Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

Ustawa określa

1)

warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

2)

zasady i tryb finansowania świadczeń, o których mowa w pkt 1;

2a)

zasady i tryb kwalifikowania świadczeń opieki zdrowotnej jako świadczeń gwarantowanych;

3)

zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń, o których

mowa w pkt 1;

4)

zasady powszechnego - obowiązkowego i dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego;

5)

podstawy instytucjonalno-proceduralne do stosowania przepisów o koordynacji w rozumieniu

art. 5 pkt 32;

6)

zasady funkcjonowania, organizację i zadania Narodowego Funduszu Zdrowia, zwanego

dalej „Funduszem”;

6a)

zasady funkcjonowania, organizację i zadania Agencji Oceny Technologii Medycznych

i Taryfikacji, zwanej dalej „Agencją”;

7)

zasady sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją świadczeń, o

których mowa w pkt 1;

8)

wysokość odpisu dla Agencji Badań Medycznych.

Minister właściwy do spraw zdrowia opracuje i wdroży pierwszy program polityki zdrowotnej,

o którym mowa w art. 48a ust. 16a ustawy zmienianej w art. 1, oraz rozpocznie jego

realizację od dnia 1 czerwca 2024 r.

1.

Do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

na zasadach określonych w ustawie mają prawo

1)

osoby objęte powszechnym - obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym, zwane

dalej „ubezpieczonymi”,

2)

inne niż ubezpieczeni osoby posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, które posiadają obywatelstwo polskie lub uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej

status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone

w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547), spełniające kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 901, 1693, 1938 i 2760), co do których nie stwierdzono okoliczności, o której mowa w art. 12 tej ustawy,

na zasadach i w zakresie określonych dla ubezpieczonych,

3)

inne niż wymienione w pkt 1 i 2 osoby, które nie ukończyły 18. roku życia

a)

posiadające obywatelstwo polskie lub

b)

które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą

lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa

w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

c

pobierające rentę rodzinną, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA), zwanego dalej „państwem członkowskim UE lub EFTA”, lub Zjednoczonego

Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zwanego dalej „Zjednoczonym Królestwem”,

lub

d

pobierające świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny

funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą

albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia

(Dz. U. poz. 658), jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego UE lub EFTA

lub Zjednoczonego Królestwa,

4)

inne niż wymienione w pkt 1-3 osoby posiadające miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, które są w okresie ciąży, porodu lub połogu

a)

posiadające obywatelstwo polskie lub

b)

które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,

lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa

w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

- zwane dalej „świadczeniobiorcami”.

2.

Osobom nieposiadającym obywatelstwa polskiego, innym niż świadczeniobiorcy, świadczenia

zdrowotne udzielane są na zasadach określonych w przepisach odrębnych i umowach międzynarodowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Ubezpieczonymi są

1)

osoby posiadające obywatelstwo państwa członkowskiego UE lub EFTA lub Zjednoczonego

Królestwa, zamieszkujące na terytorium państwa członkowskiego UE lub EFTA lub Zjednoczonego

Królestwa,

2)

osoby nieposiadające obywatelstwa państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego

Królestwa, które przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy

w celu wykonywania pracy, zezwolenia na pobyt czasowy z wyłączeniem zezwolenia udzielonego

na podstawie art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

zgody na pobyt ze względów humanitarnych, zgody na pobyt tolerowany, wizy wydanej

w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania

międzynarodowe,

2a)

osoby, które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą

albo korzystają z ochrony czasowej na jej terytorium,

2b)

osoby ubiegające się w Rzeczypospolitej Polskiej o udzielenie ochrony międzynarodowej

i małżonkowie, w imieniu których występują z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej,

którzy posiadają zaświadczenie wydane na podstawie art. 35 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1504),

3)

osoby nieposiadające obywatelstwa państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego

Królestwa, legalnie zamieszkujące na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa

członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa,

3a

studenci i doktoranci, którzy odbywają kształcenie w Rzeczypospolitej Polskiej, absolwenci,

którzy odbywają w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowy staż, oraz odbywający kursy

języka polskiego lub kursy przygotowawcze do podjęcia nauki w języku polskim, o których

mowa w przepisach odrębnych, nieposiadający obywatelstwa państwa członkowskiego UE

lub EFTA i niebędący osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli zostali uznani

za osoby pochodzenia polskiego w rozumieniu przepisów o repatriacji lub posiadają

ważną Kartę Polaka

- jeżeli podlegają zgodnie z art. 66 obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego albo ubezpieczają

się dobrowolnie na zasadach określonych w art. 68;

4)

osoby posiadające obywatelstwo państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego

Królestwa, niezamieszkujące na terytorium państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub

Zjednoczonego Królestwa, jeżeli podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i są objęte

a)

ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941),

b)

ubezpieczeniem społecznym rolników na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2023 r. poz. 208, 337, 641 i 1429).

1a.

Ubezpieczonymi są także inne niż wymienione w ust. 1 pkt 2-3 osoby nieposiadające

obywatelstwa państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa, jeżeli

podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1.

2.

Ubezpieczonymi są także

1

studenci i doktoranci, którzy odbywają kształcenie w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

absolwenci, którzy odbywają w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowy staż, nieposiadający

obywatelstwa państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa i niebędący

osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 3a,

2)

członkowie zakonów oraz alumni wyższych seminariów duchownych i teologicznych, postulanci,

nowicjusze i junioryści zakonów i ich odpowiednicy, którzy nie posiadają obywatelstwa

państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa i nie są osobami,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, a przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

na podstawie wizy, zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia

na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zgody na pobyt ze względów

humanitarnych, zgody na pobyt tolerowany lub uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej

status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą albo korzystają z ochrony czasowej na jej

terytorium,

2a)

(uchylony)

3)

odbywający staż adaptacyjny,

4

odbywający kursy języka polskiego oraz kursy przygotowawcze do podjęcia nauki w języku

polskim, o których mowa w przepisach odrębnych, nieposiadający obywatelstwa państwa

członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa i niebędący osobami, o których

mowa w ust. 1 pkt 3 i 3a

- jeżeli ubezpieczają się dobrowolnie na zasadach określonych w art. 68;

5)

członkowie rodzin osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, zamieszkujący na terytorium

państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa, jeżeli nie są osobami

podlegającymi obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w art. 66 ust.

1, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 2 i 3, ani nie są osobami uprawnionymi do świadczeń

opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji;

6)

członkowie rodzin osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 2a oraz ust. 1a, zamieszkujący

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli nie są osobami podlegającymi obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w art. 66 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 66

ust. 2 i 3.

Ubezpieczeniu nie podlegają, z zastrzeżeniem art. 3, cudzoziemcy przebywający na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w tym cudzoziemcy zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach

dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub międzynarodowych

instytucjach, chyba że umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską

stanowią inaczej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

ambulatoryjna opieka zdrowotna - udzielanie przez świadczeniodawców świadczeń opieki

zdrowotnej osobom niewymagającym leczenia w warunkach całodobowych lub całodziennych;

2)

apteka - aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny, z którymi Fundusz zawarł umowę

na wydawanie leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz

wyrobu medycznego objętych refundacją;

2a)

ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej - organizację udzielania świadczeń

opieki zdrowotnej zapewniającą kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego,

w szczególności ograniczającą ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców

w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w dniu złożenia oferty w postępowaniu w

sprawie zawarcia umów;

3)

członek rodziny - następujące osoby

a

dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione, wnuka albo dziecko obce,

dla którego ustanowiono opiekę, albo dziecko obce w ramach rodziny zastępczej lub

rodzinnego domu dziecka, do ukończenia przez nie 18 lat, a jeżeli uczy się dalej w

szkole lub odbywa kształcenie w uczelni lub szkole doktorskiej - do ukończenia 26

lat, natomiast jeżeli posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub

inne traktowane na równi - bez ograniczenia wieku,

b)

małżonka,

c)

wstępnych pozostających z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym;

3a)

działacz opozycji antykomunistycznej - osobę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej

oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 388 i 1641), o potwierdzonym statusie działacza opozycji antykomunistycznej;

4)

felczer ubezpieczenia zdrowotnego - felczera lub starszego felczera udzielającego

świadczeń opieki zdrowotnej u świadczeniodawcy, z którym zawarto umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej;

4a)

Fundusz Medyczny - Fundusz Medyczny, o którym mowa w ustawie z dnia 7 października 2020 r. o Funduszu Medycznym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1758 i 1831);

5)

inwalida wojenny lub wojskowy - osobę, o której mowa w art. 6-8 lub w art. 30 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1100);

5a)

cywilna niewidoma ofiara działań wojennych - osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1820);

6)

instytucja wypłacająca emeryturę lub rentę - instytucję wypłacającą rentę strukturalną

zgodnie z przepisami o rentach strukturalnych, przepisami o wspieraniu rozwoju obszarów

wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji

i Gwarancji Rolnej lub przepisami o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem

środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;

6a

karta diagnostyki i leczenia onkologicznego - kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego,

o której mowa w art. 39 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o Krajowej Sieci Onkologicznej

(Dz. U. poz. 650);

7)

kombatant - osobę, o której mowa w art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach

będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2039);

7a)

kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej - możliwość realizacji świadczeń

opieki zdrowotnej w zakresach, o których mowa w art. 15 ust. 2, obejmującą niezbędne

etapy i elementy procesu ich realizacji, w szczególności strukturę świadczeń opieki

zdrowotnej w danym zakresie albo zakresach;

8)

korzystający - organizację, podmiot, organ administracji publicznej oraz jednostkę

organizacyjną, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2023 r. poz. 571);

9)

lek - produkt leczniczy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938);

10)

(uchylony)

11)

lek recepturowy - produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej;

12)

(uchylony)

13)

(uchylony)

13a)

lekarz podstawowej opieki zdrowotnej - lekarza, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2527);

14)

lekarz ubezpieczenia zdrowotnego - lekarza, lekarza dentystę będącego świadczeniodawcą,

z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo lekarza,

lekarza dentystę, który jest zatrudniony lub wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z

którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

14a)

migracja ubezpieczonych - korzystanie przez ubezpieczonych oraz osoby uprawnione do

świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji, zarejestrowanych

w danym oddziale wojewódzkim Funduszu, ze świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych

na terytorium innych oddziałów wojewódzkich Funduszu, z wyłączeniem świadczeń, o których

mowa w art. 118 ust. 2 pkt 1 lit. e, lub nabywanie przez ubezpieczonych oraz osoby

uprawnione do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji, zarejestrowanych

w danym oddziale wojewódzkim Funduszu, leków i wyrobów medycznych, bezpłatnie, za

opłatą ryczałtową albo za częściową odpłatnością, w aptekach działających na terytorium

innych oddziałów wojewódzkich Funduszu;

15)

minimalne wynagrodzenie - minimalne wynagrodzenie, o którym mowa w art. 2 ust. 3-5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667);

15a)

Narodowy Rachunek Zdrowia - zestawienie wszystkich wydatków na ochronę zdrowia, uwzględniające

źródła finansowania ochrony zdrowia, dostawców usług medycznych oraz funkcje tych

usług, oparte na zasadach przejrzystości i rzetelności gromadzonych danych;

16)

(uchylony)

17)

niepełnosprawny - osobę, o której mowa w art. 4-5 i 62 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej

oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 44);

17a)

nocna i świąteczna opieka zdrowotna - świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej udzielane przez świadczeniodawców poza godzinami pracy określonymi

w umowach o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej, w szczególności w

dni wolne od pracy i w święta, w przypadku nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia

stanu zdrowia świadczeniobiorcy, które nie jest stanem nagłym;

18)

odbywający staż adaptacyjny - wnioskodawcę odbywającego staż adaptacyjny w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych

w państwach członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 334);

19)

osoba bezdomna wychodząca z bezdomności - osobę objętą indywidualnym programem wychodzenia

z bezdomności zgodnie z przepisami o pomocy społecznej;

19a)

osoba deportowana do pracy przymusowej - osobę deportowaną do pracy przymusowej lub

osadzoną w obozie pracy przez III Rzeszę lub Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich,

której przyznano uprawnienie do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej

oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik

Radzieckich

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1818);

20

osoba pobierająca emeryturę lub rentę

a)

osobę objętą zaopatrzeniem emerytalnym lub rentowym, z wyłączeniem dzieci do 18. roku

życia pobierających rentę rodzinną,

b)

osobę pobierającą świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny

funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą

albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia, z wyłączeniem dzieci do 18. roku życia pobierających to świadczenie,

c)

osobę pobierającą rentę socjalną albo rentę strukturalną na podstawie ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o rentach strukturalnych w rolnictwie

(Dz. U. z 2018 r. poz. 872) lub ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków

pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 922),

d)

osobę otrzymującą emeryturę lub rentę z zagranicy;

20a)

osoba pobierająca rodzicielskie świadczenie uzupełniające - osobę, o której mowa w

art. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1051);

21)

osoba prowadząca działalność pozarolniczą - osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

22)

osoba represjonowana - osobę, o której mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych

osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego;

22a)

osoba represjonowana z powodów politycznych - osobę, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz

osobach represjonowanych z powodów politycznych, o potwierdzonym statusie osoby represjonowanej z powodów politycznych;

23)

osoba uprawniona do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji

- osobę, która nie jest ubezpieczona w Funduszu i posiada prawo do świadczeń opieki

zdrowotnej na podstawie ustawodawstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego

UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa, a której przysługują na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej świadczenia opieki zdrowotnej z ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów

o koordynacji;

24)

osoba współpracująca - osobę, o której mowa w art. 8 ust. 11 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

25)

pielęgniarka podstawowej opieki zdrowotnej - pielęgniarkę, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

26)

pielęgniarka lub położna ubezpieczenia zdrowotnego - pielęgniarkę lub położną będącą

świadczeniodawcą, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

albo pielęgniarkę lub położną zatrudnioną lub wykonującą zawód u świadczeniodawcy,

z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

26a)

podmiot kontrolowany - świadczeniodawcę, osobę uprawnioną w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105), zwanej dalej „ustawą o refundacji”, lub aptekę, u których jest prowadzona kontrola,

o której mowa w dziale IIIA;

27)

podstawowa opieka zdrowotna - podstawową opiekę zdrowotną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

28)

położna podstawowej opieki zdrowotnej - położną, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

28a)

poradnia przyszpitalna - komórkę organizacyjną podmiotu leczniczego prowadzącego szpital,

zlokalizowaną w tej samej co szpital dzielnicy, o której mowa w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 40, 572, 1463 i 1688) albo w ustawie z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1817), a w przypadku gmin, w których nie wprowadzono podziału na dzielnice - w tej samej

gminie, i tworzącą funkcjonalną całość ze szpitalem, w której są udzielane ambulatoryjne

świadczenia zdrowotne odpowiadające, co do rodzaju udzielanych świadczeń, świadczeniom

szpitalnym;

29)

potrzeby zdrowotne - liczbę i rodzaj świadczeń opieki zdrowotnej, które powinny być

zapewnione w celu zachowania, przywrócenia lub poprawy zdrowia danej grupy świadczeniobiorców;

29a)

program polityki zdrowotnej - zespół zaplanowanych i zamierzonych działań z zakresu

opieki zdrowotnej ocenianych jako skuteczne, bezpieczne i uzasadnione, umożliwiających

osiągnięcie w określonym terminie założonych celów, polegających na wykrywaniu i zrealizowaniu

określonych potrzeb zdrowotnych oraz poprawy stanu zdrowia określonej grupy świadczeniobiorców,

opracowany, wdrażany, realizowany i finansowany przez ministra albo jednostkę samorządu

terytorialnego;

30)

program zdrowotny - zespół zaplanowanych i zamierzonych działań z zakresu opieki zdrowotnej

ocenianych jako skuteczne, bezpieczne i uzasadnione, umożliwiających osiągnięcie w

określonym terminie założonych celów, polegających na wykrywaniu i zrealizowaniu określonych

potrzeb zdrowotnych oraz poprawy stanu zdrowia określonej grupy świadczeniobiorców,

opracowany, wdrażany, realizowany i finansowany przez Fundusz;

30a)

program pilotażowy - zespół zaplanowanych działań z zakresu opieki zdrowotnej o charakterze

testowym, dotyczących nowych warunków organizacji, realizacji lub nowego sposobu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej, poprzedzających wdrożenie rozwiązań systemowych;

31)

przeciętne wynagrodzenie - przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw

z poprzedniego kwartału, włącznie z wypłatami z zysku, ogłaszane przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;

32)

przepisy o koordynacji - przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

w zakresie udzielania rzeczowych świadczeń zdrowotnych określone w

a)

rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

(Dz. Urz. WE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.)

b)

rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego

(Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.)

c)

rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010 z dnia 24 listopada

2010 r. rozszerzającym rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie (WE) nr 987/2009

na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie

ze względu na swoje obywatelstwo

(Dz. Urz. UE L 344 z 29.12.2010, str. 1),

d)

decyzjach wydanych na podstawie przepisów rozporządzeń, o których mowa w lit. a-c,

e)

umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE C 384 z

12.11.2019, str. 1),

f)

protokole w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego do umowy o handlu

i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej

strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej

strony (Dz. Urz. UE L 149 z 30.04.2021, str. 10) oraz w decyzjach wydanych na podstawie

tej umowy;

32a)

rachunek - fakturę w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1570, 1598 i 1852) lub rachunek w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760);

32b)

(uchylony)

32c)

system IOWISZ - system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 31a ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2465);

33)

stan nagły - stan, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1541, 1560 i 1972);

33a)

transport sanitarny - przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych

do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu;

33b)

środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego - środek spożywczy specjalnego

przeznaczenia żywieniowego w rozumieniu ustawy o refundacji;

34)

świadczenie opieki zdrowotnej - świadczenie zdrowotne, świadczenie zdrowotne rzeczowe

i świadczenie towarzyszące;

35)

świadczenie gwarantowane - świadczenie opieki zdrowotnej finansowane w całości lub

współfinansowane ze środków publicznych na zasadach i w zakresie określonych w ustawie;

36)

świadczenie specjalistyczne - świadczenie opieki zdrowotnej we wszystkich dziedzinach

medycyny z wyłączeniem świadczeń udzielanych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej;

37)

świadczenie zdrowotne rzeczowe - związane z procesem leczenia leki, środki spożywcze

specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne;

38)

świadczenie towarzyszące - zakwaterowanie i adekwatne do stanu zdrowia wyżywienie

w szpitalu lub w innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność

leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej, usługi transportu oraz transportu sanitarnego, a także

zakwaterowanie poza zakładem leczniczym podmiotu leczniczego, jeżeli konieczność jego

zapewnienia wynika z warunków określonych dla danego świadczenia gwarantowanego;

39)

świadczenie wysokospecjalistyczne - świadczenie opieki zdrowotnej lub procedurę medyczną

spełniające łącznie następujące kryteria

a)

udzielenie świadczenia wymaga wysokiego poziomu zaawansowania technicznego świadczeniodawcy

i zaawansowanych umiejętności osób udzielających świadczenia,

b)

koszt jednostkowy świadczenia jest wysoki;

40)

świadczenie zdrowotne - działanie służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

lub poprawie zdrowia oraz inne działanie medyczne wynikające z procesu leczenia lub

przepisów odrębnych regulujących zasady ich udzielania;

41)

świadczeniodawca

a)

podmiot wykonujący działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej,

b)

osobę fizyczną inną niż wymieniona w lit. a, która uzyskała fachowe uprawnienia do

udzielania świadczeń zdrowotnych i udziela ich w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,

c)

(uchylona)

d)

podmiot realizujący czynności z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne,

e)

podmiot udzielający opieki farmaceutycznej, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie farmaceuty

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1873 oraz z 2023 r. poz. 1234 i 1972);

42)

procedura medyczna - postępowanie diagnostyczne, lecznicze, pielęgnacyjne, profilaktyczne,

rehabilitacyjne lub orzecznicze przy uwzględnieniu wskazań do jego przeprowadzenia,

realizowane w warunkach określonej infrastruktury zdrowotnej przy zastosowaniu produktów

leczniczych i wyrobów medycznych;

42a)

taryfa świadczeń - zestawienie świadczeń gwarantowanych wraz z przypisanymi im wartościami

względnymi, z wyłączeniem świadczeń gwarantowanych, których zasady finansowania określa

ustawa o refundacji;

42b)

technologia medyczna - leki, urządzenia, procedury diagnostyczne i terapeutyczne stosowane

w określonych wskazaniach, a także organizacyjne systemy wspomagające, w obrębie których

wykonywane są świadczenia zdrowotne;

43)

ubezpieczenia społeczne - ubezpieczenia określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

44)

ubezpieczenie społeczne rolników - ubezpieczenie określone w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;

44a)

uprawniony żołnierz lub pracownik - żołnierz lub pracownik wojska, o którym mowa w

art. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 755), który doznał urazu lub zachorował podczas wykonywania zadań służbowych poza granicami

państwa;

44b)

weteran poszkodowany - osobę posiadającą status weterana poszkodowanego nadany na

podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2112);

45)

wolontariusz - osobę, o której mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie;

46)

wyroby medyczne - wyroby medyczne, wyposażenie wyrobów medycznych, systemy i zestawy

zabiegowe, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r.

w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr

178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG

i 93/42/EWG

(Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.)rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r.

w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE

i decyzji Komisji 2010/227/UE

(Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 176, z późn. zm.)

47)

żołnierz zastępczej służby wojskowej - osobę, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach

węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1774).

„2. Pierwszy odpis, o którym mowa w art. 97 ust. 3i ustawy zmienianej w art. 3, jest

przekazywany na rachunek bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych w połowie

wysokości wynikającej z tego przepisu w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki

zdrowotnej obejmują w szczególności

1)

tworzenie warunków funkcjonowania systemu ochrony zdrowia;

2)

analizę i ocenę potrzeb zdrowotnych oraz czynników powodujących ich zmiany;

3)

promocję zdrowia i profilaktykę, mające na celu tworzenie warunków sprzyjających zdrowiu;

4)

finansowanie w trybie i na zasadach określonych ustawą świadczeń opieki zdrowotnej.

1.

Do zadań własnych gminy w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki

zdrowotnej należy w szczególności

1)

opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów polityki zdrowotnej wynikających

z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy;

2)

(uchylony)

3)

inicjowanie i udział w wytyczaniu kierunków przedsięwzięć lokalnych zmierzających

do zaznajamiania mieszkańców z czynnikami szkodliwymi dla zdrowia oraz ich skutkami;

4)

podejmowanie innych działań wynikających z rozeznanych potrzeb zdrowotnych i stanu

zdrowia mieszkańców gminy.

2.

Do zadań zleconych gminy należy wydawanie decyzji, o których mowa w art. 54, w sprawach

świadczeniobiorców innych niż ubezpieczeni spełniających kryterium dochodowe, o którym

mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w przypadku których nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 12 tej ustawy.

3.

W celu ustalenia sytuacji dochodowej i majątkowej świadczeniobiorcy, o którym mowa

w ust. 2, przeprowadza się rodzinny wywiad środowiskowy na zasadach i w trybie określonych

w przepisach o pomocy społecznej.

4.

Gmina otrzymuje dotację z budżetu państwa na sfinansowanie kosztów realizacji zadania,

o którym mowa w ust. 2 i 3.

Do zadań własnych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

realizowanych przez powiat należy w szczególności

1)

opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów polityki zdrowotnej wynikających

z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców powiatu - po konsultacji

z właściwymi terytorialnie gminami;

2)

(uchylony)

3)

inicjowanie, wspomaganie i monitorowanie działań lokalnej wspólnoty samorządowej w

zakresie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej prowadzonych na terenie powiatu;

4)

pobudzanie działań na rzecz indywidualnej i zbiorowej odpowiedzialności za zdrowie

i na rzecz ochrony zdrowia;

5)

podejmowanie innych działań wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych.

Do zadań własnych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

realizowanych przez samorząd województwa należy w szczególności

1)

opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów polityki zdrowotnej wynikających

z rozeznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców województwa - po konsultacji

z właściwymi terytorialnie gminami i powiatami;

2)

(uchylony)

3)

opracowywanie i wdrażanie programów innych niż określone w pkt 1 służących realizacji

zadań w zakresie ochrony zdrowia;

4)

inspirowanie i promowanie rozwiązań w zakresie wzrostu efektywności, w tym restrukturyzacji

w ochronie zdrowia;

5)

podejmowanie innych działań wynikających z rozeznanych potrzeb zdrowotnych mieszkańców

województwa.

W celu zaspokajania potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie ochrony zdrowia jednostka

samorządu terytorialnego, uwzględniając w szczególności mapę potrzeb zdrowotnych,

o której mowa w art. 95a ust. 1, wojewódzki plan transformacji, o którym mowa w art.

95c ust. 1, oraz dostępność do świadczeń opieki zdrowotnej na obszarze województwa,

może finansować dla mieszkańców tej wspólnoty świadczenia gwarantowane.

1.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w art. 9a, są finansowane na podstawie umowy

zawartej pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego a świadczeniodawcą wyłonionym

w drodze konkursu ofert.

2.

Do konkursu ofert, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 48b

ust. 2-4 i 6.

3.

W przypadku gdy jednostka lub jednostki samorządu terytorialnego są w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej

1)

podmiotami tworzącymi dla podmiotu leczniczego,

2)

jedynymi albo większościowymi wspólnikami, albo akcjonariuszami w spółce kapitałowej

będącej podmiotem leczniczym

- który udziela świadczeń gwarantowanych w zakresie odpowiadającym przedmiotowi umowy,

o której mowa w ust. 1, umowę tę zawiera się w pierwszej kolejności z tym podmiotem.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie przeprowadza się konkursu ofert, o którym

mowa w ust. 1. Do zawarcia tej umowy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720).

5.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

rodzaj, zakres i liczbę udzielanych świadczeń gwarantowanych, warunki oraz organizację

udzielania tych świadczeń;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania oraz zasady rozliczeń, z uwzględnieniem taryfy świadczeń, w przypadku

jej ustalenia;

4)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

6.

W przypadku gdy świadczeniodawca jest stroną umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

zawartej z Funduszem, umowa, o której mowa w ust. 1, może obejmować wyłącznie świadczenia

gwarantowane udzielane ponad kwotę zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy w

danym zakresie.

7.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 1, jednostka samorządu terytorialnego jest

obowiązana poinformować Prezesa Funduszu. Świadczeniodawca jest obowiązany przesyłać

do wiadomości Funduszu w terminie do 10. dnia każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni,

kopię dokumentów rozliczeniowych przedstawianych jednostce samorządu terytorialnego.

1.

Do zadań wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

należy w szczególności

1)

ocena realizacji zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez jednostki

samorządu terytorialnego;

1a)

współpraca z ministrem właściwym do spraw zdrowia w zakresie określania w mapie potrzeb

zdrowotnych, o której mowa w art. 95a ust. 1, rekomendowanych kierunków działań dla

danego województwa;

1b)

ustalanie wojewódzkiego planu transformacji, o którym mowa w art. 95c ust. 1;

1c)

wydawanie opinii o celowości inwestycji, o której mowa w art. 95d ust. 1.

2)

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Do zadań ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie objętym ustawą należy w szczególności

1)

prowadzenie oraz współuczestniczenie w prowadzeniu edukacji w zakresie zapobiegania

i rozwiązywania problemów związanych z negatywnym wpływem na zdrowie czynników środowiskowych

i społecznych;

1a)

prowadzenie działań oraz współuczestniczenie w działaniach związanych z promocją zdrowia

i profilaktyką chorób, w tym w ramach programów polityki zdrowotnej, o których mowa

w art. 48, oraz programów wieloletnich ustanowionych na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.;

1b)

ustalanie programów pilotażowych, o których mowa w art. 48e;

2)

(uchylony)

3)

opracowywanie, finansowanie i ocena efektów programów polityki zdrowotnej, a także

nadzór nad ich realizacją;

3a)

kwalifikowanie świadczeń opieki zdrowotnej jako świadczeń gwarantowanych;

3b)

zatwierdzanie oraz zmiana taryfy świadczeń;

4)

finansowanie z budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego

do spraw zdrowia, świadczeń gwarantowanych w zakresie określonym w ustawie, w tym

w stosunku do osób uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji;

4a)

planowanie, przekazywanie i rozliczanie dotacji z budżetu państwa, o której mowa w

art. 97 ust. 8 ;

5)

współdziałanie z organizacjami pozarządowymi o charakterze regionalnym lub ogólnokrajowym

działającymi na rzecz ochrony zdrowia;

6)

sprawowanie nadzoru nad ubezpieczeniem zdrowotnym w zakresie określonym w dziale VII;

7)

zatwierdzanie planu finansowego Funduszu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych;

8)

opiniowanie sprawozdania finansowego Funduszu;

9)

przedkładanie Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 31 sierpnia następnego roku

sprawozdania rocznego z działalności Funduszu przygotowanego w trybie, o którym mowa

w art. 187;

9a)

powoływanie i odwoływanie Prezesa Funduszu, zastępców Prezesa Funduszu, członków Rady

Funduszu i dyrektorów oddziałów wojewódzkich Funduszu;

10)

sprawowanie nadzoru nad Agencją;

11)

zatwierdzanie sprawozdań finansowych Agencji;

12)

opracowywanie, ustalanie i aktualizowanie mapy potrzeb zdrowotnych, o której mowa

w art. 95a ust. 1;

13)

opracowywanie, ustalanie, monitorowanie i aktualizowanie krajowego planu transformacji,

o którym mowa w art. 95b ust. 1;

14)

ocena projektu wojewódzkiego planu transformacji, o którym mowa w art. 95c ust. 1,

i jego zatwierdzanie;

15)

wydawanie opinii o celowości inwestycji, o której mowa w art. 95d ust. 1.

1a.

Minister właściwy do spraw zdrowia oblicza średnie koszty, o których mowa w art. 94

i 95 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72, uwzględniając w szczególności Narodowy Rachunek

Zdrowia.

1b.

Narodowy Rachunek Zdrowia opracowywany jest na podstawie badań prowadzonych na zasadzie

obowiązku w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 773).

1c.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Główny

Urząd Statystyczny, organy administracji rządowej, organy jednostek samorządu terytorialnego,

świadczeniodawcy oraz inne instytucje podejmujące czynności w zakresie organizowania,

finansowania i udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

udzielają nieodpłatnie informacji koniecznych do obliczeń, o których mowa w ust. 1a.

1d.

Na potrzeby obliczeń, o których mowa w ust. 1a, przez świadczenia opieki zdrowotnej

udzielane w ramach ubezpieczenia zdrowotnego należy rozumieć wszystkie świadczenia

opieki zdrowotnej, których koszt został poniesiony przez jednostki należące do sektora

finansów publicznych, wymienione w przepisach o finansach publicznych.

2.

Do zadań ministra właściwego do spraw finansów publicznych w zakresie objętym ustawą

należy w szczególności

1)

sprawowanie nadzoru w zakresie gospodarki finansowej Funduszu na zasadach przewidzianych

w niniejszej ustawie;

2)

zatwierdzanie sprawozdania finansowego Funduszu, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw zdrowia, oraz przedkładanie sprawozdania wraz z opinią ministra właściwego

do spraw zdrowia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 31 sierpnia roku następującego

po roku, którego to sprawozdanie dotyczy.

3

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Agencji, może ogłosić,

w drodze obwieszczenia, zalecenia postępowania dotyczące diagnostyki i leczenia w

zakresie świadczeń finansowanych ze środków publicznych, odrębnie dla poszczególnych

dziedzin medycyny, opracowane przez odpowiednie stowarzyszenia będące zgodnie z postanowieniami

ich statutów towarzystwami naukowymi o zasięgu krajowym, zrzeszające specjalistów

w danej dziedzinie medycyny.

4.

Obwieszczenia, o których mowa w ust. 3, są ogłaszane w dzienniku urzędowym ministra

właściwego do spraw zdrowia.

1.

W celu zaspokajania dodatkowych potrzeb zdrowotnych osób, o których mowa w art. 42

ust. 1, 1a i 2, uwzględniając w szczególności stan dostępności do świadczeń opieki

zdrowotnej, odpowiednio Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych,

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu, w zakresie posiadanych

środków, mogą dofinansować z budżetu państwa z części, których są dysponentami, świadczenia

gwarantowane.

2.

Zakres dodatkowych potrzeb zdrowotnych ustala się z uwzględnieniem

1)

opinii konsultanta z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2524 oraz z 2023 r. poz. 605 i 1675) - w odniesieniu do Ministra Obrony Narodowej;

2)

opinii konsultanta z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia - w odniesieniu do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu.

3.

W przypadku gdy konsultant, o którym mowa w ust. 2, nie został powołany, zasięga się

opinii właściwego konsultanta krajowego z danej lub pokrewnej dziedziny medycyny,

farmacji oraz innych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

4.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w ust. 1, podlegają dofinansowaniu na podstawie

umowy zawartej między odpowiednio Ministrem Obrony Narodowej albo ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych a świadczeniodawcą, dla którego są oni podmiotami tworzącymi,

albo zawartej między odpowiednio Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefem

Agencji Wywiadu a świadczeniodawcą, dla którego podmiotem tworzącym jest Minister

Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z tymi

ministrami. Przy wyborze świadczeniodawców stosuje się przesłanki, o których mowa

w ust. 1. Do zawarcia tej umowy nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

5.

Umowa określa w szczególności

1)

rodzaj, zakres i liczbę udzielanych świadczeń gwarantowanych, warunki oraz organizację

udzielania tych świadczeń;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń, z uwzględnieniem

taryfy świadczeń, w przypadku jej ustalenia;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

6.

W przypadku gdy świadczeniodawca jest stroną umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

zawartej z Funduszem, umowa, o której mowa w ust. 4, może obejmować wyłącznie świadczenia

gwarantowane udzielane ponad cenę jednostkową dedykowaną do rozliczenia świadczenia

w poszczególnych zakresach świadczeń.

7.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 4, świadczeniodawca będący równocześnie stroną

umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Funduszem jest obowiązany

poinformować Prezesa Funduszu. Świadczeniodawca jest obowiązany przesyłać do wiadomości

Funduszu w terminie do 20. dnia każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni, kopię dokumentów

rozliczeniowych przedstawianych odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo

Szefowi Agencji Wywiadu.

1.

W celu zaspokajania dodatkowych potrzeb zdrowotnych osób, o których mowa w art. 287 ust. 2 i 3 oraz art. 325 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie

Ojczyzny

(Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872), uwzględniając w szczególności stan dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej, Minister

Obrony Narodowej, w zakresie posiadanych środków, może dofinansować z budżetu państwa

z części, której jest dysponentem, świadczenia gwarantowane.

1a

W celu zaspokajania dodatkowych potrzeb zdrowotnych osób, o których mowa w art. 287 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, uwzględniając w szczególności stan dostępności świadczeń opieki zdrowotnej, Minister

Obrony Narodowej, w zakresie posiadanych środków, może finansować z budżetu państwa,

z części, której jest dysponentem, świadczenia gwarantowane.

2.

Zakres dodatkowych potrzeb zdrowotnych ustala się z uwzględnieniem opinii konsultanta

z danej dziedziny medycyny, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia.

3.

W przypadku gdy konsultant, o którym mowa w ust. 2, nie został powołany, zasięga się

opinii właściwego konsultanta krajowego z danej lub pokrewnej dziedziny medycyny,

farmacji oraz innych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

4.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w ust. 1 i 1a, podlegają odpowiednio dofinansowaniu

lub finansowaniu na podstawie umowy zawartej między Ministrem Obrony Narodowej a świadczeniodawcą,

dla którego jest on podmiotem tworzącym.

5.

Umowa określa w szczególności

1)

rodzaj, zakres i liczbę udzielanych świadczeń gwarantowanych, warunki oraz organizację

udzielania tych świadczeń;

2)

okres jej obowiązywania;

3)

kwotę zobowiązania i możliwość jej weryfikacji oraz zasady rozliczeń, z uwzględnieniem

taryfy świadczeń w przypadku jej ustalenia;

4)

zasady zwrotu środków finansowych i stosowania kar umownych w przypadku niewłaściwego

wykonania umowy;

5)

sposób i tryb kontroli wykonania umowy.

6.

W przypadku gdy świadczeniodawca jest stroną umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

zawartej z Funduszem, umowa, o której mowa w ust. 4, może obejmować wyłącznie świadczenia

gwarantowane udzielane ponad cenę jednostkową dedykowaną do rozliczenia świadczenia

w poszczególnych zakresach świadczeń.

7.

O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 4, świadczeniodawca będący równocześnie stroną

umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Funduszem jest obowiązany

poinformować Prezesa Funduszu. Świadczeniodawca jest obowiązany przesyłać do wiadomości

Funduszu w terminie do 20. dnia każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni, kopię dokumentów

rozliczeniowych przedstawianych Ministrowi Obrony Narodowej.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej udzielanych

bezpłatnie bez względu na uprawnienia z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie

1)

(uchylony)

1a)

(uchylony)

2)

art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2151);

3)

art. 26 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1939);

4)

art. 10 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972);

5)

art. 400a ust. 1 i art. 415 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

6)

przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1284, 909 i 1938) - w przypadku świadczeń zdrowotnych związanych ze zwalczaniem chorób, zakażeń i chorób

zakaźnych;

7)

przepisów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym;

8)

(uchylony)

9)

art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

(Dz. U. z 2023 r. poz. 192);

10)

art. 16 ust. 1 i art. 25 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób

z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej

innych osób

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1689);

11)

art. 20 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o udziale zagranicznych funkcjonariuszy lub

pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1802);

12)

art. 17d ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1105);

13)

art. 37 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem

zbrojnym na terytorium tego państwa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 103, z późn. zm..

Przepisów ustawy, z wyłączeniem art. 48 ust. 1b, przepisów określających zasady i

tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej, przepisów określających

kolejność udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalach, świadczeń specjalistycznych

w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej oraz stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych

innych niż szpitalne oraz przepisów określających prawo do świadczeń opieki zdrowotnej

na podstawie przepisów o koordynacji, nie stosuje się wobec osób, którym świadczenia

zdrowotne są udzielane bezpłatnie, bez względu na uprawnienia z tytułu ubezpieczenia

zdrowotnego, na podstawie art. 102 pkt 1 i art. 115 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 127, z 2022 r. poz. 2600 oraz z 2023 r. poz. 818, 1606 i 1860).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kadencje członków Rady Przejrzystości, o których mowa w art. 31s ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 4, w brzmieniu dotychczasowym, ulegają zakończeniu z dniem 8 marca 2024 r.

2.

Z dniem 9 marca 2024 r. minister właściwy do spraw zdrowia powołuje członków Rady

Przejrzystości na nową wspólną kadencję.

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane świadczeniobiorcom innym niż ubezpieczeni

są finansowane z budżetu państwa, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości oraz

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa

w art. 12 pkt 5 i 10-12 oraz art. 12a, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania

środków publicznych oraz konieczność zapewnienia skuteczności udzielania świadczeń

opieki zdrowotnej.

1.

Członkowie Rady Przejrzystości, o której mowa w art. 31s ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 4, składają deklarację o powiązaniach branżowych, o której mowa w art. 31s

ust. 8a ustawy zmienianej w art. 4, na pierwszym posiedzeniu tej Rady, w którym uczestniczą

po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do członków Rady do spraw Taryfikacji, o której mowa w

art. 31sa ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, w odniesieniu do składanych przez nich

oświadczeń o powiązaniach branżowych, o których mowa w art. 31sa ust. 8a ustawy zmienianej

w art. 4.

3.

Deklaracje o braku konfliktu interesów, o których mowa w art. 31s ust. 9 ustawy zmienianej

w art. 4, oraz oświadczenia o braku konfliktu interesów, o których mowa w art. 31sa

ust. 9 ustawy zmienianej w art. 4, złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy odpowiednio przez członków Rady Przejrzystości lub członków Rady do spraw Taryfikacji,

są weryfikowane przez Centralne Biuro Antykorupcyjne na podstawie przepisów dotychczasowych.

4.

Deklaracje o braku konfliktu interesów, o których mowa w art. 31s ust. 9 ustawy zmienianej

w art. 4, oraz oświadczenia o braku konfliktu interesów, o których mowa w art. 31sa

ust. 9 ustawy zmienianej w art. 4, złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy przez osoby niebędące odpowiednio członkami Rady Przejrzystości i Rady do spraw

Taryfikacji zachowują ważność w zakresie ekspertyz, innych opracowań lub uwag, jakich

dotyczyły.

Na zasadach i w zakresie określonych w ustawie podmiotami zobowiązanymi do finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych są: właściwi ministrowie lub Fundusz.

(uchylony)

(uchylony)

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości, ogłaszając w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu go obsługującego oraz w dzienniku

urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, w formie komunikatu, informację o

uruchomieniu możliwości dostępu do danych osobowych lub jednostkowych danych medycznych

dotyczących ilości oraz rodzaju przepisanych świadczeniobiorcy leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, o którym mowa w art.

43a ust. 1b oraz art. 43b ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, bez zgody świadczeniobiorcy lub jego przedstawiciela ustawowego, nie później

niż w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Świadczeniobiorcy mają, na zasadach określonych w ustawie, prawo do świadczeń opieki

zdrowotnej, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom,

wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności

i jej ograniczanie.

2.

Świadczeniobiorcy przysługują świadczenia gwarantowane z zakresu

1)

podstawowej opieki zdrowotnej;

2)

ambulatoryjnej opieki specjalistycznej;

3)

leczenia szpitalnego;

4)

opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień;

5)

rehabilitacji leczniczej;

6)

świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej;

7)

leczenia stomatologicznego;

8)

lecznictwa uzdrowiskowego;

9)

zaopatrzenia w wyroby medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej, oraz ich naprawy, o

których mowa w ustawie o refundacji;

10)

ratownictwa medycznego;

11)

opieki paliatywnej i hospicyjnej;

12)

świadczeń wysokospecjalistycznych;

13)

programów zdrowotnych;

14)

leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

dostępnych w aptece na receptę;

15)

programów lekowych określonych w przepisach ustawy o refundacji;

16)

leków stosowanych w chemioterapii określonych w przepisach ustawy o refundacji;

17)

leków nieposiadających pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, sprowadzanych z zagranicy na warunkach i w trybie określonym w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, pod warunkiem że w stosunku do tych leków wydano decyzję o objęciu refundacją na

podstawie ustawy o refundacji;

17a)

ratunkowego dostępu do technologii lekowych;

18)

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, sprowadzonych z zagranicy

na warunkach i w trybie określonym w art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1448), pod warunkiem, że w stosunku do tych środków wydano decyzję o objęciu refundacją

na podstawie ustawy o refundacji;

19)

stwierdzenia w związku z wydaniem zaświadczenia, o którym mowa w art. 133 § 2b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 37), że stan zdrowia osoby, która udzieliła pełnomocnictwa pocztowego do odbioru przesyłek

pocztowych w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1640), uniemożliwia lub w znacznym stopniu utrudnia osobiste odebranie pisma w placówce

pocztowej.

2a

Świadczeniobiorcy przysługują również świadczenia gwarantowane udzielane za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego udostępnionego przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia właściwą w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia lub Fundusz.

Do zawarcia umowy o udzielanie tych świadczeń stosuje się przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych. Umowa obejmuje udzielanie świadczeń na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

(uchylony)

(uchylony)

W 2023 r. składki na ubezpieczenie zdrowotne za osoby, o których mowa w art. 67 ust.

1 zdanie drugie ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

należne za 2022 r. w części nieopłaconej do końca 2022 r. mogą zostać sfinansowane

z budżetu państwa z rezerwy celowej na zadania w ochronie zdrowia, na wniosek właściwego

dysponenta zobowiązanego w 2022 r. do ich finansowania.

1.

Recepty wystawione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

na lek, na podstawie art. 43b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 4,

2)

na produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub

wyrób medyczny w liczbie wynikającej z art. 96a ust. 3 albo 5 ustawy zmienianej w

art. 2 w brzmieniu dotychczasowym,

3)

na produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub

wyrób medyczny, w ilości określonej w art. 96a ust. 2 albo 4 ustawy zmienianej w art.

2 w brzmieniu dotychczasowym

- zachowują ważność i mogą być realizowane na zasadach dotychczasowych.

2.

Recepty wystawione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w postaci papierowej,

na których zostały przepisane produkty lecznicze o

1)

kategorii dostępności, o której mowa w art. 23a ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art.

2, albo

2)

innej kategorii dostępności, niż określona w pkt 1, zawierające w swoim składzie substancję

psychotropową lub środek odurzający, z których którakolwiek substancja lub środek

należy do grupy II-N, III-P albo IV-P określonej w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600)

- zachowują ważność i mogą być realizowane na zasadach dotychczasowych.

3.

Zaświadczenia, o których mowa w art. 43b ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4,

wystawione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność przez

okres określony w art. 43b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1.

Świadczeniobiorcy na podstawie ustawy nie przysługują

1

orzeczenia o zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz inne orzeczenia

i zaświadczenia lekarskie wydawane na życzenie świadczeniobiorcy, jeżeli nie są one

związane z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy, kontynuowaniem

nauki, uczestnictwem dzieci, uczniów i studentów w zajęciach sportowych i w zorganizowanym

wypoczynku, a także jeżeli nie są wydawane dla celów pomocy społecznej, wspierania

rodziny i systemu pieczy zastępczej, orzecznictwa o niepełnosprawności, uzyskania

zasiłku pielęgnacyjnego, uzyskania świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych

do samodzielnej egzystencji

(Dz. U. z 2023 r. poz. 156, 535, 1429 i 2760), lub ustalenia przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w

rodzinie;

1a)

zaświadczenie lekarskie lub zaświadczenie wystawione przez położną, wydawane na życzenie

świadczeniobiorcy, jeżeli nie są wydawane dla celów uzyskania dodatku z tytułu urodzenia

dziecka lub jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka;

2)

świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako gwarantowane.

2.

Koszty badania, wydania orzeczenia lub zaświadczenia, na zlecenie prokuratury albo

sądu, w związku z postępowaniem prowadzonym na podstawie odrębnych ustaw, są pokrywane

z części budżetu państwa, której dysponentem jest, odpowiednio, Minister Sprawiedliwości,

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego albo Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

3.

Przepis ust. 2 nie wyłącza możliwości obciążenia strony postępowania kosztami badania

lub wydawania orzeczenia lub zaświadczenia, o których mowa w tym przepisie, na podstawie

odrębnych przepisów.

4.

Koszty badania, wydania orzeczenia lub zaświadczenia, związanego z orzekaniem o niezdolności

do pracy dla celów rentowych, ustalaniem uprawnień w ramach ubezpieczeń społecznych,

są finansowane przez podmiot, na którego zlecenie zostaje przeprowadzone badanie,

wydane orzeczenie lub zaświadczenie.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb finansowania kosztów,

o których mowa w ust. 4, uwzględniając cel wydania orzeczenia lub zaświadczenia oraz

przeprowadzenia badania.

1.

W 2023 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na wniosek ministra właściwego do spraw

zdrowia, przekaże środki z funduszu zapasowego, o którym mowa w art. 115 ustawy zmienianej

w art. 2, w kwocie nieprzekraczającej 5 500 mln zł na zasilenie Funduszu Przeciwdziałania

COVID-19, o którym mowa w art. 65 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 568, z późn. zm., z przeznaczeniem, w szczególności, na finansowanie szczepień ochronnych związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19 oraz na finansowanie kosztów związanych z działalnością

infolinii Narodowego Programu Szczepień.

2.

Fundusz zapasowy Narodowego Funduszu Zdrowia zmniejsza się o wartość środków przekazanych

zgodnie z ust. 1.

(uchylony)

1.

Świadczeniobiorca przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, który udziela świadczeń całodobowych, ponosi

koszty wyżywienia i zakwaterowania. Miesięczną opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej

250% najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca

70% miesięcznego dochodu świadczeniobiorcy w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej.

2.

Miesięczną opłatę za wyżywienie i zakwaterowanie dziecka do ukończenia 18. roku życia,

a jeżeli kształci się dalej - do ukończenia 26. roku życia, przebywającego w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej,

który udziela świadczeń całodobowych, ustala się w wysokości odpowiadającej 200% najniższej

emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70% miesięcznego

dochodu na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. W przypadku

dziecka pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej przez

sąd opłata ta wynosi nie mniej niż 200% najniższej emerytury.

3.

Opłatę, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku dziecka pozbawionego opieki

i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej przez sąd, ponosi

powiat właściwy ze względu na miejsce urodzenia dziecka. Jeżeli nie można ustalić

powiatu właściwego ze względu na miejsce urodzenia dziecka, właściwy do ponoszenia

opłaty jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji

leczniczej.

4.

Gmina właściwa ze względu na miejsce urodzenia dziecka jest obowiązana do współfinansowania

opłaty, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku dziecka pozbawionego opieki

i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej przez sąd, w wysokości

1)

10% w pierwszym roku pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie

pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

2)

30% w drugim roku pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

3)

50% w trzecim roku i następnych latach pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

5.

Jeżeli nie można ustalić gminy właściwej ze względu na miejsce urodzenia dziecka,

właściwa do współfinansowania opłaty, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, w przypadku

dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, jest gmina miejsca siedziby sądu, który

orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

6.

Do okresów pobytu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, o których mowa w ust. 4, zalicza się okresy

pobytu dziecka po dniu 1 stycznia 2012 r. w pieczy zastępczej.

7.

W przypadku gdy opłatę, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, poniósł powiat, rodzice

dziecka umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej obowiązani są do zwrotu powiatowi kwoty poniesionej

opłaty. Przepisy art. 193 ust. 2 i 6-8, art. 194 i art. 195 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu

rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1426 i 1429), stosuje się odpowiednio.

1.

Starosta sprawuje kontrolę nad jakością opieki sprawowanej przez zakłady opiekuńczo-lecznicze,

zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze lub zakłady rehabilitacji leczniczej nad dziećmi

pozbawionymi opieki i wychowania rodziców umieszczonymi w tych zakładach przez sąd.

2.

Starosta w związku z kontrolą, o której mowa w ust. 1, ma prawo, w szczególności do

1)

żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania kontroli;

2)

wstępu w ciągu doby do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki;

3)

żądania od pracowników kontrolowanej jednostki udzielenia informacji w formie ustnej

i pisemnej;

4)

obserwacji dzieci umieszczonych w kontrolowanych zakładach.

3.

W przypadku gdy z przeprowadzonej przez starostę kontroli wynika, że zakład opiekuńczo-leczniczy,

zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji leczniczej nie wypełnia swoich

funkcji lub wypełnia je niewłaściwie, starosta zawiadamia właściwy sąd.

Osoba kierująca zakładem opiekuńczo-leczniczym, zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym

lub zakładem rehabilitacji leczniczej, we współpracy z wyznaczonym przez starostę

pracownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie, ocenia sytuację dziecka pozbawionego

opieki i wychowania rodziców umieszczonego w tych zakładach przez sąd. Do terminów

i zasad przeprowadzania oceny sytuacji dziecka przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej dotyczące okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w instytucjonalnej pieczy

zastępczej, stosuje się odpowiednio.

Do osób opuszczających po osiągnięciu pełnoletności zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład

pielęgnacyjno-opiekuńczy lub zakład rehabilitacji leczniczej przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej dotyczące osób usamodzielnianych opuszczających instytucjonalną pieczę zastępczą,

stosuje się odpowiednio.

1.

W stanach nagłych świadczenia opieki zdrowotnej są udzielane świadczeniobiorcy niezwłocznie.

2.

W przypadku gdy świadczenia opieki zdrowotnej w stanie nagłym są udzielane przez świadczeniodawcę,

który nie zawarł umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, świadczeniobiorca

ma prawo do tych świadczeń w niezbędnym zakresie.

3.

W razie braku możliwości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej określonych w umowie

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy

lub w związku z wystąpieniem siły wyższej, świadczeniodawca zapewnia, w przypadku,

o którym mowa w ust. 1, udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej przez innego świadczeniodawcę.

4.

Świadczeniodawca, który nie zawarł umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

ma prawo do wynagrodzenia za świadczenie opieki zdrowotnej udzielone świadczeniobiorcy

w stanie nagłym. Wynagrodzenie to obejmuje wyłącznie uzasadnione koszty świadczeń

opieki zdrowotnej, których wartość nie może przekroczyć kwoty, o której mowa w art.

42c ust. 1, udzielonych w sytuacji braku możliwości transportu pacjenta, ze względu

na przeciwwskazania medyczne, do świadczeniodawcy posiadającego taką umowę, albo koszty

przygotowania pacjenta do transportu do świadczeniodawcy posiadającego umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej oraz koszty tego transportu, jeżeli świadczeniodawca takie

koszty poniósł.

5.

W celu uzyskania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 4, świadczeniodawca składa wniosek

do podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej wraz z rachunkiem,

wykazem udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej i ich kosztów oraz pisemnym przedstawieniem

okoliczności udzielenia świadczeń uzasadniających ich sfinansowanie ze środków publicznych.

5a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, wnosi się w terminie 30 dni od dnia zakończenia udzielania

świadczenia. Prezes Funduszu rozpatruje wniosek w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin rozpatrzenia wniosku może zostać przedłużony

o kolejne 30 dni, o czym należy poinformować świadczeniodawcę.

5b.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 4, jest wypłacane świadczeniodawcy w terminie

14 dni od dnia rozpatrzenia wniosku.

6.

Podmiotowi zobowiązanemu do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych

przysługuje prawo kontroli zasadności wniosku, o którym mowa w ust. 5. Przepisy działu

IIIA stosuje się odpowiednio.

1.

Świadczenia opieki zdrowotnej w szpitalach, świadczenia specjalistyczne w ambulatoryjnej

opiece zdrowotnej oraz stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne

są udzielane każdego dnia w godzinach udzielania tych świadczeń, zgodnie z harmonogramem

przyjęć prowadzonym przez świadczeniodawcę, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej.

2.

Świadczeniodawca umieszcza w harmonogramie przyjęć świadczeniobiorcę, wyznaczając

termin udzielenia świadczenia w następujący sposób

1)

świadczeniobiorcy zgłaszającemu się po raz pierwszy

a)

w przypadku przyjęcia w dniu zgłoszenia - termin udzielenia świadczenia w dniu zgłoszenia,

b)

posiadającemu prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej

- termin udzielenia świadczenia ustalony w sposób, o którym mowa w art. 47c ust. 4,

c)

innemu niż wymieniony w lit. a i b - termin udzielenia świadczenia wynikający z prowadzonej

listy oczekujących na udzielenie świadczenia, zgodnie z art. 20;

2)

świadczeniobiorcy kontynuującemu leczenie - termin udzielenia świadczenia wynikający

z planu leczenia.

3.

W przypadku świadczeniobiorcy, któremu udzielono świadczenia opieki zdrowotnej w stanie

nagłym, wpis w harmonogramie przyjęć może zostać dokonany także niezwłocznie po udzieleniu

tego świadczenia.

4.

Świadczeniodawca wpisuje w harmonogramie przyjęć

1)

dane, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 lit. b-h oraz j;

2)

dane dotyczące terminu udzielenia świadczenia

a)

termin wyznaczony w dniu wpisu w harmonogramie przyjęć,

b)

informację o rezerwacji terminu - w przypadku gdy świadczeniobiorca wybrał termin

późniejszy niż wskazany przez świadczeniodawcę oraz w przypadku, o którym mowa w art.

20 ust. 9b,

c)

zmianę terminu wraz z podaniem przyczyny tej zmiany, a w przypadku gdy przyczyną zmiany

terminu jest zmiana kategorii świadczeniobiorcy, o której mowa w pkt 3, także uzasadnienie

tej zmiany;

3)

kategorię świadczeniobiorcy

a)

przyjęty na bieżąco - w przypadku świadczeniobiorcy, któremu udzielono świadczenia

w dniu zgłoszenia, z wyłączeniem świadczeniobiorcy, o którym mowa w lit. d i f,

b)

oczekujący - w przypadku świadczeniobiorcy wpisywanego na listę oczekujących,

c)

oczekujący objęty diagnostyką onkologiczną lub leczeniem onkologicznym na podstawie

karty diagnostyki i leczenia onkologicznego - w przypadku świadczeniobiorcy wpisywanego

na listę oczekujących, o której mowa w art. 20 ust. 12,

d)

posiadający prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej -

ze wskazaniem podstawy tego prawa,

e)

kontynuujący leczenie,

f)

przyjęty w stanie nagłym;

4)

datę i przyczynę skreślenia z harmonogramu przyjęć.

5.

Świadczeniodawca może nie wpisywać w harmonogramie przyjęć terminu udzielenia świadczenia

w przypadku świadczeń

1)

pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej oraz świadczeń pielęgnacyjno-opiekuńczych

albo opiekuńczo-leczniczych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień;

2)

opieki paliatywnej i hospicyjnej, innych niż

a)

udzielane w warunkach ambulatoryjnych,

b)

świadczenia perinatalnej opieki paliatywnej.

6.

Harmonogram przyjęć stanowi integralną część dokumentacji medycznej prowadzonej przez

świadczeniodawcę.

7.

Harmonogram przyjęć jest prowadzony w postaci elektronicznej.

8.

Wpisów do harmonogramu przyjęć dokonuje się każdego dnia co najmniej w godzinach udzielania

świadczeń przez świadczeniodawcę. Zgłoszenia świadczeniobiorców drogą elektroniczną

dokonywane są w dowolnym czasie.

9.

Do prowadzenia harmonogramu przyjęć stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust.

2a-2d i ust. 5-9.

10.

Fundusz może dokonywać wpisów i wykreśleń w harmonogramie przyjęć prowadzonym w aplikacji

udostępnionej przez Prezesa Funduszu, o której mowa w art. 190 ust. 1a. O dokonanych

wpisach i wykreśleniach Fundusz niezwłocznie zawiadamia świadczeniodawcę.

1.

Do dnia 20 stycznia 2023 r. Narodowy Fundusz Zdrowia przekaże ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia

1)

sprawozdania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 43a ust. 5 oraz

art. 43b ust. 9 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, dotyczące

grudnia 2022 r.;

2)

rozliczenie otrzymanych dotacji, o których mowa w przepisach określonych w pkt 1,

za 2022 r.

2.

Niewykorzystana część dotacji przekazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia

w 2022 r., o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 43a ust. 5 oraz

art. 43b ust. 9 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, podlega zwrotowi

przez Narodowy Fundusz Zdrowia na rachunek bankowy ministra właściwego do spraw zdrowia

do dnia 31 stycznia 2023 r.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2023 r.

w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, leki lub

wyroby medyczne przysługujące świadczeniobiorcom, o których mowa w art. 43b ust. 1

ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Świadczenia opieki zdrowotnej w szpitalach, świadczenia specjalistyczne w ambulatoryjnej

opiece zdrowotnej oraz stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne

są udzielane według kolejności zgłoszenia w dniach i godzinach ich udzielania przez

świadczeniodawcę, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

1a.

Na liście oczekujących na udzielenie świadczenia nie umieszcza się świadczeniobiorców

kontynuujących leczenie u danego świadczeniodawcy.

1b.

(uchylony)

2.

Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 1

1)

ustala kolejność udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej na podstawie zgłoszeń świadczeniobiorcy;

2)

informuje świadczeniobiorcę w wybrany przez siebie sposób o zakwalifikowaniu do kategorii

medycznej, ustalonej zgodnie z kryteriami medycznymi określonymi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11, i terminie udzielenia świadczenia oraz na żądanie świadczeniobiorcy

uzasadnia przyczyny wyboru tego terminu;

3)

wpisuje

a)

numer kolejny,

b)

datę i godzinę wpisu,

c)

identyfikator skierowania, o którym mowa w art. 59aa ust. 4,

d)

imię i nazwisko świadczeniobiorcy,

e)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - serię i numer paszportu lub innego dokumentu

potwierdzającego tożsamość świadczeniobiorcy,

f)

rozpoznanie lub powód przyjęcia,

g)

adres świadczeniobiorcy,

h)

numer telefonu lub oznaczenie innego sposobu komunikacji ze świadczeniobiorcą lub

jego opiekunem,

i)

dane dotyczące terminu udzielenia świadczenia

-

termin oznaczony przez wskazanie daty (dzień, miesiąc, rok); jeżeli planowany termin

przekracza 6 miesięcy, licząc od daty wpisu na listę oczekujących na udzielenie świadczenia,

świadczeniodawca może, w chwili wpisywania na listę, wskazać termin z dokładnością

do tygodnia, miesiąca i roku; w tym przypadku data udzielenia świadczenia powinna

być ustalona nie później niż na 14 dni przed planowanym terminem udzielenia świadczenia;

art. 19a ust. 5 stosuje się odpowiednio,

-

informację o rezerwacji terminu - w przypadku gdy świadczeniobiorca wybrał termin

późniejszy niż wskazany przez świadczeniodawcę oraz w przypadku, o którym mowa w ust.

9b,

-

uwzględniane przy wyznaczaniu terminu kryterium medyczne określone w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11,

-

zmianę terminu wraz z podaniem przyczyny, a w przypadku gdy przyczyną jest zmiana

kryterium medycznego określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 11, także

uzasadnienie tej zmiany,

-

informację o uwzględnieniu, przy wyznaczaniu terminu, daty zgłoszenia u świadczeniodawcy,

który zakończył wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w przypadku,

o którym mowa w ust. 10b,

-

informację o przywróceniu na listę oczekujących na udzielenie świadczenia w przypadku,

o którym mowa w ust. 10f,

j)

imię i nazwisko oraz podpis osoby dokonującej wpisu

- w kolejnej pozycji prowadzonej przez siebie listy oczekujących na udzielenie świadczenia;

4)

wpisuje datę i przyczynę skreślenia świadczeniobiorcy z prowadzonej przez siebie listy

oczekujących na udzielenie świadczenia;

5)

przechowuje oryginał skierowania w postaci papierowej przekazany przez świadczeniobiorcę,

w przypadku świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na podstawie skierowania;

6)

na żądanie świadczeniobiorcy wystawia zaświadczenie o wpisie świadczeniobiorcy na

listę oczekujących na udzielenie świadczenia oraz o zakwalifikowaniu do kategorii

medycznej, ustalonej zgodnie z kryteriami medycznymi określonymi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11, i terminie udzielenia świadczenia.

2a.

W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na podstawie skierowania, świadczeniobiorca

jest obowiązany

1)

dostarczyć świadczeniodawcy oryginał skierowania w postaci papierowej, nie później

niż w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę oczekujących, pod

rygorem skreślenia z listy oczekujących, albo

2)

udostępnić świadczeniodawcy, przed dokonaniem wpisu na listę oczekujących na udzielenie

świadczenia

a)

klucz dostępu do skierowania, o którym mowa w art. 59b ust. 1 pkt 1, albo

b)

kod dostępu, o którym mowa w art. 59b ust. 1 pkt 2, oraz numer PESEL, a w przypadku

jego braku - serię i numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość.

2aa.

Do terminu dostarczenia świadczeniodawcy oryginału skierowania w postaci papierowej

stosuje się przepisy art. 165 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm..

2ab.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2a pkt 2, świadczeniodawca dokonuje wpisu na listę

oczekujących na udzielenie świadczenia przez określenie odpowiedniego statusu skierowania,

o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 59aa ust. 2, w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia

28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

2b.

W przypadku skreślenia świadczeniobiorcy z listy oczekujących w wyniku rezygnacji

z udzielenia świadczenia, niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia świadczenia

albo zakończenia przez świadczeniodawcę wykonywania umowy o udzielenie świadczeń opieki

zdrowotnej świadczeniodawca

1)

zwraca świadczeniobiorcy oryginał skierowania, w przypadku skierowania w postaci papierowej,

albo

2)

umożliwia ponowne użycie skierowania, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 59aa ust. 2, przez odpowiednią zmianę jego statusu w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia.

2c.

W przypadku braku dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, świadczeniodawca wpisuje świadczeniobiorcę w kolejnej pozycji prowadzonej przez

siebie listy oczekujących na udzielenie świadczenia, na podstawie informacji, o której

mowa w art. 59b ust. 1.

2d.

Niezwłocznie po uzyskaniu dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w

art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, świadczeniodawca dokonuje czynności, o której mowa w ust. 2ab.

3.

Dokonanie przez świadczeniodawcę czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, jest

równoznaczne z zobowiązaniem się do udzielenia danego świadczenia opieki zdrowotnej.

4.

Lista oczekujących na udzielenie świadczenia stanowi część harmonogramu przyjęć.

5.

Listę oczekujących prowadzi się w sposób zapewniający poszanowanie zasady sprawiedliwego,

równego, niedyskryminującego i przejrzystego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

oraz zgodnie z kryteriami medycznymi określonymi w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11.

6.

Świadczeniodawca ustala kolejność przyjęć i zapewnia prawidłowe prowadzenie list oczekujących

albo wyznacza osoby odpowiedzialne za realizację tych zadań.

7.

W razie zmiany stanu zdrowia świadczeniobiorcy, wskazującej na potrzebę wcześniejszego

niż w ustalonym terminie udzielenia świadczenia, świadczeniobiorca informuje o tym

świadczeniodawcę, który, jeżeli wynika to z kryteriów medycznych, koryguje odpowiednio

termin udzielenia świadczenia i informuje niezwłocznie świadczeniobiorcę o nowym terminie.

8.

W przypadku wystąpienia okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili

ustalania terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej, a które uniemożliwiają

zachowanie terminu wynikającego z listy oczekujących, świadczeniodawca informuje świadczeniobiorcę

w każdy dostępny sposób o zmianie terminu wynikającego ze zmiany kolejności udzielenia

świadczenia i jej przyczynie. Przepis ten dotyczy także przypadku zmiany terminu udzielenia

świadczenia opieki zdrowotnej na wcześniejszy. W przypadku gdy świadczeniobiorca nie

wyraża zgody na zmianę terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej na wcześniejszy,

świadczeniodawca informuje o możliwości zmiany terminu następnego świadczeniobiorcę

z listy oczekujących, zgodnie z kolejnością ustaloną na podstawie zgłoszenia.

8a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przekazanie świadczeniobiorcy informacji o zmianie

terminu udzielenia świadczenia, w przypadku świadczeń, dla których do planowanego

terminu udzielenia świadczenia pozostało więcej niż 180 dni, może odbywać się raz

na trzy miesiące.

8b.

Informacja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, oraz informacja o zmianie terminu wynikającego

ze zmiany kolejności udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej zawiera również pouczenie

świadczeniobiorcy o możliwości uzyskania informacji, o której mowa w art. 23 ust.

3.

9.

W przypadku gdy świadczeniobiorca nie może stawić się u świadczeniodawcy w terminie

określonym w trybie ust. 2, 7 lub 8 lub gdy zrezygnował ze świadczenia opieki zdrowotnej,

jest on obowiązany niezwłocznie powiadomić o tym świadczeniodawcę.

9a.

W przypadku pojawienia się wolnego terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej,

świadczeniodawca może ograniczyć informowanie o możliwości zmiany terminu udzielenia

świadczenia opieki zdrowotnej na wcześniejszy do świadczeniobiorców wpisanych na listę

oczekujących na udzielenie świadczenia, którym określono termin udzielenia świadczenia

w przedziale między 7. a 30. dniem liczonym od daty tego wolnego terminu oraz niezależnie

od kolejności świadczeniobiorców na tej liście, z uwzględnieniem kryteriów medycznych

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11.

9b.

W przypadku gdy świadczeniobiorca nie wyraża zgody na zmianę terminu udzielenia świadczenia

opieki zdrowotnej na wcześniejszy lub w przypadku bezskuteczności próby kontaktu ze

świadczeniobiorcą, w celu poinformowania o możliwości zmiany terminu na wcześniejszy,

dotychczasowy termin wyznaczony dla tego świadczeniobiorcy jest równoznaczny z rezerwacją

terminu.

10.

W celu otrzymania danego świadczenia opieki zdrowotnej świadczeniobiorca może wpisać

się na jedną listę oczekujących u jednego świadczeniodawcy.

10a.

W przypadku zakończenia wykonywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

świadczeniobiorca wpisany na listę oczekujących u świadczeniodawcy, który wykonywał

tę umowę, może wpisać się na listę oczekujących prowadzoną przez innego świadczeniodawcę

wykonującego umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie.

10b.

Świadczeniodawca, do którego zgłasza się świadczeniobiorca, ustala kolejność przyjęć,

z uwzględnieniem daty zgłoszenia u świadczeniodawcy, który zakończył wykonywanie umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

10c.

Świadczeniodawca, który zakończył wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, jest obowiązany wydać świadczeniobiorcy zaświadczenie o wpisaniu na listę

oczekujących wraz z podaniem daty zgłoszenia się świadczeniobiorcy. Za wydanie zaświadczenia

świadczeniobiorca nie ponosi opłaty.

10d.

Fundusz informuje w każdy dostępny sposób świadczeniobiorców wpisanych na listy oczekujących

u świadczeniodawcy, który zakończył wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej, o możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej przez innych świadczeniodawców,

którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, oraz o pierwszym wolnym

terminie udzielenia świadczenia.

10e.

W przypadku niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia świadczenia, świadczeniobiorca

podlega skreśleniu z listy oczekujących, chyba że uprawdopodobni, że niezgłoszenie

się nastąpiło z powodu siły wyższej.

10f.

Wniosek o przywrócenie na listę oczekujących świadczeniobiorca jest obowiązany zgłosić

niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny niezgłoszenia

się na ustalony termin udzielenia świadczenia. W przypadku przywrócenia na listę oczekujących

przepis ust. 10b stosuje się odpowiednio.

10fa.

W przypadku gdy świadczeniobiorca otrzyma więcej niż jedno skierowanie, o którym mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 59aa ust. 2, na takie samo świadczenie opieki

zdrowotnej, przepis ust. 10 stosuje się.

10g.

Listy oczekujących na udzielenie świadczeń, o których mowa w ust. 1, prowadzi się

w postaci elektronicznej.

11.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu

opinii Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, kryteria

medyczne, jakimi powinni kierować się świadczeniodawcy, umieszczając świadczeniobiorców

na listach oczekujących, uwzględniając aktualną wiedzę medyczną.

12.

Dla świadczeniobiorców objętych diagnostyką onkologiczną lub leczeniem onkologicznym

świadczeniodawca prowadzi odrębną listę oczekujących na udzielenie świadczenia. Do

listy tej nie stosuje się przepisów wydanych na podstawie ust. 11.

13.

Świadczeniodawca umieszcza świadczeniobiorcę, z wyjątkiem świadczeniobiorcy znajdującego

się w stanie nagłym, na liście określonej w ust. 12 na podstawie karty diagnostyki

i leczenia onkologicznego oraz następujących kryteriów medycznych opartych na aktualnej

wiedzy medycznej

1)

stanu zdrowia świadczeniobiorcy;

2)

rokowania co do dalszego przebiegu nowotworu;

3)

chorób współistniejących mających wpływ na nowotwór, z powodu którego ma być udzielone

świadczenie;

4)

zagrożenia wystąpienia, utrwalenia lub pogłębienia niepełnosprawności.

14.

Przepisów ust. 12 i 13 nie stosuje się do nowotworów skóry, z wyjątkiem czerniaka

skóry.

Do przetargów, które zostały ogłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

na zakup leków, dla których ustalono kategorię dostępności refundacyjnej, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w ramach realizacji programów

polityki zdrowotnej w rozumieniu art. 5 pkt 29a ustawy zmienianej w art. 4, a także

do nabywania leków na podstawie tych przetargów, nie stosuje się przepisu art. 9 ust.

2a ustawy zmienianej w art. 1.

(uchylony)

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13a ustawy zmienianej w

art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 13a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak

nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

(uchylony)

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 87 ust. 11 ustawy zmienianej

w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 87 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2023 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 pkt 12 lit. c, który wchodzi w życie z dniem następującym pod dniu ogłoszenia,

z mocą od dnia 18 sierpnia 2023 r.;

2)

art. 4 pkt 11 lit. b, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

3)

art. 4 pkt 11 lit. a tiret drugie i czwarte oraz art. 5, które wchodzą w życie z dniem

1 października 2023 r.;

4)

art. 1 pkt 35 lit. d i pkt 41 lit. f, art. 2 pkt 1 lit. a, pkt 2, 10, 15 i 16 oraz

art. 4 pkt 11 lit. a tiret trzecie i pkt 14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2024 r.;

5)

art. 2 pkt 12 lit. d w zakresie art. 96a ust. 7ab, który wchodzi w życie z dniem 1

marca 2024 r.;

6)

art. 1 pkt 35 lit. a-c, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2024 r.;

7)

art. 1 pkt 6 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.

1.

Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 19a ust. 1, przekazuje co miesiąc Funduszowi

informację obejmującą

1)

dla każdej kategorii świadczeniobiorcy, o której mowa w art. 19a ust. 4 pkt 3 - liczbę

osób wpisanych w harmonogramie przyjęć według stanu na ostatni dzień miesiąca;

2)

dla każdego świadczeniobiorcy wpisanego do kategorii oczekujący, o której mowa w art.

19a ust. 4 pkt 3 lit. b - dane, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 lit. d i e,

według stanu na ostatni dzień miesiąca ze wskazaniem kryterium medycznego określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 11, a w przypadku zmiany w okresie

sprawozdawczym kategorii, o której mowa w art. 19a ust. 4 pkt 3 - także wskazanie

kategorii posiadanej przed dokonaniem i po dokonaniu zmiany;

3)

dane określone w przepisach wydanych na podstawie art. 190 ust. 1.

2.

Fundusz publikuje na swojej stronie internetowej, aktualizując co najmniej raz w miesiącu,

informację o

1)

liczbie świadczeniobiorców wpisanych do kategorii oczekujący, o której mowa w art.

19a ust. 4 pkt 3 lit. b, przekazaną przez świadczeniodawcę;

2)

średnim czasie oczekiwania w danym miesiącu, obliczonym na podstawie dokumentów rozliczeniowych

za dany miesiąc;

3)

możliwości udzielenia świadczenia przez innych świadczeniodawców, którzy zawarli umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

3.

Fundusz informuje świadczeniobiorcę o możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej

przez świadczeniodawców, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

średnim czasie oczekiwania na dane świadczenie opieki zdrowotnej oraz o pierwszym

wolnym terminie udzielenia świadczenia.

4.

Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 20 ust. 1, przekazuje każdego dnia roboczego,

z wyłączeniem sobót, niedziel oraz dni ustawowo wolnych od pracy, Funduszowi informację

o pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia według stanu na dzień poprzedzający,

z wyłączeniem świadczeń, dla których jest prowadzona lista oczekujących, o której

mowa w art. 20 ust. 12, oraz świadczeń, w przypadku których świadczeniodawca może

nie wpisywać w harmonogramie przyjęć terminu udzielenia świadczenia, o których mowa

w art. 19a ust. 5.

4a.

W przypadku ograniczonych możliwości technicznych świadczeniodawcy, Prezes Funduszu

może wyrazić zgodę na przekazywanie informacji o pierwszym wolnym terminie udzielenia

świadczenia przez świadczeniodawcę raz w tygodniu.

5.

Informację, o której mowa w ust. 4 i 4a, Fundusz publikuje na swojej stronie internetowej,

aktualizując ją w dniu przekazania przez danego świadczeniodawcę.

6.

Świadczeniodawca, na umotywowany wniosek Prezesa Funduszu, jest obowiązany dostarczyć

niezwłocznie inne niż określone w ust. 9 informacje dotyczące realizacji obowiązków,

o których mowa w ust. 1-5, 7 i 8.

7.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia niewykonywania lub niewłaściwego wykonywania

przez świadczeniodawcę obowiązków, o których mowa w art. 20, Prezes Funduszu przeprowadza

kontrolę u tego świadczeniodawcy.

8.

Prezes Funduszu tworzy centralny wykaz informacji o liczbie oczekujących na udzielenie

świadczenia opieki zdrowotnej i średnim czasie oczekiwania w poszczególnych oddziałach

wojewódzkich Funduszu na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2, 4 i 4a.

9.

Prezes Funduszu udziela świadczeniobiorcom informacji o danych zawartych w wykazie,

o którym mowa w ust. 8, oraz informacji, o której mowa w ust. 4 i 4a, w szczególności

przez bezpłatną linię telefoniczną.

10.

Prezes Funduszu przekazuje na bieżąco informacje, o których mowa w ust. 4, 4a i 8,

do systemu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

11.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do świadczeniodawców, którzy prowadzą listy oczekujących

na udzielenie świadczenia w aplikacji udostępnionej przez Prezesa Funduszu zgodnie

z art. 190 ust. 1a.

1.

Świadczeniodawca udzielający świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalach lub świadczeń

specjalistycznych w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej jest obowiązany umożliwić świadczeniobiorcom

umawianie się drogą elektroniczną na wizyty, monitorowanie statusu na liście oczekujących

na udzielenie świadczenia oraz powiadamianie o terminie udzielenia świadczenia.

2.

(uchylony)

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, minimalną funkcjonalność

dla systemów teleinformatycznych umożliwiających realizację usług, o których mowa

w ust. 1, w tym sposób identyfikacji i uwierzytelniania świadczeniobiorców, mając

na uwadze konieczność zapewnienia świadczeniobiorcom dostępu do danych zawartych na

listach oczekujących na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, z jednoczesnym obowiązkiem

zapewnienia przez świadczeniodawców ochrony danych osobowych świadczeniobiorców przed

nieuprawnionym dostępem i ujawnieniem.

1.

Fundusz jest obowiązany do kontaktu ze świadczeniobiorcami w celu przypominania o

wyznaczonym terminie udzielenia świadczeń, dla których są prowadzone harmonogramy

przyjęć w aplikacji udostępnionej przez Prezesa Funduszu, zgodnie z art. 190 ust.

1a.

2.

W przypadku gdy Fundusz otrzyma od świadczeniobiorcy informację o niemożności stawienia

się u świadczeniodawcy w terminie określonym w trybie art. 20 ust. 2, 7 lub 8, lub

o rezygnacji ze świadczenia opieki zdrowotnej, jest on obowiązany poinformować o tym

niezwłocznie świadczeniodawcę, w którego harmonogramie przyjęć został wpisany świadczeniobiorca.

1.

W 2022 r. minister właściwy do spraw zdrowia opracuje dokument, o którym mowa w art.

95ba ustawy zmienianej w art. 2, dotyczący możliwości zmian struktury organizacyjnej

podmiotów leczniczych mającej na celu tworzenie zakładów leczniczych lub komórek organizacyjnych,

w których będą udzielane świadczenia zdrowotne w zakresie opieki geriatrycznej oraz

świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej.

2.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, określi w szczególności sposób wsparcia zmian struktury

organizacyjnej podmiotów leczniczych, mających na celu tworzenie zakładów leczniczych

lub komórek organizacyjnych, w których będą udzielane świadczenia zdrowotne w zakresie

opieki geriatrycznej i świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej,

mający na celu

1)

poprawę jakości oraz dostępności do świadczeń dla świadczeniobiorców korzystających

ze świadczeń udzielanych w tych komórkach organizacyjnych;

2)

eliminowanie nierówności w dostępie do świadczeń, o których mowa w pkt 1;

3)

poprawę warunków pracy personelu udzielającego świadczeń, o których mowa w pkt 1.

3.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, uwzględni rekomendowane kierunki działań wskazane

w dokumentach określonych w art. 95a, działania określone w art. 95b i art. 95c oraz

wynikające z innych dokumentów strategicznych w ochronie zdrowia.

4.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, określi zasady ustalania kryteriów naboru wniosków

do dofinansowania oraz monitorowania realizacji projektów.

5.

Finansowanie wsparcia, o którym mowa w ust. 2, odbywa się na zasadach określonych

w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1057 oraz z 2022 r. poz. 1079 i 1846), dotyczących środków, o których mowa w rozdziale 2aa tej ustawy.

Przepisów art. 19-23 nie stosuje się do świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu przeszczepów

udzielanych osobom, które są wpisywane na krajowe listy osób oczekujących na przeszczepienie

komórek, tkanek i narządów, zgodnie z przepisami o pobieraniu i przeszczepianiu komórek,

tkanek i narządów.

Przepisów art. 20-23 nie stosuje się w stosunku do uprawnionego żołnierza lub pracownika.

Osoby te korzystają ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20, w zakresie

leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa,

poza kolejnością.

Przepisów art. 20-23 nie stosuje się w stosunku do weterana poszkodowanego. Osoba

ta korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia

urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, poza kolejnością.

1.

Weteranom poszkodowanym przysługuje prawo do korzystania poza kolejnością ze stacjonarnych

i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej innych niż te, o których mowa w art. 20,

w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami

państwa.

2.

Weteran poszkodowany ma prawo do bezterminowego czasu trwania leczenia w zakresie

świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.

1.

Zadanie, o którym mowa w art. 97 ust. 3 pkt 3e ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, może być w 2023 r., w zakresie zakupu produktów leczniczych

i wyrobów medycznych, sfinansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia poprzez przekazanie

środków finansowych, w wysokości i terminach określonych przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, na wyodrębniony rachunek bankowy jednostek budżetowych właściwych

w sprawach realizacji programów polityki zdrowotnej opracowanych, realizowanych i

wdrażanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Jednostki, o których mowa w ust. 1, mogą zaciągać zobowiązania niezbędne do nabycia

produktów leczniczych i wyrobów medycznych, o których mowa w ust. 1, w tym w roku

poprzedzającym to nabycie, do wysokości określonej przez ministra właściwego do spraw

zdrowia.

(uchylony)

1.

Nabycie szczepionek oraz produktów leczniczych związanych z realizacją zadania, o

którym mowa w art. 97 ust. 3 pkt 3d ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, może być w 2023 r. sfinansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia poprzez

przekazanie środków finansowych, w wysokości i terminach określonych przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, na wyodrębniony rachunek bankowy jednostki budżetowej

podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2.

Jednostka, o której mowa w ust. 1, może zaciągać zobowiązania niezbędne do nabycia

szczepionek oraz produktów leczniczych, o których mowa w ust. 1, w tym w roku poprzedzającym

to nabycie, do wysokości określonej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Świadczenia na rzecz zachowania zdrowia, zapobiegania chorobom i wczesnego wykrywania

chorób obejmują

1)

propagowanie zachowań prozdrowotnych, w szczególności poprzez zachęcanie do indywidualnej

odpowiedzialności za własne zdrowie;

2)

wczesną, wielospecjalistyczną i kompleksową opiekę nad dzieckiem zagrożonym niepełnosprawnością

lub niepełnosprawnym;

3)

profilaktyczne badania lekarskie w celu wczesnego rozpoznania chorób, ze szczególnym

uwzględnieniem chorób układu krążenia oraz chorób nowotworowych;

4)

promocję zdrowia i profilaktykę, w tym profilaktykę stomatologiczną obejmującą dzieci

i młodzież do ukończenia 19. roku życia;

5)

prowadzenie badań profilaktycznych obejmujących kobiety w ciąży, w tym badań prenatalnych

zalecanych w grupach ryzyka i u kobiet powyżej 40. roku życia oraz profilaktyki stomatologicznej;

6)

profilaktyczną opiekę zdrowotną nad dziećmi i młodzieżą w środowisku nauczania i wychowania;

7)

wykonywanie szczepień ochronnych;

8)

wykonywanie badań z zakresu medycyny sportowej obejmujących dzieci i młodzież do ukończenia

21. roku życia oraz zawodników pomiędzy 21. a 23. rokiem życia, którzy nie otrzymują

wynagrodzenia w związku z uprawianiem sportu.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury

fizycznej, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu i Naczelnej Rady Lekarskiej, określi,

w drodze rozporządzenia, tryb orzekania o zdolności do uprawiania danego sportu przez

dzieci i młodzież do ukończenia 21. roku życia oraz przez zawodników pomiędzy 21.

a 23. rokiem życia, uwzględniając potrzebę szczególnej ochrony zdrowia dzieci i młodzieży.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r., z wyjątkiem art. 2 pkt 17 i 27,

art. 6, art. 11, art. 13, art. 14, art. 24, art. 25 ust. 2 oraz art. 26 ust. 2, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Świadczeniobiorca ma prawo wyboru świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń

specjalistycznych spośród tych świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 325 i art. 599 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1080, 1088, 1489, 1723, 1860 i 2608), art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego, art. 112 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji

nieletnich

(Dz. U. poz. 1700 oraz z 2023 r. poz. 289 i 1860) oraz art. 21 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o szczególnej opiece geriatrycznej

(Dz. U. poz. 1831).

Świadczeniobiorca ma prawo wyboru szpitala spośród szpitali, które zawarły umowę o

udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 325 i art. 599 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego i art. 112 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji

nieletnich.

1.

Świadczeniobiorca ma prawo wyboru lekarza dentysty spośród lekarzy dentystów, którzy

zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 325 i art. 599 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego i art. 112 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji

nieletnich.

2.

(uchylony)

3.

Dzieci i młodzież do ukończenia 18. roku życia oraz kobiety w ciąży i w okresie połogu

mają prawo do dodatkowych świadczeń zdrowotnych lekarza dentysty oraz materiałów stomatologicznych

stosowanych przy udzielaniu tych świadczeń, zakwalifikowanych jako świadczenia gwarantowane

dla tych osób.

4.

Świadczenia, o których mowa w ust. 3, są udzielane po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego

1)

wiek - w przypadku dzieci i młodzieży;

2)

ciążę lub połóg - w przypadku kobiet.

1.

Podstawą zakwalifikowania świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego

w zakresie, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1-8 i 10-13, jest jego ocena uwzględniająca

następujące kryteria

1)

wpływ na poprawę zdrowia obywateli przy uwzględnieniu

a)

mapy potrzeb zdrowotnych, o której mowa w art. 95a ust. 1,

b)

wskaźników zapadalności, chorobowości lub śmiertelności określonych na podstawie aktualnej

wiedzy medycznej;

2)

skutki następstw choroby lub stanu zdrowia, w szczególności prowadzących do

a)

przedwczesnego zgonu,

b)

niezdolności do samodzielnej egzystencji w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

niezdolności do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych,

d)

przewlekłego cierpienia lub przewlekłej choroby,

e)

obniżenia jakości życia;

3)

znaczenie dla zdrowia obywateli, przy uwzględnieniu konieczności

a)

ratowania życia i uzyskania pełnego wyzdrowienia,

b)

ratowania życia i uzyskania poprawy stanu zdrowia,

c)

zapobiegania przedwczesnemu zgonowi,

d)

poprawiania jakości życia bez istotnego wpływu na jego długość;

4)

skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo;

5)

stosunek uzyskiwanych korzyści zdrowotnych do ryzyka zdrowotnego;

6)

stosunek kosztów do uzyskiwanych efektów zdrowotnych;

7)

skutki finansowe dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów zobowiązanych do

finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1.

Kwalifikacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego w zakresie,

o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1-8 i 10-13, dokonuje minister właściwy do spraw

zdrowia po uzyskaniu rekomendacji Prezesa Agencji, biorąc pod uwagę kryteria określone

w art. 31a ust. 1.

2.

Kwalifikacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego dokonuje

minister właściwy do spraw zdrowia, biorąc pod uwagę, w zakresie, o którym mowa w

art. 15 ust. 2

1)

pkt 9 kryteria określone w art. 12 pkt 4-6 i 9 ustawy o refundacji;

2)

pkt 14-16 kryteria określone w art. 12 ustawy o refundacji;

3)

pkt 17-18 kryteria określone w art. 12 pkt 3-6, 8-11 ustawy o refundacji.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia zleca Prezesowi Agencji przygotowanie rekomendacji

dla danego świadczenia opieki zdrowotnej w sprawie jego zakwalifikowania, jako świadczenia

gwarantowanego, wraz z określeniem poziomu finansowania w sposób kwotowy albo procentowy

lub sposobu jego finansowania.

2.

Zlecenie zawiera opis świadczenia opieki zdrowotnej oraz opis choroby i stanu zdrowia,

w których jest udzielane, i jego wpływu na poprawę zdrowia obywateli.

3.

Prezes Agencji niezwłocznie po otrzymaniu zlecenia zasięga opinii

1)

konsultantów krajowych z dziedziny medycyny odpowiedniej dla danego świadczenia opieki

zdrowotnej w zakresie, o którym mowa w ust. 2;

2)

Prezesa Funduszu w zakresie, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 7.

4.

Podmioty, o których mowa w ust. 3, są obowiązane wydać opinię w terminie 30 dni od

dnia otrzymania opisów, o których mowa w ust. 2.

5.

Prezes Agencji niezwłocznie przedstawia opinie, o których mowa w ust. 3, Radzie Przejrzystości,

o której mowa w art. 31s.

6.

Rada Przejrzystości przedstawia stanowisko w sprawie

1)

zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego

wraz z określeniem poziomu lub sposobu jego finansowania albo

2)

niezasadności zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego.

7.

Prezes Agencji, biorąc pod uwagę stanowisko Rady Przejrzystości oraz kryteria określone

w art. 31a ust. 1, wydaje rekomendacje w sprawie

1)

zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego

wraz z określeniem poziomu lub sposobu jego finansowania albo

2)

niezasadności zakwalifikowania danego świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego.

8.

Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje rekomendację ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia.

9.

Prezes Agencji niezwłocznie zamieszcza zlecenia i rekomendacje na stronie internetowej

Agencji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji na zasadach określonych w

przepisach o dostępie do informacji publicznej.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zlecić Prezesowi Agencji przygotowanie rekomendacji

dotyczącej zasadności stosowania leków w ramach Programu Szczepień Ochronnych, o którym

mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

Po otrzymaniu zlecenia, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji wzywa podmiot odpowiedzialny

w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne do przekazania

1)

analizy klinicznej,

2)

analizy ekonomicznej,

3)

analizy wpływu na budżet podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń ze środków

publicznych

- o których mowa w art. 25 pkt 14 lit. c tiret pierwsze do trzeciego ustawy o refundacji

w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wezwania.

3.

Do przygotowania rekomendacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 31c

ust. 3-9. Rekomendację wydaje się w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania analiz

określonych w ust. 2 albo od upływu terminu na ich przekazanie.

4.

W przypadku nieprzekazania analiz, o których mowa w ust. 2, Prezes Agencji wydaje

rekomendację na podstawie dostępnych danych.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzeń, w poszczególnych

zakresach, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1-8 i 10-13, wykazy świadczeń gwarantowanych

wraz z określeniem

1)

poziomu lub sposobu finansowania danego świadczenia gwarantowanego, o którym mowa

w art. 18, art. 33 i art. 41, mając na uwadze treść rekomendacji oraz uwzględniając

kryteria określone w art. 31a ust. 1;

2)

warunków realizacji danego świadczenia gwarantowanego, w tym dotyczących personelu

medycznego i wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, mając na uwadze konieczność

zapewnienia wysokiej jakości świadczeń opieki zdrowotnej oraz właściwego zabezpieczenia

tych świadczeń.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia wykaz świadczeń

gwarantowanych, o których mowa w art. 15 ust. 2a, oraz warunki ich realizacji, w tym

dotyczące personelu medycznego, mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiej jakości

świadczeń opieki zdrowotnej.

2.

Wykaz świadczeń gwarantowanych, o których mowa w ust. 1, może obejmować świadczenia

określone w rozporządzeniach wydanych na podstawie art. 31d.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może

1)

usunąć dane świadczenie opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych albo dokonać

zmiany poziomu lub sposobu finansowania lub warunków realizacji świadczenia gwarantowanego,

działając z urzędu lub na wniosek,

2)

dokonać zmiany technologii medycznej, działając z urzędu

- uwzględniając kryteria określone w art. 31a ust. 1.

1a.

Usunięcie danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych,

dokonanie zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczeń gwarantowanych oraz zmiana

technologii medycznej następuje po uzyskaniu rekomendacji Prezesa Agencji.

1b.

W przypadku wydania przez Prezesa Agencji rekomendacji, o której mowa w art. 31h ust.

3 pkt 3, minister właściwy do spraw zdrowia może zakwalifikować dane świadczenie opieki

zdrowotnej jako świadczenie gwarantowane, usunąć dane świadczenie opieki zdrowotnej

z wykazu świadczeń gwarantowanych albo zmienić poziom lub sposób finansowania świadczenia

gwarantowanego, jeżeli wynika to z treści tej rekomendacji, bez konieczności wydawania

przez Prezesa Agencji rekomendacji, o której mowa w art. 31c ust. 7 albo art. 31h

ust. 3 pkt 1 albo 2.

2.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą składać do ministra właściwego

do spraw zdrowia

1)

konsultanci krajowi z dziedziny medycyny odpowiedniej dla danego świadczenia opieki

zdrowotnej;

2)

stowarzyszenia będące zgodnie z postanowieniami ich statutów towarzystwami naukowymi

o zasięgu krajowym - za pośrednictwem konsultantów, o których mowa w pkt 1;

3)

Prezes Funduszu;

4)

stowarzyszenia i fundacje, których celem statutowym jest ochrona praw pacjenta - za

pośrednictwem konsultantów, o których mowa w pkt 1.

3.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zawierają

1)

oznaczenie podmiotu, o którym mowa w ust. 2;

2)

siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2, lub jego adres;

3)

wskazanie, czy wniosek dotyczy

a)

usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych albo

b)

zmiany poziomu lub sposobu finansowania, lub warunków realizacji świadczenia gwarantowanego;

4)

uzasadnienie wskazujące wpływ danego świadczenia opieki zdrowotnej na stan zdrowia

obywateli i skutki finansowe dla systemu ochrony zdrowia;

5)

datę sporządzenia wniosku;

6)

wykaz załączonych do wniosku dokumentów potwierdzających zasadność wniosku;

7)

podpis osoby upoważnionej do złożenia wniosku.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1, prowadzonych z urzędu stosuje się przepisy

art. 31g i art. 31h.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku, o którym

mowa w art. 31e ust. 1 pkt 1, dokonuje jego oceny formalnej, pod względem spełnienia

wymagań określonych w art. 31e ust. 3.

2.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku minister właściwy do spraw zdrowia

wzywa podmiot, który złożył wniosek, o którym mowa w art. 31e ust. 1 pkt 1, do jego

uzupełnienia w terminie nie dłuższym niż 14 dni.

3.

W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych wniosek, o którym mowa w art. 31e ust.

1 pkt 1, pozostawia się bez rozpoznania.

4.

Do czynności podejmowanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, o których mowa

w ust. 1-3, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia po otrzymaniu kompletnego wniosku, o którym mowa

w art. 31e ust. 1 pkt 1, zleca Prezesowi Agencji przygotowanie rekomendacji, o której

mowa w art. 31h ust. 3 pkt 1 lub 2, wyznaczając termin jej przygotowania, o czym niezwłocznie

informuje podmiot, który złożył wniosek.

1.

Prezes Agencji po otrzymaniu zlecenia ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie,

o którym mowa w art. 31e ust. 1a, dokonuje oceny świadczenia opieki zdrowotnej i przygotowuje,

zgodnie ze zleceniem, raport pełny albo skrócony, w sprawie

1)

usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych albo

2)

zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, albo

3)

zmiany technologii medycznej

- zwany dalej „raportem w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej”.

2.

Raport w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej zawiera

1)

opis świadczenia opieki zdrowotnej objętego zleceniem, ze szczególnym uwzględnieniem

dostępności alternatywnego świadczenia opieki zdrowotnej w danej chorobie, stanie

zdrowia lub wskazaniu;

2)

opis choroby, stanu zdrowia lub wskazań, w których jest udzielane świadczenie opieki

zdrowotnej objęte zleceniem, z uwzględnieniem

a)

wpływu świadczenia opieki zdrowotnej na stan zdrowia obywateli, w tym zapadalności,

chorobowości, umieralności lub śmiertelności,

b)

skutków następstw choroby lub stanu zdrowia;

3)

wskazanie dowodów naukowych dotyczących

a)

skuteczności klinicznej i bezpieczeństwa,

b)

stosunku kosztów do uzyskiwanych efektów zdrowotnych,

c)

skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów zobowiązanych

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych;

4)

wskazanie dowodów naukowych w postaci opracowań wtórnych lub wytycznych praktyki klinicznej;

5)

dane o kosztach świadczenia opieki zdrowotnej oraz jego elementach składowych;

6)

określenie warunków finansowania ze środków publicznych świadczenia opieki zdrowotnej

objętego zleceniem w innych krajach, ze szczególnym uwzględnieniem krajów o poziomie

produktu krajowego brutto zbliżonym do Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje raport w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej

Radzie Przejrzystości, o której mowa w art. 31s.

2.

Rada Przejrzystości na podstawie raportu w sprawie oceny świadczenia gwarantowanego

przygotowuje niezwłocznie dla Prezesa Agencji stanowisko w zakresie

1)

usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych albo

2)

zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, albo

3)

zmiany technologii medycznej.

3.

Prezes Agencji, biorąc pod uwagę stanowisko przygotowane przez Radę Przejrzystości,

wydaje rekomendację w sprawie

1)

usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych albo

2)

zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, albo

3)

zmiany technologii medycznej.

4.

Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje rekomendację ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia oraz podmiotowi, który złożył wniosek, o którym mowa w art. 31e ust. 1 pkt

1.

5.

Prezes Agencji niezwłocznie zamieszcza zlecenia, o których mowa w art. 31f ust. 5,

raporty w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej oraz stanowiska i rekomendacje

na stronie internetowej Agencji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji na

zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej.

1.

Prezes Agencji po otrzymaniu zlecenia ministra właściwego do spraw zdrowia, o którym

mowa w art. 31n pkt 2c, dokonuje analizy dotyczącej zmiany sposobu lub poziomu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej w związku z nadzwyczajnym wzrostem kosztów udzielania

tych świadczeń oraz przygotowuje raport w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej i wydaje rekomendację.

2.

Raport w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej

zawiera

1)

analizę danych kosztowych pozyskanych od świadczeniodawców;

2)

sposób uwzględnienia w systemie finansowania świadczeń opieki zdrowotnej zmiany kosztów

udzielania tych świadczeń, w szczególności związanych ze wzrostem najniższego wynagrodzenia

zasadniczego określonego przepisami ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2139);

3)

analizę skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów obowiązanych

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

3.

Prezes Agencji, w terminie 21 dni od dnia otrzymania zlecenia, o którym mowa w art.

31n pkt 2c, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia rekomendację wraz z

raportem w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia po zapoznaniu się z raportem w sprawie zmiany sposobu

lub poziomu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej oraz rekomendacją Prezesa Agencji

zatwierdza tę rekomendację oraz przekazuje ją Prezesowi Agencji w celu opublikowania,

w formie obwieszczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji lub wnosi do niej

uwagi.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i procedury

przygotowania raportu w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej, uwzględniając

wiedzę z zakresu oceny technologii medycznych.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków

w sprawie usunięcia danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych

lub zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego, lub warunków

jego realizacji, mając na względzie ujednolicenie informacji i przekazywanych dokumentów

oraz zapewnienie przejrzystości wniosków.

Do postępowania kwalifikacyjnego odbywającego się na zasadach określonych w niniejszym

rozdziale nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem art. 31f ust. 4.

1.

Taryfikacja świadczeń opieki zdrowotnej jest prowadzona na podstawie planu taryfikacji

Agencji sporządzanego na rok kalendarzowy.

2.

Prezes Agencji sporządza projekt planu taryfikacji Agencji i przedstawia go do zaopiniowania

Prezesowi Funduszu oraz Radzie do spraw Taryfikacji, o której mowa w art. 31sa, w

terminie do dnia 1 czerwca roku poprzedzającego rok, którego dotyczy ten plan. Prezes

Funduszu oraz Rada do spraw Taryfikacji przedstawiają opinie w terminie 14 dni od

dnia otrzymania planu. Niewydanie opinii w tym terminie jest równoznaczne z opinią

pozytywną.

3.

Prezes Agencji przesyła ministrowi właściwemu do spraw zdrowia plan taryfikacji Agencji

z opinią Prezesa Funduszu i Rady do spraw Taryfikacji, o której mowa w art. 31sa,

do zatwierdzenia w terminie do dnia 16 czerwca roku poprzedzającego rok, którego dotyczy

ten plan.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia zatwierdza plan taryfikacji Agencji w terminie

14 dni od dnia jego otrzymania.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia może w terminie, o którym mowa w ust. 4, zalecić

wprowadzenie zmian w planie taryfikacji Agencji, określając termin ich wprowadzenia

nie dłuższy niż 7 dni.

6.

W przypadku nieprzedstawienia planu taryfikacji w terminie, o którym mowa w ust. 3,

niewprowadzenia w nim przez Agencję zmian określonych w ust. 5 albo niezatwierdzenia

planu, minister właściwy do spraw zdrowia sporządza plan taryfikacji Agencji.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu

opinii Prezesa Agencji zmienia plan taryfikacji Agencji.

1.

Prezes Agencji określa taryfę świadczeń w danym zakresie lub rodzaju po dokonaniu

przez Agencję analizy danych określonych w art. 31lc ust. 2 lub na podstawie innych

dostępnych danych niezbędnych do ustalenia taryfy świadczeń oraz publikuje ją, w formie

obwieszczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji po jej zatwierdzeniu przez

ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Przed określeniem taryfy świadczeń w danym zakresie lub rodzaju Prezes Agencji przygotowuje

raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń oraz zwraca się do Rady do spraw Taryfikacji,

o której mowa w art. 31sa, o wydanie stanowiska w sprawie ustalenia taryfy świadczeń.

3.

Raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń zawiera

1)

opis świadczenia opieki zdrowotnej podlegającego taryfikacji, ze szczególnym uwzględnieniem

a)

wpływu świadczenia opieki zdrowotnej na stan zdrowia obywateli, w tym zapadalności,

chorobowości, umieralności lub śmiertelności,

b)

skutków następstw choroby lub stanu zdrowia;

2)

analizę popytu oraz aktualnej i pożądanej podaży świadczenia opieki zdrowotnej podlegającego

taryfikacji;

3)

opis sposobu i poziomu finansowania świadczenia opieki zdrowotnej podlegającego taryfikacji

w innych krajach;

4)

analizę danych kosztowych pozyskanych od świadczeniodawców, jeżeli miały wpływ na

ustalenie taryfy świadczeń;

5)

projekt taryfy świadczeń;

6)

analizę skutków finansowych dla systemu ochrony zdrowia, w tym dla podmiotów zobowiązanych

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych;

7)

inne dostępne dane niezbędne do ustalenia taryfy świadczeń.

4.

Prezes Agencji publikuje raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń w Biuletynie

Informacji Publicznej Agencji. Do raportu w sprawie ustalenia taryfy świadczeń można

zgłaszać uwagi w terminie 7 dni od dnia jego opublikowania.

5

Osoby, które zgłaszają uwagi do opublikowanego raportu w sprawie ustalenia taryfy

świadczeń, składają oświadczenie, o którym mowa w art. 31sa ust. 8a. Oświadczenie

składa się wraz ze zgłoszonymi uwagami do raportu w sprawie ustalenia taryfy świadczeń.

6.

Uwagi zgłoszone do raportu w sprawie ustalenia taryfy świadczeń są zamieszczane w

Biuletynie Informacji Publicznej Agencji wraz z wypełnionym oświadczeniem, o którym

mowa w ust. 5, i są dostępne przez 6 miesięcy od dnia ich publikacji.

7.

Prezes Agencji przekazuje Radzie do spraw Taryfikacji raport w sprawie ustalenia taryfy

świadczeń oraz zgłoszone uwagi, o których mowa w ust. 4 zdanie drugie, celem wydania

stanowiska w sprawie ustalenia taryfy świadczeń.

1)

konsultantem krajowym w dziedzinie medycyny związanej ze świadczeniem opieki zdrowotnej

podlegającym taryfikacji,

2)

przedstawicielami ogólnopolskich towarzystw naukowych w dziedzinie medycyny związanej

ze świadczeniem opieki zdrowotnej podlegającym taryfikacji,

3)

przedstawicielami organizacji świadczeniodawców,

4)

przedstawicielami organizacji społecznych działających na rzecz praw pacjentów,

5)

innymi podmiotami lub osobami, których udział w konsultacjach jest istotny w ocenie

Rady do spraw Taryfikacji dla ustalenia taryfy świadczeń

- jeżeli te osoby lub podmioty złożyły przed posiedzeniem Rady do spraw Taryfikacji

oświadczenia, o których mowa w art. 31sa ust. 8a.

7a

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady do spraw Taryfikacji analizuje złożone

oświadczenia, o których mowa w ust. 7, kierując się zasadą równego traktowania osób

składających oświadczenia oraz biorąc pod uwagę rodzaj zgłoszonego powiązania branżowego,

jego charakter i okoliczności zgłoszonego powiązania branżowego, a także ewentualny

wpływ zadeklarowanego powiązania branżowego na postępowanie prowadzone przez Radę

do spraw Taryfikacji. Analiza jest wykonywana w oparciu o sposób i tryb określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 7c, w celu zapewnienia obiektywności rozstrzygnięć

podejmowanych przez Radę i efektywności prowadzonych przez nią postępowań oraz niedopuszczenia

do udziału w konsultacjach osób lub wyłączenia z konsultacji osób, w stosunku do których

ujawnił się konflikt interesów budzący uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

7b

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady do spraw Taryfikacji na podstawie dokonanej

analizy, o której mowa w ust. 7a, dopuszcza do udziału w konsultacjach, odmawia dopuszczenia

do udziału w konsultacjach lub wyłącza z konsultacji osoby, o których mowa w ust.

7.

7c

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

analizy składanych oświadczeń, o których mowa w ust. 7 i art. 31sa ust. 10 i 11, oraz

składanych deklaracji, o których mowa w art. 31s ust. 12 i 15, uwzględniając konieczność

oceny bezstronności osób biorących udział w prowadzonych postępowaniach.

8.

Składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, jest obowiązany do zawarcia w nim

klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

9.

Rada do spraw Taryfikacji na podstawie raportu w sprawie ustalenia taryfy świadczeń,

zgłoszonych uwag oraz, w przypadku przeprowadzenia konsultacji, o których mowa w ust.

7, ustaleń podjętych w ich trakcie, wydaje stanowisko w sprawie ustalenia taryfy świadczeń

w terminie 30 dni od dnia otrzymania raportu w sprawie ustalenia taryfy świadczeń.

Stanowisko Rady do spraw Taryfikacji w sprawie ustalenia taryfy świadczeń jest publikowane

w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji.

10.

Prezes Agencji, biorąc pod uwagę raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń oraz

stanowisko Rady do spraw Taryfikacji w sprawie ustalenia taryfy świadczeń, określa

taryfę świadczeń zgodnie z ust. 1.

11.

Prezes Agencji przesyła niezwłocznie projekt obwieszczenia zawierającego określenie

taryfy świadczeń, raport w sprawie ustalenia taryfy świadczeń i stanowisko Rady do

spraw Taryfikacji w sprawie ustalenia taryfy świadczeń do ministra właściwego do spraw

zdrowia.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia po zapoznaniu się z taryfą świadczeń, raportem

w sprawie ustalenia taryfy świadczeń i stanowiskiem Rady do spraw Taryfikacji zatwierdza

lub w szczególnie uzasadnionych przypadkach, mając na uwadze dane określone w art.

31lc ust. 2 lub inne dostępne dane niezbędne do ustalenia taryfy świadczeń, zmienia

taryfę świadczeń określoną przez Prezesa Agencji oraz przekazuje ją Prezesowi Agencji

celem opublikowania, w formie obwieszczenia, w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia oraz Agencja przetwarzają dane niezbędne do realizacji

odpowiednio

1)

zadań ministra właściwego do spraw zdrowia określonych w art. 11;

2)

zadań Agencji określonych w art. 31n.

2.

W celu realizacji zadań Agencji określonych w art. 31n minister właściwy do spraw

zdrowia oraz Agencja przetwarzają następujące dane

1)

numer PESEL świadczeniobiorcy, a w przypadku jego braku - rodzaj, serię i numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

2)

adres miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy;

3)

dotyczące udzielania oraz finansowania świadczeń opieki zdrowotnej;

4)

stanowisko pracy osoby zatrudnionej u świadczeniodawców, o których mowa w ust. 4,

na podstawie umowy o pracę lub świadczącej usługi na podstawie umowy cywilnoprawnej,

lub w ramach podwykonawstwa, w zakresie, w jakim dane te dotyczą osób biorących udział

w realizacji świadczeń udzielanych w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

5)

zanonimizowane dane o wysokości poszczególnych składowych wynagrodzenia i wymiarze

zatrudnienia osoby, o której mowa w pkt 4, oraz kosztów zatrudnienia ponoszonych przez

świadczeniodawcę, w zakresie, w jakim dane te dotyczą osób biorących udział w realizacji

świadczeń udzielanych w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

3

Podmioty obowiązane do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych

oraz jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwa w zakresie

systemów informacyjnych ochrony zdrowia udostępniają nieodpłatnie Agencji dane, o

których mowa w ust. 2, w celu realizacji zadań Agencji określonych w art. 31n pkt

1-3d i 4a-4d oraz w celu dokonywania analiz na rzecz systemu ochrony zdrowia.

4.

Świadczeniodawca, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, udostępnia

Agencji nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 2, w terminie wskazanym przez Prezesa

Agencji, nie krótszym jednak niż 14 dni, licząc od dnia doręczenia świadczeniodawcy

wniosku o udostępnienie danych, zapewniając najwyższą jakość i kompletność udostępnionych

danych. Agencja może zweryfikować jakość oraz kompletność danych, o których mowa w

ust. 2, w miejscu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez świadczeniodawcę na

zasadach uzgodnionych ze świadczeniodawcą.

4a.

Świadczeniodawca, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, udostępnia

Agencji nieodpłatnie, w terminie wskazanym przez Prezesa Agencji, nie krótszym niż

14 dni od dnia otrzymania wniosku o udostępnienie danych, dane dotyczące wszystkich

osób zatrudnionych u niego na podstawie umowy o pracę lub świadczących usługi na podstawie

umowy cywilnoprawnej, lub w ramach podwykonawstwa, obejmujące informacje o wymiarze

zatrudnienia i wysokości poszczególnych składowych wynagrodzenia, oraz kosztów zatrudnienia

ponoszonych przez świadczeniodawcę, a także dane dotyczące udzielania oraz finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej.

4b.

Dane, o których mowa w ust. 4a, obejmują

1)

stanowisko pracy;

2)

zanonimizowane dane o wysokości poszczególnych składowych wynagrodzenia i wymiarze

zatrudnienia oraz kosztów zatrudnienia ponoszonych przez świadczeniodawcę, w zakresie,

w jakim dane te dotyczą osób biorących udział w realizacji świadczeń udzielanych w

ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

dane dotyczące udzielania oraz finansowania świadczeń opieki zdrowotnej.

4c.

Wytyczne dotyczące sposobu przekazywania danych, o których mowa w ust. 4a, określa

Prezes Agencji i publikuje je w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji.

4d

Dane, o których mowa w ust. 4a, są wykorzystywane przez Agencję w celu realizacji

zadań określonych w art. 31n pkt 1a, 2c, 4c i 4d.

5.

Agencja jest obowiązana do przekazywania danych udostępnianych przez świadczeniodawców

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, na jego wniosek.

6.

Świadczeniodawcy, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, są

obowiązani do stosowania standardu rachunku kosztów opracowanego na podstawie zaleceń

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zalecenia dotyczące

standardu rachunku kosztów u świadczeniodawców, o których mowa w ust. 6, kierując

się potrzebą ujednolicenia sposobu identyfikowania, gromadzenia, przetwarzania, prezentowania

i interpretowania informacji o kosztach świadczeń opieki zdrowotnej.

8.

Przepisów ust. 6 i przepisów wydanych na podstawie ust. 7 nie stosuje się do świadczeniodawców

1)

udzielających świadczeń opieki zdrowotnej wyłącznie w zakresie podstawowej opieki

zdrowotnej;

2)

którzy nie prowadzą ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598);

3)

o których mowa w art. 5 pkt 41 lit. d.

1.

Agencja jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną, nadzorowaną

przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Agencja działa na podstawie ustawy i statutu.

3.

Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, nadaje Agencji statut

określający w szczególności strukturę organizacyjną Agencji, mając na względzie sprawne

wykonywanie zadań przez Agencję.

Do zadań Agencji należy

1)

realizacja zadań związanych z oceną świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie

a)

wydawania rekomendacji w sprawie

-

kwalifikacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwarantowanego,

-

określania lub zmiany poziomu lub sposobu finansowania świadczenia gwarantowanego,

-

usuwania danego świadczenia opieki zdrowotnej z wykazu świadczeń gwarantowanych,

-

zmiany technologii medycznej,

b)

opracowywania raportów w sprawie oceny świadczeń opieki zdrowotnej,

c)

opracowywania analiz weryfikacyjnych, o których mowa w art. 35 ustawy o refundacji;

1a)

realizacja zadań związanych z określeniem taryf świadczeń w zakresie

a)

określania taryfy świadczeń,

b)

opracowywania raportów w sprawie ustalenia taryfy świadczeń;

1b)

opracowywanie propozycji zaleceń dotyczących standardu rachunku kosztów, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 31lc ust. 7;

2)

opracowywanie, weryfikacja, gromadzenie, udostępnianie i upowszechnianie informacji

o metodyce przeprowadzania oceny technologii medycznych oraz o technologiach medycznych

opracowywanych w Rzeczypospolitej Polskiej i w innych krajach;

2a)

opracowywanie, weryfikacja, gromadzenie, udostępnianie i upowszechnianie informacji

o zasadach określania taryfy świadczeń;

2b)

przygotowywanie i przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia danych i analiz

niezbędnych do sporządzenia mapy potrzeb zdrowotnych, o której mowa w art. 95a ust.

1;

2c)

przygotowywanie raportu w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej oraz wydawanie, na zlecenie ministra właściwego do spraw zdrowia,

rekomendacji Prezesa Agencji w zakresie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej w związku z nadzwyczajnym wzrostem kosztów udzielania tych świadczeń,

w szczególności wzrostem najniższego wynagrodzenia zasadniczego określanego przepisami

ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych;

2d

przygotowywanie opinii dotyczących opisów programów lekowych, o których mowa w art.

16a ust. 1 ustawy o refundacji;

2e

przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wykazu, o którym mowa w art.

30a ust. 2 ustawy o refundacji;

2f

przygotowywanie oceny dokumentacji, o której mowa w art. 35 ust. 8c ustawy o refundacji;

2g

przygotowywanie opinii, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy o refundacji;

2h

przygotowywanie raportów z oceny efektywności objętych refundacją technologii lekowych

o wysokim poziomie innowacyjności oraz jakości leczenia, o których mowa w art. 40a

ust. 7 ustawy o refundacji;

2i

przygotowywanie co 5 lat raportu w sprawie oceny technologii medycznych stosowanych

w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego, o którym mowa w art. 71 pkt 4 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności

(Dz. U. z 2020 r. poz. 442);

3)

opiniowanie projektów programów polityki zdrowotnej;

3a)

(uchylony)

3b)

przygotowywanie raportów, o których mowa w art. 48aa ust. 1;

3c)

przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wykazów ustalonych zgodnie z

art. 40a ust. 2 i 8 ustawy o refundacji;

3d)

monitorowanie efektywności praktycznej i jakości procesu terapeutycznego technologii

lekowych finansowanych ze środków Funduszu Medycznego na podstawie danych otrzymanych

od podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych;

4)

prowadzenie działalności szkoleniowej w zakresie zadań, o których mowa w pkt 1-3;

4a)

sporządzanie opinii, o których mowa w art. 11 ust. 3;

4b)

inicjowanie, wspieranie i prowadzenie analiz oraz badań naukowych i prac rozwojowych

w zakresie oceny technologii medycznych, taryfikacji świadczeń oraz sporządzanie oceny

założeń do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej;

4c

przygotowywanie propozycji kluczowych zaleceń, o których mowa w art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o Krajowej Sieci Onkologicznej;

4d

przygotowywanie obliczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o Krajowej Sieci Onkologicznej;

5)

realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

1.

Organem Agencji jest Prezes Agencji.

2.

Do zakresu działania Prezesa Agencji należy

1)

realizacja zleceń, o których mowa w art. 31c ust. 1 i art. 31f ust. 5;

1a)

wydawanie rekomendacji, o których mowa w art. 48aa ust. 5 i 6;

1b)

wydawanie opinii, o której mowa w art. 48a ust. 4;

1c)

ustalenie wykazów na podstawie art. 40a ust. 2 i 8 ustawy o refundacji;

1d)

monitorowanie efektywności i jakości procesu farmakoterapii na podstawie danych otrzymanych

od podmiotu zobowiązanego do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych;

1e)

opiniowanie projektu krajowego planu transformacji, o którym mowa w art. 95b ust.

1;

1f

przekazywanie obliczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o Krajowej Sieci Onkologicznej, do Funduszu;

1g

wydawanie opinii, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy o refundacji;

1h

wydawanie opinii dotyczących opisów programów lekowych, o których mowa w art. 16a

ust. 1 ustawy o refundacji;

1i

przygotowanie wykazu, o którym mowa w art. 30a ust. 2 ustawy o refundacji;

1j

ocena dokumentacji, o której mowa w art. 35 ust. 8c ustawy o refundacji;

2)

współpraca z Funduszem, Urzędem Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych, organami administracji rządowej i samorządowej oraz podmiotami

prowadzącymi w innych krajach działalność w zakresie oceny świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników Agencji;

4)

wykonywanie innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

5)

publikacja w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji

a)

analiz weryfikacyjnych Agencji wraz z analizami wnioskodawcy, o których mowa w art.

25 pkt 14 lit. c, art. 25a pkt 14 oraz art. 26 pkt 2 lit. h oraz i ustawy o refundacji,

b)

stanowisk i opinii Rady Przejrzystości oraz Rady do spraw Taryfikacji,

c)

rekomendacji Prezesa Agencji,

d)

raportów w sprawie oceny świadczenia opieki zdrowotnej,

e)

opinii o projektach programów polityki zdrowotnej,

f

protokołów z posiedzeń Rady Przejrzystości i Rady do spraw Taryfikacji,

g)

opinii Rady Przejrzystości, o których mowa w art. 48aa ust. 4,

h)

raportów, o których mowa w art. 48aa ust. 1,

i)

wykazów na podstawie art. 40a ust. 2 i 8 ustawy o refundacji,

j)

raportu, o którym mowa w art. 40a ust. 7 ustawy o refundacji,

k

zaktualizowanej wysokości opłaty, o której mowa w art. 35 ust. 3 ustawy o refundacji,

l

wykazów na podstawie art. 30a ust. 2 ustawy o refundacji.

3.

Prezes Agencji kieruje Agencją i reprezentuje ją na zewnątrz.

4.

Prezes Agencji wykonuje swoje zadania przy pomocy zastępcy Prezesa Agencji. Zakres

zadań zastępcy Prezesa Agencji określa statut Agencji.

1.

Prezes Agencji jest powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, o którym mowa w art.

31r.

2.

Zastępca Prezesa Agencji jest powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia,

na wniosek Prezesa Agencji, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru, o którym mowa w art. 31r.

3.

Kadencja Prezesa Agencji oraz zastępcy Prezesa Agencji trwa 5 lat.

4.

Prezesem Agencji albo zastępcą Prezesa Agencji może być osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny w dziedzinie nauk medycznych, farmaceutycznych,

ekonomicznych, prawnych lub technicznych;

2)

posiada wiedzę z zakresu ochrony zdrowia oraz oceny świadczeń opieki zdrowotnej, farmakoekonomiki,

systemów finansowania świadczeń zdrowotnych oraz ekonomiki zdrowia;

3)

posiada co najmniej 3-letni okres zatrudnienia na stanowiskach kierowniczych w

a)

podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce

(Dz. U. z 2023 r. poz. 742, 1088, 1234, 1672, 1872 i 2005), lub

b)

jednostkach podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

4)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

5)

korzysta z pełni praw publicznych.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje Prezesa Agencji i zastępcę Prezesa Agencji

z zajmowanego stanowiska przed upływem kadencji w przypadku

1)

rażącego naruszenia przepisów prawa;

2)

utraty zdolności do pełnienia obowiązków służbowych z powodu choroby lub innej przeszkody

trwale uniemożliwiającej pełnienie obowiązków służbowych;

3)

rezygnacji ze stanowiska;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

5)

naruszenia przepisów art. 31q ust. 1;

6)

nienależytego wykonywania obowiązków wynikających z ustawy lub statutu.

6.

Wynagrodzenie Prezesa Agencji i zastępcy Prezesa Agencji ustala minister właściwy

do spraw zdrowia.

1.

Prezes Agencji oraz zastępca Prezesa Agencji nie mogą podejmować dodatkowego zatrudnienia

bez pisemnej zgody ministra właściwego do spraw zdrowia ani wykonywać działalności

lub podejmować zajęć niedających się pogodzić z wykonywanymi obowiązkami.

2.

Pracownicy wykonujący ustawowe lub statutowe zadania Agencji nie mogą podejmować dodatkowych

zajęć zarobkowych bez pisemnej zgody Prezesa Agencji.

3

Nabór kandydatów do zatrudnienia w Agencji jest otwarty i konkurencyjny. Przepisy

art. 107a ust. 2 i art. 107b-107g stosuje się odpowiednio.

1.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa Agencji ogłasza się przez umieszczenie

ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3.

Nabór na stanowisko Prezesa Agencji przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

4.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

5.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 4, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

6.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

7.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

8.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej Agencji i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Agencji;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu

przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

9.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

10.

Przepisy ust. 1-9 stosuje się do naboru na stanowisko zastępcy Prezesa Agencji.

1.

Przy Prezesie Agencji działa Rada Przejrzystości, która pełni funkcję opiniodawczo-doradczą.

2.

W skład Rady Przejrzystości wchodzi

1)

10 osób posiadających doświadczenie, uznany dorobek oraz co najmniej stopień naukowy

doktora nauk medycznych lub dziedzin pokrewnych, lub innych dziedzin odpowiednich

dla przeprowadzenia oceny świadczeń opieki zdrowotnej, w tym etyki;

2)

4 przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia;

3)

2 przedstawicieli Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;

4)

2 przedstawicieli Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych;

5)

2 przedstawicieli Rzecznika Praw Pacjenta.

3.

Członków Rady Przejrzystości powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia,

z tym że członkowie, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, są powoływani na wniosek właściwych

organów.

4

Kadencja Rady Przejrzystości trwa 6 lat. W przypadku gdy członek Rady Przejrzystości

zostanie odwołany przed upływem kadencji, kadencja członka powołanego na jego miejsce

upływa z dniem upływu kadencji Rady Przejrzystości.

5.

Członkom Rady Przejrzystości przysługuje

1)

wynagrodzenie nieprzekraczające 3500 zł za udział w każdym posiedzeniu Rady Przejrzystości,

jednak nie więcej niż 10 500 zł miesięcznie;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77Kodeksu pracy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

6.

Do zadań Rady Przejrzystości należy

1)

przygotowywanie i przedstawianie stanowisk, o których mowa w art. 31c ust. 6 i art.

31h ust. 2;

2)

przygotowywanie i przedstawianie stanowisk, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2

ustawy o refundacji;

3)

wydawanie opinii o projektach programów polityki zdrowotnej;

3a)

wydawanie opinii, o których mowa w art. 48aa ust. 4;

4)

realizacja innych zadań zleconych przez Prezesa Agencji;

5

wydawanie opinii w zakresie, o którym mowa w art. 30a ust. 5, art. 33 ust. 2, art.

40 oraz art. 40a ust. 5 i 8 ustawy o refundacji.

7

Członkiem Rady Przejrzystości może być wyłącznie osoba, której kandydatura została

zaakceptowana przez ministra właściwego do spraw zdrowia, wobec której nie zachodzą

okoliczności określone w ust. 8, oraz która

1)

posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej, dające rękojmię

prawidłowego wykonywania obowiązków;

2)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie jest członkiem Rady do spraw Taryfikacji, o której mowa w art. 31sa, lub nie jest

członkiem Komisji Ekonomicznej, o której mowa w art. 17 ustawy o refundacji;

5)

nie pełni funkcji Prezesa Agencji albo jego zastępcy.

8.

Członkowie Rady Przejrzystości, ich małżonkowie, zstępni i wstępni w linii prostej

oraz osoby, z którymi członkowie Rady Przejrzystości pozostają we wspólnym pożyciu,

nie mogą

1)

być członkami organów spółek handlowych lub przedstawicielami przedsiębiorców prowadzących

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu lekiem, środkiem spożywczym

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobem medycznym;

2

być członkami organów spółek handlowych lub przedstawicielami przedsiębiorców prowadzących

działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług prawnych, marketingowych lub

doradczych związanych z wytwarzaniem, obrotem lub refundacją leku, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego;

3)

być członkami organów spółdzielni, stowarzyszeń lub fundacji prowadzących działalność,

o której mowa w pkt 1 i 2;

4)

posiadać akcji lub udziałów w spółkach handlowych prowadzących działalność, o której

mowa w pkt 1 i 2, oraz udziałów w spółdzielniach prowadzących działalność, o której

mowa w pkt 1 i 2;

5)

prowadzić działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w pkt 1 i 2;

6

wykonywać zajęć zarobkowych na podstawie stosunku pracy, umowy o świadczenie usług

zarządczych, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub innej umowy o podobnym charakterze

zawartej z podmiotami, o których mowa w pkt 1-3, chyba że złożą oświadczenie o wykonywaniu

zajęć zarobkowych na rzecz określonych podmiotów i wskażą ich zakres.

8a

Kandydaci na członków Rady Przejrzystości przed powołaniem do składu tej Rady składają

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, a członkowie Rady Przejrzystości przed każdym

posiedzeniem tej Rady składają Prezesowi Agencji, pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, oświadczenie o

1)

zaistnieniu lub niezaistnieniu okoliczności określonych w ust. 8,

2)

wykonywaniu lub niewykonywaniu zajęć zarobkowych na podstawie stosunku pracy, umowy

o świadczenie usług zarządczych, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub innej umowy o

podobnym charakterze zawartej z podmiotami, o których mowa w ust. 8 pkt 1-3

- zwane dalej „deklaracją o powiązaniach branżowych”, dotyczące ich samych, ich małżonków,

zstępnych i wstępnych w linii prostej oraz osób, z którymi pozostają we wspólnym pożyciu.

8b

Deklaracja o powiązaniach branżowych jest składana w przypadku

1)

kandydatów na członków Rady Przejrzystości za okres 3 lat poprzedzających dzień złożenia

deklaracji;

2)

członków Rady Przejrzystości za okres od dnia złożenia ostatniej deklaracji, w tym

jako kandydatów na członków Rady, do dnia poprzedzającego posiedzenie Rady, w którym

biorą udział;

3)

osób, o których mowa w ust. 12, za okres jednego roku poprzedzającego dzień przyjęcia

zlecenia;

4)

osób, o których mowa w ust. 15, za okres jednego roku poprzedzającego dzień posiedzenia

Rady;

5)

osób, o których mowa w ust. 23, za okres jednego roku poprzedzającego dzień zgłoszenia

uwag.

8c

Deklaracja o powiązaniach branżowych zawiera

1)

powód jej złożenia i wskazanie okresu, za jaki jest składana;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby składającej deklarację;

3)

numer PESEL osoby składającej deklarację, a jeżeli nie posiada - datę i miejsce urodzenia

oraz obywatelstwo;

4)

imię (imiona) i nazwisko: małżonka, wstępnych i zstępnych w linii prostej oraz osób,

z którymi składający deklarację pozostaje we wspólnym pożyciu;

5)

numery PESEL osób pozostających we wspólnym pożyciu z osobą składającą deklarację,

a jeżeli nie posiadają - datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo;

6)

oświadczenie o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

9

Zaistnienie okoliczności, o których mowa w ust. 8 pkt 1-6, skutkuje odwołaniem członka

ze składu Rady Przejrzystości.

9a

W przypadku niezłożenia przed posiedzeniem Rady Przejrzystości deklaracji o powiązaniach

branżowych minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady Przejrzystości.

Jeżeli złożenie deklaracji było niemożliwe z przyczyn technicznych lub wynikało z

nieplanowanej potrzeby włączenia kolejnego członka Rady Przejrzystości do już trwającego

posiedzenia, a członek Rady Przejrzystości zgłosi do protokołu zaistnienie okoliczności

określonych w ust. 8 w celu ich oceny zgodnie z ust. 13, to deklarację uznaje się

za skutecznie złożoną, pod warunkiem że wpłynie do przewodniczącego Rady Przejrzystości

do końca dnia, w którym rozpoczęło się dane posiedzenie.

9b

W przypadku poświadczenia w deklaracji o powiązaniach branżowych nieprawdy minister

właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady Przejrzystości.

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

12

Osoby niebędące członkami Rady Przejrzystości, którym zleca się przygotowanie ekspertyzy

pisemnej lub ustnej lub innego opracowania dla Rady - albo w związku z przygotowywaniem

ekspertyzy, rekomendacji lub opinii dla Prezesa Agencji, albo w związku z przygotowywaniem

stanowiska lub opinii dla Rady - składają każdorazowo przed przyjęciem zlecenia deklarację

o powiązaniach branżowych dla każdej przygotowanej ekspertyzy, rekomendacji, stanowiska

lub opinii.

12a

Prezes Agencji analizuje deklaracje o powiązaniach branżowych złożone przez osoby,

o których mowa w ust. 12, kierując się zasadą równego traktowania osób składających

deklaracje oraz biorąc pod uwagę rodzaj zgłoszonego powiązania branżowego, jego charakter

i okoliczności zgłoszonego powiązania branżowego, a także ewentualny wpływ zadeklarowanego

powiązania branżowego na postępowanie prowadzone przez Radę Przejrzystości. Analiza

jest wykonywana w oparciu o sposób i tryb określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 31lb ust. 7c, w celu zapewnienia obiektywności rozstrzygnięć podejmowanych przez

Agencję, efektywności prowadzonych przez nią postępowań oraz niedopuszczania do udziału

w tych postępowaniach osób, w stosunku do których ujawnił się konflikt interesów budzący

uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

12b

Prezes Agencji na podstawie dokonanej analizy, o której mowa w ust. 12a, uwzględnia

ekspertyzy pisemne lub ustne lub inne opracowanie dla Rady Przejrzystości lub Agencji

albo ich nie uwzględnia.

13

W przypadku ujawnienia konfliktu interesów członka Rady Przejrzystości przewodniczący

lub wiceprzewodniczący Rady wyłącza tego członka z udziału w pracach tej Rady oraz

informuje o tym Prezesa Agencji.

13a

W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w ust. 8a pkt 2, trwale uniemożliwiają

członkowi Rady Przejrzystości właściwe wykonywanie przez niego zadań, minister właściwy

do spraw zdrowia odwołuje tego członka Rady.

14

W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 8 pkt 4, niezależnych

od członka Rady Przejrzystości, informuje on niezwłocznie Prezesa Agencji o tym fakcie.

Prezes Agencji zawiesza członka w pracach Rady Przejrzystości i wyznacza mu termin

usunięcia zaistniałych okoliczności, a także informuje o tym fakcie ministra właściwego

do spraw zdrowia. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu minister właściwy

do spraw zdrowia odwołuje członka Rady Przejrzystości.

15

W posiedzeniach Rady Przejrzystości mogą brać udział eksperci z dziedziny medycyny,

której dotyczą omawiane na danym posiedzeniu wnioski lub informacje, oraz inne osoby

zaproszone przez przewodniczącego Rady Przejrzystości, bez prawa głosu. Osoby te,

przed udziałem w posiedzeniu Rady, składają do Prezesa Agencji deklarację o powiązaniach

branżowych.

15a

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady Przejrzystości analizuje deklaracje o powiązaniach

branżowych złożone przez osoby, o których mowa w ust. 15, kierując się zasadą równego

traktowania osób składających deklaracje oraz biorąc pod uwagę rodzaj zgłoszonego

powiązania branżowego, jego charakter i okoliczności zgłoszonego powiązania branżowego,

a także ewentualny wpływ zadeklarowanego powiązania branżowego na postępowanie prowadzone

przez Radę Przejrzystości. Analiza jest wykonywana w oparciu o sposób i tryb określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 31lb ust. 7c, w celu zapewnienia obiektywności

rozstrzygnięć podejmowanych przez Radę, efektywności prowadzonych przez nią postępowań

oraz niedopuszczania do udziału w tych postępowaniach osób, w stosunku do których

ujawnił się konflikt interesów budzący wątpliwości co do ich bezstronności.

15b

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady Przejrzystości na podstawie dokonanej analizy,

o której mowa w ust. 15a, dopuszcza albo nie dopuszcza do udziału w posiedzeniu Rady

ekspertów oraz inne osoby przez niego zaproszone.

16.

(uchylony)

17.

Spośród członków Rady Przejrzystości przed każdym posiedzeniem wyłaniany jest dziesięcioosobowy

Zespół, którego skład ustalany jest w drodze losowania, w taki sposób, aby każdy z

podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, miał jednego przedstawiciela.

18.

Pracami Rady Przejrzystości kieruje przewodniczący przy pomocy dwóch wiceprzewodniczących.

Przewodniczący i wiceprzewodniczący wybierani są spośród członków Rady Przejrzystości

na pierwszym posiedzeniu bezwzględną większością głosów przy obecności co najmniej

2/3 jej członków w głosowaniu tajnym. Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady Przejrzystości

prowadzi posiedzenie Zespołu, o którym mowa w ust. 17.

19.

Zespół, o którym mowa w ust. 17, podejmuje uchwały będące stanowiskami Rady Przejrzystości,

po uprzednim przedstawieniu pisemnej opinii dołączonej do dokumentacji przez każdego

członka uczestniczącego w posiedzeniu. Uchwały Zespołu są podejmowane zwykłą większością

głosów przy obecności co najmniej 2/3 jego członków. W przypadku równej liczby głosów

decyduje głos prowadzącego posiedzenie Rady Przejrzystości.

20.

Stanowisko Rady Przejrzystości, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy o refundacji,

zawiera

1)

rozstrzygnięcie, czy lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego

oraz wyrób medyczny powinien być finansowany ze środków publicznych;

2)

określenie szczegółowych warunków objęcia refundacją leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu medycznego w zakresie

a)

wskazań, w których lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz

wyrób medyczny ma być objęty refundacją,

b)

sugerowanego poziomu odpłatności, o którym mowa w art. 14 ustawy o refundacji,

c)

sugestie co do włączenia do istniejącej lub utworzenia nowej grupy limitowej, o której

mowa w art. 15 ustawy o refundacji,

d)

uwagi i propozycje do opisu programu lekowego, jeżeli dotyczy,

e)

propozycje instrumentów dzielenia ryzyka, o których mowa w art. 11 ust. 5 ustawy o

refundacji;

3)

uzasadnienie.

21

Prezes Agencji albo Zespół bezwzględną większością głosów może zdecydować o konieczności

podjęcia uchwały przez Radę Przejrzystości w pełnym składzie. Przepisy ust. 19 i 20

stosuje się odpowiednio.

22.

Szczegółowy tryb pracy Rady Przejrzystości określa regulamin pracy uchwalony przez

tę Radę i zatwierdzony przez Prezesa Agencji.

23

Deklarację o powiązaniach branżowych składają do Prezesa Agencji także osoby, które

zgłaszają uwagi do upublicznionej analizy weryfikacyjnej Agencji. Deklaracja o powiązaniach

branżowych jest składana wraz ze zgłaszanymi uwagami. Zgłoszone uwagi są rozpatrywane

przez Agencję i zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji wraz z wypełnioną

deklaracją o powiązaniach branżowych.

24

Deklaracje o powiązaniach branżowych składane przez kandydatów na członków oraz członków

Rady Przejrzystości weryfikuje Centralne Biuro Antykorupcyjne.

24a

Deklaracje o powiązaniach branżowych składane przez osoby inne niż określone w ust.

24 weryfikuje Centralne Biuro Antykorupcyjne z własnej inicjatywy lub na pisemny,

uzasadniony wniosek Prezesa Agencji.

25.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków i przewodniczącego Rady Przejrzystości, uwzględniając zakres jej zadań.

26

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji

o powiązaniach branżowych, mając na uwadze zapewnienie przejrzystości i komunikatywności

tych deklaracji oraz potrzebę ujednolicenia ich formy.

1.

Przy Prezesie Agencji działa Rada do spraw Taryfikacji, która pełni funkcję opiniodawczo-doradczą.

2.

Do zadań Rady do spraw Taryfikacji należy

1)

opiniowanie

a)

planu taryfikacji Agencji,

b)

metodyki taryfikacji świadczeń;

2)

prowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 31lb ust. 7;

3)

wydawanie stanowisk, o których mowa w art. 31lb ust. 9;

4)

realizacja innych zadań zleconych przez Prezesa Agencji.

3.

W skład Rady do spraw Taryfikacji wchodzi dziesięciu członków powoływanych i odwoływanych

przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w tym dwóch członków zgłaszanych przez

Prezesa Funduszu.

4.

(uchylony)

5.

Kadencja Rady do spraw Taryfikacji trwa 6 lat. W przypadku gdy członek Rady do spraw

Taryfikacji zostanie odwołany przed upływem kadencji, kadencja członka powołanego

na jego miejsce upływa z dniem upływu kadencji Rady do spraw Taryfikacji.

6.

(uchylony)

7

Członkiem Rady do spraw Taryfikacji może być wyłącznie osoba, której kandydatura została

zaakceptowana przez ministra właściwego do spraw zdrowia, wobec której nie zachodzą

okoliczności określone w ust. 8, oraz która

1)

posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie finansowania świadczeń opieki zdrowotnej,

dające rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków;

2)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie jest członkiem Rady Przejrzystości lub nie jest członkiem Komisji Ekonomicznej,

o której mowa w art. 17 ustawy o refundacji;

5)

nie pełni funkcji Prezesa Agencji albo jego zastępcy.

8

Członkowie Rady do spraw Taryfikacji, ich małżonkowie, zstępni i wstępni w linii prostej

oraz osoby, z którymi członkowie Rady pozostają we wspólnym pożyciu, nie mogą

1)

być członkami organów spółek handlowych lub przedstawicielami przedsiębiorców prowadzących

działalność gospodarczą w zakresie doradztwa związanego z wyceną lub rozliczaniem

świadczeń opieki zdrowotnej lub restrukturyzacji, lub audytu świadczeniodawców, lub

ubezpieczeń zdrowia i życia;

2)

być członkami organów spółek handlowych lub przedstawicielami przedsiębiorców prowadzących

działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług prawnych, marketingowych lub

doradczych dotyczących wytwarzania, obrotu lub refundacji leku, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego lub realizacji świadczeń

opieki zdrowotnej, lub ubezpieczeń zdrowia i życia;

3)

być członkami organów spółdzielni, stowarzyszeń lub fundacji prowadzących działalność,

o której mowa w pkt 1 lub 2;

4)

posiadać akcji lub udziałów w spółkach handlowych prowadzących działalność, o której

mowa w pkt 1 lub 2, oraz udziałów w spółdzielniach prowadzących działalność, o której

mowa w pkt 1 lub 2;

5)

prowadzić działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w pkt 1 lub 2;

6)

wykonywać zajęć zarobkowych na podstawie stosunku pracy, umowy o świadczenie usług

zarządczych, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub innej umowy o podobnym charakterze

zawartej z podmiotami, o których mowa w pkt 1 lub 2.

8a

Kandydaci na członków Rady do spraw Taryfikacji przed powołaniem do składu tej Rady

składają ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, a członkowie Rady do spraw Taryfikacji

przed każdym posiedzeniem tej Rady składają Prezesowi Agencji, pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, oświadczenie o zaistnieniu lub niezaistnieniu okoliczności określonych w ust. 8,

zwane dalej „oświadczeniem o powiązaniach branżowych”, dotyczące ich samych, ich małżonków,

zstępnych i wstępnych w linii prostej oraz osób, z którymi pozostają we wspólnym pożyciu.

8b

Oświadczenie o powiązaniach branżowych jest składane w przypadku

1)

kandydatów na członków Rady do spraw Taryfikacji za okres 3 lat poprzedzających dzień

złożenia oświadczenia;

2)

członków Rady do spraw Taryfikacji za okres od dnia złożenia ostatniego oświadczenia,

w tym jako kandydatów na członków Rady, do dnia poprzedzającego posiedzenie Rady,

w którym biorą udział;

3)

osób, o których mowa w ust. 10, za okres jednego roku poprzedzającego dzień przyjęcia

zlecenia;

4)

osób, o których mowa w ust. 11, za okres jednego roku poprzedzającego dzień posiedzenia

Rady lub za okres jednego roku od dnia poprzedzającego przyjęcie zlecenia, o którym

mowa w ust. 10;

5)

osób, o których mowa w art. 31lb ust. 5, za okres jednego roku poprzedzającego dzień

zgłoszenia uwag;

6)

osób, o których mowa w art. 31lb ust. 7, za okres jednego roku poprzedzającego dzień

posiedzenia Rady dotyczącego konsultacji w sprawie taryf świadczeń.

8c

Oświadczenie o powiązaniach branżowych zawiera

1)

powód jego złożenia i wskazanie okresu, za jaki jest składane;

2)

imię (imiona) i nazwisko osoby składającej oświadczenie;

3)

numer PESEL osoby składającej oświadczenie, a jeżeli nie posiada - datę i miejsce

urodzenia oraz obywatelstwo;

4)

imię (imiona) i nazwisko: małżonka, wstępnych i zstępnych w linii prostej oraz osób,

z którymi składający oświadczenie pozostaje we wspólnym pożyciu;

5)

numery PESEL osób pozostających we wspólnym pożyciu z osobą składającą oświadczenie,

a jeżeli nie posiadają - datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo;

6)

oświadczenie o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

9

Zaistnienie okoliczności, o których mowa w ust. 8, skutkuje odwołaniem członka ze

składu Rady do spraw Taryfikacji.

9a

W przypadku niezłożenia przed posiedzeniem Rady do spraw Taryfikacji oświadczenia

o powiązaniach branżowych minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady.

Jeżeli złożenie oświadczenia było niemożliwe z przyczyn technicznych lub wynikało

z nieplanowanej potrzeby włączenia kolejnego członka Rady do spraw Taryfikacji do

już trwającego posiedzenia, a członek Rady zgłosi do protokołu zaistnienie okoliczności

określonych w ust. 8 w celu ich oceny zgodnie z ust. 12, to oświadczenie uznaje się

za skutecznie złożone, pod warunkiem że wpłynie do przewodniczącego Rady do końca

dnia, w którym rozpoczęło się dane posiedzenie.

9b

W przypadku poświadczenia nieprawdy w oświadczeniu o powiązaniach branżowych minister

właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady do spraw Taryfikacji.”,

10

Osoby niebędące członkami Rady do spraw Taryfikacji, którym zleca się przygotowanie

ekspertyzy pisemnej lub ustnej lub innego opracowania dla Rady - albo w związku z

przygotowywaniem ekspertyzy, rekomendacji lub opinii dla Prezesa Agencji, albo w związku

z przygotowywaniem stanowiska lub opinii dla Rady - składają każdorazowo przed przyjęciem

zlecenia oświadczenie o powiązaniach branżowych dla każdej przygotowanej ekspertyzy,

rekomendacji, stanowiska lub opinii.

10a

Prezes Agencji analizuje oświadczenia o powiązaniach branżowych złożone przez osoby,

o których mowa w ust. 10, kierując się zasadą równego traktowania osób składających

oświadczenia oraz biorąc pod uwagę rodzaj zgłoszonego powiązania branżowego, jego

charakter i okoliczności zgłoszonego powiązania branżowego, a także ewentualny wpływ

zadeklarowanego powiązania branżowego na postępowanie prowadzone przez Radę do spraw

Taryfikacji. Analiza jest wykonywana w oparciu o sposób i tryb określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 31lb ust. 7c, w celu zapewnienia obiektywności rozstrzygnięć

podejmowanych przez Agencję, efektywności prowadzonych przez nią postępowań oraz niedopuszczania

do udziału w tych postępowaniach osób, w stosunku do których ujawnił się konflikt

interesów budzący uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

10b

Prezes Agencji na podstawie dokonanej analizy, o której mowa w ust. 10a, uwzględnia

ekspertyzy pisemne lub ustne lub inne opracowania dla Rady do spraw Taryfikacji lub

Agencji albo ich nie uwzględnia.

11

W posiedzeniach Rady do spraw Taryfikacji mogą brać udział eksperci oraz inne osoby

zaproszone przez przewodniczącego Rady, bez prawa głosu. Osoby te, przed udziałem

w posiedzeniu Rady, składają oświadczenie o powiązaniach branżowych.

11a

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady do spraw Taryfikacji analizuje oświadczenia

o powiązaniach branżowych złożone przez osoby, o których mowa w ust. 11, kierując

się zasadą równego traktowania osób składających oświadczenia oraz biorąc pod uwagę

rodzaj zgłoszonego powiązania branżowego, jego charakter i okoliczności zgłoszonego

powiązania branżowego, a także ewentualny wpływ zadeklarowanego powiązania branżowego

na postępowanie prowadzone przez Radę do spraw Taryfikacji. Analiza jest wykonywana

w oparciu o sposób i tryb określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31lb ust.

7c, w celu zapewnienia obiektywności rozstrzygnięć podejmowanych przez Radę, efektywności

prowadzonych przez nią postępowań oraz niedopuszczania do udziału w tych postępowaniach

osób, w stosunku do których ujawnił się konflikt interesów budzący wątpliwości co

do ich bezstronności.

11b

Przewodniczący lub wiceprzewodniczący Rady do spraw Taryfikacji na podstawie dokonanej

analizy, o której mowa w ust. 11a, dopuszcza albo nie dopuszcza do udziału w posiedzeniu

Rady ekspertów oraz inne osoby przez niego zaproszone.

12

W przypadku ujawnienia konfliktu interesów członka Rady do spraw Taryfikacji prowadzący

posiedzenie Rady wyłącza tego członka z udziału w pracach tej Rady oraz informuje

o tym Prezesa Agencji.

12a

W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 8 pkt 4, niezależnych

od członka Rady do spraw Taryfikacji, niezwłocznie informuje on Prezesa Agencji o

tym fakcie. Prezes Agencji zawiesza członka w pracach Rady do spraw Taryfikacji i

wyznacza mu termin usunięcia zaistniałych okoliczności, a także informuje o tym fakcie

ministra właściwego do spraw zdrowia. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu

minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady do spraw Taryfikacji.

13

Oświadczenia o powiązaniach branżowych składane przez kandydatów na członków oraz

członków Rady do spraw Taryfikacji weryfikuje Centralne Biuro Antykorupcyjne.

13a

Oświadczenia o powiązaniach branżowych składane przez osoby inne niż określone w ust.

13 weryfikuje Centralne Biuro Antykorupcyjne z własnej inicjatywy lub na pisemny,

uzasadniony wniosek Prezesa Agencji.

14.

Pracami Rady do spraw Taryfikacji kieruje przewodniczący przy pomocy dwóch wiceprzewodniczących.

Przewodniczący oraz wiceprzewodniczący są wybierani spośród członków Rady do spraw

Taryfikacji na pierwszym posiedzeniu większością 2/3 głosów przy obecności co najmniej

połowy jej członków w głosowaniu tajnym.

15.

Rada do spraw Taryfikacji podejmuje uchwały zwykłą większością głosów przy obecności

co najmniej połowy jej członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego

Rady do spraw Taryfikacji.

16.

Szczegółowy tryb pracy Rady do spraw Taryfikacji określa regulamin pracy uchwalany

przez tę Radę i zatwierdzany przez Prezesa Agencji.

17.

Członkom Rady do spraw Taryfikacji przysługuje

1)

wynagrodzenie nieprzekraczające 3500 zł za udział w każdym posiedzeniu tej Rady, jednak

nie więcej niż 10 500 zł miesięcznie;

2)

zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 77Kodeksu pracy.

18.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków i przewodniczącego Rady do spraw Taryfikacji, uwzględniając zakres jej zadań.

19

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór oświadczenia

o powiązaniach branżowych, mając na uwadze zapewnienie przejrzystości i komunikatywności

tych oświadczeń oraz potrzebę ujednolicenia ich formy.

1.

Za reprezentatywną organizację świadczeniodawców uważa się taką organizację, która

zrzesza świadczeniodawców, u których liczba osób zatrudnionych i osób udzielających

świadczeń opieki zdrowotnej wynosi łącznie co najmniej 10 000. Osoba uprawniona do

reprezentowania tej organizacji złoży ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, nie

później niż do dnia 30 kwietnia, oświadczenie potwierdzające liczbę osób zatrudnionych

i osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej, pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia prowadzi wykaz reprezentatywnych organizacji świadczeniodawców.

3.

W przypadku reprezentatywnej organizacji świadczeniodawców wpisanej do wykazu reprezentatywnych

organizacji świadczeniodawców, oświadczenie określone w ust. 1 składa się corocznie,

nie później niż do dnia 30 kwietnia. Niezłożenie takiego oświadczenia w terminie skutkuje

usunięciem takiej organizacji z wykazu reprezentatywnych organizacji świadczeniodawców.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia udostępnia wykaz reprezentatywnych organizacji

świadczeniodawców, wraz z oświadczeniami, o których mowa w ust. 1 i 3, w Biuletynie

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia i

na stronie internetowej tego urzędu.

1.

Agencja działa na podstawie rocznego planu finansowego zatwierdzonego przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, obejmującego przychody i koszty Agencji.

2.

Przychodami Agencji są

1)

przychody z tytułu opłat za przygotowywanie analiz weryfikacyjnych Agencji;

1a)

odpis dla Agencji, o którym mowa w ust. 5-9;

2)

dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;

3)

(uchylony)

4)

darowizny i zapisy;

5)

przychody z lokat;

6)

inne przychody.

3.

Prezes Agencji zamieszcza na stronie internetowej Agencji oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej informacje o otrzymanych darowiznach zawierające

1)

kwotę darowizny;

2)

datę dokonania darowizny;

3)

imię i nazwisko albo nazwę (firmę) darczyńcy.

4.

Kosztami Agencji są koszty

1)

działalności Agencji, w szczególności koszty amortyzacji, koszty związane z utrzymaniem

nieruchomości oraz infrastruktury technicznej, koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi,

diety i zwroty kosztów podróży;

2)

realizacji zadań zleconych w zakresie określonym w ustawie;

3)

działania Rady Przejrzystości i Rady do spraw Taryfikacji;

4)

koszty pozyskiwania danych niezbędnych do ustalenia taryfy świadczeń;

5)

inne koszty wynikające z przepisów odrębnych.

5.

Wysokość odpisu dla Agencji na dany rok jest ustalana przez Prezesa Agencji z uwzględnieniem

1)

wysokości kosztów Agencji określonych w planie finansowym Agencji w roku poprzednim

oraz planu finansowego Agencji przewidywanego do wykonania w tym roku;

2)

różnicy między planowaną a wykonaną wysokością kosztów Agencji w roku poprzedzającym

o 2 lata dany rok;

3)

projektu planu taryfikacji Agencji na dany rok;

4)

przychodów Agencji z tytułu opłat za przygotowywanie analiz weryfikacyjnych Agencji

w roku poprzedzającym o 2 lata dany rok;

5)

wysokości funduszu zapasowego.

6.

Ustalenie wysokości odpisu dla Agencji na dany rok wymaga pozytywnej opinii ministra

właściwego do spraw zdrowia wydawanej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych.

7.

W przypadku niewydania pozytywnej opinii, o której mowa w ust. 6, wysokość odpisu

dla Agencji ustala minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych.

8.

W przypadku nieustalenia wysokości odpisu dla Agencji w sposób określony w ust. 7,

wartość tę przyjmuje się w wysokości wynikającej z planu finansowego Agencji w roku

poprzednim.

9.

Wysokość odpisu dla Agencji stanowi nie więcej niż 0,06% planowanych należnych przychodów

z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne na ten rok określonych w planie finansowym

Funduszu zatwierdzonym w trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 4 albo ustalonym w

trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 5, albo art. 123 ust. 3.

10.

Prezes Agencji informuje Prezesa Funduszu o wysokości odpisu dla Agencji na dany rok.

11.

Przychody Agencji przeznacza się na pokrycie kosztów zadań Agencji, Rady Przejrzystości

oraz Rady do spraw Taryfikacji w wysokości uwzględniającej możliwość realizacji kosztów

ponad przychody, jednak nie więcej niż wysokość funduszu zapasowego. Agencja może

dokonywać zakupu aktywów trwałych ze środków pochodzących z odpisu dla Agencji.

12.

(uchylony)

13.

Odpis dla Agencji jest przekazywany przez Fundusz do Agencji w dwunastu równych, miesięcznych

ratach, w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca.

14.

Od kwoty nieprzekazanego przez Fundusz w terminie odpisu dla Agencji przysługują odsetki

za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych dla zaległości podatkowych.

1.

Tworzy się fundusz podstawowy i fundusz zapasowy Agencji.

2.

Fundusz podstawowy Agencji odzwierciedla równowartość netto środków trwałych, wartości

niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku stanowiących wyposażenie

Agencji na dzień rozpoczęcia przez nią działalności.

3.

Fundusz zapasowy Agencji tworzy się z zysku netto z przeznaczeniem na finansowanie

inwestycji lub pokrycie straty netto.

4.

Zatwierdzony zysk netto za dany rok obrotowy w pierwszej kolejności pokrywa stratę

z lat ubiegłych.

5.

Agencja prowadzi rachunkowość na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, z wyłączeniem art. 80 ust. 3 tej ustawy.

6.

Prezes Agencji przygotowuje corocznie sprawozdanie z działalności Agencji oraz sprawozdanie

z wykonania planu finansowego za rok poprzedni.

7.

Prezes Agencji, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku, przedstawia do zatwierdzenia

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniami,

o których mowa w ust. 6.

8.

Jeżeli ze sprawozdania finansowego Agencji za dany rok zatwierdzonego przez ministra

właściwego do spraw zdrowia wynika, że Agencja nie poniosła straty w danym roku, Prezes

Agencji może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego

do spraw finansów publicznych o wyrażenie zgody na wykorzystanie funduszu zapasowego

na finansowanie inwestycji niezbędnych do prawidłowej realizacji zadań ustawowych

Agencji, w tym zakupu aktywów trwałych.

9.

Wykorzystanie funduszu zapasowego na finansowanie inwestycji na podstawie ust. 8 wymaga

wyodrębnienia ze środków obrotowych Agencji środków pieniężnych odpowiadających wysokości

równowartości funduszu zapasowego przeznaczonej na ten cel, w sposób określony przez

ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

i przekazania ich na odrębny rachunek bankowy, z którego Agencja będzie regulować

zobowiązania powstałe w związku z realizacją inwestycji.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia sprawuje nadzór nad działalnością Agencji, stosując

kryterium legalności, rzetelności, celowości i gospodarności.

2.

Do nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 173 ust.

2-4, art. 181, art. 183 i art. 184.

3.

W ramach nadzoru minister właściwy do spraw zdrowia jest uprawniony w szczególności

do

1)

żądania udostępnienia mu przez Agencję dokumentów związanych z jej działalnością lub

ich kopii;

2)

żądania przekazania wszelkich informacji i wyjaśnień, dotyczących działalności Prezesa

Agencji, zastępcy Prezesa Agencji i Rady Przejrzystości oraz pracowników Agencji.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, przedstawiając żądanie, o którym mowa w ust. 3,

wskazuje termin jego wykonania.

5.

W razie stwierdzenia, na podstawie uzyskanych informacji, wyjaśnień i dokumentów,

o których mowa w ust. 3, przypadków naruszeń prawa lub statutu Agencji minister właściwy

do spraw zdrowia powiadamia Agencję o stwierdzonych nieprawidłowościach oraz wydaje

zalecenia mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowanie jej

działalności do przepisów prawa lub statutu, wyznaczając termin do usunięcia stwierdzonych

nieprawidłowości i dostosowania działalności do przepisów prawa.

W przypadku naruszenia przez Agencję prawa lub statutu, a także w przypadku odmowy

udzielenia wyjaśnień i informacji, o których mowa w art. 31v ust. 3, minister właściwy

do spraw zdrowia może nałożyć na Prezesa Agencji lub zastępcę Prezesa Agencji oraz

na członka Rady Przejrzystości odpowiedzialnego za te naruszenia lub nieudzielanie

wyjaśnień i informacji karę pieniężną w wysokości do trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia

tej osoby, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące poprzedzające

miesiąc, w którym nałożono karę, niezależnie od innych środków nadzoru przewidzianych

przepisami prawa.

Minister właściwy do spraw zdrowia, mając na celu zapewnienie właściwej realizacji

nadzoru, o którym mowa w art. 31v ust. 1, może przeprowadzić w każdym czasie kontrolę

działalności Agencji. Do kontroli Agencji prowadzonej przez ministra właściwego do

spraw zdrowia stosuje się odpowiednio przepisy działu IIIA, z wyłączeniem art. 61w-61y.

Świadczeniobiorca ma prawo do świadczeń z zakresu badań diagnostycznych, w tym medycznej

diagnostyki laboratoryjnej, wykonywanych na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego, felczera ubezpieczenia zdrowotnego lub skierowania pielęgniarki lub położnej,

o których mowa w art. 15a ust. 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2702 i 2705 oraz z 2023 r. poz. 185 i 1234), będącej pielęgniarką ubezpieczenia zdrowotnego lub położną ubezpieczenia zdrowotnego.

1.

Świadczeniobiorca, u którego lekarz podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarz udzielający

ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych stwierdził podejrzenie nowotworu złośliwego

lub miejscowo złośliwego, ma prawo do diagnostyki onkologicznej na podstawie karty

diagnostyki i leczenia onkologicznego bez skierowania, o którym mowa w art. 32.

2.

Świadczeniobiorca, u którego

1)

w wyniku diagnostyki onkologicznej stwierdzono nowotwór złośliwy lub miejscowo złośliwy,

2)

lekarz udzielający świadczeń szpitalnych lub świadczeń w ramach programów zdrowotnych

stwierdził nowotwór złośliwy lub miejscowo złośliwy

- ma prawo do leczenia onkologicznego na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego

bez skierowania, o którym mowa w art. 57 ust. 1 lub art. 58.

2a.

(uchylony)

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do nowotworów skóry, z wyjątkiem czerniaka skóry.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

12.

(uchylony)

13.

(uchylony)

14.

(uchylony)

15.

(uchylony)

16.

(uchylony)

17.

(uchylony)

18.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przysługuje świadczeniobiorcy

na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

2.

Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia przez Fundusz. Do potwierdzenia

oraz odmowy potwierdzania skierowania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów

Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

Świadczeniobiorca ponosi koszty przejazdu na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową i z leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej oraz częściową

odpłatność za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatorium uzdrowiskowym. Podmiot zobowiązany

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych pokrywa do wysokości

określonej w umowie Funduszu z sanatorium uzdrowiskowym różnicę kosztów wyżywienia

i zakwaterowania ubezpieczonego.

4.

Dzieci i młodzież do ukończenia lat 18, a jeżeli kształcą się dalej - do ukończenia

lat 26, dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu - bez ograniczenia wieku, a także

dzieci uprawnione do renty rodzinnej nie ponoszą odpłatności za koszty wyżywienia

i zakwaterowania w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci, sanatorium uzdrowiskowym dla

dzieci i sanatorium uzdrowiskowym.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu oraz Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego,

2)

tryb potwierdzania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

oraz wzór tego skierowania

- uwzględniając konieczność weryfikacji celowości skierowania na leczenie uzdrowiskowe

albo rehabilitację uzdrowiskową.

1.

Świadczeniobiorcy przysługują świadczenia pielęgnacyjne lub opiekuńcze w ramach opieki

długoterminowej, na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu oraz Naczelnej

Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb kierowania osób do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych,

2)

dokumentację wymaganą przy kierowaniu osób do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych,

w tym wzory: wniosku o wydanie skierowania do zakładu, zaświadczenia lekarskiego oraz

wywiadu pielęgniarskiego,

3)

sposób ustalania odpłatności za pobyt w zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych

- uwzględniając konieczność ujednolicenia trybu kierowania do zakładów oraz możliwość

weryfikacji celowości skierowania do zakładów.

1.

W przypadku gdy stan zdrowia świadczeniobiorcy wymaga wykonywania procedur medycznych

stosowanych w leczeniu szpitalnym, ale nie wymaga udzielania całodobowych lub całodziennych

świadczeń opieki zdrowotnej w odpowiednio urządzonych, stałych pomieszczeniach podmiotu

leczniczego, świadczeniodawca zapewnia bezpłatnie na wniosek świadczeniobiorcy zakwaterowanie

w innym miejscu, w którym świadczy się usługi hotelarskie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1944) w zakresie krótkotrwałego, ogólnie dostępnego wynajmowania domów, mieszkań i pokoi.

Informację tę odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

2.

Świadczeniobiorcy, który korzysta z zakwaterowania na podstawie ust. 1, przysługuje

bezpłatnie, na jego wniosek, transport z miejsca tego zakwaterowania do miejsca udzielania

świadczeń.

3.

Świadczeniodawca, który zapewnił zakwaterowanie na podstawie ust. 1, ponosi odpowiedzialność za szkody, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy

z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, wynikające wyłącznie z udzielania lub zaniechania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

(uchylony)

(uchylony)

1

Świadczeniobiorcy przyjętemu do szpitala lub innego zakładu leczniczego podmiotu leczniczego

wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia

zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz przy wykonywaniu zabiegów

leczniczych i pielęgnacyjnych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty

uprawnione do udzielania świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy

w stanach nagłych, zapewnia się bezpłatnie leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyroby medyczne, jeżeli są one konieczne do wykonania świadczenia.

2

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wyrobów medycznych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji, wykonywanych na zamówienie, zapewnianych

w związku ze świadczeniem udzielanym w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym podmiotu

leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej. Wyroby te

przysługują na zasadach i do wysokości limitu finansowania określonego w ustawie o

refundacji i przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 tej ustawy.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Zaopatrzenie w wyroby medyczne przysługuje świadczeniobiorcom na podstawie zlecenia

albo recepty wystawionych przez osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy

o refundacji, na zasadach określonych w tej ustawie.

Zaopatrzenie w wyroby medyczne przysługuje świadczeniobiorcom na podstawie zlecenia

wystawionego przez fizjoterapeutę, o którym mowa w przepisach o zawodzie fizjoterapeuty,

na zasadach określonych w ustawie o refundacji.

1.

Świadczeniobiorcy, na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera

ubezpieczenia zdrowotnego, przysługuje bezpłatny przejazd środkami transportu sanitarnego,

w tym lotniczego, do najbliższego podmiotu leczniczego, o którym mowa w przepisach

o działalności leczniczej, udzielającego świadczeń we właściwym zakresie, i z powrotem,

w przypadkach

1)

konieczności podjęcia natychmiastowego leczenia w podmiocie leczniczym;

2)

wynikających z potrzeby zachowania ciągłości leczenia.

2.

Świadczeniobiorcy, na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera

ubezpieczenia zdrowotnego, przysługuje bezpłatny przejazd środkami transportu sanitarnego

- w przypadku dysfunkcji narządu ruchu uniemożliwiającej korzystanie ze środków transportu

publicznego, w celu odbycia leczenia - do najbliższego podmiotu leczniczego udzielającego

świadczeń we właściwym zakresie, i z powrotem.

3.

W przypadkach niewymienionych w ust. 1 i 2 na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego świadczeniobiorcy przysługuje przejazd

środkami transportu sanitarnego odpłatnie lub za częściową odpłatnością.

4.

(uchylony)

Zabezpieczenie transportu sanitarnego, o którym mowa w art. 201 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, przysługuje bezpłatnie w związku z realizacją świadczenia gwarantowanego we wskazanym

zakładzie psychiatrycznym.

Zabezpieczenie transportu sanitarnego, o którym mowa w art. 218 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, przysługuje bezpłatnie w związku z realizacją świadczenia gwarantowanego w określonym

zakładzie leczniczym, o którym mowa w art. 8 tej ustawy.

1.

Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane oraz

odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane uprawnionym żołnierzom lub pracownikom

także po ich zwolnieniu ze służby lub ustaniu umowy o pracę, w związku z urazami i

chorobami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, pokrywa się z

budżetu państwa z części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

1a.

Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane oraz

odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane weteranom poszkodowanym w zakresie

leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa

oraz weteranom poszkodowanym, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%, pokrywa się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest odpowiednio

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu.

2.

Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane, odpłatne

świadczenia opieki zdrowotnej udzielane

1)

funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa,

strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także pracownikom tych służb, po ich zwolnieniu

ze służby lub ustaniu umowy o pracę, a także

2)

funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu po ich zwolnieniu

ze służby

- w związku z urazami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, pokrywa

się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest odpowiednio minister właściwy

do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szef Agencji

Wywiadu.

2a.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust.

1, 1a i 2;

2)

tryb postępowania w sprawach, o których mowa w pkt 1,

3)

sposób i tryb finansowania ponoszonych kosztów

- uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.

Fundusz finansuje koszty świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych poza granicami kraju

1)

na zasadzie zwrotu kosztów, o którym mowa w art. 42b;

2)

zgodnie z przepisami o koordynacji;

3)

na podstawie decyzji Prezesa Funduszu, o których mowa w art. 42i ust. 2 i 9 oraz art.

42j ust. 1 i 2.

1.

Świadczeniobiorca jest uprawniony do otrzymania od Funduszu zwrotu kosztów świadczenia

opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium

innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej „zwrotem

kosztów”.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

obowiązkowych szczepień ochronnych;

2)

opieki długoterminowej, jeżeli jej celem jest wspieranie osób potrzebujących pomocy

w zakresie wykonywania rutynowych czynności życia codziennego;

3)

przydziału i dostępu do narządów przeznaczonych do przeszczepów, obejmujących czynności,

o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu

komórek, tkanek i narządów

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1185).

3.

Warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest uzyskanie przez świadczeniobiorcę, przed

skorzystaniem ze świadczenia, o którym mowa w ust. 1, podlegającego zwrotowi kosztów,

odpowiedniego skierowania lub zlecenia na przejazd środkami transportu sanitarnego,

zgodnie z art. 32, art. 33 ust. 1, art. 33a ust. 1, art. 41 lub art. 57-59 oraz przepisami

wydanymi na podstawie art. 31d.

4.

Skierowanie lub zlecenie na przejazd środkami transportu sanitarnego, wymagane zgodnie

z ust. 3, może być wystawione również przez lekarza wykonującego zawód w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie będącym

stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanym dalej „państwem członkowskim

UE lub EOG”. Takie skierowanie lub zlecenie traktuje się jak skierowanie lub zlecenie

lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

5.

W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego,

warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest potwierdzenie skierowania zgodnie z art.

33 ust. 2, w zakresie celowości leczenia uzdrowiskowego, przed skorzystaniem z tych

świadczeń.

6.

W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, z zakresu określonego w art. 15 ust.

2 pkt 15, warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest

1)

zakwalifikowanie pacjenta przez świadczeniodawcę do danego programu lekowego;

2)

niezaistnienie kryteriów wyłączenia z programu określonych w opisie programu lekowego.

7.

W przypadku gdy w trakcie trwania leczenia świadczeniobiorcy w ramach programu lekowego

zaistniały kryteria wyłączenia, o których mowa w ust. 6 pkt 2, zwrot kosztów obejmuje

koszt świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych do momentu zaistnienia tych kryteriów.

8.

W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, udzielanego w ramach programów zdrowotnych,

o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 13, warunkiem otrzymania zwrotu kosztów jest spełnienie

wymogów warunkujących udział pacjenta w danym programie.

9.

W przypadku świadczenia, o którym mowa w ust. 1, zawartego w wykazie, o którym mowa

w art. 42e ust. 1, warunkiem zwrotu kosztów jest uprzednie wydanie zgody przez Prezesa

Funduszu na uzyskanie danego świadczenia opieki zdrowotnej w innym niż Rzeczpospolita

Polska państwie członkowskim UE lub EOG. Uprzednia zgoda obejmuje także świadczenia

opieki zdrowotnej, które nie były bezpośrednio przedmiotem tej zgody, jeżeli ich udzielenie

okazało się konieczne w związku z udzielaniem świadczenia opieki zdrowotnej objętego

zgodą.

10.

Świadczeniobiorca jest uprawniony do otrzymania zwrotu kosztów leku, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu medycznego, zawartego w danym wskazaniu

w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie dotyczącym

leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych,

o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o refundacji, lub mającego w tym wykazie

swój odpowiednik refundowany w danym wskazaniu, w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy

o refundacji, który został zakupiony w aptece działającej na terytorium

1)

państwa członkowskiego UE lub EOG, na podstawie recepty wystawionej na terytorium

innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG przez osobę uprawnioną

do wystawiania recept zgodnie z przepisami tego państwa;

2)

innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG, na podstawie recepty

transgranicznej.

11.

Świadczeniobiorca jest uprawniony do uzyskania zwrotu kosztów zakupu lub naprawy wyrobu

medycznego będącego świadczeniem gwarantowanym, który został zakupiony lub podlegał

naprawie na terytorium

1)

państwa członkowskiego UE lub EOG, na podstawie zlecenia wystawionego na terytorium

innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG przez osobę uprawnioną

do jego wystawienia zgodnie z przepisami tego państwa;

2)

innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG, na podstawie zlecenia

wystawionego przez osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

na zasadach określonych w tej ustawie.

12.

Zwrot kosztów leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub

wyrobu medycznego, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, dotyczy wyłącznie leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych ordynowanych

zgodnie z potwierdzonymi w dokumentacji medycznej wskazaniami, odpowiadającymi zakresowi

wskazań objętych refundacją dla danego leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego lub wyrobu medycznego, określonemu w wykazie, o którym mowa w art. 37

ust. 1 ustawy o refundacji.

1.

Fundusz dokonuje zwrotu kosztów w wysokości odpowiadającej kwocie

1)

finansowania danego świadczenia gwarantowanego stosowanej w rozliczeniach między Funduszem

a świadczeniodawcami z tytułu umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

2

finansowania danego świadczenia gwarantowanego - w przypadku medycznych czynności

ratunkowych wykonanych przez zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń udzielanych

w ramach programów zdrowotnych finansowanych z budżetu państwa;

3)

limitu finansowania danego leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

lub wyrobu medycznego, zawartych w danym wskazaniu w wykazie, o którym mowa w art.

37 ust. 1 ustawy o refundacji, z uwzględnieniem odpłatności, o której mowa w art.

14 ustawy o refundacji, w zakresie dotyczącym leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych, o których mowa w art. 6 ust. 1

pkt 1 ustawy o refundacji, lub mających w tym wykazie swój odpowiednik refundowany

w danym wskazaniu, w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o refundacji;

4)

odpowiadającej wartości wyrobu medycznego, nie wyższej niż limit finansowania ze środków

publicznych dla danego wyrobu medycznego wynikający z przepisów wydanych na podstawie

art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji, z uwzględnieniem przepisów art. 47 ust. 1-2a -

w przypadku świadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 9.

2.

W przypadku gdy procedura medyczna wykonana na terytorium innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego UE lub EOG mieści się w zakresie świadczeń gwarantowanych,

nie mając dokładnego odpowiednika wśród procedur medycznych wykonywanych w kraju,

za podstawę zwrotu kosztów przyjmuje się kwotę finansowania procedury medycznej, mieszczącej

się w zakresie tych świadczeń, najbardziej zbliżonej pod względem medycznym do procedury

wykonanej na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE

lub EOG.

3.

W przypadku gdy wniosek o zwrot kosztów dotyczy co najmniej dwóch świadczeń, o których

mowa w art. 42b ust. 1, które są rozliczane przez Fundusz w ramach jednego świadczenia

gwarantowanego, za podstawę zwrotu kosztów przyjmuje się to świadczenie.

4.

W przypadku złożenia oddzielnych wniosków o zwrot kosztów, dotyczących co najmniej

dwóch świadczeń, o których mowa w art. 42b ust. 1, rozliczanych przez Fundusz w ramach

jednego świadczenia gwarantowanego, łączna kwota zwrotu kosztów uzyskana na podstawie

tych wniosków nie może przekraczać kwoty finansowania tego świadczenia.

5.

W przypadku gdy dla danego świadczenia gwarantowanego istnieje na terenie kraju ta

sama wysokość kwoty finansowania stosowana w rozliczeniach między podmiotem zobowiązanym

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych a świadczeniodawcami,

podstawą zwrotu kosztów jest wysokość kwoty finansowania według stanu obowiązującego

na dzień 1 stycznia roku, w którym zakończono udzielanie świadczenia objętego wnioskiem

o zwrot kosztów, o którym mowa w art. 42d ust. 1.

6.

W przypadku gdy dla danego świadczenia gwarantowanego istnieje na terenie kraju zróżnicowanie

wysokości kwot finansowania stosowanych w rozliczeniach między podmiotem zobowiązanym

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych a świadczeniodawcami,

podstawą zwrotu kosztów jest średnia ważona kwoty finansowania obliczona dla tego

świadczenia gwarantowanego według stanu obowiązującego na dzień 1 stycznia roku, w

którym zakończono udzielanie świadczenia objętego wnioskiem o zwrot kosztów, o którym

mowa w art. 42d ust. 1.

7.

Jeżeli ustalenie podstawy zwrotu kosztów nie jest możliwe przy zastosowaniu przepisów

ust. 5 lub 6, jako podstawę zwrotu kosztów przyjmuje się odpowiednio wysokość kwoty

finansowania albo średnią ważoną kwoty finansowania obliczoną według stanu obowiązującego

na dzień, w którym zakończono udzielanie świadczenia objętego wnioskiem o zwrot kosztów,

o którym mowa w art. 42d ust. 1.

8.

W przypadku świadczeń gwarantowanych rozliczanych w formie ryczałtowej za gotowość

do udzielania świadczeń podstawą zwrotu kosztów jest obliczona na terenie kraju średnia

kwota finansowania świadczeń z danego zakresu, udzielonych jednemu pacjentowi, w ostatnim

pełnym kwartale poprzedzającym kwartał, w którym zakończono udzielanie tych świadczeń,

w szczególności średnia kwota finansowania

1)

świadczeń gwarantowanych udzielonych jednemu świadczeniobiorcy w szpitalnym oddziale

ratunkowym albo izbie przyjęć;

2)

jednorazowej interwencji zespołu ratownictwa medycznego.

9.

W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych z budżetu państwa, z części

pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia, średnią ważoną, o

której mowa w ust. 6, oraz średnią kwotę finansowania, o której mowa w ust. 8, oblicza

minister właściwy do spraw zdrowia.

10.

W przypadku leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobu

medycznego podstawą zwrotu kosztów jest kwota finansowania ze środków publicznych,

ustalona zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, obowiązująca na dzień zakupu.

11.

W przypadku gdy liczba DDD, w rozumieniu ustawy o refundacji, w opakowaniu leku zakupionego

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim UE lub EOG różni się od liczby

DDD w opakowaniu leku wymienionego w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy

o refundacji, kwotę zwrotu kosztów odpowiednio zwiększa lub zmniejsza się proporcjonalnie

do ilorazu liczby DDD w opakowaniu leku zakupionego w innym niż Rzeczpospolita Polska

państwie członkowskim UE lub EOG i liczby DDD leku wymienionego w wykazie, o którym

mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji.

12.

Zwrotu kosztów dokonuje się w walucie polskiej.

13.

Zwrot kosztów nie może przekraczać kwoty wydatków rzeczywiście poniesionych przez

świadczeniobiorcę z tytułu uzyskania danego świadczenia, o którym mowa w art. 42b

ust. 1, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego dla danej waluty ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wystawienia rachunku, o którym mowa w

art. 42d ust. 5 pkt 1.

14.

Do zwrotu kosztów stosuje się art. 50a ust. 2.

1.

Decyzję administracyjną w sprawie zwrotu kosztów wydaje, na wniosek świadczeniobiorcy

lub jego przedstawiciela ustawowego, zwany dalej „wnioskiem o zwrot kosztów”, Prezes

Funduszu.

1a.

Wniosek o zwrot kosztów może zostać złożony również w formie dokumentu elektronicznego,

opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem

zaufanym. Wymagane załączniki mogą być odwzorowane cyfrowo.

2.

Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną o odmowie zwrotu kosztów, jeżeli

1)

wniosek o zwrot kosztów dotyczy świadczeń opieki zdrowotnej niespełniających kryteriów

określonych w art. 42b ust. 1, 10-12 lub

2)

wniosek o zwrot kosztów dotyczy świadczeń, o których mowa w art. 42b ust. 2, lub

3)

nie zostały spełnione warunki dotyczące posiadania przez świadczeniobiorcę skierowania

lub zlecenia, o których mowa w art. 42b ust. 3-5, recepty, o której mowa w art. 42b

ust. 10 pkt 1, lub recepty transgranicznej albo zlecenia, o którym mowa w art. 42b

ust. 11, lub

4)

nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 42b ust. 6 albo 8, lub

5)

świadczeniobiorca, przed udzieleniem mu świadczeń opieki zdrowotnej, nie uzyskał zgody,

o której mowa w art. 42b ust. 9, lub

6)

świadczeniobiorca nie przedstawił dokumentów zawierających wystarczające dane dotyczące

procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, pozwalające na zidentyfikowanie świadczeń

opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek o zwrot kosztów, lub

7)

świadczeniobiorca nie udokumentował faktu pokrycia całości kosztów świadczeń opieki

zdrowotnej, których dotyczy wniosek o zwrot kosztów, lub

8)

świadczenia opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek o zwrot kosztów, zostały zakwalifikowane

przez Fundusz do rozliczenia na podstawie przepisów o koordynacji, lub

9)

wniosek o zwrot kosztów został złożony po upływie terminu, o którym mowa w ust. 12.

3.

Przepisu ust. 2 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli świadczeniobiorca po upływie 30 dni

od dnia złożenia kompletnego wniosku o wydanie zgody, o której mowa w art. 42b ust.

9, ze względu na pilną konieczność podjęcia leczenia niezbędnego dla ratowania życia

lub zdrowia, wynikającą z potwierdzonego stanu klinicznego, poddał się takiemu leczeniu

na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG.

4.

Wniosek o zwrot kosztów zawiera

1)

imię i nazwisko oraz numer PESEL świadczeniobiorcy, a w przypadku jego braku - numer

dokumentu potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia;

2)

adres miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy oraz adres do korespondencji;

3)

imię i nazwisko oraz numer PESEL przedstawiciela ustawowego świadczeniobiorcy, a w

przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia,

jeżeli wniosek o zwrot kosztów składa przedstawiciel ustawowy;

4)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela ustawowego

świadczeniobiorcy, jeżeli wniosek o zwrot kosztów składa przedstawiciel ustawowy;

5)

termin i państwo udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej, którego dotyczy wniosek

o zwrot kosztów;

6)

łączną kwotę, którą uiszczono za świadczenie opieki zdrowotnej, którego dotyczy wniosek

o zwrot kosztów, z podaniem waluty;

7)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej świadczeniobiorcy lub jego przedstawiciela

ustawowego, jeżeli posiada;

8)

numer decyzji, o której mowa w art. 42f ust. 1, jeżeli świadczenie opieki zdrowotnej,

którego dotyczy wniosek o zwrot kosztów, znajduje się w wykazie, o którym mowa w art.

42e ust. 1;

9)

numer rachunku bankowego, w przypadku gdy zwrot kosztów ma zostać dokonany w drodze

przelewu bankowego, a w przypadku rachunku prowadzonego za granicą - również inne

niezbędne dane tego rachunku;

10)

imię i nazwisko oraz adres posiadacza rachunku bankowego, jeżeli rachunek ten nie

należy do świadczeniobiorcy, którego dotyczy wniosek o zwrot kosztów;

11)

adres, na który ma zostać przekazany przekaz pocztowy, jeżeli zwrot kosztów ma zostać

dokonany w drodze przekazu pocztowego;

12)

spis załączników do wniosku o zwrot kosztów;

13)

oświadczenie osoby składającej wniosek, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej

z art. 233 § 1 i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym.

4a.

W przypadku recepty transgranicznej w postaci elektronicznej, we wniosku o zwrot kosztów

podaje się klucz dostępu do recepty lub pakietu recept, o którym mowa w art. 96b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

5.

Do wniosku o zwrot kosztów dołącza się

1)

oryginał rachunku wystawionego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

UE lub EOG przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub oryginał rachunku wystawionego

w państwie członkowskim UE lub EOG przez aptekę albo dostawcę wyrobów medycznych;

1a)

kopię rachunku wystawionego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

UE lub EOG przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub kopię rachunku wystawionego

w państwie członkowskim UE lub EOG przez aptekę albo dostawcę wyrobów medycznych,

w przypadku złożenia wniosku w sposób, o którym mowa w ust. 1a;

2)

dokument potwierdzający pokrycie całości kosztów świadczenia, którego dotyczy wniosek

o zwrot kosztów, w przypadku gdy nie wynika to z dokumentu, o którym mowa w pkt 1;

3)

oryginał lub kopię odpowiednio

a)

skierowania, a w przypadku skierowania, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 59aa ust. 2, wydruk, o którym mowa w art. 59b ust. 2 pkt 3, lub zlecenia, o którym

mowa w art. 42b ust. 3-5,

b)

recepty, o której mowa w art. 42b ust. 10 pkt 1, albo recepty transgranicznej,

c)

zlecenia, o którym mowa w art. 42b ust. 11.

6.

Rachunek, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, zawiera

1)

dane wystawcy rachunku oraz datę jego wystawienia;

2)

dane świadczeniobiorcy, którego dotyczy wniosek o zwrot kosztów;

3)

dane niezbędne do zidentyfikowania świadczenia, którego dotyczy wniosek o zwrot kosztów,

w szczególności informacje umożliwiające określenie kodów Międzynarodowej Klasyfikacji

Procedur Medycznych ICD-9 oraz Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i

Problemów Zdrowotnych ICD-10 albo dane dotyczące wydanych leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych.

7.

W przypadku gdy rachunek, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, nie zawiera danych, o których

mowa w ust. 6 pkt 3, dane te powinny być zawarte w dołączonej do wniosku o zwrot kosztów

dokumentacji.

8.

W przypadku świadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 15, do wniosku o zwrot

kosztów dołącza się zaświadczenie świadczeniodawcy potwierdzające zakwalifikowanie

do odpowiedniego programu lekowego oraz kopię dokumentacji medycznej.

9.

W przypadku gdy wniosek o zwrot kosztów dotyczy leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia lub wyrobu medycznego, o którym mowa w art. 42b ust. 10 pkt 1, do wniosku

dołącza się również kopię dokumentacji medycznej, z której wynika medyczna zasadność

wystawienia recepty na lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia lub wyrób medyczny,

którego dotyczy ten wniosek.

10.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 5-9, są sporządzone w języku obcym,

do wniosku o zwrot kosztów należy dołączyć tłumaczenie tych dokumentów na język polski.

Tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

11.

Przepisów ust. 5 pkt 3 lit. a i ust. 8 nie stosuje się do wniosku o zwrot kosztów

dotyczącego świadczenia opieki zdrowotnej, na które świadczeniobiorca uzyskał zgodę,

o której mowa w art. 42b ust. 9.

12.

Wniosek o zwrot kosztów składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wystawienia rachunku

za świadczenie opieki zdrowotnej, którego dotyczy ten wniosek.

13.

W przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o zwrot kosztów nie wymaga przeprowadzenia postępowania

wyjaśniającego, decyzję, o której mowa w ust. 1 albo 2, wydaje się w terminie 30 dni

od dnia wszczęcia postępowania.

14.

W przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o zwrot kosztów wymaga przeprowadzenia postępowania

wyjaśniającego, wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w terminie 60 dni od dnia wszczęcia

postępowania. W przypadku gdy postępowanie wyjaśniające wymaga uzupełnienia przez

świadczeniobiorcę albo jego przedstawiciela ustawowego wniosku o zwrot kosztów lub prowadzenia korespondencji z instytucją krajową, do tego

terminu nie wlicza się okresu

1)

od dnia wezwania do uzupełnienia wniosku do dnia otrzymania tego uzupełnienia przez

Fundusz albo do dnia bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego na uzupełnienie wniosku

o zwrot kosztów;

2)

od dnia wysłania zapytania do instytucji krajowej do dnia otrzymania przez Fundusz

odpowiedzi tej instytucji.

15.

W przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o zwrot kosztów wymaga przeprowadzenia postępowania

wyjaśniającego przy udziale krajowego punktu kontaktowego do spraw transgranicznej

opieki zdrowotnej, działającego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

UE lub EOG, zwrot kosztów albo wydanie decyzji odmawiającej zwrotu kosztów następuje

w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jeżeli w powyższym terminie

nie dokonano ustaleń pozwalających na jednoznaczne określenie kwoty zwrotu kosztów

należnej świadczeniobiorcy, zwrot kosztów następuje niezwłocznie po upływie tego terminu

w wysokości odpowiadającej kwocie, którą należy uznać w danym przypadku za najbardziej

prawdopodobną podstawę zwrotu kosztów. W postępowaniu wątpliwości rozstrzyga się na

korzyść świadczeniobiorcy.

16.

Rozpoczęcie rozpatrywania wniosków o zwrot kosztów następuje zgodnie z kolejnością

wpływu do Funduszu.

17.

Zwrot kosztów następuje w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez Fundusz wiadomości

o tym, że decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna, z zastrzeżeniem art.

42h ust. 1.

18.

Zwrotu kosztów dokonuje się w drodze przelewu na rachunek bankowy podany we wniosku

o zwrot kosztów albo w drodze przekazu pocztowego.

19.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, jest ostateczna. Od decyzji przysługuje skarga

do sądu administracyjnego.

20.

W przypadku

1)

uchylenia decyzji, o której mowa w ust. 1, i rozpatrzenia sprawy co do istoty,

2)

uchylenia decyzji, o której mowa w ust. 1, w przypadku wznowienia postępowania,

3)

nieważności decyzji, o której mowa w ust. 1

- po dokonaniu przez Fundusz zwrotu kosztów świadczeniobiorca, który otrzymał zwrot

kosztów, jest obowiązany do zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty.

21.

Kwota, o której mowa w ust. 20, podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji. Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną ustalającą

obowiązek zwrotu tej kwoty, jej wysokość oraz termin płatności. Decyzja Prezesa Funduszu

jest ostateczna. Od decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

22.

Od kwoty, o której mowa w ust. 20, nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie, poczynając

od dnia, w którym upłynął termin płatności.

23.

Nie wydaje się decyzji, o której mowa w ust. 21, jeżeli od dnia uchylenia lub stwierdzenia

nieważności decyzji, o której mowa w ust. 1, upłynęło 5 lat.

24.

Należność z tytułu zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 20, ulega przedawnieniu z upływem

5 lat, licząc od dnia, w którym decyzja ustalająca tę należność stała się ostateczna.

25.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o zwrot kosztów, mając na względzie zapewnienie sprawności postępowania w sprawie

zwrotu kosztów.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz świadczeń

opieki zdrowotnej, w przypadku których zwrot kosztów wymaga uzyskania zgody, o której

mowa w art. 42b ust. 9, mając na względzie dobro świadczeniobiorców oraz gospodarność

i celowość wydatkowania środków publicznych.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

świadczenia opieki zdrowotnej podlegające wymogom planowania niezbędnego dla zapewnienia

wystarczającego i stałego dostępu do pełnego zakresu opieki zdrowotnej wysokiej jakości

lub wynikającego z konieczności kontrolowania kosztów i uniknięcia niegospodarności

w wykorzystaniu zasobów finansowych, technicznych i ludzkich, a jednocześnie których

udzielenie wymaga

a)

pozostawania pacjenta w szpitalu do dnia następnego lub

b)

zastosowania wysokospecjalistycznej i kosztownej infrastruktury lub aparatury i sprzętu

medycznego;

2)

świadczenia opieki zdrowotnej stwarzające szczególne ryzyko dla życia lub zdrowia

świadczeniobiorcy.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1,

lub dokonuje jego zmiany w przypadku stwierdzenia, że brak takiego wykazu lub jego

zmiany będzie skutkować nienależytym zabezpieczeniem dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

na terenie kraju.

1.

Zgodę, o której mowa w art. 42b ust. 9, wydaje, w drodze decyzji administracyjnej,

na wniosek świadczeniobiorcy, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego

lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym

pożyciu lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę, Prezes Funduszu.

1a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może zostać złożony również w formie dokumentu elektronicznego,

opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem

zaufanym. Wymagane załączniki mogą być odwzorowane cyfrowo.

2.

Prezes Funduszu może, w drodze decyzji administracyjnej, odmówić zgody, o której mowa

w art. 42b ust. 9, jeżeli świadczenie opieki zdrowotnej objęte wnioskiem

1)

nie jest świadczeniem gwarantowanym;

2)

może zostać udzielone w kraju przez świadczeniodawcę posiadającego umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, w terminie nieprzekraczającym czasu oczekiwania, o którym

mowa w ust. 4 pkt 2 lit. h;

3)

stwarza dla zdrowia świadczeniobiorcy znaczne ryzyko, którego nie równoważą potencjalne

korzyści zdrowotne, jakie może on odnieść dzięki uzyskaniu tego świadczenia;

4)

stwarza znaczne zagrożenie zdrowotne dla społeczeństwa;

5)

ma zostać udzielone przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, działający w

innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim UE lub EOG, co do którego zachodzą

istotne wątpliwości w zakresie przestrzegania standardów jakości i bezpieczeństwa,

ustanowionych przez państwo, w którym udziela on świadczeń zdrowotnych.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wymaga, w odpowiedniej części, wypełnienia przez

lekarza ubezpieczenia zdrowotnego posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł

specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres wnioskowanego leczenia

lub badań diagnostycznych.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

w części wypełnianej przez świadczeniobiorcę, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osobę pozostającą we

wspólnym pożyciu lub osobę upoważnioną przez świadczeniobiorcę

a)

imię i nazwisko oraz numer PESEL wnioskodawcy, a w przypadku jego braku - numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia wnioskodawcy,

b)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji świadczeniobiorcy,

c)

imię i nazwisko oraz numer PESEL przedstawiciela ustawowego świadczeniobiorcy, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę, a w przypadku

jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia, jeżeli wniosek

składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia

w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba upoważniona przez

świadczeniobiorcę,

d)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela ustawowego

świadczeniobiorcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii

prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę,

jeżeli wniosek składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do

drugiego stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez świadczeniobiorcę,

e)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej świadczeniobiorcy, jego przedstawiciela

ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez świadczeniobiorcę,

jeżeli posiada,

f)

wskazanie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, działającego w innym państwie

członkowskim UE lub EOG, mającego udzielić świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy

wniosek, wraz z uzasadnieniem,

g)

oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym;

2)

w części wypełnianej przez lekarza, o którym mowa w ust. 3

a)

imię i nazwisko lekarza wypełniającego wniosek,

b)

pieczątkę, nadruk albo naklejkę zawierające numer prawa wykonywania zawodu oraz specjalizację

lekarza wypełniającego wniosek,

c)

pieczątkę, nadruk albo naklejkę zawierające nazwę i adres świadczeniodawcy, u którego

lekarz wypełniający wniosek udziela świadczeń opieki zdrowotnej,

d)

rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego, stanowiącego przyczynę złożenia

wniosku, oraz rozpoznania współistniejące, z zastosowaniem Międzynarodowej Statystycznej

Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10,

e)

informację o dotychczasowym przebiegu choroby i zastosowanym leczeniu,

f)

prognozę prawdopodobnego dalszego przebiegu choroby,

g)

wskazanie szczegółowego zakresu leczenia lub badań diagnostycznych, których dotyczy

wniosek,

h)

określenie dopuszczalnego czasu oczekiwania świadczeniobiorcy na udzielenie świadczeń

opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek,

i)

uzasadnienie wniosku,

j)

spis załączników do wniosku.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1

1)

dołącza się oświadczenie wnioskodawcy o wpisie świadczeniobiorcy, którego dotyczy

wniosek, na listę oczekujących na udzielenie świadczenia oraz o zakwalifikowaniu do

kategorii medycznej, ustalonej zgodnie z kryteriami medycznymi określonymi w przepisach

wydanych na podstawie art. 20 ust. 11, i terminie udzielenia świadczenia, ze wskazaniem

świadczeniodawcy prowadzącego tę listę, oraz dokumentację medyczną, a w przypadku

dokumentacji medycznej sporządzonej w języku obcym - tłumaczenie tej dokumentacji

na język polski; tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego;

2)

można dołączyć oświadczenie, że świadczeniobiorca na podstawie wniosku, o którym mowa

w ust. 1, sprzeciwia się wydaniu zgody, o której mowa w art. 42i ust. 1.

6.

Przy rozpatrywaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się pilność danego

przypadku ocenianą przy uwzględnieniu aktualnego stanu zdrowia świadczeniobiorcy,

stopnia odczuwanych dolegliwości lub charakteru jego niepełnosprawności, historii

choroby i przewidywanego jej rozwoju.

7.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, jest ostateczna. Od decyzji przysługuje skarga

do sądu administracyjnego.

8.

Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki do wydania zgody, o której

mowa w art. 42i ust. 1, Prezes Funduszu wydaje taką zgodę, chyba że świadczeniobiorca

złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.

Przepisów art. 42b-42f nie stosuje się do osób

1)

o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 16, oraz członków ich rodzin, posiadających miejsce

zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego UE lub EOG wymienionego w załączniku

nr 3 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego;

2)

zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego jako członkowie rodzin osób, o których mowa

w art. 66 ust. 1 pkt 1-15a, 17 i 20-37, jeżeli posiadają miejsce zamieszkania na terytorium

innego państwa członkowskiego UE lub EOG niż osoba, która zgłosiła członka rodziny

do ubezpieczenia zdrowotnego, a państwo zamieszkania jest wymienione w załączniku

nr 3 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego.

1.

W przypadku gdy koszty realizacji zadań wynikających z art. 42b w danym roku kalendarzowym

osiągną kwotę limitu, stanowiącą sumę rezerwy, o której mowa w art. 118 ust. 2 pkt

1 lit. d, oraz rezerwy, o której mowa w art. 118 ust. 5, Fundusz zawiesza wypłatę

kwot należnych z tytułu zwrotu kosztów do końca tego roku kalendarzowego. Prezes Funduszu

niezwłocznie informuje, w drodze ogłoszenia na stronach internetowych Funduszu oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej Funduszu, o zawieszeniu wypłaty tych kwot.

2.

W przypadku gdy przed końcem pierwszego półrocza danego roku kalendarzowego zostanie

przekroczony poziom 50% kwoty limitu, o której mowa w ust. 1, Prezes Funduszu niezwłocznie

informuje, w drodze ogłoszenia na stronach internetowych Funduszu oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej Funduszu, o przewidywanym terminie zawieszenia wypłaty kwot

należnych z tytułu zwrotu kosztów.

3.

W przypadku gdy przychody ze składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, zrealizowane

jako należne za okres od początku danego roku kalendarzowego, są niższe niż przychody

planowane na ten okres, kwota limitu, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu o kwotę

różnicy między przychodami planowanymi a zrealizowanymi, jednak nie więcej niż o kwotę

rezerwy, o której mowa w art. 118 ust. 5.

4.

Wypłat zawieszonych na podstawie ust. 1 dokonuje się do dnia 31 stycznia roku następnego,

w ramach limitu, o którym mowa w ust. 1.

5.

Świadczeniobiorcy nie przysługują odsetki z tytułu zawieszenia wypłaty kwoty należnej

z tytułu zwrotu kosztów, o którym mowa w ust. 1.

1.

Prezes Funduszu wydaje świadczeniobiorcy, osobie uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej

na podstawie przepisów o koordynacji lub osobie, o której mowa w art. 12a, zwanej

dalej „wnioskodawcą”, na wniosek wnioskodawcy, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, instytucji właściwej,

instytucji miejsca zamieszkania albo instytucji miejsca pobytu w innym państwie członkowskim

UE lub EFTA, lub Zjednoczonym Królestwie, zwanych dalej „podmiotem uprawnionym”, w

drodze decyzji administracyjnej, zgodę na udzielenie danego świadczenia opieki zdrowotnej

albo jego kontynuację na terytorium innego państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub

Zjednoczonego Królestwa, w przypadkach, o których mowa w przepisach o koordynacji.

2.

Prezes Funduszu może wydać wnioskodawcy, który uzyskał zgodę, o której mowa w ust.

1, na wniosek podmiotu uprawnionego, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na pokrycie

kosztów transportu

1)

do miejsca udzielenia świadczeń w innym państwie członkowskim UE lub EFTA, lub Zjednoczonym

Królestwie - najtańszym środkiem komunikacji możliwym do zastosowania w aktualnym

stanie zdrowia, w przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia;

2)

do miejsca leczenia lub zamieszkania w kraju - najtańszym środkiem komunikacji możliwym

do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia, w przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia.

2a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, 2 i 9, może zostać złożony również w formie dokumentu

elektronicznego, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym

albo podpisem zaufanym. Wymagane załączniki mogą być odwzorowane cyfrowo.

3.

(uchylony)

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wymaga, w odpowiedniej części, wypełnienia przez

lekarza ubezpieczenia zdrowotnego posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł

specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres wnioskowanego leczenia

lub badań diagnostycznych.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

w części wypełnianej przez wnioskodawcę, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osobę pozostającą we

wspólnym pożyciu lub osobę upoważnioną przez wnioskodawcę

a)

imię i nazwisko oraz numer PESEL wnioskodawcy, a w przypadku jego braku - numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia wnioskodawcy,

b)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji wnioskodawcy,

c)

imię i nazwisko oraz numer PESEL przedstawiciela ustawowego wnioskodawcy, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, a w przypadku jego

braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia, jeżeli wniosek

składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia

w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba upoważniona przez

wnioskodawcę,

d)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela ustawowego

wnioskodawcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę,

jeżeli wniosek składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do

drugiego stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez wnioskodawcę,

e)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy, jego przedstawiciela

ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę,

jeżeli posiada,

f)

wskazanie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, działającego w innym państwie

członkowskim UE lub EFTA, lub Zjednoczonym Królestwie, w którym mają zostać udzielone

świadczenia opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek, wraz z uzasadnieniem,

g)

oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym;

2)

w części wypełnianej przez lekarza, o którym mowa w ust. 4

a)

imię i nazwisko lekarza wypełniającego wniosek,

b)

pieczątkę, nadruk albo naklejkę zawierające numer prawa wykonywania zawodu oraz specjalizację

lekarza wypełniającego wniosek,

c)

pieczątkę, nadruk albo naklejkę zawierające nazwę i adres świadczeniodawcy, u którego

lekarz wypełniający wniosek udziela świadczeń opieki zdrowotnej,

d)

rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego, stanowiącego przyczynę złożenia

wniosku, oraz rozpoznania współistniejące, z zastosowaniem Międzynarodowej Statystycznej

Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10,

e)

informację o dotychczasowym przebiegu choroby i zastosowanym leczeniu,

f)

prognozę prawdopodobnego dalszego przebiegu choroby,

g)

wskazanie szczegółowego zakresu leczenia lub badań diagnostycznych, których dotyczy

wniosek,

h)

określenie dopuszczalnego czasu oczekiwania świadczeniobiorcy na udzielenie świadczeń

opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek,

i)

uzasadnienie wniosku,

j)

spis załączników do wniosku.

6.

Do dokumentacji medycznej dołączanej do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przepis art.

42f ust. 5 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

7.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oprócz elementów wymienionych w ust. 5 zawiera

wskazanie przez lekarza wypełniającego wniosek proponowanego środka transportu, wraz

z uzasadnieniem.

8.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oprócz elementów wymienionych w ust. 5 pkt

1 zawiera

1)

nazwę i adres podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych w innym państwie członkowskim

UE lub EFTA, lub Zjednoczonym Królestwie, w którym przebywa wnioskodawca;

2)

wskazanie miejsca leczenia w kraju, jeżeli wniosek dotyczy pokrycia kosztów transportu

do miejsca leczenia.

9.

W przypadku gdy wnioskodawca przebywa w szpitalu na terytorium innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa, korzystając

ze świadczeń udzielanych na podstawie przepisów o koordynacji, Prezes Funduszu wydaje,

na wniosek podmiotu uprawnionego, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na pokrycie

kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju - najtańszym środkiem transportu

możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia wnioskodawcy, gdy przewidywane

koszty dalszego leczenia za granicą przewyższają koszty transportu i leczenia w kraju.

9a.

W decyzji, o której mowa w ust. 9, Prezes Funduszu wskazuje świadczeniodawcę, posiadającego

umowę z Funduszem, który przeprowadzi dalsze leczenie w kraju, po dokonaniu niezbędnych

uzgodnień z tym świadczeniodawcą.

10.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 9, przepisy ust. 8 stosuje się odpowiednio.

11.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 9, dołącza się

1)

dokumentację sporządzoną przez szpital, o którym mowa w ust. 9, zawierającą aktualne

rozpoznanie kliniczne, opis aktualnego stanu zdrowia wnioskodawcy, określenie prawdopodobnego

zakresu i czasu trwania dalszego leczenia oraz wskazanie środka transportu możliwego

do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia wnioskodawcy;

2)

wstępny kosztorys dalszego leczenia sporządzony przez szpital, o którym mowa w ust.

9;

3)

tłumaczenie na język polski dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2; tłumaczenie nie

musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

12.

Decyzje odmawiające wydania zgód, o których mowa w ust. 1, 2 i 9, są ostateczne. Od

decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

1.

Prezes Funduszu może na wniosek wnioskodawcy, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, w drodze decyzji administracyjnej,

skierować wnioskodawcę do przeprowadzenia poza granicami kraju leczenia lub badań

diagnostycznych, należących do świadczeń gwarantowanych, których aktualnie nie wykonuje

się w kraju, kierując się niezbędnością udzielenia takiego świadczenia w celu ratowania

życia lub poprawy stanu zdrowia wnioskodawcy.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 Prezes Funduszu może, na wniosek wnioskodawcy,

jego przedstawiciela ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia

w linii prostej, osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez

wnioskodawcę, w drodze decyzji administracyjnej, wydać zgodę na pokrycie kosztów transportu

do miejsca udzielenia świadczeń za granicą lub miejsca leczenia lub zamieszkania w

kraju najtańszym środkiem komunikacji możliwym do zastosowania w aktualnym stanie

zdrowia, w przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia.

2a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1 i 2, może zostać złożony również w postaci elektronicznej

w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem osobistym albo podpisem zaufanym. Wymagane załączniki mogą być odwzorowane

cyfrowo.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wymaga, w odpowiedniej części, wypełnienia przez

lekarza ubezpieczenia zdrowotnego posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł

specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres wnioskowanego leczenia

lub badań diagnostycznych oraz tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk medycznych albo doktora nauk medycznych.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

w części wypełnianej przez wnioskodawcę, jego przedstawiciela ustawowego, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osobę pozostającą we

wspólnym pożyciu lub osobę upoważnioną przez wnioskodawcę

a)

imię i nazwisko oraz numer PESEL wnioskodawcy, a w przypadku jego braku - numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia wnioskodawcy,

b)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji wnioskodawcy,

c)

imię i nazwisko oraz numer PESEL przedstawiciela ustawowego wnioskodawcy, małżonka,

krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę, a w przypadku jego

braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość i datę urodzenia, jeżeli wniosek

składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia

w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba upoważniona przez

wnioskodawcę,

d)

adres miejsca zamieszkania oraz adres do korespondencji przedstawiciela ustawowego

wnioskodawcy, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę,

jeżeli wniosek składa przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewny lub powinowaty do

drugiego stopnia w linii prostej, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu lub osoba

upoważniona przez wnioskodawcę,

e)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy, jego przedstawiciela

ustawowego, małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej,

osoby pozostającej we wspólnym pożyciu lub osoby upoważnionej przez wnioskodawcę,

jeżeli posiada,

f)

oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 i 2 Kodeksu karnego, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym;

2)

w części wypełnianej przez lekarza, o którym mowa w ust. 3

a)

imię i nazwisko lekarza wypełniającego wniosek,

b)

pieczątkę, nadruk albo naklejkę zawierające numer prawa wykonywania zawodu oraz specjalizację

lekarza wypełniającego wniosek oraz tytuł lub stopień naukowy,

c)

pieczątkę, nadruk albo naklejkę zawierające nazwę i adres świadczeniodawcy, u którego

lekarz wypełniający wniosek udziela świadczeń opieki zdrowotnej,

d)

rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego, stanowiącego przyczynę złożenia

wniosku, oraz rozpoznania współistniejące, z zastosowaniem Międzynarodowej Statystycznej

Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10,

e)

informację o dotychczasowym przebiegu choroby i zastosowanym leczeniu,

f)

prognozę prawdopodobnego dalszego przebiegu choroby,

g)

wskazanie szczegółowego zakresu leczenia lub badań diagnostycznych, których dotyczy

wniosek,

h)

wskazanie zagranicznego podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, w którym mają

zostać udzielone świadczenia opieki zdrowotnej, których dotyczy wniosek, wraz z uzasadnieniem,

i)

uzasadnienie wniosku,

j)

spis załączników do wniosku.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, przepisy art. 42i ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

6.

Podstawą rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest dokumentacja medyczna.

W przypadku dokumentacji medycznej sporządzonej w języku obcym, do wniosku dołącza

się tłumaczenie tej dokumentacji na język polski. Tłumaczenie nie musi być sporządzone

przez tłumacza przysięgłego.

7.

Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, są ostateczne. Od tych decyzji przysługuje

skarga do sądu administracyjnego.

8.

Koszty wynikające z ust. 1 i 2 są finansowane z budżetu państwa, z części pozostającej

w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób i kryteria ustalania dopuszczalnego czasu

oczekiwania na wybrane zakresy świadczeń opieki zdrowotnej, uwzględniając aktualną,

opartą na potwierdzonych dowodach naukowych wiedzę i praktykę medyczną oraz kierując

się potrzebą właściwej realizacji przepisów o koordynacji.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb składania i rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 42f ust. 1, art. 42i

ust. 1, 2 i 9 oraz art. 42j ust. 1 i 2, oraz wzory tych wniosków,

2)

tryb pokrywania kosztów, o których mowa w art. 42i ust. 2 i 9 oraz art. 42j ust. 1

i 2

- mając na względzie zapewnienie sprawności postępowania oraz celowość wydatkowania

środków publicznych.

1.

Świadczeniobiorcy, który posiada tytuł „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub „Zasłużonego

Dawcy Przeszczepu” i przedstawi legitymację „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub

„Zasłużonego Dawcy Przeszczepu”, przysługuje bezpłatne, do wysokości limitu finansowania,

o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o refundacji, zaopatrzenie w leki objęte wykazem

1)

o którym mowa w art. 37 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której mowa w

art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy,

2)

leków, które świadczeniobiorca posiadający tytuł „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi”

lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu” może stosować w związku z oddawaniem krwi lub

w związku z oddawaniem szpiku lub innych regenerujących się komórek i tkanek albo

narządów

- na podstawie recepty wystawionej przez osobę uprawnioną w rozumieniu art. 2 pkt

14 ustawy o refundacji.

2.

Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania dokumentu,

o którym mowa w ust. 1.

3.

Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego uprawnienia,

o których mowa w ust. 1

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, Naczelnej

Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

leków, które świadczeniobiorca posiadający tytuł „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi”

lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu” może stosować w związku z oddawaniem krwi lub

w związku z oddawaniem szpiku lub innych regenerujących się komórek i tkanek albo

narządów, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia ochrony jego zdrowia,

dostępność do leków, bezpieczeństwo ich stosowania oraz możliwości płatnicze podmiotu

zobowiązanego do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

1

Świadczeniobiorcom

1)

do ukończenia 18. roku życia,

2)

po ukończeniu 65. roku życia

- przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyroby medyczne określone w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust.

1 ustawy o refundacji, ustalonym w sposób określony w ust. 2, na podstawie recepty

wystawionej przez lekarza lub pielęgniarkę udzielających świadczeń opieki zdrowotnej

w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki

zdrowotnej albo lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu, który zaprzestał wykonywania

zawodu i wystawił receptę dla siebie albo dla małżonka, albo dla osoby pozostającej

we wspólnym pożyciu albo dla krewnych lub powinowatych w linii prostej, a w linii

bocznej do stopnia pokrewieństwa między dziećmi rodzeństwa.

1a.

Bezpłatne zaopatrzenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również na podstawie recepty

wystawionej w postaci elektronicznej przez

1)

lekarza lub pielęgniarkę udzielających świadczeń opieki zdrowotnej

a)

w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu ambulatoryjnej opieki

specjalistycznej lub

b)

z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w ramach umowy, o której mowa w art.

159a;

2)

lekarza udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej

a)

w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego

lub

b)

z zakresu leczenia szpitalnego w ramach umowy, o której mowa w art. 159a

- w związku z zakończeniem leczenia szpitalnego.

1b.

Osoby uprawnione do wystawiania recept na podstawie ust. 1 i 1a, przed wystawieniem recepty są obowiązane do dokonywania za pośrednictwem

systemu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie

informacji w ochronie zdrowia, weryfikacji ilości oraz rodzaju przepisanych świadczeniobiorcy, o którym mowa w

ust. 1, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

medycznych, pod względem bezpieczeństwa oraz konieczności ich stosowania, biorąc pod

uwagę recepty wystawione oraz zrealizowane dla tego świadczeniobiorcy. Dostęp do danych

osobowych lub jednostkowych danych medycznych dotyczących ilości oraz rodzaju przepisanych

świadczeniobiorcy, o którym mowa w ust. 1, leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych umożliwiający dokonanie weryfikacji,

o której mowa w zdaniu pierwszym, nie wymaga zgody, o której mowa w art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia wskazuje spośród leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych określonych w wykazie, o którym

mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyroby medyczne, które są wydawane bezpłatnie świadczeniobiorcom,

o których mowa w ust. 1, mając na uwadze

1)

zaspokojenie potrzeb zdrowotnych świadczeniobiorców, o których mowa w ust. 1;

2)

dostępność i bezpieczeństwo stosowania leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrobów medycznych;

3)

(uchylony)

4)

stosunek kosztów do uzyskiwanych efektów zdrowotnych leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu medycznego w porównaniu do stosunku kosztów

do uzyskiwanych efektów zdrowotnych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrobów medycznych objętych tym wykazem.

3

Leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne,

o których mowa w ust. 1, są finansowane przez Fundusz w części stanowiącej odpłatność

świadczeniobiorcy, o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o refundacji, obejmującej

kwotę do wysokości limitu finansowania oraz dopłatę w wysokości różnicy między ceną

detaliczną danego leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego

oraz wyrobu medycznego a wysokością limitu finansowania.

4

Przepisy ust. 3 nie naruszają obowiązków Funduszu w zakresie wysokości finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcom po ukończeniu 65. roku życia wynikających

z uprawnień, o których mowa w art. 43 i art. 44-46 oraz art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o

zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1680), w przypadku, o którym mowa w art. 44a ust. 2 ustawy o refundacji.

5.

(uchylony)

1

Świadczeniobiorcom w okresie ciąży albo połogu przysługuje bezpłatne zaopatrzenie

w leki lub wyroby medyczne określone w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy

o refundacji, ustalonym w sposób określony w ust. 6.

2.

Podstawą do nabycia uprawnienia przez świadczeniobiorcę, o którym mowa w ust. 1, jest

ciąża stwierdzona przez lekarza posiadającego tytuł specjalisty w dziedzinie położnictwa

i ginekologii lub lekarza w trakcie odbywania specjalizacji w tej dziedzinie, lub

położną podstawowej opieki zdrowotnej, lub położną wykonującą świadczenia opieki zdrowotnej

z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w poradni położniczo-ginekologicznej.

3

Podstawą bezpłatnego wydania leku lub wyrobu medycznego z apteki lub punktu aptecznego

świadczeniobiorcom, o których mowa w ust. 1, jest recepta

1)

wystawiona przez

a)

lekarza lub położną, o których mowa w ust. 2, lub

b)

innego lekarza - na podstawie zaświadczenia wystawionego przez lekarza lub położną,

o których mowa w ust. 2;

2)

zrealizowana w terminie miesiąca od dnia jej wystawienia albo od oznaczonej na recepcie

daty realizacji „od dnia”.

4

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b, jest ważne przez okres ciąży i

połogu, jednak nie dłużej niż przez 6 tygodni po upływie 15 dni od planowanej daty

porodu wskazanej w tym zaświadczeniu.

5.

Osoby uprawnione do wystawiania recept na podstawie ust. 3, przed wystawieniem recepty, są obowiązane do dokonywania za pośrednictwem

systemu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie

informacji w ochronie zdrowia, weryfikacji ilości oraz rodzaju przepisanych świadczeniobiorcy, o którym mowa w

ust. 1, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

medycznych, pod względem bezpieczeństwa oraz konieczności ich stosowania, biorąc pod

uwagę recepty wystawione oraz zrealizowane dla tego świadczeniobiorcy. Dostęp do danych

osobowych lub jednostkowych danych medycznych dotyczących ilości oraz rodzaju przepisanych

świadczeniobiorcy, o którym mowa w ust. 1, leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych umożliwiający dokonanie weryfikacji,

o której mowa w zdaniu pierwszym, nie wymaga zgody, o której mowa w art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia.

6

Minister właściwy do spraw zdrowia wskazuje spośród leków i wyrobów medycznych określonych

w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, leki i wyroby medyczne,

które są wydawane z apteki lub punktu aptecznego bezpłatnie świadczeniobiorcom, o

których mowa w ust. 1, mając na względzie

1)

konieczność zaspokojenia potrzeb zdrowotnych tych świadczeniobiorców, które wynikają

z ciąży albo połogu;

2)

dostępność i bezpieczeństwo stosowania w poszczególnych okresach ciąży albo okresie

połogu leków i wyrobów medycznych.

7

Leki i wyroby medyczne przysługujące bezpłatnie świadczeniobiorcom, o których mowa

w ust. 1, są finansowane przez Fundusz w części stanowiącej odpłatność świadczeniobiorcy,

o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o refundacji, obejmującej kwotę do wysokości

limitu finansowania oraz dopłatę w wysokości różnicy między ceną detaliczną danego

leku albo wyrobu medycznego a wysokością limitu jego finansowania.

8.

Przepis ust. 7 nie narusza obowiązków Funduszu w zakresie wysokości finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej wynikających z uprawnień, o których mowa w art. 43 i art. 44-46 oraz art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o

zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, w przypadku, o którym mowa w art. 44a ust. 2 ustawy o refundacji.

9.

(uchylony)

1.

Osobom, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2, przysługuje bezpłatne, do wysokości

limitu finansowania, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o refundacji, zaopatrzenie

w leki objęte wykazem, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie

kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o refundacji, oraz leki

recepturowe.

1a.

Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi przysługuje bezpłatne, do wysokości limitu

finansowania ze środków publicznych, zaopatrzenie w leki objęte wykazem, o którym

mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o refundacji, oraz leki recepturowe, na czas leczenia

urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa.

1b.

Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi w przypadku przekroczenia wysokości limitu

finansowania, o którym mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o refundacji, przysługuje

prawo do finansowania kwotą wykraczającą poza ten limit. Dofinansowanie może być dokonane

ze środków budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

1c.

Weteranowi poszkodowanemu przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki objęte wykazem,

o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, oraz leki recepturowe, na czas leczenia urazów

lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa.

2.

Osobom, o którym mowa w ust. 1, 1a i 1c, receptę może wystawić osoba uprawniona w

rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, 1a i 1c, są obowiązane do okazania wystawiającemu

receptę dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

4.

Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania dokumentu,

o którym mowa w ust. 3.

5.

Osoba realizująca receptę jest obowiązana do odnotowania numeru i rodzaju dokumentu

potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1, 1a i 1c

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

6.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb ubiegania

się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1b. Rozporządzenie powinno zapewnić

sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania

w stosunku do ceny leku.

1.

Osobom

1)

które są inwalidami wojskowymi,

2)

które doznały uszczerbku na zdrowiu w okolicznościach określonych w art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i

wojskowych oraz ich rodzin i nie zostały zaliczone do żadnej z grup inwalidów,

3)

wymienionym w art. 42 i art. 59 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych

i wojskowych oraz ich rodzin

- przysługuje bezpłatne, do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych zaopatrzenie

w leki objęte wykazem, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie

kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o refundacji.

2.

Osobom, o których mowa w ust. 1, receptę może wystawić osoba uprawniona w rozumieniu

art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do okazania wystawiającemu receptę dokumentu

potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

4.

Wystawiający receptę jest obowiązany wpisać na recepcie numer PESEL osoby, o której

mowa w ust. 1.

5.

Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania dokumentu,

o którym mowa w ust. 3.

5a.

Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego uprawnienia,

o których mowa w ust. 1

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

6.

(uchylony)

1.

Osobom będącym

1)

inwalidami wojennymi,

2)

osobami represjonowanymi,

3)

małżonkami osób, o których mowa w pkt 1 i 2, pozostającymi na ich wyłącznym utrzymaniu,

4)

uprawnionymi do renty rodzinnej wdowami albo wdowcami po

a)

poległych żołnierzach,

b)

zmarłych inwalidach wojennych,

c)

osobach represjonowanych,

5)

żołnierzami zastępczej służby wojskowej, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach

węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych, którzy otrzymali jednorazowe odszkodowanie w związku z przymusowym zatrudnieniem

w zakładach pozyskiwania i wzbogacania rud uranowych, określone w art. 5a ust. 1 tej

ustawy,

6)

innymi, niż określeni w pkt 5, żołnierzami zastępczej służby wojskowej, o których

mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach

węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych, w odniesieniu do których orzeczone zostało inwalidztwo będące następstwem przymusowego

zatrudnienia, w miejscach wymienionych w art. 1 ust. 1 tej ustawy,

7)

cywilnymi niewidomymi ofiarami działań wojennych,

8)

weteranami poszkodowanymi, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi

co najmniej 30%

- przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki o kategorii dostępności „Rp” lub „Rpz”

oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego objęte decyzją o refundacji,

dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Osobom, o których mowa w ust. 1, receptę może wystawić osoba uprawniona w rozumieniu

art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji.

3.

Wystawiający receptę jest obowiązany wpisać na recepcie numer PESEL osoby, o której

mowa w ust. 1.

4.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do okazania wystawiającemu receptę dokumentu

potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

4a.

Dokumentem, o którym mowa w ust. 4, potwierdzającym posiadanie uprawnień przez żołnierzy

zastępczej służby wojskowej, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, jest zaświadczenie

wydawane na wniosek osoby uprawnionej przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób

Represjonowanych.

5.

Osoba przedstawiająca receptę do realizacji jest obowiązana do okazania dokumentu,

o którym mowa w ust. 4.

6.

Osoba realizująca receptę odnotowuje numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego uprawnienia,

o których mowa w ust. 1

1)

na rewersie recepty, w przypadku recepty w postaci papierowej;

2)

w dokumencie elektronicznym powiązanym z receptą w postaci elektronicznej.

7.

Leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego objęte decyzją o refundacji

przysługujące bezpłatnie osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 8, są dofinansowywane

z budżetu państwa w części stanowiącej odpłatność świadczeniobiorcy, o której mowa

w art. 6 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o refundacji, obejmującej kwotę do wysokości limitu

finansowania. Kwota stanowiąca różnicę między ceną detaliczną danego leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego a wysokością limitu finansowania

podlega dofinansowaniu ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji

odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu.

8.

Leki o kategorii dostępności Rp lub Rpz nieobjęte decyzją o refundacji przysługujące

bezpłatnie osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 8, są dofinansowywane ze środków budżetu

państwa z części pozostającej w dyspozycji odpowiednio Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

albo Szefa Agencji Wywiadu.

9.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określi, w drodze rozporządzenia, tryb ubiegania się o dofinansowanie

kosztów związanych z zaopatrzeniem w leki oraz środki spożywcze określone w ust. 7

i 8 dla osób określonych w ust. 1 pkt 8, oraz sposób tego dofinansowania, uwzględniając

zapewnienie sprawności postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania

do ceny leku oraz środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego.

1.

Inwalidom wojennym i wojskowym, cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych oraz

osobom represjonowanym przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych na zlecenie

osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, do wysokości

limitu finansowania ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych na podstawie

art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

1a.

Świadczeniobiorcom do 18 roku życia, u których stwierdzono ciężkie i nieodwracalne

upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które powstały w prenatalnym

okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, na podstawie zaświadczenia lekarza podstawowej

opieki zdrowotnej lub lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, posiadającego specjalizację

II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii,

neonatologii, pediatrii, neurologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej lub chirurgii

dziecięcej, przysługuje prawo do wyrobów medycznych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji, na zlecenie osoby uprawnionej, o

której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji, do wysokości limitu finansowania

ze środków publicznych określonego w tych przepisach, według wskazań medycznych bez

uwzględnienia okresów użytkowania. O ilości miesięcznego zaopatrzenia w te wyroby

decyduje każdorazowo osoba uprawniona do wystawienia zlecenia, o której mowa w art.

2 pkt 14 ustawy o refundacji.

1b.

Prawo do wyrobów medycznych, na zasadach, o których mowa w ust. 1a, przysługuje również

świadczeniobiorcom posiadającym orzeczenie

1)

o znacznym stopniu niepełnosprawności;

2)

o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej

opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej

egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w

procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

2.

Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, przysługuje prawo do bezpłatnych

wyrobów medycznych na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy

o refundacji, do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

2a.

Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania

zadań poza granicami państwa oraz weteranowi poszkodowanemu, których ustalony procentowy

uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%, przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów

medycznych na zlecenie osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

do wysokości limitu finansowania ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji.

2b.

W przypadku gdy cena wyrobów medycznych jest wyższa od wysokości limitu finansowania

ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.

4 ustawy o refundacji, wówczas weteranom poszkodowanym, o których mowa w ust. 2a,

służy prawo do dofinansowania kwotą wykraczającą poza wysokość limitu finansowania

ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.

4 ustawy o refundacji.

2c.

Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 2b, może być dokonane ze środków budżetu państwa,

z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów

poszkodowanych-żołnierzy, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do

spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej, z części pozostającej

w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów

poszkodowanych-funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo z części pozostającej

w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

Agencji Wywiadu.

2d.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb ubiegania

się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 2b. Rozporządzenie powinno zapewnić

sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania

w stosunku do ceny wyrobów medycznych.

2e.

Osoby, o których mowa w ust. 1-2a są obowiązane do okazania wystawiającemu zlecenie

dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienie.

2f.

Wystawiający zlecenie jest obowiązany wpisać na zleceniu rodzaj, numer, datę wydania

i termin ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia, o których mowa w ust. 1-2a.

3.

Przepisy art. 38 ust. 2 i 3 ustawy o refundacji stosuje się odpowiednio.

1.

Świadczeniobiorca będący żywym dawcą narządu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek,

tkanek i narządów ma prawo do badań mających na celu monitorowanie jego stanu zdrowia przeprowadzanych

przez podmiot leczniczy, który dokonał pobrania narządu, co 12 miesięcy od dnia pobrania

narządu, nie dłużej jednak niż przez 10 lat.

2.

Podmiot leczniczy, który dokonał pobrania narządu, przekazuje niezwłocznie wyniki

badań, o których mowa w ust. 1, do rejestru żywych dawców prowadzonego na podstawie

przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj i zakres

badań żywych dawców narządu wykonywanych w ramach monitorowania ich stanu zdrowia,

mając na uwadze kontrolę ich stanu zdrowia związanego z oddaniem narządu.

1.

Uprawniony żołnierz lub pracownik korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których

mowa w art. 11a, art. 24a, art. 44 ust. 1a, art. 47 ust. 2 oraz art. 57 ust. 2 pkt

12, na podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące uprawnienia.

1a.

Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art.

11a, art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 46 ust. 1 pkt 8, art. 47 ust. 2a i

2b oraz art. 57 ust. 2 pkt 13, na podstawie dokumentu potwierdzającego przysługujące

uprawnienia.

2.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do wydawania

dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 1a, wzory tych dokumentów, tryb ich wydawania,

wymiany lub zwrotu, a także dane zawarte w tych dokumentach, mając na względzie realizację

uprawnień wynikających z ustawy oraz kierując się koniecznością zapewnienia sprawności

postępowania przy wydawaniu dokumentów potwierdzających uprawnienia.

1.

Prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług

farmaceutycznych udzielanych w aptekach mają

1)

kobiety w ciąży;

2)

świadczeniobiorcy, o których mowa w art. 47 ust. 1a i 1b;

3)

osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1;

4)

inwalidzi wojenni i wojskowi;

5)

żołnierze zastępczej służby wojskowej;

6)

cywilne niewidome ofiary działań wojennych;

7)

kombatanci;

8)

działacze opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowane z powodów politycznych;

9)

osoby deportowane do pracy przymusowej;

10)

uprawnieni żołnierze lub pracownicy, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu

wynosi co najmniej 30%;

11)

weterani poszkodowani, których ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co

najmniej 30%;

12)

dawcy krwi, którzy oddali co najmniej 3 donacje krwi lub jej składników, w tym osocza

po chorobie COVID-19 - na podstawie zaświadczenia, o którym mowa w art. 9a ust. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 318 i 650);

13)

żołnierze zawodowi, o których mowa w art. 287 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, w przypadku korzystania ze świadczeń w podmiotach leczniczych, dla których podmiotem

tworzącym jest Minister Obrony Narodowej, oraz przez niego nadzorowanych;

14)

żołnierze pełniący terytorialną służbę wojskową, o których mowa w art. 325 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, w przypadku korzystania ze świadczeń udzielanych w podmiotach leczniczych, dla których

podmiotem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej, oraz przez niego nadzorowanych;

15

osoby, które legitymują się zaświadczeniem, o którym mowa w art. 67zb ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, przez okres wskazany w tym zaświadczeniu, nie dłużej niż 5 lat od dnia wydania zaświadczenia.

2.

Korzystanie poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie świadczeń opieki

zdrowotnej w szpitalach i świadczeń specjalistycznych w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej

oznacza, że świadczeniodawca udziela tych świadczeń poza kolejnością przyjęć wynikającą

z prowadzonej przez niego listy oczekujących, o której mowa w art. 20 ust. 2.

3.

Świadczeniodawca udziela świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1 i 2,

w dniu zgłoszenia.

4.

W przypadku gdy udzielenie świadczenia nie jest możliwe w dniu zgłoszenia, świadczeniodawca

wyznacza inny termin poza kolejnością przyjęć wynikającą z prowadzonej przez niego

listy oczekujących. Świadczenie z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej nie

może być udzielone w terminie późniejszym niż w ciągu 7 dni roboczych od dnia zgłoszenia.

5.

W miejscach rejestracji pacjentów do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, w miejscach

udzielania świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej oraz w aptekach, odpowiednio świadczeniodawca

albo kierownik apteki uwidacznia pisemną informację o uprawnieniach określonych w

ust. 1-4.

6.

Przepisy ust. 2-4 stosuje się do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych poza kolejnością

na podstawie art. 24a-24c.

W gabinecie dentystycznym w szkole oraz w gabinecie dentystycznym prowadzonym przez

podmiot wykonujący działalność leczniczą, z którym organ prowadzący szkołę zawarł

porozumienie, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o opiece zdrowotnej nad uczniami

(Dz. U. poz. 1078), uczniowie tej szkoły korzystają ze świadczeń w zakresie leczenia stomatologicznego

poza kolejnością.

1.

W przypadku uzasadnionej i wynikającej ze wskazań aktualnej wiedzy medycznej potrzeby

zastosowania u świadczeniobiorcy leku, który nie jest finansowany ze środków publicznych

w danym wskazaniu, jeżeli jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia świadczeniobiorcy

we wskazaniu występującym u jednostkowych pacjentów, a zostały już wyczerpane u danego

świadczeniobiorcy wszystkie możliwe do zastosowania w tym wskazaniu dostępne technologie

medyczne finansowane ze środków publicznych, dopuszcza się podanie leku finansowanego

w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowej, pod warunkiem uzyskania przez

świadczeniodawcę pozytywnej opinii konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny odpowiedniej

ze względu na chorobę lub problem zdrowotny świadczeniobiorcy albo konsultanta wojewódzkiego

w tej dziedzinie, która zawiera ocenę zasadności zastosowania tego produktu leczniczego

u danego świadczeniobiorcy.

2.

Podanie leku, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić na okres terapii nie dłuższy niż

3 miesiące albo trzy cykle leczenia.

3.

Świadczeniodawca może kontynuować podawanie leku finansowanego w ramach ratunkowego

dostępu do technologii lekowej temu samemu świadczeniobiorcy, po upływie jednego z

okresów, o których mowa w ust. 2, pod warunkiem potwierdzenia przez lekarza specjalistę

w dziedzinie medycyny odpowiedniej ze względu na chorobę lub problem zdrowotny świadczeniobiorcy

skuteczności leczenia świadczeniobiorcy tym lekiem.

4.

Finansowanie w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowej, o którym mowa w

ust. 1, może dotyczyć wyłącznie leku, który jest dopuszczony do obrotu zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne lub pozostaje w obrocie na podstawie art. 29 ust. 5 lub 6 tej ustawy oraz jest dostępny

na rynku.

(uchylony)

1.

W przypadku gdy koszt terapii danym lekiem w ramach ratunkowego dostępu do technologii

lekowej w ujęciu rocznym, w danym wskazaniu, finansowanym przez wszystkich świadczeniodawców,

przekracza 5% budżetu na ratunkowy dostęp do technologii lekowych w ramach Funduszu

Medycznego, Prezes Funduszu w terminie 30 dni od dnia uzyskania tej informacji

1)

ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej informację o tym przekroczeniu;

2)

informuje o przekroczeniu ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, podmiot odpowiedzialny

w rozumieniu art. 2 pkt 24 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne lub przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego w rozumieniu art. 2 pkt 35a tej ustawy,

gdy podmiot odpowiedzialny nie ma siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jest obowiązany do złożenia, w terminie 90 dni od dnia zamieszczenia ogłoszenia, o

którym mowa w ust. 1 pkt 1, w Biuletynie Informacji Publicznej, wniosku, o którym

mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o refundacji, dla leku w tym wskazaniu.

3.

W przypadku gdy

1)

podmiot odpowiedzialny nie złożył wniosku w terminie określonym w ust. 2, albo nie

uzupełnił braków formalnych wniosku o refundację w terminie określonym przez ministra

właściwego do spraw zdrowia,

2)

została wydana decyzja o umorzeniu postępowania o objęciu refundacją i ustalenia urzędowej

ceny wszczęta z wniosku, o którym mowa w ust. 2,

3)

została wydana rekomendacja, o której mowa w art. 35 ust. 6 pkt 2 ustawy o refundacji,

w odniesieniu do danej substancji czynnej w tym wskazaniu,

4)

została wydana decyzja o odmowie objęcia refundacją i ustalenia urzędowej ceny zbytu,

o której mowa w art. 11 ustawy o refundacji, w odniesieniu do danej substancji czynnej

w tym wskazaniu

- lek nie jest finansowany w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowych.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 3, udostępnia się niezwłocznie po zaistnieniu okoliczności,

o których mowa w ust. 1, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw zdrowia oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Koszt leku jest pokrywany przez Fundusz w wysokości wynikającej z rachunku lub faktury

dokumentującej zakup leku. Kopię rachunku lub faktury świadczeniodawca przekazuje

Prezesowi Funduszu w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 137

ust. 2.

2.

W przypadku gdy finansowanie w ramach ratunkowego dostępu do technologii lekowej dotyczy

leku, w odniesieniu do którego została wydana decyzja o objęciu refundacją i ustaleniu

urzędowej ceny zbytu, o której mowa w art. 11 ustawy o refundacji, koszt leku nie

może być wyższy niż wynikający z ceny hurtowej brutto tego leku wraz z instrumentem

dzielenia ryzyka w tym zakresie, jeżeli został zawarty w decyzji administracyjnej

wydanej dla tego leku na podstawie ustawy o refundacji.

1.

Programy zdrowotne może opracowywać, wdrażać, realizować i finansować Fundusz, a programy

polityki zdrowotnej mogą opracowywać, wdrażać, realizować i finansować ministrowie

oraz jednostki samorządu terytorialnego. Fundusz realizuje programy polityki zdrowotnej

zlecone przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

1a

Minister właściwy do spraw zdrowia realizuje programy polityki zdrowotnej, o których

mowa w ust. 1, w szczególności w zakresie

1)

profilaktyki, diagnostyki i leczenia antyretrowirusowego osób żyjących z HIV;

2)

profilaktyki, diagnostyki i leczenia lekami o bezpośrednim, swoistym działaniu przeciwwirusowym

osób osadzonych w zakładach penitencjarnych z przewlekłym, wirusowym zapaleniem wątroby

typu C;

3)

leczenia hemofilii i pokrewnych skaz krwotocznych.

1b

Programy polityki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1a, finansuje Fundusz w zakresie

zakupu produktów leczniczych i wyrobów medycznych dokonanego przez ministra właściwego

do spraw zdrowia.

2.

Programy lekowe, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 15, opracowuje minister właściwy

do spraw zdrowia, a wdraża, realizuje, finansuje, monitoruje, nadzoruje i kontroluje

Fundusz, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Do tych programów stosuje się

przepisy ust. 3 i 5 oraz art. 48b ust. 5 i 6.

3.

Programy, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności

1)

ważnych zjawisk epidemiologicznych;

2)

innych niż określone w pkt 1 istotnych problemów zdrowotnych dotyczących całej lub

określonej grupy świadczeniobiorców przy istniejących możliwościach eliminowania bądź

ograniczania tych problemów;

3)

wdrożenia nowych procedur medycznych lub przedsięwzięć profilaktycznych skierowanych

do zdefiniowanej populacji docelowej o określonej chorobie lub o określonym problemie

zdrowotnym.

4.

Programy polityki zdrowotnej opracowywane, wdrażane, realizowane i finansowane przez

jednostki samorządu terytorialnego, w przypadku gdy dotyczą świadczeń gwarantowanych

objętych programami, o których mowa w ust. 1, realizowanymi przez ministrów oraz Fundusz,

muszą być z nimi spójne merytorycznie i organizacyjnie.

5.

Programy, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane w okresie jednego roku albo

wielu lat.

1.

Minister oraz jednostka samorządu terytorialnego opracowują projekt programu polityki

zdrowotnej na podstawie mapy potrzeb zdrowotnych, o której mowa w art. 95a ust. 1,

oraz dostępnych danych epidemiologicznych.

2.

Program polityki zdrowotnej określa

1)

nazwę programu polityki zdrowotnej;

2)

okres realizacji programu polityki zdrowotnej;

3)

podmiot opracowujący program polityki zdrowotnej;

4)

podstawę prawną opracowania programu polityki zdrowotnej;

5)

opis choroby lub problemu zdrowotnego i uzasadnienie wprowadzenia programu polityki

zdrowotnej wraz z danymi epidemiologicznymi i opisem obecnego postępowania;

6)

wskazanie rekomendacji, o której mowa w art. 48aa ust. 5 lub 6, której zalecenia uwzględnia

program polityki zdrowotnej;

7)

cele programu polityki zdrowotnej i mierniki efektywności jego realizacji;

8)

charakterystykę populacji docelowej, w tym kryteria kwalifikacji do udziału w programie

i kryteria wyłączenia, oraz charakterystykę interwencji, jakie są planowane w ramach

programu polityki zdrowotnej, w tym sposób udzielania świadczeń w ramach programu,

a także wskazanie, czy i w jaki sposób interwencje te są zgodne z przepisami dotyczącymi

świadczeń gwarantowanych oraz czy są zgodne ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej;

9)

organizację programu polityki zdrowotnej, w szczególności etapy programu polityki

zdrowotnej i działania podejmowane w ramach etapów, oraz warunki realizacji programu

polityki zdrowotnej dotyczące personelu, wyposażenia i warunków lokalowych;

10)

sposób monitorowania i ewaluacji programu polityki zdrowotnej;

11)

budżet programu polityki zdrowotnej, w tym koszty jednostkowe i całkowite oraz źródła

finansowania programu polityki zdrowotnej.

3.

Projekt programu polityki zdrowotnej jest opracowywany według wzoru określonego w

przepisach wydanych na podstawie ust. 16.

4.

Projekt programu polityki zdrowotnej jest przekazywany do Agencji w celu wydania przez

Prezesa Agencji opinii w sprawie projektu programu polityki zdrowotnej.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do

1)

projektu programu polityki zdrowotnej

a)

będącego kontynuacją w niezmienionej formie programu polityki zdrowotnej realizowanego

w poprzednim okresie, dla którego Prezes Agencji wydał pozytywną albo warunkowo pozytywną

opinię,

b)

dotyczącego choroby lub problemu zdrowotnego, dla których zostały wydane rekomendacje,

o których mowa w art. 48aa ust. 5 lub 6, i program został opracowany zgodnie z tymi

rekomendacjami;

2)

aktualizacji treści programu polityki zdrowotnej opracowanego przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, jeżeli nie powodują one zmiany celów głównych i celów szczegółowych

programu polityki zdrowotnej, w szczególności dotyczących

a)

przesunięcia w czasie realizacji zaplanowanych działań,

b)

zmiany zakresu zaplanowanych działań uwarunkowanej poziomem finansowania programu

polityki zdrowotnej,

c)

konieczności weryfikacji mierników efektywności realizacji programu polityki zdrowotnej.

6.

Jeżeli projekt programu polityki zdrowotnej nie został opracowany według wzoru określonego

w przepisach wydanych na podstawie ust. 16, Prezes Agencji wzywa podmiot, który opracował

projekt, do jego poprawienia.

7.

Prezes Agencji sporządza opinię, o której mowa w ust. 4, w terminie 2 miesięcy od

dnia otrzymania projektu programu polityki zdrowotnej albo poprawionego projektu programu.

Opinię sporządza się na podstawie kryteriów, o których mowa w

1)

art. 31a ust. 1 - w przypadku projektu programu polityki zdrowotnej opracowanego przez

ministra;

2)

art. 31a ust. 1 i art. 48 ust. 4 - w przypadku projektu programu polityki zdrowotnej

opracowanego przez jednostkę samorządu terytorialnego.

8.

W celu sporządzenia opinii, o której mowa w ust. 4

1)

Agencja sporządza raport w sprawie oceny projektu programu polityki zdrowotnej na

podstawie kryteriów, o których mowa w

a)

art. 31a ust. 1 - w przypadku projektu programu polityki zdrowotnej opracowanego przez

ministra,

b)

art. 31a ust. 1 i art. 48 ust. 4 - w przypadku projektu programu polityki zdrowotnej

opracowanego przez jednostkę samorządu terytorialnego;

2)

Prezes Agencji przekazuje raport, o którym mowa w pkt 1, Radzie Przejrzystości;

3)

Rada Przejrzystości na podstawie raportu, o którym mowa w pkt 1, przedstawia opinię

w sprawie projektu programu polityki zdrowotnej, którą przekazuje Prezesowi Agencji.

9.

Przed sporządzeniem raportu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, Prezes Agencji może zasięgnąć

opinii konsultantów w ochronie zdrowia lub innych ekspertów z poszczególnych dziedzin

medycyny, w szczególności odpowiednich dla danej choroby lub danego problemu zdrowotnego.

10.

Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje opinię, o której mowa w ust. 4, podmiotowi,

który opracował projekt programu polityki zdrowotnej.

11.

Rozpoczęcie wdrożenia, realizacji i finansowania programu polityki zdrowotnej może

nastąpić wyłącznie po uzyskaniu pozytywnej albo warunkowo pozytywnej opinii, o której

mowa w ust. 4, albo po przesłaniu do Agencji oświadczenia, o którym mowa w art. 48aa

ust. 11.

12.

Podmiot, który otrzymał warunkowo pozytywną opinię, o której mowa w ust. 4, jest obowiązany

do wprowadzenia w projekcie programu polityki zdrowotnej zmian zgodnych z tą opinią

przed rozpoczęciem wdrożenia, realizacji i finansowania programu polityki zdrowotnej.

13.

Po zakończeniu realizacji programu polityki zdrowotnej minister oraz jednostka samorządu

terytorialnego sporządzają raport końcowy z realizacji programu według wzoru określonego

w przepisach wydanych na podstawie ust. 16.

14.

Raport końcowy z realizacji programu polityki zdrowotnej określa

1)

nazwę programu polityki zdrowotnej;

2)

przewidziany w programie polityki zdrowotnej okres jego realizacji oraz okres jego

faktycznej realizacji;

3)

opis sposobu osiągnięcia celów programu polityki zdrowotnej;

4)

charakterystykę interwencji zrealizowanych w ramach programu polityki zdrowotnej;

5)

wyniki monitorowania i ewaluacji programu polityki zdrowotnej;

6)

koszty realizacji programu polityki zdrowotnej;

7)

informacje o problemach, które wystąpiły w trakcie realizacji programu polityki zdrowotnej,

oraz o podjętych w związku z nimi działaniach modyfikujących.

15.

Raport, o którym mowa w ust. 13, sporządza się w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia

realizacji programu polityki zdrowotnej i niezwłocznie przekazuje do Agencji oraz

udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej podmiotu, o którym mowa w ust. 1.

16.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór programu

polityki zdrowotnej oraz wzór raportu końcowego z realizacji programu polityki zdrowotnej,

wraz z opisem sposobu sporządzenia projektu programu oraz raportu, biorąc pod uwagę

zapewnienie jednolitości tworzenia programów polityki zdrowotnej i konieczność przedstawienia

wyników ich realizacji.

16a

Minister właściwy do spraw zdrowia opracowuje, wdraża, realizuje i finansuje program

polityki zdrowotnej leczenia niepłodności obejmujący procedury medycznie wspomaganej

prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej

prokreacji w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności.

16b

Do programu polityki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 16a, nie stosuje się przepisów

ust. 1 i 3-16.

16c

Minister właściwy do spraw zdrowia przeznacza corocznie z budżetu państwa z części

będącej w jego dyspozycji nie mniej niż 500 mln zł na realizację programu polityki

zdrowotnej, o którym mowa w ust. 16a.

16d

Minister właściwy do spraw zdrowia przedkłada Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej roczne

sprawozdanie z realizacji programu polityki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 16a,

w terminie do dnia 31 lipca roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy.

17.

Minister właściwy do spraw zdrowia opracowuje, wdraża, realizuje i finansuje program

polityki zdrowotnej służący wykonaniu programu kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za

życiem” przyjętego na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin

„Za życiem”

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1923).

18.

Do programu polityki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 17, nie stosuje się przepisów

ust. 1-16.

1.

Agencja, z własnej inicjatywy lub z inicjatywy ministra właściwego do spraw zdrowia,

dokonuje okresowej weryfikacji założeń zgromadzonych projektów programów polityki

zdrowotnej i na podstawie tej weryfikacji przygotowuje raport w sprawie zalecanych

technologii medycznych, działań przeprowadzanych w ramach programów polityki zdrowotnej

oraz warunków realizacji tych programów, dotyczących danej choroby lub danego problemu

zdrowotnego.

2.

Raport, o którym mowa w ust. 1, jest przygotowywany na podstawie kryteriów, o których

mowa w art. 31a ust. 1, oraz po zasięgnięciu opinii konsultantów w ochronie zdrowia

lub innych ekspertów z poszczególnych dziedzin medycyny, w szczególności odpowiednich

dla danej choroby lub danego problemu zdrowotnego.

3.

Prezes Agencji niezwłocznie przekazuje raport, o którym mowa w ust. 1, Radzie Przejrzystości.

4.

Rada Przejrzystości na podstawie raportu, o którym mowa w ust. 1, wydaje opinię w

sprawie zalecanych technologii medycznych, działań przeprowadzanych w ramach programów

polityki zdrowotnej oraz warunków realizacji tych programów, dotyczących danej choroby

lub danego problemu zdrowotnego.

5.

Prezes Agencji, biorąc pod uwagę opinię, o której mowa w ust. 4, wydaje rekomendację

w sprawie zalecanych technologii medycznych, działań przeprowadzanych w ramach programów

polityki zdrowotnej oraz warunków realizacji tych programów, dotyczących danej choroby

lub danego problemu zdrowotnego.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zlecić Prezesowi Agencji opracowanie i wydanie

rekomendacji, o której mowa w ust. 5, dotyczącej danej choroby lub danego problemu

zdrowotnego. Prezes Agencji wydaje rekomendację w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania

zlecenia. Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

7.

Rekomendacje, o których mowa w ust. 5 i 6, zawierają

1)

opis choroby lub problemu zdrowotnego uwzględniający epidemiologię;

2)

rekomendowane i nierekomendowane technologie medyczne, działania przeprowadzane w

ramach programów polityki zdrowotnej skierowane do określonej populacji docelowej

oraz warunki realizacji programów polityki zdrowotnej, dotyczące danej choroby lub

danego problemu zdrowotnego;

3)

wskazanie dowodów naukowych;

4)

wskazanie opcjonalnych technologii medycznych i aktualnego stanu ich finansowania

ze środków publicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

określenie wskaźników służących do monitorowania i ewaluacji.

8.

Rekomendacje, o których mowa w ust. 5 i 6, podlegają aktualizacji nie rzadziej niż

co 5 lat.

9.

Agencja tworzy repozytorium programów polityki zdrowotnej, które udostępnia w Biuletynie

Informacji Publicznej Agencji oraz na swojej stronie internetowej. W repozytorium

programów polityki zdrowotnej publikuje się

1)

raporty, o których mowa w ust. 1;

2)

opinie, o których mowa w ust. 4;

3)

rekomendacje, o których mowa w ust. 5 i 6.

10.

Od dnia udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji rekomendacji, o której

mowa w ust. 5 lub 6, minister oraz jednostka samorządu terytorialnego uwzględniają

zawarte w niej zalecenia w planowanych programach polityki zdrowotnej.

11.

Podmiot, który opracował projekt programu polityki zdrowotnej uwzględniający rekomendację,

o której mowa w ust. 5 lub 6, przed rozpoczęciem wdrożenia, realizacji i finansowania

programu polityki zdrowotnej, przesyła do Agencji oświadczenie o zgodności projektu

programu polityki zdrowotnej z tą rekomendacją.

1.

W przypadku braku możliwości finansowania lub ograniczenia środków finansowych na

realizację programu polityki zdrowotnej podmiot, który go opracował, wdrożył, realizuje

i finansuje, może zawiesić, w całości lub w części, realizację i finansowanie tego

programu, jednak nie dłużej niż na okres 2 lat. Realizację i finansowanie programu

polityki zdrowotnej wznawia się po ustaniu przyczyny zawieszenia jego realizacji.

2.

W przypadku wznowienia realizacji programu polityki zdrowotnej w niezmienionej formie

nie podlega on przekazaniu do Agencji w celu wydania opinii przez Prezesa Agencji,

o której mowa w art. 48a ust. 4.

3.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, realizację programu uważa się za zakończoną.

Przepisy art. 48a ust. 13-15 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku wystąpienia okoliczności wskazujących na niecelowość kontynuowania realizacji

i finansowania programu polityki zdrowotnej podmiot, który opracował, wdrożył, realizuje

i finansuje ten program, jest obowiązany do zakończenia jego realizacji i finansowania.

Decyzję o zakończeniu realizacji i finansowania programu polityki zdrowotnej poprzedza

się analizą możliwości wcześniejszego zakończenia realizacji i finansowania tego programu

w odniesieniu do zakładanych celów programu. W analizie określa się termin zakończenia

realizacji i finansowania programu. Przepisy art. 48a ust. 13-15 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku programów polityki zdrowotnej wyboru realizatora tego programu dokonuje

się w drodze konkursu ofert.

1a.

W przypadku programów polityki zdrowotnej opracowanych przez ministra właściwego do

spraw zdrowia wybór realizatora programu może nastąpić bez przeprowadzania konkursu

ofert, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności

1)

program polityki zdrowotnej może być realizowany tylko przez ograniczoną liczbę realizatorów

z przyczyn o obiektywnym charakterze i nie jest to wynikiem celowego zawężenia kryteriów

lub warunków realizacji programu oraz nie istnieje rozsądne rozwiązanie alternatywne

lub rozwiązanie zastępcze;

2)

konieczna jest natychmiastowa realizacja programu polityki zdrowotnej ze względu na

wyjątkową sytuację niewynikającą z przyczyn leżących po stronie ministra właściwego

do spraw zdrowia, której nie mógł on przewidzieć, a nie można zachować terminów określonych

dla przeprowadzenia konkursu ofert;

3)

w przeprowadzonym uprzednio konkursie ofert nie wpłynęła żadna oferta lub wpłynęła

oferta, która ze względu na braki lub niespełnienie wymagań określonych w ogłoszeniu,

o którym mowa w ust. 2, nie podlegała ocenie, a nie można zachować terminów określonych

dla przeprowadzenia kolejnego konkursu ofert.

1b.

Powierzenie realizacji programu polityki zdrowotnej realizatorowi innemu niż wybrany

w drodze konkursu ofert, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie upoważnienia,

w którym minister właściwy do spraw zdrowia określa zakres powierzanych zadań oraz

okres ich realizacji. Niezależnie od upoważnienia minister właściwy do spraw zdrowia

może zawrzeć z realizatorem programu polityki zdrowotnej umowę określającą warunki

realizacji powierzonych zadań, z wyłączeniem programów polityki zdrowotnej zleconych

Funduszowi.

2.

O przeprowadzeniu konkursu ofert, o którym mowa w ust. 1, minister albo jednostka

samorządu terytorialnego ogłasza w swojej siedzibie i na swojej stronie internetowej

co najmniej na 15 dni przed upływem wyznaczonego terminu składania ofert.

3.

W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 2, określa się w szczególności

1)

przedmiot konkursu ofert;

2)

wymagania stawiane oferentom, niezbędne do realizacji programu polityki zdrowotnej;

3)

termin i miejsce składania ofert.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do trybu przeprowadzenia konkursu ofert i zawarcia

umów o realizację programu polityki zdrowotnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przetargu.

5.

Fundusz dokonuje wyboru realizatora programu zdrowotnego i zawiera z nim umowę na

zasadach i w trybie określonych dla umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

6.

Do wyboru realizatorów programów, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych oraz przepisów o prowadzeniu działalności pożytku publicznego na podstawie zlecenia

realizacji zadań publicznych, o których mowa w rozdziale 2 działu II ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie.

1.

Jednostka samorządu terytorialnego, w ramach realizacji zadań własnych, może dofinansowywać

programy zdrowotne i programy polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 48 ust. 1,

inne niż realizowane przez tę jednostkę, polegające na profilaktyce chorób.

2.

Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, polega na udzieleniu realizatorowi programu

wybranemu w trybie określonym w art. 48b dotacji celowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1.

Fundusz może przekazać środki na dofinansowanie programów polityki zdrowotnej realizowanych

przez jednostkę samorządu terytorialnego w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

określonych w wykazach świadczeń gwarantowanych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 31d, w kwocie nieprzekraczającej

1)

80% środków przewidzianych na realizację programu jednostki samorządu terytorialnego

o liczbie mieszkańców nieprzekraczającej 5 tys.;

2)

40% środków przewidzianych na realizację programu jednostki samorządu terytorialnego

innej niż wymieniona w pkt 1.

2.

W celu uzyskania dofinansowania, o którym mowa w ust. 1, organ wykonawczy jednostki

samorządu terytorialnego składa wniosek do Prezesa Funduszu. Do wniosku dołącza się

pozytywną opinię Agencji wydaną w trybie, o którym mowa w art. 48a ust. 7 pkt 2, albo

oświadczenie o zgodności projektu programu polityki zdrowotnej z rekomendacją Prezesa

Agencji, o którym mowa w art. 48aa ust. 11, oraz pozytywną opinię wojewody dotyczącą

zgodności planowanego programu z wojewódzkim planem transformacji, o którym mowa w

art. 95c ust. 1, oraz zgodności z celami operacyjnymi Narodowego Programu Zdrowia,

o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1608 oraz z 2023 r. poz. 1718).

3.

Prezes Funduszu dokonuje oceny wniosku oraz załączonych dokumentów oraz podejmuje

decyzję o dofinansowaniu programu, którego wniosek dotyczy, uwzględniając wpływ planowanych

działań na poprawę stanu zdrowia populacji objętej programem oraz możliwości finansowe

Funduszu.

4.

Przekazanie środków w ramach dofinansowania, o którym mowa w ust. 1, odbywa się na

podstawie umowy zawartej przez Prezesa Funduszu z organem wykonawczym jednostki samorządu

terytorialnego. Jednostka samorządu terytorialnego zwraca Funduszowi środki niewykorzystane

lub wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, określi,

w drodze rozporządzenia, tryb składania i rozpatrywania wniosków o dofinansowanie,

o których mowa w ust. 2, oraz tryb rozliczania przekazanych środków i zwrotu, o którym

mowa w ust. 4, uwzględniając konieczność równego traktowania jednostek samorządu terytorialnego

składających wnioski oraz efektywne rozliczanie tych środków.

1.

Program pilotażowy opracowuje, ustala, nadzoruje i kontroluje minister właściwy do

spraw zdrowia, a wdraża, finansuje, monitoruje i ewaluuje Fundusz.

2.

Program pilotażowy może być finansowany z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw zdrowia.

3.

W programie pilotażowym określa się

1)

cel programu pilotażowego;

2)

okres realizacji programu pilotażowego;

3)

zakres i rodzaj świadczeń opieki zdrowotnej, których dotyczy program pilotażowy;

4)

w przypadkach wynikających z celu programu pilotażowego - populację zamieszkującą

określony obszar terytorialny objętą programem pilotażowym;

5)

warunki organizacji świadczeń opieki zdrowotnej oraz warunki ich realizacji, w tym

dotyczące personelu medycznego i wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną;

6)

sposób rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej, w tym wysokość kapitacyjnej stawki

rocznej, ceny jednostkowej jednostki rozliczeniowej lub ryczałtu, w tym ryczałtu na

populację objętą programem pilotażowym;

7)

sposób wyboru świadczeniodawcy przez świadczeniobiorcę, z uwzględnieniem zasad realizacji

świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie skierowania i prowadzenia listy oczekujących

na udzielenie świadczenia, lub sposób objęcia przez świadczeniodawcę danej populacji

świadczeniami opieki zdrowotnej;

8)

realizatora programu pilotażowego albo tryb jego wyboru;

9)

wskaźniki realizacji programu pilotażowego;

10)

sposób pomiaru wskaźników realizacji programu pilotażowego;

11)

sposób oceny wyników programu pilotażowego;

12)

podmiot zobowiązany do finansowania programu pilotażowego, a w przypadku, o którym

mowa w ust. 2, także sposób i tryb finansowania programu pilotażowego z budżetu państwa.

4.

W programie pilotażowym określa się realizatora programu pilotażowego, jeżeli zachodzi

co najmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 48b ust. 1a.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia ustala, w drodze rozporządzenia, program pilotażowy,

mając na uwadze poprawę efektywności systemu ochrony zdrowia oraz poprawę jakości

i bezpieczeństwa udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

6.

Fundusz zawiera umowę o realizację programu pilotażowego z realizatorem programu pilotażowego.

7.

W przypadku programu pilotażowego dotyczącego świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych

w zakresie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31d

minister właściwy do spraw zdrowia może wyrazić zgodę na opracowanie i ustalenie programu

przez Prezesa Funduszu po przedstawieniu przez Prezesa Funduszu założeń programu,

uwzględniających informacje, o których mowa w art. 146 ust. 3. Przepisy ust. 2-4 i

6 stosuje się odpowiednio.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do programów pilotażowych finansowanych ze środków

europejskich w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

9.

W celu realizacji zadań ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie nadzoru i

kontroli określonych w ust. 1 może on zawrzeć umowę z jednostką podległą lub nadzorowaną

przez tego ministra, właściwą ze względu na cel programu pilotażowego.

Świadczeniobiorca korzystający ze świadczeń opieki zdrowotnej w ramach programu pilotażowego

może upoważnić

1)

świadczeniodawcę udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej w ramach tego programu

do udostępniania jednostce organizacyjnej pomocy społecznej informacji o korzystaniu

przez tego świadczeniobiorcę ze świadczeń opieki zdrowotnej;

2)

jednostkę organizacyjną pomocy społecznej do udostępniania świadczeniodawcy udzielającemu

świadczeń opieki zdrowotnej w ramach tego programu informacji o korzystaniu przez

tego świadczeniobiorcę z pomocy społecznej.

1.

Dokumentem potwierdzającym prawo ubezpieczonego do świadczeń opieki zdrowotnej oraz

umożliwiającym potwierdzanie wykonania świadczeń opieki zdrowotnej jest karta ubezpieczenia

zdrowotnego.

2.

Karta ubezpieczenia zdrowotnego jest kartą typu elektronicznego.

3.

Karta ubezpieczenia zdrowotnego zawiera w szczególności następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w przypadku nieposiadania numeru PESEL - numer paszportu lub innego

dokumentu potwierdzającego tożsamość;

4)

numer identyfikacyjny instytucji ubezpieczenia zdrowotnego;

5)

dwuznakowy kod ISO 3166-1 dla Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

datę ważności karty;

7)

numer identyfikacyjny karty.

4.

Funkcję karty ubezpieczenia zdrowotnego może pełnić również inny dokument typu elektronicznego,

o ile zawiera dane wskazane w ust. 3 pkt 1-3 oraz spełnia funkcje, o których mowa

w ust. 1.

5.

Karta ubezpieczenia zdrowotnego może pełnić funkcję Europejskiej Karty Ubezpieczenia

Zdrowotnego.

6.

Karta ubezpieczenia zdrowotnego jest wydawana bezpłatnie. W przypadku utraty karty

ubezpieczenia zdrowotnego za wydanie nowej karty pobiera się opłatę w wysokości 1,5%

minimalnego wynagrodzenia.

7.

Prezes Funduszu może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zwolnić ubezpieczonego

z obowiązku ponoszenia opłaty, o której mowa w ust. 6. Przepisy art. 109 i 110 stosuje się odpowiednio.

8.

(uchylony)

9.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór karty ubezpieczenia zdrowotnego oraz sposób jej wykonania, uwzględniając przepisy

Unii Europejskiej w sprawie wzoru Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego,

2)

wzór wniosku o wydanie karty ubezpieczenia zdrowotnego,

3)

szczegółowy zakres danych zawartych na karcie ubezpieczenia zdrowotnego oraz ich format,

4)

tryb wydawania i anulowania karty ubezpieczenia zdrowotnego

- uwzględniając konieczność identyfikacji ubezpieczonych, potwierdzania prawa ubezpieczonych

do świadczeń opieki zdrowotnej i elektronicznego potwierdzania wykonanych świadczeń,

konieczność zapewnienia przejrzystości danych zawartych na karcie ubezpieczenia zdrowotnego

oraz sprawność postępowania w sprawie wydawania i anulowania karty ubezpieczenia zdrowotnego.

10.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, może także określać dokumenty mogące pełnić

funkcję karty ubezpieczenia zdrowotnego, uwzględniając możliwość potwierdzenia przez

te dokumenty prawa do świadczeń opieki zdrowotnej oraz funkcję potwierdzenia udzielenia

tych świadczeń.

1.

Świadczeniobiorca ubiegający się o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej jest obowiązany

przedstawić

1)

kartę ubezpieczenia zdrowotnego - w przypadku ubezpieczonego oraz osób, do których

stosuje się art. 67 ust. 4-7;

2)

dokument, o którym mowa w art. 54 ust. 1 - w przypadku świadczeniobiorcy innego niż

ubezpieczony.

2.

Przedstawienie przez świadczeniobiorcę dokumentów, o których mowa w ust. 1, nie jest

wymagane, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki

1

świadczeniobiorca potwierdzi swoją tożsamość przez okazanie dowodu osobistego, paszportu,

prawa jazdy, legitymacji szkolnej albo przy użyciu dokumentu mObywatel, o którym mowa

w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel

(Dz. U. poz. 1234); legitymacja szkolna może być okazana jedynie przez osobę, która nie ukończyła 18.

roku życia;

1a)

w przypadku osób uprawnionych na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy wskazanej w art.

12 pkt 13, osoba uprawniona może potwierdzić swoją tożsamość także przez okazanie

dokumentu potwierdzającego tożsamość innego niż wymieniony w pkt 1;

2)

świadczeniodawca lub niebędąca świadczeniodawcą osoba uprawniona w rozumieniu art.

2 pkt 14 ustawy o refundacji uzyska potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej

osoby ubiegającej się o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej w sposób określony

w ust. 3.

2a.

Świadczeniodawca udzielający świadczeń opieki zdrowotnej za pośrednictwem systemów

teleinformatycznych lub systemów łączności może potwierdzać tożsamość świadczeniobiorcy,

na podstawie danych przekazanych przez tego świadczeniobiorcę za pośrednictwem tych

systemów. W razie niepotwierdzenia prawa świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej

w sposób określony w ust. 1 lub 3, świadczeniobiorca może złożyć oświadczenie o przysługującym

mu prawie do świadczeń opieki zdrowotnej także za pośrednictwem systemów, o których

mowa w zdaniu pierwszym. Przepisy ust. 7, 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

2b.

Potwierdzenie tożsamości świadczeniobiorcy oraz złożenie przez niego oświadczenia

o przysługującym mu prawie do świadczeń opieki zdrowotnej może nastąpić przy wykorzystaniu

elektronicznego konta pacjenta utworzonego w wyniku potwierdzenia jego tożsamości

osobiście lub w sposób określony w art. 20a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne. Przepisy ust. 7, 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

3.

Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej może zostać potwierdzone na podstawie dokumentu

elektronicznego, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, sporządzonego, na podstawie numeru PESEL, przez Fundusz dla świadczeniodawcy lub

niebędącej świadczeniodawcą osoby uprawnionej w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o

refundacji i przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344) z zapewnieniem integralności i poufności zawartych w nim danych oraz uwierzytelnieniem

stron uprawnionych do przetwarzania tych danych.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, określi,

w drodze rozporządzenia, warunki, jakie muszą spełniać świadczeniodawca lub niebędąca

świadczeniodawcą osoba uprawniona w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji,

występujący do Funduszu o dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 3, mając na

uwadze konieczność zapewnienia integralności oraz poufności przetwarzanych danych.

5.

Dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 3, zawiera imię i nazwisko oraz numer

PESEL świadczeniobiorcy, a także informację, według stanu na dzień sporządzenia dokumentu,

o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej.

6.

W przypadku niepotwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej w sposób określony

w ust. 1 lub 3 świadczeniobiorca po okazaniu dokumentu, o którym mowa w ust. 2 pkt

1, może przedstawić inny dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej,

a jeżeli takiego dokumentu nie posiada, złożyć pisemne oświadczenie o przysługującym

mu prawie do świadczeń opieki zdrowotnej.

7.

Świadczeniobiorca składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, jest obowiązany

do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Posiadam prawo do korzystania ze

świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.”.

7a.

W sytuacji udzielania świadczeniobiorcy stacjonarnych albo całodobowych świadczeń

opieki zdrowotnej, oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, obejmuje okres od dnia rozpoczęcia

udzielania świadczenia do dnia zakończenia udzielania świadczenia, nie dłuższy jednak

niż do końca miesiąca następującego po miesiącu rozpoczęcia udzielania świadczenia.

W przypadku, gdy świadczenie opieki zdrowotnej trwa dłużej - świadczeniobiorca składa

kolejne oświadczenie, które obejmuje okres nie dłuższy niż jeden miesiąc.

8.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, zawiera imię i nazwisko, adres zamieszkania,

wskazanie podstawy prawa do świadczeń opieki zdrowotnej, numer PESEL oraz wskazanie

dokumentu, na podstawie którego świadczeniodawca potwierdził tożsamość świadczeniobiorcy,

a w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL - dane, o których mowa w art. 188

ust. 4 pkt 9. Świadczeniodawca albo niebędąca świadczeniodawcą osoba uprawniona w

rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji potwierdza podpisem na oświadczeniu dane

identyfikujące dokument, na podstawie którego potwierdzono tożsamość.

9.

W przypadku świadczeniobiorców małoletnich oraz innych osób nieposiadających pełnej

zdolności do czynności prawnych oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa przedstawiciel

ustawowy albo opiekun prawny lub faktyczny w rozumieniu ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

10.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzory oświadczeń,

o których mowa w ust. 6 i 9, mając na względzie zapewnienie czytelności oświadczeń.

11.

W stanach nagłych lub w przypadku, gdy ze względu na stan zdrowia nie jest możliwe

złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 6, świadczenie opieki zdrowotnej zostaje

udzielone pomimo braku potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej w sposób

wskazany w ust. 1, 3 lub 6. W takim przypadku osoba, której udzielono świadczenia

opieki zdrowotnej, jest obowiązana do przedstawienia dokumentu potwierdzającego prawo

do świadczeń opieki zdrowotnej albo złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 6,

w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia udzielania świadczenia opieki zdrowotnej, a

jeżeli świadczenie to jest udzielane w oddziale szpitalnym, w terminie 7 dni od dnia

zakończenia udzielania świadczenia opieki zdrowotnej - pod rygorem obciążenia tej

osoby kosztami udzielonych jej świadczeń.

12.

Późniejsze niż przewidziane terminami określonymi w ust. 11, jednak w okresie nie

dłuższym niż 1 rok, licząc od dnia upływu tych terminów, przedstawienie dokumentu

potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej albo złożenie oświadczenia,

o którym mowa w ust. 6, nie może stanowić podstawy odmowy przez świadczeniodawcę zwolnienia

świadczeniobiorcy z obowiązku poniesienia kosztów udzielonego świadczenia opieki zdrowotnej

albo zwrotu tych kosztów.

13.

Roszczenia przysługujące na podstawie ust. 11 ulegają przedawnieniu z upływem 5 lat

od dnia upływu terminów określonych w ust. 11.

14.

W przypadku dzieci do ukończenia 3. miesiąca życia, które nie posiadają numeru PESEL,

potwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, następuje na podstawie numeru PESEL osoby obowiązanej

do zgłoszenia dziecka do ubezpieczenia zdrowotnego.

15.

Fundusz nie może odmówić świadczeniodawcy sfinansowania świadczenia opieki zdrowotnej

z powodu braku prawa do świadczeń opieki zdrowotnej osoby, która uzyskała to świadczenie,

albo żądać od niebędącej świadczeniodawcą osoby uprawnionej w rozumieniu art. 2 pkt

14 ustawy o refundacji zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej poniesionych przez

Fundusz pomimo braku prawa do świadczeń opieki zdrowotnej osoby, która uzyskała to

świadczenie na podstawie recepty wystawionej przez osobę uprawnioną, jeżeli

1)

w dniu udzielenia tego świadczenia potwierdził, w sposób określony w ust. 3, prawo

świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej albo świadczeniobiorca ten w tym

dniu przedstawił dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej lub

złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 2a albo 6,

2)

świadczeniobiorca w terminie przedstawił dokument potwierdzający prawo do świadczeń

opieki zdrowotnej lub złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, w przypadkach określonych

w ust. 11

- jeżeli świadczenie to zostało zrealizowane zgodnie z warunkami umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej zawartej ze świadczeniodawcą albo zgodnie z zasadami wystawiania

recept refundowanych, w przypadku gdy świadczenie zostało zrealizowane na podstawie

takiej recepty.

16.

W przypadku gdy świadczenie opieki zdrowotnej zostało udzielone pomimo braku prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej w wyniku

1)

posługiwania się kartą ubezpieczenia zdrowotnego albo innym dokumentem potwierdzającym

prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przez osobę, która utraciła to prawo w okresie

ważności karty albo innego dokumentu, albo

1a)

potwierdzenia prawa do świadczeń w sposób określony w ust. 3 osób, o których mowa

w art. 52 ust. 1, albo

2)

złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 2a albo 6

- osoba, której udzielono świadczenia opieki zdrowotnej, jest obowiązana do uiszczenia

kosztów tego świadczenia, z wyłączeniem osoby, której udzielono świadczenia, o którym

mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1.

17.

Obowiązku, o którym mowa w ust. 16, nie stosuje się do osoby, która w chwili przedstawienia

innego dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej albo złożenia

oświadczenia o przysługującym jej prawie do świadczeń opieki zdrowotnej działała w

usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że posiada prawo do świadczeń opieki zdrowotnej.

18.

Koszty świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w ust. 16,

które Fundusz poniósł zgodnie z ust. 15, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną

ustalającą obowiązek poniesienia kosztów i ich wysokość oraz termin płatności. Do

postępowania w sprawach o ustalenie poniesienia kosztów stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Od decyzji Prezesa Funduszu przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

18a.

Przepisów ust. 16 i 18 nie stosuje się w przypadku dopełnienia obowiązku, o którym

mowa w art. 67 ust. 1 i 3, w terminie 30 dni od dnia udzielenia świadczenia albo 30

dni od dnia poinformowania przez Fundusz o wszczęciu postępowania, o którym mowa w

ust. 18, jeżeli przyczyną braku prawa do świadczeń opieki zdrowotnej było niezgłoszenie

do ubezpieczenia zdrowotnego mimo podlegania takiemu zgłoszeniu.

18b.

W przypadku dopełnienia obowiązku określonego w art. 67 ust. 1 i 3 w terminie, o którym

mowa w ust. 18a, poniesione koszty świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w okresie,

którego dotyczy ten obowiązek, nie podlegają zwrotowi.

19.

Od kwoty należności, o których mowa w ust. 18, nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie,

poczynając od dnia, w którym upłynął termin płatności tych należności.

20.

Nie wydaje się decyzji, o której mowa w ust. 18, jeżeli od dnia, w którym zakończono

udzielanie świadczenia opieki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 15, upłynęło 5 lat.

21.

Należności, o których mowa w ust. 18, ulegają przedawnieniu z upływem 5 lat, licząc

od dnia, w którym decyzja ustalająca te należności stała się ostateczna.

22.

Prezes Funduszu może umorzyć w całości albo w części spłatę należności ustalonej w

decyzji, o której mowa w ust. 18, lub odroczyć spłatę tej należności, lub rozłożyć

ją na raty, stosując odpowiednio zasady określone w art. 56-58 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

23

Prezes Funduszu nie wszczyna postępowania, jeżeli wysokość kosztów świadczeń opieki

zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w ust. 16, które Fundusz poniósł

zgodnie z ust. 15, na rzecz tej samej osoby nie przekracza kwoty 500 zł.

1.

Fundusz ustala podmioty, które powinny ponieść koszty rozliczonego przez Fundusz świadczenia

opieki zdrowotnej i obciąża te podmioty kosztami, z uwzględnieniem art. 50 ust. 15

i 16.

2.

W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej trwających dłużej niż jeden dzień, dla których

ustalono więcej niż jeden podmiot, który powinien ponieść koszt rozliczonego świadczenia

opieki zdrowotnej, poniesiony przez Fundusz koszt tego świadczenia dzielony jest proporcjonalnie

do czasu jego trwania. Przy ustalaniu kosztu tego świadczenia nie stosuje się art. 44 i art. 45 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

3.

Należności z tytułu realizacji świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych

1)

ubezpieczonym,

2)

osobom uprawnionym do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji,

3)

osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 oraz art. 12 pkt 2-4, 6 i 9

- świadczeniodawca może przedstawić na jednym rachunku łącznie.

1.

W celu potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących świadczeniobiorcy,

zgodnie z przepisami o koordynacji, na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego UE lub EFTA, lub Zjednoczonego Królestwa, Fundusz wydaje, na

zasadach i w zakresie określonych w przepisach o koordynacji, Europejską Kartę Ubezpieczenia

Zdrowotnego lub zaświadczenie o prawie do tych świadczeń.

2.

(uchylony)

3.

Przepisy wydane na podstawie art. 49 ust. 9 pkt 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Osobie uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji,

w celu korzystania z tych świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, Fundusz wydaje dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej,

zwany dalej „poświadczeniem”.

2.

Poświadczenie zawiera następujące dane

1)

imiona i nazwisko;

2)

datę urodzenia;

3)

numer PESEL, a w przypadku gdy osobie, o której mowa w ust. 1, nie nadano tego numeru

- serię i numer paszportu albo numer identyfikacyjny innego dokumentu, na podstawie

którego możliwe jest ustalenie danych osobowych;

4)

adres miejsca zamieszkania;

5)

nazwę instytucji zagranicznej, na koszt której będą udzielane świadczenia opieki zdrowotnej;

6)

adres miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

zakres świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących uprawnionemu w rozumieniu przepisów

o koordynacji;

8)

okres przysługiwania świadczeń opieki zdrowotnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

9)

numer poświadczenia.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu, określi,

w drodze rozporządzenia, sposób wydawania poświadczenia oraz jego wzór, uwzględniając

dane, o których mowa w ust. 2, oraz dokumenty, na podstawie których są wydawane poświadczenia,

kierując się koniecznością zapewnienia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej i rzetelnego

potwierdzania prawa do tych świadczeń.

1.

Dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej osoby uprawnionej

do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji jest poświadczenie

wydawane przez Fundusz lub dokument potwierdzający prawo do tych świadczeń, wystawiony

przez zagraniczną instytucję właściwą.

1a.

W przypadku wydania poświadczenia, o którym mowa w ust. 1, prawo osoby uprawnionej

do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji może zostać potwierdzone

w sposób określony w art. 50 ust. 1 lub ust. 3.

2.

Jeżeli poświadczenie albo dokument, o których mowa w ust. 1, nie zostaną przedstawione

w przypadku

1)

stanu nagłego,

2)

porodu

- przepisy art. 50 ust. 11-15 i 18-22 stosuje się odpowiednio.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 32b ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 44 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 40 ust. 5 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, jest decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy

właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, potwierdzająca to

prawo.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać numer PESEL świadczeniobiorcy.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się po

1)

przedłożeniu przez świadczeniobiorcę, o którym mowa w ust. 1, dokumentów potwierdzających

zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz dokumentów potwierdzających

a)

posiadanie obywatelstwa polskiego lub

b)

posiadanie statusu uchodźcy, lub

c)

objęcie ochroną uzupełniającą, lub

d)

posiadanie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznością, o której

mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

2)

przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego;

3)

stwierdzeniu spełniania kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

4)

stwierdzeniu braku okoliczności, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w wyniku przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w pkt

2.

4.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek świadczeniobiorcy, a w przypadku

stanu nagłego - na wniosek świadczeniodawcy udzielającego świadczenia opieki zdrowotnej,

złożony niezwłocznie po udzieleniu świadczenia.

5.

Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy

może wszcząć postępowanie w celu wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, również

z urzędu lub na wniosek Funduszu.

6.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent) gminy

właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy jest obowiązany dostarczyć

w terminie 7 dni od dnia jej wydania, kopię tej decyzji Funduszowi.

7.

Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1,

przysługuje przez okres 90 dni od dnia określonego w decyzji, którym jest

1)

dzień złożenia wniosku,

2)

w przypadku udzielania świadczeń w stanie nagłym - dzień udzielenia świadczenia

- chyba że w tym okresie świadczeniobiorca zostanie objęty ubezpieczeniem zdrowotnym.

8.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, z urzędu przez wójta (burmistrza,

prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy,

prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje od dnia określonego w decyzji przez

okres 90 dni od tego dnia.

9.

Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy,

o którym mowa w art. 7 ust. 2, niezwłocznie stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której

mowa w ust. 1, w przypadku gdy w okresie, o którym mowa w ust. 7 i 8

1)

świadczeniobiorca zostanie objęty ubezpieczeniem zdrowotnym lub

2)

w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 10.

10.

Świadczeniobiorca, o którym mowa w art. 7 ust. 2, jest obowiązany niezwłocznie poinformować

wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na swoje miejsce zamieszkania

o

1)

każdej zmianie w sytuacji dochodowej lub majątkowej;

2)

objęciu ubezpieczeniem zdrowotnym.

11.

Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy

może upoważnić kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia

ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych

(Dz. U. poz. 1818) - dyrektora centrum usług społecznych, do załatwiania spraw i wydawania decyzji w

jego imieniu dotyczących potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.

12.

Przepisów ust. 1-11 nie stosuje się do medycznych czynności ratunkowych udzielanych

świadczeniobiorcom innym niż ubezpieczeni przez jednostki systemu, o których mowa

w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, w warunkach pozaszpitalnych.

1.

Świadczeniobiorcy, którzy otrzymali karty diagnostyki i leczenia onkologicznego przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zostaną objęci diagnostyką onkologiczną i

leczeniem onkologicznym w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Karty diagnostyki i leczenia onkologicznego wydane świadczeniobiorcom przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność.

(uchylony)

1.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą udzielające świadczeń opieki onkologicznej

w ramach realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem

Zdrowia na świadczenia opieki onkologicznej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

wchodzą do Krajowej Sieci Onkologicznej.

2.

Pierwsza kwalifikacja na dany poziom zabezpieczenia opieki onkologicznej Krajowej

Sieci Onkologicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 2, zostanie przeprowadzona do dnia

31 marca 2024 r.

3.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia dokonuje pierwszej kwalifikacji podmiotów leczniczych

na dany poziom zabezpieczenia opieki onkologicznej Krajowej Sieci Onkologicznej, o

którym mowa w art. 3 ust. 2, w oparciu o dane przetwarzane w Systemie RUM - NFZ, o

którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45, oraz w dedykowanych serwisach

internetowych lub usługach informatycznych, o których mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 137 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 44.

4.

Wykaz, o którym mowa w art. 9 ust. 4, jest ogłaszany po raz pierwszy w dniu następującym

po dniu zakończenia kwalifikacji, o której mowa w ust. 2.

5.

Współczynniki korygujące, o których mowa w art. 35 ust. 2, zostaną obliczone po raz

pierwszy w terminie miesiąca od dnia pierwszego obliczenia wskaźników jakości opieki

onkologicznej, o którym mowa w art. 50.

6.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą, o których mowa w ust. 1, są obowiązane

do wyznaczenia koordynatora w terminie 30 dni od dnia wejścia do Krajowej Sieci Onkologicznej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem art. 47, art. 49 pkt

1 lit. a, pkt 2 i 3 lit. a, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony)

Umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

1)

poziomu, o którym mowa w art. 95l ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, w zakresie szpitali onkologicznych,

2)

realizowanych w ramach leczenia onkologicznego w zakresie leczenia szpitalnego, objętych

finansowaniem poza umowami, o których mowa w pkt 1,

3)

realizowanych w ramach leczenia onkologicznego w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

- obowiązujące przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność.

1.

Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne finansowane ze środków publicznych są udzielane

na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

1a.

Jeżeli w wyniku finansowanych ze środków publicznych badań przesiewowych wykonywanych

u dzieci stwierdzono występowanie chorób wrodzonych, udzielanie ambulatoryjnych świadczeń

specjalistycznych finansowanych ze środków publicznych w zakresie leczenia tych chorób

następuje bez skierowania, o którym mowa w ust. 1.

2.

Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane do świadczeń

1)

ginekologa i położnika;

2)

dentysty;

3)

(uchylony)

4)

wenerologa;

5)

onkologa;

6)

(uchylony)

7)

psychiatry;

8)

dla osób chorych na gruźlicę;

9)

dla osób zakażonych wirusem HIV;

10)

dla inwalidów wojennych i wojskowych, osób represjonowanych, kombatantów, żołnierzy

zastępczej służby wojskowej, działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych

z powodów politycznych oraz osób deportowanych do pracy przymusowej;

10a)

dla cywilnych niewidomych ofiar działań wojennych;

11)

w zakresie leczenia uzależnień

a)

dla osób zgłaszających się z powodu uzależnienia,

b)

dla osób zgłaszających się z powodu współuzależnienia - osób spokrewnionych lub niespokrewnionych

z osobą uzależnioną, wspólnie z nią zamieszkujących i gospodarujących, oraz osób,

których stan psychiczny powstał na skutek pozostawania w związku emocjonalnym z osobą

uzależnioną;

12)

dla uprawnionego żołnierza lub pracownika, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych

podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, oraz uprawnionego żołnierza lub

pracownika, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%;

13)

dla weterana poszkodowanego, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas

wykonywania zadań poza granicami państwa, oraz dla weterana poszkodowanego, których

ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%;

14)

dla osób, o których mowa w art. 47 ust. 1a i 1b;

15)

psychologicznych, psychoterapeutycznych i środowiskowych dla dzieci i młodzieży.

3.

Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne, o których mowa w ust. 1, mogą być udzielane

również w poradni przyszpitalnej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2024 r.;

2)

art. 20 ust. 2, 4 i 5, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 41, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2023 r.

Świadczeniobiorca ma prawo do leczenia szpitalnego w szpitalu, który zawarł umowę

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie skierowania lekarza, lekarza

dentysty lub felczera, jeżeli cel leczenia nie może być osiągnięty przez leczenie

ambulatoryjne.

Świadczeniobiorca ma prawo do rehabilitacji leczniczej u świadczeniodawcy, który zawarł

umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego.

1.

Skierowania wystawione przez lekarzy wykonujących zawód w innych niż Rzeczpospolita

Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej traktuje się jako skierowania w rozumieniu

ustawy, jeżeli spełniają określone w niej wymagania.

2.

Do skierowania, o którym mowa w ust. 1, wystawionego w języku obcym, dołącza się jego

tłumaczenie na język polski. Tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

1.

Skierowanie jest wystawiane w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz świadczeń

opieki zdrowotnej, dla których skierowania są wystawiane w postaci elektronicznej

w Systemie Informacji Medycznej, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, zwanym dalej „SIM”, mając na uwadze sposób finansowania tych świadczeń oraz z uwzględnieniem

zasad realizacji świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie skierowania.

3.

Skierowania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, są wystawiane

w postaci papierowej w przypadku

1)

braku dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia;

2)

skierowania dla osoby o nieustalonej tożsamości;

3)

skierowania wystawianego przez lekarza, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1516, 1617, 1831 i 1972), albo pielęgniarkę i położną, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

4.

Numer identyfikujący skierowanie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2, zwany dalej „identyfikatorem skierowania”, jest nadawany przez system teleinformatyczny

usługodawcy w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie

informacji w ochronie zdrowia lub system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 7 tej ustawy.

5.

Skierowania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, zapisuje się

i przechowuje w SIM.

6.

Treść skierowania zapisanego w SIM nie może być zmieniana. Skierowanie, którego treść

wymaga zmiany, zostaje anulowane w SIM przez osobę wystawiającą to skierowanie, a

zmiana treści takiego skierowania następuje przez wystawienie nowego skierowania.

1.

W przypadku skierowania, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 59aa

ust. 2, świadczeniobiorca otrzymuje informację o wystawionym skierowaniu zawierającą

następujące dane

1)

numer składający się z czterdziestu czterech cyfr generowany w momencie zapisu skierowania

przez system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, umożliwiający dostęp do skierowania, zwany dalej „kluczem dostępu do skierowania”;

2)

numer składający się z czterech cyfr generowany w momencie zapisu skierowania przez

system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, umożliwiający dostęp do skierowania w połączeniu z identyfikatorem usługobiorcy,

o którym mowa w art. 17c ust. 2 tej ustawy, zwany dalej „kodem dostępu”;

3)

identyfikator skierowania;

4)

datę wystawienia skierowania;

5)

imię i nazwisko świadczeniobiorcy;

6)

nazwę usługodawcy w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz identyfikator usługodawcy, o którym mowa w art. 17c ust. 3 tej ustawy;

7)

imię i nazwisko osoby wystawiającej skierowanie;

8)

identyfikator pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia;

9)

numer telefonu do świadczeniodawcy wystawiającego skierowanie;

10)

typ skierowania;

11)

informację „przypadek pilny”, jeżeli dotyczy;

12)

oznaczenie rodzaju podmiotu, do którego kieruje się świadczeniobiorcę, jeżeli dotyczy;

13)

wskazane przez osobę wystawiającą skierowanie miejsce jego realizacji, jeżeli dotyczy.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, świadczeniobiorca otrzymuje

1)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, adres poczty elektronicznej, jeżeli dotyczy;

2)

na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia numer telefonu, w postaci wiadomości

zawierającej co najmniej kod dostępu oraz informację o konieczności podania numeru

PESEL - na żądanie świadczeniobiorcy wyrażone w Internetowym Koncie Pacjenta, o którym

mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia;

3)

w postaci wydruku - w przypadku braku wskazania w systemie informacji w ochronie zdrowia,

o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, danych, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz na żądanie świadczeniobiorcy, albo w innej

uzgodnionej postaci zawierającej co najmniej klucz dostępu do skierowania lub kod

dostępu.

2a.

Informacja o wystawionym skierowaniu może zawierać fotokody, w tym kody QR, oraz komunikaty

nadawane przez system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

2b.

Do informacji, o której mowa w ust. 1, świadczeniobiorca ma również dostęp w Internetowym

Koncie Pacjenta, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia, lub otrzymuje tę informację w sposób określony w ust. 2 lub 2c.

2c.

Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmująca co najmniej kod dostępu może być przekazana

również do aplikacji mobilnych użytkowanych przez świadczeniobiorcę, na jego żądanie.

2d.

W przypadku wyrażenia przez świadczeniobiorcę żądania, o którym mowa w ust. 2c, przepisu

ust. 2 pkt 2 nie stosuje się.

2e.

Wymiana danych między aplikacją mobilną a systemem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, zapewnia bezpieczeństwo przesyłania danych.

2f.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

organizacyjne i techniczne, które powinny spełniać aplikacje mobilne służące do przesyłania

danych, o których mowa w ust. 2c, oraz sposób wymiany informacji w postaci elektronicznej

między Internetowym Kontem Pacjenta i aplikacjami mobilnymi, mając na uwadze konieczność

zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu użytkowników aplikacji mobilnych do informacji

o wystawionym skierowaniu oraz bezpieczeństwa danych przetwarzanych w aplikacjach

mobilnych użytkowanych przez pacjenta.

2g.

Do informacji, o której mowa w ust. 1, prezentowanej świadczeniobiorcy w sposób, o

którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub ust. 2c, podmioty inne niż system, o którym mowa w

art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, nie mogą dołączać danych innych niż wskazane w ust. 1. Podmioty te mogą przetwarzać

dane udostępnione przez system, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, wyłącznie w celu prezentacji ich świadczeniobiorcy.

3.

Informację, o której mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje osoba wystawiająca skierowanie.

4.

Informacja o wystawionym skierowaniu nie może zawierać żadnych innych niż określone

w ust. 1 i 2a treści, w szczególności o charakterze reklamy.

5.

Informacja o wystawionym skierowaniu nie zastępuje skierowania.

W stanach nagłych świadczenia zdrowotne są udzielane bez wymaganego skierowania.

Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne udzielone świadczeniobiorcy bez skierowania

lekarza ubezpieczenia zdrowotnego opłaca świadczeniobiorca, z wyjątkiem przypadków

określonych w art. 47a, 57 ust. 2 i art. 60.

1.

Prezes Funduszu może przeprowadzić kontrolę realizacji umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej w zakresie

1)

organizacji, sposobu i jakości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich dostępności;

2)

udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami,

a także z wymaganiami określonymi w tej umowie;

3)

zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych, stosowanych w profilaktyce, leczeniu, rehabilitacji i badaniach

diagnostycznych;

4)

przestrzegania zasad wystawiania recept;

5)

posiadania uprawnień do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez osoby wykonujące

zawody medyczne;

6)

wykonywania obowiązków nałożonych na świadczeniodawcę związanych z realizacją tej

umowy w zakresie innym niż określony w pkt 1-5.

2.

Prezes Funduszu może przeprowadzić kontrolę realizacji uprawnień i wykonywania obowiązków

wynikających z przepisów prawa podmiotów, którym ustawa przyznaje takie uprawnienia

i obowiązki w zakresie

1)

zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

i wyrobów medycznych, stosowanych w profilaktyce, leczeniu, rehabilitacji i badaniach

diagnostycznych finansowanych ze środków publicznych;

2)

przestrzegania zasad wystawiania recept refundowanych oraz zleceń na zaopatrzenie

w wyroby medyczne objęte refundacją.

2a.

Prezes Funduszu może przeprowadzić kontrolę realizacji zadań finansowanych ze środków

publicznych, o których mowa w art. 116 ust. 1 pkt 8, w zakresie

1)

organizacji, sposobu i jakości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich dostępności;

2)

udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami,

a także z wymaganiami określonymi przez Prezesa Funduszu.

3.

Prezes Funduszu może przeprowadzić kontrolę realizacji umowy na wydawanie refundowanego

leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobu medycznego

na receptę.

4.

Kontrole, z wyłączeniem kontroli, o której mowa w art. 61v, planuje się i przeprowadza

po uprzednim dokonaniu analizy prawdopodobieństwa wystąpienia nieprawidłowości w zakresach,

o których mowa w ust. 1-3.

5.

Do kontroli, o której mowa w ust. 2a, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 4 i art.

61b-61w.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej, państwowe i samorządowe osoby prawne

oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać z

Prezesem Funduszu, nieodpłatnie udostępniać Prezesowi Funduszu informacje oraz udzielać

mu pomocy przy wykonywaniu zadań, o których mowa w niniejszym dziale.

2.

Prezes Funduszu jest uprawniony do nieodpłatnego korzystania z informacji przetwarzanych

w rejestrach publicznych w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w niniejszym dziale, z zastrzeżeniem

odrębnych przepisów.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2, jeżeli zawierają dane osobowe, podlegają ochronie

na podstawie przepisów o ochronie danych osobowych i są chronione przed dostępem do

nich osób nieuprawnionych.

4.

Prezes Funduszu w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w niniejszym

dziale nie może żądać zaświadczeń ani dokumentów na potwierdzenie faktów lub stanu

prawnego, jeżeli są możliwe do ustalenia przez Fundusz na podstawie

1)

posiadanych przez Fundusz ewidencji, rejestrów lub danych;

2)

rejestrów publicznych prowadzonych przez inne podmioty publiczne, do których Fundusz

ma dostęp w drodze elektronicznej na zasadach określonych w przepisach o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;

3)

wymiany informacji z innym podmiotem publicznym na zasadach określonych w przepisach

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

1.

Organy kontroli i inspekcji działające w administracji rządowej i samorządzie terytorialnym

są obowiązane do udostępniania Prezesowi Funduszu, na jego wniosek, wyników kontroli

przeprowadzonych przez te organy u świadczeniodawcy, osoby uprawnionej w rozumieniu

ustawy o refundacji lub w aptece, jeżeli wyniki te mają związek z realizacją zadań,

o których mowa w niniejszym dziale.

2.

Prezes Funduszu jest obowiązany do udostępniania ministrowi właściwemu do spraw zdrowia

lub jednostce podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwej w zakresie

systemów informacyjnych w ochronie zdrowia, na ich wniosek, akt oraz wyników kontroli

prowadzonych przez Fundusz w podmiocie kontrolowanym, jeżeli mają one związek z realizacją

ich zadań. Przepisy art. 61j ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Przeprowadzenie kontroli ma na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie objętym

kontrolą, rzetelne jego udokumentowanie oraz dokonanie oceny.

2.

Czas trwania wszystkich kontroli Funduszu w miejscach, o których mowa w art. 61i ust.

1, w roku kalendarzowym, z wyłączeniem kontroli realizacji umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej w zakresie leczenia szpitalnego oraz kontroli, o której mowa w art.

61v, nie może przekraczać w odniesieniu do łącznej kwoty wypłaconej podmiotowi kontrolowanemu

przez Fundusz za rok poprzedni według stanu na dzień 31 stycznia roku następnego w

wysokości

1)

do 2 000 000 zł - 12 dni roboczych;

2)

do 10 000 000 zł - 18 dni roboczych;

3)

do 50 000 000 zł - 24 dni roboczych;

4)

powyżej 50 000 000 zł - 48 dni roboczych.