Protokół w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej Konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o Ograniczeniu Użycia Tytoniu, sporządzonej w Genewie dnia 21 maja 2003 r., sporządzony w Seulu dnia 12 listopada 2012 r.

Stosowane terminy

1.

„Pośrednictwo” oznacza pełnienie roli przedstawiciela podczas negocjowania umów, zakupów

lub sprzedaży w zamian za honorarium lub prowizję.

2.

„Papieros” oznacza zrolowany tytoń przeznaczony do palenia, owinięty w papierową bibułkę.

Z definicji tej wyklucza się wyroby regionalne, takie jak papierosy „bidi”, „ang hoon”

lub inne tego typu produkty, które można zawijać w bibułkę lub liście. Do celów art.

8, wyrażenie „papieros” obejmuje również tytoń cięty do „samodzielnego skręcania”

przeznaczony do wyrobu papierosów.

3.

„Konfiskata”, przez którą stosownie do sytuacji rozumie się również przepadek, oznacza

trwałe pozbawienie własności na mocy orzeczenia sądu lub innego właściwego organu,

4.

„Przesyłka niejawnie nadzorowana” oznacza technikę umożliwiającą przemieszczenie nielegalnych

lub podejrzanych przesyłek przez lub na terytorium przynajmniej jednego państwa za

zgodą i pod kontrolą właściwych organów w celu przeprowadzenia postępowania sprawdzającego

dotyczącego przestępstwa lub wykroczenia oraz ustalenia osób zaangażowanych w popełnienie

przestępstwa lub wykroczenia.

5.

„Wolny obszar celny” oznacza część terytorium Strony, na której wszelkie wprowadzane

towary są ogólnie postrzegane jako znajdujące się poza obszarem celnym, w odniesieniu

do należności celnych przywozowych i podatków.

6.

„Nielegalny handel” oznacza wszelkie praktyki lub czyny zabronione przepisami prawa

dotyczące wytwarzania, wysyłki, przyjmowania, posiadania, dystrybucji, sprzedaży bądź

zakupu, w tym wszelkie praktyki bądź czyny zmierzające do umożliwienia tych czynności.

7.

„Licencja” oznacza pozwolenie wydane przez właściwy organ po otrzymaniu wymaganego

wniosku lub innych dokumentów.

8.

a)

„Urządzenia do wytwarzania” oznaczają urządzenia przeznaczone lub dostosowane do wykorzystania

wyłącznie w celach wytworzenia wyrobów tytoniowych i stanowiące integralną część procesu

produkcji

b)

„Dowolna ich część” - w kontekście urządzeń do wytwarzania wyrobów tytoniowych - oznacza

dowolną, możliwą do zidentyfikowania część charakterystyczną dla urządzeń wykorzystywanych

do wytwarzania wyrobów tytoniowych.

9.

„Strona” oznacza, o ile kontekst nie stanowi inaczej, Stronę niniejszego Protokołu.

10.

„Dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej

do zidentyfikowania osoby fizycznej.

11.

„Regionalna organizacja integracji gospodarczej” oznacza organizację złożoną z kilku

suwerennych państw, której państwa członkowskie przekazały kompetencje w odniesieniu

do szeregu zagadnień, w tym upoważnienie do podejmowania decyzji wiążących dla tych

państw w zakresie dotyczących ich kwestii

12.

„Łańcuch dostaw” obejmuje wyroby tytoniowe i urządzenia do ich wytwarzania, a także

przywóz i wywóz wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania; a w stosownych

przypadkach i według uznania Strony może być rozszerzony na jedną z następujących

działalności lub większą ich liczbę

a)

handel detaliczny wyrobami tytoniowymi;

b)

uprawianie tytoniu, z wyjątkiem tradycyjnych plantatorów, rolników i producentów prowadzących

działalność na małą skalę;

c)

transport handlowych ilości wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania; oraz

d)

prowadzenie sprzedaży hurtowej, pośredniczenie, składowanie lub dystrybucja tytoniu

i wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania,

13.

„Wyroby tytoniowe” oznacza wyroby w całości lub w części wykonane z liści tytoniu

wykorzystywanego jako surowiec i przeznaczone do palenia, ssania, żucia lub wciągania.

14.

„Śledzenie ruchu i pochodzenia” oznacza systematyczne monitorowanie i odtwarzanie

przez właściwe organy lub inne podmioty działające w ich imieniu trasy lub ruchu towarów

w łańcuchu dostaw zgodnie z art. 8.

1.

Postanowienia Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, które mają zastosowanie

do jej protokołów, mają zastosowanie do niniejszego Protokołu.

2.

Strony, które przystąpiły do umów z rodzaju wymienionych w art. 2 Ramowej Konwencji

WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, informują o takich umowach Posiedzenie Stron za

pośrednictwem Sekretariatu Konwencji.

3.

Żadne z postanowień ujętych w niniejszym Protokole nie wpływa na prawa i zobowiązania jakiejkolwiek

Strony wynikające z innej konwencji międzynarodowej, traktatu lub umowy międzynarodowej

wiążących tę Stronę i uznawanych za bardziej sprzyjające wyeliminowaniu nielegalnego

handlu wyrobami tytoniowymi.

4.

Stosownie do sytuacji, żadne z postanowień niniejszego Protokołu nie wpływa na pozostałe

prawa, zobowiązania i odpowiedzialność Stron wynikające z przepisów prawa międzynarodowego,

w tym Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.

Cel

Celem niniejszego Protokołu jest wyeliminowanie wszelkich form nielegalnego handlu

wyrobami tytoniowymi zgodnie z ustaleniami art. 15 Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu.

Zobowiązania ogólne

1.

Oprócz postanowień art, 5 Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, Strony

a)

ustanawiają i wdrażają skuteczne środki kontroli lub regulacji łańcucha dostaw towarów

objętych niniejszym Protokołem w celu zapobiegania nielegalnemu handlowi tymi wyrobami

oraz powstrzymywania, wykrywania, ścigania i karania go, a także współpracują ze sobą

w tym zakresie;

b)

podejmują wszelkie niezbędne działania zgodne z przepisami ich prawa krajowego mające

na celu zwiększenie skuteczności właściwych dla nich organów i służb, w tym służb

celnych i policji, odpowiedzialnych za zapobieganie wszelkim formom nielegalnego handlu

towarami objętymi niniejszym Protokołem oraz ich powstrzymywanie, wykrywanie, dochodzenie,

ściganie i eliminowanie;

c)

wdrażają skuteczne środki ułatwiające lub umożliwiające uzyskanie pomocy technicznej

i wsparcia finansowego, budowanie zdolności i nawiązywanie współpracy międzynarodowej,

aby osiągnąć cele niniejszego Protokołu oraz zagwarantować właściwym organom dostępność

informacji oraz bezpieczną wymianę informacji określonych w niniejszym Protokole;

d)

ściśle współpracują ze sobą zgodnie z przepisami krajowych systemów prawnych i administracyjnych

na rzecz zwiększenia efektywności działań służących ściganiu czynów zabronionych,

w tym przestępstw określonych w art, 14 niniejszego Protokołu;

e)

współpracują i, stosownie do sytuacji, kontaktują się z właściwymi regionalnymi i

międzynarodowymi organizacjami międzyrządowymi w celu bezpiecznej

f)

w granicach dostępnych im środków i zasobów współpracują w celu uruchomienia zasobów

finansowych na rzecz efektywnego wdrażania niniejszego Protokołu poprzez dwustronne

i wielostronne mechanizmy finansowania,

2.

Wykonując zobowiązania wynikające z niniejszego Protokołu, Strony stosują maksymalną

przejrzystość wszelkich powiązań między nimi a przedstawicielami przemysłu tytoniowego.

Ochrona danych osobowych

Wykonując postanowienia niniejszego Protokołu, Strony chronią dane osobowe osób bez

względu na ich narodowość czy miejsce zamieszkania z zastrzeżeniem przepisów prawa

krajowego, uwzględniając międzynarodowe standardy ochrony danych osobowych.

Licencja, równorzędny system zgód lub nadzoru

1.

Aby osiągnąć cele Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu oraz wyeliminować

nielegalny handel wyrobami tytoniowymi i urządzeniami do ich wytwarzania, każda ze

Stron (fałszowaniem). Oznacza to, że strona trzecia nie może odczytać ani modyfikować

informacji wymienianych między dwoma stronami. zakazuje osobom fizycznym 1 prawnym

wymienionych poniżej czynności, chyba że dana osoba fizyczna lub prawna posiada licencję

lub równorzędną zgodę (zwaną dalej „licencją”) lub wdrożyła system kontroli zatwierdzony

przez właściwy organ zgodnie z przepisami prawa krajowego

a)

produkcji wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania; oraz

b)

przywozu i wywozu wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania.

2.

Każda ze Stron dąży do przyznania jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej prowadzącej

wymienione poniżej działania licencji, w uzasadnionym zakresie, jeżeli działania te

nie są zabronione przepisami prawa krajowego

a)

handel detaliczny wyrobami tytoniowymi;

b)

uprawianie tytoniu, z wyjątkiem tradycyjnych plantatorów, rolników i producentów prowadzących działalność

na małą skalę;

c)

transport handlowych ilości wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania oraz

d)

prowadzenie sprzedaży hurtowej, pośredniczenia, składowania lub dystrybucji tytoniu

i wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania.

3.

W celu zagwarantowania skutecznego systemu licencjonowania, każda ze Stron

a)

powołuje lub mianuje właściwy organ lub organy zajmujące się wydawaniem, odnawianiem,

zawieszaniem, odwoływaniem lub anulowaniem licencji z zastrzeżeniem postanowień niniejszego

Protokołu oraz w sposób zgodny z właściwym prawem krajowym, umożliwiających wykonywanie

czynności wymienionych w ust. 1;

b)

wymaga, aby każdy wniosek o wydanie licencji zawierał wszystkie niezbędne informacje

dotyczące wnioskodawcy, które, stosownie do sytuacji, powinny obejmować następujące

informacje

(i)

jeżeli wnioskodawca jest osobą fizyczną - informacje dotyczące jego tożsamości, w

tym pełne imię i nazwisko, nazwę handlową, numer w rejestrze gospodarczym (jeśli występuje),

numery rejestracji podatkowej (jeśli występują) oraz wszelkie inne informacje umożliwiające

identyfikację;

(ii)

jeżeli wnioskodawca jest osobą prawną - informacje dotyczące jego tożsamości, w tym

pełną nazwę prawną, nazwę handlową, numer w rejestrze gospodarczym, datę i miejsce

założenia działalności lokalizację siedziby głównej oraz adres prowadzenia działalności

podstawowej, właściwy numer rejestracji podatkowej, odpisy statutu lub równorzędnych

dokumentów, nazwy filii, imiona i nazwiska dyrektorów oraz wszelkich powołanych przedstawicieli

prawnych, w tym wszelkie inne informacje umożliwiające identyfikację;

(iii)

dokładny adres miejsca prowadzenia działalności przez jednostki produkcyjne oraz moce

produkcyjne zakładu prowadzonego przez wnioskodawcę;

(iv)

szczegółowe dane dotyczące wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania objętych

wnioskiem, na przykład opis produktu, nazwę oraz, stosownie do sytuacji, zarejestrowany

znak towarowy, projekt, model lub markę i numer seryjny sprzętu produkcyjnego;

(v)

opis miejsca, w którym sprzęt do wytwarzania zostanie zainstalowany i będzie użytkowany;

(vi)

dokumentację lub deklarację dotyczącą wszelkich wpisów w rejestrze karnym;

(vii)

pełne dane rachunków bankowych wykorzystywanych dla potrzeb prowadzenia właściwych

transakcji; oraz

(viii)

opis przewidywanego użycia i rynku sprzedaży wyrobów tytoniowych ze szczególnym uwzględnieniem

zapewnienia, aby wytwarzanie lub dostawa wyrobu tytoniowego były proporcjonalne do

przewidywanego zapotrzebowania;

c)

stosownie do sytuacji, monitoruje i pobiera wszelkie opłaty licencyjne, które mogą

zostać nałożone, i wykorzystuje je do skutecznego administrowania oraz wdrożenia systemu

licencjonowania lub systemu zdrowia publicznego bądź innej powiązanej działalności

zgodnej z przepisami prawa krajowego;

d)

wprowadza właściwe środki zmierzające do zapobiegania wszelkim niezgodnym z prawem

lub nieuczciwym praktykom dotyczącym funkcjonowania systemu licencjonowania oraz do

ich wykrywania i dochodzenia;

e)

stosownie do sytuacji, podejmuje stosowne działania, w tym okresowe przeglądy, wznowienia,

badania lub kontrole licencji;

f)

stosownie do sytuacji, określa terminy wygaśnięcia licencji i konieczności złożenia

ponownego wniosku lub uaktualnienia informacji zawartych we wniosku;

g)

zobowiązuje każdą dysponującą licencją osobę fizyczną lub prawną do informowania właściwego

organu z wyprzedzeniem o każdej zmianie miejsca prowadzenia działalności lub zmianie

informacji istotnych dla działalności objętej licencją;

h)

zobowiązuje każdą licencjonowaną osobę fizyczną lub prawną do informowania organu

właściwego dla danego działania o nabyciu lub zbyciu sprzętu produkcyjnego oraz

i)

zapewnia, aby zniszczenie tego sprzętu produkcyjnego lub dowolnej jego części odbyło

się pod kontrolą właściwego organu.

4.

Każda ze Stron zapewnia, aby żadna z licencji nie została przyznana lub przeniesiona,

zanim potencjalny licencjobiorca nie przekaże informacji określonych w ust. 3 oraz

bez uprzedniej pisemnej zgody właściwego organu.

5.

W terminie pięciu lat od wejścia w życie niniejszego Protokołu, Posiedzenie Stron

na kolejnej sesji zapewnia, aby przeprowadzono poparte dowodami badanie stwierdzające

istnienie jakichkolwiek ewentualnych czynników produkcji, które byłyby istotne dla

wytwarzania wyrobów tytoniowych, możliwe do zidentyfikowania i oferujące możliwość

poddania ich mechanizmowi skutecznej kontroli. Na podstawie tego badania Posiedzenie

Stron rozważa podjęcie właściwych działań.

Analiza due diligence

1.

Zgodnie z przepisami prawa krajowego i celami Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu, każda ze Stron wymaga, aby wszystkie osoby fizyczne i prawne uczestniczące

w łańcuchu dostaw tytoniu, wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania

a)

przed przystąpieniem i w toku współpracy handlowej przeprowadziły analizę due diligence;

b)

monitorowały sprzedaż wyrobów swoim klientom w celu dopilnowania, by sprzedawane ilości

były proporcjonalne do zapotrzebowania na te wyroby na planowanym rynku lub przewidywanego

ich wykorzystania oraz

c)

przekazywały właściwemu organowi wszelkie dowody stwierdzające, że dany klient podejmuje

działania sprzeczne z jego zobowiązaniami wynikającymi z niniejszego Protokołu,

2.

Stosownie do sytuacji, analiza due diligence zgodna z warunkami podanymi w ust. 1

oraz przepisami prawa krajowego i celami Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia

tytoniu uwzględnia m.in., wymagania dotyczące identyfikacji klienta, np. pozyskiwanie

i uaktualnianie informacji dotyczących

a)

ustalenia, że osoba fizyczna lub prawna posiada licencję wydaną zgodnie z art. 6;

b)

jeżeli klient jest osobą fizyczną - informacji odnoszących się do jego tożsamości,

w tym pełnego imienia i nazwiska, nazwy handlowej, numeru w rejestrze gospodarczym

(jeśli występuje), właściwych numerów identyfikacji podatkowej (jeśli występują) oraz

potwierdzenia urzędowej identyfikacji;

c)

jeżeli wnioskodawca jest osobą prawną - informacji dotyczących jego tożsamości, w

tym pełnej nazwy, nazwy handlowej, numeru w rejestrze gospodarczym, daty i miejsca

założenia, lokalizacji siedziby głównej oraz adresu prowadzenia działalności podstawowej,

właściwego numeru rejestracji podatkowej, odpisy statutu lub równorzędnych dokumentów,

nazwy filii, nazwisk dyrektorów oraz wszelkich przedstawicieli prawnych, w tym nazwisk

przedstawicieli oraz potwierdzenia urzędowej identyfikacji;

d)

opisu zamierzonego użycia i przewidywanego rynku sprzedaży tytoniu, wyrobów tytoniowych

lub urządzeń do ich wytwarzania; oraz

e)

opisu miejsca, w którym urządzenia do ich wytwarzania będą zainstalowane i użytkowane.

3.

Zgodnie z ust. 1 analiza due diligence może obejmować wymogi odnośnie do identyfikacji klienta, na przykład pozyskiwanie

i uaktualnianie następujących informacji

a)

dokumentacji lub deklaracji dotyczącej wszelkich wpisów w rejestrze karnym; oraz

b)

identyfikacji rachunków bankowych wykorzystywanych do realizacji transakcji.

4.

Na podstawie informacji podanych w ust 1 lit. c) każda ze Stron podejmuje wszelkie

działania gwarantujące zgodność z zobowiązaniami wynikającymi z niniejszego Protokołu,

co może uwzględniać uznanie klienta działającego na terytorium jurysdykcji Strony

za klienta zablokowanego zgodnie z przepisami prawa krajowego.

Śledzenie ruchu i pochodzenia

1.

Dla potrzeb skutecznego zabezpieczenia łańcucha dostaw oraz usprawnienia ścigania

nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi, Strony postanawiają ustanowić, w terminie

pięciu lat od wejścia w życie niniejszego Protokołu, ogólnoświatowy system śledzenia

ruchu i pochodzenia obejmujący krajowe lub regionalne systemy śledzenia ruchu i pochodzenia

oraz wspólny, ogólnoświatowy punkt kontaktowy, którym będzie Sekretariat Ramowej Konwencji

WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, dostępny dla wszystkich Stron i umożliwiający Stronom

składanie zapytań oraz uzyskiwanie właściwych informacji.

2.

Zgodnie z niniejszym artykułem, każda ze Stron ustanawia kontrolowany przez nią system

śledzenia ruchu i pochodzenia dotyczący wszystkich wyrobów tytoniowych wytworzonych

lub będących przedmiotem przywozu na jej terytorium, uwzględniając własne potrzeby

krajowe lub regionalne i w oparciu o najlepsze dostępne praktyki,

3.

Aby umożliwić skuteczne śledzenie ruchu i pochodzenia, każda ze Stron wymaga, aby

niepowtarzalna bezpieczne i nieusuwalne oznaczenia identyfikacyjne (zwane dalej „niepowtarzalnymi

oznaczeniami identyfikacyjnymi”), na przykład kody lub pieczęcie., zostały umieszczone

na wszystkich opakowaniach jednostkowych i kartonach zbiorczych oraz wszelkich zewnętrznych

opakowaniach papierosów, lub stanowiły ich część, w terminie pięciu lat, a dla innych

produktów w terminie dziesięciu lat od daty wejścia w życie wiążących dla danej Strony

postanowień niniejszego Protokołu.

4.1.

Dla celów ust. 3 oraz w ramach części ogólnoświatowego systemu śledzenia ruchu i pochodzenia,

każda ze Stron wymaga, by przekazano jej następujące informacje, bezpośrednio lub

za pomocą łącza, które pozwolą Stronom ustalić pochodzenie wyrobów tytoniowych, a

także stosownie do sytuacji, punkt docelowy, oraz monitorować i kontrolować przepływ

wyrobów tytoniowych, a także ich status prawny

a)

data i miejsce wytworzenia;

b)

zakład produkcyjny;

c)

urządzenia użyte do wytworzenia wyrobów tytoniowych;

d)

zmiana produkcyjna lub czas wytworzenia;

e)

imię i nazwisko, faktura, numer zamówienia i dane dotyczące płatności pierwszego klienta,

który nie jest stowarzyszony z producentem;

f)

planowany rynek sprzedaży detalicznej;

g)

opis produktu;

h)

składowanie i wysyłka;

i)

tożsamość wszystkich kolejnych, znanych nabywców; oraz

j)

planowana trasa wysyłki, data wysyłki, miejsce docelowe wysyłki, punkt odprawy przesyłki

i odbiorca.

4.2.

Informacje podane w lit. a), b), g) oraz, stosownie do sytuacji, f), stanowią część

niepowtarzalnych oznaczeń identyfikacyjnych.

4.3.

Jeżeli informacje podane w lit. f) nie są dostępne z chwilą oznaczania, zgodnie z

art, 15 ust. 2 lit. a) Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu. Strony

wymagają dołączenia tych informacji.

5.

W terminach określonych w niniejszym artykule każda ze Stron wymaga, aby informacje

podane w ust. 4 zostały odnotowane w czasie produkcji lub z chwilą pierwszej wysyłki

przez producenta albo z chwilą przywozu na jej terytorium.

6.

Każda ze Stron zapewnia, aby informacje odnotowane na mocy ust. 5 udostępniono danej

Stronie przez odniesienie do niepowtarzalnych oznaczeń identyfikacyjnych wymaganych

na mocy ust. 3 i 4.

7.

Każda ze Stron zapewnia, aby informacje odnotowane zgodnie z ust. 5, a także niepowtarzalne

oznaczenia identyfikacyjne zawierające te informacje udostępnione zgodnie z ust. 6

zostały podane w formacie określonym przez Stronę i właściwe dla niej organy.

8.

Każda ze Stron zapewnia, aby informacje podane zgodnie z ust. 5 były dostępne w ogólnoświatowym punkcie wymiany informacji na żądanie, z zastrzeżeniem

ust. 9 oraz za pomocą bezpiecznego, elektronicznego interfejsu połączonego z krajowym

lub regionalnym punktem centralnym. Ogólnoświatowy punkt wymiany informacji przygotowuje

wykaz właściwych organów Stron i przekazuje go wszystkim Stronom.

9.

Każda ze Stron lub właściwy organ

a)

ma dostęp do informacji wymienionych w ust. 4 w odpowiednim czasie po złożeniu zapytania

do ogólnoświatowego punktu wymiany informacji;

b)

składa wniosek o udzielenie tych informacji tylko wówczas, gdy jest to konieczne do

celów wykrycia lub ścigania nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi;

c)

nie wstrzymuje bezzasadnie udzielenia informacji;

d)

udziela odpowiedzi na wnioski o udzielenie informacji podanych w ust. 4 zgodnie z

przepisami prawa krajowego; oraz

e)

na mocy wspólnych uzgodnień, zabezpiecza i traktuje jako poufne wszelkie wymieniane

informacje.

10.

Każda ze Stron wymaga rozwijania i poszerzania zakresu właściwego systemu śledzenia

ruchu i pochodzenia do punktu, w którym wszystkie należności celne, właściwe należności

podatkowe oraz, stosownie do sytuacji, inne zobowiązania zostaną wypełnione na poziomie

wytwarzania, przywozu, zwolnienia przez organy celne lub kontroli akcyzowej.

11.

Strony współpracują ze sobą oraz z właściwymi organizacjami międzynarodowymi w oparciu

o wzajemne uzgodnienia dotyczące wymiany i opracowywania najlepszych praktyk śledzenia

ruchu i pochodzenia, w tym

a)

ułatwianie tworzenia, przekazywania i nabywania usprawnionych technologii śledzenia

ruchu i pochodzenia, w tym wiedzy, umiejętności, potencjału i doświadczenia;

b)

wsparcie szkolenia i poszerzanie możliwości dla Stron, które zgłaszają taką potrzebę;

oraz

c)

doskonalenie technologii znakowania i skanowania opakowań jednostkowych i kartonów

zbiorczych wyrobów tytoniowych w celu przekazywania informacji wymienionych w ust.

4.

12.

Zobowiązania nałożone na Stronę nie mogą być przenoszone na przedstawicieli przemysłu

tytoniowego ani przez nich wykonywane.

13.

Każda ze Stron zapewnia, aby właściwe dla niej organy uczestniczące w systemie śledzenia

ruchu i pochodzenia współpracowały z przemysłem tytoniowym i jego przedstawicielami

wyłącznie w zakresie bezwzględnie niezbędnym do wykonania postanowień niniejszego

artykułu.

14.

Każda ze Stron może zażądać od przemysłu tytoniowego pokrycia wszelkich kosztów związanych

z wypełnieniem przez tę Stronę zobowiązań ciążących na niej na mocy niniejszego artykułu.

Przechowywanie dolmmentacji

1.

Stosownie do sytuacji, każda ze Stron wymaga, aby wszystkie osoby fizyczne i prawne

zaangażowane w łańcuch dostaw tytoniu, wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania

prowadziły pełne i dokładne rejestry wszystkich transakcji. Rejestry te muszą umożliwiać

pełną identyfikację materiałów stosowanych przez te podmioty w produkcji wyrobów tytoniowych,

2.

Stosownie do sytuacji, każda ze Stron wymaga od osoby posiadającej licencję wydaną

zgodnie z art. 6 przedłożenia właściwym organom, na ich wniosek, następujących informacji

a)

informacji ogólnych dotyczących wielkości rynków, tendencji, prognoz i innych istotnych

danych;

oraz

b)

ilości wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania posiadanych przez licencjobiorcę,

pozostających pod jego kontrolą albo w składach celnych lub podatkowych podlegających

systemowi tranzytu, przeładunku lub zawieszeniu ceł w dniu złożenia wniosku.

3.

W odniesieniu do wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania sprzedawanych

lub wytwarzanych na terytorium Strony z przeznaczeniem na wywóz lub objętych tranzytem

bądź przeładunkiem podlegającym zawieszeniu ceł na terytorium danej Strony, stosownie

do sytuacji, każda ze Stron wymaga, aby osoby posiadające licencję wydaną zgodnie

z art. 6 przedkładały właściwym organom państwa odprawy, na ich wniosek (elektronicznie,

o ile istnieje odpowiednia infrastruktura), w czasie opuszczania obszaru ich kontroli,

następujące informacje

a)

datę wysyłki z ostatniego punktu fizycznej kontroli wyrobów;

b)

informacje dotyczące wysłanych wyrobów (w tym marka, ilość, magazyn);

c)

przewidywane trasy wysyłki i miejsce docelowe;

d)

tożsamość osób fizycznych lub prawnych, do których wysłano wyroby;

e)

środek transportu, w tym tożsamość przewoźnika;

f)

spodziewaną datę dostawy wysyłki w przewidywanym miejscu przeznaczenia wysyłki; oraz

g)

planowany rynek sprzedaży detalicznej lub użytkowania.

4.

O ile to możliwe, każda ze Stron wymaga, aby zgodnie z przepisami prawa krajowego

sprzedawcy detaliczni i plantatorzy tytoniu, z wyjątkiem tradycyjnych plantatorów

pracujących na zasadach niekomercyjnych, prowadzili pełne i dokładne rejestry wszystkich

istotnych transakcji, w których uczestniczą.

5.

Do celów wykonania ust. 1, każda ze Stron wprowadza skuteczne środki prawodawcze,

wykonawcze, administracyjne lub inne, na podstawie których wymagane jest, aby wszystkie

rejestry

a)

były prowadzone przez okres przynajmniej czterech lat;

b)

zostały udostępnione właściwym organom; oraz

c)

były prowadzone w formacie wymaganym przez właściwe organy.

6.

Stosownie do sytuacji i z zastrzeżeniem przepisów prawa krajowego, każda ze Stron

ustanawia system wymiany z innymi Stronami szczegółowych danych zawartych we wszystkich

rejestrach prowadzonych zgodnie z niniejszym artykułem.

7.

Strony dokładają wszelkich starań, aby nawiązać współpracę między sobą i z właściwymi

organizacjami międzynarodowymi w zakresie stopniowej wymiany i tworzenia doskonalszych

systemów prowadzenia rejestrów.

Bezpieczeństwo i środki zapobiegawcze

1.

Stosownie do sytuacji oraz zgodnie z przepisami prawa krajowego i celami Ramowej Konwencji

WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, każda ze Stron wymaga, aby wszystkie osoby fizyczne

i prawne podlegające postanowieniom art. 6 podjęły niezbędne działania mające na celu

zapobieżenie przeniknięciu wyrobów tytoniowych do kanałów handlu nielegalnego, w tym

między innymi

a)

przekazywały właściwym organom informacje o

(i)

transgranicznym transferze środków pieniężnych w kwotach określonych w przepisach

prawa krajowego lub transgranicznych płatnościach rzeczowych; oraz

(ii)

wszystkich „transakcjach podejrzanych”; oraz

b)

dostarczały wyroby lub urządzenia do ich wytwarzania wyłącznie w ilościach proporcjonalnych

do zapotrzebowania na te wyroby na tynku docelowym sprzedaży detalicznej lub użytkowania.

2.

Stosownie do sytuacji oraz zgodnie z przepisami prawa krajowego i celami Ramowej Konwencji

WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, każda ze Stron wymaga, aby płatności za transakcje

dokonywane przez osoby fizyczne bądź prawne podlegające postanowieniom art. 6 były

realizowane wyłącznie w walucie i w kwocie identycznej ze wskazanymi na fakturze oraz

wyłącznie za pomocą legalnych sposobów zapłaty obsługiwanych przez instytucje finansowe

znajdujące się na terytorium rynku docelowego, a nie przez jakikolwiek inny, alternatywny

system przekazywania płatności.

3.

Strona może zażądać, aby płatności dokonywane przez osobę fizyczną lub prawną podlegającą

postanowieniom art. 6 za surowce wykorzystane do wytworzenia wyrobów tytoniowych w

ramach jej jurysdykcji były realizowane wyłącznie w walucie i kwocie wskazanej na

fakturze i wyłącznie za pośrednictwem legalnych sposobów zapłaty obsługiwanych przez

instytucje finansowe znajdujące się na terytorium rynku docelowego, a nie przez jakikolwiek

inny, alternatywny system przekazywania płatności.

4.

Każda ze Stron zapewnia, aby wszelkie naruszenie wymogów niniejszego artykułu podlegało

właściwym procedurom karnym, cywilnym lub administracyjnym oraz skutecznym, proporcjonalnym

i odstraszającym sankcjom, w tym, stosownie do sytuacji, zawieszeniu lub anulowaniu

licencji.

Sprzedaż przez Internet, kanały sprzedaży oparte na technologii telekomunikacyjnej

lub jakiejkolwiek innej zaawansowanej technologii

1.

Każda ze Stron wymaga, aby wszystkie osoby prawne i fizyczne zaangażowane w dowolną

transakcję dotyczącą sprzedaży wyrobów tytoniowych przez Internet, kanał sprzedaży

oparty na technologii telekomunikacyjnej lub innej zaawansowanej technologii przestrzegały

wszystkich zobowiązań ujętych w niniejszym Protokole.

2.

Każda ze Stron uwzględnia możliwość zakazania sprzedaży detalicznej wyrobów tytoniowych

przez Internet, kanał sprzedaży oparty na technologii telekomunikacyjnej lub innej

zaawansowanej technologii.

Wolne obszary celne i tranzyt międzynarodowy

1.

W terminie trzech lat od wejścia w życie niniejszego Protokołu dla danej Strony, Strona

ta wdroży skuteczną kontrolę całości produkcji i transakcji dotyczących tytoniu oraz

wyrobów tytoniowych w wolnych obszarach celnych, wykorzystując wszystkie mające zastosowanie

środki przewidziane w niniejszym Protokole.

2.

Ponadto zakazuje się umieszczania wyrobów tytoniowych z wyrobami innymi niż tytoniowe

w jednym kontenerze lub każdym innym pojemniku służącym do ich przewożenia w momencie

wyprowadzania tych wyrobów z wolnych obszarów celnych.

3.

Zgodnie z przepisami prawa krajowego, każda ze Stron wprowadza i stosuje na swoim

terytorium środki kontroli i weryfikacji międzynarodowego tranzytu lub przeładunku

wyrobów tytoniowych i urządzeń do ich wytwarzania zgodnie z postanowieniami niniejszego

Protokołu w celu zapobiegania nielegalnemu handlowi tymi produktami.

Sprzedaż bezcłowa

1.

Każda ze Stron wdraża skuteczne środki dotyczące wszelkiego rodzaju sprzedaży bezcłowej

w zakresie wszystkich istotnych postanowień niniejszego Protokołu uwzględniając postanowienia

art. 6 Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu.

2.

Nie później niż w terminie pięciu lat od wejścia w życie niniejszego Protokołu, Posiedzenie

Stron na swej kolejnej sesji zagwarantuje przeprowadzenie popartych dowodami badań

dotyczących ustalenia zasięgu nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi w ramach bezcłowej

sprzedaży tych wyrobów. Na podstawie tego badania Posiedzenie Stron rozważy podjęcie

właściwych dalszych działań.

Czyny zabronione, w tym przestępstwa

1.

Każda ze Stron przyjmuje, z zastrzeżeniem podstawowych zasad prawa krajowego, takie

środki prawodawcze i inne Jakie mogą być konieczne do uznania wszystkich wymienionych

poniżej czynów za niezgodne z przepisami prawa krajowego

a)

wytwarzanie, sprzedaż hurtowa, pośrednictwo, sprzedaż, transport, dystrybuowanie,

składowanie, wysyłanie, przywóz lub wywóz tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń

do ich wytwarzania w sposób sprzeczny z postanowieniami niniejszego Protokołu;

b)

(i)

wytwarzanie, sprzedaż hurtowa, pośrednictwo, sprzedaż, transport, dystrybuowanie,

składowanie, wysyłanie, przywóz lub wywóz tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń

do ich wytwarzania bez opłacenia właściwych ceł, należności podatkowych i innych opłat

lub bez właściwych znaków akcyzy, nanoszenia niepowtarzalnych oznaczeń identyfikacyjnych

lub wszelkich innych wymaganych oznaczeń lub etykiet;

(ii)

wszelkie inne czyny polegające na przemycie lub próbie przemytu tytoniu, wyrobów tytoniowych

lub urządzeń do ich wytwarzania nieobjętych postanowieniami lit. b) ppkt (i);

c)

(i)

wszelkie inne formy nielegalnego wytwarzania tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń

do ich wytwarzania albo opakowań papierosów opatrzonych podrobionymi znakami akcyzy,

niepowtarzalnymi oznaczeniami identyfikacyjnymi lub wszelkimi innymi wymaganymi oznaczeniami

lub etykietami;

(ii)

wytwarzanie, sprzedaż hurtowa, pośrednictwo, sprzedaż, transport, dystrybuowanie,

składowanie, wysyłanie, przywóz lub wywóz nielegalnie wytworzonego tytoniu, nielegalnych

wyrobów tytoniowych, wyrobów opatrzonych fałszywymi znakami akcyzy lub innymi wymaganymi

oznaczeniami albo etykietami, lub nielegalnych urządzeń do ich wytwarzania;

d)

mieszanie wyrobów tytoniowych z wyrobami innymi niż tytoniowe podczas ich przeprowadzania

przez łańcuch dostaw w celu ukrycia lub zakamuflowania wyrobów tytoniowych;

e)

mieszanie wyrobów tytoniowych z wyrobami innymi niż tytoniowe, niezgodnie z art. 12

ust. 2 niniejszego Protokołu;

f)

wykorzystywanie Internetu, kanałów sprzedaży wyrobów tytoniowych opartych na technologii

telekomunikacyjnej lub innej zaawansowanej technologii w sposób niezgodny z postanowieniami

niniejszego Protokołu;

g)

pozyskanie tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania przez osobę

posiadającą licencję wydaną zgodnie z postanowieniami art 6 od osoby, która powinna

posiadać licencję zgodnie z postanowieniami art. 6, jednak jej nie uzyskała;

h)

utrudnianie jakiemukolwiek funkcjonariuszowi publicznemu lub uprawnionemu przedstawicielowi

wykonywania obowiązków dotyczących zapobiegania nielegalnemu handlowi tytoniem, wyrobami

tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania oraz powstrzymywania, wykrywania,

ścigania lub eliminowania takiego handlu;

i)

(i)

sporządzenie jakiegokolwiek oświadczenia, które jest niezgodne z prawdą, wprowadzające

w błąd lub niepełne, albo nie zawiera żadnych informacji, których przekazania domaga

się urzędnik publiczny lub uprawniony funkcjonariusz w toku wykonywania obowiązków

dotyczących zapobiegania nielegalnemu handlowi tytoniem, wyrobami tytoniowymi lub

urządzeniami do ich wytwarzania albo powstrzymywania, wykrywania, ścigania lub eliminowania

takiego handlu oraz jeżeli nie jest to sprzeczne z prawem do nieskładania zeznań obciążających

samego siebie;

(ii)

podanie w formularzu urzędowym niezgodnego z prawdą opisu, ilości lub wartości tytoniu,

wyrobów tytoniowych albo urządzeń do ich wytwarzania albo wszelkich innych informacji

podanych w Protokole w celu

(a)

uniknięcia uiszczenia właściwych ceł, należności podatkowych i innych kosztów lub

(b)

ograniczenia wszelkich środków kontroli dotyczących zapobiegania nielegalnemu handlowi

tytoniem, wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania albo powstrzymywania,

wykrywania, ścigania lub eliminowania takiego handlu;

(iii)

niedopełnienie obowiązku utworzenia lub prowadzenia rejestrów przewidzianych w niniejszym

Protokole lub prowadzenie fałszywych rejestrów; oraz

j)

legalizacja zysków z czynów zabronionych uznanych za przestępstwa na mocy postanowień

ust, 2.

2.

Z zastrzeżeniem podstawowych zasad prawa krajowego każda ze Stron ustala, które z

czynów zabronionych wymienionych w ust. 1, bądź jakikolwiek inny czyn dotyczący nielegalnego

handlu tytoniem, wyrobami tytoniowymi i urządzeniami do ich wytwarzania sprzeczny

z postanowieniami niniejszego Protokołu, zostaną uznane za przestępstwa oraz wprowadza

środki prawodawcze i inne niezbędne dla takiego ustalenia.

3.

Każda Strona powiadamia Sekretariat niniejszego Protokołu, które z czynów zabronionych

wymienionych w ust. 1 i 2 Strona uznała za przestępstwa na podstawie postanowienia

ust. 2 oraz przedkłada Sekretariatowi odpisy swoich przepisów lub ich opisy będące

rezultatem wykonania postanowień ust. 2, oraz wszelkie kolejne nowelizacje tych przepisów.

4.

W celu rozszerzenia współpracy międzynarodowej w zakresie ścigania przestępstw związanych

z nielegalnym handlem tytoniem, wyrobami tytoniowymi i urządzeniami do ich wytwarzania,

Strony zachęca się do dokonania przeglądu przepisów krajowych dotyczących prania brudnych

pieniędzy, wzajemnej pomocy prawnej i ekstradycji, uwzględniając właściwe konwencje

międzynarodowe, których są stronami, i do zapewnienia, aby były one skuteczne w zakresie

wykonywania postanowień niniejszego Protokołu.

Odpowiedzialność osób prawnych

1.

Każda ze Stron wprowadza konieczne środki, spójne z zasadami prawa, umożliwiające

ustalenie zakresu odpowiedzialności osób prawnych z tytułu czynów zabronionych, w

tym przestępstw uznanych za takie zgodnie z art. 14 niniejszego Protokołu.

2.

Z zastrzeżeniem zasad prawnych obowiązujących dla każdej ze Stron, odpowiedzialność

osób prawnych może mieć charakter karny, cywilny lub administracyjny.

3.

Odpowiedzialność ta pozostaje bez wpływu na odpowiedzialność osób fizycznych, które

popełniły czyny zabronione lub przestępstwa określone zgodnie z przepisami prawa krajowego

oraz postanowieniami art. 14 niniejszego Protokołu.

Ściganie i sankcje

1.

Każda ze Stron wprowadza konieczne środki, zgodne z prawem krajowym, w celu dopilnowania,

by osoby fizyczne i prawne pociągnięte do odpowiedzialności za czyny zabronione, w

tym przestępstwa, określone zgodnie z postanowieniami art. 14 podlegały skutecznym,

proporcjonalnym i zniechęcającym sankcjom karnym i innym niż karne, w tym sankcjom

finansowym.

2.

Każda ze Stron dokłada wszelkich starań w celu zapewnienia, aby wszelkie uznaniowe

pełnomocnictwa prawne wynikające z prawa krajowego dotyczące ścigania osób z tytułu

dopuszczenia się czynów zabronionych, w tym przestępstw, określonych zgodnie art.

14, były wykonywane w celu zmaksymalizowania skuteczności środków wdrażania prawa

w zakresie tych czynów zabronionych, w tym przestępstw oraz z należytym uwzględnieniem

konieczności zapobiegania tym czynom, w tym przestępstwom i wykroczeniom.

3.

Żadne z postanowień zawartych w niniejszym Protokole nie ma wpływu na zasadę stanowiącą,

że opis czynu zakazanego, w tym przestępstwa, określonego zgodnie z postanowieniami

niniejszego Protokołu, i stosowanych środków obrony bądź innych zasad prawnych dotyczących

zgodności czynów z prawem jest zarezerwowany dla prawa krajowego Strony, oraz że czyny

zakazane, w tym przestępstwa, są ścigane i karane zgodnie z przepisami tego prawa.

Opłaty z tytułu zajęcia towaru

Zgodnie % przepisami właściwego prawa krajowego, Strony powinny rozważyć wprowadzenie środków

prawodawczych i innych, które mogą być konieczne, aby upoważnić właściwe organy do

ściągania kwot proporcjonalnych do utraconych należności podatkowych i celnych należnych

od producenta, wytwórcy, dystrybutora, importera lub eksportera zajętego tytoniu,

wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania.

Zbycie lub zniszczenie

Cały skonfiskowany tytoń, wyroby tytoniowe i urządzenia do ich wytwarzania są niszczone

z zastosowaniem - w możliwie najszerszym zakresie - metod przyjaznych dla środowiska lub usuwane zgodnie

z przepisami prawa krajowego.

Specjalne techniki ścigania

1.

Jeżeli podstawowe zasady krajowego systemu prawnego na to zezwalają, każda ze Stron,

w granicach jej możliwości i na warunkach przewidzianych w przepisach prawa krajowego,

wprowadza konieczne środki umożliwiające odpowiednie wykorzystanie niejawnego nadzorowania

przesyłki oraz, jeżeli jest to właściwe, wykorzystanie innych specjalnych technik

śledzenia, na przykład kontroli elektronicznej lub innej i operacji tajnych, przez

organy właściwe na jej terytorium oraz w celu skutecznego zwalczania nielegalnego

handlu tytoniem, wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania.

2.

Do celów ścigania przestępstw określonych zgodnie z postanowieniami art. 14, zachęca

się Strony do zawarcia, stosownie do sytuacji, właściwych umów dwustronnych lub wielostronnych,

albo uzgodnień dotyczących technik określonych w ust. 1, w kontekście współpracy na

szczeblu międzynarodowym.

3.

Wobec braku umowy lub uzgodnienia wspomnianego w ust. 2, decyzje o wykorzystaniu specjalnych

technik ścigania na szczeblu międzynarodowym są podejmowane dla każdego przypadku

osobno, a w razie potrzeby można rozważyć wprowadzenie uzgodnień finansowych i porozumień

dotyczących sprawowania jurysdykcji przez dane Strony.

4.

Strony uznają znaczenie oraz konieczność nawiązania współpracy międzynarodowej i pomocy

w tym obszarze oraz nawiązują ze sobą i z organizacjami międzynarodowymi współpracę

na rzecz poszerzania możliwości osiągnięcia celów niniejszego artykułu.

Postanowienia ogólne dotyczące wymiany informacji

1.

Dla potrzeb osiągnięcia celów niniejszego Protokoły z zastrzeżeniem przepisów prawa

krajowego oraz stosownie do sytuacji. Strony przekazują właściwe informacje w ramach

instrumentu sprawozdawczego będącego częścią Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu, w następującym zakresie

a)

zbiorczo: szczegóły zajęcia tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania,

ilość, wartość zajęcia, opisy wyrobu, daty i miejsca; oraz należności podatkowe, od

których się uchylono;

b)

przywóz, wywóz, tranzyt, zapłacone podatki i sprzedaż bezcłowa oraz ilość lub wartość

wytworzonego tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń do ich wytwarzania;

c)

tendencje, metody zatajania i sposoby działania stosowane w nielegalnym handlu tytoniem,

wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania; oraz

d)

wszelkie inne informacje uzgodnione przez Strony.

2.

Strony współpracują ze sobą oraz z właściwymi organizacjami międzynarodowymi na rzecz

poszerzania możliwości gromadzenia i wymiany informacji.

3.

Strony uznają wymienione informacje za poufne i przeznaczone do wykorzystania wyłącznie

przez Strony, chyba że Strona je przekazująca postanowi inaczej.

Wymiana informacji związana z egzekwowaniem prawa

1.

Z zastrzeżeniem przepisów prawa krajowego lub dowolnych właściwych traktatów międzynarodowych.

Strony wymieniają wyszczególnione poniżej informacje z własnej inicjatywy lub na wniosek

Strony przedstawiającej właściwe uzasadnienie stwierdzające, że uzyskanie tych informacji

jest niezbędne dla potrzeb śledzenia lub ścigania nielegalnego handlu tytoniem, wyrobami

tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania

a)

rejestry licencjonowania właściwych osób fizycznych i prawnych;

b)

informacje dotyczące identyfikacji, monitorowania i ścigania osób fizycznych lub prawnych

zaangażowanych w nielegalny handel tytoniem, wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami

do ich wytwarzania;

c)

akta śledztw i dochodzeń;

d)

rejestry płatności za przywóz, wywóz lub bezcłową sprzedaż tytoniu, wyrobów tytoniowych

lub sprzętu do ich wytwarzania; oraz

e)

szczegóły zajęcia tytoniu, wyrobów tytoniowych lub urządzeń do wytwarzania (w tym,

stosownie do sytuacji, informacje referencyjne, ilość, wartość zajęcia, opis produktu,

podmioty zaangażowane, data i miejsce wyprodukowania) oraz sposobów działania (w tym

środki transporty sposób ukrycia, trasa i wykrycie),

2.

Informacje uzyskane od Stron na podstawie niniejszego artykułu są wykorzystywane wyłącznie

dla osiągnięcia celów niniejszego Protokołu. Strony mogą ustalić, że informacji tych

nie wolno przekazywać bez zgody Strony, która ich udzieliła.

Wymiana informacji: poufność i ochrona informacji

1.

Każda ze Stron wyznacza właściwe organy krajowe, którym przekazuje dane wymienione

w postanowieniach art. 20, 21 i 24, oraz powiadamia Strony o wyznaczonych organach

za pośrednictwem Sekretariatu Konwencji.

2.

Wymiana informacji prowadzona na podstawie niniejszego Protokołu podlega przepisom

prawa krajowego dotyczącym poufności i prywatności. Na mocy wzajemnych ustaleń Strony

chronią wszelkie wymieniane informacje poufne.

Pomoc i współpraca: szkolenie, pomoc techniczna i współpraca w dziedzinie nauki, techniki

i

technologii

1.

Aby osiągnąć cele niniejszego Protokołu, w ramach wzajemnych uzgodnień, Strony nawiązują

współpracę między sobą lub z właściwymi organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi

w zakresie organizowania szkolenia, udzielania pomocy technicznej i współpracy w dziedzinie

nauki, techniki i technologii. Taka pomoc może obejmować transfer doświadczenia lub

właściwej technologii w obszarze gromadzenia informacji, wykonywania prawa, śledzenia

ruchu i pochodzenia, zarządzania informacjami, ochrony danych osobowych, izolacji,

kontroli elektronicznej, analizy kryminalistycznej, wzajemnej pomocy prawnej i ekstradycji.

2.

Stosownie do sytuacji, Strony mogą przystąpić do dwustronnych, wielostronnych lub

innych porozumień lub uzgodnień w celu promowania szkolenia, pomocy technicznej i

współpracy w dziedzinie nauki, techniki i technologii, uwzględniając potrzeby Stron

będących krajami rozwijającymi się i Stron, których gospodarki znajdują się w okresie

transformacji.

3.

Stosownie do sytuacji, Strony nawiązują współpracę na rzecz stworzenia i przeanalizowania

możliwości dokładnego ustalenia miejsca pochodzenia geograficznego zajętego tytoniu

oraz wyrobów tytoniowych,

Pomoc i współpraca: ściganie i karanie przestępstw i wykroczeń

1.

Zgodnie z przepisami prawa krajowego, stosownie do sytuacji, Strony podejmują wszelkie

konieczne działania na rzecz wzmocnienia współpracy prowadzonej na mocy uzgodnień

wielostronnych, regionalnych lub dwustronnych dotyczących zapobiegania nielegalnemu

handlowi tytoniem, wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania oraz wykrywania,

dochodzenia i ścigania takiego handlu, a także karania osób fizycznych i prawnych

zaangażowanych w taki handel.

2.

Każda ze Stron, zgodnie z prawem obowiązującym w jej kraju, zapewnia, aby administracyjne

i regulacyjne organy ścigania oraz inne organy zaangażowane w zwalczanie nielegalnego

handlu tytoniem, wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami do jego wytwarzania (w tym,

o ile przepisy prawa

krajowego na to zezwalają, organy sądowe) współpracowały ze sobą i wymieniały między

sobą właściwe informacje na szczeblu krajowym i międzynarodowym w ramach warunków

przewidzianych w przepisach prawa krajowego.

Ochrona suwerenności

1.

Strony wypełniają obowiązki na mocy postanowień niniejszego Protokołu w sposób zgodny

z zasadami suwerenności i integralności terytorialnej państw oraz powstrzymują się

od ingerowania w sprawy wewnętrzne pozostałych państw.

2.

Żadne z postanowień niniejszego Protokołu nie uprawnia danej Strony do wykonywania

na terytorium innego państwa jurysdykcji i sprawowania funkcji zarezerwowanych wyłącznie

dla organów innego państwa określonych w prawie wewnętrznym tego państwa.

Jurysdykcja

1.

Każda ze Stron wprowadza środki konieczne do ustanowienia swojej jurysdykcji wobec

przestępstw określonych zgodnie z art. 14, gdy

a)

przestępstwo lub wykroczenie popełniono na terytorium danej Strony; lub

b)

przestępstwo lub wykroczenie popełniono na pokładzie statku, który w czasie popełnienia

przestępstwa lub wykroczenia pływał pod banderą danej Strony, lub na pokładzie statku

powietrznego, który w czasie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia był zarejestrowany

na mocy przepisów prawa danej Strony.

2.

Z zastrzeżeniem art. 25, Strona może również ustanowić swoją jurysdykcję wobec każdego

przestępstwa lub wykroczenia, gdy

a)

popełnione przestępstwo lub wykroczenie było wymierzone przeciwko tej Stronie;

b)

przestępstwo lub wykroczenie zostało popełnione przez obywatela tej Strony lub bezpaństwowca,

który zamieszkuje na jej terytorium; lub

c)

przestępstwo lub wykroczenie jest jednym z czynów określonych zgodnie z art. 14 i

zostało popełnione poza terytorium danej Strony z zamiarem popełnienia na terytorium

tej Strony przestępstwa lub wykroczenia uznanego za takie zgodnie z postanowieniami

art. 14.

3.

Dla potrzeb art. 30, każda ze Stron wprowadza środki niezbędne do ustanowienia swojej

jurysdykcji wobec przestępstw określonych zgodnie z art. 14, jeżeli domniemany sprawca

przebywa na terytorium tej Strony i nie podlega ekstradycji wyłącznie na takiej podstawie,

że jest obywatelem danej Strony.

4.

Każda ze Stron może wprowadzić środki konieczne w celu ustanowienia swojej jurysdykcji

wobec przestępstw określonych zgodnie z art. 14, gdy domniemany sprawca przebywa na

jej terytorium i nie podlega ekstradycji.

5.

Jeżeli Strona sprawująca swoją jurysdykcję na mocy ust. 1 lub 2 została powiadomiona

lub w inny sposób dowiedziała się, że przynajmniej jedna Strona prowadzi dochodzenie,

postępowanie karne lub sądowe dotyczące tego samego czynu, właściwe organy tych Stron

stosownie do sytuacji skonsultują się ze sobą w celu skoordynowania działań.

6.

Bez uszczerbku dla norm ogólnego prawa międzynarodowego, postanowienia niniejszego

Protokołu nie wykluczają wykonywania jurysdykcji karnej ustanowionej przez Stronę

zgodnie z przepisami prawa krajowego.

Współpraca w zakresie egzekwowania prawa

1.

Zgodnie z przepisami właściwego prawa krajowego i administracyjnego, każda ze Stron

wprowadza skuteczne środki mające na celu

a)

rozszerzenie oraz, stosownie do sytuacji, ustanowienie kanałów komunikacji między

właściwymi organami, agencjami i służbami w celu umożliwienia bezpiecznej i szybkiej

wymiany informacji dotyczących wszystkich aspektów przestępstw określonych zgodnie

z art. 14;

b)

zagwarantowanie skutecznej współpracy między właściwymi organami, urzędami, służbą

celną, policją i innymi organami ścigania;

c)

nawiązanie współpracy z pozostałymi Stronami w zakresie prowadzenia śledztwa w konkretnych

sprawach dotyczących przestępstw określonych zgodnie z art. 14, dotyczących

(i)

tożsamości, miejsca pobytu i działań osób podejrzewanych o udział w tych przestępstwach

lub wykroczeniach lub miejsca pobytu innych osób podejrzanych;

(ii)

ruchu zysków z przestępstwa lub majątku uzyskanego wskutek popełnienia tych przestępstw

lub wykroczeń; oraz

(iii)

ruchu majątku, sprzętu lub innych narzędzi wykorzystywanych lub przewidzianych do

wykorzystania przy popełnianiu tych przestępstw lub wykroczeń;

d)

udostępnienia, stosownie do sytuacji, niezbędnych elementów lub ilości substancji

do celów analitycznych lub śledczych;

e)

umożliwienia skutecznej koordynacji między właściwymi organami, agencjami i służbami

oraz promowanie wymiany personelu i innych ekspertów, w tym, z zastrzeżeniem umów

i uzgodnień dwustronnych zawartych między danymi Stronami, mianowania oficerów łącznikowych;

f)

wymiany z pozostałymi Stronami właściwych informacji dotyczących konkretnych środków

i metod wykorzystywanych przez osoby fizyczne przy popełnianiu tych przestępstw lub

wykroczeń, w tym, stosownie do sytuacji, dotyczących tras i środków transportu, a

także wykorzystywania fałszywej tożsamości, podrobionych lub fałszywych dokumentów

albo innych środków zatajania ich działań; oraz

g)

wymiany właściwych informacji oraz koordynowania środków administracyjnych i innych

uznanych za właściwe dla potrzeb wczesnego wykrycia przestępstw określonych zgodnie

z art. 14.

2.

Aby wykonać postanowienia niniejszego Protokołu, Strony uwzględniają wszystkie zawarte

dwu-lub wielostronne umowy bądź uzgodnienia dotyczące bezpośredniej współpracy między

organami ścigania oraz, jeżeli umowy lub uzgodnienia tego typu już istnieją, odpowiednio

je zmieniają. Wobec braku tych umów lub uzgodnień między zainteresowanymi Stronami,

Strony mogą uznać postanowienia niniejszego Protokołu za podstawę wzajemnej współpracy

w dziedzinie egzekwowania prawa w zakresie przestępstw lub wykroczeń uwzględnionych

w niniejszym

Protokole. O ile to możliwe, Strony w pełni stosują postanowienia umów lub uzgodnień,

w tym określonych przez organizacje międzynarodowe lub regionalne, dotyczących rozszerzania

współpracy między organami ścigania.

3.

Strony dokładają wszelkich starań, aby nawiązać w ramach swoich możliwości współpracę

w zakresie reagowania na nielegalny handel międzynarodowy wyrobami tytoniowymi z wykorzystaniem

zaawansowanej technologii.

Wzajemna pomoc administracyjna

Zgodnie z właściwymi dla danego kraju systemami prawa i administracji, Strony na wniosek

lub z własnej inicjatywy przekazują sobie wzajemnie informacje gwarantujące właściwe

stosowanie prawa celnego i innego do zapobiegania nielegalnemu handlowi tytoniem,

wyrobami tytoniowymi lub urządzeniami do ich wytwarzania oraz wykrywania, dochodzenia,

ścigania i zwalczania takiego handlu. Strony uznają wymienione informacje za poufne

i przeznaczone do ograniczonego wykorzystania, chyba że Strona przekazująca informacje

postanowi inaczej. Informacje te mogą obejmować

a)

nowe techniki celne i inne techniki związane z egzekwowaniem prawa o udowodnionej

skuteczności;

b)

nowe tendencje, środki lub metody angażowania się w nielegalny handel tytoniem, wyrobami

tytoniowymi i urządzeniami do ich wytwarzania;

c)

towary uznane za przedmiot nielegalnego handlu tytoniem, wyrobami tytoniowymi i urządzeniami

do ich wytwarzania, a także szczegóły opisu, pakowania, przewozu i składowania oraz

metod wykorzystywanych w odniesieniu do tych towarów;

d)

dane osób fizycznych lub prawnych, o których wiadomo, że popełniły przestępstwo lub

wykroczenie, lub są stroną przestępstwa lub wykroczenia określonego zgodnie z art.

14; oraz

e)

wszelkie inne dane, które mogłyby pomóc wyznaczonym organom w ocenie ryzyka dotyczącego

kontroli oraz mogłyby zostać wykorzystane w innych celach związanych z egzekwowaniem

prawa,

Wzajemna pomoc prawna

1.

Strony udzielają sobie w możliwie najszerszym zakresie wzajemnej pomocy prawnej w

dochodzeniu i prowadzeniu postępowania karnego i sądowego dotyczącego przestępstw

określonych zgodnie z art. 14 niniejszego Protokołu.

2.

Wzajemna pomoc prawna jest udzielana w możliwie najszerszym zakresie dopuszczalnym

na mocy właściwych przepisów, traktatów, umów i uzgodnień Strony będącej adresatem

wniosku o pomoc w dochodzeniu i prowadzeniu postępowania karnego lub sądowego dotyczącego

przestępstw lub wykroczeń, za które osoby prawne odpowiadają zgodnie z art. 15 wobec

Strony zwracającej się o pomoc prawną.

3.

Zgodnie z niniejszym artykułem, o udzielenie wzajemnej pomocy prawnej można się zwrócić

w każdym z wymienionych poniżej celów

a)

zebranie dowodów lub zeznań od osób;

b)

dostarczenie dokumentów sądowych;

c)

wykonanie przeszukań i zajęć oraz zabezpieczenie dowodów;

d)

przeszukanie obiektów i miejsc;

e)

udzielenie informacji, uzyskanie dowodów i opinii biegłych;

f)

złożenie oryginałów lub poświadczonych odpisów właściwych dokumentów i rejestrów,

w tym rejestrów rządowych, bankowych, finansowych, firmowych lub biznesowych;

g)

ustalenie lub śledzenie zysków z przestępstw, majątku, narzędzi lub innych przedmiotów

dla celów dowodowych;

h)

umożliwienie dobrowolnego pojawienia się danych osób na terytorium Strony zwracającej

się o pomoc prawną; oraz

i)

uzyskanie każdej innej pomocy, która nie jest sprzeczna z przepisami prawa krajowego

Strony będącej adresatem wniosku o udzielenie pomocy.

4.

Postanowienia niniejszego artykułu nie wpływają na zobowiązania wynikające z dowolnych

innych traktatów, dwu- lub wielostronnych, które w całości lub w części regulują lub

będą regulowały wzajemną pomocą prawną.

5.

Na zasadzie wzajemności, postanowienia ust. 6 do 24 stosuje się do wniosków złożonych

zgodnie z niniejszym artykułem, jeżeli dane Strony nie są związane traktatem lub umową

międzyrządową o wzajemnej pomocy prawnej. Jeżeli Strony są związane takim traktatem

lub umową międzyrządową, zastosowanie mają właściwe postanowienia takiego traktatu

lub umowy międzyrządowej, o ile Strony nie zdecydują się zamiast tego na stosowanie

postanowień ust. 6 do 24. Strony zdecydowanie zachęca się do stosowania postanowień

tych ustępów, jeżeli ułatwiają one współpracę.

6.

Strony powołują organ centralny odpowiedzialny oraz uprawniony do otrzymywania wniosków

o udzielenie wzajemnej pomocy prawnej oraz za ich realizację albo przekazanie do realizacji

odpowiednim organom właściwym. Jeżeli Strona dysponuje odrębnym regionem lub terytorium,

na którym obowiązuje odrębny system wzajemnej pomocy prawnej, może wyznaczyć odrębny

organ centralny pełniący tę samą funkcję, co organ centralny w regionie lub na terytorium

tej Strony. Organy centralne gwarantują niezwłoczną i właściwą realizację lub przekazanie

otrzymanych wniosków. Przy przekazywaniu wniosku przez organ centralny do realizacji

właściwemu organowi, organ centralny zachęca właściwy organ do niezwłocznej i prawidłowej

realizacji wniosku. Z chwilą przystąpienia, przyjęcia, zatwierdzenia, formalnego potwierdzenia

lub ratyfikowania niniejszego Protokołu, każda ze Stron powiadamia Szefa Sekretariatu

Konwencji o wyznaczonym do tego celu organie centralnym. Organy centralne wyznaczone

przez Strony zajmują się przekazywaniem wniosków o wzajemną pomoc prawną oraz wszelkich

informacji jej dotyczących. Wymóg ten pozostaje bez uszczerbku dla prawa Strony do

żądania skierowania do niej tych informacji kanałem dyplomatycznym oraz, w okolicznościach

wyjątkowych, jeżeli Strony tak postanowią i o ile to możliwe, za pomocą właściwych

organizacji międzynarodowych.

7.

Wnioski są sporządzane na piśmie lub, w miarę możliwości, za pomocą środków umożliwiających

zarejestrowanie dokumentu w formie pisemnej w języku akceptowanym przez Stronę zgodnie

z warunkami umożliwiającymi Stronie stwierdzenie autentyczności dokumentu. Szef Sekretariatu

Konwencji zostaje powiadomiony o języku lub językach dopuszczalnych przez Strony z

chwilą przystąpienia, przyjęcia, zatwierdzenia, formalnego potwierdzenia lub ratyfikowania

niniejszego

Protokołu. W sytuacjach pilnych oraz jeżeli Strony tak postanowią, wnioski mogą być

przedkładane ustnie, ale należy je w późniejszym terminie potwierdzić na piśmie.

8.

Wniosek o udzielenie wzajemnej pomocy prawnej określa

a)

tożsamość organu sporządzającego wniosek;

b)

przedmiot i charakter dochodzenia, postępowania karnego lub sądowego, którego wniosek

dotyczy, a także nazwę i funkcję organu prowadzącego to dochodzenie, postępowanie

karne lub sądowe;

c)

omówienie właściwych faktów z wyjątkiem wniosków o przekazanie akt sądowych;

d)

opis żądanej pomocy oraz szczegóły procedury, która zgodnie z życzeniem Strony powinna

być stosowana;

e)

stosownie do sytuacji, tożsamość, miejsce pobytu i narodowość danej osoby;

f)

cel, dla którego wnioskuje się o przekazanie dowodu, informacji lub podjęcie działania;

oraz

g)

przepisy prawa krajowego właściwe dla przestępstwa i kar za nie.

9.

Strona będąca adresatem wniosku o udzielenie pomocy może zażądać dodatkowych informacji,

jeżeli są one konieczne dla realizacji wniosku zgodnie z przepisami prawa krajowego

lub jeżeli mogą ułatwić realizację wniosku.

10.

Wniosek realizuje się zgodnie z przepisami prawa krajowego Strony będącej adresatem

wniosku o udzielenie pomocy oraz w zakresie, który nie jest sprzeczny z przepisami

prawa krajowego Strony będącej adresatem wniosku i, o ile to możliwe, zgodnie z procedurami

określonymi we wniosku.

11.

Strona wnioskująca nie przekazuje ani nie wykorzystuje informacji lub dowodów dostarczonych

przez Stronę będącą adresatem wniosku dotyczącego dochodzeń, postępowań karnych lub

sądowych innych niż te, które wymieniono we wniosku, bez uprzedniego uzyskania zgody

Strony będącej adresatem wniosku. Żadne z postanowień niniejszego ustępu nie uniemożliwia

Stronie wnioskującej ujawnienia w postępowaniu informacji lub dowodów uniewinniających

oskarżonego. W ostatnim z wymienionych przypadków Strona wnioskująca powiadamia Stronę

będącą adresatem wniosku przed takim ujawnieniem, a jeżeli jest to konieczne, konsultuje

się ze Stroną będącą adresatem wniosku. Jeżeli w okolicznościach wyjątkowych wcześniejsze

powiadomienie nie jest możliwe, Strona wnioskująca bezzwłocznie informuje o tym Stronę

będącą adresatem wniosku.

12.

Strona wnioskująca może zażądać, aby Strona będąca adresatem wniosku utajniła okoliczności

i treść wniosku poza zakresem niezbędnym do realizacji wniosku. Jeżeli Strona będąca

adresatem wniosku nie może spełnić wymogu poufności, niezwłocznie informuje o tym

Stronę wnioskującą.

13.

O ile to możliwe oraz zgodnie z podstawowymi zasadami prawa krajowego, jeżeli dana

osoba przebywa na terytorium Strony i została przesłuchana przez organy sądowe drugiej

Strony w charakterze świadka lub biegłego, pierwsza z wymienionych Stron, na wniosek

drugiej Strony, może zezwolić na przesłuchanie w formie wideokonferencji, jeżeli osobiste

stawienie się tej osoby na terytorium Strony wnioskującej jest niemożliwe lub niepożądane.

Strony mogą postanowić, że przesłuchanie zostanie przeprowadzone przez organ sądowy

Strony wnioskującej z udziałem organu sądowego Strony będącej adresatem wniosku.

14.

Udzielenia wzajemnej pomocy prawnej można odmówić

a)

jeżeli wniosek nie został sporządzony zgodnie z niniejszym artykułem;

b)

jeżeli Strona będąca adresatem wniosku uzna, że realizacja wniosku przyniesie uszczerbek

dla suwerenności, bezpieczeństwa, porządku publicznego lub innych podstawowych interesów;

c)

jeżeli organy Strony będącej adresatem wniosku podlegałyby zakazowi na mocy przepisów

prawa krajowego dotyczącego wykonania wnioskowanego działania odnoszącego się do każdego

podobnego przestępstwa lub wykroczenia, które byłoby przedmiotem dochodzenia, postępowania

karnego lub sądowego w jej własnej jurysdykcji;

d)

jeżeli wniosek dotyczy przestępstwa, za które kara maksymalna na terytorium Strony

będącej adresatem wniosku wynosi mniej niż dwa lata więzienia, lub innego rodzaju

pozbawienia wolności, bądź jeżeli według osądu Strony będącej adresatem wniosku udzielenie

pomocy stanowiłoby dla niej obciążenie nieproporcjonalne do ciężaru przestępstwa;

lub

e)

jeżeli udzielenie wnioskowanej pomocy prawnej byłoby sprzeczne z systemem prawnym

Strony będącej adresatem wniosku dotyczącym udzielania wzajemnej pomocy prawnej.

15.

Każdą odmowę udzielenia wzajemnej pomocy prawnej należy uzasadnić,

16.

Strona nie może odmówić udzielenia wzajemnej pomocy prawnej przewidzianej w niniejszym

artykule, uzasadniając odmowę względami zachowania tajemnicy bankowej.

17.

Strony nie mogą odrzucić wniosku o udzielenie wzajemnej pomocy prawnej wyłącznie w

oparciu przesłanki stanowiące, że przestępstwo lub wykroczenie uznaje się za dotyczące

również spraw podatkowych.

18.

Strony mogą odmówić udzielenia wzajemnej pomocy prawnej przewidzianej w niniejszym

artykule, uzasadniając ją brakiem podwójnej karalności. Niemniej jednak Strona będąca

adresatem wniosku, jeżeli uzna to za właściwe, może udzielić pomocy w zakresie określonym

wedle jej uznania bez względu na to, czy na podstawie przepisów prawa krajowego Strony

będącej adresatem wniosku dany czyn zostałby uznany za przestępstwo lub wykroczenie,

czy też nie.

19.

Strona będąca adresatem wniosku rozpatruje wniosek o udzielenie wzajemnej pomocy prawnej

w możliwie najszybszym terminie i uwzględnia przy tym wszelkie terminy zaproponowane

przez Stronę wnioskującą we wniosku. Strona będąca adresatem wniosku udziela odpowiedzi

na uzasadnione zapytania Strony wnioskującej dotyczące postępów w rozpatrywaniu wniosku.

Strona wnioskująca niezwłocznie informuje Stronę będącą adresatem wniosku, jeżeli

pomoc, o którą wnioskowano, nie jest już konieczna.

20.

Strona będąca adresatem wniosku może odroczyć udzielenie wzajemnej pomocy prawnej,

uzasadniając to tym, że zakłóca ona prowadzone dochodzenie, postępowanie karne lub

sądowe.

21.

Przed odrzuceniem wniosku zgodnie z ust. 14 lub odroczeniem jego realizacji zgodnie

z ust. 20 Strona będąca adresatem wniosku skonsultuje się ze Stroną wnioskującą w

celu ustalenia, czy pomocy można udzielić na zasadach i warunkach uznanych za niezbędne.

Jeżeli Strona wnioskująca przyjmuje pomoc na tych warunkach, musi ich przestrzegać.

22.

Zwyczajowe koszty przygotowania wniosku ponosi Strona wnioskująca, chyba że zainteresowane

Strony postanowią inaczej. W przypadku gdy do wykonania wniosku konieczne jest lub

będzie poniesienie znacznych lub nadzwyczajnych wydatków. Strony podejmują konsultacje

w celu ustalenia warunków, na jakich wniosek zostanie wykonany, oraz sposobu pokrycia

kosztów.

23.

W przypadku złożenia wniosku, Strona będąca adresatem wniosku

a)

przedkłada Stronie wnioskującej odpisy akt urzędowych, dokumentów lub informacji znajdujących

się w jej posiadania które na mocy przepisów prawa krajowego są ogólnie dostępne;

oraz

b)

może, według własnego uznania, przekazać Stronie wnioskującej w całości bądź w części

lub z zastrzeżeniem warunków, które uznaje za właściwe, odpisy wszelkich akt urzędowych,

dokumentów lub informacji znajdujących się w jej posiadaniu, które nie są ogólnie

dostępne.

24.

Stosownie do sytuacji Strony rozważą możliwość zawarcia dwu- lub wielostronnych umów

bądź uzgodnień, które służyłyby celom niniejszego artykułu, jego skutecznemu wdrożeniu

lub jego ulepszeniu.

Ekstradycja

1.

Postanowienia niniejszego artykułu stosuje się do przestępstw określonych zgodnie

z art. 14 niniejszego Protokołu, jeżeli

a)

osoba, której dotyczy wniosek o ekstradycję, przebywa na terytorium Strony będącej

adresatem wniosku;

b)

przestępstwo, za które żąda się ekstradycji, podlega karze na mocy prawa krajowego

Strony wnioskującej i Strony będącej adresatem wniosku; oraz

c)

przestępstwo podlega karze więzienia lub innego rodzaju karze pozbawienia wolności

na okres przynajmniej czterech lat, albo cięższej karze lub krótszemu okresowi kary

uzgodnionemu przez zainteresowane Strony zgodnie z traktatami dwu- lub wielostronnymi,

albo umowami międzynarodowymi

2.

Każde z przestępstw, do których niniejszy artykuł ma zastosowanie, uznaje się za przestępstwo

podlegające ekstradycji na mocy jakiegokolwiek, zawartego między Stronami układu o

ekstradycji. Strony zobowiązują się do uznania tych przestępstw za przestępstwa podlegające

ekstradycji w każdym układzie o ekstradycji zawieranym między nimi,

3.

Jeżeli Strona uzależniająca ekstradycję od zawarcia układu otrzyma wniosek o ekstradycję

od innej Strony, z którą nie zawarła układu o ekstradycji, może uznać postanowienia

niniejszego Protokołu za podstawę prawną ekstradycji dotyczącą każdego przestępstwa,

do którego mają zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu.

4.

Strony nieuzaleźniające ekstradycji od zawarcia układu wzajemnie uznają przestępstwa,

do których mają zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu, za podlegające ekstradycji.

5.

Ekstradycja podlega warunkom przewidzianym w przepisach prawa Strony będącej adresatem

wniosku lub właściwych układów o ekstradycji, w tym między innymi warunkom dotyczącym

wymogu kary minimalnej objętej ekstradycją oraz przesłankom, na podstawie których

Strona będąca adresatem wniosku może odmówić ekstradycji.

6.

Z zastrzeżeniem przepisów prawa krajowego, Strony dążą do wykonania procedur ekstradycyjnych

oraz uproszczenia wymogów dowodowych ich dotyczących i odnoszących się do wszelkich

przestępstw, do których mają zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu.

7.

Jeżeli Strona, na której terytorium przebywa domniemany sprawca, nie dokona ekstradycji

tej osoby z tytułu przestępstwa, do którego mają zastosowanie postanowienia niniejszego

artykułu, na podstawie przesłanki stanowiącej, że osoba ta jest jej obywatelem, na

wniosek Strony wnioskującej o

ekstradycję ma obowiązek przekazania sprawy bez zbędnej zwłoki do właściwych organów

celem ścigania tej osoby. Organy te podejmują decyzję i prowadzą postępowanie w taki

sam sposób, w jaki na mocy przepisów prawa krajowego tej Strony byłoby ono prowadzone

w przypadku każdego innego przestępstwa o zbliżonym charakterze. Zainteresowane Strony

współpracują ze sobą głównie w zakresie aspektów proceduralnych i dowodowych w celu

zagwarantowania skuteczności ścigania.

8.

Jeżeli prawo krajowe Strony pozwala jej na ekstradycję lub innego rodzaju wydanie

jej obywateli wyłącznie pod takim warunkiem, że osoba ta zostanie zawrócona na terytorium

tej Strony w celu wydania wyroku w sprawie lub postępowaniu, w którym wnioskowano

o ekstradycję lub innego rodzaju wydanie danej osoby oraz że Strona ta i Strona dążąca

do ekstradycji danej osoby wyrażą zgodę na tę możliwość, oraz inne ustalenia, które

Strony mogą uznać za właściwe, taka ekstradycja lub innego rodzaju wydanie warunkowe

są wystarczające dla wykonania zobowiązań określonych w ust. 7.

9.

W przypadku odmowy ekstradycji, o którą wnioskowano dla potrzeb wykonania wyroku.,

ponieważ osoba poszukiwana jest obywatelem Strony będącej adresatem wniosku, jeżeli

przepisy prawa krajowego na to zezwalają oraz zgodnie z wymogami tego prawa, Strona

będąca adresatem wniosku na prośbę Strony wnioskującej bierze pod uwagę wykonanie

wyroku wydanego na mocy przepisów prawa krajowego Strony wnioskującej lub innych przepisów.

10.

Każdej osobie, przeciwko której prowadzi się postępowanie związane z popełnieniem

przestępstw, do których mają zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu, gwarantuje

się równe traktowanie na wszystkich etapach postępowania, w tym korzystanie ze wszystkich

praw i gwarancji przewidzianych na mocy przepisów prawa krajowego Strony, na której

terytorium osoba ta przebywa.

11.

Żadnego z postanowień niniejszego Protokołu nie należy interpretować jako nakładającego

obowiązek ekstradycji, jeżeli Strona będąca adresatem wniosku dysponuje przesłankami

uzasadniającymi przekonanie, że wniosek złożono w celu ścigania lub ukarania danej

osoby ze względu na jej płeć, rasę, wyznanie, narodowość, pochodzenie etniczne lub

poglądy polityczne, lub że wniosek zaszkodziłby sytuacji tej osoby z którejkolwiek

z wymienionych przyczyn.

12.

Strony nie mogą odrzucić wniosku o ekstradycję wyłącznie na podstawie przesłanek stanowiących,

że przestępstwo uznano również za przestępstwo lub wykroczenie dotyczące spraw podatkowych.

13.

Stosownie do sytuacji, przed odmówieniem ekstradycji Strona będąca adresatem wniosku

konsultuje się ze Stroną wnioskującą w celu zapewnienia jej możliwości przedłożenia

opinii oraz informacji istotnych w kontekście przedstawionych zarzutów.

14.

Strony dążą do zawarcia umów lub uzgodnień dwu- lub wielostronnych umożliwiających

wykonanie lub rozszerzenie skuteczności ekstradycji. Jeżeli Strony są związane obowiązującym

układem lub uzgodnieniami międzyrządowymi, zastosowanie mają postanowienia tego układu

bądź uzgodnienia międzyrządowego, chyba że Strony postanowią o stosowaniu zamiast

tego postanowień ust. 1 do 13.

Środki gwarantowania ekstradycji

1.

Z zastrzeżeniem przepisów prawa krajowego oraz układów o ekstradycji, Strona będąca

adresatem wniosku, po stwierdzeniu, że okoliczności to uzasadniają oraz mają pilny

charakter i na wniosek Strony wnioskującej, przejmuje kontrolę nad przebywającą na

jej terytorium osobą, wobec której

wnioskuje się o ekstradycję lub podejmuje inne właściwe działania zabezpieczające

stawiennictwo tej osoby podczas postępowania ekstradycyjnego.

2.

Stosownie do sytuacji i bez zbędnej zwłoki oraz zgodnie z przepisami prawa krajowego

powiadamia się Stronę wnioskującą o działaniach podjętych zgodnie z ust. 1.

3.

Każda osoba, której dotyczą działania podjęte zgodnie z ust, 1, ma prawo do

a)

bezzwłocznego skontaktowania się z najbliższym właściwym przedstawicielem państwa,

którego osoba ta jest obywatelem lub, jeżeli osoba ta jest osobą bez przynależności

państwowej, państwa, na którego terytorium osoba ta zamieszkuje; oraz

b)

wizyty przedstawiciela tego państwa.

Sprawozdawczość i wymiana informacji

1.

Każda ze Stron składa Posiedzeniu Stron, za pośrednictwem Sekretariatu Konwencji,

okresowe sprawozdania z wykonania postanowień niniejszego Protokołu.

2.

Format i treść tych sprawozdań ustala Posiedzenie Stron. Sprawozdania te są częścią

instrumentu systematycznej sprawozdawczości Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia

tytoniu.

3.

Treść sprawozdań okresowych określonych w ust. 1 jest ustalona z uwzględnieniem m.in,

następujących elementów

a)

informacji w sprawie prawodawczych, wykonawczych, administracyjnych i innych środków

wprowadzonych w celu wykonania postanowień niniejszego Protokołu;

b)

stosownie do sytuacji, informacji dotyczących wszelkich przeszkód lub barier przy

wykonaniu postanowień niniejszego Protokołu oraz środków wprowadzonych w celu pokonania

tych barier;

c)

stosownie do sytuacji, informacji o udzielonej, otrzymanej lub wnioskowanej pomocy

finansowej i technicznej dotyczącej działań związanych z wyeliminowaniem nielegalnego

handlu wyrobami tytoniowymi; oraz

d)

informacji podanych w art. 20.

W przypadkach, w których właściwe dane zgromadzono już w ramach części mechanizmu

sprawozdawczego Konferencji Stron, Posiedzenie Stron nie powiela tych działań.

4.

Zgodnie z art. 33 i 36, Posiedzenie Stron rozważa przyjęcie uzgodnień dotyczących

udzielenia Stronom będącym krajami rozwijającymi się i Stronom, których gospodarki

są w okresie transformacji, na ich wniosek, pomocy w wykonywaniu zobowiązań wynikających

z niniejszego artykułu,

5.

Przekazywanie informacji zgodnie z niniejszymi artykułami podlega przepisom prawa

krajowego dotyczącym poufności i prywatności. Na podstawie wzajemnych ustaleń Strony

zapewniają ochronę wszelkich przekazanych lub wymienionych informacji poufnych.

Posiedzenie Stron

1.

Niniejszym ustanawia się Posiedzenie Stron. Pierwszą sesję Posiedzenia Stron zwołuje

Sekretariat Konwencji niezwłocznie przed pierwszą zwykłą sesją Konferencji Stron,

jaka odbędzie się po wejściu w życie postanowień niniejszego Protokołu, lub niezwłocznie

po niej.

2.

Kolejne, zwyczajne sesje Posiedzenia Stron Sekretariat Konwencji zwołuje niezwłocznie

przed zwyczajnymi sesjami Konferencji Stron lub niezwłocznie po nich.

3.

Nadzwyczajne sesje Posiedzenia Stron odbywają się w takich terminach, jakie Posiedzenie

uzna za właściwe, lub na pisemny wniosek jakiejkolwiek Strony pod warunkiem, że w

terminie sześciu miesięcy od przekazania wniosku przez Sekretariat Konwencji zostanie

on poparty przynajmniej przez jedną trzecią Stron.

4.

Regulamin oraz przepisy finansowe Konferencji Stron Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu mają zastosowanie odpowiednio do Posiedzenia Stron, chyba że Posiedzenie

Stron postanowi inaczej.

5.

Posiedzenie Stron dokonuje systematycznych przeglądów wdrażania niniejszego Protokołu

i podejmuje decyzje niezbędne do wsparcia jego skutecznego wdrażania.

6.

Posiedzenie Stron podejmuje decyzję o skali i mechanizmie dobrowolnych wkładów Stron

do Protokołu w celu realizacji niniejszego Protokołu, a także możliwych innych zasobach

dotyczących jego wdrażania.

7.

Na każdej sesji zwyczajnej Posiedzenie Stron w drodze konsensusu przyjmuje budżet

i plan pracy na okres finansowania obowiązujący do terminu kolejnej zwyczajnej sesji,

który jest odrębny od budżetu i planu prac Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia

tytoniu.

Sekretariat

1.

Sekretariat Konwencji jest sekretariatem niniejszego Protokołu,

2.

Do zadań Sekretariatu Konwencji w odniesieniu do jego roli sekretariatu niniejszego

Protokołu należy

a)

wprowadzanie uzgodnień dotyczących sesji Posiedzenia Stron i organów pomocniczych,

a także grup roboczych i innych organów ustanowionych przez Posiedzenie Stron oraz,

stosownie do sytuacji, świadczenie im usług;

b)

odbieranie, analizowanie, przekazywanie i dostarczanie niezbędnych informacji zwrotnych

od i do zainteresowanych Stron i Posiedzeniu Stron w sprawie sprawozdań otrzymanych

zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu oraz ułatwianie wymiany informacji

między Stronami;

c)

udzielanie Stronom, zwłaszcza Stronom będącym krajami rozwijającymi się i Stronom,

których gospodarki są w okresie transformacji, na ich wniosek, pomocy w zbieraniu,

przekazywaniu i wymianie informacji niezbędnych zgodnie z niniejszym Protokołem oraz

pomocy w identyfikowaniu dostępnych zasobów umożliwiających wykonanie zobowiązań wynikających

z niniejszego Protokołu;

d)

przygotowywanie sprawozdań z działań przewidzianych w niniejszym Protokole pod nadzorem

i do przedłożenia na Posiedzeniu Stron;

e)

zagwarantowanie, pod kierunkiem Posiedzenia Stron, niezbędnej koordynacji z właściwymi

międzynarodowymi i regionalnymi organizacjami lub organami międzyrządowymi;

f)

przystępowanie, pod kierunkiem Posiedzenia Stron, do takich uzgodnień administracyjnych

lub umownych, które mogą być konieczne dla skutecznego wykonania zadań sekretariatu

wynikających z niniejszego Protokołu;

g)

otrzymywanie i przegląd wniosków organizacji międzyrządowych i pozarządowych wyrażających

wolę pełnienia funkcji akredytowanych obserwatorów przy Posiedzeniu Stron przy jednoczesnym

dopilnowaniu, by nie były one powiązane z przemysłem tytoniowym, oraz przedkładanie

Posiedzeniu Stron zweryfikowanych wniosków do rozpatrzenia; oraz

h)

wykonywanie innych zadań sekretariatu określonych w niniejszym Protokole oraz innych

zadań określonych przez Posiedzenie Stron.

Powiązania między Posiedzeniem Stron a organizacjami międzyrządowymi

Aby zagwarantować współpracę techniczną i finansową umożliwiającą osiągnięcie celu

niniejszego Protokołu, Posiedzenie Stron może wnioskować o nawiązanie współpracy z

właściwymi organizacjami międzynarodowymi oraz regionalnymi organizacjami międzyrządowymi,

w tym instytucjami ds. finansów i rozwoju.

Zasoby finansowe

1.

Strony uznają rolę zasobów finansowych w osiągnięciu celu niniejszego Protokołu oraz

potwierdzają znaczenie postanowień art. 26 Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia

tytoniu dla osiągnięcia celów Konwencji.

2.

Każda ze Stron udziela wsparcia finansowego w odniesieniu do prowadzonych przez siebie

działań krajowych służących osiągnięciu celu niniejszego Protokołu zgodnie z jej planami,

priorytetami i programami krajowymi,

3.

Stosownie do sytuacji Strony wspierają wykorzystanie dwustronnych, regionalnych, subregionalnych

i innych kanałów wielostronnych w celu finansowania potencjału Stron będących krajami

rozwijającymi się i Stron, których gospodarki są w okresie transformacji, na rzecz

osiągnięcia celów niniejszego Protokołu.

4.

Nie naruszając postanowień art. 18, Strony zachęca się, z zastrzeżeniem przepisów

prawa krajowego i strategii politycznych oraz stosownie do sytuacji, do wykorzystywania

wszelkich skonfiskowanych zysków z przestępstw polegających na nielegalnym handlu

tytoniem, wyrobami tytoniowymi i urządzeniami do ich wytwarzania do osiągnięcia celów

niniejszego Protokołu.

5.

Strony reprezentowane we właściwych organizacjach regionalnych i międzynarodowych,

a także instytucjach ds. finansów i rozwoju zachęcają te podmioty do udzielania pomocy

finansowej Stronom będącym krajami rozwijającymi się oraz Stronom, których gospodarki

są w okresie transformacji, w celu wspierania ich w wykonywaniu zobowiązań wynikających

z niniejszego Protokołu bez ograniczania prawa członkostwa w tych organizacjach.

6.

Strony uzgadniają że

a)

aby wspomóc Strony w wypełnieniu zobowiązań ciążących na nich na mocy niniejszego

Protokołu, należy zmobilizować i wykorzystać wszystkie właściwe, potencjalne i istniejące

zasoby przeznaczane na działania dotyczące celu niniejszego Protokołu dla dobra wszystkich

Stron, w szczególności Stron będących krajami rozwijającymi się i Stron, których gospodarki

są w okresie transformacji; oraz

b)

Sekretariat Konwencji przekazuje Stronom będącym krajami rozwijającymi się i Stronom,

których gospodarki są w okresie transformacji, na ich wniosek, dostępne zasoby finansowe

umożliwiające wykonanie zobowiązań spoczywających na nich na mocy niniejszego Protokołu,

7.

Strony mogą zażądać, aby przemysł tytoniowy pokrył wszelkie koszty poniesione przez

Stronę w związku z wypełnianiem przez nią jej zobowiązań na rzecz osiągnięcia celów

niniejszego Protokołu, zgodnie z art. 5 ust. 3 Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu.

8.

Z zastrzeżeniem przepisów prawa krajowego. Strony dążą do samofinansowania wdrażania

Protokołu, w tym poprzez nakładanie na wyroby tytoniowe podatków i innych opłat.

Rozstrzyganie sporów

Rozstrzyganie zaistniałych między Stronami sporów dotyczących wykładni lub stosowania

postanowień niniejszego Protokołu podlega art. 27 Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu.

Zmiany w niniejszym Protokole

1.

Każda ze Stron może proponować zmiany do niniejszego Protokołu.

2.

Posiedzenie Stron rozpatruje i zatwierdza zmiany do niniejszego Protokołu. Tekst proponowanej

zmiany do Protokołu podaje do wiadomości Stron Sekretariat Konwencji przynajmniej

na sześć miesięcy przed sesją, na której proponuje się taką zmianę. Sekretariat Konwencji

przekazuje również proponowaną zmianę sygnatariuszom niniejszego Protokołu oraz, do

celów informacyjnych, depozytariuszowi.

3.

Strony podejmują starania aby osiągnąć porozumienie w sprawie każdej proponowanej

zmiany do Protokołu na drodze konsensusu. Jeżeli wszelkie próby osiągnięcia konsensusu

zostały wyczerpane i porozumienie nie zostało osiągnięte, taka zmiana tylko w ostateczności

zostaje przyjęta większością trzech czwartych głosów Stron obecnych i biorących udział

w głosowaniu na sesji. Do celów niniejszego artykułu „Strony obecne i biorące udział

w głosowaniu” oznaczają Strony obecne i oddające głos za lub przeciw. Przyjętą zmianę

podaje do wiadomości Sekretariat Konwencji, który rozsyłają wszystkim Stronom do akceptacji.

4.

Dokumenty przyjęcia zmiany są składane depozytariuszowi. Zmiana przyjęta zgodnie z

ust. 3 wchodzi w życie dla tych Stron, które ją przyjęły, po upływie 90. dnia od daty

otrzymania przez depozytariusza dokumentu przyjęcia co najmniej od dwóch trzecich

Stron.

5.

Zmiana wchodzi w życie dla każdej innej Strony 90. dnia od daty złożenia przez tę

Stronę depozytariuszowi dokumentu przyjęcia danej zmiany.

Zatwierdzanie i wprowadzanie zmian do załączników do niniejszego Protokołu

1.

Każda Strona może zaproponować załącznik do Protokołu lub zmiany do załączników do

Protokołu.

2.

Załączniki ograniczają się do wykazów, formularzy i innych materiałów opisowych dotyczących

kwestii proceduralnych, naukowych, technicznych lub administracyjnych.

3.

Załączniki do niniejszego Protokołu i zmiany do nich są proponowane, zatwierdzane

i wprowadzane w życie zgodnie z procedurą określoną w art. 38.

Zastrzeżenia

Do niniejszego Protokołu nie można zgłaszać żadnych zastrzeżeń.

Odstąpienie

1.

W dowolnym terminie po upływie dwóch lat od daty, z którą postanowienia niniejszego

Protokołu zaczęły obowiązywać daną Stronę, Strona ta może odstąpić od Protokołu, kierując

do depozytariusza pisemne powiadomienie.

2.

Każde takie odstąpienie wchodzi w życie po upływie jednego roku od dnia otrzymania

przez depozytariusza zawiadomienia o odstąpieniu lub w takim późniejszym terminie,

jaki został określony w zawiadomieniu o odstąpieniu.

3.

Stronę, która odstąpiła od Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, uznaje

się również za Stronę, która odstąpiła od postanowień niniejszego Protokołu ze skutkiem

od daty odstąpienia tej Strony od Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu.

Prawo do głosowania

1.

Każda ze Stron niniejszego Protokołu dysponuje jednym głosem, z wyjątkiem przypadków

określonych w ust. 2.

2.

Regionalne organizacje integracji gospodarczej w sprawach podlegających ich kompetencji

rozporządzają prawem do głosowania z liczbą głosów równą liczbie państw członkowskich

będących Stronami Protokołu. Organizacja taka nie może korzystać z prawa głosu, jeżeli

którekolwiek z jej państw członkowskich korzysta ze swego prawa głosu i odwrotnie.

Podpis

Protokół udostępnia się do podpisania przez wszystkie Strony Ramowej Konwencji WHO

o ograniczeniu użycia tytoniu w siedzibie głównej Światowej Organizacji Zdrowia w

Genewie, od 10 do 11 stycznia 2013 r. oraz w późniejszym terminie w Siedzibie Głównej

Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, do 9 stycznia 2014 r.

Ratyfikowanie, przyjęcie, zatwierdzenie, formalne poświadczenie lub przystąpienie

1.

Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu, zatwierdzeniu lub przystąpieniu

przez państwa i formalnemu zatwierdzeniu lub przystąpieniu ze strony regionalnych

organizacji integracji gospodarczej, będących Stronami Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu

użycia tytoniu. Protokół jest otwarty do przystąpienia w dniu następującym po dacie,

z którą zamknięto go do podpisu. Instrumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia,

formalnego poświadczenia lub przystąpienia są składane u depozytariusza.

2.

Każda regionalna organizacja integracji gospodarczej, która zostaje Stroną w przypadku,

gdy żadne z jej państw członkowskich nie jest Stroną, jest związana wszystkimi zobowiązaniami

wynikającymi z niniejszego Protokołu. W przypadku organizacji, których Stroną jest

przynajmniej jedno państwo członkowskie, organizacja i jej państwa członkowskie podejmują

decyzję w sprawie właściwych dla nich zakresów odpowiedzialności za wykonanie swoich

zobowiązań wynikających z niniejszego Protokołu. W takich przypadkach organizacja

i państwa członkowskie nie są upoważnione do jednoczesnego wykonywania praw wynikających

z niniejszego Protokołu.

3.

W instrumentach dotyczących formalnego poświadczenia lub w instrumentach dotyczących

przystąpienia regionalnej organizacji integracji gospodarczej mogą określić zakres

swoich kompetencji dotyczących kwestii uregulowanych postanowieniami niniejszego Protokołu.

Organizacje te informują również depozytariusza, który z kolei informuje Strony, o

wszelkich istotnych modyfikacjach zakresu ich kompetencji.

Wejście w życie

1.

Postanowienia niniejszego Protokołu wchodzą w życie 90. dnia po dacie złożenia do

depozytariusza 40. instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia, formalnego poświadczenia

lub przystąpienia.

2.

W odniesieniu do każdej Strony Ramowej Konwencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu,

która ratyfikuje, przyjmuje, zatwierdza lub formalnie poświadcza niniejszy Protokół

lub przystępuje do niego po spełnieniu warunków określonych w ust. 1 dotyczących wejścia

w życie, postanowienia niniejszego Protokołu wchodzą w życie dziewięćdziesiątego dnia

po dacie złożenia instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub formalnego

poświadczenia.

3.

Do celów niniejszego artykułu, żadnego instrumentu złożonego przez regionalną organizację

integracji gospodarczej nie uznaje się za instrument dodatkowy obok instrumentów złożonych

przez państwa członkowskie tej organizacji.

Depozytariusz

Funkcję depozytariusza niniejszego Protokołu pełni Sekretarz Generalny Organizacji

Narodów Zjednoczonych.

Teksty autentyczne

Oryginał niniejszego Protokoły którego wersje w języku arabskim, chińskim, angielskim,

francuskim, rosyjskim i hiszpańskim mają jednakową moc prawną, składa się u Sekretarza

Generalnego Narodów Zjednoczonych.