Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2024 r. w sprawie świadczeń osobistych i rzeczowych na rzecz obrony w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny

Rozporządzenie określa

1)

tryb nakładania obowiązku świadczeń osobistych i rzeczowych w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny;

2)

wzory decyzji administracyjnych, wniosków i obwieszczeń oraz zaświadczeń wydawanych

w sprawach świadczeń osobistych i rzeczowych;

3)

warunki i tryb odpłatności za używanie przedmiotów świadczeń rzeczowych;

4)

tryb i sposób ustalania i wypłacania odszkodowań za szkody w nich powstałe;

5)

tryb wypłacania ryczałtu i należności pieniężnych za wykonanie świadczeń osobistych,

a także dokumenty składane w celu ich wypłacania.

1.

Wnioski szefów wojskowych centrów rekrutacji i dowódców jednostek wojskowych o nałożenie

obowiązku świadczeń osobistych lub rzeczowych na rzecz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny realizuje się w pierwszej

kolejności, zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym, z uwzględnieniem propozycji

zawartych w tych wnioskach.

2.

Wniosek o nałożenie obowiązku świadczeń osobistych w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny zawiera

1)

oznaczenie organu występującego o nałożenie obowiązku świadczeń osobistych;

2)

nazwę miejscowości, w której sporządzono wniosek, oraz datę sporządzenia wniosku;

3)

wskazanie adresata wniosku;

4)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

5)

nazwę jednostki organizacyjnej, na rzecz której ma być wykonane świadczenie osobiste;

6)

adres (miejsce postoju) i numer telefonu jednostki organizacyjnej, na rzecz której

ma być wykonane świadczenie osobiste;

7)

wstępne wyliczenia środków finansowych niezbędnych na realizację planowanych świadczeń

osobistych;

8)

uwagi i propozycje;

9)

imię i nazwisko, miejsce urodzenia, numer PESEL osoby, na którą ma być nałożony obowiązek

świadczeń osobistych, albo liczbę osób, na które ma być nałożony ten obowiązek;

10)

miejsce stałego pobytu albo pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące osoby, na

którą ma być nałożony obowiązek świadczeń osobistych;

11)

miejsce zatrudnienia i jego adres oraz stanowisko albo kwalifikacje osoby, na którą

ma być nałożony obowiązek świadczeń osobistych;

12)

rodzaj i zakres prac przewidywanych do wykonania;

13)

informacje o potrzebie posiadania określonych narzędzi prostych;

14)

termin i miejsce stawienia się do wykonania świadczeń;

15)

czas trwania świadczenia;

16)

podpis osoby upoważnionej do złożenia wniosku, z podaniem imienia i nazwiska oraz

stanowiska służbowego;

17)

imię i nazwisko oraz numer telefonu osoby sporządzającej wniosek.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 9-11, wnioskodawca podaje według wskazań określonych

w odnośnikach w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

4.

Wzór wniosku o nałożenie obowiązku świadczeń osobistych w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

5.

Wniosek o nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny zawiera

1)

oznaczenie organu występującego o nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych;

2)

nazwę miejscowości, w której sporządzono wniosek, oraz datę sporządzenia wniosku;

3)

wskazanie adresata wniosku;

4)

wskazanie podstawy prawnej wniosku;

5)

nazwę jednostki organizacyjnej, na rzecz której ma być wykonane świadczenie rzeczowe;

6)

termin dostarczenia lub udostępnienia przedmiotu świadczeń;

7)

miejsce dostarczenia lub udostępnienia przedmiotu świadczeń (miejscowość, ulica, numer

posesji, numer telefonu);

8)

adres (miejsce postoju) i numer telefonu jednostki organizacyjnej, na rzecz której

ma być wykonane świadczenie rzeczowe;

9)

przeznaczenie przedmiotów świadczeń i okres, przez jaki będą one używane;

10)

nazwę i rodzaj przedmiotu świadczeń;

11)

miejscowość / dane o posiadaczu lub właścicielu przedmiotu świadczeń (imię i nazwisko,

miejsce urodzenia, numer PESEL, miejsce stałego pobytu albo pobytu czasowego trwającego

ponad 3 miesiące albo nazwę i siedzibę osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej);

12)

liczbę sztuk lub numer rejestracyjny pojazdu;

13)

uwagi;

14)

podpis osoby upoważnionej do złożenia wniosku, z podaniem imienia i nazwiska oraz

stanowiska służbowego;

15)

imię i nazwisko oraz numer telefonu osoby sporządzającej wniosek.

6.

Wzór wniosku o nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

1.

Nałożenie obowiązku świadczeń osobistych lub rzeczowych w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny stwierdza się w decyzji w sprawie nałożenia obowiązku świadczeń osobistych

lub rzeczowych w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

2.

Wzór decyzji w sprawie nałożenia obowiązku świadczeń osobistych lub rzeczowych w razie

ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

3.

Wzór obwieszczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o nałożeniu obowiązku świadczeń

osobistych i rzeczowych jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

4.

Wzór obwieszczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o wezwaniu do wykonywania

świadczeń osobistych i rzeczowych jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

1.

Osoby wykonujące świadczenia osobiste, w celu wypłacenia im ryczałtu i należności

pieniężnych, nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia wykonywania tych

świadczeń składają w jednostce organizacyjnej, na rzecz której świadczenie osobiste

zostało wykonane

1)

wniosek o zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 622 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”, zawierający oświadczenie o sposobie i kosztach przejazdu;

2)

wniosek o zwrot kosztów z tytułu wykorzystywania przez kuriera własnego środka transportowego,

o którym mowa w art. 618 ust. 2 ustawy, zawierający oświadczenie o rodzaju wykorzystanego

pojazdu oraz o liczbie przejechanych kilometrów;

3)

oświadczenie o czasie dojazdu i powrotu, o którym mowa w art. 619 ust. 3 pkt 1 ustawy,

w celu naliczenia ryczałtu, o którym mowa w art. 622 ust. 1 ustawy;

4)

zaświadczenie od pracodawcy w celu naliczenia należności pieniężnej, o której mowa

w art. 622 ust. 2 i 3 ustawy.

2.

Należności pieniężne, o których mowa w ust. 1, w dniu złożenia wniosku kierownik (dowódca)

jednostki organizacyjnej, na rzecz której świadczenie osobiste zostało wykonane, wypłaca

bezpośrednio osobie, która wykonała to świadczenie, lub przekazuje na wskazany przez

tę osobę rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

według wyboru tej osoby.

1.

Osobie, która wykonała świadczenie osobiste, na jej wniosek, kierownik (dowódca) jednostki

organizacyjnej, na rzecz której świadczenie osobiste zostało wykonane, wydaje w dniu

zakończenia wykonywania świadczenia zaświadczenie w tej sprawie.

2.

Wzór zaświadczenia o wykonaniu świadczenia osobistego na rzecz obrony, o którym mowa

w ust. 1, jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

1.

Biorący przedmiot świadczenia, zwany dalej „świadczeniobiorcą”, na którego rzecz zostały

przekazane w ramach świadczeń rzeczowych środki transportowe, maszyny lub urządzenia,

jest obowiązany zwrócić je w stanie niepogorszonym.

2.

Koszty przejazdu posiadacza przedmiotów świadczeń rzeczowych lub jego przedstawiciela

z miejsca zamieszkania (siedziby) do miejsca zwrotu przedmiotów świadczeń rzeczowych

pokrywa świadczeniobiorca.

1.

Posiadaczowi, który dostarczył (udostępnił) przedmioty świadczeń rzeczowych, świadczeniobiorca

wypłaca ryczałt, o którym mowa w art. 634 ust. 2 ustawy.

2.

Ryczałt wypłaca się nie później niż w ostatnim dniu miesiąca, za każdy dzień wykonywania

świadczeń, aż do chwili ustania potrzeby używania przedmiotów świadczeń rzeczowych.

1.

Posiadaczowi, który dostarczył (udostępnił) przedmioty świadczeń rzeczowych, świadczeniobiorca

w dniu ich dostarczenia (udostępnienia) wydaje zaświadczenie w tej sprawie.

2.

Posiadaczowi, który dostarczył (udostępnił) przedmioty świadczeń rzeczowych, świadczeniobiorca

w dniu ich zwrotu (ostatnim dniu udostępnienia) wydaje zaświadczenie w tej sprawie.

3.

Świadczeniobiorca wydaje posiadaczowi, który dostarczył (udostępnił) przedmioty świadczeń

rzeczowych, zawiadomienie o terminie zwrotu albo niemożności zwrotu przedmiotu świadczenia

rzeczowego na rzecz obrony, jeżeli wskutek uszkodzeń powstałych w czasie użytkowania

przedmiotu świadczenia nie będzie można dokonać jego zwrotu. Zawiadomienie wydaje

się w dniu przewidzianego zwrotu przedmiotu świadczenia.

4.

Wzór zaświadczenia o dostarczeniu lub udostępnieniu przedmiotu świadczenia rzeczowego

na rzecz obrony jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

5.

Wzór zaświadczenia o wykonaniu świadczenia rzeczowego na rzecz obrony jest określony

w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

6.

Wzór zawiadomienia o terminie zwrotu albo niemożności zwrotu przedmiotu świadczenia

rzeczowego na rzecz obrony jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

1.

Zwrot przedmiotu świadczenia następuje po dokonaniu oceny stanu technicznego mającego

na celu stwierdzenie ewentualnych uszkodzeń lub stopnia zużycia.

2.

Osobami uprawnionymi do dokonania oceny stanu technicznego przedmiotu świadczenia

są wspólnie przedstawiciel jednostki zwracającej oraz posiadacz, który dostarczył

(udostępnił) przedmioty świadczeń rzeczowych, lub jego przedstawiciel.

3.

W przypadku różnicy w ocenie stanu technicznego zwracanego przedmiotu świadczenia

jednostka zwracająca lub posiadacz, który dostarczył (udostępnił) przedmioty świadczeń

rzeczowych, mogą powołać rzeczoznawcę w celu wydania opinii.

4.

Wyniki oceny stanu technicznego oraz opinię rzeczoznawcy, jeżeli została sporządzona,

ujmuje się w protokole, zawierającym w szczególności bliższe oznaczenie przedmiotu

świadczenia oraz opis uszkodzeń i ich uzasadnienie.

5.

W przypadku gdy przedmioty świadczeń nie mogą być zwrócone posiadaczowi ze względu

na utratę albo zniszczenie w całości lub w części, kierownik jednostki organizacyjnej,

w której władaniu znajdowały się te przedmioty, niezwłocznie zawiadamia o tym posiadacza.

1.

Posiadaczowi, który dostarczył (udostępnił) przedmioty świadczeń rzeczowych, przysługuje

odszkodowanie w razie ich utraty albo zniszczenia w całości lub w części oraz za szkody

wynikłe z używania ich w sposób sprzeczny z ich właściwościami lub przeznaczeniem.

2.

Prawo do odszkodowania powstaje z dniem zwrotu przedmiotów świadczeń rzeczowych lub

otrzymania zawiadomienia o tym, że nie zostaną one zwrócone z powodu ich utraty albo

zniszczenia w całości lub w części, albo z dniem, w którym zwrot lub powiadomienie

powinny nastąpić. W razie zaistnienia przeszkód uniemożliwiających dokonanie zwrotu

lub zawiadomienia prawo do odszkodowania powstaje z dniem ustania tych przeszkód.

1.

Odszkodowanie przyznaje się na wniosek posiadacza złożony do kierownika jednostki

organizacyjnej, na rzecz której świadczenie zostało wykonane.

2.

Złożenie wniosku o odszkodowanie następuje nie później niż w terminie 12 miesięcy

od dnia, o którym mowa w § 10 ust. 2.

3.

Ustalenie wysokości odszkodowania następuje nie później niż w ciągu 30 dni od dnia

złożenia wniosku.

4.

Odszkodowanie wypłaca jednostka organizacyjna, na rzecz której świadczenia rzeczowe

zostały wykonane.

5.

Wniosek złożony po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.

6.

Posiadacz może dochodzić roszczenia na drodze sądowej.

Podstawę ustalenia odszkodowania stanowią

1)

zaświadczenie, o którym mowa w § 8 ust. 1;

2)

zawiadomienie, o którym mowa w § 8 ust. 3;

3)

protokół zawierający wynik oceny stanu technicznego oraz opinię rzeczoznawcy, jeżeli

została sporządzona;

4)

inne dowody dotyczące przedmiotów świadczeń rzeczowych, przedstawione przez posiadacza

albo znajdujące się w dyspozycji organów administracji rządowej lub samorządu terytorialnego.

1.

Przy ustalaniu wysokości odszkodowania

1)

uwzględnia się procentowy ubytek wartości przedmiotów świadczeń rzeczowych na skutek

oddania ich świadczeniobiorcy do używania powstały do dnia zwrotu tych przedmiotów

albo do dnia otrzymania przez posiadacza zawiadomienia o niemożności ich zwrotu;

2)

stosuje się ceny rynkowe oddanych do używania przedmiotów świadczeń rzeczowych, obowiązujące

w dniu rozpatrywania wniosku o odszkodowanie.

2.

Odszkodowanie przyznane za utratę albo zniszczenie w całości lub w części przedmiotów

świadczeń rzeczowych lub za szkody wynikłe z używania tych rzeczy w sposób sprzeczny

z ich właściwościami lub przeznaczeniem podlega zmniejszeniu o kwotę wypłaconą z tytułu

ich ubezpieczenia.

Odszkodowanie przyznaje kierownik (dowódca) jednostki organizacyjnej, na rzecz której

świadczenie zostało wykonane, uwzględniając stanowisko posiadacza nieruchomości lub

rzeczy ruchomych lub jego przedstawiciela oraz opinię rzeczoznawcy, jeżeli został

powołany.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.