Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lutego 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku od towarów i usług

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

2.

Podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o

1)

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem

art. 2a;

2)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej,

a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii

Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz.

UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.

3)

terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich

Unii Europejskiej, z tym że na potrzeby stosowania tej ustawy

a)

Księstwo Monako traktuje się jako terytorium Republiki Francuskiej, suwerenne strefy

Akrotiri i Dhekelia traktuje się jako terytorium Republiki Cypru,

b)

następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich traktuje się jako wyłączone

z terytorium Unii Europejskiej

-

wyspę Helgoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,

-

Ceutę, Melillę, Wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,

-

Livigno, Campione d’Italia, włoską część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,

-

francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej - z Republiki Francuskiej,

-

Górę Athos - z Republiki Greckiej,

-

Wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii,

-

(uchylone)

c)

(uchylona)

d)

Irlandię Północną traktuje się jako terytorium Unii Europejskiej w zakresie określonym

w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego

Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej

Wspólnoty Energii Atomowej;

4)

terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące

w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

5)

terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące

w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3;

5a)

(uchylony)

6)

towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie

energii;

7)

imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego

na terytorium Unii Europejskiej;

8)

eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych

z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez

a)

dostawcę lub na jego rzecz, lub

b)

nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów

wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych

oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do

celów prywatnych

- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy

organ celny określony w przepisach celnych;

9)

imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których

podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4;

10)

nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób

lub towarów

a)

pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów

sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż

6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż

6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w

którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego

lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia

do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli

nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał

on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się

dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w

którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

b)

jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej

niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło

nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83

ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień,

w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym

została po raz pierwszy użyta dla celów demonstracyjnych przez producenta,

c)

statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1550 kilogramów, jeżeli

były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do

użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego,

o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego

uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub

dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta;

11)

podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany

na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego

tą ustawą;

12)

obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego

zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale

11;

13)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

14)

pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy

lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli

lub ich części, po ich

a)

wybudowaniu lub

b)

ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej;

14a)

wytworzeniu nieruchomości - rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub

ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym;

15)

działalności rolniczej - rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym

również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych,

grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt,

ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego

oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach

i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „ in vitro ”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i

chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów

i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem

rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna

okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10

00), a także świadczenie usług rolniczych;

16)

gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów

o podatku rolnym;

17)

gospodarstwie leśnym - rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez podatnika,

na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym;

18)

gospodarstwie rybackim - rozumie się przez to prowadzenie działalności w zakresie

chowu i hodowli ryb oraz innych organizmów żyjących w wodzie;

19)

rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów

rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku

na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych

przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

20)

produktach rolnych - rozumie się przez to towary pochodzące z własnej działalności

rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary, o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.;

21)

usługach rolniczych - rozumie się przez to

a)

usługi związane z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, z wyłączeniem usług weterynaryjnych

(PKWiU ex 01.6), z wyłączeniem usług podkuwania koni i prowadzenia schronisk dla zwierząt

gospodarskich (PKWiU ex 01.62.10.0),

b)

usługi związane z leśnictwem (PKWiU ex 02.40.10), z wyłączeniem patrolowania lasów

wykonywanego na zlecenie przez jednostki inne niż leśne (PKWiU ex 02.40.10.3),

c)

usługi wspomagające rybactwo (PKWiU ex 03.00.7), z wyłączeniem usług związanych z

rybołówstwem morskim (PKWiU 03.00.71.0),

d)

wynajem i dzierżawę maszyn i urządzeń rolniczych, bez obsługi (PKWiU 77.31.10.0);

22)

sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług

na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

22a)

wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość - rozumie się przez to dostawę

towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy,

gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki

lub transportu towarów do nabywcy, który jest

a)

podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b)

podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art.

9, lub

c)

podmiotem niebędącym podatnikiem

- pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami,

o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

22b)

sprzedaży na odległość towarów importowanych - rozumie się przez to dostawę towarów

wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy

dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa

trzeciego do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego, który jest

a)

podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b)

podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art.

9, lub

c)

podmiotem niebędącym podatnikiem

- pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami,

o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

23)

(uchylony)

24)

(uchylony)

25)

małym podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług

a)

u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku

podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro,

b)

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą

lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu - jeżeli

kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku)

nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej

równowartości 45 000 euro

- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu

euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października

poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;

25a)

usługach telekomunikacyjnych - rozumie się przez to usługi dotyczące transmisji, emisji

i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji

drogą kablową, radiową, optyczną lub za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych,

w tym związane z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania

takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych

sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.

ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu

podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”;

25b)

usługach nadawczych - rozumie się przez to usługi nadawcze, o których mowa w art.

6b rozporządzenia 282/2011;

26)

usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną,

o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011;

26a)

systemie gazowym - rozumie się przez to system gazowy znajdujący się na terytorium

Unii Europejskiej lub jakąkolwiek sieć połączoną z takim systemem;

27)

wyrobach akcyzowych - rozumie się przez to wyroby akcyzowe w rozumieniu przepisów

o podatku akcyzowym, z wyłączeniem gazu dostarczanego w systemie gazowym;

27a)

systemie elektroenergetycznym - rozumie się przez to system elektroenergetyczny w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, z późn. zm.;

27b)

wartości rynkowej - rozumie się przez to całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w

danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie

sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług,

musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy

na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów

lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się

a)

w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów

podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie

dostawy,

b)

w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika

na wykonanie tych usług;

27ba)

wartości rzeczywistej - rozumie się przez to wartość rzeczywistą, o której mowa w

art. 1 pkt 48 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.)

27c)

(uchylony)

27d)

(uchylony)

27e)

zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo

wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,

w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące

te zadania;

27f)

(uchylony)

27g)

czasopismach regionalnych lub lokalnych - rozumie się przez to wydawnictwa periodyczne

(ex CN 4902 i ex CN 4911) o tematyce regionalnej lub lokalnej, także przeznaczone

dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu

w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia

nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie

w wersji drukowanej nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem

a)

periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o

aktualnych wydarzeniach krajowych lub zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego

kręgu czytelników,

b)

publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące

do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo

ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne

osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,

c)

wydawnictw, które zawierają głównie kompletne powieść, opowiadanie lub inne dzieło

w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub

nie,

d)

publikacji, w których więcej niż 20 % powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki,

kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,

e)

publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady oraz informacje

o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,

f)

czasopism w wersji drukowanej, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu;

28)

Ordynacji podatkowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760);

29)

(uchylony)

30)

ex - rozumie się przez to zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio

w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym

grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej;

31

fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej

zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

31

fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej

zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

32

fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną

i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

32

fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną

i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

32a)

fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego

Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie;

33)

terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie

z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu

- zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa

w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

34)

pojazdach samochodowych - rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów

o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony;

35)

podmiocie prowadzącym skład podatkowy - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723);

36)

zarejestrowanym odbiorcy - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;

37)

rachunku VAT - rozumie się przez to rachunek VAT, o którym mowa w

a)

art. 62a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2488),

b)

art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1278, 1394, 1407, 1723 i 1843);

38)

ustawie o zarządzie sukcesyjnym - rozumie się przez to ustawę z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej

i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw

(Dz. U. z 2021 r. poz. 170);

39)

przedsiębiorstwie w spadku - rozumie się przez to przedsiębiorstwo w spadku w rozumieniu

ustawy o zarządzie sukcesyjnym;

40)

zarządzie sukcesyjnym - rozumie się przez to zarząd sukcesyjny, o którym mowa w ustawie

o zarządzie sukcesyjnym;

41)

bonie - rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia

jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług,

w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają

zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane

w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania

tego instrumentu;

42)

emisji bonu ‒ rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu;

43)

bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce

dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku,

podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych

towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu;

44)

bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia;

45)

transferze bonu ‒ rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu

po jego emisji;

46)

systemie TAX FREE - rozumie się przez to system teleinformatyczny na Platformie Usług

Elektronicznych Skarbowo-Celnych służący do obsługi dokumentów elektronicznych będących

podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym, w szczególności do wystawiania i obiegu

dokumentów, oraz prowadzenia ewidencji;

47)

grupie VAT - rozumie się przez to grupę podmiotów powiązanych finansowo, ekonomicznie

i organizacyjnie, zarejestrowaną jako podatnik podatku;

48)

przedstawicielu grupy VAT - rozumie się przez to podmiot reprezentujący grupę VAT

w zakresie obowiązków tej grupy;

49

opakowaniu wielokrotnego użytku - rozumie się przez to opakowanie, o którym mowa w

poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1658 i 1852), objęte systemem kaucyjnym w rozumieniu art. 8 pkt 13a tej ustawy;

50

wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to podatnika

będącego podmiotem, o którym mowa w art. 8 pkt 21a lub 21b ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi, uczestniczącego w systemie kaucyjnym w rozumieniu art. 8 pkt 13a tej ustawy;

51

odpadzie opakowaniowym - rozumie się przez to odpad opakowaniowy w rozumieniu art. 8 pkt 8 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi powstały z opakowania wielokrotnego użytku i zwracany w ramach systemu kaucyjnego

w rozumieniu art. 8 pkt 13a tej ustawy.

1.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem członkowskim lub

państwem trzecim w sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych

odcinków dróg, za terytorium kraju uznaje się most lub wspólny odcinek drogi oraz

miejsce ich budowy, położone poza terytorium kraju, za które, zgodnie z umową, jest

odpowiedzialna Rzeczpospolita Polska, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została wydana

decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego

systemu podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”.

2.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem członkowskim w

sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg,

za terytorium tego państwa członkowskiego uznaje się most lub wspólny odcinek drogi

oraz miejsce ich budowy, położone na terytorium kraju, za które, zgodnie z umową,

jest odpowiedzialne to państwo członkowskie, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została

wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od

art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

3.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem trzecim w sprawie

budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg, za terytorium

tego państwa trzeciego uznaje się most lub wspólny odcinek drogi oraz miejsce ich

budowy, położone na terytorium kraju, za które, zgodnie z umową, jest odpowiedzialne

to państwo trzecie, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została wydana decyzja Rady

upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

W przypadku

1)

(uchylony)

2)

podatników

a)

nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju,

b)

o których mowa w art. 109b,

c)

korzystających z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach

6a, 7 i 9,

d)

działających w charakterze pośredników na rzecz podatników korzystających z procedury

szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9

- właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście,

zwany dalej „naczelnikiem drugiego urzędu skarbowego”;

3)

podatników

a)

o których mowa w art. 130a pkt 2 i art. 138b ust. 1, oraz podmiotów zagranicznych,

o których mowa w art. 131 pkt 2, zidentyfikowanych na potrzeby procedur szczególnych,

o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim

konsumpcji, o którym mowa w art. 130a pkt 2a, art. 131 pkt 3a i art. 138a pkt 4, jest

Rzeczpospolita Polska,

b)

działających w charakterze pośredników na rzecz podatników korzystających z procedury

szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, dla których państwem członkowskim

konsumpcji, o którym mowa w art. 130a pkt 2a, art. 131 pkt 3a i art. 138a pkt 4, jest

Rzeczpospolita Polska

- właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego.

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1a i art. 17 ust. 1i, właściwym

organem podatkowym jest organ podatkowy, który był właściwy dla zmarłego podatnika

w dniu jego śmierci.

7.

W przypadku grupy VAT właściwym organem podatkowym jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy dla przedstawiciela grupy VAT.

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania

do podatku od towarów i usług.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają

1)

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)

eksport towarów;

3)

import towarów na terytorium kraju;

4)

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

2.

Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały

wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

3.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art.

14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku wystąpienia nadużycia prawa dokonane czynności, o których mowa w ust.

1, wywołują jedynie takie skutki podatkowe, jakie miałyby miejsce w przypadku odtworzenia

sytuacji, która istniałaby w braku czynności stanowiących nadużycie prawa.

5.

Przez nadużycie prawa rozumie się dokonanie czynności, o których mowa w ust. 1, w

ramach transakcji, która pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach

ustawy, miała zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie

byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

6.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem trzecim w sprawie

budowy lub utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg opodatkowaniu

nie podlega import towarów wykorzystywanych do budowy lub utrzymania mostów transgranicznych

lub wspólnych odcinków dróg z tego państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli w

odniesieniu do tej umowy została wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków

stanowiących odstępstwo od art. 2 ust. 1 lit. d dyrektywy 2006/112/WE.

Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione

w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem

Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej

oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn.

zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.)

lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane

według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów

o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy

wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury

scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

2)

czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

3)

(uchylony)

1.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie

prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również

1)

przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za

odszkodowanie;

2)

wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym

charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej

płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych

tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)

wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również

wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)

wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant

zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)

ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego

lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,

a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności

lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka

spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)

oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)

zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

2.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie

nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności

1)

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w

tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni

i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)

wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia

tych towarów lub ich części składowych.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek,

jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

4.

Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane

przez podatnika jednej osobie towary

1)

o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku),

jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2)

których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa

cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia,

określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz

towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru

w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika

1)

ma na celu promocję tego towaru oraz

2)

nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru,

chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego

towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

8.

(uchylony)

9.

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku

dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu

tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

1.

W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego

jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego dalej „interfejsem

elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości

rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości

150 euro, uznaje się, że podatnik ten samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.

2.

W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, dokonanie

na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności

gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium

Unii Europejskiej

1)

wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub

2)

dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem

- uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary

i dokonał ich dostawy.

3.

Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu

art. 5b rozporządzenia 282/2011.

1.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie

na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości

prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również

1)

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w

jakiej dokonano czynności prawnej;

2)

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności

lub sytuacji;

3)

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego

w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

2.

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również

1)

użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność

gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego

pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków

spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków

stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu

lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2)

nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym

byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i

ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza

podatnika.

2a.

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,

bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył

te usługi.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

Przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych

do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało,

w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1, z tytułu

1)

nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub

2)

nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu

nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 5, za nabycie towarów uznaje się

również przyjęcie ich w używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub

innej umowy o podobnym charakterze.

1.

Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym

imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

2.

Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon

jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie

lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której

wynagrodzenie stanowił bon.

3.

Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu

innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub świadczenie

usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu którego działa

podatnik.

4.

W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który działając

we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się, że ten dostawca

lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub świadczenia usług, których

ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował ten bon.

1.

Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za

bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie

lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu

podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

2.

W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż podatnik

dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z ust. 1, opodatkowaniu

podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi, które można zidentyfikować,

takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego bonu.

1.

Dostawa towarów i świadczenie usług dokonane przez członka grupy VAT na rzecz innego

członka tej samej grupy VAT nie podlegają opodatkowaniu.

2.

Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez członka grupy VAT na rzecz podmiotu

spoza tej grupy VAT uważa się za dokonane przez tę grupę VAT.

3.

Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz członka grupy VAT przez podmiot

spoza tej grupy VAT uważa się za dokonane na rzecz tej grupy VAT.

4.

Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem grupy

VAT na rzecz

1)

podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten oddział,

2)

innego oddziału podatnika, o którym mowa w pkt 1, położonego poza terytorium kraju

- uważa się za dokonane przez grupę VAT na rzecz podmiotu, który do niej nie należy.

5.

Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz oddziału będącego członkiem

grupy VAT przez

1)

podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten oddział,

2)

inny oddział podatnika, o którym mowa w pkt 1, położony poza terytorium kraju

- uważa się za dokonane na rzecz grupy VAT przez podmiot spoza tej grupy.

6.

Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz oddziału będącego członkiem

grupy VAT utworzonej w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, przez

podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju, który utworzył ten oddział,

uważa się za dokonane na rzecz tej grupy VAT.

7.

Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem grupy

VAT utworzonej w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, na rzecz podatnika

posiadającego siedzibę na terytorium kraju, który utworzył ten oddział, uważa się

za dokonane przez tę grupę VAT.

1.

Grupa VAT w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy uwzględnia kwotę nadwyżki

podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy

wynikającą z ostatniej deklaracji podatkowej złożonej przez jej członków jako podatników.

2.

Grupa VAT jest obowiązana złożyć deklarację podatkową za okres rozliczeniowy, w którym

utraciła status podatnika.

3.

Kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikająca z deklaracji, o której

mowa w ust. 2, podlega zwrotowi na rzecz przedstawiciela grupy VAT lub odliczeniu

w rozliczeniu za następny okres rozliczeniowy przedstawiciela grupy VAT. Przepisy

art. 87 stosuje się odpowiednio.

4.

Po utracie przez grupę VAT statusu podatnika przedstawiciel grupy VAT może dokonywać

korekt rozliczeń podatku za okresy rozliczeniowe, w których grupa VAT była podatnikiem.

W okresie posiadania statusu podatnika przez grupę VAT oraz po utracie przez tę grupę

VAT tego statusu członkowie grupy VAT odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania z

tytułu podatku.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie

się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej

dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż

terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego

dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że

1)

nabywcą towarów jest

a)

podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane

towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b)

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2)

dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy

1)

nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2)

dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku,

gdy

1)

dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust.

1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych

w tych przepisach;

2)

dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez

a)

rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,

b)

podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym

nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

przy nabyciu towarów i usług,

c)

podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust.

1 i 9,

d)

osoby prawne, które nie są podatnikami

- jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju

nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł;

3)

dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na

terytorium kraju

a)

nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika

podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła

albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, u którego sprzedaż

jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika podatku

od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem

przypadku, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki transportu, lub

b)

stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

4)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej

na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na

zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5, a nabywca posiada

dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach;

5)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji)

oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości

dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane

do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające

uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów,

pod warunkiem posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających nabycie

towarów na tych szczególnych zasadach.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50

000 zł.

3.

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia są

1)

nowe środki transportu;

2)

wyroby akcyzowe.

4.

Przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza się kwoty

podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego,

z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do wartości, o których mowa w

zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

o których mowa w ust. 3.

5.

W przypadku gdy u podmiotów, u których zgodnie z ust. 1 pkt 2 nie występuje wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów, zostaje przekroczona kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje

się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce od momentu przekroczenia tej

kwoty.

6.

Podatnicy oraz osoby prawne niebędące podatnikami, do których ma zastosowanie ust.

1 pkt 2, mogą wybrać opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez złożenie

naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia na piśmie o takim wyborze albo przez podanie

dokonującemu dostawy towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10.

7.

Wybór opodatkowania, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przez 2 kolejne lata, licząc

od dnia dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla którego dokonano takiego

wyboru.

8.

Podatnicy, o których mowa w ust. 6, mogą ponownie skorzystać z wyłączenia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

z opodatkowania przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują z opodatkowania, nie

wcześniej jednak niż po upływie terminu określonego w ust. 7.

9.

(uchylony)

Do faktur korygujących wystawionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy art. 29a i art. 86 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku

od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary

te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w

ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym

również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary

te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

2.

Za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust.

1 pkt 4, uznaje się również przemieszczenie towarów przez

1)

siły zbrojne Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego,

2)

siły zbrojne państw członkowskich biorących udział w działaniach obronnych prowadzonych

w celu realizacji działania Unii Europejskiej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa

i obrony

- z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,

do ich użytku lub do użytku towarzyszącego im personelu cywilnego, w przypadku gdy

towary nie zostały nabyte przez te siły zbrojne zgodnie z ogólnymi zasadami regulującymi

opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw członkowskich

dla sił zbrojnych odpowiednio Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego lub państwa

członkowskiego biorącego udział w działaniach obronnych prowadzonych w celu realizacji

działania Unii Europejskiej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, jeżeli

import tych towarów nie mógłby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 45 ust.

1 pkt 9.

Przepis art. 87 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do okresów rozliczeniowych przypadających począwszy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

1.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium kraju, jeżeli towary

te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów

na odległość;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części

transportu pasażerów, o której mowa w art. 22 ust. 5, z przeznaczeniem dokonania ich

dostawy przez tego podatnika lub na jego rzecz na pokładach tych pojazdów;

4)

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej eksportowi towarów dokonanej

przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane

na terytorium kraju;

5)

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej wewnątrzwspólnotowej dostawie

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika na terytorium

państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane na terytorium kraju;

6)

towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium kraju na rzecz tego podatnika

usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary

po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium państwa członkowskiego,

z którego zostały pierwotnie wywiezione;

7)

towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez

tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa

członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium kraju, nie dłużej

jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony

od cła;

9)

przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

2.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

(uchylony)

Do czynności, o których mowa w art. 106a ustawy zmienianej w art. 1, dokonanych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których termin wystawienia

faktury upływa po dniu 30 czerwca 2024 r. i dla których w tym terminie nie wystawiono

faktury, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie

się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust.

2-8.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest

1)

podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)

osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana

na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju;

3)

podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy

są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą

zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą

akcyzą;

4)

podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki

transportu.

3.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika,

o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez

niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli

mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

4.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w

art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika

dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów

na odległość;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu

pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej z przeznaczeniem dokonania

ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów;

4)

towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika;

5)

towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w

ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów następuje

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, do

którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

6)

towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie lub

wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z

powrotem przemieszczone na terytorium kraju;

7)

towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika posiadającego siedzibę działalności

gospodarczej na terytorium kraju, który przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono

te towary;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem

że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy

byłby zwolniony od cła;

9)

przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

5.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

6.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik,

o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie

art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującymi dostawy

towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe

środki transportu.

8.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy towarów, o których mowa

w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, oraz towarów opodatkowanych według zasad określonych

w art. 120 ust. 4 i 5.

1.

Przemieszczenia towarów w procedurze magazynu typu call-off stock nie uznaje się za

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1.

2.

Procedura magazynu typu call-off stock ma miejsce, jeżeli łącznie spełnione są następujące

warunki

1)

towary są wysyłane lub transportowane przez podatnika podatku od wartości dodanej

lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego

innego niż terytorium kraju na terytorium kraju w celu ich dostawy na późniejszym

etapie i po ich wprowadzeniu do magazynu w procedurze magazynu typu call-off stock

innemu podatnikowi, uprawnionemu do nabycia prawa do rozporządzania tymi towarami

jak właściciel, zgodnie z zawartym wcześniej porozumieniem między tymi podatnikami;

2)

podatnik podatku od wartości dodanej wysyłający lub transportujący towary nie ma siedziby

działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju;

3)

podatnik, któremu mają zostać dostarczone towary, jest zarejestrowany jako podatnik

VAT UE, a jego nazwa lub imię i nazwisko oraz numer identyfikacji podatkowej poprzedzony

kodem PL są znane podatnikowi podatku od wartości dodanej wysyłającemu lub transportującemu

towary w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

4)

podatnik podatku od wartości dodanej wysyłający lub transportujący towary rejestruje

przemieszczenie towarów w ewidencji, o której mowa w art. 54a ust. 1 rozporządzenia

282/2011, oraz podaje w informacji odpowiadającej informacji podsumowującej, o której

mowa w art. 100 ust. 1 pkt 5, numer identyfikacji podatkowej, o którym mowa w pkt

3.

Jeżeli warunki określone w art. 13a ust. 2 są spełnione, wewnątrzwspólnotowe nabycie

towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1, uznaje się za dokonane przez podatnika, o

którym mowa w art. 13a ust. 2 pkt 3, na terytorium kraju w momencie przeniesienia

na niego prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile przeniesienie to nastąpi

w terminie 12 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów do magazynu w procedurze magazynu

typu call-off stock.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13b, podatnik, o którym mowa w art. 13a ust.

2 pkt 3, zostaje zastąpiony przez innego podatnika, uznaje się, że w okresie zastąpienia

nie miało miejsca wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust.

1, pod warunkiem że

1)

podatnik zastępujący jest uprawniony do nabycia prawa do rozporządzania towarami jak

właściciel zgodnie z porozumieniem zawartym między nim a podatnikiem podatku od wartości

dodanej wysyłającym lub transportującym towary;

2)

podatnik podatku od wartości dodanej wysyłający lub transportujący towary nie ma siedziby

działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju;

3)

podatnik zastępujący jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE, a jego nazwa lub imię

i nazwisko oraz numer identyfikacji podatkowej poprzedzony kodem PL są znane podatnikowi

podatku od wartości dodanej wysyłającemu lub transportującemu towary w momencie zastąpienia;

4)

podatnik podatku od wartości dodanej wysyłający lub transportujący towary podaje w

informacji odpowiadającej informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust.

1 pkt 5, numer identyfikacji podatkowej, o którym mowa w pkt 3;

5)

zastąpienie zostało zarejestrowane przez podatnika podatku od wartości dodanej wysyłającego

lub transportującego towary w ewidencji, o której mowa w art. 54a ust. 1 rozporządzenia

282/2011.

1.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13b, przestaje być spełniony którykolwiek

z warunków, o których mowa w art. 13a ust. 2 lub art. 13c, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, nastąpiło z chwilą, gdy warunek ten

przestał być spełniony.

2.

Jeżeli przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel nastąpiło na

osobę inną niż podatnik, o którym mowa w art. 13a ust. 2 pkt 3, lub podatnik go zastępujący,

uznaje się, że warunki, o których mowa w art. 13a ust. 2 lub art. 13c, przestają być

spełnione bezpośrednio przed taką czynnością.

3.

Jeżeli towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie przemieszczone,

lub na terytorium państwa trzeciego, uznaje się, że warunki określone w art. 13a ust.

2 lub art. 13c przestają być spełnione bezpośrednio przed rozpoczęciem tej wysyłki

lub transportu.

4.

W przypadku zniszczenia, utraty lub kradzieży towarów wprowadzonych do magazynu w

procedurze magazynu typu call-off stock uznaje się, że warunki określone w art. 13a

ust. 2 lub art. 13c przestają być spełnione w dniu, w którym towary zostały zniszczone,

utracone lub skradzione, a jeżeli określenie takiego dnia nie jest możliwe - w dniu,

w którym stwierdzono ich zniszczenie lub brak.

1.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13b, nie nastąpiło przeniesienie prawa do

rozporządzania towarami jak właściciel na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 13a

ust. 2 pkt 3, lub podatnika go zastępującego ani nie zaszła żadna z okoliczności określonych

w art. 13d, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art.

11 ust. 1, ma miejsce w dniu następującym po upływie tego terminu.

2.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13b, nie nastąpiło przeniesienie prawa do

rozporządzania towarami jak właściciel i towary zostały powrotnie przemieszczone na

terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie wysłane lub przetransportowane,

a podatnik podatku od wartości dodanej wysyłający lub transportujący towary zarejestrował

ich powrotne przemieszczenie w ewidencji, o której mowa w art. 54a ust. 1 rozporządzenia

282/2011, uznaje się, że nie miało miejsca wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o

którym mowa w art. 11 ust. 1.

1.

Podatnik lub podatnik podatku od wartości dodanej prowadzący magazyn, do którego wprowadzane

są towary w procedurze magazynu typu call-off stock, w terminie 14 dni od dnia pierwszego

wprowadzenia towarów do magazynu w tej procedurze, składa, zgodnie z wzorem dokumentu

elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2023 r. poz. 57, 1123, 1234 i 1703), za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zawiadomienie o prowadzeniu magazynu

wykorzystywanego w procedurze magazynu typu call-off stock.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane

1)

miejsce i cel składania zawiadomienia;

2)

dane podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej

a)

nazwę lub imię i nazwisko,

b)

adres siedziby lub adres miejsca zamieszkania,

c)

numer identyfikacji podatkowej - w przypadku podatnika,

d)

numer identyfikacyjny, pod którym podatnik podatku od wartości dodanej jest zidentyfikowany

na potrzeby tego podatku w państwie, w którym posiada siedzibę działalności gospodarczej

lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w przypadku podatnika podatku

od wartości dodanej będącego osobą fizyczną - także datę urodzenia,

e)

kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla państwa członkowskiego

wydania numeru, o którym mowa w lit. d;

3)

adres magazynu;

4)

datę pierwszego wprowadzenia towarów do magazynu;

5)

dane kontaktowe podatnika, podatnika podatku od wartości dodanej lub pełnomocnika

a)

imię i nazwisko,

b)

numer telefonu.

3.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może zawierać adres poczty elektronicznej podatnika

lub podatnika podatku od wartości dodanej prowadzących magazyn lub ich pełnomocnika.

4.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów określonych w ust.

1 i 2, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

wzywa do jego uzupełnienia.

5.

Podatnik lub podatnik podatku od wartości dodanej prowadzący magazyn składa, za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, zawiadomienie naczelnikowi urzędu skarbowego o

zmianie danych zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni

od dnia zaistnienia zmian, zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego, o którym mowa

w ust. 1.

6.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 5

1)

podatnik - składa do naczelnika urzędu skarbowego;

2)

podatnik podatku od wartości dodanej - składa do naczelnika drugiego urzędu skarbowego.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępni na elektronicznej platformie

usług administracji publicznej wzór dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art.

13f ust. 1 i 5.

1.

Przemieszczenia towarów w procedurze magazynu typu call-off stock nie uznaje się za

wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

2.

Procedura magazynu typu call-off stock ma miejsce, jeżeli łącznie spełnione są następujące

warunki

1)

towary są wysyłane lub transportowane przez podatnika zarejestrowanego jako podatnik

VAT UE lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, z terytorium kraju na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, w celu ich dostawy na późniejszym

etapie i po ich wprowadzeniu do magazynu w procedurze magazynu typu call-off stock

podatnikowi podatku od wartości dodanej uprawnionemu do nabycia prawa do rozporządzania

tymi towarami jak właściciel zgodnie z zawartym wcześniej porozumieniem między tymi

podatnikami;

2)

podatnik wysyłający lub transportujący towary nie ma siedziby działalności gospodarczej

ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego,

do którego przemieszcza towary z terytorium kraju;

3)

podatnik podatku od wartości dodanej, na rzecz którego towary są wysyłane lub transportowane,

jest zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju, a jego nazwa lub imię i nazwisko oraz numer

identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez to państwo członkowskie

są znane podatnikowi, o którym mowa w pkt 2, w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

4)

podatnik, o którym mowa w pkt 2, rejestruje przemieszczenie towarów w ewidencji, o

której mowa w art. 109 ust. 11c, oraz podaje w informacji podsumowującej, o której

mowa w art. 100 ust. 1 pkt 5, numer identyfikacyjny, o którym mowa w pkt 3.

Jeżeli warunki określone w art. 13h ust. 2 są spełnione, wewnątrzwspólnotową dostawę

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1, uznaje się za dokonaną przez podatnika, o

którym mowa w art. 13h ust. 2 pkt 2, na terytorium kraju w momencie przeniesienia

prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na podatnika podatku od wartości dodanej,

któremu te towary mają być dostarczone, o ile przeniesienie to nastąpi w terminie

12 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów do magazynu w procedurze magazynu typu call-off

stock.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13i, podatnik podatku od wartości dodanej

zostaje zastąpiony przez innego podatnika podatku od wartości dodanej, uznaje się,

że w okresie zastąpienia nie miała miejsca wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, o

której mowa w art. 13 ust. 3, pod warunkiem że

1)

podatnik zastępujący podatnika podatku od wartości dodanej jest uprawniony do nabycia

prawa do rozporządzania towarami jak właściciel zgodnie z porozumieniem zawartym między

nim a podatnikiem, o którym mowa w art. 13h ust. 2 pkt 2;

2)

podatnik, o którym mowa w art. 13h ust. 2 pkt 2, nie ma siedziby działalności gospodarczej

ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego,

do którego przemieszcza towary z terytorium kraju;

3)

podatnik zastępujący podatnika podatku od wartości dodanej jest zidentyfikowany na

potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju, a jego nazwa lub imię i nazwisko oraz numer identyfikacyjny

dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez to państwo członkowskie są znane

podatnikowi, o którym mowa w art. 13h ust. 2 pkt 2, w momencie zastąpienia;

4)

podatnik, o którym mowa w art. 13h ust. 2 pkt 2, podaje w informacji podsumowującej,

o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 5, numer identyfikacyjny, o którym mowa w pkt

3;

5)

zastąpienie zostało zarejestrowane przez podatnika, o którym mowa w art. 13h ust.

2 pkt 2, w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11c.

1.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13i, przestaje być spełniony którykolwiek

z warunków, o których mowa w art. 13h ust. 2 lub art. 13j, uznaje się, że przemieszczenie

towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3, nastąpiło z chwilą, gdy warunek ten przestał

być spełniony.

2.

Jeżeli przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel nastąpiło na

osobę inną niż podatnik podatku od wartości dodanej, któremu te towary miały być dostarczone,

lub podatnik go zastępujący, uznaje się, że warunki, o których mowa w art. 13h ust.

2 lub art. 13j, przestają być spełnione bezpośrednio przed taką czynnością.

3.

Jeżeli towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium kraju lub na terytorium państwa trzeciego, uznaje się, że warunki

określone w art. 13h ust. 2 lub art. 13j przestają być spełnione bezpośrednio przed

rozpoczęciem tej wysyłki lub transportu.

4.

W przypadku zniszczenia, utraty lub kradzieży towarów przemieszczonych do magazynu

w procedurze magazynu typu call-off stock uznaje się, że warunki określone w art.

13h ust. 2 lub art. 13j przestają być spełnione w dniu, w którym towary zostały utracone,

skradzione lub zniszczone, a jeżeli określenie takiego dnia nie jest możliwe - w dniu,

w którym stwierdzono ich zniszczenie lub brak.

1.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13i, nie nastąpiło przeniesienie prawa do

rozporządzania towarami jak właściciel na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej

lub podatnika go zastępującego ani nie zaszła żadna z okoliczności określonych w art.

13k, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust.

3, ma miejsce w dniu następującym po upływie tego terminu.

2.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 13i, nie nastąpiło przeniesienie prawa do

rozporządzania towarami jak właściciel i towary zostały powrotnie przemieszczone na

terytorium kraju, a podatnik, o którym mowa w art. 13h ust. 2 pkt 2, zarejestrował

ich powrotne przemieszczenie w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11c, uznaje

się, że nie miała miejsca wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, o której mowa w art.

13 ust. 3.

Do faktur korygujących wystawionych od dnia 1 września 2023 r. do faktur wystawionych

przed tym dniem stosuje się przepis art. 106j ust. 2 pkt 2a ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu

nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku

1)

rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

2)

zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną albo

przedsiębiorstwem w spadku wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego,

na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi

urzędu skarbowego;

3)

wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego

- w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia,

o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2500 oraz z 2023 r. poz. 614, 1234 i 1723).

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od

podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w

art. 15, będący osobą fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku, nie wykonywał czynności

podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników,

którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących

zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

4.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis

z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej

„spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć informację o dokonanym spisie z

natury, o ustalonej na jego podstawie wartości towarów i o kwocie podatku należnego,

nie później niż w dniu złożenia deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący

dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu

albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

6.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania

spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia

przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

7.

Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1

pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem

są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy

od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych

spisem z natury.

7a.

Przepis ust. 7 stosuje się również do dostawy towarów dokonywanej przez osoby będące

właścicielami przedsiębiorstwa w spadku na dzień

1)

zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu przez przedsiębiorstwo

w spadku;

2)

wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego;

3)

wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.

8.

Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona

zgodnie z art. 29a ust. 2.

9.

(uchylony)

9a.

Osobom fizycznym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, osobom, które były wspólnikami spółek,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu ich rozwiązania, zwanym dalej „byłymi wspólnikami”,

oraz osobom, o których mowa w ust. 7a, przysługuje prawo zwrotu różnicy podatku wykazanego

w deklaracji podatkowej za okres, w którym odpowiednio te osoby, spółki albo podatnik,

o którym mowa w art. 15 ust. 1a, i podatnik, którego działalność jest kontynuowana

przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1a, byli podatnikami zarejestrowanymi

jako podatnicy VAT czynni.

9b.

W przypadku byłych wspólników zwrotu różnicy podatku dokonuje się na podstawie złożonej

deklaracji podatkowej oraz złożonych nie później niż w dniu złożenia tej deklaracji

1)

umowy spółki, aktualnej na dzień rozwiązania spółki;

2)

wykazu rachunków bankowych byłych wspólników w banku mającym siedzibę na terytorium

kraju lub ich rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której są

członkami, na które ma być dokonany zwrot różnicy podatku.

9c.

Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9b, dokonuje się

1)

w proporcjach wynikających z prawa do udziału w zysku określonego w umowie spółki;

jeżeli ze złożonej umowy nie wynikają te udziały w zysku, przyjmuje się, że prawa

do udziału w zysku są równe;

2)

na rachunki, o których mowa w ust. 9b pkt 2.

9ca.

W przypadku osób, o których mowa w ust. 7a, zwrotu różnicy podatku dokonuje się na

podstawie złożonej deklaracji podatkowej oraz złożonych nie później niż w dniu złożenia

tej deklaracji

1)

dokumentów potwierdzających ich udział w przedsiębiorstwie w spadku;

2)

wykazu rachunków bankowych tych osób w banku mającym siedzibę na terytorium kraju

lub ich rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której są członkami,

na które ma być dokonany zwrot różnicy podatku.

9cb.

Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9ca, dokonuje się

1)

w proporcjach wynikających z prawa do udziału w przedsiębiorstwie w spadku; jeżeli

ze złożonych dokumentów nie wynikają te udziały, przyjmuje się, że prawa do udziału

są równe;

2)

na rachunki, o których mowa w ust. 9ca pkt 2.

9d.

Do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 9a, przepisy art. 87 ust. 2 zdanie

pierwsze i drugie oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.

9e.

W przypadku niezłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b albo 9ca, kwota zwrotu

różnicy podatku składana jest do depozytu organu podatkowego. W przypadku gdy złożono

dokumenty, o których mowa w ust. 9b albo 9ca, ale w wykazie rachunków, o którym mowa

w tych przepisach, nie podano rachunku byłego wspólnika albo osoby, o której mowa

w ust. 7a, do depozytu składana jest kwota zwrotu różnicy podatku w części przypadającej

temu byłemu wspólnikowi albo tej osobie.

9f.

Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, złożenie do depozytu kwoty

zwrotu różnicy podatku następuje po zakończeniu weryfikacji rozliczenia podatnika

dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej

lub postępowania podatkowego.

9g.

W przypadku gdy przed upływem terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art.

87 ust. 2 zdanie pierwsze, złożono dokumenty, o których mowa w ust. 9b albo 9ca, a

naczelnik urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie

drugie, i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy

wypłaca byłym wspólnikom albo osobom, o których mowa w ust. 7a, należną kwotę wraz

z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku

odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. W przypadku gdy dokumenty,

o których mowa w ust. 9b albo 9ca, złożono na 14 dni przed upływem terminu zwrotu

lub później, odsetki, o których mowa w zdaniu pierwszym, są naliczane od 15. dnia

po dniu złożenia tych dokumentów. Odsetek nie nalicza się od kwoty zwrotu różnicy

podatku w części przypadającej temu byłemu wspólnikowi albo tej osobie, których rachunku

nie podano.

9h.

W przypadku osób, o których mowa w ust. 9a, w stosunku do których naczelnik urzędu

skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie, i przeprowadzone

przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca tym osobom należną

kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej

w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

9i.

Kwota zwrotu różnicy podatku złożona w depozycie nie podlega oprocentowaniu, z zastrzeżeniem

ust. 9j.

9j.

Oprocentowanie kwoty zwrotu różnicy podatku złożonej w depozycie jest naliczane od

15. dnia po dniu złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b albo 9ca, lub podania

numerów rachunków, o których mowa w ust. 9e zdanie drugie.

10.

Do rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury przepisy art. 99 stosuje

się odpowiednio.

1.

Do not korygujących wystawionych przez nabywcę towaru lub usługi i niezaakceptowanych

przez wystawcę faktury przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis

art. 106k ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do not korygujących wystawionych przez nabywcę towaru lub usługi przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 106l ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa

w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

1a.

Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia spadku

do dnia wygaśnięcia

1)

zarządu sukcesyjnego albo

2)

uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został

ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników.

1b.

Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego prowadzenie

działalności gospodarczej zmarłego podatnika.

2.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,

w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność

osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności

polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób

ciągły dla celów zarobkowych.

3.

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje

się czynności

1)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2)

(uchylony)

3)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie

tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie

czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,

wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób

trzecich.

3a.

Przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców

w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie

honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego

wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji

zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

3b.

Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, właściwego dla osoby prawnej podatnikami mogą

być również jednostki organizacyjne osoby prawnej, będącej organizacją pożytku publicznego

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2023 r. poz. 571) prowadzące działalność gospodarczą, jeżeli samodzielnie sporządzają sprawozdanie

finansowe.

3c.

Sprzedażą dokonywaną przez podatników, o których mowa w ust. 3b, jest także odpłatne

przekazywanie towarów oraz świadczenie usług pomiędzy jednostkami organizacyjnymi

wchodzącymi w skład osoby prawnej.

4.

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie

za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa

w art. 96 ust. 1.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność

rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

6.

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te

organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji

których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych

umów cywilnoprawnych.

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

8a.

(uchylony)

8b.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

1.

Podatnikiem, o którym mowa w art. 15, może być również grupa podmiotów powiązanych

finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, które zawrą umowę o utworzeniu grupy VAT.

2.

Grupę VAT mogą utworzyć podatnicy

1)

posiadający siedzibę na terytorium kraju lub

2)

nieposiadający siedziby na terytorium kraju, w zakresie, w jakim prowadzą działalność

gospodarczą na terytorium kraju za pośrednictwem oddziału położonego na terytorium

kraju.

3.

Podatników uważa się za powiązanych finansowo, jeżeli jeden z podatników będących

członkiem grupy VAT posiada bezpośrednio ponad 50 % udziałów (akcji) w kapitale zakładowym

lub ponad 50 % praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,

lub ponad 50 % prawa do udziału w zysku, każdego z pozostałych podatników będących

członkami tej grupy.

4.

Podatników uważa się za powiązanych ekonomicznie, jeżeli

1)

przedmiot głównej działalności członków grupy VAT ma taki sam charakter lub

2)

rodzaje działalności prowadzonej przez członków grupy VAT uzupełniają się i są współzależne,

lub

3)

członek grupy VAT prowadzi działalność, z której w całości lub w dużej mierze korzystają

inni członkowie grupy VAT.

5.

Podatników uważa się za powiązanych organizacyjnie, jeżeli

1)

prawnie lub faktycznie, bezpośrednio lub pośrednio, znajdują się pod wspólnym kierownictwem,

lub

2)

organizują swoje działania całkowicie lub częściowo w porozumieniu.

6.

Warunek istnienia powiązań finansowych, ekonomicznych i organizacyjnych pomiędzy członkami

grupy VAT musi być spełniony nieprzerwanie przez okres, w jakim ta grupa posiada status

podatnika.

7.

Podmiot może być członkiem tylko jednej grupy VAT.

8.

Grupa VAT nie może być członkiem innej grupy VAT.

9.

Grupa VAT nie może być rozszerzona o innych członków ani pomniejszona o któregokolwiek

z członków wchodzących w jej skład.

10.

Umowa o utworzeniu grupy VAT jest sporządzana na piśmie i zawiera co najmniej

1)

nazwę grupy VAT z dodatkowym oznaczeniem „grupa VAT” lub „GV”;

2)

dane identyfikacyjne podatników tworzących grupę VAT, w tym dane dotyczące oddziału

w przypadku podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, oraz wysokość

kapitału zakładowego każdego z tych podatników;

3)

wskazanie przedstawiciela grupy VAT, wyznaczonego spośród jej członków;

4)

dane identyfikacyjne udziałowców (akcjonariuszy) i wysokość ich udziału w kapitale

zakładowym podatników tworzących grupę VAT, posiadających ponad 50 % udziałów (akcji)

w kapitale zakładowym tych podatników;

5)

wskazanie okresu, na jaki grupa VAT została utworzona, nie krótszego niż 3 lata.

11.

Przedstawiciel grupy VAT reprezentuje grupę VAT w zakresie praw i obowiązków tej grupy

VAT.

12.

Grupa VAT nabywa status podatnika z dniem wskazanym w umowie o utworzeniu grupy VAT,

nie wcześniej jednak niż z dniem dokonania rejestracji, o której mowa w art. 96 ust.

4.

12a.

Grupa VAT wstępuje w prawa i obowiązki członków grupy VAT w zakresie podatku na okres,

w jakim grupa ta posiada status podatnika.

13.

W celu przedłużenia okresu funkcjonowania grupy VAT przedstawiciel grupy VAT składa

do naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania istniejącej grupy

VAT nową umowę zawartą pomiędzy członkami istniejącej grupy VAT, w terminie 30 dni

przed wygaśnięciem dotychczasowej umowy. Do nowej umowy przepis ust. 7 stosuje się

odpowiednio.

14.

Przedstawiciel grupy VAT jest obowiązany zgłosić naczelnikowi urzędu skarbowego zmiany

w stanie faktycznym lub prawnym skutkujące naruszeniem warunków uznania grupy VAT

za podatnika, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

15.

Grupa VAT traci status podatnika

1)

z dniem poprzedzającym dzień wystąpienia zmian w stanie faktycznym lub w stanie prawnym

skutkujących naruszeniem warunków uznania grupy VAT za podatnika;

2)

z upływem terminu, na jaki została utworzona.

W przypadku faktur innych niż faktury ustrukturyzowane, wystawionych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, które uległy zniszczeniu albo zaginęły i są wystawiane

ponownie, nie wystawia się faktur ustrukturyzowanych.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami, o których mowa w art. 15, dokonujące

okazjonalnie wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Przepis art. 108g ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do płatności dokonanych od

dnia 1 stycznia 2025 r.

1.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne

1)

na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów

celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone,

w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę

celną;

2)

uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub procedury odprawy

czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione

prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z procedury;

3)

dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4)

nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki

a)

usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług,

do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art.

96 ust. 4,

b)

usługobiorcą jest

-

w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.

15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana

lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

-

w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia

usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w

art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

-

w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę

działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania

zgodnie z art. 97 ust. 4;

5)

nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki

a)

dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby

działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów

-

innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

-

innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia

-

podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,

b)

nabywcą jest

-

w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej

- podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,

-

w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem dostawy

towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa

w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

-

w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę

działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,

c)

dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów

na odległość lub sprzedaży na odległość towarów importowanych rozliczanej w procedurze

szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających

tym regulacjom;

6)

obowiązane do zapłaty podatku na podstawie art. 42 ust. 8 lub ust. 10.

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

1a.

Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca

lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego

dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy

w tych transakcjach.

1b.

W przypadku gdy podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustanowiły przedstawiciela

podatkowego, o którym mowa w art. 18d ust. 1, podatnikiem jest ten przedstawiciel

podatkowy - w zakresie, w jakim działa w imieniu własnym na rzecz tych podmiotów.

1c.

(uchylony)

1d.

(uchylony)

1e.

(uchylony)

1f.

(uchylony)

1g.

(uchylony)

1h.

(uchylony)

1i.

Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia spadku

do dnia wygaśnięcia

1)

zarządu sukcesyjnego albo

2)

uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został

ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników.

1j.

Podatnika, o którym mowa w ust. 1i, uznaje się za podatnika kontynuującego prowadzenie

działalności gospodarczej zmarłego podatnika.

2.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy

towarów nie rozlicza podatku należnego.

2a.

(uchylony)

2b.

(uchylony)

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

Płatnikiem podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art.

103 ust. 5a pkt 1 i 2, jest odpowiednio zarejestrowany odbiorca lub podmiot prowadzący

skład podatkowy, dokonujący na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 48 ust. 9 lub art. 59 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym.

1.

Do postępowań w sprawie wydania wiążących informacji stawkowych, zwanych dalej „WIS”,

zmiany albo uchylenia rozstrzygnięć w sprawie WIS, odwołań od rozstrzygnięć w sprawie

WIS i zażaleń składanych na rozstrzygnięcia w sprawie WIS, wszczętych i niezakończonych

przed dniem 1 stycznia 2024 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu dotychczasowym.

2.

Przepis art. 42g ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do postępowań w sprawie odwołań od rozstrzygnięć w sprawie WIS i zażaleń

składanych na rozstrzygnięcia w sprawie WIS oraz zmiany albo uchylenia rozstrzygnięć

w sprawie WIS, wszczętych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących

własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

1.

Podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, nieposiadający siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego,

podlegający obowiązkowi zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, jest obowiązany

ustanowić przedstawiciela podatkowego.

2.

Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju może ustanowić przedstawiciela podatkowego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których nie ma obowiązku ustanawiania przedstawiciela podatkowego, uwzględniając

konieczność zapewnienia prawidłowego rozliczenia podatku przez podmioty nieposiadające

siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium państwa członkowskiego.

1.

Przedstawicielem podatkowym może być osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna

niemająca osobowości prawnej, jeżeli łącznie spełnia następujące warunki

1)

posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2)

jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a w przypadku, o którym mowa w art.

18d ust. 1 - jako podatnik VAT UE;

3)

przez ostatnie 24 miesiące nie zalegała z wpłatami poszczególnych podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym podatku odpowiednio 3 %

kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy,

którego dotyczy zaległość;

4)

przez ostatnie 24 miesiące osoba fizyczna będąca podatnikiem, a w przypadku podatników

niebędących osobami fizycznymi - osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej

niemającej osobowości prawnej, członkiem władz zarządzających, głównym księgowym,

nie została prawomocnie skazana na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 654 i 818) za popełnienie przestępstwa skarbowego;

5)

jest uprawniona do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami

o doradztwie podatkowym lub do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z

przepisami o rachunkowości.

2.

Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się również za spełniony, jeżeli łącznie

spełnione są następujące warunki

1)

podmiot uregulował, wraz z odsetkami za zwłokę, zaległości przekraczające odrębnie

w każdym podatku odpowiednio 3 % kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych

podatkach, w terminie 30 dni od dnia powstania tych zaległości;

2)

uregulowanie zaległości zgodnie z pkt 1 w ostatnich 24 miesiącach nie dotyczyło więcej

niż dwóch okresów rozliczeniowych odrębnie w każdym podatku.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się do agencji celnej, jeżeli podatnik ustanawiający

ten podmiot przedstawicielem podatkowym dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu

towarów, których miejscem przeznaczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne

niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju jest dokonywany przez importera tych

towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

4.

Przedstawiciela podatkowego ustanawia się w drodze sporządzonej na piśmie umowy, która

powinna zawierać

1)

nazwy stron umowy oraz ich adresy i dane identyfikacyjne na potrzeby odpowiednio podatku,

podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze;

2)

adres, pod którym będzie prowadzona i przechowywana dokumentacja na potrzeby podatku;

3)

oświadczenie podmiotu, który jest ustanawiany przedstawicielem podatkowym, o spełnieniu

warunków, o których mowa w ust. 1;

4)

zakres upoważnienia w przypadku określonym w art. 18c ust. 1 pkt 2;

5)

w przypadku, o którym mowa w art. 18d ust. 1, zgodę przedstawiciela podatkowego na

wykonywanie obowiązków i czynności podatnika, dla którego został ustanowiony, w imieniu

własnym i na rzecz tego podatnika.

1.

Przedstawiciel podatkowy wykonuje w imieniu i na rzecz podatnika, dla którego został

ustanowiony

1)

obowiązki tego podatnika w zakresie rozliczania podatku, w tym w zakresie sporządzania

deklaracji podatkowych, oraz informacji podsumowujących, o których mowa w art. 100

ust. 1, a także w zakresie prowadzenia i przechowywania dokumentacji, w tym ewidencji,

na potrzeby podatku;

2)

inne czynności wynikające z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli został

do tego upoważniony w umowie.

2.

Przedstawiciel podatkowy odpowiada solidarnie z podatnikiem za zobowiązanie podatkowe,

które przedstawiciel podatkowy rozlicza w imieniu i na rzecz tego podatnika.

1.

W przypadku podatnika, który

1)

dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu towarów, których miejscem przeznaczenia

jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium

kraju jest dokonywany przez importera tych towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, oraz

2)

nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

- przedstawiciel podatkowy wykonuje, w imieniu własnym i na rzecz tego podatnika,

obowiązki tego podatnika, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1, oraz - jeżeli umowa

tak stanowi - inne czynności tego podatnika, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt

2.

2.

Podatnik, o którym mowa w ust. 1, odpowiada solidarnie z przedstawicielem podatkowym

za zobowiązanie podatkowe, które przedstawiciel podatkowy rozlicza w imieniu własnym

na rzecz tego podatnika.

(uchylony)

1.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi,

z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.

138f.

1a.

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

1b.

W odniesieniu do dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych

na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika, obowiązek

podatkowy powstaje w momencie zaakceptowania płatności w rozumieniu art. 41a rozporządzenia

282/2011.

2.

W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną,

w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.

3.

Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy

płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego

odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku

z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje

się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia

tej usługi.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostaw towarów,

o których mowa w

1)

art. 7 ust. 1 pkt 2;

2)

art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów

oraz przez tego podatnika.

4a.

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, dostawę towarów uznaje się za dokonaną,

a usługę uznaje się za wykonaną z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

5.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

1)

otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu

a)

wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu,

b)

przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

takiego organu lub przeniesienia z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za

odszkodowanie,

c)

dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18,

d)

świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych,

wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym,

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług,

e)

świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41;

2)

otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,

o których mowa w art. 29a ust. 1;

3)

wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu

a)

świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych,

b)

dostawy książek drukowanych (CN ex 4901 10 00, 4901 91 00, ex 4901 99 00 i 4903 00

00) - z wyłączeniem map i ulotek - oraz gazet, czasopism i magazynów, drukowanych

(CN 4902), z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych

na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika,

c)

czynności polegających na drukowaniu książek (CN ex 4901 10 00, 4901 91 00, ex 4901

99 00 i 4903 00 00) - z wyłączeniem map i ulotek - oraz gazet, czasopism i magazynów

(CN 4902), z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import

usług;

4)

wystawienia faktury z tytułu

a)

dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

b)

świadczenia usług

-

telekomunikacyjnych,

-

wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,

-

najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,

-

ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,

-

stałej obsługi prawnej i biurowej,

-

dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego

-

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu

do otrzymanej kwoty.

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury

lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów

wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono

takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

8.

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub

część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany

lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub

lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania

w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem

1)

dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym

mowa w ust. 1b;

2)

dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje

w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

9.

Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego,

z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

10.

(uchylony)

10a.

W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek podatkowy

z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego

zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm.)

11.

W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z całkowitym

zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego, tranzytu,

wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub

opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje

z chwilą wymagalności tych opłat.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

późniejsze niż wymienione w ust. 1, 5 oraz 7-11 terminy powstania obowiązku podatkowego,

uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami oraz przepisy Unii Europejskiej.

1.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.

1a.

W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wykonywanej w sposób ciągły przez

okres dłuższy niż miesiąc uważa się ją za dokonaną z upływem każdego miesiąca do czasu

zakończenia dostawy tych towarów.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4.

5.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem

wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje

się odpowiednio.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1.

9.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy

w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje

1)

z dniem otrzymania całości lub części zapłaty - w przypadku dokonania dostawy towarów

lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego

jako podatnik VAT czynny,

2)

z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od

dnia wydania towaru lub wykonania usługi - w przypadku dokonania dostawy towarów lub

świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

- po uprzednim zawiadomieniu na piśmie naczelnika urzędu skarbowego w terminie do

końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej

„metodą kasową”; otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego

w tej części.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonanych w okresie, w którym podatnik stosuje

metodę kasową.

3.

Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak niż po upływie

12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim zawiadomieniu

na piśmie naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował

tę metodę.

4.

Mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia

za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2

pkt 25.

5.

(uchylony)

6.

Przepis ust. 1

1)

nie narusza przepisów art. 19a ust. 5 pkt 1 i 2;

2)

nie ma zastosowania do

a)

dostawy towarów i świadczenia usług, o których mowa w art. 8a ust. 1 i 3,

b)

dostawy towarów, o której mowa w art. 20 ust. 1‒4,

c)

dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika

ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika.

1.

W latach 2024-2033 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

związanym z Krajowym Systemem e-Faktur wynosi 496,5 mln zł, w tym w

1)

2024 r. - 23,1 mln zł;

2)

2025 r. - 26,2 mln zł;

3)

2026 r. - 13,1 mln zł;

4)

2027 r. - 17,8 mln zł;

5)

2028 r. - 45,1 mln zł;

6)

2029 r. - 110,8 mln zł;

7)

2030 r. - 62,4 mln zł;

8)

2031 r. - 69,8 mln zł;

9)

2032 r. - 64,1 mln zł;

10)

2033 r. - 64,1 mln zł.

2.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostanie zastosowany mechanizm

korygujący polegający na obniżeniu wydatków związanych z Krajowym Systemem e-Faktur.

3.

Organem właściwym, który monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 2, jest minister właściwy

do spraw finansów publicznych.

1.

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku

1)

towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę

lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia

wysyłki lub transportu do nabywcy;

1a)

wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość - miejsce, w którym towary znajdują

się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;

1b)

sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów

do nabywcy - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki

lub transportu do nabywcy;

1c)

sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa członkowskiego

zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy - terytorium tego państwa członkowskiego,

pod warunkiem że podatek lub podatek od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów

ma zostać zadeklarowany w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale

9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom;

2)

towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,

przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce,

w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż

prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru

zgodnie z jego przeznaczeniem;

3)

towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują

się w momencie dostawy;

4)

dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu

pasażerów wykonywanej na terytorium Unii Europejskiej - miejsce rozpoczęcia transportu

pasażerów;

5)

dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej

do podmiotu będącego podatnikiem, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą,

o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności,

bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust.

6, którego głównym celem nabywania gazu, energii elektrycznej, energii cieplnej lub

chłodniczej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach lub sieciach dystrybucji

i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot

taki posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do którego dostarczane są te towary

- miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,

a w przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej - miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu;

6)

dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

jeżeli taka dostawa jest dokonywana do podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa

w pkt 5 - miejsce, w którym nabywca korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie

te towary lub ich część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary

niezużyte uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca posiada siedzibę

działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie nabywca posiada

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w przypadku braku siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

- miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

1a.

Przepisów ust. 1 pkt 1a-1c nie stosuje się do towarów, o których mowa w art. 120 ust.

1

1)

podlegających opodatkowaniu podatkiem na zasadach określonych w art. 120 ust. 4 i

5;

2)

podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej w państwie członkowskim

rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym

w art. 120 ust. 4 i 5;

3)

będących przedmiotem dostawy na aukcji (licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia

transportu lub wysyłki, jeżeli ich dostawa jest dokonywana przez organizatora aukcji

(licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem

od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub

wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji),

wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej

dostawie towarów.

1b.

Przepisy ust. 1a pkt 2 i 3 stosuje się pod warunkiem posiadania przez dostawcę dokumentów

jednoznacznie potwierdzających dokonanie dostawy na zasadach określonych w tych przepisach.

2.

W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub

transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy,

wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a.

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane

z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również

ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie

dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport

towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b.

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane

z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego,

wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej

do podmiotu pośredniczącego.

2c.

W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny

dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego

towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie

dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d.

Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż

pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie

albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

2e.

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane

z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa

członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez

1)

pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)

ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej

do tego nabywcy.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która

1)

poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia

wysyłki lub transportu towarów;

2)

następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia

wysyłki lub transportu towarów.

3a.

W przypadku dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, wysyłka lub transport

tych towarów są przyporządkowane dostawie towarów dokonanej przez podatnika, który

ułatwia dostawę towarów.

3b.

Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.

7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz

przez tego podatnika.

4.

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium

państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku

od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania

tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo

zaimportowania tych towarów.

5.

Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz art.

28i ust. 2

1)

przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Unii Europejskiej rozumie

się część transportu zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium państwa trzeciego,

od miejsca rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca zakończenia transportu pasażerów;

2)

przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane pierwsze na

terytorium Unii Europejskiej miejsce przyjęcia pasażerów na pokład, w tym również

po odcinku podróży poza terytorium Unii Europejskiej;

3)

przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane ostatnie na

terytorium Unii Europejskiej miejsce zejścia z pokładu pasażerów, którzy zostali na

niego przyjęci na terytorium Unii Europejskiej, w tym również przed odcinkiem podróży

poza terytorium Unii Europejskiej;

4)

w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje się za transport

oddzielny.

6.

(uchylony)

1.

Przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są następujące

warunki

1)

dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby

- stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego

państwa członkowskiego;

2)

towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż

terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;

3)

suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na terytorium

państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości usług, o których

mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k

ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła

w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub

jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa

w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej,

a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu,

tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42

000 zł.

2.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zostanie przekroczona,

przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a stosuje się, począwszy od dostawy, w związku z którą

przekroczono tę kwotę.

3.

Dostawca, do którego ma zastosowanie przepis ust. 1, może wskazać jako miejsce dostawy

miejsce, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1a. Dostawca, którego towary w momencie

rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, wskazuje

miejsce dostawy przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych

w art. 28p.

4.

W terminie 30 dni od dnia dokonania pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z wyboru,

o którym mowa w ust. 3, dostawca, z wyjątkiem dostawcy będącego podatnikiem zidentyfikowanym

na potrzeby procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a, jest

obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu skarbowego dokument potwierdzający zawiadomienie

właściwego organu podatkowego w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska

o zamiarze rozliczania w tym państwie członkowskim podatku od wartości dodanej z tytułu

wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, dostawca nie może zmienić miejsca dostawy towarów

wcześniej niż po upływie 2 kolejnych lat, licząc od dnia dokonania pierwszej dostawy,

dla której miejsce dostawy zostało określone zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1a.

6.

Dostawca, którego towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują

się na terytorium kraju, może ponownie określić miejsce dostawy towarów zgodnie z

ust. 1, po uprzednim zawiadomieniu o rezygnacji z dokonanego wyboru, o którym mowa

w ust. 3, przed początkiem miesiąca, w którym rezygnuje z określenia miejsca dostawy

towarów zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1a, na zasadach określonych w art. 28p.

7.

Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów

na odległość za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego zakończenia

wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, w przypadku gdy towary w momencie rozpoczęcia

ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, jest otrzymanie przez

dostawcę, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,

dowodów, że towary zostały dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego

zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

8.

Dowodami, o których mowa w ust. 7, są dokumenty

1)

przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów

z terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez dostawcę przewoźnikowi

(spedytorowi),

2)

potwierdzające odbiór towarów poza terytorium kraju

- jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium

państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

9.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 8, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki

lub transportu towarów, dokumentami wskazującymi, że dostawa towarów została dokonana

na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, mogą

być również inne dokumenty otrzymywane przez dostawcę w tego rodzaju dostawie towarów,

w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, a w przypadku gdy dostawa ma charakter nieodpłatny

lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie

zobowiązania.

10.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 7, nie został spełniony, dostawca nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,

lecz w następnym okresie rozliczeniowym. W tym przypadku, jeżeli przed upływem terminu

do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy dostawca nie

otrzymał dokumentów wskazujących, że dostawa towarów została dokonana na terytorium

państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, wykazuje tę dostawę

w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę towarów na terytorium kraju.

11.

Otrzymanie po terminie, o którym mowa w ust. 10, dokumentów wskazujących, że dostawa

towarów została dokonana na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki

lub transportu towarów dla wysyłanych lub transportowanych towarów, uprawnia dostawcę

do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

dostawca otrzymał te dokumenty.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2024 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 1, 3 i pkt 5 w zakresie art. 299g § 2 i art. 299h § 2, art. 7 pkt 2 oraz

art. 10, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 8, 9, 10 i 14 oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2023 r.;

3)

art. 1 pkt 4 i 5, art. 4-6, art. 7 pkt 1 i 3, art. 9 i art. 18-21, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;

4)

art. 1 pkt 7 lit. e, pkt 13 lit. b w zakresie art. 106h ust. 2 i 4, pkt 24 w zakresie

art. 106ni ust. 1-3 i 5-7, pkt 30 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

2.

Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9

ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane

państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego,

chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów

1)

zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują

się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub

2)

zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary

znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie

procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa

w dziale XII.

1.

W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest

1)

podatnik - przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania przez

tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, czynności

w ramach transakcji trójstronnej dokonywanych przez niego w zakresie wewnątrzwspólnotowych

nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów;

2)

podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie z art.

97 ust. 10, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem PL - wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów podał numer przyznany mu na potrzeby tych transakcji na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju, o ile miejsce zakończenia wysyłki lub transportu

towarów nie znajduje się na terytorium kraju.

1.

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary

znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

2.

W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii

Europejskiej jedną z następujących procedur

1)

uszlachetniania czynnego,

2)

odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3)

składowania celnego,

4)

tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur

celnych,

5)

wolnego obszaru celnego

- miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym

towary te przestaną podlegać tym procedurom.

(uchylony)

(uchylony)

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału

1)

ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to

a)

podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.

15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu

na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)

osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana

lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)

podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych

za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.

5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego

rzecz usług.

1.

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce,

w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej,

z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.

28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

2.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności

gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej.

3.

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,

miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu.

4.

W przypadku świadczenia usług, które są przeznaczone wyłącznie na cele osobiste podatnika

lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,

członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych

lub członków stowarzyszenia, do określenia miejsca świadczenia stosuje się odpowiednio

przepisy art. 28c.

1.

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce,

w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

2.

W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej,

miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia

usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce

pobytu.

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami przez pośredników

działających w imieniu i na rzecz osób trzecich jest miejsce, w którym dokonywana

jest podstawowa transakcja.

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych

przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania

w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca

przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług

przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i

nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

1.

Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport,

z uwzględnieniem pokonanych odległości.

1a.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika

1)

posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku

braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe

miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości poza terytorium Unii

Europejskiej, jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej;

2)

posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej,

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te

usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium państwa

trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport

ten jest wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.

2.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

jest miejsce, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości,

z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma

miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, na rzecz podmiotów

niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna.

4.

Miejsce rozpoczęcia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce, w którym

faktycznie rozpoczyna się transport towarów, niezależnie od pokonanych odległości

do miejsca, gdzie znajdują się towary.

5.

Miejsce zakończenia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce, w którym

faktycznie kończy się transport towarów.

1.

Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,

edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych

związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest

miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

2.

Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji,

rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych

do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach,

świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta

działalność faktycznie jest wykonywana.

W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami usług

1)

pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek

lub podobnych usług,

2)

wyceny rzeczowego majątku ruchomego oraz na rzeczowym majątku ruchomym

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane.

1.

Miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym

usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach

statków, statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej

na terytorium Unii Europejskiej, miejscem świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia

transportu pasażerów.

1.

Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce,

w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.

2.

Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie

się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający

30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.

3.

Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż wynajem krótkoterminowy,

środków transportu na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie

usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu,

z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Miejscem świadczenia usługi wynajmu statku rekreacyjnego, innego niż wynajem krótkoterminowy,

na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym statek rekreacyjny

jest faktycznie oddawany do dyspozycji usługobiorcy, pod warunkiem że usługodawca

faktycznie świadczy tę usługę ze swojej siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, znajdujących się w tym miejscu.

1.

Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych

na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają

siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby

- stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego

państwa członkowskiego;

2)

usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami,

posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium

państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa

w pkt 1;

3)

suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów,

o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o których mowa w

art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej,

nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty

10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego,

o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności

gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe

miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych równowartość kwoty w

euro wynosi 42 000 zł.

3.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zostanie przekroczona,

przepis ust. 1 stosuje się począwszy od usługi, w związku ze świadczeniem której przekroczono

tę kwotę.

4.

Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce świadczenia

usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę działalności

gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe

miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce świadczenia usług przez

złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych w art. 28p.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik nie może zmienić miejsca świadczenia

usług wcześniej niż po upływie 2 kolejnych lat, licząc od dnia wykonania pierwszej

usługi, dla której miejsce świadczenia zostało określone zgodnie z ust. 1.

6.

Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby

- stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju,

może ponownie określić miejsce świadczenia usług zgodnie z ust. 2, po uprzednim zawiadomieniu

o rezygnacji z dokonanego wyboru, o którym mowa w ust. 4, przed początkiem miesiąca,

w którym rezygnuje z określania miejsca świadczenia usług zgodnie z ust. 1, na zasadach

określonych w art. 28p.

W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających

siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii

Europejskiej, usług

1)

sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw

autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania

wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych

pokrewnych praw,

2)

reklamy,

3)

doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług,

4)

przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń,

5)

bankowych, finansowych, ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, z wyjątkiem wynajmu

sejfów przez banki,

6)

dostarczania (oddelegowania) personelu,

7)

wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy

ruchome, z wyjątkiem środków transportu, za które uznaje się również przyczepy i naczepy

oraz wagony kolejowe,

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

11)

polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych, systemów elektroenergetycznych

lub do sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

12)

przesyłowych

a)

gazu w systemie gazowym,

b)

energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

c)

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

13)

bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 11 i 12,

14)

polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania

się prawem, o których mowa w pkt 1-13

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe

miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

(uchylony)

1.

W przypadku świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, miejscem

świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W przypadku, gdy usługi turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, są świadczone

ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego

się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia

usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia

usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, jest miejsce, w którym posiada

on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż wskazane w art. 22-26 i art. 28b-28n miejsce świadczenia przy dostawie towarów,

wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, imporcie towarów i świadczeniu usług, uwzględniając

specyfikę świadczenia niektórych usług, dostawy niektórych towarów, wewnątrzwspólnotowego

nabycia lub importu niektórych towarów oraz przepisy Unii Europejskiej.

1.

Dostawca, o którym mowa w art. 22a ust. 3 i 6, oraz podatnik, o którym mowa w art.

28k ust. 4 i 6, składają, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do naczelnika

urzędu skarbowego zawiadomienie o wyborze miejsca opodatkowania albo o rezygnacji

z dokonanego wyboru miejsca opodatkowania.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

informacje o miejscu i celu składania zawiadomienia;

2)

dane dostawcy lub podatnika

a)

nazwę lub imię i nazwisko,

b)

adres siedziby lub adres miejsca zamieszkania,

c)

numer identyfikacji podatkowej;

3)

informacje o wyborze miejsca opodatkowania lub o rezygnacji z dokonanego wyboru miejsca

opodatkowania, niezbędne do określenia momentu tego wyboru i rezygnacji z niego;

4)

dane kontaktowe, w tym numer telefonu i adres poczty elektronicznej, dostawcy lub

podatnika, a w przypadku ustanowienia pełnomocnika - dane kontaktowe pełnomocnika.

3.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów określonych w ust.

2, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

wzywa do jego uzupełnienia.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia, na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, wzór zawiadomienia,

o którym mowa w art. 28p ust. 1.

(uchylony)

1.

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art.

119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący

dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,

usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi

dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych

lub usług świadczonych przez podatnika.

1a.

Podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych w

zamian za bon różnego przeznaczenia realizowany w całości, w odniesieniu do tego bonu,

jest równa

1)

wynagrodzeniu zapłaconemu za ten bon różnego przeznaczenia, pomniejszonemu o kwotę

podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami;

2)

wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie różnego przeznaczenia lub w powiązanej

dokumentacji, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub

świadczonymi usługami - w przypadku gdy informacje dotyczące wynagrodzenia są niedostępne.

1b.

Podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych w

zamian za bon różnego przeznaczenia realizowany w części, w odniesieniu do tego bonu,

jest równa odpowiedniej części

1)

wynagrodzenia zapłaconego za ten bon różnego przeznaczenia, pomniejszonej o kwotę

podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami;

2)

wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie różnego przeznaczenia lub w powiązanej

dokumentacji, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub

świadczonymi usługami - w przypadku gdy informacje dotyczące wynagrodzenia są niedostępne.

1c.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a i 1b, przepisy ust. 2 i 5 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt

wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o

której mowa w art. 13 ust. 3.

4.

(uchylony)

5.

W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

6.

Podstawa opodatkowania obejmuje

1)

podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2)

koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,

pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

7.

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot

1)

stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2)

udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie

sprzedaży;

3)

otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych

w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika

w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

8.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich

budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

9.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu,

dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych

albo części takich budynków lub budowli.

10.

Podstawę opodatkowania obniża się o

1)

kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2

wartość zwróconych towarów i opakowań;

3)

zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli

do niej nie doszło;

4)

wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,

o których mowa w ust. 1.

11.

Do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania, jeżeli podatnik dokonał

dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za to opakowanie lub określając

taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru.

11a

Do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania wielokrotnego użytku,

jeżeli podatnik dokonał dostawy towaru w tym opakowaniu.

12.

W przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania, o którym mowa w ust. 11, podstawę

opodatkowania podwyższa się o wartość tego opakowania

1)

w dniu następującym po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowania - jeżeli

tego opakowania nie zwrócono w terminie określonym w umowie;

2)

60. dnia od dnia wydania opakowania - jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu

tego opakowania.

12a

W przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania wielokrotnego użytku wprowadzający

produkty w opakowaniach na napoje podwyższa podstawę opodatkowania o wartość tego

opakowania. Przez niezwrócenie opakowania wielokrotnego użytku rozumie się również

zwrot odpadu opakowaniowego.

12b

W przypadku, o którym mowa w ust. 12a, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje

określa wysokość zmiany podstawy opodatkowania na ostatni dzień roku przez określenie

różnicy między liczbą wprowadzonych do obrotu a liczbą zwróconych w danym roku opakowań

wielokrotnego użytku. Jeżeli liczba zwróconych w danym roku opakowań wielokrotnego

użytku jest większa od liczby wprowadzonych do obrotu w danym roku opakowań wielokrotnego

użytku, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje uwzględnia tę różnicę przy

ustaleniu wartości podstawy opodatkowania dla kolejnego roku.

13

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania,

w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje

się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem

że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą

towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów

lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione,

a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym,

w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,

o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres

rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

13

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania,

w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje

się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci

faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a i 13b.

13a

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę

korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, obniżenia podstawy opodatkowania, w

stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje

się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury

korygującej przez nabywcę towaru lub usługi.

13b

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę

korygującą zgodnie z art. 106nf ust. 1 albo art. 106nh ust. 1 oraz przesłał ją do

Krajowego Systemu e-Faktur przed otrzymaniem potwierdzenia otrzymania faktury korygującej,

obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej

fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur. Jeżeli faktura korygująca

została wystawiona na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2 i 3,

oraz udostępniona temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur,

obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej

fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez tego nabywcę.

14

Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie

podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano

kwotę podatku wyższą niż należna.

14

Przepisy ust. 13-13b stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie

podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano

kwotę podatku wyższą niż należna.

15.

Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku:Warunku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru

lub usługi, o którym mowa w ust. 13a i 13b, nie stosuje się w przypadku

1)

eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

2)

dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się

poza terytorium kraju;

3)

sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług

dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu

przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i

51 załącznika nr 3 do ustawy;

4)

(uchylony)

5

wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.

5)

(uchylony)

6

gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę

towaru lub usługi mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej

dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługi wie, że transakcja została zrealizowana

zgodnie z warunkami określonymi na fakturze korygującej.

15a.

W przypadku importu usług oraz dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust.

1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca, gdy podstawa opodatkowania uległa obniżeniu,

korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała

przyczyna obniżenia podstawy opodatkowania.

15b

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 6, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje

się nie wcześniej niż za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki

określone w ust. 15 pkt 6.

15c

Przepisu ust. 15 pkt 6 nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik miał obowiązek przesłania

faktury korygującej do Krajowego Systemu e-Faktur zgodnie z art. 106nf ust. 1 albo

art. 106nh ust. 1, z wyłączeniem faktur korygujących wystawianych na rzecz nabywcy,

o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2 i 3, oraz udostępnionych temu nabywcy w sposób

inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

16.

(uchylony)

17.

W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje

się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia

podstawy opodatkowania.

18.

W przypadku eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zwiększenie podstawy

opodatkowania, o którym mowa w ust. 17, następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej

składanej za okres rozliczeniowy, w którym wykazane zostały te transakcje.

(uchylony)

1.

Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów

stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a ust. 1-1b, 6, 7, 10, 11 i 17.

1a.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, gdy podstawa opodatkowania uległa

obniżeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy,

w którym zaistniała przyczyna obniżenia podstawy opodatkowania.

2.

Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadkach, o których mowa w art. 11, stosuje

się odpowiednio art. 29a ust. 2.

2a.

Do ustalenia podstawy opodatkowania - w celu obliczenia i wpłacenia kwot podatku -

w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w art. 103 ust.

5aa, do określenia kwoty zapłaty, ceny nabycia lub kosztu wytworzenia można przyjąć

ceny towarów udostępnione zgodnie z ust. 2b, jeżeli zostaną udostępnione. W takim

przypadku stosuje się odpowiednio tylko przepis art. 29a ust. 1 albo 2.

2b.

Ceny towarów, o których mowa w ust. 2a, mogą być udostępniane przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, w formie komunikatu, w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej urzędu go obsługującego, na okres miesiąca, ostatniego dnia

roboczego poprzedzającego ten miesiąc. Przy określaniu cen tych towarów uwzględnia

się ich ceny hurtowe w Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nabywca otrzymuje zwrot

podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego wysłano

lub transportowano towary, podstawę opodatkowania obniża się o kwotę zwróconego podatku

akcyzowego, przy czym ma on obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów,

że otrzymał zwrot podatku akcyzowego.

1.

Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne

cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

2.

W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania

jest różnica między wartością celną produktów przetworzonych lub zamiennych dopuszczonych

do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli

przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów przetworzonych

lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona

o należne cło i podatek akcyzowy.

3.

W przypadku towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od

należności celnych przywozowych podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona

o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do

obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne,

gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.

3a.

W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, do których ma zastosowanie

przepis art. 324 rozporządzenia 2015/2447, podstawą opodatkowania jest wartość celna.

Jeżeli przedmiotem importu w ramach tej procedury są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o podatek akcyzowy.

4.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie

jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone

do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju,

jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się

na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania

importu.

5.

Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w liście przewozowym

lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na podstawie którego towary są importowane.

W przypadku braku takiej informacji za pierwsze miejsce przeznaczenia uważa się miejsce

pierwszego przeładunku na terytorium kraju.

6.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, dolicza się opłaty oraz inne

należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu

towarów.

7.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, przepisy art. 29a

ust. 7 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Podstawy opodatkowania z tytułu importu usług nie ustala się, w przypadku gdy wartość

usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów

lub wartość usługi, na podstawie odrębnych przepisów, zwiększa wartość celną importowanego

towaru.

2.

Podstawy opodatkowania przy dostawie towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1

pkt 5 podatnikiem jest nabywca tych towarów, nie ustala się, w przypadku gdy podatek

od towarów, które są na terytorium kraju instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem

lub bez niego, został w całości z tytułu ich importu pobrany od podatnika dokonującego

nabycia tych towarów. Jeżeli jednak kwota podatku z tytułu importu towarów jest niższa

od kwoty podatku, jaka byłaby należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium

kraju, podatnik dokonujący ich nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.

(uchylony)

1.

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych

kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank

Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w

takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej

z nich względem euro.

1a

W przypadku dostaw towarów i świadczenia usług, dla których obowiązek podatkowy powstaje

z chwilą wystawienia faktury, przeliczenia na złote podatnik może dokonać według kursu

średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień

roboczy poprzedzający dzień, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1, pod warunkiem

że faktura ustrukturyzowana została wystawiona nie później niż następnego dnia po

dniu, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje

się odpowiednio.

2

W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego,

a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

2

W przypadku gdy podatnik wystawił fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego,

a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze

w walucie obcej, przeliczenia na złote podatnik dokonuje według kursu średniego danej

waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień wystawienia faktury. Podatnik może dokonać tego przeliczenia również według

kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni

dzień roboczy poprzedzający dzień, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1, pod warunkiem

że faktura ustrukturyzowana została wystawiona nie później niż następnego dnia po

dniu, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje

się odpowiednio.

2a.

Kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania określone w walucie obcej mogą

być przeliczane przez podatnika na złote zgodnie z zasadami przeliczania przychodu

określonego w walucie obcej wynikającymi z przepisów o podatku dochodowym, obowiązującymi

tego podatnika na potrzeby rozliczania danej transakcji.

2b.

Podatnik, który wybrał zasady przeliczania, o których mowa w ust. 2a, jest obowiązany

do ich stosowania przez co najmniej 12 kolejnych miesięcy, licząc od miesiąca, w którym

je wybrał.

2c

W przypadku rezygnacji z zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a, podatnik jest

obowiązany do stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 1 lub 2, przez

co najmniej 12 kolejnych miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w

którym zrezygnował z zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a.

2c

W przypadku rezygnacji z zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a, podatnik jest

obowiązany do stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 1-2, przez co najmniej

12 kolejnych miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zrezygnował

z zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a.

2d

W przypadku gdy w okresie stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a,

podatnik dokona transakcji niepodlegającej przeliczeniu zgodnie z tymi zasadami, jest

on obowiązany do zastosowania dla tej transakcji zasad przeliczania, o których mowa

w ust. 1 lub 2.

2d

W przypadku gdy w okresie stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a,

podatnik dokona transakcji niepodlegającej przeliczeniu zgodnie z tymi zasadami, jest

on obowiązany do zastosowania dla tej transakcji zasad przeliczania, o których mowa

w ust. 1-2.

3.

W przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami

celnymi.

4.

W przypadku usług wstępu na imprezy masowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 616) kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania wyrażone w walucie obcej mogą

być przeliczane na złote zgodnie z przepisami celnymi stosowanymi na potrzeby obliczania

wartości celnej importowanych towarów.

5.

Na potrzeby stosowania art. 7a ust. 1, art. 45 ust. 1 pkt 11, art. 48 ust. 2, art.

52 ust. 3, art. 56 ust. 1 i 2, art. 138a pkt 2 i art. 138i ust. 1 kwotę wyrażoną w

euro przelicza się przy zastosowaniu kursu wymiany obowiązującego w pierwszym dniu

roboczym października poprzedniego roku podatkowego, opublikowanego przez Europejski

Bank Centralny, przy czym wyrażone w złotych kwoty wynikające z przeliczenia zaokrągla

się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy

pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych

złotych.

1.

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania wyrażone w walucie

obcej uległy zmianie, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu danej waluty

obcej przyjętego do przeliczenia kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania

przed jej zmianą.

2.

W przypadku gdy podatnik wystawił fakturę korygującą, o której mowa w art. 106j ust.

3, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są wyrażone na tej fakturze

korygującej w walucie obcej, przeliczenia na złote podatnik może dokonać według

1)

kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni

dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia tej faktury korygującej albo

2)

ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni

dzień poprzedzający dzień wystawienia tej faktury korygującej, przy czym w takim przypadku

waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem

euro.

3.

W przypadku gdy udzielono opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do dostaw towarów

lub świadczonych usług wykonanych w danym okresie na rzecz podatnika dokonującego

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub podatnika, o którym mowa w art. 17 ust.

1 pkt 4 i 5, udokumentowanych fakturą dotyczącą tego okresu, przeliczenia na złote

kwot wyrażonych na tej fakturze w walucie obcej podatnik może dokonać według

1)

kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni

dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia tej faktury albo

2)

ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni

dzień poprzedzający dzień wystawienia tej faktury, przy czym w takim przypadku waluty

inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

4.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli do przeliczenia kwot stosowanych do określenia

podstawy opodatkowania wyrażonych w walucie obcej podatnik wybrał zasady przeliczenia,

o których mowa w art. 31a ust. 2a. W przypadku gdy w okresie stosowania zasad przeliczania,

o których mowa w art. 31a ust. 2a, podatnik dokona transakcji niepodlegającej przeliczeniu

zgodnie z tymi zasadami, jest on obowiązany do zastosowania dla tej transakcji zasad

przeliczania, o których mowa w ust. 1 lub 2.

1.

W przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieją

powiązania, o których mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest

1)

niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86,

art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3

pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

2)

niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art.

92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,

3)

wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art.

92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

- organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli

okaże się, że powiązania te miały wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy

towarów lub świadczenia usług.

2.

Przez powiązania, o których mowa w ust. 1, rozumie się powiązania

1)

w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

2)

wynikające ze stosunku pracy;

3)

wynikające z tytułu przysposobienia.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami

powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy wydał uprzednie porozumienie

cenowe, o którym mowa w dziale III ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących

podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 948).

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do

obliczenia i wykazania w

1)

zgłoszeniu celnym albo

2)

rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach,

o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

- kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

2.

Jeżeli przed zwolnieniem towaru, o którym mowa w art. 194 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9

października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.)kodeksem celnym”, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo,

naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję, w której określa

1)

podatek w prawidłowej wysokości - w przypadku gdy decyzja jest wydawana przed zwolnieniem

towaru;

2)

różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną

- w przypadku gdy decyzja jest wydawana po zwolnieniu towaru.

2a.

Jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji

kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej

wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między

kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną.

3.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego lub po przedstawieniu rozliczenia zamknięcia podatnik

może wystąpić z wnioskiem do naczelnika urzędu celno-skarbowego o wydanie decyzji

określającej różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku

już wykazaną albo określoną.

4.

Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez

organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku,

z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.

5.

W przypadkach niewymienionych w ust. 1-4 i art. 34 podatnik jest obowiązany do zapłaty

kwoty należnego podatku w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła,

również gdy towary zostały zwolnione od cła lub stawki celne zostały zawieszone albo

obniżone do wysokości 0 %.

6.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych

wynikających z długu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu

importu towarów, z zastrzeżeniem art. 33a.

7.

Organ celny zabezpiecza kwotę podatku, jeżeli podatek ten nie został uiszczony, w

przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie

przepisów celnych, z zastrzeżeniem ust. 7a-7e.

7a.

Przepisu ust. 7 nie stosuje się, gdy zabezpieczenie potencjalnego długu celnego wymaganego

zgodnie z

1)

art. 148 ust. 2 lit. c lub art. 211 ust. 3 lit. c unijnego kodeksu celnego,

2)

art. 115 ust. 1 lit. a i ust. 2 lit. a rozporządzenia 2015/2446

- dotyczy przypadków objęcia towarów czasowym składowaniem lub procedurą: końcowego

przeznaczenia, składowania celnego, uszlachetniania czynnego lub odprawy czasowej

z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, pod warunkiem że podatnik

przedstawi organowi celnemu dokumenty potwierdzające, że jest zarejestrowany jako

podatnik VAT czynny i nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest

wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe.

7b.

Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 7a, uważa się

za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej treści.

7c.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 7b, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

7d.

Dokumentów, o których mowa w ust. 7a, nie przedstawia się, jeżeli organ celny dysponuje

takimi dokumentami, przedstawionymi mu nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem

importu, i dane w nich zawarte są aktualne.

7e.

Jeżeli organ celny uzna, że w przypadkach, o których mowa w ust. 7a, istnieje ryzyko,

że kwota podatku nie zostanie zapłacona w przewidzianym terminie, może w każdym czasie

zażądać złożenia zabezpieczenia.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

terminy zapłaty podatku inne niż określone w ust. 4 i 5 oraz warunki stosowania innych

terminów, uwzględniając przepisy Unii Europejskiej oraz przebieg realizacji budżetu

państwa.

1.

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego

z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem

1)

przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, wydanych nie

wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu

a)

zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne

oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających

odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3 % kwoty

należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział

zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat

za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

b)

potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;

2)

(uchylony)

3)

dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego

w rozumieniu przepisów celnych.

2a.

Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa

się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej

treści.

2b.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

2c.

Naczelnikiem urzędu celno-skarbowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jest naczelnik

urzędu celno-skarbowego właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania podatnika,

a w przypadku podatników nieposiadających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium

kraju - Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu.

2d.

Warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie stosuje się, jeżeli podatnik posiada status

upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego lub posiada pozwolenie na stosowanie uproszczenia, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego.

3.

Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się,

jeżeli naczelnik urzędu celno-skarbowego posiada złożone przez podatnika aktualne

dokumenty.

4.

(uchylony)

5.

W przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest

dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie,

o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie

celne. Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.

6.

(uchylony)

6a.

W przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z

tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji

podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w

którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

7.

Podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach

określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach

w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczania w deklaracji podatkowej

podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu

do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest

obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego

właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego.

8.

W przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest

dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów

celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty

podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego

rzecz przedstawicielu.

8a.

Obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami, o którym mowa w ust. 8, nie ciąży

na przedstawicielu, który działa na rzecz podatnika

1)

o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadającego status upoważnionego przedsiębiorcy

w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego lub

2)

który posiada pozwolenie na stosowanie uproszczenia, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego.

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

12.

(uchylony)

1.

W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2,

odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw

członkowskich, podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego

z tytułu importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją

importową”.

2.

Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celno-skarbowego w terminie

do 16. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy

z tytułu importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej.

W przypadku gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko

w jednym urzędzie celno-skarbowym, podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą

za okres miesięczny.

3.

Podatnik jest obowiązany w terminie, o którym mowa w ust. 2, do wpłacenia kwot podatku

wykazanych w deklaracjach importowych, z zastrzeżeniem art. 33a.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 33 ust. 2a, 3, 6 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, miejsce

i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość miejscową naczelnika urzędu

celno-skarbowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając

1)

zakres zadań wykonywanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;

2)

specyfikę odprawy scentralizowanej;

3)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

(uchylony)

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu

importu towarów określa naczelnik urzędu celno-skarbowego w drodze decyzji.

1a.

W przypadku gdy w decyzji, o której mowa w ust. 1, kwota podatku nie została określona

w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą

różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już określoną.

2.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1, z wyjątkiem przypadków

określonych w art. 33a, stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadamiania

dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

3.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 1a oraz art. 33 ust. 2-3, służy stronie odwołanie

do dyrektora izby administracji skarbowej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celno-skarbowego,

który wydał decyzję.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1, 1a i 3 oraz art. 33 ust. 2-3, stosuje się

odpowiednio przepisy

1)

art. 5, art. 18, art. 19, art. 22 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie, ust. 2 i 3, ust.

4 zdanie pierwsze, ust. 6 i 7, art. 23 ust. 1-3, art. 27, art. 28 ust. 1-3 i ust.

4 zdanie pierwsze, art. 29, art. 44 i art. 55 unijnego kodeksu celnego oraz przepisy wydane na podstawie art. 20, art. 21, art. 24, art. 25, art. 31 i art. 32 unijnego kodeksu celnego;

2)

art. 10a, art. 10b, art. 73c, art. 76, art. 77, art. 83, art. 84, art. 86, art. 88-90

i art. 90b-90e ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne;

3)

Ordynacji podatkowej, z tym że w zakresie działu IV tej ustawy stosuje się przepisy

art. 138a § 4, art. 141-143, art. 168, art. 170, art. 215 § 1 oraz rozdziałów 2, 5,

6, 9 i 10, rozdziału 11 - z wyłączeniem art. 200, rozdziałów 16a i 21-23, a do odwołań

stosuje się także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3, art. 163 § 2, art. 169, art.

208, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220, art. 221, art. 222, art. 223, art.

226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.

5.

Czynności podjęte w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, 1a i 3 oraz art. 33 ust.

2-3, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem rozstrzygnięć, o których

mowa w art. 163 § 2, art. 169 § 4, art. 179 § 2, art. 215 § 1, art. 228 § 1, art.

262 § 5, art. 263 § 1, art. 268 § 3 oraz art. 270a tej ustawy

1)

nie są uznawane za decyzje w rozumieniu przepisów prawa celnego;

2)

są zaskarżalne tylko w odwołaniu od decyzji.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Podatnik jest obowiązany zapłacić kwotę podatku określoną w decyzjach naczelnika urzędu

celno-skarbowego, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34, w terminie 10 dni,

licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

1a.

W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona

w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu skarbowego

właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego

pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących

na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa

i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania

obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.

1aa.

W przypadku gdy kwota podatku została określona w decyzjach, o których mowa w art.

33 ust. 2-3, odsetki pobiera się w wysokości

1)

50 % stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli

zgłaszający

a)

złoży wniosek, o którym mowa w art. 33 ust. 3, nie później niż w terminie 6 miesięcy

od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego lub przedstawienia rozliczenia zamknięcia, oraz

b)

uiści w terminie 10 dni od dnia powiadomienia niepobraną na podstawie zgłoszenia celnego

lub rozliczenia zamknięcia kwotę podatku wraz z odsetkami;

2)

150 % stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej,

jeżeli w wyniku kontroli zgłoszenia celnego lub rozliczenia zamknięcia dokonanej z

urzędu stwierdzono zaniżenie kwoty podatku w wysokości przekraczającej 25 % kwoty

należnej i wyższej niż pięciokrotna wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w

rozumieniu ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667), obowiązującego w dniu następującym po dniu upływu terminu płatności należności.

1ab.

W przypadku gdy kwota podatku została określona w decyzji, o której mowa w art. 34,

odsetki pobiera się w wysokości 150 % stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art.

56 § 1 Ordynacji podatkowej.

1b.

Od kwoty podatku wynikającego z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz w

art. 34, niezapłaconej w terminie, pobiera się odsetki za zwłokę zgodnie z przepisami

Ordynacji podatkowej.

2.

(uchylony)

3.

Przepisy ust. 1-1b stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby administracji

skarbowej.

1.

W zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, art. 19a ust.

9-11 oraz art. 33-37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru

cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności

oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

2.

Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego

nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a nie upłynęło 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów,

i istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik

urzędu celno-skarbowego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych

w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu

importu towarów.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych w podatku jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

Organem podatkowym właściwym do orzekania w sprawach odpowiedzialności osoby trzeciej

za zaległości podatkowe podatnika w zakresie podatku z tytułu importu towarów jest

organ, o którym mowa w art. 66 ust. 1a ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

W przypadku gdy kwota podatku została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot

nadpłaconego podatku, jeżeli kwota nadpłaconego w imporcie podatku pomniejszyła kwotę

podatku należnego.

1.

Stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7,

art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

2.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane

według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem

(PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7 %, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i

ust. 4.

2a.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane

według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem

(PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5 %, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

3.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0 %, z zastrzeżeniem

art. 42.

4.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0

%.

5.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, dokonywanym przez rolników

ryczałtowych stawka podatku wynosi 0 %, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika

ewidencji określonej w art. 109 ust. 3.

6.

Stawkę podatku 0 % stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod

warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany

okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium

Unii Europejskiej.

6a.

Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności

1

dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego

do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk

tego dokumentu;

1

dokument w postaci elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego

do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk

tego dokumentu;

2

dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego

do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest

jego autentyczność;

2

dokument w postaci elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego

do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest

jego autentyczność;

3)

zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem

teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona

przez właściwy organ celny.

6b.

W przypadku wywozu, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia 2015/2446, dokumentem,

o którym mowa w ust. 6, jest zaświadczenie, o którym mowa w art. 68b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

7.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,

lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0 %, pod warunkiem otrzymania dokumentu

wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten

następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu

poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium

kraju.

8.

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający

procedurę wywozu.

9.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika

do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

podatnik otrzymał ten dokument.

9a.

Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów,

stawkę podatku 0 % w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty,

pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca,

w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument,

o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.

9b.

Przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym

niż określony w ust. 9a, pod warunkiem że wywóz towarów w tym późniejszym terminie

jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami dostawy,

w których określono termin wywozu towarów.

10.

(uchylony)

11.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art.

2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym

mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

12.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do

1)

dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych

dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego

społecznym programem mieszkaniowym;

2)

robót konserwacyjnych dotyczących

a)

obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b)

lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji

Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

12a.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa

mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne

w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi

zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i

niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a

nie zalicza się

1)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300

m

2)

lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m

12c.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone

w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy

opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa

objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z

zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.

12d.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 12, rozumie się roboty mające na

celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż

remont.

12e.

Przepisu ust. 12 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wliczanych

do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50 % tej podstawy.

12f.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia

usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi

związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie

1)

napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub

w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania;

2)

towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3

lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;

3)

posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych

w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy.

13.

Do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienionych

w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów

o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w wysokości 22 %, z wyjątkiem

tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach wykonawczych wydanych na jej

podstawie określono inną stawkę.

14.

(uchylony)

14a.

W przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana

przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu

zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek

podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

14b.

(uchylony)

14c.

W przypadku czynności, dla której w związku z jej wykonywaniem ustalane są następujące

po sobie terminy płatności lub rozliczeń, a okres, do którego odnoszą się te płatności

lub rozliczenia, obejmuje dzień zmiany stawki podatku, czynność uznaje się za wykonaną

1)

w dniu poprzedzającym dzień zmiany stawki podatku - w zakresie jej części wykonywanej

do dnia poprzedzającego dzień zmiany stawki podatku;

2)

z upływem tego okresu - w zakresie jej części wykonywanej od dnia zmiany stawki podatku.

14d.

W przypadku, gdy nie jest możliwe określenie faktycznego wykonania części czynności

w okresie, o którym mowa w ust. 14c, dla określenia tej części, uznaje się, że czynność

wykonywana jest w tym okresie proporcjonalnie.

14e.

W przypadku

1)

dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

2)

świadczenia usług telekomunikacyjnych,

3)

świadczenia usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy

- dla których wystawiono fakturę, a po wystawieniu tej faktury uległa zmianie stawka

podatku w odniesieniu do okresów, do których odnoszą się płatności lub rozliczenia

objęte tą fakturą, może być stosowana stawka podatku obowiązująca przed dniem zmiany

stawki podatku, pod warunkiem że w pierwszej fakturze wystawianej po dniu zmiany stawki

podatku, nie później jednak niż w ciągu 12 miesięcy od dnia zmiany stawki podatku,

uwzględniona zostanie korekta rozliczenia objętego fakturą wystawioną przed dniem

zmiany stawki podatku.

14f.

Zmiana stawki podatku w odniesieniu do czynności, która zostanie wykonana w dniu zmiany

stawki podatku lub po tym dniu, w związku z którą otrzymano całość lub część zapłaty,

nie powoduje zmiany wysokości opodatkowania zapłaty otrzymanej przed dniem zmiany

stawki podatku.

14g.

Przepisów ust. 14a-14f nie stosuje się w przypadku importu towarów lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, dla których to czynności wysokość opodatkowania podatkiem określa

się według stawek podatku obowiązujących w dniu powstania obowiązku podatkowego.

14h.

W przypadku

1)

opodatkowania podatkiem czynności uprzednio zwolnionych od podatku,

2)

zwolnienia od podatku czynności uprzednio opodatkowanych podatkiem

- przepisy ust. 14a-14g stosuje się odpowiednio.

15.

(uchylony)

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać

stawki podatku do wysokości 0 %, 5 % lub 7 % dla dostaw niektórych towarów i świadczenia

niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać

warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając

1)

specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

przepisy Unii Europejskiej.

1.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0

%, pod warunkiem że

1)

podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny

dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla

nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który

nabywca podał podatnikowi;

2)

podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,

posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej

dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)

podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest

zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

1a.

Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli

1)

podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3

pkt 1, lub

2)

złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych

dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy

nie są spełnione wymagania w zakresie

1)

nabywcy - w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;

2)

dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.

3.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie

potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju

1)

dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz

towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone

do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2)

(uchylony)

3)

specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4)

(uchylony)

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4.

W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy

użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu,

o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca

zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy

tych towarów;

2)

adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby

działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3)

określenie towarów i ich ilości;

4)

potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub

2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5)

rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub

numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

5.

W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka

transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3,

powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację

podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności

1)

dane dotyczące podatnika i nabywcy,

2)

dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,

3)

datę dostawy,

4)

podpisy podatnika i nabywcy,

5)

oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie

14 dni od dnia dostawy,

6)

pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

- zwany dalej „dokumentem wywozu”.

6.

Podatnik wystawia dokument wywozu w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych

środków transportu na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 4.

7.

(uchylony)

8.

W przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5, nabywca nowego środka

transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie tego terminu do zapłaty podatku

od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka transportu.

9.

Kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek nabywcy nowego środka

transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu zostanie wywieziony na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i tam zostanie zarejestrowany, jeżeli

podlega obowiązkowi rejestracji, przy czym nabywca ma obowiązek udowodnić na podstawie

posiadanych dokumentów wywóz tego środka transportu i jego zarejestrowanie. Podatek

zwraca urząd skarbowy, który pobrał ten podatek.

10.

W przypadku gdy nabywca, o którym mowa w ust. 5, przed zarejestrowaniem nowego środka

transportu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju dokona

dostawy tego środka transportu na terytorium kraju, od czynności tej podatek nalicza

i rozlicza nabywca środka transportu, który rejestruje ten środek transportu na terytorium

kraju.

11.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również

inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny

- dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4)

dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju.

12.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu

do złożenia deklaracji podatkowej za

1)

okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art.

109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa

w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy

danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji

podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa

w ust. 1 pkt 2;

2)

okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w

art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy

ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem

terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym

okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

12a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust.

1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze

stawką 0 % w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w

którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania

korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której

mowa w art. 100 ust. 1.

13.

(uchylony)

14.

Przepisy ust. 1-4, 11 i 12 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

15.

(uchylony)

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji

czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczących nowych środków transportu

zgodnie z odrębnymi przepisami.

17.

(uchylony)

Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby

opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów albo świadczenia usług, która zawiera

1)

opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)

klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej

(CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej

Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej

Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii,

podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do

a)

określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)

stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie

- w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)

stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa

w art. 42b ust. 4.

1.

WIS jest wydawana na wniosek

1)

podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej;

2)

podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1, dokonującego lub zamierzającego dokonywać

czynności, o których mowa w art. 42a;

3)

zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem

publicznym;

4)

podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1637) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną

umową o partnerstwie publiczno-prywatnym;

5)

zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 140) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz

z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty

budowlane lub usługi.

1a

Do złożenia wniosku o wydanie WIS jest uprawniony wnioskodawca, o którym mowa w ust.

1, posiadający konto w e-Urzędzie Skarbowym, na którym został podany aktualny adres

poczty elektronicznej lub numer telefonu w celu, o którym mowa w art. 35e ust. 8 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm..

1b

Wymóg podania aktualnego adresu poczty elektronicznej lub numeru telefonu na koncie

w e-Urzędzie Skarbowym dotyczy również wnioskodawcy, o którym mowa w ust. 1, posiadającego

siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium kraju,

jeżeli działa przez pełnomocnika lub przedstawiciela.

2.

Wniosek o wydanie WIS zawiera

1

imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, jego adres zamieszkania lub adres siedziby,

numer identyfikacji podatkowej lub inny numer umożliwiający identyfikację wnioskodawcy

oraz adres do doręczeń, jeżeli jest inny niż adres zamieszkania lub adres siedziby;

2

imię, nazwisko i adres do doręczeń pełnomocnika wnioskodawcy, jeżeli został ustanowiony,

lub innych osób upoważnionych do kontaktu w sprawie wniosku;

2a

wskazanie, którym z podmiotów, o których mowa w ust. 1, jest wnioskodawca;

3)

określenie przedmiotu wniosku, w tym

a)

szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać

ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów

i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

b)

(uchylona)

c)

wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie -

w przypadku, o którym mowa w ust. 4;

4)

(uchylony)

5

wskazanie, czy wniosek dotyczy przypadku, o którym mowa w ust. 4.

3.

Wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, we wniosku o wydanie WIS składa pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oświadczenie następującej

treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oświadczam,

że w dniu złożenia wniosku, w zakresie przedmiotowym wniosku, nie toczy się postępowanie

podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa

nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.”.

Treść oświadczenia zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań. W razie złożenia fałszywego oświadczenia przepisu art. 42c ust.

1 nie stosuje się w związku z wydaniem tej WIS.

4.

Wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na

potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie,

innych niż dotyczące określenia stawki podatku.

5.

Przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być

1)

towar albo usługa, albo

2)

towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność

podlegającą opodatkowaniu.

6.

(uchylony)

7.

Do wniosku o wydanie WIS można dołączyć dokumenty odnoszące się do towaru albo usługi,

w szczególności fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje

od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające organowi wydającemu WIS dokonanie

właściwej klasyfikacji towaru albo usługi.

7a.

Na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w

terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentów odnoszących się do towaru albo

usługi, w przypadku gdy jest to niezbędne do dokonania właściwej klasyfikacji towaru

albo usługi albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą

opodatkowaniu. W przypadku niedostarczenia dokumentów w tym terminie organ wydający

WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na

które służy zażalenie.

8.

Na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w

terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, próbki towaru, w przypadku gdy jest to

niezbędne do dokonania właściwej klasyfikacji towaru. W przypadku niedostarczenia

próbki towaru w tym terminie organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu

wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na które służy zażalenie.

8a.

Nie wydaje się WIS, jeżeli zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIS, w dniu złożenia

tego wniosku, jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,

kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co

do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

8aa.

Nie wydaje się WIS, jeżeli zakres przedmiotowy wniosku o wydanie WIS, w dniu złożenia

tego wniosku, jest przedmiotem zawartego porozumienia inwestycyjnego, o którym mowa

w art. 20zt pkt 4 Ordynacji podatkowej.

8b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8a i 8aa, wydaje się postanowienie, na które służy

zażalenie.

9.

(uchylony)

1.

WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których

mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w

odniesieniu do

1)

towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych

w okresie ważności WIS;

2)

usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS;

3)

towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu

wykonaną w okresie ważności WIS.

2.

W przypadku zmiany albo uchylenia WIS i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego

została ona wydana, do WIS przed jej zmianą albo uchyleniem, przepisy art. 14k-14m

Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

2a.

W przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h

ust. 3 pkt 1-3, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana,

do zmienionej WIS od dnia wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3

pkt 1-3, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji

podatkowej stosuje się odpowiednio.

2b.

W przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h

ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana,

do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do

dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej

stosuje się odpowiednio.

2c.

W przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h

ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana,

do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do

dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej

stosuje się odpowiednio.

2d.

W przypadku uchylenia WIS oraz wydania WIS w postępowaniu odwoławczym albo na podstawie

prawomocnego orzeczenia sądu przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku

1)

czynności, o której mowa w art. 42a, dokonanej przez podmiot inny niż podmiot, o którym

mowa w ust. 1, od dnia następującego po dniu, w którym WIS została zamieszczona w

Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, do dnia

a)

zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych decyzji o zmianie WIS albo decyzji

o uchyleniu WIS albo

b)

poprzedzającego dzień, w którym WIS wygasła na podstawie art. 42h ust. 1, albo

c)

upływu okresu, na jaki została wydana WIS

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej,

2)

zastosowania na potrzeby podatku przez podmiot, na rzecz którego została wydana wiążąca

informacja akcyzowa, zwana dalej „WIA”, klasyfikacji towaru według Nomenklatury scalonej

(CN), określonej dla tego towaru w tej WIA, jeżeli nie upłynął okres ważności tej

WIA

- przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Jeżeli przedmiot WIS stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5, przepisu

art. 42c nie stosuje się.

(uchylony)

1.

Wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia opłaty z tytułu przeprowadzonych badań

lub analiz, w przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o wydanie WIS wymaga przeprowadzenia

badania lub analizy.

2.

Badania lub analizy mogą być wykonywane przez laboratoria jednostek organizacyjnych

Krajowej Administracji Skarbowej lub inne akredytowane laboratoria, Bibliotekę Narodową,

Centrum Łukasiewicz i instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, a

także instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze lub międzynarodowe

instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium

kraju, dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, pobierana za badania lub analizy wykonywane przez

laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej stanowi dochód

budżetu państwa i jest uiszczana na rachunek bankowy Krajowej Informacji Skarbowej.

4.

Na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany, w terminie określonym

w wezwaniu, nie krótszym niż 7 dni, do uiszczenia zaliczki na pokrycie opłaty, o której

mowa w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia zaliczki w terminie określonym w wezwaniu

organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez

rozpatrzenia, na które służy zażalenie.

5.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, i termin jej uiszczenia są określane przez

organ wydający WIS w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

6.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać rzeczywistym wydatkom

poniesionym z tytułu przeprowadzonych badań lub analiz. W przypadku gdy badania lub

analizy są przeprowadzane przez laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji

Skarbowej, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać ryczałtowym

stawkom opłat określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, jeżeli stawki te zostały określone w tych przepisach.

7.

W przypadku gdy zaliczka uiszczona na pokrycie opłaty, o której mowa w ust. 1, jest

wyższa niż opłata określona w postanowieniu wydanym na podstawie ust. 5, a także w

przypadku gdy opłata jest nienależna, zwrot kwoty nienależnej następuje w terminie

30 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie WIS.

(uchylony)

1.

WIS wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od

dnia otrzymania wniosku o wydanie WIS.Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów,

o których mowa w art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej, oraz dni, w których wystąpiła

awaria e-Urzędu Skarbowego, w przypadku, o którym mowa w art. 35e ust. 4a ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

W sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej,

z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

3.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli

wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w

art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na

jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

4

Pisma w sprawie WIS składa się i doręcza wyłącznie za pośrednictwem konta w e-Urzędzie

Skarbowym, z zastrzeżeniem art. 35e ust. 9 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

5

Próbka towaru oraz dokumenty, które nie mogą być dostarczone za pośrednictwem konta

w e-Urzędzie Skarbowym lub których dostarczenie w postaci fizycznej jest niezbędne

do rozpatrzenia wniosku o wydanie WIS, w tym do dokonania właściwej klasyfikacji towaru,

usługi lub towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą

opodatkowaniu, są dostarczane na zasadach ogólnych.

1.

WIS wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie

podatku odnoszących się do towaru albo usługi, będących przedmiotem WIS, w wyniku

której wskazana w WIS

1)

klasyfikacja towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej

(CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej

Klasyfikacji Wyrobów i Usług, albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej

Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo klasyfikacja usługi według działu, grupy, klasy,

kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub

2)

stawka podatku właściwa dla towaru albo usługi, lub

3)

podstawa prawna wskazanej w WIS stawki podatku

- staje się niezgodna z tymi przepisami, przy czym wygaśnięcie WIS następuje z dniem

wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna.

2.

(uchylony)

3.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany

albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia

wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku

1)

przyjęcia zmiany w Nomenklaturze scalonej (CN);

2)

przyjęcia przez Komisję Europejską środków w celu określenia klasyfikacji taryfowej

towarów;

3)

utraty zgodności z interpretacją Nomenklatury scalonej (CN) wynikającą z

a)

not wyjaśniających, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a tiret drugie rozporządzenia

Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej

oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej,

b)

wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

c)

decyzji klasyfikacyjnych, opinii klasyfikacyjnych lub zmian not wyjaśniających do

Nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, przyjętej przez

organizację ustanowioną na podstawie Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli dnia 15 grudnia

1950 r.

(Dz. U. z 1978 r. poz. 43);

4)

błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego;

5)

istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania

WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania;

6)

wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 240 § 1 oraz art. 247 § 1 Ordynacji

podatkowej.

3a.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego

w ust. 3

1)

uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie albo

2)

zmienia WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, albo

3)

umarza postępowanie, jeżeli w jego wyniku sprawa zostałaby rozstrzygnięta jak w WIS

albo jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

3b.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji

Skarbowej z żądaniem wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie zmiany albo uchylenia

ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia

przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadkach, o których

mowa w ust. 3.

3c.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po otrzymaniu żądania, o którym mowa w ust.

3b, niezwłocznie wszczyna postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej

WIS. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio.

4.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może przejąć do dalszego prowadzenia, w drodze

postanowienia, postępowanie wszczęte przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

na podstawie ust. 3 albo 3c. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio.

5.

Przepisy ust. 3 i 3a stosuje się odpowiednio do innych niż WIS ostatecznych rozstrzygnięć

wydanych w sprawach dotyczących wydawania WIS.

1.

WIS jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia.

2.

WIS traci ważność przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1, z dniem

1)

następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2)

wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej.

WIS, decyzja o zmianie WIS, decyzja o uchyleniu WIS oraz decyzja o odmowie wydania

WIS, o której mowa w art. 42g ust. 3, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę,

danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz danych, których zamieszczenie może

prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa publicznego lub porządku publicznego, są zamieszczane,

bez zbędnej zwłoki, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W Biuletynie Informacji

Publicznej zamieszcza się również daty zamieszczenia WIS i decyzji, o których mowa

w zdaniu pierwszym, a także informacje o okresie ważności WIS i decyzji o zmianie

WIS.

1.

Zwalnia się od podatku

1)

(uchylony)

2)

dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku,

jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu

ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

2a)

dostawę gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów, jeżeli z tytułu nabycia, importu

lub wytworzenia tych posiłków nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

3)

dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług

rolniczych przez rolnika ryczałtowego;

4)

dostawę za cenę równą wartości nominalnej znaczków pocztowych, ważnych w obrocie pocztowym

na terytorium kraju i innych znaczków tego typu;

5)

dostawę ludzkich organów i mleka kobiecego;

6)

dostawę krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych

pochodzenia ludzkiego, niebędących lekami;

7)

transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych

jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami

kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

8)

dostawę złota dla Narodowego Banku Polskiego;

9)

dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane;

10)

dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy

a)

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął

okres krótszy niż 2 lata;

10a)

dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt

10, pod warunkiem że

a)

w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)

dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których

miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli

ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów;

11)

czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze

prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych

lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za

które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 438, 1463 i 1681);

12)

usługi zarządzania

a)

funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami

papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu

alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,

b)

portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych,

o których mowa w lit. a, lub ich częścią,

c)

ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej,

d)

otwartymi funduszami emerytalnymi oraz dobrowolnymi funduszami emerytalnymi w rozumieniu

przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, a także Funduszem

Gwarancyjnym utworzonym na podstawie tych przepisów,

e)

pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach

emerytalnych,

f)

obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem rozliczeniowym utworzonymi na podstawie

przepisów prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a także innymi środkami

i funduszami, które są gromadzone lub tworzone w celu zabezpieczenia prawidłowego

rozliczenia transakcji zawartych w obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych

przepisów albo w obrocie na giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach

towarowych, przez CCP, agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową w rozumieniu

przepisów o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku

papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami,

g)

pracowniczymi planami kapitałowymi, w rozumieniu ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 46, 1723 i 1941);

13)

udzielanie licencji lub upoważnienie do korzystania z licencji oraz przeniesienie

autorskiego prawa majątkowego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego - w odniesieniu

do programu komputerowego - bez pobrania należności na rzecz placówek oświatowych,

o których mowa w ust. 9;

14)

świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu,

jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz

techników dentystycznych;

15)

działalność w zakresie gier hazardowych podlegającą przepisom o grach hazardowych;

16)

dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, której przedmiotem są produkty

spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 % oraz

napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których

zawartość alkoholu przekracza 0,5 %, jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji

pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację;

17)

powszechne usługi pocztowe świadczone przez operatora obowiązanego do świadczenia

takich usług, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;

18)

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;

18a)

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych,

w których wykonywana jest działalność lecznicza;

19)

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów

a)

lekarza i lekarza dentysty,

b)

pielęgniarki i położnej,

c)

medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972),

d)

psychologa;

19a)

świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez

podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa

w pkt 18 i 19;

20)

usługi transportu sanitarnego;

21)

usługi świadczone przez niezależne grupy osób, na rzecz swoich członków, których działalność

jest zwolniona od podatku lub w zakresie której członkowie ci nie są uznawani za podatników,

w celu świadczenia swoim członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej

działalności zwolnionej lub wyłączonej od podatku, w przypadku gdy grupy te ograniczają

się do żądania od swoich członków zwrotu kosztów do wysokości kwoty indywidualnego

udziału przypadającego na każdego z nich w ogólnych wydatkach tych grup, poniesionych

we wspólnym interesie, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

22)

usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone

w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy domowej, a także dostawę towarów i świadczenie

usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane

przez

a)

regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki

pomocy społecznej, centra usług społecznych, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia

i ośrodki interwencji kryzysowej,

b)

wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę

-

domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody,

-

placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,

c)

placówki specjalistycznego poradnictwa,

d)

inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane

do rejestru prowadzonego przez wojewodę,

e)

specjalistyczne ośrodki wsparcia dla osób doznających przemocy domowej;

23)

usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym

wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w

pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;

24)

usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów i świadczenie

usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane

a)

w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach

o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 900, 1672, 1718 i 2005),

b)

przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat;

25)

usługi w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych;

26)

usługi świadczone przez

a)

jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)

uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie

kształcenia

- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;

27)

usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym

i wyższym, świadczone przez nauczycieli;

28)

usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z

tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29;

29)

usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione

w pkt 26

a)

prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b)

świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)

finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;

30)

usługi zakwaterowania

a)

w bursach i internatach świadczone na rzecz uczniów i wychowanków szkół prowadzących

te bursy i internaty,

b)

w domach studenckich świadczone na rzecz studentów i doktorantów uczelni prowadzących

te domy studenckie,

c)

świadczone na rzecz uczniów i wychowanków lub studentów i doktorantów przez podmioty

inne niż wymienione w lit. a i b, pod warunkiem że szkoły lub uczelnie mają z tymi

podmiotami zawarte umowy dotyczące zakwaterowania swoich uczniów i wychowanków lub

studentów i doktorantów;

31)

usługi oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, realizowane przez

a)

kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła

Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów

i innych związków wyznaniowych,

b)

organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym,

filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim

- w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków

w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych

tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków,

jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

32)

usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby

sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których

celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem

że

a)

są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania

fizycznego i uczestniczenia w nim,

b)

świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

c)

są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu

fizycznym

- z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną,

wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do

uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem

lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych

za odpłatnością;

33)

usługi kulturalne świadczone przez

a)

podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów

za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury,

prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w

rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz

dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b)

indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim

i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie

licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów;

34)

usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki

publicznej radiofonii i telewizji, z wyłączeniem

a)

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,

b)

usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,

c)

usług reklamowych i promocyjnych,

d)

działalności agencji informacyjnych;

35)

zapewnienie personelu przez kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w pkt 31

lit. a, lub instytucje filozoficzne dla działalności, o której mowa w pkt 18, 22,

24, 26 i 28-30, w celu zapewnienia opieki duchowej;

36)

usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym

lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na

rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju

mieszkalnictwa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i 1693);

37)

usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu

usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego

w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem

zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji;

38)

usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu

usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami

lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

39)

usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji

finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług,

a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

40)

usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych,

wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów,

czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług;

40a)

usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w

a)

spółkach,

b)

innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną

- z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi;

41)

usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 646, 825, 1723 i 1941), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa

w tym zakresie.

2.

(uchylony)

3.

Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze,

które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia

pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1

i 2.

4.

(uchylony)

5.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku,

mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia

określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obowiązuje

pod warunkiem zawiadomienia na piśmie naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem

miesiąca (kwartału), od którego podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

7a.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

Przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się

szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze.

10.

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,

i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że

dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części

1)

są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)

złożą

a)

przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi

urzędu skarbowego lub

b)

w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich

części.

11.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać

1)

imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego

dostawy oraz nabywcy;

2)

planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku,

o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3)

adres budynku, budowli lub ich części.

12.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, stosuje się pod warunkiem posiadania przez

dokonującego dostawy towarów dokumentacji potwierdzającej dokonanie dostawy na rzecz

organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej

prowadzonej przez tę organizację.

12a.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, nie stosuje się, jeżeli

1)

określenie przeznaczenia otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów

nie jest możliwe na podstawie prowadzonej przez tę organizację dokumentacji, lub

2)

wykorzystanie otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów nastąpiło

na cele inne niż cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację.

13.

(uchylony)

14.

(uchylony)

15.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do

1)

czynności ściągania długów, w tym factoringu;

2)

usług doradztwa;

3)

usług w zakresie leasingu.

16.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług dotyczących

praw i udziałów odzwierciedlających

1)

tytuł prawny do towarów;

2)

tytuł własności nieruchomości;

3)

prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

4)

udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności

lub posiadania nieruchomości lub jej części;

5)

prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości

produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane

poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.

17.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit.

a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych

z usługami podstawowymi, jeżeli

1)

nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1

pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)

ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne

wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

17a.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie

do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi,

dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

18.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem

że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w

sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one

przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

19.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do

1)

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2)

wstępu

a)

na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa

artystycznego i literackiego,

b)

do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c)

do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3)

wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki,

archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4)

usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5)

działalności agencji informacyjnych;

6)

usług wydawniczych;

7)

usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8)

usług ochrony praw.

20.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych

w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.

21.

Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których

mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych

informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy

towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt

2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

22.

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1

pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod

warunkiem że

1)

jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

2)

złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze opodatkowania

tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.

23.

Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc

od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których

mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych

usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia

o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego

ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.

24.

Podatnik, który zrezygnował z opodatkowania zgodnie z ust. 23, może ponownie wybrać

opodatkowanie zgodnie z ust. 22, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od początku

okresu rozliczeniowego, od którego ponownie korzysta ze zwolnienia.

Zwalnia się od podatku wewnątrzwspólnotowe nabycie

1)

towarów, do których miałyby zastosowanie przepisy art. 43 ust. 1 pkt 5-8;

2)

towarów, których import na warunkach określonych w przepisach dotyczących importu

towarów byłby zwolniony od podatku.

3)

(uchylony)

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego;

2)

towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności

celnych przywozowych;

3)

złota przez Narodowy Bank Polski;

4)

powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła towarów, dokonywany

przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary;

5)

do portów przez podmioty zajmujące się rybołówstwem morskim ich własnych połowów,

niebędących jeszcze przedmiotem dostawy, w stanie nieprzetworzonym lub po zakonserwowaniu

dla celów dokonania dostawy;

6)

ludzkich organów i mleka kobiecego;

7)

krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych pochodzenia

ludzkiego, niebędących lekami;

8)

walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów

kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

9)

towarów przez

a)

siły zbrojne Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego innych niż Rzeczpospolita

Polska do użytku własnego takich sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub

też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, jeżeli siły te biorą udział we wspólnych

działaniach obronnych,

b)

siły zbrojne państw członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska do użytku własnego

takich sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich

mes lub kantyn, jeżeli siły te biorą udział w działaniach obronnych prowadzonych w

celu realizacji działania Unii Europejskiej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa

i obrony;

10)

gazu w systemie gazowym lub gazu wprowadzanego do systemu gazowego lub sieci gazociągów

kopalnianych ze statków przewożących gaz, a także energii elektrycznej w systemie

elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii

cieplnej lub chłodniczej;

11)

towarów, z wyjątkiem towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w przesyłkach

o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej

równowartości 150 euro, pod warunkiem że

a)

podatek albo podatek od wartości dodanej należny z tytułu sprzedaży na odległość towarów

importowanych ma zostać zadeklarowany w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale

XII w rozdziale 9, albo na zasadach odpowiadających tym regulacjom,

b)

w momencie importu towaru przekazano organowi celnemu ważny numer identyfikacyjny

VAT, nadany zgodnie z art. 138e ust. 7 pkt 1 i 2 albo na zasadach odpowiadających

tym regulacjom.

2.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na podstawie

przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

3.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli

1)

na podstawie przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła;

2)

nastąpiło zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia

2015/2447.

Na potrzeby stosowania art. 47-80

1)

za napoje alkoholowe uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki,

likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych

pozycjami od 2203 00 do 2208 Nomenklatury scalonej (CN);

2)

za tytoń i wyroby tytoniowe uważa się wyroby klasyfikowane według kodów objętych pozycjami

od 2401 do 2403 oraz 2404 11 00 i 2404 19 10 Nomenklatury scalonej (CN);

3)

za rzeczy osobistego użytku uważa się towary bezpośrednio używane przez osobę fizyczną

lub wykorzystywane w gospodarstwie domowym, jeżeli ich ilość lub rodzaj nie wskazują

na przeznaczenie handlowe lub do działalności gospodarczej, a także przenośny sprzęt

niezbędny do wykonywania przez osobę zainteresowaną zawodu.

4)

(uchylony)

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przenoszącej

miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego, z tym że towary nieprzeznaczone do konsumpcji musiały służyć do

takiego użytku przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała

mieć miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego;

2)

rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim były używane

na terytorium państwa trzeciego;

3)

osoba fizyczna miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego nieprzerwanie

przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca zamieszkania;

4)

rzeczy te przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu

nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione

lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania

o tym organu celnego.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej.

3.

Import rzeczy osobistego użytku jest zwolniony od podatku, jeżeli rzeczy zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia przeniesienia

przez osobę, o której mowa w ust. 1, miejsca zamieszkania na terytorium kraju, z zachowaniem

warunku określonego w ust. 4.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do importu rzeczy

stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu

przed dniem przeniesienia przez tę osobę miejsca zamieszkania na terytorium kraju,

jeżeli osoba ta zobowiąże się do przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium

kraju przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania

oraz zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

Termin określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na

terytorium kraju.

6.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także

1)

do importu rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce zamieszkania

na terytorium państwa trzeciego przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ale nie krótszy

niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że nie miała wpływu na skrócenie okresu

tego zamieszkania;

2)

w przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, nie zachowała terminu określonego w

ust. 3, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy osobistego użytku, w

tym także rzeczy nowych, należących do osoby przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju w związku z zawarciem związku małżeńskiego,

jeżeli osoba ta miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego przez okres

co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę tego miejsca.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do importu prezentów zwyczajowo ofiarowanych

w związku z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby, o których mowa w ust. 1, przesyłanych

przez osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem

że wartość poszczególnych prezentów nie jest wyższa niż kwota wyrażona w złotych odpowiadająca

równowartości 1000 euro.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały

zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 4 miesięcy od dnia zawarcia

związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do zwolnienia od podatku i jeżeli osoba

ta przedstawiła dokument potwierdzający zawarcie związku małżeńskiego.

5.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia

do obrotu przez osobę uprawnioną do korzystania ze zwolnienia przed ustalonym dniem

zawarcia związku małżeńskiego, nie wcześniej jednak niż 2 miesiące przed tym dniem,

jeżeli zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

6.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury

dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte,

użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez

uprzedniego poinformowania o tym organu celnego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości

celnej ustalonej przez organ celny dla tego dnia.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy pochodzących ze spadku otrzymanych przez

1)

osobę fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub

2)

prowadzącą działalność niedochodową osobę prawną posiadającą siedzibę na terytorium

kraju.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej, używanych do wykonywania zawodu lub zajęcia przez

osobę zmarłą;

5)

zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych;

6)

żywego inwentarza i zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa niż przeznaczona

na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

3.

Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc od dnia ostatecznego

nabycia spadku przez osobę uprawnioną. Okres ten może być wydłużony przez właściwego

naczelnika urzędu celno-skarbowego w wyjątkowych przypadkach.

1.

Zwalnia się od podatku import wyposażenia, materiałów szkolnych i innych artykułów

stanowiących zwykłe wyposażenie pokoju studenta lub ucznia, należących do osoby przybywającej

na terytorium kraju w celu nauki, jeżeli są one wykorzystywane na potrzeby osobiste

studenta lub ucznia.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1 przez

1)

ucznia lub studenta rozumie się osobę zapisaną do placówki edukacyjnej w celu uczęszczania

na kursy w pełnym wymiarze przez nią oferowane;

2)

wyposażenie rozumie się bieliznę i pościel, jak również ubrania stare lub nowe;

3)

materiały szkolne rozumie się przedmioty i instrumenty (łącznie z kalkulatorami i

maszynami do pisania) zwykle używane przez uczniów lub studentów do nauki.

(uchylony)

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów umieszczonych w przesyłce

wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla

osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

ilość i rodzaj towarów nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe;

2)

odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem

przesyłki;

3)

przesyłki mają charakter okazjonalny.

2.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22 %, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej

80 % i więcej - 1 litr lub

b)

napoje otrzymywane w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina

lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej

22 %, wina musujące, wina wzmacniane - 1 litr lub

c)

wina inne niż musujące - 2 litry;

2)

tytoń i wyroby tytoniowe

a)

papierosy - 50 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3 g) - 25 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g;

3)

perfumy - 50 g lub wody toaletowe - 0,25 l;

4)

kawa - 500 g lub ekstrakty i esencje kawy - 200 g;

5)

herbata - 100 g lub ekstrakty i esencje herbaty - 40 g.

3.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli wartość przesyłki

nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 45 euro.

4.

Towary, o których mowa w ust. 2, zawarte w przesyłce w ilościach przekraczających

określone limity podlegają całkowitemu wyłączeniu ze zwolnienia.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3-5, środków trwałych i innego

wyposażenia, należących do przedsiębiorcy wykonującego w celach zarobkowych i na własny

rachunek działalność gospodarczą, który zaprzestał prowadzenia tej działalności na

terytorium państwa trzeciego i zamierza wykonywać podobną działalność na terytorium

kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

środki trwałe i inne wyposażenie były używane przez przedsiębiorcę w miejscu poprzedniego

wykonywania działalności przez okres co najmniej 12 miesięcy przed dniem zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego;

2)

środki trwałe i inne wyposażenie są przeznaczone na terytorium kraju do takiego samego

celu, w jakim były używane na terytorium państwa trzeciego;

3)

rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają rodzajowi i skali działalności prowadzonej

przez przedsiębiorcę.

2.

W przypadku korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, przez właściciela

gospodarstwa rolnego zwolniony od podatku jest także import żywego inwentarza.

3.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się w przypadku zaprzestania działalności w związku

z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo przejęciem w posiadanie przez

przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części mienia przedsiębiorcy zagranicznego,

jeżeli nie powoduje to rozpoczęcia prowadzenia nowej działalności.

4.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się również do

1)

środków transportu, które nie służą do wykonywania działalności gospodarczej;

2)

towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta;

3)

paliwa;

4)

zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5)

inwentarza żywego stanowiącego własność przedsiębiorcy, który prowadzi działalność

w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

5.

Środki trwałe i inne wyposażenie podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy, licząc od dnia zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego.

6.

Środki trwałe i inne wyposażenie, zwolnione od podatku, przez 12 miesięcy, licząc

od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, nie mogą zostać oddane jako

zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione

odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego. W

odniesieniu do wypożyczania lub przekazania okres ten może być w uzasadnionych przypadkach

wydłużony do 36 miesięcy przez naczelnika urzędu skarbowego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 i 2, dokonanych przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są

opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Do osób wykonujących wolne zawody, które uzyskały prawo do wykonywania takich zawodów

na terytorium kraju, oraz do osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej,

które przenoszą swoją działalność z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

1.

Zwalnia się od podatku import produktów rolnych oraz produktów hodowli, pszczelarstwa,

ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskanych w gospodarstwach zlokalizowanych na terytorium

państwa trzeciego, graniczących z terytorium kraju, prowadzonych przez rolnika prowadzącego

główne gospodarstwo rolne na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

w przypadku produktów hodowli - produkty uzyskano od zwierząt wyhodowanych na terytorium

kraju lub dopuszczonych do obrotu na terytorium kraju;

2)

produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, które zwykle są dokonywane po ich zebraniu

lub wyprodukowaniu;

3)

zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu tych produktów jest dokonywane

przez rolnika lub w jego imieniu.

2.

Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez polskich rybaków w

wodach płynących i jeziorach stanowiących granicę Rzeczypospolitej Polskiej oraz do

produktów łowiectwa prowadzonego przez polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach

płynących przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Zwalnia się od podatku import, na zasadzie wzajemności, nasion, nawozów i produktów

służących do uprawy ziemi i roślin, przeznaczonych do wykorzystania w gospodarstwach

znajdujących się na terytorium kraju, prowadzonych przez osoby prowadzące główne gospodarstwo

zlokalizowane na terytorium państwa trzeciego graniczące z terytorium kraju, jeżeli

łącznie są spełnione następujące warunki

1)

ilość przywożonych produktów nie przekracza ilości niezbędnej do uprawy lub prowadzenia

danego gospodarstwa;

2)

zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego przybywającego

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów

wskazuje na przywóz o charakterze niehandlowym, a wartość tych towarów nie przekracza

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 300 euro.

2.

W przypadku podróżnych w transporcie lotniczym i morskim zwolnienie, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się do importu towarów, których wartość nie przekracza kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 430 euro.

3.

Do celów stosowania progów pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie można dzielić

wartości jednego towaru.

4.

Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza wartości kwot

wyrażonych w złotych, o których mowa w ust. 1-3, zwolnienie od podatku jest udzielane

do wysokości tych kwot w stosunku do towarów, które mogłyby być objęte takim zwolnieniem,

gdyby były przywiezione oddzielnie.

5.

Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny

jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na terytorium kraju, jak również

bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu,

że bagaż ten był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż

przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty

obejmuje paliwo znajdujące się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego

oraz paliwo znajdujące się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza 10

litrów, z zastrzeżeniem art. 77. Paliw innych niż paliwo, o którym mowa w zdaniu drugim,

nie uznaje się za bagaż osobisty.

6.

Przez przywóz o charakterze niehandlowym, o którym mowa w ust. 1, rozumie się przywóz

spełniający następujące warunki

1)

odbywa się okazjonalnie;

2)

obejmuje wyłącznie towary na własny użytek podróżnych lub ich rodzin lub towary przeznaczone

na prezenty.

7.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, przez

1)

podróżnych w transporcie lotniczym rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących

drogą powietrzną, z wyłączeniem prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym; prywatne

loty o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie statku powietrznego przez jego właściciela

lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z niego na zasadzie najmu lub w jakikolwiek

inny sposób, w celach innych niż zarobkowe, w szczególności w celu innym niż przewóz

pasażerów lub towarów lub świadczenie usług za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań

organów publicznych;

2)

podróżnych w transporcie morskim rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących drogą

morską, z wyłączeniem prywatnych rejsów morskich o charakterze rekreacyjnym; prywatne

rejsy morskie o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie pełnomorskiej jednostki

pływającej przez jej właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z

niej na zasadzie najmu lub w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe,

w szczególności w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub świadczenie usług

za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów publicznych.

8.

Zwalnia się od podatku import towarów w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22 %, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej

80 % i więcej - 1 litr lub

b)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22 %

- 2 litry, i

c)

wina niemusujące - 4 litry, i

d)

piwa - 16 litrów;

2)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub transporcie morskim

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 200 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 100 sztuk, lub

c)

cygara - 50 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 250 g;

3)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub morski

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 40 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 20 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g.

9.

Zwalnia się od podatku import napojów alkoholowych, jeżeli są przywożone przez podróżnego,

który ukończył 17 lat, który ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest

pracownikiem zatrudnionym w strefie nadgranicznej, lub jest członkiem załogi środków

transportu wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju w ramach następujących norm

1)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22 %, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej

80 % i więcej - 0,5 litra lub

2)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22 %

- 0,5 litra, i

3)

wina niemusujące - 0,5 litra, i

4)

piwa - 2 litry.

10.

W przypadku gdy podróżny, o którym mowa w ust. 9, udowodni, że udaje się poza strefę

nadgraniczną w kraju lub nie wraca ze strefy nadgranicznej sąsiadującego terytorium

państwa trzeciego, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust. 8. Jeżeli jednak

pracownik zatrudniony w strefie nadgranicznej lub członek załogi środka transportu

wykorzystywanego do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przywozi

towary w ramach wykonywania pracy, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust.

9.

10a.

Przez pracownika zatrudnionego w strefie nadgranicznej, o którym mowa w ust. 9 i 10,

rozumie się każdą osobę, której zwykła działalność zawodowa wymaga przekroczenia granicy

w jej dniach pracy.

11.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, można stosować do

dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa

w ust. 8 pkt 1 lit. a i b i ust. 9 pkt 1 i 2, pod warunkiem że suma wartości procentowych

wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100 %.

12.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 i 3, można stosować do dowolnego

połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystywanych

z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100 %.

13.

Do ogólnej wartości kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, wyrażonych w złotych nie jest

wliczana

1)

wartość towarów, o których mowa w ust. 8 i 9;

2)

wartość paliwa, o którym mowa w ust. 5;

3)

wartość bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po jego czasowym

wywozie;

4)

wartość produktów leczniczych niezbędnych do spełnienia osobistych potrzeb podróżnego.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się również, jeżeli podróżny, którego podróż obejmowała

tranzyt przez terytorium państwa trzeciego lub rozpoczynała się na jednym z terytoriów,

o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b, nie jest w stanie wykazać, że towary przewożone

w jego bagażu osobistym zostały nabyte na ogólnych zasadach opodatkowania na terytorium

Unii Europejskiej i nie dotyczy ich zwrot podatku lub podatku od wartości dodanej.

Przelot bez lądowania nie jest uważany za tranzyt.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

zwierząt specjalnie przygotowanych do użytku laboratoryjnego;

2)

nieprodukowanych na terytorium kraju substancji biologicznych lub chemicznych, nadających

się głównie do celów naukowych, przywożonych w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone dla

1)

instytucji publicznych, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych, albo dla wydzielonych jednostek tych instytucji, jeżeli podstawową

działalnością tych jednostek jest prowadzenie badań naukowych lub edukacja;

2)

prywatnych instytucji, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

substancji leczniczych pochodzenia ludzkiego;

2)

odczynników do badania grupy krwi;

3)

odczynników do badania rodzajów tkanek;

4)

opakowań specjalnie przystosowanych do przewozu towarów określonych w pkt 1-3 oraz

rozpuszczalników i dodatków potrzebnych do ich użycia, jeżeli są przywożone jednocześnie

z tymi towarami.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1, przez

1)

substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego rozumie się ludzką krew i jej pochodne

cała krew ludzka, wysuszone ludzkie osocze, ludzka albumina i roztwory stałe białka

ludzkiego osocza, ludzka immunoglobulina i ludzki fibrynogen;

2)

odczynniki do badania grupy krwi rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do badania krwi i do badania niezgodności

krwi;

3)

odczynniki do badania rodzajów tkanek rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do oznaczania typów ludzkich tkanek.

3.

Zwolnienie od podatku towarów, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

towary są przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów prowadzących działalność medyczną

lub naukową niemającą charakteru handlowego;

2)

towarowi towarzyszy certyfikat wydany przez odpowiednie władze państwa wysyłki;

3)

towar jest przewożony w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

Zwalnia się od podatku import przesyłek zawierających próbki substancji posiadających

atest Światowej Organizacji Zdrowia i przeznaczonych do kontroli jakości surowców

używanych do produkcji środków farmaceutycznych i leków, przywożonych dla instytucji

powołanych do tego celu.

Zwalnia się od podatku import środków farmaceutycznych i leków przeznaczonych do użytku

medycznego dla ludzi lub zwierząt przybyłych z terytorium państwa trzeciego uczestniczących

w międzynarodowych imprezach sportowych organizowanych na terytorium kraju, jeżeli

ich ilość i rodzaj są odpowiednie do celu, w jakim są przywożone, i do czasu trwania

imprezy sportowej.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

leków, odzieży, środków spożywczych, środków sanitarno-czyszczących i innych rzeczy

służących zachowaniu lub ochronie zdrowia oraz artykułów o przeznaczeniu medycznym,

przywożonych przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane

do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, przeznaczonych

do nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących pomocy;

2)

towarów przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub

siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej

lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych do zebrania funduszy w trakcie

zbiórek publicznych organizowanych na rzecz osób potrzebujących pomocy;

3)

wyposażenia i materiałów biurowych przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające miejsce

zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji

społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności

charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych jedynie do tej

działalności.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

kawy i herbaty;

4)

środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości

celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

6.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

uprawniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż określone w ust. 1, są obowiązane poinformować o tym

organ celny.

7.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym przestały spełniać te warunki,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną, korzystającą

ze zwolnienia od podatku, do celów innych niż określone w ust. 1, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów specjalnie przystosowanych do celów rehabilitacji

społecznej, zawodowej i medycznej oraz pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia

kwalifikacji osób niepełnosprawnych, jeżeli towary te są przywożone przez organizacje

społeczne lub jednostki organizacyjne, których podstawowym celem statutowym jest rehabilitacja

oraz pomoc naukowa i kulturalna tym osobom, oraz jeżeli zostały oddane takim instytucjom

bezpłatnie i bez uzyskania korzyści ekonomicznych ze strony dającego.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się także do importu

1)

części zamiennych, elementów i specjalnego wyposażenia, przeznaczonych do towarów,

o których mowa w ust. 1,

2)

narzędzi używanych do konserwacji, kontroli, kalibrowania lub naprawy towarów, o których

mowa w ust. 1

- pod warunkiem że te części, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały przywiezione

jednocześnie z towarami, o których mowa w ust. 1, lub zostały przywiezione później,

jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że są przeznaczone do takich towarów, które

wcześniej zostały zwolnione od podatku.

3.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane

wyłącznie do celów określonych w ust. 1, po uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, w celu innym

niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według

stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wynajmowane lub odstępowane, nieodpłatnie

lub za opłatą, przez obdarowane organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne

w celach niekomercyjnych osobom, o których mowa w ust. 1, bez uiszczania podatku.

6.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

7.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

upoważniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż przewidziane w tym artykule, są obowiązane poinformować

o tym organ celny.

8.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, podlegają

opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym wygasły te warunki,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

9.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną korzystającą

ze zwolnienia od podatku do celów innych niż określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych przez państwowe jednostki organizacyjne, organizacje społeczne lub jednostki

organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności charytatywnej lub do

realizacji pomocy humanitarnej, jeżeli są przeznaczone do bezpłatnego

a)

rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy lub

b)

oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy i pozostają własnością

tych jednostek;

2)

przywożonych przez jednostki ratownictwa, przeznaczonych na ich potrzeby, w związku

z prowadzonymi przez nie działaniami.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do organizacji społecznych

i jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do materiałów i sprzętu

przeznaczonych do odbudowy terenów dotkniętych klęską żywiołową lub katastrofą.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego

odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ

celny.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, uznaje się, że obowiązek podatkowy z tytułu importu

towarów nie powstaje, jeżeli

1)

towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od podatku

na podstawie ust. 1, oraz

2)

organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczące dopuszczenia do obrotu towaru

zwolnionego od podatku, zostanie niezwłocznie poinformowany o odstąpieniu.

7.

Towary użyte przez organizację uprawnioną do zwolnienia do celów innych niż określone

w ust. 1 są opodatkowane podatkiem w wysokości obowiązującej w dniu, w którym zostaną

wykorzystane w innym celu, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego

dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

odznaczeń przyznanych przez rządy państw trzecich osobom mającym miejsce zamieszkania

na terytorium kraju;

2)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym, które zostały

przyznane na terytorium państwa trzeciego osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

kraju, w uznaniu zasług za działalność w dowolnej dziedzinie lub zasług związanych

ze szczególnymi wydarzeniami, jeżeli są przywożone na terytorium kraju przez osobę

nagrodzoną;

3)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym ofiarowanych nieodpłatnie

przez władze państw obcych lub osoby mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego,

przywożonych w celu przyznania ich na terytorium kraju za zasługi określone w pkt

2;

4)

pucharów, medali oraz pamiątek o charakterze symbolicznym i o niewielkiej wartości,

przeznaczonych do bezpłatnego rozdania osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego podczas kongresów lub podobnych imprez o charakterze międzynarodowym

odbywających się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli osoba zainteresowana udokumentuje, że spełnia

warunki określone w ust. 1.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych na terytorium kraju przez osoby, które składały oficjalną wizytę na terytorium

państwa trzeciego i otrzymanych w związku z tą wizytą jako podarunki od przyjmujących

je władz;

2)

przywożonych przez osoby przybywające na terytorium kraju z oficjalną wizytą, z zamiarem

wręczenia ich w charakterze podarunków władzom polskim;

3)

przesyłanych jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez władze lub przedstawicieli

państw obcych oraz zagraniczne organizacje prowadzące działalność o charakterze publicznym,

które mieszczą się na terytorium państwa trzeciego, polskim władzom lub organizacjom

prowadzącym działalność o charakterze publicznym.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

3.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie są spełnione

następujące warunki

1)

towar stanowi podarunek o charakterze okazjonalnym;

2)

ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku, na zasadzie wzajemności, import

1)

darów ofiarowanych panującym i głowom państw oraz osobom, które zgodnie z przepisami

międzynarodowymi korzystają z takich samych przywilejów;

2)

towarów przeznaczonych do wykorzystania lub użycia przez panujących i głowy państw

obcych oraz ich oficjalnych przedstawicieli w okresie ich oficjalnego pobytu na terytorium

kraju.

1.

Zwalnia się od podatku import próbek towarów mających nieznaczną wartość i mogących

służyć jedynie uzyskaniu zamówień na towary tego samego rodzaju, które mają być przywiezione

na terytorium kraju.

2.

Za próbkę towaru, o której mowa w ust. 1, uważa się niewielką ilość towaru, reprezentującą

określony rodzaj lub kategorię towarów, pod warunkiem że sposób prezentacji i jakość

czynią je bezużytecznymi dla celów innych niż promocja.

3.

Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obejmujące próbki, o których mowa w ust.

1, może uzależnić zwolnienie tych próbek od podatku od pozbawienia ich wartości handlowej

przez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nieusuwalnych i widocznych znaków

lub w inny sposób pozwalający na zachowanie przez ten towar charakteru próbek.

Zwalnia się od podatku import materiałów drukowanych o charakterze reklamowym, w szczególności

katalogi, cenniki, instrukcje obsługi lub ulotki handlowe dotyczące towarów przeznaczonych

do sprzedaży lub wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, handlowych,

bankowych lub ubezpieczeniowych, przywożonych przez osobę mającą siedzibę na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

na materiałach w sposób widoczny jest umieszczona nazwa przedsiębiorstwa, które produkuje,

sprzedaje lub wynajmuje towary albo oferuje usługi, do których one się odnoszą;

2)

przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden egzemplarz każdego dokumentu, jeżeli składa

się ona z wielu dokumentów;

3)

w przypadku przesyłek zawierających wiele kopii jednego dokumentu ich łączny ciężar

brutto nie przekracza 1 kg;

4)

przesyłka nie znajduje się w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę temu samemu

odbiorcy.

Zwalnia się od podatku import towarów innych niż określone w art. 68 spełniających

wyłącznie funkcje reklamowe i nieposiadających wartości handlowej, przesyłanych nieodpłatnie

przez dostawcę swoim odbiorcom.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 3, import

1)

niewielkich próbek towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie

spełniają następujące warunki

a)

są bezpłatnie przywożone z terytorium państwa trzeciego lub są uzyskiwane na imprezach,

o których mowa w ust. 2, z towarów przywiezionych z terytorium państwa trzeciego,

b)

są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego rozdania,

c)

mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość jednostkową,

d)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy,

e)

nie nadają się do obrotu handlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala, znajdują

się w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż najmniejsze opakowania

takiego towaru znajdujące się w obrocie handlowym;

2)

towarów przywożonych wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń wytwarzanych

na terytorium państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszczeniu w trakcie trwania imprezy oraz

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy;

3)

materiałów o niewielkiej wartości przeznaczonych do budowy, wyposażenia i dekoracji

stoisk wystawców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery, tapety i inne materiały,

jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone;

4)

drukowanych materiałów, katalogów, prospektów, cenników, plakatów reklamowych, ilustrowanych

i nieilustrowanych kalendarzy, nieoprawionych fotografii i innych towarów dostarczonych

bezpłatnie, w celu wykorzystania ich do reklamy towarów wytwarzanych na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone na

1)

wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym, przemysłowym, rolnym

lub rzemieślniczym;

2)

wystawy lub imprezy organizowane w celach charytatywnych;

3)

wystawy lub imprezy organizowane w celach naukowych, technicznych, rzemieślniczych,

artystycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sportowych, religijnych, związanych z działalnością

związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;

4)

spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych;

5)

uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenia.

3.

Niekonfekcjonowane próbki środków spożywczych i napojów, spełniające warunki określone

w ust. 1 pkt 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli są bezpłatnie konsumowane

na imprezach, o których mowa w ust. 2.

4.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczy

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

paliw stałych, ciekłych i gazowych.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do badań, analiz lub prób mających

na celu określenie ich składu, jakości lub innych parametrów technicznych, przeprowadzanych

w celu uzyskania informacji lub w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym,

jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

towary poddawane badaniom, analizom lub próbom zostaną w całości zużyte lub zniszczone

w trakcie ich wykonywania;

2)

badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej;

3)

ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, do którego realizacji są przywożone.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również do importu towarów,

które nie uległy zniszczeniu lub zużyciu w trakcie badań, analiz lub prób, pod warunkiem

że produkty powstałe po ich przeprowadzeniu za zgodą organu celnego zostaną

1)

całkowicie zniszczone lub pozbawione wartości handlowej lub

2)

staną się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, bez obciążania go kosztami,

lub

3)

zostaną wywiezione z terytorium Unii Europejskiej.

3.

Jeżeli towary powstałe po przeprowadzeniu badań, analiz lub prób są dopuszczane do

obrotu, podlegają one opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu

zakończenia tych badań, analiz lub prób, z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej

dla tego dnia przez organ celny. Jeżeli osoba zainteresowana, za zgodą organu celnego

i na warunkach określonych przez organ celny, przetworzy pozostałe produkty na odpady

lub złom, wysokość podatku określa się, uwzględniając stawki i wartości właściwe dla

tych produktów w dniu ich powstania.

Zwalnia się od podatku import znaków, wzorów, szkiców lub projektów oraz towarzyszącej

im dokumentacji i wniosków patentowych, przeznaczonych dla instytucji właściwych do

spraw ochrony praw autorskich lub patentów.

Zwalnia się od podatku import

1)

folderów, broszur, książek, czasopism, przewodników, oprawionych lub nieoprawionych

plakatów, nieoprawionych fotografii i powiększeń fotograficznych, ilustrowanych lub

nieilustrowanych map geograficznych, ilustrowanych kalendarzy, których głównym celem

jest zachęcanie do wyjazdów zagranicznych, w szczególności do uczestnictwa w spotkaniach

lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym, religijnym lub zawodowym,

pod warunkiem że towary te

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania oraz

b)

nie zawierają więcej niż 25 % powierzchni prywatnej reklamy, oraz

c)

mają charakter materiałów promocyjnych;

2)

wykazów i spisów hoteli zagranicznych wydawanych przez urzędowe instytucje turystyczne

lub pod ich patronatem oraz rozkładów jazdy środków transportu działających na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli dokumenty te nie zawierają więcej niż 25 % powierzchni prywatnej

reklamy;

3)

materiałów wysyłanych akredytowanym przedstawicielom lub korespondentom instytucji

turystycznych i nieprzeznaczonych do rozdania, a w szczególności roczniki, spisy abonentów

telefonicznych lub teleksowych, spisy hoteli, katalogi targowe, próbki wyrobów rzemieślniczych

o nieznacznej wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwersytetów, uzdrowisk lub

innych podobnych instytucji.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import

1)

dokumentów przysyłanych bezpłatnie organom władzy publicznej;

2)

publikacji rządów państw obcych oraz publikacji organizacji międzynarodowych przeznaczonych

do bezpłatnego rozdania;

3)

dokumentów wyborczych, w szczególności kart do głosowania, list wyborczych w wyborach

organizowanych przez organy mające swoje siedziby na terytorium państwa trzeciego;

4)

przedmiotów mających służyć jako dowody lub do podobnych celów przed sądami lub innymi

organami władzy publicznej;

5)

wzorów podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które są przesyłane

w ramach zwyczajowej wymiany informacji między służbami publicznymi lub organami bankowymi;

6)

urzędowych wydawnictw przeznaczonych dla Narodowego Banku Polskiego;

7)

raportów, sprawozdań z działalności, ulotek informacyjnych, prospektów, blankietów

przedpłat i innych dokumentów przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na terytorium

państwa trzeciego i przeznaczonych dla posiadaczy lub subskrybentów papierów wartościowych

emitowanych przez te przedsiębiorstwa;

8)

zapisanych nośników, w szczególności w formie perforowanych kart, zapisów dźwiękowych

i mikrofilmów, wykorzystywanych do przekazywania informacji, przesyłanych bezpłatnie

odbiorcy, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

9)

akt, dokumentacji archiwalnych, formularzy i innych dokumentów, które mają być wykorzystane

w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji lub kongresów oraz sprawozdań z tych

imprez;

10)

planów, rysunków technicznych, odbitek, opisów i innych podobnych dokumentów przywożonych

w celu uzyskania lub realizacji zamówień poza terytorium Unii Europejskiej lub w celu

uczestnictwa w konkursach organizowanych na terytorium kraju;

11)

dokumentów przeznaczonych do wykorzystania w trakcie egzaminów organizowanych na terytorium

kraju przez instytucje mające swoją siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej;

12)

formularzy przeznaczonych do wykorzystania jako urzędowe dokumenty w międzynarodowym

ruchu pojazdów lub w transporcie towarów, odbywających się na podstawie umów międzynarodowych;

13)

formularzy, etykiet, biletów i podobnych dokumentów wysyłanych przez przedsiębiorstwa

przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie, mające siedzibę poza terytorium Unii

Europejskiej, biurom podróży mającym siedzibę na terytorium kraju;

14)

formularzy, biletów, konosamentów, listów przewozowych lub innych dokumentów handlowych

lub urzędowych, które zostały użyte w obrocie gospodarczym;

15)

urzędowych druków dokumentów wydawanych przez władze państw trzecich lub organy międzynarodowe

oraz druków odpowiadających międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji, przesyłanych

przez stowarzyszenia mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego odpowiednim stowarzyszeniom

mającym siedzibę na terytorium kraju;

16)

fotografii, slajdów i mat stereotypowych do fotografii, w tym zawierających opisy,

przesyłanych agencjom prasowym lub wydawcom gazet lub czasopism;

17)

towarów określonych w załączniku nr 7 do ustawy produkowanych przez Organizację Narodów

Zjednoczonych lub jedną z jej specjalistycznych agencji bez względu na cel, w jakim

mają być wykorzystane;

18)

artykułów kolekcjonerskich i dzieł sztuki, o charakterze edukacyjnym, naukowym lub

kulturalnym, które nie są przeznaczone na sprzedaż i które są importowane przez muzea,

galerie i inne instytucje, pod warunkiem że artykuły te są przywożone bezpłatnie,

a jeżeli za opłatą, to nie są dostarczone przez podatnika;

19)

publikacji oficjalnych wydawanych z upoważnienia państwa eksportującego, instytucji

międzynarodowych, władz i organów regionalnych lub lokalnych na mocy prawa obowiązującego

w państwie eksportującym, a także druków rozprowadzanych w związku z wyborami do Parlamentu

Europejskiego albo wyborami narodowymi w państwie, w którym te druki są tworzone przez

zagraniczne organizacje polityczne, oficjalnie uznane za takie organizacje, w zakresie,

w jakim te publikacje i druki podlegały opodatkowaniu w państwie eksportującym i nie

były objęte zwrotem podatku.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli dokumenty i towary określone w ust. 1 nie

mają wartości handlowej.

Zwalnia się od podatku import materiałów wykorzystywanych do mocowania i zabezpieczania

towarów w trakcie ich transportu z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

w szczególności sznurów, słomy, płótna, papieru, kartonu, drewna, tworzywa sztucznego,

które ze swojej natury nie służą do powtórnego użytku.

Zwalnia się od podatku import ściółki, nawozów, pasz, przywożonych w środkach transportu

wykorzystywanych do przewozu zwierząt z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju, przeznaczonych dla zwierząt w trakcie ich transportu.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach

a)

prywatnych środków transportu,

b)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej,

c)

specjalnych kontenerów

- w ilości do 200 litrów na środek transportu;

2)

paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki transportu, przeznaczone

do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jednak niż 10 litrów;

3)

niezbędnych do eksploatacji środków transportu smarów znajdujących się w tych środkach.

2.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1

1)

za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który

a)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach transportu lub cysternach

takiego samego typu jak dany środek transportu lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie

wykorzystanie paliwa do napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia

i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie, lub

b)

jest przystosowany do środków transportu pozwalających na bezpośrednie wykorzystanie

gazu jako paliwa lub do działania innych systemów, w które może być wyposażony środek

transportu, lub

c)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich kontenerach tego samego typu

co dany kontener i którego stałe wmontowanie umożliwia bezpośrednie wykorzystanie

paliwa do pracy w czasie transportu systemów chłodzenia i innych systemów, w jakie

kontenery specjalne mogą być wyposażone;

2)

za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej uważa się każdy mechaniczny

pojazd drogowy wykorzystywany w działalności gospodarczej, w tym ciągnik z naczepą

lub bez naczepy, który ze względu na rodzaj, budowę lub wyposażenie jest przeznaczony

do przewozu towarów lub więcej niż dziewięciu osób razem z kierowcą, a także specjalistyczny

mechaniczny pojazd drogowy;

3)

za kontener specjalny uważa się każdy kontener wyposażony w specjalnie zaprojektowane

instalacje systemów chłodzenia, systemów natleniania, systemów izolacji cieplnej lub

innych systemów;

4)

za prywatny środek transportu uważa się każdy mechaniczny pojazd drogowy inny niż

wymieniony w pkt 2.

3.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku, jeżeli są wykorzystywane

wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione. Towary te nie mogą

zostać usunięte z tego środka transportu ani być składowane, chyba że jest to konieczne

w przypadku jego naprawy, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione

przez osobę korzystającą ze zwolnienia.

4.

W przypadku naruszenia warunków, o których mowa w ust. 3, wysokość podatku określa

się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia tych warunków oraz według

stawek obowiązujących w tym dniu.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych z terytorium państwa trzeciego

przez upoważnione organizacje w celu wykorzystania ich do budowy, utrzymania lub ozdoby

cmentarzy, grobów i pomników upamiętniających ofiary wojny pochowane na terytorium

kraju.

Zwalnia się od podatku import

1)

trumien zawierających zwłoki i urn z prochami zmarłych, jak również kwiatów, wieńców

i innych przedmiotów ozdobnych zwykle im towarzyszących;

2)

kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych przywożonych przez osoby mające miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, udające się na pogrzeby lub przybywające

w celu udekorowania grobów znajdujących się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość

nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do użytku

1)

urzędowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji

specjalnych na terytorium kraju, a także organizacji międzynarodowych mających siedzibę

lub placówkę na terytorium kraju,

2)

osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw

dyplomatycznych państw obcych, osób należących do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw

i misji specjalnych, osób należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz

innych osób korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub

powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również pozostających z nimi

we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3)

osobistego urzędników konsularnych państw obcych oraz pozostających z nimi we wspólnocie

domowej członków ich rodzin,

4)

osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych na

terytorium kraju

- na zasadzie wzajemności i pod warunkiem nieodstępowania towarów przez okres 3 lat

od dnia dopuszczenia ich do obrotu osobom innym niż wymienione w pkt 1-4.

2.

Na zasadzie wzajemności, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do pojazdu

silnikowego w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, z późn. zm. stosuje się także, jeżeli niezachowanie terminu określonego w ust. 1 było uzasadnione

okolicznościami związanymi z ważnym interesem służby, dotyczącymi przesiedlenia osoby

odstępującej pojazd silnikowy w celu podjęcia pracy w innym państwie, a osoba ta przebywała

na terytorium kraju nie krócej niż 2 lata.

Zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień

od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19.

1.

W odniesieniu do organizacji międzynarodowych, które na terytorium kraju prowadzą

działalność w zakresie zadań publicznych określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, mogą być zastosowane zwolnienia od podatku na warunkach określonych w rozporządzeniu

wydanym na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, może, w drodze rozporządzenia, zwolnić od podatku organizacje

międzynarodowe, które na terytorium kraju prowadzą działalność w zakresie zadań publicznych

określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, i są zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowego określenia ilości i wartości towarów objętych zwolnieniem;

2)

sytuację gospodarczą państwa;

3)

przepisy Unii Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić

inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe

warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia;

4)

przepisy Unii Europejskiej.

Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których

mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych

informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy

towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku wprowadzonych na podstawie przepisów

wydanych na podstawie art. 82 ust. 2 i 3, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień

od podatku nie są spełnione.

1.

Stawkę podatku w wysokości 0 % stosuje się do

1)

dostaw i importu

a)

jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie

pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, w tym w

szczególności

-

pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich łodzi wycieczkowych oraz podobnych

jednostek pływających, zaprojektowanych głównie do przewozu osób; pełnomorskich promów

wszelkiego rodzaju (CN 8901 10 10),

-

pełnomorskich tankowców (CN 8901 20 10),

-

pełnomorskich chłodniowców, innych niż objęte podpozycją 8901 20 (CN 8901 30 10),

-

pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do przewozu towarów oraz pozostałych

jednostek pływających pełnomorskich do przewozu zarówno osób, jak i towarów, z wyłączeniem

barek morskich bez napędu (CN ex 8901 90 10),

-

pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków przetwórni oraz pełnomorskich

pozostałych jednostek pływających do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa

(CN 8902 00 10),

-

pchaczy pełnomorskich (CN 8904 00 91) i holowników pełnomorskich (CN ex 8904 00 10),

-

pełnomorskich lodołamaczy (CN ex 8906 90 10),

b)

używanych na morzu statków ratowniczych morskich (CN ex 8905 90 10) i łodzi ratunkowych

(CN ex 8906 90 10),

c)

jednostek pływających używanych do rybołówstwa przybrzeżnego (CN ex 8902 00 90);

2)

(uchylony)

3)

dostaw części do jednostek pływających, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych

jednostek, jeżeli są w nie wbudowywane lub służą ich eksploatacji;

4)

importu części do jednostek pływających, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych

jednostek, jeżeli są w nie wbudowywane lub służą ich eksploatacji;

5)

importu środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia

pokładowego przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

6)

dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia

pokładowego dla przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

7)

usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

8)

usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków

oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych

wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

9)

usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze środków transportu

morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków;

9a)

usług świadczonych na obszarze portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym,

polegających na obsłudze środków transportu lądowego oraz żeglugi śródlądowej lub

służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków;

10)

dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków

a)

używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych

dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,

b)

używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych,

z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych,

c)

marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani;

11)

usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej

oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych

i torów podejściowych;

12)

usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru jednostek pływających, o których mowa

w pkt 1, oraz najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych jednostek;

13)

usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu lotniczego oraz najmu,

dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków wykorzystywanych przez przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

14)

usług związanych z obsługą jednostek pływających, o których mowa w pkt 1, należących

do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi;

15)

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji jednostek pływających,

o których mowa w pkt 1, oraz ich części składowych;

16)

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego

oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych przez przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

17)

pozostałych usług świadczonych na rzecz armatorów morskich lub innych podmiotów wykonujących

przewozy środkami transportu morskiego służących bezpośrednim potrzebom jednostek

pływających, o których mowa w pkt 1, lub ich ładunków;

18)

dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych przez

przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

19)

usług polegających na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją

eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów

i załatwianiu formalności celnych;

20)

usług związanych bezpośrednio z importem towarów, w przypadku gdy wartość tych usług

została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 30b ust. 4, z wyjątkiem

usług

a)

w zakresie ubezpieczenia towarów,

b)

dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku;

21)

usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów

a)

dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc

formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu

i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

b)

świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia i pośrednictwa,

dotyczących towarów eksportowanych;

22)

dostaw towarów do wolnych obszarów celnych lub składów celnych

a)

ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego,

przeznaczonych do odprzedaży podróżnym,

b)

przeznaczonych do wywozu dla odbiorcy poza terytorium Unii Europejskiej i objętych

procedurą wywozu w rozumieniu przepisów celnych, w tym także w celu ich kompletacji,

pakowania lub formowania przesyłek zbiorowych;

23)

usług transportu międzynarodowego;

24)

usług polegających na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów;

25)

dostaw towarów nabywanych przez podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego, niebędące podatnikami w rozumieniu art.

15, jeżeli towary te są przeznaczone do przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia

na terytorium kraju, a następnie do wywozu z terytorium Unii Europejskiej, w przypadku

gdy podatnik

a)

przekaże nabyty przez podmiot towar podatnikowi, który dokonuje przerobu, uszlachetnienia

lub przetworzenia tego towaru,

b)

posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy

podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w

spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

26)

dostaw sprzętu komputerowego

a)

dla placówek oświatowych,

b)

dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego

przekazania placówkom oświatowym

- przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15;

27)

dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 2, dokonywanych na rzecz podatnika,

który ułatwia dostawę towarów.

1a.

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych

posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział

1)

przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

2)

zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

3)

liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek

w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem

- wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej

60 %.

1b.

W przypadku przewoźników lotniczych rozpoczynających w trakcie danego roku podatkowego

działalność polegającą na międzynarodowych przewozach lotniczych określenie udziału

w każdej z trzech kategorii, o których mowa w ust. 1a, jest dokonywane na podstawie

danych prognozowanych na dany rok podatkowy.

1c.

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego roku podatkowego,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, listę przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których

mowa w ust. 1a, na okres od dnia 1 kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca

następnego roku podatkowego, na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.

1d.

Przewoźnicy lotniczy przekazują Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego dane potwierdzające

spełnienie kryteriów, o których mowa w ust. 1a, najpóźniej do dnia 20 lutego danego

roku podatkowego.

1e.

Na wniosek przewoźnika rozpoczynającego działalność w trakcie danego roku podatkowego,

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego uwzględnia tego przewoźnika na liście przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, jeżeli spełnia

kryteria, o których mowa w ust. 1a, na podstawie prognozowanych danych uzyskanych

od tego przewoźnika. Wpis na listę jest dokonywany na okres od pierwszego dnia miesiąca

następującego po dniu ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa

Cywilnego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego.

1f.

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się również przewoźników lotniczych

nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju

1)

uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym na podstawie odpowiedniego

aktu właściwego organu państwa siedziby tego przewoźnika, w szczególności koncesji

lub certyfikatu przewoźnika lotniczego, lub

2)

wpisanych na listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ państwa siedziby danego przewoźnika.

2.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0 % podlegają czynności, o których mowa w

ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której

jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych

w tym przepisie.

2a.

Do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, o których mowa w ust. 1 pkt 9,

9a i 17, zalicza się załadunek, wyładunek, przeładunek oraz inne usługi wykonywane

na tych ładunkach niezbędne do wykonania usługi transportu tych ładunków, z wyjątkiem

usług składowania tych ładunków, z tym że usługi składowania ładunków, które stanowią

część załadunku, wyładunku lub przeładunku, w części wykonywanej w okresie nieprzekraczającym

1)

20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach,

2)

60 dni dla pozostałych ładunków

- zalicza się do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków.

3.

Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie

się

1)

przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów

a)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

poza terytorium Unii Europejskiej,

b)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu

(przeznaczenia) na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu

(przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na pewnym

odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),

d)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub z

miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega

na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

2)

przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego

i kolejowego

a)

z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

b)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

3)

usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa

w pkt 1 i 2.

4.

Nie jest usługą, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów w przypadku gdy

miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów

znajduje się na terytorium kraju, a przewóz poza terytorium kraju ma wyłącznie charakter

tranzytu.

5.

Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23,

są w przypadku transportu

1)

towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski

(kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej),

stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie

wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło

przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika

(spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;

2)

towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony

przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości

usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;

3)

towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;

4)

osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez

przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

6.

Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera

towarów;

2)

określenie towarów i ich ilości;

3)

potwierdzenie wywozu przez właściwy organ celny.

7.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się usługi

1)

świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził z terytorium państwa trzeciego

na terytorium kraju towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy,

uszlachetnienia, przerobu lub przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione z

terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi

w przepisach celnych;

2)

polegające na pośredniczeniu między podmiotem mającym siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędącym podatnikiem, w rozumieniu art.

15, a podatnikiem, o którym mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne

wynagrodzenie od którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych

w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających powrotny wywóz

towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej;

3)

świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa w pkt 1, polegające

wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

w tym celu przez podatnika określonego w pkt 1, pod warunkiem

a)

uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar, który powstał w wyniku wykonania

tej usługi, zostanie wywieziony z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej,

b)

posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią dokumentów celnych,

których kopie powinny być w posiadaniu tych podatników, potwierdzających powrotny

wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej;

4)

polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, które zostały objęte procedurą

uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych, świadczone przez podatników

na zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium

państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 15, w ramach kontraktów

wielostronnych, jeżeli

a)

naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych podatników towar

został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju przez podatnika

będącego również stroną tego kontraktu,

b)

podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie z dokumentami celnymi

potwierdzającymi wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

oraz kopie tych dokumentów celnych.

8.

Przepisy ust. 7 pkt 2-4 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich warunki

oraz otrzyma całość lub co najmniej 50 % zapłaty przed upływem 60 dni, licząc od daty

wywozu z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej towaru będącego przedmiotem

świadczonych usług, z tym że spełnienie warunków także po upływie tego terminu uprawnia

podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji podatkowej,

w której wykazano usługę.

9.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się również usługi polegające

na przerobie, uszlachetnieniu lub przetworzeniu, świadczone na zlecenie podmiotów

mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, w przypadku

gdy

1)

wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów nabytych lub zaimportowanych w tym

celu na terytorium Unii Europejskiej;

2)

podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek

bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

3)

podatnik posiada dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium

Unii Europejskiej, którego usługa dotyczy.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma dokument potwierdzający

wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej, nie później jednak

niż 40. dnia, licząc od daty wykonania usługi; otrzymanie dokumentu potwierdzającego

wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym

uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji

podatkowej, w której wykazano usługę.

11.

Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 9, został zbyty

na terytorium kraju, podatnicy, którzy dokonali tych czynności, są obowiązani do zapłacenia

podatku według stawki właściwej dla dostawy tego towaru, przy czym podatek ustala

się od wartości rynkowej towaru pomniejszonej o kwotę podatku.

12.

Przepis ust. 1 pkt 25 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma zapłatę, nie

później jednak niż 40. dnia, licząc od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie

późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego.

13.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0 % podlegają towary wymienione w załączniku

nr 8 do ustawy.

14.

Dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0 %, pod

warunkiem

1)

posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. a;

2)

posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej

oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. b.

15.

Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do

właściwego urzędu skarbowego.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2,

2)

dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3,

3)

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2,

4)

dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa w ust. 2

- uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność zapewnienia

prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia podatku oraz przepisy Unii

Europejskiej.

1.

Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej

i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej według różnych stawek, a nie są obowiązani

prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 111 ust. 1, mogą w celu obliczenia kwoty

podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym

w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano

zakupu. Do obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do

dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

2.

Jeżeli podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział sprzedaży

może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego okresu rozliczeniowego procentowych

wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie rozliczeniowym

przed zakończeniem okresu rozliczeniowego, w którym podjęto lub wznowiono działalność.

W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii,

kwota podatku należnego może być obliczana jako iloczyn wartości dostawy i stawki

1)

18,03 % - dla towarów i usług objętych stawką podatku 22 %;

2)

6,54 % - dla towarów i usług objętych stawką podatku 7 %;

3)

4,76 % - dla towarów i usług objętych stawką podatku 5 %.

1.

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4,

art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

2.

Kwotę podatku naliczonego stanowi

1)

suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu

a)

nabycia towarów i usług,

b)

dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;

2)

w przypadku importu towarów - kwota podatku

a)

wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b)

należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c)

wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,

d)

wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34;

3)

zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4)

kwota podatku należnego z tytułu

a)

świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich

usługobiorca,

b)

dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,

c)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,

d)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;

5)

(uchylony)

6)

różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2;

7)

u podatnika, o którym mowa w art. 16, kwota stanowiąca równowartość 22 % kwoty należnej

z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego

w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku

zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.

2a.

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej

przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,

z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.

2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie,

gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika

nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie

ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów

działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia

proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności

i dokonywanych przez niego nabyć.

2b.

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika

działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli

1)

zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie

w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na

wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2)

obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą

oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których

ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8

ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków

w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

2c.

Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące

dane

1)

średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą

w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej

i poza tą działalnością;

2)

średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością

gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace

związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;

3)

roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności

gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość

dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie

wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4)

średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej

powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

2d.

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,

przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

2e.

Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej

i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego

w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik

jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych

szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten

sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak

niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.

2f.

Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej

przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy

byłyby niereprezentatywne.

2g.

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w

górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g

stosuje się odpowiednio.

2h.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy

wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej

przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej

reprezentatywny sposób określenia proporcji.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

5a.

(uchylony)

5b.

(uchylony)

5c.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

7a.

(uchylony)

7b.

W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania

gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego

podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności

gospodarczej, jak i do celów osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie

tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę

podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość

jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.

8.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą

1)

dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli

kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju,

a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi

czynnościami;

2)

(uchylony)

3)

dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.

9.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności

zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41, wykonywanych

na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art.

28b lub art. 28l jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio

towarów eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika

związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

10.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w

rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika

towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

10a.

(uchylony)10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w przypadkach, o których mowa w

1)

ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres,

w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2)

ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik

a)

(uchylona)

b)

uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w

deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;

3)

ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik

uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej,

w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

10c.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed

dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.

10d.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje

1)

w przypadku stosowania w imporcie towarów uproszczenia, o którym mowa w art. 182 unijnego kodeksu celnego - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru zgłaszającego;

obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika

zapłaty podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym zgłoszenie uzupełniające

dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art. 33a;

2)

w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34 - w rozliczeniu

za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje

pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

10e.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu

do nabytych przez małego podatnika towarów i usług, w okresie stosowania przez niego

metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik

dokonał zapłaty za te towary i usługi.

10f.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku

podatnika, o którym mowa w art. 16, powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej przez niego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

10g.

(uchylony)

10h.

(uchylony)

10i.

(uchylony)

11.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych

w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej

za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym

mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów

rozliczeniowych.

12.

(uchylony)

12a.

(uchylony)

13.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku

należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej

1)

za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2)

za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym

mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po

okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

- nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

13a.

Jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów

oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów

lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego

przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od

końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

14.

W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku naliczonego,

o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego obniżającą kwotę

podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla roku podatkowego,

w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego niezależnie od terminu

obniżenia kwoty podatku.

15.

Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji

podatkowej.

16.

(uchylony)

17.

(uchylony)

18.

(uchylony)

19.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na

terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku

naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

19a

W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13, lub

stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14,

nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy

towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały uzgodnione

z dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego

te warunki zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania

dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze

zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym te warunki zostały uzgodnione,

nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym te warunki zostały spełnione. Jeżeli podatnik nie

obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze,

której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie

kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik

dokonuje tego obniżenia.

19a

W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13, lub

stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14,

nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej.

Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego

na fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje,

zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym

podatnik dokonuje tego obniżenia.

19aa

W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13, lub

stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14,

jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej na

rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2 i 3, oraz udostępnił temu nabywcy

tę fakturę w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, nabywca towaru

lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu

za okres, w którym sprzedawca wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej.

19ab

W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13a, lub

stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14,

jeżeli podatnik wystawił fakturę inną niż faktura ustrukturyzowana, nabywca towaru

lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu

za okres, w którym otrzymał fakturę korygującą.

19ac

W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13b, lub

stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14,

jeżeli podatnik wystawił fakturę inną niż faktura ustrukturyzowana, nabywca towaru

lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu

za okres, w którym otrzymał fakturę korygującą, przy czym gdy data otrzymania faktury

korygującej przez nabywcę jest późniejsza niż data przydzielenia numeru identyfikującego

tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się

datę przydzielenia tego numeru. Jeżeli faktura korygująca została wystawiona na rzecz

nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2 i 3, oraz udostępniona temu nabywcy

w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, nabywca towaru lub usługi

jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres,

w którym otrzymał fakturę korygującą.

19ad

W przypadkach, o których mowa w ust. 19aa-19ac, przepis ust. 19a zdanie drugie stosuje

się odpowiednio.

19b.

(uchylony)

19c.

W przypadkach obniżenia podstawy opodatkowania, o których mowa w art. 29a ust. 15a

i art. 30a ust. 1a, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty

podatku naliczonego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym dokonał korekty

podstawy opodatkowania.

19d

W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 15 pkt 5, nabywca towaru lub usługi jest

obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym

otrzymał przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur fakturę korygującą w postaci faktury

ustrukturyzowanej. Przepis ust. 19a zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

19d.

(uchylony)

20.

(uchylony)

21.

(uchylony)

22.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej

odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych

przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku

naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę

prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.