Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 14 lutego 2024 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę pracowników parków narodowych i przyznawania im innych świadczeń związanych z pracą

Rozporządzenie określa warunki wynagradzania za pracę pracowników parków narodowych,

zwanych dalej „pracownikami”, i przyznawania im innych świadczeń związanych z pracą,

w tym

1)

kwoty wynagrodzenia zasadniczego;

2)

inne, poza wynagrodzeniem zasadniczym, składniki wynagrodzenia i ich kwoty

a)

dodatek funkcyjny,

b)

dodatek zadaniowy,

c)

dodatek za pracę w porze nocnej,

d)

dodatek za pracę w systemie zmianowym,

e)

dodatek za wysługę lat,

f)

dodatkowe wynagrodzenie roczne,

g)

jednorazowa odprawa pieniężna w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu

niezdolności do pracy,

h)

nagroda jubileuszowa,

i)

premia motywacyjna,

j)

wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy.

Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy przysługuje wynagrodzenie

zasadnicze i inne składniki wynagrodzenia w wysokości proporcjonalnej do wymiaru czasu

pracy.

Wynagrodzenie zasadnicze pracownika ustala się w oparciu o tabelę miesięcznych stawek

wynagrodzenia zasadniczego pracowników stanowiącą załącznik nr 1 do rozporządzenia

oraz tabele stanowisk i kategorii zaszeregowania pracowników stanowiące załącznik

nr 2 do rozporządzenia.

Stawkę godzinową wynagrodzenia zasadniczego ustala się, dzieląc miesięczną stawkę

tego wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym

miesiącu.

1.

Dodatek funkcyjny przyznaje się pracownikom zajmującym stanowisko

1)

dyrektora parku;

2)

zastępcy dyrektora parku;

3)

głównego księgowego;

4)

kierownika

a)

działu,

b)

działu do spraw ochrony przyrody,

c)

działu do spraw udostępniania parku,

d)

działu do spraw edukacji;

5)

kierownika

a)

zespołu,

b)

zespołu do spraw ochrony przyrody,

c)

zespołu do spraw udostępniania parku,

d)

zespołu do spraw edukacji;

6)

kierownika sekcji;

7)

komendanta Straży Parku;

8)

konserwatora obrębu ochronnego;

9)

nadleśniczego;

10)

konserwatora obwodu ochronnego;

11)

leśniczego;

12)

kierownika

a)

ośrodka edukacyjno-muzealnego,

b)

ośrodka hodowli zwierząt;

13)

kierownika pracowni naukowo-edukacyjnej;

14)

kierownika szkółki leśnej.

2.

Dodatek funkcyjny przyznaje się na czas określony.

3.

Wysokość dodatku funkcyjnego ustala się w oparciu o tabelę stawek dodatku funkcyjnego

stanowiącą załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1.

Dodatek zadaniowy może być przyznany pracownikowi za wykonywanie dodatkowych, powierzonych

mu przez pracodawcę zadań, ze środków przeznaczonych na wynagrodzenia.

2.

Dodatek zadaniowy przyznaje się na czas określony na okres wykonywania zadań, o których

mowa w ust. 1.

3.

Dodatek zadaniowy jest przyznawany w kwocie nieprzekraczającej 20% przeciętnego wynagrodzenia

w gospodarce narodowej w poprzednim roku kalendarzowym ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1251, 1429 i 1672).

4.

Dodatek zadaniowy nie przysługuje za wykonywanie zadań wynikających z zakresu obowiązków.

1.

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia

za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynagrodzenia

zasadniczego, nie niższy jednak od wysokości dodatku ustalonego na podstawie art.

151ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

2.

Pracownikowi zatrudnionemu stale w systemie pracy zmianowej przysługuje dodatek za

każdą godzinę pracy

1)

na II zmianie - w wysokości 10%,

2)

na III zmianie - w wysokości 20%

- stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego.

3.

W przypadku zbiegu uprawnień do dodatku za pracę w porze nocnej i do dodatku za pracę

na II lub III zmianie przysługuje dodatek korzystniejszy dla pracownika.

1.

Pracownikowi przysługuje dodatek za wysługę lat w wysokości 5% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 5 latach pracy. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy następny rok pracy

do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 i więcej latach pracy.

2.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wysługę lat wlicza się wszystkie poprzednie

zakończone okresy zatrudnienia oraz okresy prowadzenia działalności gospodarczej,

a także inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu

do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Jeżeli pracownik był zatrudniony równocześnie w ramach więcej niż jednego zakończonego

stosunku pracy, do okresu uprawniającego do dodatku za wysługę lat wlicza się jeden

z tych okresów zatrudnienia.

4.

Dodatek za wysługę lat przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie,

oraz za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby lub

konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które

pracownik otrzymuje z tego tytułu zasiłek z ubezpieczenia społecznego.

5.

Dodatek za wysługę lat jest wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia

1)

począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w

którym pracownik nabył prawo do dodatku lub wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie

prawa nastąpiło w ciągu miesiąca;

2)

za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub wyższej stawki dodatku nastąpiło

pierwszego dnia miesiąca.

Pracownikowi, z wyjątkiem dyrektora parku i jego zastępców oraz głównego księgowego,

przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne wypłacane na zasadach i w wysokości określonych

w ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników

jednostek sfery budżetowej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1690).

1.

Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do emerytury lub renty z tytułu niezdolności

do pracy, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę lub rentę

z tytułu niezdolności do pracy, przysługuje jednorazowa odprawa pieniężna w wysokości

1)

jednomiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 10 lat;

2)

dwumiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 10 lat;

3)

trzymiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 15 lat;

4)

sześciomiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 20 lat.

2.

Przy ustalaniu okresów pracy i innych okresów uprawniających do jednorazowej odprawy

stosuje się przepisy obowiązujące przy ustalaniu okresów uprawniających do dodatku

za wysługę lat.

3.

Jednorazową odprawę oblicza się zgodnie z przepisami obowiązującymi przy ustalaniu

ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

4.

Pracownik, który otrzymał jednorazową odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa.

1.

Pracownikowi przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości

1)

75% miesięcznego wynagrodzenia - po 20 latach pracy;

2)

100% miesięcznego wynagrodzenia - po 25 latach pracy;

3)

150% miesięcznego wynagrodzenia - po 30 latach pracy;

4)

200% miesięcznego wynagrodzenia - po 35 latach pracy;

5)

300% miesięcznego wynagrodzenia - po 40 latach pracy;

6)

400% miesięcznego wynagrodzenia - po 45 latach pracy;

7)

500% miesięcznego wynagrodzenia - po 50 latach pracy.

2.

Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednie

zakończone okresy zatrudnienia oraz okresy prowadzenia działalności gospodarczej,

a także inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu

do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej po 50 latach pracy wlicza

się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli na

podstawie odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego

zależą uprawnienia pracownicze, pod warunkiem że okresy te łącznie nie przekraczają

45 lat.

4.

Jeżeli pracownik był zatrudniony równocześnie w ramach więcej niż jednego zakończonego

stosunku pracy, do okresu uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się jeden

z tych okresów zatrudnienia.

5.

Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego

do tej nagrody.

6.

Pracownik dokumentuje swoje prawo do nagrody jubileuszowej, jeżeli w jego aktach osobowych

brak jest odpowiedniej dokumentacji.

7.

Wypłata nagrody jubileuszowej następuje niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa

do tej nagrody.

8.

Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu nabycia prawa do tej nagrody, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze

- wynagrodzenie przysługujące mu w dniu jej wypłaty. Jeżeli pracownik nabył prawo

do nagrody jubileuszowej, będąc zatrudnionym w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu

jej wypłaty, podstawę obliczenia nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu nabycia prawa do nagrody jubileuszowej. Nagrodę jubileuszową oblicza się zgodnie

z przepisami obowiązującymi przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany

urlop wypoczynkowy.

9.

W przypadku ustania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z

tytułu niezdolności do pracy pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej

brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, wypłaca

się tę nagrodę w dniu rozwiązania stosunku pracy.

10.

Jeżeli w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzających zaliczalność do okresów uprawniających

do świadczeń pracowniczych okresów niepodlegających dotychczas zaliczeniu upływa okres

uprawniający pracownika do dwóch lub więcej nagród jubileuszowych, wypłaca mu się

nagrodę najwyższą.

11.

Pracownikowi, który w dniu wejścia w życie przepisów, o których mowa w ust. 10, ma

okres dłuższy niż wymagany do nagrody jubileuszowej w danej wysokości, a w ciągu 12

miesięcy od tego dnia upłynie okres uprawniający go do nabycia nagrody jubileuszowej

w wyższej wysokości, nagrodę niższą wypłaca się w pełnej wysokości, a w dniu nabycia

prawa do nagrody wyższej - różnicę między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niższej.

12.

Przepisy ust. 10 i 11 stosuje się, jeżeli w dniu, w którym pracownik udokumentował

swoje prawo do nagrody jubileuszowej w niższej wysokości, był uprawniony do nagrody

w wyższej wysokości oraz gdy pracownik prawo to nabędzie w ciągu 12 miesięcy od tego

dnia.

1.

W ramach środków na wynagrodzenia tworzy się fundusz premiowy w wysokości co najmniej

5% wynagrodzeń zasadniczych, z przeznaczeniem na premię motywacyjną dla pracowników.

2.

Premia motywacyjna dla pracowników ma charakter uznaniowy, może być przyznana indywidualnie

w okresach miesięcznych i jest naliczana procentowo od wynagrodzenia zasadniczego.

1.

Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek

1)

choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie do 33 dni

w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia

- trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - pracownik ma prawo do

a)

80% wynagrodzenia, jeżeli okres jego zatrudnienia wynosi mniej niż 15 lat,

b)

100% wynagrodzenia, jeżeli okres jego zatrudnienia wynosi co najmniej 15 lat;

2)

choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną w okresie od 34 dnia niezdolności

do pracy włącznie, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - w okresie

od 15 dnia niezdolności do pracy włącznie - pracownik otrzymuje od pracodawcy świadczenie

uzupełniające w wysokości stanowiącej różnicę między kwotą odpowiadającą 100% wynagrodzenia

a kwotą otrzymywanego na zasadach określonych w odrębnych przepisach zasiłku chorobowego,

pod warunkiem że okres jego zatrudnienia wynosi co najmniej 15 lat;

3)

wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w okresie ciąży -

w okresach wskazanych w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia;

4)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów - w okresach wskazanych w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.

2.

Przy ustalaniu okresu zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy obowiązujące

przy ustalaniu okresów uprawniających do dodatku za wysługę lat.

3.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według przepisów obowiązujących

przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności

do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.

Wynagrodzenie zasadnicze pracownika zatrudnionego w parku narodowym ustalone na dzień

1 stycznia 2024 r. na podstawie przepisów rozporządzenia nie może być niższe od wynagrodzenia

zasadniczego przysługującego temu pracownikowi przed dniem 1 stycznia 2024 r.

Przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.