Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 lutego 2024 r. w sprawie ustalania stopnia uszczerbku na zdrowiu żołnierza oraz związku jego śmierci ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby

Rozporządzenie określa

1)

właściwość miejscową i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich, w tym sposób

ustalania uszczerbku na zdrowiu żołnierza oraz związku jego śmierci ze służbą wojskową

wskutek wypadku lub choroby, jak również sposób ustalania zwiększenia uszczerbku na

zdrowiu, terminy badań lekarskich, tryb kierowania na te badania, tryb wydawania orzeczeń

oraz zatwierdzania projektów orzeczeń, niezbędne elementy orzeczenia, a także tryb

rozpatrywania odwołań i sprzeciwów od tych orzeczeń;

2)

niezbędną dokumentację lekarską i inne dokumenty, w tym dotyczące przebiegu i warunków

służby wojskowej żołnierza, mogące stanowić podstawę orzeczenia wojskowej komisji

lekarskiej;

3)

wykaz norm oceny uszczerbku na zdrowiu oraz wzór skierowania do wojskowych komisji

lekarskich, jak również wzory orzeczeń wydawanych przez te komisje w sprawach uszczerbku

na zdrowiu lub śmierci żołnierza wskutek wypadku albo choroby.

1.

Właściwość miejscową wojskowych komisji lekarskich do orzekania o uszczerbku na zdrowiu

żołnierza wskutek wypadku lub choroby, a także o związku śmierci żołnierza ze służbą

wojskową wskutek wypadku lub choroby ustala się

1)

w stosunku do żołnierza czynnej służby wojskowej ze względu na miejsce stacjonowania

jednostki wojskowej lub pododdziału jednostki wojskowej, w której pełni służbę;

2)

w stosunku do pozostałych osób ze względu na miejsce ich zamieszkania.

2.

Właściwość miejscowa

1)

Rejonowej Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w Warszawie właściwej wyłącznie w

stosunku do żołnierzy zawodowych - członków personelu latającego i naziemnego personelu

lotniczego,

2)

Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w Gdańsku w stosunku do żołnierzy pełniących

czynną służbę wojskową inną niż zawodowa oraz żołnierzy zawodowych zajmujących stanowiska

służbowe na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki Wojennej

oraz w jednostkach wojskowych Marynarki Wojennej,

3)

Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej do spraw Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby

Wywiadu Wojskowego w Warszawie właściwej wyłącznie w stosunku do funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych

na stanowiska służbowe w tych służbach

- obejmuje terytorium całego kraju.

Skierowanie do rejonowej wojskowej komisji lekarskiej zarządza z urzędu albo na wniosek

osoby ubiegającej się o wydanie orzeczenia lekarskiego

1)

dowódca jednostki wojskowej - w stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową

w podległej jednostce;

2)

szef (kierownik, dyrektor) jednostki organizacyjnej albo kierownik komórki organizacyjnej

- w stosunku do podległych żołnierzy;

3)

bezpośredni przełożony - w stosunku do dowódcy jednostki wojskowej;

4)

Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego albo Szef Służby Wywiadu Wojskowego - w stosunku

do podległych funkcjonariuszy oraz żołnierzy wyznaczonych na stanowiska służbowe w

tych służbach;

5)

szef wojskowego centrum rekrutacji właściwy ze względu na miejsce wypadku, któremu

uległa osoba powołana do czynnej służby wojskowej w drodze do miejsca i z miejsca

wykonywania czynności lub w drodze z miejsca zamieszkania do jednostki wojskowej i

z powrotem - w stosunku do tej osoby;

6)

kierownik instytucji krajowej albo instytucji zagranicznej - w stosunku do żołnierzy

oddelegowanych do pełnienia obowiązków służbowych w tej instytucji, którzy ulegli

wypadkowi;

7)

przewodniczący

a)

wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia, zwanej dalej „Centralną Wojskową Komisją

Lekarską”,

b)

rejonowej wojskowej komisji lekarskiej

- w stosunku do każdego żołnierza, jeżeli w toku orzekania o zdolności do służby wojskowej

ustalono schorzenie pozostające w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami

służby wojskowej;

8)

Szef Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji - w pozostałych przypadkach.

1.

Organ wojskowy kierujący żołnierza do rejonowej wojskowej komisji lekarskiej przekazuje

tej komisji wszystkie posiadane informacje oraz dokumenty, które dotyczą wypadku lub

choroby żołnierza i mogą mieć znaczenie dla ustalenia związku choroby lub następstw

wypadku ze służbą wojskową.

2.

Na wniosek przewodniczącego wojskowej komisji lekarskiej organ wojskowy, o którym

mowa w ust. 1, przesyła tej komisji również inne dokumenty niezbędne do wydania orzeczenia.

3.

Wzór skierowania do wojskowej komisji lekarskiej jest określony w załączniku nr 1

do rozporządzenia.

1.

Wojskowa komisja lekarska po otrzymaniu skierowania, o którym mowa w § 3, wyznacza

datę badania lekarskiego i zawiadamia o tym badaniu żołnierza oraz organ wojskowy,

o którym mowa w § 4 ust. 1, w terminie miesiąca od dnia otrzymania tego skierowania.

2.

W przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań diagnostycznych i konsultacji

specjalistycznych wojskowa komisja lekarska kieruje żołnierza niezwłocznie na dodatkowe

badania.

3.

W przypadku braku konieczności wykonania dodatkowych badań diagnostycznych i konsultacji

specjalistycznych lub uzyskania dodatkowej dokumentacji wojskowa komisja lekarska

wydaje orzeczenie wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji medycznej.

1.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu badania lekarskiego,

uwzględniając

1)

odpis przebiegu służby wojskowej z akt personalnych żołnierza;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3)

całość dokumentacji medycznej, w tym kart informacyjnych z leczenia szpitalnego, historii

choroby z leczenia ambulatoryjnego, zaświadczeń lekarskich, wyników badań obrazowych,

specjalistycznych lub laboratoryjnych, dotyczących ustalania uszczerbku na zdrowiu

żołnierza oraz związku jego śmierci ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby,

jak również sposób ustalania zwiększenia uszczerbku na zdrowiu;

4)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w danym środowisku służby;

5)

protokół powypadkowy.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy wraz z ich przebiegiem i wynikiem leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające

ze szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza

lekarz jednostki wojskowej na podstawie badania lekarskiego, karty opisu stanowiska

służbowego, karty badań profilaktycznych i okresowych oraz dokumentacji medycznej

i orzeczniczo-lekarskiej żołnierza.

3.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie w terminie 7 dni od daty przedłożenia

w jej siedzibie wymaganej dokumentacji, w tym wyników badań i konsultacji.

4.

Orzeczenie o stopniu uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku

z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi

właściwościami lub warunkami służby wojskowej wydaje się po zakończeniu leczenia,

jednak nie później niż przy zwolnieniu ze służby wojskowej. Orzeczenie o stopniu uszczerbku

na zdrowiu może być wydane również przed zakończeniem leczenia, jeżeli uszczerbek

na zdrowiu jest niewątpliwy.

5.

Wojskowa komisja lekarska orzeka o stopniu uszczerbku na zdrowiu z urzędu, jeżeli

podczas badania stwierdziła chorobę powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami

lub warunkami służby wojskowej.

6.

Jeżeli wojskowa komisja lekarska nie może wydać orzeczenia z powodu braku dostatecznych

dowodów, w szczególności dotyczących schorzeń i śmierci oraz ich związku ze służbą

wojskową, powiadamia o tym osoby, o których mowa w art. 509 ust. 2-5 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”, informując je o konieczności dostarczenia dokumentów będących

w ich posiadaniu, w terminie 14 dni. Komisja informuje wojskowy organ kierujący o

potrzebie dostarczenia brakujących dokumentów w terminie 14 dni.

7.

Po upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia brakujących dokumentów wojskowa komisja

lekarska wydaje orzeczenie na podstawie posiadanych dokumentów.

1.

Stopień uszczerbku albo zwiększenie stopnia uszczerbku na zdrowiu ustala się w procentach,

według stanu zdrowia żołnierza w dniu wydania orzeczenia.

2.

W razie utraty lub uszkodzenia organu, narządu albo układu, których funkcje były już

upośledzone przed wypadkiem lub chorobą, stopień uszczerbku na zdrowiu określa się

w wysokości różnicy między stopniem uszczerbku na zdrowiu po wypadku lub przebyciu

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej

a stopniem upośledzenia istniejącego wcześniej. Jeżeli nie jest możliwe określenie,

w jakim stopniu organ, narząd albo układ były upośledzone przed wypadkiem lub chorobą

powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej,

przyjmuje się, że wcześniejszego upośledzenia funkcji nie było.

3.

Przy wielomiejscowych uszkodzeniach kończyny lub jej części ogólny stopień uszczerbku

na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbku ustalonych dla poszczególnych uszkodzeń,

z tym że procent ten nie może być wyższy od procentu przewidzianego dla utraty uszkodzonej

kończyny lub jej części.

4.

Jeżeli wypadek lub choroba pozostająca w związku ze szczególnymi właściwościami lub

warunkami służby wojskowej spowodowały uszkodzenie kilku kończyn, narządów albo układów,

ogólny stopień uszczerbku na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbków ustalonych

dla poszczególnych uszkodzeń, z ograniczeniem do 100%.

5.

Jeżeli procent uszczerbku na zdrowiu jest określony w granicach wskazanych w wykazie

norm oceny uszczerbku na zdrowiu, przy ustalaniu stopnia uszczerbku na zdrowiu bierze

się pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia czynności organu, narządu albo

układu oraz towarzyszące powikłania.

6.

Stopień zwiększenia uszczerbku na zdrowiu ustala się, biorąc pod uwagę różnicę między

aktualnym stanem zdrowia a stopniem uszczerbku określonym w wydanym orzeczeniu dotyczącym

orzeczonego uszczerbku na zdrowiu.

7.

Jeżeli dla danego przypadku nie ma odpowiedniej pozycji w wykazie norm oceny uszczerbku

na zdrowiu, przypadek ten ocenia się według pozycji najbardziej zbliżonej. Można przy

tym ustalić stopień uszczerbku na zdrowiu jako procent niższy lub wyższy od normy

wskazanej w danej pozycji w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem

a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji tego wykazu.

8.

Wykaz norm oceny uszczerbku na zdrowiu określony jest w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

1.

Orzeczenie w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu zawiera

1)

nazwę wojskowej komisji lekarskiej;

2)

datę wydania;

3)

skład komisji;

4)

podstawę prawną;

5)

wskazanie organu zarządzającego skierowanie do rejonowej wojskowej komisji lekarskiej;

6)

dane żołnierza

a)

nazwisko i imię,

b)

numer PESEL,

c)

stopień wojskowy,

d)

przydział służbowy,

e)

datę powołania do służby wojskowej,

f)

miejsce zamieszkania;

7)

określenie następstw wypadku lub rozpoznanie choroby, łącznie z towarzyszącymi powikłaniami;

8)

stopień procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowany chorobą lub wypadkiem z danego

dnia;

9)

ustalenie, czy stwierdzony uszczerbek na zdrowiu żołnierza pozostaje w związku ze

służbą wojskową;

10)

szczegółowe uzasadnienie;

11)

pieczęć;

12)

podpisy przewodniczącego komisji oraz pozostałych członków komisji;

13)

pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania.

2.

Wzór orzeczenia w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu

jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

1.

Związek śmierci żołnierza ze służbą wojskową wskutek wypadku ustala się na podstawie

akt postępowania powypadkowego i dokumentacji medycznej.

2.

Związek śmierci żołnierza ze służbą wojskową wskutek choroby ustala się na podstawie

dokumentacji medycznej oraz opisu przebiegu i warunków pełnienia służby przez żołnierza.

1.

Orzeczenie w sprawie ustalenia związku śmierci ze służbą wojskową zawiera

1)

nazwę wojskowej komisji lekarskiej;

2)

datę wydania;

3)

skład komisji;

4)

podstawę prawną;

5)

wskazanie organu zarządzającego skierowanie do rejonowej wojskowej komisji lekarskiej;

6)

dane żołnierza

a)

nazwisko i imię,

b)

numer PESEL,

c)

datę i miejsce urodzenia,

d)

datę śmierci,

e)

stopień wojskowy,

f)

przydział służbowy,

g)

datę powołania do służby wojskowej,

h)

miejsce zamieszkania,

i)

przyczynę zgonu;

7)

związek śmierci ze służbą wojskową;

8)

szczegółowe uzasadnienie;

9)

pieczęć;

10)

podpisy przewodniczącego komisji oraz pozostałych członków komisji;

11)

zatwierdzenie orzeczenia przez Centralną Wojskową Komisję Lekarską zawierające

a)

datę zatwierdzenia orzeczenia,

b)

pieczęć,

c)

podpisy przewodniczącego komisji oraz pozostałych członków komisji;

12)

pouczenie o trybie i terminie odwołania.

2.

Wzór orzeczenia w sprawie ustalenia związku śmierci ze służbą wojskową jest określony

w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

1.

Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy. Przewodniczącego składu

orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej.

2.

Członek składu orzekającego wojskowej komisji lekarskiej może zgłosić na piśmie sprzeciw,

o którym mowa w art. 84 ust. 4a ustawy, wobec projektu orzeczenia z podaniem uzasadnienia.

W takim przypadku przewodniczący komisji przesyła sprzeciw łącznie z projektem orzeczenia

i pozostałą dokumentacją do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, która zajmuje

stanowisko w sprawie w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprzeciwu.

3.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji.

W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska przeprowadza ponowne badanie

lekarskie, badania specjalistyczne lub badania psychologiczne oraz kieruje żołnierza

na obserwację szpitalną, jeśli wyrazi on na to zgodę, a także przeprowadza dodatkowe

postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

4.

W razie uznania zasadności sprzeciwu przez Centralną Wojskową Komisją Lekarską wojskowa

komisja lekarska wydaje orzeczenie zgodne z tym stanowiskiem.

5.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego.

Orzeczenie opatruje się pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

6.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej ustalające uszczerbek na zdrowiu wskutek wypadku

lub choroby doręcza się stronie postępowania na piśmie przesyłką rejestrowaną, o której

mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1640).

1.

Projekt orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej ustalający związek śmierci ze służbą

wojskową podlega przed wydaniem orzeczenia zatwierdzeniu przez Centralną Wojskową

Komisją Lekarską.

2.

Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła niezwłocznie do Centralnej Wojskowej

Komisji Lekarskiej projekt orzeczenia łącznie z dokumentacją.

3.

W razie zatwierdzenia projektu orzeczenia wojskowa komisja lekarska niezwłocznie wydaje

orzeczenie w brzmieniu zatwierdzonego projektu i doręcza je osobie uprawnionej do

świadczeń odszkodowawczych, o której mowa w art. 509 ust. 2-5 ustawy.

4.

W razie niezatwierdzenia projektu orzeczenia Centralna Wojskowa Komisja Lekarska zarządza

ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie nowego orzeczenia przez komisję, której projekt

orzeczenia nie został zatwierdzony, z uwzględnieniem jej stanowiska.

1.

Od orzeczenia wydanego przez wojskową komisję lekarską osobie uprawnionej do świadczeń

odszkodowawczych, o której mowa w art. 509 ust. 2-5 ustawy, przysługuje odwołanie.

2.

Odwołanie wnosi się do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej za pośrednictwem wojskowej

komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

orzeczenia.

3.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska rozpatrująca odwołania wydaje orzeczenie w składzie

trzech lekarzy.

4.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska rozpatrująca odwołanie orzeka na podstawie dokumentacji

znajdującej się w aktach sprawy. W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

przeprowadza ponowne badanie lekarskie, badanie specjalistyczne i badanie psychologiczne

oraz kieruje osobę uprawnioną do świadczeń odszkodowawczych, o której mowa w art.

509 ust. 2-4 oraz ust. 5 pkt 1 ustawy, na obserwację szpitalną, jeżeli wyrazi ona

na to zgodę, a także przeprowadza dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów

w sprawie.

5.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska orzeka w sprawie odwołania większością głosów.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.