Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

Ustawa określa

1)

zasady i formy wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych;

2)

zasady i formy sprawowania pieczy zastępczej oraz pomocy w usamodzielnianiu jej pełnoletnich

wychowanków;

3)

zadania administracji publicznej w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

4)

zasady finansowania wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

5)

zadania w zakresie postępowania adopcyjnego.

1.

Wspieranie rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych

to zespół planowych działań mających na celu przywrócenie rodzinie zdolności do wypełniania

tych funkcji.

2.

System pieczy zastępczej to zespół osób, instytucji i działań mających na celu zapewnienie

czasowej opieki i wychowania dzieciom w przypadkach niemożności sprawowania opieki

i wychowania przez rodziców.

3.

Jednostkami organizacyjnymi wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej są jednostki

organizacyjne jednostek samorządu terytorialnego wykonujące zadania w zakresie wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej, placówki wsparcia dziennego, organizatorzy rodzinnej

pieczy zastępczej, placówki opiekuńczo-wychowawcze, regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne,

interwencyjne ośrodki preadopcyjne, ośrodki adopcyjne oraz podmioty, którym zlecono

realizację zadań z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

1.

Obowiązek wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych

oraz organizacji pieczy zastępczej, w zakresie ustalonym ustawą, spoczywa na jednostkach

samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, jednostki samorządu terytorialnego oraz organy

administracji rządowej realizują w szczególności we współpracy ze środowiskiem lokalnym,

sądami i ich organami pomocniczymi, Policją, instytucjami oświatowymi, podmiotami

leczniczymi, a także kościołami i związkami wyznaniowymi oraz organizacjami społecznymi.

3.

Zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej są realizowane zgodnie

z zasadą pomocniczości, zwłaszcza gdy przepisy ustawy przewidują możliwość zlecania

realizacji tych zadań przez organy jednostek samorządu terytorialnego.

Stosując ustawę, należy mieć na względzie podmiotowość dziecka i rodziny oraz prawo

dziecka do

1)

wychowania w rodzinie, a w razie konieczności wychowywania dziecka poza rodziną -

do opieki i wychowania w rodzinnych formach pieczy zastępczej, jeśli jest to zgodne

z dobrem dziecka;

2)

powrotu do rodziny;

3)

utrzymywania osobistych kontaktów z rodzicami, z wyjątkiem przypadków, w których sąd

zakazał takich kontaktów;

4)

stabilnego środowiska wychowawczego;

5)

kształcenia, rozwoju uzdolnień, zainteresowań i przekonań oraz zabawy i wypoczynku;

6)

pomocy w przygotowaniu do samodzielnego życia;

7)

ochrony przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie dziecka;

8)

informacji i wyrażania opinii w sprawach, które go dotyczą, odpowiednio do jego wieku

i stopnia dojrzałości;

9)

ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem;

10)

poszanowania tożsamości religijnej i kulturowej;

11)

dostępu do informacji dotyczących jego pochodzenia.

Podmioty realizujące zadania wynikające z niniejszej ustawy, w szczególności dokonując

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej oraz kwalifikując dziecko

do przysposobienia, są obowiązane do wysłuchania dziecka, jeżeli jego wiek i stopień

dojrzałości na to pozwalają, oraz stosownie do okoliczności uwzględniają jego zdanie.

1.

Ustawę stosuje się do

1)

osób posiadających obywatelstwo polskie

a)

mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

niemających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale przebywających

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji

Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej i członków ich rodzin

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1697 oraz z 2023 r. poz. 547), posiadających prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2a)

osób umieszczonych w pieczy zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu

państwa obcego za zgodą sądu polskiego;

3)

cudzoziemców mających miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie

a)

zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

b)

uzyskania w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;

4)

cudzoziemców mających miejsce zamieszkania i przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie

a)

zezwolenia na pobyt stały,

b)

zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w

art. 186 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547);

5)

cudzoziemców przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którym zostało

wydane tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca;

6)

mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli Zjednoczonego

Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz członków ich rodzin, o których

mowa w art. 10 ust. 1 lit. b, d, e lub f Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty

Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.

2.

Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, nie traci uprawnień określonych w dziale IV

w przypadku podjęcia nauki poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Przepisy działu III stosuje się także do małoletniego cudzoziemca niewymienionego

w ust. 1 pkt 2-4, przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz

prezydenta miasta.

1.

Podmioty i osoby realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej przetwarzają dane osobowe osób, do których stosuje się niniejszą ustawę,

oraz członków ich rodzin w zakresie niezbędnym do realizacji zadań wynikających z

niniejszej ustawy.

2.

(uchylony)

3.

Podmioty i osoby realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji o osobach, do których

stosuje się niniejszą ustawę, oraz członkach ich rodzin, w tym informacji o udzielonej

tym osobom pomocy i świadczeniach.

4.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom

lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazaniu polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez administratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w tajemnicy.

Posiedzenia zespołów, o których mowa w niniejszej ustawie, oraz inne spotkania, w

szczególności dotyczące kwalifikowania dziecka do przysposobienia, dokonywania wstępnej

oceny kandydata do przysposobienia dziecka oraz wydawania opinii kwalifikacyjnej o

kandydacie do przysposobienia dziecka, mogą się odbywać z wykorzystaniem środków porozumiewania

się na odległość.

1.

Rodziną wspierającą, kandydatem do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, rodziną zastępczą,

kandydatem do prowadzenia rodzinnego domu dziecka, osobą prowadzącą rodzinny dom dziecka,

rodziną pomocową, kandydatem do przysposobienia dziecka, osobą podejmującą się wspierania

działań wychowawczych, o której mowa w art. 96, kierownikiem, dyrektorem, osobą zatrudnioną,

osobą świadczącą usługi lub wolontariuszem w jednostce organizacyjnej wspierania rodziny

i systemu pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka nie może

być osoba, która figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym

z dostępem ograniczonym.

2.

Informację o figurowaniu albo niefigurowaniu w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw

na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym sprawdza i potwierdza, w odniesieniu do

1)

osób tworzących rodziny wspierające i wolontariuszy w placówkach wsparcia dziennego

- wójt lub upoważniony przez niego kierownik jednostki organizacyjnej gminy - w celu

weryfikacji wymagań dotyczących osób tworzących rodziny wspierające i wolontariuszy

w placówkach wsparcia dziennego;

2)

kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu

dziecka, osób tworzących rodziny zastępcze, osób prowadzących rodzinne domy dziecka,

osób tworzących rodziny pomocowe i wolontariuszy w rodzinie zastępczej lub rodzinnym

domu dziecka - organizator rodzinnej pieczy zastępczej - w celu weryfikacji wymagań

dotyczących kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego

domu dziecka, osób tworzących rodziny zastępcze, osób prowadzących rodzinne domy dziecka,

osób tworzących rodziny pomocowe i wolontariuszy w rodzinie zastępczej lub rodzinnym

domu dziecka;

3)

kandydatów do przysposobienia dziecka - ośrodek adopcyjny - w celu weryfikacji wymagań

dotyczących kandydatów do przysposobienia dziecka;

4)

kierowników, dyrektorów lub innych osób zatrudnionych w jednostce organizacyjnej wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka

- pracodawca - w celu weryfikacji wymagań dotyczących kierowników, dyrektorów lub

innych osób zatrudnionych w jednostce organizacyjnej wspierania rodziny i systemu

pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka;

5)

osób świadczących usługi w jednostce organizacyjnej wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej, rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka - zleceniodawca - w celu

weryfikacji wymagań dotyczących osób świadczących usługi w jednostce organizacyjnej

wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej lub rodzinnym

domu dziecka;

6)

osób podejmujących się wspierania działań wychowawczych, o których mowa w art. 96,

i wolontariuszy w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

lub interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - dyrektor odpowiednio placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

- w celu weryfikacji wymagań dotyczących osób podejmujących się wspierania działań

wychowawczych, o których mowa w art. 96, i wolontariuszy w placówce opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym.

1.

Rodzinie przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych wójt

zapewnia wsparcie, które polega w szczególności na

1)

analizie sytuacji rodziny i środowiska rodzinnego oraz przyczyn kryzysu w rodzinie;

2)

wzmocnieniu roli i funkcji rodziny;

3)

rozwijaniu umiejętności opiekuńczo-wychowawczych rodziny;

4)

podniesieniu świadomości w zakresie planowania oraz funkcjonowania rodziny;

5)

pomocy w integracji rodziny;

6)

przeciwdziałaniu marginalizacji i degradacji społecznej rodziny;

7)

dążeniu do reintegracji rodziny.

2.

Wspieranie rodziny jest prowadzone w formie

1)

pracy z rodziną;

2)

pomocy w opiece i wychowaniu dziecka.

3.

Wspieranie rodziny jest prowadzone za jej zgodą i aktywnym udziałem, z uwzględnieniem

zasobów własnych oraz źródeł wsparcia zewnętrznego.

Rodzina może otrzymać wsparcie przez działania

1)

instytucji i podmiotów działających na rzecz dziecka i rodziny;

2)

placówek wsparcia dziennego;

3)

rodzin wspierających.

Jeżeli obowiązujące przepisy uzależniają prawo do świadczeń i dodatków od dochodu

dziecka, do dochodu dziecka nie wlicza się renty, o której mowa w art. 446 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1610, 1615, 1890 i 1933), oraz miesięcznego świadczenia na zapewnienie środków utrzymania, o którym mowa w

art. 753ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm..

1.

Pracę z rodziną organizuje gmina lub podmiot, któremu gmina zleciła realizację tego

zadania na podstawie art. 190.

2.

W przypadku gdy wyznaczonym na podstawie ust. 1 podmiotem jest ośrodek pomocy społecznej

albo centrum usług społecznych, w ośrodku albo w centrum można utworzyć zespół do

spraw asysty rodzinnej.

3.

Praca z rodziną jest prowadzona w szczególności w formie

1)

konsultacji i poradnictwa specjalistycznego;

2)

terapii i mediacji;

3)

usług dla rodzin z dziećmi, w tym usług opiekuńczych i specjalistycznych;

4)

pomocy prawnej, szczególnie w zakresie prawa rodzinnego;

5)

organizowania dla rodzin spotkań, mających na celu wymianę ich doświadczeń oraz zapobieganie

izolacji, zwanych dalej „grupami wsparcia” lub „grupami samopomocowymi”.

4.

Praca z rodziną jest prowadzona także w przypadku czasowego umieszczenia dziecka poza

rodziną.

1.

W przypadku gdy ośrodek pomocy społecznej albo centrum usług społecznych poweźmie

informację o rodzinie przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych,

pracownik socjalny ośrodka pomocy społecznej albo centrum usług społecznych przeprowadza

w tej rodzinie wywiad środowiskowy, na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 901, 1693, 1938 i 2760).

1a.

W przypadku gdy rodzicem wychowującym dziecko jest małoletni opuszczający młodzieżowy

ośrodek wychowawczy, młodzieżowy ośrodek socjoterapii, okręgowy ośrodek wychowawczy,

schronisko dla nieletnich lub zakład poprawczy, pracownik socjalny ośrodka pomocy

społecznej albo centrum usług społecznych przeprowadza u tego rodzica wywiad, o którym

mowa w ust. 1, a następnie kierownik ośrodka pomocy społecznej albo dyrektor centrum

usług społecznych przydziela temu rodzicowi asystenta rodziny.

2.

Po przeprowadzeniu wywiadu, o którym mowa w ust. 1, pracownik socjalny dokonuje analizy

sytuacji rodziny.

3.

Jeżeli z analizy, o której mowa w ust. 2, wynika konieczność przydzielenia rodzinie

asystenta rodziny, pracownik socjalny ośrodka pomocy społecznej albo centrum usług

społecznych występuje odpowiednio do kierownika ośrodka pomocy społecznej albo dyrektora

centrum usług społecznych z wnioskiem o jego przydzielenie.

4.

Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 3, kierownik ośrodka pomocy społecznej

albo dyrektor centrum usług społecznych

1)

przydziela rodzinie asystenta rodziny albo

2)

występuje do jednostki organizacyjnej gminy, która organizuje pracę z rodziną, o przydzielenie

rodzinie asystenta rodziny albo

3)

występuje do podmiotu, któremu gmina zleciła realizację pracy z rodziną na podstawie

art. 190, o przydzielenie rodzinie asystenta rodziny.

1.

Asystentem rodziny może być osoba, która

1)

posiada

a)

wykształcenie wyższe na kierunku pedagogika, psychologia, socjologia, nauki o rodzinie

lub praca socjalna lub

b)

wykształcenie wyższe na dowolnym kierunku uzupełnione szkoleniem z zakresu pracy z

dziećmi lub rodziną i udokumentuje co najmniej roczny staż pracy z dziećmi lub rodziną

lub studiami podyplomowymi obejmującymi zakres programowy szkolenia określony na podstawie

ust. 3 i udokumentuje co najmniej roczny staż pracy z dziećmi lub rodziną lub

c)

wykształcenie średnie lub średnie branżowe i szkolenie z zakresu pracy z dziećmi lub

rodziną, a także udokumentuje co najmniej 3-letni staż pracy z dziećmi lub rodziną;

2)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

3)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

2.

Asystent rodziny jest obowiązany do systematycznego podnoszenia swoich kwalifikacji

w zakresie pracy z dziećmi lub rodziną, w szczególności przez udział w szkoleniach

oraz samokształcenie.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, liczbę godzin

i zakres programowy szkoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c, oraz kwalifikacje

osób, które mogą prowadzić szkolenia, mając na uwadze zapewnienie odpowiedniego poziomu

wykonywania zadań przez asystenta rodziny.

4.

Program szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c, zatwierdza, na okres 5

lat na wniosek podmiotu, który opracował ten program, minister właściwy do spraw rodziny.

5.

We wniosku, o którym mowa w ust. 4, przedstawia się informacje dotyczące w szczególności

programu szkolenia, liczby godzin i kwalifikacji osób prowadzących szkolenie, sposobu

prowadzenia szkolenia oraz materiału dydaktycznego wykorzystywanego podczas szkolenia.

6.

Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia, o którym mowa w ust. 1

pkt 1 lit. b i c, następuje w drodze decyzji.

1.

W przypadku wszczęcia przeciwko asystentowi rodziny postępowania karnego o umyślne

przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, zawiesza się go w pełnieniu obowiązków

do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

2.

W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, asystent rodziny otrzymuje połowę przysługującego

mu wynagrodzenia.

3.

W przypadku umorzenia postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego asystentowi

rodziny wypłaca się pozostałą część wynagrodzenia; nie dotyczy to warunkowego umorzenia

postępowania karnego.

4.

Asystentowi rodziny zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę, w przypadku umorzenia

postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego, okres zawieszenia wlicza

się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze; nie dotyczy

to warunkowego umorzenia postępowania karnego.

Asystent rodziny prowadzi pracę z rodziną w miejscu jej zamieszkania lub w miejscu

wskazanym przez rodzinę.

1.

Do zadań asystenta rodziny należy w szczególności

1)

opracowanie i realizacja planu pracy z rodziną we współpracy z członkami rodziny i

w konsultacji z pracownikiem socjalnym, o którym mowa w art. 11 ust. 1;

2)

opracowanie, we współpracy z członkami rodziny i koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej,

planu pracy z rodziną, który jest skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonemu

w pieczy zastępczej;

3)

udzielanie pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w tym w zdobywaniu umiejętności

prawidłowego prowadzenia gospodarstwa domowego;

4)

udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów socjalnych;

5)

udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów psychologicznych;

6)

udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych z dziećmi;

7)

wspieranie aktywności społecznej rodzin;

8)

motywowanie członków rodzin do podnoszenia kwalifikacji zawodowych;

9)

udzielanie pomocy w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy zarobkowej;

10)

motywowanie do udziału w zajęciach grupowych dla rodziców, mających na celu kształtowanie

prawidłowych wzorców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych;

11)

udzielanie wsparcia dzieciom, w szczególności poprzez udział w zajęciach psychoedukacyjnych;

11a

udzielanie wsparcia dziecku przez towarzyszenie mu podczas posiedzenia albo rozprawy

z jego udziałem, o których mowa w art. 76a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 37);

12)

podejmowanie działań interwencyjnych i zaradczych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa

dzieci i rodzin;

13)

prowadzenie indywidualnych konsultacji wychowawczych dla rodziców i dzieci;

13a)

realizacja zadań określonych w ustawie z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1923);

14)

prowadzenie dokumentacji dotyczącej pracy z rodziną;

15)

dokonywanie okresowej oceny sytuacji rodziny, nie rzadziej niż co pół roku, i przekazywanie

tej oceny podmiotowi, o którym mowa w art. 17 ust. 1;

16)

monitorowanie funkcjonowania rodziny po zakończeniu pracy z rodziną;

17)

sporządzanie, na wniosek sądu, opinii o rodzinie i jej członkach;

18)

współpraca z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, właściwymi organizacjami

pozarządowymi oraz innymi podmiotami i osobami specjalizującymi się w działaniach

na rzecz dziecka i rodziny;

19)

współpraca z zespołem interdyscyplinarnym lub grupą diagnostyczno-pomocową, o których

mowa w art. 9a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1249 oraz z 2023 r. poz. 289, 535 i 1606), lub innymi podmiotami, których pomoc przy wykonywaniu zadań uzna za niezbędną.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 18 i 19, udzielają asystentowi rodziny odpowiedniej

pomocy w wykonywaniu czynności zawodowych.

3.

Plan pracy z rodziną, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje zakres realizowanych

działań mających na celu przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, a także zawiera

terminy ich realizacji i przewidywane efekty.

4.

Liczba rodzin, z którymi jeden asystent rodziny może w tym samym czasie prowadzić

pracę, jest uzależniona od stopnia trudności wykonywanych zadań, jednak nie może przekroczyć

15.

1.

Asystent rodziny, w związku z wykonywaniem swoich zadań, ma prawo do

1)

wglądu do dokumentów zawierających dane osobowe członków rodziny, niezbędne do prowadzenia

pracy z rodziną, w tym

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

obywatelstwo,

d)

adres miejsca zamieszkania,

e)

stan cywilny,

f)

wykształcenie,

g)

zawód,

h)

miejsce pracy,

i)

źródła dochodu,

j)

dane dotyczące warunków mieszkaniowych,

k)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka,

l)

dane o rozwoju psychofizycznym dziecka;

2)

występowania do właściwych organów władzy publicznej, organizacji oraz instytucji

o udzielenie informacji, w tym zawierających dane osobowe, niezbędnych do udzielenia

pomocy rodzinie;

3)

przedstawiania właściwym organom władzy publicznej, organizacjom oraz instytucjom

ocen i wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw rodzin.

2.

Asystent rodziny ma prawo do korzystania z poradnictwa, które ma na celu zachowanie

i wzmocnienie jego kompetencji oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodowego.

3.

Asystent rodziny, wykonując czynności w ramach swoich obowiązków, korzysta z ochrony

przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Asystenta rodziny zatrudnia kierownik jednostki organizacyjnej gminy, która organizuje

pracę z rodziną, lub podmiot, któremu gmina na podstawie art. 190 zleciła organizację

pracy z rodziną.

2.

Praca asystenta rodziny jest wykonywana w ramach stosunku pracy w systemie zadaniowego

czasu pracy albo umowy o świadczenie usług, do której, zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

3.

Praca asystenta rodziny nie może być łączona z wykonywaniem obowiązków pracownika

socjalnego na terenie gminy, w której praca ta jest prowadzona.

4.

Asystent rodziny nie może prowadzić postępowań z zakresu świadczeń realizowanych przez

gminę.

5

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, na wezwanie sądu, o którym mowa w art. 76a § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, przekazuje niezwłocznie listę asystentów rodziny wraz z danymi kontaktowymi.

1.

W celu wsparcia rodziny dziecko może zostać objęte opieką i wychowaniem w placówce

wsparcia dziennego.

2.

Placówkę wsparcia dziennego prowadzi gmina, podmiot, któremu gmina zleciła realizację

tego zadania na podstawie art. 190, lub podmiot, który uzyskał zezwolenie wójta.

3.

Powiat może prowadzić lub zlecić, na podstawie art. 190, prowadzenie placówki wsparcia

dziennego o zasięgu ponadgminnym. Placówka wsparcia dziennego o zasięgu ponadgminnym

może być prowadzona także przez podmiot, który uzyskał zezwolenie starosty.

1.

Gmina lub powiat mogą zlecić realizację obsługi ekonomiczno-administracyjnej i organizacyjnej

prowadzonych przez siebie placówek wsparcia dziennego na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2023 r. poz. 571) organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 tej ustawy.

2.

(uchylony)

3.

Kierownikiem podmiotu, któremu zlecono realizację obsługi placówek wsparcia dziennego,

może być osoba, która spełnia wymagania określone w art. 25 ust. 2.

Do obsługi placówek wsparcia dziennego, w zakresie wykonywanych zadań, o których mowa

w art. 24 ust. 2-4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2-5.

1.

Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w lokalu, który spełnia wymagania

lokalowe i sanitarne zawarte w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

2.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1, potwierdza się pozytywną opinią komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz pozytywną opinią właściwego

państwowego inspektora sanitarnego, wydanymi w drodze decyzji administracyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia

określi, w drodze rozporządzenia, wymagania lokalowe i sanitarne, jakie musi spełniać

lokal, w którym ma być prowadzona placówka wsparcia dziennego, uwzględniając konieczność

zapewnienia odpowiedniej jakości opieki sprawowanej nad dziećmi i warunków ochrony

przeciwpożarowej oraz liczbę dzieci, nad którymi jest sprawowana opieka.

4.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do placówki wsparcia dziennego prowadzonej w formie

pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę.

1.

Gmina może połączyć placówkę wsparcia dziennego lub inny gminny podmiot wyznaczony

do pracy z rodziną z jednostką organizacyjną pomocy społecznej, w tym jednostką organizacyjną,

o której mowa w art. 111 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Jeżeli połączenie obejmuje ośrodek pomocy społecznej albo centrum usług społecznych,

placówka wsparcia dziennego lub inny gminny podmiot wyznaczony do pracy z rodziną

działa odpowiednio w ramach tego ośrodka albo centrum.

2.

Połączenie placówki wsparcia dziennego z domem pomocy społecznej następuje z uwzględnieniem

zasad określonych w art. 56a ustawy, o której mowa w ust. 1.

1.

Wójt albo starosta wydaje zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego na

wniosek, jeżeli podmiot występujący o zezwolenie przedstawi

1)

dokumenty potwierdzające tytuł prawny do nieruchomości, na terenie której placówka

wsparcia dziennego ma prowadzić działalność;

2)

odpis z właściwego rejestru;

3)

oświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON oraz numerze identyfikacji podatkowej

NIP;

4)

(uchylony)

5)

statut placówki wsparcia dziennego lub jego projekt;

6)

regulamin organizacyjny placówki wsparcia dziennego lub jego projekt;

7)

informację o sposobie finansowania placówki wsparcia dziennego oraz o niezaleganiu

w regulowaniu zobowiązań podatkowych i składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

2.

Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do placówki wsparcia dziennego prowadzonej

w formie pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę.

Zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego wydaje się na czas nieokreślony.

Wójt albo starosta odmawia wydania zezwolenia, w przypadku gdy

1)

podmiot nie spełnia warunków określonych w ustawie;

2)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące podmiotowi wykonywania działalności objętej

zezwoleniem.

1.

Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego

1)

przestał spełniać warunki określone w ustawie,

2)

nie przedstawi na żądanie wójta albo starosty, w wyznaczonym terminie, aktualnych

dokumentów, o których mowa w art. 19

- wójt albo starosta wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych warunków albo na

dostarczenie wymaganych dokumentów lub informacji.

2.

Po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, o którym mowa w ust. 1, wójt albo starosta

cofa zezwolenie na prowadzenie placówki wsparcia dziennego.

1.

Placówka wsparcia dziennego współpracuje z rodzicami lub opiekunami dziecka, a także

z placówkami oświatowymi i podmiotami leczniczymi.

2.

Pobyt dziecka w placówce wsparcia dziennego jest nieodpłatny.

3.

Pobyt dziecka w placówce wsparcia dziennego jest dobrowolny, chyba że do placówki

skieruje sąd.

1.

Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w formie

1)

opiekuńczej, w tym kół zainteresowań, świetlic, klubów i ognisk wychowawczych;

2)

specjalistycznej;

3)

pracy podwórkowej realizowanej przez wychowawcę.

2.

Placówka wsparcia dziennego prowadzona w formie opiekuńczej zapewnia dziecku

1)

opiekę i wychowanie;

2)

pomoc w nauce;

3)

organizację czasu wolnego, zabawę i zajęcia sportowe oraz rozwój zainteresowań.

3.

Placówka wsparcia dziennego prowadzona w formie specjalistycznej w szczególności

1)

organizuje zajęcia socjoterapeutyczne, terapeutyczne, korekcyjne, kompensacyjne oraz

logopedyczne;

2)

realizuje indywidualny program korekcyjny, program psychokorekcyjny lub psychoprofilaktyczny,

w szczególności terapię pedagogiczną, psychologiczną i socjoterapię.

4.

Placówka wsparcia dziennego prowadzona w formie pracy podwórkowej realizuje działania

animacyjne i socjoterapeutyczne.

5.

Placówka wsparcia dziennego może być prowadzona w połączonych formach, o których mowa

w ust. 1.

1.

Placówką wsparcia dziennego kieruje kierownik.

1a.

W przypadku zapewnienia wspólnej obsługi placówek wsparcia dziennego na podstawie

przepisów o samorządzie gminnym lub przepisów o samorządzie powiatowym lub w przypadku

zapewnienia na podstawie art. 18a ust. 1 wspólnej obsługi ekonomiczno-administracyjnej

i organizacyjnej placówek wsparcia dziennego, placówką wsparcia dziennego może kierować

kierownik podmiotu, który zapewnia tę obsługę, przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych

placówkach wsparcia dziennego wychowawcy.

1b.

W przypadku prowadzenia więcej niż jednej placówki wsparcia dziennego przez podmiot,

któremu gmina lub powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190, albo

przez podmiot, który uzyskał zezwolenie wójta albo starosty, placówkami tymi może

kierować jeden kierownik przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach wsparcia

dziennego wychowawcy.

2.

Kierownikiem placówki wsparcia dziennego może być osoba, która

1)

posiada wykształcenie wyższe

a)

na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, socjologia, praca socjalna,

nauki o rodzinie lub na innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę

socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą lub

b)

na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki,

nauk o rodzinie, resocjalizacji lub kursem kwalifikacyjnym z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej,

lub

c)

na dowolnym kierunku oraz przygotowanie pedagogiczne uprawniające do wykonywania zawodu

nauczyciela;

2)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

3)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

3.

W przypadku wszczęcia przeciwko kierownikowi placówki wsparcia dziennego postępowania

karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje

się odpowiednio.

1.

Osobą pracującą z dziećmi w placówce wsparcia dziennego może być osoba posiadająca

następujące kwalifikacje

1)

w przypadku wychowawcy

a)

wykształcenie wyższe

-

na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, socjologia, praca socjalna,

nauki o rodzinie lub na innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę

socjalną, pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą lub

-

na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki,

nauk o rodzinie, resocjalizacji lub kursem kwalifikacyjnym z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej,

lub

-

na dowolnym kierunku oraz przygotowanie pedagogiczne uprawniające do wykonywania zawodu

nauczyciela,

b)

co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe i udokumentuje co najmniej

3-letni staż pracy z dziećmi lub rodziną;

2)

w przypadku pedagoga - tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika albo pedagogika

specjalna;

3)

w przypadku psychologa - prawo wykonywania zawodu psychologa w rozumieniu ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1026);

4)

w przypadku osoby prowadzącej terapię - udokumentowane przygotowanie do prowadzenia

terapii o profilu potrzebnym w pracy z dzieckiem i rodziną;

5)

w przypadku opiekuna dziecięcego

a)

ukończoną szkołę przygotowującą do pracy w zawodzie opiekuna dziecięcego lub pielęgniarki

lub

b)

wykształcenie wyższe

-

na kierunku studiów związanym z kształceniem w zakresie pedagogiki lub

-

na dowolnym kierunku oraz przygotowanie pedagogiczne uprawniające do wykonywania zawodu

nauczyciela.

2.

W placówce wsparcia dziennego z dziećmi może pracować osoba, która

1)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej ograniczona ani zawieszona;

2)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

3.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego

o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się

odpowiednio.

1.

Osobą zatrudnioną w placówce wsparcia dziennego, niebędącą kierownikiem lub osobą,

o której mowa w art. 26 ust. 1, może być osoba, która

1)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

2)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

2.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego

o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się

odpowiednio.

1.

(uchylony)

2.

Pod opieką jednego wychowawcy w placówce wsparcia dziennego, w tym samym czasie, może

przebywać nie więcej niż 15 dzieci.

3.

Przy zapewnianiu opieki nad dziećmi przebywającymi w placówce wsparcia dziennego oraz

wykonywaniu innych czynności związanych z realizacją zadań tej placówki można korzystać

z pomocy wolontariuszy. Przepis art. 27 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Szczegółowe zadania oraz organizację działania placówki wsparcia dziennego, w tym

rodzaj dokumentacji dotyczącej dziecka oraz sposób jej prowadzenia, określa regulamin

organizacyjny placówki wsparcia dziennego opracowany przez kierownika tej placówki.

1.

Wójt sprawuje kontrolę nad podmiotami organizującymi pracę z rodziną oraz placówkami

wsparcia dziennego. W przypadku placówek, o których mowa w art. 18 ust. 3, kontrolę

sprawuje zarząd powiatu.

2.

Wójt może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której mowa w ust.

1, swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika jednostki organizacyjnej gminy.

Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych jednostek.

3.

Zarząd powiatu może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu powiatu, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej powiatu. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

4.

Wójt oraz odpowiednio zarząd powiatu w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym

ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

lub pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli;

5)

obserwacji dzieci przebywających w placówkach wsparcia dziennego;

6)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi przebywającymi w placówkach wsparcia

dziennego, w tym zasięgania opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości

intelektualnych oraz stopnia dojrzałości poznawczej.

5.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego wójt oraz zarząd powiatu może korzystać

z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu kontroli.

Przepisy ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

1.

W celu wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych

rodzina może zostać objęta pomocą rodziny wspierającej.

2.

Rodzina wspierająca, przy współpracy asystenta rodziny, pomaga rodzinie przeżywającej

trudności w

1)

opiece i wychowaniu dziecka;

2)

prowadzeniu gospodarstwa domowego;

3)

kształtowaniu i wypełnianiu podstawowych ról społecznych.

1.

Pełnienie funkcji rodziny wspierającej może być powierzone osobom z bezpośredniego

otoczenia dziecka, które

1)

nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo;

2)

nie figurują w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

2.

Rodzinę wspierającą ustanawia wójt właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny

wspieranej po uzyskaniu pozytywnej opinii kierownika ośrodka pomocy społecznej albo

dyrektora centrum usług społecznych, wydanej na podstawie przeprowadzonego rodzinnego

wywiadu środowiskowego.

1.

Z rodziną wspierającą wójt właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny wspieranej

zawiera umowę, która określa zasady zwrotu kosztów związanych z udzielaniem pomocy,

o której mowa w art. 29 ust. 2.

2.

Wójt może upoważnić kierownika ośrodka pomocy społecznej albo dyrektora centrum usług

społecznych do ustanawiania rodziny wspierającej lub zawierania i rozwiązywania umów,

o których mowa w ust. 1.

1.

Piecza zastępcza jest sprawowana w przypadku niemożności zapewnienia dziecku opieki

i wychowania przez rodziców.

2.

Pieczę zastępczą organizuje powiat.

Piecza zastępcza zapewnia

1)

pracę z rodziną umożliwiającą powrót dziecka do rodziny lub gdy jest to niemożliwe

- dążenie do przysposobienia dziecka, a w przypadku braku możliwości przysposobienia

dziecka - opiekę i wychowanie w środowisku zastępczym;

2)

przygotowanie dziecka do

a)

godnego, samodzielnego i odpowiedzialnego życia,

b)

pokonywania trudności życiowych zgodnie z zasadami etyki,

c)

nawiązywania i podtrzymywania bliskich, osobistych i społecznie akceptowanych kontaktów

z rodziną i rówieśnikami, w celu łagodzenia skutków doświadczania straty i separacji

oraz zdobywania umiejętności społecznych;

3)

zaspokojenie potrzeb emocjonalnych dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb bytowych,

zdrowotnych, edukacyjnych i kulturalno-rekreacyjnych.

Piecza zastępcza jest sprawowana w formie

1)

rodzinnej;

2)

instytucjonalnej.

1.

Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej następuje na podstawie orzeczenia sądu, z

zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 35a, art. 58 ust. 1 pkt 2 i 3 i art. 103 ust. 2 pkt

2 i 3.

2.

W przypadku pilnej konieczności, na wniosek lub za zgodą rodziców dziecka, możliwe

jest umieszczenie dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej na podstawie umowy zawartej

między rodziną zastępczą lub prowadzącym rodzinny dom dziecka a starostą właściwym

ze względu na miejsce zamieszkania tej rodziny lub miejsce prowadzenia rodzinnego

domu dziecka, z zastrzeżeniem art. 54 ust. 3d i art. 60 ust. 5. O zawartej umowie

starosta zawiadamia niezwłocznie sąd.

3.

Do umowy stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 3 pkt 1-4, 11 i 14, ust. 4

i 6-8.

4.

Umowa wygasa z chwilą zakończenia przez sąd postępowania z zakresu pieczy zastępczej.

1.

W przypadku możliwości umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej w Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego, przewidzianego

w przepisach umów dwustronnych, Konwencji o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawaniu, wykonywaniu i współpracy w zakresie

odpowiedzialności rodzicielskiej oraz środków ochrony dzieci, sporządzonej w Hadze

dnia 19 października 1996 r.

(Dz. U. z 2010 r. poz. 1158) lub rozporządzenia Rady (UE) 2019/1111 z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie jurysdykcji,

uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności

rodzicielskiej oraz w sprawie uprowadzenia dziecka za granicę (wersja przekształcona)

(Dz. Urz. UE L 178 z 02.07.2019, str. 1), zgody na umieszczenie, o której mowa w tych przepisach, udziela sąd opiekuńczy po

ustaleniu, że takie umieszczenie odpowiada dobru dziecka oraz że dziecko posiada istotne

związki z Rzecząpospolitą Polską albo jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Jeżeli sąd lub inny organ państwa obcego wskazał kandydatów do pełnienia funkcji rodziny

zastępczej albo prowadzenia rodzinnego domu dziecka albo określoną placówkę opiekuńczo-wychowawczą,

albo regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną, albo interwencyjny ośrodek preadopcyjny,

w których dziecko ma być umieszczone, sąd opiekuńczy może wydać zgodę na umieszczenie

dziecka w pieczy zastępczej po uzyskaniu opinii starosty właściwego ze względu na

miejsce przyszłego sprawowania pieczy zastępczej.

3.

W przypadku gdy sąd lub inny organ państwa obcego nie wskazał kandydatów do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej albo prowadzenia rodzinnego domu dziecka albo określonej

placówki opiekuńczo-wychowawczej, albo regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

albo interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, sąd opiekuńczy może wydać zgodę na umieszczenie

dziecka w pieczy zastępczej po uzyskaniu opinii prezydenta m.st. Warszawy.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, prezydent m.st. Warszawy wskazuje kandydatów

do pełnienia funkcji rodziny zastępczej albo prowadzenia rodzinnego domu dziecka albo

placówkę opiekuńczo-wychowawczą, albo regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną,

albo interwencyjny ośrodek preadopcyjny.

5.

W opiniach, o których mowa w ust. 2 i 3, zamieszcza się w szczególności informacje

o spełnianiu przez kandydatów warunków do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz dołącza się pisemną zgodę kandydatów do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej albo prowadzenia rodzinnego domu dziecka.

6.

Zapewnienie sprowadzenia dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej w Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego, a gdy umieszczenie

ma nastąpić na czas określony - także jego powrotu, należy do właściwego powiatowego

centrum pomocy rodzinie. Nie wyłącza to uprawnienia w tym zakresie ustanowionej w

ten sposób rodziny zastępczej.

Umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka następuje po

uzyskaniu zgody, odpowiednio rodziców zastępczych albo prowadzącego rodzinny dom dziecka.

1.

Objęcie dziecka jedną z form pieczy zastępczej następuje na okres nie dłuższy niż

do osiągnięcia pełnoletności.

2.

Osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, może przebywać

w dotychczasowej rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej

albo regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej za zgodą odpowiednio rodziny zastępczej,

prowadzącego rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej albo

dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, nie dłużej jednak niż do

ukończenia 25. roku życia, jeżeli

1)

uczy się w szkole;

2)

uczy się w uczelni;

3)

uczy się u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego;

4)

uczy się na kursach, jeżeli ich ukończenie jest zgodne z indywidualnym programem usamodzielnienia;

5)

legitymuje się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

3.

W przypadku odpowiednio rozwiązania albo likwidacji dotychczasowej rodziny zastępczej,

rodzinnego domu dziecka, placówki opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej, w której przebywa osoba, o której mowa w ust. 2, osoba

ta może przebywać w innej niż dotychczasowa rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka,

placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

za zgodą odpowiednio starosty albo marszałka województwa oraz odpowiednio rodziny

zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej

albo dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając

w pieczy zastępczej i po osiągnięciu pełnoletności opuściła dotychczasową rodzinę

zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą albo regionalną placówkę

opiekuńczo-terapeutyczną, może jeden raz powrócić, o ile spełnia wymagania określone

w ust. 2, do dotychczasowej rodziny zastępczej, rodzinnego domu dziecka, placówki

opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej za zgodą

odpowiednio starosty albo marszałka województwa oraz odpowiednio rodziny zastępczej,

prowadzącego rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej albo

dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

5.

Osoba, której pobyt w rodzinnej pieczy zastępczej ustał w okresie 6 miesięcy przed

osiągnięciem przez tę osobę pełnoletności na skutek śmierci osób tworzących rodzinę

zastępczą lub osoby prowadzącej rodzinny dom dziecka może, o ile spełnia wymagania

określone w ust. 2, jeden raz powrócić do rodziny zastępczej, rodzinnego domu dziecka,

placówki opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

za zgodą odpowiednio starosty albo marszałka województwa oraz odpowiednio rodziny

zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej

albo dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

6.

W przypadku odpowiednio rozwiązania albo likwidacji dotychczasowej rodziny zastępczej,

rodzinnego domu dziecka, placówki opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej osoba, o której mowa w ust. 4 lub 5, o ile spełnia wymagania

określone w ust. 2, może przebywać w innej niż dotychczasowa rodzinie zastępczej,

rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówce

opiekuńczo-terapeutycznej za zgodą odpowiednio starosty albo marszałka województwa

oraz odpowiednio rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka, dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej albo dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

7.

Starosta oraz marszałek województwa, wydając zgodę, o której mowa w ust. 3-6, uwzględniają

w szczególności liczbę wolnych miejsc w pieczy zastępczej oraz brak negatywnego wpływu

pobytu osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, oraz osoby,

o której mowa w ust. 5 lub 6, na dzieci umieszczone w danej formie pieczy zastępczej

lub na osoby przebywające w danej formie pieczy zastępczej.

8.

Informacja w przedmiocie zgody rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka,

dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej albo dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

o której mowa odpowiednio w ust. 2-6, oraz informacja w przedmiocie zgody starosty

albo marszałka województwa, o której mowa odpowiednio w ust. 3-6, jest wydawana pisemnie

w postaci papierowej lub elektronicznej. W przypadku braku zgody dyrektora placówki

opiekuńczo-wychowawczej albo dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

oraz braku zgody starosty albo marszałka województwa, o której mowa odpowiednio w

ust. 3-6, informacja zawiera pouczenie strony o przysługującym prawie wniesienia do

sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności,

o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, 1705 i 1860).

1.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu obowiązanego do finansowania

pobytu dziecka w pieczy zastępczej, po zasięgnięciu opinii asystenta rodziny, a w

przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny - po zasięgnięciu

opinii podmiotu organizującego pracę z rodziną, może dochodzić na rzecz dziecka przebywającego

w pieczy zastępczej świadczeń alimentacyjnych.

2.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu obowiązanego do finansowania

pobytu dziecka w pieczy zastępczej jest obowiązany dochodzić świadczeń alimentacyjnych,

w przypadku gdy od umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej upłynął rok.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, w postępowaniu przed sądem do kierownika

powiatowego centrum pomocy rodzinie stosuje się odpowiednio przepisy o udziale prokuratora

w postępowaniu cywilnym.

1.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej gromadzą

i przekazują odpowiednio rodzinie zastępczej, prowadzącemu rodzinny dom dziecka, dyrektorowi

placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz zespołowi do spraw okresowej

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej w szczególności

następujące informacje oraz dokumentację dotyczące dziecka

1)

informacje o sytuacji prawnej dziecka, w tym informacje o sytuacji prawnej umożliwiającej

przysposobienie;

2)

szczegółowe informacje o dziecku i jego sytuacji rodzinnej, w tym informacje o rodzeństwie;

3)

odpis aktu urodzenia dziecka, a w przypadku sierot lub półsierot również odpis aktu

zgonu zmarłego rodzica;

4)

orzeczenie sądu o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej albo wniosek rodziców,

dziecka lub osoby trzeciej o umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej;

5)

dokumentację o stanie zdrowia dziecka, w tym kartę szczepień;

6)

dokumenty szkolne, w szczególności świadectwa szkolne;

7)

diagnozę psychofizyczną dziecka, w tym dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,

udziału w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych oraz konieczności objęcia dziecka

pomocą profilaktyczno-wychowawczą lub resocjalizacyjną albo leczeniem i rehabilitacją;

8)

plan pracy z rodziną, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1, przekazany przez asystenta

rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny

- przekazaną przez gminę informację o sytuacji rodziny.

2.

W przypadku małoletniego cudzoziemca poza informacjami i dokumentacją, o których mowa

w ust. 1, powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej

ponadto gromadzą i przekazują odpowiednio rodzinie zastępczej, prowadzącemu rodzinny

dom dziecka, dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej, dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

oraz zespołowi do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej dostępne informacje oraz dokumentację, a w szczególności

1)

dokumenty potwierdzające tożsamość dziecka;

2)

dokumenty uprawniające dziecko do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli zostały wydane;

3)

dokumenty podróży dziecka;

4)

informacje o okolicznościach pobytu dziecka na terenie Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

informacje o okolicznościach zgłoszenia dziecka do powiatowego centrum pomocy rodzinie;

6)

informacje o rodzicach dziecka;

7)

dokumenty o stanie zdrowia dziecka.

3.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1 i 2, powiatowe centrum pomocy rodzinie

oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej mają prawo do uzyskania informacji oraz

otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej,

dotyczących przyjętego dziecka.

1.

Zarząd powiatu sprawuje kontrolę nad organizatorami rodzinnej pieczy zastępczej, rodzinami

zastępczymi, prowadzącymi rodzinne domy dziecka oraz placówkami opiekuńczo-wychowawczymi.

2.

Zarząd powiatu może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu powiatu, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej powiatu. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

3.

W przypadku gdy umowa o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej jest zawarta

przez starostę innego powiatu niż starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania rodziny zastępczej, kontrolę sprawuje zarząd powiatu starosty, który

zawarł umowę, o której mowa w art. 54 ust. 3a, chyba że porozumienie, o którym mowa

w art. 54 ust. 3b, stanowi inaczej.

4.

W przypadku gdy rodzinny dom dziecka jest organizowany na terenie innego powiatu,

kontrolę sprawuje zarząd powiatu starosty, który organizuje rodzinny dom dziecka lub

zleca organizację rodzinnego domu dziecka na podstawie art. 190, chyba że porozumienie,

o którym mowa w art. 60 ust. 3, stanowi inaczej.

5.

W przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej prowadzonej na terenie innego powiatu

na zasadzie porozumienia, o którym mowa w art. 93 ust. 2a, zarząd powiatu sprawującego

kontrolę jest określany w tym porozumieniu.

6.

Zarząd województwa sprawuje kontrolę nad regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi

oraz interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi.

7.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 6, członka zarządu województwa, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

8.

Zarząd powiatu oraz odpowiednio zarząd województwa w związku z przeprowadzanym postępowaniem

kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby, w tym w porze nocnej - w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia

dziecka, do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki, rodziny zastępczej lub

osób prowadzących rodzinny dom dziecka, w których wykonywane są ich zadania;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

przeprowadzania oględzin obiektów, w których kontrolowana rodzina zastępcza lub osoby

prowadzące rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą;

5)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki, rodziny zastępczej lub osób prowadzących

rodzinny dom dziecka udzielenia informacji w formie ustnej lub pisemnej w zakresie

przeprowadzanej kontroli;

6)

obserwacji dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej;

7)

przeprowadzania indywidualnych rozmów z dziećmi umieszczonymi w pieczy zastępczej,

w tym zasięgania opinii dzieci, z uwzględnieniem ich wieku, możliwości intelektualnych

oraz stopnia dojrzałości poznawczej.

9.

Czynności kontrolnych nie może dokonywać koordynator rodzinnej pieczy zastępczej.

10.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego zarząd powiatu oraz zarząd województwa

może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu

kontroli. Przepisy ust. 7 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii rodzina zastępcza, prowadzący

rodzinny dom dziecka, dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej oraz dyrektor interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

są obowiązani do

1)

utrzymywania bezpośredniego kontaktu z właściwymi ze względu na miejsce sprawowania

pieczy zastępczej

a)

państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym,

b)

wojewodą,

c)

organami jednostek samorządu terytorialnego oraz

d)

podmiotami leczniczymi, wykonującymi zadania w zakresie zapobiegania oraz zwalczania

zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

- w celu wymiany informacji o sytuacji epidemiologicznej;

2)

informowania personelu o aktualnych przepisach oraz zaleceniach, poleceniach, nakazach

i zakazach odpowiednich służb i organów;

3)

monitorowania zaopatrzenia w niezbędne środki ochrony osobistej i podejmowania odpowiednich

działań w celu ich niezbędnego uzupełnienia.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny tworzy rejestr obejmujący

1)

wykaz dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej, osób, które osiągnęły pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób

opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art.

37 ust. 5 i 6, z podziałem na dzieci umieszczone lub przebywające w poszczególnych

formach rodzinnej pieczy zastępczej oraz poszczególnych formach instytucjonalnej pieczy

zastępczej oraz na osoby, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, i osoby opuszczające

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

przebywające w poszczególnych formach rodzinnej pieczy zastępczej i poszczególnych

formach instytucjonalnej pieczy zastępczej;

2)

wykaz osób posiadających pozytywną lub negatywną wstępną kwalifikację do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka;

3)

wykaz kandydatów zakwalifikowanych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka;

4)

wykaz rodzin zastępczych z podziałem na rodziny zastępcze spokrewnione, niezawodowe

i zawodowe;

5)

wykaz rodzinnych domów dziecka;

6)

wykaz placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych;

7)

wykaz osób usamodzielnianych.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony przez starostę, organizatora rodzinnej

pieczy zastępczej, marszałka województwa i wojewodę za pomocą zapewnionego przez ministra

właściwego do spraw rodziny systemu teleinformatycznego umożliwiającego prowadzenie

tego rejestru, przekazywanie do niego danych, usuwanie z niego danych oraz udostępnianie

z niego danych.

3.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając

w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

2)

płeć odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy

zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej rodzinną

pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

3)

adres miejsca zamieszkania, ze wskazaniem powiatu i województwa, odpowiednio dziecka,

osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa

w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia,

o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

4)

datę i miejsce urodzenia odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

5)

obywatelstwo dziecka;

6)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy

zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej rodzinną

pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6, w przypadku

gdy taki posiadają;

7)

dotyczące sytuacji prawnej, w szczególności informacje o

a)

ograniczeniu rodzicom władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, ze wskazaniem sądu wydającego

postanowienie lub zarządzenie, daty wydania postanowienia lub zarządzenia oraz sygnatury

sprawy,

b)

pozbawieniu rodziców władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, ze wskazaniem sądu wydającego

postanowienie, daty wydania postanowienia oraz sygnatury sprawy,

c)

wyrażeniu przez rodziców zgody na przysposobienie dziecka w przyszłości bez wskazania

osoby przysposabiającego, ze wskazaniem sądu, przed którym zgoda została wyrażona,

oraz daty wyrażenia zgody,

d)

zawieszeniu rodzicom władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, ze wskazaniem sądu wydającego

postanowienie, daty wydania postanowienia oraz sygnatury sprawy,

e)

ustanowieniu opiekuna prawnego dziecka, ze wskazaniem sądu ustanawiającego opiekuna

prawnego, daty wydania postanowienia oraz sygnatury sprawy,

f)

zgłoszeniu dziecka do ośrodka adopcyjnego, w tym o dacie zgłoszenia, nazwie, adresie

i województwie ośrodka adopcyjnego, do którego dziecko zostało zgłoszone, zakwalifikowaniu

lub niezakwalifikowaniu dziecka do przysposobienia krajowego lub międzynarodowego

wraz z ich datami;

8)

dotyczące umieszczenia w pieczy zastępczej odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła

pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6,

lub osoby niepełnoletniej opuszczającej rodzinną pieczę zastępczą, o której mowa w

art. 37 ust. 5 i 6, ze wskazaniem

a)

w przypadku umieszczenia dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając

w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

w rodzinnej pieczy zastępczej - formy rodzinnej pieczy zastępczej, w której zostało

umieszczone dziecko lub osoba, województwa, powiatu i adresu odpowiednio zamieszkania

rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, powiatu, który zawarł

umowę z rodziną zastępczą zawodową, lub powiatu organizującego rodzinny dom dziecka

oraz imienia, nazwiska i numeru PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numeru

i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość odpowiednio osoby tworzącej rodzinę zastępczą

lub osoby prowadzącej rodzinny dom dziecka,

b)

w przypadku umieszczenia dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając

w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

w instytucjonalnej pieczy zastępczej - formy i typu instytucjonalnej pieczy zastępczej,

w której zostało umieszczone dziecko lub osoba, województwa, powiatu, adresu, nazwy,

numeru NIP i numeru REGON odpowiednio placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz

imienia, nazwiska i numeru PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numeru i

serii dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby kierującej odpowiednio tą placówką

lub tym ośrodkiem, a w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 1a, 1b i 2a - również

adresu, ze wskazaniem powiatu i województwa, numeru NIP i numeru REGON odpowiednio

jednostki zapewniającej wspólną obsługę placówek opiekuńczo-wychowawczych, podmiotu,

któremu zlecono realizację obsługi placówek opiekuńczo - -wychowawczych lub podmiotu,

któremu powiat zlecił prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych na podstawie art.

190, oraz imienia, nazwiska i numeru PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL

- numeru i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość dyrektora odpowiednio tej jednostki

lub podmiotu,

c)

podstawy prawnej umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej, ze wskazaniem rodzaju aktu,

na podstawie którego dziecko zostało umieszczone, organu wydającego ten akt, daty

aktu oraz sygnatury - jeżeli akt taki został wydany,

d)

czy dziecko umieszczone w pieczy zastępczej przebywa w domu pomocy społecznej, specjalnym

ośrodku szkolno-wychowawczym, młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku

socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę, specjalnym ośrodku wychowawczym, hospicjum

stacjonarnym, oddziale medycyny paliatywnej, areszcie śledczym, schronisku dla nieletnich,

zakładzie karnym, zakładzie poprawczym albo okręgowym ośrodku wychowawczym, ze wskazaniem

adresu, powiatu i województwa tej instytucji;

9)

szczegółowy opis przebiegu pobytu odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

w pieczy zastępczej, zawierający miejsca pobytu dziecka lub osoby w pieczy zastępczej,

daty pobytu, ze wskazaniem daty umieszczenia dziecka lub osoby w pieczy zastępczej

po raz pierwszy oraz daty umieszczenia w obecnej formie pieczy zastępczej, daty i

przyczyny zmiany miejsca pobytu lub opuszczenia pieczy zastępczej, informacje wynikające

z aktów, na podstawie których dziecko lub osoba były umieszczane lub opuszczały pieczę

zastępczą, oznaczenie organu wydającego te akty, daty aktów oraz sygnatury sprawy;

10)

dotyczące stanu zdrowia i rozwoju odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

w tym stanu zdrowia, rozwoju i funkcjonowania przed umieszczeniem w pieczy zastępczej;

11)

imiona i nazwiska oraz numery PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer

i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość rodziców odpowiednio dziecka, osoby,

która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art.

37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia,

o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

12)

adres miejsca zamieszkania rodziców dziecka, ze wskazaniem gminy;

13)

daty urodzenia rodziców odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając

w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

14)

informacje na temat utrzymywania przez rodzinę biologiczną kontaktów z dzieckiem oraz

informacje na temat pracy prowadzonej z rodziną biologiczną dziecka;

15)

imiona i nazwiska, daty urodzenia oraz dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego

miejsca pobytu rodzeństwa odpowiednio dziecka, osoby, która osiągnęła pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

16)

powiat obowiązany do finansowania pobytu w pieczy zastępczej odpowiednio dziecka,

osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa

w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia,

o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

17)

wskazanie, czy finansowanie pobytu dziecka w pieczy zastępczej jest zadaniem z zakresu

administracji rządowej;

18)

gminę obowiązaną do współfinansowania pobytu w pieczy zastępczej odpowiednio dziecka,

osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa

w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoby opuszczającej rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia,

o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

19)

informacje wynikające z przeprowadzonych ocen sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy

zastępczej w zakresie, o którym mowa odpowiednio w art. 129 lub art. 136, wraz z datami

przeprowadzenia tych ocen;

20)

datę kolejnej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej;

21)

informacje dotyczące programu usamodzielnienia, o których mowa w art. 145 ust. 1,

ze wskazaniem planowanego powiatu osiedlenia się.

4.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

4)

obywatelstwo;

5)

adres miejsca zamieszkania, ze wskazaniem powiatu i województwa;

6)

stan cywilny;

7)

wykształcenie;

8)

zawód;

9)

miejsce pracy;

10)

źródła i wysokość dochodu;

11)

warunki mieszkaniowe;

12)

informacje o datach ważności zaświadczenia lekarskiego oraz opinii, o których mowa

w art. 42 ust. 1 pkt 5;

13)

oznaczenie organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który przeprowadził wstępną kwalifikację

do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka;

14)

wskazanie, czy wstępna kwalifikacja do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka jest pozytywna czy negatywna;

15)

datę wstępnej kwalifikacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka;

16)

datę wpisu osoby posiadającej pozytywną lub negatywną wstępną kwalifikację do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka do wykazu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 3, 4 lub 5.

5.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

4)

obywatelstwo;

5)

adres miejsca zamieszkania, ze wskazaniem powiatu i województwa;

6)

stan cywilny;

7)

wykształcenie;

8)

zawód;

9)

miejsce pracy;

10)

źródła i wysokość dochodu;

11)

warunki mieszkaniowe;

12)

informacje o datach ważności zaświadczenia lekarskiego oraz opinii, o których mowa

w art. 42 ust. 1 pkt 5;

13)

zakres ukończonych szkoleń;

14)

datę wstępnej kwalifikacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka, z oznaczeniem organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który

przeprowadził wstępną kwalifikację;

15)

datę wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego oraz oznaczenie organizatora rodzinnej

pieczy zastępczej, który wydał to zaświadczenie;

16)

maksymalną liczbę dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy

zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, i osób opuszczających rodzinną

pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6, które można

umieścić u danego kandydata zakwalifikowanego do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka;

17)

datę wpisu kandydata zakwalifikowanego do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka do wykazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5.

6.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

4)

obywatelstwo;

5)

adres miejsca zamieszkania, ze wskazaniem powiatu i województwa;

6)

stan cywilny;

7)

wykształcenie;

8)

zawód;

9)

miejsce pracy;

10)

źródła i wysokość dochodu;

11)

warunki mieszkaniowe;

12)

informacje o datach ważności zaświadczenia lekarskiego oraz opinii, o których mowa

w art. 42 ust. 1 pkt 5;

13)

zakres ukończonych szkoleń;

14)

datę wstępnej kwalifikacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka, z oznaczeniem organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który

przeprowadził wstępną kwalifikację;

15)

datę wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego oraz oznaczenie organizatora rodzinnej

pieczy zastępczej, który wydał to zaświadczenie;

16)

liczbę umieszczonych w rodzinie zastępczej dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, i osób opuszczających

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

17)

informacje o formie rodziny zastępczej, ze wskazaniem, w przypadku rodziny zastępczej

zawodowej, czy jest to rodzina zastępcza zawodowa

a)

specjalistyczna,

b)

specjalistyczna sprawująca pieczę zastępczą nad małoletnią matką z dzieckiem,

c)

specjalistyczna sprawująca pieczę zastępczą nad dzieckiem umieszczonym na podstawie

ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich

(Dz. U. poz. 1700 oraz z 2023 r. poz. 289 i 1860),

d)

specjalistyczna sprawująca pieczę zastępczą nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem

o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności,

e)

pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego;

18)

informacje, czy rodzina zastępcza wyraża gotowość do

a)

pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej sprawującej pieczę

zastępczą nad małoletnią matką z dzieckiem,

b)

pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej sprawującej pieczę

zastępczą nad dzieckiem umieszczonym na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich,

c)

pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej sprawującej pieczę

zastępczą nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem

o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności,

d)

pełnienia funkcji pogotowia rodzinnego,

e)

sprawowania pieczy zastępczej nad małoletnim umieszczonym w pieczy zastępczej na podstawie

orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego za zgodą sądu polskiego;

19)

informacje wynikające z każdej sporządzonej oceny, o której mowa w art. 134, wraz

z datami przeprowadzenia oceny oraz datą, do której ma zostać przeprowadzona kolejna

ocena;

20)

informację o okresie, na który została zawarta umowa o pełnienie funkcji rodziny zastępczej

zawodowej;

21)

wskazanie starosty, który zawarł umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej;

22)

informację, czy zawarto porozumienie, o którym mowa w art. 54 ust. 3b - w przypadku

zawarcia z rodziną zastępczą umowy, o której mowa w art. 54 ust. 3a;

23)

informacje o zaprzestaniu pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub o rozwiązaniu umowy

o pełnienie funkcji rodziny zastępczej, w tym o dacie i okresie wypowiedzenia umowy;

24)

maksymalną liczbę dzieci, które można umieścić w danej rodzinie zastępczej;

25)

oznaczenie organizatora rodzinnej pieczy zastępczej oraz koordynatora rodzinnej pieczy

zastępczej właściwych dla danej rodziny zastępczej.

7.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

4)

obywatelstwo;

5)

adres miejsca zamieszkania, ze wskazaniem powiatu i województwa;

6)

stan cywilny;

7)

wykształcenie;

8)

zawód;

9)

miejsce pracy;

10)

źródła i wysokość dochodu;

11)

warunki mieszkaniowe;

12)

informacje o datach ważności zaświadczenia lekarskiego oraz opinii, o których mowa

w art. 42 ust. 1 pkt 5;

13)

zakres ukończonych szkoleń;

14)

datę wstępnej kwalifikacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka, z oznaczeniem organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który

wydał zaświadczenie kwalifikacyjne;

15)

datę wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego;

16)

liczbę umieszczonych w rodzinnym domu dziecka dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, i osób opuszczających

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6;

17)

informacje wynikające z każdej sporządzonej oceny, o której mowa w art. 134, wraz

z datami przeprowadzenia oceny oraz datą, do której ma zostać przeprowadzona kolejna

ocena;

18)

informację o okresie, na który została zawarta umowa o prowadzenie rodzinnego domu

dziecka;

19)

wskazanie odpowiednio starosty lub podmiotu, któremu powiat zlecił organizowanie rodzinnego

domu dziecka, który zawarł umowę o prowadzenie rodzinnego domu dziecka;

20)

informację, czy zawarto porozumienie, o którym mowa w art. 60 ust. 3 - w przypadku

gdy rodzinny dom dziecka jest organizowany na terenie powiatu innego niż powiat organizujący

rodzinny dom dziecka;

21)

informacje o rozwiązaniu umowy o prowadzenie rodzinnego domu dziecka, w tym o dacie

i okresie wypowiedzenia umowy;

22)

maksymalną liczbę dzieci, które można umieścić w danym rodzinnym domu dziecka;

23)

oznaczenie organizatora rodzinnej pieczy zastępczej oraz koordynatora rodzinnej pieczy

zastępczej właściwych dla danego rodzinnego domu dziecka.

8.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera następujące dane

1)

nazwę oraz typ placówki opiekuńczo-wychowawczej, nazwę regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

i nazwę interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego;

2)

adres, ze wskazaniem powiatu i województwa, numer NIP, numer REGON, adres poczty elektronicznej

oraz numer telefonu placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, a w przypadkach, o których mowa w art. 97

ust. 1a, 1b i 2a - również adres, ze wskazaniem powiatu i województwa, numer NIP,

numer REGON, adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu odpowiednio jednostki

zapewniającej wspólną obsługę placówek opiekuńczo-wychowawczych, podmiotu, któremu

zlecono realizację obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych lub podmiotu, któremu

powiat zlecił prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych na podstawie art. 190;

3)

imię, nazwisko i numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię

dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby kierującej odpowiednio placówką opiekuńczo-wychowawczą,

regionalną placówką opiekuńczo-terapeutyczną lub interwencyjnym ośrodkiem preadopcyjnym,

a w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 1a, 1b i 2a - również dyrektora odpowiednio

jednostki zapewniającej wspólną obsługę placówek opiekuńczo-wychowawczych, podmiotu,

któremu zlecono realizację obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych lub podmiotu,

któremu powiat zlecił prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych na podstawie art.

190;

4)

wynikającą z zezwolenia wydanego przez wojewodę liczbę miejsc w placówce opiekuńczo-wychowawczej,

w tym liczbę miejsc przewidzianych dla każdego typu placówki - w przypadku placówki

opiekuńczo-wychowawczej łączącej zadania na podstawie art. 101 ust. 3, liczbę miejsc

w regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej i liczbę miejsc w interwencyjnym

ośrodku preadopcyjnym;

5)

liczbę dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej,

o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, i osób opuszczających rodzinną pieczę zastępczą

jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6, umieszczonych lub przebywających

w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a w przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej

łączącej zadania na podstawie art. 101 ust. 3 - w poszczególnych typach placówek,

w regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej i w interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym;

6)

liczbę wolnych miejsc w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a w przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej

łączącej zadania na podstawie art. 101 ust. 3 - w poszczególnych typach placówek,

w regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej i w interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym;

7)

oznaczenie wojewody, który wydał zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego;

8)

informacje wynikające z porozumienia, o którym mowa w art. 93 ust. 2a - w przypadku

prowadzenia placówki opiekuńczo-wychowawczej na terenie innego powiatu;

9)

informację o likwidacji lub o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

9.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

4)

adres miejsca zamieszkania, ze wskazaniem powiatu i województwa;

5)

oznaczenie powiatu obowiązanego do finansowania pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie;

6)

oznaczenie powiatu właściwego ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej;

7)

informacje o pieczy zastępczej, w której przebywała po raz ostatni osoba, o której

mowa w art. 37 ust. 2-6, w tym o skorzystaniu z uprawnień, o których mowa w art. 37

ust. 4-6, w zakresie

a)

w przypadku rodzinnej pieczy zastępczej

-

wskazania formy rodzinnej pieczy zastępczej,

-

imienia i nazwiska odpowiednio osoby tworzącej rodzinę zastępczą lub osoby prowadzącej

rodzinny dom dziecka,

-

adresu miejsca zamieszkania odpowiednio rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny

dom dziecka, ze wskazaniem powiatu i województwa,

-

wskazania odpowiednio starosty, który zawarł umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, lub starosty, który organizuje rodzinny dom dziecka,

b)

w przypadku instytucjonalnej pieczy zastępczej

-

wskazania formy instytucjonalnej pieczy zastępczej,

-

nazwy odpowiednio placówki opiekuńczo-wychowawczej lub regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

-

adresu odpowiednio placówki opiekuńczo-wychowawczej lub regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

ze wskazaniem powiatu i województwa;

8)

formy udzielonej pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1;

9)

informację o zawieszeniu udzielania pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1;

10)

datę zakończenia indywidualnego programu usamodzielnienia.

10.

Dane, o których mowa w

1)

ust. 3 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa odpowiedni ze względu na umieszczenie

dziecka

a)

starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej,

a jeżeli z rodziną zastępczą zawarto umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3a - starosta powiatu, który

zawarł tę umowę, chyba że porozumienie, o którym mowa w art. 54 ust. 3b, stanowi inaczej,

b)

starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania prowadzącego rodzinny

dom dziecka, a w przypadku rodzinnego domu dziecka organizowanego na terenie innego

powiatu - starosta organizujący rodzinny dom dziecka, chyba że porozumienie, o którym

mowa w art. 60 ust. 3, stanowi inaczej,

c)

starosta powiatu prowadzącego lub zlecającego prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej,

d)

marszałek województwa właściwego ze względu na miejsce prowadzenia regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego;

2)

ust. 4 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

który przeprowadził wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka;

3)

ust. 5 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

który zakwalifikował kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka;

4)

ust. 6 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa starosta powiatu właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej, a jeżeli z rodziną zastępczą zawarto

umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej, w przypadku, o którym mowa

w art. 54 ust. 3a - starosta powiatu, który zawarł tę umowę, chyba że porozumienie,

o którym mowa w art. 54 ust. 3b, stanowi inaczej;

5)

ust. 7 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa starosta powiatu właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania prowadzącego rodzinny dom dziecka, a w przypadku rodzinnego

domu dziecka organizowanego na terenie innego powiatu - starosta organizujący rodzinny

dom dziecka, chyba że porozumienie, o którym mowa w art. 60 ust. 3, stanowi inaczej;

6)

ust. 8 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa

a)

starosta powiatu prowadzącego lub zlecającego prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej

- w zakresie placówek opiekuńczo-wychowawczych,

b)

marszałek województwa, którego samorząd prowadzi lub zleca prowadzenie regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego - w

zakresie odpowiednio placówek opiekuńczo-terapeutycznych lub interwencyjnych ośrodków

preadopcyjnych,

c)

wojewoda właściwy ze względu odpowiednio na powiat prowadzący lub zlecający prowadzenie

placówki opiekuńczo-wychowawczej, na samorząd województwa prowadzący lub zlecający

prowadzenie regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub na samorząd województwa

prowadzący lub zlecający prowadzenie interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego - w zakresie

wynikającym z zezwolenia na funkcjonowanie odpowiednio placówki lub ośrodka oraz w

zakresie danych, o których mowa w ust. 8 pkt 4, 7 i 9, dotyczących tych placówek i

ośrodków;

7)

ust. 9 - do rejestru wprowadza, aktualizuje i usuwa odpowiednio starosta powiatu właściwego

do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie

osoby usamodzielnianej, a w zakresie pomocy na zagospodarowanie - starosta powiatu

właściwego ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej.

11.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie, a także, na

wniosek kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie, innego pracownika tego centrum

do wprowadzania, aktualizowania i usuwania z rejestru danych, o których mowa w ust.

3, 6, 7, ust. 8 w zakresie placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz ust. 9.

12.

Marszałek województwa może upoważnić kierownika regionalnego ośrodka polityki społecznej,

a także, na wniosek kierownika regionalnego ośrodka polityki społecznej, innego pracownika

tego ośrodka do wprowadzania, aktualizowania i usuwania z rejestru danych, o których

mowa w ust. 3 i 8, w zakresie regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych i interwencyjnych

ośrodków preadopcyjnych.

13.

Wojewoda może upoważnić kierownika urzędu wojewódzkiego, a także, na wniosek kierownika

urzędu wojewódzkiego, innego pracownika tego urzędu do wprowadzania, aktualizowania

i usuwania z rejestru danych, o których mowa w ust. 8 pkt 4 i 7, oraz danych w zakresie

wynikającym z zezwolenia na prowadzenie odpowiednio placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

14.

Starosta, organizator rodzinnej pieczy zastępczej, marszałek województwa i wojewoda

samodzielnie wprowadzają, aktualizują i usuwają z rejestru dane wykorzystując system

teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 2.

15.

Dane do rejestru wprowadza się i aktualizuje niezwłocznie po powzięciu informacji

wymagających wpisu lub aktualizacji.

16.

Osoby posiadające wstępną kwalifikację do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka, kandydaci zakwalifikowani do pełnienia funkcji

rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, rodziny zastępcze, osoby

prowadzące rodzinne domy dziecka oraz osoby usamodzielniane są obowiązani do informowania

odpowiednio organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który wstępnie zakwalifikował

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu

dziecka, starosty powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej

lub prowadzącego rodzinny dom dziecka, starosty powiatu, który zawarł umowę o pełnienie

funkcji rodziny zastępczej zawodowej, w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3a,

starosty, który organizuje rodzinny dom dziecka na terenie innego powiatu, starosty

powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie

nauki i usamodzielnienie osoby usamodzielnianej albo starosty powiatu właściwego ze

względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej o każdej zmianie danych,

o których mowa odpowiednio w ust. 4 pkt 1 i 3-11, ust. 5 pkt 1 i 3-11, ust. 6 pkt

1 i 3-11, ust. 7 pkt 1 i 3-11 i ust. 9 pkt 1, 3 i 4.

1.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 1, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

staroście powiatu i marszałkowi województwa, o których mowa w art. 38d ust. 10 pkt

1 - dane dotyczące dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej, o których mowa w art.

38d ust. 3, w celu zapewnienia dzieciom pieczy zastępczej;

2)

staroście powiatu właściwego do finansowania pobytu dziecka w pieczy zastępczej -

dane, o których mowa w art. 38d ust. 3, w celu finansowania pobytu dziecka w pieczy

zastępczej;

3)

staroście powiatu właściwego ze względu na planowane osiedlenie się osoby usamodzielnianej

- dane, o których mowa w art. 38d ust. 3 pkt 1 i 21, w celu zapewnienia pomocy osobom

usamodzielnianym;

4)

staroście powiatu innego niż powiat, o którym mowa w pkt 1-3 - dane, o których mowa

w art. 38d ust. 3 pkt 8 lit. a i b - w zakresie powiatu, na terenie którego dziecko

zostało umieszczone odpowiednio w rodzinnej albo instytucjonalnej pieczy zastępczej,

oraz pkt 11 w zakresie numeru PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numeru

i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość rodziców dziecka, w celu zapewnienia

dzieciom pieczy zastępczej oraz zapewnienia im prawa do zachowania stosunków rodzinnych;

5)

marszałkowi województwa innego niż województwo, o którym mowa w pkt 1 - dane, o których

mowa w art. 38d ust. 3 pkt 8 lit. a i b - w zakresie powiatu, na terenie którego dziecko

zostało umieszczone odpowiednio w rodzinnej albo instytucjonalnej pieczy zastępczej,

oraz pkt 11 w zakresie numeru PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numeru

i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość rodziców dziecka, w celu zapewnienia

dzieciom pieczy zastępczej oraz zapewnienia im prawa do zachowania stosunków rodzinnych;

6)

wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce sprawowania pieczy zastępczej - dane,

o których mowa w art. 38d ust. 3, w celu sprawowania kontroli nad realizacją zadań

z zakresu wspierania rodziny i pieczy zastępczej wykonywanych przez jednostki organizacyjne

wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz w celu zasięgania informacji o

sposobie realizacji zadań w tym zakresie;

7)

gminie obowiązanej do współfinansowania pobytu dziecka w pieczy zastępczej - dane,

o których mowa w art. 38d ust. 3 pkt 1-18, w celu zapewnienia współfinansowania pobytu

dziecka w pieczy zastępczej;

8)

gminie miejsca zamieszkania rodziców dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej oraz

podmiotowi prowadzącemu pracę z rodziną dziecka - dane, o których mowa w art. 38d

ust. 3 pkt 8 lit. a i b - w zakresie powiatu, na terenie którego dziecko zostało umieszczone

odpowiednio w rodzinnej albo instytucjonalnej pieczy zastępczej, oraz pkt 11 w zakresie

numeru PESEL, a w razie gdy nie nadano numeru PESEL - numeru i serii dokumentu potwierdzającego

tożsamość rodziców dziecka, w celu prowadzenia pracy z rodziną przeżywającą trudności

w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych;

9)

ośrodkowi adopcyjnemu, do którego została zgłoszona informacja uzasadniająca zakwalifikowanie

dziecka do przysposobienia - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3, w celu prowadzenia

procedur przysposobienia;

10)

sądowi - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3, w celu zapewnienia dziecku pieczy

zastępczej, uregulowania sytuacji prawnej dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej

i oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej oraz w celu udzielenia

albo nieudzielenia zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na podstawie

orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego;

11)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3, w

celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy;

12)

organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 390, 658 i 1429), i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3 pkt 1 w zakresie danych dotyczących

dziecka, pkt 4 w zakresie daty urodzenia dziecka, pkt 5, pkt 6 w zakresie danych dotyczących

dziecka, pkt 7 lit. b i e, pkt 8 lit. a w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt

9 w zakresie dat pobytu dziecka w pieczy zastępczej, w celu weryfikacji danych dotyczących

osób ubiegających się o świadczenia rodzinne, osób pobierających świadczenia rodzinne

oraz członków ich rodzin;

13)

jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej prowadzonym przez jednostki samorządu

terytorialnego - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3 pkt 1, 3-5, 8, 10-12, w celu

weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej,

osób pobierających świadczenia z pomocy społecznej oraz członków ich rodzin, a także

osób obowiązanych do ponoszenia odpłatności za świadczenia z pomocy społecznej;

14)

organowi właściwemu wierzyciela, o którym mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1993) - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3 pkt 1 w zakresie danych dotyczących dziecka,

pkt 4 w zakresie daty urodzenia dziecka, pkt 5, pkt 6 w zakresie danych dotyczących

dziecka, pkt 7 lit. b i e, pkt 9 w zakresie dat pobytu dziecka w pieczy zastępczej,

w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia z funduszu

alimentacyjnego, osób pobierających świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz członków

ich rodzin;

15)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust.

3 pkt 1 w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 4 w zakresie daty urodzenia dziecka,

pkt 5, pkt 6 w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 7 lit. b i e, pkt 8 lit. a

i b - w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 9 w zakresie dat pobytu dziecka w

pieczy zastępczej, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie

wychowawcze, osób pobierających świadczenie wychowawcze oraz członków ich rodzin;

16)

organowi realizującemu świadczenie dobry start - dane, o których mowa w art. 38d ust.

3 pkt 1, 3, pkt 4 w zakresie daty urodzenia, pkt 5, pkt 6, pkt 7 lit. b i e, pkt 8

lit. a i b - w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 9 w zakresie dat pobytu w

pieczy zastępczej, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie

dobry start, osób pobierających świadczenie dobry start oraz członków ich rodzin;

17)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust.

3 pkt 1 w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 4 w zakresie daty urodzenia dziecka,

pkt 5, pkt 6 w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 7 lit. b i e, pkt 9 w zakresie

dat pobytu dziecka w pieczy zastępczej, w celu weryfikacji danych dotyczących osób

ubiegających się o rodzinny kapitał opiekuńczy, osób pobierających rodzinny kapitał

opiekuńczy oraz członków ich rodzin;

18)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - dane, o których mowa w art. 38d ust. 3 pkt 1 w

zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 4 w zakresie daty urodzenia dziecka, pkt

5, pkt 6 w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 7 lit. b i e, pkt 8 lit. a i b

- w zakresie danych dotyczących dziecka, pkt 9 w zakresie dat pobytu dziecka w pieczy

zastępczej, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o dofinansowanie

obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego

opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3

(Dz. U. z 2023 r. poz. 204 i 1429), osób pobierających to dofinansowanie oraz członków ich rodzin.

2.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 2, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

organizatorowi rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 2,

oraz staroście powiatu właściwego dla tego organizatora - dane, o których mowa w art.

38d ust. 4, w celu zapewnienia tworzenia i funkcjonowania rodzin zastępczych, rodzinnych

domów dziecka i rodzin pomocowych oraz w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej pieczy

zastępczej;

2)

organizatorowi rodzinnej pieczy zastępczej innemu niż organizator rodzinnej pieczy

zastępczej, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 2, oraz staroście powiatu innego

niż powiat organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa w art. 38d ust.

10 pkt 2 - dane, o których mowa w art. 38d ust. 4 pkt 1, 3 i 13-15, oraz, za zgodą

organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 2 -

dane, o których mowa w art. 38d ust. 4 pkt 2 i 4-12, w celu weryfikacji osób posiadających

wstępną kwalifikację do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego

domu dziecka;

3)

wojewodzie właściwemu dla organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa

w pkt 1 - dane, o których mowa w art. 38d ust. 4, w celu sprawowania kontroli nad

realizacją zadań z zakresu pieczy zastępczej wykonywanych przez jednostki organizacyjne

systemu pieczy zastępczej oraz w celu zasięgania informacji o sposobie realizacji

zadań w tym zakresie;

4)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 4, w

celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy.

3.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 3, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

organizatorowi rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 3,

oraz staroście powiatu właściwego dla tego organizatora - dane, o których mowa w art.

38d ust. 5, w celu zapewnienia tworzenia i funkcjonowania rodzin zastępczych, rodzinnych

domów dziecka i rodzin pomocowych oraz w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej pieczy

zastępczej;

2)

organizatorowi rodzinnej pieczy zastępczej właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu

dziecka oraz staroście powiatu właściwego dla tego organizatora - dane, o których

mowa w art. 38d ust. 5, w celu zapewnienia tworzenia i funkcjonowania rodzin zastępczych,

rodzinnych domów dziecka i rodzin pomocowych oraz w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej

pieczy zastępczej;

3)

organizatorowi rodzinnej pieczy zastępczej innemu niż organizator rodzinnej pieczy

zastępczej, o którym mowa w pkt 1 lub 2, oraz staroście powiatu innego niż powiat

organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o których

mowa w art. 38d ust. 5 pkt 1 i 15-17, oraz, za zgodą organizatora rodzinnej pieczy

zastępczej, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 3 - dane, o których mowa w art. 38d

ust. 5 pkt 2-14, w celu zapewnienia tworzenia i funkcjonowania rodzin zastępczych,

rodzinnych domów dziecka i rodzin pomocowych oraz w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej

pieczy zastępczej;

4)

sądowi - dane, o których mowa w art. 38d ust. 5, w celu zapewnienia dziecku rodzinnej

pieczy zastępczej oraz w celu udzielenia albo nieudzielenia zgody na umieszczenie

dziecka w pieczy zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa

obcego;

5)

wojewodzie właściwemu dla organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, o którym mowa

w pkt 1 - dane, o których mowa w art. 38d ust. 5, w celu sprawowania kontroli nad

realizacją zadań z zakresu pieczy zastępczej wykonywanych przez jednostki organizacyjne

systemu pieczy zastępczej oraz w celu zasięgania informacji o sposobie realizacji

zadań w tym zakresie;

6)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 5, w

celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy.

4.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 4, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

staroście powiatu, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 4 - dane, o których mowa w

art. 38d ust. 6, w celu zapewnienia tworzenia i funkcjonowania rodzin zastępczych,

rodzinnych domów dziecka i rodzin pomocowych oraz w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej

pieczy zastępczej;

2)

staroście powiatu właściwego do finansowania pobytu dziecka w danej rodzinie zastępczej

- dane, o których mowa w art. 38d ust. 6, w celu zapewnienia finansowania pobytu dziecka

w rodzinnej pieczy zastępczej;

3)

staroście powiatu innego niż powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o których

mowa w art. 38d ust. 6 pkt 1, 13, 15-18 i 24, oraz, za zgodą starosty, o którym mowa

w art. 38d ust. 10 pkt 4 - dane, o których mowa w art. 38d ust. 6 pkt 2, 5, 12, 14

i 20-23, w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej pieczy zastępczej;

4)

sądowi - dane, o których mowa w art. 38d ust. 6, w celu zapewnienia dziecku pieczy

zastępczej, uregulowania sytuacji prawnej dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej

i oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej oraz w celu udzielenia

albo nieudzielenia zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na podstawie

orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego;

5)

wojewodzie właściwemu ze względu na powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o

których mowa w art. 38d ust. 6, w celu sprawowania kontroli nad realizacją zadań z

zakresu pieczy zastępczej wykonywanych przez jednostki organizacyjne systemu pieczy

zastępczej oraz w celu zasięgania informacji o sposobie realizacji zadań w tym zakresie;

6)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 6, w

celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy;

7)

organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust. 6 pkt 1, 3 i 5, w celu weryfikacji

danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie pielęgnacyjne lub świadczenie

rodzicielskie, osób pobierających te świadczenia oraz członków ich rodzin;

8)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust.

6 pkt 1, 3, 5 i 23, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o

świadczenie wychowawcze, osób pobierających świadczenie wychowawcze oraz członków

ich rodzin;

9)

organowi realizującemu świadczenie dobry start - dane, o których mowa w art. 38d ust.

6 pkt 1, 3, 5 i 23, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o

świadczenie dobry start, osób pobierających świadczenie dobry start oraz członków

ich rodzin;

10)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - dane, o których mowa w art. 38d ust. 6 pkt 1,

3, 5 i 23, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o dofinansowanie

obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego

opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3, osób pobierających to dofinansowanie oraz członków ich rodzin.

5.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 5, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

staroście powiatu, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 5 - dane, o których mowa w

art. 38d ust. 7, w celu zapewnienia tworzenia i funkcjonowania rodzin zastępczych,

rodzinnych domów dziecka i rodzin pomocowych oraz w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej

pieczy zastępczej;

2)

staroście powiatu właściwego do finansowania pobytu dziecka w danym rodzinnym domu

dziecka - dane, o których mowa w art. 38d ust. 7, w celu zapewnienia finansowania

pobytu dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej;

3)

staroście powiatu innego niż powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o których

mowa w art. 38d ust. 7 pkt 1, 13, 15, 16 i 22, oraz, za zgodą starosty, o którym mowa

w art. 38d ust. 10 pkt 5 - dane, o których mowa w art. 38d ust. 7 pkt 2, 5, 12, 14

i 18-21, w celu zapewnienia dzieciom rodzinnej pieczy zastępczej;

4)

sądowi - dane, o których mowa w art. 38d ust. 7, w celu zapewnienia dziecku pieczy

zastępczej, uregulowania sytuacji prawnej dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej

i oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej oraz w celu udzielenia

albo nieudzielenia zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na podstawie

orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego;

5)

wojewodzie właściwemu ze względu na powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o

których mowa w art. 38d ust. 7, w celu sprawowania kontroli nad realizacją zadań z

zakresu pieczy zastępczej wykonywanych przez jednostki organizacyjne systemu pieczy

zastępczej oraz w celu zasięgania informacji o sposobie realizacji zadań w tym zakresie;

6)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 7, w

celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy;

7)

organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust. 7 pkt 1, 3 i 5, w celu weryfikacji

danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie pielęgnacyjne lub świadczenie

rodzicielskie, osób pobierających te świadczenia oraz członków ich rodzin;

8)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust.

7 pkt 1, 3, 5 i 21, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o

świadczenie wychowawcze, osób pobierających świadczenie wychowawcze oraz członków

ich rodzin;

9)

organowi realizującemu świadczenie dobry start - dane, o których mowa w art. 38d ust.

7 pkt 1, 3, 5 i 21, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o

świadczenie dobry start, osób pobierających świadczenie dobry start oraz członków

ich rodzin;

10)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - dane, o których mowa w art. 38d ust. 7 pkt 1,

3, 5 i 21, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o dofinansowanie

obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego

opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3, osób pobierających to dofinansowanie oraz członków ich rodzin.

6.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 6, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

staroście powiatu, marszałkowi województwa i wojewodzie, o których mowa w art. 38d

ust. 10 pkt 6 - dane, o których mowa w art. 38d ust. 8, w celu zapewnienia tworzenia

i funkcjonowania instytucjonalnych form pieczy zastępczej;

2)

staroście powiatu właściwego do finansowania pobytu dziecka w danej placówce opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym

- dane, o których mowa w art. 38d ust. 8, z wyłączeniem danych dotyczących numeru

PESEL oraz numeru i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość, w celu zapewnienia

finansowania pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej;

3)

staroście powiatu innego niż powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o których

mowa w art. 38d ust. 8, z wyłączeniem danych dotyczących numeru PESEL oraz numeru

i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość, w celu zapewnienia dzieciom instytucjonalnej

pieczy zastępczej;

4)

sądowi - dane, o których mowa w art. 38d ust. 8, z wyłączeniem danych dotyczących

numeru PESEL oraz numeru i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość, w celu zapewnienia

dziecku pieczy zastępczej, uregulowania sytuacji prawnej dziecka umieszczonego w pieczy

zastępczej i oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej oraz w celu

udzielenia albo nieudzielenia zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na

podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego;

5)

wojewodzie właściwemu ze względu na powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o

których mowa w art. 38d ust. 8, z wyłączeniem danych dotyczących numeru PESEL oraz

numeru i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość, w celu wydawania i cofania zezwoleń

na prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych, sprawowania kontroli nad realizacją zadań

z zakresu pieczy zastępczej wykonywanych przez jednostki organizacyjne systemu pieczy

zastępczej oraz w celu zasięgania informacji o sposobie realizacji zadań w tym zakresie;

6)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 8, z

wyłączeniem danych dotyczących numeru PESEL oraz numeru i serii dokumentu potwierdzającego

tożsamość, w celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy;

6a

organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust. 8 pkt 1-3 i 9, w celu weryfikacji

danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie pielęgnacyjne, osób pobierających

świadczenie pielęgnacyjne oraz członków ich rodzin;

7)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i wojewodzie - dane, o których mowa w art. 38d ust.

8 pkt 1-3 i 9, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie

wychowawcze, osób pobierających świadczenie wychowawcze oraz członków ich rodzin;

8)

organowi realizującemu świadczenie dobry start - dane dotyczące placówki opiekuńczo-wychowawczej

i regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, o których mowa w art. 38d ust. 8

pkt 1-3 i 9, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie

dobry start, osób pobierających świadczenie dobry start oraz członków ich rodzin;

9)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - dane, o których mowa w art. 38d ust. 8 pkt 1-3

i 9, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o dofinansowanie

obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego

opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3, osób pobierających to dofinansowanie oraz członków ich rodzin.

7.

Dane z wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 7, w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań ustawowych, udostępnia się następującym podmiotom

1)

staroście powiatu, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 7 - dane, o których mowa w

art. 38d ust. 9, w celu zapewnienia pomocy osobom usamodzielnianym;

2)

staroście powiatu właściwego ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej

- dane, o których mowa w art. 38d ust. 9, w celu zapewnienia pomocy osobom usamodzielnianym;

3)

wojewodzie właściwemu ze względu na powiat, o którym mowa w pkt 1 lub 2 - dane, o

których mowa w art. 38d ust. 9, w celu sprawowania kontroli nad realizacją zadań z

zakresu usamodzielnień pełnoletnich wychowanków oraz w celu zasięgania informacji

o sposobie realizacji zadań w tym zakresie;

4)

ministrowi właściwemu do spraw rodziny - dane, o których mowa w art. 38d ust. 9, w

celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy;

5)

jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej prowadzonym przez jednostki samorządu

terytorialnego - dane, o których mowa w art. 38d ust. 9 pkt 1-6, pkt 7 - w zakresie

informacji dotyczących pieczy zastępczej w odniesieniu do osoby, która skorzystała

z uprawnień, o których mowa w art. 37 ust. 4-6, oraz pkt 8, w celu weryfikacji danych

dotyczących osób ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej, osób pobierających

świadczenia z pomocy społecznej oraz członków ich rodzin, a także osób obowiązanych

do ponoszenia odpłatności za świadczenia z pomocy społecznej;

6)

organowi realizującemu świadczenie dobry start - dane, o których mowa w art. 38d ust.

9 pkt 1-4, 9 i 10, w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie

dobry start, osób pobierających świadczenie dobry start oraz członków ich rodzin.

1.

Dane, o których mowa w art. 38d ust. 3-9, są przetwarzane przez ministra właściwego

do spraw rodziny w celu monitorowania realizacji niniejszej ustawy, przez starostę,

organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, marszałka województwa i wojewodę - w celu

prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1, oraz przez podmioty wymienione

w art. 38e w celu, w jakim informacje te zostały im udostępnione.

2.

Administratorami danych osobowych, o których mowa w art. 38d ust. 3-9, są starosta,

organizator rodzinnej pieczy zastępczej, marszałek województwa i wojewoda, z tym że

administratorem danych osobowych w zakresie zapewnienia, utrzymania i rozwoju systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w art. 38d ust. 2, jest minister właściwy do spraw

rodziny.

3.

Administrator danych osobowych dokonuje co najmniej raz na rok przeglądu danych osobowych,

o których mowa w art. 38d ust. 3-9, i niezwłocznie po dokonaniu przeglądu usuwa dane

osobowe, których przetwarzanie nie jest uzasadnione.

4.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 1 pkt 2-18 przechowują dane, o których mowa w

art. 38d ust. 3, do dnia poddania ich pseudonimizacji, z zastrzeżeniem ust. 20. Dane,

o których mowa w art. 38d ust. 3, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

5.

Podmiot, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 1, dokonuje w rejestrze, o którym mowa

w art. 38d ust. 1, pseudonimizacji danych, o których mowa w art. 38d ust. 3, niezwłocznie

po uchyleniu postanowienia o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej lub opuszczeniu

pieczy zastępczej przez osobę, o której mowa w art. 37 ust. 2-6. Podmiot ten przechowuje

dane, o których mowa w art. 38d ust. 3, w tym dane poddane pseudonimizacji, przez

okres

1)

miesiąca od dnia ukończenia przez daną osobę 18. roku życia - w przypadku osoby, która

nie osiągnęła pełnoletności przebywając w pieczy zastępczej;

2)

roku od dnia ukończenia przez daną osobę 25. roku życia - w przypadku osoby, która

osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej;

3)

miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia o przysposobieniu dziecka - w przypadku

przysposobienia dziecka.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, dane, o których mowa w art. 38d ust. 3, usuwa

się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

7.

Starosta wymieniony w art. 38e ust. 2 pkt 1 oraz podmioty wymienione w art. 38e ust.

2 pkt 2-4 przechowują dane, o których mowa w art. 38d ust. 4, do dnia poddania ich

pseudonimizacji, z zastrzeżeniem ust. 20. Dane, o których mowa w art. 38d ust. 4,

usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

8.

Podmiot, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 2, dokonuje w rejestrze, o którym mowa

w art. 38d ust. 1, pseudonimizacji danych, o których mowa w art. 38d ust. 4, po upływie

2 lat od dnia przeprowadzenia wstępnej kwalifikacji kandydata do pełnienia funkcji

rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego

domu dziecka. Podmiot ten przechowuje dane, o których mowa w art. 38d ust. 4, do dnia

upływu roku od dnia poddania ich pseudonimizacji. Dane, o których mowa w art. 38d

ust. 4, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

9.

Starosta wymieniony w art. 38e ust. 3 pkt 1 oraz podmioty wymienione w art. 38e ust.

3 pkt 2-6 przechowują dane, o których mowa w art. 38d ust. 5, do dnia poddania ich

pseudonimizacji, z zastrzeżeniem ust. 20. Dane, o których mowa w art. 38d ust. 5,

usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

10.

Podmiot, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 3, dokonuje w rejestrze, o którym mowa

w art. 38d ust. 1, pseudonimizacji danych, o których mowa w art. 38d ust. 5, niezwłocznie

po utracie ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego wydanego kandydatowi do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka lub wykreśleniu, na podstawie art. 45 ust. 3, kandydata do

pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka z rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt

3. Podmiot ten przechowuje dane, o których mowa w art. 38d ust. 5, do dnia upływu

roku od dnia poddania ich pseudonimizacji. Dane, o których mowa w art. 38d ust. 5,

usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

11.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 4 pkt 2-10 przechowują dane, o których mowa w

art. 38d ust. 6, do dnia poddania ich pseudonimizacji, z zastrzeżeniem ust. 20. Dane,

o których mowa w art. 38d ust. 6, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

12.

Podmiot, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 4, dokonuje w rejestrze, o którym mowa

w art. 38d ust. 1, pseudonimizacji danych, o których mowa w art. 38d ust. 6, niezwłocznie

po opuszczeniu przez ostatnie powierzone dziecko danej rodziny zastępczej, a w przypadku

gdy w rodzinie zastępczej przebywa osoba, która osiągnęła pełnoletność, przebywając

w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoba opuszczająca

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6

- niezwłocznie po ukończeniu 25. roku życia przez tę osobę. Podmiot ten przechowuje

dane, o których mowa w art. 38d ust. 6, do dnia upływu roku od dnia poddania ich pseudonimizacji.

Dane, o których mowa w art. 38d ust. 6, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów

przechowywania.

13.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 5 pkt 2-10 przechowują dane, o których mowa w

art. 38d ust. 7, do dnia poddania ich pseudonimizacji, z zastrzeżeniem ust. 20. Dane,

o których mowa w art. 38d ust. 7, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

14.

Podmiot, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 5, dokonuje w rejestrze, o którym mowa

w art. 38d ust. 1, pseudonimizacji danych, o których mowa w art. 38d ust. 7, niezwłocznie

po rozwiązaniu umowy z prowadzącym rodzinny dom dziecka. Podmiot ten przechowuje dane,

o których mowa w art. 38d ust. 7, do dnia upływu roku od dnia poddania ich pseudonimizacji.

Dane, o których mowa w art. 38d ust. 7, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów

przechowywania.

15.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 6 pkt 1-6 przechowują dane, o których mowa w art.

38d ust. 8 pkt 1, 2 i 4-9, do dnia likwidacji odpowiednio placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

Dane, o których mowa w art. 38d ust. 8 pkt 1, 2 i 4-9, usuwa się niezwłocznie po upływie

okresów przechowywania.

16.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 6 pkt 1-6 przechowują dane, o których mowa w art.

38d ust. 8 pkt 3, przez okres kierowania przez osobę, o której mowa w art. 38d ust.

8 pkt 3, odpowiednio placówką opiekuńczo-wychowawczą, regionalną placówką opiekuńczo-terapeutyczną

lub interwencyjnym ośrodkiem preadopcyjnym. Dane, o których mowa w art. 38d ust. 8

pkt 3, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

17.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 6 pkt 7-9 przechowują dane, o których mowa w art.

38d ust. 8 pkt 1-3 i 9, przez okres 10 lat od dnia zaprzestania udzielania świadczenia,

o którym mowa odpowiednio w art. 38e ust. 6 pkt 7-9, z wyjątkiem informacji dotyczących

osób, którym świadczenie nie zostało przyznane, które przechowuje się przez okres

roku od dnia, w którym decyzja w sprawie świadczenia stała się ostateczna, lub od

dnia pozostawienia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia bez rozpatrzenia. Dane,

o których mowa w art. 38d ust. 8 pkt 1-3 i 9, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów

przechowywania.

18.

Podmioty wymienione w art. 38e ust. 7 pkt 3-6 przechowują dane, o których mowa w art.

38d ust. 9, do dnia poddania ich pseudonimizacji, z zastrzeżeniem ust. 20. Dane, o

których mowa w art. 38d ust. 9, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

19.

Podmiot, o którym mowa w art. 38d ust. 10 pkt 7, dokonuje w rejestrze, o którym mowa

w art. 38d ust. 1, pseudonimizacji danych, o których mowa w art. 38d ust. 9, niezwłocznie

po osiągnięciu przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia. Podmiot ten przechowuje

dane, o których mowa w art. 38d ust. 9, do dnia upływu roku od dnia poddania ich pseudonimizacji.

Dane, o których mowa w art. 38d ust. 9, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów

przechowywania.

20.

Minister właściwy do spraw rodziny w celu zapewnienia, utrzymania i rozwoju systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w art. 38d ust. 2, przechowuje dane, o których

mowa w art. 38d ust. 3-9, do dnia usunięcia ich przez podmioty, o których mowa w art.

38d ust. 10.

21.

Zabezpieczenia stosowane przez administratorów danych w celu ochrony danych osobowych

polegają co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez administratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w tajemnicy.

1.

Formami rodzinnej pieczy zastępczej są

1)

rodzina zastępcza

a)

spokrewniona,

b)

niezawodowa,

c)

zawodowa, w tym zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego i zawodowa specjalistyczna;

2)

rodzinny dom dziecka.

2.

Rodziny zastępcze oraz rodzinne domy dziecka, na ich wniosek, mogą być wspierane przez

rodziny pomocowe, na zasadach określonych w art. 73-75.

1.

Rodzina zastępcza oraz rodzinny dom dziecka zapewniają dziecku całodobową opiekę i

wychowanie, w szczególności

1)

traktują dziecko w sposób sprzyjający poczuciu godności i wartości osobowej;

2)

zapewniają dostęp do przysługujących świadczeń zdrowotnych;

3)

zapewniają kształcenie, wyrównywanie braków rozwojowych i szkolnych;

4)

zapewniają rozwój uzdolnień i zainteresowań;

5)

zaspokajają jego potrzeby emocjonalne, bytowe, rozwojowe, społeczne oraz religijne;

6)

zapewniają ochronę przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie prywatne dziecka;

7)

umożliwiają kontakt z rodzicami i innymi osobami bliskimi, chyba że sąd postanowi

inaczej.

2.

Rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka współpracują z ośrodkiem adopcyjnym,

koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej i organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej.

1.

Rodzinę zastępczą lub rodzinny dom dziecka tworzą małżonkowie lub osoba niepozostająca

w związku małżeńskim, u których umieszczono dziecko w celu sprawowania nad nim pieczy

zastępczej, z zastrzeżeniem art. 55 i 58.

2.

Rodzinę zastępczą spokrewnioną tworzą małżonkowie lub osoba, o których mowa w ust.

1, będący wstępnymi lub rodzeństwem dziecka.

3.

Rodzinę zastępczą zawodową lub rodzinę zastępczą niezawodową tworzą małżonkowie lub

osoba, o których mowa w ust. 1, niebędący wstępnymi lub rodzeństwem dziecka.

1.

Pełnienie funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może

być powierzone osobom, które

1)

dają rękojmię należytego sprawowania pieczy zastępczej;

2)

nie są i nie były pozbawione władzy rodzicielskiej, oraz władza rodzicielska nie jest

im ograniczona ani zawieszona;

3)

wypełniają obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do

nich wynika z tytułu egzekucyjnego;

4)

nie są ograniczone w zdolności do czynności prawnych;

5)

są zdolne do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem, co zostało potwierdzone

a)

zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia wystawionym przez lekarza podstawowej opieki

zdrowotnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2527), oraz

b)

opinią o posiadaniu predyspozycji i motywacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka wystawioną przez psychologa, który posiada

co najmniej wykształcenie wyższe magisterskie na kierunku psychologia oraz 2-letnie

doświadczenie w poradnictwie rodzinnym;

6)

przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z tym że w przypadku cudzoziemców

ich pobyt jest legalny;

7)

zapewnią odpowiednie warunki bytowe i mieszkaniowe umożliwiające dziecku zaspokajanie

jego indywidualnych potrzeb, w tym

a)

rozwoju emocjonalnego, fizycznego i społecznego,

b)

właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań,

c)

wypoczynku i organizacji czasu wolnego;

8)

nie figurują w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

2.

Pełnienie funkcji rodziny zastępczej niezawodowej lub zawodowej oraz prowadzenie rodzinnego

domu dziecka może być powierzone osobom, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem

za umyślne przestępstwo.

3.

W przypadku rodziny zastępczej niezawodowej co najmniej jedna osoba tworząca tę rodzinę

musi posiadać stałe źródło dochodów.

4.

Rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka sprawujący pieczę zastępczą

nad dzieckiem mogą czasowo, za zgodą sądu, sprawować pieczę zastępczą nad tym dzieckiem

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Sprawowanie pieczy zastępczej nad dzieckiem może być czasowo powierzone przez sąd

rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka, którzy nie zamieszkują

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący

rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą nad rodzeństwem tego dziecka.

5a.

Przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5, sąd zasięga

opinii właściwego starosty.

6.

Wydając opinie, o których mowa w ust. 5a, starosta bierze pod uwagę opinię organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej, a także możliwość realizacji planu pomocy dziecku.

6a.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do wydawania

opinii, o których mowa w ust. 5a.

7.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1-3, ustala się na podstawie przeprowadzonej przez

organizatora rodzinnej pieczy zastępczej analizy sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej.

1.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej, na wniosek kandydata do pełnienia funkcji

rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego

domu dziecka, przeprowadza na podstawie oceny spełniania warunków, o których mowa

w art. 42 ust. 1 i 2, wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji rodziny

zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu

dziecka. Pozytywna wstępna kwalifikacja jest ważna przez okres 2 lat od dnia jej przeprowadzenia.

2.

Po przeprowadzeniu wstępnej kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, organizator rodzinnej

pieczy zastępczej sporządza dokument potwierdzający przeprowadzenie tej wstępnej kwalifikacji,

który zawiera w szczególności datę przeprowadzenia wstępnej kwalifikacji oraz wskazanie,

czy wstępna kwalifikacja jest pozytywna czy negatywna. Dokument potwierdzający przeprowadzenie

wstępnej kwalifikacji jest wydawany pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej.

3.

W przypadku gdy wstępna kwalifikacja, o której mowa w ust. 1, jest negatywna, w dokumencie

potwierdzającym przeprowadzenie tej wstępnej kwalifikacji organizator rodzinnej pieczy

zastępczej szczegółowo uzasadnia przyczyny negatywnej wstępnej kwalifikacji i wskazuje

obszary wymagające poprawy, z jednoczesnym pouczeniem strony o przysługującym prawie

wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla

aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

4.

Wstępna kwalifikacja, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana przez organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kandydata

do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka.

5.

Wstępna kwalifikacja, o której mowa w ust. 1, może być przeprowadzana przez organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej innego niż organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy

ze względu na miejsce zamieszkania kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka,

jeżeli

1)

organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka nie przeprowadził w terminie miesiąca od dnia

złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, wstępnej kwalifikacji kandydata do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka lub

2)

organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka wyraził zgodę na przeprowadzenie wstępnej

kwalifikacji danego kandydata przez innego organizatora rodzinnej pieczy zastępczej,

lub

3)

organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka negatywnie wstępnie zakwalifikował danego

kandydata; organizator rodzinnej pieczy zastępczej inny niż organizator rodzinnej

pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka nie może przeprowadzić wstępnej kwalifikacji, o której mowa

w ust. 1, jeżeli od dnia przeprowadzenia negatywnej wstępnej kwalifikacji upłynęło

więcej niż 2 lata.

6.

W przypadku gdy wstępna kwalifikacja, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana

przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej innego niż organizator rodzinnej pieczy

zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata do pełnienia funkcji

rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego

domu dziecka, organizator rodzinnej pieczy zastępczej może zasięgnąć opinii organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kandydata

do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka co do spełniania warunku, o którym mowa w

art. 42 ust. 1 pkt 1. Organizator rodzinnej pieczy zastępczej inny niż organizator

rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata

do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka w celu weryfikacji spełniania warunków, o

których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 7, może wykonywać swoje obowiązki na terenie powiatu

miejsca zamieszkania kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej,

rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka.

7.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej, który pozytywnie wstępnie zakwalifikował

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, kieruje tego kandydata, na jego wniosek,

na szkolenie, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

8.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej, który pozytywnie wstępnie zakwalifikował

kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, jest obowiązany do zorganizowania szkolenia,

o którym mowa w art. 44 ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o

którym mowa w ust. 7.

1.

Kandydaci do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej

lub do prowadzenia rodzinnego domu dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia

szkolenia organizowanego przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej lub prowadzonego

przez ośrodek adopcyjny.

2.

Program szkolenia, o którym mowa w ust. 1, zatwierdza, na okres 5 lat, na wniosek

podmiotu prowadzącego szkolenie, minister właściwy do spraw rodziny.

3.

We wniosku, o którym mowa w ust. 2, przedstawia się informacje dotyczące w szczególności

programu szkolenia, liczby godzin szkolenia i kwalifikacji osób prowadzących szkolenie,

sposobu prowadzenia szkolenia oraz materiału dydaktycznego wykorzystywanego podczas

szkolenia.

4.

Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

następuje w drodze decyzji.

5.

Szkolenie kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej można prowadzić

według indywidualnego planu szkolenia, w zależności od potrzeb rodziny i dziecka.

1.

Na wniosek kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej

niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, posiadającego świadectwo ukończenia

szkolenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

który pozytywnie wstępnie zakwalifikował kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka,

wydaje zaświadczenie kwalifikacyjne zawierające potwierdzenie ukończenia tego szkolenia

oraz spełniania warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1-3.

2.

Zaświadczenie kwalifikacyjne jest ważne 2 lata od dnia jego wydania i stanowi podstawę

wpisu do wykazu, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 3.

3.

W przypadku gdy kandydat do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny

zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka przestanie spełniać

warunki, o których mowa w art. 42 ust. 1-3, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

który pozytywnie wstępnie zakwalifikował kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka,

stwierdza nieaktualność wydanego zaświadczenia kwalifikacyjnego i wykreśla kandydata

niezwłocznie z rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1 pkt 3, oraz zawiadamia go

o tym pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej, podając jednocześnie uzasadnienie,

z jednoczesnym pouczeniem strony o przysługującym prawie wniesienia do sądu administracyjnego

skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa

w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

4.

W przypadku odmowy wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 1,

odmowa ta wydawana jest pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej, ze szczegółowym

uzasadnieniem przyczyn odmowy i ewentualnym wskazaniem obszarów wymagających poprawy,

z jednoczesnym pouczeniem strony o przysługującym prawie wniesienia do sądu administracyjnego

skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa

w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

Kandydaci zakwalifikowani do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny

zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, rodziny zastępcze

zawodowe, rodziny zastępcze niezawodowe i osoby prowadzące rodzinne domy dziecka są

obowiązani do przedstawiania, co 2 lata, odpowiednio organizatorowi rodzinnej pieczy

zastępczej, który przeprowadził wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji

rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, staroście powiatu właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom

dziecka, staroście powiatu, który zawarł umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3a, albo staroście, który organizuje

rodzinny dom dziecka na terenie innego powiatu, zaświadczenia lekarskiego o stanie

zdrowia, wystawionego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, oraz opinii o posiadaniu predyspozycji i motywacji do pełnienia funkcji rodziny

zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wystawionej przez psychologa.

(uchylony)

1.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej przygotowuje rodziny zastępcze oraz prowadzących

rodzinne domy dziecka na przyjęcie dziecka przez

1)

udzielenie szczegółowych informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1 i 2, oraz

zapewnienie, w miarę potrzeby, kontaktu z dzieckiem przed umieszczeniem go w tej rodzinie

lub rodzinnym domu dziecka w terminie nie późniejszym niż 7 dni przed przyjęciem dziecka;

2)

przekazanie, nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przyjęcia dziecka, dokumentacji,

o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8.

2.

W przypadku umieszczenia w rodzinnej pieczy zastępczej dziecka wymagającego natychmiastowej

pomocy lub umieszczenia dziecka w trybie art. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej organizator rodzinnej pieczy zastępczej przekazuje rodzinie zastępczej lub prowadzącemu

rodzinny dom dziecka informacje, o których mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1 i 2, oraz

dokumentację, o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8, niezwłocznie po przyjęciu dziecka.

3.

Niezależnie od dokumentacji i informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1, rodzina

zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka mają prawo do uzyskania informacji

oraz otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej,

dotyczących przyjętego dziecka.

4.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej umożliwia rodzinom zastępczym oraz prowadzącym

rodzinny dom dziecka uzyskanie porady w poradni psychologiczno-pedagogicznej lub w

innej poradni specjalistycznej oraz podjęcie specjalistycznej terapii.

5.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej współpracuje z sądem oraz informuje, co najmniej

raz na 6 miesięcy, właściwy sąd o całokształcie sytuacji osobistej dziecka umieszczonego

w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka oraz sytuacji rodziny dziecka.

6.

W przypadku stwierdzenia ustania przyczyny umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej

lub rodzinnym domu dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej informuje właściwy

sąd o możliwości powrotu dziecka do jego rodziny, załączając opinię gminy lub podmiotu

prowadzącego pracę z rodziną i opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej.

7.

W przypadku nieprzekazania do sądu w terminie 18 miesięcy od dnia umieszczenia dziecka

w pieczy zastępczej informacji, o której mowa w ust. 6, organizator rodzinnej pieczy

zastępczej składa do właściwego sądu wniosek wraz z uzasadnieniem o wszczęcie z urzędu

postępowania o wydanie zarządzeń wobec dziecka celem uregulowania jego sytuacji prawnej.

Do wniosku organizator rodzinnej pieczy zastępczej dołącza w szczególności opinię

gminy lub podmiotu prowadzącego pracę z rodziną i opinię koordynatora rodzinnej pieczy

zastępczej.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia

kwalifikacyjnego zawierającego potwierdzenie ukończenia szkolenia, spełniania warunków

i posiadania predyspozycji do sprawowania pieczy zastępczej, mając na uwadze konieczność

rzetelnej oceny predyspozycji kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka.

Obowiązek sprawowania pieczy nad dzieckiem i jego wychowania rodzina zastępcza lub

prowadzący rodzinny dom dziecka podejmuje z dniem faktycznego umieszczenia dziecka

w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka na mocy orzeczenia sądu, umowy, o

której mowa w art. 35 ust. 2, oraz w sytuacjach określonych w art. 58 ust. 1 pkt 2

i 3.

1.

Jeżeli przeciwko osobie pełniącej funkcję rodziny zastępczej lub prowadzącemu rodzinny

dom dziecka wszczęto postępowanie karne o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania starosta może odpowiednio

1)

zapewnić dziecku pieczę w innej rodzinie zastępczej;

2)

wyznaczyć inną osobę, spełniającą warunki dla prowadzącego rodzinny dom dziecka, o

których mowa w art. 42, i powierzyć jej prowadzenie rodzinnego domu dziecka, a gdy

nie jest to możliwe, zapewnić dzieciom pieczę w rodzinie zastępczej lub innym rodzinnym

domu dziecka.

2.

W przypadku gdy starosta zapewnił dziecku pieczę zastępczą w innej rodzinie zastępczej

lub w rodzinnym domu dziecka albo powierzył innej osobie prowadzenie rodzinnego domu

dziecka, przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.

Rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka są obowiązani do systematycznego

podnoszenia swoich kwalifikacji, w szczególności przez udział w szkoleniach.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, liczbę godzin

szkoleń i zakres programowy szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka

oraz dla kandydatów na dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego,

biorąc pod uwagę możliwość umieszczenia dzieci na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich lub legitymujących się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym

lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz specyfikę zadań opiekuńczo-wychowawczych

dla poszczególnych form rodzinnej pieczy zastępczej, a także mając na uwadze konieczność

zapewnienia odpowiedniego poziomu sprawowanej pieczy zastępczej.

1.

W rodzinie zastępczej zawodowej lub rodzinie zastępczej niezawodowej, w tym samym

czasie, może przebywać łącznie nie więcej niż 3 dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób

opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art.

37 ust. 5 i 6.

2.

W razie konieczności umieszczenia w rodzinie zastępczej rodzeństwa, za zgodą rodziny

zastępczej oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej,

jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci.

1.

Z rodziną zastępczą niezawodową spełniającą warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, posiadającą opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej oraz co najmniej

3-letnie doświadczenie jako rodzina zastępcza, prowadzący rodzinny dom dziecka lub

pełniący funkcję dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego, starosta

zawiera, na wniosek tej rodziny, umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej.

2.

Z rodziną zastępczą niezawodową spełniającą warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej, posiadającą pozytywną opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej,

starosta może zawrzeć, na wniosek tej rodziny, umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej

zawodowej.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 1 i 2, określa w szczególności

1)

strony umowy;

2)

cel i przedmiot umowy;

3)

miejsce sprawowania pieczy zastępczej;

4)

sposób i zakres finansowania pieczy zastępczej;

5)

liczbę dzieci powierzonych rodzinie zastępczej;

6)

maksymalną liczbę dzieci, które można umieścić w danej rodzinie zastępczej;

7)

gotowość do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej sprawującej

pieczę zastępczą nad

a)

dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym

lub znacznym stopniu niepełnosprawności,

b)

dzieckiem umieszczonym na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich,

c)

małoletnią matką z dzieckiem;

7a)

gotowość do sprawowania pieczy zastępczej nad małoletnim umieszczonym w pieczy zastępczej

na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego za zgodą sądu polskiego;

8)

gotowość do pełnienia funkcji pogotowia rodzinnego;

9)

wysokość wynagrodzenia przysługującego rodzinie zastępczej oraz sposób wypłaty;

10)

możliwość korzystania ze szkoleń i innych form podnoszenia kwalifikacji przez osoby

tworzące rodzinę zastępczą;

11)

zakres niezbędnej pomocy w razie choroby osób tworzących rodzinę zastępczą lub problemów

z powierzonymi dziećmi;

12)

warunki czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez rodzinę zastępczą, w szczególności

związanego z wypoczynkiem;

12a)

wysokość kosztów utrzymania i eksploatacji, w tym bieżącej konserwacji, lokalu mieszkalnego

w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, w którym ma być pełniona funkcja

rodziny zastępczej;

13)

uprawnienia starosty w zakresie bieżącej kontroli wykonywania umowy;

14)

czas, na jaki umowa została zawarta;

15)

warunki i sposób zmiany oraz rozwiązania umowy.

3a.

Umowa, o której mowa w ust. 1 i 2, może być zawarta przez starostę innego powiatu

niż starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej

niezawodowej.

3b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, starosta, który zamierza zawrzeć umowę z rodziną

zastępczą albo zawarł już taką umowę, może zawrzeć porozumienie ze starostą powiatu

właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej.

3c.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 3b, może określać, że zadania związane z funkcjonowaniem

rodziny zastępczej zawodowej, w tym dotyczące organizatora rodzinnej pieczy zastępczej,

porozumień, o których mowa w art. 191 ust. 5a, przyznawania świadczeń i dodatków przysługujących

rodzinie zastępczej zawodowej i finansowania rodziny zastępczej zawodowej, wykonuje

powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej.

3d.

Zadania związane z funkcjonowaniem rodziny zastępczej zawodowej, z którą starosta

zawarł umowę, o której mowa w ust. 3a, w tym dotyczące organizatora rodzinnej pieczy

zastępczej, porozumień, o których mowa w art. 191 ust. 5a, przyznawania świadczeń

i dodatków przysługujących rodzinie zastępczej zawodowej i finansowania rodziny zastępczej

zawodowej, wykonuje powiat starosty, który zawarł umowę, chyba że porozumienie, o

którym mowa w ust. 3b, stanowi inaczej.

4.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów, o których mowa w ust. 1 i 2.

5.

Umowę zawiera się na okres co najmniej 4 lat.

6.

Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, wynagrodzenie przysługuje małżonkowi wskazanemu

w umowie.

7.

Umowa ulega rozwiązaniu, w przypadku gdy rodzina zastępcza zawodowa zmieni miejsce

sprawowania pieczy zastępczej, opuszczając terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

powiat miejsca zamieszkania, chyba że

1)

starosta, który podpisał z rodziną zastępczą umowę, o której mowa w ust. 1 lub 2,

postanowi inaczej lub

2)

zmiana miejsca sprawowania pieczy zastępczej jest związana z wyjazdem wakacyjnym.

7a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, starosta, który zawarł umowę z rodziną

zastępczą, może zawrzeć ze starostą powiatu właściwego ze względu na nowe miejsce

zamieszkania rodziny zastępczej zawodowej porozumienie, które może określać, że zadania

związane z funkcjonowaniem rodziny zastępczej zawodowej, w tym dotyczące organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej, porozumień, o których mowa w art. 191 ust. 5 i 5a, przyznawania

świadczeń i dodatków przysługujących rodzinie zastępczej zawodowej i finansowania

rodziny zastępczej zawodowej, wykonuje powiat starosty właściwego ze względu na nowe

miejsce zamieszkania rodziny zastępczej zawodowej.

7b.

W przypadku odmowy zawarcia przez starostę umowy, o której mowa w ust. 2, odmowa ta

wydawana jest pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej, ze szczegółowym uzasadnieniem

przyczyn odmowy.

8.

W zakresie nieuregulowanym ustawą do umowy mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia.

1.

Z kandydatami spełniającymi warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, na ich wniosek, starosta może zawierać umowy

o utworzeniu rodziny zastępczej zawodowej lub rodzinnego domu dziecka. Do umowy przepisy

art. 54 ust. 3-8 i art. 62 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

1a.

Kandydat spełniający warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka składa wniosek, o którym mowa w ust. 1, do starosty

powiatu, którego organizator rodzinnej pieczy zastępczej wydał mu zaświadczenie kwalifikacyjne,

o którym mowa w art. 45 ust. 1.

1b.

W przypadku gdy starosta powiatu, o którym mowa w ust. 1a, nie zawarł z kandydatem

do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu

dziecka, w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, umowy

o utworzeniu odpowiednio rodziny zastępczej zawodowej lub rodzinnego domu dziecka,

kandydat spełniający warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 1, do

starosty powiatu innego niż powiat, o którym mowa w ust. 1a.

2.

Rodzinie zastępczej zawodowej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka, o których mowa

w ust. 1, do czasu umieszczenia pierwszego dziecka w celu sprawowania nad nim pieczy

zastępczej, wynagrodzenie nie przysługuje, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowy, o których mowa w art. 54 ust. 1 i 2, zawiera się w ramach limitu rodzin zastępczych

zawodowych na dany rok kalendarzowy, określonego w 3-letnim powiatowym programie dotyczącym

rozwoju pieczy zastępczej.

1.

(uchylony)

1a.

W przypadku gdy w rodzinie zastępczej zawodowej lub rodzinie zastępczej niezawodowej

przebywa więcej niż 3 dzieci, na wniosek rodziny zastępczej, zatrudnia się osobę do

pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich. Przepisy

art. 64 ust. 3-6 stosuje się.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek rodziny zastępczej zawodowej lub

rodziny zastępczej niezawodowej, starosta może zatrudnić osobę do pomocy przy sprawowaniu

opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich. Przepisy art. 64 ust. 3-6 stosuje

się odpowiednio.

3.

Osobą zatrudnioną do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich

może być także małżonek niepobierający wynagrodzenia z tytułu umowy o pełnienie funkcji

rodziny zastępczej zawodowej.

4.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów z osobami do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy

pracach gospodarskich.

1.

Rodzina zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego przyjmuje dziecko

1)

na podstawie orzeczenia sądu;

2)

w przypadku gdy dziecko zostało doprowadzone przez Policję lub Straż Graniczną;

3)

na wniosek rodziców, dziecka lub innej osoby w przypadku, o którym mowa w art. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej.

2.

Rodzina zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego może odmówić, w szczególnie

uzasadnionych przypadkach, przyjęcia dziecka

1)

jeżeli łączna liczba umieszczonych w tej rodzinie dzieci przekroczy 3;

2)

powyżej 10. roku życia doprowadzonego przez Policję lub Straż Graniczną.

3.

W przypadku przyjęcia dziecka w sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rodzina

zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego informuje o tym niezwłocznie,

nie później niż w ciągu 24 godzin, właściwy sąd, starostę oraz ośrodek pomocy społecznej

albo centrum usług społecznych.

4.

W rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego umieszcza się

dziecko do czasu unormowania sytuacji dziecka, nie dłużej jednak niż na okres 4 miesięcy.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres ten może być przedłużony, za zgodą organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej do 8 miesięcy lub do zakończenia postępowania sądowego

o

1)

powrót dziecka do rodziny;

2)

przysposobienie;

3)

umieszczenie w rodzinnej pieczy zastępczej.

1.

W rodzinie zastępczej zawodowej specjalistycznej umieszcza się w szczególności

1)

dzieci legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym

lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności;

2)

dzieci na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich;

3)

małoletnie matki z dziećmi.

2.

W rodzinie zastępczej zawodowej specjalistycznej nie można w tym samym czasie umieścić

dzieci legitymujących się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym

lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i dzieci na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich.

1.

Rodzinny dom dziecka organizuje powiat lub podmiot, któremu powiat zlecił realizację

tego zadania na podstawie art. 190.

2.

Rodzinny dom dziecka może być organizowany na terenie powiatu innego niż powiat organizujący

rodzinny dom dziecka.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, starosta powiatu, który organizuje rodzinny dom

dziecka lub zleca realizację tego zadania na podstawie art. 190, może zawrzeć porozumienie

ze starostą powiatu, na terenie którego organizowany jest rodzinny dom dziecka.

4.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 3, może określać, że zadania związane z funkcjonowaniem

rodzinnego domu dziecka, w tym dotyczące organizatora rodzinnej pieczy zastępczej,

porozumień, o których mowa w art. 191 ust. 5a, przyznawania świadczeń i dodatków przysługujących

prowadzącemu rodzinny dom dziecka i finansowania rodzinnego domu dziecka, wykonuje

powiat właściwy ze względu na miejsce organizacji rodzinnego domu dziecka.

5.

Zadania związane z funkcjonowaniem rodzinnego domu dziecka, w tym dotyczące organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej, porozumień, o których mowa w art. 191 ust. 5a, przyznawania

świadczeń i dodatków przysługujących prowadzącemu rodzinny dom dziecka i finansowania

rodzinnego domu dziecka, wykonuje powiat starosty, który organizuje rodzinny dom dziecka

lub zleca realizację tego zadania na podstawie art. 190, chyba że porozumienie, o

którym mowa w ust. 3, stanowi inaczej.

1.

W rodzinnym domu dziecka, w tym samym czasie, może przebywać łącznie nie więcej niż

8 dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których

mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako

niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6.

2.

W razie konieczności umieszczenia w rodzinnym domu dziecka rodzeństwa, za zgodą prowadzącego

rodzinny dom dziecka oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy

zastępczej, jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci.

1.

Z rodziną zastępczą zawodową, w której wychowuje się co najmniej 6 dzieci, spełniającą

warunki do prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz posiadającą co najmniej 3-letnie

doświadczenie jako rodzina zastępcza zawodowa, starosta zawiera, na wniosek tej rodziny,

umowę o prowadzenie rodzinnego domu dziecka.

2.

Z rodziną zastępczą niezawodową lub zawodową spełniającą warunki do prowadzenia rodzinnego

domu dziecka starosta może zawrzeć, na wniosek tej rodziny, umowę o prowadzenie rodzinnego

domu dziecka.

3.

W przypadku odmowy zawarcia przez starostę umowy w sytuacji, o której mowa w ust.

2, odmowa ta wydawana jest pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej, ze szczegółowym

uzasadnieniem przyczyn odmowy.

1.

Praca prowadzącego rodzinny dom dziecka jest wykonywana na podstawie umowy o świadczenie

usług, do której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

2.

Z prowadzącym, o którym mowa w ust. 1, starosta lub podmiot, któremu powiat zlecił

organizowanie rodzinnego domu dziecka, zawiera umowę, która określa w szczególności

1)

strony umowy;

2)

cel i przedmiot umowy;

3)

miejsce sprawowania pieczy zastępczej;

4)

sposób i zakres finansowania działalności rodzinnego domu dziecka, ze wskazaniem wysokości

środków przeznaczonych na poszczególne cele;

5)

liczbę dzieci powierzonych prowadzącemu rodzinny dom dziecka;

6)

maksymalną liczbę dzieci, które można umieścić w danym rodzinnym domu dziecka;

6a)

gotowość do sprawowania pieczy zastępczej nad małoletnim umieszczonym w pieczy zastępczej

na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego za zgodą sądu polskiego;

7)

wysokość wynagrodzenia przysługującego prowadzącemu rodzinny dom dziecka oraz sposób

wypłaty;

8)

zasady korzystania ze szkoleń i innych form podnoszenia kwalifikacji przez prowadzącego

rodzinny dom dziecka;

9)

zakres niezbędnej pomocy w razie choroby prowadzącego rodzinny dom dziecka lub problemów

z powierzonymi dziećmi;

10)

warunki czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem, w szczególności związanego

z wypoczynkiem;

11)

wysokość kosztów utrzymania i eksploatacji lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym

lub domu jednorodzinnego, w którym ma być prowadzony rodzinny dom dziecka;

12)

zasady rozliczania otrzymywanych środków;

13)

uprawnienia starosty w zakresie bieżącej kontroli wykonywania umowy;

14)

wysokość i warunki przyznawania środków finansowych na remonty lub pokrycie kosztów

związanych ze zmianą lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego,

w którym ma być prowadzony rodzinny dom dziecka;

15)

czas, na jaki umowa została zawarta;

16)

warunki i sposób zmiany oraz rozwiązania umowy.

2a.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów, o których mowa w ust. 2.

3.

Umowę zawiera się na okres co najmniej 5 lat.

4.

Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, wynagrodzenie przysługuje małżonkowi wskazanemu

w umowie.

5.

Przepisy art. 54 ust. 7 i 7a stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku nieobecności prowadzącego rodzinny dom dziecka dom ten prowadzi wskazana

przez niego osoba, która uzyskała pozytywną opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej,

wyznaczona przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

2.

Do osoby wyznaczonej do prowadzenia rodzinnego domu dziecka, o której mowa w ust.

1, przepisy art. 42 stosuje się odpowiednio.

1.

Starosta lub podmiot organizujący rodzinny dom dziecka, w szczególnie uzasadnionych

przypadkach, na wniosek prowadzącego rodzinny dom dziecka może zatrudnić osobę do

pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich.

2.

W rodzinnym domu dziecka, w którym przebywa więcej niż 4 dzieci, starosta lub podmiot

organizujący rodzinny dom dziecka, na wniosek prowadzącego rodzinny dom dziecka, zatrudnia

osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich.

3.

Osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich zatrudnia

się na podstawie

1)

umowy o pracę albo

2)

umowy o świadczenie usług, do której, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

4.

Osoba do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich,

zatrudniona na podstawie umowy o pracę, może być zatrudniona w systemie zadaniowego

czasu pracy.

5.

Osobą zatrudnioną do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich

może być wyłącznie osoba wskazana lub zaakceptowana przez prowadzącego rodzinny dom

dziecka, która

1)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej ograniczona ani zawieszona;

2)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

5a.

Osobą zatrudnioną do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich

może być także małżonek niepobierający wynagrodzenia z tytułu umowy o prowadzenie

rodzinnego domu dziecka.

5b.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów z osobami do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy

pracach gospodarskich.

6.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie zatrudnionej do pomocy przy sprawowaniu opieki

nad dziećmi i przy pracach gospodarskich postępowania karnego o umyślne przestępstwo

ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

1.

Przy zapewnianiu pieczy i wychowania dzieciom umieszczonym w rodzinie zastępczej lub

rodzinnym domu dziecka oraz wykonywaniu innych czynności związanych z realizacją zadań

rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny

dom dziecka mogą korzystać z pomocy wolontariuszy, organizowanej przez organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej. Przepisy art. 64 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

2.

O potrzebie skorzystania z pomocy, o której mowa w ust. 1, rodzina zastępcza lub prowadzący

rodzinny dom dziecka informuje właściwego organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

1.

Nie można łączyć pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub rodziny zastępczej

niezawodowej z prowadzeniem rodzinnego domu dziecka, a także pełnienia funkcji rodziny

zastępczej zawodowej z funkcją rodziny zastępczej niezawodowej.

2.

W przypadku połączenia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej z funkcją rodziny

zastępczej zawodowej albo rodziny zastępczej niezawodowej w rodzinie tej nie może

przebywać więcej niż 3 dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy

zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób opuszczających rodzinną

pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6. W razie

konieczności umieszczenia w takiej rodzinie rodzeństwa, za zgodą tej rodziny oraz

po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, jest dopuszczalne

umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci.

3.

W przypadku połączenia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej z prowadzeniem rodzinnego

domu dziecka piecza zastępcza może być sprawowana nad nie więcej niż 8 dzieci, osób,

które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art.

37 ust. 2-4 i 6, oraz osób opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie,

o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6. W przypadku konieczności umieszczenia w tej formie

pieczy zastępczej rodzeństwa, za zgodą sprawującego pieczę zastępczą oraz po uzyskaniu

pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, jest dopuszczalne umieszczenie

w tym samym czasie większej liczby dzieci.

Okres pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej oraz okres prowadzenia rodzinnego

domu dziecka wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień

pracowniczych.

1.

Rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka mają prawo do czasowego

niesprawowania opieki nad dzieckiem w związku z wypoczynkiem, w wymiarze 30 dni kalendarzowych

w okresie 12 miesięcy.

2.

W okresie czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem w związku z wypoczynkiem rodzinom

zastępczym zawodowym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka przysługuje wynagrodzenie.

3.

Rodzina zastępcza zawodowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka informuje organizatora

rodzinnej pieczy zastępczej o terminie czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem

w związku z wypoczynkiem, nie później niż 30 dni przed jego planowanym rozpoczęciem.

1.

Osoba, której przysługuje wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji rodziny zastępczej

zawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, nie może kontynuować lub podjąć

dodatkowego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej bez zgody właściwego starosty.

2.

Starosta, po zasięgnięciu opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej może udzielić

zgody, w przypadku gdy kontynuacja lub podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub innej

pracy zarobkowej nie będzie miało negatywnego wpływu na sprawowanie pieczy zastępczej.

3.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do udzielania

zgody, o której mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem

1)

art. 4 ust. 1

a)

pkt 3 - w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę

tę określono na poziomie 85 i 86 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa

w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39,

b)

pkt 4,

c)

pkt 5 - w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę

tę określono na poziomie 78 i 79 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa

w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.;

2)

art. 4 ust. 1

a)

pkt 5 - w zakresie osób, którym w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia potrzebę

tę określono na poziomie 75-77 punktów w skali potrzeby wsparcia, o której mowa w

art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39,

b)

pkt 6

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;

3)

art. 37, art. 38, art. 42, art. 43 pkt 2 i 7, art. 44 pkt 3 lit. b i pkt 4, art. 47,

art. 49, art. 50, art. 52-54, art. 57, art. 59, art. 60, art. 63 ust. 5 i 16, które

wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

4)

art. 40 pkt 13 i 14 oraz art. 61, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2023 r.;

5)

art. 39, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

a)

pkt 5 w zakresie art. 6b

b)

pkt 10-13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

6)

art. 56 pkt 1, art. 67 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia;

7)

art. 56 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą

od dnia 1 lipca 2023 r.

1.

W przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie wypełnia

swoich funkcji lub wypełnia je niewłaściwie, starosta zawiadamia właściwy sąd.

2.

W przypadku gdy sąd zmieni orzeczenie o umieszczeniu dziecka w rodzinie zastępczej

zawodowej lub rodzinnym domu dziecka z przyczyn, o których mowa w ust. 1, starosta

może rozwiązać z tą rodziną zastępczą lub z osobą prowadzącą rodzinny dom dziecka

umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenie rodzinnego domu dziecka,

bez zachowania terminu wypowiedzenia.

3.

Wraz z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, powiatowe centrum pomocy rodzinie informuje

sąd o rodzinach zastępczych i rodzinnych domach dziecka, w których można umieścić

dziecko, o osobach spełniających warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka, oraz o placówkach opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych

placówkach opiekuńczo-terapeutycznych lub interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych

odpowiednich dla dziecka.

4.

Do czasu ponownego umieszczenia w pieczy zastępczej, starosta, właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania dziecka, ma obowiązek zapewnienia dziecku opieki i wychowania.

W przypadku przeniesienia dziecka do innej rodziny zastępczej lub rodzinnego domu

dziecka dotychczasowa rodzina zastępcza lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka,

za pośrednictwem organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, przekazuje, nie później

niż w dniu przeniesienia dziecka, osobie sprawującej pieczę zastępczą dokumentację,

o której mowa w art. 38a ust. 1 pkt 3-8. Przepisy art. 47 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez rodzinę zastępczą

lub prowadzącego rodzinny dom dziecka piecza zastępcza nad dzieckiem może zostać powierzona

rodzinie pomocowej.

2.

Piecza zastępcza nad dzieckiem może być powierzona rodzinie pomocowej, w szczególności

w okresie

1)

czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez rodzinę zastępczą lub prowadzącego

rodzinny dom dziecka w związku z wypoczynkiem, o którym mowa w art. 69, udziałem w

szkoleniach lub pobytem w szpitalu;

2)

nieprzewidzianych trudności lub zdarzeń losowych w rodzinie zastępczej lub rodzinnym

domu dziecka.

1.

Rodziną pomocową może być

1)

rodzina zastępcza niezawodowa, rodzina zastępcza zawodowa lub prowadzący rodzinny

dom dziecka;

2)

małżonkowie lub osoba niepozostająca w związku małżeńskim przeszkoleni do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego domu dziecka lub rodziny przysposabiającej.

2.

Rodzina zastępcza zawodowa, rodzina zastępcza niezawodowa lub prowadzący rodzinny

dom dziecka może przyjąć dziecko jako rodzina pomocowa bez względu na liczbę dzieci

pozostających pod ich opieką.

1.

Podstawą umieszczenia dziecka w rodzinie pomocowej jest umowa między starostą a rodziną

pomocową.

2.

Umowa określa w szczególności

1)

strony umowy;

2)

cel i przedmiot umowy;

3)

miejsce sprawowania pieczy zastępczej;

4)

sposób i zakres finansowania pieczy zastępczej;

5)

liczbę dzieci powierzonych rodzinie pomocowej;

6)

wysokość wynagrodzeń, o których mowa w art. 85 ust. 6 i 7, przysługujących rodzinie

pomocowej oraz sposób ich wypłaty;

7)

zakres niezbędnej pomocy w razie choroby osób tworzących rodzinę pomocową lub problemów

z powierzonymi dziećmi;

8)

uprawnienia starosty w zakresie bieżącej kontroli wykonywania umowy;

9)

czas, na jaki umowa została zawarta;

10)

warunki i sposób zmiany oraz rozwiązania umowy.

3.

O zawartej umowie starosta zawiadamia niezwłocznie sąd.

3a.

Starosta może upoważnić kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie do zawierania

i rozwiązywania umów, o których mowa w ust. 2, oraz do powiadamiania sądu o zawartej

umowie.

4.

Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, świadczenie przysługuje małżonkowi wskazanemu

w umowie.

5.

W zakresie nieuregulowanym ustawą do umowy mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia.

6.

Czas pobytu dziecka w rodzinie pomocowej nie może przekroczyć 2 miesięcy.

1.

Organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej jest jednostka organizacyjna powiatu lub

podmiot, któremu powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190.

1a.

Organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej nie może być placówka opiekuńczo-wychowawcza.

2.

W przypadku gdy organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej jest powiatowe centrum pomocy

rodzinie, w centrum tym tworzy się zespół do spraw rodzinnej pieczy zastępczej.

3.

Na terenie jednego powiatu może działać więcej niż jeden organizator rodzinnej pieczy

zastępczej.

4.

Do zadań organizatora rodzinnej pieczy zastępczej należy w szczególności

1)

prowadzenie naboru kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny

zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka;

2)

kwalifikowanie osób kandydujących do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka oraz wydawanie zaświadczeń kwalifikacyjnych zawierających

potwierdzenie ukończenia szkolenia, opinię o spełnianiu warunków i ocenę predyspozycji

do sprawowania pieczy zastępczej;

3)

organizowanie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka;

3a)

zapewnienie badań psychologicznych kandydatom do pełnienia funkcji rodziny zastępczej

lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz rodzinom zastępczym i osobom prowadzącym

rodzinne domy dziecka;

4)

organizowanie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego, wydawanie świadectw ukończenia tych szkoleń oraz opinii dotyczącej

predyspozycji do pełnienia funkcji dyrektora i wychowawcy w placówce opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego;

5)

zapewnianie rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka szkoleń mających

na celu podnoszenie ich kwalifikacji, biorąc pod uwagę ich potrzeby;

6)

zapewnianie pomocy i wsparcia osobom sprawującym rodzinną pieczę zastępczą, w szczególności

w ramach grup wsparcia oraz rodzin pomocowych;

7)

organizowanie dla rodzin zastępczych oraz prowadzących rodzinne domy dziecka pomocy

wolontariuszy;

8)

współpraca ze środowiskiem lokalnym, w szczególności z powiatowym centrum pomocy rodzinie,

ośrodkiem pomocy społecznej, centrum usług społecznych, sądami i ich organami pomocniczymi,

instytucjami oświatowymi, podmiotami leczniczymi, a także kościołami i związkami wyznaniowymi

oraz z organizacjami społecznymi;

9)

prowadzenie poradnictwa i terapii dla osób sprawujących rodzinną pieczę zastępczą

i ich dzieci oraz dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej;

10)

zapewnianie pomocy prawnej osobom sprawującym rodzinną pieczę zastępczą, w szczególności

w zakresie prawa rodzinnego;

11)

dokonywanie okresowej oceny sytuacji dzieci przebywających w rodzinnej pieczy zastępczej;

12)

prowadzenie działalności diagnostyczno-konsultacyjnej, której celem jest pozyskiwanie,

szkolenie i kwalifikowanie osób zgłaszających gotowość do pełnienia funkcji rodziny

zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej oraz prowadzenia rodzinnego

domu dziecka, a także szkolenie i wspieranie psychologiczno-pedagogiczne osób sprawujących

rodzinną pieczę zastępczą oraz rodziców dzieci objętych tą pieczą;

13)

przeprowadzanie badań pedagogicznych i psychologicznych oraz analizy, o której mowa

w art. 42 ust. 7, dotyczących kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka;

14)

zapewnianie rodzinom zastępczym zawodowym i niezawodowym oraz prowadzącym rodzinne

domy dziecka poradnictwa, które ma na celu zachowanie i wzmocnienie ich kompetencji

oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodowego;

14a)

zapewnianie koordynatorom rodzinnej pieczy zastępczej szkoleń mających na celu podnoszenie

ich kwalifikacji;

15)

przedstawianie staroście i radzie powiatu corocznego sprawozdania z efektów pracy;

16)

zgłaszanie do ośrodków adopcyjnych informacji o dzieciach z uregulowaną sytuacją prawną,

w celu poszukiwania dla nich rodzin przysposabiających;

17)

organizowanie opieki nad dzieckiem, w przypadku gdy rodzina zastępcza albo prowadzący

rodzinny dom dziecka okresowo nie może sprawować opieki, w szczególności z powodów

zdrowotnych lub losowych albo zaplanowanego wypoczynku;

18)

wprowadzanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1, ich aktualizacja

i usuwanie.

1.

Rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka obejmuje się, na ich wniosek, opieką koordynatora

rodzinnej pieczy zastępczej.

1a.

W stosunku do rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka, nieobjętych opieką koordynatora

rodzinnej pieczy zastępczej, zadania koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej wykonuje

organizator rodzinnej pieczy zastępczej.

2.

Koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej wyznacza organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

po zasięgnięciu opinii odpowiednio rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom

dziecka.

3.

Do zadań koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej należy w szczególności

1)

udzielanie pomocy rodzinom zastępczym i prowadzącym rodzinne domy dziecka w realizacji

zadań wynikających z pieczy zastępczej;

2)

przygotowanie, we współpracy z odpowiednio rodziną zastępczą lub prowadzącym rodzinny

dom dziecka oraz asystentem rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został

przydzielony asystent rodziny - we współpracy z podmiotem organizującym pracę z rodziną,

planu pomocy dziecku;

3)

pomoc rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka w nawiązaniu wzajemnego

kontaktu;

4)

zapewnianie rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka dostępu do

specjalistycznej pomocy dla dzieci, w tym psychologicznej, reedukacyjnej i rehabilitacyjnej;

5)

zgłaszanie do ośrodków adopcyjnych informacji o dzieciach z uregulowaną sytuacją prawną,

w celu poszukiwania dla nich rodzin przysposabiających;

6)

udzielanie wsparcia pełnoletnim wychowankom rodzinnych form pieczy zastępczej;

7)

przedstawianie corocznego sprawozdania z efektów pracy organizatorowi rodzinnej pieczy

zastępczej.

4.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej nie może mieć pod opieką łącznie więcej niż

15 rodzin zastępczych lub rodzinnych domów dziecka.

5.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej jest obowiązany do systematycznego podnoszenia

swoich kwalifikacji w zakresie pracy z dziećmi lub rodziną, w szczególności przez

udział w szkoleniach i samokształcenie.

6.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej ma prawo do korzystania z poradnictwa zawodowego,

które ma na celu zachowanie i wzmocnienie jego kompetencji oraz przeciwdziałanie zjawisku

wypalenia zawodowego.

1.

Koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej może być osoba, która

1)

posiada

a)

wykształcenie wyższe na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, socjologia,

praca socjalna, nauki o rodzinie lub

b)

wykształcenie wyższe na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie

psychologii, pedagogiki, nauk o rodzinie, resocjalizacji lub kursem kwalifikacyjnym

z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej oraz co najmniej roczne doświadczenie

w pracy z dzieckiem i rodziną lub co najmniej roczne doświadczenie jako rodzina zastępcza

lub prowadzący rodzinny dom dziecka;

2)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

3)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym;

6)

daje rękojmię należytej realizacji zadań koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej.

2.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie będącej koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej

postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy

art. 13 stosuje się odpowiednio.

1.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej jest zatrudniany przez organizatora rodzinnej

pieczy zastępczej.

2.

Praca koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej jest wykonywana w ramach stosunku pracy

w systemie zadaniowego czasu pracy lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie

z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

3.

Praca koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej nie może być łączona z wykonywaniem

obowiązków pracownika socjalnego.

4.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej nie może prowadzić postępowań z zakresu świadczeń

realizowanych przez powiat.

5.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 77 ust. 3 pkt 5, z koordynatorem

rodzinnej pieczy zastępczej stosunek pracy lub umowa o świadczenie usług, o których

mowa w ust. 2, mogą zostać rozwiązane bez zachowania okresu wypowiedzenia.

1.

Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka, na każde umieszczone dziecko,

przysługuje świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania, nie niższe niż kwota

1)

660 zł

2)

1000 zł

1a.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

1.

Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka na dziecko legitymujące

się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu

niepełnosprawności przysługuje dodatek nie niższy niż kwota 200 zł

2.

Rodzinie zastępczej zawodowej na dziecko umieszczone na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich przysługuje dodatek nie niższy niż kwota 200 zł

1.

Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka przysługują świadczenie,

o którym mowa w art. 80 ust. 1, oraz dodatki, o których mowa w art. 81, również po

osiągnięciu przez dziecko pełnoletności, jeżeli nadal przebywa w rodzinie zastępczej

lub rodzinnym domu dziecka, na zasadach określonych w art. 37 ust. 2-6.

1a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, świadczenia oraz dodatki przysługują w czasie

trwania odpowiednio roku szkolnego, roku akademickiego, kursu albo przygotowania zawodowego.

1b.

W przypadku gdy po ukończeniu

1)

nauki w szkole ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej osoba, która osiągnęła pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoba opuszczająca

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

została przyjęta w tym samym roku kalendarzowym na studia wyższe lub do zakładu kształcenia

nauczycieli,

2)

studiów pierwszego stopnia osoba, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy

zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osoba opuszczająca rodzinną

pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6, została

przyjęta w tym samym roku kalendarzowym na studia drugiego stopnia

- świadczenia oraz dodatki przysługujące rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny

dom dziecka przysługują także za wrzesień.

2.

(uchylony)

1.

Rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka starosta może przyznać

1)

dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka;

2)

świadczenie na pokrycie

a)

niezbędnych kosztów związanych z potrzebami przyjmowanego dziecka - jednorazowo,

b)

kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ

na jakość sprawowanej opieki - jednorazowo lub okresowo.

2.

Rodzina zastępcza niezawodowa i zawodowa może otrzymywać środki finansowe na utrzymanie

lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego w wysokości

odpowiadającej kosztom ponoszonym przez rodzinę zastępczą niezawodową albo zawodową

na czynsz, opłaty z tytułu najmu, opłaty za energię elektryczną i cieplną, opał, wodę,

gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, dźwig osobowy, antenę zbiorczą, abonament

telewizyjny i radiowy, usługi telekomunikacyjne oraz związanym z kosztami eksploatacji,

obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących

w tym lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożenie przez liczbę dzieci, osób, które

osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust.

2-4 i 6, oraz osób opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o

których mowa w art. 37 ust. 5 i 6, umieszczonych w rodzinie zastępczej wraz z osobami

tworzącymi tę rodzinę zastępczą.

3.

(uchylony)

3a.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, starosta jest zobowiązany przyznać rodzinie

zastępczej zawodowej, w której umieszczono powyżej 3 dzieci, osób, które osiągnęły

pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i

6, oraz osób opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których

mowa w art. 37 ust. 5 i 6, oraz jeżeli potrzeba przyznania tych środków zostanie potwierdzona

w opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

4.

Rodzinie zastępczej zawodowej starosta może raz do roku przyznać świadczenie na pokrycie

kosztów związanych z przeprowadzeniem niezbędnego remontu lokalu mieszkalnego w budynku

wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego.

Prowadzący rodzinny dom dziecka otrzymuje środki finansowe na

1)

utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego,

w którym jest prowadzony rodzinny dom dziecka, w wysokości odpowiadającej kosztom

ponoszonym przez rodzinny dom dziecka na czynsz, opłaty z tytułu najmu, opłaty za

energię elektryczną i cieplną, opał, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych,

dźwig osobowy, antenę zbiorczą, abonament telewizyjny i radiowy, usługi telekomunikacyjne

oraz związanym z kosztami eksploatacji, obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty

tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu lub domu jednorodzinnym

i pomnożenie przez liczbę dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w

pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób opuszczających

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

umieszczonych w rodzinnym domu dziecka wraz z prowadzącym rodzinny dom dziecka;

2)

pokrycie niezbędnych kosztów związanych z remontem lub ze zmianą lokalu w budynku

wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, w którym jest prowadzony rodzinny dom dziecka

- do wysokości środków określonych w umowie, o której mowa w art. 62;

3)

pokrycie innych niezbędnych i nieprzewidzianych kosztów związanych z opieką i wychowaniem

dziecka lub funkcjonowaniem rodzinnego domu dziecka - do wysokości środków określonych

w umowie, o której mowa w art. 62.

1.

Rodzinie zastępczej zawodowej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka przysługuje miesięczne

wynagrodzenie nie niższe niż kwota 4100 zł.

2.

Rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego przysługuje miesięczne

wynagrodzenie nie niższe niż 124% kwoty, o której mowa w ust. 1.

3.

Ustalając wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, bierze się pod uwagę

w szczególności kwalifikacje, szkolenia i oceny rodziny zastępczej zawodowej oraz

prowadzącego rodzinny dom dziecka.

4.

W przypadku gdy rodzina zastępcza zawodowa lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie

sprawuje opieki nad dzieckiem z powodu umieszczenia dziecka w jednostce, o której

mowa w art. 87 ust. 2, albo opuszczenia rodziny zastępczej zawodowej lub rodzinnego

domu dziecka przez ostatnie powierzone dziecko, osobę, która osiągnęła pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, lub osobę opuszczającą

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa w art. 37 ust. 5 i 6,

nad którymi była sprawowana piecza zastępcza, rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący

rodzinny dom dziecka za okres pozostawania w gotowości do czasu powrotu dziecka z

jednostki, o której mowa w art. 87 ust. 2, lub przyjęcia kolejnego dziecka otrzymują

wynagrodzenie w wysokości 80% dotychczas otrzymywanego wynagrodzenia.

5.

Rodzina zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego, w której przebywa

przez okres dłuższy niż 10 dni w miesiącu kalendarzowym więcej niż 3 dzieci lub co

najmniej jedno dziecko, o którym mowa w art. 81, otrzymuje dodatek w wysokości 20%

otrzymywanego wynagrodzenia.

6.

Rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka za czas sprawowania

funkcji rodziny pomocowej otrzymują miesięczne wynagrodzenie w wysokości nie niższej

niż 20% otrzymywanego miesięcznie wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji rodziny

zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka.

7.

Rodzina zastępcza niezawodowa oraz małżonkowie lub osoba, o których mowa w art. 74

ust. 1 pkt 2, za czas sprawowania funkcji rodziny pomocowej otrzymują miesięczne wynagrodzenie

w wysokości nie niższej niż 20% kwoty, o której mowa w ust. 1.

8.

Wynagrodzenia za czas sprawowania funkcji rodziny pomocowej, o których mowa w ust.

6 i 7, przysługują w wysokości proporcjonalnej do liczby dni pobytu dziecka w rodzinie

zastępczej lub rodzinnym domu dziecka w danym miesiącu kalendarzowym.

1.

(uchylony)

2.

Kwoty, o których mowa w art. 54, art. 62, art. 75, art. 80 ust. 1 i art. 81, podlegają

waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanym przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, od dnia 1 czerwca roku kalendarzowego następującego

po roku kalendarzowym, w którym wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie

od roku kalendarzowego, w którym była przeprowadzona ostatnio waloryzacja, przekroczył

105%.

3.

Wysokość kwot, o których mowa w ust. 2, jest ogłaszana w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, przez ministra właściwego do spraw

rodziny, w terminie do końca marca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzana

waloryzacja.

1.

Świadczenia i dodatki, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, przyznaje się od

dnia

1)

faktycznego umieszczenia dziecka odpowiednio w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu

dziecka do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko lub osobę, o której mowa w art.

37 ust. 2 i 3, rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka;

2)

od którego osoba, o której mowa w art. 37 ust. 4-6, przebywa odpowiednio w rodzinie

zastępczej lub rodzinnym domu dziecka, nie wcześniej jednak niż od dnia wyrażenia

przez starostę oraz odpowiednio rodzinę zastępczą lub prowadzącego rodzinny dom dziecka

zgód, o których mowa odpowiednio w art. 37 ust. 4-6.

1a.

(uchylony)

1b.

(uchylony)

2.

W przypadku gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie ponosi kosztów

utrzymania dziecka lub osoby, o której mowa w art. 37 ust. 2-6, w związku z ich pobytem

w

1)

domu pomocy społecznej,

2)

specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

3)

młodzieżowym ośrodku wychowawczym,

4)

młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę,

5)

specjalnym ośrodku wychowawczym,

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

hospicjum stacjonarnym,

10)

oddziale medycyny paliatywnej,

11)

areszcie śledczym,

12)

schronisku dla nieletnich,

13)

zakładzie karnym,

14)

zakładzie poprawczym,

15)

okręgowym ośrodku wychowawczym

- otrzymuje świadczenia, o których mowa w art. 80 ust. 1, w wysokości nie niższej

niż 20% przyznanych świadczeń.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny

dom dziecka dodatki, o których mowa w art. 81, nie przysługują.

4.

W przypadku gdy świadczenia oraz dodatki, o których mowa w art. 80 ust. 1 oraz art.

81, przysługują rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka za niepełny

miesiąc kalendarzowy, świadczenia oraz dodatki wypłaca się w wysokości proporcjonalnej

do liczby dni pobytu dziecka lub osoby, o której mowa w art. 37 ust. 2-6, w danym

miesiącu kalendarzowym.

5.

W przypadku powierzenia rodzinie pomocowej opieki i wychowania nad dzieckiem umieszczonym

w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka, rodzinie pomocowej wypłaca się świadczenie

i dodatki przysługujące rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka,

o których mowa w art. 80 ust. 1 oraz art. 81, w wysokości proporcjonalnej do liczby

dni pobytu dziecka w danym miesiącu w tej rodzinie pomocowej.

1.

Świadczenia, dodatki i dofinansowanie do wypoczynku, o których mowa w art. 80 ust.

1, art. 81, art. 83 i art. 84, są udzielane na wniosek odpowiednio rodziny zastępczej,

rodziny pomocowej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, rodzina pomocowa składa, w przypadku gdy rodzina

zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie pobierali świadczeń, dodatków lub

dofinansowania do wypoczynku, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 i

art. 84.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, rodzina zastępcza, rodzina pomocowa oraz prowadzący

rodzinny dom dziecka składają w powiatowym centrum pomocy rodzinie właściwym ze względu

na miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem art. 54 ust. 3d i art. 60 ust. 5.

4.

Przyznanie oraz odmowa przyznania świadczeń, dodatków i dofinansowania do wypoczynku,

o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 i art. 84, następuje w drodze decyzji.

5.

W przypadku zmiany przepisów regulujących prawo do świadczeń, dodatków i dofinansowania

do wypoczynku, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 i art. 84, oraz w

przypadku zmiany sytuacji osobistej rodziny zastępczej, rodziny pomocowej lub prowadzącego

rodzinny dom dziecka, a także w przypadku zmiany sytuacji osobistej, dochodowej lub

majątkowej umieszczonego dziecka, organ właściwy do wydania decyzji może bez zgody

rodziny zastępczej, rodziny pomocowej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka zmienić

lub uchylić decyzję, o której mowa w ust. 4.

6.

Decyzję zmienia się lub uchyla, jeżeli rodzina zastępcza, rodzina pomocowa lub prowadzący

rodzinny dom dziecka marnotrawi przyznane świadczenia.

Osoby otrzymujące świadczenia, dodatki, wynagrodzenia oraz dofinansowania do wypoczynku,

o których mowa w niniejszym rozdziale, zwane dalej „świadczeniami pieniężnymi”, są

obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie pieniężne,

o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej ich oraz dziecka, która

ma wpływ na prawo do tych świadczeń.

W przypadku osób lub małżonków, niespełniających warunków dotyczących rodzin zastępczych

w zakresie niezbędnych szkoleń, którym sąd powierzył tymczasowo pełnienie funkcji

rodziny zastępczej na podstawie art. 109 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), przepisy art. 80-82, 86 i 87 stosuje się odpowiednio.

Rada powiatu może, w drodze uchwały, podnieść wysokość świadczeń pieniężnych, o których

mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, 83 i 85.

1.

Nienależnie pobrane świadczenia pieniężne podlegają zwrotowi, łącznie z odsetkami

ustawowymi za opóźnienie, przez osobę, która je pobrała.

2.

Za nienależnie pobrane świadczenia pieniężne uważa się świadczenia

1)

wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie albo wstrzymanie wypłaty

świadczenia pieniężnego w całości lub w części;

2)

przyznane lub wypłacone w przypadku świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą

te świadczenia;

3)

wypłacone bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, jeżeli stwierdzono

nieważność decyzji przyznającej świadczenie pieniężne albo w wyniku wznowienia postępowania

uchylono decyzję przyznającą to świadczenie i odmówiono prawa do tego świadczenia.

3.

Wysokość należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych oraz termin

ich spłaty ustala, w drodze decyzji, organ, który przyznał świadczenie pieniężne.

4.

Należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych ulegają przedawnieniu

z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja ustalająca ich wysokość stała się

ostateczna.

5.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 4, przerywa odroczenie terminu płatności

należności, rozłożenie spłaty należności na raty oraz każda czynność zmierzająca do

ściągnięcia należności, jeżeli o czynności tej dłużnik został zawiadomiony.

6.

Nie wydaje się decyzji o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, jeżeli

od terminu ich pobrania upłynęło 10 lat.

6a.

Od kwot nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1

i 2, naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie.

7.

Kwoty nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami, ustalone ostateczną

decyzją, podlegają potrąceniu z bieżąco wypłacanych świadczeń pieniężnych.

8.

Należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych podlegają egzekucji

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

9.

Odsetki ustawowe za opóźnienie od kwot nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych,

o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, naliczane są od pierwszego dnia miesiąca następującego

po dniu wypłaty nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych do dnia spłaty.

10.

Uzyskane kwoty zalicza się w pierwszej kolejności na poczet należności najdawniej

wymagalnych.

11.

Starosta może umorzyć kwotę nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych łącznie z

odsetkami w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty,

jeżeli zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji rodziny. Umorzenie

kwoty nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych łącznie z odsetkami w całości lub

w części, odroczenie terminu płatności albo rozłożenie na raty świadczeń pieniężnych

następuje w porozumieniu z wójtem.

1.

Instytucjonalna piecza zastępcza jest sprawowana w formie

1)

placówki opiekuńczo-wychowawczej;

2)

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej;

3)

interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

2.

Placówkę opiekuńczo-wychowawczą prowadzi powiat lub podmiot, któremu powiat zlecił

realizację tego zadania na podstawie art. 190.

2a.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza może być prowadzona na terenie innego powiatu na zasadzie

porozumienia zawartego między starostą powiatu, który prowadzi placówkę opiekuńczo-wychowawczą

lub zleca realizację tego zadania na podstawie art. 190, a starostą powiatu, na terenie

którego prowadzona jest placówka opiekuńczo-wychowawcza. Porozumienie może określać,

że zadania związane z funkcjonowaniem placówki opiekuńczo-wychowawczej, w tym dotyczące

porozumień, o których mowa w art. 191 ust. 5, przyznawania środków finansowych i finansowania

placówki opiekuńczo-wychowawczej, wykonuje powiat starosty, który prowadzi placówkę

opiekuńczo-wychowawczą lub zleca realizację tego zadania na podstawie art. 190.

2b.

Powiat może połączyć placówkę wsparcia dziennego o zasięgu ponadgminnym z placówką

opiekuńczo-wychowawczą lub z prowadzoną przez siebie jednostką organizacyjną pomocy

społecznej.

3.

Samorząd województwa może prowadzić lub zlecić, na podstawie art. 190, prowadzenie

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

3a.

Powiat albo samorząd województwa może połączyć prowadzone przez siebie formy instytucjonalnej

pieczy zastępczej z jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej. Jeżeli połączenie

obejmuje odpowiednio powiatowe centrum pomocy rodzinie albo regionalne ośrodki polityki

społecznej, formy instytucjonalnej pieczy zastępczej prowadzone są w ramach tych jednostek.

3b.

Przepisów ust. 3a nie stosuje się do placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego.

4.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza

1)

zapewnia dziecku całodobową opiekę i wychowanie oraz zaspokaja jego niezbędne potrzeby,

w szczególności emocjonalne, rozwojowe, zdrowotne, bytowe, społeczne i religijne;

2)

realizuje przygotowany we współpracy z asystentem rodziny plan pomocy dziecku;

3)

umożliwia kontakt dziecka z rodzicami i innymi osobami bliskimi, chyba że sąd postanowi

inaczej;

4)

podejmuje działania w celu powrotu dziecka do rodziny;

5)

zapewnia dziecku dostęp do kształcenia dostosowanego do jego wieku i możliwości rozwojowych;

6)

obejmuje dziecko działaniami terapeutycznymi;

7)

zapewnia korzystanie z przysługujących świadczeń zdrowotnych.

1.

Osoba kierująca jednostką powstałą w wyniku połączenia, o którym mowa w art. 18c,

art. 93 ust. 2b lub 3a, obowiązana jest spełniać obowiązujące wymagania do kierowania

co najmniej jedną prowadzoną dotychczas działalnością realizowaną w połączonych jednostkach.

2.

Osoby zatrudnione na kierowniczych stanowiskach urzędniczych w jednostce powstałej

w wyniku połączenia - z wyłączeniem osoby kierującej jednostką, odpowiedzialne za

wykonywanie zadań realizowanych dotychczas w połączonych jednostkach obowiązane są

spełniać obowiązujące wymagania dla tych stanowisk.

1.

Powiat może zlecić realizację obsługi ekonomiczno-administracyjnej i organizacyjnej

prowadzonych przez siebie placówek opiekuńczo-wychowawczych na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 tej ustawy.

2.

Dyrektorem podmiotu, któremu zlecono realizację zadania zapewnienia obsługi placówek

opiekuńczo-wychowawczych, może być osoba, która spełnia wymagania określone w art.

97 ust. 3.

Do obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych, w zakresie wykonywanych zadań, o których

mowa w art. 93 ust. 4, można zatrudniać osoby, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt

2-4.

1.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego

są umieszczane dzieci powyżej 10. roku życia, wymagające szczególnej opieki lub mające

trudności w przystosowaniu się do życia w rodzinie.

2.

Umieszczenie dziecka poniżej 10. roku życia w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu

socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego jest możliwe

w przypadku, gdy w danej placówce opiekuńczo-wychowawczej umieszczona jest matka lub

ojciec tego dziecka oraz w innych wyjątkowych przypadkach, szczególnie gdy przemawia

za tym stan zdrowia dziecka lub dotyczy to rodzeństwa.

3.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego

można umieścić, w tym samym czasie, łącznie nie więcej niż 14 dzieci, osób, które

osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust.

2-4 i 6, oraz osób opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o

których mowa w art. 37 ust. 5 i 6, z zastrzeżeniem ust. 3a.

3a.

W przypadku gdy umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego,

interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego dziecko lub osoba, która osiągnęła

pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6,

lub osoba opuszczająca rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnia, o której mowa

w art. 37 ust. 5 i 6, zostały umieszczone w

1)

domu pomocy społecznej,

2)

specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

3)

młodzieżowym ośrodku wychowawczym,

4)

młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę,

5)

specjalnym ośrodku wychowawczym,

6)

hospicjum stacjonarnym,

7)

oddziale medycyny paliatywnej,

8)

areszcie śledczym,

9)

schronisku dla nieletnich,

10)

zakładzie karnym,

11)

zakładzie poprawczym,

12)

okręgowym ośrodku wychowawczym

- dyrektor tej placówki może, pomimo przekroczenia dopuszczalnej liczby dzieci w placówce,

za zezwoleniem wojewody, przyjąć kolejne dziecko.

4.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego można umieścić, w tym samym czasie,

łącznie nie więcej niż 8 dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w

pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób opuszczających

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6.

4a.

W razie konieczności umieszczenia w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego

rodzeństwa, za zgodą dyrektora tej placówki oraz po uzyskaniu zezwolenia wojewody,

jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci, nie więcej

jednak niż 10.

5.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia możliwość przyjmowania dzieci przez całą

dobę.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza współpracuje, w zakresie wykonywanych zadań, z sądem,

powiatowym centrum pomocy rodzinie, rodziną, asystentem rodziny, organizatorem rodzinnej

pieczy zastępczej oraz z innymi osobami i instytucjami, które podejmują się wspierania

działań wychowawczych placówki opiekuńczo-wychowawczej, w szczególności w zakresie

przygotowania dziecka do samodzielnego życia, jeżeli osoby te uzyskają akceptację

dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz pozytywną opinię organizatora rodzinnej

pieczy zastępczej.

1.

Placówką opiekuńczo-wychowawczą kieruje dyrektor.

1a.

W przypadku zapewnienia wspólnej obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych typu socjalizacyjnego,

interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego na podstawie przepisów o samorządzie

powiatowym placówką opiekuńczo-wychowawczą może kierować dyrektor jednostki obsługującej,

która prowadzi wspólną obsługę, przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach

opiekuńczo-wychowawczych wychowawcy.

1b.

W przypadku zlecenia realizacji obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych typu socjalizacyjnego,

interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego na podstawie art. 94 ust. 1 placówką

opiekuńczo-wychowawczą może kierować dyrektor podmiotu, któremu zlecono realizację,

przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach opiekuńczo-wychowawczych wychowawcy.

2.

(uchylony)

2a.

W przypadku prowadzenia więcej niż jednej placówki opiekuńczo-wychowawczej przez podmiot,

któremu powiat zlecił realizację tego zadania na podstawie art. 190, placówkami tymi

może kierować jeden dyrektor przy pomocy wyznaczonego w poszczególnych placówkach

opiekuńczo-wychowawczych wychowawcy.

3.

Dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego

lub specjalistyczno-terapeutycznego może być osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny

a)

na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, nauki o rodzinie lub na

innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę socjalną, pedagogikę

opiekuńczo-wychowawczą, albo

b)

na dowolnym kierunku, uzupełniony studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki,

nauk o rodzinie lub resocjalizacji;

2)

posiada co najmniej 3-letni staż pracy w instytucji zajmującej się pracą z dziećmi

lub rodziną albo udokumentowane doświadczenie pracy z dziećmi lub rodziną;

3)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

4)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

5)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5a)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym;

6)

jest zdolna do kierowania placówką opiekuńczo-wychowawczą, co zostało potwierdzone

zaświadczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań do pełnienia tej funkcji.

4.

Dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego może być osoba, która

1)

posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

2)

posiada świadectwo ukończenia szkolenia, o którym mowa w art. 44;

3)

posiada pozytywną opinię organizatora rodzinnej pieczy zastępczej dotyczącą predyspozycji

do pełnienia funkcji dyrektora.

Przepisy ust. 3 pkt 3-6 stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie będącej dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej

postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy

art. 13 stosuje się odpowiednio.

1.

Osobą pracującą z dziećmi w placówce opiekuńczo-wychowawczej może być osoba posiadająca

następujące kwalifikacje

1)

w przypadku wychowawcy - wykształcenie wyższe

a)

na kierunku pedagogika, pedagogika specjalna, psychologia, praca socjalna, nauki o

rodzinie lub na innym kierunku, którego program obejmuje resocjalizację, pracę socjalną,

pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą albo

b)

na dowolnym kierunku, uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki,

nauk o rodzinie lub resocjalizacji, albo

c)

na dowolnym kierunku oraz przygotowanie pedagogiczne uprawniające do wykonywania zawodu

nauczyciela;

2)

w przypadku pedagoga - tytuł zawodowy magistra na kierunku pedagogika albo pedagogika

specjalna;

3)

w przypadku psychologa - prawo wykonywania zawodu psychologa w rozumieniu ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów;

4)

w przypadku osoby prowadzącej terapię - udokumentowane przygotowanie do prowadzenia

terapii o profilu potrzebnym w pracy z dzieckiem i rodziną;

5)

w przypadku opiekuna dziecięcego - ukończoną szkołę przygotowującą do pracy w zawodzie

opiekuna dziecięcego lub pielęgniarki albo studia pedagogiczne;

6)

w przypadku pracownika socjalnego - wykształcenie wyższe uprawniające do wykonywania

zawodu.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do wychowawcy w placówce opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego posiadającego wykształcenie średnie lub średnie branżowe i pozytywną

opinię organizatora rodzinnej pieczy zastępczej dotyczącą predyspozycji do pełnienia

funkcji wychowawcy.

3.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej z dziećmi może pracować osoba, która

1)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

2)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

3a)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym;

4)

jest zdolna do pracy w placówce opiekuńczo-wychowawczej, co zostało potwierdzone zaświadczeniem

lekarskim o braku przeciwwskazań do tej pracy.

4.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mają prawo do korzystania z poradnictwa, które ma

na celu zachowanie i wzmocnienie ich kompetencji oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia

zawodowego.

5.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego

o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się

odpowiednio.

1.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, z wyłączeniem sytuacji, o której mowa w

art. 97 ust. 2 , może pełnić równocześnie funkcję wychowawcy.

2.

Powiat lub podmiot prowadzący placówkę opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego, na

wniosek dyrektora tej placówki, zatrudnia w placówce

1)

co najmniej jedną osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach

gospodarskich - w przypadku gdy w placówce przebywa więcej niż 4 dzieci;

2)

co najmniej dwie osoby do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach

gospodarskich - w przypadku gdy w placówce przebywa więcej niż 8 dzieci.

Przepis art. 98 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego można zatrudnić tylko osobę wskazaną

przez dyrektora. Może to być osoba z nim spokrewniona, spowinowacona lub jego małżonek.

4.

Przy zapewnianiu opieki lub wychowania nad dzieckiem przebywającym w placówce opiekuńczo-wychowawczej

oraz wykonywaniu innych czynności związanych z realizacją zadań tej placówki można

korzystać z pomocy wolontariuszy. Przepis art. 98 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej w razie potrzeby mogą być zatrudnione osoby do

obsługi i administracji. Przepis art. 98 ust. 3 pkt 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Niezależnie od dokumentacji i informacji, o których mowa w art. 38a ust. 1, dyrektor

placówki opiekuńczo-wychowawczej ma prawo do uzyskania informacji oraz otrzymania

lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji, w tym prawnej i medycznej, dotyczących

dziecka.

1.

Praca z dzieckiem w placówce opiekuńczo-wychowawczej jest prowadzona zgodnie z planem

pomocy dziecku, sporządzonym i realizowanym przez wychowawcę we współpracy z asystentem

rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny

- we współpracy z podmiotem organizującym pracę z rodziną.

2.

Pracę z grupą dzieci oraz pracę indywidualną z dzieckiem organizuje wychowawca.

3.

Wychowawca realizuje zadania wynikające z planu pomocy dziecku oraz pozostaje w stałym

kontakcie z rodziną.

4.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej zgłasza informacje o przebywających w tej

placówce dzieciach z uregulowaną sytuacją prawną do ośrodków adopcyjnych, w celu poszukiwania

dla nich rodzin przysposabiających.

4a.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej w terminie 18 miesięcy od dnia umieszczenia

dziecka w pieczy zastępczej składa do właściwego sądu wniosek wraz z uzasadnieniem

o wszczęcie z urzędu postępowania o wydanie zarządzeń wobec dziecka celem zbadania

zaistnienia warunków umożliwiających jego powrót do rodziny albo umieszczenia go w

rodzinie przysposabiającej. Do wniosku dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej dołącza

opinię gminy lub podmiotu prowadzącego pracę z rodziną.

5.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, z dyrektorem placówki

opiekuńczo-wychowawczej stosunek pracy może zostać rozwiązany bez zachowania okresu

wypowiedzenia.

1.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza jest prowadzona jako placówka opiekuńczo-wychowawcza

typu

1)

socjalizacyjnego;

2)

interwencyjnego;

3)

specjalistyczno-terapeutycznego;

4)

rodzinnego.

2.

Typ placówki opiekuńczo-wychowawczej określa jej regulamin.

3.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza może łączyć zadania placówek, o których mowa w ust.

1 pkt 1-3.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego

1)

wychowuje dzieci w różnym wieku, w tym dorastające i usamodzielniające się;

2)

umożliwia wspólne wychowanie i opiekę licznemu rodzeństwu;

3)

współpracuje z koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej i asystentem rodziny.

1.

Zadaniem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego jest doraźna opieka

nad dzieckiem w czasie trwania sytuacji kryzysowej, w szczególności placówka jest

obowiązana przyjąć dziecko w przypadkach wymagających natychmiastowego zapewnienia

dziecku opieki.

2.

Do placówki, o której mowa w ust. 1, dziecko przyjmuje się

1)

na podstawie orzeczenia sądu;

2)

w przypadku gdy dziecko zostało doprowadzone przez Policję lub Straż Graniczną;

3)

na wniosek rodziców, dziecka lub osoby trzeciej lub umieszcza się dziecko w trybie

art. 12a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, przepisów art. 95 ust. 1 i 3 nie

stosuje się.

4.

Do placówki, o której mowa w ust. 1, nie może być przyjęte dziecko w trakcie samowolnego

pobytu poza

1)

młodzieżowym ośrodkiem wychowawczym, okręgowym ośrodkiem wychowawczym, zakładem poprawczym,

schroniskiem dla nieletnich, aresztem śledczym, zakładem karnym;

2)

zakładem leczniczym, jeżeli pobyt w nim został orzeczony w trybie określonym w ustawie z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich.

5.

Do placówki, o której mowa w ust. 1, są przyjmowane dzieci niezależnie od miejsca

zamieszkania.

6.

Pobyt dziecka w placówce, o której mowa w ust. 1, nie może trwać dłużej niż 3 miesiące.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres, o którym mowa w ust. 6, może zostać

przedłużony do zakończenia trwającego postępowania sądowego o

1)

powrót dziecka do rodziny;

2)

przysposobienie;

3)

umieszczenie w pieczy zastępczej.

8.

O przyjęciu dziecka dyrektor placówki, o której mowa w ust. 1, informuje niezwłocznie,

nie później niż w ciągu 24 godzin, sąd, powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz ośrodek

pomocy społecznej albo centrum usług społecznych.

9.

Dziecko poniżej 10. roku życia, przyjęte do placówki, o której mowa w ust. 1, zostaje

niezwłocznie przeniesione do jednej z rodzinnych form pieczy zastępczej.

1.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego może zostać wyodrębniona część

organizacyjna dysponująca bazą noclegową i zapewniająca opiekę wychowawczą, czynna

przez całą dobę, wykorzystywana w sytuacjach kryzysowych, kiedy dziecko ze względów

rodzinnych musi czasowo zamieszkać poza swoją rodziną za zgodą rodziców lub opiekunów

prawnych albo kiedy rodzina musi czasowo uzyskać schronienie.

2.

Rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki ponoszenia opłaty za pobyt

w wyodrębnionej części organizacyjnej, o której mowa w ust. 1.

1.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza typu specjalistyczno-terapeutycznego sprawuje opiekę

nad dzieckiem o indywidualnych potrzebach, w szczególności

1)

legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o umiarkowanym

lub znacznym stopniu niepełnosprawności;

2)

wymagającym stosowania specjalnych metod wychowawczych i specjalistycznej terapii;

3)

wymagającym wyrównywania opóźnień rozwojowych i edukacyjnych.

2.

Placówka, o której mowa w ust. 1, zapewnia zajęcia wychowawcze, socjoterapeutyczne,

korekcyjne, kompensacyjne, logopedyczne, terapeutyczne, rekompensujące braki w wychowaniu

w rodzinie i przygotowujące do życia społecznego, a dzieciom niepełnosprawnym także

odpowiednią rehabilitację i zajęcia rewalidacyjne.

1.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza powstaje z dniem uzyskania zezwolenia wojewody właściwego

ze względu na miejsce prowadzenia tej placówki.

1a.

Placówki opiekuńczo-wychowawcze typu socjalizacyjnego, interwencyjnego i specjalistyczno-terapeutycznego

mogą być tworzone tylko w przypadku, gdy

1)

utworzenie nowej placówki opiekuńczo-wychowawczej lub przekształcenie istniejącej

placówki opiekuńczo-wychowawczej nie spowoduje zwiększenia liczby miejsc w instytucjonalnej

pieczy zastępczej na terenie danego powiatu albo

2)

jest to umotywowane szczególnymi potrzebami lokalnymi.

2.

W budynku może się mieścić tylko jedna placówka opiekuńczo-wychowawcza.

2a.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 3 i

3a, nie może się mieścić na jednej nieruchomości gruntowej ani w jednym budynku z

izbami wytrzeźwień lub z zapewniającymi całodobową opiekę

1)

innymi jednostkami organizacyjnymi wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

2)

jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej;

3)

młodzieżowymi ośrodkami wychowawczymi;

4)

młodzieżowymi ośrodkami socjoterapii;

5)

specjalnymi ośrodkami wychowawczymi;

6)

specjalistycznymi ośrodkami wsparcia dla osób doznających przemocy domowej lub ośrodkami

wsparcia dla osób doznających przemocy domowej;

7)

jednostkami organizacyjnymi wymiaru sprawiedliwości;

8)

hospicjami;

9)

zakładami opiekuńczo-leczniczymi;

10)

zakładami pielęgnacyjno-opiekuńczymi;

11)

zakładami rehabilitacji leczniczej.

3.

Wojewoda może zezwolić na funkcjonowanie w jednym wielorodzinnym budynku więcej niż

jednej placówki opiekuńczo-wychowawczej do 14 dzieci, uwzględniając specyfikę i zadania

tych placówek oraz potrzeby środowiska lokalnego w przypadku lokali stanowiących odrębną

nieruchomość w rozumieniu przepisów o własności lokali.

3a.

Wojewoda może zezwolić na funkcjonowanie na jednej nieruchomości gruntowej więcej

niż jednej placówki opiekuńczo-wychowawczej do 14 dzieci, uwzględniając specyfikę

i zadania tych placówek oraz potrzeby środowiska lokalnego.

4.

Wojewoda, na wniosek podmiotu występującego o zezwolenie, może wydać zezwolenie, jeżeli

podmiot ten

1)

spełnia warunki określone w ustawie i standardy określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 127;

2)

przedstawi

a)

dokumenty potwierdzające tytuł prawny do nieruchomości, na terenie której placówka

opiekuńczo-wychowawcza ma prowadzić działalność,

b)

odpis z właściwego rejestru,

c)

oświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON oraz numerze identyfikacji podatkowej

NIP,

d)

wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku ich

braku zaświadczenie właściwego organu gminy o zgodności lokalizacji obiektu, w którym

będzie prowadzona placówka opiekuńczo-wychowawcza, z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym,

e)

pozytywną opinię starosty powiatu, na terenie którego będzie prowadzona placówka opiekuńczo-wychowawcza,

w przypadku placówki opiekuńczo-wychowawczej organizowanej przez podmiot, któremu

powiat zlecił realizację tego zadania,

f)

pozytywne opinie właściwego miejscowo komendanta powiatowego lub miejskiego Państwowej

Straży Pożarnej i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o warunkach bezpieczeństwa

i higieny w budynku, w którym będzie mieścić się placówka opiekuńczo-wychowawcza,

oraz najbliższego jej otoczenia, mając na uwadze specyfikę placówki,

g)

statut placówki opiekuńczo-wychowawczej lub jego projekt,

h)

regulamin organizacyjny placówki opiekuńczo-wychowawczej lub jego projekt,

i)

informację o sposobie finansowania placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz o niezaleganiu

w regulowaniu zobowiązań podatkowych i składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

j)

opinię Rzecznika Praw Dziecka o zasadności utworzenia placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu socjalizacyjnego, interwencyjnego lub specjalistyczno-terapeutycznego - w przypadku,

o którym mowa w ust. 1a pkt 2.

5.

Dokumenty, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. f, są wymagane w przypadku, gdy wojewoda

po przeprowadzeniu oględzin obiektu zażąda ich przedstawienia.

5a.

Wojewoda, wydając zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej, kieruje

się dobrem dziecka oraz przesłankami wskazującymi na brak możliwości zapewnienia dzieciom

rodzinnej pieczy zastępczej, mimo podejmowanych działań na rzecz pozyskania kandydatów

do prowadzenia rodzinnych form pieczy zastępczej.

6.

Zezwolenie wydaje się po przeprowadzeniu oględzin obiektu, w którym placówka opiekuńczo-wychowawcza

ma prowadzić działalność.

7.

Zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej wydaje się na czas nieokreślony.

7a.

W zezwoleniu wojewoda określa liczbę miejsc w placówce opiekuńczo-wychowawczej, w

tym liczbę miejsc przewidzianych dla każdego typu placówki - w przypadku placówki

opiekuńczo-wychowawczej łączącej zadania na podstawie art. 101 ust. 3.

8.

Po uzyskaniu zezwolenia placówka opiekuńczo-wychowawcza podlega wpisowi do rejestru

placówek, o którym mowa w art. 186 pkt 1.

9.

Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej

1)

przestał spełniać warunki określone w ustawie i standardy usług określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 127,

2)

nie przedstawi, na żądanie wojewody, w wyznaczonym terminie, aktualnych dokumentów,

o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b-g

- wojewoda wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych warunków lub standardów albo

na dostarczenie wymaganych dokumentów lub informacji.

10.

Po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, o którym mowa w ust. 9, wojewoda cofa

zezwolenie na prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej.

11.

W przypadku cofnięcia zezwolenia wojewoda wykreśla placówkę opiekuńczo-wychowawczą

z rejestru placówek, o którym mowa w art. 186 pkt 1.

1.

Podmiot prowadzący placówkę opiekuńczo-wychowawczą nie może jej zlikwidować bez zgody

wojewody.

2.

Wojewoda wydaje zgodę na likwidację placówki opiekuńczo-wychowawczej, jeżeli starosta

zapewni właściwą pieczę zastępczą dzieciom z tej placówki.

3.

Dokumentację likwidowanej placówki opiekuńczo-wychowawczej przechowuje starosta właściwy

ze względu na siedzibę placówki.

1.

Na wniosek dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej lub na wniosek wychowawcy, za

zgodą dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, po zasięgnięciu opinii powiatowego

centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia średnich miesięcznych wydatków

przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, starosta

powiatu, który skierował dziecko do placówki opiekuńczo-wychowawczej, może przenieść

dziecko do innej placówki opiekuńczo-wychowawczej tego samego typu.

2.

O przeniesieniu dziecka umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej na podstawie

orzeczenia sądu starosta informuje właściwy sąd.

3.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza, za zgodą starosty, może przyjąć dziecko z terenu

innego powiatu, jeśli dysponuje wolnym miejscem w tej placówce.

1.

W regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej są umieszczane dzieci wymagające

szczególnej opieki, które ze względu na stan zdrowia wymagający stosowania specjalistycznej

opieki i rehabilitacji nie mogą zostać umieszczone w rodzinnej pieczy zastępczej lub

w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

2.

W regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej można umieścić, w tym samym czasie,

łącznie nie więcej niż 30 dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w

pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób opuszczających

rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art. 37 ust. 5 i 6.

3.

Wojewoda, uwzględniając specyfikę i zadania regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

może zezwolić na umieszczenie większej liczby dzieci, osób, które osiągnęły pełnoletność

przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2-4 i 6, oraz osób

opuszczających rodzinną pieczę zastępczą jako niepełnoletnie, o których mowa w art.

37 ust. 5 i 6, nie więcej jednak niż 45.

Regionalna placówka opiekuńczo-terapeutyczna, za zgodą marszałka województwa, może

przyjąć dziecko z powiatu leżącego w granicach innego województwa, jeżeli dysponuje

wolnym miejscem.

1.

W interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym umieszcza się dzieci, które wymagają specjalistycznej

opieki i w okresie oczekiwania na przysposobienie nie mogą zostać umieszczone w rodzinnej

pieczy zastępczej.

2.

W interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, w tym samym czasie, można umieścić nie więcej

niż 20 dzieci.

3.

Pobyt dziecka w interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym nie może trwać dłużej niż do

ukończenia przez dziecko pierwszego roku życia.

Regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne oraz interwencyjne ośrodki preadopcyjne

zapewniają specjalistyczną opiekę medyczną i rehabilitację dzieciom umieszczonym w

tych placówkach i ośrodkach.

1.

Do regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych przepisy art. 93 ust. 4, art.

94, art. 95 ust. 5, art. 96-100, art. 106 ust. 1-2, ust. 2a pkt 1-8 i ust. 3-7 i 8-11,

art. 107 i art. 108 stosuje się odpowiednio.

2.

Do interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych przepisy art. 93 ust. 4, art. 94, art.

95 ust. 5, art. 96-100, art. 106 ust. 1-2, ust. 2a pkt 1-7 i ust. 3-7 i 8-11, art.

107, art. 108 oraz art. 110 stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

1.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego otrzymuje środki finansowe na utrzymanie

dziecka oraz środki finansowe na bieżące funkcjonowanie placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego.

2.

Rada powiatu, w drodze uchwały, może zwiększyć wysokość środków finansowych na utrzymanie

dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz wysokość środków finansowych

na bieżące funkcjonowanie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego.

1.

Środki finansowe na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego

przysługują w zryczałtowanej kwocie nie niższej niż 660 zł miesięcznie.

2.

Środki finansowe na utrzymanie dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności

lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w placówce

opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego przysługują w zryczałtowanej kwocie nie niższej

niż 860 zł miesięcznie.

2a.

(uchylony)

3.

Zryczałtowana kwota, o której mowa w ust. 1 i 2, obejmuje wydatki na

1)

wyżywienie dostosowane do potrzeb rozwojowych dziecka;

2)

wyposażenie w

a)

odzież, obuwie, bieliznę i inne przedmioty osobistego użytku, stosownie do wieku i

indywidualnych potrzeb dziecka,

b)

środki higieny osobistej;

3)

podręczniki, pomoce i przybory szkolne;

4)

koszty przejazdu do i z miejsca uzasadnionego pobytu poza placówką opiekuńczo-wychowawczą

typu rodzinnego;

5)

zajęcia kulturalne, rekreacyjne i sportowe;

6)

zabawki odpowiednie do wieku rozwojowego dziecka;

7)

miesięczną drobną kwotę do własnego dysponowania przez dziecko umieszczone w placówce

opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego;

8)

opłatę za pobyt w bursie lub internacie, jeżeli dziecko uczy się poza miejscowością,

w której mieści się placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego.

4.

Zryczałtowana kwota, o której mowa w ust. 1 i 2, może zostać zwiększona o wydatki

na

1)

dofinansowanie wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka w wieku od 6. do 18.

roku życia - raz w roku;

2)

pokrycie

a)

niezbędnych wydatków związanych z potrzebami przyjmowanego dziecka - jednorazowo,

b)

wydatków związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ

na jakość sprawowanej opieki - jednorazowo lub okresowo.

1.

Środki finansowe na bieżące funkcjonowanie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego

są określane w miesięcznych i rocznych stawkach.

2.

W miesięcznych stawkach są określane środki finansowe na

1)

utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym albo domu jednorodzinnego,

w którym mieści się placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego;

2)

usługi telekomunikacyjne.

3.

W rocznych stawkach są określane środki finansowe na

1)

bieżące naprawy, remonty oraz wyposażenie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego

w sprzęt niezbędny dla umieszczonych w niej dzieci;

2)

świadczenia opieki zdrowotnej, które w całości lub w części nie są finansowane ze

środków publicznych na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

3)

wyrównywanie opóźnień w nauce.

1.

Środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, w którym

mieści się placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego, przysługują w miesięcznej

stawce odpowiadającej wysokości kwoty kosztów ponoszonych na czynsz, opłaty za energię

elektryczną i cieplną, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, windę, antenę

zbiorczą, abonament telewizyjny i radiowy, koszty związane z kosztami eksploatacji

i remontów, zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, z uwzględnieniem podatku

od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, podzielonej przez liczbę

osób zamieszkujących w tym lokalu i pomnożonej przez liczbę dzieci umieszczonych w

placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz dyrektora placówki.

2.

Środki finansowe na utrzymanie domu jednorodzinnego, w którym mieści się placówka

opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego, przysługują w miesięcznej stawce odpowiadającej

wysokości kwoty kosztów ponoszonych na czynsz, opłaty za energię cieplną i elektryczną,

wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, abonament telewizyjny i radiowy,

ryczałt na zakup opału, koszty związane z kosztami eksploatacji i remontów, z uwzględnieniem

podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, podzielonej przez

liczbę osób zamieszkujących w domu jednorodzinnym i pomnożonej przez liczbę dzieci

umieszczonych w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz dyrektora placówki.

1.

Środki finansowe na usługi telekomunikacyjne przysługują w miesięcznej stawce odpowiadającej

wysokości kosztów ponoszonych na abonament i połączenia telefoniczne w ruchu automatycznym.

2.

Wysokość środków finansowych na połączenia telefoniczne w ruchu automatycznym, w kwocie

nie wyższej niż 346 zł, ustala starosta w porozumieniu z dyrektorem placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego.

1.

Środki finansowe na bieżące naprawy i remonty przysługują w rocznej stawce odpowiadającej

wysokości ponoszonych kosztów podzielonych przez liczbę osób zamieszkujących w lokalu

mieszkalnym lub domu jednorodzinnym i pomnożonej przez liczbę dzieci umieszczonych

w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego, w kwocie nie wyższej niż 1581

zł na dziecko.

2.

Środki finansowe na wyposażenie placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego w

sprzęt niezbędny dla umieszczonych w niej dzieci, z uwzględnieniem standardu usług

świadczonych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, przysługują w rocznej stawce odpowiadającej

wysokości poniesionych kosztów, w kwocie nie wyższej niż 2915 zł na dziecko.

Środki finansowe na świadczenia opieki zdrowotnej, które w całości lub w części nie

są finansowane ze środków publicznych na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach

opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, lub na wyrównywanie opóźnień

w nauce przysługują w rocznej stawce ustalonej ze starostą w miarę wystąpienia potrzeb,

w wysokości poniesionych wydatków, w kwocie nie wyższej niż 2685 zł na dziecko.

Do kwot, o których mowa w art. 115 ust. 1 i 2 i art. 118-120, przepisy art. 86 ust.

2 stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

1.

Jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa dzieci lub osób zatrudnionych

lub ochrony mienia, w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym może zostać wprowadzony szczególny nadzór

nad pomieszczeniami placówki albo ośrodka lub terenem wokół placówki albo ośrodka

w postaci środków technicznych umożliwiających rejestrację obrazu (monitoring).

2.

Monitoring może zostać wprowadzony przez dyrektora

1)

placówki opiekuńczo-wychowawczej - w uzgodnieniu odpowiednio ze starostą albo kierownikiem

podmiotu, któremu powiat zlecił prowadzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej;

2)

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej - w uzgodnieniu odpowiednio z marszałkiem

województwa albo kierownikiem podmiotu, któremu samorząd województwa zlecił prowadzenie

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej;

3)

interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego - w uzgodnieniu odpowiednio z marszałkiem województwa

albo kierownikiem podmiotu, któremu samorząd województwa zlecił prowadzenie interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego.

3.

Monitoring nie stanowi środka nadzoru nad jakością wykonywania pracy przez pracowników

placówki opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej oraz

interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

4.

Monitoring nie obejmuje pokoi mieszkalnych dzieci, pomieszczeń, w których odbywają

się zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, pomieszczeń, w których dzieciom

jest udzielana pomoc psychologiczno-pedagogiczna, pomieszczeń przeznaczonych do odpoczynku

i rekreacji dzieci lub osób zatrudnionych, pomieszczeń sanitarnohigienicznych, gabinetu

profilaktyki zdrowotnej, szatni i przebieralni.

5.

Nagrania obrazu zawierające dane osobowe dzieci, osób zatrudnionych i innych osób,

które w wyniku tych nagrań można zidentyfikować, placówka opiekuńczo-wychowawcza,

regionalna placówka opiekuńczo-terapeutyczna lub interwencyjny ośrodek preadopcyjny

przetwarzają wyłącznie w celu zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom lub osobom zatrudnionym

lub ochrony mienia w tych jednostkach i przechowują przez okres nie dłuższy niż 3

miesiące od dnia nagrania.

6.

W przypadku gdy dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektor interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego powziął

wiadomość, że nagrania obrazu mogą stanowić dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie

przepisów prawa, termin określony w ust. 5 ulega przedłużeniu do czasu prawomocnego

zakończenia postępowania. Nagrania te są przekazywane właściwemu organowi prowadzącemu

postępowanie.

7.

Po upływie okresów, o których mowa w ust. 5 lub 6, uzyskane w wyniku monitoringu nagrania

obrazu zawierające dane osobowe dzieci, osób zatrudnionych i innych osób, które w

wyniku tych nagrań można zidentyfikować, podlegają zniszczeniu, o ile przepisy odrębne

nie stanowią inaczej.

8.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

albo dyrektor interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego informuje dzieci i osoby zatrudnione

w placówce albo ośrodku o wprowadzeniu monitoringu, w sposób przyjęty w danej placówce

albo ośrodku, nie później niż 14 dni przed uruchomieniem monitoringu.

9.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

albo dyrektor interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego przed dopuszczeniem osoby do

wykonywania obowiązków służbowych informuje ją na piśmie o prowadzeniu monitoringu.

10.

W przypadku wprowadzenia monitoringu dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektor interwencyjnego ośrodka

preadopcyjnego oznacza pomieszczenia i teren monitorowany w sposób widoczny i czytelny,

za pomocą odpowiednich znaków lub ogłoszeń dźwiękowych, nie później niż dzień przed

jego uruchomieniem.

11.

Dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej

albo dyrektor interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego uzgadnia odpowiednio ze starostą

albo z marszałkiem województwa, albo z odpowiednim podmiotem, o którym mowa w ust.

2, środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony przechowywanych nagrań obrazu

oraz danych osobowych dzieci, osób zatrudnionych i innych osób, które w wyniku tych

nagrań można zidentyfikować, uzyskanych w wyniku monitoringu, a następnie wprowadza

te środki techniczne.

Wojewoda sprawuje kontrolę nad działalnością placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych

placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych.

Kontrola nad placówkami opiekuńczo-wychowawczymi, regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi

i interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi obejmuje w szczególności

1)

przestrzeganie standardów opieki i wychowania, o których mowa w przepisach dotyczących

placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych

i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych;

2)

działania placówki na rzecz utrzymania przez dziecko kontaktów z rodziną;

3)

zaspokajanie potrzeb dziecka i respektowanie jego praw;

4)

przestrzeganie przepisów określających zasady działania placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb i sposób kierowania i przyjmowania dziecka do placówki opiekuńczo-wychowawczej,

regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego

oraz ich opuszczania, z uwzględnieniem dzieci cudzoziemców,

2)

organizację placówek i ośrodków, o których mowa w pkt 1, w tym

a)

maksymalną liczbę dzieci pozostających pod opieką jednego wychowawcy oraz innych osób

pracujących z dziećmi, w zależności od organizacji pracy i potrzeb dzieci,

b)

warunki sprawowania opieki w godzinach nocnych,

c)

organizację pracy wychowawczej, w tym tryb przeprowadzania diagnozy psychofizycznej

dziecka,

d)

prowadzoną dokumentację dotyczącą dziecka,

3)

standardy usług świadczonych w placówkach i ośrodkach, o których mowa w pkt 1,

4)

wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki lub ośrodka, o którym mowa

w pkt 1

- uwzględniając zadania realizowane przez placówki opiekuńczo-wychowawcze, regionalne

placówki opiekuńczo-terapeutyczne oraz interwencyjne ośrodki preadopcyjne, potrzebę

zapewnienia prawidłowego funkcjonowania tych placówek i ośrodków oraz odpowiedniego

poziomu świadczonych usług, a także kontaktów dziecka z jego rodziną.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej ocenia

1)

sytuację dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej oraz w rodzinnym domu dziecka;

2)

rodzinę zastępczą oraz prowadzącego rodzinny dom dziecka.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje oceny sytuacji dziecka umieszczonego

w rodzinie zastępczej oraz w rodzinnym domu dziecka w celu

1)

ustalania aktualnej sytuacji rodzinnej dziecka;

2)

analizy stosowanych metod pracy z dzieckiem i rodziną;

3)

modyfikowania planu pomocy dziecku;

4)

monitorowania procedur adopcyjnych dzieci z uregulowaną sytuacją prawną umożliwiającą

przysposobienie;

5)

oceny stanu zdrowia dziecka i jego aktualnych potrzeb;

6)

oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej;

7)

informowania sądu o potrzebie umieszczenia dziecka w placówce działającej na podstawie

przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 900, 1672, 1718 i 2005), przepisów o działalności leczniczej lub o pomocy społecznej.

1.

Oceny sytuacji dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje na posiedzeniu

z udziałem

1)

odpowiednio rodziną zastępczą albo prowadzącym rodzinny dom dziecka;

2)

pedagogiem;

3)

psychologiem;

4)

właściwym asystentem rodziny;

5)

przedstawicielem ośrodka adopcyjnego;

6)

koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej;

7)

rodzicami dziecka, z wyjątkiem rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej.

2.

Do udziału w posiedzeniu w sprawie sytuacji dziecka umieszczonego w rodzinnej pieczy

zastępczej mogą być zapraszani w szczególności przedstawiciele: sądu właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka,

właściwego powiatowego centrum pomocy rodzinie, ośrodka pomocy społecznej, centrum

usług społecznych, Policji, ochrony zdrowia, instytucji oświatowych oraz organizacji

społecznych statutowo zajmujących się problematyką rodziny i dziecka, a także osoby

bliskie dziecku.

1.

Ocena sytuacji dziecka powinna być przeprowadzana w miarę potrzeb, jednak w przypadku

dzieci w wieku poniżej 3 lat nie rzadziej niż co 3 miesiące, a w przypadku dzieci

starszych nie rzadziej niż co 6 miesięcy.

2.

Po dokonaniu oceny sytuacji dziecka organizator rodzinnej pieczy zastępczej formułuje

na piśmie opinię dotyczącą zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej,

a następnie przekazuje ją do właściwego sądu oraz ośrodka adopcyjnego odpowiedzialnego

za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje oceny rodziny zastępczej lub prowadzącego

rodzinny dom dziecka pod względem predyspozycji do pełnienia powierzonej im funkcji

oraz jakości wykonywanej pracy.

Oceny rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka organizator rodzinnej

pieczy zastępczej dokonuje w konsultacji w szczególności z koordynatorem rodzinnej

pieczy zastępczej oraz asystentem rodziny pracującym z rodziną dziecka.

1.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje pierwszej oceny rodziny zastępczej

albo prowadzącego rodzinny dom dziecka nie później niż przed upływem roku od umieszczenia

pierwszego dziecka w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka.

2.

Kolejna ocena jest dokonywana po upływie roku od dokonania pierwszej oceny, a następne

nie rzadziej niż co 3 lata.

2a.

Do ocen, o których mowa w ust. 1 i 2, rodzina zastępcza i prowadzący rodzinny dom

dziecka mogą złożyć, w terminie 14 dni od dnia otrzymania oceny, zastrzeżenia do starosty.

2b.

Starosta rozpatruje zastrzeżenia w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.

2c.

W przypadku, gdy starosta nie rozpatrzy zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2a, w terminie,

o którym mowa w ust. 2b, uznaje się, że zastrzeżenia te zostały uwzględnione przez

starostę.

2d.

W razie uwzględnienia zastrzeżeń przez starostę ocenę rodziny zastępczej albo prowadzącego

rodzinny dom dziecka sporządza się po raz drugi. Do oceny sporządzonej po raz drugi

przysługują zastrzeżenia na zasadach określonych w ust. 2a-2c.

3.

W przypadku negatywnej ostatecznej oceny rodziny zastępczej albo prowadzącego rodzinny

dom dziecka, kolejna ocena jest dokonywana nie później niż w terminie 6 miesięcy od

dnia dokonania tej oceny. W przypadku kolejnej negatywnej ostatecznej oceny organizator

rodzinnej pieczy zastępczej kieruje do sądu wniosek o uchylenie postanowienia o umieszczeniu

dziecka w rodzinie zastępczej albo rodzinnym domu dziecka.

4.

W przypadku rodzin zastępczych zawodowych oraz rodzinnych domów dziecka w celu ustalenia

zasadności przedłużenia okresu obowiązywania umowy, o której mowa odpowiednio w art.

54 lub art. 62, oceny dokonuje się także na trzy miesiące przed wygaśnięciem tej umowy.

5.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej wyznacza termin oceny rodziny zastępczej albo

prowadzącego rodzinny dom dziecka, uwzględniając stopień przygotowania rodziny zastępczej

albo prowadzącego rodzinny dom dziecka do wykonywania ich zadań.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, interwencyjnego i specjalistyczno-terapeutycznego,

regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka, zwany dalej „zespołem”, ocenia sytuację

umieszczonego dziecka.

Zespół dokonuje oceny dziecka w celu

1)

ustalania aktualnej sytuacji rodzinnej dziecka;

2)

analizy stosowanych metod pracy z dzieckiem i rodziną;

3)

modyfikowania planu pomocy dziecku;

4)

monitorowania procedur adopcyjnych dzieci z uregulowaną sytuacją prawną umożliwiającą

przysposobienie;

5)

oceny stanu zdrowia dziecka i jego aktualnych potrzeb;

6)

oceny możliwości powrotu dziecka do rodziny lub umieszczenia go w rodzinnej pieczy

zastępczej;

7)

informowania sądu o potrzebie umieszczenia dziecka w placówce działającej na podstawie

przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, przepisów ustawy o działalności leczniczej lub o pomocy społecznej.

1.

W skład zespołu wchodzą

1)

dyrektor placówki lub osoba przez niego wyznaczona;

2)

pedagog, psycholog oraz pracownik socjalny, jeżeli są zatrudnieni w placówce;

3)

wychowawca kierujący procesem wychowawczym dziecka;

4)

przedstawiciel organizatora rodzinnej pieczy zastępczej;

5)

lekarz i pielęgniarka, w miarę indywidualnych potrzeb dziecka;

5a)

rodzice dziecka, z wyjątkiem rodziców pozbawionych praw rodzicielskich;

6)

inne osoby, w szczególności asystent rodziny prowadzący pracę z rodziną dziecka oraz

przedstawiciel ośrodka adopcyjnego.

2.

Do udziału w posiedzeniu zespołu mogą być zapraszani w szczególności przedstawiciele

sądu właściwego ze względu na miejsce położenia placówki, właściwego powiatowego centrum

pomocy rodzinie, ośrodka pomocy społecznej, centrum usług społecznych, Policji, ochrony

zdrowia, instytucji oświatowych oraz organizacji społecznych statutowo zajmujących

się problematyką rodziny i dziecka, a także osoby bliskie dziecku.

1.

Zespół dokonuje okresowej oceny sytuacji dziecka w miarę potrzeb nie rzadziej niż

co pół roku, a w przypadku dziecka w wieku poniżej 3 lat nie rzadziej niż co trzy

miesiące.

2.

Po dokonaniu okresowej oceny sytuacji dziecka zespół formułuje na piśmie wniosek dotyczący

zasadności dalszego pobytu dziecka w placówce i przesyła go do sądu oraz ośrodka adopcyjnego

odpowiedzialnego za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego.

1.

W placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oceny sytuacji dziecka dokonuje

dyrektor w porozumieniu z organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej właściwym ze względu

na położenie placówki.

2.

Organizator rodzinnej pieczy zastępczej wspiera dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego w sporządzeniu planu pomocy dziecku.

3.

Przepisy art. 136 i 138 stosuje się odpowiednio.

1.

Do zadań organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, zespołu do spraw okresowej oceny

sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego należy także

1)

sporządzanie opinii o zasadności przysposobienia dziecka;

2)

sporządzanie opinii o kontaktach dziecka z rodziną biologiczną i wpływie tych kontaktów

na dziecko;

3)

sporządzanie opinii o zasadności przysposobienia związanego ze zmianą miejsca zamieszkania

dziecka na miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej mającej na

celu stwierdzenie, że przysposobienie to leży w jego najlepszym interesie;

4)

sporządzanie opinii o zasadności wspólnego umieszczenia rodzeństwa w rodzinie przysposabiającej;

5)

sporządzanie opinii o możliwości nieumieszczenia wspólnie rodzeństwa w rodzinie przysposabiającej

z powodu nieznalezienia kandydata do przysposobienia rodzeństwa;

6)

przekazywanie właściwemu ośrodkowi adopcyjnemu informacji i dokumentacji, o których

mowa w art. 38a ust. 1, oraz informacji o przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej.

2.

Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę konieczność zagwarantowania, że przysposobienie leży w najlepszym interesie

dziecka.

3.

Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 3, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę w szczególności możliwość zapewnienia dziecku stabilnego, rodzinnego środowiska

wychowawczego, w tym zastępczego, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Sporządzając opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, organizator rodzinnej pieczy

zastępczej, zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego biorą

pod uwagę w szczególności więzi między rodzeństwem.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, organizator rodzinnej pieczy zastępczej,

zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej

pieczy zastępczej oraz dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego przekazuje

właściwemu ośrodkowi adopcyjnemu.

Do ocen oraz zastrzeżeń, o których mowa w niniejszym rozdziale, przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803) nie stosuje się.

1.

Osobie opuszczającej, po osiągnięciu pełnoletności, rodzinę zastępczą, rodzinny dom

dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną,

zwanej dalej „osobą usamodzielnianą”, w przypadku gdy umieszczenie w pieczy zastępczej

nastąpiło na podstawie orzeczenia sądu

1)

przyznaje się pomoc na

a)

kontynuowanie nauki,

b)

usamodzielnienie,

c)

zagospodarowanie;

2)

udziela się pomocy w uzyskaniu

a)

odpowiednich warunków mieszkaniowych,

b)

zatrudnienia;

3)

zapewnia się pomoc prawną i psychologiczną.

2.

Przez osobę usamodzielnianą rozumie się również osobę, której pobyt w rodzinnej pieczy

zastępczej ustał na skutek śmierci osób tworzących rodzinę zastępczą lub osoby prowadzącej

rodzinny dom dziecka, w okresie 6 miesięcy przed osiągnięciem przez osobę usamodzielnianą

pełnoletności.

3.

W przypadku gdy osoba usamodzielniana

1)

przebywa w domu pomocy społecznej albo placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom

niepełnosprawnym lub przewlekle chorym,

2)

otrzymuje pomoc dla osób usamodzielnianych w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej

- pomoc, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje.

1.

Pomoc na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie oraz na zagospodarowanie jest przyznawana

osobie usamodzielnianej, która przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej

1)

3 lat - w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną;

2)

roku - w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową,

rodzinę zastępczą zawodową, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą

lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną.

2.

Do okresów pobytu w pieczy zastępczej, o których mowa w ust. 1, wlicza się również

1)

okresy pobytu w domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie,

domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz w okręgowym ośrodku wychowawczym,

zakładzie poprawczym, schronisku dla nieletnich, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

specjalnym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii, zapewniającym

całodobową opiekę, i młodzieżowym ośrodku wychowawczym, jeżeli orzeczenie sądu o umieszczeniu

w pieczy zastępczej nie zostało uchylone;

2)

okres pobytu osoby pełnoletniej w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce

opiekuńczo-wychowawczej, na zasadach określonych w art. 37 ust. 2-6.

(uchylony)

1.

Pomoc, o której mowa w art. 140 ust. 1, jest przyznawana lub udzielana na wniosek

osoby usamodzielnianej.

2.

Wniosek o przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki i pomocy na usamodzielnienie osoba

usamodzielniana składa w powiecie właściwym do ponoszenia wydatków na finansowanie

pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie za pośrednictwem kierownika powiatowego

centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego ze względu na miejsce pobytu osoby usamodzielnianej.

3.

Wniosek o przyznanie pomocy na zagospodarowanie oraz o udzielenie pomocy w uzyskaniu

odpowiednich warunków mieszkaniowych lub w uzyskaniu zatrudnienia składa się w powiecie

właściwym ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej.

4.

W przypadku cudzoziemców wniosek składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce

pobytu osoby usamodzielnianej.

Osoby usamodzielniane są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał

pomoc, o której mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1, o każdej zmianie ich sytuacji osobistej,

dochodowej i majątkowej, która ma wpływ na prawo do tych świadczeń.

1.

Warunkiem przyznania pomocy na kontynuowanie nauki i na usamodzielnienie jest złożenie

wniosku oraz posiadanie zatwierdzonego indywidualnego programu usamodzielnienia, określającego

w szczególności

1)

zakres współdziałania osoby usamodzielnianej z opiekunem usamodzielnienia;

2)

sposób uzyskania przez osobę usamodzielnianą wykształcenia lub kwalifikacji zawodowych,

pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz w podjęciu przez osobę

usamodzielnianą zatrudnienia.

2.

Osoba usamodzielniana co najmniej rok przed osiągnięciem przez nią pełnoletności wskazuje

osobę, która podejmuje się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia oraz przedstawia

pisemną zgodę tej osoby.

3.

Opiekunem usamodzielnienia może być osoba tworząca rodzinę zastępczą, prowadząca rodzinny

dom dziecka, koordynator rodzinnej pieczy zastępczej, pracownik socjalny powiatowego

centrum pomocy rodzinie, osoba będąca w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej

placówce opiekuńczo-terapeutycznej wychowawcą lub psychologiem, pracownik organizacji

pozarządowej w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie lub inna osoba wyznaczona przez tę organizację do pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia,

lub inna osoba wskazana przez osobę usamodzielnianą i zaakceptowana przez kierownika

powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie

pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.

4.

Indywidualny program usamodzielnienia jest opracowywany przez osobę usamodzielnianą

wspólnie z opiekunem usamodzielnienia co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem przez

osobę usamodzielnianą pełnoletności, a następnie jest zatwierdzany przez kierownika

powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie

pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.

5.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków

na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie informuje powiat

właściwy ze względu na planowane miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej o zamiarze

osiedlenia się tej osoby w miejscowości wskazanej w indywidualnym programie usamodzielnienia

oraz przesyła mu kopię tego programu i informacje o opiekunie usamodzielnienia.

6.

Osoba usamodzielniana wspólnie z opiekunem usamodzielnienia

1)

może dokonać, w przypadku zmiany sytuacji życiowej tej osoby,

2)

dokonuje, w przypadkach, o których mowa w art. 37 ust. 4-6, po uzyskaniu zgody odpowiednio

starosty albo marszałka województwa oraz zgody odpowiednio rodziny zastępczej, prowadzącego

rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej albo dyrektora regionalnej

placówki opiekuńczo-terapeutycznej

- zmian w indywidualnym programie usamodzielnienia.

6a.

Zmiany indywidualnego programu usamodzielnienia wymagają zatwierdzenia przez kierownika

powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie

pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.

7.

Po zakończeniu realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia osoba usamodzielniana

wraz z opiekunem usamodzielnienia i kierownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie

powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie

nauki i usamodzielnienie dokonują oceny końcowej procesu usamodzielnienia.

8.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach pomoc na kontynuowanie nauki i na usamodzielnienie

może być przyznana osobie usamodzielnianej, której indywidualny program usamodzielnienia

został zatwierdzony po terminie określonym w art. 145 ust. 4.

9.

Pomoc na kontynuowanie nauki i na usamodzielnienie przyznaje się i wypłaca za okres

miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek o

przyznanie pomocy.

1.

Pomoc na kontynuowanie nauki przyznaje się osobie usamodzielnianej, jeżeli kontynuuje

naukę

1)

w szkole;

2)

w zakładzie kształcenia nauczycieli;

3)

w uczelni;

4)

na kursach, jeśli ich ukończenie jest zgodne z indywidualnym programem usamodzielnienia;

5)

u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego.

2.

Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 500 zł

3.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przyznaje się na czas nauki, nie dłużej jednak niż

do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25. roku życia.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje w czasie trwania odpowiednio roku szkolnego,

roku akademickiego, kursu albo przygotowania zawodowego.

5.

W przypadku gdy po ukończeniu

1)

nauki w szkole ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej osoba usamodzielniana została

przyjęta w tym samym roku kalendarzowym na studia wyższe lub do zakładu kształcenia

nauczycieli,

2)

studiów pierwszego stopnia osoba usamodzielniana została przyjęta w tym samym roku

kalendarzowym na studia drugiego stopnia

- pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje także za wrzesień.

6.

(uchylony)

7.

W przypadku gdy uprawnienie do pomocy na kontynuowanie nauki nie obejmuje pełnego

miesiąca kalendarzowego, pomoc przyznaje się w wysokości proporcjonalnej do liczby

dni w danym miesiącu kalendarzowym, w których przysługuje pomoc.

Pomoc na kontynuowanie nauki nie przysługuje w przypadku, gdy osoba usamodzielniana

1)

kontynuuje naukę w szkole ponadgimnazjalnej, szkole ponadpodstawowej lub uczelni,

która zapewnia nieodpłatną naukę i nieodpłatne pełne utrzymanie;

2)

bez uzasadnionych powodów zmieniła trzykrotnie, na tym samym poziomie kształcenia,

szkołę, zakład kształcenia nauczycieli lub uczelnię, kurs lub przygotowanie do wykonywania

zawodu;

3)

została umieszczona w zakładzie karnym.

1.

Pomoc na kontynuowanie nauki można zawiesić w przypadku, gdy

1)

w trakcie kształcenia w zakładzie kształcenia nauczycieli lub w uczelni osoba usamodzielniana

przebywa na urlopie od zajęć;

2)

osoba usamodzielniana nie realizuje indywidualnego programu usamodzielnienia.

2.

Zawieszenie pomocy na kontynuowanie nauki następuje z urzędu lub na wniosek osoby

usamodzielnianej, w drodze decyzji.

1.

Wysokość pomocy na usamodzielnienie wynosi

1)

w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną -

nie mniej niż 3300 zł

2)

w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową, rodzinę

zastępczą zawodową, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną

placówkę opiekuńczo-terapeutyczną

a)

nie mniej niż 6600 zł

b)

nie mniej niż 3300 zł

c)

nie mniej niż 1650 zł

2.

Pomoc na usamodzielnienie może zostać wypłacona, w zależności od ustaleń indywidualnego

programu usamodzielniania, jednorazowo lub w ratach, nie później jednak niż do ukończenia

przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia.

3.

W przypadku gdy osoba usamodzielniana otrzymuje pomoc na kontynuowanie nauki, pomoc

na usamodzielnienie jest wypłacana po zakończeniu pobierania pomocy na kontynuowanie

nauki. W uzasadnionych przypadkach pomoc na usamodzielnienie może zostać wypłacona

w trakcie wypłacania pomocy na kontynuowanie nauki.

1.

Pomoc na zagospodarowanie jest wypłacana jednorazowo, nie później niż do ukończenia

przez osobę usamodzielnianą 26. roku życia, w wysokości nie niższej niż 1500 zł 3000 zł

2.

Pomoc na zagospodarowanie może być przyznana w formie rzeczowej.

1.

Przyznanie oraz odmowa przyznania pomocy dla osoby usamodzielnianej na kontynuowanie

nauki, na usamodzielnienie oraz na zagospodarowanie następuje w drodze decyzji.

2.

W przypadku zmiany przepisów regulujących prawo do pomocy dla osoby usamodzielnianej

lub jej wysokość oraz w przypadku zmiany sytuacji osobistej, dochodowej lub majątkowej

osoby usamodzielnianej, organ właściwy do wydania decyzji może bez zgody osoby usamodzielnianej

zmienić lub uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1.

3.

Decyzję zmienia się lub uchyla, jeżeli osoba usamodzielniana marnotrawi przyznane

świadczenia.

4.

Udzielenie osobie usamodzielnianej pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1 pkt 2,

nie wymaga wydania decyzji.

Przyznania pomocy na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie lub na zagospodarowanie

można odmówić w przypadku, gdy

1)

istnieje uzasadnione przypuszczenie, że pomoc zostanie wykorzystana niezgodnie z celem,

na jaki zostanie przyznana;

2)

osoba usamodzielniana przed osiągnięciem pełnoletności opuściła samowolnie pieczę

zastępczą;

3)

osoba usamodzielniana porzuciła naukę umożliwiającą jej przygotowanie zawodowe i nie

podejmuje zatrudnienia;

4)

stosunek pracy z osobą usamodzielnianą został rozwiązany bez wypowiedzenia z winy

pracownika;

5)

osoba usamodzielniana bez uzasadnionej przyczyny uchyla się od podjęcia proponowanego

jej zatrudnienia;

6)

osoba usamodzielniana została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe.

W przypadku gdy osoba usamodzielniana przebywa w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu

dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej

na zasadach określonych w art. 37 ust. 4-6, pomoc, o której mowa w art. 140 ust. 1,

ulega zawieszeniu do dnia opuszczenia odpowiednio rodziny zastępczej, rodzinnego domu

dziecka, placówki opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

Zawieszenie pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1, następuje z urzędu, w drodze

decyzji.

Do pomocy dla osób usamodzielnianych przepisy art. 86 ust. 2 i 3, art. 91 i 92 stosuje

się odpowiednio.

1.

Prowadzenie procedur przysposobienia oraz przygotowanie osób zgłaszających gotowość

do przysposobienia dziecka, zwanych dalej „kandydatami do przysposobienia dziecka”,

stanowi wyłączną kompetencję ośrodka adopcyjnego.

2.

Ośrodek adopcyjny prowadzi samorząd województwa lub podmiot, któremu samorząd województwa

zlecił realizację tego zadania, na podstawie art. 190.

3.

W przypadku zlecenia realizacji zadania, o którym mowa w ust. 2, marszałek województwa

zleca prowadzenie ośrodka adopcyjnego na okres co najmniej 5 lat.

4.

Marszałek województwa publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej województwa wykaz

ośrodków adopcyjnych, które na terenie województwa prowadzą postępowania adopcyjne.

1.

Ośrodek adopcyjny w realizacji swoich zadań kieruje się dobrem dziecka i poszanowaniem

jego praw.

2.

Ośrodek adopcyjny współpracuje ze środowiskiem lokalnym, w szczególności z innymi

podmiotami właściwymi w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, jednostkami

organizacyjnymi pomocy społecznej, sądami i ich organami pomocniczymi, instytucjami

oświatowymi, podmiotami leczniczymi, a także kościołami i związkami wyznaniowymi oraz

organizacjami społecznymi.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny zapewnia system teleinformatyczny służący do prowadzenia

procedur dotyczących spraw z zakresu przysposobienia dziecka i umożliwia dostęp do

tego systemu marszałkom województw oraz ośrodkom adopcyjnym - w celu realizacji ich

zadań w zakresie procedur dotyczących spraw z zakresu przysposobienia dziecka, a także

wojewodzie i zarządowi województwa - w celu kontroli zapewnienia odpowiedniej jakości

prowadzonych procedur przysposobienia.

2.

Administratorami danych osobowych przetwarzanych w systemie, o którym mowa w ust.

1, są

1)

minister właściwy do spraw rodziny w zakresie utrzymania systemu, zapewnienia ochrony

danych osobowych w nim zawartych, monitorowania realizacji zadań z wykonywania ustawy,

wydawania opinii, o których mowa w art. 164 ust. 11, oraz wykonywania zadań organu

centralnego, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9;

2)

ośrodek adopcyjny w zakresie prowadzenia procedur adopcyjnych i przetwarzanych danych

osobowych;

3)

marszałek województwa w zakresie nadawania i cofania uprawnień dostępu do systemu

ośrodkom adopcyjnym.

3.

Zabezpieczenia stosowane przez administratorów danych w celu ochrony danych osobowych

polegają co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez administratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w tajemnicy.

4.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, dokonuje w systemie, o którym mowa w ust. 1,

pseudonimizacji danych dziecka niezwłocznie po utracie przez dziecko kwalifikacji

do przysposobienia. Podmiot ten przechowuje dane, w tym dane poddane pseudonimizacji,

przez okres roku od dnia ukończenia przez daną osobę 18. roku życia. Dane usuwa się

niezwłocznie po upływie okresów przechowywania.

5.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, dokonuje w systemie, o którym mowa w ust. 1,

pseudonimizacji danych kandydatów do przysposobienia dziecka niezwłocznie po utracie

ważności pozytywnej opinii kwalifikacyjnej wydanej kandydatom do przysposobienia dziecka,

wydaniu kandydatom do przysposobienia dziecka negatywnej opinii kwalifikacyjnej lub

rezygnacji kandydatów do przysposobienia dziecka z udziału w procedurze adopcyjnej.

Podmiot ten przechowuje dane, w tym dane poddane pseudonimizacji, przez okres roku

od dnia poddania ich pseudonimizacji. Dane usuwa się niezwłocznie po upływie okresów

przechowywania.

6.

Minister właściwy do spraw rodziny, marszałek województwa, wojewoda i zarząd województwa

przechowują dane dzieci i kandydatów do przysposobienia dziecka do dnia poddania ich

pseudonimizacji zgodnie z odpowiednio ust. 4 lub 5, z zastrzeżeniem ust. 7. Dane dzieci

i kandydatów do przysposobienia dziecka usuwa się niezwłocznie po upływie okresów

przechowywania.

7.

Minister właściwy do spraw rodziny w celu zapewnienia, utrzymania i rozwoju systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, przechowuje dane dzieci i kandydatów

do przysposobienia dziecka do dnia usunięcia ich przez podmiot, o którym mowa w ust.

2 pkt 2.

1.

Do zadań ośrodka adopcyjnego należy, w szczególności

1)

kwalifikacja dzieci zgłoszonych do przysposobienia oraz sporządzanie dla dziecka zakwalifikowanego

do przysposobienia diagnozy psychologicznej i pedagogicznej oraz gromadzenie aktualnych

informacji o stanie zdrowia dziecka;

1a)

promowanie idei adopcji, w tym poszukiwanie kandydatów do przysposobienia dziecka;

2)

dobór rodziny przysposabiającej właściwej ze względu na potrzeby dziecka;

3)

współpraca z sądem opiekuńczym, polegająca w szczególności na powiadamianiu o okolicznościach

uzasadniających wszczęcie z urzędu postępowania opiekuńczego;

4)

udzielanie pomocy w przygotowaniu wniosków o przysposobienie i zgromadzeniu niezbędnych

dokumentów;

5)

gromadzenie i aktualizowanie informacji o dzieciach, które mogą być przysposobione;

6)

przeprowadzanie badań pedagogicznych i psychologicznych kandydatów do przysposobienia

dziecka;

7)

przeprowadzanie analizy sytuacji osobistej, zdrowotnej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej

kandydatów do przysposobienia dziecka, zwanej dalej „wywiadem adopcyjnym”;

8)

prowadzenie działalności diagnostyczno-konsultacyjnej dla kandydatów do przysposobienia

dziecka;

9)

wspieranie psychologiczno-pedagogiczne kandydatów do przysposobienia dziecka oraz

osób, które przysposobiły dziecko;

10)

organizowanie szkoleń dla kandydatów do przysposobienia dziecka;

11)

wydawanie świadectw ukończenia szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka,

dokonywanie wstępnej oceny kandydatów do przysposobienia dziecka, sporządzanie opinii

kwalifikacyjnej o kandydatach do przysposobienia dziecka oraz opinii, o której mowa

w art. 586 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego;

11a)

prowadzenie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia

rodzinnego domu dziecka oraz wydawanie świadectw ukończenia tych szkoleń;

11b)

prowadzenie szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej

typu rodzinnego oraz wydawanie świadectw ukończenia tych szkoleń;

12)

zapewnienie pomocy psychologicznej kobietom w ciąży oraz pacjentkom oddziałów ginekologiczno-położniczych,

które sygnalizują zamiar pozostawienia dziecka bezpośrednio po urodzeniu;

13)

prowadzenie dokumentacji z zakresu wykonywanych zadań.

2.

Ośrodki adopcyjne wykonują swoje zadania nieodpłatnie.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

1.

Przy określaniu godzin pracy ośrodka adopcyjnego uwzględnia się konieczność świadczenia

usług przez ośrodek adopcyjny również w godzinach popołudniowych, co najmniej raz

w tygodniu, lub w co najmniej jedną sobotę w miesiącu.

2.

Szczegółowe zadania oraz organizację działania, w tym godziny pracy, ośrodka adopcyjnego

określa regulamin organizacyjny tego ośrodka, opracowany przez dyrektora ośrodka w

porozumieniu z marszałkiem województwa.

1.

Dyrektorem ośrodka adopcyjnego może być osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra na kierunku psychologia, socjologia, pedagogika, nauki

o rodzinie lub prawo;

2)

posiada co najmniej 3-letni staż pracy w instytucji zajmującej się pracą z dziećmi

lub rodziną;

3)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

4)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

5)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

6)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

2.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie będącej dyrektorem ośrodka adopcyjnego postępowania

karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje

się odpowiednio.

1.

Osobą pracującą w ośrodku adopcyjnym, zajmującą się prowadzeniem procedur przysposobienia

lub przygotowaniem osób zgłaszających gotowość do przysposobienia dziecka może być

osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny

a)

na kierunku psychologia, pedagogika, nauki o rodzinie lub prawo, albo

b)

na dowolnym kierunku, uzupełniony studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki

lub nauk o rodzinie;

2)

posiada co najmniej roczne doświadczenie w zakresie pracy z dzieckiem lub rodziną;

3)

nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie

jest jej zawieszona ani ograniczona;

4)

wypełnia obowiązek alimentacyjny - w przypadku gdy taki obowiązek w stosunku do niej

wynika z tytułu egzekucyjnego;

5)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

6)

nie figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem

ograniczonym.

2.

W przypadku wszczęcia przeciwko osobie, o której mowa w ust. 1, postępowania karnego

o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego przepisy art. 13 stosuje się

odpowiednio.

1.

Ośrodek adopcyjny współpracuje z kandydatami do przysposobienia dziecka w zakresie

opieki nad dzieckiem i jego wychowania, w szczególności w następujących dziedzinach

1)

diagnoza pedagogiczna i psychologiczna dzieci i rodzin;

2)

problemy wychowawcze w rodzinie;

3)

problemy związane z rozwojem dziecka.

2.

Ośrodek adopcyjny wspiera osoby, które przysposobiły dziecko, w wykonywaniu przez

nie funkcji opiekuńczo-wychowawczych przez

1)

pomoc w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i opiekuńczych;

2)

poradnictwo i terapię, w tym terapię rodzinną;

3)

pomoc pedagogiczną i psychologiczną;

4)

pomoc prawną w zakresie prawa rodzinnego.

3.

Pomocy i poradnictwa, o których mowa w ust. 2, udziela się na wniosek.

1.

Ośrodek adopcyjny prowadzi

1)

dokumentację dotyczącą

a)

kandydatów do przysposobienia dziecka,

b)

szkoleń osób, o których mowa w lit. a,

c)

dzieci zakwalifikowanych do przysposobienia, w tym dzieci zakwalifikowanych do przysposobienia

związanego ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania dziecka na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie,

d)

pomocy pedagogicznej, psychologicznej i z zakresu prawa rodzinnego udzielonej osobom, które przysposobiły dziecko, i rodzinom naturalnym;

2)

rejestr osób, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w art. 172 ust. 1.

1a.

Dokumentacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i c, jest prowadzona z zastosowaniem

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 155a ust. 1.

2.

Ośrodek adopcyjny, realizując zadania związane z prowadzeniem procedur przysposobienia,

przetwarza informacje dotyczące kandydatów do przysposobienia dziecka w następującym

zakresie

1)

imię i nazwisko;

2)

obywatelstwo;

3)

adres miejsca zamieszkania i zwykłego pobytu;

3a)

data urodzenia;

3b)

numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość;

4)

stan cywilny;

4a)

pozbawienie, zawieszenie lub ograniczenie władzy rodzicielskiej;

5)

wykształcenie;

6)

zawód;

7)

miejsce pracy;

8)

warunki mieszkaniowe;

9)

źródła i wysokość dochodu;

10)

dane o stanie zdrowia niezbędne do stwierdzenia, że osoba może sprawować właściwą

opiekę nad dzieckiem, wynikające z zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia wystawionego

przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej;

11)

informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego;

12)

figurowanie albo niefigurowanie w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle

Seksualnym z dostępem ograniczonym;

13)

dzieci pozostające na utrzymaniu, w tym pod władzą rodzicielską, wraz z danymi o ich

wieku, stanie zdrowia i rozwoju - w celu doboru rodziny przysposabiającej właściwej

ze względu na potrzeby dziecka;

14)

wyznanie i pochodzenie etniczne - w celu doboru rodziny przysposabiającej właściwej

ze względu na potrzeby dziecka;

15)

dobrowolnie przedłożone przez kandydata referencje;

16)

stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa ze zgłoszonymi do przysposobienia dziećmi;

17)

numer telefonu i adres poczty elektronicznej;

18)

inne informacje wynikające z przeprowadzonego wywiadu adopcyjnego.

3.

Ośrodek adopcyjny, realizując zadania związane z prowadzeniem procedur przysposobienia,

przetwarza następujące informacje dotyczące dzieci zgłoszonych do przysposobienia

1)

imię i nazwisko dziecka;

2)

adres miejsca zamieszkania dziecka;

3)

datę i miejsce urodzenia dziecka;

3a)

numer PESEL dziecka, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

4)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka, w tym dane

wynikające z orzeczenia o ustanowieniu opiekuna prawnego oraz dane wynikające z postanowienia

potwierdzającego uregulowanie sytuacji prawnej dziecka;

5)

szczegółowy opis przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej, zawierający również

daty umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej;

6)

dane o stanie zdrowia i rozwoju dziecka;

7)

stosunek dziecka do przysposobienia;

8)

imiona i nazwiska rodziców dziecka;

9)

numery PESEL rodziców dziecka;

10)

daty urodzenia rodziców dziecka;

11)

dane dotyczące stanu zdrowia rodziców dziecka oraz inne dotyczące ich informacje mające

wpływ na zdrowie dziecka;

12)

informacje na temat utrzymywania przez rodzinę biologiczną kontaktów z dzieckiem;

13)

dane dotyczące rodzeństwa dziecka w zakresie imienia, nazwiska, daty i miejsca urodzenia,

sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu;

14)

wyznanie i pochodzenie etniczne dziecka - w celu doboru rodziny przysposabiającej

właściwej ze względu na potrzeby dziecka;

15)

wizerunek dziecka.

4.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 156 ust. 1, ośrodki adopcyjne mają

prawo do uzyskania informacji oraz otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji

dotyczących dziecka, w tym prawnej i medycznej.

4a.

Minister właściwy do spraw rodziny w celu realizacji zadania, o którym mowa w art.

164 ust. 11 zdanie drugie, oraz organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt

9, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 164 ust. 18-20, mają prawo do przetwarzania

danych, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej

dokumentacji dotyczącej dziecka, w tym prawnej i medycznej.

5.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom

lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazaniu polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez administratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w tajemnicy.

1.

Marszałek województwa wyznacza i ogłasza, w drodze obwieszczenia, w wojewódzkim dzienniku

urzędowym ośrodek adopcyjny właściwy do prowadzenia banku danych o dzieciach z terenu

województwa oczekujących na przysposobienie, zwanego dalej „wojewódzkim bankiem danych”,

i informuje o tym sąd.

2.

Marszałek województwa monitoruje przebieg procesów adopcyjnych w ośrodkach adopcyjnych

na terenie województwa.

Minister właściwy do spraw rodziny wyznacza i ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” ośrodek adopcyjny właściwy do

prowadzenia centralnego banku danych o dzieciach oczekujących na przysposobienie,

zwanego dalej „centralnym bankiem danych”.

1.

Rodzice, podmiot leczniczy, organizator rodzinnej pieczy zastępczej, dyrektor placówki

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego oraz inna instytucja lub osoba, które powzięły informację o

dziecku uzasadniającą zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia, zgłaszają tę informację

do ośrodka adopcyjnego działającego na terenie województwa, w którym przebywa dziecko.

2.

W przypadku powzięcia informacji, o której mowa w ust. 1, ośrodek adopcyjny niezwłocznie

1)

występuje do organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, zespołu do spraw okresowej

oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz dyrektora

placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego o przekazanie, w terminie 7 dni,

opinii oraz dokumentacji, o których mowa w art. 139a, chyba że posiada te opinie oraz

dokumentację lub nie istniał obowiązek sporządzenia tych opinii, oraz

2)

sporządza informację o sytuacji prawnej, rodzinnej i zdrowotnej dziecka, zwaną dalej

„kartą dziecka”, której integralną część stanowi metryka prowadzenia sprawy.

3.

W przypadku gdy ośrodek adopcyjny nie może sporządzić karty dziecka, gdyż nie posiada

informacji o sytuacji prawnej dziecka, w terminie 3 dni roboczych od powzięcia informacji,

o której mowa w ust. 1, występuje do właściwego dla siebie miejscowo ośrodka adopcyjnego

prowadzącego wojewódzki bank danych o ustalenie sytuacji prawnej dziecka.

4.

W terminie 7 dni roboczych od otrzymania wystąpienia, o którym mowa w ust. 3, ośrodek

adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych przekazuje ośrodkowi adopcyjnemu, o którym

mowa w ust. 3, informację o sytuacji prawnej dziecka.

5.

W terminie 30 dni od dnia sporządzenia karty dziecka ośrodek adopcyjny na podstawie

opinii, o których mowa w art. 139a ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje kwalifikacji dziecka

do przysposobienia krajowego, sporządza dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka

do przysposobienia krajowego oraz rozpoczyna poszukiwanie kandydata do przysposobienia

dziecka.

5a.

W przypadku gdy po przeprowadzeniu kwalifikacji dziecka do przysposobienia krajowego

ośrodek adopcyjny nie zakwalifikuje dziecka do przysposobienia krajowego, informuje

o tym odpowiednio organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej,

dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektora interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego.

5b.

W przypadku gdy zmiana sytuacji dziecka ma wpływ na kwalifikację dziecka do przysposobienia

krajowego, ośrodek adopcyjny przeprowadza ponowną kwalifikację dziecka do przysposobienia

krajowego.

6.

W przypadku niepozyskania kandydata do przysposobienia dziecka ośrodek adopcyjny odpowiedzialny

za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego przesyła do właściwego dla siebie

miejscowo ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych

1)

dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia krajowego,

2)

kartę dziecka,

3)

opinie i dokumentację, o których mowa w art. 139a

- zwane dalej „dokumentacją kwalifikacyjną”.

7.

Ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, w terminie

3 dni roboczych od dnia otrzymania dokumentacji kwalifikacyjnej, przekazuje tę dokumentację

ośrodkom adopcyjnym na terenie województwa oraz ośrodkom adopcyjnym prowadzącym wojewódzkie

banki danych w pozostałych województwach.

8.

Przed przekazaniem dokumentacji kwalifikacyjnej ośrodkom adopcyjnym na terenie województwa

oraz ośrodkom adopcyjnym prowadzącym wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach

ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, może

żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej w przypadku stwierdzenia

uchybień lub konieczności pozyskania dodatkowych informacji.

9.

Ośrodki adopcyjne prowadzące wojewódzkie banki danych, w terminie 3 dni roboczych

od dnia otrzymania dokumentacji kwalifikacyjnej, przekazują tę dokumentację ośrodkom

adopcyjnym działającym na terenie ich województwa celem poszukiwania dla dziecka rodziny

przysposabiającej.

10.

W przypadku nieznalezienia kandydata do przysposobienia dziecka w terminie 55 dni

od dnia wysłania przez ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym

mowa w ust. 6, dokumentacji kwalifikacyjnej do ośrodków adopcyjnych na terenie województwa

oraz do ośrodków adopcyjnych prowadzących wojewódzkie banki danych w pozostałych województwach,

ośrodek adopcyjny prowadzący wojewódzki bank danych, o którym mowa w ust. 6, w terminie

3 dni roboczych, przekazuje dokumentację kwalifikacyjną dziecka ośrodkowi adopcyjnemu

prowadzącemu centralny bank danych.

10a.

Ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego

jest obowiązany do analizy sytuacji dziecka nie rzadziej niż co 3 miesiące - w przypadku

dzieci w wieku poniżej 3. roku życia, a w przypadku dzieci w wieku powyżej 3. roku

życia - nie rzadziej niż co 6 miesięcy. W przypadku zmian w sytuacji dziecka ośrodek

adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego aktualizuje

dokumentację kwalifikacyjną i przesyła ją do właściwego miejscowo ośrodka adopcyjnego

prowadzącego wojewódzki bank danych oraz do centralnego banku danych. Właściwe miejscowo

ośrodki adopcyjne są obowiązane do uzupełnienia dotychczasowej dokumentacji o zaktualizowaną

dokumentację kwalifikacyjną. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

11.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych, na podstawie opinii, o której

mowa w art. 139a ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania dokumentacji

kwalifikacyjnej, dokonuje kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego

oraz sporządza dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia

międzynarodowego. Dokonując kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego,

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych może zasięgać opinii ministra właściwego

do spraw rodziny.

12.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych przed dokonaniem kwalifikacji dziecka

do przysposobienia międzynarodowego może żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji

kwalifikacyjnej w przypadku stwierdzenia uchybień lub konieczności pozyskania dodatkowych

informacji mogących mieć wpływ na tę kwalifikację.

13.

Żądanie uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej lub zasięgnięcie

opinii ministra właściwego do spraw rodziny wstrzymuje bieg terminów, o których mowa

odpowiednio w ust. 7 i 11.

14.

W przypadku gdy po przeprowadzeniu kwalifikacji dziecka do przysposobienia międzynarodowego

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych nie zakwalifikuje dziecka do tego

przysposobienia, informuje o tym, wraz ze szczegółowym wyjaśnieniem, w terminie 3

dni roboczych, ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia

krajowego.

15.

W przypadku powzięcia przez ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka

do przysposobienia krajowego informacji o zmianie sytuacji dziecka ośrodek ten informuje

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych o zmianie sytuacji dziecka. W przypadku

gdy zmiana sytuacji dziecka ma wpływ na kwalifikację dziecka do przysposobienia międzynarodowego,

ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych dokonuje ponownej kwalifikacji

dziecka do przysposobienia międzynarodowego.

16.

Ośrodek adopcyjny prowadzący centralny bank danych, w terminie 3 dni roboczych od

dnia sporządzenia kwalifikacji międzynarodowej dziecka, przekazuje dokumentację kwalifikacyjną

oraz dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka do przysposobienia międzynarodowego

ośrodkowi adopcyjnemu upoważnionemu do współpracy z organami centralnymi innych państw

lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi

celem poszukiwania dla dziecka rodziny przysposabiającej poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej.

17.

Ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi innych państw lub

z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi,

po znalezieniu kandydata mającego miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, sporządza dokument potwierdzający dobór kandydata do przysposobienia dziecka.

18.

W przypadku gdy miejscem zamieszkania kandydata do przysposobienia dziecka jest państwo

strona Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego (Dz. U. z 2000 r. poz. 448 oraz z 2002 r. poz. 17),

ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi innych państw lub

z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi

przekazuje dokumentację kwalifikacyjną, dokument potwierdzający zakwalifikowanie dziecka

do przysposobienia międzynarodowego oraz dokumentację dotyczącą kandydatów do przysposobienia

dziecka organowi centralnemu, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, w celu wydania

przez ten organ rozstrzygnięcia w przedmiocie zgody, o której mowa w art. 17 Konwencji

z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia

międzynarodowego.

19.

Rozstrzygając w przedmiocie zgody, o której mowa w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja

1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego

organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, przed wydaniem tej zgody,

może żądać uzupełnienia lub aktualizacji dokumentacji kwalifikacyjnej oraz dokumentacji

dotyczącej kandydatów do przysposobienia dziecka.

20.

Organ centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, nie wydaje zgody, o której

mowa w art. 17 Konwencji z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie

przysposobienia międzynarodowego w przypadku gdy

1)

uzna, że przysposobienie międzynarodowe nie leży w nadrzędnym interesie dziecka lub

2)

postępowanie w sprawie przysposobienia dziecka zostało przeprowadzone z naruszeniem

przepisów dotyczących przysposobienia dziecka, a naruszenie to ma istotny wpływ na

rozstrzygnięcie w przedmiocie zgody.

21.

Procedury, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-20, są prowadzone z zastosowaniem

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 155a ust. 1.

1.

Karta dziecka zawiera następujące informacje

1)

imię i nazwisko dziecka;

2)

adres miejsca zamieszkania dziecka;

3)

datę i miejsce urodzenia dziecka;

3a)

numer PESEL dziecka, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

4)

dane dotyczące sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu dziecka, w tym dane

wynikające z orzeczenia o ustanowieniu opiekuna prawnego oraz dane wynikające z postanowienia

potwierdzającego uregulowanie sytuacji prawnej dziecka;

5)

szczegółowy opis przebiegu pobytu dziecka w pieczy zastępczej, zawierający również

daty umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej;

6)

dane o stanie zdrowia i rozwoju dziecka;

7)

stosunek dziecka do przysposobienia;

8)

imiona i nazwiska rodziców dziecka;

9)

daty urodzenia rodziców dziecka;

10)

numery PESEL rodziców dziecka;

11)

dane dotyczące stanu zdrowia rodziców dziecka oraz inne dotyczące ich informacje mające

wpływ na zdrowie dziecka;

12)

informacje na temat utrzymywania przez rodzinę biologiczną kontaktów z dzieckiem;

13)

dane dotyczące rodzeństwa dziecka w zakresie imienia, nazwiska, daty i miejsca urodzenia,

sytuacji prawnej oraz aktualnego miejsca pobytu;

14)

wyznanie i pochodzenie etniczne dziecka.

2.

Metryka prowadzenia sprawy zawiera daty wykonania czynności, o których mowa w art.

164.

Ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego

może żądać uzupełnienia lub aktualizacji opinii, o których mowa w art. 139a ust. 1

pkt 1-5.

1.

O możliwości przysposobienia dziecka, którego brat albo siostra zostali wcześniej

przysposobieni, należy bezzwłocznie poinformować tę rodzinę, która przysposobiła brata

albo siostrę.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, przekazuje ośrodek adopcyjny kwalifikujący dziecko

do przysposobienia krajowego za pośrednictwem ośrodka adopcyjnego, który zakwalifikował

do przysposobienia kandydata, który wcześniej przysposobił brata albo siostrę tego

dziecka.

3.

Doboru rodziny przysposabiającej właściwej ze względu na potrzeby dziecka dokonuje

ośrodek adopcyjny, który zakwalifikował dziecko do przysposobienia krajowego.

1.

Kwalifikacja dziecka do przysposobienia krajowego obejmuje

1)

diagnozę psychologiczną dziecka;

2)

określenie specyfiki potrzeb dziecka w kontekście prawidłowego doboru rodziny;

3)

dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi

emocjonalnej w nowej rodzinie;

4)

ustalenie sytuacji prawnej rodzeństwa dziecka;

5)

dokonywaną przez psychologa analizę aktualnych więzi dziecka z bliskimi mu osobami;

6)

analizę całościowej sytuacji dziecka w celu zbadania, czy przysposobienie leży w jego

najlepszym interesie, dokonywaną na podstawie opinii, o których mowa w art. 139a ust.

1 pkt 1, 2, 4 i 5.

1a.

Kwalifikacja dziecka do przysposobienia międzynarodowego obejmuje

1)

dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi

emocjonalnej w rodzinie mającej miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

analizę całościowej sytuacji dziecka w celu zbadania, czy przysposobienie międzynarodowe

leży w jego najlepszym interesie, dokonywaną na podstawie opinii, o której mowa w

art. 139a ust. 1 pkt 3;

3)

analizę prawidłowości prowadzenia poszukiwania kandydata do przysposobienia na terenie

kraju.

2.

Przy kwalifikowaniu dziecka do przysposobienia ośrodek adopcyjny współpracuje w szczególności

z asystentem rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent

rodziny - z podmiotem organizującym pracę z rodziną, koordynatorem rodzinnej pieczy

zastępczej, organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej, placówkami opiekuńczo-wychowawczymi,

regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi, interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi,

podmiotami leczniczymi, placówkami oświatowymi, jednostkami organizacyjnymi pomocy

społecznej, sądami oraz Policją.

1.

Rodzeństwo powinno być umieszczane w jednej rodzinie przysposabiającej, chyba że

1)

ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego,

na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 4, uzna, że wspólne umieszczenie

dziecka wraz z rodzeństwem w rodzinie przysposabiającej nie leży w najlepszym interesie

dziecka lub

2)

ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację dziecka do przysposobienia krajowego,

na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 5, uzna, ze względu na najlepiej

pojęty interes dziecka, że z powodu nieznalezienia kandydata do przysposobienia rodzeństwa

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nieznalezienia kandydata do przysposobienia

rodzeństwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej jest możliwe umieszczanie rodzeństwa

w różnych rodzinach przysposabiających.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację

dziecka do przysposobienia krajowego rozpoczyna poszukiwanie kandydatów do przysposobienia

dziecka oraz przesyła dokumentację kwalifikacyjną do właściwego dla siebie miejscowo

ośrodka adopcyjnego prowadzącego wojewódzki bank danych. Przepisy art. 164 ust. 7-20

stosuje się odpowiednio.

Dziecko może być zakwalifikowane do przysposobienia związanego ze zmianą dotychczasowego

miejsca zamieszkania dziecka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania

w innym państwie, jeżeli tylko w ten sposób można zapewnić mu odpowiednie zastępcze

środowisko rodzinne, chyba że między przysposabiającym a przysposabianym dzieckiem

istnieje stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa albo gdy przysposabiający już przysposobił

siostrę lub brata przysposabianego dziecka.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny współpracuje z organami centralnymi innych państw

lub licencjonowanymi przez rządy tych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi

w zakresie przysposobienia związanego ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania

dziecka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie

lub wyznacza ośrodki adopcyjne upoważnione do tej współpracy.

2.

Procedury przysposobienia związane ze zmianą miejsca zamieszkania dziecka na miejsce

zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może przeprowadzać wyłącznie

ośrodek adopcyjny upoważniony do współpracy z organami centralnymi innych państw lub

z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” listę ośrodków adopcyjnych, o których mowa

w ust. 2.

1.

Po ukończeniu szkolenia, o którym mowa w art. 172 ust. 1, i otrzymaniu pozytywnej

opinii kwalifikacyjnej o kandydatach do przysposobienia oraz zakwalifikowaniu dziecka

do przysposobienia, ośrodek adopcyjny udostępnia informacje o dziecku tym kandydatom

oraz umożliwia im kontakt z dzieckiem. Nie dotyczy to osoby przysposabiającego, o

której mowa w art. 119.

2.

W przypadku gdy kandydat do przysposobienia dziecka zamieszkuje poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, podmioty, o których mowa w art. 168 ust. 2

1)

przekazują, po zakwalifikowaniu dziecka do przysposobienia przez ośrodek adopcyjny

prowadzący centralny bank danych, informację o dziecku pełnomocnikom organizacji lub

ośrodków adopcyjnych licencjonowanych przez rządy innych państw;

2)

umożliwiają kandydatowi zakwalifikowanemu przez te podmioty, po wydaniu przez organ

centralny, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 9, zgody, o której mowa w art. 17 Konwencji

z dnia 29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia

międzynarodowego, kontakt z dzieckiem, chyba że przysposobienie następuje między członkami

rodziny.

1.

W przypadku gdy gotowość do przysposobienia dziecka zgłoszą

1)

osoby spokrewnione lub spowinowacone z dzieckiem,

2)

rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka, w których dziecko jest umieszczone,

3)

osoby, które już przysposobiły brata lub siostrę małoletniego

- ośrodek adopcyjny nie wszczyna postępowania w zakresie poszukiwania kandydatów do

przysposobienia dziecka, o którym mowa w art. 164 ust. 5-9 i 15, a wszczęte zawiesza.

2.

Wszczęcie lub podjęcie postępowania, o którym mowa w art. 164, następuje, jeżeli osoby,

o których mowa w ust. 1, nie uzyskają pozytywnej wstępnej oceny ośrodka adopcyjnego.

3.

W przypadku gdy osoby wymienione w ust. 1 pkt 1 i 3 nie mają stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a dziecko w wyniku przysposobienia miałoby zmienić miejsce

zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie,

ośrodek adopcyjny, nie wszczynając postępowania w zakresie poszukiwania kandydatów

do przysposobienia dziecka, o którym mowa w art. 164 ust. 5-9 i 15, albo zawieszając

to postępowanie, przesyła posiadane dokumenty do centralnego banku danych.

4.

Wszczęcie lub podjęcie postępowania, o którym mowa w art. 164, następuje, jeżeli osoby,

o których mowa w ust. 3, nie uzyskają pozytywnej opinii ośrodka adopcyjnego upoważnionego

do współpracy z organami centralnymi innych państw lub z licencjonowanymi przez rządy

innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi lub organu odpowiedzialnego

za przysposobienia międzynarodowe w państwie przyjmującym.

5.

Informacja o konieczności wszczęcia lub podjęcia postępowania, o którym mowa w art.

164, jest przekazywana ośrodkowi adopcyjnemu odpowiedzialnemu za zakwalifikowanie

dziecka do przysposobienia krajowego przez centralny bank danych.

Ośrodek adopcyjny odpowiedzialny za kwalifikację do przysposobienia krajowego dziecka

zgłoszonego uprzednio do wojewódzkich banków danych lub do centralnego banku danych

informuje ośrodki adopcyjne prowadzące te banki danych o przysposobieniu dziecka,

w terminie 7 dni od dnia otrzymania od sądu prawomocnego postanowienia orzekającego

przysposobienie dziecka.

1.

Kandydaci do przysposobienia dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia

szkolenia organizowanego przez ośrodek adopcyjny.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kandydatów do przysposobienia

1)

spokrewnionych albo spowinowaconych z dzieckiem lub

2)

którzy wcześniej przysposobili rodzeństwo dziecka, lub

3)

sprawujących nad dzieckiem rodzinną pieczę zastępczą, z wyjątkiem osób lub małżonków,

niespełniających warunków dotyczących rodzin zastępczych w zakresie niezbędnych szkoleń,

którym sąd powierzył tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie

art. 109 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

3.

Program szkolenia kandydatów do przysposobienia dziecka zatwierdza, na okres pięciu

lat, minister właściwy do spraw rodziny, na wniosek podmiotu prowadzącego szkolenie.

4.

Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia, o którym mowa w ust. 3,

następuje w drodze decyzji.

5.

Przed skierowaniem kandydata do przysposobienia dziecka na szkolenie ośrodek adopcyjny

dokonuje jego wstępnej oceny, z uwzględnieniem

1)

kwalifikacji osobistych, o których mowa w art. 114;

2)

motywacji do podjęcia się wychowywania dziecka;

3)

wywiadu adopcyjnego.

6.

Wstępna ocena, o której mowa w ust. 5, przeprowadzana jest na wniosek kandydata do

przysposobienia dziecka zawierający

1)

informacje, o których mowa w art. 161 ust. 2 pkt 1-4 i 17;

2)

uzasadnienie przyczyn, dla których kandydat do przysposobienia dziecka chce przysposobić

dziecko;

3)

życiorys zawierający w szczególności informacje, o których mowa w art. 161 ust. 2

pkt 5-7, 13 i 14;

4)

wyrażenie zgody na udział w procedurze adopcyjnej.

7.

Do wniosku dołącza się odpowiednio

1)

odpis zupełny aktu małżeństwa, a w przypadku osoby niepozostającej w związku małżeńskim

- odpis zupełny aktu urodzenia;

2)

zdjęcie;

3)

zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego;

4)

zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia wystawione przez lekarza podstawowej opieki

zdrowotnej zawierające dane o stanie zdrowia niezbędne do stwierdzenia, że dana osoba

może sprawować właściwą opiekę nad dzieckiem;

5)

zaświadczenie o zatrudnieniu, oświadczenie o wykonywaniu działalności gospodarczej,

oświadczenie o przychodowości gospodarstwa rolnego, a w przypadku osób pobierających

emeryturę lub rentę kopię decyzji ustalającej prawo do emerytury lub renty, ze wskazaniem

wysokości osiąganych z tych tytułów dochodów;

6)

odpisy aktów stanu cywilnego potwierdzające stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa

ze zgłoszonym do przysposobienia dzieckiem - o ile taki stosunek istnieje;

7)

oświadczenia dotyczące pozbawienia, zawieszenia lub ograniczenia władzy rodzicielskiej.

8.

Informacje składane przez kandydata do przysposobienia dziecka są składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Przedstawiający informacje

jest obowiązany do zawarcia w nich klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

9.

Ośrodek adopcyjny przeprowadza wstępną ocenę kandydata do przysposobienia dziecka

oraz umożliwia mu rozpoczęcie szkolenia w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od

dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 6, wraz z dokumentami, o których mowa

w ust. 7.

10.

Po przeprowadzeniu wstępnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka ośrodek adopcyjny

sporządza dokument potwierdzający przeprowadzenie wstępnej oceny, który zawiera w

szczególności wskazanie, czy wstępna ocena jest pozytywna czy negatywna. Dokument

potwierdzający przeprowadzenie wstępnej oceny jest wydawany pisemnie w postaci papierowej

lub elektronicznej.

11.

W przypadku gdy wstępna ocena kandydata do przysposobienia dziecka jest negatywna,

w dokumencie potwierdzającym przeprowadzenie wstępnej oceny ośrodek adopcyjny szczegółowo

uzasadnia przyczyny negatywnej wstępnej oceny i wskazuje obszary wymagające poprawy,

z jednoczesnym pouczeniem strony o przysługującym prawie wniesienia do sądu administracyjnego

skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa

w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

1.

Po ukończeniu przez kandydata do przysposobienia dziecka szkolenia, o którym mowa

w art. 172 ust. 1, ośrodek adopcyjny na podstawie zgromadzonej w toku postępowania

dokumentacji sporządza opinię kwalifikacyjną, zawierającą w szczególności informacje

dotyczące

1)

spełnienia przez kandydata do przysposobienia dziecka wymagań niezbędnych do przysposobienia

dziecka;

2)

posiadania przez kandydata kwalifikacji osobistych pozwalających na należyte wywiązywanie

się z obowiązków przysposabiającego;

3)

oceny motywacji i oczekiwań kandydata do przysposobienia dziecka;

4)

sytuacji materialnej i mieszkaniowej kandydata do przysposobienia dziecka;

5)

niekaralności kandydata do przysposobienia dziecka;

6)

stanu zdrowia kandydata do przysposobienia dziecka.

2.

Opinia kwalifikacyjna wydawana jest pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej.

3.

W przypadku wydania pozytywnej opinii kwalifikacyjnej opinia ta jest ważna przez okres

36 miesięcy, licząc od dnia jej sporządzenia, chyba że w tym okresie ośrodek adopcyjny

wyda negatywną opinię kwalifikacyjną.

4.

Kandydat do przysposobienia dziecka jest obowiązany do niezwłocznego informowania

ośrodka adopcyjnego o każdej zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na uzyskanie

kwalifikacji do przysposobienia dziecka.

5.

W przypadku wydania negatywnej opinii kwalifikacyjnej opinia ta zawiera szczegółowe

uzasadnienie przyczyn wydania negatywnej opinii i ewentualne wskazanie obszarów wymagających

poprawy, z jednoczesnym pouczeniem strony o przysługującym prawie wniesienia do sądu

administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności,

o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

Minister właściwy do spraw rodziny może określić oraz zamieścić w Biuletynie Informacji

Publicznej wzór opinii kwalifikacyjnej o kandydatach do przysposobienia dziecka.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, liczbę godzin

i zakres programowy szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka oraz kwalifikacje

osób, które mogą prowadzić szkolenia, biorąc pod uwagę specyfikę zadań opiekuńczo-wychowawczych

wykonywanych przez kandydatów oraz mając na uwadze konieczność zapewnienia odpowiedniego

poziomu sprawowanej opieki.

Szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego

domu dziecka lub pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu

rodzinnego nie mogą być łączone ze szkoleniami dla kandydatów do przysposobienia dziecka.

1.

Ośrodki adopcyjne, o których mowa w art. 162, art. 163 i art. 168 ust. 2, przekazują

ministrowi właściwemu do spraw rodziny, za pośrednictwem marszałka województwa, zgodnie

ze wzorami udostępnionymi drogą elektroniczną przez tego ministra, nie rzadziej niż

co 6 miesięcy, informacje o realizacji powierzonych zadań.

2.

Marszałek województwa przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, w wersji elektronicznej,

z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3.

Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez dany ośrodek adopcyjny podczas

wykonywanych przez niego zadań wynikających z niniejszej ustawy jest ten ośrodek adopcyjny.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza

wywiadu adopcyjnego oraz karty dziecka, w tym metryki prowadzenia sprawy, mając na

uwadze sprawne i rzetelne przeprowadzenie procedury przysposobienia.

1.

Zarząd województwa sprawuje kontrolę nad ośrodkami adopcyjnymi.

2.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do sprawowania kontroli, o której

mowa w ust. 1, członka zarządu województwa, pracownika urzędu albo kierownika jednostki

organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą być pracownicy kontrolowanych

jednostek.

3.

Zarząd województwa w związku z przeprowadzanym postępowaniem kontrolnym ma prawo do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątku kontrolowanej jednostki oraz

przebiegu określonych czynności objętych obowiązującym standardem;

4)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

lub pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli.

4.

Przy przeprowadzaniu postępowania kontrolnego zarząd powiatu oraz zarząd województwa

może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu przedmiotu

kontroli. Przepisy ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

1.

Zarząd województwa ma prawo do udziału, w roli obserwatora, w posiedzeniach ośrodka

adopcyjnego dotyczących kwalifikowania dziecka do przysposobienia, dokonywania wstępnej

oceny kandydata do przysposobienia dziecka oraz wydawania opinii kwalifikacyjnej kandydata

do przysposobienia dziecka w celu monitorowania zapewnienia odpowiedniej jakości prowadzonych

procedur przysposobienia.

2.

Zarząd województwa może upoważnić, w formie pisemnej, do udziału w posiedzeniach,

o których mowa w ust. 1, członka zarządu województwa, pracownika urzędu marszałkowskiego

albo kierownika jednostki organizacyjnej województwa. Osobami upoważnionymi nie mogą

być pracownicy ośrodka adopcyjnego.

3.

Osobami upoważnionymi do udziału w posiedzeniach, o których mowa w ust. 1, mogą być

osoby spełniające wymagania określone w art. 159 ust. 1.

Do zadań własnych gminy należy

1)

opracowanie i realizacja 3-letnich gminnych programów wspierania rodziny;

2)

tworzenie możliwości podnoszenia kwalifikacji przez asystentów rodziny;

3)

tworzenie oraz rozwój systemu opieki nad dzieckiem, w tym placówek wsparcia dziennego,

oraz praca z rodziną przeżywającą trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych

przez

a)

zapewnienie rodzinie przeżywającej trudności wsparcia i pomocy asystenta rodziny oraz

dostępu do specjalistycznego poradnictwa,

b)

organizowanie szkoleń i tworzenie warunków do działania rodzin wspierających,

c)

prowadzenie placówek wsparcia dziennego oraz zapewnienie w nich miejsc dla dzieci;

4)

finansowanie

a)

(uchylona)

b)

podnoszenia kwalifikacji przez asystentów rodziny,

c)

kosztów związanych z udzielaniem pomocy, o której mowa w art. 29 ust. 2, ponoszonych

przez rodziny wspierające;

5)

współfinansowanie pobytu dziecka w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnym

ośrodku preadopcyjnym;

6)

sporządzanie, zgodnie ze wzorami udostępnionymi drogą elektroniczną przez ministra

właściwego do spraw rodziny, sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania

rodziny oraz przekazywanie ich właściwemu wojewodzie w wersji elektronicznej, z zastosowaniem

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3, w terminie

a)

do dnia 31 stycznia danego roku - za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia poprzedniego

roku,

b)

do dnia 31 lipca danego roku - za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego

roku;

7)

prowadzenie monitoringu sytuacji dziecka z rodziny zagrożonej kryzysem lub przeżywającej

trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczej, zamieszkałego na terenie

gminy.

8)

(uchylony)

1.

Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę należy

wykonywanie zadań wynikających z rządowych programów z zakresu wspierania rodziny

oraz rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

2.

Gmina realizuje zadania zlecone z zakresu administracji rządowej zgodnie z wytycznymi

przekazanymi przez wojewodę.

Wójt może upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika ośrodka pomocy

społecznej, dyrektora centrum usług społecznych lub kierownika innej jednostki organizacyjnej

gminy, a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora

centrum usług społecznych lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy, do

prowadzenia postępowań w sprawach z zakresu wspierania rodziny oraz wydawania w tych

sprawach decyzji.

1.

W terminie do dnia 31 marca każdego roku wójt składa radzie gminy roczne sprawozdanie

z realizacji zadań z zakresu wspierania rodziny oraz przedstawia potrzeby związane

z realizacją zadań.

2.

Rada gminy, biorąc pod uwagę potrzeby, o których mowa w ust. 1, uchwala gminne programy

wspierania rodziny.

Do zadań własnych powiatu należy

1)

opracowanie i realizacja 3-letnich powiatowych programów dotyczących rozwoju pieczy

zastępczej, zawierających między innymi plan rozwoju rodzinnej pieczy zastępczej,

plan ograniczania liczby dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz limit rodzin

zastępczych zawodowych na dany rok kalendarzowy, uwzględniający założenia wynikające

z planu rozwoju rodzinnej pieczy zastępczej, konieczność zapewnienia dzieciom z terenu

powiatu rodzinnej pieczy zastępczej oraz ograniczanie liczby dzieci w instytucjonalnej

pieczy zastępczej;

2)

zapewnienie dzieciom pieczy zastępczej w rodzinach zastępczych, rodzinnych domach

dziecka oraz w placówkach opiekuńczo-wychowawczych;

3)

organizowanie wsparcia osobom usamodzielnianym opuszczającym rodziny zastępcze, rodzinne

domy dziecka oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze i regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne,

przez wspieranie procesu usamodzielnienia;

4)

tworzenie warunków do powstawania i działania rodzin zastępczych, rodzinnych domów

dziecka i rodzin pomocowych;

5)

prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz placówek wsparcia dziennego o zasięgu

ponadgminnym;

6)

organizowanie szkoleń dla rodzin zastępczych, prowadzących rodzinne domy dziecka i

dyrektorów placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego oraz kandydatów do pełnienia

funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego domu dziecka lub pełnienia funkcji

dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego;

7)

organizowanie wsparcia dla rodzinnej pieczy zastępczej, w szczególności przez tworzenie

warunków do powstawania

a)

grup wsparcia,

b)

specjalistycznego poradnictwa;

8)

(uchylony)

9)

wyznaczanie organizatora rodzinnej pieczy zastępczej;

10)

zapewnienie przeprowadzenia przyjętemu do pieczy zastępczej dziecku niezbędnych badań

lekarskich;

11)

(uchylony)

11a)

wprowadzanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1, ich aktualizacja

i usuwanie;

12)

kompletowanie we współpracy z właściwym ośrodkiem pomocy społecznej albo centrum usług

społecznych dokumentacji związanej z przygotowaniem dziecka do umieszczenia w rodzinie

zastępczej albo rodzinnym domu dziecka;

13)

finansowanie

a)

świadczeń pieniężnych dotyczących dzieci z terenu powiatu, umieszczonych w rodzinach

zastępczych, rodzinnych domach dziecka, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych

placówkach opiekuńczo-terapeutycznych, interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych lub

rodzinach pomocowych, na jego terenie lub na terenie innego powiatu,

b)

pomocy przyznawanej osobom usamodzielnianym opuszczającym rodziny zastępcze, rodzinne

domy dziecka, placówki opiekuńczo-wychowawcze lub regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne,

c)

szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej, prowadzenia rodzinnego

domu dziecka lub pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu

rodzinnego oraz szkoleń dla rodzin zastępczych, prowadzących rodzinne domy dziecka

oraz dyrektorów placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzinnego;

14)

sporządzanie, zgodnie ze wzorami udostępnionymi drogą elektroniczną przez ministra

właściwego do spraw rodziny, sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz przekazywanie ich właściwemu wojewodzie w

wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 187 ust. 3, w terminie

a)

do dnia 31 stycznia danego roku - za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia poprzedniego

roku,

b)

do dnia 31 lipca danego roku - za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego

roku;

15)

przekazywanie do biura informacji gospodarczej informacji, o której mowa w art. 193

ust. 8.

Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat należy

1)

realizacja zadań wynikających z rządowych programów wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej oraz rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1;

2)

finansowanie pobytu w pieczy zastępczej osób, o których mowa w art. 5 ust. 3;

2a)

finansowanie

a)

wydatków związanych z dowozem do rodziny zastępczej, rodzinnego domu dziecka, placówki

opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub interwencyjnego

ośrodka preadopcyjnego, a także związanych z odwiezieniem dziecka, gdy umieszczenie

w pieczy zastępczej nastąpiło na czas określony, jeżeli sposób i zasady pokrycia kosztów

powrotu dziecka nie wynikają z orzeczenia lub informacji sądu lub innego organu państwa

obcego,

b)

średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka oraz świadczeń

pieniężnych,

c)

pomocy przyznawanej osobom usamodzielnianym opuszczającym rodziny zastępcze, rodzinne

domy dziecka, placówki opiekuńczo-wychowawcze lub regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne

- dotyczących osób, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2a, umieszczonych

w rodzinach zastępczych, rodzinnych domach dziecka, placówkach opiekuńczo-wychowawczych,

regionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych, interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych

lub rodzinach pomocowych;

3)

(uchylony)

1.

Zadania powiatu w zakresie pieczy zastępczej starosta wykonuje za pośrednictwem powiatowego

centrum pomocy rodzinie oraz organizatorów rodzinnej pieczy zastępczej.

2.

Do zakresu działania powiatowego centrum pomocy rodzinie należą wszystkie sprawy z

zakresu pieczy zastępczej niezastrzeżone na rzecz innych podmiotów.

3.

W sprawach indywidualnych dotyczących świadczeń, dodatków, środków finansowych, opłat

oraz innych kwot, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1, 2 i 4,

art. 84, art. 92 ust. 1, art. 140 ust. 1 pkt 1 i art. 193 ust. 1, decyzje wydaje starosta,

upoważniony przez niego kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie lub inni pracownicy

powiatowego centrum pomocy rodzinie upoważnieni przez starostę na wniosek kierownika.

4.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie współpracuje z sądem w sprawach dotyczących

opieki i wychowania dzieci, których rodzice zostali pozbawieni lub ograniczeni we

władzy rodzicielskiej nad nimi.

5.

Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie składa zarządowi powiatu coroczne sprawozdanie

z działalności powiatowego centrum pomocy rodzinie oraz przedstawia zestawienie potrzeb

w zakresie systemu pieczy zastępczej.

6.

Powiatowe programy systemu pieczy zastępczej uchwalane są na podstawie zestawienia

potrzeb, o którym mowa w ust. 5.

Do zadań własnych samorządu województwa należy

1)

prowadzenie interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych i regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych;

2)

opracowywanie programów dotyczących wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,

będących integralną częścią strategii rozwoju województwa;

3)

promowanie nowych rozwiązań w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

3a)

szkolenie i doskonalenie zawodowe kadr jednostek organizacyjnych samorządu gminnego

i powiatowego;

4)

sporządzanie, zgodnie ze wzorami udostępnionymi drogą elektroniczną przez ministra

właściwego do spraw rodziny, sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej oraz przekazywanie ich właściwemu wojewodzie w

wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 187 ust. 3, w terminie

a)

do dnia 31 stycznia danego roku - za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia poprzedniego

roku,

b)

do dnia 31 lipca danego roku - za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego

roku;

5)

wprowadzanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1, ich aktualizacja

i usuwanie.

Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez samorząd województwa

należy organizowanie i prowadzenie ośrodków adopcyjnych oraz realizacja zadań wynikających

z rządowego programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

1.

Zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w województwie wykonuje

regionalny ośrodek polityki społecznej.

2.

Kierownik regionalnego ośrodka polityki społecznej składa zarządowi województwa coroczne

sprawozdanie z działalności interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, regionalnej placówki

opiekuńczo-terapeutycznej oraz ośrodka adopcyjnego, a także przedstawia plany działań

tych jednostek na kolejny rok.

1.

Do zadań wojewody należy

1)

wprowadzanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 38d ust. 1, ich aktualizacja

i usuwanie;

2)

wydawanie i cofanie zezwoleń na prowadzenie placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych

placówek opiekuńczo-terapeutycznych i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych;

3)

kontrola

a)

w tym przy użyciu systemów, o których mowa w art. 38d ust. 2 i art. 155a ust. 1, nad

realizacją zadań z zakresu wspierania rodziny, pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich

wychowanków i adopcji wykonywanych przez

-

jednostki samorządu terytorialnego,

-

jednostki organizacyjne wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej

-

zwane dalej „kontrolowanymi jednostkami”,

b)

nad zgodnością zatrudnienia pracowników jednostek organizacyjnych wspierania rodziny

i systemu pieczy zastępczej z wymaganymi kwalifikacjami;

3a)

zasięganie informacji o sposobie realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy

przez samorząd gminny, powiatowy i województwa;

3b)

gromadzenie informacji o liczbie miejsc w rodzinnej pieczy zastępczej na terenie danego

powiatu;

3c)

udział, w roli obserwatora, w posiedzeniach ośrodka adopcyjnego dotyczących kwalifikowania

dziecka do przysposobienia, dokonywania wstępnej oceny kandydata do przysposobienia

dziecka oraz wydawania opinii kwalifikacyjnej kandydata do przysposobienia dziecka

w celu kontroli zapewnienia odpowiedniej jakości prowadzonych procedur przysposobienia;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

gromadzenie sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania rodziny i systemu

pieczy zastępczej przekazanych przez gminy, powiaty i samorządy województw oraz przekazywanie,

sporządzonych zgodnie ze wzorami udostępnionymi drogą elektroniczną przez ministra

właściwego do spraw rodziny, zbiorczych sprawozdań z wykonywania zadań przez gminy,

powiaty i samorządy województw ministrowi właściwemu do spraw rodziny, w wersji elektronicznej,

z zastosowaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 187 ust. 3, w terminie

a)

do dnia 20 lutego danego roku - za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia poprzedniego

roku,

b)

do dnia 20 sierpnia danego roku - za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego

roku;

7)

współdziałanie z ministrem właściwym do spraw rodziny przy opracowywaniu, realizacji

i finansowaniu programów wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

2.

Wojewoda może upoważnić, w formie pisemnej, do udziału w posiedzeniach, o których

mowa w ust. 1 pkt 3c, pracownika urzędu wojewódzkiego. Osobami upoważnionymi nie mogą

być pracownicy ośrodka adopcyjnego.

3.

Osobami upoważnionymi do udziału w posiedzeniach, o których mowa w ust. 1 pkt 3c,

mogą być osoby spełniające wymagania określone w art. 159 ust. 1.

1.

Do zadań ministra właściwego do spraw rodziny należy

1)

monitorowanie realizacji zadań wynikających z ustawy, w tym przy użyciu systemów,

o których mowa w art. 38d ust. 2 i art. 155a ust. 1;

2)

finansowe wsparcie gminnych programów wspierania rodziny i powiatowych programów dotyczących

rozwoju systemu pieczy zastępczej;

3)

zatwierdzanie programów szkoleń, o których mowa w art. 12, 44 i 172;

4)

zlecanie i finansowanie badań, ekspertyz i analiz w obszarze działań na rzecz wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej;

5)

opracowywanie i finansowanie rządowych programów wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej;

6)

określanie zadań administracji publicznej w zakresie utrzymania i rozwoju systemu

informatycznego w jednostkach organizacyjnych wspierania rodziny i systemu pieczy

zastępczej oraz sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem tego systemu;

7)

współdziałanie z organizacjami pozarządowymi w zakresie wspierania rodziny i systemu

pieczy zastępczej;

8)

gromadzenie danych ze sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu wspierania rodziny

i systemu pieczy zastępczej przekazywanych przez wojewodę;

9)

wykonywanie zadań organu centralnego, wyznaczonego zgodnie z art. 6 Konwencji z dnia

29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego;

10)

zlecanie części zadań instytucjom upoważnionym na podstawie art. 9 Konwencji z dnia

29 maja 1993 r. o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego.

1a.

Minister właściwy do spraw rodziny może opracowywać programy służące promocji rodzicielstwa,

w tym rodzicielstwa zastępczego i adopcji oraz finansowo wspierać te programy. Opracowanie

i realizacja programów może odbywać się we współpracy z wojewodą.

1b.

Programy, o których mowa w ust. 1a, mogą być realizowane w szczególności przez ministra

właściwego do spraw rodziny, wojewodów lub organizacje pozarządowe na zasadach określonych

w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

1c.

W programach, o których mowa w ust. 1a, minister właściwy do spraw rodziny określa

podmiot odpowiedzialny za realizację programów oraz sposób i tryb ich realizacji.

1d.

Koszty opracowania i obsługi programów, o których mowa w ust. 1a, wynoszą 1% kwoty

przeznaczonej na realizację tych programów.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny może dokonywać kontroli i oceny realizacji programów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, które wspiera finansowo.

2a.

Minister właściwy do spraw rodziny opracowuje i wydaje zalecenia dotyczące organizacji

i prowadzenia ośrodków adopcyjnych.

3.

Systemy teleinformatyczne stosowane w urzędach administracji publicznej realizujących

zadania w zakresie określonym w ustawie stanowią integralne części systemów teleinformatycznych

stosowanych do realizacji świadczeń rodzinnych określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.

3a.

W przypadku gdy systemy teleinformatyczne, o których mowa w ust. 3, zapewnia minister

właściwy do spraw rodziny, administratorem danych osobowych zawartych w dokumentach

przesyłanych w formie elektronicznej za pomocą tych systemów jest minister właściwy

do spraw rodziny.

4.

Minister właściwy do spraw rodziny może utworzyć rejestr centralny obejmujący dane

dotyczące jednostek organizacyjnych realizujących zadania z zakresu wspierania rodziny

i systemu pieczy zastępczej, a także dane dotyczące osób i rodzin, którym udzielono

wsparcia, oraz form udzielonego wsparcia, gromadzone przez jednostki organizacyjne

realizujące zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej na podstawie

przepisów ustawy.

5.

W przypadku utworzenia rejestru centralnego, o którym mowa w ust. 4, jednostki organizacyjne

realizujące zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej przekazują

dane do rejestru centralnego.

6.

(uchylony)

7.

Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej listę

zatwierdzonych programów szkoleń, o których mowa w art. 12 ust. 4, art. 44 ust. 2

i art. 172 ust. 3, wraz z imionami i nazwiskami albo nazwami oraz danymi teleadresowymi

osób lub podmiotów, którym wydano decyzje zatwierdzające programy szkoleń.

1.

Rada Ministrów może przyjąć rządowy program wsparcia rodzin z dziećmi.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki realizacji programu,

o którym mowa w ust. 1, w tym w szczególności sposób i tryb obsługi świadczeń przyznanych

na podstawie tego programu oraz składania wniosku i załączników do wniosku o przyznanie

tych świadczeń, uwzględniając potrzebę zapewnienia efektywności tego programu.

2a.

Rada Ministrów może określić, w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, że

1)

realizacja i obsługa świadczeń przyznanych na podstawie programu, o którym mowa w

ust. 1, w tym w szczególności

a)

składanie wniosku i załączników do wniosku o przyznanie świadczeń, a także wnoszenie

innych pism w sprawie świadczeń,

b)

doręczanie decyzji, informacji, postanowień, zawiadomień, wezwań, zaświadczeń i innych

pism w sprawie świadczeń

- odbywają się wyłącznie w drodze elektronicznej, za pomocą systemów teleinformatycznych

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2;

2)

decyzje, informacje, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, zaświadczenia i inne

pisma w sprawie świadczeń przyznanych na podstawie programu, o którym mowa w ust.

1, opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem

osobistym, kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną organu realizującego świadczenia

albo zamieszcza się w nich imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby upoważnionej

do ich wydania.

2b.

Składanie wniosku i załączników do wniosku o przyznanie świadczeń na podstawie programu,

o którym mowa w ust. 1, a także wnoszenie innych pism w sprawie tych świadczeń, doręczanie

decyzji, informacji, postanowień, zawiadomień, wezwań, zaświadczeń i innych pism w

sprawie świadczeń na podstawie programu, o którym mowa w ust. 1, odbywają się wyłącznie

w drodze elektronicznej, jeżeli Rada Ministrów tak postanowi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 2.

2c.

W przypadku gdy Rada Ministrów postanowi, że składanie wniosku i załączników do wniosku

o przyznanie świadczeń na podstawie programu, o którym mowa w ust. 1, wnoszenie innych

pism w sprawie tych świadczeń lub doręczanie decyzji, informacji, postanowień, zawiadomień,

wezwań, zaświadczeń i innych pism w sprawie świadczeń na podstawie programu, o którym

mowa w ust. 1, odbywa się wyłącznie w drodze elektronicznej

1)

w zakresie tym przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się;

2)

organ realizujący świadczenia przyznane na podstawie programu, o którym mowa w ust.

1, jest obowiązany do zapewnienia, w swojej siedzibie, oddziale lub innej wyznaczonej

jednostce organizacyjnej, dostępu do środków technicznych umożliwiających złożenie

wniosku i załączników do wniosku o przyznanie świadczeń na podstawie programu, o którym

mowa w ust. 1, wnoszenie innych pism w sprawie tych świadczeń oraz odbiór decyzji,

informacji, postanowień, zawiadomień, wezwań, zaświadczeń i innych pism w sprawie

tych świadczeń, a także do zapewnienia pomocy przy wnoszeniu i odbiorze tych dokumentów.

2d.

W przypadku gdy organem realizującym świadczenia przyznane na podstawie programu,

o którym mowa w ust. 1, jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych, organem wyższego stopnia

w stosunku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

2e.

Organ realizujący świadczenia w ramach programu, o którym mowa w ust. 1, może podejmować

rozstrzygnięcia w sprawach tych świadczeń, w tym rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych,

w oparciu o wyłącznie zautomatyzowane przetwarzanie danych osobowych, pod warunkiem

zapewnienia osobie, której dotyczy podejmowane rozstrzygnięcie, prawa do otrzymania

stosownych wyjaśnień co do podstaw podjętego rozstrzygnięcia oraz prawa do uzyskania

interwencji ludzkiej, do wyrażenia własnego stanowiska i do zakwestionowania takiego

rozstrzygnięcia. W stosunku do rozstrzygnięć następujących w drodze decyzji osoba,

której dotyczy decyzja, może skorzystać z tych uprawnień w terminie miesiąca od dnia

doręczenia decyzji.

2f.

Organ realizujący świadczenia w ramach programu, o którym mowa w ust. 1, może przesłać

osobie ubiegającej się lub pobierającej świadczenia na podstawie programu, o którym

mowa w ust. 1, na wskazany we wniosku o te świadczenia adres poczty elektronicznej

lub numer telefonu informację o przyznaniu świadczeń lub zawiadomienie o umieszczeniu

decyzji, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, zaświadczenia, informacji i innego

pisma w sprawie świadczenia na profilu utworzonym dla tej osoby w systemie teleinformatycznym

udostępnionym przez ten organ.

3.

Świadczenia przyznane na podstawie programu, o którym mowa w ust. 1, są wolne od egzekucji,

wolne od podatku dochodowego oraz nie podlegają wliczeniu do dochodu uprawniającego

do wszelkich świadczeń i dodatków przysługujących na podstawie przepisów odrębnych.

4.

Informacje składane przez osobę ubiegającą się o przyznanie świadczeń na podstawie

programu, o którym mowa w ust. 1, są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Przedstawiający informacje jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

5.

(uchylony)

6.

Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczących świadczeń przyznanych na podstawie programu, o którym mowa w ust. 1,

jest właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma miejsce

zamieszkania osoba ubiegająca się o świadczenia przyznane na podstawie programu, o

którym mowa w ust. 1.

7.

W celu realizacji programu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Rady Ministrów może dokonać,

w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych,

w tym wynagrodzeń, między częściami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków

publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.

Minister właściwy do spraw rodziny może przyznawać nagrody pieniężne z budżetu państwa,

z części będącej w jego dyspozycji, za wybitne, nowatorskie rozwiązania w zakresie

wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.

Rada Ministrów do dnia 30 września przedkłada Sejmowi i Senatowi informację o realizacji

ustawy w roku poprzednim wraz z wnioskami dotyczącymi sposobu i zakresu finansowania

zadań jednostek samorządu terytorialnego wynikających z ustawy.