Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 lutego 2024 r. w sprawie domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży

Rozporządzenie określa

1)

standard obowiązujących podstawowych usług świadczonych przez domy dla matek z małoletnimi

dziećmi i kobiet w ciąży;

2)

tryb kierowania i przyjmowania do domów, o których mowa w pkt 1.

1.

Dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, zwany dalej „domem”, zapewnia

całodobowy, okresowy pobyt

1)

matkom z małoletnimi dziećmi,

2)

kobietom w ciąży,

3)

ojcom z małoletnimi dziećmi,

4)

innym osobom sprawującym opiekę prawną nad małoletnimi dziećmi

- zwanym dalej „mieszkańcami”.

2.

Dom zapewnia odpowiednie do potrzeb mieszkańców wsparcie specjalistyczne mające na

celu przezwyciężenie sytuacji kryzysowej, która była przyczyną skierowania do domu.

1.

Standard obowiązujących podstawowych usług świadczonych przez dom obejmuje

1)

w zakresie interwencyjnym

a)

zapewnienie mieszkańcom i ich małoletnim dzieciom schronienia,

b)

zapewnienie bezpieczeństwa oraz ochrony w związku z problemem przemocy domowej,

c)

udzielenie, w razie potrzeby, natychmiastowej pomocy psychologicznej lub wsparcia

emocjonalnego przez pracownika domu;

2)

w zakresie terapeutyczno-wspomagającym

a)

dokonanie diagnozy sytuacji mieszkańca,

b)

udzielenie wsparcia terapeutycznego,

c)

udzielenie wsparcia w formie specjalistycznego poradnictwa, w szczególności psychologicznego,

prawnego lub socjalnego,

d)

udzielenie wsparcia mającego na celu rozwój umiejętności psychospołecznych,

e)

przygotowanie do świadomego i odpowiedzialnego wypełniania ról rodzicielskich oraz

zapobieganie bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, w szczególności przez

udzielanie konsultacji wychowawczych,

f)

pomoc w zdobywaniu umiejętności prawidłowego prowadzenia gospodarstwa domowego,

g)

doradztwo zawodowe, w tym w ramach współpracy z instytucjami rynku pracy,

h)

pomoc w załatwianiu spraw urzędowych,

i)

udzielenie wsparcia w uzyskaniu dostępu do lokalu mieszkalnego lub innego stałego

miejsca schronienia po opuszczeniu domu;

3)

w zakresie potrzeb bytowych

a)

zapewnienie mieszkańcom całodobowego, okresowego pobytu

-

w odrębnych pokojach dla mieszkańców z małoletnimi dziećmi, w razie potrzeby z miejscami

do nauki dla dzieci,

-

w uzasadnionych przypadkach w jednym pokoju może przebywać dwoje mieszkańców z małoletnimi

dziećmi, nie więcej jednak niż pięć osób, pod warunkiem uzyskania zgody tych mieszkańców,

-

dla kobiet w ciąży - maksymalnie dla trzech kobiet w jednym pokoju,

b)

zapewnienie wspólnego pomieszczenia do pobytu dziennego z miejscem do zabawy dla dzieci,

c)

zapewnienie ogólnodostępnych łazienek, wyposażonych w sposób umożliwiający sprawne

z nich korzystanie przez mieszkańców, w tym dzieci, proporcjonalnie do liczby mieszkańców

- jedna łazienka przypada na nie więcej niż pięć osób,

d)

zapewnienie co najmniej jednej ogólnodostępnej kuchni lub aneksu kuchennego z miejscami

do przygotowywania posiłków, przy czym liczba miejsc do przygotowywania posiłków,

jaką dysponuje dom, powinna być proporcjonalna do liczby mieszkańców, w tym dzieci

- jedno miejsce do przygotowywania posiłków na nie więcej niż dziesięć osób wyposażone

co najmniej w: kuchenkę, zlewozmywak, lodówkę, meble kuchenne oraz sprzęt i naczynia

do przygotowywania i spożywania posiłków,

e)

zapewnienie miejsc, dostosowanych także do potrzeb dzieci, w kuchni, aneksie kuchennym

lub osobnym pomieszczeniu przeznaczonych do spożywania posiłków - jedno miejsce przypada

na nie więcej niż osiem osób,

f)

zapewnienie co najmniej jednego pomieszczenia do prania i suszenia,

g)

zapewnienie, o ile pozwalają na to możliwości lokalowe, pomieszczenia do przechowywania

wózków dziecięcych,

h)

zapewnienie pomieszczenia do pracy indywidualnej z mieszkańcami.

2.

W domu są świadczone usługi, odpowiednio do potrzeb, przez osoby posiadające następujące

kwalifikacje zawodowe

1)

psychologa;

2)

pedagoga;

3)

terapeuty;

4)

prawnika;

5)

pracownika socjalnego.

3.

W domu świadczyć mogą usługi osoby posiadające inne niż wymienione w ust. 2 kwalifikacje

zawodowe, w zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania domu.

4.

Dom zapewnia środki higieny osobistej i środki czystości w sytuacji, gdy nie ma możliwości

ich samodzielnego zakupu przez mieszkańca.

5.

Funkcjonowanie domu określa regulamin organizacyjny opracowany przez osobę kierującą

domem i uchwalony przez zarząd powiatu, a w przypadku domów prowadzonych na zlecenie

na podstawie art. 25 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - zatwierdzony przez organ prowadzący dom.

6.

Standard podstawowych usług świadczonych przez dom zapewnia

1)

podmiotowe traktowanie i partnerstwo we wzajemnych relacjach między mieszkańcami i

personelem;

2)

tworzenie godnych warunków bytowych;

3)

uwzględnianie indywidualnych potrzeb mieszkańców;

4)

stwarzanie warunków do rozwoju osobistego;

5)

poszanowanie sfery prywatności mieszkańców.

1.

Pomoc w ramach usług w zakresie terapeutyczno-wspomagającym świadczonych przez dom

odbywa się na podstawie indywidualnego planu wsparcia, zwanego dalej „planem”, opracowanego

niezwłocznie po przyjęciu do domu przez wyznaczonego przez osobę kierującą domem pracownika

domu w uzgodnieniu z mieszkańcem, a następnie realizowanego przy współpracy i zaangażowaniu

mieszkańca.

2.

Plan określa wyznaczone w porozumieniu z mieszkańcem cele, które ma osiągnąć dla przezwyciężenia

trudnej sytuacji życiowej, oraz działania podejmowane dla osiągnięcia tych celów,

opracowane na podstawie dokonanej diagnozy sytuacji mieszkańca.

3.

W ramach opracowywania i realizacji planu przetwarzane są dane dotyczące sytuacji

mieszkańca, w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w zakresie

niezbędnym do wsparcia udzielanego przez dom, w szczególności dotyczące sytuacji osobistej,

rodzinnej, dochodowej i majątkowej.

4.

Realizacja planu jest na bieżąco monitorowana, a poszczególne działania są dokumentowane

i stanowią podstawę do ewentualnej weryfikacji celów i działań w nim ujętych.

5.

Koordynowanie realizacji działań ujętych w planie oraz monitorowanie jego realizacji

jest realizowane przez asystenta indywidualnego planu wsparcia, wyznaczonego przez

kierownika domu, i jest realizowane w porozumieniu z mieszkańcem.

6.

W ramach planu dom współpracuje z ośrodkiem pomocy społecznej, znajdującym się na

terenie gminy miejsca zamieszkania mieszkańca lub gminy, na terenie której mieszkaniec

deklaruje chęć zamieszkania po opuszczeniu domu.

7.

W ramach współpracy, o której mowa w ust. 6, jest możliwa wymiana informacji dotyczących

mieszkańca domu, w zakresie niezbędnym do udzielenia przez ośrodek pomocy społecznej

wsparcia po opuszczeniu domu, w szczególności w uzyskaniu dostępu do lokalu mieszkalnego

lub innego stałego miejsca schronienia po opuszczeniu domu.

1.

Skierowanie do domu następuje w drodze decyzji administracyjnej.

2.

Decyzję administracyjną o skierowaniu do domu wydaje się na czas określony, nie dłuższy

niż 12 miesięcy.

3.

Pobyt w domu, ze względu na jego tymczasowy charakter, nie zmienia właściwości gminy

w zakresie udzielania mieszkańcowi domu świadczeń z pomocy społecznej.

4.

Osoba ubiegająca się o skierowanie do domu składa wniosek w ośrodku pomocy społecznej

właściwym ze względu na jej miejsce zamieszkania, a w przypadku osób bezdomnych -

w ośrodku właściwym ze względu na gminę miejsca pobytu.

5.

Podstawę do wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu do domu stanowi

1)

wniosek osoby ubiegającej się o skierowanie do domu;

2)

rodzinny wywiad środowiskowy;

3)

zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do umieszczenia

w domu w odniesieniu do wszystkich osób kierowanych do domu, a w odniesieniu do kobiety

w ciąży także dokument potwierdzający ciążę;

4)

skrócony odpis aktu urodzenia dziecka;

5)

orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, o ile

osoba takie posiada;

6)

opinia ośrodka, w którym złożono wniosek o skierowanie do domu, zawierająca uzasadnienie

pobytu w domu.

6.

Ośrodek, o którym mowa w ust. 4, kompletuje dokumenty, o których mowa w ust. 5, w

terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku i przekazuje je za pośrednictwem operatora

pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1640) lub drogą elektroniczną, za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji

publicznej w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2023 r. poz. 57, 1123, 1234 i 1703) lub w trybie ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 285, 1860 i 2699), do starosty najbliższego powiatu prowadzącego dom lub zlecającego prowadzenie domu,

który wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu do domu.

7.

W przypadku osób bezdomnych ubiegających się o skierowanie do domu, ośrodek właściwy

ze względu na miejsce pobytu tej osoby, przekazując dokumentację, o której mowa w

ust. 5, do starosty powiatu, o którym mowa w ust. 6, informuje gminę właściwą ze względu

na ostatnie miejsce zameldowania osoby ubiegającej się o skierowanie o toczącym się

postępowaniu w sprawie skierowania do domu.

8.

W przypadku braku miejsca w domu w powiecie, o którym mowa w ust. 6, ośrodek, o którym

mowa w ust. 4, w porozumieniu z osobą ubiegającą się o skierowanie do domu, poszukuje

miejsca w domu w innym powiecie.

9.

W sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa lub zdrowia osoby ubiegającej się o skierowanie

do domu lub jej dziecka przyjmuje się te osoby bez wydania decyzji administracyjnej

o skierowaniu do domu, na wniosek tej osoby lub ośrodka, o którym mowa w ust. 4, niezwłocznie

powiadamiając o tym starostę powiatu prowadzącego dom lub zalecającego prowadzenie

domu.

10.

Ośrodek, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia umieszczenia osoby bez

wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu do domu przesyła staroście powiatu

prowadzącego dom lub zlecającego prowadzenie domu dokumenty, o których mowa w ust.

5, który niezwłocznie wydaje taką decyzję, bądź decyzję administracyjną o odmowie

skierowania do domu, w uzasadnieniu wskazując możliwości zapewnienia pomocy w innej

formie w zależności od sytuacji i potrzeb tej osoby.

11.

Osoba posiadająca decyzję administracyjną o skierowaniu do domu lub osoba, o której

mowa w ust. 9, jest przyjmowana do domu niezwłocznie przez osobę wyznaczoną przez

kierownika domu, zwaną dalej „osobą przyjmującą”.

12.

Osoba przyjmująca przeprowadza rozmowę, w której ustala aktualną sytuację osoby skierowanej

do domu oraz przekazuje informacje na temat

1)

zakresu usług świadczonych przez dom;

2)

okresu pobytu w domu, który kończy się z dniem wskazanym w decyzji administracyjnej

o skierowaniu do domu lub z dniem ustania przyczyn uzasadniających skierowanie do

domu;

3)

praw i obowiązków osoby skierowanej wynikających z regulaminu domu oraz ustaleń, o

których mowa w art. 97 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

13.

Starosta powiatu prowadzącego dom lub zlecającego prowadzenie domu, w terminie 14

dni od dnia wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu do domu osób, o których

mowa w ust. 11, przekazuje do domu kopię opinii ośrodka, o której mowa w ust. 5 pkt

6.

1.

W uzasadnionych przypadkach pobyt mieszkańca domu może być przedłużony ponad 12 miesięcy,

nie dłużej jednak niż o 6 miesięcy. Decyzję w tej sprawie podejmuje starosta na uzasadniony

wniosek mieszkańca po uzyskaniu opinii kierownika domu.

2.

W przypadku osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości w trakcie pobytu w domu, w sytuacji

kiedy w domu przebywa jego matka, ojciec albo opiekun prawny z młodszym rodzeństwem,

osoba może pozostać w domu do czasu przebywania w placówce rodzica albo opiekuna prawnego,

pod warunkiem że nadal uczęszcza do szkoły lub szkoły wyższej lub legitymuje się orzeczeniem

o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.