Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw (DU_2024_1237) | PL

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1212) wprowadza się następujące zmiany

1)

do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu

„

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada 2020 r.

w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów

konsumentów i uchylającą dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 265 z 12.10.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1,

Dz. Urz. UE L 135 z 23.05.2023, str.1 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2854 z 22.12.2023).

”

;

2)

w art. 1

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ustawa ma zastosowanie w sprawach o roszczenia z tytułu odpowiedzialności za szkodę

wyrządzoną przez produkt niebezpieczny, z tytułu czynów niedozwolonych, z tytułu odpowiedzialności

za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania umownego lub z tytułu bezpodstawnego

wzbogacenia, a w odniesieniu do ochrony konsumentów także w innych sprawach, w tym

o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów lub o

roszczenia związane z ich stosowaniem.

”

,

b)

po ust. 2b dodaje się ust. 2c-2e w brzmieniu

„

2c.

Roszczenia dochodzone w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów lub w sprawach o roszczenia związane

z ich stosowaniem mogą być oparte również na tej samej podstawie prawnej.

2d.

Wymogu utworzenia grupy i złożenia oświadczeń o przystąpieniu do grupy nie stosuje

się do powództw wytaczanych w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów.

2e.

Przez ogólne interesy konsumentów rozumie się interes ogółu konsumentów, a w przypadku

postępowań w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne

interesy konsumentów - także interesy grupy konsumentów. Przez praktyki naruszające

ogólne interesy konsumentów rozumie się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy niezgodne

z przepisami prawa Unii Europejskiej, o których mowa w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada 2020 r.

w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów

konsumentów i uchylającej dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, z późn. zm., zwanej dalej „dyrektywą 2020/1828”, oraz przepisami je wdrażającymi lub służącymi

ich stosowaniu, które to działanie lub zaniechanie narusza lub może naruszać ogólne

interesy konsumentów.

”

;

3)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

1.

Wytaczając powództwo w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, powód żąda uznania praktyki za

naruszającą ogólne interesy konsumentów i nakazania zaniechania jej stosowania, a

w przypadku gdy pozwany zaprzestał stosowania tej praktyki po wytoczeniu powództwa

- stwierdzenia zaniechania jej stosowania.

2.

Oprócz żądania, o którym mowa w ust. 1, powód może żądać złożenia jednokrotnego albo

wielokrotnego oświadczenia w odpowiedniej formie i o odpowiedniej treści o stosowaniu

przez pozwanego praktyki naruszającej ogólne interesy konsumentów.

3.

W przypadku gdy pozwany zaprzestał stosowania praktyki naruszającej ogólne interesy

konsumentów przed wytoczeniem powództwa, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się, z tym że

powód żąda uznania praktyki za naruszającą ogólne interesy konsumentów oraz stwierdzenia

zaniechania jej stosowania.

4.

Roszczenia, które mogą być dochodzone w związku ze stosowaniem praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów, określają odrębne przepisy.

5.

Roszczenia, o których mowa w ust. 1-4, mogą być dochodzone jednym pozwem.

”

;

4)

w art. 2 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w sprawach o roszczenia konsumentów.

”

;

5)

w art. 4

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Powództwo w postępowaniu grupowym wytacza reprezentant grupy, a w sprawach o stwierdzenie

stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów lub w sprawach o roszczenia

związane z ich stosowaniem wyłącznie podmiot upoważniony, o którym mowa w art. 46a ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2024 r. poz. 594 i 1237), zwany dalej „podmiotem upoważnionym”.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Wytaczając powództwo w postępowaniu grupowym w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, podmiot upoważniony prowadzi postępowanie

w imieniu własnym, na rzecz wszystkich członków grupy.

3b.

Jeżeli skutki stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów mogą mieć

miejsce w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej, powództwo w postępowaniu

grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy

konsumentów lub w sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem mogą wytoczyć podmioty

upoważnione z tych państw członkowskich Unii Europejskiej wpisane do wykazu podmiotów

upoważnionych prowadzonego przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy

2020/1828.

”

;

6)

po art. 4 dodaje się art. 4a-4c w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Podmiot upoważniony przed wytoczeniem powództwa w postępowaniu grupowym w sprawach

o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów wzywa

przedsiębiorcę do zaniechania stosowania tych praktyk, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania. Wezwanie ani inne pismo podmiotu upoważnionego kierowane do przedsiębiorcy

przed wytoczeniem powództwa nie może obejmować innych żądań lub roszczeń, w tym w

szczególności przekazania środków finansowych na jego rzecz lub na rzecz innego podmiotu.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie zaprzestał w wyznaczonym terminie stosowania praktyk

naruszających ogólne interesy konsumentów, podmiot upoważniony może wytoczyć powództwo,

o którym mowa w ust. 1.

Art. 4b.

W przypadku wytoczenia powództwa w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie

stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów podmiot upoważniony nie

jest obowiązany do udowodnienia szkody poniesionej przez konsumentów ani winy pozwanego.

Art. 4c.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w związku z wykonywaniem swoich zadań

może wziąć udział w toczącym się postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, jeżeli według jego oceny wymaga

tego ochrona konsumentów. W takim przypadku do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów stosuje się odpowiednio przepisy o prokuratorze.

”

;

7)

po art. 5 dodaje się art. 5a i art. 5b w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

W postępowaniu grupowym w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów podmiot upoważniony może ustalić w porozumieniu z członkami

grupy opłatę w związku z przystąpieniem do grupy.

2.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać 5% wartości dochodzonego

przez członka grupy roszczenia pieniężnego, jednak nie może być wyższa niż 2000 zł,

a w przypadku roszczenia niepieniężnego wysokość ustalonej opłaty nie może być wyższa

niż 1000 zł.

3.

Podmiot upoważniony zwraca opłatę, o której mowa w ust. 1, w przypadku

1)

odrzucenia pozwu;

2)

zmiany podmiotu upoważnionego w przypadku, o którym mowa w art. 10aa ust. 5 lub art.

10ab ust. 1.

4.

W przypadkach określonych w ust. 3 opłatę zwraca się niezwłocznie, nie później niż

w terminie 14 dni, licząc odpowiednio od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu

o

1)

odrzuceniu pozwu;

2)

zmianie podmiotu upoważnionego na wniosek członków grupy.

5.

Jeżeli opłata nie zostanie zwrócona w terminie określonym w ust. 4, członkowi grupy

przysługują ustawowe odsetki za opóźnienie.

6.

Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się, w przypadku gdy powództwo w postępowaniu grupowym

w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy

konsumentów wytacza Rzecznik Finansowy.

Art. 5b.

Opłata, o której mowa w art. 5a ust. 1, stanowi jedyny koszt, jaki konsument ponosi

z tytułu wytoczenia i prowadzenia przez podmiot upoważniony powództwa w postępowaniu

grupowym w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne

interesy konsumentów.

”

;

8)

w art. 6

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wskazanie okoliczności, o których mowa w art. 1 ust. 1, a w przypadku roszczeń pieniężnych

w sprawach innych niż o roszczenia konsumentów także dokonanie ujednolicenia wysokości

roszczeń członków grupy lub podgrupy;

”

,

b)

dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu

„

4.

W sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy

konsumentów do pozwu należy dołączyć oświadczenia członków grupy o przystąpieniu do

grupy oraz umowę podmiotu upoważnionego z pełnomocnikiem, określającą sposób wynagrodzenia

pełnomocnika, a w przypadku finansowania podmiotu upoważnionego przez inny podmiot,

w tym przedsiębiorcę lub organizację przedsiębiorców, umowę z podmiotem finansującym.

5.

W sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów

do pozwu należy dołączyć informacje przedstawione przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, o których mowa w art. 46d ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, oraz umowę podmiotu upoważnionego z pełnomocnikiem, określającą sposób wynagrodzenia

pełnomocnika, a w przypadku finansowania podmiotu upoważnionego przez inny podmiot,

w tym przedsiębiorcę lub organizację przedsiębiorców, umowę z podmiotem finansującym.

6.

W przypadku, o którym mowa w art. 1a ust. 5, do pozwu należy dołączyć oświadczenia

członków grupy o przystąpieniu do grupy, informacje przedstawione przez Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o których mowa w art. 46d ust. 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, oraz umowę podmiotu upoważnionego z pełnomocnikiem, określającą sposób wynagrodzenia

pełnomocnika, a w przypadku finansowania podmiotu upoważnionego przez inny podmiot,

w tym przedsiębiorcę lub organizację przedsiębiorców, umowę z podmiotem finansującym.

7.

W oświadczeniu o przystąpieniu do grupy, o którym mowa w ust. 4 i 6, członek grupy

informuje również

1)

czy przystąpił do grupy w innym postępowaniu grupowym wytoczonym przeciwko pozwanemu

w związku z tym samym naruszeniem;

2)

czy wytoczył przeciwko pozwanemu powództwo w związku z tym samym naruszeniem;

3)

o sposobie komunikacji z podmiotem upoważnionym.

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 i art. 1a ust. 5, do pozwu należy dołączyć

także odpis wezwania, o którym mowa w art. 4a ust. 1, wraz z dowodem doręczenia.

”

;

9)

po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

W postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów lub w sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem

sąd uwzględnia, także jako dowód

1)

prawomocną decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydaną na podstawie

art. 26 ust. 1 albo art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów wobec pozwanego w związku ze stosowaniem tej samej praktyki albo na podstawie art.

23b ust. 1 tej ustawy wobec pozwanego w związku ze stosowaniem we wzorcach umów zawieranych

z konsumentami tego samego niedozwolonego postanowienia umownego;

2)

wydane przez organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej prawomocne orzeczenia

i decyzje dotyczące stosowania przez pozwanego tej samej praktyki.

”

;

10)

art. 9a otrzymuje brzmienie

„

Art. 9a.

W przypadku gdy powodem jest Rzecznik Finansowy lub podmiot upoważniony, przepisów

art. 8 i art. 9 nie stosuje się.

”

;

11)

w art. 10 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

W sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów

oraz w sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem sąd ustala, czy wytoczone

powództwo

1)

pozostaje w zakresie zadań statutowych podmiotu upoważnionego;

2)

dotyczy sektora objętego zakresem działania podmiotu upoważnionego, zgodnie z przepisami

prawa Unii Europejskiej, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 2020/1828, oraz

przepisami je wdrażającymi lub służącymi ich stosowaniu.

5.

W przypadku ustalenia, że wytoczone przez podmiot upoważniony powództwo pozostaje

poza zakresem jego zadań statutowych lub nie dotyczy sektora objętego zakresem działania

tego podmiotu upoważnionego zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej, o których

mowa w załączniku I do dyrektywy 2020/1828, oraz przepisami je wdrażającymi lub służącymi

ich stosowaniu, sąd odrzuca pozew.

”

;

12)

po art. 10a dodaje się art. 10aa i art. 10ab w brzmieniu

„

Art. 10aa.

1.

W postępowaniu grupowym w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów sąd, na każdym etapie postępowania - w przypadku powzięcia

uzasadnionych wątpliwości co do zgodności finansowania podmiotu upoważnionego z warunkami

określonymi w art. 46h pkt 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów - ustala, czy finansowanie przez inny podmiot, w tym przedsiębiorcę lub organizację

przedsiębiorców, podmiotu upoważnionego pozostaje bez wpływu na właściwe zapewnienie

ochrony interesów konsumentów.

2.

Dokonując ustalenia, o którym mowa w ust. 1, sąd bada w szczególności, czy

1)

inny podmiot

a)

finansuje wytoczone powództwo,

b)

wpływa na decyzje podmiotu upoważnionego dotyczące wytoczonego powództwa, w tym w

zakresie ugody, w sposób sprzeczny z interesami konsumentów objętych powództwem;

2)

pozwanym jest przedsiębiorca będący konkurentem podmiotu finansującego podmiot upoważniony

albo przedsiębiorca, od którego podmiot finansujący podmiot upoważniony jest zależny.

3.

Na wezwanie sądu podmiot upoważniony jest obowiązany do przedstawienia sądowi, w wyznaczonym

terminie, informacji dotyczących źródeł swojego finansowania, w tym źródeł finansowania

określonego powództwa.

4.

W przypadku ustalenia przez sąd, że finansowanie przez inny podmiot podmiotu upoważnionego

ma wpływ na właściwe zapewnienie ochrony interesów konsumentów w toczącym się postępowaniu,

sąd wzywa, w drodze zarządzenia, podmiot upoważniony do

1)

podjęcia w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż miesiąc, stosownych środków, w szczególności

do odmowy przyjęcia finansowania, zwrotu lub zmiany tego finansowania, mających na

celu zapewnienie zgodności finansowania tego podmiotu z warunkami określonymi w art. 46h pkt 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz właściwe zapewnienie ochrony interesów konsumentów w toczącym się postępowaniu;

2)

przekazania w wyznaczonym terminie informacji o podjętych środkach określonych przez

sąd zgodnie z pkt 1.

5.

W przypadku gdy podmiot upoważniony, w wyznaczonym przez sąd terminie, nie przekazał

informacji, o których mowa w ust. 3, lub nie podjął środków, o których mowa w ust.

4 pkt 1, albo nie przekazał informacji o ich podjęciu, sąd wzywa, w drodze zarządzenia,

podmiot upoważniony do poinformowania każdego członka grupy o ustalonym wpływie finansowania

przez inny podmiot na właściwe zapewnienie ochrony interesów konsumentów w tym postępowaniu

oraz odrzuceniu pozwu w przypadku niedokonania zmiany podmiotu upoważnionego w terminie

6 miesięcy od dnia wydania tego zarządzenia. Przekazanie informacji członkowi grupy

przez podmiot upoważniony następuje w sposób wskazany w oświadczeniu o przystąpieniu

do grupy. W zarządzeniu sąd wyznacza termin wykonania nałożonego na podmiot upoważniony

obowiązku, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

6.

W przypadku gdy nie dojdzie do zmiany podmiotu upoważnionego w terminie, o którym

mowa w ust. 5, sąd odrzuca pozew.

7.

Sąd przekazuje Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odpis

1)

zarządzenia, o którym mowa w ust. 5;

2)

postanowienia o odrzuceniu pozwu na podstawie ust. 6 wraz z uzasadnieniem.

Art. 10ab.

1.

W przypadku wykreślenia podmiotu upoważnionego z rejestru, o którym mowa w art. 4 pkt 13a ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, albo wykazu podmiotów upoważnionych prowadzonego przez Komisję Europejską na podstawie

art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828, sąd zawiesza postępowanie w sprawach o roszczenia

związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, w którym

bierze udział wykreślony podmiot upoważniony, wyznaczając termin na zmianę podmiotu

upoważnionego przez członków grupy nie krótszy niż 6 miesięcy.

2.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, sąd odrzuca pozew.

”

;

13)

po art. 10b dodaje się art. 10c w brzmieniu

„

Art. 10c.

1.

Sąd odrzuca pozew w przypadku gdy przed wytoczeniem przez podmiot upoważniony powództwa

w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał

wobec pozwanego w związku ze stosowaniem tej samej praktyki, postanowienie o wszczęciu

postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o którym

mowa w art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, które obejmuje tożsame zarzuty co pozew, a w chwili wniesienia pozwu postępowanie

to nie zostało prawomocnie zakończone.

2.

Sąd odrzuca pozew w przypadku gdy przed wytoczeniem przez podmiot upoważniony powództwa

w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów polegających na stosowaniu we wzorcach umów zawieranych

z konsumentami niedozwolonych postanowień umownych, o których mowa w art. 385

(Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał wobec pozwanego w związku

ze stosowaniem przez niego we wzorcach umów zawieranych z konsumentami tego samego

niedozwolonego postanowienia umownego, postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie

o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, o którym mowa w art. 99b ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, które obejmuje tożsame zarzuty co pozew, a w chwili wniesienia pozwu postępowanie

to nie zostało prawomocnie zakończone.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, w przypadku gdy podmiot upoważniony dochodzi

roszczeń jednym pozwem zgodnie z art. 1a ust. 5.

”

;

14)

w art. 11 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

informacje o możliwości przystąpienia do grupy przez osoby, których roszczenia mogą

być objęte powództwem grupowym, poprzez złożenie reprezentantowi grupy albo podmiotowi

upoważnionemu, w oznaczonym terminie, nie krótszym niż miesiąc i nie dłuższym niż

3 miesiące od dnia ogłoszenia, pisemnego oświadczenia o przystąpieniu do grupy;

”

;

15)

po art. 16 dodaje się art. 16a-16h w brzmieniu

„

Art. 16a.

1.

Sąd na pisemny wniosek podmiotu upoważnionego, który uprawdopodobnił roszczenie i

zobowiązał się, że uzyskany w ten sposób dowód będzie wykorzystany wyłącznie na potrzeby

toczącego się postępowania grupowego, może nakazać pozwanemu lub osobie trzeciej wyjawienie

lub wydanie środka dowodowego znajdującego się w ich posiadaniu i służącego stwierdzeniu

faktu istotnego dla rozstrzygnięcia.

2.

Sąd na pisemny wniosek pozwanego, który zobowiązał się, że uzyskany w ten sposób dowód

będzie wykorzystany wyłącznie na potrzeby toczącego się postępowania grupowego, może

nakazać podmiotowi upoważnionemu lub osobie trzeciej wyjawienie lub wydanie środka

dowodowego znajdującego się w ich posiadaniu i służącego stwierdzeniu faktu istotnego

dla rozstrzygnięcia.

3.

We wniosku wskazuje się ponadto fakt podlegający stwierdzeniu oraz środek dowodowy

wraz z jego możliwie dokładnym opisem. W przypadku wniosku obejmującego kilka środków

dowodowych jednego rodzaju wskazuje się w szczególności ich rodzaj, przedmiot, czas

i miejsce powstania, a także inne istotne cechy umożliwiające identyfikację tych środków.

Art. 16b.

1.

Wniosek o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego może być rozpoznany na posiedzeniu

niejawnym.

2.

Przed wydaniem postanowienia sąd wysłuchuje podmiotu, który zgodnie z treścią wniosku

znajduje się w posiadaniu środka dowodowego, lub żąda od niego oświadczenia na piśmie.

3.

Jeżeli wniosek dotyczy wyjawienia lub wydania przez stronę przeciwną lub osobę trzecią

środka dowodowego znajdującego się w aktach sprawy prowadzonej przez organ ochrony

konsumentów, w tym organ ochrony konsumentów innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

przed wydaniem postanowienia sąd informuje o wniosku ten organ i wyznacza termin,

w którym organ może przedstawić stanowisko co do tego, czy nie zachodzi przesłanka,

o której mowa w art. 16c ust. 1 pkt 2.

Art. 16c.

1.

Sąd oddala wniosek o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego, jeżeli

1)

wniosek nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 16a, lub

2)

wyjawienie lub wydanie środka dowodowego byłoby nieproporcjonalne.

2.

Dokonując oceny, czy wyjawienie lub wydanie środka dowodowego byłoby nieproporcjonalne,

sąd bierze pod uwagę słuszne interesy stron oraz osoby trzeciej, która według treści

wniosku znajduje się w posiadaniu środka dowodowego, a w szczególności

1)

zakres, w jakim wniosek o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego uzasadniają już

stwierdzone fakty i dostępne dowody;

2)

zakres i koszt wyjawienia lub wydania środka dowodowego, w szczególności dla osoby

trzeciej;

3)

zapobieganie ogólnemu poszukiwaniu informacji, co do których jest mało prawdopodobne,

aby miały znaczenie dla postępowania grupowego;

4)

zakres, w jakim środek dowodowy dotyczy informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorstwa

lub inną tajemnicę podlegającą ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów,

w szczególności odnoszących się do osób trzecich, oraz dostępne środki ochrony takich

informacji.

3.

Jeżeli wniosek dotyczy środka dowodowego znajdującego się w aktach sprawy prowadzonej

przez organ ochrony konsumentów, w tym organ ochrony konsumentów innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, dokonując oceny, o której mowa w ust. 2, sąd bierze pod uwagę także

to, czy

1)

wniosek o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego określa precyzyjnie charakter,

przedmiot oraz treść środka dowodowego;

2)

strona, która złożyła wniosek o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego, rzeczywiście

czyni to wyłącznie na potrzeby postępowania grupowego, w którym złożono wniosek;

3)

wyjawienie lub wydanie środka dowodowego nie wpłynie negatywnie na skuteczność postępowań

prowadzonych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dotyczących naruszenia

zbiorowych interesów konsumentów lub o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

Art. 16d.

Jeżeli wniosek dotyczy środka dowodowego znajdującego się w aktach sprawy prowadzonej

przez organ ochrony konsumentów, w tym organ ochrony konsumentów innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, sąd prowadzący postępowanie grupowe z powództwa podmiotu upoważnionego

może nakazać temu organowi wyjawienie lub wydanie takiego środka tylko wówczas, gdy

jego uzyskanie od strony postępowania jest niemożliwe lub nadmiernie utrudnione.

Art. 16e.

1.

W przypadku gdy dowód uzyskany w wyniku wyjawienia lub wydania środka dowodowego w

postępowaniu grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego zawiera tajemnicę przedsiębiorstwa

lub inną tajemnicę podlegającą ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów oraz

jest to niezbędne dla zapobieżenia ujawnieniu takiej tajemnicy, sąd, na wniosek obowiązanego

do wyjawienia lub wydania środka dowodowego albo z urzędu, może w niezbędnym zakresie

ograniczyć, w drodze postanowienia, prawo wglądu do tego dowodu lub określić szczegółowe

zasady zapoznawania się z tym dowodem i korzystania z niego, w szczególności ograniczyć

lub wyłączyć jego kopiowanie lub utrwalanie w inny sposób.

2.

W przypadku zmiany okoliczności, które uzasadniały nakazanie wyjawienia lub wydania

środka dowodowego, obowiązany do wyjawienia lub wydania środka dowodowego może żądać

uchylenia lub zmiany prawomocnego postanowienia nakazującego wyjawienie lub wydanie

środka dowodowego, jeżeli postanowienie to nie zostało jeszcze wykonane.

3.

Na postanowienie sądu w przedmiocie wniosku o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego

lub uchylenie lub zmianę prawomocnego postanowienia nakazującego wyjawienie lub wydanie

środka dowodowego, przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji stronom, a także

osobie trzeciej i organowi ochrony konsumentów, w tym organowi ochrony konsumentów

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obowiązanym do wyjawienia lub wydania

środka dowodowego.

Art. 16f.

Prawomocne postanowienie nakazujące wyjawienie lub wydanie środka dowodowego w postępowaniu

grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego stanowi tytuł wykonawczy przeciwko obowiązanemu

do wyjawienia lub wydania środka dowodowego.

Art. 16g.

1.

W przypadku gdy w postępowaniu grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego strona,

w posiadaniu której znajduje się środek dowodowy lub która może umożliwić jego zabezpieczenie,

uchyla się od wykonania prawomocnego postanowienia nakazującego wyjawienie lub wydanie

środka dowodowego lub dopuszcza się zniszczenia takiego środka w celu udaremnienia

jego wyjawienia lub wydania, sąd może

1)

uznać za ustalone fakty, które mają zostać stwierdzone przy pomocy tego środka, chyba

że strona, która uchyla się od wykonania tego postanowienia, wykaże co innego;

2)

obciążyć tę stronę obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania w całości lub części, niezależnie

od wyniku sprawy.

2.

Niezależnie od środków, o których mowa w ust. 1, sąd w postanowieniu może także nałożyć

na stronę grzywnę w wysokości do 50 000 złotych.

3.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie

do sądu drugiej instancji.

4.

Niezależnie od grzywny nałożonej na podstawie ust. 2 sąd, w celu przymuszenia strony

do wykonania prawomocnego postanowienia nakazującego wyjawienie lub wydanie środka

dowodowego, w tym postanowieniu może nałożyć na stronę grzywnę w wysokości do 10 000

złotych za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu prawomocnego postanowienia.

5.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny, o którym mowa w ust. 4, przysługuje zażalenie

do sądu drugiej instancji.

6.

W przypadku gdy w postępowaniu grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego osoba trzecia,

w posiadaniu której znajduje się środek dowodowy lub która może umożliwić jego zabezpieczenie,

uchyla się od wykonania prawomocnego postanowienia nakazującego wyjawienie lub wydanie

środka dowodowego lub dopuszcza się zniszczenia takiego środka w celu udaremnienia

jego wyjawienia lub wydania, sąd może nałożyć na tę osobę grzywnę w wysokości do 50 000

złotych.

7.

Niezależnie od grzywny nałożonej na podstawie ust. 6 sąd, w celu przymuszenia osoby

trzeciej do wykonania prawomocnego postanowienia nakazującego wyjawienie lub wydanie

środka dowodowego, w tym postanowieniu może nałożyć na tę osobę grzywnę w wysokości

do 10 000 złotych za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu prawomocnego postanowienia.

8.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie

do sądu drugiej instancji.

Art. 16h.

1.

W przypadku gdy strona w postępowaniu grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego

1)

w złej wierze złożyła wniosek o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego lub

2)

naruszyła ograniczenia dotyczące prawa wglądu do dowodu, zapoznawania się z nim lub

korzystania z niego, ustanowione przez sąd zgodnie z art. 16e ust. 1, lub

3)

wykorzystała dowód w innym celu niż na potrzeby toczącego się postępowania

- sąd pomija dowód uzyskany na podstawie postanowienia nakazującego wyjawienie lub

wydanie tego środka dowodowego wydanego na wniosek tej strony.

2.

Sąd może w postanowieniu nałożyć na stronę, która dopuściła się zachowania, o którym

mowa w ust. 1, grzywnę w wysokości do 50 000 złotych.

3.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie

do sądu drugiej instancji.

”

;

16)

w art. 17 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 1.

”

;

17)

po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

Na wniosek co najmniej połowy członków grupy sąd może dokonać zmiany podmiotu upoważnionego.

Wniosek powinien wskazywać proponowany podmiot upoważniony oraz zawierać jego oświadczenie

o wyrażeniu zgody na prowadzenie postępowania na rzecz członków grupy. Przepisy art.

18 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

18)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Członek grupy, którego dotyczy postępowanie grupowe w sprawach o roszczenia związane

ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, może, w drodze oświadczenia

złożonego przed sądem, wystąpić z grupy w przypadku zawarcia ugody, jeżeli nie zgadza

się z jej warunkami - w terminie 2 tygodni od dnia poinformowania go o zawartej ugodzie.

2.

W przypadku wystąpienia z grupy przez członka grupy sąd umarza postępowanie w zakresie

dotyczącym roszczenia tego członka, a w przypadku wydania wyroku przez sąd pierwszej

instancji, sąd drugiej instancji uchyla ten wyrok i umarza postępowanie w zakresie

dotyczącym roszczenia tego członka.

”

;

19)

w art. 21 po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

W razie uwzględnienia powództwa w postępowaniu grupowym w sprawach o roszczenia związane

ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów sąd w wyroku dodatkowo

wyznacza termin wykonania wyroku i nakłada na pozwanego obowiązek poinformowania członków

grupy o prawomocnym wyroku i zasądzonych roszczeniach lub zawartej ugodzie.

”

;

20)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

1.

W sprawach o świadczenia niepieniężne egzekucję zasądzonego świadczenia wszczyna się

na wniosek reprezentanta grupy albo podmiotu upoważnionego.

2.

Jeżeli zasądzone świadczenie niepieniężne nie zostanie spełnione w terminie 6 miesięcy,

liczonym od dnia uprawomocnienia się wyroku, a w tym czasie reprezentant grupy albo

podmiot upoważniony nie wystąpi z wnioskiem o wszczęcie egzekucji, z wnioskiem o nadanie

klauzuli wykonalności, a także o wszczęcie egzekucji, może wystąpić każdy z członków

grupy.

”

;

21)

po art. 23 dodaje się art. 23a-23c w brzmieniu

„

Art. 23a.

1.

W razie uwzględnienia powództwa w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie

stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów sąd w sentencji wyroku

1)

uznaje praktykę pozwanego za naruszającą ogólne interesy konsumentów, nakazuje pozwanemu

zaniechanie jej stosowania i wyznacza termin, w którym pozwany ma zaniechać stosowania

tej praktyki, albo

2)

uznaje praktykę pozwanego za naruszającą ogólne interesy konsumentów oraz wskazuje

termin, w którym pozwany zaniechał stosowania tej praktyki.

2.

Sąd w sentencji wyroku, o którym mowa w ust. 1, może również nałożyć na pozwanego

obowiązek złożenia jednokrotnego albo wielokrotnego oświadczenia w odpowiedniej formie

i o odpowiedniej treści o stosowaniu przez pozwanego praktyki naruszającej ogólne

interesy konsumentów. Sąd wyznacza termin wykonania nałożonego obowiązku.

Art. 23b.

1.

W przypadku opóźnienia w wykonaniu prawomocnego wyroku wydanego w sprawie o stwierdzenie

stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów sąd w postanowieniu może

nałożyć na pozwanego grzywnę w wysokości do 5 000 000 złotych.

2.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie

do sądu drugiej instancji.

Art. 23c.

1.

Niezależnie od grzywny nałożonej na podstawie art. 23b ust. 1 sąd, w celu przymuszenia

pozwanego do wykonania prawomocnego wyroku wydanego w sprawie o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, w postanowieniu może nałożyć na

pozwanego grzywnę w wysokości do 50 000 złotych za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu

tego wyroku, nie większej jednak niż 5 000 000 złotych.

2.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie

do sądu drugiej instancji.

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 1a Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Wytaczając powództwo w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, powód żąda uznania praktyki za

naruszającą ogólne interesy konsumentów i nakazania zaniechania jej stosowania, a

w przypadku gdy pozwany zaprzestał stosowania tej praktyki po wytoczeniu powództwa

- stwierdzenia zaniechania jej stosowania.

2.

Oprócz żądania, o którym mowa w ust. 1, powód może żądać złożenia jednokrotnego albo

wielokrotnego oświadczenia w odpowiedniej formie i o odpowiedniej treści o stosowaniu

przez pozwanego praktyki naruszającej ogólne interesy konsumentów.

3.

W przypadku gdy pozwany zaprzestał stosowania praktyki naruszającej ogólne interesy

konsumentów przed wytoczeniem powództwa, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się, z tym że

powód żąda uznania praktyki za naruszającą ogólne interesy konsumentów oraz stwierdzenia

zaniechania jej stosowania.

4.

Roszczenia, które mogą być dochodzone w związku ze stosowaniem praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów, określają odrębne przepisy.

5.

Roszczenia, o których mowa w ust. 1-4, mogą być dochodzone jednym pozwem.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2024 r. poz. 1061) odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie

„

1)

dyrektywę 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie

niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu

elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym)

(Dz. Urz. WE L 178 z 17.07.2000, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 25, str. 399 oraz Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1);

2)

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada 2020 r.

w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów

konsumentów i uchylającą dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 265 z 12.10.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1,

Dz. Urz. UE L 135 z 23.05.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2854 z 22.12.2023).

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm. do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu

„

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada 2020 r.

w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów

konsumentów i uchylającą dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 265 z 12.10.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1,

Dz. Urz. UE L 135 z 23.05.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2854 z 22.12.2023).

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 959) wprowadza się następujące zmiany

1)

do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu

„

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada 2020 r.

w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów

konsumentów i uchylającą dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 265 z 12.10.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1,

Dz. Urz. UE L 135 z 23.05.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2854 z 22.12.2023).

”

;

2)

w art. 96 w ust. 1 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

podmiot upoważniony, o którym mowa w art. 46a ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2024 r. poz. 594 i 1237), w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów

oraz w sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem;

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 4a Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Podmiot upoważniony przed wytoczeniem powództwa w postępowaniu grupowym w sprawach

o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów wzywa

przedsiębiorcę do zaniechania stosowania tych praktyk, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania. Wezwanie ani inne pismo podmiotu upoważnionego kierowane do przedsiębiorcy

przed wytoczeniem powództwa nie może obejmować innych żądań lub roszczeń, w tym w

szczególności przekazania środków finansowych na jego rzecz lub na rzecz innego podmiotu.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie zaprzestał w wyznaczonym terminie stosowania praktyk

naruszających ogólne interesy konsumentów, podmiot upoważniony może wytoczyć powództwo,

o którym mowa w ust. 1.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 4b Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W przypadku wytoczenia powództwa w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie

stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów podmiot upoważniony nie

jest obowiązany do udowodnienia szkody poniesionej przez konsumentów ani winy pozwanego.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 4c Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w związku z wykonywaniem swoich zadań

może wziąć udział w toczącym się postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, jeżeli według jego oceny wymaga

tego ochrona konsumentów. W takim przypadku do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów stosuje się odpowiednio przepisy o prokuratorze.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2024 r. poz. 594) wprowadza się następujące zmiany

1)

odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie

„

1)

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1 z dnia 11 grudnia 2018 r. mającą

na celu nadanie organom ochrony konkurencji państw członkowskich uprawnień w celu

skuteczniejszego egzekwowania prawa i zapewnienia należytego funkcjonowania rynku

wewnętrznego

(Dz. Urz. UE L 11 z 14.01.2019, str. 3);

2)

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada 2020 r.

w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów

konsumentów i uchylającą dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 265 z 12.10.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1,

Dz. Urz. UE L 135 z 23.05.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2854 z 22.12.2023).

”

;

2)

w art. 4 po pkt 13 dodaje się pkt 13a i 13b w brzmieniu

„

13a)

grupowym postępowaniu krajowym - rozumie się przez to sądowe postępowanie cywilne

w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów

lub w sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem prowadzone przed sądem Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1212 oraz z 2024 r. poz. 1237) z powództwa podmiotu upoważnionego wpisanego do rejestru podmiotów upoważnionych,

zwanego dalej „rejestrem”, prowadzonego przez Prezesa Urzędu;

13b)

grupowym postępowaniu transgranicznym - rozumie się przez to postępowanie w sprawach

o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów lub w

sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem z powództwa podmiotu upoważnionego

wpisanego do wykazu podmiotów upoważnionych prowadzonego przez Komisję Europejską

na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1828 z dnia 25 listopada

2020 r. w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych

interesów konsumentów i uchylającej dyrektywę 2009/22/WE

(Dz. Urz. UE L 409 z 04.12.2020, str. 1, z późn. zm., zwanej dalej „dyrektywą 2020/1828”, prowadzone przed sądem albo organem administracyjnym

państwa Unii Europejskiej innego niż państwo, w którym podmiot upoważniony został

wyznaczony;

”

;

3)

w art. 31 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

wykonywanie zadań w zakresie wyznaczania podmiotów upoważnionych uprawnionych do wytaczania

powództw w ramach grupowych postępowań krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych,

prowadzenie rejestru oraz przekazywanie Komisji Europejskiej danych objętych rejestrem;

”

;

4)

w art. 32a po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

Punkt kontaktowy pośredniczy w przekazywaniu Komisji Europejskiej przez Prezesa Urzędu

1)

wykazu podmiotów upoważnionych wpisanych do rejestru, uprawnionych do prowadzenia

grupowych postępowań transgranicznych, oraz aktualizacji tego wykazu;

2)

danych o zakończonych grupowych postępowaniach krajowych i grupowych postępowaniach

transgranicznych, w tym o

a)

liczbie i rodzaju tych postępowań,

b)

rodzaju naruszeń będących przedmiotem tych postępowań,

c)

sposobie zakończenia tych postępowań;

3)

informacji o zaprzestaniu spełniania przez podmiot upoważniony wpisany do wykazu podmiotów

upoważnionych prowadzonego przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy

2020/1828 warunków wpisu do tego wykazu;

4)

informacji o ustalonym wpływie finansowania podmiotu upoważnionego przez inny podmiot

na właściwe zapewnienie ochrony interesów konsumentów w ramach toczącego się postępowania

grupowego prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego wpisanego do wykazu podmiotów upoważnionych prowadzonego

przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828.

”

;

5)

w art. 45 w ust. 2 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

wytaczania powództw w postępowaniach grupowych w sprawach o stwierdzenie stosowania

praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów oraz w sprawach o roszczenia związane

z ich stosowaniem, o których mowa w art. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym, po uprzednim uzyskaniu wpisu do rejestru.

”

;

6)

w dziale V dodaje się rozdział 3 w brzmieniu

„

Rozdział 3

Podmiot upoważniony

Art. 46a.

Podmiotem upoważnionym jest podmiot upoważniony wpisany do rejestru oraz podmiot upoważniony

wpisany do wykazu podmiotów upoważnionych prowadzonego przez Komisję Europejską na

podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828.

Art. 46b.

1.

Podmiot upoważniony wpisany do rejestru jest uprawniony do wytaczania powództw w ramach

grupowych postępowań krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych.

2.

Podmiotem upoważnionym wpisanym do rejestru, który jest uprawniony do wytaczania powództw

w ramach grupowych postępowań krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych

1)

na rzecz klientów podmiotu rynku finansowego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty

rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej

(Dz. U. z 2024 r. poz. 1109),

2)

w sprawach wynikających z umowy o świadczenie usług lub wykonywania czynności na rzecz

osoby fizycznej przez instytucję finansową w rozumieniu art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad

systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 559)

- jest Rzecznik Finansowy.

3.

Do Rzecznika Finansowego nie stosuje się przepisów art. 46c pkt 2 lit. h oraz pkt

3, art. 46e ust. 4 zdanie drugie, art. 46f oraz art. 46h-46r.

Art. 46c.

Podmiot upoważniony wpisany do rejestru

1)

określa w regulaminie zasady wnoszenia i rozpatrywania wniosku o wytoczenie powództwa

w ramach grupowego postępowania krajowego oraz grupowego postępowania transgranicznego,

w tym zasady finansowania tego postępowania oraz przekazania dokumentów, które dołącza

się do tego wniosku;

2)

udostępnia do wiadomości publicznej w sposób jasny i zrozumiały, w szczególności na

swojej stronie internetowej

a)

dane kontaktowe, obejmujące nazwę, adres siedziby oraz adres miejsca wykonywania działalności,

jeżeli jest inny niż adres siedziby, a także adres poczty elektronicznej tego podmiotu,

b)

regulamin, o którym mowa w pkt 1,

c)

numer wpisu do rejestru,

d)

informacje o sektorach objętych zakresem działania tego podmiotu upoważnionego, zgodnie

z przepisami prawa Unii Europejskiej, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 2020/1828,

oraz przepisami je wdrażającymi lub służącymi ich stosowaniu,

e)

informacje o językach urzędowych, w których jest możliwe złożenie wniosku o wytoczenie

powództwa w ramach grupowego postępowania krajowego lub grupowego postępowania transgranicznego

lub przystąpienie do postępowania grupowego,

f)

informacje o prawie wystąpienia z postępowania grupowego i skutkach tego wystąpienia,

g)

informacje o rodzajach opłat i kosztów związanych z udziałem w postępowaniu grupowym

w ramach grupowego postępowania krajowego lub grupowego postępowania transgranicznego

oraz informacje o ich wysokości i zasadach ich naliczania albo informacje o niepobieraniu

takich opłat i kosztów,

h)

informacje o źródłach finansowania postępowania przez inne podmioty oraz informacje

o źródłach finansowania tego podmiotu upoważnionego,

i)

informacje na temat skutków prawnych danego sposobu zakończenia postępowania grupowego,

j)

informacje o przesłankach, na podstawie których ten podmiot upoważniony może odmówić

wytoczenia powództwa w ramach grupowego postępowania krajowego lub grupowego postępowania

transgranicznego,

k)

informacje o powództwach, jakie zamierza wytoczyć w ramach grupowych postępowań krajowych

i grupowych postępowań transgranicznych, ze wskazaniem pozwanego oraz rodzajów naruszeń,

l)

informacje o grupowych postępowaniach krajowych i grupowych postępowaniach transgranicznych,

wytoczonych z powództwa tego podmiotu upoważnionego lub prowadzonych z jego udziałem,

oraz etapie, na jakim postępowania te aktualnie się znajdują, w szczególności o ich

zakończeniu,

m)

informacje o rodzajach naruszeń będących przedmiotem powództw wytoczonych przez ten

podmiot upoważniony lub postępowań prowadzonych z jego udziałem w ramach grupowych

postępowań krajowych i grupowych postępowań transgranicznych;

3)

posiada opracowane w formie pisemnej zasady należytego reprezentowania konsumentów

w grupowym postępowaniu krajowym i grupowym postępowaniu transgranicznym, a także

wewnętrzny system kontroli przestrzegania tych zasad, w celu zapobiegania wpływom,

o których mowa w art. 46h pkt 5;

4)

informuje konsumentów objętych grupowym postępowaniem krajowym lub grupowym postępowaniem

transgranicznym o wynikach tego postępowania, w szczególności o odrzuceniu lub oddaleniu

powództwa w ramach tego postępowania;

5)

posiada wewnętrzne regulacje, które są stosowane przez podmiot upoważniony w ramach

prowadzonych grupowych postępowań krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych,

w tym dotyczące przesłanek, na podstawie których podmiot upoważniony może odmówić

wytoczenia powództwa w ramach tego postępowania.

Art. 46d.

1.

Podmiot upoważniony wpisany do rejestru przed wytoczeniem powództwa w ramach grupowego

postępowania krajowego w przypadku, o którym mowa w art. 1a ust. 1-3 albo 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym, zawiadamia o tym na piśmie Prezesa Urzędu.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, poza oznaczeniem podmiotu upoważnionego, zawiera

informacje o

1)

rodzaju powództwa;

2)

okolicznościach uzasadniających wytoczenie powództwa ze wskazaniem w szczególności

a)

opisu naruszenia,

b)

okresu trwania naruszenia lub posiadanych informacji o okresie trwania naruszenia,

c)

społecznych, ekonomicznych lub prawnych skutków naruszenia lub posiadanych informacji

o takich skutkach,

d)

przepisów, które zostały naruszone przez przedsiębiorcę, przeciwko któremu pozew ma

być skierowany;

3)

żądaniach pozwu;

4)

przedsiębiorcy, przeciwko któremu pozew ma być skierowany.

3.

W przypadku gdy zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie zawiera wszystkich informacji,

o których mowa w ust. 2, Prezes Urzędu wzywa podmiot upoważniony do ich uzupełnienia

w terminie nie dłuższym niż 14 dni. W przypadku gdy zawiadomienie nie zostanie uzupełnione

w terminie wyznaczonym przez Prezesa Urzędu, podmiotowi upoważnionemu nie przedstawia

się informacji, o których mowa w ust. 4.

4.

Prezes Urzędu w związku z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, przedstawia podmiotowi

upoważnionemu

1)

informację, czy w związku ze wskazanym w tym zawiadomieniu tym samym naruszeniem przez

tego samego przedsiębiorcę toczy się postępowanie przed Prezesem Urzędu;

2)

inne niż określona w pkt 1 informacje istotne z punktu widzenia wytaczanego powództwa.

5.

Prezes Urzędu przedstawia podmiotowi upoważnionemu informacje, o których mowa w ust.

4, w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. W szczególnie

uzasadnionych przypadkach termin ten może ulec wydłużeniu do 3 miesięcy.

6.

Informacji, o których mowa w ust. 4, nie przedstawia się w przypadku wszczęcia wobec

podmiotu upoważnionego przez Prezesa Urzędu postępowania na podstawie art. 46n ust.

1 albo art. 46o ust. 1.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podmiotu upoważnionego wpisanego do wykazu

podmiotów upoważnionych prowadzonego przez Komisję Europejską na podstawie art. 5

ust. 1 dyrektywy 2020/1828 wyznaczonych do prowadzenia grupowych postępowań transgranicznych

w państwach członkowskich Unii Europejskiej innych niż Rzeczpospolita Polska, w przypadku

zamiaru wytoczenia przez ten podmiot przed sądem Rzeczypospolitej Polskiej powództwa

w ramach postępowania grupowego w przypadku, o którym mowa w art. 1a ust. 1-3 albo 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w

postępowaniu grupowym.

Art. 46e.

1.

Podmiot upoważniony wpisany do rejestru sporządza i przekazuje Prezesowi Urzędu sprawozdanie

ze swojej działalności w zakresie powództw wytoczonych w ramach grupowych postępowań

krajowych i grupowych postępowań transgranicznych.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się za każdy rok kalendarzowy i przekazuje

Prezesowi Urzędu w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, którego

to sprawozdanie dotyczy.

3.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

informacje o liczbie wniosków o wytoczenie powództwa w ramach grupowych postępowań

krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych, które wpłynęły do podmiotu upoważnionego,

ze wskazaniem naruszeń, których dotyczą;

2)

informacje o liczbie powództw wytoczonych w ramach grupowych postępowań krajowych

i grupowych postępowań transgranicznych, w tym na podstawie wniosków, o których mowa

w pkt 1, oraz sposobach zakończenia tych postępowań;

3)

informacje o rodzaju naruszeń i przedsiębiorcach, wobec których zostały wytoczone

powództwa w ramach grupowych postępowań krajowych i grupowych postępowań transgranicznych;

4)

informacje o liczbie wniosków o wytoczenie powództwa w ramach grupowych postępowań

krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych, którym nie nadano biegu, wraz

ze wskazaniem przesłanek, na podstawie których nastąpiła odmowa wytoczenia powództwa;

5)

ocenę skuteczności grupowych postępowań krajowych i grupowych postępowań transgranicznych

prowadzonych z powództwa wytoczonego przez podmiot upoważniony, ze wskazaniem przewidywanych

sposobów poprawy tej skuteczności;

6)

informacje o liczbie, przedmiocie i rozstrzygnięciu skarg i wniosków, które wpłynęły

do podmiotu upoważnionego w związku z wytoczonymi powództwami.

4.

Jeżeli podmiot upoważniony nie przekazał sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, lub

przekazane sprawozdanie nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, Prezes Urzędu

wzywa podmiot upoważniony do przekazania lub uzupełnienia tego sprawozdania w terminie

14 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu, o którym mowa w zdaniu pierwszym,

Prezes Urzędu poucza podmiot upoważniony, że nieprzekazanie lub nieuzupełnienie tego

sprawozdania w terminie spowoduje wszczęcie przez Prezesa Urzędu postępowania, o którym

mowa w art. 46n ust. 1.

Art. 46f.

1.

Zadania podmiotu upoważnionego wpisanego do rejestru mogą być finansowane w szczególności

ze środków pochodzących

1)

z opłat pobieranych od konsumentów, według zasad określonych w regulaminie, o którym

mowa w art. 46c pkt 1;

2)

wpłat od przedsiębiorców, jeżeli są spełnione warunki określone w art. 46h pkt 5.

2.

W przypadku finansowania zadań podmiotu upoważnionego ze środków, o których mowa w

ust. 1 pkt 2, podmiot upoważniony zawiera z przedsiębiorcą lub grupą przedsiębiorców,

finansującymi te zadania, umowę, w której określa wysokość wynagrodzenia przedsiębiorcy

lub grupy przedsiębiorców. Wynagrodzenie to nie może być wyższe niż 30% kwoty zasądzonego

roszczenia na rzecz powoda w postępowaniu grupowym w sprawach o roszczenia związane

ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów prowadzonym na podstawie

ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym.

3.

Finansowanie zadań podmiotu upoważnionego odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2023 r. poz. 571 oraz z 2024 r. poz. 834).

Art. 46g.

1.

Rejestr prowadzi Prezes Urzędu.

2.

Rejestr jest jawny i zawiera

1)

nazwę podmiotu upoważnionego, jego zadania statutowe, adres siedziby oraz adres miejsca

wykonywania działalności, jeżeli jest inny niż adres siedziby, adres strony internetowej,

a także adres poczty elektronicznej tego podmiotu;

2)

informację o sektorach objętych zakresem działania podmiotu upoważnionego, zgodnie

z przepisami prawa Unii Europejskiej, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 2020/1828,

oraz przepisami je wdrażającymi lub służącymi ich stosowaniu.

Art. 46h.

O wpis do rejestru może ubiegać się podmiot, który łącznie spełnia następujące warunki

1)

jest osobą prawną;

2)

jego zadaniem statutowym jest działalność na rzecz zapewnienia ochrony interesów konsumentów

zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej, o których mowa w załączniku I do dyrektywy

2020/1828, oraz przepisami je wdrażającymi lub służącymi ich stosowaniu;

3)

prowadzi niezarobkową działalność na rzecz ochrony interesów konsumentów co najmniej

12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wpis do rejestru i daje rękojmię właściwego

prowadzenia tej działalności;

4)

nie jest objęty postępowaniem upadłościowym ani nie jest niewypłacalny w rozumieniu

art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2024 r. poz. 794 i 1222);

5)

jest niezależny i nie podlega wpływom innych podmiotów, w szczególności przedsiębiorców,

które mogłyby odnieść korzyść gospodarczą z wytoczenia powództwa w ramach grupowego

postępowania krajowego lub grupowego postępowania transgranicznego, również w przypadku

finansowania tego podmiotu przez inne podmioty, i w tym celu posiada ustalone procedury

odnoszące się do konfliktów interesów tego podmiotu, podmiotów go finansujących oraz

konsumentów;

6)

udostępnia do wiadomości publicznej w sposób jasny i zrozumiały, za pośrednictwem

wszelkich stosownych środków, w szczególności na swojej stronie internetowej, informacje

wskazujące, że spełnia warunki, o których mowa w pkt 1-5, oraz informacje o źródłach

swojego finansowania, strukturze organizacyjnej, zarządczej i członkostwa, swoich

zadaniach statutowych, a także swojej działalności.

Art. 46i.

1.

Wpis do rejestru następuje na wniosek podmiotu zawierający

1)

nazwę podmiotu, adres siedziby oraz adres miejsca wykonywania działalności, jeżeli

jest inny niż adres siedziby, adres strony internetowej, a także adres poczty elektronicznej

tego podmiotu;

2)

dokument potwierdzający spełnianie warunku określonego w art. 46h pkt 1;

3)

dokumenty dotyczące struktury podmiotu, źródeł i sposobów jego finansowania oraz zasad

wynagradzania osób, które działają na rzecz ochrony konsumentów w ramach grupowych

postępowań krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych w tym podmiocie, oraz

informacje o podmiotach, z którymi wiąże ich podległość służbowa albo inny stosunek

prawny;

4)

wewnętrzne regulacje, które będą stosowane przez podmiot w ramach prowadzonych grupowych

postępowań krajowych oraz grupowych postępowań transgranicznych, w tym dotyczące przesłanek,

na podstawie których podmiot może odmówić wytoczenia powództwa;

5)

informację, czy podmiot ten będzie pobierał opłaty związane z udziałem w postępowaniu

grupowym, ze wskazaniem rodzaju tych opłat i ich wysokości oraz zasad ich naliczania;

6)

informację o sektorach objętych zakresem działania podmiotu, zgodnie z przepisami

prawa Unii Europejskiej, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 2020/1828, oraz

przepisami je wdrażającymi lub służącymi ich stosowaniu.

2.

Do wniosku o wpis do rejestru podmiot dołącza

1)

statut;

2)

dokumenty potwierdzające spełnianie warunków określonych w art. 46h pkt 5;

3)

oświadczenie, że nie toczy się wobec niego postępowanie upadłościowe oraz że nie jest

on niewypłacalny w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe;

4)

dokument opisujący zasady należytego reprezentowania konsumentów w postępowaniu grupowym

i wewnętrzny system kontroli ich przestrzegania, o których mowa w art. 46c pkt 3.

Art. 46j.

Wniosek o wpis do rejestru składa się na piśmie w postaci papierowej albo w postaci

elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym

albo podpisem osobistym.

Art. 46k.

1.

Jeżeli z treści wniosku o wpis do rejestru wynika, że wnioskodawca nie spełnia warunków

określonych w art. 46h, Prezes Urzędu wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu do

rejestru, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia złożenia wniosku o wpis.

2.

Jeżeli wniosek o wpis do rejestru nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 46i,

Prezes Urzędu wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, wniosek pozostawia

się bez rozpoznania.

Art. 46l.

1.

Podmiot upoważniony wpisany do rejestru jest obowiązany informować Prezesa Urzędu

o zmianach danych będących podstawą wpisu do rejestru, o których mowa w art. 46h,

nie później niż w terminie 14 dni od dnia wystąpienia tych zmian.

2.

Prezes Urzędu niezwłocznie dokonuje zmian danych w rejestrze, nie później niż w terminie

14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1.

3.

Jeżeli z informacji, o których mowa w ust. 1, wynika, że podmiot upoważniony przestał

spełniać warunki określone w art. 46h, stosuje się przepis art. 46o.

Art. 46m.

Prezes Urzędu wykreśla podmiot upoważniony z rejestru

1)

z urzędu - w przypadkach, o których mowa w art. 46n i art. 46o;

2)

na wniosek podmiotu upoważnionego.

Art. 46n.

1.

W przypadku gdy podmiot upoważniony wpisany do rejestru nie wykonuje obowiązków określonych

w art. 46c lub art. 46l ust. 1 lub mimo wezwania, o którym mowa w art. 46e ust. 4,

nie przekazuje sprawozdania, o którym mowa w art. 46e ust. 1, lub przekazuje sprawozdanie

niezawierające informacji, o których mowa w art. 46e ust. 3, Prezes Urzędu wszczyna

postępowanie w sprawie wykreślenia tego podmiotu z rejestru i wzywa ten podmiot do

wykonania tych obowiązków lub złożenia wyjaśnień w wyznaczonym terminie, nie dłuższym

niż 30 dni.

2.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu wydaje decyzję

o wykreśleniu podmiotu upoważnionego z rejestru.

Art. 46o.

1.

W przypadku gdy podmiot upoważniony wpisany do rejestru przestał spełniać warunki

określone w art. 46h, Prezes Urzędu wszczyna postępowanie w sprawie wykreślenia tego

podmiotu z rejestru i wzywa ten podmiot do dostosowania działalności do tych warunków

lub złożenia wyjaśnień w wyznaczonym terminie.

2.

Jeżeli podmiot upoważniony mimo wezwania, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia warunków

określonych w art. 46h, Prezes Urzędu wydaje decyzję o wykreśleniu podmiotu upoważnionego

z rejestru.

Art. 46p.

1.

Postępowanie w sprawie wykreślenia podmiotu upoważnionego z rejestru powinno być zakończone

w terminie 4 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Przepisy rozdziału 7 w dziale I ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 572) stosuje się odpowiednio.

2.

Decyzji o wykreśleniu podmiotu upoważnionego z rejestru może być nadany rygor natychmiastowej

wykonalności, jeżeli wymaga tego ważny interes konsumentów.

Art. 46q.

Od decyzji, o których mowa w art. 46k ust. 1, art. 46n ust. 2 i art. 46o ust. 2, odpowiednio

wnioskodawcy lub podmiotowi upoważnionemu służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Art. 46r.

1.

Prezes Urzędu co najmniej raz na 5 lat weryfikuje

1)

spełnianie przez podmioty upoważnione wpisane do rejestru warunków określonych w art.

46h;

2)

prawidłowość wykonywania działalności przez podmioty upoważnione wpisane do rejestru,

w szczególności przez analizę sprawozdań z ich działalności.

2.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności w razie

1)

zgłoszenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub Komisję Europejską, że

podmiot upoważniony wpisany do rejestru uprawniony do prowadzenia grupowego postępowania

transgranicznego nie spełnia warunków określonych w art. 46h,

2)

przekazania przez sąd odpisu zarządzenia lub postanowienia na podstawie art. 10aa ust. 7 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu

grupowym

- Prezes Urzędu dokonuje weryfikacji, o której mowa w ust. 1, bez zbędnej zwłoki.

Art. 46s.

1.

Prezes Urzędu przekazuje Komisji Europejskiej wykaz podmiotów upoważnionych wpisanych

do rejestru, uprawnionych do prowadzenia grupowych postępowań transgranicznych, zawierający

dane objęte rejestrem, o których mowa w art. 46g ust. 2, oraz informacje o każdej

zmianie tych danych, w celu umieszczenia ich w wykazie podmiotów upoważnionych prowadzonym

przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828.

2.

Prezes Urzędu corocznie przekazuje Komisji Europejskiej informacje o

1)

liczbie i rodzaju zakończonych grupowych postępowań krajowych i grupowych postępowań

transgranicznych;

2)

rodzaju naruszeń będących przedmiotem postępowań, o których mowa w pkt 1;

3)

sposobie zakończenia postępowań, o których mowa w pkt 1.

3.

Na wniosek Prezesa Urzędu sąd lub właściwe organy przekazują niezbędne informacje

w zakresie, o którym mowa w ust. 2.

4.

Prezes Urzędu przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacje o zaprzestaniu

spełniania przez podmiot upoważniony wpisany do wykazu podmiotów upoważnionych prowadzonego

przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828 warunków wpisu

do tego wykazu.

5.

Prezes Urzędu przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacje o ustalonym

wpływie finansowania podmiotu upoważnionego przez inny podmiot na właściwe zapewnienie

ochrony interesów konsumentów w ramach toczącego się postępowania grupowego prowadzonego

na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym z powództwa podmiotu upoważnionego wpisanego do wykazu podmiotów upoważnionych prowadzonego

przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 1-5, Prezes Urzędu przekazuje Komisji Europejskiej

za pośrednictwem punktu kontaktowego.

Art. 46t.

Prezes Urzędu umieszcza na stronie internetowej Urzędu adres strony internetowej Komisji

Europejskiej, na której publikowany jest wykaz podmiotów upoważnionych prowadzony

przez Komisję Europejską na podstawie art. 5 ust. 1 dyrektywy 2020/1828.

”

;

7)

w art. 99b dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Nie wydaje się postanowienia, o którym mowa w ust. 2, w zakresie tożsamym z zarzutami

zawartymi w pozwie przeciwko temu samemu przedsiębiorcy w związku ze stosowaniem przez

niego we wzorcach umów zawieranych z konsumentami tego samego postanowienia umownego

złożonym w postępowaniu grupowym przez podmiot upoważniony w sprawach o stwierdzenie

stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, o którym mowa w art. 1a ust. 1, 3 albo 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w

postępowaniu grupowym.

”

;

8)

w art. 101 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Nie wydaje się postanowienia, o którym mowa w ust. 2, w zakresie tożsamym z zarzutami zawartymi w pozwie przeciwko temu samemu przedsiębiorcy

w związku ze stosowaniem przez niego tej samej praktyki złożonym przez podmiot upoważniony

w postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów, o którym mowa w art. 1a ust. 1, 3 albo 5 ustawy z dnia

17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym.

”

.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 5a Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

W postępowaniu grupowym w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów podmiot upoważniony może ustalić w porozumieniu z członkami

grupy opłatę w związku z przystąpieniem do grupy.

2.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać 5% wartości dochodzonego

przez członka grupy roszczenia pieniężnego, jednak nie może być wyższa niż 2000 zł,

a w przypadku roszczenia niepieniężnego wysokość ustalonej opłaty nie może być wyższa

niż 1000 zł.

3.

Podmiot upoważniony zwraca opłatę, o której mowa w ust. 1, w przypadku

1)

odrzucenia pozwu;

2)

zmiany podmiotu upoważnionego w przypadku, o którym mowa w art. 10aa ust. 5 lub art.

10ab ust. 1.

4.

W przypadkach określonych w ust. 3 opłatę zwraca się niezwłocznie, nie później niż

w terminie 14 dni, licząc odpowiednio od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu

o

1)

odrzuceniu pozwu;

2)

zmianie podmiotu upoważnionego na wniosek członków grupy.

5.

Jeżeli opłata nie zostanie zwrócona w terminie określonym w ust. 4, członkowi grupy

przysługują ustawowe odsetki za opóźnienie.

6.

Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się, w przypadku gdy powództwo w postępowaniu grupowym

w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne interesy

konsumentów wytacza Rzecznik Finansowy.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 5b Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

Opłata, o której mowa w art. 5a ust. 1, stanowi jedyny koszt, jaki konsument ponosi

z tytułu wytoczenia i prowadzenia przez podmiot upoważniony powództwa w postępowaniu

grupowym w sprawach o roszczenia związane ze stosowaniem praktyk naruszających ogólne

interesy konsumentów.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

Do spraw prowadzonych w postępowaniu grupowym wszczętych i niezakończonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 6a Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W postępowaniu grupowym w sprawach o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających

ogólne interesy konsumentów lub w sprawach o roszczenia związane z ich stosowaniem

sąd uwzględnia, także jako dowód

1)

prawomocną decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydaną na podstawie

art. 26 ust. 1 albo art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów wobec pozwanego w związku ze stosowaniem tej samej praktyki albo na podstawie art.

23b ust. 1 tej ustawy wobec pozwanego w związku ze stosowaniem we wzorcach umów zawieranych

z konsumentami tego samego niedozwolonego postanowienia umownego;

2)

wydane przez organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej prawomocne orzeczenia

i decyzje dotyczące stosowania przez pozwanego tej samej praktyki.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 7 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z urzędu wpisuje Rzecznika Finansowego

do rejestru, o którym mowa w art. 4 pkt 13a ustawy zmienianej w art. 5. Informację

o wpisie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przesyła niezwłocznie Rzecznikowi

Finansowemu.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 8 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Komisji Europejskiej po

raz pierwszy informacje, o których mowa w art. 46s ust. 2 ustawy zmienianej w art.

5, do dnia 26 czerwca 2027 r.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 9 Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 9a Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source

W przypadku gdy powodem jest Rzecznik Finansowy lub podmiot upoważniony, przepisów

art. 8 i art. 9 nie stosuje się.

Dz.U. 2024 poz. 1237 inForce

Art. 10aa Ustawa z dnia 24 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz niektórych innych ustaw Open official source