Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 sierpnia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

§ 1.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji

publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami

jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między

tymi organami a organami administracji rządowej.

§ 2.

Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli

ustawy nie stanowią inaczej.

Sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne.

§ 1.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji,

wojewódzkie sądy administracyjne.

§ 2.

Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów

administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami, a w szczególności

rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów i podejmuje uchwały wyjaśniające

zagadnienia prawne oraz rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego

Sądu Administracyjnego na mocy innych ustaw.

Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu swojego urzędu są

niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

§ 1.

Sędzią sądu administracyjnego jest osoba powołana na to stanowisko przez Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej.

§ 1a.

W ramach działalności sądu administracyjnego lub jego organów niedopuszczalne jest

kwestionowanie umocowania sądów i trybunałów, konstytucyjnych organów państwowych

oraz organów kontroli i ochrony prawa.

§ 1b.

Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez sąd administracyjny lub inny organ

władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia

do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.

§ 1c.

Okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego sądu administracyjnego nie mogą stanowić

wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub

kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności.

§ 2.

Sędziowie sądów administracyjnych są powoływani na stanowisko sędziego wojewódzkiego

sądu administracyjnego, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby) sędziego, albo

na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

Asesorów sądowych do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego powołuje Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa.

§ 4.

Asesorzy sądowi są powoływani na pięć lat, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby)

asesora sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym.

§ 1.

Dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego lub sędziego

delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym wymogów niezawisłości

i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego

postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 3, jeżeli w

okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości

lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących

uprawnionego oraz charakteru sprawy.

§ 2.

Wniosek o stwierdzenie przesłanek, o których mowa w § 1, może być złożony wobec sędziego

sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego

w sądzie administracyjnym wyznaczonego do składu sądu rozpoznającego sprawę co do

istoty lub skargę kasacyjną.

§ 3.

Uprawnionym do złożenia wniosku jest skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach

strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach, o których mowa w § 2, a w

postępowaniu dyscyplinarnym - obwiniony.

§ 4.

Wniosek składa się w terminie tygodnia od dnia zawiadomienia uprawnionego do złożenia

wniosku o składzie rozpoznającym sprawę. Po upływie terminu, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, prawo do wniesienia wniosku wygasa. Sąd przy doręczeniu pierwszego pisma

w sprawie zawiadamia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę,

a przy każdym kolejnym - jeżeli skład rozpoznający sprawę uległ zmianie. Do wniosku

rozpoznawanego przez Naczelny Sąd Administracyjny przepis art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2024 r. poz. 935) stosuje się.

§ 5.

Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto

zawierać

1)

żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w § 1;

2)

przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie.

§ 6.

Wniosek niespełniający wymagań, o których mowa w § 5, podlega odrzuceniu bez wezwania

do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega również wniosek złożony po upływie

terminu albo z innych przyczyn niedopuszczalny.

§ 7.

O odrzuceniu wniosku niespełniającego wymagań, o których mowa w § 5, Naczelny Sąd

Administracyjny zawiadamia właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy

pełnomocnik.

§ 8.

Do czasu rozpoznania wniosku sędzia, którego wniosek dotyczy, nie może podejmować

dalszych czynności, chyba że dotyczy to czynności niecierpiącej zwłoki.

§ 9.

Jeżeli uprawniony do złożenia wniosku złożył wnioski wobec więcej niż jednego sędziego

wyznaczonego do składu rozpoznającego sprawę lub wnioski zostały złożone w tej samej

sprawie przez kilku uprawnionych do złożenia wniosku, sąd administracyjny może zarządzić

połączenie wniosków w celu ich łącznego rozpoznania. W przypadku łącznego rozpoznania

wniosków, wnioski rozpoznaje skład sądu administracyjnego wyznaczony do rozpoznania

wniosku, który został złożony jako pierwszy.

§ 10.

Wniosek rozpoznaje sąd administracyjny, przed którym toczy się postępowanie w sprawie

w składzie 3 sędziów losowanych spośród całego składu tego sądu. Naczelny Sąd Administracyjny

rozpoznaje wniosek w składzie 5 sędziów losowanych spośród całego składu Naczelnego

Sądu Administracyjnego. Sędzia, którego wniosek dotyczy, jest wyłączony z losowania.

W razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie może rozpoznać

wniosku z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza

inny sąd do rozpoznania wniosku.

§ 11.

Sąd rozpoznaje wniosek na posiedzeniu niejawnym w terminie 2 tygodni od dnia jego

złożenia po wysłuchaniu sędziego, którego wniosek dotyczy, chyba że jest to niemożliwe

albo bardzo utrudnione. Wysłuchanie może nastąpić na piśmie.

§ 12.

Sąd oddala wniosek, jeżeli jest on bezzasadny.

§ 13.

Uwzględniając wniosek sąd wyłącza sędziego od rozpoznania sprawy. Wyłączenie sędziego

od udziału w danej sprawie nie może stanowić podstawy do wyłączenia tego sędziego

w innych sprawach rozpoznawanych z jego udziałem.

§ 14.

Sąd z urzędu sporządza w terminie 3 dni uzasadnienie postanowienia wydanego na skutek

rozpoznania wniosku.

§ 15.

Odpis postanowienia wydanego na skutek rozpoznania wniosku wraz z uzasadnieniem doręcza

się składającemu wniosek oraz sędziemu, którego orzeczenie dotyczy.

§ 16.

Od postanowienia wydanego na skutek rozpoznania wniosku podmiotowi, który złożył wniosek

i sędziemu, którego orzeczenie dotyczy, przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień i biegnie dla każdego uprawnionego do

wniesienia zażalenia od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Przepis

art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się.

§ 17.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym w składzie

7 sędziów losowanych spośród całego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie

2 tygodni od dnia wniesienia zażalenia. Sędzia, którego orzeczenie dotyczy oraz sędzia,

który brał udział w wydaniu zaskarżonego postanowienia są wyłączeni z losowania.

§ 18.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek wniosku

stosuje się odpowiednio przepisy o zażaleniu.

§ 19.

Od prawomocnego postanowienia wydanego na skutek rozpoznania wniosku nie przysługuje

skarga o wznowienie postępowania.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego może

być powołany ten, kto

1)

ma obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce;

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego;

5)

ukończył 35 lat życia;

6)

wyróżnia się wysokim poziomem wiedzy w dziedzinie administracji publicznej oraz prawa

administracyjnego i innych dziedzin prawa związanych z działaniem organów administracji

publicznej;

7)

pozostawał co najmniej osiem lat na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa, wiceprezesa,

lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo przynajmniej przez

osiem lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez dziesięć

lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa administracyjnego lub pracował w charakterze asesora sądowego

w wojewódzkim sądzie administracyjnym co najmniej dwa lata.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 7, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora

lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.

§ 3.

W wyjątkowych przypadkach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa, może powołać kandydata na stanowisko sędziego mimo krótszych, niż

określone w § 1 pkt 7, okresów pozostawania na stanowiskach wymienionych w tym punkcie

lub wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub notariusza.

§ 4.

Osoby, o których mowa w § 2, mogą być zatrudnione na stanowisku sędziego również w

niepełnym wymiarze czasu pracy.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być powołany ten, kto ukończył

30 lat i spełnia wymagania

1)

o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6;

2)

przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub prezesa,

wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo co najmniej

przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez

sześć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa administracyjnego.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora

lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.

§ 2a.

O wolnych stanowiskach asesorskich Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego obwieszcza

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 3.

Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi właściwego wojewódzkiego

sądu administracyjnego.

§ 4.

Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu spełnienia

przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2, przekazuje zgłoszenie

Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 5.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu, przedstawia

Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na stanowisko asesora sądowego wraz z oceną

kwalifikacji.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego może

być powołany ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6, jeżeli

ukończył 40 lat oraz pozostawał co najmniej dziesięć lat na stanowisku sędziego, prokuratora,

prezesa, wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej

albo przynajmniej przez dziesięć lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub

notariusza. Wymaganie ukończenia 40 lat nie dotyczy sędziego, który co najmniej przez

trzy lata pozostawał na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

§ 2.

Do powołania na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego stosuje się

także przepisy art. 6 § 2-4.

§ 1.

Oświadczenie o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 334), sędziowie wojewódzkiego sądu administracyjnego składają właściwemu prezesowi wojewódzkiego

sądu administracyjnego, a prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego i sędziowie

Naczelnego Sądu Administracyjnego - Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Analizy

danych zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym dokonuje kolegium właściwego sądu

administracyjnego.

§ 2.

Oświadczenie, o którym mowa w art. 88a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, sędziowie wojewódzkiego sądu administracyjnego składają właściwemu prezesowi wojewódzkiego

sądu administracyjnego, a prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego i sędziowie

Naczelnego Sądu Administracyjnego - Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaś

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego - Krajowej Radzie Sądownictwa.

Sądem dyscyplinarnym w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów administracyjnych i

asesorów sądowych jest Naczelny Sąd Administracyjny. Rzecznikiem dyscyplinarnym w

tych sprawach jest Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W sądach administracyjnych są zatrudnieni starsi referendarze sądowi, referendarze

sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i inni pracownicy

sądowi.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego ustala zasady biurowości w sądach administracyjnych.

Zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów administracyjnych sprawuje

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 1.

Sądy administracyjne są administratorami danych osobowych przetwarzanych w postępowaniach

sądowych.

§ 2.

Do przetwarzania danych osobowych w postępowaniach sądowych przepisów art. 15, art.

16 - w zakresie, w jakim przepisy szczególne przewidują odrębny tryb sprostowania,

oraz art. 18 i art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia

27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

§ 3.

W związku z przetwarzaniem danych osobowych w postępowaniach sądowych wykonanie obowiązków,

o których mowa w art. 13 rozporządzenia 2016/679, następuje przez umieszczenie informacji

określonych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia 2016/679 w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej oraz w widocznym miejscu w budynku sądu.

§ 1.

Nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych przez wojewódzkie sądy administracyjne

w postępowaniach sądowych sprawuje Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych przez Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniach

sądowych sprawuje Krajowa Rada Sądownictwa.

§ 3.

Do nadzoru, o którym mowa w § 1 i 2, przepisy art. 175dd § 2 i 3 oraz działu I rozdziału 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo

o ustroju sądów powszechnych stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może delegować, na czas określony, sędziego

wojewódzkiego sądu administracyjnego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego

w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

§ 2

Minister Sprawiedliwości, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, może

delegować, na czas określony, sędziego sądu powszechnego, za jego zgodą, do pełnienia

obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1-3 i art. 3 pkt 10, które wchodzą w życie po upływie miesiąca od dnia

ogłoszenia;

2)

art. 4 i art. 9, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Projekt dochodów i wydatków Naczelnego Sądu Administracyjnego obejmuje także dochody

i wydatki wojewódzkich sądów administracyjnych. Projekt dochodów i wydatków w brzmieniu

ustalonym przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego minister właściwy do spraw

finansów publicznych włącza do projektu budżetu państwa.

§ 2.

W zakresie wykonywania budżetu sądów administracyjnych Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego

przysługują uprawnienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego informuje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

i Krajową Radę Sądownictwa o działalności sądów administracyjnych.

§ 2.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego informuje Prezesa Rady Ministrów o problemach

funkcjonowania administracji publicznej wynikających ze spraw rozpatrywanych przez

sądy administracyjne.

§ 1.

Wojewódzki sąd administracyjny tworzy się dla jednego województwa lub dla większej

liczby województw.

§ 2.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego,

w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi wojewódzkie sądy administracyjne oraz ustala

ich siedziby i obszar właściwości, a także może tworzyć, poza siedzibą sądu, i znosić

wydziały zamiejscowe tych sądów.

§ 1.

Wojewódzki sąd administracyjny dzieli się na wydziały, które tworzy i znosi Prezes

Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Wydziałem w wojewódzkim sądzie administracyjnym kieruje prezes lub wiceprezes sądu

albo wyznaczony sędzia.

§ 1.

W skład wojewódzkiego sądu administracyjnego wchodzą: prezes sądu, wiceprezes sądu

lub wiceprezesi sądu, sędziowie i asesorzy sądowi.

§ 2.

Liczbę sędziów, wiceprezesów sądu i asesorów sądowych w wojewódzkim sądzie administracyjnym

określa Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Organami wojewódzkiego sądu administracyjnego są: prezes sądu, zgromadzenie ogólne

sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego, zwane dalej „zgromadzeniem ogólnym”,

oraz kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego, zwane dalej „kolegium sądu”.

§ 1.

Prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz,

pełni czynności administracji sądowej i inne czynności przewidziane w ustawie.

§ 2.

Prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie administracji sądowej jest

organem podległym Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

Prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego zastępuje wiceprezes sądu lub wyznaczony

sędzia.

§ 1.

Prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym powołuje Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego spośród sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Naczelnego

Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu.

§ 1a.

Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym są powoływani na okres

pięciu lat, najwyżej na dwie kolejne kadencje.

§ 2.

Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie dwóch miesięcy od przedstawienia kandydata

właściwemu zgromadzeniu ogólnemu, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może powołać

prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego bez opinii.

§ 3.

W przypadku wydania przez zgromadzenie ogólne negatywnej opinii o kandydacie, Prezes

Naczelnego Sądu Administracyjnego może go powołać po uzyskaniu pozytywnej opinii Krajowej

Rady Sądownictwa. Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego wiążąca.

§ 4.

Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia

przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego zamiaru powołania sędziego na stanowisko

prezesa sądu, mimo negatywnej opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu, nie wyda opinii,

uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 1.

Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym mogą być odwołani przez

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku kadencji w przypadku

1)

rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2)

gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru

sprawiedliwości.

§ 2.

Odwołanie prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym następuje

po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu i Krajowej Rady Sądownictwa.

W przypadku niewydania opinii w terminie miesiąca od przedstawienia zamiaru odwołania

prezesa albo wiceprezesa sądu, uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 3.

W przypadku złożenia w toku kadencji przez prezesa albo wiceprezesa sądu w wojewódzkim

sądzie administracyjnym rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego

odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 2.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego

oraz inne osoby powołane do kierowania i nadzoru nad działalnością administracyjną

mają prawo wglądu w czynności właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, mogą

być obecni na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności, mogą żądać wyjaśnień

oraz usunięcia uchybień. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prezes wojewódzkiego

sądu administracyjnego mogą uchylać zarządzenia administracyjne niezgodne z prawem.

§ 2.

W ramach czynności nadzoru nad działalnością administracyjną wojewódzkich sądów administracyjnych,

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zarządzić przeprowadzenie wizytacji

sądu lub lustracji w sądzie.

§ 3.

W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, Prezes

Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego

mogą zwrócić na nie uwagę i żądać usunięcia skutków uchybienia.

§ 4.

Czynności, o których mowa w § 1 i 2, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie

i asesorzy sądowi są niezawiśli.

§ 5.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

tryb wykonywania nadzoru nad działalnością administracyjną wojewódzkich sądów administracyjnych

przez organy i osoby do tego wyznaczone. Określając szczegółowy tryb wykonywania nadzoru

należy uwzględnić, że nadzór ma służyć sprawnemu i rzetelnemu wykonywaniu zadań powierzonych

sądowi.

§ 1.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ustala, w drodze rozporządzenia, regulamin określający

szczegółowo tryb wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych.

§ 2.

W regulaminie, o którym mowa w § 1, określa się w szczególności

1)

wewnętrzną organizację sądów;

2)

porządek funkcjonowania sądów;

3)

tryb czynności sądowych zapewniających sprawne i szybkie ich wykonywanie;

4)

tryb wyznaczania składów orzekających w dostosowaniu do specjalizacji orzeczniczej

sędziów i wpływu spraw;

5)

przypadki wyznaczania składów orzekających w drodze losowania z ustaleniem zasad losowania.

§ 1.

Zgromadzenie ogólne składa się z sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego.

§ 1a.

W zgromadzeniu ogólnym mogą uczestniczyć asesorzy sądowi, bez prawa udziału w głosowaniu.

§ 2.

Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego jest prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego,

który zwołuje zgromadzenie ogólne co najmniej raz w roku.

§ 3.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego wymagana jest obecność przynajmniej połowy

liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów.

§ 4.

Zgromadzenie ogólne

1)

rozpatruje informację prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego o rocznej działalności

sądu;

2)

(uchylony)

3)

wyraża opinię w sprawie powołania lub odwołania prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego

oraz opinię w sprawie powołania lub odwołania wiceprezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego;

4)

ustala skład liczbowy kolegium sądu oraz wybiera jego członków i dokonuje zmian w

jego składzie;

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego

lub zgłoszone przez członków zgromadzenia ogólnego.

§ 1.

Kolegium sądu

1)

ustala podział czynności w sądzie i określa szczegółowe zasady przydziału spraw poszczególnym

sędziom i asesorom sądowym oraz referendarzom sądowym i starszym referendarzom sądowym;

2)

(uchylony)

3)

rozpatruje sprawy przedstawiane zgromadzeniu ogólnemu;

4)

rozpatruje inne sprawy przedstawione przez prezesa sądu lub z własnej inicjatywy.

§ 2.

Kadencja kolegium sądu trwa trzy lata.

§ 3.

Przewodniczącym kolegium sądu jest prezes sądu.

§ 4.

Do podejmowania uchwał przez kolegium sądu stosuje się art. 24 § 3.

(uchylony)

§ 1.

Na stanowisko referendarza sądowego, do wykonywania czynności w postępowaniu mediacyjnym

oraz innych czynności sędziowskich określonych w ustawach, może być mianowany ten,

kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-3 oraz pozostawał co najmniej trzy

lata na stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.

§ 2.

Na stanowisko starszego referendarza sądowego może być mianowany referendarz sądowy,

który zajmował stanowisko referendarza sądowego przez co najmniej dziesięć lat, nie

był karany za przewinienia dyscyplinarne, a także uzyskiwał pozytywne okresowe oceny

kwalifikacyjne.

§ 1.

Na stanowisku asystenta sędziego, do samodzielnego wykonywania czynności administracji

sądowej oraz czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania, może być zatrudniony

ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-3.

§ 2.

Na stanowisku starszego asystenta sędziego może być zatrudniony asystent sędziego,

który zajmował stanowisko asystenta sędziego przez co najmniej pięć lat i uzyskiwał

pozytywne okresowe oceny kwalifikacyjne.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określa, w drodze rozporządzenia, stanowiska i

wymagane kwalifikacje urzędników sądowych oraz pracowników wojewódzkich sądów administracyjnych,

a także szczegółowe zasady wynagradzania i tabele wynagrodzenia zasadniczego oraz

wysokość dodatku z tytułu zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji referendarzy

sądowych, starszych referendarzy sądowych, asystentów sędziów, starszych asystentów

sędziów, urzędników oraz innych pracowników tych sądów, uwzględniając zasadę różnicowania

wynagrodzenia w zależności od stanowiska i wymaganych kwalifikacji, potrzebę zapewnienia

prawidłowej organizacji działalności administracyjnej, właściwego poziomu funkcjonowania

sekretariatów sądowych oraz wysokiego poziomu kultury pracy, sprawności, racjonalności,

szybkości i profesjonalizmu przy wykonywaniu czynności niezbędnych do sprawnego przebiegu

postępowania.

§ 1.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz

sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych,

starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy

o ustroju sądów powszechnych, z tym że

1)

przepisów dotyczących systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie

powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora

sądowego nie stosuje się;

2)

do wynagrodzeń sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wynagrodzeń sędziów

sądu apelacyjnego;

3)

wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego odpowiada wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego

sądu okręgowego według stawki czwartej, powiększonemu o należną składkę z tytułu ubezpieczenia

społecznego;

4)

do postępowania w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesora

sądowego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu w przedmiocie powołania do

pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego;

5)

do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego przewidziane do objęcia w wojewódzkim

sądzie administracyjnym stosuje się odpowiednio art. 31 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 622), z tym że o wolnych stanowiskach sędziowskich obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do urzędników i innych pracowników wojewódzkich

sądów administracyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2018 r. poz. 577).

§ 3.

Określone w przepisach, o których mowa w § 1 i 2, uprawnienia Ministra Sprawiedliwości

przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W skład Naczelnego Sądu Administracyjnego wchodzą: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego,

wiceprezesi oraz sędziowie.

Organami Naczelnego Sądu Administracyjnego są: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego,

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego i Kolegium Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny ma siedzibę w Warszawie.

(uchylony)

§ 1.

Na czele Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego,

który kieruje jego pracami i reprezentuje na zewnątrz.

§ 2.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego pełni czynności przewidziane w niniejszej

ustawie i w odrębnych przepisach, a także wykonuje czynności administracji sądowej

w stosunku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego ma prawo wglądu w czynności Naczelnego Sądu

Administracyjnego, może być obecny na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności,

może żądać wyjaśnień i usunięcia uchybień. W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie

sprawności postępowania sądowego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zwrócić

na nie uwagę i żądać usunięcia skutków uchybienia.

§ 2.

Czynności, o których mowa w § 1, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie

są niezawiśli.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może wystąpić o podjęcie przez Naczelny Sąd

Administracyjny uchwały wyjaśniającej przepisy prawne, których stosowanie wywołało

rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych.

§ 2.

W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi.

Wiceprezesi Naczelnego Sądu Administracyjnego są zastępcami Prezesa Naczelnego Sądu

Administracyjnego w zakresie określonym przez Prezesa.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zlecić poszczególne czynności z zakresu

administracji sądowej sędziom oraz upoważnić ich do załatwiania określonych spraw

w jego imieniu.

§ 1.

Naczelny Sąd Administracyjny dzieli się na: Izbę Finansową, Izbę Gospodarczą i Izbę

Ogólnoadministracyjną.

§ 2.

Izba Finansowa sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe przepisy,

nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach zobowiązań

podatkowych i innych świadczeń pieniężnych, do których mają zastosowanie przepisy

podatkowe oraz o egzekucji świadczeń pieniężnych.

§ 3.

Izba Gospodarcza sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe przepisy,

nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach działalności

gospodarczej, ochrony własności przemysłowej, budżetu, dewizowych, papierów wartościowych,

bankowości, ubezpieczeniowych, ceł, cen, stawek taryfowych oraz opłat, z wyjątkiem

opłat w sprawach, o których mowa w § 4.

§ 4.

Izba Ogólnoadministracyjna sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe

przepisy, nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach

niewymienionych w § 2 i 3, a w szczególności w sprawach z zakresu budownictwa i nadzoru

budowlanego, zagospodarowania przestrzennego, gospodarki wodnej, ochrony środowiska,

rolnictwa, leśnictwa, zatrudnienia, ustroju samorządu terytorialnego, gospodarki nieruchomościami,

prywatyzacji mienia, powszechnego obowiązku wojskowego, spraw wewnętrznych, a także

cen, opłat i stawek taryfowych, jeżeli są związane ze sprawami należącymi do właściwości

tej Izby.

§ 5.

Pracami każdej z Izb kieruje wiceprezes wyznaczony do pełnienia tej funkcji przez

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 1.

W Naczelnym Sądzie Administracyjnym działa Kancelaria Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

oraz Biuro Orzecznictwa.

§ 2.

Do zakresu działania Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego należy wykonywanie

zadań związanych z pełnieniem przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności

w zakresie tworzenia warunków do sprawnego funkcjonowania sądów administracyjnych,

w szczególności w sprawach finansowych, kadrowych i administracyjno-gospodarczych.

Kancelarią Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego kieruje Szef Kancelarii Prezesa

Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

Do zakresu działania Biura Orzecznictwa należy wykonywanie zadań związanych z pełnieniem

przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności w zakresie sprawności postępowania

sądowego oraz orzecznictwa sądów administracyjnych. Biurem Orzecznictwa kieruje dyrektor,

którym jest wiceprezes lub sędzia.

§ 4.

Szczegółowy zakres zadań Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz

Biura Orzecznictwa określa regulamin, o którym mowa w art. 43.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, za zgodą Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego,

tworzy i znosi wydziały w Izbach, o których mowa w art. 39, Kancelarii Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego i w Biurze Orzecznictwa oraz powołuje i odwołuje przewodniczących

wydziałów, Szefa Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i dyrektora

Biura Orzecznictwa.

§ 2.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może także powoływać i odwoływać zastępców

przewodniczących wydziałów w Izbach, o których mowa w art. 39, zastępców Szefa Kancelarii

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i zastępców dyrektora Biura Orzecznictwa

oraz naczelników wydziałów w Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

i w Biurze Orzecznictwa.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wydaje zbiór urzędowy orzeczeń sądów administracyjnych.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, po zasięgnięciu opinii Kolegium Naczelnego Sądu

Administracyjnego, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin Naczelnego Sądu Administracyjnego,

w którym ustali liczbę stanowisk sędziowskich w Naczelnym Sądzie Administracyjnym

nie mniejszą niż 120, w tym liczbę wiceprezesów tego Sądu oraz liczbę sędziów w poszczególnych

izbach, wewnętrzną organizację Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz zasady wewnętrznego

postępowania, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania Naczelnego

Sądu Administracyjnego, jego izb i organów, specyfikę postępowań prowadzonych przed

Naczelnym Sądem oraz liczbę i rodzaj rozpoznawanych spraw.

§ 1.

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

na sześcioletnią kadencję spośród dwóch kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie

Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Kandydatów na stanowisko Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wybiera Zgromadzenie

Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego,

którzy w głosowaniu tajnym uzyskali kolejno największą liczbę głosów. Wybór powinien

być dokonany nie później niż trzy miesiące przed upływem kadencji urzędującego Prezesa

Naczelnego Sądu Administracyjnego. W przypadku opróżnienia stanowiska w trakcie kadencji,

wyboru kandydatów dokonuje się w terminie jednego miesiąca. Przepisu art. 46 § 5 zdanie

drugie nie stosuje się.

§ 3.

Obradom Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej

wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa przewodniczy najstarszy wiekiem sędzia uczestniczący

w tym Zgromadzeniu.

§ 1.

Wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje na pięcioletnią kadencję Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony

za zgodą Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Wiceprezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może być odwołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku kadencji w przypadku

1)

rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2)

gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru

sprawiedliwości.

§ 3.

Wystąpienie z wnioskiem o odwołanie wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

następuje po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 4.

W przypadku złożenia w toku kadencji przez wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego występuje

z wnioskiem o odwołanie go bez uzyskania zgody, o której mowa w § 3.

§ 1.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego tworzą sędziowie Naczelnego

Sądu Administracyjnego. Przewodniczącym Zgromadzenia Ogólnego jest Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego

1)

rozpatruje informację Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o rocznej działalności

Naczelnego Sądu Administracyjnego;

2)

(uchylony)

3)

wybiera kandydatów na stanowisko Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego;

4)

wyraża zgodę w sprawie powołania i odwołania wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego;

5)

ustala skład liczbowy Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wybiera jego

członków i dokonuje zmian w jego składzie;

6)

rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

lub zgłoszone przez członków Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

(uchylony)

§ 4.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zwołuje Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego co najmniej raz w roku.

§ 5.

Do podjęcia uchwał Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego

wymagana jest obecność co najmniej połowy liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną

większością głosów.

§ 1.

Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego

1)

ustala podział czynności w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i określa szczegółowe

zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom;

2)

(uchylony)

3)

wyraża zgodę w sprawie tworzenia i znoszenia wydziałów oraz powołania i odwołania

przewodniczących wydziałów, Szefa Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

i dyrektora Biura Orzecznictwa;

4)

rozpatruje sprawy przedstawiane Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego;

5)

rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

lub z własnej inicjatywy.

§ 2.

Kadencja Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego trwa trzy lata.

§ 3.

Przewodniczącym Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego jest Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

§ 4.

Do podejmowania uchwał przez Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego stosuje się

art. 46 § 5.

§ 1.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy dyscyplinarne sędziów sądów administracyjnych

i asesorów sądowych

1)

w pierwszej instancji - w składzie trzech sędziów;

2)

w drugiej instancji - w składzie siedmiu sędziów.

§ 2.

Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych uprawnieni są wszyscy sędziowie Naczelnego

Sądu Administracyjnego z wyjątkiem Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, wiceprezesów

Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego

i jego zastępcy.

§ 3.

Skład sądu dyscyplinarnego wyznacza Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego w drodze

losowania, z listy sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Składowi orzekającemu

przewodniczy sędzia najstarszy służbą na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 4.

Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego i jego zastępcę wybiera

Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego na okres czterech lat.

§ 5.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wyznaczyć z grona sędziów sądów administracyjnych

Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego do prowadzenia określonej sprawy dyscyplinarnej

sędziego sądu administracyjnego lub asesora sądowego. Wyznaczenie Nadzwyczajnego Rzecznika

Dyscyplinarnego jest równoznaczne z żądaniem podjęcia czynności wyjaśniających. Nadzwyczajny

Rzecznik Dyscyplinarny może wszcząć postępowanie dyscyplinarne albo wstąpić do toczącego

się postępowania. Wyznaczenie Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego wyłącza Rzecznika

Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego lub jego zastępcę od podejmowania

czynności w sprawie. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności śmierci lub przedłużającej

się przeszkody w pełnieniu funkcji Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego, Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza w miejsce tej osoby innego sędziego sądu administracyjnego.

Do czynności podejmowanych przez Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego stosuje

się odpowiednio przepisy dotyczące czynności podejmowanych przez Rzecznika Dyscyplinarnego

Naczelnego Sądu Administracyjnego lub jego zastępcę. Funkcja Nadzwyczajnego Rzecznika

Dyscyplinarnego wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia o odmowie wszczęcia

postępowania dyscyplinarnego, umorzeniu postępowania dyscyplinarnego albo uprawomocnieniu

się orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne.

§ 6.

Nie stanowi przewinienia dyscyplinarnego

1)

okoliczność, że orzeczenie sądowe wydane z udziałem danego sędziego obarczone jest

błędem w zakresie wykładni i stosowania przepisów prawa krajowego lub prawa Unii Europejskiej

lub w zakresie ustalenia stanu faktycznego lub oceny dowodów;

2)

wystąpienie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o rozpatrzenie

pytania prejudycjalnego, o którym mowa w art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Dz. U. z 2004 r. poz. 864, z późn. zm.);

3)

badanie spełniania wymogów niezawisłości i bezstronności w przypadku, o którym mowa

w art. 5a § 1.

§ 1.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do

sędziów, urzędników i pracowników tego Sądu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

Sądu Najwyższego, a w zakresie w nich nieuregulowanym - przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych. Określone w tych przepisach uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego przysługują

Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego przewidziane do objęcia w Naczelnym

Sądzie Administracyjnym stosuje się odpowiednio art. 31 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.

Ustawa wchodzi w życie w terminieustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju

sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. poz. 1271, z późn. zm..