Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lutego 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o służbie cywilnej

W celu zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego

wykonywania zadań państwa ustanawia się służbę cywilną oraz określa zasady dostępu

do tej służby, zasady jej organizacji, funkcjonowania i rozwoju.

1.

Korpus służby cywilnej tworzą pracownicy zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych

w

1)

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

2)

urzędach ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów

oraz urzędach centralnych organów administracji rządowej,

3)

urzędach wojewódzkich oraz innych urzędach stanowiących aparat pomocniczy terenowych

organów administracji rządowej podległych ministrom lub centralnym organom administracji

rządowej, z wyłączeniem terenowych organów wykonawczych Ministra Obrony Narodowej,

3a)

Krajowej Informacji Skarbowej i izbach administracji skarbowej,

4)

komendach, inspektoratach i innych jednostkach organizacyjnych stanowiących aparat

pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich oraz kierowników

powiatowych służb, inspekcji i straży, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej,

4a)

Centralnym Biurze Śledczym Policji,

4b)

Biurze Spraw Wewnętrznych Policji,

4ba)

Centralnym Biurze Zwalczania Cyberprzestępczości,

4bb)

Centralnym Laboratorium Kryminalistycznym Policji,

4c)

Biurze Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej,

5)

(uchylony)

6)

Biurze Nasiennictwa Leśnego,

7)

jednostkach budżetowych obsługujących państwowe fundusze celowe, których dysponentami

są organy administracji rządowej

- zwanych dalej „urzędami”.

2.

Korpus służby cywilnej tworzą także powiatowi i graniczni lekarze weterynarii oraz

ich zastępcy.

3.

Stanowiska urzędnicze w urzędach mogą zajmować także osoby oddelegowane na podstawie

odrębnych przepisów do wykonywania zadań poza jednostką organizacyjną, w której są

zatrudnione.

4.

Prawa i obowiązki członków korpusu służby zagranicznej oraz zasady organizacji i funkcjonowania

tej służby określają przepisy o służbie zagranicznej.

W rozumieniu ustawy

1)

pracownik służby cywilnej oznacza osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę zgodnie

z zasadami określonymi w ustawie;

2)

urzędnik służby cywilnej oznacza osobę zatrudnioną na podstawie mianowania zgodnie

z zasadami określonymi w ustawie;

3)

członek korpusu służby cywilnej oznacza osobę, o której mowa w pkt 1 i 2, oraz osobę

zatrudnioną na wyższym stanowisku w służbie cywilnej.

W służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która

1

jest obywatelem polskim, z zastrzeżeniem art. 5;

1

jest obywatelem Unii Europejskiej lub obywatelem państwa, którego obywatelom na podstawie

umów międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej przysługuje prawo podjęcia

zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub posiada ważną Kartę Polaka;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada kwalifikacje wymagane na dane stanowisko pracy;

5)

cieszy się nieposzlakowaną opinią.

W służbie cywilnej nie może być zatrudniona osoba, która w okresie od dnia 22 lipca

1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. pracowała lub pełniła służbę w organach bezpieczeństwa

państwa lub była współpracownikiem tych organów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2023 r. poz. 342, 497, 1195 i 1872).

1

Dyrektor generalny urzędu, upowszechniając informacje o wolnych stanowiskach pracy,

wskazuje, za zgodą Szefa Służby Cywilnej, stanowiska, o które, poza obywatelami polskimi,

mogą ubiegać się obywatele Unii Europejskiej oraz obywatele innych państw, którym

na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje prawo

podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1

Na stanowisku pracy, na którym wykonywana praca polega na bezpośrednim lub pośrednim

udziale w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji mających na celu ochronę generalnych

interesów państwa, może zostać zatrudniona wyłącznie osoba posiadająca obywatelstwo

polskie.

2

Osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego może zostać zatrudniona na stanowisku

pracy, na którym wykonywana praca nie polega na bezpośrednim lub pośrednim udziale

w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji mających na celu ochronę generalnych interesów

państwa, jeżeli posiada znajomość języka polskiego potwierdzoną dokumentem określonym

w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

2

Osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego może zostać zatrudniona w służbie cywilnej,

jeżeli posiada znajomość języka polskiego potwierdzoną dokumentem określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3.

2a

Wymogu potwierdzenia znajomości języka polskiego dokumentem określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3 nie stosuje się do osób posiadających ważną Kartę Polaka.

2b

Dyrektor generalny urzędu, ogłaszając nabór, wskazuje stanowiska pracy, o zatrudnienie

na których mogą ubiegać się wyłącznie osoby posiadające obywatelstwo polskie, biorąc

pod uwagę przesłanki określone w ust. 1.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów potwierdzających

znajomość języka polskiego, kierując się charakterem pracy wykonywanej przez członków

korpusu służby cywilnej i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez

nich zadań.

Każdy ma prawo do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej, a nabór

do służby cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału

4.

1.

Limit mianowań urzędników w służbie cywilnej na dany rok budżetowy i środki finansowe

na wynagrodzenia oraz szkolenia członków korpusu służby cywilnej określa ustawa budżetowa.

2.

Rada Ministrów ustala corocznie trzyletni plan limitu mianowań urzędników w służbie

cywilnej i przedkłada go do wiadomości Sejmowi równocześnie z projektem ustawy budżetowej.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych współdziała z Szefem Służby Cywilnej

w zakresie przygotowywania oraz wykonywania budżetu państwa w części dotyczącej wynagrodzeń

i szkoleń członków korpusu służby cywilnej.

2.

Szef Służby Cywilnej przedstawia Radzie Ministrów stanowisko odnośnie do projektu

ustawy budżetowej, w części dotyczącej środków finansowych na wynagrodzenia i szkolenia

członków korpusu służby cywilnej.

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przedstawia Radzie Ministrów

stanowisko odnośnie do projektu ustawy budżetowej, w części dotyczącej środków finansowych

na wynagrodzenia członków korpusu służby cywilnej - biorąc pod uwagę wskaźniki zatrudnienia

osób niepełnosprawnych w poszczególnych urzędach.

„2. Do kandydatów uczestniczących w naborach ogłoszonych na podstawie ustawy zmienianej

w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu stosuje

się zakaz, o którym mowa w art. 4a ustawy zmienianej w art. 1.

1.

W sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, nieuregulowanych w ustawie,

stosuje się przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy.

2.

Spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez

sądy pracy.

Stosunki pracy członków korpusu służby cywilnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 i

2 ustawy zmienianej w art. 1, oraz stosunki pracy urzędników państwowych i innych

pracowników, o których mowa w art. 1 ustawy zmienianej w art. 2, którzy przed dniem

wejścia w życie niniejszego przepisu złożyli dokumenty, o których mowa w art. 7 ust.

1, art. 7a ust. 2 oraz art. 11 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 7, zwane dalej „oświadczeniami

lustracyjnymi”, potwierdzające pracę lub służbę w organach bezpieczeństwa państwa

lub współpracę z tymi organami, albo wobec których wydano prawomocne orzeczenie stwierdzające

fakt złożenia przez te osoby niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, wygasają

po upływie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 12 ust. 5.

1.

Szef Służby Cywilnej jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach

służby cywilnej.

2.

Szef Służby Cywilnej podlega bezpośrednio Prezesowi Rady Ministrów.

3.

Szefa Służby Cywilnej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

4.

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Szef Służby Cywilnej składa przed Prezesem

Rady Ministrów następujące ślubowanie

„

Obejmując stanowisko Szefa Służby Cywilnej, uroczyście ślubuję dochować wierności

postanowieniom Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności strzec zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego

wykonywania zadań państwa w urzędach administracji rządowej przez korpus służby cywilnej,

a powierzone mi obowiązki wypełniać sumiennie i bezstronnie.

”

.

Ślubowanie może być złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.

5.

Szef Służby Cywilnej niezwłocznie wyznacza, w uzgodnieniu z Prezesem Rady Ministrów,

zastępującą go osobę.

6.

Osoba zastępująca Szefa Służby Cywilnej wykonuje zadania Szefa Służby Cywilnej podczas

jego nieobecności oraz w razie nieobsadzenia stanowiska Szefa Służby Cywilnej - do

czasu jego obsadzenia.

1.

Członkowie korpusu służby cywilnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej

w art. 1, oraz urzędnicy państwowi i inni pracownicy, o których mowa w art. 1 ustawy

zmienianej w art. 2, którzy do dnia wejścia w życie niniejszego przepisu nie złożyli

oświadczeń lustracyjnych, są obowiązani do ich złożenia w terminie 30 dni od dnia

wejścia w życie niniejszego przepisu.

2.

Stosunki pracy osób, o których mowa w ust. 1, które złożyły oświadczenie lustracyjne

potwierdzające pracę lub służbę w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracę z

tymi organami, wygasają po upływie 15 dni od dnia złożenia oświadczenia lustracyjnego.

3.

W przypadku niezłożenia oświadczenia lustracyjnego w terminie określonym w ust. 1

stosunki pracy osób, o których mowa w ust. 1, wygasają z dniem, w którym upłynął termin

do złożenia oświadczenia lustracyjnego.

1.

Szefem Służby Cywilnej może być osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

5)

zna co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej;

6)

cieszy się nieposzlakowaną opinią;

7)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem orzekającym zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych

w urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem

środkami publicznymi;

8)

(uchylony)

9)

nie jest członkiem partii politycznej.

2.

Osoba zastępująca Szefa Służby Cywilnej, o której mowa w art. 10 ust. 5, powinna spełniać

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 i 9.

1.

Kierownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, oraz

urzędów państwowych, o których mowa w art. 1 ustawy zmienianej w art. 2, niezwłocznie,

nie później niż w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, przekażą

Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu listę członków korpusu służby cywilnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 i

2 ustawy zmienianej w art. 1, oraz listę urzędników państwowych i innych pracowników,

o których mowa w art. 1 ustawy zmienianej w art. 2, urodzonych przed dniem 1 sierpnia

1972 r., zawierającą następujące dane tych osób: datę urodzenia, imię, nazwisko oraz

numer PESEL, a w przypadku nieposiadania przez te osoby numeru PESEL - imię ojca.

2.

Listy, o której mowa w ust. 1, nie sporządza się dla osób, do których stosuje się art. 5 ustawy z dnia 21

stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 406) oraz art. 144 ustawy zmienianej w art. 8.

3.

Listę, o której mowa w ust. 1, sporządza się na formularzu udostępnionym na stronie

internetowej Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu oraz przekazuje w postaci papierowej i w postaci elektronicznej na nośniku

elektronicznym.

4.

W odniesieniu do osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1,

obowiązek, o którym mowa w ust. 1, realizuje właściwy wojewódzki lekarz weterynarii.

5.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

w terminie do 5 miesięcy od dnia otrzymania listy, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych, przekaże kierownikom urzędów informację

o osobach, które złożyły oświadczenie lustracyjne potwierdzające pracę lub służbę

w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracę z tymi organami, oraz informację

o osobach, wobec których wydano prawomocne orzeczenie stwierdzające fakt złożenia

przez te osoby niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego.

6.

Dyrektor generalny urzędu, a w przypadku urzędu, w którym nie tworzy się stanowiska

dyrektora generalnego urzędu - kierownik tego urzędu

1)

w terminie 15 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5 - w przypadku

osób, o których mowa w art. 10,

2)

w terminie 5 dni od dnia złożenia oświadczenia lustracyjnego potwierdzającego pracę

lub służbę w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracę z tymi organami - w przypadku

osób, o których mowa w art. 11 ust. 2,

3)

w dniu następującym po upływie terminu na złożenie oświadczenia lustracyjnego, w przypadku,

o którym mowa w art. 11 ust. 3

- zawiadamia na piśmie osoby, o których mowa w art. 10 i art. 11, o wygaśnięciu ich

stosunków pracy z mocy prawa.

7.

Do powiatowych lekarzy weterynarii i ich zastępców stosuje się odpowiednio ust. 6,

z tym że zawiadomienia, o którym mowa w tym przepisie, dokonuje właściwy wojewódzki

lekarz weterynarii.

(uchylony)

1.

Do osób będących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy słuchaczami lub absolwentami

Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Lecha Kaczyńskiego stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym.

2.

W odniesieniu do kształcenia rozpoczynającego się w 2024 r. rozstrzygnięcie, o którym

mowa w art. 4 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

Prezes Rady Ministrów podejmuje w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

(uchylony)

Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat

o gotowości do uruchomienia systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 27a

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

Obsługę Szefa Służby Cywilnej zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2, 19 i 21, art. 2, art. 7, art. 9 ust. 2 i art. 10-12, które wchodzą w

życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 1, 3, 7-17 i 20, art. 8 i art. 9 ust. 1, które wchodzą w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia komunikatu ogłoszonego na podstawie art. 14.

1.

Szef Służby Cywilnej realizuje zadania określone w ustawie, w szczególności

1)

czuwa nad przestrzeganiem zasad służby cywilnej;

2)

kieruje procesem zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej;

3)

gromadzi informacje o korpusie służby cywilnej;

4)

przygotowuje projekty aktów normatywnych dotyczących służby cywilnej;

5)

monitoruje i nadzoruje wykorzystanie środków, o których mowa w art. 7 ust. 1;

6)

planuje, organizuje i nadzoruje szkolenia centralne w służbie cywilnej;

7)

upowszechnia informacje o służbie cywilnej;

8)

zapewnia warunki upowszechniania informacji o wolnych stanowiskach pracy;

8a

prowadzi działania promujące służbę cywilną;

9)

prowadzi współpracę międzynarodową w sprawach dotyczących służby cywilnej.

2.

Szef Służby Cywilnej przygotowuje i przedstawia Radzie Ministrów projekt strategii

zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej, która zawiera diagnozę służby cywilnej,

określenie celów strategicznych, systemu realizacji oraz ram finansowych.

3.

Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, strategię zarządzania zasobami ludzkimi

w służbie cywilnej.

4.

Szef Służby Cywilnej może zwrócić się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o przeprowadzenie

kontroli w zakresie realizacji zadań wynikających z ustawy.

5.

Szef Służby Cywilnej przetwarza dane osobowe członków korpusu służby cywilnej oraz

zbiera, wykorzystuje i przetwarza inne informacje w celu realizacji ustawowych zadań.

6.

Szef Służby Cywilnej zbiera i przetwarza szczegółowe dane o stanie zatrudnienia i

wynagrodzeniach członków korpusu służby cywilnej.

7.

Szef Służby Cywilnej przedstawia Prezesowi Rady Ministrów, do końca marca każdego

roku, sprawozdanie o stanie służby cywilnej i o realizacji zadań tej służby za rok

poprzedni. Prezes Rady Ministrów w terminie 3 miesięcy przyjmuje albo odrzuca sprawozdanie.

8.

Szef Służby Cywilnej może tworzyć zespoły jako organy opiniodawcze lub doradcze w

sprawach należących do zakresu działania Szefa Służby Cywilnej.

9.

Szef Służby Cywilnej określi, w drodze zarządzenia, standardy zarządzania zasobami

ludzkimi w służbie cywilnej.

10.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, wytyczne w zakresie przestrzegania

zasad służby cywilnej oraz zasady etyki korpusu służby cywilnej.

W stosunku do pracowników korpusu służby cywilnej będących członkami służby zagranicznej

zadania Szefa Służby Cywilnej określone w art. 15 ust. 1 pkt 2, 6 i 7 oraz ust. 5,

6 i 9 wykonuje Szef Służby Zagranicznej.

1.

W ramach realizacji strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej oraz

w celu wdrożenia standardów, wytycznych i zasad, o których mowa w art. 15 ust. 9 i

10, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, na wniosek Szefa Służby Cywilnej, dysponuje,

w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm., środkami z rezerwy budżetowej na modernizację służby cywilnej, utworzonej w ustawie

budżetowej.

2.

Szef Służby Cywilnej, w porozumieniu z Szefem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, określi,

w drodze zarządzenia, warunki przyznawania urzędom administracji rządowej dofinansowania

na realizację strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej oraz w celu

wdrożenia standardów, wytycznych i zasad, o których mowa w art. 15 ust. 9 i 10.

1.

Szef Służby Cywilnej realizuje zadania określone w ustawie przy pomocy dyrektorów

generalnych urzędów.

2.

Szef Służby Cywilnej określi, w drodze zarządzenia, warunki i tryb współdziałania

z dyrektorami generalnymi urzędów w sprawach dotyczących zapewnienia przez korpus

służby cywilnej zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego wykonywania

zadań państwa oraz kierowania procesem zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej.

3.

Szef Służby Cywilnej może żądać od dyrektora generalnego urzędu informacji, dokumentów

i sprawozdań okresowych w zakresie zadań wynikających z ustawy.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek Szefa Służby Cywilnej,

zleca wykonanie audytu wewnętrznego w zakresie zadań wynikających z ustawy.

1.

Przy Prezesie Rady Ministrów działa Rada Służby Publicznej, zwana dalej „Radą”.

2.

Do zakresu działania Rady, jako organu opiniodawczo-doradczego, należy w szczególności

wyrażanie opinii w sprawach

1)

dotyczących służby cywilnej przedstawianych jej przez Prezesa Rady Ministrów lub Szefa

Służby Cywilnej oraz z własnej inicjatywy;

2)

projektu programu zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej;

3)

projektu ustawy budżetowej w części dotyczącej służby cywilnej oraz corocznego wykonania

budżetu państwa w tym zakresie;

4)

proponowanego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w zakresie

służby cywilnej;

5)

projektów aktów normatywnych dotyczących służby cywilnej;

6)

planu szkoleń centralnych w służbie cywilnej;

7)

etyki korpusu służby cywilnej;

8)

projektu regulaminu określającego tryb pracy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej Służby

Cywilnej;

9)

sprawozdania Szefa Służby Cywilnej, o którym mowa w art. 15 ust. 7.

3.

Rada ponadto

1)

ocenia przebieg postępowań kwalifikacyjnych w służbie cywilnej;

2)

może wystąpić do Szefa Służby Cywilnej z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawach

określonych przez Radę w zakresie stosowania zasad służby cywilnej;

3)

może wystąpić do Szefa Służby Cywilnej z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie

skargi skierowanej do Rady przez członka korpusu służby cywilnej lub w sprawach uwag

i wniosków przedstawicieli związków zawodowych i stowarzyszeń urzędniczych działających

w ramach administracji publicznej;

4)

może skierować swojego przedstawiciela w celu obserwacji przebiegu postępowania kwalifikacyjnego,

na poziomie średniego szczebla zarządzania w służbie cywilnej, a w przypadku stwierdzenia

nieprawidłowości w przebiegu postępowania kwalifikacyjnego, może zwrócić się do Szefa

Służby Cywilnej o zarządzenie przeprowadzenia ponownego postępowania kwalifikacyjnego;

5)

określa kierunki modernizacji służby cywilnej pod kątem zmieniających się zadań, potrzeb

i oczekiwań Prezesa Rady Ministrów;

6)

we współpracy z KSAP upowszechnia najlepsze europejskie standardy, wzorce i doświadczenia

w zakresie funkcjonowania służby publicznej.

4.

Przewodniczący Rady wchodzi w skład Rady Krajowej Szkoły Administracji Publicznej

im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

1.

Rada liczy 7-9 członków.

2.

Prezes Rady Ministrów powołuje członków Rady spośród osób odpowiadających warunkom

określonym w art. 4 pkt 1-3 i 5, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię

prawidłowej realizacji zadań Rady.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Rady spośród

członków Rady.

Do okresów rozliczeniowych czasu pracy członków korpusu służby cywilnej rozpoczętych

i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2024 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Kadencja członków Rady trwa 4 lata.

2.

Członkowie Rady pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.

3.

Członkowie Rady pełnią swoje funkcje społecznie.

1.

Członkostwo w Radzie wygasa

1)

w razie śmierci członka Rady;

2)

jeżeli członek Rady przestał spełniać którykolwiek z warunków określonych w art. 4

pkt 1-3;

3)

niewykonywania obowiązków członka Rady przez okres dłuższy, niż 12 miesięcy, jeśli

przyczyną nie jest długotrwała choroba, stwierdzona orzeczeniem lekarskim.

2.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady również w razie złożenia przez niego rezygnacji.

3.

W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Radzie lub odwołania członka Rady przed upływem

kadencji, Prezes Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej

kadencji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2024 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 1, 3 i pkt 5 w zakresie art. 299g § 2 i art. 299h § 2, art. 7 pkt 2 oraz

art. 10, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 8, 9, 10 i 14 oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2023 r.;

3)

art. 1 pkt 4 i 5, art. 4-6, art. 7 pkt 1 i 3, art. 9 i art. 18-21, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;

4)

art. 1 pkt 7 lit. e, pkt 13 lit. b w zakresie art. 106h ust. 2 i 4, pkt 24 w zakresie

art. 106ni ust. 1-3 i 5-7, pkt 30 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.

1.

Tryb pracy Rady określa regulamin uchwalany przez Radę.

2.

Obsługę prac Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Dzień 17 lutego ustanawia się Dniem Służby Cywilnej.

1.

Ustanawia się Odznakę Honorową za Zasługi dla Służby Cywilnej, zwaną dalej „odznaką”.

2.

Odznaka jest zaszczytnym, honorowym wyróżnieniem i może być nadawana za szczególne

zasługi na rzecz służby cywilnej.

Odznakę nadaje Prezes Rady Ministrów

1)

z własnej inicjatywy lub

2)

na pisemny wniosek Szefa Służby Cywilnej, lub

3)

na pisemny wniosek

a)

Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

b)

członka Rady Ministrów,

c)

kierownika centralnego organu administracji rządowej,

d)

wojewody

- po zasięgnięciu opinii Szefa Służby Cywilnej.

1.

Wniosek o nadanie odznaki zawiera

1)

dane osoby przedstawionej do wyróżnienia

a)

imię (imiona),

b)

nazwisko,

c)

datę i miejsce urodzenia,

d)

imię ojca;

2)

uzasadnienie nadania odznaki, ze szczególnym uwzględnieniem zasług;

3)

wskazanie wnioskodawcy;

4)

imię, nazwisko i podpis wnioskodawcy lub osoby działającej w imieniu wnioskodawcy;

5)

datę podpisania wniosku.

2.

Prezes Rady Ministrów rozpatruje wniosek o nadanie odznaki w terminie 60 dni od dnia

jego otrzymania.

1.

Osoba wyróżniona odznaką otrzymuje nadaną jej odznakę wraz z dyplomem potwierdzającym

jej nadanie.

2.

Odznaka może być nadana tej samej osobie tylko raz.

1.

Szef Służby Cywilnej prowadzi ewidencję osób wyróżnionych odznaką, zwaną dalej „ewidencją”.

2.

Ewidencja obejmuje następujące dane osobowe

1)

imię (imiona);

2)

nazwisko;

3)

datę i miejsce urodzenia;

4)

imię ojca;

5)

datę nadania odznaki.

3.

Szef Służby Cywilnej w celu realizacji zadań związanych z prowadzeniem ewidencji przetwarza

dane osobowe, o których mowa w ust. 2, i jest administratorem tych danych.

4.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 2, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom

lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu, polegającym co najmniej na dopuszczeniu

do przetwarzania tych danych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane

przez administratora danych.

5.

Ewidencja jest jawna, z wyłączeniem danych wskazanych w ust. 2 pkt 3 i 4.

6.

Szef Służby Cywilnej dokonuje wpisu do ewidencji po uzyskaniu pisemnej informacji

o nadaniu przez Prezesa Rady Ministrów odznaki osobie wyróżnionej.

W przypadku utraty odznaki lub dyplomu potwierdzającego jej nadanie, na wniosek osoby

wyróżnionej wydaje się wtórny egzemplarz odpowiednio odznaki lub dyplomu potwierdzającego

jej nadanie, za zwrotem kosztów ich wytworzenia.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór

a)

wniosku o nadanie odznaki,

b)

odznaki,

c)

dyplomu potwierdzającego nadanie odznaki,

2)

sposób noszenia odznaki

- mając na uwadze konieczność ujednolicenia składanych wniosków, wzornictwo stosowane

w polskiej falerystyce oraz potrzebę zapewnienia jednolitego sposobu noszenia odznaki.

(uchylony)

1.

Stanowisko dyrektora generalnego urzędu tworzy się w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

w urzędzie ministra, urzędzie przewodniczącego komitetu wchodzącego w skład Rady Ministrów,

urzędzie centralnego organu administracji rządowej oraz w urzędzie wojewódzkim.

2.

Stanowiska dyrektora generalnego urzędu nie tworzy się w Komendzie Głównej Policji,

Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej oraz Komendzie Głównej Straży Granicznej.

3.

Dyrektor generalny urzędu podlega bezpośrednio kierownikowi urzędu.

4.

Dyrektor generalny urzędu

1)

zapewnia funkcjonowanie i ciągłość pracy urzędu, warunki jego działania, a także organizację

pracy, w szczególności przez

a)

sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi urzędu w zakresie

prawidłowego wykonywania przez nie zadań określonych przez kierownika urzędu, z wyjątkiem

komórek bezpośrednio nadzorowanych przez niego na podstawie ustaw,

b)

nadzorowanie organizacyjne przebiegu prac nad terminowym przygotowaniem projektu budżetu

i układu wykonawczego do budżetu w części dotyczącej urzędu,

c)

występowanie z wnioskiem do właściwego organu administracji rządowej o nadanie regulaminu

organizacyjnego urzędu,

d)

ustalanie regulaminu organizacyjnego komórek organizacyjnych oraz ustalanie regulaminu

pracy,

e)

gospodarowanie mieniem urzędu, w tym zlecanie usług i dokonywanie zakupów dla urzędu

oraz zapewnienie prowadzenia ewidencji majątku urzędu,

f)

wykonywanie kompetencji kierownika zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720),

g)

reprezentowanie Skarbu Państwa w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 125),

h)

sprawowanie nadzoru nad prowadzeniem kontroli i audytu wewnętrznego w urzędzie,

i)

(uchylona)

j)

zapewnianie przestrzegania przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej,

k)

zapewnianie przestrzegania zasad techniki prawodawczej;

2)

dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec osób zatrudnionych w urzędzie oraz

realizuje politykę personalną, w szczególności przez

a)

przygotowywanie programu zarządzania zasobami ludzkimi w urzędzie,

b)

dokonywanie czynności wynikających z nawiązania i trwania stosunku pracy z członkami

korpusu służby cywilnej oraz czynności związanych z ustaniem stosunku pracy,

c)

organizowanie naboru na wolne stanowiska urzędnicze,

d)

dysponowanie funduszem nagród, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej,

e)

administrowanie środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w urzędzie;

3)

wykonuje określone zadania kierownika urzędu, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią;

4)

wykonuje inne zadania z upoważnienia kierownika urzędu.

5.

Dyrektor generalny urzędu do końca stycznia każdego roku składa Szefowi Służby Cywilnej

sprawozdanie z realizacji zadań wynikających z ustawy za rok ubiegły.

6.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie wyznacza, w uzgodnieniu z kierownikiem urzędu,

zastępującą go osobę kierującą departamentem (komórką równorzędną), a w urzędach wojewódzkich

- wydziałem (komórką równorzędną). O ustanowieniu zastępstwa dyrektor generalny urzędu

niezwłocznie zawiadamia Szefa Służby Cywilnej.

7.

Osoba zastępująca dyrektora generalnego urzędu wykonuje zadania dyrektora generalnego

urzędu podczas jego nieobecności oraz w razie nieobsadzenia stanowiska dyrektora generalnego

urzędu, do czasu jego obsadzenia.

8.

W przypadku nieobsadzenia stanowiska dyrektora generalnego urzędu i niewyznaczenia

osoby jego zastępującej, Szef Służby Cywilnej w porozumieniu z kierownikiem urzędu

wyznacza członka korpusu służby cywilnej zatrudnionego w tym urzędzie do zastępowania

dyrektora generalnego urzędu, do czasu obsadzenia tego stanowiska.

9.

Zadania przewidziane w ustawie dla dyrektora generalnego urzędu w urzędach, w których

nie tworzy się stanowiska dyrektora generalnego urzędu, wykonują kierownicy tych urzędów.

10.

Dyrektor generalny urzędu albo osoba zastępująca dyrektora generalnego urzędu, w przypadku

nieobsadzenia tego stanowiska, może wydawać zarządzenia w celu realizacji zadań, o

których mowa w ust. 4.

1.

Dyrektor generalny urzędu organizuje nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej,

z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4.

2.

Nabór, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także absolwentów Krajowej Szkoły Administracji

Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

3.

Nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej na stanowiska związane z obronnością kraju

odbywa się z uwzględnieniem pierwszeństwa w zatrudnieniu przysługującego osobom zwolnionym

z zawodowej służby wojskowej, o których mowa w art. 235 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny

(Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872).

1.

Dyrektor generalny urzędu powołuje komisję, której zadaniem jest przeprowadzenie naboru

w sposób gwarantujący zachowanie otwartości i konkurencyjności.

2.

W skład komisji wchodzą osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów.

3.

Członek komisji ma obowiązek zachowania w tajemnicy uzyskanych w trakcie naboru informacji

o kandydatach.

1.

Główny Lekarz Weterynarii organizuje nabór na stanowiska granicznego lekarza weterynarii

i jego zastępcy.

2.

(uchylony)

3.

Do naboru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału.

1.

Szef Służby Cywilnej prowadzi system teleinformatyczny, który umożliwia

1)

zamieszczanie ogłoszeń o naborze oraz o wyniku naboru;

2)

składanie wymaganych dokumentów, po zastosowaniu zapewnionych w systemie teleinformatycznym

sposobów potwierdzenia pochodzenia;

3)

dokumentowanie przebiegu naboru, w tym oceny kandydatów;

4)

założenie profilu użytkownika systemu teleinformatycznego.

2.

Szef Służby Cywilnej jest administratorem systemu teleinformatycznego i zapewnia jego

funkcjonowanie, w tym

1)

zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do systemu teleinformatycznego;

2)

zapewnia integralność danych w systemie teleinformatycznym;

3)

zapewnia dostępność systemu teleinformatycznego dla podmiotów przetwarzających dane

w tym systemie;

4)

przeciwdziała uszkodzeniom systemu teleinformatycznego;

5)

określa zasady bezpieczeństwa danych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym,

w tym danych osobowych;

6)

określa zasady zgłaszania naruszenia ochrony danych osobowych;

7)

zapewnia rozliczalność działań dokonywanych na danych w systemie teleinformatycznym.

3.

W systemie teleinformatycznym są przetwarzane następujące dane osobowe użytkownika

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

data urodzenia;

3)

płeć;

4)

obywatelstwo;

5)

informacja, czy posiada ważną Kartę Polaka;

6)

adres poczty elektronicznej;

7)

numer telefonu;

8)

wykształcenie;

9)

kwalifikacje zawodowe;

10)

przebieg dotychczasowego zatrudnienia;

11)

informacja o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 4 pkt 2 i 3 i art. 4a, oraz

warunków wynikających z przepisów szczególnych;

12)

informacja o niepełnosprawności uzyskana na podstawie art. 28 ust. 5.

4.

Szef Służby Cywilnej jako administrator danych przetwarza w systemie teleinformatycznym

dane osobowe użytkowników tego systemu w celu realizacji czynności, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 4.

5.

Czynności, o której mowa w ust. 1 pkt 3, dokonuje dyrektor generalny urzędu lub osoba

przez niego upoważniona. Uwierzytelnienie w systemie teleinformatycznym następuje

z wykorzystaniem loginu i hasła dostępowego do konta użytkownika po uprzednim uwierzytelnieniu

tego konta z wykorzystaniem służbowego adresu poczty elektronicznej.

1.

Dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 39, ma obowiązek upowszechniać informacje

o wolnych stanowiskach pracy przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie

dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu, zwanym dalej

„Biuletynem urzędu”, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów, zwanym dalej „Biuletynem Kancelarii”.

2.

Ogłoszenie o naborze powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem,

które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy;

4a)

informację o warunkach pracy na danym stanowisku pracy;

4b)

informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik

zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej

6 %;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów.

2a.

Wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 3, określa się w sposób następujący

1)

wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku pracy;

2)

wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań

na danym stanowisku pracy.

2b.

Kandydat, który zamierza skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 29a ust. 2,

jest obowiązany do złożenia wraz z dokumentami kopii dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność.

3.

Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy

niż 10 dni, a dla ogłoszenia o naborze w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu

służby cywilnej - 5 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Kancelarii.

4.

Ogłoszenia o wolnych stanowiskach pracy zamieszcza się w Biuletynie Kancelarii drogą

elektroniczną za pomocą formularzy umieszczonych na jego stronach internetowych.

5.

Umieszczenie ogłoszenia o naborze w Biuletynie Kancelarii jest bezpłatne.

1.

Dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 39, zamieszcza ogłoszenie o naborze

w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zwanym dalej

„Biuletynem Kancelarii”, z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 27a ust. 1, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu, zwanym dalej „Biuletynem

urzędu”. Zamieszczenie ogłoszenia o naborze w Biuletynie Kancelarii jest bezpłatne.

2.

Ogłoszenie o naborze zawiera w szczególności

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

określenie wymiaru czasu pracy;

4)

określenie liczby stanowisk pracy;

5)

określenie wymagań związanych ze stanowiskiem pracy zgodnie z jego opisem wraz ze

wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

6)

określenie zakresu wykonywanych zadań;

7)

informację o warunkach pracy;

8)

informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę ogłoszenia naboru wskaźnik zatrudnienia

osób niepełnosprawnych w urzędzie w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych wynosił co najmniej 6 %;

9)

wskazanie wymaganych dokumentów i oświadczeń, zwanych dalej „wymaganymi dokumentami”;

10)

określenie terminu i sposobów złożenia wymaganych dokumentów w postaci elektronicznej

i papierowej, a w odniesieniu do wymaganych dokumentów w postaci papierowej - także

określenie miejsca ich złożenia;

11)

wysokość wynagrodzenia zasadniczego.

3.

Jeżeli nabór jest przeprowadzany na stanowisko pracy, o którym mowa w art. 5 ust.

1, ogłoszenie o naborze zawiera także informację, że o zatrudnienie może ubiegać się

wyłącznie osoba posiadająca obywatelstwo polskie.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 5, określa się w następujący sposób

1)

wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku pracy;

2)

wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań

na danym stanowisku pracy.

5.

Kandydat, który zamierza skorzystać z pierwszeństwa, o którym mowa w art. 29a ust.

4, składa wraz z wymaganymi dokumentami kopię dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność.

6.

Termin złożenia wymaganych dokumentów nie może być krótszy niż 5 dni od dnia ogłoszenia

naboru w Biuletynie Kancelarii.

7.

Kandydat składa wymagane dokumenty w postaci elektronicznej z wykorzystaniem systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1. Kandydat może złożyć wymagane

dokumenty w postaci papierowej.

1.

Kandydat składa dokumenty w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27a

ust. 1, po uwierzytelnieniu.

2.

Uwierzytelnienie kandydata w systemie teleinformatycznym wymaga użycia profilu zaufanego,

profilu osobistego albo innego środka identyfikacji elektronicznej wydanego w przyłączonym

do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej systemie identyfikacji elektronicznej,

o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania

oraz identyfikacji elektronicznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1797 oraz z 2023 r. poz. 1234).

3.

Kandydat

1)

składa wymagane dokumenty w postaci dokumentu elektronicznego lub elektronicznej kopii

dokumentu lub

2)

akceptuje treść wymaganego oświadczenia, co jest równoważne z jego złożeniem.

Imiona i nazwiska kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne, oraz wynik naboru

stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu

o naborze.

(uchylony)

1.

W toku naboru komisja, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, wyłania nie więcej niż

pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym

stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu

urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata.

2.

Jeżeli w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w

miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż

6 %, pierwszeństwo w zatrudnieniu przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje

się w gronie osób, o których mowa w ust. 1.

1.

Komisja przeprowadzająca nabór wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów

spośród tych, którzy spełnili wymagania niezbędne, i przedstawia ich dyrektorowi generalnemu

urzędu.

2.

Przy wyborze najlepszych kandydatów komisja bierze pod uwagę poziom spełniania wymagań

niezbędnych i wymagań dodatkowych.

3.

W przypadku naboru przeprowadzanego na więcej niż jedno takie samo stanowisko pracy

liczba wyłanianych kandydatów, o której mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu proporcjonalnie

do liczby stanowisk pracy, na które jest przeprowadzany nabór.

4.

Jeżeli w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w rozumieniu przepisów

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w

miesiącu poprzedzającym datę ogłoszenia naboru był niższy niż 6 %, pierwszeństwo w

zatrudnieniu przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje się ona w gronie

kandydatów, o których mowa w ust. 1.

1.

Sporządza się protokół z przeprowadzonego naboru.

2

Protokół zawiera

1)

określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów

oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych

o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 2, przedstawianych

dyrektorowi generalnemu;

2)

liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych;

3)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

4)

uzasadnienie dokonanego wyboru;

5)

skład komisji przeprowadzającej nabór.

2

Protokół zawiera w szczególności

1)

określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór;

2)

określenie liczby nadesłanych ofert;

3)

imiona i nazwiska wyłonionych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych,

o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 4;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru;

6)

określenie składu komisji przeprowadzającej nabór.

Imiona i nazwiska wyłonionych kandydatów oraz informacje o nich, w zakresie objętym

wymaganiami na dane stanowisko pracy, stanowią informację publiczną.

1.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie po przeprowadzonym naborze upowszechnia informację

o wyniku naboru przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego.

1.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie po zakończeniu naboru zamieszcza ogłoszenie

o jego wyniku w Biuletynie Kancelarii z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 27a ust. 1, oraz w Biuletynie urzędu. Zamieszczenie ogłoszenia

o wyniku naboru w Biuletynie Kancelarii jest bezpłatne.

2.

Ogłoszenie o wyniku naboru pozostaje dostępne w miejscach, o których mowa w ust. 1,

przez 3 miesiące.

3.

Ogłoszenie o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

imię i nazwisko wybranej osoby albo informację o zakończeniu naboru bez dokonania

wyboru.

Członek komisji, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, ma obowiązek zachowania w tajemnicy,

uzyskanych w trakcie naboru, informacji o kandydatach.

(uchylony)

Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy z osobą wyłonioną w drodze

naboru istnieje konieczność ponownego obsadzenia tego samego stanowiska pracy, dyrektor

generalny urzędu może zatrudnić na tym samym stanowisku inną osobę spośród kandydatów,

o których mowa w art. 29a ust. 1. Przepis art. 29a ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia obsadzenia stanowiska pracy w drodze naboru powstanie

konieczność ponownego obsadzenia tego samego stanowiska, dyrektor generalny urzędu

może obsadzić to stanowisko inną osobą wybraną spośród wyłonionych kandydatów. Przepisy

art. 29a ust. 4 i art. 31 stosuje się odpowiednio.

1.

Osoba zwolniona z zawodowej służby wojskowej, pełnionej na stanowisku służbowym w

Ministerstwie Obrony Narodowej lub terenowym organie administracji rządowej podległym

Ministrowi Obrony Narodowej, wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby

wojskowej, może zostać zatrudniona w tej jednostce organizacyjnej na stanowisku pracy

utworzonym w miejsce zlikwidowanego stanowiska służbowego lub stanowisku równorzędnym.

2.

Zatrudnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy o pracę na czas

nieokreślony lub na czas określony, zawieranej w dniu następującym po dniu upływu

okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.

1.

Stosunek pracy pracownika służby cywilnej nawiązuje się na podstawie umowy o pracę

na czas nieokreślony lub na czas określony.

2.

Umowa o pracę na czas nieokreślony może być zawarta z osobą, która otrzymała pozytywną

ocenę, o której mowa w art. 37, albo była zatrudniona w służbie cywilnej na podstawie

umowy na czas nieokreślony lub na podstawie mianowania zgodnie z zasadami określonymi

w ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1917), a także osobą zatrudnianą w służbie cywilnej na podstawie art. 34 ust. 1.

3.

W przypadku osób podejmujących po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej umowę o pracę

zawiera się na czas określony wynoszący 12 miesięcy.

4.

W razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, trwającej dłużej niż 3 miesiące, dyrektor

generalny urzędu, na wniosek pracownika, może przedłużyć okres trwania umowy, o której

mowa w ust. 3, o czas tej nieobecności.

5.

Przez osobę podejmującą po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej rozumie się osobę,

która nie była wcześniej zatrudniona w służbie cywilnej na czas nieokreślony albo

nie była zatrudniona na czas określony 12 miesięcy i nie otrzymała pozytywnej oceny,

o której mowa w art. 37, albo nie jest osobą zatrudnianą w służbie cywilnej na podstawie

art. 34 ust. 1.

6.

Dyrektor generalny urzędu decyduje o zawarciu z pracownikiem umowy o pracę na czas

nieokreślony na podstawie pozytywnej oceny pracownika, o której mowa w art. 37.

7.

Ponowne zatrudnienie osoby, która otrzymała wcześniej mianowanie w służbie cywilnej,

dokonuje się na podstawie mianowania, z zachowaniem dotychczasowego stopnia służbowego

urzędnika służby cywilnej, z zastrzeżeniem art. 70 pkt 1, art. 71 ust. 1 pkt 1 i 3

oraz ust. 7 i art. 114 ust. 1 pkt 6.

1.

Osoby podejmujące po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej odbywają służbę przygotowawczą,

z zastrzeżeniem ust. 6, 6a i 7.

2.

Służba przygotowawcza ma na celu teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika

podejmującego po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej do należytego wykonywania obowiązków

służbowych.

3.

Kierując pracownika do odbycia służby przygotowawczej, dyrektor generalny urzędu określa

jej zakres i czas trwania na podstawie opinii osoby kierującej komórką organizacyjną,

w której pracownik jest zatrudniony. Opinia dotyczy poziomu przygotowania pracownika

do wykonywania obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska pracy.

4.

Służba przygotowawcza trwa nie dłużej niż 4 miesiące i kończy się nie później niż

z upływem 8 miesięcy od podjęcia pracy przez pracownika.

5.

Służba przygotowawcza kończy się egzaminem. Zakres, sposób przeprowadzenia oraz warunki

zaliczenia egzaminu określa dyrektor generalny urzędu.

6.

Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej Lecha Kaczyńskiego są zwolnieni z odbywania służby przygotowawczej.

6a.

Osoby zatrudnionej na wyższym stanowisku w służbie cywilnej nie kieruje się na służbę

przygotowawczą.

7.

Na umotywowany wniosek osoby kierującej komórką organizacyjną, w której pracownik

jest zatrudniony, dyrektor generalny urzędu może zwolnić z obowiązku odbywania służby

przygotowawczej pracownika, którego wiedza lub umiejętności umożliwiają należyte wykonywanie

obowiązków służbowych.

8.

Zwolnienie z obowiązku odbywania służby przygotowawczej, o którym mowa w ust. 7, nie

wyłącza stosowania ust. 5.

1.

Osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, o której mowa w art. 35 ust. 3, podlega

pierwszej ocenie w służbie cywilnej.

2.

Pierwszej ocenie w służbie cywilnej, na zasadach określonych w art. 38, może podlegać

osoba zatrudniona w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywilnej.

3.

Pierwszej ocenie w służbie cywilnej nie podlega absolwent Krajowej Szkoły Administracji

Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego, który złożył

wniosek o mianowanie w służbie cywilnej.

1.

Pierwsza ocena w służbie cywilnej jest dokonywana nie wcześniej niż po upływie 8 miesięcy

od nawiązania stosunku pracy i nie później niż miesiąc przed upływem okresu, na który

została zawarta umowa o pracę ocenianego.

2.

Bezpośredni przełożony ocenianego w porozumieniu z kierującym komórką organizacyjną,

w której pracownik jest zatrudniony, dokonuje pierwszej oceny w służbie cywilnej,

biorąc pod uwagę

1)

postawę pracownika, jego zaangażowanie i postępy w pracy, relacje ze współpracownikami

oraz terminowość wykonywania zadań;

2)

wynik egzaminu ze służby przygotowawczej;

3)

sporządzone przez ocenianego pracownika sprawozdanie dotyczące zadań realizowanych

przez niego w trakcie przepracowanego okresu.

3.

Po dokonaniu oceny kierujący komórką organizacyjną wnioskuje do dyrektora generalnego

urzędu w przypadku

1)

przyznania oceny pozytywnej - o zawarcie z ocenionym umowy o pracę na czas nieokreślony

albo

2)

przyznania oceny negatywnej - o niezawieranie z ocenionym umowy o pracę na czas nieokreślony

albo o rozwiązanie umowy o pracę na czas określony.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób

dokonywania pierwszej oceny w służbie cywilnej, w tym

1)

sposób i tryb dokonywania pierwszej oceny w służbie cywilnej,

2)

wzór arkusza pierwszej oceny w służbie cywilnej,

3)

zakres i wzór formularza sprawozdania dotyczącego zadań realizowanych przez ocenianego

pracownika w trakcie przepracowanego okresu,

4)

warunki przyznawania oceny pozytywnej lub negatywnej

- kierując się potrzebą tworzenia profesjonalnego korpusu służby cywilnej oraz zapewnienia

obiektywizmu dokonywanych ocen.

Prezes Rady Ministrów, zgodnie z odrębnymi przepisami, wskazuje absolwentom kształcenia

stacjonarnego kolejnych roczników Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego pierwsze stanowiska pracy przedstawione

przez Szefa Służby Cywilnej.

O uzyskanie mianowania w służbie cywilnej może ubiegać się osoba, która

1)

jest pracownikiem służby cywilnej;

2)

posiada co najmniej trzyletni staż pracy w służbie cywilnej lub uzyskała zgodę dyrektora

generalnego urzędu na przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego przed upływem

tego terminu, jednak nie wcześniej niż po upływie dwóch lat od nawiązania stosunku

pracy w służbie cywilnej;

3)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

4)

zna co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej lub jeden

z następujących języków obcych: arabski, białoruski, chiński, islandzki, japoński,

norweski, rosyjski, ukraiński;

5)

jest żołnierzem rezerwy lub nie podlega obowiązkowi obrony Ojczyzny.

1.

Szef Służby Cywilnej określa i publikuje w Biuletynie Kancelarii wzór zgłoszenia do

postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie

oraz wzór wniosku o mianowanie dla absolwentów Krajowej Szkoły Administracji Publicznej

im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

2.

Szef Służby Cywilnej, w terminie 14 dni od opublikowania ustawy budżetowej, podaje

do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w Biuletynie Kancelarii maksymalną liczbę

nowych mianowań w danym roku.

1.

Pracownik służby cywilnej kieruje do Szefa Służby Cywilnej zgłoszenie do postępowania

kwalifikacyjnego. Zgłoszenie do postępowania kwalifikacyjnego w danym roku kalendarzowym

składa się w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja.

2.

Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej Lecha Kaczyńskiego, którzy spełniają warunki określone w art. 40 pkt 1 i

4, składają do Szefa Służby Cywilnej wniosek o mianowanie w służbie cywilnej. Wnioski

o mianowanie składa się w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja.

3.

Dyrektor generalny właściwego urzędu potwierdza spełnianie przez pracownika służby

cywilnej składającego zgłoszenie lub wniosek, o którym mowa w art. 41 ust. 1, warunków

określonych w art. 4 pkt 1-3 i art. 40.

1.

Krajowa Szkoła Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha

Kaczyńskiego, z zastrzeżeniem art. 42 ust. 2, prowadzi postępowanie kwalifikacyjne

dla pracowników służby cywilnej ubiegających się o mianowanie.

2.

W celu przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego jest powoływany zespół sprawdzający.

3.

W toku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadza się sprawdzian, w trakcie którego

w odrębnych częściach sprawdza się wiedzę i umiejętności niezbędne do wypełniania

zadań służby cywilnej.

4.

Wyniki postępowania kwalifikacyjnego wyraża się w punktach.

5.

Punkty przyznaje się osobno za każdą część sprawdzianu.

6.

Warunkiem zakończenia sprawdzianu z wynikiem pozytywnym jest uzyskanie w każdej części

sprawdzianu co najmniej 1/3 maksymalnej możliwej do uzyskania w tej części liczby

punktów oraz uzyskanie w całym sprawdzianie co najmniej 3/5 maksymalnej możliwej do

uzyskania w całym sprawdzianie liczby punktów.

7.

Zsumowane wyniki, o których mowa w ust. 6, podlegają uszeregowaniu w porządku malejącym

i są publikowane w Biuletynie Kancelarii.

1.

Szef Służby Cywilnej sprawuje nadzór nad zgodnym z przepisami prawa przebiegiem postępowania

kwalifikacyjnego.

2.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu postępowania kwalifikacyjnego

Szef Służby Cywilnej nakazuje usunięcie naruszenia prawa.

1.

Osoba przystępująca do postępowania kwalifikacyjnego wnosi za nie opłatę w wysokości

nie wyższej niż 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę przewidzianego w przepisach

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód Krajowej Szkoły Administracji Publicznej

im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

Posiadanie przez absolwenta Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego wiedzy, umiejętności i predyspozycji

kierowniczych niezbędnych do wypełniania zadań służby cywilnej sprawdzane jest w toku

kształcenia w tej szkole i potwierdzane dyplomem jej ukończenia.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania postępowania

kwalifikacyjnego w służbie cywilnej, ustalając

1)

zakres tematyczny postępowania kwalifikacyjnego,

2)

organizację i sposób prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego oraz szczegółowe zasady

przyznawania punktów, o których mowa w art. 43 ust. 5,

3)

minimalne liczby punktów, o których mowa w art. 43 ust. 6,

4)

rodzaje dokumentów potwierdzających spełnianie warunku określonego w art. 40 pkt 4,

5)

wysokość i sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w art. 45

- biorąc pod uwagę konieczność sprawdzenia w postępowaniu kwalifikacyjnym wiedzy i

umiejętności wymaganych od urzędnika służby cywilnej.

1.

Mianowań dokonuje się w ramach limitu, o którym mowa w art. 7 ust. 1.

2.

Szef Służby Cywilnej dokonuje w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej mianowania pracownika

służby cywilnej, który ukończył w danym roku postępowanie kwalifikacyjne z wynikiem

pozytywnym i z miejscem uprawniającym do mianowania lub ukończył Krajową Szkołę Administracji

Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

3.

Osiągnięcie miejsca uprawniającego do mianowania oznacza uzyskanie w postępowaniu

kwalifikacyjnym wyniku pozytywnego z sumą punktów pozwalającą na mianowanie wszystkich

osób, które uzyskały tę sumę punktów bez konieczności przekroczenia limitu, o którym

mowa w art. 7 ust. 1. Ustalenie miejsca uprawniającego do mianowania następuje po

uwzględnieniu liczby mianowań absolwentów Krajowej Szkoły Administracji Publicznej

im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

4.

Z dniem mianowania dotychczasowy stosunek pracy przekształca się w stosunek pracy

na podstawie mianowania.

1.

Akt mianowania urzędnika służby cywilnej zawiera imię i nazwisko urzędnika oraz datę

mianowania.

2.

Akt mianowania sporządza się na piśmie.

1.

Urzędnik służby cywilnej składa uroczyste ślubowanie o następującej treści

„

Ślubuję służyć Państwu Polskiemu, przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, sumiennie i bezstronnie wykonywać obowiązki urzędnika służby cywilnej zgodnie z

najlepszą wiedzą i wolą

”

.

2.

Do treści ślubowania, o którym mowa w ust. 1, urzędnik służby cywilnej może dodać

słowa „Tak mi dopomóż Bóg”.

3.

Złożenie ślubowania urzędnik służby cywilnej potwierdza podpisem.

1.

Dyrektor generalny urzędu przyznaje urzędnikowi służby cywilnej, w terminie siedmiu

dni od dnia mianowania, najniższy stopień służbowy przysługujący od dnia mianowania.

2.

Przyznanie stopnia służbowego następuje w formie pisemnej.

3.

(uchylony)

Wyższymi stanowiskami w służbie cywilnej są stanowiska

1)

dyrektora generalnego urzędu;

2)

kierującego departamentem lub komórką równorzędną w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

urzędzie ministra, urzędzie obsługującym przewodniczącego komitetu wchodzącego w skład

Rady Ministrów, urzędzie centralnego organu administracji rządowej oraz kierującego

wydziałem lub komórką równorzędną w urzędzie wojewódzkim, a także zastępcy tych osób;

3)

wojewódzkiego lekarza weterynarii i jego zastępcy;

3a)

powiatowego lekarza weterynarii i jego zastępcy;

3b)

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i jego zastępcy;

4)

kierującego komórką organizacyjną w Biurze Nasiennictwa Leśnego, a także zastępcy

tej osoby;

5)

dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika

urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego, a także zastępcy tych osób.

1.

Wyższe stanowisko w służbie cywilnej może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem orzekającym zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych

w urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem

środkami publicznymi;

3)

posiada kompetencje kierownicze;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

spełnia wymagania określone w opisie stanowiska pracy oraz w przepisach odrębnych.

2.

Stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 5, mogą zajmować osoby, które spełniają wymagania

określone w odrębnych przepisach.

1.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 1, powołuje i odwołuje właściwy

minister, kierownik urzędu centralnego, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów lub

wojewoda.

2.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 2, powołuje i odwołuje dyrektor

generalny urzędu.

3.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 3, powołuje i odwołuje Główny Lekarz

Weterynarii, w porozumieniu z właściwym wojewodą.

3a.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 3a, powołuje i odwołuje wojewódzki

lekarz weterynarii.

3b.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 3b, powołuje i odwołuje wojewoda

1)

za zgodą Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - w przypadku

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

2)

na wniosek wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

- w przypadku zastępcy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

4.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 4, powołuje i odwołuje dyrektor

Biura Nasiennictwa Leśnego.

4a.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 52 pkt 5, powołuje i odwołuje się według

odrębnych przepisów.

5.

Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 1-4a, jest równoznaczne z nawiązaniem

stosunku pracy na podstawie powołania, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

6.

Urzędnikowi służby cywilnej oraz pracownikowi służby cywilnej powołanemu na stanowisko,

o którym mowa w art. 52 pkt 2-5, dyrektor generalny urzędu, w którym jest on zatrudniony,

udziela urlopu bezpłatnego na czas powołania.

7.

Urzędnikowi służby cywilnej oraz pracownikowi służby cywilnej powołanemu na stanowisko,

o którym mowa w art. 52 pkt 1, w urzędzie, w którym jest on dotychczas zatrudniony,

urlopu bezpłatnego udziela kierownik tego urzędu.

8.

Dyrektorowi generalnemu powołanemu na stanowisko, o którym mowa w art. 52 pkt 1-4

urlopu bezpłatnego udziela kierownik urzędu, w którym jest on dotychczas zatrudniony.

9.

Po zakończeniu urlopu bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza urzędnikowi służby

cywilnej oraz pracownikowi służby cywilnej stanowisko pracy zgodne z jego kwalifikacjami

i umiejętnościami zawodowymi.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami urzędu, dyrektor generalny urzędu może w każdym

czasie przenieść urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie

w tej samej lub w innej miejscowości, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.

1a.

Przeniesienia urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie do

innej miejscowości nie można dokonać bez zgody urzędnika służby cywilnej - kobiety

w ciąży lub osoby będącej jedynym opiekunem dziecka w wieku do lat piętnastu. Nie

można także dokonać takiego przeniesienia, w przypadku gdy stoją temu na przeszkodzie

szczególnie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

1b.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu na inne stanowisko w tym samym urzędzie

do innej miejscowości przysługują świadczenia, o których mowa w art. 95 ust. 2 i 3,

z zachowaniem określonych tam warunków.

1c.

Przeniesienia urzędnika służby cywilnej na inne stanowisko w tym samym urzędzie do

innej miejscowości znacznie oddalonej od dotychczasowego miejsca pracy urzędnika bez

jego pisemnej zgody można dokonać nie częściej niż raz na dwa lata.

1d.

Koszty świadczeń związanych z przeniesieniami urzędników służby cywilnej przenoszonych

w tym samym urzędzie do innej miejscowości, o których mowa w ust. 1b, finansowane

są ze środków będących w dyspozycji dyrektora generalnego urzędu.

2.

Urzędnik, o którym mowa w ust. 1, zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia,

jeżeli jest ono wyższe od przysługującego na nowym stanowisku, przez okres trzech

miesięcy następujących po miesiącu, w którym został przeniesiony na nowe stanowisko.

Wysokość dodatku służby cywilnej pozostaje bez zmiany.

1.

Jeżeli przemawia za tym interes służby cywilnej, Szef Służby Cywilnej może przenieść

urzędnika służby cywilnej do innego urzędu w tej samej miejscowości.

2.

Szef Służby Cywilnej, jeżeli przemawia za tym szczególny interes służby cywilnej,

może przenieść urzędnika służby cywilnej do innego urzędu w innej miejscowości na

okres nie dłuższy niż 2 lata. Przeniesienie takie może nastąpić najwyżej dwa razy

w czasie trwania stosunku pracy urzędnika służby cywilnej.

3.

Niedopuszczalne jest przeniesienie, o którym mowa w ust. 2, bez zgody urzędnika służby

cywilnej - kobiety w ciąży lub osoby będącej jedynym opiekunem dziecka w wieku do

lat piętnastu. Nie można także dokonać takiego przeniesienia w przypadku, gdy stoją

temu na przeszkodzie szczególnie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

1.

Przeniesienie urzędnika służby cywilnej oraz pracownika służby cywilnej do innego

urzędu, także w innej miejscowości, na jego wniosek lub za jego zgodą, może nastąpić

w każdym czasie.

2.

Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje dyrektor generalny urzędu, w którym

urzędnik służby cywilnej oraz pracownik służby cywilnej ma być zatrudniony, w porozumieniu

z dyrektorem generalnym urzędu, w którym dotychczas jest zatrudniony.

Przeniesienie urzędnika służby cywilnej oraz pracownika służby cywilnej poza korpus

służby cywilnej następuje na podstawie odrębnych przepisów.

W razie likwidacji urzędu, w którym urzędnik służby cywilnej wykonuje pracę, lub reorganizacji

tego urzędu w sposób uniemożliwiający dalsze zatrudnienie urzędnika służby cywilnej

Szef Służby Cywilnej przenosi go do innego urzędu w tej samej lub innej miejscowości

oraz zobowiązuje dyrektora generalnego tego urzędu do wyznaczenia urzędnikowi służby

cywilnej stanowiska, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe.

1.

Od decyzji określonej w art. 63 i 66 urzędnikowi służby cywilnej przysługuje odwołanie

do Prezesa Rady Ministrów w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

2.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.

1.

Stosunek pracy urzędnika służby cywilnej oraz pracownika służby cywilnej tymczasowo

aresztowanego ulega z mocy prawa zawieszeniu. W okresie zawieszenia urzędnik służby

cywilnej oraz pracownik służby cywilnej otrzymuje połowę wynagrodzenia przysługującego

mu do dnia tymczasowego aresztowania.

2.

W przypadku umorzenia postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego urzędnikowi

służby cywilnej oraz pracownikowi służby cywilnej należy wypłacić pozostałą część

wynagrodzenia miesięcznego; nie dotyczy to warunkowego umorzenia postępowania karnego.

3.

Okres zawieszenia stosunku pracy wskutek tymczasowego aresztowania wlicza się do okresu

zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze urzędnika służby cywilnej

oraz pracownika służby cywilnej.

1.

Dyrektor generalny urzędu może zawiesić urzędnika służby cywilnej oraz pracownika

służby cywilnej w pełnieniu obowiązków, jeżeli zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie

dyscyplinarne lub karne.

2.

Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do czasu zakończenia postępowania

dyscyplinarnego lub karnego, nie dłużej jednak niż trzy miesiące.

3.

W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, urzędnik służby cywilnej oraz pracownik

służby cywilnej zachowuje prawo do wynagrodzenia oraz innych uprawnień i świadczeń

przysługujących w służbie cywilnej.

4.

Okres zawieszenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia

pracownicze urzędnika służby cywilnej oraz pracownika służby cywilnej.

Stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej wygasa z dniem doręczenia kierownikowi

urzędu zatrudniającemu członka korpusu służby cywilnej prawomocnego orzeczenia stwierdzającego

fakt złożenia przez tę osobę niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu

informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści

tych dokumentów.

Stosunek pracy urzędnika służby cywilnej wygasa w razie

1)

odmowy złożenia ślubowania;

2

utraty obywatelstwa państwa należącego do Unii Europejskiej lub innego państwa, którego

obywatelom na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego przysługuje

prawo do podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2

utraty obywatelstwa Unii Europejskiej lub obywatelstwa państwa, którego obywatelom

na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej przysługuje

prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub utraty ważności

albo unieważnienia Karty Polaka, jeżeli urzędnikowi służby cywilnej nie przysługuje

prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na innej podstawie;

3)

prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby cywilnej;

4)

prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

prawomocnego orzeczenia utraty praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu urzędnika

w służbie cywilnej;

6)

upływu trzech miesięcy nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

7)

odmowy wykonania decyzji w sprawie przeniesienia, o którym mowa w art. 62 i 63, lub

niepodjęcia pracy w urzędzie, do którego urzędnik został przeniesiony w trybie art.

66.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej następuje, z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w razie

1)

dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej oceny, o której mowa w art. 81 ust.

1;

2)

stwierdzenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych trwałej niezdolności

do pracy uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków urzędnika służby cywilnej; w celu

zbadania stanu zdrowia urzędnika tego można skierować do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

z urzędu lub na jego prośbę;

3)

utraty nieposzlakowanej opinii;

4)

likwidacji urzędu, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie, o którym mowa w art. 66.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej może nastąpić, z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, w razie

1)

(uchylony)

2)

odmowy poddania się badaniu przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia może nastąpić

w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok.

4.

W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa w ust. 3, urzędnik służby

cywilnej zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez okres przewidziany w przepisach

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

5.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej z przyczyn określonych w

ust. 1-3 nie może naruszać przepisów dotyczących szczególnej ochrony pracowników w

zakresie wypowiedzenia i rozwiązania stosunku pracy.

6.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej może nastąpić także w drodze

porozumienia stron lub za trzymiesięcznym wypowiedzeniem na skutek rezygnacji urzędnika

służby cywilnej.

7.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia z winy

urzędnika może nastąpić w razie

1)

ciężkiego naruszenia przez urzędnika podstawowych obowiązków członka korpusu służby

cywilnej, jeżeli wina urzędnika jest oczywista;

2)

popełnienia przez urzędnika w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia

dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym

wyrokiem;

3)

zawinionej przez urzędnika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym

stanowisku, jeżeli nie jest możliwe wyznaczenie urzędnikowi stanowiska uwzględniającego

jego przygotowanie zawodowe.

8.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej bez wypowiedzenia z winy

urzędnika nie może nastąpić po upływie miesiąca od dnia uzyskania wiadomości o okoliczności

uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy.

W okresie wypowiedzenia urzędnik służby cywilnej oraz pracownik służby cywilnej może

być zwolniony z pełnienia obowiązków, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

1.

W razie rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem służby cywilnej z przyczyn określonych

w art. 71 ust. 1 pkt 4, w okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym urzędzie

a podjęciem pracy lub działalności gospodarczej urzędnikowi temu przysługuje świadczenie

pieniężne ze środków budżetu państwa, przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, obliczane

jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Świadczenie to nie przysługuje urzędnikowi,

który nabył prawo do emerytury.

2.

W razie gdy w okresie, o którym mowa w ust. 1, były urzędnik służby cywilnej pobiera

zasiłek chorobowy albo macierzyński, wysokość świadczenia pieniężnego ulega odpowiedniemu

obniżeniu.

3.

Okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do okresów

pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów

zatrudnienia w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych - na takich warunkach, na jakich wlicza się okres pobierania zasiłku dla

bezrobotnych, określonych w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy. Od świadczenia pieniężnego urząd odprowadza składkę na ubezpieczenia społeczne

na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku

pracy.

Dyrektor generalny urzędu rozwiązuje stosunek pracy lub stwierdza wygaśnięcie stosunku

pracy członka korpusu służby cywilnej.

W razie przeniesienia urzędnika służby cywilnej oraz pracownika służby cywilnej do

innego urzędu jego akta osobowe wraz z pozostałą dokumentacją w sprawach związanych

ze stosunkiem pracy przekazuje się do urzędu, w którym urzędnik służby cywilnej oraz

pracownik służby cywilnej ma być zatrudniony.

1.

Członek korpusu służby cywilnej jest obowiązany w szczególności

1)

przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa;

2)

chronić interesy państwa oraz prawa człowieka i obywatela;

3)

racjonalnie gospodarować środkami publicznymi;

4)

rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania;

5)

dochowywać tajemnicy ustawowo chronionej;

6)

rozwijać wiedzę zawodową;

7)

godnie zachowywać się w służbie oraz poza nią.

2.

Dyrektor generalny urzędu jest obowiązany zapewnić członkowi korpusu służby cywilnej

właściwe warunki do wykonywania obowiązków określonych w ustawie.

1.

Członek korpusu służby cywilnej jest obowiązany wykonywać polecenia służbowe przełożonych.

2.

Jeżeli członek korpusu służby cywilnej jest przekonany, że polecenie jest niezgodne

z prawem albo zawiera znamiona pomyłki, jest on obowiązany na piśmie poinformować

o tym przełożonego. W razie pisemnego potwierdzenia polecenia jest obowiązany je wykonać.

3.

Członek korpusu służby cywilnej nie wykonuje polecenia, jeżeli prowadziłoby to do

popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, o czym niezwłocznie informuje dyrektora

generalnego urzędu.

1.

Członek korpusu służby cywilnej przy wykonywaniu obowiązków służbowych nie może kierować

się interesem jednostkowym lub grupowym.

2.

Członkowi korpusu służby cywilnej nie wolno publicznie manifestować poglądów politycznych.

3.

Członkowi korpusu służby cywilnej nie wolno uczestniczyć w strajku lub akcji protestacyjnej

zakłócającej normalne funkcjonowanie urzędu.

4.

Członek korpusu służby cywilnej nie może łączyć zatrudnienia w służbie cywilnej z

mandatem radnego.

5.

Urzędnik służby cywilnej nie ma prawa tworzenia partii politycznych ani uczestniczenia

w nich.

6.

Członek korpusu służby cywilnej zajmujący wyższe stanowisko w służbie cywilnej nie

może pełnić funkcji w związkach zawodowych.

7.

Przepis ust. 5 ma zastosowanie do osoby zajmującej wyższe stanowisko w służbie cywilnej.

W urzędzie nie może powstać stosunek podległości służbowej między małżonkami oraz

osobami pozostającymi ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie

lub powinowactwa pierwszego stopnia oraz w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli.

1.

Członek korpusu służby cywilnej nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez pisemnej

zgody dyrektora generalnego urzędu ani wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych z

obowiązkami wynikającymi z ustawy lub podważających zaufanie do służby cywilnej.

2.

Urzędnik służby cywilnej nie może podejmować zajęć zarobkowych bez pisemnej zgody

dyrektora generalnego urzędu.

3.

Przepis ust. 2 ma zastosowanie do osób zajmujących wyższe stanowiska w służbie cywilnej.

4.

Dyrektorowi generalnemu urzędu pisemnej zgody na podjęcie zajęcia zarobkowego udziela

Szef Służby Cywilnej. Dyrektor generalny urzędu, wnioskując do Szefa Służby Cywilnej

o udzielenie zgody, załącza pisemną opinię kierownika urzędu.

1.

Urzędnik służby cywilnej oraz pracownik służby cywilnej zatrudniony na podstawie umowy

o pracę na czas nieokreślony podlega ocenie okresowej dokonywanej przez bezpośredniego

przełożonego.

2.

(uchylony)

3.

Ocena okresowa dotyczy wykonywania obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska

pracy. Ocenę okresową sporządza się na piśmie i niezwłocznie zapoznaje z nią ocenionego.

4.

Ocenę okresową sporządza się co 24 miesiące.

5.

Ocena okresowa zawiera wnioski dotyczące indywidualnego programu rozwoju zawodowego.

6.

Ocena okresowa jest sporządzana w razie zmiany stanowiska pracy, wiążącej się z istotną

zmianą zakresu obowiązków, jeżeli od dnia sporządzenia ostatniej oceny okresowej upłynęło

więcej niż 6 miesięcy. W przypadku osób ocenianych po raz pierwszy, ocenę sporządza

się, jeżeli okres podlegający ocenie jest dłuższy niż 6 miesięcy.

7.

W razie usprawiedliwionej nieobecności ocenianego w pracy, trwającej dłużej niż miesiąc,

termin, o którym mowa w ust. 4, ulega przedłużeniu o czas tej nieobecności.

8.

Oceniający może zmienić termin oceny, o którym mowa w ust. 4, w przypadku

1)

zmiany na stanowisku oceniającego w trakcie okresu, w którym oceniany podlega ocenie,

2)

przewidywanej, dłuższej, usprawiedliwionej nieobecności w pracy ocenianego, która

może uniemożliwić przeprowadzenie oceny,

3)

przewidywanej, dłuższej, usprawiedliwionej nieobecności w pracy oceniającego, która

może utrudnić przeprowadzenie oceny,

4)

złożenia przez ocenianego wniosku o zmianę terminu przeprowadzenia oceny

- jeżeli od dnia sporządzenia ostatniej oceny okresowej upłynęło więcej niż 6 miesięcy,

a w przypadku osób ocenianych po raz pierwszy, jeżeli okres podlegający ocenie jest

dłuższy niż 6 miesięcy.

9.

W razie uzyskania negatywnej oceny okresowej oceniany podlega ponownej ocenie po upływie

6 miesięcy od dnia zapoznania się z oceną.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przeprowadzania

ocen okresowych, w tym kryteria, wzór arkusza, skalę ocen i tryb sporządzanej przez

bezpośredniego przełożonego oceny okresowej, kierując się potrzebą stałego doskonalenia

jakości wykonywania obowiązków przez ocenianego oraz zapewnienia obiektywizmu dokonywanych

ocen okresowych.

1.

Od oceny okresowej służy, w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z oceną, sprzeciw

do dyrektora generalnego urzędu.

2.

(uchylony)

3.

Sprzeciw rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia wniesienia.

4.

W razie uwzględnienia sprzeciwu ocenę okresową zmienia się albo sporządza po raz drugi.

Od oceny okresowej sporządzonej po raz drugi przysługuje sprzeciw na zasadach określonych

w ust. 1 i 3.

5.

W razie nierozpatrzenia sprzeciwu w terminie albo nieuwzględnienia sprzeciwu od oceny

okresowej, oceniany może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji albo od dnia

upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, odwołać się do sądu pracy.

1.

Stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej podlegają opisowi i wartościowaniu.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, zasady dokonywania opisów i wartościowania

stanowisk pracy.

1.

Wynagrodzenie pracownika służby cywilnej składa się z wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego

dla zajmowanego stanowiska pracy oraz dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

2.

Wynagrodzenie urzędnika służby cywilnej składa się z wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego

dla zajmowanego stanowiska pracy, dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej

oraz dodatku służby cywilnej z tytułu posiadanego stopnia służbowego.

3.

Wynagrodzenie osoby zajmującej wyższe stanowisko w służbie cywilnej składa się z wynagrodzenia

zasadniczego przewidzianego dla zajmowanego stanowiska pracy, dodatku funkcyjnego

oraz dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

1.

Ustanawia się dziewięć stopni służbowych urzędników służby cywilnej.

2.

Stopniom służbowym są przyporządkowane stawki dodatku służby cywilnej z tytułu posiadanego

stopnia służbowego.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze przewidziane dla zajmowanego stanowiska pracy, dodatek służby

cywilnej z tytułu posiadanego stopnia służbowego oraz dodatek funkcyjny ustala się

z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych

zasad określa ustawa budżetowa.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

Członek korpusu służby cywilnej może otrzymać dodatek zadaniowy za wykonywanie dodatkowych,

powierzonych mu przez pracodawcę zadań na okres wykonywania tych zadań, ze środków

przeznaczonych na wynagrodzenia.

1.

Urzędnik służby cywilnej może otrzymać kolejny stopień służbowy po uzyskaniu pozytywnej

oceny, o której mowa w art. 81, jeżeli zawiera ona umotywowany wniosek bezpośredniego

przełożonego o przyznanie urzędnikowi służby cywilnej kolejnego stopnia służbowego.

2.

Urzędnik służby cywilnej, który od otrzymania ostatniego stopnia służbowego uzyskał

dwie kolejne następujące po sobie pozytywne oceny okresowe na jednym z dwóch najwyższych

poziomów przewidzianych w skali ocen, otrzymuje kolejny stopień służbowy w terminie

30 dni od dnia zapoznania urzędnika służby cywilnej z oceną okresową.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w służbie

cywilnej w wysokości wynoszącej po pięciu latach pracy 5 % miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1 % za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia

20 % miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej

wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione

okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy,

od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

1.

Za wieloletnią pracę członek korpusu służby cywilnej otrzymuje nagrodę jubileuszową

w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75 % wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po 25 latach pracy - 100 % wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po 30 latach pracy - 150 % wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po 35 latach pracy - 200 % wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po 40 latach pracy - 300 % wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po 45 latach pracy - 400 % wynagrodzenia miesięcznego.

2.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 1, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone

okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

Członkom korpusu służby cywilnej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.

1.

Członkom korpusu służby cywilnej za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej można

przyznać nagrodę ze specjalnie utworzonego w tym celu funduszu nagród w służbie cywilnej.

2.

Fundusz nagród, o którym mowa w ust. 1, w wysokości 3 % planowanych wynagrodzeń osobowych

pozostaje w dyspozycji dyrektorów generalnych urzędów i może być przez nich podwyższany

w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem

na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, przysługuje jednorazowa odprawa

w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, a jeżeli członek korpusu służby cywilnej

przepracował co najmniej 20 lat w służbie cywilnej, jednorazowa odprawa przysługuje

w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia.

2.

Do okresu pracy, o którym mowa w ust. 1, wlicza się wszystkie poprzednie zakończone

okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów

podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

4.

Odprawę, o której mowa w ust. 1, oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej delegowanemu służbowo do zajęć poza siedzibą urzędu,

w którym wykonuje pracę, przysługują należności na zasadach określonych w przepisach

w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z

tytułu podróży służbowej, wydanych na podstawie Kodeksu pracy.

2.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu do innego urzędu w innej miejscowości na

podstawie art. 63 ust. 2 przysługuje mieszkanie udostępnione przez urząd, do którego

urzędnik służby cywilnej został przeniesiony, albo miesięczne świadczenie na pokrycie

kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wypłacane w okresie przeniesienia, jeżeli

1)

urzędnik służby cywilnej albo jego współmałżonek nie posiadają mieszkania lub budynku

mieszkalnego w miejscowości, do której następuje przeniesienie;

2)

przeniesienie następuje do miejscowości znacznie oddalonej od dotychczasowego miejsca

zamieszkania urzędnika.

3.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu do innego urzędu w innej miejscowości przysługuje

także

1)

jednorazowe świadczenie z tytułu przeniesienia w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia;

2)

zwrot kosztów przejazdu urzędnika i członków jego rodziny, związanego z przeniesieniem,

a także zwrot kosztów przewozu mienia;

3)

urlop z tytułu przeniesienia w łącznym wymiarze 4 dni.

4.

Świadczenia, o których mowa w ust. 2 i 3, są pokrywane ze środków rezerwy budżetowej

na funkcjonowanie służby cywilnej.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

odległość między dotychczasowym miejscem zamieszkania urzędnika służby cywilnej a

miejscowością, do której jest przenoszony, warunkującą udostępnienie mieszkania albo

zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego, ustaloną z uwzględnieniem możliwości komunikacyjnych

w zakresie dojazdu do pracy;

2)

powierzchnię mieszkania udostępnianego urzędnikowi służby cywilnej albo sposób ustalania

maksymalnej wysokości zwrotu kosztów najmu lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem sytuacji

rodzinnej urzędnika służby cywilnej oraz mając na względzie przeciętne ceny wynajmu

mieszkań w miejscowości, do której następuje przeniesienie, oraz wymóg racjonalnego

gospodarowania środkami budżetowymi;

3)

maksymalną wysokość zwrotu kosztów przejazdu i przewozu mienia, związanych z przeniesieniem,

oraz sposób ustalania wysokości świadczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, biorąc

pod uwagę konieczność zrekompensowania kosztów związanych z przeniesieniem do innej

miejscowości;

4)

tryb przyznawania oraz wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 2 i 3.

1.

W razie wygaśnięcia stosunku pracy urzędnika służby cywilnej z powodu tymczasowego

aresztowania, dyrektor generalny urzędu, w którym urzędnik ten wykonywał pracę, jest

obowiązany ponownie zatrudnić go, uwzględniając jego przygotowanie zawodowe, jeżeli

postępowanie karne zostało umorzone lub gdy zapadł wyrok uniewinniający, a urzędnik

zgłosił swój powrót do pracy w ciągu siedmiu dni od uprawomocnienia się orzeczenia.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli postępowanie karne umorzono z powodu przedawnienia

albo amnestii, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania.

3.

W razie odmowy ponownego zatrudnienia w służbie cywilnej, przysługuje odwołanie do

sądu pracy.

1

Czas pracy członków korpusu służby cywilnej nie może przekraczać 8 godzin na dobę

i średnio 40 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie dłuższym niż

4 miesiące.

2

W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy i jej organizacją mogą być stosowane rozkłady

czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 12 godzin na

dobę. W tych rozkładach czas pracy nie może jednak przekraczać średnio 40 godzin na

tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie dłuższym niż 4 miesiące.

2a

W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej organizacją albo miejscem wykonywania

pracy może być stosowany system zadaniowego czasu pracy.

2b

Na pisemny wniosek członka korpusu służby cywilnej może być do niego stosowany system

skróconego tygodnia pracy.

2c

Na pisemny wniosek członka korpusu służby cywilnej może być do niego stosowany system

czasu pracy, w którym praca jest świadczona wyłącznie w piątki, soboty, niedziele

i święta.

2d

W stosunku do członków korpusu służby cywilnej objętych systemem zadaniowego czasu

pracy, dyrektorów generalnych urzędów oraz kierowników urzędów zajmujących wyższe

stanowiska w służbie cywilnej nie ewidencjonuje się godzin pracy.

3

Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia

1)

określa sposób organizacji przez dyrektorów generalnych urzędów czasu pracy urzędów,

w tym ustalania rozkładów czasu pracy oraz wyznaczania dni, w które wykonuje się pracę

w zamian za dni wolne, o których mowa w pkt 3,

2)

wyznacza dla członków korpusu służby cywilnej dni wolne od pracy z tytułu obniżenia

wymiaru czasu pracy, o którym mowa w art. 130 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy,

3)

może wyznaczać dla członków korpusu służby cywilnej zatrudnionych w poszczególnych

urzędach jednakowe lub różne dni wolne od pracy podlegające odpracowaniu

- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia sprawnego wykonywania zadań, w tym obsługi

interesantów, a także zróżnicowany charakter zadań wykonywanych w urzędach.

4.

(uchylony)

5.

Jeżeli wymagają tego potrzeby urzędu, członek korpusu służby cywilnej na polecenie

przełożonego wykonuje pracę w godzinach nadliczbowych, w tym w wyjątkowych przypadkach

także w nocy oraz w niedziele i święta.

6

Pracownikowi służby cywilnej za pracę wykonywaną na polecenie przełożonego w godzinach

nadliczbowych przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie.

7

Urzędnikowi służby cywilnej za pracę w godzinach nadliczbowych wykonywaną w porze

nocnej przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie.

8

Urzędnikowi służby cywilnej, do którego jest stosowany system czasu pracy inny niż

system, w którym praca jest świadczona wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta,

za pracę w niedzielę przysługuje dzień wolny od pracy w najbliższym tygodniu, a za

pracę w święto przysługuje inny dzień wolny, albo wynagrodzenie za czas przepracowany

w tych dniach.

8a

Osobie zajmującej wyższe stanowisko w służbie cywilnej, z wyłączeniem dyrektora generalnego

urzędu i kierownika urzędu, za pracę w godzinach nadliczbowych wykonywaną na polecenie

przełożonego w

1)

porze nocnej,

2)

dniu wolnym wynikającym z rozkładu czasu pracy,

3)

niedzielę i święto albo w dniu wolnym udzielonym w zamian za pracę w niedzielę i święto

- przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie.

9

Na wniosek członka korpusu służby cywilnej czas wolny, o którym mowa w ust. 6, 7 i

8a, oraz dzień wolny, o którym mowa w ust. 8, może być udzielony w okresie bezpośrednio

poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu.

10.

Przepisów ust. 2 i 5 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz - bez ich zgody - do członków

korpusu służby cywilnej sprawujących pieczę nad osobami wymagającymi stałej opieki

lub opiekujących się dziećmi w wieku do lat ośmiu.

11

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 6-8a, na wniosek członka korpusu służby cywilnej,

dyrektor generalny urzędu może przyznać zamiast czasu wolnego albo dnia wolnego.

1.

Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 97 ust. 6-8a, ustala się na podstawie godzinowej

stawki wynagrodzenia należnego w miesiącu, w którym nastąpiła praca w godzinach nadliczbowych.

2.

Godzinową stawkę wynagrodzenia, o której mowa w ust. 1, ustala się, dzieląc miesięczne

wynagrodzenie przez normę godzin czasu pracy w danym miesiącu.

3.

Normę godzin czasu pracy w danym miesiącu, o której mowa w ust. 2, oblicza się, mnożąc

40 godzin przez liczbę tygodni przypadającą w danym miesiącu, a następnie dodając

do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca danego

miesiąca przypadających od poniedziałku do piątku.

4.

Norma, o której mowa w ust. 3, ulega obniżeniu o 8 godzin za każde święto występujące

w danym miesiącu i przypadające w innym dniu niż niedziela.

5.

Wniosek o wypłatę wynagrodzenia, o którym mowa w art. 97 ust. 6-8a, składa się w formie

pisemnej w postaci papierowej albo elektronicznej do dyrektora generalnego urzędu,

za pośrednictwem bezpośredniego przełożonego, w terminie 14 dni po dniu zakończenia

okresu rozliczeniowego.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, jest rozpatrywany w terminie 14 dni od dnia jego

złożenia.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej przysługują świadczenia emerytalne i rentowe na

zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

2.

W razie rozwiązania z pracownikiem służby cywilnej stosunku pracy z powodu likwidacji

urzędu, pracownikowi temu przysługuje emerytura, jeżeli mężczyzna ukończył 60 lat,

a kobieta - 55 lat oraz jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się do osób urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz stanowisk urzędniczych, z podziałem na grupy stanowisk,

2)

kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy na stanowiskach urzędniczych,

w zakresie nieuregulowanym w przepisach szczególnych,

3)

mnożniki do ustalenia wynagrodzenia zasadniczego członków korpusu służby cywilnej,

4)

stopnie służbowe urzędników służby cywilnej i mnożnik dodatku służby cywilnej dla

każdego stopnia służbowego,

4a)

mnożniki do ustalania dodatku funkcyjnego, o którym mowa w art. 85 ust. 3,

5)

warunki przyznawania i wypłacania dodatku, o którym mowa w art. 90 ust. 1,

6)

warunki ustalania prawa do nagrody jubileuszowej i jej wypłacania

- kierując się charakterem pracy wykonywanej przez członków korpusu służby cywilnej

i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez nich zadań.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze zarządzenia, sposób uwzględniania wyników

wartościowania stanowisk pracy przy ustalaniu wynagrodzenia zasadniczego członków

korpusu służby cywilnej w urzędach.

Prezes Rady Ministrów, mając na względzie szczególny charakter wykonywanych zadań

i warunki ich wykonywania, może określać, w drodze rozporządzenia

1)

uprawnienia szczególne w zakresie płac i innych świadczeń przysługujących niektórym

kategoriom członków korpusu służby cywilnej oraz zasady przyznawania tych świadczeń

i ich wysokość,

2)

inne dodatki do wynagrodzenia niż przewidziane w ustawie

- jeżeli te świadczenia i dodatki były przewidziane w przepisach obowiązujących w

dniu wejścia w życie ustawy.

W rozporządzeniu, o którym mowa w art. 101, Prezes Rady Ministrów może określić także

inne świadczenia i dodatki oraz warunki i tryb ich przyznawania, kierując się potrzebą

zwiększenia efektywności wykonywanych zadań przez członków korpusu służby cywilnej.

Członkom korpusu służby cywilnej zatrudnionym na stanowiskach wymagających kwalifikacji

pedagogicznych przysługują uprawnienia określone w art. 91a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2023 r. poz. 984, 1234, 1586, 1672 i 2005), a okres zatrudnienia na tych stanowiskach wlicza się do okresu zatrudnienia, od

którego zależą uprawnienia nauczyciela określone w tej ustawie.

Na zasadach określonych w odrębnych przepisach członkowie korpusu służby cywilnej

korzystają z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Urzędnikowi służby cywilnej przysługuje corocznie dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze

wynoszącym po 5 latach zatrudnienia w służbie cywilnej 1 dzień. Urlop ten wzrasta

z każdym rokiem pracy o 1 dzień aż do osiągnięcia 12 dni.

2.

Do okresu zatrudnienia uprawniającego do dodatkowego urlopu wypoczynkowego wlicza

się okres zatrudnienia w administracji publicznej.

1.

Członek korpusu służby cywilnej uczestniczy w szkoleniach w służbie cywilnej.

2.

Szkolenia w służbie cywilnej obejmują

1)

szkolenia centralne - planowane, organizowane i nadzorowane przez Szefa Służby Cywilnej;

2)

szkolenia powszechne - planowane, organizowane i nadzorowane przez dyrektora generalnego

urzędu;

3)

szkolenia w ramach indywidualnego programu rozwoju zawodowego członka korpusu służby

cywilnej - planowane, organizowane i nadzorowane przez dyrektora generalnego urzędu

w porozumieniu z zatrudnionym w danym urzędzie członkiem korpusu służby cywilnej;

4)

szkolenia specjalistyczne - planowane, organizowane i nadzorowane przez dyrektora

generalnego urzędu, obejmujące tematykę związaną z zadaniami urzędu.

1.

Szef Służby Cywilnej ustala corocznie plan szkoleń centralnych w służbie cywilnej.

2.

Plan szkoleń centralnych zawiera w szczególności

1)

priorytety szkoleniowe wobec członków korpusu służby cywilnej;

2)

rodzaje szkoleń mających szczególne znaczenie w danym roku;

3)

inne zalecenia i informacje dla osób organizujących i nadzorujących szkolenia w służbie

cywilnej.

3.

Przy ustalaniu programów szkoleń Szef Służby Cywilnej współdziała w szczególności

z Krajową Szkołą Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Lecha Kaczyńskiego.

1.

Bezpośredni przełożony ustala, odrębnie dla każdego członka korpusu służby cywilnej,

z wyjątkiem osób zajmujących wyższe stanowiska w służbie cywilnej, indywidualny program

rozwoju zawodowego, stanowiący podstawę do kierowania członka korpusu służby cywilnej

na szkolenia, biorąc pod uwagę w szczególności

1)

wnioski zawarte w ocenie okresowej członka korpusu służby cywilnej;

2)

planowaną ścieżkę awansu stanowiskowego i finansowego członka korpusu służby cywilnej;

3)

plany i możliwości rozwoju zawodowego członka korpusu służby cywilnej;

4)

potrzeby i możliwości urzędu w zakresie zatrudnienia.

2.

Program, o którym mowa w ust. 1, jest akceptowany przez osobę kierującą komórką organizacyjną

i zatwierdzany przez dyrektora generalnego urzędu.

3.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze zarządzenia, szczegółowy sposób ustalania

indywidualnego programu rozwoju zawodowego członka korpusu służby cywilnej.

1.

Uczestnictwo członka korpusu służby cywilnej w szkoleniach przewidzianych dla służby

cywilnej jest traktowane na równi z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych.

2.

Członek korpusu służby cywilnej nie ponosi opłat z tytułu uczestnictwa w szkoleniach

przewidzianych dla służby cywilnej.

3.

W wyjątkowych przypadkach dyrektor generalny urzędu może wyrazić zgodę na pokrycie

przez urząd, w całości lub w części, kosztów uczestnictwa członka korpusu służby cywilnej

w szkoleniach i zajęciach innych niż przewidziane dla służby cywilnej.

1.

Dyrektor generalny urzędu może skierować członka korpusu służby cywilnej mającego

wykształcenie prawnicze na aplikację legislacyjną. Wzajemne prawa i obowiązki urzędu

i członka korpusu służby cywilnej związane ze skierowaniem na aplikację legislacyjną

określa umowa zawarta między dyrektorem generalnym urzędu a członkiem korpusu służby

cywilnej.

2.

Aplikacja legislacyjna kończy się egzaminem.

3.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb

organizowania i odbywania aplikacji, uwzględniając w szczególności: dziedziny prawa

będące podstawą opracowania programu aplikacji legislacyjnej, warunki i tryb przyjmowania

na aplikację, także osób niebędących członkami korpusu służby cywilnej, wysokość opłat

za udział w aplikacji i tryb ich uiszczania, obowiązki aplikantów i ich patronów,

szczegółowe zasady, warunki oraz etapy dopuszczania do egzaminu kończącego aplikację

oraz przeprowadzania go, skład komisji egzaminacyjnej oraz wzór zaświadczenia stwierdzającego

zdanie egzaminu.

Koszty szkoleń w służbie cywilnej są pokrywane ze środków

1)

wyodrębnionych w budżetach poszczególnych urzędów dla finansowania szkoleń powszechnych,

szkoleń w ramach indywidualnego programu rozwoju zawodowego urzędnika służby cywilnej

oraz szkoleń specjalistycznych;

2)

rezerwy budżetowej przeznaczonej na szkolenia członków korpusu służby cywilnej dla

finansowania szkoleń centralnych.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki organizowania

i prowadzenia szkoleń w służbie cywilnej obejmujące w szczególności

1)

kryteria, jakie muszą spełniać podmioty, którym powierza się prowadzenie szkoleń,

2)

sposób i warunki oceny prowadzonych szkoleń

- kierując się potrzebą zapewnienia skutecznego procesu szkolenia i rozwoju w służbie

cywilnej.

1.

Członek korpusu służby cywilnej odpowiada dyscyplinarnie za naruszenie obowiązków

członka korpusu służby cywilnej.

2.

Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie trzech miesięcy od dnia

powzięcia przez dyrektora generalnego urzędu wiadomości o naruszeniu obowiązków członka

korpusu służby cywilnej ani po upływie dwóch lat od popełnienia tego czynu.

3.

Jeżeli członek korpusu służby cywilnej z powodu nieobecności w pracy nie ma możliwości

złożenia wyjaśnień, bieg trzymiesięcznego terminu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty

ulega zawieszeniu do dnia jego stawienia się do pracy.

4.

Jeżeli czyn członka korpusu służby cywilnej zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie

następuje nie wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

5.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęły

4 lata.

1.

Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec urzędników służby cywilnej są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

pozbawienie możliwości awansowania przez okres dwóch lat na wyższy stopień służbowy;

4)

obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25 % - przez okres nie dłuższy

niż sześć miesięcy;

5)

obniżenie stopnia służbowego służby cywilnej;

6)

wydalenie ze służby cywilnej.

2.

Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec osób zajmujących wyższe stanowiska w służbie

cywilnej oraz pracowników służby cywilnej są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25 % - przez okres nie dłuższy

niż sześć miesięcy;

4)

wydalenie z pracy w urzędzie.

3.

Prawomocne orzeczenie kary wymienionej w ust. 2 pkt 4 powoduje wygaśnięcie stosunku

pracy.

4.

Prawomocne orzeczenie kar wymienionych w ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt 4 powoduje zakaz

ubiegania się o zatrudnienie w korpusie służby cywilnej przez okres pięciu lat.

1.

Za mniejszej wagi naruszenie obowiązków członka korpusu służby cywilnej dyrektor generalny

urzędu może ukarać członka korpusu służby cywilnej upomnieniem na piśmie. Ukaranie

może być poprzedzone postępowaniem mającym na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy.

2.

Członek korpusu służby cywilnej może w ciągu siedmiu dni od wymierzenia mu kary upomnienia

wnieść sprzeciw do dyrektora generalnego urzędu.

3.

W razie wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 2, dyrektor generalny urzędu niezwłocznie

przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu. Przekazanie sprawy rzecznikowi wszczyna

postępowanie wyjaśniające.

1.

Sprawy dyscyplinarne członków korpusu służby cywilnej rozpoznają komisje dyscyplinarne

1)

w I instancji - komisja dyscyplinarna;

2)

w II instancji - Wyższa Komisja Dyscyplinarna Służby Cywilnej, zwana dalej „Wyższą

Komisją Dyscyplinarną”.

2.

Sprawy dyscyplinarne osób zajmujących stanowiska dyrektorów generalnych urzędu rozpoznaje

w I i II instancji Wyższa Komisja Dyscyplinarna.

3.

Sprawy dyscyplinarne osób zajmujących stanowiska wojewódzkich lekarzy weterynarii

i ich zastępców rozpatruje w I instancji komisja dyscyplinarna działająca w urzędzie

obsługującym Głównego Lekarza Weterynarii.

4.

Sprawy dyscyplinarne osób zajmujących stanowiska powiatowych lekarzy weterynarii i

ich zastępców rozpatruje w I instancji komisja dyscyplinarna działająca w urzędzie

obsługującym właściwego wojewódzkiego lekarza weterynarii.

5.

Sprawy dyscyplinarne dotyczące osób zajmujących stanowiska wojewódzkich inspektorów

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i ich zastępców rozpatruje w I instancji

komisja dyscyplinarna działająca w urzędzie obsługującym Głównego Inspektora Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

1.

Komisję dyscyplinarną urzędu powołuje dyrektor generalny urzędu spośród członków korpusu

służby cywilnej zatrudnionych w urzędzie.

2.

Dyrektorzy generalni urzędów mogą w drodze porozumienia powołać wspólną komisję dyscyplinarną

dla kierowanych przez nich urzędów.

2a

Dyrektorzy generalni urzędów mogą, w drodze porozumienia, przystępować do wspólnych

komisji dyscyplinarnych powołanych na podstawie ust. 2 lub z nich występować.

3

O powołaniu komisji dyscyplinarnej oraz o przystąpieniu do wspólnej komisji dyscyplinarnej

zawiadamia się niezwłocznie Szefa Służby Cywilnej.

4

Komisję dyscyplinarną, w liczbie co najmniej 10 członków, powołuje się na okres 4

lat. Przystąpienie do wspólnej komisji dyscyplinarnej w trakcie trwania jej kadencji

nie wpływa na długość kadencji.

4a

Dyrektor generalny urzędu

1)

rozwiązuje komisję dyscyplinarną urzędu - w przypadku powołania wspólnej komisji dyscyplinarnej

albo przystąpienia do wspólnej komisji dyscyplinarnej;

2)

powołuje komisję dyscyplinarną urzędu - w przypadku wystąpienia ze wspólnej komisji

dyscyplinarnej albo rozwiązania wspólnej komisji dyscyplinarnej.

4b

Rozwiązanie wspólnej komisji dyscyplinarnej przed upływem jej kadencji jest możliwe

na mocy porozumienia dyrektorów generalnych urzędów.

5.

Komisja dyscyplinarna powołuje ze swojego grona przewodniczącego komisji i jego 2

zastępców.

6.

Tryb pracy komisji dyscyplinarnej określa regulamin uchwalony przez komisję dyscyplinarną

i zatwierdzony przez dyrektora generalnego urzędu.

1.

Wyższą Komisję Dyscyplinarną powołuje Prezes Rady Ministrów.

2.

W skład Wyższej Komisji Dyscyplinarnej wchodzi 15 członków powoływanych przez Prezesa

Rady Ministrów na okres 6 lat, w tym 12 członków powoływanych na wniosek Szefa Służby

Cywilnej spośród urzędników służby cywilnej oraz 3 członków powoływanych na wniosek

dyrektora generalnego służby zagranicznej spośród członków personelu dyplomatyczno-konsularnego.

Członkowie Wyższej Komisji Dyscyplinarnej pełnią swoje funkcje do czasu powołania

ich następców.

3.

Wyższa Komisja Dyscyplinarna powołuje ze swojego grona przewodniczącego Wyższej Komisji

Dyscyplinarnej i jego zastępców.

4.

Tryb pracy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej określa regulamin uchwalany przez Komisję.

5.

Obsługę prac Wyższej Komisji Dyscyplinarnej zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Wykonywanie zadań w komisji dyscyplinarnej przez jej członków jest traktowane na równi

z wykonywaniem obowiązków pracowniczych.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie członków Wyższej

Komisji Dyscyplinarnej, komisji dyscyplinarnych oraz rzeczników dyscyplinarnych i

ich zastępców, przyjmując minimalne wynagrodzenie przewidziane w przepisach o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę za podstawę ustalania wysokości wynagrodzenia przewodniczącego,

zastępców przewodniczącego i pozostałych członków tych komisji oraz rzeczników dyscyplinarnych

i ich zastępców.

Wyższa Komisja Dyscyplinarna rozpatruje odwołania od orzeczeń komisji dyscyplinarnych.

Członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli w zakresie orzecznictwa dyscyplinarnego

oraz nie są związani rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem

prawomocnego wyroku sądu.

1.

Komisje dyscyplinarne orzekają w składzie

1)

w I instancji

a)

trzech członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej

w art. 114 ust. 1 pkt 1-5 oraz ust. 2 pkt 1-3,

b)

pięciu członków, w tym przewodniczący składu posiadający wykształcenie prawnicze,

gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej w art. 114 ust. 1

pkt 6 oraz ust. 2 pkt 4;

2)

w II instancji pięciu członków, z których co najmniej dwóch powinno posiadać wykształcenie

prawnicze, gdy rozpatrywana jest sprawa, co do której orzeczono karę określoną w art.

114 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt 4.

2.

Przewodniczący komisji dyscyplinarnej wyznacza skład orzekający i termin rozprawy.

3.

W przypadku rozpatrywania spraw dyscyplinarnych, o których mowa w art. 116 ust. 2,

do składu orzekającego w II instancji wyznacza się członków komisji, którzy nie brali

udziału w rozpoznawaniu sprawy w I instancji.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego urzędu powołuje dyrektor generalny urzędu spośród podległych

mu członków korpusu służby cywilnej.

2.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych osób zajmujących stanowiska dyrektorów

generalnych urzędów powołuje Szef Służby Cywilnej, spośród członków korpusu służby

cywilnej.

3.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych osób zajmujących stanowiska wojewódzkich

lekarzy weterynarii i ich zastępców powołuje Główny Lekarz Weterynarii, spośród podległych

mu członków korpusu służby cywilnej.

3a.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych osób zajmujących stanowiska powiatowych

lekarzy weterynarii i ich zastępców powołuje wojewódzki lekarz weterynarii, spośród

podległych mu członków korpusu służby cywilnej.

3b.

Rzecznika dyscyplinarnego do spraw dyscyplinarnych dotyczących osób zajmujących stanowiska

wojewódzkich inspektorów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i ich zastępców

powołuje Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, spośród podległych

mu członków korpusu służby cywilnej.

4.

W uzasadnionych przypadkach można powołać zastępcę rzecznika dyscyplinarnego. Przepisy

ust. 1-3 i 5 oraz art. 125 stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku powołania komisji dyscyplinarnej w trybie określonym w art. 117 ust. 2,

porozumienie może przewidywać powołanie wspólnego rzecznika dyscyplinarnego.

1.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie osób, o których

mowa w art. 124 ust. 1-3, i informuje je o dokonanych ustaleniach. O wszczęciu postępowania

rzecznik zawiadamia osobę, której ono dotyczy.

2.

Rzecznik dyscyplinarny postanawia o przekazaniu komisji dyscyplinarnej wniosku o wszczęcie

postępowania dyscyplinarnego albo, za zgodą osób, o których mowa w art. 124 ust. 1-3,

o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.

3.

Do wykonywania zadań przez rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcę stosuje się przepisy

art. 119.

1.

Komisja dyscyplinarna wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia wniosku

rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania.

2.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem

przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej. W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny

wniósł o orzeczenie kary wydalenia ze służby cywilnej albo kary wydalenia z pracy

w urzędzie, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego

wyznacza obrońcę spośród członków korpusu służby cywilnej.

3.

Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w toku której

wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy, jeżeli został

ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie w sprawie.

4.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania

sprawy.

5.

Rozprawa jest jawna. W uzasadnionych przypadkach skład orzekający może wyłączyć jawność

rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest jawne.

6.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom w terminie siedmiu dni od dnia

ogłoszenia orzeczenia.

7.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej strony mogą odwołać się, za pośrednictwem komisji

dyscyplinarnej I instancji, do Wyższej Komisji Dyscyplinarnej w ciągu 14 dni od dnia

doręczenia orzeczenia. Komisja dyscyplinarna I instancji przekazuje odwołanie wraz

z aktami sprawy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej w terminie 14 dni od dnia otrzymania

odwołania.

1.

W postępowaniu przed Wyższą Komisją Dyscyplinarną stosuje się odpowiednio przepisy

art. 126 ust. 1-6.

2.

Od orzeczeń Wyższej Komisji Dyscyplinarnej stronom oraz Szefowi Służby Cywilnej przysługuje

odwołanie do sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania obwinionego. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem

Wyższej Komisji Dyscyplinarnej.

3.

Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej o ukaraniu dołącza się do akt

osobowych członka korpusu służby cywilnej.

2.

Dyrektor generalny urzędu wykonuje kary, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 3-5

oraz ust. 2 pkt 3, z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

1.

Kary dyscyplinarne określone w art. 114 ust. 1 pkt 1-5 oraz ust. 2 pkt 1-3 ulegają

zatarciu, a odpis orzeczenia dołączony do akt osobowych podlega zniszczeniu po upływie

trzech lat od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia o ukaraniu. Na wniosek ukaranego

zatarcie może nastąpić po upływie dwóch lat.

2.

Jeżeli w okresie przed zatarciem kary dyscyplinarnej członek korpusu służby cywilnej

będzie ponownie ukarany dyscyplinarnie, termin trzech lat, o którym mowa w ust. 1,

liczy się od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia o ponownym ukaraniu.

3.

W przypadku kary dyscyplinarnej określonej w art. 114 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt

4 zatarcie kary oraz zniszczenie odpisu orzeczenia następuje po upływie 3 lat od dnia

upływu okresu, o którym mowa w art. 114 ust. 4.

4.

Kara upomnienia na piśmie, o której mowa w art. 115 ust. 1, ulega zatarciu po upływie

roku od dnia uprawomocnienia.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia postępowania

wyjaśniającego i dyscyplinarnego, w tym

1)

warunki powoływania i odwoływania członka komisji dyscyplinarnej, rzecznika dyscyplinarnego

i jego zastępcy,

2)

sposób dokonywania zmian w składzie komisji dyscyplinarnej,

3)

zakres czynności rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcy, służących wyjaśnieniu

sprawy,

4)

organizację i funkcjonowanie komisji dyscyplinarnych oraz tryb prowadzenia postępowania

dyscyplinarnego,

5)

warunki i sposób ustalania należności przysługujących członkom komisji dyscyplinarnych,

rzecznikom dyscyplinarnym i ich zastępcom, świadkom, obrońcom i biegłym

- kierując się potrzebą rzetelnego i sprawnego prowadzenia tych postępowań.

1.

Koszty obrońcy z wyboru ponosi obwiniony.

2.

Koszty biegłych powołanych przez komisję dyscyplinarną i koszty zleconych przez nią

ekspertyz ponosi urząd, przy którym działa komisja dyscyplinarna.

3.

W przypadku komisji dyscyplinarnych powołanych w trybie określonym w art. 117 ust.

2, koszty, o których mowa w ust. 2, ponosi urząd, w którym w dniu wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego był zatrudniony obwiniony, o ile porozumienie, o którym mowa w art.

117 ust. 2, nie stanowi inaczej.

(pominięte)

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy służby cywilnej, zatrudnieni na podstawie

przepisów ustawy uchylanej w art. 215, stają się pracownikami służby cywilnej w rozumieniu

niniejszej ustawy.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy urzędnicy służby cywilnej, mianowani na podstawie przepisów

ustawy uchylanej w art. 215, stają się urzędnikami służby cywilnej w rozumieniu niniejszej

ustawy.

1.

Do umów o pracę zawartych na czas określony z osobami, które podjęły po raz pierwszy

pracę w służbie cywilnej, trwających w dniu wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

2.

W przypadku gdy do zakończenia okresu, na który została zawarta umowa, pozostał co

najmniej rok, pracownik służby cywilnej może wyrazić zgodę na zastosowanie wobec niego

zasad dokonywania pierwszej oceny w służbie cywilnej, przewidzianych w art. 37.

3.

Do postępowań dotyczących naboru do służby cywilnej wszczętych na podstawie dotychczasowych

przepisów i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

4.

Do służby przygotowawczej rozpoczętej i niezakończonej do dnia wejścia w życie ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

5.

Do ocen okresowych urzędników służby cywilnej niezakończonych przed dniem wejścia

w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, członka korpusu służby cywilnej,

który jest zatrudniony w tym samym urzędzie, w którym zajmuje w dniu wejścia w życie

ustawy wysokie stanowisko państwowe, stające się wyższym stanowiskiem w służbie cywilnej

na podstawie niniejszej ustawy, przenosi się - za jego zgodą - na wyższe stanowisko

w służbie cywilnej odpowiadające zajmowanemu wysokiemu stanowisku państwowemu.

2.

Przeniesienia członka korpusu służby cywilnej, o którym mowa w ust. 1, dokonuje

1)

Szef Służby Cywilnej z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów - na stanowisko dyrektora

generalnego urzędu;

2)

dyrektor generalny urzędu - na stanowisko wymienione w art. 52 pkt 2;

3)

Główny Lekarz Weterynarii - na stanowiska wymienione w art. 52 pkt 3;

4)

Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

- na stanowiska kierujących komórkami organizacyjnymi w tym urzędzie i ich zastępców.

3.

W dniu poprzedzającym dzień przeniesienia członka korpusu służby cywilnej, o którym

mowa w ust. 1, stosunek pracy na podstawie powołania na wysokim stanowisku państwowym

wygasa, a urlop bezpłatny udzielony na czas powołania na to stanowisko ulega zakończeniu.

4.

W razie niewyrażenia przez członka korpusu służby cywilnej zgody na przeniesienie,

o którym mowa w ust. 1, z upływem 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, stosunek

pracy na podstawie powołania na wysokim stanowisku państwowym wygasa, a urlop bezpłatny

udzielony na czas powołania na to stanowisko ulega zakończeniu. Po zakończeniu urlopu

bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu służby cywilnej stanowisko

pracy, co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym przed

powołaniem na wysokie stanowisko państwowe oraz zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem

zawodowym.

1.

W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, członka korpusu służby cywilnej,

który jest zatrudniony w innym urzędzie niż urząd, w którym zajmuje w dniu wejścia

w życie ustawy wysokie stanowisko państwowe, stające się wyższym stanowiskiem w służbie

cywilnej na podstawie niniejszej ustawy, przenosi się - za jego zgodą - do tego urzędu

i wyznacza mu się wyższe stanowisko w służbie cywilnej odpowiadające zajmowanemu wysokiemu

stanowisku państwowemu.

2.

Przeniesienia i wyznaczenia stanowiska członkowi korpusu służby cywilnej, o którym

mowa w ust. 1, dokonuje

1)

Szef Służby Cywilnej z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów - na stanowisko dyrektora

generalnego urzędu;

2)

dyrektor generalny urzędu, w którym członek korpusu służby cywilnej ma być zatrudniony

- na stanowisko wymienione w art. 52 pkt 2;

3)

Główny Lekarz Weterynarii - na stanowiska wymienione w art. 52 pkt 3;

4)

Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

- na stanowiska kierujących komórkami organizacyjnymi w Urzędzie Rejestracji Produktów

Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych oraz ich zastępców.

3.

W dniu poprzedzającym dzień przeniesienia członka korpusu służby cywilnej, o którym

mowa w ust. 1, stosunek pracy na podstawie powołania na wysokim stanowisku państwowym

wygasa, a urlop bezpłatny udzielony na czas powołania na to stanowisko ulega zakończeniu.

Przepis art. 75, stosuje się odpowiednio.

4.

W razie niewyrażenia przez członka korpusu służby cywilnej zgody na przeniesienie,

o którym mowa w ust. 1, z upływem 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy stosunek pracy

na podstawie powołania na wysokim stanowisku państwowym wygasa, a urlop bezpłatny

udzielony na czas powołania na to stanowisko ulega zakończeniu. Po zakończeniu urlopu

bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu służby cywilnej stanowisko

pracy, co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym przed

powołaniem na wysokie stanowisko państwowe oraz zgodne z jego kwalifikacjami i przygotowaniem

zawodowym.

1.

W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, osoba niebędąca członkiem korpusu

służby cywilnej, zajmująca w dniu wejścia w życie ustawy wysokie stanowisko państwowe,

stające się wyższym stanowiskiem w służbie cywilnej na podstawie niniejszej ustawy,

otrzymuje propozycję zatrudnienia na odpowiadającym temu stanowisku wyższym stanowisku

w służbie cywilnej, a w przypadku jej nieprzyjęcia - na innym stanowisku w tym samym

urzędzie, zgodnym z jej kwalifikacjami i przygotowaniem zawodowym.

2.

Propozycję zatrudnienia w służbie cywilnej osoby, o której mowa w ust. 1, przedstawia

1)

Szef Służby Cywilnej z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów - osobie zajmującej stanowisko

wymienione w art. 52 pkt 1;

2)

dyrektor generalny urzędu - osobie zajmującej stanowisko wymienione w art. 52 pkt

2;

3)

Główny Lekarz Weterynarii - osobie zajmującej stanowisko wymienione w art. 52 pkt

3;

4)

Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

- osobie zajmującej stanowisko kierującego albo zastępcy kierującego komórką organizacyjną

w tym urzędzie.

3.

W razie przyjęcia propozycji, o których mowa w ust. 1, stosunek pracy na podstawie

powołania przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony,

z zastrzeżeniem art. 35 ust. 7.

4.

W razie nieprzyjęcia propozycji, o których mowa w ust. 1, stosunek pracy na podstawie

powołania wygasa z upływem 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

W okresie roku od dnia wejścia w życie ustawy przeprowadza się nabór w rozumieniu

art. 56 na stanowiska dyrektorów generalnych urzędów, o których mowa w art. 52 pkt

1, stanowiska kierujących departamentami lub komórkami równorzędnymi, o których mowa

w art. 52 pkt 2, stanowiska wojewódzkich lekarzy weterynarii, o których mowa w art.

52 pkt 3 oraz stanowiska kierujących komórkami organizacyjnymi w Urzędzie Rejestracji

Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, jeżeli stanowiska

te są zajmowane przez osoby, do których miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy uchylanej

w art. 214, przeniesione na te stanowiska na podstawie art. 193 ust. 1 lub art. 194

ust. 1 albo zatrudnione na tych stanowiskach na podstawie art. 195 ust. 1, niespełniające

warunków wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-4 ustawy uchylanej w art. 214.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą zajmować dotychczasowe stanowiska do dnia obsadzania

tych stanowisk w wyniku przeprowadzonego naboru, nie dłużej jednak niż przez rok od

dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Osobę, o której mowa w ust. 1, przenosi się na inne stanowisko urzędnicze z dniem

obsadzenia jej dotychczasowego stanowiska w wyniku przeprowadzonego naboru, albo potwierdza

się ponowne objęcie przez nią jej dotychczasowego stanowiska, jeżeli została ona wybrana

spośród osób wyłonionych w drodze naboru na to stanowisko. Do przeniesienia na inne

stanowisko urzędnicze stosuje się odpowiednio art. 61 niniejszej ustawy.

1.

W terminie 30 dni od dnia wejścia ustawy w życie osobę zatrudnioną w placówce zagranicznej

na wysokim stanowisku państwowym, o którym mowa w art. 4 pkt 11 ustawy uchylanej w

art. 214, przenosi się na odpowiadające temu stanowisku kierownicze stanowisko w placówce

zagranicznej.

2.

Z zastrzeżeniem ust. 3, z dniem przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, stosunek pracy

na podstawie powołania przekształca się odpowiednio w

1)

stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, jeżeli przed powołaniem

na wysokie stanowisko państwowe, o którym mowa w art. 4 pkt 11 ustawy uchylanej w

art. 214, osoba była zatrudniona na podstawie umowy o pracę na stanowisku w służbie

cywilnej w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych;

2)

stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas określony - do dnia odwołania z

placówki zagranicznej, jeżeli przed powołaniem na wysokie stanowisko państwowe, o

którym mowa w art. 4 pkt 11 ustawy uchylanej w art. 214, osoba nie była zatrudniona

na stanowisku w służbie cywilnej w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw

zagranicznych;

3)

stosunek pracy na podstawie mianowania, jeżeli przed powołaniem na wysokie stanowisko

państwowe, o którym mowa w art. 4 pkt 11 ustawy uchylanej w art. 214, osoba była zatrudniona

na podstawie mianowania na stanowisku w służbie cywilnej w urzędzie obsługującym ministra

właściwego do spraw zagranicznych.

3.

Stosunek pracy na podstawie powołania

1)

osób, które przed powołaniem na wysokie stanowisko państwowe, o którym mowa w art.

4 pkt 11 ustawy uchylanej w art. 214, były zatrudnione na podstawie powołania przez

dyrektora generalnego służby zagranicznej dokonanego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej,

2)

osób, które zostały powołane na stanowisko kierownika przedstawicielstwa dyplomatycznego

na podstawie przepisów ustawy uchylanej w art. 214, a przed powołaniem na to stanowisko

nie były zatrudnione w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych

- pozostaje w mocy, przy czym stosuje się do niego przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej.

Urzędnikowi służby cywilnej przeniesionemu na podstawie art. 193 ust. 1 albo art.

194 ust. 1, a także urzędnikowi służby cywilnej, któremu wyznaczono stanowisko pracy

na podstawie art. 193 ust. 4 albo art. 194 ust. 4 przyznaje się kolejny stopień służbowy,

jeżeli jego bezpośredni przełożony sporządził umotywowany wniosek o jego przyznanie.

1.

Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy

stanowisko

1)

kierownika centralnego urzędu administracji rządowej i jego zastępcy,

2)

prezesa agencji państwowej i jego zastępcy,

3)

prezesa zarządu państwowego funduszu celowego i jego zastępcy,

4)

Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i jego zastępcy,

5)

kierownika państwowej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa

Rady Ministrów lub właściwego ministra i jego zastępcy

- objęte przepisami ustawy uchylanej w art. 214, nie ulega zmianie.

2.

Członek korpusu służby cywilnej zajmujący w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko,

o którym mowa w ust. 1, może korzystać z urlopu bezpłatnego udzielonego na czas powołania

na to stanowisko, do dnia ustania stosunku pracy na tym stanowisku. Po zakończeniu

urlopu bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu służby cywilnej

stanowisko pracy, co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym

przed powołaniem na wysokie stanowisko państwowe oraz zgodne z jego kwalifikacjami

i przygotowaniem zawodowym.

1.

Stosunek pracy osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko dyrektora

departamentu (kierownika komórki równorzędnej) w państwowej jednostce organizacyjnej

podległej lub nadzorowanej przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra oraz

jego zastępcy, objęte przepisami ustawy uchylanej w art. 214, przekształca się z dniem

wejścia w życie ustawy w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony,

chyba że odrębne przepisy przewidują nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osoby pełniącej w dniu wejścia w życie ustawy funkcję

dyrektora departamentu (kierownika komórki równorzędnej) oraz jego zastępcy, objętej

przepisami ustawy uchylanej w art. 214, mianowanej na podstawie odrębnych przepisów.

3.

Członek korpusu służby cywilnej zajmujący w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko,

o którym mowa w ust. 1, może korzystać z urlopu bezpłatnego udzielonego na czas powołania

na to stanowisko, do dnia ustania stosunku pracy na tym stanowisku. Po zakończeniu

urlopu bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu służby cywilnej

stanowisko pracy, co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym

przed powołaniem na wysokie stanowisko państwowe oraz zgodne z jego kwalifikacjami

i przygotowaniem zawodowym.

Członkowi korpusu służby cywilnej, o którym mowa w art. 193 ust. 4, art. 194 ust.

4, oraz osobie, o której mowa w art. 195 ust. 3, przysługuje prawo do wynagrodzenia

w dotychczasowej wysokości, jeżeli byłoby ono wyższe od przysługującego na nowym stanowisku,

przez okres

1)

jednego miesiąca - jeżeli na stanowisku, zajmowanym w dniu wejścia w życie ustawy,

byli zatrudnieni nie dłużej niż 3 miesiące;

2)

dwóch miesięcy - jeżeli na stanowisku, zajmowanym w dniu wejścia w życie ustawy, byli

zatrudnieni dłużej niż 3 miesiące i nie dłużej niż 12 miesięcy;

3)

trzech miesięcy - jeżeli na stanowisku, zajmowanym w dniu wejścia w życie ustawy,

byli zatrudnieni dłużej niż 12 miesięcy.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

W okresie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy, przy przeprowadzaniu naboru na wyższe

stanowiska w służbie cywilnej, do osób, o których mowa w art. 202, nie stosuje się

warunków określonych w art. 53 pkt 4 i 5.

1.

W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, na stanowisko, o którym mowa

w art. 54 ust. 2, może być przeniesiony pracownik służby cywilnej, któremu bezpośredni

przełożony wydał pozytywną opinię dotyczącą jego dotychczasowej pracy wykonywanej

w okresie co najmniej 6 miesięcy poprzedzających przeniesienie.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do urzędnika służby cywilnej, któremu nie sporządzono

oceny okresowej na podstawie przepisów dotychczasowych w okresie 24 miesięcy poprzedzających

przeniesienie.

1.

Do dnia 31 grudnia 2009 r. wynagrodzenie miesięczne członka korpusu służby cywilnej

zatrudnionego na wyższym stanowisku w służbie cywilnej składa się z wynagrodzenia

zasadniczego, dodatku funkcyjnego i dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

2.

Do ustalania wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego osób, o których mowa

w ust. 1, stosuje się przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy

uchylanej w art. 214.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób zajmujących stanowiska kierownicze w służbie

zagranicznej.

1.

Do dnia 31 grudnia 2009 r. wynagrodzenie osoby zatrudnionej na stanowisku kierownika

państwowej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa Rady

Ministrów lub właściwego ministra oraz jego zastępcy, a także dyrektora departamentu

(kierownika komórki równorzędnej) w państwowej jednostce organizacyjnej podległej

lub nadzorowanej przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra oraz jego zastępcy

składa się z wynagrodzenia zasadniczego, dodatku funkcyjnego i dodatku za wieloletnią

pracę.

2.

Do dnia 31 grudnia 2009 r. do osoby, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 91, art. 93 ust. 1 oraz art. 94 i 95.

3.

Do ustalania wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego osoby, o której mowa

w ust. 1, stosuje się przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy

uchylanej w art. 214.

4.

Do ustalania dodatku za wieloletnią pracę osoby, o której mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 90 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 99.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się, jeżeli warunki wynagradzania za pracę i przyznawania

innych świadczeń związanych z pracą osób wymienionych w ust. 1 określają odrębne przepisy.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy uchylanej w art. 214

oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 69 ustawy uchylanej w art. 215 zachowują

moc do dnia 31 grudnia 2009 r.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 26, art. 52 ust. 5, art. 54 ust. 2, art.

65 ust. 4, art. 67 ust. 3, art. 70, art. 77 ust. 3, art. 79, art. 87 i art. 96 ustawy

uchylanej w art. 215 zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 47, art. 82, art. 84 ust. 2, art. 95 ust. 5, art. 97 ust.

3, art. 101, art. 110 ust. 3, art. 112, art. 120 i art. 130 niniejszej ustawy.

Znosi się Radę Służby Publicznej, powołaną na podstawie przepisów ustawy uchylanej

w art. 214.

Z dniem wejścia w życie ustawy

1)

stosunek pracy osoby powołanej na stanowisko Sekretarza Rady Ministrów wygasa;

2)

osoba zajmująca stanowisko Sekretarza Rady Ministrów obejmuje funkcję Sekretarza Rady

Ministrów.

1.

Do pierwszego składu Rady Służby Cywilnej Prezes Rady Ministrów powołuje 4 członków

Rady, o których mowa w art. 20 ust. 2 - na 3 lata, a pozostałych 4 członków - na 6

lat.

2.

Do pierwszego składu Rady Służby Cywilnej Prezes Rady Ministrów powołuje członków

Rady, o których mowa w art. 20 ust. 3, na okres pozostały do czasu zakończenia kadencji

Sejmu wybranego w dniu 21 października 2007 r.

Do czasu powołania Szefa Służby Cywilnej, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące od

dnia wejścia w życie ustawy, zadania Szefa Służby Cywilnej wykonuje Szef Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów.

1.

Komisje dyscyplinarne utworzone przed dniem wejścia w życie ustawy ulegają likwidacji

z upływem 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, z wyjątkiem Wyższej Komisji Dyscyplinarnej

Służby Cywilnej, która działa do końca kadencji.

2.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, sprawy wszczęte i niezakończone prowadzą

komisje dyscyplinarne właściwe dla urzędów, w których byli zatrudnieni obwinieni w

dniu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się

art. 113 ust. 5, chyba że przepisy dotychczasowe są korzystniejsze dla obwinionego.

2.

Do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe

przepisy o zatarciu kary i zniszczeniu odpisu orzeczenia.

Traci moc ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych

(Dz. U. poz. 1217, z późn. zm..

Traci moc ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. poz. 1218, z późn. zm., z wyjątkiem art. 6 ust. 1, art. 19-22, art. 24 i art. 26-28, które tracą moc z dniem

31 grudnia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia