Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 października 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przeszkód lotniczych, powierzchni ograniczających przeszkody oraz urządzeń o charakterze niebezpiecznym

W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 stycznia 2021 r. w sprawie przeszkód

lotniczych, powierzchni ograniczających przeszkody oraz urządzeń o charakterze niebezpiecznym

(Dz. U. poz. 264) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2

a)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

morskiej turbinie wiatrowej - należy przez to rozumieć morską turbinę wiatrową, o

której mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej

w morskich farmach wiatrowych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 182), wraz z częścią budowlaną stanowiącą budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2024 r. poz. 725, 834 i 1222);

”

,

b)

pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11)

Załączniku 14 tom I - należy przez to rozumieć Załącznik 14 „Lotniska” tom I „Projektowanie

i eksploatacja lotnisk” do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej

w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. poz. 212 i 214, z późn. zm.

12)

Załączniku 14 tom II - należy przez to rozumieć Załącznik 14 „Lotniska” tom II „Lotniska

dla śmigłowców” do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w

Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., ogłoszony w załączniku do obwieszczenia nr 18 Prezesa

Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 2 lipca 2021 r. w sprawie ogłoszenia tekstu Załącznika

14, tomu II do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago

dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. Urz. ULC poz. 42).

”

;

2)

w § 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Maksymalne wartości wysokości i nachylenia oraz minimalne wartości innych wymiarów

powierzchni ograniczających przeszkody dla dróg startowych na lotniskach dla samolotów

określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

”

;

3)

§ 14 otrzymuje brzmienie

„

§ 14.

Powierzchnia podejścia jest pozioma od punktu, w którym płaszczyzna o nachyleniu 2,5

% przecina płaszczyznę poziomą położoną na wysokości 150 m powyżej wysokości progu

drogi startowej albo płaszczyznę poziomą przechodzącą przez najwyższy punkt dowolnego

obiektu, według którego wyznacza się wysokość zapewniającą minimalne przewyższenie

nad przeszkodami, o której mowa w pkt 11.10.7.2 rozdziału 11 „Mapa podejścia według

wskazań przyrządów - ICAO” Załącznika 4 „Mapy lotnicze” do Konwencji o międzynarodowym

lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., ogłoszonego w

załączniku do obwieszczenia nr 13 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 2 czerwca

2023 r. w sprawie ogłoszenia tekstu Załącznika 4 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie

cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. Urz. ULC poz. 41), w

zależności od tego, która z tych wysokości jest większa.

”

;

4)

w § 23

a)

w ust. 4 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Przy określaniu górnego poziomu obiektów zabudowy nie uwzględnia się sąsiadujących

przeszkód lotniczych.

”

,

b)

w ust. 5 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Przy określaniu górnego poziomu obiektów zabudowy nie uwzględnia się sąsiadujących

przeszkód lotniczych.

”

;

5)

w § 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przeszkodę lotniczą, której rzut na co najmniej jedną z płaszczyzn pionowych ma w

obu wymiarach 1,5 m albo więcej, a stosunek wymiaru dłuższego do krótszego przeszkody

lotniczej wynosi 3 lub więcej, niebędącą elektrownią wiatrową albo morską turbiną

wiatrową, oznakowuje się przez pomalowanie w pasy prostopadłe do dłuższego z jej wymiarów.

”

;

6)

§ 26 otrzymuje brzmienie

„

§ 26.

Przeszkodę lotniczą inną niż przeszkody lotnicze, o których mowa w § 24 i § 25, niebędącą

elektrownią wiatrową, morską turbiną wiatrową i przewodami linii napowietrznych albo

ich zespołem, oznakowuje się przez pomalowanie kolorem czerwonym albo pomarańczowym,

a w przypadku gdy kolory te nie są widoczne na tle otoczenia przeszkody lotniczej

- używa się koloru kontrastującego z otoczeniem, na tle którego będzie widziany.

”

;

7)

w § 27 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Przeszkodę lotniczą będącą elektrownią wiatrową albo morską turbiną wiatrową oznakowuje

się przez pomalowanie kolorem białym.

”

;

8)

w § 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Oznakowanie przeszkody lotniczej otoczonej zabudową lub lasem wykonuje się od najwyższego

punktu albo najwyższego poziomu przeszkody lotniczej do górnego poziomu obiektów zabudowy

lub górnego poziomu lasu, a część oznakowania poniżej górnego poziomu obiektów zabudowy

lub górnego poziomu lasu może zostać pominięta. Przy określaniu górnego poziomu obiektów

zabudowy nie uwzględnia się sąsiadujących przeszkód lotniczych.

”

;

9)

po § 37 dodaje się § 37a w brzmieniu

„

§ 37a.

1.

Oznakowanie nocne przeszkody lotniczej będącej morską turbiną wiatrową wykonuje się

przez użycie światła przeszkodowego średniej intensywności typu B, umieszczonego na

najwyższym punkcie gondoli, przy czym dopuszcza się umieszczenie tego światła niżej

na gondoli pod warunkiem zapewnienia jego widoczności dla statków powietrznych w zakresie

360° oraz wykluczenia możliwości kolizji z pracą serwisowych statków powietrznych

obsługujących taką morską turbinę wiatrową.

2.

Przeszkodę lotniczą, o której mowa w ust. 1, o wysokości 150 m powyżej poziomu otaczającej

wody i wyższą oznakowuje się dodatkowo przez użycie co najmniej trzech świateł niskiej

intensywności typu E umieszczonych na jednym poziomie wyznaczonym w połowie odległości

(z tolerancją do 10 %) między średnim poziomem morza a najwyższym punktem gondoli.

3.

Na przeszkodzie lotniczej, o której mowa w ust. 1, o wysokości 150 m powyżej poziomu

otaczającej wody i wyższej umieszcza się rezerwowe światło przeszkodowe średniej intensywności

typu B, które uruchamia się automatycznie w przypadku awarii światła przeszkodowego,

o którym mowa w ust. 1.

4.

W przypadku gdy co najmniej dwie przeszkody lotnicze, o których mowa w ust. 1, znajdują

się w odległości do 1852 m od siebie, rozmieszczone na nich światła przeszkodowe błyskają

równocześnie.

”

;

10)

w § 40 w ust. 2 uchyla się pkt 11;

11)

w § 41 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

co najmniej trzy przeszkody lotnicze niebędące elektrowniami wiatrowymi albo morskimi

turbinami wiatrowymi znajdują się w odległości nie większej niż 100 m między kolejnymi

przeszkodami lotniczymi znajdującymi się w granicach powierzchni ograniczających przeszkody

albo nie więcej niż 900 m między kolejnymi przeszkodami lotniczymi znajdującymi się

poza granicami powierzchni ograniczających przeszkody, lub

”

;

12)

w § 46 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

będące światłami podejścia, światłami drogi startowej, światłami zabezpieczenia przerwanego

startu, światłami drogi kołowania lub wskaźnikami ścieżki podejścia;

2)

będące znakami pionowymi, oznacznikami granicy pola wzlotów, oznacznikami dla drogi

startowej pokrytej śniegiem lub oznacznikami dróg kołowania bez nawierzchni sztucznej;

”

;

13)

w § 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dopuszcza się powstanie obiektu, o którym mowa w art. 87 ust. 4 ustawy, po złożeniu

przez zarządzającego lotniskiem albo jednostkę organizacyjną zarządzającą lotniskiem

wpisanym wyłącznie do rejestru lotnisk i lądowisk wojskowych albo wpisanym wyłącznie

do rejestru lotnisk i lądowisk lotnictwa służb porządku publicznego, w którego granicach

powierzchni ograniczających przeszkody ma znajdować się ten obiekt, wniosku o publikację

informacji NOTAM lub suplementu, o których mowa w rozdziale 6 „Aktualizacje informacji

lotniczych” Załącznika 15 „Służby informacji lotniczej” do Konwencji o międzynarodowym

lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., ogłoszonego w

załączniku do obwieszczenia nr 20 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 30 grudnia

2020 r. w sprawie ogłoszenia tekstu Załącznika 15 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie

cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. Urz. ULC poz. 80), i

oznakowaniu obiektu zgodnie z wymaganiami określonymi w rozdziale 4.

”

;

14)

w § 54 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 1 lit. e-h, zawarte w zgłoszeniu przeszkody

lotniczej, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, pochodzą z geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych

i wysokościowych, wykonanych zgodnie ze standardami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne przez

osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia zawodowe, o których mowa w art. 43 tej ustawy.

”

;

15)

w § 57 wyrazy „oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych” zastępuje się wyrazami „, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz do Międzynarodowego Biura NOTAM”;

16)

w § 59 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

tłocznie gazu ziemnego i stacje gazowe, mogące spowodować niekontrolowany upust gazu

o chmurze zagrażającej wybuchem

a)

wyższej niż 10 metrów nad poziom terenu - w przypadku gdy znajdują się w granicach

powierzchni ograniczających przeszkody, a chmura zagrażająca wybuchem będzie wyższa

niż wysokości określone przez te powierzchnie,

b)

wyższej niż 100 metrów nad poziom terenu - w przypadku gdy znajdują się poza granicami

powierzchni ograniczających przeszkody;

”

;

17)

w załączniku nr 3 do rozporządzenia

a)

tytuł otrzymuje brzmienie

„

Maksymalne wartości wysokości i nachylenia oraz minimalne wartości innych wymiarów

powierzchni ograniczających przeszkody dla dróg startowych na lotniskach dla samolotów

”

,

b)

tabela 2 „Parametry powierzchni wznoszenia dla dróg startowych przeznaczonych do startu”

otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia;

18)

tytuł załącznika nr 5 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie

„

Sposób oznakowania dziennego przez pomalowanie przeszkody lotniczej otoczonej zabudową

lub lasem

”

.

1.

Zgłoszenia stacji gazowych, o których mowa w § 59 pkt 1 rozporządzenia zmienianego

w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, użytkowanych przed dniem wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia, dokonuje się w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia.

2.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się § 55 ust. 1, 2 i ust. 4 pkt 1-8

i 10 rozporządzenia zmienianego w § 1.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia dotyczących zwolnienia z obowiązku oznakowania przeszkody lotniczej

albo zezwolenia na zmianę sposobu lub rodzaju jej oznakowania stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Powierzchnia podejścia jest pozioma od punktu, w którym płaszczyzna o nachyleniu 2,5

% przecina płaszczyznę poziomą położoną na wysokości 150 m powyżej wysokości progu

drogi startowej albo płaszczyznę poziomą przechodzącą przez najwyższy punkt dowolnego

obiektu, według którego wyznacza się wysokość zapewniającą minimalne przewyższenie

nad przeszkodami, o której mowa w pkt 11.10.7.2 rozdziału 11 „Mapa podejścia według

wskazań przyrządów - ICAO” Załącznika 4 „Mapy lotnicze” do Konwencji o międzynarodowym

lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., ogłoszonego w

załączniku do obwieszczenia nr 13 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 2 czerwca

2023 r. w sprawie ogłoszenia tekstu Załącznika 4 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie

cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. Urz. ULC poz. 41), w

zależności od tego, która z tych wysokości jest większa.

Przeszkodę lotniczą inną niż przeszkody lotnicze, o których mowa w § 24 i § 25, niebędącą

elektrownią wiatrową, morską turbiną wiatrową i przewodami linii napowietrznych albo

ich zespołem, oznakowuje się przez pomalowanie kolorem czerwonym albo pomarańczowym,

a w przypadku gdy kolory te nie są widoczne na tle otoczenia przeszkody lotniczej

- używa się koloru kontrastującego z otoczeniem, na tle którego będzie widziany.

1.

Oznakowanie nocne przeszkody lotniczej będącej morską turbiną wiatrową wykonuje się

przez użycie światła przeszkodowego średniej intensywności typu B, umieszczonego na

najwyższym punkcie gondoli, przy czym dopuszcza się umieszczenie tego światła niżej

na gondoli pod warunkiem zapewnienia jego widoczności dla statków powietrznych w zakresie

360° oraz wykluczenia możliwości kolizji z pracą serwisowych statków powietrznych

obsługujących taką morską turbinę wiatrową.

2.

Przeszkodę lotniczą, o której mowa w ust. 1, o wysokości 150 m powyżej poziomu otaczającej

wody i wyższą oznakowuje się dodatkowo przez użycie co najmniej trzech świateł niskiej

intensywności typu E umieszczonych na jednym poziomie wyznaczonym w połowie odległości

(z tolerancją do 10 %) między średnim poziomem morza a najwyższym punktem gondoli.

3.

Na przeszkodzie lotniczej, o której mowa w ust. 1, o wysokości 150 m powyżej poziomu

otaczającej wody i wyższej umieszcza się rezerwowe światło przeszkodowe średniej intensywności

typu B, które uruchamia się automatycznie w przypadku awarii światła przeszkodowego,

o którym mowa w ust. 1.

4.

W przypadku gdy co najmniej dwie przeszkody lotnicze, o których mowa w ust. 1, znajdują

się w odległości do 1852 m od siebie, rozmieszczone na nich światła przeszkodowe błyskają

równocześnie.