Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (DU_2024_1254) | PL

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r. poz. 1222) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 1

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

nadawaniem utworu jest jego rozpowszechnianie drogą emisji radiowej lub telewizyjnej

prowadzonej w sposób bezprzewodowy (naziemny lub satelitarny) lub w sposób przewodowy,

w tym w procesie technicznym wprowadzenia bezpośredniego;

”

,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4

„

4

wprowadzeniem bezpośrednim jest proces techniczny, za pomocą którego organizacja radiowa

lub telewizyjna przesyła swój sygnał zawierający program innemu podmiotowi w taki

sposób, że program nie jest publicznie dostępny w trakcie tego przesyłu, w celu przejęcia

programu przez ten podmiot w całości i bez zmian oraz równoczesnego i integralnego

przekazania go do powszechnego odbioru;

”

,

c)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

reemitowaniem utworu jest jego rozpowszechnianie przez inny podmiot niż pierwotnie

nadający lub podmiot, pod którego kontrolą i na którego odpowiedzialność takie pierwotne

nadawanie jest prowadzone, drogą przejmowania w całości i bez zmian programu organizacji

radiowej lub telewizyjnej oraz równoczesnego i integralnego przekazywania tego programu

do powszechnego odbioru, niezależnie od sposobu, w jaki reemitent otrzymuje sygnał

umożliwiający mu reemitowanie, w tym programu nadawanego w procesie technicznym wprowadzenia

bezpośredniego;

”

,

d)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

instytucją oświatową są jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2024 r. poz. 737 i 854), szkoły polskie, o których mowa w art. 4 pkt 29d tej ustawy, oraz szkoły podoficerskie,

ośrodki szkolenia lub centra szkolenia, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1a-3 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny

(Dz. U. z 2024 r. poz. 248, 834, 1089, 1222 i 1248), a także Centralna Komisja Egzaminacyjna, o której mowa w art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2024 r. poz. 750 i 854), oraz okręgowe komisje egzaminacyjne, o których mowa w art. 9c ust. 1 tej ustawy;

”

,

e)

w pkt 20 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 21-27 w brzmieniu

„

21)

instytucją dziedzictwa kulturowego jest biblioteka, muzeum, archiwum oraz instytucja

kultury, której statutowym zadaniem jest gromadzenie, ochrona i upowszechnianie zbiorów

dziedzictwa filmowego lub fonograficznego;

22)

eksploracją tekstów i danych jest ich analiza wyłącznie przy zastosowaniu zautomatyzowanej

techniki służącej do analizowania tekstów i danych w postaci cyfrowej w celu wygenerowania

określonych informacji, obejmujących w szczególności wzorce, tendencje i korelacje;

23)

usługodawcą jest usługodawca w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344 oraz z 2024 r. poz. 1222);

24)

usługobiorcą jest usługobiorca w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną;

25)

dostawcą usług udostępniania treści online jest usługodawca, którego głównym przedmiotem

działalności jest przechowywanie i udzielanie publicznego dostępu do znacznej liczby

utworów lub przedmiotów praw pokrewnych zamieszczanych przez usługobiorców, które

to utwory lub przedmioty praw pokrewnych są przez niego organizowane i promowane w

celach zarobkowych; za takich dostawców nie uznaje się w szczególności dostawców takich

usług, jak niedziałające w celach zarobkowych encyklopedie internetowe, repozytoria

naukowe i edukacyjne, platformy tworzenia otwartego oprogramowania i platformy wymiany

otwartego oprogramowania, dostawców usług komunikacji elektronicznej, internetowych

platform handlowych oraz usług w chmurze dla przedsiębiorstw i usług w chmurze obliczeniowej,

które umożliwiają usługobiorcom zamieszczanie treści na własny użytek;

26)

dodatkową usługą online jest usługa dostarczana w systemie teleinformatycznym w rozumieniu

art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, polegająca na przekazywaniu do powszechnego odbioru przez organizację radiową lub

telewizyjną lub pod jej kontrolą i na jej odpowiedzialność, audycji telewizyjnych

lub radiowych równocześnie z ich nadawaniem lub w określonym czasie po ich nadaniu

przez tę organizację oraz na przekazywaniu do powszechnego odbioru wszelkich materiałów

dodatkowych w stosunku do takiego nadania, które wzbogacają lub w inny sposób poszerzają

nadawane audycje, w szczególności przez zapowiedzi, uzupełnianie lub ocenę treści

danej audycji;

27)

licencją jest umowa o korzystanie z utworu.

”

;

2)

po art. 6

„

Art. 6

1.

Rozpowszechnianie przez organizację radiową lub telewizyjną w sposób przewodowy lub

w sposób bezprzewodowy utworów

1)

zawartych w audycjach radiowych,

2)

zawartych w audycjach telewizyjnych o charakterze informacyjnym, publicystycznym lub

będących jej własnymi produkcjami w całości przez nią finansowanymi,

3)

stanowiących materiały dodatkowe w stosunku do audycji, o których mowa w pkt 1 i 2

- w ramach świadczenia dodatkowej usługi online, jak również zwielokrotnianie tych

utworów, niezbędne w celu świadczenia dodatkowej usługi online, umożliwienia dostępu

do niej lub korzystania z niej w odniesieniu do audycji, o których mowa w pkt 1 i

2, i materiałów dodatkowych, o których mowa w pkt 3, uznaje się, do celów wykonywania

praw autorskich dotyczących tych czynności, za mające miejsce wyłącznie w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym

organizacja radiowa lub telewizyjna posiada swoje główne przedsiębiorstwo.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nadawania audycji telewizyjnych z wydarzeń sportowych

oraz zawartych w tych nadaniach utworów.

Art. 6

1.

Strony, ustalając wysokość wynagrodzenia za korzystanie z praw, do których mają zastosowanie

przepisy art. 6

2.

Przepisy art. 6

”

;

3)

art. 15a oznacza się jako art. 15

4)

w art. 18 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1, art. 19

”

;

5)

art. 21

„

Art. 21

1.

Wolno reemitować utwory wyłącznie na podstawie umowy zawartej z właściwą organizacją

zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

2.

Obowiązku pośrednictwa właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi,

o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

praw, z których organizacja radiowa lub telewizyjna korzysta w odniesieniu do jej

własnych transmisji, niezależnie od tego, czy dane prawa należą do tej organizacji,

czy też zostały na nią przeniesione przez innego uprawnionego;

2)

reemitowania utworów pierwotnie nadawanych wyłącznie w systemie teleinformatycznym

w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną;

3)

reemitowania utworów za pośrednictwem usługi dostępu do internetu, o której mowa w

art. 2 akapit 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120

z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiającego środki dotyczące dostępu do otwartego

internetu oraz zmieniającego dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych

z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, a także rozporządzenie

(UE) nr 531/2012 w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz

Unii

(Dz. Urz. UE L 310 z 26.11.2015, str. 1, z późn. zm.)

3.

Do sporów związanych z zawarciem umowy w zakresie praw, o których mowa w ust. 2 pkt 1, lub jej warunkami przepis art. 85 ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami

autorskimi i prawami pokrewnymi stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku reemitowania utworów nadawanych w procesie technicznym wprowadzenia bezpośredniego

nadawca i reemitent dokonują jednej czynności rozpowszechniania utworu, przy czym

każdy z nich jest obowiązany uzyskać zgodę uprawnionego odpowiednio na nadawanie tych

utworów oraz ich reemitowanie.

”

;

6)

po art. 21

„

Art. 21

Twórcy utworu literackiego, publicystycznego, naukowego, muzycznego lub słowno-muzycznego,

w tym twórcy opracowania takiego utworu, są uprawnieni do stosownego wynagrodzenia

z tytułu publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego

dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.

”

;

7)

w rozdziale 3 po oddziale 2 dodaje się oddział 2

„

Oddział 2

Dostawcy usług udostępniania treści online

Art. 22

1.

Udzielenie przez dostawcę usług udostępniania treści online publicznego dostępu do

utworu zamieszczonego przez usługobiorcę stanowi publiczne udostępnienie utworu przez

tego dostawcę.

2.

Zgoda uprawnionego na publiczne udostępnienie utworu przez dostawcę usług udostępniania

treści online obejmuje również zgodę na publiczne udostępnienie tego utworu przez

usługobiorcę za pośrednictwem tego dostawcy, jeżeli nie jest dokonywane przez usługobiorcę

w celach zarobkowych lub nie przynosi mu znaczących przychodów.

3.

Do publicznego udostępniania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 14 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

Art. 22

1.

Dostawca usług udostępniania treści online, który bez wymaganej zgody uprawnionego

dokonał publicznego udostępnienia utworu zamieszczonego przez usługobiorcę, ponosi

odpowiedzialność z tytułu naruszenia prawa autorskiego, chyba że wykaże, że

1)

dołożył należytej staranności, aby uzyskać tę zgodę oraz

2)

dołożył należytej staranności, aby uniemożliwić dostęp do tego utworu, jeżeli uprawniony

przekazał mu informacje odpowiednie i niezbędne do osiągnięcia tego celu, pozwalające

w szczególności na ustalenie uprawnionego i identyfikację utworu z uwzględnieniem

dostępnych środków technologicznych, oraz

3)

działał niezwłocznie po otrzymaniu od uprawnionego należycie uzasadnionego żądania

zablokowania dostępu do tego utworu lub usunięcia go ze swoich stron internetowych,

a także dołożył należytej staranności, aby uniemożliwić dostęp do tego utworu w przyszłości,

jeżeli uprawniony przekazał mu informacje, o których mowa w pkt 2.

2.

Dostawca usług udostępniania treści online, którego usługi są dostępne publicznie

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym krócej niż trzy lata i którego roczny obrót nie przekracza równowartości

10 milionów euro, ponosi odpowiedzialność za publiczne udostępnienie utworu bez wymaganej

zgody uprawnionego, chyba że wykaże okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, a

także że działał niezwłocznie po otrzymaniu od uprawnionego należycie uzasadnionego

żądania zablokowania dostępu do tego utworu lub usunięcia go ze swoich stron internetowych.

Jeżeli średnia miesięczna liczba odwiedzających tego dostawcy, obliczona na podstawie

poprzedniego roku kalendarzowego przekracza 5 milionów, jest on również obowiązany

wykazać, że dołożył należytej staranności, aby uniemożliwić dostęp do utworu, jeżeli

uprawniony przekazał mu informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Roczny obrót oblicza się zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE z

dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji przedsiębiorstw mikro, małych i średnich

(Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003, str. 36).

3.

Oceny, czy dany dostawca usług udostępniania treści online spełnił przesłanki zwolnienia

z odpowiedzialności, określone w ust. 1 i 2, dokonuje się, biorąc pod uwagę wszystkie

istotne okoliczności sprawy, takie jak rodzaj i skala świadczonych usług, krąg usługobiorców,

rodzaj udostępnianych utworów oraz dostępność i koszt odpowiednich i skutecznych środków

uniemożliwiających dostęp do poszczególnych utworów lub zapobiegających ich ponownemu

zamieszczaniu przez usługobiorców.

Art. 22

1.

Współpraca między dostawcą usług udostępniania treści online a uprawnionym w zakresie

stosowania przepisów art. 22

2.

Dostawca usług udostępniania treści online niezwłocznie informuje usługobiorcę o każdym

przypadku uniemożliwienia dostępu do zamieszczonego przez niego utworu, zablokowania

dostępu lub usunięcia utworu.

Art. 22

Dostawca usług udostępniania treści online udostępnia uprawnionemu, na jego żądanie

1)

informacje na temat stosowanej przez niego praktyki w zakresie współpracy z uprawnionymi,

o której mowa w art. 22

2)

informacje na temat wykorzystywania utworów, co do których uzyskał zgodę uprawnionego

na ich publiczne udostępnienie, niezbędne do określenia wysokości wynagrodzenia należnego

uprawnionemu od dostawcy usług udostępniania treści online.

Art. 22

1.

Dostawca usług udostępniania treści online umożliwia usługobiorcy składanie skarg,

przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, w przypadku uniemożliwienia

dostępu do utworu zamieszczonego przez usługobiorcę, zablokowania dostępu do tego

utworu lub jego usunięcia.

2.

Skarga nie podlega opłacie i jest rozpatrywana bez zbędnej zwłoki, wyłącznie na podstawie

zamieszczonych w niej informacji i załączonych do niej dokumentów oraz informacji

i żądań uprawnionego, o których mowa w art. 22

3.

W przypadku uznania skargi za uzasadnioną dostawca usług udostępniania treści online

niezwłocznie umożliwia dostęp do utworu, odblokowuje dostęp do utworu lub przywraca

usunięty utwór oraz niezwłocznie informuje usługobiorcę o pozytywnym rozpatrzeniu

skargi. Skargę uważa się za uzasadnioną w szczególności wtedy, gdy zamieszczenie utworu

nastąpiło za zgodą uprawnionego lub na podstawie przepisów o dozwolonym użytku.

4.

W przypadku uznania skargi za nieuzasadnioną dostawca usług udostępniania treści online

niezwłocznie informuje o tym usługobiorcę i przedstawia pisemne uzasadnienie faktyczne

i prawne.

5.

Uznanie skargi za nieuzasadnioną nie może nastąpić w sposób zautomatyzowany.

Art. 22

1.

Działania dostawcy usług udostępniania treści online oraz uprawnionego, o których

mowa w art. 22

2.

Dostawca usług udostępniania treści online informuje usługobiorcę o warunkach korzystania

ze swoich usług, w tym o możliwości korzystania z utworów na podstawie przepisów o

dozwolonym użytku.

Art. 22

Przepisy niniejszego oddziału nie nakładają na dostawcę usług udostępniania treści

online ogólnego obowiązku monitorowania, czy publiczne udostępnienie utworu zamieszczonego

przez usługobiorcę następuje zgodnie z prawem.

Art. 22

Wyłączeń od odpowiedzialności za publiczne udostępnienie utworów bez zgody uprawnionego,

o których mowa w art. 22

”

;

8)

po art. 26

„

Art. 26

1.

Instytucje dziedzictwa kulturowego, a także podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce, mogą zwielokrotniać utwory w celu eksploracji tekstów i danych do celów badań naukowych,

jeżeli czynności te nie są dokonywane w celu osiągnięcia bezpośredniej lub pośredniej

korzyści majątkowej.

2.

Utwory zwielokrotnione zgodnie z ust. 1 mogą być przechowywane do celów badań naukowych,

w tym weryfikacji wyników tych badań. Przechowywanie utworów odbywa się z zachowaniem

poziomu bezpieczeństwa zapewniającego dostęp do tych utworów wyłącznie upoważnionym

osobom, z uwzględnieniem procedur uwierzytelniających.

3.

Uprawniony, w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności sieci i baz danych,

w których utwory są przechowywane, może stosować wyłącznie środki niezbędne do osiągnięcia

tego celu.

Art. 26

1.

Wolno zwielokrotniać rozpowszechnione utwory w celu eksploracji tekstów i danych,

chyba że uprawniony zastrzegł inaczej.

2.

Zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się wyraźnie i odpowiednio do sposobu,

w jaki utwór został udostępniony. W przypadku utworów publicznie udostępnionych w

taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym,

zastrzeżenia dokonuje się w formacie przeznaczonym do odczytu maszynowego w rozumieniu

art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu

informacji sektora publicznego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1524) wraz z metadanymi.

3.

Utwory zwielokrotnione zgodnie z ust. 1 mogą być przechowywane wyłącznie w celu eksploracji

tekstów i danych, tak długo, jak jest to konieczne do osiągnięcia tego celu.

”

;

9)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Instytucje oświatowe oraz podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce, mogą na potrzeby zilustrowania treści przekazywanych w celach dydaktycznych lub

w celu prowadzenia działalności naukowej korzystać z rozpowszechnionych utworów w

oryginale i w tłumaczeniu, w tym zwielokrotniać rozpowszechnione drobne utwory lub

fragmenty większych utworów nieprzekraczające 25 % objętości utworu, pod warunkiem

że korzystanie to nie ma charakteru zarobkowego oraz odbywa się na odpowiedzialność

tych instytucji lub podmiotów, na ich terenie lub w innym miejscu, lub za pośrednictwem

bezpiecznego środowiska elektronicznego dostępnego, dzięki zastosowaniu procedur uwierzytelniających,

tylko dla uczących się i nauczających lub prowadzących działalność naukową w danej

instytucji lub danym podmiocie.

2.

Uznaje się, że korzystanie z utworu na potrzeby zilustrowania treści przekazywanych

w celach dydaktycznych za pośrednictwem bezpiecznego środowiska elektronicznego, w

sposób określony w ust. 1, odbywa się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym dana instytucja oświatowa lub

dany podmiot mają siedzibę.

”

;

10)

w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Instytucje oświatowe, uczelnie, federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i

nauki, instytuty badawcze prowadzące działalność, o której mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 534), instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk prowadzące działalność, o której mowa w

art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1796), Centrum Łukasiewicz i instytuty Sieci Badawczej Łukasiewicz prowadzące działalność,

o której mowa w art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz

(Dz. U. z 2024 r. poz. 925 i 1089), oraz instytucje dziedzictwa kulturowego mogą

1)

użyczać, w zakresie swoich zadań statutowych, egzemplarze utworów rozpowszechnionych,

2)

zwielokrotniać utwory znajdujące się na stałe we własnych zbiorach, niezależnie od

formatu lub nośnika, w celu uzupełnienia, zachowania lub ochrony tych zbiorów,

3)

udostępniać zbiory dla celów badawczych lub poznawczych za pośrednictwem końcówek

systemu informatycznego (terminali) znajdujących się na terenie tych jednostek

- jeżeli czynności te nie są dokonywane w celu osiągnięcia bezpośredniej lub pośredniej

korzyści majątkowej.

”

;

11)

w art. 33„oddziale 3a” zastępuje się wyrazami „oddziale 3;

12)

w rozdziale 3

a)

oddział 3a oznacza się jako oddział 3

b)

oddział 6 otrzymuje brzmienie

„

Oddział 6

Postanowienia wspólne dotyczące korzystania z utworów niedostępnych w handlu

Art. 35

Utworami niedostępnymi w handlu są utwory, w odniesieniu do których, w wyniku działań

przeprowadzonych w dobrej wierze i z należytą starannością, stwierdzono, że nie są

one dostępne publicznie za pośrednictwem kanałów dystrybucji właściwych dla danego

rodzaju utworów. Przy określaniu dostępności utworu nie uwzględnia się dostępności

jego opracowań oraz bierze się każdorazowo pod uwagę to, że wiedzę o kanałach dystrybucji

i dacie rozpowszechnienia danego utworu może posiadać uprawniony.

Art. 35

1.

Za utwór niedostępny w handlu nie może zostać uznany utwór, w odniesieniu do którego

istnieje duże prawdopodobieństwo, że będzie dostępny w handlu w przyszłości.

2.

Uznanie utworu za niedostępny w handlu może nastąpić nie wcześniej niż po upływie

dwudziestu lat od daty pierwszego rozpowszechnienia tego utworu.

Art. 35

W odniesieniu do zbioru utworów działania, o których mowa w art. 35

Art. 35

Jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że pierwsze rozpowszechnienie utworu w danej wersji

językowej miało miejsce na terytorium innego państwa, działania, o których mowa w

art. 35

Art. 35

Przepisy oddziałów 6

1)

utworów audiowizualnych, których producenci mają siedzibę albo miejsce stałego pobytu

w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym,

2)

utworów innych niż utwory audiowizualne, opublikowanych po raz pierwszy albo - w przypadku

braku publikacji - nadanych po raz pierwszy w państwie, o którym mowa w pkt 1,

3)

utworów, do których autorskie prawa majątkowe przysługują obywatelom państwa, o którym

mowa w pkt 1, jeżeli mimo podjęcia działań, o których mowa w art. 35

- chyba że istnieje organizacja zbiorowego zarządzania reprezentatywna w odniesieniu

do utworów, pól eksploatacji oraz kategorii uprawnionych tego państwa.

Art. 35

Korzystanie, o którym mowa w art. 35

Art. 35

1.

Instytucja dziedzictwa kulturowego zainteresowana korzystaniem z utworów niedostępnych

w handlu lub organizacja zbiorowego zarządzania zainteresowana zawarciem umowy licencji

niewyłącznej, o której mowa w art. 67 ust. 2, uprawniającej do takiego korzystania

składa wniosek do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

o dokonanie rejestracji tego podmiotu w portalu utworów niedostępnych w handlu prowadzonym

przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej w ramach Europejskiego

Obserwatorium do spraw Naruszeń Praw Własności Intelektualnej, zwanym dalej „portalem”.

Wniosek jest składany za pomocą systemu teleinformatycznego służącego do obsługi portalu.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego niezwłocznie rejestruje

wnioskodawcę w portalu.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odmawia, w drodze

decyzji, rejestracji wnioskodawcy w portalu lub dokonania zmiany wpisu w przypadku,

gdy

1)

wniosek nie pochodzi od podmiotu, o którym mowa w ust. 1;

2)

wniosek dotyczy korzystania z utworu wykraczającego poza zakres zezwolenia wnioskodawcy

na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi lub określony statutem

zakres działalności instytucji dziedzictwa kulturowego.

Art. 35

1.

Uprawniony może żądać powstrzymania się od korzystania, o którym mowa w art. 35

2.

Organizacja zbiorowego zarządzania, która otrzymała informację o złożeniu żądania

przez uprawnionego, o którym mowa w ust. 1, zaprzestaje zawierania umów, o których

mowa w art. 35

3.

Instytucja dziedzictwa kulturowego, która otrzymała informację o złożeniu żądania

przez uprawnionego, o którym mowa w ust. 1

1)

nie rozpoczyna korzystania z utworu w zakresie objętym tym żądaniem - jeżeli informację

tę otrzymała przed rozpoczęciem korzystania objętego żądaniem;

2)

zaprzestaje korzystania z utworu w zakresie objętym tym żądaniem w terminie miesiąca

od dnia otrzymania tej informacji - jeżeli informację tę otrzymała po rozpoczęciu

korzystania objętego żądaniem.

4.

W przypadku powzięcia wątpliwości co do tożsamości osoby, która złożyła żądanie, lub

co do przysługiwania tej osobie praw do utworu instytucja dziedzictwa kulturowego

lub organizacja zbiorowego zarządzania niezwłocznie przesyła tej osobie na adres poczty

elektronicznej wskazany w żądaniu wezwanie do złożenia w formie pisemnej oświadczenia

potwierdzającego te okoliczności. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się od momentu otrzymania

oświadczenia.

5.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1, może być wniesione w formie pisemnej, za pośrednictwem

operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467 i 1222) albo złożone bezpośrednio w siedzibie organizacji zbiorowego zarządzania albo instytucji

dziedzictwa kulturowego, która zamieściła w portalu dane dotyczące tego korzystania.

Organizacja zbiorowego zarządzania przekazuje niezwłocznie informację o złożeniu tego

żądania instytucji dziedzictwa kulturowego, której ono dotyczy. Przepis ust. 4 stosuje

się odpowiednio, przy czym wezwanie do złożenia oświadczenia jest przesyłane na adres

wskazany w żądaniu uprawnionego.

6.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego przekazuje Urzędowi

Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej informację o aktualnie obowiązujących

przepisach dotyczących składania żądania, o którym mowa w ust. 1, w celu zamieszczenia

jej przez ten urząd w portalu.

Art. 35

1.

Instytucja dziedzictwa kulturowego korzystająca z utworu niedostępnego w handlu oraz

organizacja zbiorowego zarządzania zawierająca umowę licencji niewyłącznej, o której

mowa w art. 67 ust. 2, uprawniającą do takiego korzystania zamieszczają na swoich

stronach internetowych

1)

odesłanie do strony internetowej portalu;

2)

informację o dostępnych sposobach złożenia żądania, o którym mowa w art. 35

2.

Jeżeli pierwsze rozpowszechnienie utworu miało miejsce na terytorium innego państwa

oraz zaistnieje konieczność zwiększenia świadomości uprawnionych w tym państwie w

zakresie możliwości żądania powstrzymania się od korzystania, o którym mowa w art.

35

”

,

c)

po oddziale 6 dodaje się oddziały 6

„

Oddział 6

Korzystanie z utworów niedostępnych w handlu na podstawie umowy licencji niewyłącznej

zawartej z reprezentatywną organizacją zbiorowego zarządzania

Art. 35

Na zasadach określonych w niniejszym oddziale i oddziale 6 instytucje dziedzictwa

kulturowego mogą korzystać z utworów niedostępnych w handlu, znajdujących się na stałe

w ich zbiorach, na podstawie umowy licencji niewyłącznej, o której mowa w art. 67 ust. 2, zawartej z reprezentatywną organizacją zbiorowego zarządzania, o której

mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami

pokrewnymi.

Art. 35

1.

Organizacja zbiorowego zarządzania zarejestrowana w portalu, przed rozpoczęciem korzystania

z utworu niedostępnego w handlu i na sześć miesięcy przed jego rozpowszechnieniem

na podstawie art. 35

1)

imię i nazwisko oraz pseudonim twórcy albo wzmiankę o anonimowości - o ile są dostępne;

2)

imię i nazwisko albo nazwę uprawnionego, któremu w zakresie pól eksploatacji objętych

umową licencji niewyłącznej, o której mowa w art. 35

3)

tytuł utworu, a w przypadku jego braku - inne informacje umożliwiające jego identyfikację

- o ile są dostępne;

4)

imię i nazwisko albo nazwę producenta lub wydawcy utworu - o ile są dostępne;

5)

informację o zakresie korzystania, do którego uprawnia umowa licencji niewyłącznej,

o której mowa w art. 35

6)

nazwy, siedziby, adresy oraz adresy poczty elektronicznej stron umowy licencji niewyłącznej,

o której mowa w art. 35

2.

W przypadku zawarcia przez organizację zbiorowego zarządzania kolejnej umowy licencji

niewyłącznej, o której mowa w art. 35

Art. 35

1.

Korzystanie, o którym mowa w art. 35art. 3 pkt 3 ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi, która jest reprezentatywna zgodnie z przepisami tego państwa członkowskiego.

2.

Umowa licencji niewyłącznej, o której mowa w art. 35

Oddział 6

Dozwolony użytek utworów niedostępnych w handlu

Art. 35

1.

Na zasadach określonych w niniejszym oddziale i oddziale 6 instytucje dziedzictwa

kulturowego mogą zwielokrotniać utwory niedostępne w handlu, znajdujące się na stałe

w ich zbiorach, oraz rozpowszechniać je na stronach internetowych, które nie są prowadzone

w celach zarobkowych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się wyłącznie, jeżeli korzystanie na podstawie przepisów oddziału

6art. 5 ust. 2a ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi, oraz uprawniony, któremu w zakresie pól eksploatacji wymienionych w ust. 1 przysługują

autorskie prawa majątkowe do utworu, nie jest reprezentowany przez żadną organizację

zbiorowego zarządzania na podstawie umowy o zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi

albo umowy o reprezentacji w rozumieniu ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi.

Art. 35

Instytucja dziedzictwa kulturowego zarejestrowana w portalu przed rozpoczęciem zwielokrotniania

utworu niedostępnego w handlu i na sześć miesięcy przed dniem jego publicznego udostępnienia

na podstawie art. 35

1)

imię i nazwisko oraz pseudonim twórcy albo wzmiankę o anonimowości - o ile są dostępne;

2)

imię i nazwisko albo nazwę uprawnionego, któremu w zakresie pól eksploatacji wymienionych

w art. 35

3)

tytuł utworu, a w przypadku jego braku - inne informacje umożliwiające jego identyfikację

- o ile są dostępne;

4)

imię i nazwisko albo nazwę producenta lub wydawcy utworu - o ile są dostępne;

5)

informację o zakresie korzystania z utworu niedostępnego w handlu i terytoriach objętych

tym korzystaniem;

6)

swój adres i siedzibę oraz adres poczty elektronicznej.

Art. 35

Uznaje się, że korzystanie, o którym mowa w art. 35

Art. 35

Do korzystania, o którym mowa w niniejszym oddziale, stosuje się przepisy art. 34

i art. 35.

”

;

13)

w art. 41 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola eksploatacji

wyraźnie w nich wymienione.

”

;

14)

w art. 43

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wynagrodzenie musi być godziwe i odpowiednie do zakresu udzielonego prawa, charakteru

i zakresu korzystania oraz korzyści wynikających z korzystania z utworu.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Domniemywa się, że wynagrodzenie proporcjonalne do przychodów z korzystania z utworu

spełnia wymogi, o których mowa w ust. 2.

”

;

15)

art. 44 otrzymuje brzmienie

„

Art. 44.

1.

W przypadku gdy wynagrodzenie twórcy jest niewspółmiernie niskie w stosunku do korzyści

nabywcy autorskich praw majątkowych lub licencjobiorcy, twórca może żądać stosownego

podwyższenia wynagrodzenia przez sąd.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do umów o korzystanie z utworów zawieranych z organizacją

zbiorowego zarządzania prawami autorskimi albo z niezależnym podmiotem zarządzającym,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi.

”

;

16)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

Jeżeli wynagrodzenie twórcy zależy od wysokości przychodów z korzystania z utworu,

twórca ma prawo do

1)

otrzymania informacji mającej istotne znaczenie dla określenia wysokości tego wynagrodzenia

w przypadkach, w których nie stosuje się przepisu art. 47

2)

wglądu w niezbędnym zakresie do dokumentacji mającej istotne znaczenie dla określenia

wysokości tego wynagrodzenia.

”

;

17)

po art. 47 dodaje się art. 47

„

Art. 47

1.

Twórca ma prawo do regularnego otrzymywania od osoby, na którą przeniósł autorskie

prawa majątkowe, lub od osoby, której udzielił licencji, aktualnej informacji o przychodach

z korzystania ze swojego utworu oraz o wynagrodzeniu należnym w związku z tym korzystaniem,

odrębnie dla każdego ze sposobów korzystania. Informacja może być wykorzystana przez

twórcę wyłącznie w celu ustalenia wartości majątkowej praw przeniesionych albo stanowiących

przedmiot licencji.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana z regularnością odpowiednią

do rodzaju działalności, w ramach której utwór jest wykorzystywany, nie rzadziej niż

raz w roku i nie częściej niż raz na kwartał.

3.

Jeżeli obowiązani, o których mowa w ust. 1, następnie przenieśli prawa majątkowe lub

udzielili licencji i w związku z tym nie posiadają pełnej informacji, o której mowa

w ust. 1, powiadamiają o tym fakcie twórcę i udostępniają mu, na jego żądanie, imię

i nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres i adres poczty

elektronicznej nabywcy praw lub licencjobiorcy. W takim przypadku na żądanie twórcy

brakującej informacji udziela ten nabywca lub licencjobiorca.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku, gdy wkład twórczy nie jest znaczący

w stosunku do wykorzystywanej całości, chyba że twórca, który żąda informacji, o której

mowa w ust. 1, wykaże, że informacja ta jest niezbędna do wykonania prawa, o którym

mowa w art. 44 ust. 1. W przypadku utworu zbiorowego, zbioru utworów oraz utworu współautorskiego

innego niż literacki, publicystyczny, naukowy, muzyczny lub słowno-muzyczny domniemywa

się, że wkład twórczy nie jest znaczący w stosunku do wykorzystywanej całości. W przypadku

utworu audiowizualnego domniemanie to nie ma zastosowania do reżysera, operatora obrazu,

twórcy adaptacji utworu literackiego, twórcy stworzonych dla utworu audiowizualnego

utworów muzycznych lub słowno-muzycznych oraz twórcy scenariusza.

5.

W uzasadnionych przypadkach, jeżeli koszty lub obciążenie administracyjne związane

z realizacją obowiązku wynikającego z przepisów ust. 1 lub 3 okazałyby się niewspółmiernie

uciążliwe w stosunku do przychodów z korzystania z utworu, wykonanie obowiązku można

ograniczyć do informacji o łącznych przychodach z korzystania z utworu oraz o łącznym

wynagrodzeniu należnym w związku z tym korzystaniem.

6.

Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do korzystania odbywającego się na podstawie

1)

umowy o korzystanie z utworów zawartej z organizacją zbiorowego zarządzania prawami

autorskimi albo z niezależnym podmiotem zarządzającym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi;

2)

nieodpłatnej licencji udzielonej przez twórcę ogółowi społeczeństwa;

3)

nabycia praw, o którym mowa w art. 12.

”

;

18)

art. 57 otrzymuje brzmienie

„

Art. 57.

1.

Jeżeli nabywca autorskich praw majątkowych lub licencjobiorca, któremu udzielono licencji

wyłącznej, o której mowa w art. 67 ust. 2, zobowiązany do rozpowszechnienia utworu

nie przystąpi do jego rozpowszechnienia w uzgodnionym terminie, twórca może wyznaczyć

mu dodatkowy termin na rozpowszechnienie utworu, nie krótszy niż sześć miesięcy, z

zastrzeżeniem że w razie bezskutecznego upływu tego terminu będzie uprawniony do odstąpienia

od umowy lub jej wypowiedzenia.

2.

Niezależnie od terminu uzgodnionego w umowie, twórca może odstąpić od umowy lub ją

wypowiedzieć, jeżeli nabywca autorskich praw majątkowych lub licencjobiorca, któremu

udzielono licencji wyłącznej, o której mowa w art. 67 ust. 2, zobowiązany do rozpowszechnienia

utworu nie przystąpi do jego rozpowszechnienia w terminie pięciu lat, a w przypadku

utworów architektonicznych, architektoniczno-urbanistycznych i urbanistycznych - w

terminie dwudziestu lat od dnia przeniesienia autorskich praw majątkowych lub udzielenia

licencji wyłącznej, o której mowa w art. 67 ust. 2. Przed odstąpieniem od umowy lub

jej wypowiedzeniem twórca wyznacza dodatkowy termin na rozpowszechnienie utworu, nie

krótszy niż sześć miesięcy.

3.

Twórca, który udzielił licencji wyłącznej, o której mowa w art. 67 ust. 2, może po

upływie dodatkowego terminu na rozpowszechnienie utworu, o którym mowa w ust. 1 i

2, zamiast wypowiedzieć umowę, udzielić licencji innym osobom. Licencja wyłączna staje

się wówczas licencją niewyłączną, o której mowa w art. 67 ust. 2.

4.

W przypadku skorzystania z prawa do odstąpienia od umowy lub jej wypowiedzenia, o

którym mowa w ust. 1 i 2, albo prawa do udzielenia licencji innym osobom, o którym

mowa w ust. 3, wypłacone twórcy wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw

majątkowych lub udzielenia licencji nie podlega zwrotowi.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się, jeżeli brak rozpowszechnienia utworu wynika z

okoliczności w przeważającej mierze zależnych od twórcy.

6.

W przypadku współtwórców prawo, o którym mowa w ust. 1, przysługuje tylko tym, których

wkłady pracy twórczej mają samodzielne znaczenie.

”

;

19)

w art. 66 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Umowa licencyjna uprawnia do korzystania z utworu w okresie pięciu lat na terytorium

państwa, w którym licencjobiorca ma swoją siedzibę albo miejsce zamieszkania, chyba

że w umowie postanowiono inaczej.

”

;

20)

w art. 70 w ust. 2

„

5)

stosownego wynagrodzenia z tytułu publicznego udostępniania utworu w taki sposób,

aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym;

6)

stosownego wynagrodzenia z tytułu reemitowania utworu.

”

;

21)

uchyla się art. 72;

22)

po art. 73 dodaje się art. 73

„

Art. 73

1.

Strony negocjujące umowę o publiczne udostępnianie utworu audiowizualnego w taki sposób,

aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym, mogą

wystąpić do Komisji Prawa Autorskiego, o której mowa w art. 1 pkt 4 ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi, o przeprowadzenie mediacji, wskazując mediatora z listy arbitrów.

2.

Jeżeli mediator wskazany przez strony wyrazi zgodę na mediację, uzgadnia on ze stronami

warunki, zasady i harmonogram mediacji.

3.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do mediacji stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm. o mediacji.

4.

Obsługę techniczno-organizacyjną mediacji zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego nie dłużej niż przez 3 miesiące

od dnia wyrażenia przez mediatora zgody na mediację.

”

;

23)

w art. 77 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do programów komputerowych nie stosuje się przepisów art. 16 pkt 3-5, art. 20, art.

23, art. 23

”

;

24)

po art. 86 dodaje się art. 86

„

Art. 86

Artyści wykonawcy utworu literackiego, publicystycznego, naukowego, muzycznego lub

słowno-muzycznego, w tym artyści wykonawcy opracowania takiego utworu, są uprawnieni

do stosownego wynagrodzenia z tytułu publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego

wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez

siebie wybranym.

”

;

25)

art. 93 otrzymuje brzmienie

„

Art. 93.

Do prawa do artystycznego wykonania stosuje się odpowiednio przepisy art. 33 pkt 10 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2809) i art. 15

”

;

26)

w rozdziale 11 po oddziale 3

„

Oddział 3

Prawo do publikacji prasowych w ramach świadczenia usług drogą elektroniczną

Art. 99

1.

Publikacją prasową jest zbiór utworów lub przedmiotów praw pokrewnych złożony głównie

z utworów słownych o charakterze dziennikarskim, stanowiący odrębną całość w ramach

periodycznej lub regularnie aktualizowanej pod jednym tytułem publikacji, takiej jak

dziennik, czasopismo, serwis agencji prasowej lub internetowy serwis informacyjny,

rozpowszechniany w celach informacyjnych w dowolnej formie i w dowolny sposób w ramach

działalności gospodarczej lub statutowej i na odpowiedzialność podmiotu, który sprawuje

nad nim faktyczną i prawną kontrolę. Publikacjami prasowymi nie są publikacje periodyczne

rozpowszechniane do celów naukowych lub akademickich.

2.

Bez uszczerbku dla praw twórców i pozostałych uprawnionych wydawcy publikacji prasowej

przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania publikacją prasową i korzystania z niej

w zakresie

1)

zwielokrotniania publikacji prasowej w celu korzystania z niej na polu eksploatacji,

o którym mowa w pkt 2;

2)

publicznego udostępniania publikacji prasowej przez usługodawcę w taki sposób, aby

każdy mógł mieć do niej dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do

1)

własnego użytku osobistego, niezwiązanego z celem zarobkowym;

2)

publicznego udostępniania hiperłącza do publikacji prasowej;

3)

pojedynczych słów lub bardzo krótkich fragmentów publikacji prasowej;

4)

utworów lub przedmiotów praw pokrewnych zamieszczonych w publikacji prasowej, których

ochrona wygasła lub które nigdy nie były przedmiotem ochrony.

4.

Przepis ust. 2 nie upoważnia do zakazywania korzystania z utworu lub przedmiotu prawa

pokrewnego zamieszczonych w publikacji prasowej na podstawie licencji niewyłącznej,

jeżeli korzystanie to odbywa się za zgodą uprawnionego.

Art. 99

Prawo, o którym mowa w art. 99

Art. 99

1.

Twórcy utworów zamieszczonych w publikacji prasowej mają prawo do 50 % wynagrodzenia

należnego wydawcy z tytułu korzystania z prawa, o którym mowa w art. 99

2.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, wydawca wypłaca twórcy nie później niż w terminie

30 dni od dnia otrzymania tego wynagrodzenia przez wydawcę.

Art. 99

Przepisy ustawy stosuje się do publikacji prasowych wydawcy, który ma miejsce zamieszkania

albo siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz wydawcy, który ma miejsce

zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Art. 99

1.

Wydawca ma prawo do

1)

otrzymywania od usługodawcy aktualnej informacji,

2)

wglądu w niezbędnym zakresie do dokumentacji usługodawcy

- mającej istotne znaczenie dla określenia wysokości wynagrodzenia należnego wydawcy

z tytułu korzystania z prawa, o którym mowa w art. 99

2.

Informacje i dane uzyskane przez wydawcę na podstawie ust. 1 są przetwarzane wyłącznie

w celu określenia wysokości należnego mu wynagrodzenia.

Art. 99

1.

Strony, określając wysokość wynagrodzenia za korzystanie z prawa, o którym mowa w

art. 99

1)

przychody uzyskiwane pośrednio lub bezpośrednio przez usługodawcę z tytułu zwielokrotniania

lub publicznego udostępniania publikacji prasowych wydawcy, w szczególności przychody

uzyskiwane z reklamy, w ostatnich dwóch pełnych latach obrotowych poprzedzających

dzień złożenia oferty przez jedną ze stron, a jeżeli okres ten jest krótszy - w tym

okresie;

2)

rodzaj zwielokrotnianych lub publicznie udostępnianych publikacji prasowych;

3)

okres korzystania przez usługodawcę z prawa, o którym mowa w art. 99

2.

Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia przez jedną ze stron oferty zawarcia

umowy na korzystanie z prawa, o którym mowa w art. 99

3.

Wydawcy mogą złożyć wspólny wniosek o przeprowadzenie mediacji.

4.

Wniosek o przeprowadzenie mediacji zawiera oznaczenie stron, ze wskazaniem ich miejsc

zamieszkania albo siedzib, adresów, pełnomocnika do doręczeń, jeśli został ustanowiony,

proponowanej wysokości wynagrodzenia za korzystanie z prawa, o którym mowa w art.

99

Art. 99

1.

Prezes UKE w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o przeprowadzenie mediacji zawiadamia

strony o rozpoczęciu mediacji, wyznaczając termin rozpoczęcia mediacji i jej miejsce,

z tym że termin rozpoczęcia mediacji nie może przypadać później niż 60. dnia od dnia

złożenia wniosku.

2.

Mediację prowadzi się, jeżeli strona w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, wyraziła zgodę na przystąpienie do mediacji.

3.

Prezes UKE wyznacza mediatora spośród pracowników Urzędu Komunikacji Elektronicznej

albo innych osób, posiadających wiedzę lub doświadczenie w zakresie prowadzenia mediacji,

posiadających wiedzę z zakresu rynku mediów lub prawa autorskiego i dających rękojmię

zachowania bezstronności.

4.

Prezes UKE zapewnia obsługę techniczno-organizacyjną mediacji.

5.

Mediacja trwa nie dłużej niż 60 dni, chyba że strony postanowią inaczej.

6.

Mediator w terminie 14 dni od dnia zakończenia mediacji przekazuje Prezesowi UKE protokół

z przeprowadzonej mediacji wraz z aktami sprawy, a stronom - protokół z przeprowadzonej

mediacji.

7.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-6 do mediacji stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o mediacji.

Art. 99

1.

Strona ma prawo złożenia do sądu wniosku o zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem

i nadanie jej klauzuli wykonalności zgodnie z art. 183. Do wniosku strona dołącza protokół z przeprowadzonej mediacji.

2.

Do ugody zatwierdzonej przez sąd stosuje się art. 183.

Art. 99

1.

W przypadku niezawarcia ugody, każda ze stron mediacji może złożyć do Prezesa UKE,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia protokołu z przeprowadzonej mediacji, wniosek

o wydanie orzeczenia o wysokości wynagrodzenia za korzystanie z prawa, o którym mowa

w art. 99

2.

Wniosek o wydanie orzeczenia zawiera informacje i dane, o których mowa w art. 99

3.

Orzeczenie o wysokości wynagrodzenia obejmuje okres od dnia rozpoczęcia korzystania

przez usługodawcę z publikacji prasowej w zakresie objętym prawem, o którym mowa w

art. 99

4.

W przypadku gdy strona nie przystąpi do mediacji lub strony nie zawrą umowy bez przeprowadzania

mediacji, Prezes UKE może, na wniosek strony, wydać orzeczenie o wysokości wynagrodzenia

za korzystanie z prawa, o którym mowa w art. 99

5.

W celu określenia wysokości wynagrodzenia za korzystanie z prawa, o którym mowa w

art. 99

6.

Wydając orzeczenie Prezes UKE bierze pod uwagę w szczególności okoliczności, o których

mowa w art. 99

7.

Na żądanie Prezesa UKE, w wyznaczonym terminie, strona przedstawia dokumenty, informacje

lub dane niezbędne do wydania orzeczenia.

8.

Strona może wnosić do Prezesa UKE o przeprowadzenie dowodu.

9.

W przypadku nieprzedstawienia przez stronę dokumentów, informacji lub danych wskazujących

istotne okoliczności, w tym okoliczności, o których mowa w art. 99

10.

W orzeczeniu, które wskazuje sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia za korzystanie

z prawa, o którym mowa w art. 99

11.

Orzeczenie zawiera również rozstrzygnięcie o kosztach.

12.

Orzeczenie wydaje się w terminie

1)

60 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie orzeczenia albo

2)

30 dni od dnia otrzymania opinii biegłego, jeżeli powołano biegłego, jednak nie później

niż w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie orzeczenia.

Art. 99

1.

Do postępowania, o którym mowa w art. 99ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 572) o wyłączeniu pracownika oraz organu, załatwianiu spraw, doręczeniach, wezwaniach,

opłatach i kosztach, terminach i postępowaniu, z wyjątkiem przepisów dotyczących odwołań

i zażaleń.

2.

Orzeczenie jest ostateczne i podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej, o ile wynagrodzenie

jest wymagalne.

3.

Wskazany w orzeczeniu sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia za korzystanie z prawa,

o którym mowa w art. 99

Art. 99

1.

Od orzeczenia Prezesa UKE strona może wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia

orzeczenia. Sprzeciw wnosi się do sądu powszechnego za pośrednictwem Prezesa UKE.

Wniesienie sprzeciwu w terminie jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do

sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę wydawcy

publikacji prasowej.

2.

W przypadku wniesienia sprzeciwu w postępowaniu, w którym złożono wspólny wniosek

o przeprowadzenie mediacji, właściwy jest Sąd Okręgowy w Warszawie.

3.

Sprzeciw zawiera oznaczenie stron, ze wskazaniem ich miejsc zamieszkania albo siedzib

i adresów, treść żądania oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Sprzeciw zastępuje

pozew.

4.

Prezes UKE przekazuje właściwemu sądowi akta sprawy wraz ze sprzeciwem.

5.

Sprawa ze sprzeciwu jest sprawą własności intelektualnej.

6.

W przypadku wniesienia sprzeciwu, sąd na wniosek strony, która wniosła sprzeciw, może

wstrzymać wykonanie orzeczenia Prezesa UKE do czasu rozstrzygnięcia sprawy.

7.

Sprzeciw może dotyczyć całości orzeczenia albo jego części lub rozstrzygnięcia o kosztach.

8.

W przypadku uwzględnienia sprzeciwu sąd zmienia w całości albo w części zaskarżone

orzeczenie Prezesa UKE i orzeka co do istoty sprawy.

9.

Jeżeli sprzeciw dotyczy wyłącznie kosztów postępowania, sąd rozstrzyga o kosztach

postępowania postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.

10.

Orzeczenie w sprawie ze sprzeciwu sąd wydaje w terminie 18 miesięcy od dnia przekazania

akt sprawy wraz ze sprzeciwem. Sąd drugiej instancji rozpoznaje apelację w terminie

12 miesięcy od dnia przedstawienia akt sprawy przez sąd pierwszej instancji wraz z

apelacją.

”

;

27)

art. 100 i art. 101 otrzymują brzmienie

„

Art. 100.

Wykonywanie praw pokrewnych podlega odpowiednio ograniczeniom wynikającym z przepisów

art. 23-35.

Art. 101.

Do przedmiotów praw pokrewnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 1 ust. 4, art.

6-6

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 386) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5-7 w brzmieniu

„

5)

eksploracja tekstów i danych oznacza eksplorację tekstów i danych w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

6)

instytucja oświatowa oznacza instytucję oświatową w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

7)

instytucja dziedzictwa kulturowego oznacza instytucję dziedzictwa kulturowego w rozumieniu

art. 6 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

”

;

2)

w art. 8

a)

w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „oddziale 3a” zastępuje się wyrazami „oddziale 3,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W przypadku instytucji oświatowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce

(Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm., korzystanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, odbywa się na odpowiedzialność tych instytucji

lub podmiotów, na ich terenie lub w innym miejscu, lub za pośrednictwem bezpiecznego

środowiska elektronicznego dostępnego, dzięki zastosowaniu procedur uwierzytelniających,

tylko dla osób uczących się i nauczających lub prowadzących działalność naukową w

danej instytucji lub danym podmiocie.

1b.

Uznaje się, że korzystanie z baz danych w charakterze ilustracji w celach dydaktycznych,

za pośrednictwem bezpiecznego środowiska elektronicznego, w sposób określony w ust.

1a, odbywa się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, w którym dana instytucja oświatowa lub dany podmiot mają siedzibę.

”

;

3)

po art. 8 dodaje się art. 8a-8d w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Wolno zwielokrotniać rozpowszechnione bazy danych w celu eksploracji tekstów i danych,

chyba że uprawniony zastrzegł inaczej.

2.

Zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się wyraźnie i odpowiednio do sposobu,

w jaki baza danych została udostępniona. W przypadku baz danych publicznie udostępnionych

w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie

wybranym, zastrzeżenia dokonuje się w formacie przeznaczonym do odczytu maszynowego

w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu

informacji sektora publicznego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1524) wraz z metadanymi.

3.

Bazy danych zwielokrotnione zgodnie z ust. 1 mogą być przechowywane wyłącznie w celu

eksploracji tekstów i danych tak długo, jak jest to konieczne do osiągnięcia tego

celu.

Art. 8b.

1.

Instytucje dziedzictwa kulturowego, a także podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce, mogą zwielokrotniać bazy danych w celu eksploracji tekstów i danych do celów badań

naukowych, jeżeli czynności te nie są dokonywane w celu osiągnięcia bezpośredniej

lub pośredniej korzyści majątkowej.

2.

Bazy danych zwielokrotnione zgodnie z ust. 1 mogą być przechowywane do celów badań

naukowych, w tym weryfikacji wyników tych badań. Przechowywanie baz danych odbywa

się z zachowaniem poziomu bezpieczeństwa zapewniającego dostęp do nich wyłącznie upoważnionym

osobom, z uwzględnieniem procedur uwierzytelniających.

3.

Uprawniony, w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności sieci i baz danych,

w których utwory są przechowywane, może stosować wyłącznie środki niezbędne do osiągnięcia

tego celu.

Art. 8c.

Instytucje dziedzictwa kulturowego mogą zwielokrotniać bazy danych znajdujące się

na stałe w ich zbiorach, niezależnie od formatu lub nośnika, w celu uzupełnienia,

zachowania lub ochrony tych zbiorów.

Art. 8d.

Instytucje dziedzictwa kulturowego mogą zwielokrotniać znajdujące się na stałe w ich

zbiorach bazy danych uznane za niedostępne w handlu oraz rozpowszechniać je na stronach

internetowych, które nie są prowadzone w celach zarobkowych. Przepisy oddziałów 6 i 6 stosuje się odpowiednio.

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source

W ustawie z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami

pokrewnymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2207) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W zakresie, w jakim art. 35 przewiduje możliwość korzystania z utworów niedostępnych w handlu lub przedmiotów

praw pokrewnych na podstawie umowy zawartej z organizacją zbiorowego zarządzania,

prawami danej kategorii uprawnionych do danego rodzaju utworów lub przedmiotów praw

pokrewnych na danym polu eksploatacji, którzy nie zawarli umowy o zbiorowe zarządzanie

prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi z żadną organizacją, zbiorowo zarządza ta

organizacja, która jest reprezentatywna w odniesieniu do tych praw. W zakresie swojej

reprezentatywności organizacja ta, na wniosek instytucji dziedzictwa kulturowego,

w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, może objąć umową licencji niewyłącznej również niedostępne w handlu utwory lub przedmioty

praw pokrewnych, w odniesieniu do których uprawnieni zawarli umowę o zbiorowe zarządzanie

z inną organizacją zbiorowego zarządzania.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Umowa zawarta z reprezentatywną organizacją zbiorowego zarządzania uprawnia użytkownika

do korzystania także z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych, do których prawami

zarządza ona zbiorowo na podstawie ust. 2 i 2a.

”

;

2)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

Organizacja zbiorowego zarządzania, która zawiera umowę w zakresie, o którym mowa

w art. 22, może rozszerzyć zakres takiej umowy o prawa tej samej kategorii uprawnionych do

tego samego rodzaju utworów lub przedmiotów praw pokrewnych na tym samym polu eksploatacji,

którymi organizacja ta nie zarządza na podstawie umowy o zbiorowe zarządzanie prawami

autorskimi lub prawami pokrewnymi lub umowy o reprezentacji (rozszerzona licencja

zbiorowa), pod warunkiem że w zakresie tego rozszerzenia

1)

umowa dotyczy wyłącznie korzystania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

organizacja zbiorowego zarządzania jest reprezentatywna w odniesieniu do tych praw.

2.

Uprawnieni objęci rozszerzeniem, o którym mowa w ust. 1, mogą w każdym czasie i ze

skutkiem natychmiastowym, w drodze oświadczenia złożonego organizacji zbiorowego zarządzania,

wyłączyć swoje utwory lub przedmioty praw pokrewnych z zakresu rozszerzonych licencji

zbiorowych. Przepisy art. 32 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio, z tym że okres, o którym

mowa w art. 32 ust. 3, wynosi 6 miesięcy.

3.

Organizacja zbiorowego zarządzania, o której mowa w ust. 1, w rozsądnym czasie, nie

krótszym niż 3 miesiące, przed udzieleniem rozszerzonej licencji zbiorowej podaje

do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej, że zamierza udzielić takiej

licencji, a następnie że udzieliła takiej licencji oraz, w każdym przypadku, że uprawnieni

mogą złożyć oświadczenie, o którym mowa w ust. 2.

”

;

3)

w art. 7 w ust. 1 w pkt 2 w lit. c kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt

3 w brzmieniu

„

3)

zrzesza istotną liczbę uprawnionych w zakresie objętym wnioskiem o udzielenie zezwolenia,

biorąc pod uwagę ogólną liczbę uprawnionych danej kategorii.

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source

1.

Do obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zgód uprawnionego na rozpowszechnianie

utworów lub przedmiotów praw pokrewnych nadawanych w procesie technicznym wprowadzenia

bezpośredniego przepisy art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od dnia 7 czerwca 2025 r., jeżeli wygasają po

tej dacie.

2.

Do obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umów o przeniesienie autorskich

praw majątkowych lub umów o korzystanie z utworu określony w art. 47

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1

pkt 24, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 5a Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source

1.

Organizacja zbiorowego zarządzania, która zawiera umowę w zakresie, o którym mowa

w art. 22, może rozszerzyć zakres takiej umowy o prawa tej samej kategorii uprawnionych do

tego samego rodzaju utworów lub przedmiotów praw pokrewnych na tym samym polu eksploatacji,

którymi organizacja ta nie zarządza na podstawie umowy o zbiorowe zarządzanie prawami

autorskimi lub prawami pokrewnymi lub umowy o reprezentacji (rozszerzona licencja

zbiorowa), pod warunkiem że w zakresie tego rozszerzenia

1)

umowa dotyczy wyłącznie korzystania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

organizacja zbiorowego zarządzania jest reprezentatywna w odniesieniu do tych praw.

2.

Uprawnieni objęci rozszerzeniem, o którym mowa w ust. 1, mogą w każdym czasie i ze

skutkiem natychmiastowym, w drodze oświadczenia złożonego organizacji zbiorowego zarządzania,

wyłączyć swoje utwory lub przedmioty praw pokrewnych z zakresu rozszerzonych licencji

zbiorowych. Przepisy art. 32 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio, z tym że okres, o którym

mowa w art. 32 ust. 3, wynosi 6 miesięcy.

3.

Organizacja zbiorowego zarządzania, o której mowa w ust. 1, w rozsądnym czasie, nie

krótszym niż 3 miesiące, przed udzieleniem rozszerzonej licencji zbiorowej podaje

do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej, że zamierza udzielić takiej

licencji, a następnie że udzieliła takiej licencji oraz, w każdym przypadku, że uprawnieni

mogą złożyć oświadczenie, o którym mowa w ust. 2.

Dz.U. 2024 poz. 1254 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 26 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi Open official source