Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lutego 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ubezpieczeniach gwarantowanych przez Skarb Państwa

1

Ustawa określa zasady ubezpieczeń gwarantowanych, w wypadku których wypłata odszkodowań

jest zapewniona w drodze przekazywania zakładowi ubezpieczeń przez Skarb Państwa niezbędnych

na ten cel środków.

2.

Ubezpieczenie udzielane przez podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1, na podstawie

ustawy, zwane dalej „ubezpieczeniem gwarantowanym”, dotyczy

1)

instrumentów finansujących, rozumianych jako umowa lub inna czynność służąca finansowaniu,

w całości albo części, kontraktów eksportowych, umów lub inwestycji, o których mowa

w pkt 2-5, albo służąca finansowaniu podmiotu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1

lit. a, pkt 2 lub pkt 5 lit. a, w szczególności

a)

kredytu bankowego,

b)

pożyczki,

c)

limitu kredytowego na wystawianie gwarancji lub akredytyw,

d)

nabycia lub zagwarantowania emisji papierów wartościowych o charakterze dłużnym, w

szczególności obligacji,

e)

wykupu wierzytelności,

f)

leasingu;

2)

kontraktów eksportowych;

3

inwestycji bezpośrednich za granicą lub inwestycji podejmowanych w celu realizacji

kontraktów eksportowych;

4)

umów przedsiębiorców zależnych;

5

umów lub inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umożliwiających

rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej wnoszącej istotny

wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca

2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniającego

rozporządzenie (UE) 2019/2088

(Dz. Urz. UE L 198 z 22.06.2020, str. 13, z późn. zm.)

6

ryzyk pokrywanych ubezpieczeniami, o których mowa w dziale II w grupach 3-7 i 9-16 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 656, 614, 825, 1723, 1843 i 1941), o ile ryzyka te nie wystąpiły na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadkach,

o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ust. 10.

2a

W przypadku gdy ubezpieczający lub ubezpieczony, któremu zostało udzielone ubezpieczenie

gwarantowane dotyczące ryzyka nierynkowego, nabywa towary lub usługi od kontrahenta

zagranicznego, ochroną ubezpieczeniową w ramach tego ubezpieczenia gwarantowanego

mogą zostać objęte również szkody poniesione odpowiednio przez ubezpieczającego lub

ubezpieczonego w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez tego

kontrahenta.

3.

Ubezpieczenie gwarantowane może być realizowane w formie

1)

ubezpieczenia bezpośredniego;

2)

ubezpieczenia pośredniego (reasekuracji);

3)

udzielenia gwarancji ubezpieczeniowej;

4

udziału w ubezpieczeniu udzielonym przez agencję kredytów eksportowych w rozumieniu

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 1233/2011 z dnia 16 listopada

2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych

kredytów eksportowych oraz uchylającego decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE

(Dz. Urz. UE L 326 z 08.12.2011, str. 45, z późn. zm.)

4

Ubezpieczenie gwarantowane dotyczące ryzyk pokrywanych ubezpieczeniami, o których

mowa w dziale II w grupach 3-7 i 9-16 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, może być realizowane wyłącznie w formie ubezpieczenia pośredniego (reasekuracji)

lub udziału w ubezpieczeniu udzielonym przez agencję kredytów eksportowych.

1

Celem ubezpieczeń gwarantowanych jest umożliwienie polskim przedsiębiorcom udziału

w międzynarodowym obrocie handlowym oraz wzrostu ich aktywności na arenie międzynarodowej

oraz ochrona podmiotów prywatnych i publicznych na wypadek strat poniesionych w związku

z działaniami służącymi transformacji energetycznej Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie

realizacji celów Porozumienia paryskiego do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, sporządzonej w Nowym Jorku

dnia 9 maja 1992 r., przyjętego w Paryżu dnia 12 grudnia 2015 r.

(Dz. U. z 2017 r. poz. 36 i 37).

1a.

Celem ubezpieczeń gwarantowanych jest, w przypadku ubezpieczenia

1

instrumentów finansujących - ochrona jednostek finansujących na wypadek strat poniesionych

w związku z finansowaniem, w całości albo części, kontraktu eksportowego, umowy lub

inwestycji, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2-5, lub podmiotów, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 5 lit. a;

2)

kontraktów eksportowych - ochrona krajowych przedsiębiorców na wypadek strat poniesionych,

w związku z realizacją kontraktu eksportowego, przed wysyłką towarów bądź realizacją

usług (ryzyko produkcji) oraz po wysyłce towarów bądź realizacji usług (ryzyko kredytu);

3

inwestycji bezpośrednich za granicą lub inwestycji podejmowanych w celu realizacji

kontraktów eksportowych - ochrona krajowych przedsiębiorców na wypadek strat poniesionych

w związku z realizacją inwestycji bezpośredniej za granicą lub inwestycji podejmowanej

w celu realizacji kontraktu eksportowego, a także przedsiębiorców zależnych na wypadek

strat poniesionych w związku z realizacją inwestycji za granicą, podejmowanej w celu

sprzedaży za granicą towarów i usług;

4

umów przedsiębiorców zależnych - ochrona przedsiębiorców zależnych na wypadek strat

poniesionych w związku ze sprzedażą za granicą towarów i usług, które stanowiły towary

lub usługi krajowe;

5

umów lub inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umożliwiających

rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej wnoszącej istotny

wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia 2020/852

- ochrona podmiotów prywatnych i publicznych na wypadek strat poniesionych w związku

z realizacją takiej umowy lub inwestycji;

6

ryzyk pokrywanych ubezpieczeniami, o których mowa w dziale II w grupach 3-7 i 9-16 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej - ochrona zakładów ubezpieczeń i agencji kredytów eksportowych, udzielających ochrony

ubezpieczeniowej na wypadek strat poniesionych w związku z ubezpieczaniem ryzyk poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2

Celem gwarancji ubezpieczeniowej jest umożliwienie krajowym przedsiębiorcom oraz przedsiębiorcom

zależnym zawarcia lub realizacji kontraktów eksportowych, umów lub inwestycji, o których

mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2-5.

3

Ochrona ubezpieczeniowa z tytułu ubezpieczeń gwarantowanych, o których mowa w ust.

1, nie obejmuje utraconych korzyści ani innych szkód pośrednich poniesionych przez

ubezpieczającego, chyba że w umowie ubezpieczenia gwarantowanego postanowiono inaczej.

4.

Ubezpieczenie instrumentów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, obejmuje szkody

poniesione przez jednostkę finansującą w związku z finansowaniem kontraktów eksportowych,

umów lub inwestycji, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2-5, lub finansowaniem podmiotu,

o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lub pkt 5 lit. a, jeżeli szkody

te są następstwem zdarzeń określonych jako

1)

ryzyko handlowe;

2)

ryzyko polityczne;

3)

ryzyko nierynkowe.

5.

Ubezpieczenie kontraktów eksportowych obejmuje szkody poniesione przez ubezpieczającego

w wyniku niemożności wykonania kontraktu eksportowego bądź w wyniku niewykonania lub

nienależytego wykonania kontraktu eksportowego przez kontrahenta zagranicznego, jeżeli

szkody te są następstwem zdarzeń określonych jako

1)

ryzyko handlowe;

2)

ryzyko polityczne;

3)

ryzyko nierynkowe.

6

Ubezpieczenie inwestycji bezpośrednich za granicą obejmuje szkody poniesione przez

ubezpieczającego w związku z realizacją tej inwestycji, jeżeli szkody te są następstwem

zdarzeń określonych jako ryzyko polityczne.

6a

Ubezpieczenie inwestycji podejmowanych w celu realizacji kontraktów eksportowych obejmuje

szkody poniesione przez ubezpieczającego w związku z realizacją tej inwestycji, jeżeli

szkody te są następstwem zdarzeń określonych jako ryzyko polityczne.

7.

(uchylony)

8.

Ubezpieczenie umów przedsiębiorców zależnych obejmuje szkody poniesione przez ubezpieczającego

lub ubezpieczonego w wyniku niemożności wykonania umowy sprzedaży bądź niewykonania

lub nienależytego wykonania umowy przez kontrahenta, pod warunkiem że szkody te są

następstwem zdarzeń określonych jako

1)

ryzyko handlowe;

2)

ryzyko polityczne;

3)

ryzyko nierynkowe.

8a

Ubezpieczenie umów lub inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

umożliwiających rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej

wnoszącej istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia

2020/852, obejmuje szkody poniesione przez ubezpieczającego lub ubezpieczonego

1)

w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez kontrahenta albo

2)

w wyniku realizacji inwestycji

- pod warunkiem że szkody te są następstwem zdarzeń określonych jako ryzyko handlowe,

polityczne lub nierynkowe.

8b

W ramach ubezpieczeń gwarantowanych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6, podmiot,

o którym mowa w art. 5 ust. 1, zgodnie z art. 1 ust. 4 przejmuje ryzyko cedowane przez

zakład ubezpieczeń albo agencję kredytów eksportowych, wynikające z zawartych przez

te podmioty umów ubezpieczenia, pod warunkiem że szkody są następstwem zdarzeń określonych

jako ryzyko nadzwyczajne, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 10, w zakresie,

w jakim zaistniały w toku wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorców

krajowych, oddziały przedsiębiorców zagranicznych mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub przedsiębiorców zależnych, również w przypadku gdy podmiot w ramach tej

działalności korzysta z instrumentów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1.

8c

Przepisów ust. 4-8a nie stosuje się do ubezpieczenia gwarantowanego realizowanego

w formie udzielenia gwarancji ubezpieczeniowej.

9

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, definicje

ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego, mając na uwadze konieczność uwzględnienia

rodzaju i zakresu ryzyka w umowach objętych ubezpieczeniem gwarantowanym.

10

W sytuacjach uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym Rada Ministrów może określić,

w drodze rozporządzenia, zakres ryzyka według rodzajów ubezpieczeń, o których mowa

w dziale II w grupach 3-7 i 9-16 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności

ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, oraz definicje zdarzeń wchodzących w zakres ryzyka nadzwyczajnego, o którym mowa

w ust. 8b, a także przyczynę i okres przejmowania tego ryzyka, uwzględniając jego

rodzaj.

1

Ubezpieczenie gwarantowane dotyczy ryzyka handlowego i politycznego, jeżeli jest związane

z kontraktem eksportowym lub umową zawartą na okres kredytu dwóch lub więcej lat.

2

Ubezpieczenie gwarantowane dotyczy ryzyka nierynkowego, jeżeli jest związane z kontraktem

eksportowym lub umową zawartą na okres kredytu poniżej dwóch lat.

3

Ubezpieczenie gwarantowane może dotyczyć ryzyka związanego ze zmianami kursów walutowych.

(uchylony)

1

Prowadzenie działalności w zakresie ubezpieczeń gwarantowanych, na warunkach określonych

ustawą, powierza się Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych Spółka Akcyjna,

zwanej dalej „Korporacją”.

1a.

Korporacja należy do systemu instytucji rozwoju, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1103 i 1941).

2

Korporacja prowadzi działalność, o której mowa w ust. 1, w imieniu własnym.

2a.

Zarząd Korporacji składa się z nie więcej niż 4 członków.

3.

Członków Zarządu Korporacji powołuje i odwołuje Walne Zgromadzenie Korporacji, w tym

jednego na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3a.

(uchylony)

3b.

(uchylony)

4

Do umów zawieranych w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

5.

Do firmy Korporacji nie stosuje się art. 7 ust. 3 ustawy, o której mowa w ust. 4.

Ustawa budżetowa określa limit, którego nie mogą przekroczyć łączne zobowiązania Korporacji

z tytułu ubezpieczeń gwarantowanych, a także przewidywane na dany rok wypłaty ze środków

budżetu państwa z tytułu pożyczek udzielonych Korporacji z budżetu państwa, stosownie

do art. 13 ust. 1.

1

Z ubezpieczenia gwarantowanego jako ubezpieczający, ubezpieczony albo zleceniodawca

lub beneficjent gwarancji ubezpieczeniowej, z uwzględnieniem art. 5a, mogą korzystać

1)

przedsiębiorcy mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, którzy dokonują

a)

eksportu krajowych produktów i usług, z uwzględnieniem ust. 2,

b)

inwestycji bezpośrednich za granicą, w tym za pośrednictwem przedsiębiorców zależnych

mających siedzibę za granicą;

2)

oddziały przedsiębiorców zagranicznych mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, które dokonują eksportu krajowych towarów i usług, z uwzględnieniem ust.

2;

3)

podmioty prywatne lub publiczne

a)

zawierające umowy lub

b)

dokonujące inwestycji

- które mają być realizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i umożliwiają

rozpoczynanie, kontynuowanie lub rozwijanie działalności gospodarczej wnoszącej istotny

wkład w łagodzenie zmian klimatu, o której mowa w art. 10 rozporządzenia 2020/852;

4)

podmioty udzielające instrumentów finansujących;

5)

przedsiębiorcy zależni

a)

w zakresie, w jakim ubezpieczenie gwarantowane będzie dotyczyć towarów i usług, które

stanowiły towary lub usługi krajowe, z uwzględnieniem ust. 2,

b)

dokonujący inwestycji bezpośrednich za granicą;

6)

członkowie konsorcjum, w skład którego wchodzi przedsiębiorca krajowy lub jego przedsiębiorca

zależny, lub oddział przedsiębiorcy zagranicznego mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli w ramach tego konsorcjum ma miejsce

a)

eksport krajowych produktów i usług, z uwzględnieniem ust. 2, lub

b)

sprzedaż przez przedsiębiorcę zależnego za granicą towarów i usług, które stanowiły

towary lub usługi krajowe, z uwzględnieniem ust. 2, lub

c)

inwestycja bezpośrednia za granicą;

7)

zakłady ubezpieczeń - w przypadku ubezpieczenia gwarantowanego w formie ubezpieczenia

pośredniego (reasekuracji);

8)

agencje kredytów eksportowych - w przypadku udziału w ubezpieczeniu udzielonym przez

agencję kredytów eksportowych.

2.

Ubezpieczenie gwarantowane może zostać udzielone mimo niespełnienia wymogu krajowych

produktów i usług, w przypadku gdy

1)

kontrakt został zawarty na okres kredytu poniżej dwóch lat;

2)

jest ono uzasadnione interesem Rzeczypospolitej Polskiej;

3

dotyczy umów lub inwestycji, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5;

4

dotyczy ryzyk pokrywanych ubezpieczeniami, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6.

3.

Na potrzeby niniejszej ustawy interes Rzeczypospolitej Polskiej oznacza wymierną korzyść

dla Rzeczypospolitej Polskiej wynikającą z konieczności zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego,

wzrostu lub utrzymania zatrudnienia, zwiększenia konkurencyjności lub innowacyjności

gospodarki polskiej.

4.

Oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, dokonuje Komitet.

1.

Produkt lub usługę, eksportowane w ramach kontraktu eksportowego, uznaje się za krajowe,

jeżeli udział składników pochodzenia zagranicznego, w zależności od rodzaju eksportowanych

produktów i usług lub okresu kredytu, w przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego

wynosi maksymalnie od 50% do 90%.

2.

W przypadku reasekuracji, udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie

netto z realizacji kontraktu eksportowego oblicza się w stosunku do części kontraktu

eksportowego realizowanej przez krajowego przedsiębiorcę.

1.

Ustalenie pochodzenia produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego,

następuje na podstawie dowodów przedstawionych przez ubezpieczającego lub przedsiębiorcę,

który zawarł z Korporacją umowę, o której mowa w art. 6f ust. 1.

2.

Udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto z realizacji kontraktu

eksportowego ustala się w odniesieniu do ogółu produktów lub usług, eksportowanych

w ramach kontraktu eksportowego.

3.

Pochodzenie produktu lub usługi może być wykazane przez udowodnienie minimalnego procentowego

udziału składników pochodzenia krajowego, liczonego jako różnica 100% i wyrażonego

w procentach maksymalnego udziału składników pochodzenia zagranicznego, o którym mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 6e. Minimalny procentowy udział składników

pochodzenia krajowego może być wykazany przez udowodnienie pochodzenia krajowego jedynie

wybranych składników.

1.

Składnikami pochodzenia zagranicznego produktu lub usługi są koszty wytworzenia lub

cena nabycia w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598) poniesione przez przedsiębiorcę w związku z realizacją kontraktu eksportowego na

rzecz

1)

dostawców i usługodawców, będących osobami prawnymi lub jednostkami nieposiadającymi

osobowości prawnej, mającymi siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

pracowników, dostawców i usługodawców, będących osobami fizycznymi nieposiadającymi

miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

organów władzy publicznej państw obcych.

2.

Składnikami pochodzenia krajowego produktu lub usługi są

1)

inne niż wymienione w ust. 1 koszty wytworzenia lub cena nabycia w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości,

2)

koszty zakupu surowców lub półfabrykatów, które nie są wydobywane ani wytwarzane na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub których odpowiedniki wydobywane lub wytwarzane

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadają parametrów określonych w kontrakcie

eksportowym

- poniesione przez przedsiębiorcę w związku z realizacją kontraktu eksportowego.

3.

Składnikiem pochodzenia krajowego jest również marża na realizację kontraktu eksportowego

wyliczona jako różnica przychodu netto z realizacji kontraktu eksportowego oraz ogółu

kosztów wytworzenia produktu lub usługi poniesionych w związku z realizacją kontraktu

eksportowego.

1.

W przypadku niezrealizowania kontraktu eksportowego w całości pochodzenie produktu

lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego, na wniosek ubezpieczającego,

ustala się w odniesieniu do zakładanego w dniu zawierania kontraktu eksportowego ogółu

produktów lub usług, które miały być dostarczone w ramach tego kontraktu.

2.

W przypadku wystąpienia w trakcie realizacji kontraktu eksportowego okoliczności skutkujących

utratą przez eksportowane produkt lub usługę statusu krajowego, które są niezależne

od przedsiębiorcy, pochodzenie produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu

eksportowego, ustala się, na wniosek ubezpieczającego, zgodnie z ust. 1.

3.

Okoliczności, o których mowa w ust. 2, obejmują w szczególności zmianę kursów walutowych,

cen podstawowych surowców, półfabrykatów i usług wykorzystywanych w trakcie realizacji

kontraktu eksportowego.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego, uwzględniając rodzaj eksportowanych produktów

i usług lub okres kredytu, oraz

2)

rodzaje dowodów, na podstawie których ustala się pochodzenie produktu lub usługi,

uwzględniając możliwość ustalenia na ich podstawie udziału procentowego składników

pochodzenia krajowego lub składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto

z realizacji kontraktu eksportowego.

1.

Jeżeli uprawnionym z tytułu ubezpieczenia gwarantowanego jest jednostka finansująca,

Korporacja może zawrzeć z przedsiębiorcą krajowym lub z przedsiębiorcą zależnym, w

związku z działalnością którego ta jednostka finansująca ma uzyskać ubezpieczenie

gwarantowane, umowę określającą co najmniej

1)

maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto,

umożliwiający uznanie towaru lub usługi za krajowe, a także określenie sposobu udokumentowania

tego udziału, umożliwiającego uznanie towaru lub usługi za krajowe;

2)

obowiązek udzielania przez przedsiębiorcę krajowego lub przedsiębiorcę zależnego informacji,

związanych z realizacją kontraktu eksportowego lub umowy przedsiębiorcy zależnego;

3)

obowiązek dochowania innych wymogów dotyczących przedsiębiorcy krajowego lub przedsiębiorcy

zależnego, wynikających z obowiązujących przepisów prawa polskiego, prawa Unii Europejskiej

i prawa międzynarodowego oraz zobowiązań wynikających z członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i członkostwa Korporacji

w Unii Berneńskiej;

4)

postanowienia o odpowiedzialności cywilnej w stosunku do Korporacji z tytułu

a)

popełnienia, przy zawieraniu kontraktu eksportowego lub umowy przedsiębiorcy zależnego,

przestępstwa przekupstwa lub innego przestępstwa o podobnym charakterze,

b)

naruszenia wymogów, o których mowa w pkt 1-3.

2.

Naruszenie postanowień umowy, o której mowa w ust. 1, nie może stanowić przesłanki

odmowy wypłaty odszkodowania lub kwoty gwarancji jednostce finansującej, o której

mowa w ust. 1.

3

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1, Korporacja może uzależnić udzielenie

ubezpieczenia gwarantowanego od zobowiązania jednostki finansującej w umowie ubezpieczenia

gwarantowanego do niezwłocznego informowania Korporacji o okolicznościach, które mogą

stanowić naruszenie postanowień umowy, o której mowa w ust. 1, lub skutkować powstaniem

odpowiedzialności cywilnej w stosunku do Korporacji z tytułu tej umowy.

1

Tworzy się Komitet Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa, zwany

dalej „Komitetem”.

2.

Do zadań Komitetu należy

1

określanie szczegółowych zasad działalności Korporacji w zakresie ubezpieczeń gwarantowanych,

z uwzględnieniem standardów obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2)

określanie zasad ustalania stawek ubezpieczeniowych oraz wynagrodzeń z tytułu udzielonych

gwarancji ubezpieczeniowych;

3

określanie szczegółowych kryteriów branych przez Komitet pod uwagę przy ocenie zaistnienia

interesu Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 6 ust. 3;

4

opiniowanie wniosków o ubezpieczenie gwarantowane oraz zleceń udzielenia gwarancji

ubezpieczeniowej w ramach limitu, o którym mowa w art. 5a;

5

ustalanie zakresu uprawnień Korporacji do podejmowania decyzji dotyczących zawierania

umów ubezpieczenia gwarantowanego;

6

klasyfikowanie krajów w zależności od stopnia ryzyka;

7

ocena zaistnienia interesu Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 6 ust.

3, w odniesieniu do ubezpieczenia gwarantowanego, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt

2;

8

rozpatrywanie rocznych sprawozdań Korporacji z jej działalności, obejmujących

a)

stan zobowiązań z tytułu zawartych umów ubezpieczenia gwarantowanego i umów kredytowych

oraz stopień wykorzystania limitu, o którym mowa w art. 5a,

b)

przychody ze składek, wynagrodzenia z tytułu udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych,

wypłacone odszkodowania i kwoty gwarancji ubezpieczeniowych oraz uzyskane kwoty regresów,

c)

przewidywane zobowiązania z tytułu umów ubezpieczeń gwarantowanych na poszczególne

lata;

9

rozpatrywanie propozycji zmian w działalności Korporacji i przedstawianie ich ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

3.

Komitet przedstawia Radzie Ministrów roczne sprawozdanie ze swojej działalności w

terminie do dnia 31 maja następnego roku.

W skład Komitetu wchodzą, powołani przez Prezesa Rady Ministrów, po jednym przedstawicielu

1)

ministra właściwego do spraw aktywów państwowych,

2)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

3)

ministra właściwego do spraw gospodarki,

4)

ministra właściwego do spraw klimatu,

5)

ministra właściwego do spraw rynków rolnych,

6)

ministra właściwego do spraw zagranicznych

- w randze sekretarza albo podsekretarza stanu.

1.

Przewodniczącym Komitetu jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki.

2.

Sekretariat Komitetu prowadzony jest przez urząd obsługujący ministra właściwego do

spraw gospodarki.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb działania i organizację

Komitetu.

Komitet podejmuje decyzje w formie uchwał wiążących Korporację.

W okresie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych Spółka Akcyjna wykonuje zadania Komitetu

Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa, o których mowa w art. 7 ust.

2 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

Komitet Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa wykonuje zadania,

o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 3-9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, oraz określa politykę udzielania ubezpieczeń na podstawie ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wobec poszczególnych krajów

lub branż, w tym ustala łączne kwotowe limity ubezpieczeń, o których mowa w art. 1

ust. 2 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Komitet Polityki Ubezpieczeń Eksportowych

staje się Komitetem Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa.

2.

Sprawy należące do właściwości Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych wszczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejmuje i prowadzi

Komitet Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa.

(uchylony)

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przedstawiciele ministrów wchodzący w skład

Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych, o których mowa w art. 7a pkt 1, 2 i 5-6a

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stają się przedstawicielami

tych ministrów w Komitecie Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa.

2.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasa członkostwo przedstawiciela ministra

właściwego do spraw rolnictwa oraz przedstawiciela Prezesa Narodowego Banku Polskiego

w Komitecie Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa.

3.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Rady Ministrów

powołuje przedstawiciela ministra właściwego do spraw klimatu w skład Komitetu Polityki

Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa.

1

Rozliczenia finansowe związane z ubezpieczeniami gwarantowanymi w zakresie uregulowanym

ustawą są prowadzone przez Korporację na wyodrębnionym rachunku bankowym.

2.

Na rachunku, o którym mowa w ust. 1, są gromadzone

1

składki oraz wynagrodzenia z tytułu zawartych umów ubezpieczenia gwarantowanego oraz

opłaty administracyjne, w szczególności z tytułu rozpatrywania wniosków o udzielenie

ubezpieczenia gwarantowanego lub wniosków o zmianę warunków ubezpieczenia gwarantowanego;

2)

kwoty uzyskane w wyniku postępowań windykacyjnych i regresowych;

3)

odsetki od środków gromadzonych na wyodrębnionym rachunku;

4)

odsetki od lokat wolnych środków;

5)

(uchylony)

6

pożyczki, o których mowa w art. 13 ust. 1;

7)

środki przekazane przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, określone

w art. 19;

8)

środki przekazane przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej, określone w art. 20 ust. 1;

9)

składki zwrotne;

10)

dodatnie różnice kursowe;

11)

pozostałe wpływy.

2a.

Z rachunku, o którym mowa w ust. 1, są pokrywane

1)

odszkodowania i kwoty gwarancji ubezpieczeniowych;

2)

składki reasekuracyjne;

3)

zwroty składek;

4)

koszty postępowań windykacyjnych i regresowych;

5)

koszty likwidacji szkód;

6)

wydatki na utworzenie lokat;

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9

spłaty pożyczek otrzymanych zgodnie z art. 13 ust. 1;

10)

środki przekazane do budżetu państwa;

11

wynagrodzenie i wynagrodzenie dodatkowe za prowadzenie ubezpieczeń gwarantowanych,

o których mowa w art. 14 ust. 1;

12)

ujemne różnice kursowe;

13)

opłaty bankowe;

14)

pozostałe wydatki.

3.

Środki zgromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym nie stanowią przychodu Korporacji

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

4.

Korporacja za zgodą ministra właściwego do spraw gospodarki może dokonywać lokaty

wolnych środków; środki uzyskane z dochodów od tych lokat wpływają na rachunek, o

którym mowa w ust. 1.

5.

Nadwyżka środków na rachunku, o którym mowa w ust. 1, na wniosek ministra właściwego

do spraw gospodarki jest przekazywana do budżetu państwa.

6

W przypadku ogłoszenia upadłości Korporacji, środki pieniężne zgromadzone na rachunku,

o którym mowa w ust. 1, nie wchodzą do masy upadłościowej. Środki te minister właściwy

do spraw gospodarki przeznacza na zaspokojenie zawartych przez Korporację umów ubezpieczeń

gwarantowanych, nadwyżkę zaś przekazuje do budżetu państwa.

7.

Czynności, o których mowa w ust. 5 i 6, dokonywane są po zasięgnięciu opinii ministra

właściwego do spraw finansów publicznych.

1.

Umowa, o której mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

obowiązująca w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, obowiązuje do dnia zawarcia

umowy na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2024 r., i może być zmieniana.

2.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną umowy, o której mowa w art. 14 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w miejsce ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, staje się minister właściwy do spraw gospodarki.

1.

W razie powstania szkody objętej ubezpieczeniem, ubezpieczający zobowiązany jest bez

nieuzasadnionej zwłoki udzielić Korporacji wszelkich wiadomości oraz przedstawia dokumenty

i inne dowody niezbędne do ustalenia okoliczności powstania szkody i jej rozmiarów.

2.

W razie wątpliwości, czy powstała szkoda jest następstwem ryzyka określonego w art.

24, ciężar udowodnienia tego faktu spoczywa na ubezpieczającym.

1.

Z chwilą zapłaty odszkodowania ubezpieczeniowego na Korporację przechodzą wszelkie

wierzytelności oraz inne prawa przysługujące ubezpieczającemu lub podmiotowi uprawnionemu

do otrzymania odszkodowania w stosunku do dłużników lub podmiotów udzielających zabezpieczenia,

do wysokości zapłaconego odszkodowania.

2.

Ubezpieczający oraz podmiot uprawniony do otrzymania odszkodowania są zobowiązani

przekazać Korporacji dokumenty i informacje oraz dokonać innych czynności potrzebnych

do skutecznego dochodzenia praw, o których mowa w ust. 1, przez Korporację.

3.

Zrzeczenie się przez ubezpieczającego albo podmiot uprawniony do otrzymania odszkodowania,

bez zgody Korporacji, wierzytelności i praw, o których mowa w ust. 1, zwalnia Korporację

od obowiązku zapłaty odszkodowania.

1.

Z chwilą wypłaty kwoty gwarancji ubezpieczeniowej Korporacja realizuje prawa w stosunku

do zleceniodawcy gwarancji.

2.

W przypadku gwarancji ubezpieczeniowej, której beneficjentem oraz zleceniodawcą jest

ten sam podmiot, przepis art. 12 stosuje się odpowiednio.

1.

Pokrycie dokonywanych przez Korporację wydatków z rachunku, o którym mowa w art. 10

ust. 1, jest gwarantowane przez Skarb Państwa poprzez udzielanie pożyczek ze środków

budżetu państwa.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki może w szczególnie uzasadnionych wypadkach umorzyć pożyczki, o

których mowa w ust. 1.

3.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania i

umarzania pożyczek, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie w odpowiednim

czasie środków na pokrycie wydatków, o których mowa w ust. 1, oraz stan i prognozowane

zasilenia rachunku, o którym mowa w art. 10 ust. 1.

W przypadku uzyskania do dnia 31 grudnia 2023 r. przyrzeczenia, o którym mowa w art.

10 ust. 1 pkt 1 ustawy uchylanej w art. 19, do udzielania dopłat do oprocentowania

kredytów eksportowych, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy, w tym do przyrzeczenia

oraz umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy uchylanej w art. 19, z wyjątkiem przepisów wydanych na podstawie art.

7 ust. 2 tej ustawy w zakresie sposobu przyjmowania rynkowej stawki oprocentowania

krótkoterminowego dla poszczególnych walut, przy czym

1)

dopłaty w ramach Programu DOKE (Programu Dopłat do Oprocentowania Kredytów Eksportowych),

o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy uchylanej w art. 19,

2)

wynagrodzenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy uchylanej w art. 19, oraz

zwrot Bankowi Gospodarstwa Krajowego środków w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust.

1 tej ustawy, wraz z wynagrodzeniem z tytułu wykorzystania środków własnych Banku

Gospodarstwa Krajowego, w przypadku, o którym mowa w tym przepisie

- są odpowiednio udzielane, wypłacane lub dokonywane ze środków budżetowych przeznaczonych

na pokrycie kosztów i wydatków związanych z realizacją przez Bank Gospodarstwa Krajowego

programów rządowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art.

3;

3)

tryb i termin składania przez Bank Gospodarstwa Krajowego zapotrzebowania na środki

budżetowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy uchylanej w art. 19, do ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, termin ich przekazywania na wyodrębniony

rachunek, o którym mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy, oraz oprocentowanie środków na

tym rachunku, określa umowa, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

3;

4)

ilekroć w przepisach ustawy uchylanej w art. 19 jest mowa o

a)

Korporacji należy przez to rozumieć Korporację Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych Spółkę

Akcyjną działającą zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą,

b)

Komitecie Polityki Ubezpieczeń Eksportowych należy przez to rozumieć Komitet Polityki

Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa, o którym mowa w ustawie zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

c)

ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach

eksportowych należy przez to rozumieć ustawę zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Za prowadzenie działalności określonej niniejszą ustawą Korporacji przysługuje wynagrodzenie

pokrywające koszty i wydatki ponoszone przez nią w związku z wykonywaniem tej działalności,

z wyjątkiem wydatków określonych w art. 10 ust. 2a, oraz wynagrodzenie dodatkowe.

2.

Wysokość wynagrodzenia i wynagrodzenia dodatkowego oraz sposób ich finansowania określa

umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw gospodarki a Korporacją.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, określa w szczególności specyfikację pokrywanych przez

Skarb Państwa kosztów i wydatków, o których mowa w ust. 1, oraz warunki przyznania

wynagrodzenia dodatkowego, a także tryb przekazywania wynagrodzenia i wynagrodzenia

dodatkowego.

1.

Nadzór nad działalnością Korporacji sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki

na zasadach określonych niniejszą ustawą.

2.

Nadzór ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie ubezpieczeń gwarantowanych

obejmuje

1)

przeprowadzanie kontroli w Korporacji;

2)

występowanie do Korporacji z żądaniem przekazania w wyznaczonym terminie pisemnych

informacji i wyjaśnień, w tym dotyczących poszczególnych umów ubezpieczenia;

3)

żądanie usunięcia w wyznaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości.

3.

Kontrolę przeprowadzają co najmniej raz w roku pracownicy urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw gospodarki, zwani dalej „kontrolerami”, na podstawie upoważnienia

ministra właściwego do spraw gospodarki do przeprowadzenia kontroli oraz po okazaniu

legitymacji służbowej upoważniającej do przeprowadzenia kontroli.

4.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;

2)

datę i miejsce wystawienia;

3)

imiona i nazwiska pracowników organu kontroli uprawnionych do wykonania kontroli oraz

numery ich legitymacji służbowych;

4)

imię i nazwisko przewodniczącego kontroli;

5)

zakres przedmiotowy kontroli;

6)

datę rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

7)

podpis osoby udzielającej upoważnienia;

8)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

5.

Kontroler podlega wyłączeniu, na wniosek lub z urzędu, z postępowania kontrolnego,

jeżeli wyniki kontroli mogłyby oddziaływać na jego prawa lub obowiązki, na prawa lub

obowiązki jego małżonka albo osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,

krewnych i powinowatych do drugiego stopnia bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia,

opieki lub kurateli. Powody wyłączenia kontrolera trwają także po ustaniu małżeństwa,

przysposobienia, opieki lub kurateli.

6.

Kontroler może być wyłączony, na wniosek lub z urzędu, z postępowania kontrolnego

w każdym czasie, jeżeli zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

7.

O przyczynach powodujących wyłączenie kontroler lub Prezes Zarządu Korporacji niezwłocznie

zawiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki.

8.

O wyłączeniu postanawia minister właściwy do spraw gospodarki; postanowienie to jest

ostateczne.

9.

Do czasu wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 8, kontroler podejmuje jedynie

czynności niecierpiące zwłoki.

10.

Minister właściwy do spraw gospodarki może w toku przeprowadzania kontroli wydłużyć

czas trwania, zmienić zakres lub miejsce przeprowadzenia kontroli, a także upoważnić

do podjęcia dodatkowych czynności kontrolnych. W tym celu dokonuje odpowiednich zmian

w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli, załączając uzasadnienie na piśmie, i niezwłocznie

informuje o tym Korporację. Łączny czas trwania kontroli nie może przekraczać 4 tygodni

w roku.

11.

Jeżeli wyniki kontroli wykazały naruszenie prawa przez Korporację, można przeprowadzić

w danym roku kalendarzowym powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym, a

czasu jej trwania nie wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 10.

12.

Członkowie Zarządu Korporacji oraz pracownicy Korporacji są obowiązani

1)

umożliwić kontrolerowi swobodny wstęp do pomieszczeń Korporacji, w których prowadzona

jest działalność określona w ustawie;

2)

udostępnić oddzielne pomieszczenie z odpowiednim wyposażeniem umożliwiającym prowadzenie

czynności kontrolnych oraz udostępnić kontrolerowi posiadane urządzenia techniczne

służące usprawnieniu wykonywania czynności kontrolnych;

3)

udzielić pisemnych i ustnych informacji i wyjaśnień, okazać wszelkie dokumenty, w

tym również mające formę zapisu elektronicznego, związane z działalnością Korporacji;

4)

na żądanie kontrolera sporządzać na koszt Korporacji kopie informacji i dokumentów

niezbędnych do przeprowadzenia kontroli wymienionych w pkt 3 oraz

5)

udzielić kontrolerowi wszechstronnej pomocy w wykonywaniu czynności kontrolnych.

13.

Wyniki kontroli przedstawia się w protokole kontroli. Protokół sporządza się w dwóch

egzemplarzach, które podpisuje przewodniczący kontroli lub upoważniony przez niego

kontroler i Prezes Zarządu Korporacji.

14.

Prezesowi Zarządu Korporacji przysługuje uprawnienie do

1)

zgłoszenia do przewodniczącego kontroli, w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu

kontroli, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń do protokołu;

2)

odmowy podpisania protokołu kontroli, z podaniem na piśmie przyczyny odmowy.

15.

Na podstawie ustaleń kontroli, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, minister

właściwy do spraw gospodarki żąda ich usunięcia w wyznaczonym terminie nie dłuższym

niż 6 miesięcy. Żądanie doręcza się Prezesowi Zarządu Korporacji.

16.

Bieg terminu do usunięcia przez Korporację nieprawidłowości wskazanych w żądaniu,

o których mowa w ust. 15, rozpoczyna się w dniu następującym po dniu doręczenia tego

żądania.

17.

Prezes Zarządu Korporacji niezwłocznie, nie później niż w dniu następującym po upływie

terminu do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w żądaniu, przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki informację o ich usunięciu, wskazując szczegółowy sposób

usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

18.

Odmowa podpisania protokołu kontroli nie zwalnia Korporacji z obowiązku spełnienia

żądań ministra właściwego do spraw gospodarki, o czym przewodniczący kontroli informuje

Prezesa Zarządu Korporacji.

19.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób przeprowadzania kontroli, mając na względzie

1)

zapewnienie obiektywnego ustalenia stanu faktycznego oraz rzetelnego jego udokumentowania,

pozwalającego na ocenę sposobu działania Korporacji, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości

ustalenie ich zakresu i przyczyn oraz osób odpowiedzialnych za ich powstanie;

2)

niezakłócanie w istotnym stopniu działalności gospodarczej prowadzonej przez Korporację,

w szczególności realizacji jej zobowiązań wobec osób trzecich.

(uchylony)

1.

Korporacja przedstawia okresowe sprawozdania o stanie rachunku, o którym mowa w art.

10 ust. 1, zawartych umowach ubezpieczenia gwarantowanego i dokonanych z tego tytułu

wypłatach

1)

kwartalne - ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki;

2)

roczne - Radzie Ministrów, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw finansów

publicznych i ministra właściwego do spraw gospodarki.

2.

Zakres, formę i terminy składania sprawozdań oraz kontrolowanie ich prawidłowości

określa, w drodze zarządzenia, minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

1.

Do umów zawieranych w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą nie stosuje się przepisów

1)

art. 807 § 1, art. 810 oraz art. 811 Kodeksu cywilnego;

2)

ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1206, 1273 i 1348)

2.

Do firmy Korporacji nie stosuje się art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej.

3

Do działalności Korporacji w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą nie stosuje się

przepisów

1)

art. 17 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 125);

2)

art. 380pkt 4 i 5 oraz art. 384

(Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96).

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7b ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 7b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 6

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Ustala się limit ubezpieczenia kontraktów eksportowych na rok 1994 w wysokości 2 miliardy

500 mln złotych.

2.

Środki uzyskane z tytułu dotychczas prowadzonej, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych, działalności w zakresie ubezpieczania kontraktów eksportowych

od ryzyka niehandlowego Korporacja przekaże na rachunek, o którym mowa w art. 10 ust.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przekazać Korporacji środki będące

w jego dyspozycji z tytułu umów dwustronnych, zawartych z państwami - uczestnikami

Polskiego Funduszu Stabilizacyjnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 3, art. 13, art. 14, art. 16 i art. 19, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2024 r.;

2)

art. 7 i art. 17, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

może przekazać Korporacji, na wydzielone rachunki, środki uzyskane z Unii Europejskiej

lub z innych źródeł na wspieranie eksportu do krajów nienależących do OECD, z przeznaczeniem

na finansowanie przedsięwzięć eksportowych.

2.

Rada Ministrów może zlecić właściwym ministrom przekazanie Korporacji na rachunki,

o których mowa w ust. 1, środków będących w ich dyspozycji w wyniku prywatyzacji przedsiębiorstw.

3.

Środki, wykazane na wydzielonych rachunkach z tytułów wymienionych w ust. 1 i 2, nie

stanowią przychodu Korporacji w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób

prawnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia