70, lub po przeprowadzeniu

przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji.

2p.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zwiększyć kwotę,

o której mowa w ust. 2n, jeżeli jej zwiększenie jest niezbędne do podtrzymania przez

podmiot zaufania rynkowego oraz zapewni kontynuację realizowanych przez podmiot funkcji

krytycznych po wykonaniu uprawnienia, o którym mowa w art. 70, lub po przeprowadzeniu

przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, a także

zapewni dostęp do finansowania bez wykorzystania nadzwyczajnego wsparcia ze środków

publicznych innych niż fundusz przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 112 oraz

art. 273-275, w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy.

2q.

W przypadku gdy ze względu na strukturę zobowiązań podmiotu Fundusz z dużym prawdopodobieństwem

przewiduje, że zgodnie z art. 206 ust. 3 wyłączy niektóre kategorie zobowiązań kwalifikowalnych

z umorzenia lub konwersji zobowiązań lub przeniesie je na nabywcę, określony przez

Fundusz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych będzie spełniony

za pomocą funduszy własnych i niewyłączonych zobowiązań kwalifikowalnych pozwalających

na pokrycie kwoty wyłączanych zobowiązań i spełnienie warunków, o których mowa w ust.

2c.

2r.

Fundusz, określając minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych,

o którym mowa w ust. 1, dla podmiotu krajowego i podmiotów, o których mowa w art.

64 pkt 2 lit. b-d, dokonuje oceny wymogów, o których mowa w ust. 2 i 2c-2j albo 2k-2p,

oraz art. 97h, oraz uzasadnia taką ocenę.

2s.

W przypadku zmiany dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa

w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, Fundusz niezwłocznie dokonuje przeglądu minimalnego poziomu funduszy własnych i

zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku zmiany wymogu połączonego

bufora, może dokonać przeglądu minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych.

2t.

W przypadku kas do obliczenia minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

1)

zamiast współczynnika kapitałowego, o którym mowa w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013,

stosuje się współczynnik wypłacalności, o którym mowa w art. 24 ust. 5 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;

2)

zamiast łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko stosuje się sumę wymogów kapitałowych z

tytułu ryzyka kredytowego, operacyjnego oraz walutowego pomnożoną przez 20, o której

mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;

3)

przepisy ust. 2 pkt 2 lit. a i pkt 3 lit. a, ust. 2b, 2c, ust. 2e pkt 1, ust. 2g i

2u oraz art. 98 ust. 1a stosuje się odpowiednio.

2ta.

W przypadku firmy inwestycyjnej niebędącej domem maklerskim stosującym rozporządzenie

nr 575/2013 do obliczenia minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

1)

zamiast współczynnika kapitałowego, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. c rozporządzenia

nr 575/2013, stosuje się współczynnik stanowiący iloraz

a)

wymogu określonego w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 2019/2033 oraz

b)

iloczynu wymogu określonego w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 2019/2033 i liczby

12,5;

2)

zamiast łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko, o której mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia

nr 575/2013, stosuje się iloczyn wymogu określonego w art. 11 ust. 1 rozporządzenia

nr 2019/2033 i liczby 12,5;

3)

nie stosuje się miary ekspozycji całkowitej, obliczonej zgodnie z art. 429 i art.

429a rozporządzenia nr 575/2013.

2u.

W przypadku podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji, który nie sporządza

skonsolidowanych sprawozdań finansowych, Fundusz określa minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na podstawie danych jednostkowych. Przepis

ust. 2e stosuje się odpowiednio.

2v.

W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1, gdy zastosowano wobec niego instrument

przymusowej restrukturyzacji lub wykonano uprawnienie do umorzenia lub konwersji,

o którym mowa w art. 70 ust. 1, Fundusz może określić, biorąc pod uwagę sytuację tego

podmiotu, odpowiedni okres przejściowy, po upływie którego podmiot ten jest obowiązany

spełnić wymogi określone w art. 97-99.

2w.

W przypadku gdy

1)

podmiot krajowy inny niż kasa stanie się podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji

albo

2)

w ramach oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji kasy przeprowadzenie

postępowania upadłościowego zostanie ocenione jako niewykonalne lub niewiarygodne,

albo

3)

podmiot inny niż podmiot krajowy zostanie objęty wymogiem, o którym mowa w ust. 1

- Fundusz może określić, biorąc pod uwagę sytuację tego podmiotu, termin, po upływie

którego podmiot ten jest obowiązany spełniać wymogi określone w art. 97-99.

3.

(uchylony)

4.

Fundusz zwalnia z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych banki hipoteczne, które finansują się listami zastawnymi, jeżeli

spełnione są łącznie następujące warunki

1)

nie mogą przyjmować depozytów, zgodnie z odrębnymi przepisami;

2)

mogą być likwidowane zgodnie z właściwymi dla tych banków przepisami postępowania

upadłościowego lub z wykorzystaniem procedur odpowiadających instrumentom przejęcia

przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych;

3)

właściwe dla tych banków przepisy postępowania upadłościowego przewidują ponoszenie

strat przez wierzycieli, w tym posiadaczy listów zastawnych w sposób zgodny z celami

przymusowej restrukturyzacji.

4a.

Banki hipoteczne zwolnione z utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i

zobowiązań kwalifikowalnych na podstawie ust. 4 nie są częścią konsolidacji, o której

mowa w art. 98 ust. 1.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

Fundusz może zwolnić podmiot krajowy niebędący podmiotem podlegającym przymusowej

restrukturyzacji, który jest podmiotem zależnym w grupie, z obowiązku utrzymywania

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

podmiot zależny i jego krajowy podmiot dominujący mają siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i są częścią tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji;

2)

krajowy podmiot dominujący spełnia określony przez Fundusz wymóg, o którym mowa w

ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej;

3)

w opinii Funduszu nie istnieją istotne prawne i faktyczne przeszkody udzielenia podmiotowi

zależnemu wsparcia kapitałowego i płynnościowego przez krajowy podmiot dominujący;

4)

w opinii Komisji Nadzoru Finansowego krajowy podmiot dominujący odpowiednio nadzoruje

działalność podmiotu zależnego, a krajowy podmiot zależny przedłoży zgodę Komisji

Nadzoru Finansowego na udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego

przez krajowy podmiot dominujący, lub ryzyko działania podmiotu zależnego nie jest

istotne;

5)

zarządzanie ryzykiem i kontrola krajowego podmiotu dominującego uwzględniają ryzyka

podmiotu zależnego;

6)

krajowy podmiot dominujący posiada większość głosów w organach podmiotu zależnego,

także na podstawie porozumień z innymi podmiotami, lub jest uprawniony do powoływania

lub odwoływania większości członków organów zarządzających lub nadzorujących podmiotu

zależnego.

9a.

Fundusz może także zwolnić podmiot krajowy niebędący podmiotem podlegającym przymusowej

restrukturyzacji, który jest podmiotem zależnym w grupie, z obowiązku utrzymywania

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

podmiot zależny i podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji mają siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i są częścią tej samej grupy podlegającej przymusowej

restrukturyzacji;

2)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji spełnia określony przez Fundusz wymóg,

o którym mowa w ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej;

3)

w ocenie Funduszu nie istnieją istotne prawne i faktyczne przeszkody udzielenia podmiotowi

zależnemu wsparcia kapitałowego i płynnościowego przez podmiot podlegający przymusowej

restrukturyzacji;

4)

w opinii Komisji Nadzoru Finansowego podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji

odpowiednio nadzoruje działalność podmiotu zależnego, a podmiot podlegający przymusowej

restrukturyzacji przedłoży zgodę Komisji Nadzoru Finansowego na udzielenie gwarancji

pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego przez podmiot dominujący lub ryzyko działania

podmiotu zależnego nie jest istotne;

5)

zarządzanie ryzykiem i kontrola podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

uwzględniają ryzyka podmiotu zależnego;

6)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji posiada większość głosów w organach

podmiotu zależnego, także na podstawie porozumień z innymi podmiotami, lub jest uprawniony

do powoływania lub odwoływania większości członków organów zarządzających lub nadzorujących

podmiotu zależnego.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9 pkt 4, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zgodę

krajowemu podmiotowi dominującemu, jeżeli udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań

podmiotu zależnego nie pogorszy sytuacji finansowej podmiotu dominującego.

11.

(uchylony)

12.

(uchylony)

13.

(uchylony)

14.

(uchylony)

15.

Fundusz, w porozumieniu z Komisją Nadzoru Finansowego, informuje Europejski Urząd

Nadzoru Bankowego o określonym dla poszczególnych podmiotów minimalnym poziomie funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

16.

Globalna instytucja o znaczeniu systemowym lub jej podmiot zależny będący podmiotem

podlegającym przymusowej restrukturyzacji są obowiązane spełniać wymóg minimalnego

poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w ust. 1, na

który składa się wymóg, o którym mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013, oraz

dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla każdej

globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub jej podmiotu zależnego będącego podmiotem

podlegającym przymusowej restrukturyzacji, ustalany przez Fundusz po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego.

17.

Mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego istotny podmiot zależny globalnej

instytucji o znaczeniu systemowym niemającej siedziby na terytorium państwa członkowskiego

jest obowiązany spełniać wymóg, o którym mowa w ust. 1, na który składa się wymóg,

o którym mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013, oraz dodatkowy wymóg w zakresie

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ustalany przez Fundusz po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego, za pomocą instrumentów zgodnych z art. 98 ust.

2g-2n.

18.

Fundusz określa dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych,

o którym mowa w ust. 16 i 17, i uzasadnia jego zastosowanie w przypadku, gdy wymóg,

o którym mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013, nie jest wystarczający do spełnienia

warunków określonych w ust. 2c.

19.

W celu realizacji art. 98 ust. 2d, w przypadku gdy więcej niż jeden podmiot zależny

od tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem podlegającym

przymusowej restrukturyzacji, Fundusz określa wymóg, o którym mowa w ust. 18, dla

1)

każdego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji lub

2)

krajowego podmiotu dominującego jako jedynego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

globalnej instytucji o znaczeniu systemowym.

20.

Fundusz dokonuje przeglądu wymogu, o którym mowa w ust. 18, i, w razie konieczności,

jego aktualizacji, uwzględniając zmiany w zakresie dodatkowego wymogu w zakresie funduszy

własnych, zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

1.

W celu spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, podmiot, z wyłączeniem kasy,

utrzymuje

1)

fundusze własne;

2)

zobowiązania kwalifikowalne spełniające warunki określone w art. 72a, art. 72b ust.

1, ust. 2 lit. a-c i e-n i ust. 3-7 oraz art. 72c rozporządzenia nr 575/2013.

2.

Podmiot, z wyłączeniem kasy, może utrzymywać zobowiązania spełniające warunki, o których

mowa w art. 72a ust. 1 i ust. 2 lit. a-k, art. 72b ust. 1, ust. 2 lit. a-c i e-n oraz

ust. 3-6 oraz art. 72c rozporządzenia nr 575/2013, z tytułu dłużnego instrumentu finansowego

z wbudowanymi instrumentami pochodnymi, w szczególności strukturyzowanymi produktami

finansowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych

oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014,

str. 84, z późn. zm.

1)

kwoty główne zobowiązań są określone w momencie emisji i są stałe albo rosnące;

2)

kwoty główne zobowiązań nie podlegają zmianie wynikającej z wbudowanych instrumentów

pochodnych;

3)

całkowite kwoty zobowiązań, w tym w zakresie wbudowanych instrumentów pochodnych,

mogą zostać ustalone każdego dnia przez uczestników obrotu przez odniesienie do wyceny

na aktywnym rynku, na którym przedmiotem obrotu jest ten instrument finansowy lub

klasa takich instrumentów finansowych oraz na którym

a)

istnieją kupujący i sprzedający zawierający transakcje mające za przedmiot taki instrument

dłużny lub klasę takich instrumentów dłużnych,

b)

obrót tymi instrumentami nie wywołuje istotnej zmiany wyceny na tym rynku,

c)

kwoty nie uwzględniają ryzyka kredytowego zgodnie z art. 104 i art. 105 rozporządzenia

nr 575/2013.

3.

Podmiot, z wyłączeniem kasy, może także utrzymywać zobowiązania z tytułu dłużnych

instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 2, w celu ich zaliczenia do minimalnego

poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, jeżeli kwoty główne zobowiązań

są określone w momencie emisji i są stałe albo rosnące, a warunki emisji tych instrumentów

określają wysokość roszczeń w przypadku likwidacji, ogłoszenia upadłości albo przymusowej

restrukturyzacji emitenta, na poziomie nieprzekraczającym opłaconych cen emisyjnych.

4.

Zobowiązania, o których mowa w ust. 2 i 3, nie podlegają potrąceniu, a ich wartość

nie może być ustalona zgodnie z klauzulą kompensacyjną określoną w art. 207 ust. 3,

w ramach oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3.

5.

Zobowiązania z tytułu dłużnych instrumentów finansowych zalicza się do minimalnego

poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w części odpowiadającej należności

głównej albo kwocie roszczenia o stałej wartości albo roszczenia w zakresie kwoty

określonej zgodnie z ust. 2 i 3.

6.

W celu spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, kasa utrzymuje

1)

fundusze własne w rozumieniu ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;

2)

zobowiązania kwalifikowalne spełniające następujące warunki

a)

instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, został wyemitowany i w pełni opłacony,

b)

instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie jest w posiadaniu tej kasy,

c)

wykonanie zobowiązania nie jest zabezpieczone przez tę kasę,

d)

nabycie instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie zostało sfinansowane

bezpośrednio lub pośrednio przez tę kasę,

e)

rezydualny termin wykonania zobowiązania jest nie krótszy niż rok,

f)

zobowiązanie nie wynika z instrumentu pochodnego,

g)

zobowiązanie nie wynika z depozytu, który korzysta z pierwszeństwa w zaspokajaniu

roszczeń w postępowaniu upadłościowym.

7.

Fundusz może zobowiązać kasę, aby część wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, była

utrzymywana w formie zobowiązań podporządkowanych, które na podstawie podziału na

kategorie zaspokajania należności, zgodnie z art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe,

podlegają zaspokojeniu po zobowiązaniach określonych w kategorii piątej.

1.

W przypadku gdy podmiot zależny z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego jest

częścią grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, w której podmiotem podlegającym

przymusowej restrukturyzacji jest podmiot krajowy lub podmiot, o którym mowa w art.

64 pkt 2 lit. c lub d, zobowiązania wyemitowane przez ten podmiot zależny na rzecz

akcjonariuszy, którzy nie wchodzą w skład tej samej grupy podlegającej przymusowej

restrukturyzacji, zalicza się do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji, jeżeli

1)

zobowiązania spełniają warunki określone w art. 98 ust. 2l pkt 1;

2)

wykonanie uprawnień do umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 70-72 nie ma wpływu

na kontrolę sprawowaną nad podmiotem zależnym przez podmiot podlegający przymusowej

restrukturyzacji;

3)

łączna wartość zaliczonych zobowiązań nie przekracza kwoty stanowiącej różnicę między

kwotą wymaganą zgodnie z art. 98 ust. 2g i 2h a sumą zobowiązań wyemitowanych przez

podmiot zależny na rzecz podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji i nabytych

przez ten podmiot bezpośrednio albo pośrednio przez inne podmioty z tej samej grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 98 ust. 2l pkt 1

lit. a, i funduszy własnych, o których mowa w art. 98 ust. 2l pkt 2.

2.

Pośrednie nabycie przez podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji zobowiązania

wyemitowanego przez podmiot zależny, o którym mowa w ust. 1, oznacza nabycie zobowiązania,

którego emitentem jest inny podmiot wchodzący w skład tej samej grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji, posiadający należności od tego podmiotu zależnego z

tytułu wyemitowanych przez niego zobowiązań.

1.

Podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji będący globalną instytucją o znaczeniu

systemowym lub podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji będący jej podmiotem

zależnym albo podmiotem objętym wymogiem, o którym mowa w art. 97h ust. 1 lub 3, jest

obowiązany spełniać część wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, za pomocą funduszy

własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych lub zobowiązań, o których

mowa w art. 97b ust. 1, w wysokości nie mniejszej niż 8 % zobowiązań ogółem powiększonych

o fundusze własne.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 72b ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, Fundusz może,

na wniosek podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji będącego globalną instytucją

o znaczeniu systemowym lub podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji będącego

jej podmiotem zależnym lub podmiotem, o którym mowa w art. 97h ust. 1 lub 3, określić

poziom funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych lub zobowiązań,

o których mowa w art. 97b ust. 1, w wysokości mniejszej niż określona w ust. 1, jednak

nie mniejszej niż wartość wyrażonego procentowo iloczynu

1)

8 % zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze własne, oraz

2)

liczby 1 pomniejszonej o iloraz 3,5 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko oraz sumy

18 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko i kwoty wynikającej z wymogu połączonego bufora.

3.

Jeżeli w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 97h ust. 1, kwota, o której mowa

w ust. 1 i 2, jest wyższa niż 27 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko, Fundusz określa

minimalną kwotę funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych

lub zobowiązań, o których mowa w art. 97b ust. 1, do wysokości kwoty równej 27 % łącznej

kwoty ekspozycji na ryzyko, jeżeli w jego ocenie

1)

plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie

przewiduje, że przymusowa restrukturyzacja może wymagać zaangażowania środków funduszu

przymusowej restrukturyzacji banków albo

2)

spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 98 ust. 1 i 2, umożliwia również spełnienie

wymogów, o których mowa w art. 274 lub art. 275.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, Fundusz uwzględnia ryzyko wywarcia nieproporcjonalnego

wpływu na model biznesowy podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji.

5.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się wobec podmiotu, dla którego wymóg, o którym mowa w

art. 97 ust. 1, został ustalony zgodnie z art. 97h ust. 3.

1.

W przypadku podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji będącego globalną

instytucją o znaczeniu systemowym lub podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

będącego jej podmiotem zależnym albo podmiotem, o którym mowa w art. 97h ust. 1 lub

3, Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określić minimalną

kwotę funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych lub zobowiązań,

o których mowa w art. 97b ust. 1, na poziomie wyższym niż określony zgodnie z art.

97c, do wysokości większej z następujących kwot

1)

8 % zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze własne albo

2)

sumy

a)

dwukrotności kwoty wynikającej z wymogu, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. c rozporządzenia

nr 575/2013,

b)

dwukrotności kwoty wynikającej z wymogu, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy

- Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

c)

kwoty wynikającej z wymogu połączonego bufora.

2.

Fundusz może określić poziom funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych

lub zobowiązań, o których mowa w art. 97b ust. 1, dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji będącego globalną instytucją o znaczeniu systemowym lub podmiotu

podlegającego przymusowej restrukturyzacji będącego jej podmiotem zależnym lub podmiotem,

o którym mowa w art. 97h ust. 1 lub 3, w odniesieniu do których Fundusz określa wymóg,

o którym mowa w art. 98 ust. 1-2, biorąc pod uwagę

1)

wynik przeprowadzonego przeglądu planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego

planu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli stwierdził okoliczności uniemożliwiające

lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji oraz gdy

a)

podmiot nie realizuje zaleceń, o których mowa w art. 95 ust. 4, w terminach określonych

przez Fundusz lub

b)

usunięcie tych okoliczności nie jest możliwe w wyniku wykonania zaleceń, o których

mowa w art. 95 ust. 4, a skorzystanie przez Fundusz z uprawnienia, o którym mowa w

ust. 1, częściowo albo w całości ograniczy ich negatywny wpływ na przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji, lub

2)

wykonalność lub wiarygodność działań określonych w planie przymusowej restrukturyzacji

lub grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, gdy są ograniczone ze względu na

wielkość, status prawny podmiotu i strukturę własnościową, powiązania, charakter,

zakres, profil ryzyka i złożoność prowadzonej działalności, lub

3)

nałożony przez Komisję Nadzoru Finansowego na podstawie art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy

- Prawo bankowe albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych, który wskazuje, że podmiot znajduje

się w grupie 20 % podmiotów o najbardziej ryzykownej działalności, w stosunku do których

Komisja Nadzoru Finansowego może zastosować ten dodatkowy wymóg i w odniesieniu do

których Fundusz określa wymóg, o którym mowa w art. 97 ust. 1.

3.

W przypadku określonym w ust. 2 pkt 3 liczba podmiotów wynikająca z obliczeń jest

zaokrąglana w górę do najbliższej liczby całkowitej.

1.

W przypadku podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji niebędącego globalną

instytucją o znaczeniu systemowym lub podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji,

który jest jej podmiotem zależnym, oraz w przypadku podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji niebędącego podmiotem, o którym mowa w art. 97h ust. 1 lub 3, Fundusz

może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określić, że część wymogu

określonego w art. 98 ust. 1-2, do wysokości 8 % zobowiązań ogółem, powiększonych

o fundusze własne podmiotu, lub do kwoty ustalonej zgodnie z art. 97d ust. 1 pkt 2,

jest spełniona za pomocą funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych

lub zobowiązań, o których mowa w art. 97b ust. 1, jeżeli

1)

zobowiązania, o których mowa w art. 97a, które nie są zobowiązaniami podporządkowanymi,

mają taki sam stopień uprzywilejowania w kolejności zaspokajania roszczeń w postępowaniu

upadłościowym jak zobowiązania wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia lub

konwersji zgodnie z art. 206 ust. 1 lub 3;

2)

spełniony jest co najmniej jeden z warunków

a)

istnieje ryzyko, że w wyniku planowanego zastosowania umorzenia lub konwersji zobowiązań

wobec zobowiązań, o których mowa w art. 97a, które nie są zobowiązaniami podporządkowanymi

i które nie są wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie

z art. 206 ust. 1 lub 3, wierzyciele, których roszczenia wynikają z tych zobowiązań,

poniosą większe straty niż te, które ponieśliby w postępowaniu upadłościowym, lub

b)

spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, za pomocą funduszy własnych, podporządkowanych

instrumentów kwalifikowalnych lub zobowiązań, o których mowa w art. 97b, pozwoli usunąć

okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji,

stwierdzone w trakcie przeglądu planu przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji, albo jest konieczne w celu zapewnienia możliwości realizacji

celów przymusowej restrukturyzacji, w szczególności w przypadku podmiotu, którego

upadłość miałaby istotny negatywny wpływ na system finansowy lub mogłaby stanowić

zagrożenie dla stabilności finansowej lub gospodarki;

3)

kwota funduszy własnych i innych zobowiązań podporządkowanych nie przekracza kwoty

niezbędnej do zapewnienia, aby wierzyciele, o których mowa w pkt 2, nie ponieśli strat

większych niż straty, które ponieśliby w postępowaniu upadłościowym.

2.

Fundusz niezwłocznie dokonuje oceny ryzyka, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, w

przypadku gdy stwierdzi, że w ramach danej kategorii należności podlegających zaspokojeniu

z funduszy masy upadłości, o których mowa w art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe,

obejmującej również zobowiązania kwalifikowalne, udział kwoty zobowiązań, które są

wyłączone lub mogą zostać wyłączone z umorzenia i konwersji zgodnie z art. 206 ust.

1 lub 3, jest wyższy niż 10 % wartości danej kategorii należności w strukturze bilansowej

podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji innego niż globalna instytucja

o znaczeniu systemowym, jej podmiot zależny lub podmiot, o którym mowa w art. 97h

ust. 1 lub 3.

3.

Fundusz, określając wymóg zgodnie z ust. 1, wykorzystuje do jego ustalenia większą

z wartości

1)

8 % zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze własne podmiotu, albo

2)

kwotę ustaloną zgodnie z art. 97d ust. 1 pkt 2.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 97c, art. 97d ust. 1 i art. 97e, do kwoty zobowiązań

ogółem zalicza się zobowiązania wynikające z instrumentów pochodnych, z uwzględnieniem

praw kontrahentów wynikających z klauzul dotyczących kompensowania.

2.

Fundusz wyraża minimalną kwotę funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych

lub zobowiązań, o których mowa w art. 97b ust. 1, w formach określonych w art. 97

ust. 2b.

3.

Kwota kapitału podstawowego Tier I, którą podmiot utrzymuje w celu spełnienia wymogu

połączonego bufora, nie jest jednocześnie zaliczana do wymogów wyrażonych jako odsetek

łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko, o których mowa w art. 97c, art. 97d ust. 1 i art.

97e.

W przypadkach, o których mowa w art. 97d ust. 1 i art. 97e, Fundusz uwzględnia

1)

obecność kupujących i sprzedających na rynku funduszy własnych i podporządkowanych

instrumentów kwalifikowalnych podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji,

gotowych do zawierania transakcji, dostępność wyceny takich instrumentów oraz czas

konieczny do zrealizowania transakcji niezbędnych do celów zastosowania się do rozstrzygnięcia

Funduszu;

2)

wartość instrumentów, które wynikają z zobowiązań kwalifikowalnych, które spełniają

warunki określone w art. 72a rozporządzenia nr 575/2013, o rezydualnym terminie zapadalności

wynoszącym mniej niż rok, liczonym od dnia określenia przez Fundusz minimalnej kwoty

funduszy własnych lub podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych, lub zobowiązań,

o których mowa w art. 97b ust. 1, których warunki emisji lub konstrukcja przewidują

możliwość dokonania korekt ilościowych w stosunku do wymogów, o których mowa w art.

97d ust. 1 i art. 97e;

3)

dostępność i wartość instrumentów, które spełniają warunki, o których mowa w art.

72a rozporządzenia nr 575/2013, inne niż określone w art. 72b ust. 2 lit. d tego rozporządzenia;

4)

czy kwota zobowiązań, które są wyłączone ze stosowania umorzenia i konwersji zgodnie

z art. 206 ust. 1 lub 3 i zaliczają się do tej samej kategorii uprzywilejowania co

zobowiązania kwalifikowalne o najwyższym stopniu uprzywilejowania lub kategorii, która

w postępowaniu upadłościowym podlega zaspokojeniu w dalszej kolejności zaspokajania

należności zgodnie z art. 440 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe, jest istotna w porównaniu

z kwotą funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji;

5)

model biznesowy, sposób finansowania, profil ryzyka, w tym kapitał, płynność i finansowanie,

jakość aktywów, model prowadzenia działalności i zarządzania podmiotu podlegającego

przymusowej restrukturyzacji, oraz potencjalne straty Funduszu;

6)

znaczenie podmiotu dla stabilności finansowej oraz wpływ na funkcjonowanie gospodarki,

w szczególności ze względu na powiązania z innymi podmiotami systemu finansowego;

7)

wpływ potencjalnych kosztów restrukturyzacji podmiotu określonych w programie restrukturyzacji,

o którym mowa w art. 214, na poziom funduszy własnych podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji;

8)

czy kwota zobowiązań wyłączonych ze stosowania umorzenia lub konwersji, o których

mowa w pkt 4, przekracza poziom 5 % łącznej kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji, poniżej którego kwotę tę uznaje

się za nieistotną.

1.

W przypadku podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji, który nie podlega

wymogom, o których mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013, będącego częścią grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji, której łączna wartość aktywów ustalona

na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego przekracza równowartość

w złotych kwoty 100 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy

Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania, Fundusz określa poziom wymogu,

o którym mowa w art. 97 ust. 1, w wysokości nie mniejszej niż

1)

13,5 %, jeżeli obliczenia dokonuje się zgodnie z art. 97 ust. 2b pkt 1;

2)

5 %, jeżeli obliczenia dokonuje się zgodnie z art. 97 ust. 2b pkt 2.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane posiadać fundusze własne, podporządkowane

zobowiązania kwalifikowalne lub zobowiązania, o których mowa w art. 97b ust. 1, w

kwocie nie mniejszej niż wynikająca z ust. 1. Przepisów art. 97a-97g nie stosuje się.

3.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określić, że poziom

wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, jest ustalany dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji, który nie podlega wymogom, o których mowa w art. 92a rozporządzenia

nr 575/2013, na zasadach określonych w ust. 1, jeżeli

1)

podmiot ten jest częścią grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, której łączna

wartość aktywów ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego

jest niższa niż równowartość określona zgodnie z ust. 1;

2)

w ocenie Funduszu upadłość tego podmiotu mogłaby stwarzać ryzyko systemowe, o którym

mowa w art. 4 pkt 15 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, Fundusz uwzględnia

1)

udział depozytów w sumie bilansowej i brak dłużnych instrumentów w strukturze finansowania

podmiotu;

2)

zakres, w jakim jest ograniczony dostęp do rynku kapitałowego, na którym przedmiotem

obrotu są zobowiązania kwalifikowalne;

3)

udział kapitału podstawowego Tier I w zakresie wymogu, o którym mowa w art. 98 ust.

1 i 2.

1.

Wymogi, o których mowa w art. 97c, art. 97d ust. 1 i art. 97h, nie mają zastosowania

w okresie 3 lat od dnia następującego po dniu, w którym

1)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji lub grupa podlegająca przymusowej

restrukturyzacji, której ten podmiot jest częścią, zostały zidentyfikowane jako globalna

instytucja o znaczeniu systemowym;

2)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji spełnił warunki określone w art.

97h ust. 1 lub w stosunku do tego podmiotu Fundusz podjął rozstrzygnięcie, o którym

mowa w art. 97h ust. 3.

2.

Wymóg, o którym mowa w art. 97h, nie ma zastosowania w okresie 2 lat następujących

po dniu, w którym

1)

Fundusz zastosował instrument umorzenia lub konwersji zobowiązań;

2)

podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji wprowadził alternatywne działania

w sferze prywatnej, o których mowa w art. 101 ust. 7 pkt 2, na podstawie których instrumenty

kapitałowe i inne zobowiązania zostały umorzone lub poddane konwersji na instrumenty

w kapitale podstawowym Tier I, lub Fundusz dokonał umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych tego podmiotu w celu jego dokapitalizowania

bez zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji.

3.

Wystąpienie okoliczności, o której mowa w ust. 1, nie ma wpływu na określony przez

Fundusz termin na spełnienie docelowego minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych, o ile wynosi on co najmniej 3 lata, począwszy od dnia następującego

po dniu, od którego byłby liczony w razie wystąpienia tej okoliczności. Wystąpienie

okoliczności, o której mowa w ust. 2, nie ma wpływu na określony przez Fundusz termin

spełnienia docelowego minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych,

o ile wynosi on co najmniej 2 lata, począwszy od dnia następującego po dniu, od którego

byłby liczony w razie wystąpienia tej okoliczności.

1.

Podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji utrzymują minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 1a.

1a.

Podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji, które nie sporządzają skonsolidowanych

sprawozdań finansowych lub które zgodnie z art. 8 rozporządzenia nr 2019/2033 nie

podlegają nadzorowi na zasadzie skonsolidowanej, utrzymują minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym.

2.

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po

zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, wspólnie określają minimalny poziom

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji dla każdego podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji oraz na zasadzie indywidualnej dla każdego podmiotu należącego do

grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, który nie jest podmiotem podlegającym

przymusowej restrukturyzacji, w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone

w art. 97 ust. 2.

2a.

Fundusz, w przypadku gdy jest właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji - w zależności od specyfiki mechanizmu solidarności,

o którym mowa w art. 10 rozporządzenia nr 575/2013, i strategii przymusowej restrukturyzacji

- ustala, które podmioty w ramach grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji

utrzymują minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie

z art. 97 ust. 2e lub 16, lub art. 97h, w celu zapewnienia, że grupa podlegająca przymusowej

restrukturyzacji spełnia wymogi określone w ust. 1 i 2, oraz sposób, w jaki podmioty

w ramach grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji mają spełnić ten wymóg zgodnie

z planem przymusowej restrukturyzacji.

2b.

Fundusz informuje krajowy podmiot dominujący o określonym dla niego minimalnym poziomie

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych. Właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

dla podmiotów zależnych informują podmioty zależne o określonym dla nich minimalnym

poziomie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

2c.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

dla podmiotów zależnych mogą postanowić, że minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych jest częściowo spełniany przez podmiot zależny zgodnie z ust. 2l

za pomocą instrumentów wyemitowanych na rzecz obecnych akcjonariuszy nienależących

do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji oraz nabytych przez te podmioty,

jeżeli jest to zgodne ze strategią przymusowej restrukturyzacji, a podmiot podlegający

przymusowej restrukturyzacji nie nabył w sposób pośredni lub bezpośredni wystarczających

instrumentów, o których mowa w ust. 2l.

2d.

W przypadku gdy więcej niż jeden podmiot będący podmiotem zależnym globalnej instytucji

o znaczeniu systemowym należący do tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym

jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji oraz jeżeli jest to zgodne

ze strategią przymusowej restrukturyzacji globalnej instytucji o znaczeniu systemowym,

Fundusz oraz właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych

wydają zgodę na stosowanie art. 72e rozporządzenia nr 575/2013 oraz na zastosowanie

korekty służącej zmniejszeniu lub usunięciu różnicy między

1)

sumą kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 1, oraz kwot, o których mowa w art.

12a rozporządzenia nr 575/2013 - dla podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji,

a

2)

sumą kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 2, oraz kwot, o których mowa w art.

12a rozporządzenia nr 575/2013.

2e.

Suma kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 1, oraz kwot, o których mowa w art.

12a rozporządzenia nr 575/2013, w przypadku podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

nie może być mniejsza niż suma kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 2, oraz

kwot, o których mowa w art. 12a rozporządzenia nr 575/2013, obliczona dla krajowego

podmiotu dominującego jako jedynego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

globalnej instytucji o znaczeniu systemowym.

2f.

Korektę, o której mowa w ust. 2d, można zastosować w odniesieniu do różnic w obliczeniach

łącznych kwot ekspozycji na ryzyko między odpowiednimi państwami członkowskimi przez

dostosowanie poziomu wymogu określonego w art. 97 ust. 2e. Korekty tej nie stosuje

się w celu wyeliminowania różnic będących wynikiem ekspozycji między grupami podlegającymi

przymusowej restrukturyzacji.

2g.

Podmioty krajowe, które są podmiotami zależnymi podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji lub podmiotu z państwa trzeciego i nie są podmiotami podlegającymi

przymusowej restrukturyzacji, spełniają wymóg określony w art. 97 ust. 2k na zasadzie

indywidualnej.

2h.

Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zastosować wymóg

określony w ust. 2g wobec podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. b-d, który

jest podmiotem zależnym podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji i nie

jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji.

2i.

Unijne instytucje dominujące oraz unijne dominujące firmy inwestycyjne, które nie

są podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji i są podmiotami zależnymi

od podmiotów z państw trzecich, spełniają wymóg określony w art. 97 ust. 2c na zasadzie

skonsolidowanej.

2j.

W odniesieniu do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w

art. 2 pkt 19a lit. b

1)

banki i instytucje kredytowe, które są trwale powiązane z organem centralnym i nie

są podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji,

2)

organ centralny, który nie jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji,

3)

podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji, które nie są obowiązane do spełniania

wymogu, o którym mowa w art. 98 ust. 2a

- spełniają wymóg, o którym mowa w art. 97 ust. 2k-2p, na zasadzie indywidualnej.

2k.

Wymóg, o którym mowa w art. 97 ust. 1, dla podmiotu, o którym mowa w ust. 2g-2j, ustala

się zgodnie z ust. 2-2f oraz art. 97 ust. 2k-2p. Przepisy art. 99 i art. 127 stosuje

się odpowiednio.

2l.

Wymóg, o którym mowa w art. 97 ust. 2c, dla podmiotów niebędących podmiotami podlegającymi

przymusowej restrukturyzacji, określony zgodnie z art. 97 ust. 2k-2p, może być spełniony

wyłącznie za pomocą

1)

zobowiązań spełniających łącznie następujące warunki

a)

zostały wyemitowane na rzecz

-

podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji należącego do tej samej grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji, bezpośrednio albo pośrednio przez inną

osobę prawną należącą do tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

która nabyła zobowiązania od podmiotu objętego tym wymogiem, oraz zostały nabyte przez

taki podmiot lub

-

akcjonariusza, który nie jest członkiem grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

jeżeli dokonanie umorzenia lub konwersji, o których mowa w art. 70-72, nie ma wpływu

na kontrolę sprawowaną nad podmiotem objętym tym wymogiem przez podmiot podlegający

przymusowej restrukturyzacji należący do tej samej grupy podlegającej przymusowej

restrukturyzacji oraz zostały nabyte przez takiego akcjonariusza,

b)

w postępowaniu upadłościowym wynikające z nich należności podlegają zaspokojeniu po

należnościach wynikających z zobowiązań, które nie spełniają warunku określonego w

lit. a i nie są instrumentami zaliczanymi do funduszy własnych,

c)

spełniają warunki kwalifikowalności, o których mowa w art. 72a rozporządzenia nr 575/2013,

z wyjątkiem warunków, o których mowa w art. 72b ust. 2 lit. b, c, k-m oraz ust. 3-5

rozporządzenia nr 575/2013,

d)

mogą podlegać umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 70-72, w sposób, który

jest zgodny ze strategią przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej

restrukturyzacji, w szczególności nie wywierają wpływu na kontrolę sprawowaną nad

podmiotem objętym tym wymogiem przez podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji

należący do tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

e)

nabycie instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie zostało sfinansowane

bezpośrednio lub pośrednio przez podmiot objęty tym wymogiem,

f)

warunki emisji instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie przewidują,

bezpośrednio lub pośrednio, możliwości wezwania do sprzedaży zobowiązań, wykupu, spłaty

lub odkupu przez podmiot objęty tym wymogiem przed terminem zapadalności, w przypadku

innym niż ogłoszenie upadłości albo likwidacja tego podmiotu, a podmiot ten nie informuje

o takiej możliwości w inny sposób,

g)

warunki emisji instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie dają jego

posiadaczowi prawa do wcześniejszej wypłaty odsetek lub kwoty głównej w przypadkach

innych niż ogłoszenie upadłości albo likwidacja podmiotu objętego tym wymogiem,

h)

wysokość wypłat odsetek lub dywidend nie jest zmieniana na podstawie oceny zdolności

kredytowej podmiotu objętego tym wymogiem lub jego podmiotu dominującego;

2)

funduszy własnych

a)

kapitału podstawowego Tier I,

b)

funduszy własnych innych niż kapitał podstawowy Tier I, wyemitowanych na rzecz osób

prawnych

-

należących do tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji oraz nabytych

przez te osoby lub

-

nienależących do tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, jeżeli

wykonanie uprawnień do umorzenia lub konwersji nie ma wpływu na kontrolę sprawowaną

przez podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji nad podmiotem objętym tym wymogiem,

oraz nabytych przez te osoby.

2m.

Przepis ust. 2l stosuje się odpowiednio do warunków umowy, na podstawie której powstały

zobowiązanie lub pozycja funduszy własnych z tytułu innego niż emisja.

2n.

W przypadku, o którym mowa w art. 97 ust. 9 pkt 1 i 2, Fundusz może udzielić zezwolenia

na pełne albo częściowe spełnienie przez podmiot zależny minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych za pomocą gwarancji udzielonej przez podmiot

podlegający przymusowej restrukturyzacji, jeżeli

1)

gwarancja została udzielona co najmniej w kwocie odpowiadającej minimalnemu poziomowi

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;

2)

kwota gwarancji jest wypłacana w przypadku, gdy podmiot zależny nie reguluje swoich

zobowiązań w terminie ich wymagalności lub wystąpiły w stosunku do niego przesłanki

umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, o których mowa w art. 70 ust. 2

- w zależności od tego, która z tych okoliczności wystąpi wcześniej;

3)

gwarancja jest zabezpieczona w wysokości co najmniej 50 %;

4)

zabezpieczenie gwarancji spełnia wymogi, o których mowa w art. 197 rozporządzenia

nr 575/2013, i jest wystarczające do pokrycia kwoty zabezpieczonej zgodnie z pkt 3,

po dokonaniu ostrożnych redukcji wartości zabezpieczenia;

5)

zabezpieczenie gwarancji jest wolne od obciążeń, w szczególności nie jest stosowane

jako zabezpieczenie innej gwarancji;

6)

zabezpieczenie posiada efektywny termin zapadalności, spełniający warunek, o którym

mowa w art. 72c ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013;

7)

nie istnieją przeszkody do przeniesienia zabezpieczenia z podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji do podmiotu zależnego, w przypadku gdy wobec podmiotu podlegającego

przymusowej restrukturyzacji podjęto działanie w ramach przymusowej restrukturyzacji.

2o.

W przypadku określonym w ust. 2n pkt 7 podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji,

na wniosek Funduszu, przedstawia opinię prawną lub w inny sposób wykazuje brak przeszkód

do przeniesienia zabezpieczenia z podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

do podmiotu zależnego.

2p.

Fundusz może całkowicie albo częściowo odstąpić od stosowania wymogów, o których mowa

w ust. 2a-2o i art. 97 ust. 9 pkt 5 i ust. 10, w odniesieniu do organu centralnego

lub banku trwale z nim powiązanego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

bank oraz organ centralny podlegają nadzorowi sprawowanemu przez ten sam właściwy

organ, mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim i należą do tej samej grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji;

2)

zobowiązania organu centralnego i banków trwale z nim powiązanych są zobowiązaniami

solidarnymi lub zobowiązania takich banków są w całości gwarantowane przez organ centralny;

3)

minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych oraz wypłacalność

i płynność organu centralnego i banków trwale z nim powiązanych są monitorowane jako

całość na podstawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych tych banków;

4)

zarząd organu centralnego jest uprawniony do wydawania poleceń zarządom instytucji

trwale z nim powiązanych - w przypadku odstąpienia od stosowania wymogów, o których

mowa w ust. 2a-2o i art. 97 ust. 9 pkt 5 i ust. 10, w odniesieniu do banku trwale

z nim powiązanego;

5)

organ centralny oraz bank trwale z nim powiązany wchodzą w skład grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji, która spełnia wymóg, o którym mowa w ust. 1 i 2;

6)

nie istnieją ani nie są przewidywane istotne przeszkody do szybkiego przeniesienia

funduszy własnych lub spłaty zobowiązań między organem centralnym a bankami trwale

z nim powiązanymi - w przypadku przymusowej restrukturyzacji tych podmiotów.

3.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz informacji niezbędnych

do określenia minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych nie

określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie

skonsolidowanym grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, Fundusz określa minimalny

poziom tych funduszy i zobowiązań, z uwzględnieniem oceny podmiotów należących do

grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, które nie są podmiotami podlegającymi

przymusowej restrukturyzacji dokonanej przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji.

4.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

dla podmiotu zależnego zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą

mediację, Fundusz nie określa minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

5.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w ciągu miesiąca od

dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz określa minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym w sposób określony

w ust. 3.

6.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na

poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji zgodnie z

decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

7.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz informacji niezbędnych

do określenia minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych nie

określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie

indywidualnym dla któregokolwiek podmiotu niebędącego podmiotem podlegającym przymusowej

restrukturyzacji, należącego do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, organ

przymusowej restrukturyzacji właściwy dla podmiotów zależnych określa minimalny poziom

tych funduszy i zobowiązań dla danego podmiotu, uwzględniając pisemne opinie i zastrzeżenia

1)

organu przymusowej restrukturyzacji właściwego dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji;

2)

Funduszu, w przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy jest

inny niż organ przymusowej restrukturyzacji właściwy dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji.

8.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 7, Fundusz lub organ przymusowej

restrukturyzacji właściwy dla podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, organy przymusowej

restrukturyzacji właściwe dla podmiotów zależnych nie określają minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych do czasu podjęcia decyzji przez Europejski

Urząd Nadzoru Bankowego.

9.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

dla podmiotów zależnych określają minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym w sposób określony w ust. 7.

10.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych określają minimalny

poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym zgodnie

z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

11.

Fundusz lub organ przymusowej restrukturyzacji właściwy dla podmiotu podlegającego

przymusowej restrukturyzacji nie występuje do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego

o wiążącą mediację w przypadku, gdy minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym, określony przez właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych

1)

nie przekracza 2 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonego dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji;

2)

jest ustalony przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego

zgodnie z przepisami państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, stanowiącymi

implementację art. 45c ust. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja

2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i

Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE

i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010

i (UE) nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, z późn. zm.)

12.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 7, jeżeli brak określenia minimalnych poziomów

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania

przez Fundusz informacji niezbędnych do określenia minimalnego poziomu funduszy własnych

i zobowiązań kwalifikowalnych wynika z braku porozumienia dotyczącego tych poziomów

dla grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji na poziomie skonsolidowanym oraz

dla podmiotów wchodzących w skład tej grupy na poziomie indywidualnym, określenia

minimalnych poziomów funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie

1)

skonsolidowanym dla grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji - dokonuje się

zgodnie z ust. 3-6;

2)

indywidualnym dla podmiotu niebędącego podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji,

należącego do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji - dokonuje się zgodnie

z ust. 7-10.

13.

Wspólna decyzja Funduszu i właściwych organów przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów

zależnych i decyzja Funduszu podjęta w przypadku braku wspólnej decyzji są regularnie

poddawane przeglądowi przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji, w tym Fundusz,

i, w razie potrzeby, aktualizowane.

1.

Fundusz, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych wspólnie określają minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji dla każdego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

oraz na poziomie indywidualnym dla każdego podmiotu należącego do grupy podlegającej

przymusowej restrukturyzacji, który nie jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji,

w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2. Przepisy

art. 98 ust. 2c i 2d stosuje się odpowiednio.

2.

Fundusz informuje krajowy podmiot zależny o określonym dla niego minimalnym poziomie

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

3.

Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy informacji niezbędnych do określenia minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych Fundusz, właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie określą

minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla krajowego

podmiotu zależnego od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy

inwestycyjnej, Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

dla krajowego podmiotu zależnego od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej

firmy inwestycyjnej, uwzględniając

1)

opinię organu przymusowej restrukturyzacji właściwego dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji;

2)

opinię właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy, w przypadku gdy właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy jest inny niż organ przymusowej restrukturyzacji

właściwy dla podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji;

3)

ocenę podmiotów należących do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, które

nie są podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji, dokonaną przez właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji, jeżeli krajowy podmiot zależny jest podmiotem

podlegającym przymusowej restrukturyzacji.

4.

Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz, właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów

zależnych od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy inwestycyjnej

nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla

podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy

inwestycyjnej, a którykolwiek z takich właściwych organów przymusowej restrukturyzacji

zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz

nie określa minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla

krajowego podmiotu zależnego od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej

firmy inwestycyjnej do czasu podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

5.

Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego, wchodzący

w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji, nie przystąpił do wspólnej decyzji

określającej minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla

podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy

inwestycyjnej, Fundusz może przystąpić do wspólnej decyzji określającej minimalne

poziomy funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla pozostałych podmiotów

zależnych od unijnej jednostki dominującej lub unijnej dominującej firmy inwestycyjnej

wraz z pozostałymi właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji.

6.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w terminie miesiąca

od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz określa minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla krajowego podmiotu zależnego od unijnej

instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy inwestycyjnej.

7.

Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku wiążącej mediacji,

Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla

krajowego podmiotu zależnego od unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej

firmy inwestycyjnej zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

8.

W przypadku gdy Fundusz jest organem właściwym dla krajowego podmiotu zależnego od

unijnej instytucji dominującej lub unijnej dominującej firmy inwestycyjnej, będącego

podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, nie występuje do Europejskiego

Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, gdy minimalny poziom funduszy własnych

i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym, określony przez właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu zależnego

z tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, który nie jest podmiotem

podlegającym przymusowej restrukturyzacji

1)

nie przekracza 2 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonego dla podmiotu podlegającego przymusowej

restrukturyzacji;

2)

jest ustalony przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego

zgodnie z przepisami państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, stanowiącymi

implementację art. 45c ust. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja

2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i

Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE

i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010

i (UE) nr 648/2012.

9.

Przepis art. 98 ust. 13 stosuje się odpowiednio.

1.

Podmiot, dla którego Fundusz określił minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych, o którym mowa w art. 97 ust. 1, przekazuje Funduszowi informacje

dotyczące

1)

kwot funduszy własnych oraz kwot zobowiązań kwalifikowalnych, w tym określonych zgodnie

z art. 97 ust. 2b, po zastosowaniu odliczeń zgodnie z art. 72e-72j rozporządzenia

nr 575/2013;

2)

kwot zobowiązań innych niż określone w pkt 1, które mogą podlegać umorzeniu lub konwersji;

3)

w odniesieniu do funduszy własnych i zobowiązań, o których mowa w pkt 1 i 2

a)

elementów składowych, w tym profilu zapadalności,

b)

stopnia uprzywilejowania w postępowaniu upadłościowym,

c)

zakresu, w jakim są one uregulowane przez przepisy państwa trzeciego, z uwzględnieniem

postanowień umownych, o których mowa w art. 222, oraz postanowień umownych, o których

mowa w art. 52 ust. 1 lit. p oraz q oraz art. 63 lit. n oraz o rozporządzenia nr 575/2013.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podmiotu, dla którego kwota określona zgodnie

z ust. 1 pkt 1 na dzień przekazania informacji wynosi co najmniej 150 % kwoty wynikającej

z minimalnego wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 2b.

3.

Wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1

1)

kasa, zamiast informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przekazuje informacje dotyczące

kwoty funduszy własnych, o których mowa w art. 97a ust. 6 pkt 1, oraz kwoty zobowiązań

kwalifikowalnych spełniających warunki określone w art. 97a ust. 6 pkt 2 i ust. 7;

2)

podmiot niebędący podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, zamiast informacji

dotyczących kwot funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w

ust. 1 pkt 1, przekazuje informacje dotyczące kwot funduszy własnych spełniających

warunki określone w art. 98 ust. 2l pkt 2 i zobowiązań spełniających warunki określone

w art. 98 ust. 2l pkt 1.

4.

Informacje są przekazywane nie rzadziej niż raz na

1)

6 miesięcy - w przypadku informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3;

2)

rok - w przypadku informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

5.

Komisja Nadzoru Finansowego lub Fundusz mogą zobowiązać podmioty do przekazywania

informacji częściej niż w terminach określonych w ust. 4.

6.

Podmiot, nie rzadziej niż raz w roku, zamieszcza na swojej stronie internetowej, według

stanu na koniec roku poprzedzającego, informacje dotyczące

1)

kwot funduszy własnych oraz zobowiązań kwalifikowalnych;

2)

elementów składowych pozycji, o których mowa w pkt 1, w tym ich profilu zapadalności

oraz stopnia ich uprzywilejowania w postępowaniu upadłościowym;

3)

wymogu, o którym mowa w art. 97 i art. 98, wyrażonego zgodnie z art. 97 ust. 2b.

7.

Podmioty, o których mowa w ust. 3, zamiast informacji, o których mowa w ust. 6 pkt

1, zamieszczają informacje, o których mowa w ust. 3.

8.

W przypadku gdy Fundusz podjął działanie w ramach przymusowej restrukturyzacji albo

wydał decyzję w przedmiocie umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub

zobowiązań kwalifikowalnych, o której mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1, informacje, o których

mowa w ust. 6, są zamieszczane na stronie internetowej w dniu następującym po dniu,

w którym upłynął termin spełnienia przez podmiot wymogów określonych w art. 97 i art.

98.

9.

Przepisów ust. 1 i 6 nie stosuje się do podmiotu, w przypadku którego plan przymusowej

restrukturyzacji zakłada przeprowadzenie postępowania upadłościowego.

10.

Fundusz przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje, o których mowa w ust. 1

i 3. Szczegółowe zasady współpracy i wymiany informacji określi umowa zawarta pomiędzy

Funduszem a Komisją Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 135).

11.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Funduszu i Komisji Nadzoru Finansowego

1)

sposób i tryb przekazywania Funduszowi przez podmioty informacji, o których mowa w

ust. 1 i 3,

2)

terminy przekazywania Funduszowi przez kasy informacji, o których mowa w ust. 1 i

3

- mając na celu zapewnienie jednolitości przekazywanych informacji i uwzględniając

formę prawną podmiotu oraz jego udział w systemie ochrony instytucjonalnej.

Przymusową restrukturyzację prowadzi Fundusz.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o

1)

zagrożeniu podmiotu upadłością;

2)

braku przesłanek wskazujących, że możliwe do podjęcia działania nadzorcze lub działania

tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o

1)

zaprzestaniu spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków prowadzenia działalności

albo zagrożeniu zaprzestania spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków

prowadzenia działalności oraz o braku przesłanek wskazujących, że możliwe działania

nadzorcze lub działania tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie

lub spełnić te warunki;

2)

zaprzestaniu przez oddział banku zagranicznego regulowania zobowiązań lub takim zagrożeniu;

3)

wszczęciu przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego przymusowej

restrukturyzacji lub podobnego postępowania, lub zamiarze wszczęcia takiego postępowania

wobec banku zagranicznego.

3.

Podmiot uznaje się za zagrożony upadłością w przypadku wystąpienia co najmniej jednej

z następujących okoliczności

1)

występują przesłanki uznania, że nie będzie on spełniał warunków prowadzenia działalności

w stopniu uzasadniającym uchylenie albo cofnięcie zezwolenia na utworzenie banku albo

prowadzenie działalności maklerskiej przez firmę inwestycyjną;

2)

aktywa podmiotu nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań albo występują przesłanki

uznania, że aktywa podmiotu nie wystarczą na zaspokojenie jego zobowiązań;

3)

podmiot nie reguluje swoich wymagalnych zobowiązań albo występują przesłanki uznania,

że nie będzie ich regulował;

4)

kontynuacja działalności podmiotu wymaga zaangażowania nadzwyczajnych środków publicznych.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny spełnienia warunków określonych w ust.

1 na podstawie

1)

wyników badania i oceny nadzorczej;

2)

wyników realizacji planu naprawy, zastosowania środków nadzoru, w tym środków wczesnej

interwencji;

3)

wyników badania jakości aktywów;

4)

zawiadomień zarządu podmiotu;

5)

innych informacji uzyskanych w trybie nadzoru.

5.

Komisja Nadzoru Finansowego, dokonując oceny spełnienia warunków określonych w ust.

1, uwzględnia w szczególności

1)

naruszenie lub niebezpieczeństwo naruszenia przez podmiot wymogów w zakresie funduszy

własnych, płynności i dźwigni finansowej;

2)

ocenę podmiotu w wyniku badania i oceny nadzorczej wskazującą na niekorzystną sytuację

finansową podmiotu;

3)

stratę lub niebezpieczeństwo straty naruszającej w istotnym stopniu fundusze własne;

4)

naruszenie określonego przez Fundusz minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

kwalifikowalnych;

5)

prowadzenie przez podmiot działalności z naruszeniem prawa lub statutu, które może

prowadzić do niewypłacalności lub utraty płynności przez podmiot;

6)

brak realizacji zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego.

6.

Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informację, o której mowa w ust. 1, także

1)

Narodowemu Bankowi Polskiemu;

2)

ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych;

3)

organom nadzoru właściwym dla oddziałów podmiotu zagrożonego upadłością oraz podmiotu

dominującego;

4)

organom nadzoru sprawującym nadzór skonsolidowany, w przypadku gdy podmiot zagrożony

upadłością lub jego podmiot dominujący podlega nadzorowi skonsolidowanemu;

5)

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla oddziałów podmiotu zagrożonego

upadłością oraz właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla grupy, w przypadku

gdy podmiot krajowy jest podmiotem zależnym;

6)

organowi zarządzającemu uznanym systemem gwarancji depozytów w państwie, na którego

terytorium ma siedzibę podmiot dominujący;

7)

podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwie, na którego

terytorium ma siedzibę podmiot dominujący, w przypadku gdy funduszem nie zarządza

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy;

8)

Przewodniczącemu Komitetu Stabilności Finansowej;

9)

Europejskiej Radzie Ryzyka Systemowego.

7.

W przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki

1)

podmiot krajowy jest zagrożony upadłością,

2)

nie występują uzasadnione przesłanki wskazujące, że działania podmiotu krajowego lub

systemu ochrony instytucjonalnej lub działania nadzorcze, w tym środki wczesnej interwencji,

pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością,

3)

działania wobec podmiotu krajowego konieczne są w interesie publicznym

- Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec podmiotu krajowego przymusowej restrukturyzacji

albo decyzję o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

o której mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 3, jeżeli działania wobec oddziału podmiotu

mającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego konieczne

są w interesie publicznym, Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału

przymusowej restrukturyzacji.

9.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli wobec podmiotu mającego siedzibę

na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego nie wszczęto przymusowej restrukturyzacji

lub postępowania upadłościowego, lub postępowania takie nie będą wszczęte, a działania

wobec oddziału tego podmiotu lub banku zagranicznego konieczne są w interesie publicznym,

Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału banku zagranicznego przymusowej

restrukturyzacji.

10.

Działania w ramach przymusowej restrukturyzacji są podejmowane w interesie publicznym,

jeżeli są konieczne do zapewnienia realizacji co najmniej jednego z celów przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 66, są proporcjonalne do tych celów, a ich

osiągnięcie w takim samym stopniu nie byłoby możliwe w ramach postępowania upadłościowego.

11.

Fundusz, przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 7, zasięga opinii Komisji Nadzoru

Finansowego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2. Komisja

Nadzoru Finansowego przekazuje opinię w terminie 5 dni roboczych. W przypadku gdy

w ocenie Funduszu nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w ust. 7, 8 lub

9, Fundusz informuje o tym Komisję Nadzoru Finansowego.

12.

Decyzje, o których mowa w ust. 7-9, zawierają oszacowanie, o którym mowa w art. 137

ust. 1.

12a.

Decyzje w sprawach umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych oraz zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji zawierają

oszacowanie wartości aktywów i pasywów podmiotu.

12b.

W decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji Fundusz może

1)

dokonać umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych;

2)

określić zakres i warunki zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji;

3)

ustanowić administratora lub zastępcę administratora;

4)

zawiesić działalność podmiotu w restrukturyzacji;

5)

zawiesić wykonanie wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji;

6)

zawiesić prawa do realizacji zabezpieczeń;

7)

dokonać zmiany warunków umów, których stroną jest podmiot w restrukturyzacji;

8)

dokonać zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i innych zobowiązań;

9)

zawiesić prawa jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem w restrukturyzacji

i z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji;

10)

zlikwidować podmiot w restrukturyzacji, w trybie określonym w art. 230 ust. 1.

12c.

W decyzji, o której mowa w ust. 7, wydawanej w przypadku, o którym mowa w art. 70

ust. 1 pkt 2, Fundusz może nałożyć na podmiot lub jego właściwą instytucję dominującą

obowiązek wyemitowania nowych praw udziałowych.

13.

Nie uznaje się za zaangażowanie nadzwyczajnych środków publicznych, o którym mowa

w ust. 3 pkt 4, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów pomocy wypłacalnemu podmiotowi

w celu przeciwdziałania poważnym zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności

finansowej w formie

1)

gwarancji Skarbu Państwa w celu zabezpieczenia wsparcia płynności, udostępnianego

przez Narodowy Bank Polski,

2)

gwarancji Skarbu Państwa spłaty zobowiązań z tytułu nowo emitowanych instrumentów

dłużnych,

3)

rekapitalizacji na warunkach nieodbiegających od przeciętnych warunków rynkowych w

przypadku, gdy jest ona konieczna do pokrycia niedoborów kapitału oszacowanych w wyniku

testów warunków skrajnych lub przeglądu jakości aktywów przeprowadzonych przez Komisję

Nadzoru Finansowego, Europejski Bank Centralny lub Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

- o ile jest proporcjonalne do skali zagrożeń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy,

a także nie może służyć pokryciu strat, które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej

przyszłości.

14.

Podmiot krajowy lub podmioty, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a, c lub d, podlegają

likwidacji na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w przypadku gdy są spełnione

przesłanki określone w ust. 7 pkt 1 i 2, ale nie jest spełniony warunek określony

w ust. 7 pkt 3.

1.

Fundusz podejmuje decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec

1)

instytucji finansowej, o której mowa w art. 64 pkt 2 lit. b, w przypadku gdy przesłanki

określone w art. 101 ust. 7 są spełnione w odniesieniu do tej instytucji i jej podmiotu

dominującego;

2)

podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, w przypadku gdy przesłanki określone

w art. 101 ust. 7 są spełnione w odniesieniu do tego podmiotu;

3)

organu centralnego i banków trwale z nim powiązanych należących do tej samej grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji, w przypadku gdy przesłanki określone w

art. 101 ust. 7 są spełnione wobec całej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli podmiot krajowy jest podmiotem zależnym

finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej kontrolowanym pośrednio lub

bezpośrednio przez pośrednią finansową spółkę holdingową lub pośrednią inwestycyjną

spółkę holdingową, Fundusz podejmuje decyzję w odniesieniu do tej pośredniej finansowej

spółki holdingowej lub pośredniej inwestycyjnej spółki holdingowej.

4.

Jeżeli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d, nie zostały

spełnione przesłanki określone w art. 101 ust. 7, Fundusz może wydać decyzję, o której

mowa w art. 101 ust. 7, w odniesieniu do tego podmiotu, jeżeli

1)

podmiot jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji;

2)

przesłanki, o których mowa w art. 101 ust. 7, są spełnione wobec jednego lub większej

liczby podmiotów zależnych podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji będących

instytucjami i niebędących podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji;

3)

ze względu na prawa majątkowe i zobowiązania podmiotów, o których mowa w pkt 2, ich

upadłość stanowiłaby zagrożenie dla grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,

a przymusowa restrukturyzacja podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji

byłaby konieczna do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych

będących instytucjami albo do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji całej grupy

podlegającej przymusowej restrukturyzacji.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, Fundusz i właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji podmiotu zależnego będącego instytucją mogą uzgodnić, że na potrzeby

badania spełnienia przesłanek wskazanych w art. 101 ust. 7 nie uwzględnia się przeniesienia

kapitału i strat między podmiotami grupy, w tym umorzenia lub konwersji zobowiązań.

1.

Fundusz doręcza podmiotowi decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust.

1 i 4.

2.

Stroną postępowania w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji jest podmiot,

o którym mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.

3.

Uzasadnienie decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, Fundusz

sporządza w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia podmiotowi w restrukturyzacji.

4.

Uzasadnienie decyzji doręcza się podmiotowi w restrukturyzacji także w formie elektronicznej.

5.

Od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego,

w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym

do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny

został naruszony decyzją.

6.

Fundusz niezwłocznie zawiadamia o wydaniu decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4

pkt 1, 2, 4-14, 17-20 i 22-26 podmioty wymienione w art. 101 ust. 6 oraz

1)

Komisję Europejską;

2)

Europejski Bank Centralny;

3)

odpowiednio Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejski Urząd

Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub Europejski Urząd Nadzoru

Bankowego;

4)

jeżeli zagrożony podmiot jest instytucją, o której mowa w art. 1 pkt 5 lit. c, d i

h-j ustawy o ostateczności rozrachunku - operatorów systemów płatności lub systemów

rozrachunku, których uczestnikiem jest ten podmiot, oraz Krajowy Depozyt Papierów

Wartościowych Spółkę Akcyjną;

5)

Komisję Nadzoru Finansowego.

7.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, załącza się odpis decyzji będącej przedmiotem

zawiadomienia. W zawiadomieniu wskazuje się dzień, z którym decyzja staje się wykonalna.

1.

W przypadku określonym w art. 103 ust. 5 skargę wnosi się za pośrednictwem Funduszu.

Fundusz przekazuje skargę do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną i

uporządkowaną dokumentacją sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od

dnia jej otrzymania.

2.

Sąd administracyjny rozpoznaje skargę w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania wraz

z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

3.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w terminie 2 miesięcy od

dnia jej otrzymania.

4.

Do terminów określonych w ust. 2 i 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od sądu.

1.

Sąd wydaje orzeczenie, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu

wydania decyzji.

2.

W przypadkach określonych w art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

sąd, uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza jej wydanie z naruszeniem prawa.

3.

Prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający wydanie przez Fundusz decyzji

z naruszeniem prawa nie wpływa na ważność czynności prawnych dokonanych na jej podstawie

i nie stanowi przeszkody do prowadzenia przez Fundusz działań na jej podstawie, w

przypadku gdyby wstrzymanie tych działań stwarzało zagrożenie dla wartości przedsiębiorstwa

podmiotu, ciągłości wykonywania zobowiązań, których ochrona jest celem przymusowej

restrukturyzacji, stabilności finansowej lub nabytych w dobrej wierze praw osób trzecich,

w szczególności osób, które nabyły prawa majątkowe lub przejęły zobowiązania w wyniku

decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentów przymusowej restrukturyzacji.

4.

Odpowiedzialność odszkodowawcza za wydanie przez Fundusz decyzji z naruszeniem prawa

jest ograniczona do wysokości poniesionej straty.

5.

Odszkodowanie ogranicza się do świadczenia pieniężnego.

1.

W sprawach określonych w niniejszym rozdziale dokumentacja sprawy może być tworzona

i przetwarzana z wykorzystaniem technik informatycznych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do doręczeń i zawiadomień oraz przekazywania dokumentów

i informacji. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.

Przepisy art. 103-106 stosuje się odpowiednio do decyzji w sprawach, o których mowa

w art. 11 ust. 4 pkt 4-15, 17-20 i 22-26.

Jeżeli w ocenie Narodowego Banku Polskiego lub ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych sytuacja ekonomiczna podmiotu krajowego może negatywnie wpłynąć na

1)

realizację funkcji krytycznych,

2)

stabilność finansową, w szczególności zaufanie do sektora finansowego i dyscyplinę

rynkową,

3)

ochronę interesów deponentów,

4)

ochronę funduszy lub aktywów klientów powierzonych podmiotowi

- podmioty te informują o tym Fundusz i Komisję Nadzoru Finansowego.

1.

Fundusz niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej

1)

decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w ramach przymusowej

restrukturyzacji decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26,

lub informację o tych decyzjach oraz przyczynach i skutkach wydania tych decyzji,

w szczególności dla klientów indywidualnych;

2)

decyzje, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2, art. 144 ust. 1 oraz

art. 144a ust. 1, wraz z informacją o warunkach zawieszenia regulowania zobowiązań,

zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń i zawieszenia prawa do wypowiedzenia.

1a.

Decyzje lub informacje, o których mowa w ust. 1, są zamieszczane z zachowaniem tajemnicy,

o której mowa w art. 320 ust. 2, tajemnicy bankowej, o której mowa w art. 104 ustawy

- Prawo bankowe, tajemnicy, o której mowa w art. 9e ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, oraz tajemnicy, o której mowa w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

2.

Fundusz przekazuje niezwłocznie, w postaci papierowej lub elektronicznej, decyzje

lub informacje, o których mowa w ust. 1, Komisji Nadzoru Finansowego, Europejskiemu

Urzędowi Nadzoru Bankowego i podmiotowi w restrukturyzacji, w celu ich zamieszczenia

na stronach internetowych tych podmiotów, z uwzględnieniem dochowania obowiązku zachowania

tajemnic, o których mowa w ust. 1a.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą być ogłoszone bez uzasadnienia.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji zamieszczają decyzje lub

informacje, o których mowa w ust. 1, na swoich stronach internetowych, niezwłocznie

po ich otrzymaniu od Funduszu, z uwzględnieniem obowiązku zachowania tajemnic, o których

mowa w ust. 1a.

5.

Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne wyemitowane przez podmiot w restrukturyzacji

zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym zgodnie z przepisami rozporządzenia

nr 2017/1129 lub ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2554 oraz z 2023 r. poz. 825 i 1723), zwanej dalej „ustawą o ofercie publicznej”, lub wprowadzone do alternatywnego systemu

obrotu, decyzje i informacje, o których mowa w ust. 1, są ogłaszane niezwłocznie także

w sposób określony w przepisach o ujawnianiu informacji dotyczących emitentów, których

papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym, lub w przepisach

regulaminu alternatywnego systemu obrotu.

6.

Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne nie zostały dopuszczone do obrotu na

rynku regulowanym, Fundusz przekazuje odpisy decyzji, o których mowa w ust. 1, akcjonariuszom,

udziałowcom, członkom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji ujętym w rejestrach

podmiotu w restrukturyzacji, do których Fundusz ma dostęp.

1.

W przymusowej restrukturyzacji Fundusz może stosować instrumenty przymusowej restrukturyzacji,

którymi są

1)

przejęcie przedsiębiorstwa;

2)

instytucja pomostowa;

3)

umorzenie lub konwersja zobowiązań;

4)

wydzielenie praw majątkowych.

2.

Wydzielenie praw majątkowych może być zastosowane tylko łącznie z innym instrumentem

przymusowej restrukturyzacji.

3.

Fundusz dokonuje wyboru instrumentów przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając w

szczególności

1)

potrzebę osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji;

2)

okoliczności faktyczne sprawy;

3)

zasady pokrywania strat podmiotu w restrukturyzacji w pierwszej kolejności przez właścicieli

praw udziałowych;

4)

zasady ponoszenia skutków strat przez wierzycieli zgodnie z kolejnością zaspokajania

roszczeń określone w ustawie oraz w ustawie - Prawo upadłościowe;

5)

obowiązek ochrony środków gwarantowanych oraz środków objętych ochroną systemu rekompensat;

6)

zasady ochrony praw właścicieli i wierzycieli określone w rozdziale 21;

7)

oczekiwane skutki zastosowania instrumentów dla innych podmiotów grupy i stabilności

finansowej w ich państwach macierzystych, w przypadku gdy przymusowa restrukturyzacja

prowadzona jest wobec podmiotu w restrukturyzacji będącego członkiem grupy.

4.

W przypadku zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji wobec

1)

kasy - przepisów art. 10 i art. 11 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych nie stosuje się;

2)

banków spółdzielczych - przepisów art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze nie stosuje się.

5.

W przypadku gdy nabywcą lub podmiotem przejmującym w ramach przymusowej restrukturyzacji

jest bank spółdzielczy, przepisy art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych stosuje się odpowiednio.

6.

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań

kwalifikowalnych lub zapewnia podjęcie innych działań, które spowodują poniesienie

strat przez właścicieli lub wierzycieli tych instrumentów, przed zastosowaniem instrumentów

przymusowej restrukturyzacji lub jednocześnie z ich zastosowaniem, jeżeli w wyniku

zastosowania tych instrumentów wierzyciele ponieśliby straty lub ich zobowiązania

podlegałyby konwersji.

Przymusowa restrukturyzacja zostaje wszczęta z dniem doręczenia podmiotowi decyzji

Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.

1.

W ramach przymusowej restrukturyzacji Fundusz może ze środków funduszy przymusowej

restrukturyzacji

1)

udzielać pożyczek podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym, instytucji

pomostowej, podmiotowi zarządzającemu aktywami oraz podmiotowi przejmującemu;

2)

nabywać prawa majątkowe podmiotu w restrukturyzacji;

3)

udzielać osobom trzecim gwarancji spłaty zobowiązań

a)

podmiotu w restrukturyzacji, jego podmiotów zależnych, instytucji pomostowej, podmiotu

zarządzającego aktywami oraz podmiotu przejmującego - z tytułu kredytu lub pożyczki,

b)

podmiotu zarządzającego aktywami z tytułu obligacji wyemitowanych przez ten podmiot

i nabytych przez te osoby trzecie.

2.

Fundusz może udzielać pożyczek lub gwarancji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, jeżeli

1)

środki z nich uzyskane są niezbędne do utrzymania płynności lub wypłacalności podmiotu

w restrukturyzacji, jego podmiotów zależnych, instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego

aktywami lub podmiotu przejmującego lub

2)

są związane z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w szczególności

służą wsparciu przejęcia praw udziałowych, przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych

lub zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji.

3.

Fundusz może udzielić wsparcia z funduszy przymusowej restrukturyzacji w celu zastosowania

instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa, przeniesienia, o którym mowa w art. 188 ust.

1, lub przeniesienia, o którym mowa w art. 225 ust. 1, polegającego na

1)

udzieleniu gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka

związanego z wszystkimi lub wybranymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami podmiotu

w restrukturyzacji, jego podmiotów zależnych, instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego

aktywami;

2)

udzieleniu dotacji w celu pokrycia różnicy między wartością zobowiązań i wartością

praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w części niepokrytej środkami, o których mowa

w art. 179 lub art. 188 ust. 5 i 5a.

3a.

Fundusz może udzielić z funduszy przymusowej restrukturyzacji gwarancji całkowitego

albo częściowego pokrycia strat wynikających z ryzyka związanego z wszystkimi lub

wybranymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami instytucji pomostowej, w celu zbycia

praw udziałowych instytucji pomostowej lub jej przedsiębiorstwa.

4.

Fundusz, udzielając gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1 lub ust. 3a, może zastrzec

sobie prawo udziału w przychodach z praw majątkowych i zobowiązań objętych gwarancją.

5.

Pokrycie strat w wyniku realizacji gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1 lub ust.

3a, stanowi koszt przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 235 pkt 5.

6.

W celu zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z udzielonych pożyczek i gwarancji,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, Fundusz wymaga ustanowienia zabezpieczenia.

7.

Fundusz może udzielić Narodowemu Bankowi Polskiemu gwarancji spłaty kredytów, o których

mowa w art. 42 ust. 1 oraz art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku

Polskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2025). Przepisy art. 80-84 ustawy - Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.

8.

Jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem spełnienia przez Fundusz świadczenia z tytułu

gwarancji, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lub ust. 7, Fundusz nabywa z mocy prawa spłaconą

wierzytelność wynikającą z udzielonego kredytu, pożyczki lub wyemitowanych i objętych

obligacji do wysokości dokonanej zapłaty, wraz z przedmiotem zabezpieczenia ustanowionym

przez pożyczkobiorcę, kredytobiorcę lub podmiot zarządzający aktywami oraz innymi

prawami związanymi z nabytą wierzytelnością.

9.

Gwarancja, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lub ust. 7, może także obejmować spłatę kredytu,

pożyczki lub wykup obligacji, wraz z odsetkami umownymi oraz innymi kosztami związanymi

z kredytem, pożyczką lub obligacjami. Wypłaty z tytułu gwarancji są pomniejszane o

spłaty kredytu dokonane przez kredytobiorcę lub pożyczkobiorcę lub kwotę dokonanych

płatności z tytułu wyemitowanych obligacji oraz o kwoty uzyskane przez kredytodawcę,

pożyczkodawcę lub podmiot, który nabył obligacje, w wyniku zaspokojenia się z przedmiotu

zabezpieczenia tego kredytu, pożyczki lub z przedmiotu zabezpieczenia tych obligacji.

1.

Z chwilą wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

1)

na Fundusz przechodzi prawo podejmowania uchwał i decyzji w sprawach zastrzeżonych

w ustawie i statucie albo umowie spółki do właściwości organów podmiotu w restrukturyzacji;

2)

rada nadzorcza zostaje zawieszona, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 5;

3)

zarząd ulega rozwiązaniu, a mandaty jego członków wygasają;

4)

udzielone wcześniej prokury i pełnomocnictwa wygasają;

5)

zarząd komisaryczny ulega rozwiązaniu;

6)

wygasają decyzje o

a)

powołaniu likwidatora,

b)

ustanowieniu zarządcy komisarycznego kasy,

c)

ustanowieniu kuratora kasy na podstawie art. 72c ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych,

d)

ustanowieniu kuratora na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe,

e)

ustanowieniu kuratora domu maklerskiego zgodnie z art. 110zza ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

7)

kompetencje pozostałych organów podmiotu w restrukturyzacji zostają zawieszone, z

zastrzeżeniem art. 175 ust. 5a oraz art. 216 ust. 6;

8)

wygasają prawa osób wchodzących w skład organów podmiotu w restrukturyzacji do odpraw

pieniężnych oraz do wynagrodzenia za okres od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

z tytułu umów o pracę oraz umów o charakterze cywilnoprawnym, a także wygasają prawa

tych osób do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń i innych świadczeń o podobnym

charakterze oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie konkurencji po wygaśnięciu

mandatu lub ustaniu stosunku pracy;

9)

wygasają prawa osób zajmujących stanowiska kierownicze w podmiocie w restrukturyzacji

do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie

konkurencji po ustaniu stosunku pracy;

10)

w przypadku gdy zawarta została odrębna umowa o zakazie konkurencji, zgodnie z którą

a)

pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też

świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego

taką działalność lub

b)

pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji zobowiązał się do ich nieujawniania

po ustaniu stosunku pracy

- stosunek prawny ulega zakończeniu, umowa o zakazie konkurencji wygasa, a wypłacone

odszkodowania podlegają zwrotowi w odpowiedniej części w stosunku do pozostałego umownego

okresu konieczności powstrzymania się od działalności konkurencyjnej, świadczenia

pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego

taką działalność lub pozostałego umownego okresu zobowiązania się do nieujawniania

szczególnie ważnych informacji.

1a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Fundusz reprezentuje podmiot w restrukturyzacji.

Przepisów dotyczących podejmowania decyzji i uchwał przez organy podmiotu w restrukturyzacji

nie stosuje się.

1b.

Fundusz może powołać zarząd podmiotu w restrukturyzacji. W przypadku powołania takiego

zarządu decyzja o ustanowieniu administratora, zastępcy administratora lub pełnomocników,

o których mowa w art. 114 ust. 1, traci moc. W tym przypadku uprawnienia do podejmowania

decyzji i uchwał zastrzeżonych w ustawie i statucie albo umowie spółki zastrzeżone

do właściwości zarządu przechodzą na zarząd podmiotu w restrukturyzacji.

1c.

Powołanie zarządu podmiotu w restrukturyzacji traci moc w przypadku wydania przez

Fundusz decyzji o ustanowieniu administratora, zastępcy administratora lub pełnomocników,

o których mowa w art. 114 ust. 1. W tym przypadku uprawnienia do podejmowania decyzji

i uchwał zastrzeżonych w ustawie i statucie albo umowie spółki zastrzeżone do właściwości

zarządu przechodzą na administratora, zastępcę administratora lub pełnomocników.

1d.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1b i 1c, nie stosuje się przepisów art. 22b ust.

1 ustawy - Prawo bankowe, art. 21 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz art. 102a ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

1e.

Fundusz może wydawać polecenia zarządowi podmiotu w restrukturyzacji, dotyczące realizacji

czynności niezbędnych do realizacji celów przymusowej restrukturyzacji.

1f.

Fundusz niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej uchwały Zarządu Funduszu

o powołaniu zarządu, rady nadzorczej, zmianie statutu lub umowy spółki podmiotu w

restrukturyzacji. Uchwały wchodzą w życie z chwilą zamieszczenia ich na stronie internetowej.

1g.

W przypadku wydania decyzji o przejęciu praw udziałowych przez podmiot przejmujący,

o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, nie stosuje się przepisu ust. 1 pkt 2. W tym

przypadku rada nadzorcza ulega rozwiązaniu, a mandaty jej członków wygasają, z tym

że może ona wnieść skargę do sądu administracyjnego, o której mowa w art. 103 ust.

5, oraz zachowuje zdolność sądową i procesową w tym postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

2.

Organizację i sposób działania podmiotu w restrukturyzacji określa decyzja Funduszu,

o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4.

3.

Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje wygaśnięcia pełnomocnictw udzielonych

przez podmiot w restrukturyzacji w związku z jego uczestnictwem w systemie płatności

lub w systemie rozrachunku, upoważniających do

1)

wprowadzania zleceń rozrachunku do systemu płatności lub do systemu rozrachunku lub

do podejmowania działań prowadzących do wykonania zobowiązań powstałych w związku

z wprowadzeniem zlecenia rozrachunku do takiego systemu;

2)

zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych i ustalenia wartości netto zobowiązań

z takich instrumentów, w przypadku, o którym mowa w art. 207 ust. 2 i 3, w tym podejmowania

działań określonych w procedurach, o których mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia

nr 648/2012;

3)

podejmowania działań określonych w procedurach na wypadek niewykonania zobowiązania,

jeżeli następuje to z powodów innych niż wszczęcie przymusowej restrukturyzacji lub

podejmowanie decyzji przez Fundusz w ramach tego postępowania, w szczególności nie

są wypełniane istotne zobowiązania podmiotów w restrukturyzacji, w tym zobowiązania

do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia.

4.

Pełnomocnictwa wygasają wraz z zakończeniem działań, o których mowa w ust. 3.

5.

Do wprowadzania zleceń, o których mowa w ust. 3 pkt 1

1)

przepisy art. 80 ust. 2 ustawy - Prawo upadłościowe stosuje się;

2)

przepisy art. 136 i art. 137 ustawy - Prawo upadłościowe oraz art. 6a ustawy o ostateczności

rozrachunku stosuje się odpowiednio.

1.

Fundusz może wykonywać uprawnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1, przez

administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1, zastępcę administratora, o którym

mowa w art. 154a, lub pełnomocników.

2.

Wynagrodzenie administratora, zastępcy administratora i pełnomocników ustala Fundusz.

3.

Koszty działalności administratora i zastępcy administratora obciążają podmiot w restrukturyzacji,

z zastrzeżeniem art. 153 ust. 10.

4.

Administrator i zastępca administratora otrzymują w razie potrzeby urlop bezpłatny

na czas pełnienia funkcji. Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy,

od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych.

5.

Ustanowienie administratora i zastępcy administratora podlega zgłoszeniu do Krajowego

Rejestru Sądowego.

1.

Czynności prawne dokonane z naruszeniem art. 113 są nieważne.

2.

Zwrot świadczenia spełnionego na podstawie czynności prawnej, o której mowa w ust.

1, na rzecz podmiotu w restrukturyzacji, przysługuje, jeżeli czynność prawna została

podjęta po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, a przed podaniem informacji o decyzji

Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, do publicznej wiadomości,

chyba że strona tej czynności wiedziała o wszczęciu tego postępowania.

Fundusz niezwłocznie powiadamia sąd rejestrowy o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

Fundusz sporządza bilans otwarcia przymusowej restrukturyzacji na dzień doręczenia

decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, na podstawie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3.

1.

Osoby, które pełniły funkcję członka zarządu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt

3, zarządcy komisarycznego kasy lub sprawowały zarząd komisaryczny, o którym mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 5, są obowiązane niezwłocznie wskazać i wydać Funduszowi cały

majątek podmiotu w restrukturyzacji będący w ich dyspozycji, w terminie nieprzekraczającym

3 dni od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, a także wydać posiadane dokumenty

dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe,

inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku

osoby te potwierdzają w formie oświadczenia na piśmie, które składają Funduszowi.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków rady nadzorczej, o której mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 2.

Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje ograniczenia prawa konsumenta

do odstąpienia od umowy zawartej na podstawie odrębnych przepisów.

Na wniosek Funduszu podmioty prowadzące repozytoria transakcji udostępniają posiadane

informacje niezbędne do przygotowania planów przymusowej restrukturyzacji, grupowych

planów przymusowej restrukturyzacji, umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych

lub prowadzenia przymusowej restrukturyzacji.

W przymusowej restrukturyzacji

1)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółkami prawa handlowego

nie stosuje się

a

przepisów art. 212, art. 223, art. 233, art. 236, art. 237, art. 255 § 1, art. 397, art. 399

§ 3, art. 400, art. 401, art. 430 § 1 oraz przepisów tytułu IV działu I i II oraz

działu III rozdziału 4,

aa)

przepisów art. 258 § 1 oraz art. 311-312art. 431 § 7 i art. 433 § 1 Kodeksu spółek handlowych - do objęcia praw udziałowych na podstawie decyzji o umorzeniu lub konwersji instrumentów

kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych, lub decyzji o zastosowaniu instrumentów

przymusowej restrukturyzacji,

b)

do zwołania zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia podmiotu w restrukturyzacji

- terminów, o których mowa w art. 238 § 1, art. 402 § 1 i 3 oraz art. 402,

ba) przepisów rozdziałów 4a i 4b ustawy o ofercie publicznej,

c

przepisów ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o uczestnictwie pracowników w spółce powstałej w wyniku

transgranicznego przekształcenia, połączenia lub podziału spółek

(Dz. U. poz. 1784);

2)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami nie stosuje się przepisów

art. 34 ust. 2, art. 124, art. 124a i art. 124c ustawy - Prawo bankowe;

3)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółdzielniami nie stosuje

się przepisów art. 12a § 3, art. 36 § 8, art. 39, art. 40 § 2 i art. 42 § 3-7 oraz przepisów części

I tytułu I działów VIII, IX i XI ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, a także postanowień statutów spółdzielni określających zasady zwoływania walnych

zgromadzeń, obradowania na nich i podejmowania uchwał;

4)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami spółdzielczymi lub

bankami zrzeszającymi nie stosuje się przepisów art. 5 ust. 2, art. 5a, art. 6 ust.

2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 9 i art. 23 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych;

5)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących kasami nie stosuje się przepisów

art. 74a i art. 74b ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;

6)

prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami zrzeszającymi nie

stosuje się

a)

wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania

kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej

w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie

do świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków,

b)

wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone banki spółdzielcze co najmniej jednej

akcji banku zrzeszającego, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu

banków spółdzielczych,

c)

przepisów art. 21 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

1.

Przymusowa restrukturyzacja zostaje zakończona

1)

z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 - z dniem określonym w decyzji

Funduszu o przejęciu praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji;

3)

z dniem zakończenia likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa w art. 230 ust.

4 lub 5, albo

4)

z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy - Prawo bankowe.

2.

Zakończenie przymusowej restrukturyzacji nie może nastąpić wcześniej niż

1)

likwidacja instytucji pomostowej, a w przypadku, o którym mowa w

a)

art. 196 ust. 2 - z dniem ograniczenia działalności instytucji pomostowej,

b)

art. 200 - z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości instytucji

pomostowej;

2)

zbycie akcji lub udziałów instytucji pomostowej zgodnie z art. 181 ust. 3;

3)

zbycie lub zrealizowanie wydzielonych zgodnie z art. 225 z podmiotu w restrukturyzacji

praw majątkowych.

Jeżeli w wyniku zastosowania wobec podmiotu w restrukturyzacji instrumentu przejęcia

przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych następuje

przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, o którym mowa w art. 23, przejmujący, instytucja pomostowa lub podmiot zarządzający aktywami nie odpowiadają

za zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające ze stosunku pracy powstałe

przed przejściem tego zakładu pracy lub jego części. Za zobowiązania wynikające ze

stosunku pracy powstałe przed przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę

odpowiada dotychczasowy pracodawca. Przepisu art. 23 nie stosuje się.

1.

W związku z przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, w przypadku

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, dotychczasowy pracodawca i nowy pracodawca

niezwłocznie przekazują informację, o której mowa w art. 23, w sposób umożliwiający zapoznanie się pracowników z tą informacją. Przekazanie informacji

uznaje się za skuteczne, w przypadku gdy informacja została umieszczona w ogólnodostępnym

miejscu świadczenia pracy pracowników, wysłana na służbową pocztę elektroniczną lub

przekazana przez inny kanał komunikacji ogólnodostępny dla pracowników lub w inny

sposób uzgodniony uprzednio z pracownikiem.

2.

W związku z przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę dotychczasowy

pracodawca i nowy pracodawca niezwłocznie przekazują informację, o której mowa w art. 26

(Dz. U. z 2022 r. poz. 854), w sposób umożliwiający zapoznanie się zakładowej lub międzyzakładowej organizacji

związkowej z tą informacją. Przekazanie informacji uznaje się za skuteczne w przypadku,

gdy informacja ta została wysłana na adres poczty elektronicznej przewodniczącego

organizacji związkowej lub została przekazana przez inny dostępny dla organizacji

związkowej kanał komunikacji. Niezależnie od poinformowania organizacji związkowej

informacja przekazana zostanie pracownikom w sposób określony w ust. 1, przy czym

przekazanie informacji pracownikom pozostanie bez wpływu na bieg terminu, o którym

mowa w zdaniu pierwszym.

3.

W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji przepis art. 41 stosuje się odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji.

Fundusz, stosując instrumenty przymusowej restrukturyzacji i wykonując uprawnienia,

o których mowa w art. 113 ust. 1

1)

uwzględnia wynikające z odrębnych przepisów uprawnienia pracowników do udziału w organach

zarządzających lub nadzorczych podmiotu w restrukturyzacji;

2)

w razie potrzeby informuje o podejmowanych działaniach pracowników podmiotu w restrukturyzacji

i konsultuje się z nimi.

Fundusz może zwrócić się do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych o

wyrażenie zgody na zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji finansowej, o

których mowa w rozdziale 3a ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji

oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej.

1.

Fundusz ustanawia kolegium przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, nad którymi

nadzór skonsolidowany sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.

2.

Kolegium przymusowej restrukturyzacji jest ustanawiane w celu realizacji następujących

zadań

1)

wymiana informacji niezbędnych do opracowania grupowych planów przymusowej restrukturyzacji

oraz przygotowania i przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grup;

2)

opracowanie, przegląd i aktualizacja grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

3)

przeprowadzanie oceny wykonalności grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

4)

określenie okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej

restrukturyzacji oraz uzgodnienie środków niezbędnych do ich usunięcia;

5)

uzgodnienie potrzeby opracowania schematu przymusowej restrukturyzacji;

6)

uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji;

7)

uzgodnienie sposobu komunikacji;

8)

uzgodnienie sposobu wykorzystania funduszy przymusowej restrukturyzacji;

9)

uzgadnianie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na

poziomie skonsolidowanym i dla podmiotów zależnych na poziomie indywidualnym zgodnie

z art. 97-99;

10)

współpraca i koordynacja z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw

trzecich.

3.

Członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji są

1)

Fundusz;

2)

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych;

3)

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, o których mowa w art.

82 ust. 2 pkt 4;

4)

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów;

5)

organy nadzoru państw, których właściwe organy przymusowej restrukturyzacji są członkami

kolegium;

6)

ministrowie właściwi do spraw instytucji finansowych państw, których właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile nie są organami przymusowej

restrukturyzacji;

7)

organy zarządzające uznanymi systemami gwarancji depozytów państw, których właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile nie są właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji;

8)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4.

Jeżeli organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, nie jest bankiem centralnym, przedstawiciel

banku centralnego może uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji, bez prawa

głosu, za zgodą tego organu nadzoru. Europejski Urząd Nadzoru Bankowego uczestniczy

w kolegium przymusowej restrukturyzacji bez prawa głosu.

5.

Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału z siedzibą na terytorium państwa

trzeciego mogą uczestniczyć w kolegium przymusowej restrukturyzacji na swój wniosek,

jeżeli w opinii Funduszu zapewniają one ochronę informacji zgodnie z zasadami określonymi

w ustawie.

6.

Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i zadania oraz zapewniają

taki sam udział organom i podmiotom, o których mowa w ust. 3, jak kolegium przymusowej

restrukturyzacji, Fundusz nie tworzy odrębnego kolegium przymusowej restrukturyzacji.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim

realizują funkcje i zadania określone ustawą.

1.

Fundusz przewodniczy kolegium przymusowej restrukturyzacji, koordynuje jego działalność

i zapewnia terminową wymianę informacji oraz określa, po zasięgnięciu opinii pozostałych

członków tego kolegium, szczegółowe zasady i tryb działania kolegium przymusowej restrukturyzacji.

2.

Fundusz zwołuje posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji, zawiadamiając jego

członków z odpowiednim wyprzedzeniem o terminach i miejscach posiedzeń oraz o zagadnieniach

będących ich przedmiotem.

3.

Fundusz może zaprosić do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji,

w charakterze obserwatorów, właściwe organy przymusowej restrukturyzacji państw trzecich,

w których jurysdykcji znajduje się podmiot zależny lub znaczący oddział krajowego

podmiotu dominującego lub innego podmiotu grupy z siedzibą w państwie członkowskim,

na ich wniosek. Warunkiem zaproszenia tych organów jest spełnienie przez nie wymogów

określonych w art. 127 ust. 5.

4.

Fundusz decyduje, którzy członkowie i podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 3 i

5, zostaną zaproszeni do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji,

z uwzględnieniem okoliczności spraw będących przedmiotem posiedzenia kolegium przymusowej

restrukturyzacji, w tym znaczenia tych spraw dla poszczególnych organów i podmiotów

oraz ich potencjalnego wpływu na stabilność finansową w poszczególnych państwach członkowskich.

5.

W posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji uczestniczą organy, o których

mowa w art. 127 ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli przedmiotem posiedzenia są sprawy dotyczące

podmiotów z siedzibą w państwach członkowskich tych organów, w szczególności jeżeli

dotyczące ich uzgodnienia są dokonywane w formie wspólnych decyzji.

6.

Fundusz zawiadamia członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o ustaleniach dokonanych

na posiedzeniu.

Fundusz uczestniczy w kolegiach przymusowej restrukturyzacji utworzonych przez właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji dla grupy, do których należy podmiot krajowy lub

istotny oddział działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub organ nadzoru państwa

członkowskiego występuje do Funduszu z wnioskiem o przekazanie informacji istotnej

dla realizacji ich zadań z zakresu przymusowej restrukturyzacji, którą Fundusz uzyskał

od właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego, Fundusz zwraca

się do właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego o wyrażenie

zgody na przekazanie takiej informacji.

2.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego nie

wyraża zgody na przekazanie informacji, o której mowa w ust. 1, Fundusz może odmówić

przekazania tej informacji.

3.

W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego wyraził

uprzednią zgodę na przekazanie informacji, przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.

1.

W przypadku gdy podmiot dominujący z siedzibą w państwie trzecim utworzył podmioty

zależne będące instytucjami lub istotne oddziały w więcej niż jednym państwie członkowskim,

w tym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych oraz właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

z państw członkowskich, w których podmiot z państwa trzeciego prowadzi działalność

w formie istotnego oddziału, tworzą europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji,

w celu realizacji zadań określonych w art. 127 ust. 2.

1a.

Fundusz przewodniczy pracom europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji, w

przypadku gdy podmioty zależne, o których mowa w ust. 1, są objęte nadzorem skonsolidowanym

sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego lub Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje

nadzór nad podmiotem zależnym o najwyższej sumie bilansowej ze wszystkich podmiotów

zależnych z siedzibą w państwach członkowskich.

1b.

Członkowie europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji uwzględniają globalną

strategię przymusowej restrukturyzacji dla grupy przyjętą przez właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji państw trzecich w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 127

ust. 2 pkt 9.

2.

(uchylony)

2a.

W przypadku gdy

1)

zgodnie z globalną strategią przymusowej restrukturyzacji dla grupy podmioty zależne

utworzone w państwach członkowskich lub podmiot będący unijną instytucją dominującą,

unijną dominującą firmą inwestycyjną, unijną dominującą finansową spółką holdingową,

unijną dominującą inwestycyjną spółką holdingową albo unijną dominującą finansową

spółką holdingową o działalności mieszanej, i jego podmioty zależne będące instytucjami

nie są podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji,

2)

członkowie europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji akceptują globalną

strategię przymusowej restrukturyzacji

- podmioty zależne utworzone w państwach członkowskich oraz podmiot będący unijną

instytucją dominującą, unijną dominującą finansową spółką holdingową albo unijną dominującą

finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, na poziomie skonsolidowanym,

utrzymują minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie

z art. 98 ust. 2i oraz 2l.

2b.

Wymóg, o którym mowa w ust. 2a, może być spełniony za pomocą zobowiązań i funduszy

własnych określonych w art. 98 ust. 2l, które zostały objęte przez

1)

jednostkę dominującą najwyższego szczebla w rozumieniu art. 92b ust. 2 rozporządzenia

nr 575/2013,

2)

podmioty zależne jednostki, o której mowa w pkt 1, z siedzibą na terytorium tego samego

państwa trzeciego co ta jednostka, lub

3)

osoby prawne inne niż podmioty określone w pkt 1 i 2, jeżeli są spełnione warunki

określone w art. 98 ust. 2l pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. b.

3.

W przypadku gdy podmioty zależne są kontrolowane przez finansową spółkę holdingową

z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego lub inwestycyjną spółkę holdingową

z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, Fundusz uzgadnia z innymi właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji, który z nich ma przewodniczyć europejskiemu

kolegium przymusowej restrukturyzacji.

4.

Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i te same zadania oraz zapewniają

taki sam udział organom, o których mowa w ust. 1, jak europejskie kolegium przymusowej

restrukturyzacji, organy te mogą wspólnie podjąć decyzję o nieustanawianiu odrębnego

europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio

do takich kolegiów i grup w zakresie, w jakim realizują zadania określone ustawą.

5.

Do działalności europejskiego kolegium przymusowej restrukturyzacji, którego pracom

przewodniczy Fundusz, przepisy ust. 1-4 oraz art. 127-130 i art. 132-134 stosuje się

odpowiednio.

1.

Fundusz powiadamia właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy oraz pozostałych

członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec podmiotu zależnego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz informuje o działaniach, jakie w jego

ocenie powinny zostać podjęte wobec tego podmiotu zależnego.

3.

Jeżeli, po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji,

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane

przez Fundusz nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec innych podmiotów grupy, Fundusz może podjąć decyzję, o której mowa w art. 101

ust. 7-9 i art. 102 ust. 1 i 4, w odniesieniu do podmiotu zależnego.

4.

Decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz może podjąć także w przypadku, gdy właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy nie przekazał oceny w ciągu 24 godzin

od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym, uzgodnionym przez Fundusz z

tym organem.

5.

Jeżeli po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że działania wskazane

przez Fundusz spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w

terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, przedstawia propozycję schematu przymusowej

restrukturyzacji.

6.

W przypadku otrzymania od właściwego organu powiadomienia o spełnieniu przesłanek

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego od krajowego podmiotu

dominującego, Fundusz, po zasięgnięciu opinii członków kolegium przymusowej restrukturyzacji,

ocenia, czy działania wskazane przez ten organ mogą spowodować spełnienie przesłanek

wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy.

7.

Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w ust. 6, nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, powiadamia o tym ten właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji.

8.

Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji,

o którym mowa w ust. 6, spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w

terminie dłuższym, uzgodnionym z tym organem, przedstawia propozycję schematu przymusowej

restrukturyzacji.

1.

Schemat przymusowej restrukturyzacji

1)

zawiera działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba

że ze względu na bieżące warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane

w większym stopniu przez działania nieokreślone w planie;

2)

określa działania, jakie zostaną podjęte wobec podmiotu dominującego i podmiotów zależnych;

3)

określa sposób koordynacji działań, o których mowa w pkt 2, oraz sposób ich finansowania,

z uwzględnieniem zasad podziału kosztów określonych w grupowym planie przymusowej

restrukturyzacji.

2.

Sposób finansowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określa

1)

wyniki oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, wykonanego dla podmiotów

grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

2)

łączną wysokość wymagających pokrycia strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej

restrukturyzacji;

3)

wysokość strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji wymagających

pokrycia przez właścicieli i poszczególne klasy wierzycieli;

4)

wysokość środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przekazywanych

zgodnie z art. 272 ust. 3;

5)

łączną kwotę wymaganego finansowania, jego cel i formę;

6)

sposób podziału kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji

poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

7)

kwotę wymaganego finansowania z funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych

państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

8)

kwotę wymaganego finansowania, które fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych

państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji pozyskają

w formie pożyczek z innych rynkowych źródeł finansowania funduszy;

9)

terminy wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji poszczególnych

państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji.

3.

Fundusz określa podział kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji

poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji

na podstawie zasad określonych w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba

że Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji uzgodnią inaczej we wspólnej

decyzji, o której mowa w ust. 5.

4.

Jeżeli grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie określa zasad podziału kwoty

wymaganego finansowania na fundusze przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw

członkowskich podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji, Fundusz,

dokonując określenia tego podziału, uwzględnia kryteria określone w art. 82 ust. 3.

5.

Schemat przymusowej restrukturyzacji jest uzgadniany przez Fundusz w formie wspólnej

decyzji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem

przymusowej restrukturyzacji.

6.

W przypadku gdy schemat przymusowej restrukturyzacji może wywołać skutki finansowe

dla finansów publicznych Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz może uzgodnić taki schemat

tylko w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych.

7.

Jeżeli zdaniem Funduszu działania określone w schemacie przymusowej restrukturyzacji

przedstawionym przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy są nieadekwatne

lub w ocenie Funduszu, w celu ochrony stabilności finansowej, konieczne jest podjęcie

działań innych niż określone w tym schemacie, Fundusz powiadamia o tym właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji

wraz z uzasadnieniem.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz uwzględnia wpływ jego stanowiska na stabilność

finansową państw członkowskich podmiotów objętych grupowym planem przymusowej restrukturyzacji

oraz na sytuację podmiotów grupy.

9.

W przypadku uzgodnienia schematu przymusowej restrukturyzacji w sposób określony w

ust. 5 Fundusz podejmuje działania, w tym wydaje decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji,

zgodnie z uzgodnionym schematem.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz współpracuje z członkami kolegium przymusowej

restrukturyzacji w celu koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotów grupy zagrożonych

upadłością.

11.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz niezwłocznie informuje członków kolegium

przymusowej restrukturyzacji o działaniach podejmowanych w ramach przymusowej restrukturyzacji

wobec zależnego podmiotu krajowego.

1.

W przypadku gdy w ocenie Funduszu zostały spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec krajowego podmiotu dominującego, Fundusz powiadamia o tym Komisję

Nadzoru Finansowego oraz innych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji, a

także powiadamia o działaniach wobec tego podmiotu, których podjęcie uznaje za konieczne

i właściwe.

2.

Fundusz przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli

1)

podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego może spowodować spełnienie

przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotów zależnych w państwach

członkowskich;

2)

podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego jest niewystarczające do usunięcia

zagrożenia upadłością lub nie zapewnia najpełniejszej realizacji celów przymusowej

restrukturyzacji;

3)

przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji są spełnione przynajmniej wobec

jednego podmiotu zależnego w państwie członkowskim;

4)

podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego przyniesie podmiotom zależnym

korzyści uzasadniające uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji.

3.

Jeżeli proponowane przez Fundusz działania nie zawierają propozycji uzgodnienia schematu

przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzje, w tym decyzję o wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji, po konsultacji z członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, Fundusz ujmuje w schemacie przymusowej restrukturyzacji

działania określone w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że ze względu

na bieżące warunki cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym

stopniu przez działania nieokreślone w tym planie, z uwzględnieniem oczekiwanego wpływu

tych działań na stabilność finansową państw członkowskich, w których podmioty zależne

prowadzą działalność.

5.

Jeżeli Fundusz przedstawił propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji, uzgodnienie

tego schematu z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych

objętych schematem następuje w formie wspólnej decyzji. W takim przypadku Fundusz

podejmuje działania zgodnie z tym schematem.

5a.

Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany

w ust. 5 z powodu braku zgody właściwego organu przymusowej restrukturyzacji, Fundusz

i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji mogą przyjąć, w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji, w formie wspólnej decyzji, schemat przymusowej restrukturyzacji

dla pozostałych podmiotów.

6.

Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony w sposób wskazany

w ust. 5 i 5a, przepisy art. 133 ust. 10 i 11 stosuje się odpowiednio.

1.

Postępowanie egzekucyjne lub zabezpieczające skierowane do majątku podmiotu w restrukturyzacji

wszczęte przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji podlega umorzeniu.

2.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie przysądzeniu własności

nieruchomości, jeżeli przybicia udzielono przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji,

a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę nabycia.

3.

Sumy uzyskane w umorzonym postępowaniu, a jeszcze niewydane, zwraca się do podmiotu

w restrukturyzacji, chyba że zostały uzyskane ze sprzedaży składników majątkowych

obciążonych rzeczowo. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie

dokonaniu podziału sum uzyskanych ze sprzedaży składników majątkowych obciążonych

rzeczowo przez organ postępowania egzekucyjnego.

4.

W czasie trwania przymusowej restrukturyzacji w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji

niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego i postępowania zabezpieczającego.

5.

Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie

choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień

objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę przepisów ust. 1-4 nie stosuje

się.

1.

Jeżeli do dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji postępowanie polubowne nie zostało

wszczęte, Fundusz może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, dokonany przez podmiot

w restrukturyzacji, jeżeli dochodzenie roszczenia przed sądem polubownym utrudnia

przymusową restrukturyzację.

2.

Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej Fundusz w terminie 30 dni oświadczy

na piśmie, czy odstępuje od zapisu na sąd polubowny. Niezłożenie w tym terminie oświadczenia

przez Fundusz uważa się za odstąpienie od zapisu na sąd polubowny.

3.

Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy Fundusz mimo tego, że nie

odstąpił od zapisu na sąd polubowny, odmówi udziału w kosztach postępowania przed

sądem polubownym.

4.

Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc.

5.

Do postępowań przed sądami polubownymi stosuje się odpowiednio przepisy art. 176 § 2 oraz art. 181 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania

cywilnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”.

1.

Fundusz, przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, zapewnia

przeprowadzenie oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu.

2.

Oszacowania dokonuje na zlecenie Funduszu podmiot niezależny od organów publicznych,

Funduszu, podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, oraz podmiotu dominującego

wobec tego podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu, lub innych podmiotów

grupy, w skład której wchodzi podmiot, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu.

3.

W przypadku gdy dokonanie oszacowania nie jest możliwe przed wydaniem decyzji, o której

mowa w ust. 1, Fundusz albo podmiot niezależny, o którym mowa w ust. 2, wykonuje wstępne

oszacowanie wartości aktywów i pasywów podmiotu.

4.

Wstępne oszacowanie jest wystarczającą podstawą do wydania decyzji, o której mowa

w ust. 1, do czasu sporządzenia oszacowania w sposób określony w ust. 2, jeżeli taka

decyzja jest niezbędna do osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji lub usunięcia

zagrożenia upadłością.

5.

W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia

lub konwersji zobowiązań i przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań są instrumenty

pochodne, oszacowanie to jest wstępnym oszacowaniem do czasu ustalenia wyniku z tytułu

rozliczenia instrumentów pochodnych.

6.

Fundusz zleca oszacowanie, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od przeprowadzenia

wstępnego oszacowania.

7.

Oszacowanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, może być zaskarżone tylko w skardze na decyzję

o zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji albo decyzję o umorzeniu lub

konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych.

1.

Oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 1, jest dokonywane w celu

1)

weryfikacji przesłanki zagrożenia upadłością, w szczególności wypełnienia warunków

prowadzenia działalności objętej zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego;

2)

ustalenia strat podmiotu, utraty wartości praw majątkowych oraz zobowiązań podmiotu,

w szczególności z tytułów, o których mowa w ust. 5;

3)

wyboru instrumentu, który zapewni najpełniejsze osiągnięcie celów przymusowej restrukturyzacji;

4)

określenia kwot, o których mowa w art. 202 ust. 1, oraz kategorii funduszy własnych

lub zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji;

5)

określenia zakresu przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania

instrumentu instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych oraz wynagrodzenia

z tytułu przejęcia;

6)

określenia przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku zastosowania

instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa oraz oceny warunków oferowanych przez podmioty

zainteresowane przejęciem.

2.

Jeżeli Fundusz przeprowadził wstępne oszacowanie zgodnie z art. 137 ust. 3, celem

oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest ostateczne ustalenie wartości praw

majątkowych oraz sprawdzenie poprawności określenia kwot, o którym mowa w art. 202

ust. 1, zakresu umorzenia lub konwersji oraz wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1

pkt 5, ustalonych na podstawie wstępnego oszacowania w celu podjęcia decyzji w sprawie,

o której mowa w ust. 3.

3.

Jeżeli w oszacowaniu wartość aktywów netto jest wyższa niż wartość aktywów netto we

wstępnym oszacowaniu, Fundusz może

1)

zmienić poziom umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań;

2)

dokonać korekty wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw majątkowych lub zobowiązań

do instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzania aktywami.

4.

We wstępnym oszacowaniu uwzględnia się rezerwę na dodatkowe straty niezidentyfikowane

ze względu na wymagany okres przeprowadzenia oszacowania.

5.

Oszacowanie uwzględnia roszczenia, które Fundusz może zgłosić do podmiotu w restrukturyzacji

z tytułu kosztów zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, środków przekazanych

z funduszu wypłaty środków gwarantowanych, wsparcia udzielanego podmiotowi w restrukturyzacji

i podmiotowi przejmującemu oraz wykorzystania środków publicznych.

6.

Oszacowanie nie może uwzględniać udzielenia w przyszłości podmiotowi nadzwyczajnego

publicznego wsparcia finansowego ani nadzwyczajnego wsparcia płynności udzielanego

przez Narodowy Bank Polski lub inny bank centralny na niestandardowych warunkach odnoszących

się do zabezpieczenia, terminu lub stóp procentowych.

7.

Oszacowanie powinno zawierać

1)

ocenę wartości aktywów i pasywów podmiotu;

2)

bilans uwzględniający dokonaną ocenę oraz kwoty, o których mowa w ust. 4 i 5;

3)

ocenę sytuacji finansowej podmiotu;

4)

zestawienie zobowiązań bilansowych i pozabilansowych podmiotu w podziale na kategorie

zaspokajania roszczeń zgodnie z przepisami ustawy - Prawo upadłościowe oraz oszacowanie

przewidywanego poziomu zaspokojenia roszczeń, w przypadku gdyby wobec podmiotu wydane

zostało postanowienie o ogłoszeniu upadłości.

8.

W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania instrumentu umorzenia

lub konwersji zobowiązań, oszacowanie powinno zawierać określenie wartości instrumentów

własnościowych wydawanych w wyniku konwersji w celu określenia stóp konwersji.

9.

Oszacowanie może zawierać ocenę wartości rynkowej aktywów i pasywów.

10.

Wstępne oszacowanie powinno wskazywać wartość aktywów i pasywów oraz kwoty, o których

mowa w ust. 4 i 5.

1.

Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 1 dokonuje się na podstawie

obiektywnej i realistycznej oceny aktywów i zobowiązań, z uwzględnieniem przepisów

właściwych dla sporządzania sprawozdań finansowych oraz wymogów w zakresie funduszy

własnych, o których mowa w art. 92-98 rozporządzenia nr 575/2013, i zasad określania

kapitałów niezbędnych do pokrycia ryzyka występującego w działalności podmiotu.

2.

Przeprowadzający oszacowanie może, w uzasadnionych przypadkach, przyjąć inne założenia

i zastosować inne metody oszacowania niż te, które przyjmował i stosował podmiot,

sporządzając sprawozdania finansowe lub wykonując obowiązki w zakresie sprawozdawczości

nadzorczej, w szczególności może uwzględnić wytyczne organów nadzoru.

1.

Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 2-6 dokonuje się na podstawie

obiektywnej, realistycznej i ostrożnej oceny oczekiwanych przepływów pieniężnych z

tytułu zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem planu

przymusowej restrukturyzacji albo grupowego planu przymusowej restrukturyzacji i schematu

przymusowej restrukturyzacji, jeżeli został on opracowany.

2.

Przeprowadzający oszacowanie może, po uprzedniej konsultacji z Funduszem, w przypadku

gdy, ze względu na bieżące warunki, cele przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane

w większym stopniu przez działania nieokreślone w planach, o których mowa w ust. 1,

dokonać oszacowania oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu instrumentów przymusowej

restrukturyzacji innych niż określone w tych planach.

3.

W zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 2 przeprowadzający oszacowanie uwzględnia

wyniki oszacowania w oszacowaniu oczekiwanych przepływów pieniężnych.

4.

Oszacowanie oczekiwanych przepływów pieniężnych jest dokonywane z zastosowaniem stóp

dyskonta w celu określenia bieżącej wartości przyszłych przepływów pieniężnych.

5.

Członkowie zarządu i rady nadzorczej podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu,

pełniący obowiązki w roku, w którym nastąpiło wszczęcie przymusowej restrukturyzacji

lub prowadzono oszacowanie, oraz w okresie 3 lat poprzedzających wszczęcie przymusowej

restrukturyzacji, oraz kluczowy biegły rewident przeprowadzający badanie lub przegląd

sprawozdania finansowego w roku, w którym nastąpiło wszczęcie przymusowej restrukturyzacji

lub rozpoczęcie oszacowania, oraz w okresie 3 lat obrotowych poprzedzających wszczęcie

przymusowej restrukturyzacji, są obowiązani udzielać informacji Funduszowi oraz podmiotowi

przeprowadzającemu oszacowanie. W przypadku gdy rozpoczęcie oszacowania nastąpiło

w roku poprzedzającym rok wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, okres 3 lat obrotowych

poprzedzających wszczęcie przymusowej restrukturyzacji liczony jest do dnia rozpoczęcia

oszacowania.

1.

Fundusz może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji na

wybrany dzień. Zamknięcie ksiąg rachunkowych może być dokonane również na dzień poprzedzający

dzień wszczęcia przymusowej restrukturyzacji.

2.

Dzień, na który dokonuje się zamknięcia ksiąg rachunkowych, jest dniem bilansowym

w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598). Sprawozdanie finansowe sporządzone na ten dzień nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym

w rozumieniu tej ustawy.

3.

Zyski lub straty, ustalone na podstawie sprawozdania finansowego, o którym mowa w

ust. 2, mogą podlegać odpowiednio podziałowi lub pokryciu.

1.

Fundusz może zawiesić prawo do realizacji zabezpieczeń z majątku podmiotu w restrukturyzacji,

jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji

ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu tego prawa.

2.

Fundusz nie może zawiesić prawa do realizacji zabezpieczenia przez

1)

podmiot będący podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu płatności lub systemu

rozrachunku, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie w związku z uczestnictwem

w tym systemie;

1a)

CCP;

2)

Narodowy Bank Polski, bank centralny innego państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów

ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejski Bank Centralny, z tytułu ustanowionego

na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami.

3.

Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie

rynku finansowego.

4.

Fundusz dąży do zapewnienia jednakowych zasad zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń

podmiotów grupy, wobec których są podejmowane działania przymusowej restrukturyzacji.

1.

Fundusz może zawiesić prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem

w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego

po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu tego prawa.

2.

Fundusz może zawiesić także prawo jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem

zależnym podmiotu w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca dnia

roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu o zawieszeniu

prawa wypowiedzenia albo odstąpienia, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące

warunki

1)

wykonanie zobowiązań z takiej umowy jest zabezpieczone przez podmiot w restrukturyzacji;

2)

umowne przesłanki wypowiedzenia albo odstąpienia odnoszą się wyłącznie do sytuacji

finansowej podmiotu w restrukturyzacji;

3)

w przypadku przeniesienia

a)

prawa majątkowe i zobowiązania podmiotu zależnego związane z umową zostaną przejęte

przez podmiot przejmujący albo

b)

Fundusz zapewni w inny sposób odpowiednie zabezpieczenie wykonania zobowiązań z umowy.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli strona umowy zostanie powiadomiona przez

Fundusz, że prawa lub obowiązki wynikające z umowy nie podlegają przeniesieniu do

instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego aktywami lub podmiotu trzeciego albo

nie będą podlegać umorzeniu lub konwersji.

4.

Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani

odstąpić od niej z powodu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji lub wykonywania przez

Fundusz wobec podmiotu w restrukturyzacji uprawnień wynikających z ustawy, jeżeli

są spełniane świadczenia główne wynikające z umowy oraz są wykonywane zobowiązania

umowne w zakresie ustanowienia zabezpieczenia.

5.

Jeżeli prawa i zobowiązania z tytułu umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji

zostały przeniesione do instytucji pomostowej lub podmiotu trzeciego, strona takiej

umowy może wypowiedzieć umowę albo odstąpić od niej wyłącznie w przypadku, gdy po

przeniesieniu są spełnione przesłanki wszczęcia postępowania sądowego mającego na

celu dochodzenie roszczenia z umowy.

6.

Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może wypowiedzieć umowy ani

odstąpić od niej, w przypadku gdy zobowiązania z tytułu umowy podlegają umorzeniu

lub konwersji zobowiązań.

7.

Fundusz nie może zawiesić prawa do wypowiedzenia w odniesieniu do umowy o uczestnictwo

w systemie płatności lub systemie rozrachunku, a także umów zawartych w związku z

uczestnictwem w takim systemie, przysługującego podmiotowi prowadzącemu ten system,

uczestnikowi tego systemu, CCP, Narodowemu Bankowi Polskiemu lub bankowi centralnemu

państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.

1.

Fundusz może zawiesić wykonanie wymagalnych zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji

na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji

decyzji Funduszu o zawieszeniu wykonania zobowiązań.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w stosunku do zobowiązań

1)

wobec deponentów - z tytułu środków gwarantowanych;

2)

wobec inwestorów - z tytułu środków objętych ochroną w ramach systemu rekompensat;

3)

z tytułu uczestnictwa w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku, w tym wobec podmiotu prowadzącego

ten system;

4)

wobec CCP;

5)

wobec Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku

Centralnego.

3.

Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie

rynku finansowego.

4.

W przypadku gdy termin wykonania zobowiązania przypada w okresie zawieszenia, zobowiązanie

staje się wymagalne w dniu roboczym następującym po okresie zawieszenia.

5.

W przypadku gdy wykonanie zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji z umowy lub innego

stosunku prawnego zostało zawieszone na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1,

wykonanie zobowiązania z tej umowy lub z tego stosunku prawnego przez pozostałe strony

ulega zawieszeniu na taki sam okres.

1.

Fundusz może, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego,

zawiesić wykonanie przez podmiot zobowiązań do płatności lub dostawy, jeżeli łącznie

spełnione są następujące warunki

1)

podmiot jest zagrożony upadłością;

2)

w odniesieniu do podmiotu nie jest możliwe podjęcie działań, o których mowa w art.

101 ust. 7 pkt 2, które pozwoliłyby na usunięcie zagrożenia upadłością;

3)

zawieszenie jest konieczne w celu uniknięcia pogorszenia sytuacji finansowej podmiotu;

4)

zawieszenie jest konieczne w celu

a)

ustalenia przesłanek, o których mowa w art. 101 ust. 7 pkt 3, lub

b)

określenia działań z zakresu przymusowej restrukturyzacji lub zapewnienia skuteczności

stosowania jednego lub większej liczby instrumentów przymusowej restrukturyzacji.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie wydaje opinię, o której mowa w ust. 1.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zobowiązań podmiotu wobec

1)

systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy

o ostateczności rozrachunku, w tym wobec podmiotu prowadzącego ten system;

2)

CCP;

3)

Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa członkowskiego w rozumieniu

ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejskiego Banku Centralnego.

4.

Fundusz może zawiesić wykonanie przez podmiot zobowiązań do płatności lub dostawy

na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu, w którym decyzja

Funduszu o zawieszeniu została zamieszczona na stronie internetowej.

5.

Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej wpływ na funkcjonowanie

rynku finansowego, w szczególności ocenia adekwatność objęcia zawieszeniem środków

objętych ochroną gwarancyjną, w tym środków gwarantowanych należących do osób fizycznych,

mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców. Fundusz uwzględnia także

odrębne przepisy, w szczególności dotyczące uprawnień nadzorczych i sądowych, służące

zapewnianiu ochrony praw wierzycieli i ich równego traktowania na wypadek likwidacji

podmiotu zgodnie z przepisami ustawy - Prawo upadłościowe w związku z brakiem spełnienia

przesłanki, o której mowa w art. 101 ust. 7 pkt 3. Przepisy art. 135 ust. 4, art.

156 i art. 157 stosuje się odpowiednio.

6.

W przypadku zawieszenia wykonania zobowiązań podmiotu do płatności lub dostawy wynikających

z umowy lub innego stosunku prawnego, na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1,

zawieszeniu na taki sam okres ulega wykonanie zobowiązań do płatności lub dostawy

pozostałych stron umowy lub innego stosunku prawnego.

7.

W przypadku gdy termin wykonania zobowiązania przypada w okresie zawieszenia, zobowiązanie

staje się wymagalne w dniu roboczym następującym po okresie zawieszenia.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz niezwłocznie przekazuje decyzję podmiotowi

zagrożonemu upadłością. Przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji

Fundusz niezwłocznie informuje o decyzji Komisję Nadzoru Finansowego oraz podmioty,

o których mowa w art. 101 ust. 6.

9.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje Funduszowi niezależnie od przewidzianych

w odrębnych przepisach uprawnień do zawieszenia wykonania przez podmiot zobowiązań

do płatności lub dostawy.

10.

Fundusz może, w okresie zawieszenia wykonania przez podmiot zobowiązań do płatności

lub dostawy, zawiesić

1)

realizację zabezpieczeń z majątku podmiotu na okres zawieszenia wykonania przez podmiot

zobowiązań do płatności lub dostawy;

2)

uprawnienie do jednostronnego rozwiązania umów zawartych z podmiotem na okres, o którym

mowa w art. 143 ust. 1.

11.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 10, Fundusz podejmie decyzję o wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji, przepisów art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i art. 144

ust. 1 nie stosuje się do zawieszania przez Fundusz praw w sposób określony w tych

przepisach.

12.

Fundusz niezwłocznie doręcza decyzję, o której mowa w ust. 1, podmiotowi, któremu

zostało zawieszone wykonanie zobowiązań do płatności lub dostawy.

1.

W umowie finansowej, której jedną ze stron jest podmiot, a prawem właściwym jest prawo

państwa trzeciego, zawiera się zastrzeżenie, zgodnie z którym Funduszowi przysługują

uprawnienia, o których mowa w art. 142-144a, a przepisy art. 156 stosuje się do stron

tej umowy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do umów finansowych

1)

w przypadku których Funduszowi przysługiwałyby uprawnienia, o których mowa w art.

142-144a lub do których miałyby zastosowanie przepisy art. 156, jeżeli prawem właściwym

byłoby prawo państwa członkowskiego;

2)

na podstawie których powstają zobowiązania podmiotu, w tym zobowiązania pozabilansowe

i warunkowe wynikające z umów finansowych.

3.

Krajowy podmiot dominujący posiadający podmiot zależny z siedzibą na terytorium państwa

trzeciego zapewnia, że umowy finansowe, dla których prawem właściwym jest prawo państwa

trzeciego, zawierane przez jego podmiot zależny, zawierają zastrzeżenie, o którym

mowa w ust. 1.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się w przypadku, gdy podmiotem zależnym z siedzibą na terytorium

państwa trzeciego jest

1)

instytucja kredytowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013;

2)

firma inwestycyjna w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013 lub

podmiot, który byłby taką firmą inwestycyjną, gdyby miał siedzibę na terytorium państwa

członkowskiego;

3)

instytucja finansowa.

5.

Zarząd Funduszu może, na wniosek krajowego podmiotu dominującego, w drodze uchwały,

mając na uwadze ograniczony wpływ na ocenę wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji

lub grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, zwolnić ten podmiot z obowiązku,

o którym mowa w ust. 3, jeżeli krajowy podmiot dominujący oraz podmiot zależny z siedzibą

na terytorium państwa trzeciego będący stroną umowy finansowej uznają, że jego wykonanie

nie jest możliwe ze względu na przepisy państwa trzeciego, którym podlega umowa. Wniosek

krajowego podmiotu dominującego zawiera uzasadnienie. Fundusz może żądać przedstawienia

przez wnioskodawcę opinii prawnej.

6.

Niezamieszczenie w umowie finansowej, o której mowa w ust. 1 lub 3, zastrzeżeń umownych

określonych w ust. 1 pozostaje bez wpływu na możliwość stosowania przez Fundusz uprawnień,

o których mowa w art. 142-144a, oraz stosowania do stron tej umowy przepisów art.

156.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2, art. 144 ust. 1 oraz art. 144a ust. 1, przepisów

art. 4 i art. 8-10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 133 oraz z 2023 r. poz. 1723) nie stosuje się.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zabezpieczeń, o których mowa w art. 142 ust. 2.