Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 8 marca 2024 r. w sprawie weryfikacji dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z uwzględnieniem niepewności pomiarowej

Rozporządzenie określa

1)

sposób dokonywania oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji

określonych w pozwoleniu zintegrowanym dokonywanej na podstawie wyników ciągłych pomiarów,

o których mowa w art. 204a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „ustawą”;

2)

maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru;

3)

sposób uwzględniania niepewności pomiarowych podczas dokonywania oceny dotrzymywania

wielkości dopuszczalnej emisji;

4)

sposób rozliczania przekroczeń wielkości dopuszczalnej emisji.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

średniej długookresowej - rozumie się przez to średnią dobową lub dłuższą, dostosowaną

do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;

2)

średniej krótkookresowej - rozumie się przez to średnią jednogodzinową lub krótszą,

dostosowaną do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;

3)

ważnej średniej krótkookresowej - rozumie się przez to średnią krótkookresową uzyskaną

w wyniku

a)

ciągłych pomiarów w okresie bez konserwacji lub awarii systemu do pomiarów ciągłych

oraz z wyłączeniem okresów testów funkcjonalności QAL2, AST i QAL3 normy PN-EN 14181,

b)

pomiarów przeprowadzonych z niepewnością pomiarową nie większą niż maksymalne wartości

niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określone w załączniku do rozporządzenia;

4)

zatwierdzonej średniej krótkookresowej - rozumie się przez to ważną średnią krótkookresową

pomniejszoną o niepewność pomiarową.

Maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określa

załącznik do rozporządzenia.

1.

Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana na podstawie wyników

ciągłych pomiarów wielkości emisji w oparciu o zatwierdzone średnie krótkookresowe

lub średnie długookresowe.

2.

Średnie długookresowe oblicza się na podstawie zatwierdzonych średnich krótkookresowych.

3.

Zatwierdzoną średnią krótkookresową oblicza się, odejmując od ważnej średniej krótkookresowej

niepewność pomiarową

1)

obliczoną z wykorzystaniem wartości odchylenia standardowego, wyznaczoną w procedurze

spełniającej co najmniej wymagania QAL2 normy PN-EN 14181 albo

2)

stanowiącą określony w załączniku do rozporządzenia procent ważnej średniej krótkookresowej

- w zależności od tego, która z tych wartości jest mniejsza.

4.

Dla instalacji, dla których zastosowano odstępstwo, o którym mowa w art. 204 ust.

2 ustawy, wartość odejmowana zgodnie z ust. 3 od ważnej średniej krótkookresowej nie

przekracza maksymalnej wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru

określonej w załączniku do rozporządzenia, obliczonej w stosunku do wielkości dopuszczalnej

emisji, która miałaby zastosowanie do instalacji w przypadku nieudzielenia odstępstwa.

1.

Niepewność pomiarowa wyznaczana w procedurze spełniającej co najmniej wymagania QAL2

normy PN-EN 14181 odzwierciedla faktyczną niepewność rozszerzoną wyników ciągłych

pomiarów uzyskiwanych za pośrednictwem danego systemu do pomiarów ciągłych zainstalowanego

na konkretnym obiekcie w odniesieniu do mierzonej substancji.

2.

W przypadku systemów spełniających wymagania, o których mowa w ust. 1 oraz w § 4 ust.

3 i 4, a także w przypadku gdy ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji

jest dokonywana w sposób, o którym mowa w § 4 ust. 1 i 2, niepewność pomiarową uwzględnia

się przy ocenie dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji określonych

w pozwoleniu zintegrowanym.

1.

Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana w oparciu o zatwierdzone

stężenie lub strumień masy gazów odlotowych obliczony na podstawie zatwierdzonego

stężenia i sumy przepływów gazów odlotowych w danym czasie, zgodnie z jednostkami

i okresami uśredniania, w których wyrażono wielkość dopuszczalnej emisji.

2.

Przy dokonywaniu oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji danej substancji

nie uwzględnia się okresów pracy z niesprawnymi urządzeniami ochronnymi ograniczającymi

emisję tej substancji do powietrza, zwanych dalej „zakłóceniami”, które łącznie nie

mogą przekroczyć

1)

60 godzin w roku kalendarzowym, licząc od początku roku - w przypadku instalacji spalania

odpadów oraz instalacji współspalania odpadów;

2)

120 godzin w ciągu każdego okresu dwunastomiesięcznego - w przypadku instalacji innych

niż wskazane w pkt 1.

3.

W przypadku źródeł spalania paliw objętych przepisami wydanymi na podstawie art. 146

ust. 3 ustawy okresy pracy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą wynosić do 300 godzin,

jeżeli jest to uzasadnione nadrzędną koniecznością utrzymania dostaw energii lub koniecznością

zastąpienia źródła, w którym nastąpiło zakłócenie, przez inne źródło, którego użytkowanie

spowodowałoby ogólny wzrost wielkości emisji substancji.

4.

Prowadzący instalację przekazuje informację o zakłóceniach wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska nie później niż w ciągu

1)

24 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń - w przypadku instalacji spalania odpadów

oraz instalacji współspalania odpadów;

2)

48 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń - w przypadku instalacji innych niż

wskazane w pkt 1.

1.

Przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji są rozliczane dla każdego okresu uśredniania

określonego w pozwoleniu zintegrowanym.

2.

Wielkość przekroczenia jest obliczana w jednostkach masy danej substancji wprowadzonej

do powietrza w jednostce czasu odpowiadającej okresowi uśredniania, z uwzględnieniem

1)

sumarycznego przepływu gazów odlotowych wprowadzanych do powietrza w uśrednianym okresie

oraz

2)

ważnego średniego stężenia gazów odlotowych w uśrednianym okresie.

3.

W przypadku stwierdzenia przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji w wyniku oceny

dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji wielkość przekroczenia jest obliczana

jako różnica między tą wielkością a wynikiem pomiaru stanowiącym ważną średnią krótkookresową

lub średnią długookresową niepomniejszoną o niepewność pomiarową.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.