Ustawa z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej

1.

Ustawa określa

1)

zasady podejmowania, wykonywania i kontroli działalności polegającej na zapewnianiu

komunikacji elektronicznej, zwanej dalej „działalnością komunikacji elektronicznej”,

obejmującej

a)

świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, dostarczanie publicznych

sieci telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu

programów radiofonicznych i telewizyjnych, lub świadczenie powiązanych usług, zwanej

dalej „działalnością telekomunikacyjną”, oraz

b)

świadczenie publicznie dostępnych usług komunikacji interpersonalnej niewykorzystujących

numerów;

2)

prawa i obowiązki przedsiębiorców komunikacji elektronicznej;

3)

zasady zapewniania dostępu do lokalnej sieci radiowej i korzystania z tej sieci;

4)

zadania i obowiązki na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa

i porządku publicznego, w zakresie komunikacji elektronicznej;

5)

zasady uzyskiwania dostępu i korzystania z satelitarnej usługi publicznej o regulowanym

dostępie, w ramach europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej Galileo, oraz

zarządzania tą usługą;

6)

warunki gospodarowania częstotliwościami, zasobami orbitalnymi oraz zasobami numeracji;

7)

prawa i obowiązki użytkowników urządzeń radiowych;

8)

prawa i obowiązki użytkowników końcowych;

9)

zasady dostępu telekomunikacyjnego oraz warunki regulowania rynków komunikacji elektronicznej;

10)

wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia radiowe;

11)

warunki świadczenia usługi powszechnej;

12)

wymagania dotyczące świadczenia użytkownikom końcowym z niepełnosprawnościami publicznie

dostępnych usług komunikacji elektronicznej i udogodnień w zakresie dostępu do tych

usług;

13)

warunki przetwarzania danych, w tym danych osobowych, w ramach świadczenia publicznie

dostępnych usług komunikacji elektronicznej oraz ochrony tajemnicy komunikacji elektronicznej;

14)

funkcjonowanie organów właściwych w sprawach komunikacji elektronicznej, zasady ich

współdziałania z innymi organami krajowymi oraz instytucjami Unii Europejskiej w zakresie

regulacji komunikacji elektronicznej.

2.

Nie stanowi działalności telekomunikacyjnej umożliwianie korzystania z publicznej

sieci telekomunikacyjnej za pośrednictwem lokalnej sieci radiowej, jeżeli jest to

działalność dodatkowa w stosunku do wykonywanej przez podmiot działalności głównej.

Określenia użyte w ustawie oznaczają

1)

abonent - użytkownika, który jest stroną umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej

zawartej z dostawcą usług komunikacji elektronicznej;

2)

aparat publiczny - publicznie dostępny telefon, w którym połączenie opłacane jest

automatycznie, w szczególności za pomocą monety, żetonu, karty telefonicznej lub karty

płatniczej;

3)

aparatura - aparaturę w rozumieniu przepisu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2233 oraz z 2024 r. poz. 1222);

4)

częstotliwości zharmonizowane - częstotliwości, których dostępność i efektywne wykorzystanie

uregulowano za pomocą zharmonizowanych warunków ustanowionych w drodze technicznego

środka wykonawczego zgodnie z art. 4 decyzji nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r.

w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie

Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym)

(Dz. Urz. WE L 108 z 24.04.2002, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 13, t. 29, str. 317);

5)

dostarczanie sieci telekomunikacyjnej - przygotowanie sieci telekomunikacyjnej w sposób

umożliwiający świadczenie w niej usług, jej eksploatację, nadzór nad nią lub zapewnianie

dostępu telekomunikacyjnego;

6)

dostawca usług komunikacji elektronicznej - dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

lub podmiot świadczący publicznie dostępne usługi komunikacji interpersonalnej niewykorzystujące

numerów;

7)

dostęp telekomunikacyjny - udostępnianie zasobów na rzecz przedsiębiorcy komunikacji

elektronicznej na potrzeby świadczenia usług komunikacji elektronicznej, w szczególności

a)

sieci telekomunikacyjnych i powiązanych zasobów, w tym infrastruktury technicznej,

lokalnej pętli abonenckiej oraz obiektów i usług niezbędnych do obsługi lokalnej pętli

abonenckiej,

b)

nieruchomości, w tym budynków,

c)

odpowiednich systemów oprogramowania, w tym do systemów wsparcia operacyjnego,

d)

systemów informacyjnych lub baz danych na potrzeby zamówień, dostaw, konserwacji i

reklamacji oraz fakturowania,

e)

interfejsów, protokołów lub innych kluczowych technologii niezbędnych do zapewnienia

interoperacyjności usług,

f)

usług sieci wirtualnych oraz

g)

multipleksu, z uwzględnieniem, że udostępnienie multipleksu następuje na rzecz nadawcy;

8)

dostęp do lokalnej pętli abonenckiej - korzystanie z lokalnej pętli abonenckiej lub

lokalnej podpętli abonenckiej pozwalające na pełne wykorzystanie możliwości lokalnej

pętli abonenckiej lub wykorzystanie części możliwości lokalnej pętli abonenckiej przy

zachowaniu możliwości korzystania z lokalnej pętli abonenckiej przez innego przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego;

9)

elektroniczny przewodnik po programach - środek lub rozwiązanie techniczne stosowane

w systemach telewizji cyfrowej, umożliwiające wybór programów, zawierające dodatkowe

dane opisujące programy występujące w cyfrowym sygnale telewizyjnym;

10)

fale radiowe - fale elektromagnetyczne o częstotliwościach niższych niż 3000 GHz,

rozchodzące się w przestrzeni bez pomocy sztucznego przewodnika;

11)

infrastruktura techniczna - infrastrukturę techniczną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci

telekomunikacyjnych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 604, 834 i 1222);

12)

infrastruktura telekomunikacyjna - fizyczne elementy sieci telekomunikacyjnej wykorzystywane

do zapewnienia telekomunikacji, w szczególności urządzenia telekomunikacyjne, linie

kablowe, a także powiązane zasoby, z wyjątkiem powiązanych usług, budynków i wejść

do budynków;

13)

instrukcja - opracowaną przez przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej szczegółową

instrukcję w zakresie prowadzonej przez niego rachunkowości regulacyjnej, zawierającą

opis przyjętych w jego przedsiębiorstwie sposobów wyodrębnienia aktywów i pasywów,

przychodów i kosztów do działalności w zakresie dostępu telekomunikacyjnego lub usług

na rynku detalicznym;

14)

interfejs - układ elektryczny, elektroniczny lub optyczny, z oprogramowaniem albo

bez oprogramowania, lub oprogramowanie umożliwiające łączenie, współpracę i wymianę

sygnałów o określonej postaci między urządzeniami połączonymi za jego pośrednictwem

zgodnie z odpowiednią specyfikacją techniczną;

15)

interfejs programistyczny aplikacji - interfejs umożliwiający łączenie, współpracę

i wymianę informacji między aplikacjami dostarczanymi przez nadawców lub dostawców

usług a urządzeniami telewizji cyfrowej służącymi do przekazywania cyfrowych sygnałów

umożliwiających świadczenie usług telewizyjnych lub radiofonicznych;

16)

interoperacyjność usług - zdolność sieci telekomunikacyjnych oraz odbiorników sygnału

telewizyjnego i odbiorników radiofonii cyfrowej, a także aplikacji do efektywnej współpracy

w celu zapewnienia wzajemnego dostępu użytkowników do usług świadczonych za ich pomocą;

17)

kalkulacja kosztów - wyliczanie przez przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej kosztów

związanych ze świadczeniem usług, odrębnie dla każdej z usług, dla której przedsiębiorca

jest obowiązany prowadzić kalkulację kosztów, zgodnie z zatwierdzonym przez Prezesa

Urzędu Komunikacji Elektronicznej opisem kalkulacji kosztów na dany rok obrotowy;

18)

kolokacja - udostępnianie fizycznej przestrzeni lub urządzeń technicznych w celu umieszczenia

i podłączenia niezbędnego sprzętu operatora podłączającego swoją sieć telekomunikacyjną

do sieci innego operatora lub korzystającego z dostępu do lokalnej pętli abonenckiej;

19)

komunikat elektroniczny - każdą informację wymienianą lub przekazywaną między określonymi

użytkownikami za pośrednictwem publicznie dostępnych usług komunikacji elektronicznej;

nie obejmuje on informacji przekazanej jako część transmisji radiofonicznych lub telewizyjnych

transmitowanych przez sieć telekomunikacyjną, z wyjątkiem informacji odnoszącej się

do możliwego do zidentyfikowania użytkownika otrzymującego informację;

20)

konsument - osobę fizyczną wnioskującą o świadczenie publicznie dostępnych usług komunikacji

elektronicznej lub korzystającą z takich usług dla celów niezwiązanych bezpośrednio

z jej działalnością gospodarczą lub wykonywaniem zawodu;

21)

lokalna pętla abonencka - fizyczny obwód łączący zakończenie sieci z punktem dystrybucji

w stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej, w szczególności z przełącznicą

główną lub równoważnym urządzeniem;

22)

lokalna podpętla abonencka - część lokalnej pętli abonenckiej łączącą zakończenie

sieci z pośrednim punktem dystrybucji w stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej,

w szczególności z koncentratorem lub innym urządzeniem dostępu pośredniego do stacjonarnej

publicznej sieci telekomunikacyjnej;

23)

lokalna sieć radiowa - system dostępu bezprzewodowego o niskiej mocy i bliskim zasięgu,

stwarzający niskie ryzyko zakłóceń dla innych tego typu systemów stosowanych w pobliżu

przez innych użytkowników, wykorzystujący na zasadzie niewyłączności częstotliwości

zharmonizowane;

24)

multipleks - zespolony strumień danych cyfrowych składający się z dwóch lub większej

liczby strumieni utworzonych z danych wchodzących w skład treści programów radiofonicznych

lub telewizyjnych oraz z danych dodatkowych, obejmujących w szczególności dane związane

z systemem dostępu warunkowego lub usługami powiązanymi;

25)

nadawca - nadawcę w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1722 oraz z 2024 r. poz. 96 i 1222);

26)

nadużycie w komunikacji elektronicznej - nadużycie w komunikacji elektronicznej w

rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej

(Dz. U. poz. 1703 oraz z 2024 r. poz. 1222);

27)

numer alarmowy - numer ustalony w ustawie lub trzycyfrowy numer usług specjalnych

ustalony w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych udostępniany

służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy oraz podmiotom uprawnionym do wykonywania

ratownictwa na podstawie przepisów szczególnych;

28)

numer geograficzny - numer ustalony w planie numeracji krajowej, w którym część ciągu

cyfr zawiera wskaźnik obszaru geograficznego, wykorzystywany do kierowania połączeń

do stałej lokalizacji zakończenia sieci;

29)

numer niegeograficzny - numer ustalony w planie numeracji krajowej, który nie zawiera

ciągu cyfr określającego wskaźnik obszaru geograficznego, w szczególności numer zakończenia

ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej, numer, do którego połączenia są bezpłatne

albo numer wykorzystywany do świadczenia usług z dodatkowym świadczeniem;

30)

odbiornik radiofonii cyfrowej - urządzenie służące do odbioru cyfrowych transmisji

radiofonicznych, zawierające co najmniej tuner obejmujący głowicę wysokiej częstotliwości

i demodulator, a także demultiplekser i dekoder odbieranej usługi oraz antenę lub

złącze antenowe;

31)

odbiornik sygnału telewizyjnego - urządzenie służące do odbioru cyfrowych transmisji

telewizyjnych, zawierające co najmniej tuner obejmujący głowicę wysokiej częstotliwości

i demodulator, a także demultiplekser i dekoder odbieranej usługi oraz wyświetlacz

obrazu albo niezawierające takiego wyświetlacza obrazu;

32)

operator multipleksu - podmiot, który

a)

uzyskał rezerwację częstotliwości w służbie radiodyfuzyjnej na rozpowszechnianie lub

rozprowadzanie programów telewizyjnych lub radiofonicznych w sposób cyfrowy drogą

rozsiewczą naziemną w multipleksie oraz

b)

prowadzi działalność telekomunikacyjną i posiada własną infrastrukturę telekomunikacyjną

lub zawarł umowę o świadczenie usługi transmisji sygnału multipleksu z operatorem

sieci nadawczej;

33)

operator sieci nadawczej - przedsiębiorcę telekomunikacyjnego świadczącego usługi

transmisji sygnałów radiodyfuzyjnych drogą rozsiewczą naziemną;

34)

połączenie - fizyczne lub logiczne połączenie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych

pozwalające na przesłanie komunikatów elektronicznych;

35)

połączenie głosowe - połączenie ustanowione za pomocą publicznie dostępnej usługi

komunikacji interpersonalnej pozwalające na dwukierunkową komunikację głosową;

36)

połączenie sieci - fizyczne i logiczne połączenie publicznych sieci telekomunikacyjnych

użytkowanych przez tego samego lub różnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, w

celu umożliwienia użytkownikom korzystającym z usług lub sieci jednego przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego komunikowania się z użytkownikami korzystającymi z usług lub sieci

tego samego lub innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego albo dostępu do usług dostarczanych

przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego;

37)

powiązane usługi - usługi powiązane z siecią telekomunikacyjną lub usługami komunikacji

elektronicznej, które umożliwiają lub wspierają świadczenie usług za pośrednictwem

tych sieci lub usług lub które mogą służyć do tego celu, i obejmują systemy translacji

numerów lub systemy o równoważnych funkcjach, systemy dostępu warunkowego i elektroniczne

przewodniki po programach, jak również inne usługi, w szczególności usługi identyfikacji,

lokalizacji oraz sygnalizowania obecności;

38)

powiązane zasoby - powiązane usługi, infrastrukturę techniczną, okablowanie między

zakończeniami sieci w obiekcie budowlanym a najbliższym punktem dystrybucji, anteny

i urządzenia, powiązane z siecią telekomunikacyjną lub usługami komunikacji elektronicznej,

które umożliwiają lub wspierają dostarczanie usług za pośrednictwem tych sieci lub

usług, mogących służyć do tego celu;

39)

przedsiębiorca komunikacji elektronicznej - przedsiębiorcę telekomunikacyjnego lub

podmiot świadczący publicznie dostępną usługę komunikacji interpersonalnej niewykorzystującą

numerów;

40)

przedsiębiorca telekomunikacyjny - przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do wykonywania

działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność

gospodarczą polegającą na dostarczaniu publicznej sieci telekomunikacyjnej, świadczeniu

powiązanych usług lub świadczeniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych,

przy czym przedsiębiorca telekomunikacyjny, uprawniony do

a)

świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, zwany jest dalej „dostawcą

usług telekomunikacyjnych”,

b)

dostarczania publicznej sieci telekomunikacyjnej lub świadczenia powiązanych usług,

zwany jest dalej „operatorem”;

41)

przyłącze telekomunikacyjne

a)

odcinek linii kablowej podziemnej, linii kablowej nadziemnej lub kanalizacji kablowej,

zawarty między złączem rozgałęźnym a zakończeniem tych linii lub kanalizacji w obiekcie

budowlanym, lub

b)

system bezprzewodowy łączący instalację wewnętrzną obiektu budowlanego z węzłem publicznej

sieci telekomunikacyjnej

- umożliwiający korzystanie w obiekcie budowlanym z publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

42)

publiczna sieć telekomunikacyjna - sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do

świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

43)

publicznie dostępna usługa komunikacji elektronicznej - usługę komunikacji elektronicznej

dostępną dla ogółu użytkowników;

44)

publicznie dostępna usługa komunikacji interpersonalnej - usługę komunikacji interpersonalnej

dostępną dla ogółu użytkowników;

45)

publicznie dostępna usługa komunikacji głosowej - usługę telekomunikacyjną dla inicjowania

i odbierania, bezpośrednio lub pośrednio, połączeń głosowych krajowych lub krajowych

i międzynarodowych, za pomocą numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym

planie numeracji, dostępną dla ogółu użytkowników;

46)

publicznie dostępna usługa telekomunikacyjna - usługę telekomunikacyjną dostępną dla

ogółu użytkowników;

47)

punkt dystrybucji - fizyczny punkt, w którym możliwe jest zapewnienie dostępu telekomunikacyjnego

wymagającego połączenia elementów sieci telekomunikacyjnej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

z elementami sieci telekomunikacyjnej lub powiązanymi zasobami znajdującymi się między

tym punktem a zakończeniami sieci;

48)

rachunkowość regulacyjna - szczególny, w stosunku do rachunkowości prowadzonej na

podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619), rodzaj rachunkowości prowadzonej przez przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej

w odniesieniu do jego działalności w zakresie świadczenia dostępu telekomunikacyjnego

lub usług na rynku detalicznym, zgodnie z instrukcją na dany rok obrotowy zatwierdzoną

przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

49)

radiolokacja - określanie położenia, prędkości lub innych parametrów obiektu lub uzyskiwanie

informacji dotyczących tych parametrów dzięki właściwościom propagacyjnym fal radiowych;

50)

rezerwacja częstotliwości - określenie częstotliwości lub zasobów orbitalnych, które

we wskazanym w rezerwacji okresie pozostają w dyspozycji podmiotu na rzecz którego

dokonano rezerwacji, przeniesiono uprawnienia do częstotliwości lub uprawnienia do

dysponowania częstotliwościami na cele związane z uzyskiwaniem pozwoleń radiowych;

51)

ruchoma publiczna sieć telekomunikacyjna - publiczną sieć telekomunikacyjną, w której

zakończenia sieci nie mają stałej lokalizacji;

52)

ruchoma sieć telekomunikacyjna - sieć telekomunikacyjną, w której zakończenia sieci

nie mają stałej lokalizacji;

53)

rynek detaliczny - rynek produktów i usług w zakresie usług komunikacji elektronicznej

dla użytkowników końcowych;

54)

samochodowy odbiornik radiofoniczny - odbiornik radiofonii cyfrowej wbudowany do pojazdów

kategorii M, o których mowa w pkt 1 załącznika nr 2 do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, z późn. zm.;

55)

satelitarna usługa publiczna o regulowanym dostępie - satelitarną usługę publiczną

o regulowanym dostępie w rozumieniu art. 45 ust. 1 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/696 z dnia 28 kwietnia 2021 r.

ustanawiającego Unijny program kosmiczny i Agencję Unii Europejskiej ds. Programu

Kosmicznego oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 912/2010, (UE) nr 1285/2013 i

(UE) nr 377/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE

(Dz. Urz. UE L 170 z 12.05.2021, str. 69);

56)

sieć dostępu - infrastrukturę telekomunikacyjną na odcinku między zakończeniem sieci

a punktem dystrybucji, obejmującą w szczególności łącza abonenckie, urządzenia do

koncentracji łączy abonenckich lub urządzenia do zarządzania siecią dostępu;

57)

sieć o bardzo dużej przepustowości - publiczną sieć telekomunikacyjną

a)

składającą się z linii światłowodowych co najmniej do punktu dystrybucji w miejscu

świadczenia usługi,

b)

składającą się z linii światłowodowych co najmniej do stacji bazowej, lub

c)

umożliwiającą świadczenie usługi dostępu do internetu w typowych warunkach panujących

w czasie największego ruchu w sieci, o podobnych parametrach jakościowych jak sieć

telekomunikacyjna, o której mowa w lit. a - w przypadku sieci stacjonarnej lub jak

sieć telekomunikacyjna, o której mowa w lit. b - w przypadku sieci bezprzewodowej;

podobne parametry jakościowe usługi dostępu do internetu odnoszą się do: pobierania

i wysyłania danych, odporności, parametrów związanych z błędami oraz opóźnienia i

jego zmienności, a ich wartości spełniają wymagania określone w wytycznych Organu

Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej wydanych na podstawie art. 82 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia

2018 r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej

(Dz. Urz. UE L 321 z 17.12.2018, str. 36, z późn. zm.;

58)

sieć telekomunikacyjna - systemy transmisyjne, a także urządzenia telekomunikacyjne,

oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz inne zasoby, w tym nieaktywne

elementy sieci, które umożliwiają przekazywanie sygnałów za pomocą przewodów, fal

radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną,

niezależnie od rodzaju przekazywanej informacji;

59)

służba radiokomunikacyjna - nadawanie, przesyłanie lub odbiór fal radiowych dla wypełnienia

zadań określonych dla danej służby w międzynarodowych przepisach radiokomunikacyjnych;

60)

służba radiokomunikacyjna amatorska - służbę radiokomunikacyjną mającą na celu nawiązywanie

wzajemnych łączności, badania techniczne oraz indywidualne szkolenie wykonywane w

celach niezarobkowych przez uprawnione osoby wyłącznie dla potrzeb własnych;

61)

stacjonarna publiczna sieć telekomunikacyjna - publiczną sieć telekomunikacyjną, w

której zakończenia sieci mają stałą lokalizację;

62)

stacjonarna sieć telekomunikacyjna - sieć telekomunikacyjną, w której zakończenia

sieci mają stałą lokalizację;

63)

sygnał multipleksu - sygnał radiowy transmitowany z użyciem kanału lub bloku częstotliwościowego

w służbie radiodyfuzyjnej przenoszący treści zawarte w multipleksie;

64)

system dostępu warunkowego - środki lub rozwiązania techniczne, powodujące, że dostęp

do zrozumiałej formy zabezpieczonych transmisji radiofonicznych lub telewizyjnych

jest uwarunkowany posiadaniem abonamentu lub uprzednio uzyskanego indywidualnego zezwolenia;

65)

sytuacja szczególnego zagrożenia - sytuację

a)

wymagającą współpracy przedsiębiorców komunikacji elektronicznej z organami administracji

publicznej i innymi podmiotami wykonującymi zadania w zakresie ratownictwa, niesienia

pomocy, zarządzania kryzysowego, utrzymania porządku publicznego oraz obronności i

bezpieczeństwa państwa

-

w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej, w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 122 oraz z 2024 r. poz. 834 i 1222),

-

w czasie obowiązywania stanów nadzwyczajnych,

-

w warunkach zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny,

b)

stanowiącą bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa sieci i usług komunikacji elektronicznej,

rozumianego jako zdolność sieci telekomunikacyjnych lub usług komunikacji elektronicznej

do odpierania wszelkich działań naruszających dostępność, autentyczność, integralność

lub poufność tych sieci lub usług, przetwarzanych danych i treści objętych tajemnicą

komunikacji elektronicznej lub innych świadczonych przez przedsiębiorcę komunikacji

elektronicznej usług związanych z usługami komunikacji elektronicznej lub sieciami

telekomunikacyjnymi tego przedsiębiorcy;

66)

szkodliwe zaburzenie elektromagnetyczne - zaburzenie elektromagnetyczne w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, które przekracza dopuszczalne poziomy zaburzeń;

67)

szkodliwe zakłócenia - zakłócenia, które

a)

zagrażają funkcjonowaniu służby radionawigacyjnej lub innej służby radiokomunikacyjnej

związanej z bezpieczeństwem lub

b)

w sposób poważny pogarszają, utrudniają lub wielokrotnie przerywają wykonywanie służby

radiokomunikacyjnej działającej zgodnie z przepisami prawa;

68)

świadczenie usług komunikacji elektronicznej - świadczenie usług telekomunikacyjnych

lub usług komunikacji interpersonalnej niewykorzystujących numerów;

69)

świadczenie usług telekomunikacyjnych - świadczenie usług za pomocą własnej sieci,

z wykorzystaniem sieci innego operatora lub sprzedaż we własnym imieniu i na własny

rachunek usługi telekomunikacyjnej wykonywanej przez innego dostawcę usług telekomunikacyjnych;

70)

telekomunikacja - nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich

rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych lub optycznych lub innych środków wykorzystujących

energię elektromagnetyczną;

71)

telekomunikacyjne urządzenie końcowe - urządzenie telekomunikacyjne przeznaczone do

podłączenia bezpośrednio lub pośrednio do zakończenia sieci;

72)

trwały nośnik - trwały nośnik w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222);

73)

urządzenie radiowe - urządzenie telekomunikacyjne, które celowo emituje lub odbiera

fale radiowe na potrzeby radiokomunikacji lub radiolokacji, lub urządzenie telekomunikacyjne,

które musi zostać uzupełnione o dodatkowy element, aby mogło celowo emitować lub odbierać

fale radiowe na potrzeby radiokomunikacji lub radiolokacji;

74)

urządzenie telekomunikacyjne - urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone

do zapewniania telekomunikacji;

75)

usługa fakultatywnego obciążania rachunku - usługę polegającą na pośredniczeniu przez

dostawcę usług komunikacji elektronicznej w sprzedaży towarów lub świadczeniu usług

innych niż usługi ubezpieczeniowe lub pośredniczeniu w płatności za te towary lub

usługi, której wartość jest uwzględniana na rachunku za wykonane usługi komunikacji

elektronicznej lub pokrywana ze środków z doładowań;

76)

usługa komunikacji elektronicznej - usługę świadczoną za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej,

zwykle za wynagrodzeniem, z wyłączeniem usług związanych z zapewnianiem albo wykonywaniem

kontroli treści przekazywanych przy wykorzystaniu sieci telekomunikacyjnych lub usług

komunikacji elektronicznej, obejmującą

a)

usługę dostępu do internetu w rozumieniu art. 2 pkt 2 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120

z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiającego środki dotyczące dostępu do otwartego

internetu i dotyczące opłat detalicznych za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej

oraz zmieniającego dyrektywę 2002/22/WE, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012

(Dz. Urz. UE L 310 z 26.11.2015, str. 1, z późn. zm.,

b)

usługę komunikacji interpersonalnej,

c)

usługę polegającą całkowicie lub głównie na przekazywaniu sygnałów, w szczególności

-

przesyłanie sygnałów w ramach komunikacji interpersonalnej niezależnie od stosowanej

technologii,

-

usługę transmisyjną stosowaną na potrzeby świadczenia usług komunikacji maszyna -

maszyna oraz na potrzeby nadawania;

77)

usługa komunikacji głosowej - usługę telekomunikacyjną dla inicjowania i odbierania,

bezpośrednio lub pośrednio, połączeń głosowych krajowych lub krajowych i międzynarodowych,

za pomocą numeru lub numerów z planu numeracji krajowej lub międzynarodowych planów

numeracji;

78)

usługa komunikacji interpersonalnej - usługę umożliwiającą bezpośrednią interpersonalną

i interaktywną wymianę informacji za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej między

skończoną liczbą osób, gdzie osoby inicjujące połączenie lub uczestniczące w nim decydują

o jego odbiorcy lub odbiorcach, z wyłączeniem usług, w których interpersonalna i interaktywna

komunikacja stanowi wyłącznie funkcję podrzędną względem innej usługi podstawowej,

w tym usługę, która

a)

umożliwia realizację połączeń z numerami z planu numeracji krajowej lub międzynarodowych

planów numeracji, zwaną dalej „usługą komunikacji interpersonalnej wykorzystującą

numery”,

b)

nie umożliwia realizacji połączeń z numerami z planu numeracji krajowej lub międzynarodowych

planów numeracji, zwaną dalej „usługą komunikacji interpersonalnej niewykorzystującą

numerów”;

79)

usługa o wartości wzbogaconej - każdą usługę wymagającą przetworzenia danych o lokalizacji;

80)

usługa telekomunikacyjna - usługę komunikacji elektronicznej, o której mowa w pkt

76 lit. a lub c lub pkt 78 lit. a;

81)

usługa z dodatkowym świadczeniem - publicznie dostępną usługę telekomunikacyjną wraz

z innym świadczeniem, które może być realizowane przez podmiot inny niż dostawca usług

telekomunikacyjnych;

82)

użytkowanie cywilne - wykonywanie służby radiokomunikacyjnej przez podmioty inne niż

podmioty będące użytkownikami rządowymi, w celu zaspokojenia potrzeb społecznych związanych

z komunikacją bezprzewodową, realizowane w szczególności przez dostawców usług telekomunikacyjnych

oraz nadawców radiofonicznych i telewizyjnych z wykorzystaniem częstotliwości przeznaczonych

w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości do użytkowania cywilnego;

83)

użytkowanie cywilno-rządowe - wykonywanie służby radiokomunikacyjnej w celu zaspokojenia

potrzeb społecznych związanych z komunikacją bezprzewodową, realizowane w szczególności

przez dostawców usług telekomunikacyjnych oraz nadawców radiofonicznych i telewizyjnych,

a także wykonywanie służby radiokomunikacyjnej przez użytkowników rządowych, z wykorzystaniem

częstotliwości przeznaczonych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości do użytkowania

cywilno-rządowego;

84)

użytkowanie rządowe - wykonywanie służby radiokomunikacyjnej przez użytkowników rządowych

z wykorzystaniem częstotliwości przeznaczonych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości

do użytkowania rządowego, w szczególności dla takich celów jak: obronność, bezpieczeństwo

państwa, bezpieczeństwo i porządek publiczny oraz ochrona życia, zdrowia i mienia

obywateli;

85)

użytkownik - podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi komunikacji elektronicznej

lub żądający świadczenia takiej usługi;

86)

użytkownik końcowy - podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi komunikacji

elektronicznej lub żądający świadczenia takiej usługi, dla zaspokojenia własnych potrzeb;

87)

użytkownik rządowy - wykonujące działalność w zakresie telekomunikacji lub używające

urządzeń radiowych

a)

komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej

lub przez niego nadzorowane, komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe

ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej lub przez niego nadzorowane

oraz organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub podległe ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych - dla własnych potrzeb,

b)

komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do

spraw administracji publicznej lub przez niego nadzorowane, organy i jednostki organizacyjne

podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz jednostki organizacyjne

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej

przez te organy i jednostki na potrzeby Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii

Senatu i administracji rządowej,

c)

jednostki sił zbrojnych państw obcych oraz jednostki organizacyjne innych zagranicznych

organów państwowych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych - na czas pobytu,

d)

jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego - dla własnych potrzeb,

e)

jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych - dla

własnych potrzeb,

f)

misje dyplomatyczne, urzędy konsularne, zagraniczne misje specjalne oraz przedstawicielstwa

organizacji międzynarodowych, korzystające z przywilejów i immunitetów na podstawie

ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych, mające swe siedziby na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną tych podmiotów,

g)

jednostki organizacyjne Służby Więziennej - dla własnych potrzeb,

h)

jednostki organizacyjne Krajowej Administracji Skarbowej - dla własnych potrzeb;

88)

użytkownik satelitarnej usługi o regulowanym dostępie - podmiot upoważniony przez

ministra właściwego do spraw wewnętrznych do posiadania lub używania sprzętu na potrzeby

satelitarnej usługi publicznej o regulowanym dostępie, służącego do odbioru sygnału

satelitarnej usługi publicznej o regulowanym dostępie;

89)

zakończenie sieci - fizyczny punkt, w którym użytkownik końcowy otrzymuje dostęp do

publicznej sieci telekomunikacyjnej, w przypadku sieci stosujących komutację lub przekierowywanie

zakończenie sieci identyfikuje się za pomocą konkretnego adresu sieciowego, który

może być przypisany do numeru lub nazwy abonenta;

90)

zasoby orbitalne - pozycje na orbicie geostacjonarnej lub orbity satelitarne, które

są lub mogą być wykorzystywane do umieszczania sztucznych satelitów Ziemi przeznaczonych

do zapewniania telekomunikacji.

1.

Dla zwiększenia efektywności telekomunikacji minister właściwy do spraw informatyzacji

może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania i zalecenia międzynarodowe

o charakterze specjalistycznym, w tym dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji,

gospodarowania zasobami numeracji, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi, ustanawiane

w szczególności przez

1)

Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT),

2)

Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI),

3)

Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC),

4)

Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC),

5)

Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU),

6)

Radę Północnoatlantycką (NAC)

- biorąc pod uwagę jednakowe traktowanie podmiotu polskiego i podmiotu obcego, jeżeli

wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji

międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie tych

podmiotów.

2.

Wymagania i zalecenia, o których mowa w ust. 1, zwane są dalej „przepisami międzynarodowymi”.

1.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, zwany dalej „Prezesem UKE”, uwzględnia przy

stosowaniu ustawy, w możliwie największym stopniu, wytyczne i zalecenia Komisji Europejskiej

w ich aktualnym brzmieniu.

2.

W przypadku zaleceń Komisji Europejskiej, które mają na celu zapewnienie zharmonizowanego

stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r.

ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej, zwanej dalej „EKŁE”, Prezes UKE może odstąpić od stosowania tych zaleceń, powiadamiając

o tym Komisję Europejską i uzasadniając swoje stanowisko.

3.

Prezes UKE uwzględnia przy stosowaniu ustawy, w możliwie największym stopniu, wytyczne,

opinie, zalecenia, wspólne stanowiska, najlepsze praktyki i metodologie przyjmowane

przez Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, zwany dalej „BEREC”,

w ich aktualnym brzmieniu.

1.

Działalność telekomunikacyjna będąca działalnością gospodarczą jest działalnością

regulowaną i podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, zwanego

dalej „rejestrem PT”.

2.

Wpisowi do rejestru PT podlega również działalność telekomunikacyjna prowadzona przez

przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

(UE) oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) -

stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanych dalej „państwami członkowskimi”,

albo państwa, które zawarło z UE i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę

świadczenia usług, który czasowo świadczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

usługi na zasadach określonych odpowiednio w przepisach Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej, umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo w przepisach innej

umowy regulującej swobodę świadczenia usług.

3.

Działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, niebędąca działalnością gospodarczą, prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego

na własną rzecz lub przez jednostkę samorządu terytorialnego w imieniu innych jednostek

na podstawie zawartego porozumienia, a także w formie wyodrębnionej, w szczególności

w formie związku jednostek samorządu terytorialnego, stowarzyszenia jednostek samorządu

terytorialnego, fundacji, której fundatorem jest jednostka samorządu terytorialnego,

porozumienia komunalnego, spółki kapitałowej lub spółdzielni z udziałem jednostki

samorządu terytorialnego, wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek samorządu terytorialnego

wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji, zwanego dalej „rejestrem JST”.

4.

Prezes UKE prowadzi rejestr PT oraz rejestr JST w systemie teleinformatycznym.

5.

Rejestr PT i rejestr JST są jawne i udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej Prezesa UKE, zwanej dalej „stroną podmiotową BIP UKE”.

6.

Przepisów art. 60

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2119) nie stosuje się.

1.

Wpis do rejestru PT dokonywany jest na wniosek przedsiębiorcy lub innego podmiotu

uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów,

zawierający następujące dane

1)

firmę lub nazwę wnioskodawcy, jego siedzibę i adres lub adres stałego miejsca wykonywania

działalności gospodarczej, jeżeli wnioskodawca posiada takie miejsce;

2)

oznaczenie formy prawnej wnioskodawcy;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer w innym właściwym rejestrze prowadzonym

w państwie członkowskim albo innym państwie określonym w art. 5 ust. 2, o ile wnioskodawca

taki numer posiada;

4)

imię, nazwisko, adres do korespondencji, adres poczty elektronicznej i numer telefonu

osoby wyznaczonej do kontaktu z Prezesem UKE;

5)

krótki opis sieci telekomunikacyjnej, usługi telekomunikacyjnej lub powiązanych usług,

których dotyczy wniosek;

6)

planowaną datę rozpoczęcia działalności telekomunikacyjnej, a w przypadku przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego z państwa członkowskiego albo innego państwa określonego w art.

5 ust. 2 - również planowaną datę zakończenia działalności;

7)

adres strony internetowej wnioskodawcy, jeżeli taką stronę posiada;

8)

obszar, na którym będzie wykonywana działalność telekomunikacyjna.

2.

Wniosek o wpis do rejestru PT zawiera oświadczenie osoby uprawnionej do reprezentowania

przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej

na podstawie odrębnych przepisów, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku są zgodne z prawdą;

2)

znane mi są warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej, której dotyczy wniosek,

wynikające z ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej i podmiot wnioskujący je spełnia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego

do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

1.

Wpis do rejestru JST dokonywany jest na wniosek jednostki samorządu terytorialnego

wykonującej działalność w zakresie telekomunikacji, zawierający następujące dane

1)

nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

identyfikator jednostki podziału terytorialnego w krajowym rejestrze urzędowym podziału

terytorialnego kraju „TERYT”;

4)

oznaczenie formy prawnej prowadzenia przez wnioskodawcę działalności w zakresie telekomunikacji;

5)

firmę lub nazwę podmiotu prowadzącego działalność w zakresie telekomunikacji, jeżeli

ta działalność jest prowadzona w formie wyodrębnionej;

6)

opis działalności w zakresie telekomunikacji, której dotyczy wniosek;

7)

numer i datę podjęcia uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego

o rozpoczęciu działalności w zakresie telekomunikacji;

8)

imię, nazwisko, adres do korespondencji, adres poczty elektronicznej i numer telefonu

osoby wyznaczonej do kontaktu z Prezesem UKE;

9)

obszar, na którym będzie wykonywana działalność w zakresie telekomunikacji;

10)

planowaną datę rozpoczęcia działalności w zakresie telekomunikacji.

2.

Wniosek o wpis do rejestru JST zawiera oświadczenie osoby uprawnionej do reprezentowania

jednostki samorządu terytorialnego o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku są zgodne z prawdą;

2)

znane są mi warunki wykonywania działalności w zakresie telekomunikacji, której dotyczy

wniosek, wynikające z ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej i podmiot wnioskujący je spełnia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego

do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

1.

Prezes UKE dokonuje wpisu do rejestru PT albo rejestru JST w terminie do 3 dni roboczych

od dnia wpływu wniosku o wpis lub od dnia jego uzupełnienia.

2.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w art. 6 ust. 1 albo art.

7 ust. 1, lub oświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 2 albo art. 7 ust. 2, Prezes

UKE niezwłocznie, jednak nie później niż przed upływem terminu, o którym mowa w ust.

1, wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie nie krótszym niż 7 dni od

dnia doręczenia wezwania. Wniosek nieuzupełniony w wyznaczonym terminie pozostawia

się bez rozpoznania.

3.

Jeżeli Prezes UKE, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 2, nie dokona wpisu w

terminie, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca może rozpocząć wykonywanie działalności

telekomunikacyjnej.

4.

Prezes UKE korzysta z informacji zawartych w publicznie dostępnych rejestrach w postaci

elektronicznej w zakresie danych objętych wnioskiem o wpis do rejestru PT albo rejestru

JST, w szczególności w celu weryfikacji danych wskazanych we wniosku o wpis do rejestru

PT albo rejestru JST. W przypadku wystąpienia rozbieżności między informacjami zawartymi

w publicznie dostępnych rejestrach a danymi zawartymi we wniosku o wpis, Prezes UKE

przyjmuje dane z rejestru, o czym informuje wnioskodawcę.

5.

Prezes UKE prostuje z urzędu wpis do rejestru PT albo rejestru JST zawierający oczywiste

błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Rejestr PT obejmuje

1)

kolejny numer wpisu, zwany dalej „numerem z rejestru PT”;

2)

datę wpływu wniosku o wpis do rejestru PT oraz datę dokonania wpisu;

3)

dane, o których mowa w art. 6 ust. 1;

4)

datę wykreślenia wpisu z rejestru PT - w przypadku wykreślenia tego wpisu.

Rejestr JST obejmuje

1)

kolejny numer wpisu, zwany dalej „numerem z rejestru JST”;

2)

datę wpływu wniosku o wpis do rejestru JST oraz datę dokonania wpisu;

3)

dane, o których mowa w art. 7 ust. 1;

4)

datę wykreślenia wpisu z rejestru JST - w przypadku wykreślenia tego wpisu.

1.

Prezes UKE, w terminie 7 dni od dnia dokonania wpisu, wydaje z urzędu zaświadczenie

o wpisie do rejestru PT albo rejestru JST.

2.

Zaświadczenie zawiera

1)

numer z rejestru PT albo numer z rejestru JST;

2)

datę wpływu wniosku o wpis do rejestru PT albo rejestru JST oraz datę dokonania wpisu;

3)

dane, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5-8 albo art. 7 ust. 1 pkt 1-7, 9 i

10;

4)

informację o prawach przysługujących podmiotom wpisanym do rejestru PT albo rejestru

JST na podstawie ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych;

5)

datę wydania zaświadczenia;

6)

sygnaturę zaświadczenia.

3.

Zaświadczenie mające moc dokumentu urzędowego wydaje się w postaci elektronicznej

i doręcza się przy użyciu Platformy Usług Elektronicznych Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

zwanej dalej „PUE UKE”.

4.

Zaświadczenie może być wielokrotnie pobierane z PUE UKE w formie wydruku przez podmiot,

który je uzyskał. Wydruk ten ma moc zrównaną z mocą zaświadczenia wydanego przez Prezesa

UKE.

5.

Prezes UKE umożliwia weryfikację zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4, przez stronę

podmiotową BIP UKE, po podaniu

1)

sygnatury, którą opatrzone jest zaświadczenie;

2)

numeru z rejestru PT albo numeru z rejestru JST;

3)

daty wydania zaświadczenia.

6.

W przypadku gdy dane zawarte w zaświadczeniu różnią się od danych zawartych w rejestrze

PT albo rejestrze JST, przyjmuje się, że wiążący charakter mają dane zawarte w odpowiednim

rejestrze.

1.

Jeżeli nastąpiła zmiana danych, o których mowa w art. 6 ust. 1 albo art. 7 ust. 1,

podmiot wpisany do rejestru PT albo rejestru JST, z wyjątkiem przypadków określonych

w ust. 5 i 6, jest obowiązany w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych złożyć

do Prezesa UKE wniosek o zmianę wpisu w rejestrze PT albo rejestrze JST.

2.

Wniosek o zmianę wpisu zawiera numer z rejestru PT albo numer z rejestru JST, dane

podlegające zmianie oraz oświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 2 albo art. 7 ust.

2.

3.

W przypadku gdy wniosek o zmianę wpisu nie zawiera elementów, o których mowa w ust.

2, stosuje się przepis art. 8 ust. 2.

4.

Prezes UKE na podstawie wniosku o zmianę wpisu dokonuje zmiany wpisu w rejestrze PT

albo rejestrze JST i wystawia aktualne zaświadczenie w trybie, o którym mowa w art.

11.

5.

Jeżeli dane, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 w zakresie firmy lub adresu stałego

miejsca wykonywania działalności gospodarczej, zostały zmienione w Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej, Prezes UKE z urzędu dokonuje zmiany wpisu

w rejestrze PT i wystawia aktualne zaświadczenie w trybie, o którym mowa w art. 11.

6.

Jeżeli dane, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 w zakresie firmy, siedziby i adresu

lub pkt 2 w zakresie oznaczenia formy prawnej, zostały zmienione w Krajowym Rejestrze

Sądowym, Prezes UKE z urzędu dokonuje zmiany wpisu w rejestrze PT i wystawia aktualne

zaświadczenie w trybie, o którym mowa w art. 11.

1.

Prezes UKE wykreśla z rejestru PT przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

1)

na wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego;

2)

w przypadku wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności telekomunikacyjnej;

3)

po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

z tych rejestrów;

4)

po uzyskaniu informacji o wydaniu prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy

telekomunikacyjnemu prowadzenia działalności gospodarczej objętej wpisem;

5)

w przypadku niewypełnienia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązków informacyjnych,

o których mowa w art. 20 ust. 1, za 2 kolejne lata;

6)

po upływie terminu zakończenia działalności wskazanego we wniosku o wpis przez przedsiębiorcę

z państwa członkowskiego albo innego państwa określonego w art. 5 ust. 2.

2.

Wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru PT z powodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2,

5 i 6, następuje w drodze decyzji.

Prezes UKE wykreśla podmiot z rejestru JST

1)

na wniosek tego podmiotu;

2)

w przypadku zniesienia podmiotu.

1.

Jeżeli podmiot wpisany do rejestru PT albo rejestru JST zaprzestał wykonywania działalności

objętej wpisem, jest obowiązany złożyć do Prezesa UKE wniosek o wykreślenie z rejestru

PT albo rejestru JST w terminie 14 dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.

2.

Wniosek o wykreślenie z rejestru zawiera numer z rejestru PT albo numer z rejestru

JST oraz datę zaprzestania wykonywania działalności objętej wpisem.

3.

Prezes UKE na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje wykreślenia wpisu

z rejestru PT albo rejestru JST.

4.

Wykreślenie wpisu z rejestru PT albo rejestru JST podmiotu do niego wpisanego nie

oznacza usunięcia danych z rejestru PT albo rejestru JST.

5.

W przypadku gdy podmiot wpisany do rejestru PT albo rejestru JST nie podjął wykonywania

działalności objętej wpisem i nie zamierza wykonywać jej w przyszłości, przepisy ust.

1-4 stosuje się odpowiednio.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, który został wykreślony z rejestru PT na skutek

wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności telekomunikacyjnej, może uzyskać

ponowny wpis do rejestru PT nie wcześniej niż po upływie okresu, na jaki została wydana

decyzja.

2.

Nie może uzyskać wpisu do rejestru PT wnioskodawca, który w okresie 3 lat poprzedzających

złożenie wniosku wykonywał działalność telekomunikacyjną będącą działalnością gospodarczą

wymagającą dokonania wpisu do rejestru PT bez uzyskania takiego wpisu. Nie dotyczy

to sytuacji określonej w art. 8 ust. 3 lub art. 13 ust. 1 pkt 5.

1.

Wnioski, o których mowa w art. 6, art. 7, art. 12 i art. 15, składa się na piśmie

w postaci elektronicznej z wykorzystaniem formularza elektronicznego udostępnionego

na PUE UKE i opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo

podpisem osobistym.

2.

Wnioski, o których mowa w art. 6, art. 7, art. 12 i art. 15, uznaje się za złożone

w terminie określonym jako data wysłania dokumentu w urzędowym poświadczeniu odbioru,

które jest automatycznie tworzone i udostępniane przez PUE UKE wnioskodawcy.

3.

Prezes UKE informuje, na stronie podmiotowej BIP UKE, o adresie strony internetowej

PUE UKE, na której udostępniono formularz elektroniczny, o którym mowa w ust. 1.

4.

Prezes UKE określi wzór wniosków, o których mowa w ust. 1, w formie dokumentu elektronicznego

w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2024 r. poz. 307 i 1222).

Prezes UKE niezwłocznie przekazuje do BEREC drogą elektroniczną dane z każdego wniosku,

na podstawie którego dokonano wpisu do rejestru PT lub dane zawarte we wniosku o zmianę

wpisu w rejestrze PT.

1.

Przedsiębiorca komunikacji elektronicznej lub podmiot, który uzyskał pozwolenie radiowe,

o którym mowa w art. 138 ust. 1, rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych

lub prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, z wyłączeniem użytkownika rządowego,

jest obowiązany do przekazywania na żądanie Prezesa UKE informacji, w szczególności

informacji o charakterze finansowym, informacji o przyszłym rozwoju sieci lub usług

oraz istniejącej infrastrukturze telekomunikacyjnej, niezbędnych do wykonywania przez

Prezesa UKE jego uprawnień i obowiązków.

2.

W przypadku gdy niezbędne do wykonywania przez Prezesa UKE jego uprawnień i obowiązków

informacje pozyskane na podstawie ust. 1 są niewystarczające, Prezes UKE może pozyskiwać

te informacje od innych podmiotów działających na rynku komunikacji elektronicznej

lub innych rynkach ściśle powiązanych z tym rynkiem. Podmioty te mają obowiązek przekazania

informacji na uzasadnione żądanie Prezesa UKE.

3.

Przedsiębiorca o znaczącej pozycji rynkowej na rynku hurtowym jest obowiązany do przekazywania,

na żądanie Prezesa UKE, danych księgowych dotyczących rynków detalicznych związanych

z tym rynkiem hurtowym.

4.

Żądania, o których mowa w ust. 1-3, są proporcjonalne do celu, jakiemu mają służyć,

oraz zawierają

1)

wskazanie podmiotu obowiązanego do przekazania informacji;

2)

datę;

3)

wskazanie żądanych informacji oraz okresu, którego dotyczą;

4)

wskazanie celu, jakiemu informacje mają służyć;

5)

wskazanie terminu przekazania informacji adekwatnego do zakresu tego żądania, nie

krótszego niż 7 dni;

6)

uzasadnienie;

7)

pouczenie o zagrożeniu karą, o której mowa w art. 444 ust. 2 pkt 1.

5.

Prezes UKE może zastosować do pozyskania informacji, o których mowa w ust. 1-3, opracowane

przez siebie formularze, dążąc do ujednolicenia i zapewnienia spójności pozyskanych

informacji.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany do przedkładania Prezesowi UKE, w

terminie do dnia 31 marca, danych za poprzedni rok kalendarzowy dotyczących rodzaju

i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej, wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych

oraz informacji o wysokości pozostałych na koncie środków z doładowań, do których

w poprzednim roku kalendarzowym wygasło uprawnienie konsumenta, o którym mowa w art.

331 ust. 1, pomniejszonych o należny od nich podatek od towarów i usług.

2.

Obowiązkowi przedłożenia danych oraz informacji, o których mowa w ust. 1, w terminie

określonym w ust. 1, podlega także podmiot wykreślony z rejestru PT, za okres wykonywanej

działalności telekomunikacyjnej w roku, w którym nastąpiło wykreślenie z rejestru.

3.

Dane oraz informacja, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na piśmie w postaci

elektronicznej z wykorzystaniem formularza elektronicznego udostępnionego na PUE UKE,

i opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem

osobistym.

4.

Dane oraz informację, o których mowa w ust. 1, uznaje się za przekazane w terminie

określonym jako data wysłania dokumentu w urzędowym poświadczeniu odbioru, które jest

automatycznie tworzone i udostępniane przez PUE UKE podmiotowi przekazującemu te dane

oraz informację.

5.

Prezes UKE informuje, na stronie podmiotowej BIP UKE, o adresie strony internetowej

PUE UKE, na której udostępniony jest formularz elektroniczny, o którym mowa w ust.

3.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia szczegółowy

zakres danych, o których mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich przedstawiania,

kierując się koniecznością zapewnienia Prezesowi UKE informacji niezbędnych do właściwego

realizowania jego obowiązków oraz potrzebą uproszczenia i jednolicenia procesu przekazywania

danych.

7.

Prezes UKE określi wzory dokumentów przy użyciu których przekazywane są dane, o których

mowa w ust. 1, w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

8.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

okres, za który jest składana;

2)

cel złożenia;

3)

dane dostawcy usługi komunikacji głosowej;

4)

wysokość pozostałych na koncie środków z doładowań;

5)

pouczenie, że stanowi ona podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

9.

Prezes UKE określi wzór dokumentu, przy użyciu którego przekazywana jest informacja,

o której mowa w ust. 1, w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

1.

Prezes UKE zapewnia dostęp do informacji otrzymanych od podmiotu, o którym mowa w

art. 19 ust. 1-3, organom regulacyjnym państw członkowskich, BEREC i Komisji Europejskiej,

chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

2.

Prezes UKE informuje podmiot, o którym mowa w art. 19 ust. 1-3, o udostępnieniu, na

podstawie ust. 1, informacji dostarczonej uprzednio przez ten podmiot na żądanie Prezesa

UKE.

1.

Podmiot udostępniający Prezesowi UKE na jego żądanie lub na podstawie przepisów ustawy

lub ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych informacje lub dokumenty zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa może je zastrzec

w całości lub w części.

2.

Zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć rozliczeń z tytułu dostępu

telekomunikacyjnego. Zastrzeżenie części informacji lub dokumentu dotyczącego rozliczeń

z tytułu dostępu telekomunikacyjnego uważa się za nieskuteczne.

3.

Zastrzegając część informacji lub dokumentu podmiot przekazuje uzasadnienie zastrzeżenia

informacji lub dokumentu oraz informacje lub dokumenty niezawierające zastrzeżonych

części. W przypadku nieprzekazania informacji lub dokumentu niezawierających zastrzeżonych

części zastrzeżenie uważa się za nieskuteczne.

4.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, uchylić zastrzeżenie, jeżeli uzna, że zastrzeżone

części informacji lub dokumentu nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa.

5.

Zastrzeżenie uwzględnia się przy udostępnianiu informacji lub dokumentów oraz zapewnianiu

dostępu do informacji publicznej.

6.

W przypadku ustawowego obowiązku przekazania informacji lub dokumentów otrzymanych

od podmiotu, o którym mowa w ust. 1, innym organom krajowym, zagranicznym organom

regulacyjnym, Komisji Europejskiej lub BEREC informacje i dokumenty Prezes UKE przekazuje

wraz z zastrzeżeniem i pod warunkiem jego przestrzegania.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny uiszcza roczną opłatę telekomunikacyjną związaną

z realizacją zadań w zakresie telekomunikacji przez ministra właściwego do spraw informatyzacji

i Prezesa UKE, w tym

1)

prowadzeniem rejestru PT;

2)

wydawaniem decyzji administracyjnych, z wyłączeniem decyzji, za które przepisy odrębne

przewidują pobieranie opłat;

3)

badaniem, weryfikacją i kontrolą rynków właściwych produktów i usług telekomunikacyjnych;

4)

rozstrzyganiem sporów między przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi;

5)

współpracą z instytucjami unijnymi i międzynarodowymi w zakresie wynikającym z przepisów

prawa krajowego i unijnego oraz zawartych umów międzynarodowych;

6)

pozostałymi zadaniami związanymi z funkcjonowaniem Prezesa UKE i ministra właściwego

do spraw informatyzacji oraz obsługujących ich urzędów, z wyłączeniem prowadzenia

gospodarki zasobami numeracji i częstotliwości.

2.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn rocznych przychodów z tytułu

prowadzenia działalności telekomunikacyjnej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego

do uiszczenia opłaty, uzyskanych w roku obrotowym poprzedzającym o 2 lata rok, za

który ta opłata jest należna, i wskaźnika opłaty, z uwzględnieniem ust. 3 i 4.

3.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu o kwotę wynikającą z umowy,

o której mowa w art. 257 ust. 1.

4.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 0,15% rocznych przychodów

z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

obowiązanego do uiszczenia opłaty telekomunikacyjnej, uzyskanych w roku obrotowym

poprzedzającym o 2 lata rok, za który ta opłata jest należna.

5.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny uiszcza opłatę, o której mowa w ust. 1, po upływie

2 lat od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności telekomunikacyjnej.

6.

Prezes UKE corocznie, w terminie do dnia 31 marca, informuje na stronie podmiotowej

BIP UKE o wysokości progu przychodów z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej

w poprzednim roku obrotowym, obliczonej w sposób wskazany w ust. 7.

7.

Wysokość progu przychodów z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej w poprzednim

roku obrotowym stanowi tysięczną krotność przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej w poprzednim roku kalendarzowym, wskazanego w komunikacie Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1251, 1429 i 1672 oraz z 2024 r. poz. 834 i 858).

8.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, uiszcza przedsiębiorca telekomunikacyjny, którego

przychody z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej uzyskane w roku obrotowym

poprzedzającym o 2 lata rok, za który ta opłata jest należna, przekroczyły próg, o

którym mowa w ust. 6, obliczony dla roku obrotowego poprzedzającego o 2 lata rok,

za który ta opłata jest należna.

9.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w ratach kwartalnych w wysokości równej

1/4 opłaty rocznej.

10.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, można uiszczać w ratach półrocznych, w wysokości równej

1/2 opłaty rocznej, lub jednorazowo, z uwzględnieniem ust. 11.

11.

O wyborze sposobu uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 1, jednorazowo lub w ratach

półrocznych, przedsiębiorca telekomunikacyjny zawiadamia na piśmie Prezesa UKE, w

terminie do końca lutego roku, za który ta opłata jest należna.

12.

Minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje Prezesowi UKE, w terminie 4 miesięcy

od dnia zakończenia roku budżetowego, zestawienie wydatków związanych z wykonywaniem

zadań, o których mowa w ust. 1, poniesionych w roku poprzednim.

13.

Prezes UKE udostępnia corocznie na stronie podmiotowej BIP UKE, w terminie 5 miesięcy

od zakończenia roku budżetowego, zestawienie wydatków związanych z wykonywaniem zadań,

o których mowa w ust. 1, poniesionych w roku poprzednim oraz sumę wpływów z rocznej

opłaty telekomunikacyjnej pobranej w roku poprzednim.

14.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób

ustalania wysokości wskaźnika opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz terminy i sposób

jej uiszczania, kierując się wysokością wydatków Prezesa UKE i ministra właściwego

do spraw informatyzacji, związanych z wykonywaniem ich zadań w zakresie telekomunikacji,

o których mowa w ust. 1, przyjętych w ustawie budżetowej na rok poprzedzający rok,

za który ta opłata jest należna, wysokością przychodów przedsiębiorców telekomunikacyjnych

z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej w roku poprzedzającym o 2 lata

rok, za który ta opłata jest należna, oraz potrzebą wyrównania wysokości wpływów z

tej opłaty w roku poprzednim i wysokością wydatków, o których mowa w ust. 13.

15.

Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” do dnia 15 grudnia każdego roku komunikat o wysokości wskaźnika

opłaty, o której mowa w ust. 1.

1.

Podmiot, który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości,

uiszcza roczną opłatę za prawo do dysponowania częstotliwością.

2.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu o kwotę wynikającą z umowy,

o której mowa w art. 257 ust. 1.

3.

Obowiązek uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotu, któremu

częstotliwości zostały wydzierżawione lub przekazane do użytkowania zgodnie z art.

96, oraz podmiotu upoważnionego, o którym mowa w art. 138 ust. 4.

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, uiszcza również podmiot nieposiadający rezerwacji

częstotliwości, który uzyskał prawo do wykorzystywania częstotliwości w pozwoleniu

radiowym, na podstawie decyzji, o której mowa w art. 152 ust. 1 lub art. 153 ust.

1.

5.

Podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości w drodze postępowania,

o którym mowa w art. 104 ust. 3, uiszcza dodatkową opłatę za dokonanie rezerwacji

częstotliwości, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w sprawie rezerwacji

częstotliwości, w kwocie zadeklarowanej w tym postępowaniu, nie niższej niż opłata

roczna, o której mowa w ust. 1, ustalonej zgodnie z warunkami podanymi w rezerwacji

częstotliwości.

6.

Podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze

postępowania, o którym mowa w art. 93 ust. 1, uiszcza w terminie 14 dni od dnia doręczenia

decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości jednorazową opłatę za dokonanie rezerwacji

częstotliwości na kolejny okres w kwocie stanowiącej iloczyn

1)

wartości częstotliwości o szerokości 1 MHz dla takiego samego obszaru i wykorzystywania

częstotliwości, uzyskanej w wyniku przeprowadzenia ostatniego przetargu, aukcji albo

konkursu na rezerwację częstotliwości z danego zakresu częstotliwości;

2)

ilości MHz objętych rezerwacją częstotliwości na kolejny okres;

3)

średniorocznych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem udostępnianych

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, za okres od roku, w którym przeprowadzono

ostatni przetarg, aukcję albo konkurs na rezerwację częstotliwości, o których mowa

w pkt 1, do roku poprzedzającego rok, w którym złożono wniosek o dokonanie rezerwacji

częstotliwości na kolejny okres.

7.

W przypadku dokonania rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, inny niż okres,

na który wydano rezerwację częstotliwości, o których mowa w ust. 6 pkt 1, opłatę określa

się proporcjonalnie do okresu, na jaki dokonywana jest ta rezerwacja częstotliwości.

8.

Jeżeli w wyniku przetargu, aukcji albo konkursu dokonano więcej niż jednej rezerwacji

częstotliwości, wartość częstotliwości o szerokości 1 MHz, o której mowa w ust. 6

pkt 1, zostaje uśredniona w stosunku do opłat jednorazowych za rezerwację częstotliwości

zadeklarowanych przez wyłonione podmioty.

9.

W przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres

z zakresu, dla którego nie były wcześniej przeprowadzone przetarg, aukcja albo konkurs

albo zostały one przeprowadzone, ale nie zostały rozstrzygnięte, kwotę opłaty ustala

Prezes UKE na podstawie opinii powołanego przez siebie biegłego lub biegłych w sprawie

wartości rynkowej tych częstotliwości. Koszt opinii biegłego lub biegłych ponosi podmiot,

który złożył wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości na kolejny okres, w terminie

14 dni od dnia zawiadomienia wnioskodawcy przez Prezesa UKE o sporządzeniu opinii.

10.

Opłata, o której mowa w ust. 1, w poszczególnych służbach radiokomunikacyjnych nie

może być wyższa niż

1)

w służbie stałej satelitarnej za prawo do dysponowania częstotliwością przez jedną

stację - trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, wskazanego

w ostatnim komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;

2)

w służbie satelitarnego badania Ziemi za prawo do dysponowania częstotliwością przez

jedną stację - 70% przeciętnego wynagrodzenia;

3)

w służbie meteorologii satelitarnej za prawo do dysponowania częstotliwością przez

jedną stację - 70% przeciętnego wynagrodzenia;

4)

w służbie radionawigacji satelitarnej za prawo do dysponowania częstotliwością przez

jedną stację - 70% przeciętnego wynagrodzenia;

5)

w służbie operacji kosmicznych za prawo do dysponowania częstotliwością przez jedną

stację - 70% przeciętnego wynagrodzenia;

6)

w służbie badań kosmosu za prawo do dysponowania częstotliwością przez jedną stację

- 70% przeciętnego wynagrodzenia;

7)

w służbie radiodyfuzji satelitarnej za prawo do dysponowania częstotliwością przez

jedną stację - siedmiokrotność przeciętnego wynagrodzenia;

8)

w służbie ruchomej satelitarnej za prawo do dysponowania częstotliwością przez jedną

stację - jedenastokrotność przeciętnego wynagrodzenia;

9)

w służbie ruchomej satelitarnej za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej

szerokości 1 MHz wykorzystywanymi przez uzupełniające elementy naziemne systemów satelitarnej

komunikacji ruchomej na obszarze jednej gminy lub mniejszym - 500 zł;

10)

w służbie radiolokalizacyjnej za prawo do dysponowania częstotliwością przez jedną

stację radarową - 1000 zł;

11)

w służbie lotniczej za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości

1 kHz przez jeden system lotniskowy - 100 zł;

12)

w służbie morskiej i żeglugi śródlądowej

a)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz przez jedną

stację nadbrzeżną w relacji łączności brzeg-statek - 125 zł,

b)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz przez każdą

stację lądową przewoźną lub przenośną w relacji łączności brzeg-statek - 100 zł;

13)

w służbie radiodyfuzji naziemnej

a)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie poniżej 300 kHz - 0,63 zł,

b)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie od 300 kHz do 3000 kHz - 138 zł,

c)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 3 MHz do 30 MHz - 500 zł,

d)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 30 MHz do 174 MHz

-

w przypadku gminy wiejskiej - 2,25 zł,

-

w przypadku gminy miejsko-wiejskiej - 2,25 zł,

-

w przypadku gminy miejskiej, z wyłączeniem miast na prawach powiatu - 6,50 zł,

-

w przypadku miasta na prawach powiatu - 25 zł,

e)

za prawo do dysponowania jednym kanałem telewizyjnym przez jedną stację telewizyjną

analogową w zakresie powyżej 174 MHz - czternastokrotność przeciętnego wynagrodzenia,

f)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz, wykorzystywanymi

przez system cyfrowy na obszarze jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 174

MHz do 862 MHz

-

w przypadku gminy wiejskiej - 345 zł,

-

w przypadku gminy miejsko-wiejskiej - 345 zł,

-

w przypadku gminy miejskiej, z wyłączeniem miast na prawach powiatu - 15% przeciętnego

wynagrodzenia,

-

w przypadku miasta na prawach powiatu - 70% przeciętnego wynagrodzenia,

g)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz, wykorzystywanymi

przez system cyfrowy na obszarze jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 862

MHz - 600 zł;

14)

w służbie stałej

a)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie do 470 MHz - 100 zł,

b)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 470 MHz do 3400 MHz - 10 zł,

c)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 3400 MHz - 500 zł,

d)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz, w zakresie

częstotliwości poniżej 30 MHz - 30% przeciętnego wynagrodzenia,

e)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz, w jednym przęśle

linii radiowej, w zakresie od 30 MHz do 1 GHz - 5,00 zł,

f)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz, w jednym przęśle

linii radiowej, w zakresie powyżej 1 GHz do 11,7 GHz - 70% przeciętnego wynagrodzenia,

g)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz, w jednym przęśle

linii radiowej, w zakresie powyżej 11,7 GHz - 30% przeciętnego wynagrodzenia;

15)

w służbie ruchomej lądowej

a)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie do 470 MHz wykorzystywanymi przez urządzenia

radiowe wykorzystujące kanały radiowe o szerokości poniżej 200 kHz - 125 zł,

b)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie do 470 MHz, wykorzystywanymi przez urządzenia

radiowe wykorzystujące kanały radiowe o szerokości 200 kHz i większej - 400 zł,

c)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 470 MHz do 3400 MHz wykorzystywanymi

przez urządzenia radiowe wykorzystujące kanały radiowe o szerokości poniżej 200 kHz

- 12,50 zł,

d)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 470 MHz do 3400 MHz, wykorzystywanymi

przez urządzenia radiowe wykorzystujące kanały radiowe o szerokości 200 kHz i większej

- 400 zł,

e)

za prawo do dysponowania częstotliwościami o łącznej szerokości 1 MHz na obszarze

jednej gminy lub mniejszym, w zakresie powyżej 3400 MHz - 500 zł;

16)

w służbach wymienionych w pkt 1-15 za prawo do dysponowania częstotliwością przez

jedną stację radiową na obszarze morza terytorialnego lub w wyłącznej strefie ekonomicznej

- pięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia.

11.

Limity opłat, o których mowa w ust. 10, obniża się do 50% w przypadku wykorzystywania

częstotliwości wyłącznie do

1)

świadczenia doraźnej pomocy przy ratowaniu życia i zdrowia ludzkiego przez jednostki

ochrony zdrowia oraz jednostki ratownictwa górskiego, wodnego i górniczego;

2)

prowadzenia akcji przez jednostki organizacyjne, których statutowym obowiązkiem jest

planowanie, prowadzenie i uczestnictwo w akcjach zapobiegania i łagodzenia skutków

klęsk żywiołowych i katastrof;

3)

systemów radiokomunikacji wykorzystywanych w służbie morskiej i w żegludze śródlądowej

przez administrację morską i administrację śródlądową oraz Morską Służbę Poszukiwania

i Ratownictwa w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i ochrony brzegów;

4)

wykonywania zadań z zakresu łączności kolejowej w ramach Europejskiego Systemu Zarządzania

Ruchem Kolejowym (ERTMS);

5)

rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych niezawierających

przekazów handlowych;

6)

wykonywania zadań, o których mowa w art. 67 ust. 1, przez podmioty, o których mowa

w art. 67 ust. 2.

12.

Nie pobiera się opłat za prawo do dysponowania częstotliwością

1)

w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej

a)

w morskim paśmie VHF

-

w kanale 16 (156,800 MHz),

-

w kanale 70 (156,525 MHz),

b)

w morskim paśmie MF: 2174,5 kHz, 2182 kHz, 2187,5 kHz,

c)

w zakresie 406,0-406,1 MHz,

d)

przez jednostki pływające w relacji łączności statek-statek i statek-brzeg;

2)

wykorzystywaną przez stacje nadawcze w służbie radionawigacyjnej i radiolokacyjnej

morskiej i żeglugi śródlądowej;

3)

w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej

a)

za częstotliwości używane w niebezpieczeństwie i dla zapewnienia bezpieczeństwa: 121,5

MHz, 123,1 MHz, 243 MHz,

b)

przez statki powietrzne, w relacji łączności statek powietrzny-Ziemia i statek powietrzny-statek

powietrzny;

4)

wykorzystywaną przez stacje nadawcze w służbie radionawigacyjnej i radiolokacyjnej

lotniczej;

5)

w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej w zakresach częstotliwości przydzielonych

w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla służby amatorskiej;

6)

wykorzystywaną na podstawie decyzji, o której mowa w art. 153 ust. 1, wyłącznie w

celu przeprowadzenia badań, testów lub eksperymentów związanych z wprowadzaniem nowych

technologii.

13.

Użytkownicy rządowi, o których mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz h, wnoszą

opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. Opłata za prawo do dysponowania częstotliwością

przez jednostki sił zbrojnych państw obcych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, zawarta

jest w opłacie ryczałtowej za prawo do dysponowania częstotliwością, wnoszonej przez

Ministra Obrony Narodowej.

14.

Obowiązek uiszczania opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością ustaje w dniu,

w którym złożono wniosek o rezygnację z rezerwacji częstotliwości lub pozwolenia.

15.

W przypadku gdy we wniosku, o którym mowa w ust. 14, określono termin rezygnacji z

rezerwacji częstotliwości lub pozwolenia, obowiązek uiszczania opłaty za prawo do

dysponowania częstotliwością ustaje w dniu, w którym przypada ten termin.

16.

W przypadku cofnięcia rezerwacji częstotliwości, pozwolenia lub decyzji, o której

mowa w art. 152 ust. 1 lub art. 153 ust. 1, uiszczona opłata nie podlega zwrotowi.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości lub

pozwolenia lub decyzji, o której mowa w art. 152 ust. 1 lub art. 153 ust. 1, opłaty

pobrane za dysponowanie częstotliwością nie podlegają zwrotowi, jeżeli częstotliwości

były wykorzystywane.

17.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w ratach kwartalnych w wysokości równej

1/4 opłaty rocznej.

18.

Opłatę, o której mowa w ust. 13, uiszcza się w ratach kwartalnych w wysokości równej

1/4 opłaty rocznej. Podmiot może uiszczać opłatę jednorazowo za cały rok albo w ratach

półrocznych w wysokości równej 1/2 opłaty rocznej.

19.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w

ust. 1, terminy i sposób ich uiszczania, mając na uwadze

1)

warunki wykorzystywania częstotliwości oraz koszty prowadzenia gospodarki częstotliwościami;

2)

potrzebę zagwarantowania optymalnego i efektywnego wykorzystania zasobów częstotliwości;

3)

konieczność stymulowania rozwoju konkurencji na rynku;

4)

potrzebę zapobiegania wykluczeniu informacyjnemu, w szczególności na obszarach wiejskich;

5)

specyfikę przeznaczenia i wykorzystywania częstotliwości;

6)

korzyści społeczne związane z wykorzystaniem danego zasobu częstotliwości.

20.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania

opłat, o których mowa w ust. 13, z uwzględnieniem specyfiki wykorzystywania częstotliwości

przez użytkowników rządowych, o których mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz

h, użytkujących częstotliwości przeznaczone do użytkowania rządowego lub cywilno-rządowego.

21.

Podmiot wnioskujący o pozwolenie radiowe, o którym mowa w art. 138 ust. 1, wydawane

w związku z wykonywaniem działalności polegającej na świadczeniu usług komunikacji

elektronicznej, dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych lub powiązanych zasobów, uiszcza

wraz z wnioskiem jednorazową opłatę za prawo używania urządzenia radiowego lub urządzeń

radiowych objętych tym pozwoleniem w wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej, wskazanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, o którym

mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, ogłoszonym w poprzednim roku kalendarzowym. Jeżeli pozwolenie radiowe, o którym

mowa w art. 138 ust. 1, nie zostało wydane, opłata podlega zwrotowi. W przypadku dokonania

rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze postępowania, o którym mowa w

art. 93 ust. 1, opłata jest uiszczana za każde pozwolenie, o którym mowa w wykazie

pozwoleń, o którym mowa w art. 142 ust. 6.

22.

Prezes UKE corocznie, w terminie do dnia 31 marca, ogłasza, na stronie podmiotowej

BIP UKE, informację o wysokości opłaty, o której mowa w ust. 21, w kolejnym roku kalendarzowym.

1.

Podmiot, który uzyskał w drodze decyzji prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, obejmują pełny rok kalendarzowy. Jeżeli w danym roku

kalendarzowym podmiot posiada prawo do wykorzystywania zasobów numeracji przez okres

krótszy od roku kalendarzowego, uiszcza on opłatę w wysokości odpowiadającej 1/12

rocznej opłaty za każdy rozpoczęty miesiąc kalendarzowy, w którym podmiotowi to prawo

przysługiwało.

3.

W przypadku cofnięcia przydziału numeracji lub zmiany jego zakresu z przyczyn określonych

w art. 161 ust. 1 pkt 2-4 i ust. 2 podmiot uiszcza opłaty, o których mowa w ust. 1,

obejmujące pełny rok kalendarzowy.

4.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, uiszcza się jednorazowo za cały rok, za który są

należne, lub w ratach półrocznych w wysokości równej 1/2 tych opłat.

5.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż

1)

za numer abonencki - 0,44 zł;

2)

za numer dla komunikacji maszyna-maszyna - 0,35 zł;

3)

za wyróżnik AB sieci telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność

telekomunikacyjną - dwudziestopięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia;

4)

za wyróżnik ruchomej sieci telekomunikacyjnej (PLMN) - czterystokrotność przeciętnego

wynagrodzenia;

5)

za wyróżnik dla komunikacji maszyna-maszyna - trzystukrotność przeciętnego wynagrodzenia;

6)

za numer dostępu do sieci (NDS) - dziewięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia;

7)

za numer 118CDU - dziewięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia;

8)

za numer dostępu do sieci teleinformatycznej (NDSI) - 550,00 zł;

9)

za numer strefowy abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną, w której

przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 30% przeciętnego wynagrodzenia;

10)

za krajowy numer dostępu do usług sieci inteligentnej - 30 zł;

11)

za numer DNIC+PNIC w sieci transmisji danych z komutacją pakietów - pięciokrotność

przeciętnego wynagrodzenia;

12)

za numer punktu sygnalizacyjnego - dwuipółkrotność przeciętnego wynagrodzenia;

13)

za numer zamkniętej grupy użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55,00 zł;

14)

za kod sieci ruchomej (MNC) - 20% przeciętnego wynagrodzenia;

15)

za kod sieci ATM - 20% przeciętnego wynagrodzenia;

16)

za numer rutingowy (NR) - 15% przeciętnego wynagrodzenia.

6.

Za numery alarmowe, z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów, opłata nie jest

pobierana.

7.

Obowiązek uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, ustaje nie później niż z upływem

30 dni od dnia złożenia wniosku o rezygnację z prawa do wykorzystywania zasobów numeracji.

8.

Prezes UKE corocznie, w terminie do dnia 31 marca, informuje na stronie podmiotowej

BIP UKE o wysokości opłat, o których mowa w ust. 5, w kolejnym roku kalendarzowym.

9.

Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób

uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze kwoty określone w ust.

5 oraz warunki wykorzystania zasobów numeracji, a także kierując się kosztami prowadzenia

gospodarki zasobami numeracji oraz potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania

zasobów numeracji.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 23-25, są pobierane przez Urząd Komunikacji Elektronicznej,

zwany dalej „UKE”, i stanowią dochód budżetu państwa lub przychód Funduszu Szerokopasmowego,

o którym mowa w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, zwanego dalej „Funduszem”.

2.

Prezes UKE przekazuje na rachunek Funduszu stanowiące przychód tego Funduszu środki

pobrane z tytułu opłat, o których mowa w art. 24 ust. 1 i art. 25 ust. 1, w wysokości

określonej w art. 16a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług

i sieci telekomunikacyjnych w terminie 30 dni od dnia ich pobrania. Środki pobrane z tytułu opłaty, o której

mowa w art. 24 ust. 21, w wysokości określonej zgodnie z ust. 3 pkt 1, oraz środki,

o których mowa w ust. 4, Prezes UKE przekazuje na rachunek Funduszu w terminie 30

dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 138 ust. 2, stała się ostateczna.

3.

W przypadku pozwolenia radiowego, o którym mowa w art. 138 ust. 1, dotyczącego stacji

bazowej, opłata, o której mowa w art. 24 ust. 21, stanowi w

1)

50% przychód Funduszu;

2)

50% dochód gminy, na której terenie położona jest stacja bazowa, której dotyczy pozwolenie.

4.

W przypadkach innych niż określone w ust. 3, opłata, o której mowa w art. 24 ust.

21, stanowi przychód Funduszu.

5.

Prezes UKE przekazuje na rachunek gminy, o której mowa w ust. 3 pkt 2, środki pochodzące

z opłat, o których mowa w art. 24 ust. 21, w terminie 30 dni od dnia w którym decyzja,

o której mowa w art. 138 ust. 2, stała się ostateczna.

6.

W przypadku gdy pozwolenie radiowe dotyczy stacji bazowych położonych na terenie więcej

niż jednej gminy część opłaty, o której mowa w ust. 3 pkt 2, dzielona jest pomiędzy

te gminy proporcjonalnie, w zależności od liczby stacji bazowych położonych na obszarze

danej gminy.

Do opłat, o których mowa w art. 23-25, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłat, o których mowa w art. 23-25, stosuje

się odpowiednio przepisy działu III rozdziałów 5, 6, 7-9 oraz 13-15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

podatkowa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 879). Uprawnienia organów podatkowych określone w tych przepisach przysługują Prezesowi

UKE.

Podmiot, który złożył wniosek o rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych

wymagający poniesienia kosztów związanych z rejestracją w Międzynarodowym Związku

Telekomunikacyjnym (ITU) sieci wykorzystującej częstotliwości lub zasoby orbitalne

objęte wnioskiem ponosi koszty tej procedury w terminie 6 miesięcy od dnia wystawienia

faktury przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU).

1.

Prezes UKE przed podjęciem rozstrzygnięcia w sprawach

1)

decyzji wydawanej na podstawie art. 174 ust. 1,

2)

nałożenia, uchylenia, zmiany lub utrzymania obowiązków, o których mowa w art. 177

ust. 1, art. 178 ust. 1, art. 179 i art. 180,

3)

postanowień wydawanych na podstawie art. 181 ust. 1 i 4 oraz decyzji wydawanej na

podstawie art. 181 ust. 3,

4)

decyzji wydawanej na podstawie art. 182 ust. 1,

5)

decyzji wydawanej na podstawie art. 188,

6)

załatwianych w drodze decyzji, o której mowa w art. 192 ust. 1,

7)

określenia rynku właściwego, o którym mowa w art. 200 ust. 1 pkt 1, a także jego analizy

i wyznaczenia przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej

lub przedsiębiorców komunikacji elektronicznej zajmujących kolektywną pozycję znaczącą,

lub uchylenia decyzji w tej sprawie,

8)

nałożenia, uchylenia, utrzymania lub zmiany obowiązków regulacyjnych w stosunku do

przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej lub nieposiadającego

takiej pozycji,

9)

decyzji wydawanych na podstawie art. 218 ust. 3 i 5,

10)

decyzji wydawanej na podstawie art. 222 ust. 1,

11)

decyzji wydawanej na podstawie art. 234,

12)

decyzji wydawanej na podstawie art. 240,

13)

decyzji wydawanej na podstawie art. 262 ust. 1,

14)

innych wskazanych w ustawie z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

- przeprowadza postępowanie, w ramach którego umożliwia zainteresowanym podmiotom

wyrażenie w określonym terminie stanowiska do projektu rozstrzygnięcia, zwane dalej

„postępowaniem konsultacyjnym”.

2.

Postępowanie konsultacyjne jest prowadzone także w innych sprawach wskazanych w ustawie.

1.

Prezes UKE ogłasza rozpoczęcie postępowania konsultacyjnego, udostępniając na stronie

podmiotowej BIP UKE

1)

informacje określające przedmiot postępowania konsultacyjnego, sposób zgłaszania stanowisk

do projektu rozstrzygnięcia oraz termin zgłaszania tych stanowisk nie krótszy niż

30 dni od dnia jego udostępnienia;

2)

projekt rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem.

2.

Prezes UKE informuje o wszczęciu postępowania konsultacyjnego Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem UOKiK”. W sprawach dotyczących

rynków transmisji radiofonicznych i telewizyjnych Prezes UKE informuje o wszczęciu

postępowania konsultacyjnego również Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji,

zwanego dalej „Przewodniczącym KRRiT”.

3.

Wyniki postępowania konsultacyjnego udostępniane są na stronie podmiotowej BIP UKE,

przez udostępnienie tych stanowisk uczestników, które nie stanowią tajemnic prawnie

chronionych.

1.

W wyjątkowych przypadkach, wymagających pilnego działania ze względu na bezpośrednie

i poważne zagrożenie konkurencyjności lub interesów użytkowników, Prezes UKE może

bez przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego wydać rozstrzygnięcie w sprawach,

o których mowa w art. 30, na okres nieprzekraczający 6 miesięcy.

2.

Wydanie kolejnego rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 1, w tym również

rozstrzygnięcia w treści odpowiadającej - z wyjątkiem okresu obowiązywania - rozstrzygnięciu

wydanemu w trybie określonym w ust. 1, poprzedza się postępowaniem konsultacyjnym.

Rozstrzygnięcie to wyłącza stosowanie rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, przed

upływem okresu jego obowiązywania.

1.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informacje o toczących się postępowaniach

konsultacyjnych wraz z dodatkowymi dokumentami i tymi stanowiskami uczestników, które

nie stanowią tajemnic prawnie chronionych.

2.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE rozstrzygnięcie wydane po przeprowadzeniu

postępowania konsultacyjnego, z wyłączeniem części stanowiących tajemnice prawnie

chronione.

Do spraw, o których mowa w art. 30, nie stosuje się przepisów art. 79a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 572).

1.

Jeżeli rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 30 ust. 1, mogą mieć wpływ na stosunki

handlowe między państwami członkowskimi, Prezes UKE, niezwłocznie po zakończeniu postępowania

konsultacyjnego i rozpatrzeniu stanowisk uczestników tego postępowania, rozpoczyna

postępowanie konsolidacyjne, przekazując Komisji Europejskiej, BEREC i organom regulacyjnym

innych państw członkowskich projekty rozstrzygnięć wraz z ich uzasadnieniem.

2.

Jednocześnie z przekazaniem Komisji Europejskiej projektów rozstrzygnięć, o którym

mowa w ust. 1, Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE dokumenty przekazane

Komisji Europejskiej a następnie udostępnia otrzymane w tej sprawie opinie i decyzje

Komisji Europejskiej. Udostępnieniu nie podlegają informacje stanowiące tajemnice

prawnie chronione.

1.

Prezes UKE podejmuje rozstrzygnięcie, uwzględniając w możliwie najszerszym zakresie,

przedstawione w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu rozstrzygnięcia, opinie

Komisji Europejskiej, BEREC lub organu regulacyjnego innego państwa członkowskiego.

O podjęciu rozstrzygnięcia Prezes UKE zawiadamia Komisję Europejską.

2.

Jeżeli w zakresie ustalenia znaczącej pozycji rynkowej oraz w zakresie zdefiniowania

rynku właściwego różnego od tych, które zdefiniowano w zaleceniu Komisji Europejskiej

w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze komunikacji elektronicznej

podlegających regulacji ex ante , Komisja Europejska poinformuje Prezesa UKE o swojej opinii, w której stwierdzi,

że proponowane rozstrzygnięcie stanowi przeszkodę w funkcjonowaniu jednolitego rynku,

lub o swoich poważnych wątpliwościach co do zgodności tego środka z przepisami prawa

Unii Europejskiej, Prezes UKE zawiesza postępowanie na okres 2 miesięcy. W przypadku

gdy w tym okresie Komisja Europejska wyda decyzję, w której wezwie do wycofania w

całości lub w części projektu rozstrzygnięcia, Prezes UKE uwzględnia stanowisko Komisji

Europejskiej i dokonuje zmiany projektu rozstrzygnięcia lub umarza postępowanie w

terminie 6 miesięcy od dnia wydania decyzji przez Komisję Europejską.

3.

W przypadku zmiany projektu rozstrzygnięcia przez Prezesa UKE dokonanego zgodnie z

ust. 2, stosuje się przepisy art. 30-38. Nie stanowi zmiany projektu rozstrzygnięcia

zmiana uzasadnienia tego projektu.

4.

Prezes UKE przekazuje Komisji Europejskiej i BEREC informacje o wszystkich przyjętych

ostatecznie rozstrzygnięciach, o których mowa w art. 35.

5.

Prezes UKE może wycofać projektowane rozstrzygnięcie na każdym etapie postępowania

konsolidacyjnego.

1.

Jeżeli w odniesieniu do rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 35, w zakresie nałożenia,

zmiany lub uchylenia obowiązku dostępowego symetrycznego nałożonego na podstawie art.

177 ust. 1, art. 178 ust. 1 oraz art. 179, obowiązku regulacyjnego nałożonego na przedsiębiorcę

komunikacji elektronicznej na podstawie art. 211, art. 212, art. 214-216, art. 217

ust. 1, art. 220 ust. 2, art. 221 lub art. 236 ust. 2, Komisja Europejska w terminie,

o którym mowa w art. 36 ust. 1, zawiadomi Prezesa UKE oraz BEREC o powodach uznania,

że projekt rozstrzygnięcia stanowiłby przeszkodę do tworzenia jednolitego rynku lub

że istnieją poważne wątpliwości co do zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem Unii

Europejskiej - rozstrzygnięcie to nie może zostać przyjęte przez 3 miesiące od dnia

otrzymania zawiadomienia przez Prezesa UKE.

2.

Prezes UKE w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w

ust. 1, przy współpracy z Komisją Europejską oraz z BEREC przygotowuje projekt rozstrzygnięcia

spełniający cele, o których mowa w art. 412 ust. 2, biorąc jednocześnie pod uwagę

opinie uczestników rynku i konieczność zapewnienia rozwoju spójnej praktyki regulacyjnej.

3.

Jeżeli BEREC podziela stanowisko Komisji Europejskiej wyrażone w zawiadomieniu, o

którym mowa w ust. 1, Prezes UKE współpracuje z BEREC w celu określenia najwłaściwszego

i najskuteczniejszego rozstrzygnięcia.

4.

Prezes UKE przed upływem 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa

w ust. 1, może

1)

zmienić projektowane rozstrzygnięcie, uwzględniając w jak największym stopniu zawiadomienie

Komisji Europejskiej, o którym mowa w ust. 1, oraz opinię BEREC;

2)

wycofać projektowane rozstrzygnięcie;

3)

podtrzymać swoje projektowane rozstrzygnięcie.

5.

W terminie miesiąca od dnia wydania przez Komisję Europejską zalecenia zawierającego

zobowiązanie do zmiany lub wycofania projektowanego rozstrzygnięcia lub wycofania

przez Komisję Europejską zastrzeżeń odnośnie do projektowanego rozstrzygnięcia, w

przypadku gdy BEREC nie podziela stanowiska Komisji Europejskiej, nie wydał opinii

lub jeżeli Prezes UKE zmienił lub utrzymał projektowane rozstrzygnięcie zgodnie z

ust. 4, Prezes UKE przesyła Komisji Europejskiej i BEREC treść ostatecznie przyjętego

rozstrzygnięcia. Termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, może być wydłużony przez

Prezesa UKE w przypadku potrzeby przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego, o którym

mowa w art. 30.

6.

W przypadku gdy Prezes UKE postanowi o podtrzymaniu projektowanego rozstrzygnięcia,

pomimo negatywnego stanowiska wyrażonego przez Komisję Europejską w zaleceniu, o którym

mowa w ust. 5, przedstawia Komisji Europejskiej uzasadnienie.

7.

W terminie 6 miesięcy od dnia wydania przez Komisję Europejską decyzji zobowiązującej

do wycofania projektowanego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 177 ust. 1 i art.

248 ust. 1 lub 2, Prezes UKE uwzględnia stanowisko Komisji Europejskiej i zmienia

projekt rozstrzygnięcia oraz wszczyna postępowanie konsultacyjne lub umarza postępowanie.

Przepis art. 36 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

8.

Prezes UKE może wycofać projektowane rozstrzygnięcie na każdym etapie postępowania.

1.

Do spraw objętych postępowaniem konsolidacyjnym stosuje się przepisy art. 32.

2.

Prezes UKE niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską, BEREC i organy regulacyjne

innych państw członkowskich o wydaniu rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 32 ust.

1, przedstawiając uzasadnienie.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, w celu zapewnienia ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych

lub dostarczania sieci telekomunikacyjnej, jest obowiązany uwzględniać możliwość wystąpienia

sytuacji szczególnego zagrożenia.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 11 pkt 7, jest obowiązany posiadać aktualny i uzgodniony

oraz wprowadzony do stosowania plan działań w sytuacji szczególnego zagrożenia, zwany

dalej „planem”, obejmujący w szczególności

1)

współpracę z innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, w tym z zagranicznymi przedsiębiorcami

telekomunikacyjnymi;

2)

współpracę z podmiotami

a)

wykonującymi zadania w zakresie ratownictwa oraz niesienia pomocy ludności,

b)

wykonującymi zadania na rzecz obronności, cyberbezpieczeństwa, bezpieczeństwa państwa

oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego,

c)

właściwymi w sprawach zarządzania kryzysowego

- wskazanymi przez organy określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, zwane

dalej „organami uzgadniającymi plan”;

3)

środki techniczne i organizacyjne zapewniające poufność, integralność, dostępność

i autentyczność przetwarzanych danych, a także poziom bezpieczeństwa adekwatny do

poziomu zidentyfikowanego ryzyka, minimalizujące w szczególności wpływ, jaki na sieci

telekomunikacyjne, usługi komunikacji elektronicznej lub podmioty korzystające z tych

sieci lub usług może mieć wystąpienie sytuacji szczególnego zagrożenia z uwzględnieniem

aktualnego stanu wiedzy technicznej oraz kosztów wprowadzenia tych środków;

4)

utrzymanie ciągłości dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub świadczenia

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

5)

odtwarzanie dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub przywrócenie świadczenia

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, z uwzględnieniem pierwszeństwa dla

podmiotów, o których mowa w pkt 2, będących abonentami tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,

w przypadku utraty ciągłości dostarczania tych sieci lub usług;

6)

techniczne i organizacyjne przygotowanie do realizacji obowiązków, o których mowa

w art. 40 ust. 1 pkt 3;

7)

sposób udostępniania urządzeń telekomunikacyjnych, o którym mowa w art. 41 ust. 1,

przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych;

8)

ewidencję i gromadzenie rezerw przeznaczonych na utrzymanie ciągłości świadczenia

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych i ich odtworzenie w sytuacji szczególnego

zagrożenia oraz współpracę z dostawcami sprzętu oraz usług serwisowych i naprawczych.

3.

Przedsiębiorcy telekomunikacyjni tworzący grupę kapitałową, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, mogą sporządzić wspólny plan dla przedsiębiorców telekomunikacyjnych wchodzących

w skład grupy kapitałowej, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11 pkt 7.

4.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny sporządza plan w terminie 12 miesięcy od dnia powstania

obowiązku jego sporządzenia.

5.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny sporządza projekt planu na podstawie danych, określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 2, udostępnionych przez organy uzgadniające

plan, obejmujących w szczególności kwestie bezpieczeństwa środowiskowego, a także

potrzeby w zakresie świadczenia, utrzymania i odtwarzania usług telekomunikacyjnych

oraz dostępu telekomunikacyjnego. Organy uzgadniające plan mogą wskazać inne organy

administracji rządowej właściwe do udostępnienia tych danych, w terminie 7 dni od

dnia otrzymania wystąpienia przedsiębiorcy o udostępnienie danych. Dane są udostępniane

w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia przedsiębiorcy o udostępnienie danych.

6.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny sporządzający plan dokonuje uzgodnienia projektu

planu z organami uzgadniającymi plan. Organy te uzgadniają projekt planu i przesyłają

potwierdzenie jego uzgodnienia w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu planu

albo odmawiają uzgodnienia projektu planu, wskazując jednocześnie przyczynę braku

uzgodnienia oraz wyznaczając termin jego uzupełnienia i ponownego przesłania do uzgodnienia

nie krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania do uzupełnienia planu. Niezajęcie

stanowiska przez organ uzgadniający plan w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu

planu jest równoznaczne z uzgodnieniem projektu planu.

7.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny przekazuje Prezesowi UKE projekt planu uzgodniony

z innymi organami uzgadniającymi plan. Prezes UKE dokonuje czynności, o których mowa

w ust. 6, oraz dokonuje sprawdzenia kompletności planu, a w przypadku stwierdzenia

braku kompletności projektu planu określa zakres i termin jego uzupełnienia nie krótszy

niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania do uzupełnienia planu.

8.

Plan zachowuje ważność przez 3 lata od dnia jego wprowadzenia do stosowania przez

przedsiębiorcę albo od dnia dokonania aktualizacji, o której mowa w ust. 9 pkt 1.

W przypadku przedstawienia aktualizacji planu, o której mowa w ust. 9 pkt 1, planu

do uzgodnienia właściwemu organowi uzgadniającemu przed upływem trzyletniego terminu,

plan zachowuje ważność do momentu uzgodnienia aktualizacji planu.

9.

Plan podlega aktualizacji

1)

okresowej, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 8;

2)

niezwłocznie, w przypadku wystąpienia okoliczności wpływających na jego zawartość,

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 4;

3)

niezwłocznie, na wniosek organu uzgadniającego plan lub wskazany przez ten organ inny

organ administracji rządowej, w przypadku zmiany danych określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 11 pkt 2.

10.

W przypadku wystąpienia sytuacji szczególnego zagrożenia lub po uzyskaniu informacji

o jej wystąpieniu od podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przedsiębiorca telekomunikacyjny

podejmuje niezwłocznie działania określone w planie.

11.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółową zawartość planu oraz tryb jego sporządzania,

2)

zakres danych udostępnianych przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu przez organy uzgadniające

plan lub przez organy administracji rządowej właściwe do ich udostępnienia,

3)

tryb uzgadniania planu, jego uzupełnienia w przypadku braku kompletności oraz wprowadzenia

do stosowania przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego,

4)

szczegółowe okoliczności aktualizacji planu oraz jej tryb,

5)

organy uzgadniające plan oraz zakres tych uzgodnień,

6)

sposób i zakres przekazywania planu organom uzgadniającym plan,

7)

rodzaje działalności telekomunikacyjnej lub rodzaje przedsiębiorców telekomunikacyjnych

niepodlegających obowiązkowi sporządzania planu

- mając na uwadze zakres i rodzaj wykonywanej działalności telekomunikacyjnej, wielkość

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego i jego znaczenie dla obronności, cyberbezpieczeństwa,

bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, rodzaj podmiotu,

którego dotyczy plan, a także potrzebę zapewnienia prawidłowych, kompletnych i aktualnych

informacji.

1.

Prezes UKE w sytuacji szczególnego zagrożenia może, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego obowiązki dotyczące

1)

utrzymania ciągłości dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub świadczenia

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

2)

odtwarzania dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub przywrócenia świadczenia

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, z uwzględnieniem pierwszeństwa dla

a)

podmiotów wykonujących zadania w zakresie ratownictwa, niesienia pomocy ludności,

a także zadania na rzecz obronności, cyberbezpieczeństwa, bezpieczeństwa państwa oraz

bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz podmiotów właściwych w sprawach zarządzania

kryzysowego,

b)

operatorów usług kluczowych, o których mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa

(Dz. U. z 2024 r. poz. 1077 i 1222),

c)

operatorów infrastruktury krytycznej, o których mowa w ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

- w przypadku utraty ciągłości dostarczania tych sieci lub świadczenia tych usług;

3)

ograniczenia zakresu lub obszaru

a)

eksploatacji publicznych sieci telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych,

b)

świadczenia niektórych publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych,

c)

używania urządzeń radiowych

- kierując się rozmiarem zagrożenia i potrzebą ograniczenia jego skutków, uwzględniając

zasadę minimalizowania negatywnych skutków nałożonych obowiązków dla ciągłości lub

ograniczenia świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych i dla działalności

gospodarczej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.

2.

Prezes UKE w przypadku ogłoszenia jednego ze stopni alarmowych CRP, o których mowa

w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 92), może, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązki,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, kierując się wytycznymi, o których mowa w ust. 1.

3.

Prezes UKE w przypadku wystąpienia trwałych lub cyklicznych zakłóceń urządzenia radiowego

wykorzystywanego bezpośrednio na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa

i porządku publicznego może, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. c, kierując się wytycznymi, o których

mowa w ust. 1.

4.

Prezes UKE, wydaje decyzje, o których mowa w ust. 1-3, z urzędu lub na uzasadniony

wniosek Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Komendanta

Głównego Policji, Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, Komendanta Centralnego

Biura Zwalczania Cyberprzestępczości, komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta

Głównego Straży Granicznej, komendanta oddziału Straży Granicznej, Komendanta Głównego

Żandarmerii Wojskowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Komendanta Służby Ochrony Państwa, Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej lub komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Prezes UKE może

ogłosić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu decyzję ustnie, bez uzasadnienia, w całości

lub części, jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa. Decyzja ogłoszona

ustnie doręczana jest temu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu na piśmie w terminie

14 dni od dnia jej ogłoszenia.

5.

Prezes UKE może, w przypadku wprowadzenia stanu nadzwyczajnego, podwyższenia stanu

gotowości obronnej państwa, wydania postanowienia o dniu, w którym rozpoczyna się

czas wojny, wystąpienia przez właściwy organ z wnioskiem o wprowadzenie stanu nadzwyczajnego

lub podwyższenie stanu gotowości obronnej państwa lub wydanie takiego postanowienia,

oraz w sytuacjach określonych w przepisach, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, w drodze decyzji, na uzasadniony wniosek organu, o którym mowa w ust. 4, na czas

określony nałożyć na podmiot niebędący użytkownikiem rządowym, posiadający prawo do

dysponowania częstotliwością, obowiązek ograniczenia zakresu lub obszaru wykorzystania

zasobów częstotliwości radiowych, kierując się odpowiednio wytycznymi, o których mowa

w ust. 1, oraz minimalizacją skutków związanych z roszczeniem o odszkodowanie, o którym

mowa w ust. 9.

6.

Decyzję, o której mowa w ust. 5, Prezes UKE wydaje na czas określony, nie dłuższy

niż czas trwania sytuacji, o których mowa w ust. 5.

7.

W przypadku wprowadzenia ograniczenia, o którym mowa w ust. 5, podmiot niebędący użytkownikiem

rządowym, posiadający prawo do dysponowania częstotliwością nie uiszcza opłaty za

prawo dysponowania częstotliwością, o której mowa w art. 24 ust. 1, za okres wprowadzenia

ograniczenia.

8.

Prezes UKE może, na uzasadniony wniosek organu, o którym mowa w ust. 4, zezwolić temu

organowi na wykorzystywanie przez czas określony, nie dłuższy niż czas, na który wydana

została decyzja, o której mowa w ust. 5, zasobów częstotliwości radiowych, o których

mowa w ust. 5.

9.

Do roszczenia o odszkodowanie z tytułu strat poniesionych przez podmiot niebędący

użytkownikiem rządowym, posiadający prawo do dysponowania częstotliwością wskutek

wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 22 listopada 2002 r. o wyrównywaniu strat majątkowych wynikających z

ograniczenia w czasie stanu nadzwyczajnego wolności i praw człowieka i obywatela

(Dz. U. poz. 1955).

10.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1-3 oraz 5, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny w sytuacji szczególnego zagrożenia jest obowiązany

do nieodpłatnego udostępniania urządzeń telekomunikacyjnych niezbędnych do przeprowadzenia

akcji ratowniczej innemu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu lub podmiotowi, o którym

mowa w art. 39 ust. 2 pkt 2, biorąc pod uwagę konieczność utrzymania ciągłości wykonywania

działalności telekomunikacyjnej przez tego przedsiębiorcę.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy urządzeń telekomunikacyjnych

1)

przewidzianych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego sporządzającego plan do realizacji

działań, o których mowa w art. 39 ust. 2 pkt 4 i 5;

2)

wykorzystanych dla zapewnienia telekomunikacji na potrzeby obronności, bezpieczeństwa

państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego.

3.

Podmioty niebędące przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi używające radiowych urządzeń

nadawczych lub nadawczo-odbiorczych stosowanych w służbach radiokomunikacyjnych są

obowiązane, w sytuacji szczególnego zagrożenia do nieodpłatnego udostępniania urządzeń

telekomunikacyjnych niezbędnych do przeprowadzenia akcji ratowniczej podmiotom koordynującym

działania ratownicze, podmiotom właściwym w sprawach zarządzania kryzysowego, służbom

ustawowo powołanym do niesienia pomocy, a także innym podmiotom realizującym zadania

na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się podczas przeprowadzania akcji ratowniczej o zasięgu międzynarodowym,

co najmniej w zakresie ustalonym w wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych.

5.

Urządzenia telekomunikacyjne, o których mowa w ust. 1, oraz radiowe urządzenia nadawcze

lub nadawczo-odbiorcze, o których mowa w ust. 3, udostępnia się na podstawie przedstawionego

na piśmie żądania innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust.

1, podmiotu, o którym mowa w art. 39 ust. 2 pkt 2, lub podmiotu, o którym mowa w ust.

3. W sprawach niecierpiących zwłoki, w przypadku, o którym mowa w ust. 3, gdy wystąpienie

z żądaniem na piśmie nie jest możliwe, urządzenie to udostępnia się na podstawie ustnego

żądania przedstawiciela tego podmiotu.

6.

Zwrot urządzenia telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, oraz radiowego urządzenia

nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, o którym mowa w ust. 3, następuje po ustaniu

przyczyny udostępnienia, w terminie i miejscu określonych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

lub podmiot niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym odpowiednio z innym przedsiębiorcą

telekomunikacyjnym, o którym mowa w ust. 1, podmiotem, o którym mowa w art. 39 ust.

2 pkt 2, lub podmiotem, o którym mowa w ust. 3. Z czynności zwrotu sporządza się protokół.

7.

Jeżeli ze względu na utratę albo zniszczenie urządzenia telekomunikacyjnego, o którym

mowa w ust. 1, lub radiowego urządzenia nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, o którym

mowa w ust. 3, niemożliwy jest jego zwrot, inny przedsiębiorca telekomunikacyjny,

o którym mowa w ust. 1, podmiot, o którym mowa w art. 39 ust. 2 pkt 2, lub podmiot,

o którym mowa w ust. 3, niezwłocznie zawiadamia o tym fakcie odpowiednio przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego lub podmiot niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym i sporządza

protokół utraty albo zniszczenia urządzenia.

8.

Do roszczeń o odszkodowanie z tytułu

1)

utraty albo zniszczenia urządzenia telekomunikacyjnego udostępnionego podmiotowi,

o którym mowa w ust. 1, oraz radiowego urządzenia nadawczego lub nadawczo-odbiorczego

udostępnionego podmiotom, o których mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 22 listopada 2002 r. o wyrównywaniu strat majątkowych wynikających z

ograniczenia w czasie stanu nadzwyczajnego wolności i praw człowieka i obywatela;

2)

utraty albo zniszczenia urządzenia telekomunikacyjnego udostępnionego innemu przedsiębiorcy

telekomunikacyjnemu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).

9.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób nieodpłatnego

udostępniania urządzeń telekomunikacyjnych, o których mowa w ust. 1, oraz radiowych

urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, o których mowa w ust. 3, odpowiednio

przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz podmioty niebędące przedsiębiorcami

telekomunikacyjnymi, a także szczegółowy tryb i sposób ich zwrotu, mając na uwadze

konieczność zachowania zasady minimalizowania negatywnych skutków udostępniania tych

urządzeń oraz brak możliwości ich zwrotu ze względu na utratę lub zniszczenie.

W przypadkach i na zasadach określonych w przepisach odrębnych Minister Obrony Narodowej,

minister właściwy do spraw wewnętrznych, Komendant Główny Policji, Komendant Centralnego

Biura Śledczego Policji, Komendant Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości,

komendant wojewódzki Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, komendant oddziału

Straży Granicznej, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, komendant Oddziału Żandarmerii

Wojskowej, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Komendant Służby Ochrony Państwa oraz Szef Krajowej Administracji Skarbowej mogą zarządzić

o zastosowaniu urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na określonym obszarze.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2, jest obowiązany do

1)

zapewnienia warunków technicznych i organizacyjnych dostępu i utrwalania, zwanych

dalej „warunkami dostępu i utrwalania”, umożliwiających jednoczesne i wzajemnie niezależne

a)

uzyskiwanie przez Policję, Biuro Nadzoru Wewnętrznego, Straż Graniczną, Inspektorat

Wewnętrzny Służby Więziennej, Służbę Ochrony Państwa, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową, Centralne Biuro Antykorupcyjne

i Krajową Administrację Skarbową, zwane dalej „uprawnionymi podmiotami”, w sposób

określony w ust. 8, dostępu do informacji przesyłanych lub powstałych w ramach świadczonej

publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej

-

komunikatów elektronicznych przesyłanych w ramach świadczonej publicznie dostępnej

usługi telekomunikacyjnej, nadawanych lub odbieranych przez użytkownika końcowego

lub telekomunikacyjne urządzenie końcowe,

-

danych abonentów związanych z komunikatami elektronicznymi przesyłanymi w ramach świadczonej

publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej, obejmujących

-

- dane, o których mowa w art. 296 ust. 1,

-

- przydzielony numer, o ile został przydzielony, a w przypadku przyłączenia do stacjonarnej

sieci telekomunikacyjnej także adres zakończenia sieci,

-

- adres korespondencyjny oraz adres wskazany na potrzeby komunikacji elektronicznej,

o ile zostały przez abonenta podane,

-

danych, o których mowa w art. 386 ust. 1 pkt 1 i 3-5, związanych z komunikatami elektronicznymi

przesyłanymi w ramach świadczonej publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej,

-

danych lokalizacyjnych, o których mowa w art. 386 ust. 1 pkt 3, powstających lub transmitowanych

w publicznej sieci telekomunikacyjnej innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w

ramach roamingu krajowego, powstałych w związku ze świadczoną publicznie dostępną

usługą telekomunikacyjną,

-

danych o lokalizacji, o których mowa w art. 386 ust. 1 pkt 4, w sposób zapewniający

aktualną lokalizację urządzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu

na technologię świadczonej usługi, powstałych w związku ze świadczoną publicznie dostępną

usługą telekomunikacyjną, niezwłocznie po otrzymaniu żądania uprawnionych podmiotów,

przez okres wskazany w żądaniu następujący nie wcześniej niż po otrzymaniu żądania

przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego,

b)

uzyskiwanie przez uprawnione podmioty danych, o których mowa w art. 389 i art. 390

ust. 2, związanych ze świadczoną publicznie dostępną usługą telekomunikacyjną, wraz

z towarzyszącymi jej powiązanymi usługami,

c)

utrwalanie przez uprawnione podmioty komunikatów elektronicznych i danych, o których

mowa w lit. a i b;

2)

zapewnienia warunków technicznych do utrwalania i udostępniania, na własny koszt,

na rzecz sądu i prokuratora, przez podmiot wskazany w postanowieniu sądu lub prokuratora,

komunikatów elektronicznych i danych, o których mowa w pkt 1 lit. a i b.

2.

Obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1, nie podlegają przedsiębiorcy telekomunikacyjni,

którzy w ramach świadczonej publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej nie przesyłają

komunikatów elektronicznych lub danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a tiret

drugie oraz art. 386 ust. 1 pkt 1 i 3-5, związanych z tymi komunikatami.

3.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny zapewnia, na własny koszt, warunki dostępu i utrwalania

w zakresie wszystkich świadczonych publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych,

począwszy od dnia rozpoczęcia działalności telekomunikacyjnej, a w przypadku rozpoczęcia

świadczenia nowej publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej - od dnia jej uruchomienia.

4.

Uprawniony podmiot wspólnie z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, w terminie 24 godzin

od momentu zgłoszenia przez uprawniony podmiot zapotrzebowania na piśmie w postaci

papierowej albo elektronicznej, z uwzględnieniem możliwości technicznych i finansowych

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego oraz wymogów określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 46 ust. 1, określają sposób realizacji przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

warunków dostępu i utrwalania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b.

5.

Warunki dostępu i utrwalania mogą być zapewniane za pomocą interfejsów zlokalizowanych

w miejscach obejmowanych przez sieć przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, na zasadach

określonych i uzgodnionych w umowach zawartych przez uprawnione podmioty z przedsiębiorcą

telekomunikacyjnym.

6.

Umowa, o której mowa w ust. 5, określa co najmniej współudział stron w kosztach zastosowania

interfejsów oraz procedurę współpracy w przypadku awarii powodującej brak możliwości

zapewnienia warunków dostępu i utrwalania za pomocą interfejsu, o którym mowa w ust.

5.

7.

W przypadku braku uzgodnień w zakresie lokalizacji interfejsu uprawnione podmioty

wskazują miejsce lokalizacji pozostające w obrębie publicznej sieci telekomunikacyjnej

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, umożliwiające techniczną realizację interfejsu,

niezbędną ochronę tego miejsca wynikającą z przepisów odrębnych oraz minimalizację

nakładów ponoszonych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego i uprawnione podmioty.

8.

Zapewnienie warunków dostępu i utrwalania umożliwia uprawnionym podmiotom dostęp do

komunikatów elektronicznych powstałych w związku ze świadczoną publicznie dostępną

usługą telekomunikacyjną i do danych bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.

9.

Za zgodą uprawnionego podmiotu warunki dostępu i utrwalania mogą być zapewnione przy

niezbędnym współudziale upoważnionych pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

gwarantujących prawidłową realizację czynności w zakresie określonym przez uprawniony

podmiot.

10.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny będący mikroprzedsiębiorcą albo małym przedsiębiorcą

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2024 r. poz. 236 i 1222) realizuje obowiązek zapewnienia warunków dostępu i utrwalania proporcjonalnie do

skali prowadzonej działalności, osiąganych przychodów oraz możliwości technicznych,

w szczególności z możliwością wykorzystania urządzeń uprawnionego podmiotu lub w sposób,

o którym mowa w art. 50 ust. 1.

1.

Prezes UKE, na wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego uzasadniony obiektywnymi

i niezależnymi od tego przedsiębiorcy technicznymi lub organizacyjnymi przyczynami

uniemożliwiającymi dalsze wykonywanie obowiązku zapewnienia warunków dostępu i utrwalania,

po uzyskaniu opinii uprawnionych podmiotów, może w całości lub w części, w drodze

decyzji, zawiesić ten obowiązek na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie nie dłuższym niż 14 dni od

dnia wystąpienia przyczyny uniemożliwiającej dalsze wykonywanie obowiązku zapewnienia

warunków dostępu i utrwalania, o której mowa w ust. 1. Do wniosku dołącza się harmonogram

osiągnięcia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego pełnej zdolności do wykonywania

obowiązku.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorcy telekomunikacyjnego rozpoczynającego

działalność telekomunikacyjną lub rozpoczynającego świadczenie nowej publicznie dostępnej

usługi telekomunikacyjnej.

4.

Złożenie wniosku lub zawieszenie obowiązku zapewnienia warunków dostępu i utrwalania

nie zwalnia przedsiębiorcy telekomunikacyjnego z obowiązku zapewnienia warunków dostępu

i utrwalania w zakresie posiadanych możliwości technicznych, organizacyjnych i finansowych.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany, na własny koszt, do

1)

przygotowania technicznych i organizacyjnych warunków udostępniania przetwarzanych

przez siebie danych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie, art.

386 ust. 1 pkt 1 i 3-5 oraz art. 389 i art. 390 ust. 2,

2)

udostępniania uprawnionym podmiotom, a także sądowi i prokuratorowi, przetwarzanych

przez siebie danych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie, art.

386 ust. 1 pkt 1 i 3-5 oraz art. 389 i art. 390 ust. 2

- związanych ze świadczoną publicznie dostępną usługą telekomunikacyjną wraz z towarzyszącymi

jej powiązanymi usługami, na zasadach i przy zachowaniu procedur określonych w przepisach

odrębnych.

2.

Udostępnianie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego danych o lokalizacji urządzenia

końcowego, o których mowa w art. 386 ust. 1 pkt 4, odbywa się w sposób zapewniający

aktualną lokalizację urządzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu

na technologię świadczonej usługi, niezwłocznie po otrzymaniu żądania uprawnionych

podmiotów, przez okres wskazany w żądaniu następujący nie wcześniej niż po otrzymaniu

żądania przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego.

3.

W przypadku telekomunikacyjnego urządzenia końcowego znajdującego się poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej, udostępnianie danych, o których mowa w art. 386 ust. 1

pkt 4, polega na przekazaniu przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego wszelkich danych

otrzymywanych od podmiotu zagranicznego, w szczególności bieżącego identyfikatora

kraju oraz bieżącego identyfikatora sieci.

4.

Do udostępniania danych o lokalizacji urządzenia końcowego, o których mowa w art.

386 ust. 1 pkt 4, z wyjątkiem ust. 3, jest obowiązany przedsiębiorca telekomunikacyjny,

z którym użytkownik końcowy zawarł umowę o świadczenie publicznie dostępnych usług

komunikacji elektronicznej, w tym o świadczenie usług przedpłaconych.

5.

W przypadku użytkowników końcowych, którzy zawarli umowę o świadczenie publicznie

dostępnych usług komunikacji elektronicznej z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym nieświadczącym

usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a korzystają z usługi roamingu świadczonego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dane o lokalizacji urządzeń końcowych, o

których mowa w art. 386 ust. 1 pkt 4, udostępnia przedsiębiorca telekomunikacyjny,

z którego sieci korzysta to urządzenie.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania i sposoby zapewnienia warunków dostępu i utrwalania, o których mowa w art.

43 ust. 1 pkt 1, oraz przygotowania technicznych i organizacyjnych warunków udostępniania

danych, o których mowa w art. 45 ust. 1, oraz ich udostępniania, z wyłączeniem spraw

uregulowanych przepisami wydanymi na podstawie art. 242 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 37 i 1222) kierując się zakresem i rodzajem świadczonych publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

lub wielkością publicznej sieci telekomunikacyjnej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

oraz osiągnięciem celu przy jak najniższych nakładach finansowych przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

i uprawnionych podmiotów;

2)

szczegółowe rodzaje przedsiębiorców telekomunikacyjnych niepodlegających obowiązkowi

zapewnienia warunków dostępu i utrwalania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1,

lub przygotowania technicznych i organizacyjnych warunków udostępniania danych, o

których mowa w art. 45 ust. 1, oraz ich udostępniania, kierując się rodzajem świadczonych

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne i eksploatacyjne

dla interfejsów, o których mowa w art. 43 ust. 5, umożliwiających zapewnienie warunków

dostępu i utrwalania oraz przygotowanie technicznych i organizacyjnych warunków udostępniania

danych, o których mowa w art. 45 ust. 1, oraz ich udostępniania, kierując się osiągnięciem

celu przy jak najniższych nakładach finansowych przedsiębiorców telekomunikacyjnych

i uprawnionych podmiotów.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 49 ust. 2, jest obowiązany na własny koszt

1)

zatrzymywać i przechowywać dane, o których mowa w art. 49 ust. 1, generowane w publicznej

sieci telekomunikacyjnej lub przez niego przetwarzane, na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, przez okres 12 miesięcy, licząc od dnia połączenia lub nieudanej próby połączenia,

a z dniem upływu tego okresu dane te niszczyć, z wyjątkiem tych, które zostały zabezpieczone,

zgodnie z przepisami odrębnymi;

2)

udostępniać dane, o których mowa w pkt 1, uprawnionym podmiotom, a także sądowi i

prokuratorowi, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie

art. 49 ust. 3, oraz na zasadach i w trybie określonych w przepisach odrębnych;

3)

chronić dane, o których mowa w pkt 1, przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem,

utratą lub zmianą, nieuprawnionym lub bezprawnym przechowywaniem, przetwarzaniem,

dostępem lub ujawnieniem, zgodnie z przepisami ust. 5, art. 386-405 oraz podejmując

środki techniczne i organizacyjne, o których mowa w art. 39 ust. 2 pkt 3.

2.

Obowiązkom, o których mowa w ust. 1, podlegają dane dotyczące połączeń zrealizowanych

i nieudanych prób połączeń, o których mowa w art. 386 ust. 1 pkt 5.

3.

Obowiązki, o których mowa w ust. 1, realizowane są w sposób, który nie powoduje ujawniania

komunikatu elektronicznego.

4.

Udostępnianie danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może nastąpić za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

5.

W celu ochrony danych, o której mowa w ust. 1 pkt 3, przedsiębiorca telekomunikacyjny

stosuje właściwe środki techniczne i organizacyjne oraz zapewnia dostęp do tych danych

jedynie upoważnionym pracownikom.

1.

W przypadku zaprzestania działalności telekomunikacyjnej przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

przekazuje on dane, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, zatrzymane i przechowywane

przez tego przedsiębiorcę, przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu przejmującemu użytkowników

tego przedsiębiorcy. Przedsiębiorca przejmujący użytkowników jest obowiązany przyjąć

te dane do dalszego przechowywania, udostępniania oraz ochrony, z uwzględnieniem ust.

2 pkt 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny o przyjęciu tych danych informuje Prezesa

UKE.

2.

W przypadku

1)

zaprzestania działalności telekomunikacyjnej przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

i nieprzejęcia danych, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, przez żadnego przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego,

2)

ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy telekomunikacyjnego

- przedsiębiorca ten jest obowiązany do przekazania tych danych, do dalszego przechowywania,

udostępniania oraz ochrony Prezesowi UKE, wraz z uzasadnieniem.

3.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, o którym mowa w ust. 2, przekazuje dane, o których

mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, Prezesowi UKE w terminie do 90 dni od dnia zaprzestania

działalności telekomunikacyjnej albo ogłoszenia upadłości, na informatycznym nośniku

danych w postaci zapisu w formacie tekstowym lub innym formacie umożliwiającym ich

odczyt za pomocą powszechnie dostępnych urządzeń informatycznych i oprogramowania.

4.

Prezes UKE przechowuje dane, przekazane zgodnie z ust. 3, przez okres 12 miesięcy

od dnia zatrzymania danych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego oraz może je udostępniać

w tym okresie podmiotom, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2. Po upływie tego okresu

Prezes UKE niezwłocznie niszczy te dane.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przekazywania

Prezesowi UKE danych w przypadku, o którym mowa w ust. 2, oraz szczegółowy tryb udostępniania

przez Prezesa UKE tych danych podmiotom, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2, w

celu zapewnienia realizacji przez te podmioty ich ustawowych zadań oraz mając na uwadze

konieczność zapewnienia dostępu tym podmiotom do danych, o których mowa w art. 47

ust. 1 pkt 1.

1.

Obowiązkiem, o którym mowa w art. 47 ust. 1, objęte są dane dotyczące publicznie dostępnych

usług telekomunikacyjnych niezbędne do

1)

jednoznacznego zidentyfikowania zakończenia sieci, telekomunikacyjnego urządzenia

końcowego oraz użytkownika końcowego

a)

inicjującego połączenie,

b)

do którego kierowane jest połączenie;

2)

określenia

a)

daty i godziny połączenia oraz czasu jego trwania,

b)

rodzaju połączenia,

c)

lokalizacji telekomunikacyjnego urządzenia końcowego.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw wewnętrznych oraz po zasięgnięciu opinii Ministra - Koordynatora Służb Specjalnych,

jeżeli został on powołany, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy wykaz danych, o których mowa w ust. 1,

2)

rodzaj przedsiębiorców telekomunikacyjnych niepodlegających obowiązkowi zatrzymywania

i przechowywania tych danych

- mając na uwadze rodzaj wykonywanej działalności telekomunikacyjnej, potrzebę unikania

wielokrotnego zatrzymywania i przechowywania tych samych danych, ich efektywnej analizy

oraz optymalizację kosztów ponoszonych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób udostępnienia

danych oraz wymagania dotyczące rodzaju, struktury, sposobu zapisu oraz elektronicznego

formatu udostępnianych danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie

udostępniania tych danych podmiotom, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2, w jednolitej

formie, pozwalającej na ich efektywną analizę i optymalizację nakładów finansowych

na jej przeprowadzenie.

1.

Wykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 43 ust. 1, art. 45 ust. 1, oraz art.

47 ust. 1, przedsiębiorca telekomunikacyjny może powierzyć, w drodze umowy, innemu

przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu.

2.

Dopuszcza się możliwość wspólnego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 43

ust. 1 pkt 1, art. 45 ust. 1 oraz art. 47 ust. 1, przez dwóch lub więcej przedsiębiorców

telekomunikacyjnych.

3.

Wspólne wykonywanie obowiązków, o którym mowa w ust. 2, może być wykonywane za pomocą

tych samych interfejsów.

4.

Szczegółowe zasady współpracy przedsiębiorców telekomunikacyjnych w zakresie wspólnego

wykonywania obowiązków, o którym mowa w ust. 2, reguluje umowa zawarta pomiędzy tymi

przedsiębiorcami. Powierzenie lub wspólne wykonywanie tych obowiązków nie zwalnia

żadnej ze stron z indywidualnej odpowiedzialności za ich wykonywanie.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany do wskazania Prezesowi UKE

1)

jednostki organizacyjnej lub osoby mającej siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej uprawnionej do reprezentowania tego przedsiębiorcy w sprawach

związanych z wykonywaniem obowiązków, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1, art.

45 ust. 1 lub art. 47 ust. 1 - niezwłocznie po rozpoczęciu działalności telekomunikacyjnej;

2)

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, który będzie w jego imieniu wykonywał obowiązki,

o których mowa w art. 43 ust. 1, art. 45 ust. 1 lub art. 47 ust. 1 - niezwłocznie

po zawarciu umowy, o której mowa w art. 50 ust. 4;

3)

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, wspólnie z którym będzie wykonywał obowiązki,

o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1, art. 45 ust. 1 lub art. 47 ust. 1 - niezwłocznie

po zawarciu umowy, o której mowa w art. 50 ust. 4.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany do poinformowania Prezesa UKE o każdorazowej

zmianie danych podmiotu albo osoby, o których mowa w ust. 1, oraz umowy, o której

mowa w art. 50 ust. 4, niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia zmiany

tych danych lub umowy.

3.

Prezes UKE przekazuje niezwłocznie informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, Ministrowi

Sprawiedliwości, Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szefowi Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, a także Ministrowi - Koordynatorowi Służb Specjalnych - jeżeli został

powołany.

Prezes UKE udostępnia uprawnionym podmiotom informacje o przeniesionych numerach zawarte

w bazie danych, o której mowa w art. 327 ust. 1, na zasadach i w trybie określonych

w przepisach odrębnych.

Prezes UKE, na uzasadnione żądanie uprawnionego podmiotu, niezwłocznie nakłada na

przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, w drodze decyzji, obowiązek blokowania, nie później

niż w terminie 6 godzin liczonych od otrzymania decyzji, połączeń lub komunikatów

elektronicznych przesyłanych w związku ze świadczoną publicznie dostępną usługą telekomunikacyjną,

jeżeli mogą one zagrażać obronności, bezpieczeństwu państwa oraz bezpieczeństwu i

porządkowi publicznemu, albo obowiązek umożliwienia dokonania takiej blokady przez

uprawnione podmioty. Prezes UKE może ogłosić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu decyzję

ustnie. Decyzja ogłoszona ustnie doręczana jest temu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu

na piśmie w terminie 14 dni od dnia jej ogłoszenia. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, z uwzględnieniem wyłączenia, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 6, jest obowiązany przekazywać Prezesowi UKE dane dotyczące

infrastruktury telekomunikacyjnej posiadanej przez tego przedsiębiorcę, niezbędnej

do przygotowania systemów łączności na potrzeby obronności, bezpieczeństwa państwa

oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca telekomunikacyjny przekazuje Prezesowi

UKE corocznie, w terminie do dnia 31 marca według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego

roku.

3.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny przekazuje Prezesowi UKE dane w postaci elektronicznej,

na informatycznym nośniku danych, w formie dokumentu elektronicznego, w rozumieniu

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, zamieszczonego na stronie podmiotowej BIP UKE.

4.

Dane, o których mowa w ust. 1, są gromadzone w bazie danych utworzonej i zarządzanej

przez Prezesa UKE.

5.

Prezes UKE udostępnia Ministrowi Obrony Narodowej oraz ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych dane dotyczące infrastruktury telekomunikacyjnej, z wykorzystaniem systemu

teleinformatycznego tych podmiotów lub w postaci elektronicznej, na informatycznym

nośniku danych, w postaci zapisu w formacie umożliwiającym ich odczyt za pomocą powszechnie

dostępnych urządzeń informatycznych i oprogramowania.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony

Narodowej oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres przekazywanych danych o infrastrukturze telekomunikacyjnej, o których

mowa w ust. 1,

2)

rodzaje przedsiębiorców telekomunikacyjnych niepodlegających obowiązkowi przekazywania

danych

- mając na uwadze warunki i sposób przygotowania systemów łączności na potrzeby obronności,

bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, wielkość przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego i jego znaczenie dla gospodarki i obronności, a także potrzebę

uproszczenia i ujednolicenia procesu przekazywania danych.

1.

Organem odpowiedzialnym za satelitarną usługę publiczną o regulowanym dostępie, zwaną

dalej „PRS”, jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych realizując zadania w zakresie PRS, współpracuje

z Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych realizuje zadania w zakresie PRS przy pomocy

jednostki zarządzającej PRS, funkcjonującej w strukturze organizacyjnej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, zwanej dalej „jednostką zarządzającą”.

4.

Do zadań ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o których mowa w ust. 3, należy

w szczególności

1)

zarządzanie PRS;

2)

udzielanie dostępu do informacji dotyczących PRS będących w posiadaniu jednostki zarządzającej;

3)

wydawanie pozwoleń na dostęp do PRS i produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie

technologii PRS;

4)

sprawowanie nadzoru nad użytkownikami PRS;

5)

wnioskowanie o wydanie akredytacji Rady ds. Akredytacji Bezpieczeństwa (Security Accreditation

Board), działającej przy Agencji Unii Europejskiej ds. Programu Kosmicznego, zwanej

dalej „SAB”, podmiotom, którym mogą być zlecone zadania produkowania sprzętu na potrzeby

PRS lub opracowywania technologii PRS;

6)

przeprowadzanie kontroli podmiotów produkujących sprzęt na potrzeby PRS i opracowujących

technologie PRS, w tym prowadzących prace badawczo-rozwojowe.

5.

Do zadań Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w ramach współpracy, o której mowa

w ust. 2, należy

1)

zarządzanie informacjami niejawnymi PRS;

2)

zarządzanie kluczami kryptograficznymi PRS oraz ich dystrybucja;

3)

dokonywanie sprawdzeń podmiotów na potrzeby przyznawania im akredytacji SAB;

4)

odzyskiwanie lub niszczenie dokumentacji zawierającej informacje niejawne PRS oraz

technologii PRS i sprzętu na potrzeby PRS będących w posiadaniu podmiotów produkujących

sprzęt na potrzeby PRS i opracowujących technologie PRS, w tym prowadzących prace

badawczo-rozwojowe, w przypadku cofnięcia im akredytacji SAB;

5)

przeprowadzanie, w zakresie właściwości Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, kontroli

podmiotów mających pozwolenie PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie

technologii PRS, w tym prowadzenie prac badawczo-rozwojowych.

6.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może upoważnić jednostkę zarządzającą do

realizacji zadań, o których mowa w ust. 5 pkt 1-4.

1.

PRS może być świadczona na rzecz użytkowników PRS i grup użytkowników PRS, w szczególności

na rzecz jednostek administracji rządowej, na potrzeby bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa

i porządku publicznego, obronności, ochrony granic, ratownictwa, ratownictwa morskiego,

zarządzania kryzysowego, imigracji, ratownictwa medycznego, bezpieczeństwa przewozów

kolejowych, obrony cywilnej, oraz innych zainteresowanych podmiotów istotnych dla

społeczeństwa.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych organizuje użytkowników PRS w grupy, kierując

się potrzebą efektywnego wykorzystania PRS na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Dostęp do PRS, produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie technologii

PRS, w tym prowadzenie prac badawczo-rozwojowych, wymaga posiadania pozwolenia, zwanego

dalej „pozwoleniem PRS”.

2.

Pozwolenie PRS wydaje minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze decyzji, na

wniosek zainteresowanego podmiotu.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej

opatrzonym podpisem własnoręcznym lub w postaci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną

pieczęcią elektroniczną ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.

4.

Pozwolenie PRS jest wydawane na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.

5.

Podmiot, który uzyskał pozwolenie na dostęp do PRS, prowadzi rejestr sprzętu na potrzeby

PRS lub technologii PRS będących w posiadaniu tego podmiotu oraz imienną listę osób

mających dostęp do sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS będących w posiadaniu

tego podmiotu.

6.

Podmiot, który uzyskał pozwolenie na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie

technologii PRS, w tym prowadzenie prac badawczo-rozwojowych, prowadzi imienną listę

osób zaangażowanych w prace nad opracowaniem lub produkcją odbiorników lub modułów

bezpieczeństwa, zawierającą informacje o posiadanych przez daną osobę poświadczeniach

bezpieczeństwa osobowego lub upoważnieniach do dostępu do informacji niejawnych.

7.

Pozwolenie PRS na dostęp do PRS wydaje się podmiotowi, jeżeli

1)

przekazał szczegółowe informacje dotyczące celu oraz zadań, do których niezbędny będzie

dla wnioskodawcy dostęp do PRS;

2)

wykazał, że zadania będą dotyczyły bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa i porządku

publicznego, obronności, ochrony granic, ratownictwa, ratownictwa morskiego, zarządzania

kryzysowego, imigracji, ratownictwa medycznego, bezpieczeństwa przewozów kolejowych,

obrony cywilnej lub innych działań istotnych dla społeczeństwa;

3)

przekazał szczegółowe informacje na temat warunków, w jakich przechowywane będą sprzęt

na potrzeby PRS i technologia PRS;

4)

przekazał plan zarządzania PRS;

5)

zobowiązał się do przestrzegania zasad bezpieczeństwa i poufności związanych z dostępem

do PRS oraz do poddawania się kontrolom niezbędnym do weryfikacji prawidłowości informacji

przedstawionych we wniosku oraz spełnienia warunków wydania pozwolenia PRS;

6)

zobowiązał się do prowadzenia rejestru sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS

będących w posiadaniu tego podmiotu oraz imiennej listy osób mających dostęp do sprzętu

na potrzeby PRS lub technologii PRS będących w posiadaniu tego podmiotu;

7)

złożył wniosek o przyznanie dostępu do PRS, o którym mowa w ust. 2.

8.

Pozwolenie PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie technologii

PRS, w tym prowadzenie prac badawczo-rozwojowych, wydaje się w przypadku gdy podmiot

1)

posiada świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, o którym mowa w art. 11 ust. 5 decyzji Rady z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa

dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2013/488/UE)

(Dz. Urz. UE L 274 z 15.10.2013, str. 1, z późn. zm., w przypadku gdy informacje dotyczące PRS, sprzęt na potrzeby PRS lub technologia

PRS, które podmiot ma wykorzystywać w obrębie swojego zakładu, oznaczono klauzulą

tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą;

2)

posiada aktualną akredytację SAB uzyskaną za pośrednictwem jednostki zarządzającej;

3)

zatrudnia pracowników o stosownych poświadczeniach bezpieczeństwa, w przypadku gdy

informacje dotyczące PRS, sprzęt na potrzeby PRS lub technologia PRS, które ma wykorzystywać

w obrębie swojego zakładu, oznaczono klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL

lub wyższą;

4)

stanowi własność wyłączną albo poprzez udział większościowy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub członkowie zarządu są obywatelami państw członkowskich Unii

Europejskiej posiadającymi poświadczenie bezpieczeństwa przyznane przez państwo członkowskie

Unii Europejskiej, którym podmiot ten przekazał wyłączne uprawnienia podejmowania

decyzji związanych z PRS - w przypadku modułów bezpieczeństwa PRS i innych produktów

kryptograficznych PRS;

5)

określił miejsca wykonywania działalności będącej przedmiotem wniosku;

6)

wskazał potencjalnych użytkowników, dla których będzie przeznaczony produkowany sprzęt

na potrzeby PRS lub będzie opracowywana technologia PRS;

7)

przekazał imienną listę osób zaangażowanych w prace nad opracowaniem lub produkcją

odbiorników lub modułów bezpieczeństwa;

8)

zobowiązał się do przestrzegania zasad bezpieczeństwa i poufności związanych z produkowaniem

sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywaniem technologii PRS oraz do poddawania się

kontrolom niezbędnym do weryfikacji prawidłowości informacji przedstawionych we wniosku

oraz spełnienia warunków wydania pozwolenia PRS;

9)

złożył wniosek o pozwolenie PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie

technologii PRS, o którym mowa w ust. 2.

9.

Wniosek o dostęp do PRS zawiera w szczególności oznaczenie wnioskodawcy, w tym jego

nazwę, adres siedziby albo adres zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

wnioskowany okres obowiązywania pozwolenia oraz szczegółowe informacje dotyczące zakresu

działalności, w tym określenie celu oraz zadań, do których niezbędny będzie dla wnioskodawcy

dostęp do PRS oraz obszar wykonywania działalności będącej przedmiotem wniosku, a

także informacje, o których mowa w ust. 7 pkt 3, oraz zobowiązania, o których mowa

w ust. 7 pkt 5 i 6.

10.

Wniosek o pozwolenie PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie

technologii PRS zawiera w szczególności oznaczenie wnioskodawcy, w tym jego nazwę,

adres siedziby albo adres zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wnioskowany

okres obowiązywania pozwolenia oraz potwierdzenie spełnienia warunków, o których mowa

w ust. 8 pkt 1, 3 i 4, przez załączenie potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii

dokumentów je potwierdzających oraz informacje, o których mowa w ust. 8 pkt 2 i 5-7,

oraz zobowiązanie, o którym mowa w ust. 8 pkt 8.

11.

Pozwolenie PRS na dostęp do PRS zawiera

1)

wskazanie upoważnionego podmiotu oraz jego siedzibę i adres;

2)

okres obowiązywania pozwolenia;

3)

zakres działalności, w jakiej może być użyta PRS;

4)

obszar, na którym dany podmiot może korzystać z PRS;

5)

określenie warunków przechowywania sprzętu na potrzeby PRS i technologii PRS;

6)

informację o obowiązku prowadzenia przez podmiot na bieżąco

a)

rejestru sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS będących w posiadaniu podmiotu,

b)

imiennej listy osób mających dostęp do sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS

będących w posiadaniu podmiotu.

12.

Pozwolenie PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie technologii

PRS zawiera

1)

wskazanie upoważnionego podmiotu oraz jego siedziby i adresu;

2)

określenie przedmiotu pozwolenia PRS;

3)

okres obowiązywania pozwolenia PRS;

4)

określenie miejsca wykonywania działalności objętej pozwoleniem PRS;

5)

określenie potencjalnych użytkowników dla których będzie przeznaczony produkowany

sprzęt na potrzeby PRS lub dla których będzie opracowywana technologia PRS;

6)

klauzulę o konieczności utrzymania przez podmiot, któremu udzielono pozwolenia PRS,

statusu właścicielskiego, o którym mowa w ust. 8 pkt 4, przez cały okres ważności

pozwolenia PRS;

7)

klauzulę o konieczności utrzymania ciągłości akredytacji SAB w całym okresie ważności

pozwolenia PRS;

8)

klauzulę o konieczności posiadania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, o którym

mowa w art. 11 ust. 5 decyzji Rady z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa

dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2013/488/UE), w przypadku, gdy informacje dotyczące PRS, sprzęt na potrzeby PRS lub technologia

PRS, które podmiot ma wykorzystywać w obrębie swojego zakładu, oznaczono klauzulą

tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą;

9)

zobowiązanie podmiotu do przestrzegania zasad bezpieczeństwa i poufności związanych

z produkowaniem sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywaniem technologii PRS oraz do

poddawania się kontrolom niezbędnym do weryfikacji prawidłowości informacji przedstawionych

we wniosku oraz spełnienia warunków wydania pozwolenia PRS;

10)

klauzulę zobowiązującą podmiot do przekazywania jednostce zarządzającej aktualizacji

imiennej listy osób zaangażowanych w prace nad opracowaniem lub produkcją odbiorników

lub modułów bezpieczeństwa w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany.

13.

Pozwolenie PRS może także zawierać warunki i ograniczenia dotyczące parametrów technicznych

lub właściwości sprzętu i technologii opracowanych na potrzeby PRS, ich przeznaczenia

lub zastosowania końcowego oraz ich dystrybucji.

14.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może odmówić wydania pozwolenia PRS na dostęp

do PRS lub pozwolenia PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie

technologii PRS w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa państwa, obronności oraz bezpieczeństwa

i porządku publicznego, konieczności przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w

szczególności w odniesieniu do bezpieczeństwa PRS oraz ochrony informacji dotyczących

tej usługi.

15.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może uchylić, cofnąć, zmienić lub zawiesić

pozwolenie PRS w przypadku niespełniania przez podmiot warunków wyszczególnionych

w pozwoleniu PRS lub w przypadku, gdy jest to uzasadnione koniecznością wywiązania

się ze zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Rzeczpospolitą Polską, ochroną

PRS, ochroną porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego.

16.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15, minister właściwy do spraw wewnętrznych informuje

podmiot, któremu wydane zostało pozwolenie PRS, o wszczęciu postępowania w sprawie

uchylenia, cofnięcia, zmiany lub zawieszenia pozwolenia PRS.

17.

Od decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o których mowa w ust. 2, 14

i 15, nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

18.

Podmiot posiadający pozwolenie PRS może wystąpić do ministra właściwego do spraw wewnętrznych

z wnioskiem o zmianę pozwolenia PRS w przypadku zmiany warunków, o których mowa w

ust. 11 pkt 3-5 oraz ust. 12 pkt 2 i 4.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na wywóz poza Unię Europejską

i zezwolenia na transfer wewnątrzunijny sprzętu lub technologii opracowanych na potrzeby

PRS, na wniosek zainteresowanego podmiotu, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

2.

Wywóz sprzętu lub technologii opracowanych na potrzeby PRS poza Unię Europejską odbywa

się na warunkach określonych w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1104/2011/UE z dnia 25 października 2011 r.

w sprawie warunków dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie oferowanej

przez globalny system nawigacji satelitarnej utworzony w ramach programu Galileo

(Dz. Urz. UE L 287 z 04.11.2011, str. 1) oraz jest ograniczony do krajów, które są upoważnione do korzystania z PRS na mocy

umów zawartych z Unią Europejską, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

3.

Transfer sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS do państw członkowskich UE jest

dozwolony, jeżeli podmiot dokonujący transferu wewnątrzunijnego oraz podmiot otrzymujący

w wyniku tego transferu sprzęt na potrzeby PRS lub technologię PRS

1)

uzyskał akredytację SAB zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1104/2011/UE z dnia

25 października 2011 r. w sprawie warunków dostępu do usługi publicznej o regulowanym

dostępie oferowanej przez globalny system nawigacji satelitarnej utworzony w ramach

programu Galileo;

2)

jest jednostką zarządzającą;

3)

jest użytkownikiem PRS, który uzyskał odpowiednie zezwolenie na udział w transferze

wewnątrzunijnym.

4.

Transfer wewnątrzunijny sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS między państwami

członkowskimi Unii Europejskiej jest dozwolony zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2021/821 z dnia 20 maja 2021 r.

ustanawiającego unijny system kontroli wywozu, pośrednictwa, pomocy technicznej, tranzytu

i transferu produktów podwójnego zastosowania

(Dz. Urz. UE L 206 z 11.06.2021, str. 1, z późn. zm..

5.

Przemieszczanie sprzętu na potrzeby PRS i technologii PRS z terytorium jednego państwa

członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez jednostkę zarządzającą

lub użytkownika PRS, w celu wykonywania w obrębie Unii Europejskiej urzędowych obowiązków,

nie stanowi transferu wewnątrzunijnego.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zezwolenie na wywóz poza Unię Europejską

i zezwolenie na transfer wewnątrzunijny sprzętu lub technologii opracowanych na potrzeby

PRS, w przypadku gdy podmiot

1)

posiada pozwolenie PRS na produkowanie sprzętu na potrzeby PRS lub opracowywanie technologii

PRS lub pozwolenie PRS na dostęp do PRS;

2)

określił cel oraz wskazał miejsce docelowe i okres wywozu poza Unię Europejską lub

transferu wewnątrzunijnego sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS;

3)

złożył wniosek o wydanie zezwolenia na wywóz poza Unię Europejską i transfer wewnątrzunijny

sprzętu lub technologii zaprojektowanych na potrzeby PRS, o którym mowa w ust. 1.

7.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności oznaczenie wnioskodawcy,

w tym jego nazwę, adres siedziby albo adres zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, oraz przedmiot wywozu poza Unię Europejską lub transferu wewnątrzunijnego

oraz parametry techniczne przedmiotowego sprzętu i technologii, jak również cel oraz

miejsce docelowe i okres wywozu poza Unię Europejską lub transferu wewnątrzunijnego

sprzętu na potrzeby PRS lub technologii PRS.

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki może zawiesić, zmienić, uchylić lub cofnąć zezwolenie,

o którym mowa w ust. 1, w przypadku stwierdzenia braku zgodności między realizowaną

przez podmiot operacją wywozu lub transferu a warunkami zezwolenia.

9.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw gospodarki informuje

podmiot, któremu wydane zostało zezwolenie o wszczęciu postępowania w sprawie zawieszenia,

zmiany, uchylenia lub cofnięcia zezwolenia.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, we współpracy z Szefem Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, przeprowadza kontrole użytkowników PRS, producentów sprzętu na potrzeby

PRS lub technologii PRS oraz podmiotów zaangażowanych w rozwój technologiczny PRS

w celu nadzorowania przestrzegania obowiązków nałożonych na mocy ustawy oraz decyzji

wydanych na jej podstawie.

2.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, prowadzone są przez upoważnionych pracowników jednostki

zarządzającej na podstawie upoważnienia imiennego do przeprowadzenia kontroli, wydanego

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, po okazaniu legitymacji służbowej

wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz przez funkcjonariuszy

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie jej właściwości.

3.

Osoba prowadząca kontrolę ma prawo do

1)

swobodnego wstępu na teren, do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki organizacyjnej;

2)

wglądu do dokumentów, ksiąg oraz innych nośników informacji należących do kontrolowanej

jednostki organizacyjnej, dotyczących PRS;

3)

żądania sporządzenia oraz wydania kopii dokumentów, ksiąg i nośników informacji, o

których mowa w pkt 2;

4)

sprawdzania, czy działalność kontrolowanej jednostki organizacyjnej jest wykonywana

zgodnie z przepisami dotyczącymi PRS oraz warunkami określonymi w pozwoleniu PRS.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

strukturę i sposób zarządzania PRS, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznego

zarządzania użytkownikami i zastosowaniami PRS,

2)

szczegółowy zakres informacji zawartych we wnioskach o wydanie

a)

pozwoleń PRS,

b)

zezwoleń na wywóz poza Unię Europejską i transfer wewnątrzunijny sprzętu lub technologii

opracowanych na potrzeby PRS

- mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa PRS.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o grupie kapitałowej, rozumie się przez to

grupę kapitałową w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2024 r. poz. 594), przy czym przez przedsiębiorcę rozumie się przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, a także

1)

osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niemającą osobowości

prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi

o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców;

2)

osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą

działalność w ramach wykonywania takiego zawodu;

3)

osobę fizyczną, która posiada kontrolę w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów nad co najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła działalności gospodarczej

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców;

4)

związek przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.

1.

Przeznaczenie dla poszczególnych służb radiokomunikacyjnych częstotliwości lub zakresów

częstotliwości, zwanych dalej „częstotliwościami”, oraz ich użytkowanie określa się

w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.

2.

Częstotliwości mogą być użytkowane jako

1)

cywilne;

2)

rządowe;

3)

cywilno-rządowe.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, Krajową Tablicę Przeznaczeń Częstotliwości,

realizując politykę państwa w zakresie gospodarki zasobami częstotliwości, spełniania

wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej oraz telekomunikacji, z uwzględnieniem

1)

międzynarodowych przepisów radiokomunikacyjnych;

2)

kierunków i celów polityki w zakresie planowania strategicznego, koordynacji i harmonizacji

wykorzystania częstotliwości określonych w wieloletnich programach dotyczących polityki

w zakresie częstotliwości przyjętych przez Parlament Europejski i Radę na podstawie

art. 4 EKŁE;

3)

zharmonizowanych warunków ustanowionych w drodze technicznych środków wykonawczych

przyjętych zgodnie z decyzją nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie

ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej

(decyzja o spektrum radiowym), zwaną dalej „decyzją 676/2002/WE”;

4)

wymagań dotyczących

a)

zapewnienia warunków do harmonijnego rozwoju służb radiokomunikacyjnych oraz dziedzin

nauki i techniki, wykorzystujących zasoby częstotliwości,

b)

wdrażania nowych, efektywnych technik radiokomunikacyjnych,

c)

obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym

ustaleń sojuszniczych dokumentów i porozumień cywilno-wojskowych dotyczących zharmonizowanych

potrzeb widmowych NATO.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia,

harmonogram rozdysponowania określonych zasobów częstotliwości użytkowanych jako cywilne

w użytkowaniu cywilnym lub cywilno-rządowym, z uwzględnieniem

1)

polityki państwa w zakresie gospodarki zasobami częstotliwości;

2)

przeznaczeń częstotliwości określonych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości;

3)

wymagań stosowanych przy określaniu Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.

1.

Prezes UKE ustala plany zagospodarowania częstotliwości oraz zmiany tych planów w

miarę potrzeb i możliwości technicznych.

2.

W odniesieniu do częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania programów radiofonicznych

i telewizyjnych Prezes UKE ustala plany zagospodarowania częstotliwości oraz zmiany

tych planów w uzgodnieniu z Przewodniczącym KRRiT na jego wniosek lub z własnej inicjatywy.

3.

Plany zagospodarowania częstotliwości oraz ich zmiany uwzględniają w szczególności

1)

politykę państwa w zakresie gospodarki częstotliwościami;

2)

politykę państwa w zakresie radiofonii i telewizji oraz telekomunikacji;

3)

spełnianie wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej;

4)

spełnianie wymagań dotyczących obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa

i porządku publicznego;

5)

uzgodnione przeznaczenia częstotliwości w ramach Unii Europejskiej;

6)

potrzebę efektywnego wykorzystania częstotliwości, a także założenia polityki wydawania

uprawnień do wykorzystywania częstotliwości objętych planem zagospodarowania częstotliwości;

7)

konieczność zapewnienia neutralności technologicznej i usługowej;

8)

zasadę zmniejszania ograniczeń sposobu wykorzystania częstotliwości.

4.

Plany zagospodarowania częstotliwości oraz ich zmiany nie mogą naruszać dokonanych

rezerwacji częstotliwości lub przydziałów częstotliwości.

5.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informację o przystąpieniu do

opracowania planu zagospodarowania określonego zakresu częstotliwości lub do opracowania

jego zmiany, w tym projekt planu zagospodarowania określonego zakresu częstotliwości

lub projekt jego zmiany wraz z uzasadnieniem. Przepisy o postępowaniu konsultacyjnym

stosuje się, z wyjątkiem art. 31 ust. 2 zdanie pierwsze.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do planu zagospodarowania częstotliwości przeznaczonych

do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych w sposób analogowy.

7.

Prezes UKE udziela nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom informacji, niebędących

informacją przetworzoną, o możliwości wykorzystania częstotliwości.

1.

Prezes UKE zapewnia możliwość wykorzystywania częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby

usług szerokopasmowych, w terminie 30 miesięcy od dnia wejścia w życie technicznego

środka wykonawczego, o którym mowa w art. 4 decyzji 676/2002/WE.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, ulega wydłużeniu w odniesieniu do określonego zakresu

częstotliwości, na czas występowania następujących przesłanek

1)

konieczności zapewnienia realizacji celu leżącego w interesie publicznym w zakresie

ochrony życia i zdrowia ludzi lub promowania różnorodności kulturowej i językowej

oraz pluralizmu mediów, w szczególności przez świadczenie nadawczych usług radiofonicznych

i telewizyjnych;

2)

nierozstrzygniętych kwestii związanych z transgranicznymi koordynacjami częstotliwości

z państwami spoza Unii Europejskiej, skutkujących powstaniem szkodliwych zakłóceń,

pod warunkiem że minister właściwy do spraw informatyzacji wystąpi do Komisji Europejskiej

o pomoc Unii Europejskiej w rozstrzygnięciu tych kwestii;

3)

konieczności zagwarantowania bezpieczeństwa i obronności państwa;

4)

wystąpienia siły wyższej.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji nie rzadziej niż co 2 lata ocenia aktualność

przesłanek wydłużenia terminu, o których mowa w ust. 2. Wyniki oceny minister właściwy

do spraw informatyzacji udostępnia na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej.

4.

W przypadku wydłużenia terminu, o którym mowa w ust. 1, ze względu na przesłanki o

których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, minister właściwy do spraw informatyzacji przed przystąpieniem

do oceny, o której mowa w ust. 3, zasięga opinii Ministra Obrony Narodowej lub ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 1, ulega wydłużeniu o nie więcej niż 30 miesięcy w odniesieniu

do określonego zakresu częstotliwości w przypadku

1)

nierozstrzygniętych kwestii związanych z transgranicznymi koordynacjami częstotliwości

z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, skutkujących powstaniem szkodliwych zakłóceń,

pod warunkiem, że Prezes UKE przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, wystąpił

do Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego, ustanowionego decyzją Komisji z dnia 11 czerwca 2019 r. ustanawiającą Zespół ds. Polityki Spektrum

Radiowego i uchylającą decyzję 2002/622/WE

(Dz. Urz. UE C 196 z 12.06.2019, str. 16), zwanego dalej „RSPG”, z wnioskiem o pomoc w rozwiązaniu tych kwestii, a w przypadku

nierozstrzygnięcia tych kwestii - minister właściwy do spraw informatyzacji wystąpił

do Komisji Europejskiej z wnioskiem o ich rozstrzygnięcie;

2)

potrzeby zapewnienia technicznej migracji podmiotów wykorzystujących dany zakres częstotliwości,

ze względu na złożoność tego procesu.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji niezwłocznie zawiadamia państwa członkowskie

Unii Europejskiej oraz Komisję Europejską o wydłużeniu terminu, o którym mowa w ust.

1, przedstawiając uzasadnienie tego przedłużenia.

1.

Prezes UKE dopuszcza dysponowanie częstotliwościami zharmonizowanymi na potrzeby innych

systemów niż wskazane w technicznym środku wykonawczym, o którym mowa w art. 4 decyzji

676/2002/WE, zwane dalej „alternatywnym wykorzystaniem”, w przypadku gdy

1)

stwierdzi brak popytu na wykorzystywanie danego zakresu częstotliwości na potrzeby

systemów, dla których dokonano harmonizacji;

2)

alternatywne wykorzystanie nie uniemożliwia ani nie utrudnia wykorzystania danego

zakresu częstotliwości na potrzeby systemów, dla których dokonano harmonizacji w innym

państwie członkowskim;

3)

nie wpłynie to negatywnie na długoterminowe korzyści wynikające z wykorzystania danego

zakresu częstotliwości w Unii Europejskiej na potrzeby systemów, dla których dokonano

harmonizacji.

2.

Prezes UKE przeprowadza postępowanie konsultacyjne dotyczące zbadania popytu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

W przypadku gdy Prezes UKE wydał decyzję w sprawie rezerwacji częstotliwości umożliwiającą

alternatywne wykorzystanie, dokonuje przeglądu wystąpienia przesłanek, o których mowa

w ust. 1, w odniesieniu do wydanych decyzji, nie rzadziej niż co 2 lata oraz na wniosek

o rezerwację częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów, dla których dokonano

harmonizacji, lub wniosek o pozwolenie na używanie urządzenia radiowego w systemach,

dla których dokonano harmonizacji, dotyczące częstotliwości, których wykorzystanie

byłoby znacząco utrudnione lub niemożliwe ze względu na alternatywne wykorzystanie.

4.

W decyzji dokonującej rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych Prezes UKE cofa lub

zmienia rezerwację umożliwiającą alternatywne wykorzystanie w zakresie, w jakim znacząco

utrudnia lub uniemożliwia wykorzystanie tych częstotliwości na potrzeby systemów,

dla których dokonano harmonizacji.

5.

W decyzji, o której mowa w ust. 4, Prezes UKE określa termin cofnięcia decyzji umożliwiającej

alternatywne wykorzystanie oraz termin dokonania rezerwacji częstotliwości na potrzeby

systemów, dla których dokonano harmonizacji, nie krótsze niż 3 miesiące od wydania

decyzji.

6.

Częstotliwości alternatywnie wykorzystywane uważa się za dostępne na potrzeby systemów,

dla których dokonano harmonizacji.

7.

Prezes UKE informuje Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej o

wydaniu decyzji umożliwiającej alternatywne wykorzystanie i o uzasadnieniu dla takiej

decyzji oraz o wynikach przeglądu, o którym mowa w ust. 3.

Podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji

przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. z 2024 r. poz. 561), wykonujący zadania z zakresu łączności kolejowej w ramach Europejskiego Systemu

Zarządzania Ruchem Kolejowym (ERTMS) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykorzystuje

częstotliwości do wykonywania tych zadań na podstawie decyzji o rezerwacji częstotliwości

wydanej przez Prezesa UKE po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu.

Przepisu art. 104 ust. 3 nie stosuje się.

1.

Prezes UKE, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw energii, zapewnia odpowiednie

częstotliwości do realizacji zadań z zakresu komunikacji głosowej i transmisji danych

do zarządzania sieciami przesyłu lub dystrybucji paliw gazowych, płynnych lub energii

elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu

1)

zapewnienia tym sieciom bezpieczeństwa, ciągłości działania, usuwania awarii lub monitoringu

zdarzeń powodujących zagrożenia dla dostaw energii lub jej nośników lub

2)

zapewnienia odbiorcom ciągłości dostaw energii lub jej nośników.

2.

Podmioty wskazane przez ministra właściwego do spraw energii wykorzystują częstotliwości

do wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, na podstawie decyzji o rezerwacji częstotliwości

wydanej przez Prezesa UKE po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw energii. Przepisu

art. 104 ust. 3 nie stosuje się.

3.

W przypadku udzielenia rezerwacji częstotliwości na rzecz kilku użytkowników, zgodnie

z art. 85 ust. 1, kompetencje określone w art. 86 Prezes UKE wykonuje w uzgodnieniu

z ministrem właściwym do spraw energii.

1.

Prezes UKE dokonuje rezerwacji częstotliwości, jej zmiany lub cofnięcia.

2.

Prezes UKE dokonuje rezerwacji częstotliwości na cele rozprowadzania lub rozpowszechniania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych, jej zmiany lub cofnięcia, w porozumieniu

z Przewodniczącym KRRiT. Niezajęcie stanowiska przez Przewodniczącego KRRiT w terminie

30 dni od dnia otrzymania projektu decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości jest

równoznaczne z uzgodnieniem projektu.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, nie jest wymagane w przypadku dokonania, zmiany

lub cofnięcia rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania programów radiofonicznych

w sposób analogowy, na które Przewodniczący KRRiT odpowiednio udzielił, zmienił lub

cofnął koncesję.

1.

Rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone

ustawą, oraz jeżeli częstotliwości

1)

są dostępne, z wyjątkiem art. 65 ust. 6 i art. 105 ust. 2;

2)

zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej

służby radiokomunikacyjnej i użytkowania oraz plan zagospodarowania częstotliwości

przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem;

3)

mogą być chronione przed szkodliwymi zakłóceniami;

4)

mogą być wykorzystywane przez urządzenie radiowe bez powodowania szkodliwych zakłóceń

lub kolizji z przyznanymi na rzecz innych podmiotów rezerwacjami, przydziałami częstotliwości,

pozwoleniami radiowymi lub decyzjami, o których mowa w art. 152 ust. 1 lub art. 153

ust. 1;

5)

mogą być wykorzystywane w sposób efektywny;

6)

zostały międzynarodowo uzgodnione w zakresie i w formie określonych w międzynarodowych

przepisach radiokomunikacyjnych lub wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych

- w przypadku gdy zachodzi możliwość powodowania szkodliwych zakłóceń poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W przypadku dokonywania rezerwacji częstotliwości lub jej zmiany, w celu

1)

rozpowszechniania programów radiofonicznych w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną,

2)

rozpowszechniania lub rozprowadzania w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną programów

telewizyjnych na multipleksie pierwszym lub multipleksie drugim przez nadawców posiadających

koncesję lub koncesję na kolejny okres,

3)

wykonywania ustawowych zadań przez spółki, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

- Prezes UKE wydaje decyzję niezwłocznie, przy czym przepisów art. 104 i art. 105

nie stosuje się.

Do użytkownika rządowego dysponującego częstotliwościami przeznaczonymi w Krajowej

Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla użytkowania rządowego lub cywilno-rządowego

przepisów dotyczących rezerwacji częstotliwości nie stosuje się.

1.

Koordynacji wykorzystania częstotliwości przez użytkowników rządowych w zakresach

częstotliwości będących w użytkowaniu rządowym, w tym ich rozdziału między poszczególnych

użytkowników rządowych dokonuje Minister Obrony Narodowej w uzgodnieniu z zainteresowanym

użytkownikiem rządowym.

2.

Minister Obrony Narodowej może powierzyć realizację zadań, o których mowa w ust. 1,

art. 72-79 oraz art. 83, kierownikowi komórki organizacyjnej lub jednostki organizacyjnej

podległej Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanej, właściwej w sprawach

zarządzania częstotliwościami.

1.

Wykorzystywanie częstotliwości użytkowanych jako rządowe przez użytkowników rządowych

wymaga uzyskania przydziału częstotliwości.

2.

W ramach koordynacji, o której mowa w art. 71 ust. 1, Minister Obrony Narodowej dokonuje,

zmienia, czasowo zawiesza lub cofa przydział częstotliwości, o którym mowa w ust.

1.

3.

Do przydziału częstotliwości, o którym mowa w ust. 1, dokonywanego przez Ministra

Obrony Narodowej nie stosuje się przepisów art. 128-137.

1.

Przydział częstotliwości użytkowanych jako rządowe następuje na wniosek użytkownika

rządowego składany do Ministra Obrony Narodowej.

2.

Przydziału częstotliwości dokonuje się dla użytkownika rządowego, który spełnia wymagania

określone ustawą, oraz jeżeli wnioskowane częstotliwości

1)

są dostępne;

2)

zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej

służby radiokomunikacyjnej oraz możliwe jest ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem;

3)

mogą być chronione przed szkodliwymi zakłóceniami;

4)

mogą być wykorzystywane przez urządzenie radiowe bez powodowania szkodliwych zakłóceń

lub kolizji z przyznanymi na rzecz innych podmiotów przydziałami częstotliwości;

5)

zostały międzynarodowo uzgodnione przez Prezesa UKE w zakresie i formie określonych

w międzynarodowych przepisach radiokomunikacyjnych lub umowach, których Rzeczpospolita

Polska jest stroną - jeżeli jest to wymagane.

1.

W przydziale częstotliwości określa się

1)

uprawniony podmiot będący użytkownikiem rządowym, na rzecz którego dokonano przydziału

częstotliwości;

2)

częstotliwość lub zakres częstotliwości objęty przydziałem częstotliwości;

3)

obszar lub lokalizację, w której mogą być wykorzystywane częstotliwości;

4)

rodzaj służby radiokomunikacyjnej;

5)

okres lub termin, w których użytkownik rządowy jest uprawniony do wykorzystywania

częstotliwości.

2.

W przydziale częstotliwości można określić

1)

termin, w którym użytkownik rządowy jest obowiązany rozpocząć wykorzystywanie częstotliwości;

2)

wymagania dotyczące zapobiegania szkodliwym zakłóceniom elektromagnetycznym lub kolizjom

z przyznanymi na rzecz innych podmiotów przydziałami częstotliwości;

3)

warunki wykorzystywania częstotliwości, o których mowa w art. 141, z uwzględnieniem

warunków wynikających z umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest

stroną.

Przydziału częstotliwości dokonuje się na czas określony, nie dłuższy niż 15 lat,

biorąc pod uwagę

1)

charakter zadań wykonywanych przez użytkownika rządowego wnioskującego o przydział

częstotliwości;

2)

międzynarodowe kierunki rozwoju wykorzystywania częstotliwości.

1.

Minister Obrony Narodowej dokonuje przydziału częstotliwości w terminie 2 tygodni

od dnia złożenia wniosku przez komórkę organizacyjną lub jednostkę organizacyjną mu

podległą lub przez niego nadzorowaną lub 6 tygodni od dnia złożenia wniosku przez

innego użytkownika rządowego ubiegającego się o przydział częstotliwości, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Jeżeli dokonanie przydziału częstotliwości wymaga przeprowadzenia uzgodnień międzynarodowych,

terminy, o których mowa w ust. 1, liczy się od dnia uzyskania informacji o warunkach

koordynacji międzynarodowej, o której mowa w ust. 3. Minister Obrony Narodowej informuje

wnioskującego użytkownika rządowego o konieczności dokonania takich uzgodnień wstępnie

określając ramy przydziału częstotliwości.

3.

W przypadku zaistnienia okoliczności określonych w ust. 2 wnioskujący użytkownik rządowy

zwraca się do Prezesa UKE o dokonanie koordynacji międzynarodowej w ramach wstępnie

określonych przez Ministra Obrony Narodowej ram przydziału częstotliwości.

4.

O warunkach przeprowadzonej koordynacji międzynarodowej Prezes UKE informuje Ministra

Obrony Narodowej i użytkownika rządowego.

5.

Wniosek o dokonanie przydziału częstotliwości dla użytkownika rządowego, o którym

mowa w art. 2 pkt 87 lit. f, składa się za pośrednictwem ministra właściwego do spraw

zagranicznych.

1.

Dopuszcza się dokonywanie przydziału częstotliwości na rzecz kilku użytkowników.

2.

W przypadku dokonywania przydziału częstotliwości na rzecz kilku użytkowników Minister

Obrony Narodowej może ustalić w przydziale częstotliwości dodatkowe warunki jego współużytkowania.

3.

W przypadku zaistnienia kwestii spornych między użytkownikami rządowymi dotyczących

planowanego wykorzystania widma częstotliwości radiowych, Minister Obrony Narodowej,

na wniosek spornych stron, zobowiązuje użytkowników rządowych do podjęcia negocjacji

dotyczących współużytkowania częstotliwości oraz osiągnięcia porozumienia w tej sprawie,

określając jednocześnie termin zakończenia tych negocjacji, nie dłuższy niż 30 dni

od dnia nałożenia zobowiązania. O zawarciu porozumienia strony informują Ministra

Obrony Narodowej.

4.

W przypadku niepodjęcia negocjacji, o których mowa w ust. 3, lub braku zawarcia przez

strony porozumienia, warunki współużytkowania częstotliwości określa Minister Obrony

Narodowej, biorąc pod uwagę efektywne wykorzystanie częstotliwości.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera stanowisko poszczególnych użytkowników w

zakresie współużytkowania częstotliwości, z wyszczególnieniem kwestii spornych.

6.

Strony są obowiązane do przedłożenia Ministrowi Obrony Narodowej, na jego żądanie,

w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania, dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia

wniosku oraz swoich stanowisk wobec rozbieżności.

7.

W przypadku gdy stroną sporu, o którym mowa w ust. 3, jest Minister Obrony Narodowej,

stroną inicjującą podjęcie negocjacji i osiągnięcie porozumienia jest Minister Obrony

Narodowej. W tym przypadku w trakcie negocjacji oraz w porozumieniu stron uwzględnia

się efektywność wykorzystywania częstotliwości oraz potrzeby częstotliwościowe Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk sojuszniczych.

8.

W przypadku gdy stroną sporu jest Minister Obrony Narodowej, a strony nie osiągną

porozumienia, warunki współużytkowania częstotliwości określa na wniosek strony Prezes

Rady Ministrów, biorąc pod uwagę względy obronności i bezpieczeństwa państwa, konieczność

zachowania porządku publicznego, ochronę zdrowia i mienia obywateli oraz efektywne

wykorzystanie częstotliwości.

Minister Obrony Narodowej może zmienić, cofnąć lub czasowo zawiesić przydział częstotliwości,

w przypadku

1)

stwierdzenia, że używanie urządzenia radiowego zgodnie z przydziałem częstotliwości

powoduje szkodliwe zakłócenia lub szkodliwe zaburzenia elektromagnetyczne;

2)

zmiany w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości przeznaczenia częstotliwości

objętych przydziałem częstotliwości;

3)

gdy jest to konieczne dla realizacji zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych, zobowiązań sojuszniczych dotyczących gospodarowania

częstotliwościami oraz dla zabezpieczenia realizacji zadań obronnych przez Siły Zbrojne

Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojska sojusznicze w warunkach bezpośredniego zewnętrznego

zagrożenia bezpieczeństwa państwa.

Minister Obrony Narodowej może odmówić dokonania przydziału częstotliwości w przypadku,

gdy

1)

nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 73 ust. 2;

2)

użytkownik rządowy nie ma możliwości wywiązania się z warunków związanych z wykorzystaniem

częstotliwości;

3)

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 78;

4)

powodowałoby to naruszenie umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest

stroną;

5)

dokonanie przydziału częstotliwości uniemożliwiałoby realizację zobowiązań wynikających

z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych lub zobowiązań sojuszniczych,

dotyczących gospodarowania częstotliwościami.

1.

Rezerwacji częstotliwości dokonuje się na czas określony nie dłuższy niż 15 lat, a

w przypadku rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych,

rezerwacji częstotliwości dokonuje się na czas nie krótszy niż 15 lat i nie dłuższy

niż 20 lat.

2.

Prezes UKE, ustalając okres obowiązywania rezerwacji częstotliwości, bierze pod uwagę

1)

charakter usług świadczonych przez podmiot wnioskujący o rezerwację częstotliwości;

2)

inwestycje konieczne do wykorzystywania rezerwowanych częstotliwości, w tym okres

ich amortyzacji;

3)

międzynarodowe kierunki rozwoju wykorzystywania częstotliwości;

4)

konieczność zapewnienia równoprawnej i skutecznej konkurencji;

5)

wspieranie rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej oraz innowacyjnych technologii;

6)

zapewnienie odpowiedniej jakości lub zasięgu usług telekomunikacyjnych;

7)

zapewnianie efektywnego gospodarowania częstotliwościami;

8)

czas obowiązywania innych rezerwacji częstotliwości o analogicznych właściwościach.

3.

Prezes UKE może dokonać rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów

szerokopasmowych na czas krótszy niż określony w ust. 1 w przypadku

1)

konieczności dostosowania czasu obowiązywania rezerwacji częstotliwości do innych

rezerwacji częstotliwości o analogicznych właściwościach;

2)

gdy rezerwacja częstotliwości umożliwia ich alternatywne wykorzystanie.

Przed wydaniem decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, niepoprzedzonej przetargiem,

aukcją albo konkursem, zwanych dalej „postępowaniem selekcyjnym”, Prezes UKE przekazuje

stronie projekt rozstrzygnięcia, wyznaczając odpowiedni, nie krótszy niż 14 dni, termin

na zajęcie stanowiska.

1.

Prezes UKE wydaje decyzję w sprawie rezerwacji częstotliwości w terminie 6 tygodni

od dnia złożenia wniosku przez podmiot ubiegający się o rezerwację częstotliwości,

z uwzględnieniem ust. 2.

2.

Jeżeli dokonanie rezerwacji częstotliwości wymaga przeprowadzenia postępowania selekcyjnego

albo uzgodnień międzynarodowych, Prezes UKE wydaje decyzję w sprawie rezerwacji częstotliwości

w terminie 6 tygodni od dnia ogłoszenia wyników postępowania selekcyjnego albo zakończenia

uzgodnień międzynarodowych.

W przypadku częstotliwości użytkowanych jako cywilno-rządowe Prezes UKE w uzgodnieniu

z Ministrem Obrony Narodowej dokonuje rezerwacji częstotliwości na rzecz użytkowników

niebędących użytkownikami rządowymi.

Prezes UKE niezwłocznie udostępnia decyzję o dokonaniu lub zmianie rezerwacji częstotliwości

na stronie podmiotowej BIP UKE.

1.

Dopuszcza się dokonywanie rezerwacji częstotliwości na rzecz kilku użytkowników.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE, w drodze decyzji wydanej w trybie

art. 86, ustala warunki współużytkowania częstotliwości, w szczególności w zakresie

1)

zapewnienia możliwości zarządzania obsługą użytkownika końcowego przez uprawnionego

przedsiębiorcę telekomunikacyjnego i podejmowania rozstrzygnięć dotyczących wykonywania

usług na jego rzecz;

2)

przyznawania dostępu do interfejsów, protokołów lub innych kluczowych technologii

niezbędnych do zapewnienia interoperacyjności usług.

1.

Prezes UKE w sprawach spornych dotyczących współużytkowania częstotliwości może na

wniosek użytkownika współużytkującego częstotliwości, w drodze postanowienia, nałożyć

na użytkowników współużytkujących częstotliwości, z wyjątkiem użytkowników rządowych,

obowiązek podjęcia negocjacji dotyczących współużytkowania częstotliwości, określając

jednocześnie termin ich zakończenia nie dłuższy niż 30 dni, licząc od dnia wydania

postanowienia.

2.

W przypadku niepodjęcia negocjacji, o których mowa w ust. 1, przez podmiot do tego

obowiązany lub braku zawarcia przez strony porozumienia warunki współużytkowania częstotliwości

określa na wniosek strony Prezes UKE, w drodze decyzji, biorąc pod uwagę efektywne

wykorzystanie częstotliwości.

3.

W przypadku częstotliwości wykorzystywanych dla celów rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych Prezes UKE wydaje decyzję, o której mowa

w ust. 2, w porozumieniu z Przewodniczącym KRRiT. Niezajęcie stanowiska przez Przewodniczącego

KRRiT w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu decyzji w sprawie współużytkowania

jest równoznaczne z uzgodnieniem projektu.

4.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, zawierają stanowiska poszczególnych użytkowników

w zakresie współużytkowania częstotliwości, ze wskazaniem kwestii, co do których strony

nie doszły do porozumienia.

5.

Strony są obowiązane do przedłożenia Prezesowi UKE, na jego żądanie, w terminie 14

dni od dnia doręczenia żądania, dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku oraz

swoich stanowisk wobec rozbieżności.

6.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes UKE może wydać na wniosek jednej ze stron

decyzję, w której określa warunki współużytkowania częstotliwości do czasu ostatecznego

rozstrzygnięcia sporu zgodnie z ust. 2.

1.

Prezes UKE w rezerwacji częstotliwości określa

1)

uprawniony podmiot, na rzecz którego dokonano rezerwacji częstotliwości, oraz jego

siedzibę i adres;

2)

zakres częstotliwości lub pozycje orbitalne objęte rezerwacją;

3)

obszar, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości;

4)

rodzaje służby radiokomunikacyjnej;

5)

okres obowiązywania rezerwacji;

6)

okres wykorzystywania częstotliwości;

7)

termin, w którym podmiot jest obowiązany rozpocząć wykorzystywanie częstotliwości;

8)

wymagania w zakresie wykorzystania częstotliwości oraz wskazanie czy ich realizacja

jest możliwa w drodze dzierżawy lub przekazania do użytkowania częstotliwości;

9)

warunki wydania pozwolenia radiowego uwzględniające warunki wynikające z wiążących

Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

10)

zobowiązania podmiotu podjęte w ramach postępowania selekcyjnego, o ile zostały podjęte;

11)

wymagania dotyczące bezpieczeństwa i integralności infrastruktury telekomunikacyjnej

i usług ustalone przez Prezesa UKE z uwzględnieniem rekomendacji i wytycznych Agencji

Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA), po zasięgnięciu opinii Kolegium

do Spraw Cyberbezpieczeństwa, o którym mowa w art. 64 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, jeżeli rezerwacja będzie obejmować co najmniej 30% obszaru kraju i jest dokonywana

bez przeprowadzenia postępowania selekcyjnego, o którym mowa w art. 104 ust. 3, lub

po przeprowadzeniu aukcji lub przetargu, o których mowa w art. 104 ust. 3 pkt 2.

2.

W rezerwacji częstotliwości dotyczącej zajętych zasobów częstotliwości, o których

mowa w art. 105 ust. 2, dokonywanej dla podmiotu wyłonionego w drodze postępowania

selekcyjnego określa się okres rezerwacji częstotliwości rozpoczynający się nie wcześniej

niż w dniu, w którym częstotliwości staną się dostępne.

3.

W rezerwacji częstotliwości Prezes UKE może także określić w szczególności

1)

warunki wykorzystywania częstotliwości, w tym także w ramach współużytkowania częstotliwości,

o których mowa w art. 141 ust. 1;

2)

wymagania dotyczące zapobiegania szkodliwym zakłóceniom lub kolizjom z przyznanymi

na rzecz innych podmiotów rezerwacjami częstotliwości, przydziałami częstotliwości,

pozwoleniami lub decyzjami, o których mowa w art. 152 ust. 1 lub art. 153 ust. 1;

3)

obowiązki ochronne w zakresie promieniowania elektromagnetycznego;

4)

proporcjonalne i niedyskryminujące ograniczenia sposobu wykorzystywania częstotliwości

objętych rezerwacją mogące polegać na określeniu rodzaju

a)

sieci radiowych lub rodzaju technik dostępu radiowego, które mogą być używane z wykorzystaniem

tych częstotliwości, z uwzględnieniem art. 88 ust. 1,

b)

usługi telekomunikacyjnej, która powinna być świadczona z wykorzystaniem tych częstotliwości,

z uwzględnieniem art. 88 ust. 2,

c)

usługi telekomunikacyjnej objętej zakazem świadczenia z wykorzystaniem tych częstotliwości,

z uwzględnieniem art. 88 ust. 3;

5)

możliwość lub obowiązek współużytkowania częstotliwości lub dostępu do elementów sieci

telekomunikacyjnej i usług dodatkowych służących do wykorzystywania częstotliwości

objętych rezerwacją;

6)

możliwość lub obowiązek zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego na potrzeby roamingu

lokalnego;

7)

obowiązek uruchamiania, wspólnie z innym podmiotem, infrastruktury na potrzeby dostarczania

sieci lub świadczenia usług, które uzależnione są od wykorzystania częstotliwości

objętych rezerwacją;

8)

wyłączenie możliwości dokonania rezerwacji częstotliwości na kolejny okres.

4.

Prezes UKE w rezerwacji częstotliwości może zwolnić z obowiązku uzyskania pozwolenia

radiowego, o ile zawarte zostały porozumienia międzynarodowe z państwami sąsiadującymi

dotyczące warunków wykorzystywania częstotliwości w rejonach przygranicznych oraz

jeżeli określono warunki wykorzystywania częstotliwości, o których mowa w art. 141

ust. 1.

5.

Prezes UKE w rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną lub rozsiewczą satelitarną ponadto

1)

określa programy telewizyjne lub radiofoniczne umieszczone w multipleksie, zwane dalej

„audiowizualnymi składnikami”;

2)

porządkuje w multipleksie jego audiowizualne składniki;

3)

określa proporcje udziału audiowizualnych składników w multipleksie;

4)

określa obszar, na którym mogą być rozpowszechniane lub rozprowadzane audiowizualne

składniki multipleksu.

6.

Prezes UKE w rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną określa ponadto

1)

parametry i standardy techniczne cyfrowej transmisji telewizyjnej i radiofonicznej;

2)

wykorzystanie pojemności multipleksu.

1.

Prezes UKE może określić w rezerwacji częstotliwości ograniczenie, o którym mowa w

art. 87 ust. 3 pkt 4 lit. a, w przypadku gdy wprowadzenie takiego ograniczenia jest

uzasadnione koniecznością

1)

uniknięcia szkodliwych zaburzeń elektromagnetycznych lub szkodliwych zakłóceń;

2)

ochrony ludności przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych;

3)

zapewnienia odpowiedniej jakości technicznej usługi;

4)

zapewnienia jak najszerszego współużytkowania częstotliwości;

5)

zagwarantowania efektywnego wykorzystania częstotliwości;

6)

zapewnienia realizacji celu leżącego w interesie publicznym, w szczególności takiego

jak

a)

ochrona życia i zdrowia ludzi,

b)

wspieranie spójności społecznej, regionalnej lub terytorialnej,

c)

unikanie nieefektywnego wykorzystywania częstotliwości,

d)

promowanie różnorodności kulturowej i językowej oraz pluralizmu mediów, w szczególności

przez świadczenie nadawczych usług radiofonicznych i telewizyjnych.

2.

Ograniczenie, o którym mowa w art. 87 ust. 3 pkt 4 lit. b, Prezes UKE może określić

w przypadku, gdy jest ono uzasadnione koniecznością realizacji celu leżącego w interesie

publicznym, o którym mowa w ust. 1 pkt 6.

3.

Ograniczenie, o którym mowa w art. 87 ust. 3 pkt 4 lit. c, Prezes UKE może określić

w przypadku, gdy jest ono uzasadnione koniecznością ochrony usług związanych z zapewnieniem

ochrony życia i zdrowia ludzi.

4.

Do decyzji o rezerwacji częstotliwości zawierającej ograniczenia, o których mowa w

art. 87 ust. 3 pkt 4, stosuje się przepisy o postępowaniu konsultacyjnym. Przepisu

zdania pierwszego nie stosuje się do decyzji wydawanej po postępowaniu selekcyjnym.

1.

Zmiana rezerwacji częstotliwości nie może polegać na

1)

zwiększeniu zasobów częstotliwości pozostających w dyspozycji podmiotu, wyrażonych

w MHz;

2)

zamianie zasobów częstotliwości na inne zasoby, chyba że jest ona dokonywana na podstawie

art. 99 ust. 1 pkt 9 lub ust. 6;

3)

rozszerzeniu obszaru, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania

programów radiofonicznych w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną.

1.

Prezes UKE niezwłocznie udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informację o wszczęciu

postępowania w sprawie zmiany lub cofnięcia rezerwacji częstotliwości i przeprowadza

postępowanie konsultacyjne w tej sprawie.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się

1)

gdy zmiana ma charakter nieistotny i jest dokonywana na wniosek lub za zgodą podmiotu

dysponującego rezerwacją częstotliwości;

2)

w wyjątkowych przypadkach, wymagających pilnego działania ze względu na wystąpienie

okoliczności, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3;

3)

gdy zmiana dotyczy rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania programów radiofonicznych

w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną.

3.

Za zmianę nieistotną nie można w szczególności uznać zmiany, która prowadzi do rozszerzenia

zakresu uprawnień wynikających z rezerwacji częstotliwości.

1.

W przypadku zwolnienia części pojemności multipleksu objętego rezerwacją udzieloną

nadawcy lub nadawcom w celu rozpowszechniania lub rozprowadzania w sposób cyfrowy

drogą rozsiewczą naziemną programów telewizyjnych na tym multipleksie, Przewodniczący

KRRiT przeprowadza postępowanie o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu

w sposób cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną w tym multipleksie, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.

2.

Do dokonania rezerwacji na zwolnioną część multipleksu stosuje się przepis art. 69.

1.

Prezes UKE może przedłużyć rezerwację częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby

systemów szerokopasmowych na wniosek podmiotu, który w czasie wykorzystywania tych

częstotliwości nie naruszył rażąco warunków wykorzystywania częstotliwości określonych

w ustawie, przepisach wykonawczych do ustawy i decyzji o rezerwacji częstotliwości,

na okres do 5 lat, przy czym łączny czas obowiązywania tej rezerwacji częstotliwości

nie może być dłuższy niż 20 lat. Przy przedłużaniu rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych

na potrzeby systemów szerokopasmowych nie przeprowadza się postępowania selekcyjnego.

2.

Prezes UKE w porozumieniu z Prezesem UOKiK może, w drodze decyzji, odmówić przedłużenia

rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych,

jeżeli przemawia za tym potrzeba zapewnienia równoprawnej i skutecznej konkurencji,

w szczególności w przypadku, gdy przedłużenie rezerwacji częstotliwości mogłoby doprowadzić

do nadmiernego skupienia częstotliwości przez dany podmiot lub grupę kapitałową, w

której znajduje się dany podmiot.

3.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, odmówić przedłużenia rezerwacji częstotliwości

zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych

1)

w przypadku konieczności dostosowania czasu obowiązywania rezerwacji częstotliwości

zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych do innych rezerwacji częstotliwości

o analogicznych właściwościach;

2)

w przypadku gdy rezerwacja częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych

umożliwia ich alternatywne wykorzystanie;

3)

jeżeli przemawia za tym potrzeba istotnego zwiększenia efektywności wykorzystania

częstotliwości.

4.

Prezes UKE, w drodze decyzji, odmawia przedłużenia rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych

na potrzeby systemów szerokopasmowych w przypadku wystąpienia przesłanek, o których

mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lub art. 100 ust. 1 pkt 1, 3 lub 6. Przepisy art. 100

ust. 3-6 stosuje się.

5.

W przypadku wydania przez Prezesa UKE decyzji o odmowie przedłużenia rezerwacji częstotliwości

zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych stosuje się przepisy art. 104,

art. 106 i art. 107.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się nie wcześniej niż 4 lata przed upływem

okresu wykorzystywania częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów szerokopasmowych

i nie później niż 3 lata przed upływem tego okresu. Prezes UKE wydaje decyzję w sprawie

przedłużenia rezerwacji tych częstotliwości nie później niż 2 lata przed upływem okresu

ich wykorzystywania.

7.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informację o zamiarze przedłużenia

lub odmowy przedłużenia rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na potrzeby systemów

szerokopasmowych oraz określa termin na przedstawienie stanowiska nie krótszy niż

3 miesiące od dnia udostępnienia tej informacji.

1.

Prezes UKE może dokonać rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na kolejny okres,

na wniosek podmiotu dysponującego tą rezerwacją, kierując się celami określonymi w

art. 412 ust. 2 oraz potrzebą zapewnienia najbardziej efektywnego wykorzystania częstotliwości,

a także biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych.

2.

Prezes UKE odmawia dokonania rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na kolejny

okres w przypadku, gdy

1)

podmiot w okresie rezerwacji naruszył rażąco warunki wykorzystywania częstotliwości

określone w ustawie, przepisach wykonawczych do ustawy i w decyzji o rezerwacji częstotliwości;

2)

wystąpią przesłanki, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lub art. 100 ust. 1 pkt

1, 3 lub 6;

3)

przemawia za tym potrzeba zapewnienia równoprawnej i skutecznej konkurencji, w szczególności

w przypadku, gdy dokonanie rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na kolejny okres

mogłoby doprowadzić do nadmiernego skupienia częstotliwości przez dany podmiot lub

grupę kapitałową, w której znajduje się dany podmiot.

3.

Do odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na kolejny okres stosuje

się przepisy art. 100 ust. 3-6.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, Prezes UKE wydaje decyzję w porozumieniu

z Prezesem UOKiK.

5.

Prezes UKE przed wydaniem decyzji w sprawie dokonania rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych

na kolejny okres przeprowadza postępowanie konsultacyjne.

6.

W przypadku złożenia w ramach postępowania konsultacyjnego wniosku o rezerwację częstotliwości

zharmonizowanych przez podmiot, który zapewnia efektywne ich wykorzystanie oraz nie

posiada rezerwacji częstotliwości o analogicznych właściwościach, Prezes UKE może

odmówić dokonania rezerwacji na kolejny okres.

7.

W przypadku wydania przez Prezesa UKE decyzji o odmowie rezerwacji częstotliwości

zharmonizowanych na kolejny okres stosuje się przepisy art. 104, art. 106 i art. 107.

8.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się nie wcześniej niż 5 lat przed upływem

okresu wykorzystywania częstotliwości zharmonizowanych i nie później niż rok przed

upływem tego okresu. W przypadku rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych wydanych

na okres roku lub krótszy, wniosek składa się nie później niż 6 miesięcy przed upływem

okresu ich wykorzystywania.

9.

W przypadku gdy w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie rezerwacji

częstotliwości zharmonizowanych objętej tym wnioskiem toczy się postępowanie, o którym

mowa w ust. 11, postępowanie wszczęte na wniosek, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu

do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia na podstawie ust. 11. Wydanie ostatecznej

decyzji stwierdzającej brak możliwości dokonania rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych

na kolejny okres skutkuje bezprzedmiotowością postępowania wszczętego na wniosek,

o którym mowa w ust. 1.

10.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, złożony bez zachowania terminu, o którym mowa w ust.

8, Prezes UKE pozostawia bez rozpoznania.

11.

Prezes UKE może z urzędu wydać decyzję, w której stwierdzi brak możliwości dokonania

rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych na kolejny okres. Przepisy ust. 2-5 stosuje

się.

12.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 11, Prezes UKE wszczyna

nie wcześniej niż 5 lat przed upływem okresu wykorzystywania częstotliwości zharmonizowanych.

W przypadku gdy postępowanie ma dotyczyć rezerwacji częstotliwości zharmonizowanych,

w zakresie której prowadzone jest postępowanie wszczęte na wniosek, o którym mowa

w ust. 1, Prezes UKE nie wszczyna postępowania.

Wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania programów

radiofonicznych w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną oraz wniosek o dokonanie

rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania i rozprowadzania programów telewizyjnych

w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną, po udzieleniu koncesji na kolejny okres,

składa się nie wcześniej niż 4 lata przed upływem okresu wykorzystywania częstotliwości

określonego w rezerwacji częstotliwości. Wniosek złożony bez zachowania terminu, o

którym mowa w zdaniu pierwszym, Prezes UKE pozostawia bez rozpoznania.

1.

Prezes UKE na wniosek, z wyłączeniem rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania

programów radiofonicznych w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną, dokonuje zmiany

podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości, w tym także na rzecz kilku użytkowników,

jeżeli podmiot

1)

dysponujący rezerwacją częstotliwości wskaże w tym wniosku podmiot, który będzie dysponował

rezerwacją częstotliwości lub współużytkował częstotliwość w wyniku tej zmiany;

2)

wskazany we wniosku wyrazi zgodę na przejęcie lub w przypadku współużytkowania częstotliwości

przyjęcie uprawnień i obowiązków wynikających ze zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją

częstotliwości i spełnia wymagania określone ustawą.

2.

Podmiot dysponujący rezerwacją częstotliwości we wniosku dotyczącym części zakresu

częstotliwości lub pozycji orbitalnych objętych rezerwacją częstotliwości lub części

obszaru, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości, określa również

1)

zakres częstotliwości lub pozycji orbitalnych, którymi będzie dysponował podmiot wskazany

we wniosku;

2)

obszar, zgodnie z administracyjnym podziałem kraju, na którym będą mogły być wykorzystywane

częstotliwości przez podmiot wskazany we wniosku;

3)

propozycję podziału uprawnień, innych niż określone w pkt 1 i 2, oraz obowiązków wynikających

z rezerwacji częstotliwości, w tym zobowiązań, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt

10, odpowiednio do zakresu częstotliwości lub pozycji orbitalnych objętych rezerwacją

częstotliwości lub obszaru, na którym będą mogły być wykorzystywane częstotliwości

przez podmiot wskazany we wniosku.

3.

Prezes UKE odmawia zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości w zakresie,

o którym mowa w ust. 1 lub 2, jeżeli

1)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wnioskowana zmiana nie przyczyni się do osiągnięcia

celów określonych w art. 412 ust. 2 lub

2)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że podmiot, który został wskazany we wniosku,

nie wywiąże się z obowiązków wynikających z rezerwacji częstotliwości, w tym zobowiązań,

o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 10, lub

3)

propozycja podziału uprawnień, innych niż określone w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz obowiązków

wynikających z rezerwacji częstotliwości, w tym zobowiązań, o których mowa w art.

87 ust. 1 pkt 10, nie odpowiada zakresowi częstotliwości lub pozycji orbitalnych objętych

rezerwacją częstotliwości lub obszarowi, na którym mają być wykorzystywane częstotliwości

przez podmiot wskazany we wniosku.

4.

Z wyjątkiem zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości oraz zmian, o

których mowa w ust. 2, rezerwacja częstotliwości nie ulega zmianie.

5.

W przypadku gdy zmiana podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości wiąże się

z ich współużytkowaniem, stosuje się przepisy art. 85 i art. 86.

6.

Prezes UKE dokonuje zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości dokonaną

w drodze postępowania selekcyjnego, po zasięgnięciu opinii Prezesa UOKiK w sprawie

zachowania warunków konkurencji.

7.

Prezes UKE podejmuje decyzję w sprawie zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości

na cele rozpowszechniania w sposób cyfrowy lub rozprowadzania programów radiofonicznych

lub telewizyjnych, w porozumieniu z Przewodniczącym KRRiT.

8.

Prezes UKE udostępnia niezwłocznie na stronie podmiotowej BIP UKE informację o wydaniu

decyzji o zmianie podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości obejmującą nazwę

(firmę) podmiotu, na rzecz którego przeniesiono rezerwację częstotliwości, lub podmiotów

współużytkujących częstotliwość, zakres częstotliwości, obszar objęty rezerwacją częstotliwości

oraz okres obowiązywania tej rezerwacji.

1.

Podmiot dysponujący rezerwacją częstotliwości może wydzierżawić lub przekazać do użytkowania

na podstawie innego tytułu prawnego częstotliwości objęte rezerwacją częstotliwości,

na rzecz innego podmiotu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, podmiot dysponujący rezerwacją częstotliwości

zawiadamia Prezesa UKE, a w przypadku częstotliwości przeznaczonych na cele rozpowszechniania

lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych - także Przewodniczącego

KRRiT, o wydzierżawieniu częstotliwości lub przekazaniu ich do użytkowania, nie później

niż w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy.

3.

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, określa się podmiot, na rzecz którego wydzierżawiono

lub któremu przekazano do użytkowania częstotliwości objęte rezerwacją częstotliwości,

jego adres lub siedzibę oraz okres, na jaki umowa została zawarta. Jeżeli umowa dotyczy

udostępnienia części zakresu częstotliwości objętych rezerwacją częstotliwości lub

części obszaru, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości, zawiadomienie określa

również

1)

zakres częstotliwości, którymi będzie dysponował podmiot wskazany w zawiadomieniu,

lub

2)

obszar, na którym częstotliwości będą mogły być wykorzystywane przez podmiot wskazany

w zawiadomieniu.

4.

Podmiot, któremu częstotliwości zostały wydzierżawione lub przekazane do użytkowania,

jest obowiązany wykorzystywać je zgodnie z ustawą oraz wymogami określonymi w rezerwacji

częstotliwości.

5.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, zmienić warunki wykorzystywania częstotliwości

lub zakazać ich wykorzystywania przez podmiot, o którym mowa w ust. 4, w przypadku

1)

zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 i 8;

2)

gdy wykorzystywanie tych częstotliwości przez ten podmiot mogłoby doprowadzić do zakłócenia

konkurencji, w szczególności przez nadmierne skupienie częstotliwości przez dany podmiot

lub przez grupę kapitałową, zasięgając w tym zakresie opinii Prezesa UOKiK.

6.

W przypadku częstotliwości przeznaczonych na potrzeby rozpowszechniania lub rozprowadzania

programów radiofonicznych lub telewizyjnych Prezes UKE wydaje decyzję, o której mowa

w ust. 5 pkt 2, w porozumieniu z Przewodniczącym KRRiT.

7.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania umowy

o wydzierżawienie częstotliwości lub ich przekazanie do użytkowania na rzecz innego

podmiotu.

8.

Prezes UKE niezwłocznie udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE treść zawiadomienia,

o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 5,

informację o jej treści.

9.

Podmiot, któremu częstotliwości zostały wydzierżawione lub przekazane do użytkowania

i któremu wydano decyzję o zakazie wykorzystywania częstotliwości, o której mowa w

ust. 5, nie może ubiegać się o wydanie pozwolenia radiowego z wykorzystaniem tych

częstotliwości.

1.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 7, Prezes UKE uzna, że pokrycie

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zasięgiem sieci telekomunikacyjnych nie jest

wystarczające, może, w drodze decyzji, zobowiązać podmiot dysponujący rezerwacją częstotliwości

do wykorzystywania częstotliwości w sposób zgodny ze zobowiązaniami wskazanymi w rezerwacji

częstotliwości, określając

1)

harmonogram realizacji pokrycia zasięgiem sieci telekomunikacyjnych,

2)

obszary, które mają zostać objęte zasięgiem sieci telekomunikacyjnych, lub odsetek

mieszkańców, który ma zostać objęty tym zasięgiem

- biorąc pod uwagę potrzeby użytkowników końcowych, potrzeby rynku i rozwój techniki

telekomunikacyjnej.

2.

W sprawach decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

31 i art. 32.

Prezes UKE, w celu wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji, w szczególności

zapobiegania nadmiernemu skupieniu częstotliwości przez podmiot lub podmioty z grupy

kapitałowej, uwzględniając warunki rynkowe, w tym w szczególności oceniając w sposób

obiektywny i perspektywiczny warunki konkurencji, a także prawdopodobny wpływ na dotychczasowe

i przyszłe inwestycje uczestników rynku, może

1)

w decyzji w sprawie dokonania rezerwacji częstotliwości lub dokonania rezerwacji częstotliwości

zharmonizowanych na kolejny okres

a)

ograniczyć zasoby częstotliwości przyznawane podmiotowi,

b)

nałożyć obowiązki w zakresie zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, w szczególności

dostępu do infrastruktury służącej do wykorzystywania częstotliwości objętych dokonaną

rezerwacją częstotliwości, w tym na potrzeby roamingu lokalnego, w odniesieniu do

danego zasobu częstotliwości lub zasobu o analogicznych właściwościach,

c)

odmówić przyznania całości lub części zasobu objętego wnioskiem, jeżeli zachodzi potrzeba

przeznaczenia tego zasobu dla nowego podmiotu,

d)

odmówić dokonania rezerwacji częstotliwości,

e)

zakazać lub określić warunki zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości

lub wydzierżawienia, lub przekazania do użytkowania częstotliwości objętych rezerwacją,

gdy istnieje prawdopodobieństwo poważnego zakłócenia konkurencji;

2)

odmówić, w drodze decyzji, zmiany rezerwacji częstotliwości, która prowadzi do zmiany

sposobu wykorzystywania zasobu częstotliwości;

3)

w decyzji w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości

a)

nałożyć obowiązki w zakresie zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, w szczególności

dostępu do infrastruktury służącej do wykorzystywania częstotliwości objętych dokonaną

rezerwacją, w tym na potrzeby roamingu lokalnego, w odniesieniu do danego zasobu częstotliwości

lub zasobu o analogicznych właściwościach,

b)

zakazać lub określić warunki zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości

lub wydzierżawienia, lub przekazania do użytkowania częstotliwości objętych rezerwacją,

gdy istnieje prawdopodobieństwo poważnego zakłócenia konkurencji.

1.

Prezes UKE, w drodze decyzji, może zmienić lub cofnąć rezerwację częstotliwości w

przypadku

1)

stwierdzenia, że używanie urządzenia radiowego zgodnie z rezerwacją częstotliwości

powoduje szkodliwe zakłócenia lub szkodliwe zaburzenia elektromagnetyczne;

2)

zmiany w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości przeznaczenia częstotliwości

objętych rezerwacją częstotliwości;

3)

wystąpienia okoliczności prowadzących do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa

lub bezpieczeństwa i porządku publicznego;

4)

nierozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości objętych rezerwacją częstotliwości w

terminie, o którym mowa w art. 87 ust. 1 pkt 7, z przyczyn leżących po stronie podmiotu

dysponującego rezerwacją częstotliwości;

5)

zaprzestania wykorzystywania częstotliwości przez co najmniej 6 miesięcy, z przyczyn

leżących po stronie podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości;

6)

wystąpienia powtarzających się naruszeń warunków wykorzystania częstotliwości lub

obowiązku wnoszenia opłat za częstotliwości;

7)

niewywiązywania się ze zobowiązań, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 10, z przyczyn

leżących po stronie podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości;

8)

gdy częstotliwości objęte rezerwacją są wykorzystywane w sposób nieefektywny;

9)

gdy jest to konieczne dla realizacji zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych lub aktów prawnych Unii Europejskiej, dotyczących gospodarowania

częstotliwościami;

10)

stwierdzenia, że na skutek transakcji handlowej, w szczególności skutkującej przejęciem

kontroli w rozumieniu art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów nad podmiotem dysponującym rezerwacją częstotliwości, doszło do nadmiernego skupienia

częstotliwości przez podmiot lub grupę kapitałową.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 10 nie stosuje się, jeżeli strony transakcji handlowej zgłosiły

na piśmie Prezesowi UKE zamiar jej przeprowadzenia, a Prezes UKE potwierdził, że zamierzona

transakcja handlowa nie będzie prowadziła do nadmiernego skupienia częstotliwości.

Prezes UKE zawiadamia strony transakcji handlowej o swoim stanowisku w tej sprawie

w terminie 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia transakcji.

W przypadku niezawiadomienia przez Prezesa UKE stron transakcji handlowej w tym terminie

uznaje się, że Prezes UKE potwierdził, że zamierzona transakcja handlowa nie będzie

prowadziła do nadmiernego skupienia częstotliwości.

3.

Przepisu ust. 1 pkt 10 nie stosuje się po upływie 5 lat od dnia dokonania transakcji

handlowej.

4.

Niezależnie od przesłanek, o których mowa w ust. 1, Prezes UKE może zmienić rezerwację

częstotliwości w zakresie warunków wykorzystywania częstotliwości, o których mowa

w art. 141 ust. 1, również w przypadku gdy praca urządzenia radiowego jest zakłócana

przez inne urządzenia lub sieci telekomunikacyjne.

5.

Niezależnie od przesłanek, o których mowa w ust. 1 i 4, Prezes UKE zmienia rezerwację

częstotliwości w zakresie ograniczeń, o których mowa w art. 87 ust. 3 pkt 4, jeżeli

nie zachodzi konieczność utrzymywania tych ograniczeń, w szczególności gdy wynika

to z przeglądu, o którym mowa w art. 419 ust. 3.

6.

Prezes UKE, w celu zapewnienia ładu w gospodarce częstotliwościami oraz zwiększenia

efektywności wykorzystywanych częstotliwości, może dokonać zmiany przydzielonych rezerwacji

częstotliwości z danego zakresu częstotliwości przez zamianę częstotliwości objętych

rezerwacją na częstotliwości o analogicznych właściwościach. Zmiana może dotyczyć

całości lub części częstotliwości objętych rezerwacją.

7.

Prezes UKE, w przypadku, o którym mowa w ust. 6, może wszcząć i prowadzić jedno postępowanie

oraz wydać jedną decyzję lub odrębne decyzje dla każdej z rezerwacji częstotliwości

albo prowadzić odrębne postępowania zakończone wydaniem odrębnych decyzji.

1.

Prezes UKE odmawia udzielenia rezerwacji częstotliwości w przypadku, gdy

1)

wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem

częstotliwości lub zasobów orbitalnych;

2)

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3;

3)

powodowałoby to naruszenie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

4)

zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania selekcyjnego, a wniosek o rezerwację

częstotliwości złożony został przed ogłoszeniem postępowania selekcyjnego;

5)

w postępowaniu selekcyjnym podmiot nie został wyłoniony jako ten, dla którego zostanie

dokonana rezerwacja częstotliwości;

6)

udzielenie rezerwacji częstotliwości uniemożliwiałoby realizację zobowiązań wynikających

z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych lub aktów prawnych Unii Europejskiej,

dotyczących gospodarowania częstotliwościami.

2.

W okresie ważności rezerwacji częstotliwości Prezes UKE może odmówić wydania lub cofnąć

pozwolenie radiowe na używanie urządzenia radiowego wykorzystującego częstotliwości

objęte rezerwacją z tytułu wystąpienia jednej z następujących okoliczności

1)

zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego;

2)

naruszenia wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

3)

zakłócenia pracy urządzeń lub sieci telekomunikacyjnych;

4)

niespełniania warunków, o których mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, chyba że uległ zmianie

stan prawny lub faktyczny przyjęty za podstawę dokonania rezerwacji częstotliwości;

5)

braku możliwości realizacji zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską

umów międzynarodowych lub aktów prawnych Unii Europejskiej, dotyczących gospodarowania

częstotliwościami.

3.

Odmowa udzielenia rezerwacji częstotliwości, jej zmiana lub cofnięcie w przypadku,

o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3, a także odmowa wydania pozwolenia radiowego

lub jego cofnięcie w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3, następuje niezwłocznie

po zasięgnięciu opinii lub na wniosek Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji

Wywiadu, w zakresie ich właściwości.

4.

Jeżeli uzasadnienie opinii lub wniosku organów, o których mowa w ust. 3, wskazujące

na okoliczności prowadzące do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa

i porządku publicznego zawiera informacje niejawne, zamiast uzasadnienia stronie doręcza

się zawiadomienie, że uzasadnienie takie zostało sporządzone.

5.

Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają opinię w terminie 21 dni od dnia wystąpienia

przez Prezesa UKE o opinię, o której mowa w ust. 3.

6.

W przypadku gdy organy, o których mowa w ust. 3, nie zajmą stanowiska w terminie,

o którym mowa w ust. 5, wymóg zasięgnięcia opinii uznaje się za spełniony.

7.

W przypadku odmowy wydania pozwolenia radiowego lub jego cofnięcia w przypadku, o

którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3, decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

1.

Prezes UKE niezwłocznie doręcza Przewodniczącemu KRRiT ostateczną decyzję o zmianie

rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów

radiofonicznych lub telewizyjnych w sposób cyfrowy drogą naziemną, wydaną na podstawie

art. 99 ust. 1 pkt 2 lub 9 lub ust. 6.

2.

W przypadku zmiany częstotliwości dokonywanej na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 9 lub

ust. 6 przepisu art. 104 ust. 3 nie stosuje się.

Rezerwacja częstotliwości na rozpowszechnianie programów radiofonicznych lub telewizyjnych

udzielona w celu wykonywania uprawnień wynikających z koncesji, o których mowa w art.

69 ust. 2 pkt 1 i 2, wygasa w przypadku cofnięcia przez Przewodniczącego KRRiT tej

koncesji lub jej wygaśnięcia.

1.

Podmiotowi, któremu cofnięto rezerwację częstotliwości z powodu niewywiązywania się

z obowiązku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 6 lub 9, można udzielić rezerwacji częstotliwości

nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu rezerwacji

częstotliwości.

2.

Podmiot, któremu cofnięto rezerwację częstotliwości z powodu niewywiązywania się z

obowiązku, o którym mowa w art. 24 ust. 5, może uzyskać rezerwację częstotliwości

lub może zostać uczestnikiem postępowania selekcyjnego nie wcześniej niż po upływie

6 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu rezerwacji częstotliwości.

3.

Podmiot wyłoniony, o którym mowa w art. 104 ust. 3, który zrezygnował z uzyskania

rezerwacji częstotliwości, może uzyskać rezerwację częstotliwości lub może zostać

uczestnikiem postępowania selekcyjnego nie wcześniej niż po upływie 6 lat od dnia

ogłoszenia wyników postępowania selekcyjnego, w którym został podmiotem wyłonionym.

4.

Podmiot, który po doręczeniu decyzji o dokonaniu rezerwacji częstotliwości na kolejny

okres zrezygnował z rezerwacji częstotliwości zanim decyzja stała się ostateczna,

może uzyskać rezerwację obejmującą te częstotliwości lub może zostać uczestnikiem

postępowania selekcyjnego na rezerwację obejmującą te częstotliwości nie wcześniej

niż po upływie 6 lat od dnia wpływu do Prezesa UKE oświadczenia o rezygnacji. Przepisu

nie stosuje się, gdy opłata za dokonanie rezerwacji częstotliwości ustalona została

na podstawie art. 24 ust. 9 lub rezerwacja została dokonana na okres krótszy niż wskazany

we wniosku, o ile okres wskazany we wniosku nie przekraczał maksymalnego okresu rezerwacji

częstotliwości określonego w art. 80 ust. 1.

1.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informację o zajętych zasobach

częstotliwości oraz aktualizuje ją nie rzadziej niż raz w miesiącu. Prezes UKE może

także ogłosić informację o dostępnym zasobie częstotliwości.

2.

W przypadku wpłynięcia wniosku o rezerwację częstotliwości z dostępnego zasobu częstotliwości

Prezes UKE udostępnia niezwłocznie na stronie podmiotowej BIP UKE informację o wpłynięciu

wniosku. Udostępniając informację o wpłynięciu wniosku, Prezes UKE wyznacza zainteresowanym

podmiotom termin 14 dni na złożenie wniosku o rezerwację częstotliwości. Jeżeli w

terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE zostanie złożony wniosek o rezerwację częstotliwości,

którego uwzględnienie spowoduje przekroczenie dostępnego zasobu częstotliwości, wówczas

zachodzi brak dostatecznego zasobu częstotliwości.

3.

W przypadku braku dostatecznego zasobu częstotliwości podmiot, dla którego zostanie

dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze postępowania selekcyjnego

1)

konkursu - w przypadku rezerwacji częstotliwości na cele rozpowszechniania w sposób

cyfrowy lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych;

2)

przetargu albo aukcji - w pozostałych przypadkach.

1.

Prezes UKE może, z własnej inicjatywy, ogłosić postępowanie selekcyjne na rezerwację

częstotliwości.

2.

Postępowanie selekcyjne może dotyczyć także zajętych zasobów częstotliwości, w przypadku

których termin, w którym staną się one dostępne, będzie znany najpóźniej w dniu ogłoszenia

tego postępowania.

Postępowanie selekcyjne przeprowadza Prezes UKE.

1.

Postępowanie selekcyjne jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie rezerwacji

częstotliwości. Do postępowania selekcyjnego nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Termin zakończenia postępowania selekcyjnego nie może być dłuższy niż 8 miesięcy od

dnia wpłynięcia wniosku, o którym mowa w art. 104 ust. 2 zdanie pierwsze.

1.

Prezes UKE przed rozpoczęciem postępowania selekcyjnego przeprowadza postępowanie

konsultacyjne, udostępniając projekt ogłoszenia o przetargu, aukcji albo konkursie,

projekt dokumentacji przetargowej, aukcyjnej albo konkursowej i projekt rozstrzygnięcia

decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, która zostanie wydana po przeprowadzeniu

postępowania, o którym mowa w art. 121 ust. 1, a także podając przyczyny wyboru trybu

postępowania selekcyjnego oraz cel, którego osiągnięciu ma służyć to postępowanie.

2.

Cel, o którym mowa w ust. 1, oprócz wspierania równoprawnej konkurencji, może dodatkowo

obejmować

1)

wspieranie zasięgu sieci i usług telekomunikacyjnych;

2)

zapewnienie odpowiedniej jakości usług;

3)

wspieranie efektywnego wykorzystania częstotliwości;

4)

tworzenie warunków do rozwoju działalności opartej na innowacyjnych technologiach.

3.

Wraz z udostępnieniem informacji o wynikach postępowania konsultacyjnego Prezes UKE

udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informacje

1)

o wyborze trybu postępowania selekcyjnego, uzasadniając ten wybór, oraz

2)

dotyczące forum wzajemnej oceny, o którym mowa w art. 109, o ile było zwołane.

1.

Wraz ze wszczęciem postępowania konsultacyjnego Prezes UKE informuje RSPG o zamiarze

i planowanych warunkach rozdysponowania, w drodze postępowania selekcyjnego, częstotliwości

zharmonizowanych na potrzeby świadczenia bezprzewodowych usług szerokopasmowych. Przekazując

informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, Prezes UKE może zwrócić się do RSPG

o zwołanie forum wzajemnej oceny, wskazując jednocześnie proponowany termin tego forum.

2.

Podczas forum wzajemnej oceny Prezes UKE udziela wyjaśnień w jaki sposób planowane

postępowanie selekcyjne

1)

wspiera rozwój rynku wewnętrznego, transgraniczne świadczenie usług, a także konkurencję

i maksymalizuje korzyści dla konsumentów oraz ogólnie realizuje cele określone w art.

412 ust. 2, a także w decyzji 676/2002/WE i decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie

ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego

(Dz. Urz. UE L 81 z 21.03.2012, str. 7, z późn. zm.;

2)

zapewnia efektywne wykorzystanie częstotliwości;

3)

zapewnia stabilne i przewidywalne warunki inwestycyjne dla dotychczasowych i przyszłych

użytkowników częstotliwości przy rozwoju sieci na potrzeby świadczenia usług telekomunikacyjnych

z wykorzystaniem częstotliwości.

3.

Prezes UKE może wystąpić do RSPG o ponowne zwołanie forum wzajemnej oceny.

4.

Prezes UKE, po zakończeniu forum wzajemnej oceny, może zwrócić się do RSPG z wnioskiem

o

1)

przyjęcie sprawozdania z forum wzajemnej oceny;

2)

opinię na temat planowanego rozdysponowania częstotliwości.

1.

Prezes UKE ogłasza postępowanie selekcyjne niezwłocznie po udostępnieniu na stronie

podmiotowej BIP UKE informacji o wynikach postępowania konsultacyjnego w tej sprawie.

2.

Ogłoszenie o przetargu, aukcji albo konkursie wraz z dokumentacją przetargową, aukcyjną

albo konkursową, zwaną dalej „dokumentacją”, oraz projektem rozstrzygnięcia decyzji

w sprawie rezerwacji częstotliwości, która zostanie wydana po przeprowadzeniu postępowania,

o którym mowa w art. 121 ust. 1, udostępnia się na stronie podmiotowej BIP UKE. Ogłoszenie

o przetargu, aukcji albo konkursie zawiera informacje o rozpoczęciu postępowania selekcyjnego

oraz terminie na złożenie ofert.

1.

Prezes UKE może odwołać postępowanie selekcyjne przed upływem terminu wyznaczonego

na złożenie ofert, jeżeli taka możliwość została zastrzeżona w treści dokumentacji.

2.

Informacje o odwołaniu postępowania selekcyjnego wraz ze wskazaniem przyczyn odwołania

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE.

3.

Prezes UKE nie udziela informacji o podmiotach, które złożyły oferty w odwołanym postępowaniu

selekcyjnym.

4.

Oferty złożone w ramach odwołanego postępowania selekcyjnego zwracane są bez otwierania.

Zwrot wniesionego wadium następuje w terminie 7 dni od dnia odwołania przetargu albo

aukcji.

1.

Prezes UKE, z uwzględnieniem art. 113 ust. 3, określa w dokumentacji w szczególności

1)

przedmiot i zakres postępowania selekcyjnego;

2)

warunki uczestnictwa w postępowaniu selekcyjnym;

3)

kryteria oceny ofert;

4)

wymagania, jakim powinna odpowiadać oferta;

5)

minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało ono ustalone;

6)

zasady ustalenia wyników postępowania selekcyjnego.

2.

W dokumentacji określa się, które części oferty uczestnika postępowania selekcyjnego

będą stanowiły zobowiązania, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 10.

3.

Dokumentację udostępnia się za opłatą, która nie może przekroczyć kosztów wykonania

dokumentacji. Opłata jest pobierana przez UKE.

1.

Prezes UKE, określając warunki uczestnictwa w przetargu albo w aukcji, może w szczególności

wskazać zasoby częstotliwości, którymi dysponowanie

1)

wyłącza z udziału w przetargu albo aukcji podmiot dysponujący tym zasobem lub podmioty

z grupy kapitałowej dysponującej tym zasobem lub

2)

ogranicza zasoby częstotliwości, o których rezerwację może ubiegać się podmiot dysponujący

tym zasobem lub podmioty z grupy kapitałowej dysponującej tym zasobem, lub

3)

uprawnia do udziału w przetargu albo aukcji podmiot dysponujący tym zasobem lub podmioty

z grupy kapitałowej dysponującej tym zasobem.

2.

Prezes UKE, określając warunki uczestnictwa w postępowaniu selekcyjnym, może wskazać

1)

wymagania, jakie powinien spełniać podmiot składający ofertę, w szczególności dotyczące

jego wiarygodności finansowej lub doświadczenia w wykonywaniu działalności telekomunikacyjnej;

2)

że tylko jeden podmiot z danej grupy kapitałowej może uczestniczyć w postępowaniu

selekcyjnym.

3.

Warunki uczestnictwa w konkursie, w zakresie dodatkowych obowiązków i zadań przedsiębiorcy

dotyczących zawartości programowej, w tym warunków dotyczących transmisji obowiązkowej,

określa w zakresie wynikającym z ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji Przewodniczący KRRiT na wniosek Prezesa UKE, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

wniosku, uwzględniając pozaekonomiczne interesy narodowe dotyczące kultury, języka

i pluralizmu mediów.

1.

Prezes UKE określa w dokumentacji przetargowej albo aukcyjnej wysokość wadium, biorąc

pod uwagę znaczenie społeczne i gospodarcze przedmiotu przetargu albo aukcji.

2.

Wysokość wadium nie może być niższa niż 5% opłaty, o której mowa w art. 24 ust. 1,

i wyższa niż 5000% tej opłaty, jednakże nie niższa niż 500 zł. W przypadku przetargu

i aukcji na kilka rezerwacji częstotliwości - wysokość wadium i obowiązek wpłaty dotyczą

każdej rezerwacji.

3.

Utratę wadium powoduje

1)

wycofanie oferty z przetargu albo aukcji po upływie terminu na składanie ofert;

2)

niezadeklarowanie kwoty pierwszego postąpienia w aukcji;

3)

niewniesienie wymaganego depozytu;

4)

rezygnacja przez podmiot wyłoniony, o którym mowa w art. 120 ust. 2 lub 3, z uzyskania

rezerwacji częstotliwości.

4.

W przypadku gdy uczestnik przetargu albo aukcji został podmiotem wyłonionym dla więcej

niż jednej rezerwacji częstotliwości, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do każdej

oferty.

5.

Wadium wniesione przez podmiot wyłoniony, o którym mowa w art. 120 ust. 2 lub 3, podlega

zaliczeniu na poczet dodatkowej opłaty, o której mowa w art. 24 ust. 5. W przypadku

gdy wadium jest wyższe od tej opłaty, Prezes UKE w terminie 21 dni od dnia, w którym

decyzja o dokonaniu rezerwacji częstotliwości stała się ostateczna, zwraca nadwyżkę.

6.

Wadium wniesione przez uczestnika przetargu albo aukcji, który spełnił warunki uczestnictwa

w przetargu albo aukcji oraz osiągnął minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało określone

w dokumentacji, podlega zwrotowi w terminie 21 dni od dnia, w którym decyzja o dokonaniu

rezerwacji częstotliwości stała się ostateczna, a w przypadku uczestnika przetargu

albo aukcji, który nie spełnił warunków uczestnictwa w przetargu albo aukcji lub nie

osiągnął minimum kwalifikacyjnego - w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyników przetargu

albo aukcji albo uznania ich za nierozstrzygnięte.

7.

W przypadku unieważnienia przetargu albo aukcji przed dokonaniem rezerwacji częstotliwości

zwrot wadium następuje w terminie 21 dni od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu

przetargu albo aukcji stała się ostateczna.

1.

Prezes UKE może określić w dokumentacji aukcyjnej wymóg wniesienia depozytu, sposób

ustalania jego wysokości, w tym wysokość wskaźnika procentowego przyjmowanego do ustalania

wysokości depozytu, oraz zasady wnoszenia depozytu.

2.

Wysokość depozytu nie może być niższa niż 20% i wyższa niż 100% sumy wszystkich ofert

danego uczestnika aukcji złożonych w momencie ogłoszenia konieczności wniesienia depozytu.

3.

Niewniesienie przez uczestnika aukcji wymaganego depozytu powoduje jego wykluczenie.

Wykluczony uczestnik nie może składać kolejnych ofert, traci wniesiony depozyt, a

złożone przez niego oferty tracą ważność.

4.

Rezygnacja przez podmiot wyłoniony, o którym mowa w art. 120 ust. 2, z uzyskania rezerwacji

częstotliwości powoduje utratę depozytu w kwocie stanowiącej iloczyn wskaźnika procentowego

przyjmowanego do ustalenia wysokości depozytu i opłaty zadeklarowanej przez podmiot

za tę rezerwację częstotliwości w momencie ostatniego ogłoszenia konieczności wniesienia

depozytu.

5.

Depozyt wniesiony przez podmiot wyłoniony, o którym mowa w art. 120 ust. 2 lub 3,

jeżeli nie zrezygnował on z uzyskania rezerwacji częstotliwości, podlega zaliczeniu

na poczet opłaty, o której mowa w art. 24 ust. 5, w części, w której ta opłata nie

została pokryta z wadium. W przypadku gdy depozyt jest wyższy od części opłaty niepokrytej

z wadium, Prezes UKE w terminie 21 dni od dnia, w którym decyzja o dokonaniu rezerwacji

częstotliwości stała się ostateczna, zwraca nadwyżkę.

6.

Depozyt wniesiony przez uczestnika aukcji, który nie został podmiotem wyłonionym,

podlega zwrotowi w terminie 21 dni od dnia, w którym decyzja o dokonaniu rezerwacji

częstotliwości stała się ostateczna, albo w terminie 14 dni od dnia uznania aukcji

za nierozstrzygniętą.

7.

W przypadku unieważnienia aukcji przed dokonaniem rezerwacji częstotliwości zwrot

depozytu następuje w terminie 21 dni od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu aukcji

stała się ostateczna.

1.

Ofertę składaną w ramach postępowania selekcyjnego sporządza się zgodnie z wymogami

dokumentacji oraz składa w terminie określonym w ogłoszeniu o wszczęciu postępowania

selekcyjnego.

2.

Oferta zawiera podpisane przez osobę uprawnioną do reprezentowania uczestnika tego

postępowania oświadczenie, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych oświadczeń, że informacje zawarte w ofercie są zgodne z prawdą. Oświadczenie

zawiera klauzulę następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że informacje zawarte w ofercie są zgodne z prawdą.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.

1.

Kryteriami oceny ofert w przetargu są

1)

zachowanie warunków konkurencji;

2)

wysokość kwoty zadeklarowanej przez uczestnika przetargu;

3)

inne niż określone w pkt 1 i 2 obiektywne kryteria, jeżeli zostały zamieszczone w

dokumentacji.

2.

Prezes UKE spośród kryteriów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wskazuje w dokumentacji

najistotniejsze kryterium oceny ofert w przetargu, mając na uwadze cele polityki regulacyjnej

i stan konkurencji na rynku.

3.

Kryterium oceny ofert w aukcji jest wysokość kwoty zadeklarowanej przez uczestnika

aukcji.

4.

Kryteriami oceny ofert w konkursie są

1)

zachowanie warunków konkurencji;

2)

inne niż określone w pkt 1 obiektywne kryteria, jeżeli zostały zamieszczone w dokumentacji.

5.

W przypadku określenia w dokumentacji konkursowej więcej niż jednego kryterium oceny

ofert, Prezes UKE wskazuje najistotniejsze kryterium oceny ofert, mając na uwadze

cele polityki regulacyjnej i stan konkurencji na rynku.

6.

W sprawie zachowania warunków konkurencji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 4

pkt 1, Prezes UKE zasięga opinii Prezesa UOKiK.

1.

Badanie ofert w postępowaniu selekcyjnym odbywa się w dwóch etapach.

2.

Badanie ofert przeprowadza komisja powołana przez Prezesa UKE spośród osób będących

pracownikami UKE oraz posiadających wiedzę i doświadczenie niezbędne do przeprowadzenia

postępowania selekcyjnego.

Po zadeklarowaniu kwoty pierwszego postąpienia uczestnik aukcji nie może wycofać oferty.

1.

Wyniki postępowania selekcyjnego Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP

UKE, w formie listy albo list uczestników tego postępowania, którzy spełnili warunki

uczestnictwa oraz osiągnęli minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało ono określone w

dokumentacji, uszeregowanych w kolejności według malejącej liczby uzyskanych punktów.

2.

Podmiotem wyłonionym, o którym mowa w art. 104 ust. 3, jest uczestnik postępowania

selekcyjnego, który

1)

spełnił warunki uczestnictwa w postępowaniu selekcyjnym;

2)

osiągnął minimum kwalifikacyjne, jeżeli zostało ono określone w dokumentacji;

3)

na liście, o której mowa w ust. 1, zajął najwyższą pozycję, a w przypadku gdy zgodnie

z dokumentacją lista dotyczy więcej niż jednej rezerwacji częstotliwości - pozycję

nie niższą niż liczba tych rezerwacji.

3.

W przypadku rezygnacji podmiotu wyłonionego z rezerwacji częstotliwości lub wystąpienia

po stronie podmiotu wyłonionego okoliczności, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt

3 lub art. 100 ust. 1, zanim decyzja w sprawie rezerwacji częstotliwości stała się

ostateczna, podmiotem wyłonionym staje się uczestnik postępowania selekcyjnego zajmujący

kolejną pozycję na liście, o której mowa w ust. 1, i spełniający warunki, o których

mowa w ust. 2 pkt 1 i 2.

1.

Po ogłoszeniu wyników postępowania selekcyjnego Prezes UKE niezwłocznie, z urzędu,

wszczyna postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości.

2.

Prezes UKE dokonuje, w drodze decyzji, rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotu

albo podmiotów wyłonionych w drodze postępowania selekcyjnego, o ile nie zachodzi

żadna z przesłanek, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt

1, 3 i 6. Stroną postępowania jest podmiot wyłoniony w drodze postępowania selekcyjnego,

a w przypadku, o którym mowa w art. 65, również podmiot alternatywnie wykorzystujący

częstotliwości. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

Jeżeli przedmiotem postępowania selekcyjnego była więcej niż jedna rezerwacja częstotliwości,

Prezes UKE może wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dla więcej niż jednej rezerwacji

częstotliwości. W takim przypadku Prezes UKE wydaje odrębne decyzje dla każdej z rezerwacji

częstotliwości.

1.

Prezes UKE uznaje, w drodze decyzji, postępowanie selekcyjne za nierozstrzygnięte

1)

jeżeli żaden z uczestników nie spełnił warunków uczestnictwa w postępowaniu selekcyjnym

lub nie osiągnął minimum kwalifikacyjnego, jeżeli zostało określone w dokumentacji;

2)

w przypadku gdy w sytuacji, o której mowa w art. 120 ust. 3, nie ma innych uczestników;

w przypadku postępowania selekcyjnego, które dotyczyło różnych rezerwacji częstotliwości,

uznanie tego postępowania za nierozstrzygnięte odnosi się tylko do rezerwacji częstotliwości,

dla której na liście nie ma innych uczestników.

2.

Postępowanie selekcyjne jest nierozstrzygnięte, jeżeli w terminie wskazanym w ogłoszeniu

o wszczęciu postępowania selekcyjnego żaden podmiot nie przystąpił do tego postępowania.

Informacja w tej sprawie jest udostępniana na stronie podmiotowej BIP UKE.

1.

Prezes UKE, w drodze decyzji, na wniosek uczestnika postępowania selekcyjnego złożony

w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia wyników tego postępowania lub z urzędu, unieważnia

postępowanie, jeżeli zostały rażąco naruszone przepisy prawa lub interesy jego uczestników.

2.

Uczestnikowi postępowania selekcyjnego od decyzji w sprawie unieważnienia tego postępowania,

przysługuje wniosek do Prezesa UKE o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po wyczerpaniu

tego trybu - skarga do sądu administracyjnego.

3.

Uczestnikowi postępowania selekcyjnego nie przysługuje inny tryb kontroli rozstrzygnięć

podejmowanych w postępowaniu selekcyjnym niż określony w ust. 1 i 2.

1.

Po unieważnieniu postępowania selekcyjnego, jeżeli jest możliwe usunięcie w ten sposób

naruszeń przepisów prawa lub interesów jego uczestników, które stanowiły przyczynę

unieważnienia tego postępowania, Prezes UKE przeprowadza czynności niezbędne do usunięcia

tych naruszeń.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się

1)

w oparciu o warunki uczestnictwa w postępowaniu selekcyjnym, wymagania, jakim powinna

odpowiadać oferta, oraz kryteria oceny ofert, określone przed unieważnieniem postępowania

selekcyjnego w dokumentacji;

2)

w stosunku do ofert złożonych w terminie przed unieważnieniem postępowania selekcyjnego.

3.

W przypadku gdy istnieje potrzeba przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust.

1, Prezes UKE ocenia oferty i w przypadku przetargu lub konkursu w sprawie zachowania

warunków konkurencji zasięga opinii Prezesa UOKiK w stosunku do tych ofert.

4.

Podmiotem wyłonionym po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 1, nie może

zostać podmiot, który został wyłoniony przed unieważnieniem postępowania selekcyjnego

i zrezygnował z rezerwacji częstotliwości zanim decyzja w sprawie rezerwacji częstotliwości

stała się ostateczna, lub nie uiścił zadeklarowanej opłaty, o której mowa w art. 24

ust. 5.

5.

W przypadku gdy zgodnie z warunkami postępowania selekcyjnego uczestnik złożył więcej

niż jedną ofertę, przepis ust. 4 stosuje się wyłącznie do oferty, w stosunku do której

podmiot wyłoniony przed unieważnieniem tego postępowania zrezygnował z rezerwacji

częstotliwości, zanim decyzja w sprawie rezerwacji częstotliwości stała się ostateczna,

lub nie uiścił zadeklarowanej opłaty, o której mowa w art. 24 ust. 5.

6.

Do czynności, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 123 ust.

1.

1.

Zmiana wyników postępowania selekcyjnego będąca konsekwencją unieważnienia tego postępowania

stanowi podstawę wznowienia postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości dokonanej

po przeprowadzeniu tego postępowania.

2.

Postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości nie wznawia się, jeżeli od dnia ogłoszenia

wyników postępowania selekcyjnego upłynęło 10 lat.

3.

Decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości nie uchyla się, jeżeli od dnia jej doręczenia

lub ogłoszenia upłynęło 10 lat.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb ogłaszania postępowania selekcyjnego,

2)

szczegółowe wymagania co do zawartości dokumentacji,

3)

szczegółowe warunki i tryb organizowania, przeprowadzania i zakończenia postępowania

selekcyjnego, w tym

a)

powoływania i pracy komisji przetargowej, komisji aukcyjnej oraz komisji konkursowej,

b)

sposób wpłaty i zwrotu wadium - w przypadku przetargu oraz aukcji,

c)

sposób wpłaty i zwrotu depozytu - w przypadku aukcji

- kierując się potrzebą zapewnienia obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminujących

żadnego uczestnika warunków postępowania selekcyjnego, przejrzystych warunków podejmowania

rozstrzygnięć oraz zapewniając właściwe poinformowanie podmiotów zainteresowanych

uzyskaniem rezerwacji częstotliwości.

1.

Postępowanie selekcyjne może zostać przeprowadzone wspólnie z właściwym organem innego

państwa członkowskiego. Przepisy art. 106-126 stosuje się odpowiednio, przy czym kompetencje

Prezesa UKE przewidziane w tych przepisach wykonuje Prezes UKE w porozumieniu z właściwym

organem innego państwa członkowskiego.

2.

W przypadku gdy pomimo zgłoszonego przez uczestników rynku zainteresowania wspólnym

przeprowadzeniem postępowania selekcyjnego państwa członkowskie nie działają wspólnie,

Prezes UKE informuje tych uczestników rynku o powodach odmowy wspólnego przeprowadzenia

postępowania selekcyjnego.

1.

Wykorzystywanie częstotliwości użytkowanych jako cywilno-rządowe przez użytkowników

rządowych wymaga uzyskania przydziału częstotliwości.

2.

Przydziału częstotliwości, o którym mowa w ust. 1, dokonuje, zmienia lub cofa Prezes

UKE.

Przydziału częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone

ustawą oraz jeżeli częstotliwości

1)

są dostępne;

2)

zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej

służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich

zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem;

3)

mogą być chronione przed szkodliwymi zakłóceniami;

4)

mogą być wykorzystywane przez urządzenie radiowe bez powodowania szkodliwych zakłóceń

lub kolizji z przyznanymi na rzecz innych podmiotów rezerwacjami częstotliwości, przydziałami

częstotliwości, pozwoleniami radiowymi lub decyzjami, o których mowa w art. 152 ust.

1 lub art. 153 ust. 1;

5)

będą wykorzystywane w sposób efektywny;

6)

zostały międzynarodowo uzgodnione w zakresie i formie określonej w międzynarodowych

przepisach radiokomunikacyjnych lub umowach, których Rzeczpospolita Polska jest stroną

- w przypadku gdy zachodzi możliwość powodowania szkodliwych zakłóceń poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

nie kolidują z pracą urządzeń kontrolno-pomiarowych UKE.

1.

W przydziale częstotliwości określa się

1)

uprawniony podmiot będący użytkownikiem rządowym, na rzecz którego dokonano przydziału

częstotliwości, oraz jego adres;

2)

zakres częstotliwości objęty przydziałem częstotliwości;

3)

obszar lub lokalizację, w której mogą być wykorzystywane częstotliwości;

4)

rodzaj służby radiokomunikacyjnej;

5)

termin, w którym podmiot jest uprawniony do rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości;

6)

okres lub termin, w którym podmiot jest uprawniony do wykorzystywania częstotliwości;

7)

warunki wykorzystywania częstotliwości, o których mowa w art. 141 ust. 1, z uwzględnieniem

warunków wynikających z umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest

stroną.

2.

W przydziale częstotliwości można określić

1)

termin, w którym podmiot jest obowiązany rozpocząć wykorzystywanie częstotliwości;

2)

wymagania dotyczące zapobiegania szkodliwym zakłóceniom elektromagnetycznym lub kolizjom

z przyznanymi na rzecz innych podmiotów rezerwacjami częstotliwości, przydziałami

częstotliwości, pozwoleniami lub decyzjami o prawie do wykorzystania częstotliwości,

o których mowa w art. 152 ust. 1 lub art. 153 ust. 1.

Przydziału częstotliwości dokonuje się na czas określony, nie dłuższy niż 15 lat,

biorąc pod uwagę

1)

charakter zadań wykonywanych przez podmiot wnioskujący o przydział częstotliwości;

2)

międzynarodowe kierunki rozwoju wykorzystywania częstotliwości.

1.

Prezes UKE dokonuje przydziału częstotliwości w terminie 2 tygodni od dnia złożenia

wniosku przez Ministra Obrony Narodowej lub 6 tygodni od dnia złożenia wniosku przez

inny podmiot ubiegający się o przydział częstotliwości, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli dokonanie przydziału częstotliwości wymaga przeprowadzenia uzgodnień międzynarodowych,

terminy, o których mowa w ust. 1, liczy się od dnia zakończenia tych uzgodnień.

3.

Wniosek o dokonanie przydziału częstotliwości dla misji dyplomatycznej, urzędu konsularnego,

zagranicznej misji specjalnej oraz przedstawicielstwa organizacji międzynarodowej,

korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych,

mających siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składa się za pośrednictwem

ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Informację o dokonaniu przydziału częstotliwości Prezes UKE niezwłocznie publikuje

na stronie podmiotowej BIP UKE. Informacja ta zawiera numer przydziału częstotliwości,

zakres częstotliwości objętych przydziałem częstotliwości oraz okres, na jaki został

dokonany przydział częstotliwości.

1.

Dopuszcza się dokonywanie przydziału częstotliwości na rzecz kilku użytkowników.

2.

W przypadku dokonywania przydziału częstotliwości na rzecz kilku użytkowników Prezes

UKE może ustalić w przydziale częstotliwości warunki jego użytkowania.

3.

W sprawach spornych dotyczących współużytkowania częstotliwości Prezes UKE może, na

wniosek podmiotu współużytkującego częstotliwości, w drodze postanowienia, nałożyć

na współużytkowników częstotliwości, o których mowa w ust. 1, obowiązek podjęcia negocjacji

dotyczących współużytkowania częstotliwości, określając jednocześnie termin ich zakończenia,

nie dłuższy niż 30 dni, licząc od dnia wydania postanowienia.

4.

W przypadku niepodjęcia negocjacji, o których mowa w ust. 3, przez podmiot do tego

obowiązany lub braku zawarcia przez strony porozumienia warunki współużytkowania częstotliwości

określa, na wniosek strony, Prezes UKE, w drodze decyzji, biorąc pod uwagę efektywne

wykorzystanie częstotliwości.

5.

Wnioski, o których mowa w ust. 3 i 4, zawierają stanowiska poszczególnych użytkowników

w zakresie współużytkowania częstotliwości, z wyszczególnieniem tych kwestii, co do

których strony nie doszły do porozumienia.

6.

Strony są obowiązane do przedłożenia Prezesowi UKE, na jego żądanie, w terminie 14

dni, dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku oraz swoich stanowisk wobec rozbieżności.

7.

W sprawach, o których mowa w ust. 2, Prezes UKE może wydać, na wniosek jednej ze stron,

decyzję, w której określa warunki współużytkowania częstotliwości do czasu ostatecznego

rozstrzygnięcia sporu zgodnie z ust. 3.

1.

Przydział częstotliwości może zostać zmieniony lub cofnięty, w drodze decyzji Prezesa

UKE, w przypadku

1)

stwierdzenia, że używanie urządzenia radiowego zgodnie z przydziałem częstotliwości

powoduje szkodliwe zakłócenia lub szkodliwe zaburzenia elektromagnetyczne;

2)

zmiany w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości przeznaczenia częstotliwości

objętych przydziałem częstotliwości;

3)

wystąpienia okoliczności prowadzących do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa

lub bezpieczeństwa i porządku publicznego;

4)

nierozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości objętych przydziałem częstotliwości

w terminie, o którym mowa w art. 130 ust. 2 pkt 1, z przyczyn leżących po stronie

podmiotu dysponującego przydziałem częstotliwości;

5)

wystąpienia powtarzających się naruszeń warunków wykorzystania częstotliwości lub

obowiązku wnoszenia opłat za częstotliwości;

6)

gdy częstotliwości objęte przydziałem częstotliwości są wykorzystywane w sposób nieefektywny;

7)

gdy jest to konieczne dla realizacji zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych lub aktów prawnych Unii Europejskiej, dotyczących gospodarowania

częstotliwościami.

2.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i 6, nie mają zastosowania do przydziałów

częstotliwości dokonanych na rzecz Ministra Obrony Narodowej.

Prezes UKE odmawia dokonania przydziału częstotliwości w przypadku, gdy

1)

nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 129;

2)

wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem

częstotliwości;

3)

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 135 ust. 1 pkt 1-3;

4)

powodowałoby to naruszenie umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest

stroną;

5)

postanowił o konieczności przeprowadzenia przetargu, aukcji albo konkursu na wnioskowane

częstotliwości, a wniosek o przydział częstotliwości złożony został przed ogłoszeniem

przetargu, aukcji albo konkursu;

6)

dokonanie przydziału częstotliwości uniemożliwiałoby realizację zobowiązań wynikających

z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych lub aktów prawnych Unii Europejskiej,

dotyczących gospodarowania częstotliwościami.

1.

Do odmowy, zmiany lub cofnięcia przydziału częstotliwości z przyczyn, o których mowa

w art. 135 ust. 1 pkt 3, stosuje się przepisy art. 100 ust. 3-6.

2.

Do odmowy z przyczyn, o których mowa w art. 136 pkt 6, zmiany lub cofnięcia z przyczyn,

o których mowa w art. 135 ust. 1 pkt 7, przydziału częstotliwości wykorzystywanych

na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego

stosuje się przepisy art. 100 ust. 3-6.

1.

Z wyjątkiem przepisów art. 145, art. 152 i art. 153, używanie urządzenia radiowego

wymaga posiadania pozwolenia radiowego, zwanego dalej „pozwoleniem”.

2.

Prezes UKE wydaje pozwolenie w drodze decyzji.

3.

Postępowanie w sprawie wydania pozwolenia wszczyna się na wniosek zainteresowanego

podmiotu.

4.

Podmiot posiadający rezerwację częstotliwości lub podmiot przez niego upoważniony

lub podmiot, któremu częstotliwości zostały wydzierżawione lub przekazane do użytkowania

zgodnie z art. 96, o ile nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 96 ust.

5, może żądać wydania pozwolenia dotyczącego wykorzystania zasobu częstotliwości objętego

rezerwacją częstotliwości w okresie jej obowiązywania.

5.

Do pozwolenia stosuje się odpowiednio przepis art. 65.

6.

W przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania umowy o wydzierżawienie częstotliwości lub

umowy o przekazanie częstotliwości do użytkowania, o których mowa w art. 96, Prezes

UKE stwierdza wygaśnięcie pozwolenia wydanego zgodnie z ust. 4.

7.

W przypadku częstotliwości radiowych, których przeznaczenie określono w Krajowej Tablicy

Przeznaczeń Częstotliwości lub ustalono w planie zagospodarowania częstotliwości,

Prezes UKE wydaje decyzję w terminie 6 tygodni od dnia złożenia wniosku.

8.

Termin, o którym mowa w ust. 7, nie ma zastosowania w przypadkach wymagających uzgodnień

międzynarodowych lub wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

dotyczących użytkowania częstotliwości radiowych lub pozycji orbitalnych.

Przepisu art. 138 ust. 1 nie stosuje się do urządzeń radiowych wykorzystywanych przez

użytkowników rządowych.

1.

Pozwolenie określa

1)

uprawniony podmiot oraz jego siedzibę i adres;

2)

rodzaj, wyróżnik typu oraz nazwę producenta urządzeń radiowych, których dotyczy pozwolenie;

3)

warunki wykorzystywania częstotliwości;

4)

warunki używania urządzenia radiowego, w szczególności rodzaj służby radiokomunikacyjnej

lub sieci telekomunikacyjnej, w której urządzenie może być wykorzystywane;

5)

okres ważności;

6)

termin rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości, nie dłuższy niż 12 miesięcy od

dnia wydania pozwolenia.

2.

W pozwoleniu można określić warunki używania urządzenia radiowego i obowiązki użytkownika

w sytuacjach szczególnych zagrożeń.

3.

Pozwolenie może zawierać przydział sygnałów identyfikacyjnych lub znaków wywoławczych.

Znaki wywoławcze nie podlegają zmianie w okresie obowiązywania pozwolenia.

4.

Pozwolenie uprawnia do wykorzystywania objętych pozwoleniem częstotliwości, sygnałów

identyfikacyjnych oraz znaków wywoławczych.

5.

Prezes UKE może w pozwoleniu zobowiązać podmiot do informowania o przerwach w wykorzystywaniu

częstotliwości trwających powyżej 14 dni.

6.

Przepisu ust. 1 pkt 2 w zakresie wyróżnika typu oraz nazwy producenta urządzeń radiowych,

których dotyczy pozwolenie, oraz przepisów ust. 5 i art. 146 ust. 2 pkt 4 nie stosuje

się do pozwoleń w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej.

7.

W pozwoleniu radiowym wydawanym na cele rozpowszechniania lub rozprowadzania programów

radiofonicznych lub telewizyjnych w sposób rozsiewczy naziemny Prezes UKE może określić

dodatkowo warunki wykorzystywania częstotliwości, o których mowa w art. 141 ust. 1,

zgodne z wymaganiami określonymi w art. 87 ust. 3, na wypadek konserwacji urządzenia

radiowego objętego pozwoleniem.

1.

Warunki wykorzystywania częstotliwości określają w szczególności

1)

dla urządzenia radiowego naziemnego lub rezerwacji częstotliwości w celu świadczenia

usług telekomunikacyjnych za pomocą takich urządzeń

a)

częstotliwość lub częstotliwości graniczne kanałów lub zakresów częstotliwości albo

numery kanałów,

b)

lokalizację urządzenia albo obszar jego przemieszczania,

c)

moc promieniowaną lub moc wyjściową,

d)

polaryzację, wysokość zawieszenia i charakterystykę promieniowania anteny nadawczej,

e)

rodzaj sygnału i parametry techniczne jego nadawania;

2)

dla naziemnej stacji satelitarnej lub rezerwacji częstotliwości dla świadczenia usług

telekomunikacyjnych za pomocą nadawczo-odbiorczego urządzenia radiowego umieszczonego

na sztucznym satelicie Ziemi

a)

nazwę wykorzystywanego satelity i jego położenie,

b)

odpowiednio, lokalizację naziemnej stacji satelitarnej lub obszar jej przemieszczania,

c)

częstotliwość lub częstotliwości skrajne zakresów częstotliwości lub kanałów częstotliwości

albo numery kanałów, wykorzystywane do transmisji sygnałów w kierunkach: kosmos-Ziemia

i Ziemia-kosmos,

d)

rodzaj sygnału i parametry techniczne jego nadawania.

2.

Przepisów ust. 1 pkt 1 lit. d oraz e nie stosuje się do pozwoleń w służbie radiokomunikacyjnej

amatorskiej.

1.

Prezes UKE wydaje pozwolenie podmiotowi, który spełnia wymagania określone ustawą,

oraz jeżeli

1)

nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 2 pkt 1-3 i 5;

2)

częstotliwości objęte wnioskiem

a)

są dostępne,

b)

zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej

służby radiokomunikacyjnej i użytkowania oraz plan zagospodarowania częstotliwości

przewiduje ich zagospodarowanie zgodne z wnioskiem,

c)

mogą być wykorzystywane przez urządzenie radiowe bez powodowania szkodliwych zakłóceń

lub kolizji z przyznanymi na rzecz innych podmiotów rezerwacjami częstotliwości, przydziałami

częstotliwości, pozwoleniami radiowymi lub decyzjami, o których mowa w art. 152 ust.

1 lub art. 153 ust. 1,

d)

zostały międzynarodowo uzgodnione w zakresie i formie określonych w międzynarodowych

przepisach radiokomunikacyjnych lub wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych,

w przypadku gdy zachodzi możliwość powodowania szkodliwych zakłóceń poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej,

e)

będą wykorzystywane w sposób efektywny;

3)

urządzenie pracujące na podstawie pozwolenia może być chronione przed szkodliwymi

zakłóceniami;

4)

wnioskodawca przedłoży

a)

dokument potwierdzający spełnienie przez urządzenie wymagań, o których mowa w art.

273 ust. 1-3 albo - w przypadku urządzeń wykorzystywanych w służbie radiokomunikacyjnej

morskiej i żeglugi śródlądowej lub w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej - dokument

potwierdzający objęcie tych urządzeń przepisami, o których mowa odpowiednio w art.

273 ust. 7 pkt 2 lub 3,

b)

dokument potwierdzający rejestrację statku powietrznego, morskiego lub żeglugi śródlądowej

w Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku ubiegania się o wydanie pozwolenia radiowego

w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej lub w służbie radiokomunikacyjnej

lotniczej,

c)

dokument potwierdzający uzyskanie zgody operatora satelity na wykorzystywanie transpondera

- w przypadku pozwolenia dla naziemnej stacji w służbie satelitarnej,

d)

dokument potwierdzający pozytywny wynik egzaminu z wiedzy i umiejętności z zakresu

obsługi urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej lub dokument

równoważny wydany przez uprawniony organ zagraniczny - w przypadku ubiegania się o

wydanie pozwolenia radiowego w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej;

5)

urządzenie nie koliduje z pracą urządzeń kontrolno-pomiarowych UKE.

2.

Prezes UKE udostępnia wykaz urządzeń kontrolno-pomiarowych UKE, o których mowa w ust.

1 pkt 5 oraz art. 129 pkt 7, wraz z warunkami ochrony tych urządzeń na stronie podmiotowej

BIP UKE.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a, nie dotyczy urządzeń przeznaczonych

do wyłącznego używania w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej, niebędących przedmiotem

oferty handlowej.

4.

Prezes UKE wydaje pozwolenia na okres nieprzekraczający 10 lat, a dla służby radiokomunikacyjnej

amatorskiej - na okres nieprzekraczający 25 lat. W przypadku pozwolenia dotyczącego

wykorzystania zasobu częstotliwości objętego rezerwacją częstotliwości w okresie jej

obowiązywania, który jest dłuższy niż 10 lat, okres obowiązywania pozwolenia może

zostać zrównany z okresem obowiązywania tej rezerwacji.

5.

W przypadku przedłużenia rezerwacji częstotliwości zgodnie z art. 92 lub dokonania

rezerwacji częstotliwości na kolejny okres w drodze postępowania, o którym mowa w

art. 93 ust. 1, Prezes UKE na wniosek podmiotu dysponującego rezerwacją częstotliwości

w drodze decyzji, dokonuje zmiany pozwoleń radiowych wydanych w oparciu o tę rezerwację

częstotliwości przez

1)

wskazanie zakresów częstotliwości i rezerwacji częstotliwości albo rezerwacji częstotliwości

dokonanej na kolejny okres w oparciu, o którą wydane jest pozwolenie,

2)

zmianę okresu obowiązywania pozwolenia dotyczącego wykorzystania zasobu częstotliwości

objętego rezerwacją, tak aby zrównać go z okresem obowiązywania tej rezerwacji częstotliwości

albo rezerwacji częstotliwości dokonanej na kolejny okres

- o ile nie nastąpiła zmiana warunków wykorzystywania częstotliwości wskazanych w

rezerwacji częstotliwości uniemożliwiająca korzystanie z urządzeń wskazanych w pozwoleniu

radiowym oraz sprzyja to efektywnemu i harmonijnemu gospodarowaniu zasobami częstotliwości.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera wykaz pozwoleń, których dotyczy.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Prezes UKE wszczyna i prowadzi jedno postępowanie

oraz wydaje jedną decyzję w sprawie zmiany wskazanych pozwoleń.

1.

W służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej Prezes UKE wydaje pozwolenia kategorii 1,

kategorii 3, kategorii 5 i pozwolenia dodatkowe. W pozwoleniu Prezes UKE wskazuje

znak wywoławczy, za pomocą którego identyfikuje się stację amatorską.

2.

Prezes UKE wydaje pozwolenie w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej osobie fizycznej

na podstawie zaświadczenia o pozytywnym wyniku egzaminu z wiedzy i umiejętności osoby

ubiegającej się o pozwolenie, z wyjątkiem art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. d.

3.

Prezes UKE wydaje pozwolenie w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej osobie prawnej,

w tym terenowej jednostce organizacyjnej stowarzyszenia posiadającego osobowość prawną,

a także stowarzyszeniu zwykłemu w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2261), na podstawie pozwolenia kategorii 1 lub równoważnego dokumentu wydanego przez uprawniony

organ zagraniczny osoby upoważnionej do ubiegania się o wydanie pozwolenia dla tej

osoby prawnej, która ukończyła 18 lat.

4.

Pozytywny wynik egzaminu, o którym mowa w ust. 2, jest ważny bezterminowo.

1.

Egzaminy osób ubiegających się o pozwolenie w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej,

w tym egzaminy poprawkowe, przeprowadza komisja powołana przez Prezesa UKE spośród

osób posiadających odpowiednią wiedzę, praktyczne doświadczenie w zakresie ocenianych

kompetencji, a w przypadku powierzenia egzaminów organizacji radioamatorskiej, komisja

powołana spośród osób posiadających odpowiednią wiedzę, praktyczne doświadczenie w

zakresie ocenianych kompetencji zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 6.

2.

Prezes UKE może powierzyć przeprowadzanie egzaminów w służbie radiokomunikacyjnej

amatorskiej, w tym egzaminów poprawkowych, organizacji zrzeszającej radioamatorów,

jeżeli organizacja ta

1)

posiada strukturę organizacyjną umożliwiającą organizację egzaminów na terenie każdego

z województw;

2)

daje rękojmię prawidłowo przeprowadzonego egzaminu, w szczególności w zakresie przestrzegania

przepisów dotyczących ochrony danych osobowych;

3)

posiada doświadczenie w prowadzeniu działalności związanej ze służbą radiokomunikacyjną

amatorską adekwatne do rangi przeprowadzanych egzaminów;

4)

zapewni pomieszczenia i warunki organizacyjne pracy komisji oraz zapewni warunki do

przeprowadzenia egzaminu z wiedzy i umiejętności, o którym mowa w ust. 1, w sposób

niedyskryminujący osób z niepełnosprawnościami;

5)

przedstawi koncepcję organizacji egzaminów.

3.

Powierzenie przeprowadzenia egzaminów, o których mowa w ust. 2, następuje w drodze

nieodpłatnej umowy zawierającej co najmniej

1)

możliwość wypowiedzenia jej przez Prezesa UKE w każdym czasie;

2)

zobowiązanie organizacji, o której mowa w ust. 2, do przedstawienia listy osób, które

uzyskały pozytywny wynik egzaminu w terminie 7 dni od dnia jego zakończenia;

3)

zobowiązanie organizacji, o której mowa w ust. 2, do przedstawienia sprawozdania z

wykonania umowy - w terminie do dnia 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy;

4)

listę miejscowości, w których zostaną przeprowadzone egzaminy oraz częstotliwość egzaminów

w tych miejscowościach;

5)

zobowiązanie do przekazywania Prezesowi UKE oraz publikacji do dnia 15 grudnia harmonogramu

przeprowadzania egzaminów na kolejny rok;

6)

minimalne warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia egzaminacyjne;

7)

listę kandydatów na egzaminatorów zawierającą imiona i nazwiska kandydatów.

4.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE harmonogram przeprowadzania egzaminów

na kolejny rok w terminie do dnia 31 grudnia.

5.

Za przeprowadzenie egzaminu w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej zorganizowanego

przez Prezesa UKE pobiera się opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 zł.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, dla służby

radiokomunikacyjnej amatorskiej

1)

szczegółowy zakres pozwoleń,

2)

wymagania niezbędne do uzyskania pozwolenia i zakres wymogów egzaminacyjnych,

3)

tryb przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminów poprawkowych,

4)

tryb powoływania komisji egzaminacyjnej,

5)

wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu,

6)

okres ważności pozwoleń,

7)

sposób identyfikacji stacji amatorskiej

- biorąc pod uwagę międzynarodowe przepisy radiokomunikacyjne, rodzaj pozwolenia,

zapewnienie dostępności do wykonywania służby radiokomunikacyjnej amatorskiej, zapewnienie

właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego egzaminu oraz potrzebę

zapewnienia efektywnej i bezstronnej pracy komisji.

1.

Nie wymaga pozwolenia używanie urządzeń radiowych przeznaczonych wyłącznie do odbioru.

2.

Nie wymaga pozwolenia używanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego

1)

używanego przez zagraniczny statek powietrzny, morski lub statek żeglugi śródlądowej,

zgodnie z międzynarodowymi przepisami radiokomunikacyjnymi, jeżeli urządzenie zostało

dopuszczone do używania przez właściwy organ;

2)

używanego, zgodnie z przepisami międzynarodowymi, w służbie amatorskiej przez cudzoziemca

oraz obywatela polskiego stale rezydującego za granicą podczas pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jednorazowo pobyt taki nie jest dłuższy niż 90 dni;

3)

końcowego

a)

dołączanego do zakończenia sieci telekomunikacyjnej, z wyłączeniem urządzeń stosowanych

w służbie lotniczej, morskiej lub żeglugi śródlądowej,

b)

służącego do utrzymywania łączności z przebywającym krótkookresowo na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub znajdującym się na nim w tranzycie, zagranicznym pojazdem, statkiem powietrznym,

morskim lub statkiem żeglugi śródlądowej, przytwierdzonego w sposób trwały do tego

pojazdu lub statku, wykorzystującego międzynarodowo uzgodnione zakresy częstotliwości;

4)

wykorzystującego zakresy częstotliwości zarezerwowane na rzecz podmiotu uprawnionego

do dysponowania częstotliwością lub, za zgodą tego podmiotu, podmiotu przez niego

upoważnionego lub któremu częstotliwości zostały wydzierżawione lub przekazane do

użytkowania zgodnie z art. 96, o ile nie została wydana decyzja, o której mowa w art.

96 ust. 5, jeżeli rezerwacja częstotliwości przewiduje zwolnienie z obowiązku uzyskania

pozwolenia i określa warunki wykorzystywania częstotliwości;

5)

będącego urządzeniem klasy 1, o którym mowa w art. 274 ust. 3.

3.

Urządzenia klasy 1, o których mowa w art. 274 ust. 3, nie podlegają ochronie przed

szkodliwymi zakłóceniami powodowanymi przez inne urządzenia.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może, w drodze rozporządzenia, określić

rozszerzony zakres urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, które mogą

być używane bez pozwolenia, określając

1)

warunki używania urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, które mogą

być używane bez pozwolenia,

2)

rodzaje służb radiokomunikacyjnych, w których urządzenia te mogą być używane

- uwzględniając przepisy międzynarodowe oraz kierując się zasadą zwiększania liczby

rodzajów takich urządzeń, przy uwzględnieniu potrzeby harmonijnego gospodarowania

częstotliwościami.

1.

Do cofnięcia lub zmiany pozwolenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 95 i art.

99-102.

2.

Prezes UKE może także cofnąć pozwolenie lub zmienić warunki wykorzystywania częstotliwości

w przypadku

1)

stwierdzenia, że używanie urządzenia radiowego zgodnie z pozwoleniem zakłóca pracę

innych urządzeń lub sieci telekomunikacyjnych;

2)

zmiany w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości przeznaczenia częstotliwości

objętych pozwoleniem;

3)

nierozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości objętych pozwoleniem w terminie 6 miesięcy

od dnia wydania pozwolenia lub dnia rozpoczęcia ich wykorzystywania wskazanego w pozwoleniu;

4)

niewywiązania się przez podmiot z obowiązku, o którym mowa w art. 140 ust. 5.

3.

Prezes UKE może zmienić warunki wykorzystywania częstotliwości również w przypadku,

gdy

1)

częstotliwości objęte pozwoleniem są wykorzystywane w stopniu niewielkim lub w sposób

nieefektywny;

2)

praca urządzenia radiowego jest zakłócana przez inne urządzenia lub sieci telekomunikacyjne.

4.

W przypadku odmowy wydania pozwolenia przepis art. 103 stosuje się odpowiednio.

5.

Pozwolenie wygasa w przypadku wygaśnięcia rezerwacji częstotliwości, z wyjątkiem zmiany

pozwolenia radiowego, o której mowa w art. 142 ust. 5.

1.

Używanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, niewymagającego

pozwolenia na podstawie art. 145 ust. 2 pkt 4, podlega wpisowi do rejestru urządzeń

radiowych używanych bez pozwolenia, zwanego dalej „rejestrem urządzeń”.

2.

Prezes UKE prowadzi rejestr urządzeń w systemie teleinformatycznym.

3.

Rejestr urządzeń obejmuje w szczególności

1)

kolejny numer wpisu;

2)

datę otrzymania wniosku oraz datę dokonania wpisu;

3)

dane, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6.

4.

Rejestr urządzeń jest jawny i jest udostępniany na stronie podmiotowej BIP UKE.

1.

Prezes UKE dokonuje wpisu do rejestru urządzeń na podstawie złożonego przez podmiot

uprawniony do dysponowania częstotliwością wniosku zawierającego następujące dane

1)

nazwę (firmę) podmiotu uprawnionego do dysponowania częstotliwością, jego siedzibę

i adres;

2)

oznaczenie formy prawnej podmiotu uprawnionego do dysponowania częstotliwością;

3)

numer decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości;

4)

imię, nazwisko, adres i numer telefonu osoby upoważnionej do kontaktowania się w imieniu

podmiotu uprawnionego do dysponowania częstotliwością;

5)

warunki wykorzystywania częstotliwości, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 1;

6)

przewidywaną datę rozpoczęcia używania urządzenia.

2.

Wniosek o wpis do rejestru urządzeń zawiera oświadczenie osoby uprawnionej do reprezentowania

podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru urządzeń są zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam wynikające z ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej warunki używania urządzenia radiowego, którego dotyczy wniosek;

3)

urządzenie radiowe objęte wnioskiem spełnia odnoszące się do niego wymagania, o których

mowa w art. 274 ust. 1-3 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. - Prawo komunikacji elektronicznej.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia

o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

3.

Do wniosku o wpis do rejestru urządzeń składanego przez podmiot upoważniony, o którym

mowa w art. 138 ust. 4, dołącza się upoważnienie do wykorzystywania częstotliwości

udzielone przez podmiot uprawniony do dysponowania częstotliwością, wskazujące zakres

częstotliwości, obszar, na którym częstotliwości mogą być wykorzystywane, oraz okres,

w którym podmiot jest uprawniony do wykorzystywania częstotliwości.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

1.

Prezes UKE dokonuje wpisu urządzenia radiowego do rejestru urządzeń w terminie do

21 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 148 ust. 1, lub

od dnia uzupełnienia tego wniosku.

2.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w art. 148 ust. 1, lub

oświadczenia, o którym mowa w art. 148 ust. 2, albo w przypadku stwierdzenia, że we

wniosku błędnie określono dane, o których mowa w art. 148 ust. 1, Prezes UKE niezwłocznie,

jednak nie później niż przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, wzywa wnioskodawcę

do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wniosek nieuzupełniony

w wyznaczonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.

3.

Jeżeli Prezes UKE, z wyjątkiem ust. 2, nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa

w ust. 1, a od dnia otrzymania wniosku o wpis do rejestru urządzeń upłynęło 28 dni

roboczych, podmiot uprawniony do dysponowania częstotliwością może rozpocząć jej wykorzystywanie

za pomocą urządzenia, którego dotyczył wniosek, po uprzednim zawiadomieniu Prezesa

UKE na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.

4.

Prezes UKE prostuje z urzędu wpis do rejestru urządzeń zawierający oczywiste błędy

lub niezgodności ze stanem faktycznym.

1.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w art. 148 ust. 1, podmiot, który uzyskał

wpis do rejestru urządzeń jest obowiązany w terminie 7 dni od dnia zmiany tych danych

złożyć do Prezesa UKE wniosek o zmianę wpisu w rejestrze urządzeń.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera numer z rejestru urządzeń, dane podlegające

zmianie oraz oświadczenie, o którym mowa w art. 148 ust. 2.

3.

W przypadku braków formalnych wniosku o zmianę wpisu stosuje się przepis art. 149

ust. 2.

4.

Prezes UKE na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje zmiany wpisu w rejestrze

urządzeń.

1.

Prezes UKE wykreśla wpis do rejestru urządzeń w przypadku wygaśnięcia rezerwacji częstotliwości

albo na wniosek podmiotu uprawnionego do dysponowania rezerwacją.

2.

Prezes UKE może wykreślić wpis do rejestru urządzeń, jeżeli zachodzą okoliczności,

o których mowa w art. 99 ust. 1.

1.

Prezes UKE, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanego podmiotu, może dopuścić

czasowe używanie urządzenia radiowego w zakresach częstotliwości cywilnych lub cywilno-rządowych

w celu zapewnienia przekazu informacji na okres nieprzekraczający 30 dni.

2.

Prezes UKE, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, kieruje się obiektywnymi, przejrzystymi,

niedyskryminacyjnymi i proporcjonalnymi kryteriami.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oryginał lub kopię

1)

dokumentu potwierdzającego spełnienie przez urządzenie wymagań, o których mowa w art.

273 ust. 1-3;

2)

pełnomocnictwa - jeżeli strona działa przez pełnomocnika;

3)

dowodu uiszczenia opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości, o której mowa

w art. 24 ust. 4.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, można składać w języku angielskim. Przepisów art. 33 § 2 i 3 oraz art. 76a

§ 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

5.

Obowiązek wniesienia opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości, o której mowa

w art. 24 ust. 4, powstaje z chwilą złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

6.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE określa

1)

rodzaj, wyróżnik typu oraz nazwę producenta urządzenia radiowego, którego dotyczy

decyzja;

2)

uprawniony podmiot oraz jego siedzibę i adres lub adres stałego miejsca wykonywania

działalności gospodarczej, jeżeli podmiot posiada takie miejsce;

3)

warunki wykorzystania częstotliwości;

4)

warunki używania urządzenia radiowego, w szczególności rodzaj służby, w której jest

wykorzystywane urządzenie;

5)

okres obowiązywania decyzji;

6)

termin rozpoczęcia wykorzystania częstotliwości.

7.

Prezes UKE odmawia wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, albo cofa tę decyzję,

jeżeli wystąpi jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 2 pkt 1-3.

1.

Prezes UKE, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanego podmiotu, może zezwolić

na czasowe używanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego w celu

przeprowadzenia badań, testów lub eksperymentów w zakresach częstotliwości cywilnych

lub cywilno-rządowych, pod warunkiem przedstawienia celu oraz harmonogramu prowadzenia

tych badań, testów lub eksperymentów.

2.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, dotyczącą używania urządzeń radiowych służących do

rozprowadzania lub rozpowszechniania programów radiofonicznych lub telewizyjnych,

Prezes UKE wydaje w porozumieniu z Przewodniczącym KRRiT. Niezajęcie stanowiska przez

Przewodniczącego KRRiT w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania projektu decyzji

jest równoznaczne z uzgodnieniem projektu.

3.

Stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, jest także

podmiot dysponujący rezerwacją częstotliwości.

4.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane na okres dłuższy niż rok.

5.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być na wniosek zainteresowanego podmiotu

jednokrotnie przedłużone na okres nie dłuższy niż rok, po przedłożeniu sprawozdania

z dotychczas wykonanych działań w zakresie badań, testów lub eksperymentów w ramach

tego zezwolenia. Prezes UKE odmawia przedłużenia zezwolenia w przypadku nieprzedłożenia

takiego sprawozdania.

6.

Podmiot, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany przedłożyć

Prezesowi UKE sprawozdanie z przeprowadzonych badań, testów lub eksperymentów, w terminie

nie dłuższym niż 14 dni od dnia ich zakończenia.

7.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 5 lub 6, z uwzględnieniem przepisów o ochronie

własności przemysłowej i intelektualnej, zawiera w szczególności

1)

określenie urządzeń radiowych wykorzystanych w badaniach, testach lub eksperymentach

oraz ich parametry;

2)

opis metodyki badań, testów lub eksperymentów i ich wyniki;

3)

wnioski wynikające z przeprowadzonych badań, testów lub eksperymentów.

8.

Do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 152 ust. 3, 5 i 6 stosuje

się.

9.

Prezes UKE, w drodze decyzji, odmawia wydania zezwolenia albo cofa zezwolenie, jeżeli

wystąpi jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 2 pkt 1-3.

10.

Prezes UKE, w drodze decyzji, odmawia wydania zezwolenia, jeżeli podmiot, który, będąc

do tego zobowiązanym, nie złożył sprawozdania z przeprowadzonych badań, testów lub

eksperymentów.

11.

Prezes UKE, w drodze decyzji, może cofnąć zezwolenie, jeżeli podmiot nie rozpoczął

badań, testów lub eksperymentów w terminie 3 miesięcy od dnia rozpoczęcia wykorzystywania

częstotliwości określonego w zezwoleniu.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE informacje o wydanych pozwoleniach,

rezerwacjach częstotliwości oraz decyzjach o zezwoleniu na czasowe używanie urządzeń

radiowych, o których mowa w art. 152 ust. 1 oraz art. 153 ust. 1, obejmujące

1)

nazwę (firmę) podmiotu uprawnionego;

2)

zakres częstotliwości;

3)

obszar, na którym częstotliwości mogą być wykorzystywane, lub lokalizację stacji;

4)

okres obowiązywania decyzji.

1.

Czasowe używanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, wykorzystującego

częstotliwości użytkowane jako cywilne lub cywilno-rządowe, służącego do komunikacji

w systemie naziemnym lub satelitarnym przez misje dyplomatyczne, urzędy konsularne,

zagraniczne misje specjalne oraz przedstawicielstwa organizacji międzynarodowych,

korzystające z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych,

mające swe siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzyskania pisemnej

zgody Prezesa UKE, zatwierdzonej przez ministra właściwego do spraw zagranicznych,

oraz dopuszczalne jest wyłącznie w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną

tych podmiotów, chyba że odpowiednie wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe

stanowią inaczej lub wymaga tego zasada wzajemności.

2.

Wniosek o wydanie zgody składany jest do Prezesa UKE, za pośrednictwem ministra właściwego

do spraw zagranicznych, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 7 dni roboczych

przed planowanym rozpoczęciem wykorzystywania częstotliwości.

3.

W wyjątkowych przypadkach, wymagających pilnego działania ze względu na ważny interes

państwa, wniosek o wydanie zgody może zostać złożony bez zachowania terminu, o którym

mowa w ust. 2. Prezes UKE może pozostawić taki wniosek bez rozpoznania, w przypadku

gdy ze względów technicznych lub organizacyjnych brak jest możliwości jego rozpatrzenia

przed planowanym rozpoczęciem wykorzystywania częstotliwości przez wnioskodawcę.

4.

Wniosek o wydanie zgody zawiera

1)

cel, w którym będzie używane urządzenie;

2)

obszar wykorzystywania częstotliwości albo obszar przemieszczania urządzenia;

3)

termin rozpoczęcia oraz zakończenia wykorzystywania częstotliwości;

4)

typ i rodzaj urządzenia;

5)

moc wyjściową urządzenia;

6)

częstotliwości nadawania i odbioru;

7)

szerokość kanału i rodzaj emisji;

8)

imię, nazwisko, adres do korespondencji, adres poczty elektronicznej i numer telefonu

osoby wyznaczonej do kontaktu w sprawie technicznych warunków wykorzystania częstotliwości

lub używania urządzenia radiowego.

5.

Prezes UKE wydaje zgodę na używanie urządzenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli urządzenie

to nie będzie powodować szkodliwych zakłóceń w pracy innych urządzeń lub nie będzie

prowadzić do wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3. W przypadku

stwierdzenia możliwości wystąpienia takich zakłóceń lub okoliczności Prezes UKE nie

wydaje zgody oraz informuje wnioskodawcę, za pośrednictwem ministra właściwego do

spraw zagranicznych, o możliwości zmiany wniosku w wyznaczonym terminie, ze wskazaniem

zakresu tych zmian.

6.

Prezes UKE wydaje zgodę na używanie urządzenia radiowego, o którym mowa w ust. 1,

na okres nieprzekraczający 30 dni.

7.

W przypadku gdy urządzenie radiowe, o którym mowa w ust. 1, powoduje szkodliwe zakłócenia

lub prowadzi do wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3, Prezes

UKE

1)

określa nowe warunki wykorzystania częstotliwości albo

2)

stwierdza konieczność zaprzestania używania urządzenia radiowego

- informując o tym użytkownika urządzenia radiowego, za pośrednictwem ministra właściwego

do spraw zagranicznych.

8.

W przypadku stwierdzenia, że urządzenie radiowe, o którym mowa w ust. 1, wykorzystywane

jest niezgodnie z warunkami określonymi w wydanej zgodzie, Prezes UKE informuje użytkownika

urządzenia radiowego, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych,

o konieczności dostosowania, w określonym terminie, warunków wykorzystania częstotliwości

do warunków, na które wydano zgodę.

9.

Prezes UKE informuje użytkownika urządzenia radiowego, za pośrednictwem ministra właściwego

do spraw zagranicznych, o cofnięciu zgody w przypadku niedostosowania wykorzystania

częstotliwości do warunków, na które wydano zgodę w terminie przez niego wyznaczonym.

1.

Czasowe używanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, wykorzystującego

częstotliwości użytkowane jako rządowe, służącego do komunikacji w systemie naziemnym

lub satelitarnym przez misje dyplomatyczne, urzędy konsularne, zagraniczne misje specjalne

oraz przedstawicielstwa organizacji międzynarodowych, korzystające z przywilejów i

immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych, mające swe siedziby

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzyskania pisemnej zgody Ministra

Obrony Narodowej, zatwierdzonej przez ministra właściwego do spraw zagranicznych,

oraz dopuszczalne jest wyłącznie w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną

tych podmiotów, chyba że odpowiednie wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe

stanowią inaczej lub wymaga tego zasada wzajemności.

2.

Wniosek o wydanie zgody składany jest do Ministra Obrony Narodowej za pośrednictwem

ministra właściwego do spraw zagranicznych niezwłocznie, jednak nie później niż w

terminie 7 dni roboczych przed planowanym rozpoczęciem wykorzystywania częstotliwości.

W przypadku przekazania przez ministra właściwego do spraw zagranicznych wniosku o

wydanie zgody do Prezesa UKE, Prezes UKE niezwłocznie przekazuje wniosek do Ministra

Obrony Narodowej.

3.

Minister Obrony Narodowej może powierzyć realizację zadań, o których mowa w ust. 1

i 2, kierownikowi komórki organizacyjnej lub jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanej, właściwej w sprawach zarządzania częstotliwościami.

4.

Do spraw związanych z wyrażaniem przez Ministra Obrony Narodowej zgody, o której mowa

w ust. 1, przepisy art. 155 ust. 3-9 stosuje się odpowiednio.

1.

Obsługiwanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego używanego w

służbie radiokomunikacyjnej lotniczej, morskiej i żeglugi śródlądowej wymaga posiadania

świadectwa operatora urządzeń radiowych lub dokumentu równoważnego, wydanego przez

uprawniony organ zagraniczny.

2.

Obsługiwanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego używanego w

służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej wymaga posiadania pozwolenia radiowego lub

w przypadku, o którym mowa w art. 145 ust. 2 pkt 2, dokumentu równoważnego wydanego

przez uprawniony organ zagraniczny.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób wykonujących obowiązki w zakresie zadań komórek

organizacyjnych i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej

lub przez niego nadzorowanych oraz użytkowników rządowych, o których mowa w art. 2

pkt 87 lit. c.

1.

Prezes UKE wydaje świadectwo operatora urządzeń radiowych na podstawie pozytywnego

wyniku egzaminu z wiedzy i umiejętności osoby ubiegającej się o świadectwo operatora

urządzeń radiowych oraz po udokumentowaniu przez nią wymaganej praktyki.

2.

Prezes UKE wydaje duplikat świadectwa operatora urządzeń radiowych albo dokonuje wymiany

świadectwa operatora urządzeń radiowych na wniosek posiadacza tego świadectwa.

3.

Świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej morskiej wydane

na podstawie Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania

im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r.

(Dz. U. z 1984 r. poz. 201, z późn. zm. wydaje się na okres 5 lat i podlega ono odnowieniu.

4.

Wniosek o odnowienie świadectwa operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej

morskiej składa się Prezesowi UKE, w okresie ważności świadectwa lub nie później niż

w ciągu 12 miesięcy od dnia utraty ważności tego świadectwa. Odnowienie świadectwa

odbywa się na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 12.

5.

Egzaminy osób ubiegających się o świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie

radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej przeprowadza komisja powołana przez

Prezesa UKE spośród osób posiadających odpowiednią wiedzę oraz praktyczne doświadczenie

w zakresie ocenianych kompetencji. Prezes UKE może powierzyć przeprowadzanie egzaminów

Centralnej Morskiej Komisji Egzaminacyjnej lub centralnej komisji egzaminacyjnej działającej

przy dyrektorze urzędu żeglugi śródlądowej określonym przez ministra właściwego do

spraw żeglugi śródlądowej.

6.

Egzaminy osób ubiegających się o świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie

radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej, w tym egzaminy poprawkowe, przeprowadza

się jednoetapowo na sesjach egzaminacyjnych.

7.

Egzaminy osób ubiegających się o świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie

radiokomunikacyjnej lotniczej przeprowadza komisja egzaminacyjna, o której mowa w

art. 99 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2110 oraz z 2024 r. poz. 731 i 1222), w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 6 tej ustawy.

8.

Osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym mowa w ust. 5, w terminie

co najmniej 14 dni przed terminem egzaminu, składa Prezesowi UKE wniosek o wydanie

świadectwa operatora urządzeń radiowych lub dokonuje w formie elektronicznej zgłoszenia

na egzamin.

9.

Osoba ubiegająca się o świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej

lotniczej składa Prezesowi UKE wniosek o wydanie świadectwa po zdaniu egzaminu, o

którym mowa w ust. 7.

10.

Za przeprowadzenie egzaminu oraz za wydanie świadectwa operatora urządzeń radiowych,

wydanie duplikatu świadectwa lub wymianę świadectwa pobiera się opłaty w wysokości

1)

za przeprowadzenie egzaminu - od 150 zł do 300 zł;

2)

za wydanie świadectwa - od 20 zł do 35 zł;

3)

za wydanie duplikatu świadectwa - od 15 do 25 zł;

4)

za wymianę świadectwa - od 15 zł do 25 zł.

11.

Świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej wydaje

się na czas nieokreślony.

12.

Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej i minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określą, w drodze

rozporządzenia

1)

rodzaje i wzory świadectw operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej

morskiej i żeglugi śródlądowej,

2)

warunki wydawania i odnawiania świadectw oraz zakres uprawnień wynikających z tych

świadectw,

3)

zakres wymogów egzaminacyjnych, zakres i okres niezbędnych szkoleń oraz praktyki,

4)

tryb przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminów poprawkowych,

5)

tryb powoływania komisji egzaminacyjnej,

6)

wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, wydanie świadectwa operatora urządzeń

radiowych w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej i jego wymianę

oraz wydanie duplikatu tego świadectwa

- biorąc pod uwagę międzynarodowe przepisy radiokomunikacyjne, przepisy międzynarodowe

oraz zapewnienie właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego egzaminu

oraz potrzebę zapewnienia efektywnej i bezstronnej pracy komisji, a także kierując

się zasadą, że opłaty nie powinny stanowić bariery dla osób zainteresowanych obsługą

urządzeń radiowych.

13.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje świadectw operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej,

2)

wzór świadectwa operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej,

3)

wymagania w zakresie szkolenia oraz wymagania egzaminacyjne w zakresie wiedzy i umiejętności

osób ubiegających się o świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej

lotniczej,

4)

wymagania w zakresie wieku osób przystępujących do egzaminu na świadectwo operatora

urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej,

5)

tryb wydawania świadectwa operatora urządzeń radiowych w służbie radiokomunikacyjnej

lotniczej i duplikatu tego świadectwa oraz wymiany tego świadectwa,

6)

wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz wydanie świadectwa operatora urządzeń

radiowych w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej, wydanie duplikatu tego świadectwa

i wymianę tego świadectwa

- biorąc pod uwagę międzynarodowe przepisy radiokomunikacyjne oraz przepisy międzynarodowe,

a także uwzględniając koszty przeprowadzenia egzaminu, wydania świadectwa i duplikatu.

1.

Prezes UKE, w drodze decyzji, przyznaje prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

zgodnie z planami numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, przedsiębiorcom

telekomunikacyjnym, jednostkom samorządu terytorialnego prowadzącym działalność w

zakresie telekomunikacji i podmiotom, o których mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d

oraz h, oraz podmiotom wskazanym przez ministra właściwego do spraw energii do wykonywania

zadań, o których mowa w art. 67 ust. 1, na ich wniosek.

2.

Prezes UKE, w drodze decyzji, może przyznać prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

zgodnie z planami numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, podmiotowi

uprawnionemu do prowadzenia działalności gospodarczej innemu niż podmioty wskazane

w ust. 1, na jego wniosek, na potrzeby świadczenia usług innych niż publicznie dostępne

usługi telekomunikacyjne, o ile dostępne zasoby numeracji są wystarczające do zaspokojenia

obecnego i prognozowanego zapotrzebowania na numerację, a podmioty te wykażą swoją

zdolność do efektywnego gospodarowania zasobami numeracji.

3.

Przyznanie prawa do wykorzystywania zasobów numeracji o ustalonym przeznaczeniu następuje

w terminie nie dłuższym niż 3 tygodnie od dnia złożenia wniosku.

4.

Prezes UKE przyznaje prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, o którego przyznanie

wpłynął więcej niż jeden wniosek

1)

po przeprowadzeniu postępowania konsultacyjnego,

2)

w drodze przetargu, jeżeli w postępowaniu konsultacyjnym stwierdzono konieczność przeprowadzenia

takiego postępowania

- w terminie nie dłuższym niż 6 tygodni od dnia złożenia pierwszego wniosku.

5.

Przetarg przeprowadza Prezes UKE. Ogłoszenie o przetargu Prezes UKE udostępnia w prasie

codziennej o zasięgu ogólnokrajowym oraz na stronie podmiotowej BIP UKE.

6.

Do przetargu stosuje się odpowiednio przepisy art. 110, art. 112 ust. 1, art. 120,

art. 121 ust. 1, art. 122 oraz art. 123.

7.

Decydującym kryterium oceny ofert jest wysokość kwoty zadeklarowanej przez podmiot

wnioskujący o przyznanie prawa do wykorzystywania zasobów numeracji.

8.

Przyznanie prawa do wykorzystywania zasobów numeracji może określać warunki wykorzystywania

lub udostępniania numeracji, w szczególności

1)

wskazywać usługę komunikacji elektronicznej, dla której przyznana numeracja ma być

wykorzystywana, z podaniem wymogów związanych ze świadczeniem usługi oraz zasad taryfowych

i cen maksymalnych;

2)

zobowiązania przedsiębiorcy, któremu przyznano prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

przyjęte w drodze przetargu, o którym mowa w ust. 4 pkt 2;

3)

obowiązek niedyskryminującego dostępu do usług komunikacji elektronicznej z wykorzystaniem

numeracji przyznanej innym przedsiębiorcom.

9.

Przyznanie prawa do wykorzystywania zasobów numeracji transgranicznie na terenie Unii

Europejskiej określa warunki jej wykorzystywania uwzględniające przestrzeganie praw

konsumentów i zasad użytkowania zasobów numeracji w państwach członkowskich, w których

ta numeracja będzie użytkowana.

1.

Prezes UKE odmawia przyznania prawa do wykorzystywania zasobów numeracji, jeżeli wnioskowane

przeznaczenie numeracji nie jest zgodne z planem numeracji krajowej dla publicznych

sieci telekomunikacyjnych.

2.

Prezes UKE może odmówić przyznania prawa do wykorzystywania nowego zakresu numeracji,

jeżeli wykorzystywane jest mniej niż 75%

1)

wszystkich wcześniej przyznanych zakresów numeracji lub

2)

wcześniej przyznanych zakresów numeracji w ramach tego samego wyróżnika sieci lub

wskaźnika strefy numeracyjnej, którego dotyczy wniosek o przyznanie prawa do wykorzystywania

zasobów numeracji.

1.

Prezes UKE może cofnąć prawo do wykorzystywania zasobów numeracji albo zmienić jego

zakres, jeżeli

1)

nastąpiły zmiany we właściwym planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych;

2)

podmiot, który uzyskał w drodze decyzji prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

nie wykorzystuje przyznanego zakresu numeracji w sposób efektywny pod względem ilościowym,

a w przypadku numerów dostępu i podobnych pojedynczych numerów nie uruchomił usługi

określonej takim numerem w terminie 12 miesięcy od dnia otrzymania decyzji o przyznaniu

prawa do wykorzystywania zasobów numeracji;

3)

podmiot, który uzyskał w drodze decyzji prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

wykorzystuje przyznaną numerację w sposób niezgodny z warunkami przyznania numeracji

lub jej przeznaczeniem określonym we właściwym planie numeracji krajowej dla publicznych

sieci telekomunikacyjnych;

4)

podmiot, który uzyskał w drodze decyzji prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

nie wnosi opłat za prawo do wykorzystywania numeracji.

2.

Prezes UKE może cofnąć prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, jeżeli istnieje

bezpośrednie zagrożenie naruszenia w krótkim czasie interoperacyjności lub ciągłości

świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w publicznych sieciach

telekomunikacyjnych albo naruszenie takie nastąpiło.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, Prezes UKE przed wydaniem decyzji w sprawie

cofnięcia prawa do wykorzystywania zasobów numeracji lub zmiany zakresu prawa do wykorzystywania

zasobów numeracji prowadzącej do ograniczenia tego prawa przeprowadza postępowanie

konsultacyjne.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się w przypadku cofnięcia prawa do wykorzystywania zasobów

numeracji, o którym mowa w ust. 2, wymagającego pilnego działania Prezesa UKE.

5.

Decyzja o cofnięciu prawa do wykorzystywania zasobów numeracji albo o zmianie jego

zakresu

1)

uwzględnia konieczność zachowania interoperacyjności i ciągłości świadczenia publicznie

dostępnych usług telekomunikacyjnych;

2)

może być podjęta po bezskutecznym wezwaniu podmiotu do usunięcia przyczyny nieprawidłowości

w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2.

6.

W sytuacji, o której mowa w ust. 2, Prezes UKE, prowadząc postępowanie w sprawie cofnięcia

prawa do wykorzystywania zasobów numeracji oraz przyznania prawa do wykorzystywania

zasobów numeracji innemu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu, może

1)

pominąć wezwanie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2;

2)

pominąć postępowanie konsultacyjne i procedurę przetargową, o której mowa w art. 159

ust. 4;

3)

przyznać prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, biorąc pod uwagę

a)

możliwości techniczne przyjmowania i kierowania połączeń na numery z przydzielanego

bloku numerów,

b)

liczbę przeniesionych numerów z bloków numerów, dla których Prezes UKE cofnął prawo

do wykorzystywania zasobów numeracji,

c)

liczbę abonentów w danej strefie numeracyjnej oraz

d)

przydział numeracji w bloku sąsiadującym z przydzielanym blokiem numerów;

4)

zwolnić przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, który otrzymał prawo do wykorzystywania

zasobów numeracji, z opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, o których

mowa w art. 25, na okres nie dłuższy niż rok.

7.

W przypadku braku wniosków o przyznanie prawa do wykorzystywania zasobów numeracji

Prezes UKE, w drodze decyzji, przyznaje prawo do wykorzystywania zasobów numeracji

przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu, biorąc pod uwagę przesłanki, o których mowa w

ust. 6 pkt 3.

8.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, który otrzymał prawo do wykorzystywania zasobów

numeracji na warunkach określonych w ust. 6 pkt 3 oraz w ust. 7, informuje abonenta

o przejęciu zobowiązań dostawcy usług telekomunikacyjnych, któremu Prezes UKE cofnął

prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, i świadczeniu usług ze wskazaniem terminu

końcowego nie krótszego niż miesiąc. Jednocześnie przedsiębiorca ten informuje abonenta

o konieczności zawarcia przed upływem tego terminu umowy o świadczenie usług komunikacji

elektronicznej albo przeniesienia numeru do innego dostawcy usług w celu zachowania

ciągłości świadczenia usług.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, plan numeracji

krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, określając w szczególności zakres

planu oraz formaty numerów, w tym numerów wykorzystywanych na potrzeby transgranicznego

świadczenia na terenie Unii Europejskiej usług komunikacji elektronicznej innych niż

usługi komunikacji interpersonalnej, uwzględniając obecne i prognozowane potrzeby

przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz użytkowników, w tym służb ustawowo powołanych

do niesienia pomocy oraz podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa na podstawie

przepisów szczególnych, ustalenia przepisów międzynarodowych, w szczególności dotyczące

długoterminowych, ogólnoeuropejskich planów numeracji, a także wiążące Rzeczpospolitą

Polską umowy międzynarodowe.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania dotyczące gospodarowania numeracją w sieciach telekomunikacyjnych, uwzględniając

obecne i prognozowane potrzeby przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz użytkowników,

w tym służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy oraz podmiotów uprawnionych do

wykonywania ratownictwa na podstawie przepisów szczególnych, ustalenia przepisów międzynarodowych,

w szczególności dotyczące długoterminowych, ogólnoeuropejskich planów numeracji, a

także wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe.

3.

Prezes UKE informuje BEREC o zakresie numeracji krajowej przeznaczonym na potrzeby

transgranicznego świadczenia na terenie Unii Europejskiej usług komunikacji elektronicznej

innych niż usługi komunikacji interpersonalnej.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe wymagania dotyczące adresowania dla właściwego kierowania połączeń, numeracji

punktów sygnalizacyjnych oraz tworzenia i udostępniania znaków identyfikujących abonenta,

uwzględniając obecne i prognozowane potrzeby przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz

użytkowników, ustalenia przepisów międzynarodowych, w szczególności dotyczące długoterminowych,

ogólnoeuropejskich planów numeracji, a także wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe.

1.

Prezes UKE opracowuje i udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE zbiorcze zestawienia

przyznanych zasobów numeracji w postaci Tablic Zagospodarowania Numeracji oraz wykaz

gmin w strefach numeracyjnych.

2.

Prezes UKE udziela nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom informacji o dostępnej numeracji.

1.

Podmiot, który uzyskał w drodze decyzji prawo do wykorzystywania zasobów numeracji

na podstawie art. 159 ust. 1, udostępnia przyznane zasoby numeracji podmiotom, o których

mowa w art. 159 ust. 1

1)

współpracującym z jego siecią telekomunikacyjną lub

2)

dostarczającym usługi telekomunikacyjne

- na ich wniosek, na podstawie pisemnej umowy o udostępnieniu zasobów numeracji albo

umowy o dostępie w zakresie połączenia sieci, o której mowa w art. 170 ust. 1.

2.

Umowa o udostępnieniu zasobów numeracji może ustalać warunki wykorzystywania udostępnionej

numeracji.

3.

Podmiot, który uzyskał, w drodze decyzji, prawo do wykorzystywania zasobów numeracji

odmawia zawarcia umowy o udostępnieniu zasobów numeracji w przypadku braku zasobów

numeracji lub gdy udostępnienie zasobów numeracji mogłoby utrudnić albo ograniczyć

wykonywanie działalności przez ten podmiot.

4.

Do umowy o udostępnieniu zasobów numeracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 168,

art. 182, art. 185 i art. 188.

5.

Do umowy o udostępnieniu zasobów numeracji stosuje się przepis art. 175, z tym, że

umowa jest przekazywana przez podmiot udostępniający przyznane zasoby numeracji.

1.

Numer 112 stanowi wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych

do niesienia pomocy.

2.

Numery zaczynające się od 116 przeznaczone są do świadczenia usług o walorze społecznym,

przy czym

1)

numer 116000 stanowi numer infolinii umożliwiającej zgłaszanie przypadków zaginięcia

dzieci;

2)

numer 116111 stanowi numer telefonu zaufania dla dzieci;

3)

numer 116123 stanowi numer telefonu wsparcia emocjonalnego.

3.

Połączenia do numerów zaczynających się od 116 są bezpłatne dla użytkowników końcowych.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej prowadzi działania w zakresie

zwiększania świadomości społecznej i wiedzy na temat numeru 116000.

5.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi działania w zakresie zwiększania

świadomości społecznej i wiedzy na temat numerów 116111 i 116123.

Do przydziału, odmowy przydziału lub cofania przydziału znaków identyfikujących abonenta

oraz do ich udostępniania lub odmowy udostępnienia stosuje się odpowiednio przepisy

art. 159-162 i art. 164.

1.

Podmiot, który uzyskał, w drodze decyzji, prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

może dokonać niezbędnej zmiany numeracji dla określonych obszarów swojej sieci telekomunikacyjnej

lub zmiany indywidualnych numerów abonentów tej sieci, w przypadku zmiany przydziału

zakresu numeracji albo przebudowy lub rozbudowy eksploatowanej sieci telekomunikacyjnej.

2.

Podmiot, który uzyskał, w drodze decyzji, prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

podaje do publicznej wiadomości planowane zmiany numeracji, dla określonych obszarów

sieci telekomunikacyjnej, co najmniej na 90 dni przed terminem wprowadzenia tych zmian.

3.

Prezes UKE, na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 2, może w drodze decyzji skrócić

okres, o którym mowa w ust. 2.

4.

Podmiot, który uzyskał, w drodze decyzji, prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

jest obowiązany zawiadomić, na piśmie w postaci papierowej, abonentów, którzy udostępnili

adres korespondencyjny, o planowanej zmianie ich indywidualnych numerów oraz o ich

nowych numerach, co najmniej na 90 dni przed terminem wprowadzenia zmiany. Abonentom,

którzy nie udostępnili adresu korespondencyjnego, ale udostępnili inne dane, o których

mowa w art. 289 ust. 2, zawiadomienie doręcza się na adres poczty elektronicznej lub

na adres elektroniczny innego środka komunikacji elektronicznej.

5.

Prezes UKE, na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 4, może w drodze decyzji skrócić

okres, o którym mowa w ust. 4.

6.

Podmiot, który uzyskał, w drodze decyzji, prawo do wykorzystywania zasobów numeracji,

jest obowiązany do zapewnienia bezpłatnej, automatycznej informacji słownej o wprowadzonych

zmianach numeracji, o których mowa w ust. 1 i 4, dostępnej pod poprzednimi numerami,

przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy.

1.

Dostęp telekomunikacyjny świadczony jest na podstawie umowy zawieranej w formie dokumentowej

pod rygorem nieważności, zwanej dalej „umową o dostępie”, lub na podstawie decyzji,

o której mowa w art. 182 ust. 1 oraz w art. 188.

2.

Umowa o dostępie określa warunki dostępu telekomunikacyjnego i związanej z nim współpracy.

1.

Strony negocjujące umowę o dostępie uwzględniają nałożone na nie obowiązki ustawowe,

a także nałożone na nie obowiązki dostępowe symetryczne oraz obowiązki regulacyjne.

2.

Informacje uzyskane w związku z negocjacjami umowy o dostępie mogą być wykorzystane

wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem i podlegają obowiązkowi zachowania poufności,

także po zakończeniu negocjacji.

3.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny z państwa członkowskiego będący stroną negocjacji

umowy o dostępie nie jest obowiązany do dokonania wpisu do rejestru PT, jeżeli nie

wykonuje działalności telekomunikacyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Na potrzeby zapewnienia świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

i ich interoperacyjności w obrębie całej Unii Europejskiej, operator jest obowiązany

do prowadzenia negocjacji w celu zawarcia umowy o dostępie w zakresie połączenia sieci

i interoperacyjności usług na wniosek innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.

2.

Operator jest obowiązany, na uzasadniony wniosek użytkownika rządowego, o którym mowa

w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz h, do prowadzenia negocjacji w celu zawarcia

umowy, o której mowa w ust. 1.

1.

Umowa, o której mowa w art. 170 ust. 1, zawiera postanowienia dotyczące co najmniej

1)

umiejscowienia punktów połączenia sieci telekomunikacyjnych;

2)

warunków technicznych połączenia sieci telekomunikacyjnych;

3)

rozliczeń z tytułu

a)

zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego,

b)

wzajemnego korzystania z sieci telekomunikacyjnych,

c)

niewykonania lub nienależytego wykonania świadczonych wzajemnie usług telekomunikacyjnych;

4)

sposobów wypełniania wymagań w zakresie

a)

interoperacyjności usług,

b)

integralności sieci,

c)

zachowania ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych w przypadku awarii sieci

telekomunikacyjnych lub w sytuacjach szczególnych zagrożeń,

d)

zachowania tajemnicy komunikacji elektronicznej i ochrony danych w sieci,

e)

kompatybilności elektromagnetycznej;

5)

procedur rozstrzygania sporów;

6)

postępowania w przypadkach

a)

zmiany umowy,

b)

weryfikacji interoperacyjności usług świadczonych w połączonych sieciach telekomunikacyjnych,

ze szczególnym uwzględnieniem badań jakości usług telekomunikacyjnych,

c)

przebudowy połączonych sieci telekomunikacyjnych,

d)

zmiany oferowanych usług telekomunikacyjnych,

e)

zmiany przydzielonych zasobów numeracji;

7)

warunków rozwiązania umowy, dotyczących w szczególności zachowania ciągłości świadczenia

usługi powszechnej, jeżeli jest świadczona w łączonych sieciach telekomunikacyjnych,

ochrony interesów użytkowników, a także bezpieczeństwa sieci i usług komunikacji elektronicznej;

8)

rodzajów wzajemnie świadczonych usług telekomunikacyjnych;

9)

działań podejmowanych w związku z przypadkami nadużycia w komunikacji elektronicznej.

2.

W przypadku gdy stroną umowy, o której mowa w art. 170 ust. 1, jest użytkownik rządowy,

o którym mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz h, postanowienia umowne mogą

obejmować w szczególności postanowienia dotyczące specyficznych potrzeb tego użytkownika

rządowego wynikających z przysługujących mu uprawnień, w tym dotyczące rozbudowy sieci

telekomunikacyjnej w zakresie niezbędnym do przyłączenia tej sieci na wniosek tego

użytkownika rządowego.

W przypadku wystąpienia szczególnego zagrożenia dla obronności, bezpieczeństwa państwa

lub bezpieczeństwa i porządku publicznego użytkownik rządowy, o którym mowa w art.

2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz h, może czasowo odłączyć swoją sieć telekomunikacyjną

od publicznej sieci telekomunikacyjnej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Użytkownik

ten niezwłocznie powiadamia właściwego operatora oraz Prezesa UKE o tym odłączeniu.

O przywróceniu połączenia użytkownik rządowy informuje właściwego operatora oraz Prezesa

UKE.

1.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, a także podmiot niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym,

o ile jest właścicielem okablowania pomiędzy zakończeniami sieci w obiekcie budowlanym

a najbliższym punktem dystrybucji - z wyjątkiem użytkownika rządowego, o którym mowa

w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz h - na wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,

jest obowiązany zapewnić dostęp do tego okablowania wraz z powiązanymi zasobami, jeżeli

powielenie tego okablowania byłoby ekonomicznie nieefektywne lub technicznie niewykonalne.

2.

Jeżeli okablowanie wraz z powiązanymi zasobami, o których mowa w ust. 1, stanowi części

składowe nieruchomości, do zapewnienia dostępu jest obowiązany właściciel, użytkownik

wieczysty lub zarządca nieruchomości.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ust. 4, ust. 5 pkt 5 i ust. 5d ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju

usług i sieci telekomunikacyjnych.

4.

W przypadku zmiany właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości

po wystąpieniu z wnioskiem o zawarcie umowy o dostępie, o którym mowa w ust. 1, a

przed złożeniem wniosku w sprawie rozstrzygnięcia sporu przez Prezesa UKE, przepisy

art. 30 ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci

telekomunikacyjnych oraz art. 30 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

5.

Termin zawarcia umowy o dostępie, o którym mowa w ust. 1, wynosi 30 dni od dnia wystąpienia

przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z wnioskiem o jej zawarcie.

6.

Dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest

1)

nieodpłatny, przy czym przedsiębiorca telekomunikacyjny ponosi proporcjonalną część

ponoszonych przez zapewniającego dostęp kosztów utrzymania udostępnionej infrastruktury,

z wyjątkiem pkt 2;

2)

odpłatny, jeżeli okablowanie pomiędzy zakończeniami sieci w obiekcie budowlanym a

najbliższym punktem dystrybucji jest własnością podmiotu wykonującego działalność

telekomunikacyjną.

7.

Opłaty, o których mowa w ust. 6 pkt 2, umożliwiają zwrot proporcjonalnej części poniesionych

przez ten podmiot kosztów powstania tej infrastruktury oraz ponoszonych przez ten

podmiot kosztów jej utrzymania oraz uwzględniają wpływ zapewnienia dostępu na plan

biznesowy tego podmiotu, w szczególności na realizowane przez niego inwestycje dotyczące

szybkich sieci telekomunikacyjnych oraz powiązanych zasobów.

1.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, określić obiektywne, przejrzyste, proporcjonalne

i niedyskryminacyjne warunki, na jakich jest zapewniany dostęp, o którym mowa

1)

w art. 173 ust. 1, przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, podmiot niebędący przedsiębiorcą

telekomunikacyjnym, o ile jest właścicielem okablowania pomiędzy zakończeniami sieci

w obiekcie budowlanym a najbliższym punktem dystrybucji, a także podmiot zobowiązany

do zapewnienia dostępu zgodnie z art. 173 ust. 2,

2)

w art. 177 ust. 1, przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

- jeżeli przemawia za tym potrzeba zapewnienia skutecznej konkurencji oraz interes

użytkowników końcowych.

2.

Umowy o dostępie, o którym mowa w art. 173 ust. 1 lub art. 177 ust. 1, są zawierane

przez podmioty zobowiązane do zapewnienia takiego dostępu, na warunkach nie gorszych

niż określone w decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli została wydana.

3.

Prezes UKE może zmienić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadkach uzasadnionych

potrzebą zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych lub zapewnienia skutecznej

konkurencji.

4.

Jeżeli właścicielem okablowania pomiędzy zakończeniami sieci w obiekcie budowlanym

a pierwszym punktem dystrybucji, służącego inteligentnemu opomiarowaniu, jest operator

systemu dystrybucyjnego, decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wydaje się w uzgodnieniu

z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki, zwanym dalej „Prezesem URE”. Niezajęcie stanowiska

przez Prezesa URE w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu decyzji uznaje

się za brak zastrzeżeń do projektu.

5.

Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 4, nie obejmuje finansowych warunków współpracy,

w zakresie których Prezes URE przedstawia opinię.

1.

Umowa o dostępie, utrwalona na trwałym nośniku, przekazywana jest Prezesowi UKE, w

terminie 14 dni od dnia jej zawarcia, przez

1)

przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej, jeżeli umowa

o dostępie związana jest z nałożonym na podstawie art. 212 ust. 1 obowiązkiem regulacyjnym;

2)

zobowiązanego do zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 173 ust. 1, jeżeli jest

nim podmiot, o którym mowa w art. 173 ust. 6 pkt 2;

3)

zobowiązanego do zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 177 ust. 1;

4)

operatora zobowiązanego do zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 178 ust. 1 pkt

1.

2.

Obowiązek przekazania umów o dostępie, o których mowa w ust. 1, dotyczy również zmiany

umowy.

3.

Umowy o dostępie, o których mowa w ust. 1 i 2, z wyjątkiem przepisu art. 22, są jawne.

Prezes UKE udostępnia je nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom na ich wniosek. Wyłączenie

z obowiązku jawności nie może obejmować rozliczeń z tytułu dostępu telekomunikacyjnego.

1.

Przez obowiązek dostępowy symetryczny rozumie się obowiązek nakładany przez Prezesa

UKE, o którym mowa w art. 177 ust. 1, art. 178 ust. 1, art. 179 ust. 1 oraz art. 180.

2.

Prezes UKE, nakładając obowiązek dostępowy symetryczny, zapewnia, aby był on obiektywny,

przejrzysty, proporcjonalny i niedyskryminacyjny.

1.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, określić obszar geograficzny, na którym obowiązek

zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 173 ust. 1, przez

1)

przedsiębiorcę telekomunikacyjnego lub

2)

podmiot, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

- rozszerzony jest o elementy sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami,

wykraczające poza punkty dystrybucji znajdujące się najbliżej zakończeń sieci w obiektach

budowlanych, ale nie dalej niż do pierwszego punktu dystrybucji, w którym liczba obsługiwanych

zakończeń sieci uzasadnia ubieganie się o dostęp przez efektywnie działającego przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, może dotyczyć tylko obszaru geograficznego, na którym

obowiązek zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 173 ust. 1, nie przyczynia się

do wyeliminowania trwałych i wysokich barier inwestycyjnych zagrażających ograniczeniem

lub ograniczających korzyści użytkowników końcowych wynikających z konkurencji. Prezes

UKE, wydając tę decyzję, bierze pod uwagę nałożone obowiązki regulacyjne.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy

1)

przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 205 ust. 1, umożliwiającego

świadczenie każdemu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu usług komunikacji elektronicznej

użytkownikom końcowym, przez dostęp do sieci o bardzo dużej przepustowości na niedyskryminujących

i rozsądnych warunkach;

2)

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, którego skala prowadzonej działalności nie uzasadnia

realizacji nowych sieci o bardzo dużej przepustowości, ze względów ekonomicznych lub

finansowych.

1.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, nałożyć na

1)

przedsiębiorcę telekomunikacyjnego - obowiązki niezbędne dla zapewnienia łączności

z użytkownikiem końcowym, w tym

a)

obowiązek połączenia sieci, jeżeli takie połączenie nie zostało jeszcze zrealizowane,

lub

b)

obowiązek zapewnienia interoperacyjności usług;

2)

operatora - obowiązki zapewnienia dostępu do: interfejsu programistycznego aplikacji

oraz elektronicznego przewodnika po programach, o ile jest to niezbędne dla korzystania

przez użytkowników końcowych z cyfrowych usług radiowych i telewizyjnych oraz związanych

z tymi usługami udogodnień, które służą zapewnieniu możliwości zapoznania się z treścią

przez osoby z niepełnosprawnościami;

3)

dostawcę usługi komunikacji głosowej - obowiązek udostępniania niezbędnych danych

dla celów prowadzenia spisów abonentów i informacji o numerach innym dostawcom usługi

komunikacji głosowej, świadczącym usługę informacji o numerach telefonicznych, w tym

usługę informacji o numerach obejmującą wszystkich abonentów usług komunikacji głosowej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Prezes UKE może nałożyć obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, na podmiot

świadczący usługi komunikacji interpersonalnej niewykorzystującej numerów, które osiągnęły

znaczny poziom zasięgu i upowszechnienia wśród użytkowników, wyłącznie w sytuacji,

gdy możliwość komunikowania się między użytkownikami końcowymi jest zagrożona ze względu

na brak interoperacyjności między usługami komunikacji interpersonalnej oraz takie

zagrożenie zostało stwierdzone przez Komisję Europejską.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, charakter i zakres obowiązku, który może zostać

nałożony, wynika ze środków wykonawczych Komisji Europejskiej, przyjętych na podstawie

art. 61 ust. 2 akapit drugi ppkt (ii) EKŁE.

4.

Udogodnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stanowią w szczególności

1)

napisy dla niesłyszących;

2)

audiodeskrypcja;

3)

tłumaczenie na język migowy.

1.

Prezes UKE może, jeżeli taka możliwość została określona w rezerwacji częstotliwości,

o której mowa w art. 87 ust. 3, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego

obowiązek

1)

zapewnienia dostępu do nieaktywnych elementów sieci telekomunikacyjnej i powiązanych

zasobów lub

2)

zapewnienia dostępu do aktywnych elementów sieci telekomunikacyjnych i usług dodatkowych,

o ile nałożenie obowiązku, o którym mowa w pkt 1, byłoby niewystarczające w świetle

przesłanek, o których mowa w ust. 3 lub

3)

zapewnienia dostępu na potrzeby roamingu lokalnego, o ile nałożenie obowiązku, o którym

mowa w pkt 1, byłoby niewystarczające w świetle przesłanek, o których mowa w ust.

3.

2.

Prezes UKE nakłada obowiązki, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy

1)

jest to niezbędne do lokalnego świadczenia usług telekomunikacyjnych, które uzależnione

są od wykorzystywania częstotliwości;

2)

przedsiębiorca telekomunikacyjny nie zapewnia podobnego, alternatywnego dostępu, na

uczciwych i rozsądnych warunkach, umożliwiającego dotarcie do użytkowników końcowych

przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych;

3)

dostęp ma być zapewniony na obszarze, na którym trudne do pokonania bariery techniczne

lub ekonomiczne ograniczają, ze szkodą dla użytkowników końcowych, możliwość realizacji

sieci o bardzo dużej przepustowości lub świadczenie usług telekomunikacyjnych.

3.

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE bierze pod uwagę potrzebę wspierania

skierowanych do operatorów na danym obszarze zachęt do uruchamiania infrastruktury

oraz

1)

stan konkurencji infrastrukturalnej i usługowej;

2)

efektywne wykorzystanie częstotliwości;

3)

innowacje technologiczne;

4)

techniczną możliwość współużytkowania lub związanych z tym warunków;

5)

potrzebę poszerzania obszaru, na którym możliwy jest dostęp do sieci o bardzo dużej

przepustowości, w szczególności wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych oraz na obszarach

o niższej gęstości zaludnienia;

6)

zwiększenie konkurencyjności w zakresie jakości i wyboru usług oferowanych użytkownikom

końcowym.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, nałożyć na operatora obowiązek kolokacji, udostępniania

elementów sieci telekomunikacyjnej oraz powiązanych zasobów, które zostały umieszczone

na nieruchomości w związku z wykonywaniem uprawnień wynikających z przepisów prawa,

wyroku sądu lub decyzji, o ile nałożenie takiego obowiązku jest niezbędne w celu ochrony

środowiska, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub z uwagi na realizację

celów planowania i zagospodarowania przestrzennego.

1.

Prezes UKE w terminie 5 lat od wydania ostatecznej decyzji nakładającej obowiązek

dostępowy symetryczny, z wyłączeniem decyzji, o której mowa w art. 180, wydaje z urzędu

postanowienie o

1)

przeprowadzeniu postępowania w sprawie przeglądu tej decyzji;

2)

braku podstaw do przeprowadzenia postępowania, o którym mowa w pkt 1.

2.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Prezes UKE wydaje, jeżeli zachodzą poważne

wątpliwości co do tego, czy przesłanki nałożenia obowiązku są nadal spełnione albo

czy w przypadku uchylenia obowiązku nadal byłyby podstawy do jego nałożenia w takim

zakresie, jaki przewidywała decyzja.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Prezes UKE wydaje decyzję o

1)

braku podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji;

2)

zmianie decyzji;

3)

uchyleniu decyzji.

4.

W terminie 5 lat od wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Prezes UKE wydaje

kolejne postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 albo 2, w sprawie, w której obowiązuje

decyzja, o której mowa w ust. 1 lub ust. 3 pkt 1 lub 2. Do postanowienia, o którym

mowa w zdaniu pierwszym, stosuje się przepisy ust. 2 i 3.

1.

Prezes UKE, w drodze decyzji wydawanej na wniosek w sprawie rozstrzygnięcia sporu

dotyczącego dostępu telekomunikacyjnego, w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku,

rozstrzyga spór dotyczący tego dostępu między przedsiębiorcami komunikacji elektronicznej

albo między przedsiębiorcą komunikacji elektronicznej a innym podmiotem, o ile jest

on obowiązany do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może złożyć każda ze stron sporu, jeżeli

1)

jedna ze stron odmówiła zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego lub

2)

umowa o dostępie nie została zawarta lub zmieniona w terminie 60 dni od dnia wystąpienia

przez jedną ze stron z wnioskiem o jej zawarcie lub zmianę, z uwzględnieniem art.

173 ust. 5, chyba że przepisy ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych lub postanowienie Prezesa UKE, o którym mowa w ust. 3, wskazują inny termin.

3.

Prezes UKE może, w drodze postanowienia, określić termin krótszy niż 60 dni na zawarcie

lub zmianę umowy o dostępie, po upływie którego strona sporu może złożyć wniosek,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

wniosek w sprawie zawarcia lub zmiany umowy o dostępie wraz ze wskazaniem okoliczności,

w jaki sposób jego treść została przekazana drugiej stronie;

2)

dokumenty z negocjacji, o ile zostały one przeprowadzone;

3)

projekt umowy o dostępie, z zaznaczeniem tych części umowy, co do których strony nie

doszły do porozumienia.

5.

W przypadku gdy spór dotyczy zawartej umowy o dostępie oraz gdy treść stosunku zobowiązanego

jest określona częściowo przez decyzję, o której mowa w ust. 1 lub w art. 188, a częściowo

przez umowę o dostępie, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się również jednolity

tekst tej umowy zawierający wszystkie dotychczasowe zmiany.

6.

Prezes UKE może wydać decyzję, o której mowa w ust. 1, gdy przedmiot sporu między

przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi albo między przedsiębiorcą komunikacji elektronicznej

a podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, dotyczy obowiązków

wynikających z przepisów ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, obowiązku, o którym mowa w art. 173 lub decyzji Prezesa UKE nakładającej obowiązek

dostępowy symetryczny lub obowiązek regulacyjny, o ile realizacja tych obowiązków

wymaga zawarcia umowy o dostępie pomiędzy tymi samymi stronami. W przypadku gdy przewidziane

są różne terminy na złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się termin najdłuższy.

7.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, podlega opłacie w wysokości 25% przeciętnego wynagrodzenia.

8.

Prezes UKE w postanowieniu wydanym w toku postępowania rozstrzyga, czy strona sporu

1)

nie zajęła stanowiska w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, lub

2)

ma obowiązek zawrzeć umowę o dostępie na warunkach zaproponowanych w toku negocjacji

przez drugą stronę, o ile były obiektywne, przejrzyste, proporcjonalne i niedyskryminacyjne,

a odmówiła jej zawarcia, lub

3)

ma obowiązek zawrzeć umowę o dostępie na warunkach zaproponowanych w toku negocjacji

przez drugą stronę, jeżeli były zgodne z obowiązkami, w tym z nałożonymi obowiązkami

regulacyjnymi lub obowiązkami dostępowymi symetrycznymi, a odmówiła jej zawarcia,

lub

4)

ma obowiązek zawrzeć umowę o dostępie na warunkach nie gorszych niż określone w ofercie

ramowej, jeżeli taka oferta ramowa obowiązuje.

9.

Prezes UKE w postanowieniu, o którym mowa w ust. 8, w przypadku stwierdzenia

1)

wystąpienia co najmniej jednej z okoliczności, o której mowa w ust. 8, w stosunku

do strony, która nie złożyła wniosku, o którym mowa w ust. 1 - nakłada na tę stronę

opłatę w wysokości 25% przeciętnego wynagrodzenia, a opłata, o której mowa w ust.

7, podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia;

2)

że nie wystąpiła żadna z okoliczności, o których mowa w ust. 8 - rozstrzyga, że opłata

o której mowa w ust. 7, nie podlega zwrotowi.

10.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 8, służy zażalenie.

11.

W przypadku umorzenia postępowania opłata, o której mowa w ust. 7, podlega zwrotowi

w terminie 14 dni.

12.

Opłaty, o których mowa w ust. 7 i ust. 9 pkt 1, są pobierane przez UKE i stanowią

dochód budżetu państwa. Przepisy art. 27 i art. 28 stosuje się.

13.

Prezes UKE, corocznie, w terminie do dnia 31 marca, informuje na stronie podmiotowej

BIP UKE, o wysokości opłat, o których mowa w ust. 7 i 9, w kolejnym roku kalendarzowym.

1.

W toku postępowania wszczętego na wniosek, o którym mowa w art. 182 ust. 1, może być

przeprowadzona mediacja.

2.

Celem mediacji jest wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy

oraz dokonanie ustaleń dotyczących jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa,

w tym przez zawarcie przez strony sporu dotyczącego dostępu telekomunikacyjnego umowy

o dostępie lub przez zmianę tej umowy.

3.

W przypadku załatwienia sprawy w drodze mediacji, opłata, o której mowa w art. 182

ust. 7, podlega zwrotowi w terminie 14 dni. Przepisu art. 30 nie stosuje się.

4.

Do mediacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 96b § 1, § 3 pkt 1 i § 4, art. 96c, art. 96d § 1, art. 96e, art. 96g i art. 96h,

art. 96j i art. 96k oraz art. 96m i art. 96n ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks

postępowania administracyjnego, z tym że terminy określone w art. 96e § 1 i 2 tej ustawy wynoszą 30 dni, a protokół

z przebiegu mediacji, o którym mowa w art. 96m tej ustawy, nie zawiera adresu mediatora.

1.

Mediatorem prowadzącym mediację, o której mowa w art. 183 ust. 1, jest pracownik UKE,

upoważniony pisemnie przez Prezesa UKE na czas określony nie krótszy niż 3 lata. Mediator

podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w

art. 182 ust. 1, w zakresie wykraczającym poza prowadzenie mediacji.

2.

Prezes UKE upoważnia do pełnienia funkcji mediatora pracownika UKE, który posiada

1)

wykształcenie wyższe;

2)

wiedzę z zakresu wykonywania działalności komunikacji elektronicznej;

3)

co najmniej roczne doświadczenie zawodowe związane z rynkiem komunikacji elektronicznej.

3.

Prezes UKE cofa pracownikowi UKE upoważnienie do pełnienia funkcji mediatora przed

upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku

1)

rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji mediatora;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

złożenia rezygnacji.

1.

Prezes UKE, rozstrzygając spór dotyczący dostępu telekomunikacyjnego, może

1)

określić treść stosunku zobowiązaniowego zastępującego umowę o dostępie,

2)

zmienić w całości lub w części umowę o dostępie lub decyzję, o której mowa w art.

182 ust. 1 i art. 188,

3)

zobowiązać strony umowy o dostępie do jej zmiany,

4)

rozwiązać umowę o dostępie

- o ile będzie to zgodne z obowiązkami stron oraz celami określonymi w art. 412 ust.

2.

2.

Wydając rozstrzygnięcia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, Prezes UKE bierze pod uwagę

konieczność zapewnienia przejrzystych i niedyskryminacyjnych warunków dostępu.

3.

Decyzja rozstrzygająca spór o dostęp, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie

nią objętym zastępuje umowę o dostępie.

4.

Prezes UKE może wydać decyzję rozstrzygającą spór dotyczący dostępu także wtedy, gdy

w toku postępowania przed Prezesem UKE umowa o dostępie została rozwiązana lub upłynął

termin jej obowiązywania.

1.

Prezes UKE, rozstrzygając spór, o którym mowa w art. 182 ust. 1, może nałożyć na podmiot

będący stroną postępowania obowiązek dostępowy symetryczny. Przepisy działu III rozdziału

1 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji, o której mowa w art. 182 ust.

1, jest podmiot, na który nałożono obowiązek, o którym mowa w art. 217 ust. 1 pkt

2, ale względem którego nie zastosowano przepisów art. 218, Prezes UKE może określić

opłaty należne temu podmiotowi od drugiej strony postępowania. Przepisy art. 218 stosuje

się odpowiednio.

1.

Prezes UKE, rozstrzygając spór, o którym mowa w art. 182 ust. 1, o dostęp telekomunikacyjny

związany z obowiązkiem, o którym mowa w art. 179 ust. 1, może nałożyć na przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego uprawnionego do tego dostępu obowiązek współużytkowania częstotliwości

z przedsiębiorcą zobowiązanym do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, na określonym

obszarze geograficznym, i określić inne warunki takiego współużytkowania.

2.

Prezes UKE, nakładając obowiązek współużytkowania częstotliwości, o którym mowa w

ust. 1, zapewnia, aby był on obiektywny, przejrzysty, proporcjonalny i niedyskryminacyjny.

3.

Do obowiązku współużytkowania częstotliwości, o którym mowa w ust. 1, przepis art.

181 stosuje się odpowiednio.

Prezes UKE może, w drodze decyzji, zmienić umowę o dostępie lub decyzję, o której

mowa w art. 182 ust. 1, w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia ochrony interesów

użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub zapewnieniem interoperacyjności

usług, o ile będzie to zgodne z obowiązkami stron.

W przypadku zawarcia przez zainteresowane strony umowy o dostępie, decyzje, o których

mowa w art. 182 ust. 1 i art. 188, wygasają z mocy prawa w części objętej tą umową.

W sprawach dochodzenia roszczeń z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania

obowiązków wynikających z decyzji o dostępie telekomunikacyjnym właściwa jest droga

postępowania sądowego.

1.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się również do sporów transgranicznych, z uwzględnieniem

ust. 2-5.

2.

Sporem transgranicznym jest spór, w którym jedną ze stron jest przedsiębiorca komunikacji

elektronicznej z innego państwa członkowskiego.

3.

W przypadku gdy spór transgraniczny ma wpływ na wymianę handlową między państwami

członkowskimi, Prezes UKE zgłasza taki spór do BEREC wraz z przedstawieniem stanu

faktycznego, w celu doprowadzenia do spójnego rozstrzygnięcia sporu. W przypadku takiego

sporu nie przeprowadza się postępowania konsolidacyjnego, o którym mowa w dziale I

rozdziale 4 oddziale 2.

4.

Prezes UKE ściśle współpracuje z BEREC w celu określenia właściwego i skutecznego

rozstrzygnięcia sporu, spełniającego cele, o których mowa w art. 412 ust. 2, biorąc

jednocześnie pod uwagę stanowiska uczestników sporu.

5.

Prezes UKE rozstrzyga spór w terminie miesiąca od dnia wydania opinii przez BEREC,

a w przypadku braku wydania tej opinii w terminie 4 miesięcy - w terminie 5 miesięcy

od dnia dokonania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3.

6.

W wyjątkowych przypadkach, wymagających pilnego działania ze względu na bezpośrednie

i poważne zagrożenie konkurencyjności lub interesów użytkowników końcowych, Prezes

UKE może wydać decyzję w sprawach spornych na okres nieprzekraczający 6 miesięcy,

przed otrzymaniem opinii BEREC.

1.

Prezes UKE, w sprawach, o których mowa w

1)

art. 174 ust. 1,

2)

art. 177 ust. 1,

3)

art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych,

4)

art. 35a ust. 3 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, w przypadku gdy adresatem rozstrzygnięcia jest nadleśniczy Lasów Państwowych

- może wydać decyzję dotyczącą określonego obszaru i nieokreślonej liczby podmiotów,

w szczególności biorąc pod uwagę zasadę niedyskryminacji, zwaną dalej „decyzją obszarową”.

2.

Decyzja obszarowa nie narusza decyzji wydanych na podstawie przepisów, o których mowa

w ust. 1, chyba że Prezes UKE w decyzji obszarowej uchyli te decyzje ze względu na

potrzebę ujednolicenia nałożonych obowiązków.

3.

W przypadku gdy rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 177 ust. 1, jest wydawane w

drodze decyzji obszarowej, Prezes UKE określa w tej decyzji kryteria, które musi spełniać

przedsiębiorca telekomunikacyjny, aby skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art.

177 ust. 3 pkt 2.

4.

W przypadku gdy rozstrzygnięcie, o którym mowa w

1)

art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, jest wydawane w drodze decyzji obszarowej, Prezes UKE nie jest obowiązany do wezwania

operatora sieci do przedstawienia informacji w sprawie warunków zapewnienia dostępu

do infrastruktury technicznej na podstawie art. 18 ust. 2 tej ustawy,

2)

art. 35a ust. 3 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, w przypadku gdy adresatami rozstrzygnięcia są nadleśniczy Lasów Państwowych, jest

wydawane w drodze decyzji obszarowej, Prezes UKE nie jest obowiązany do wezwania na

podstawie art. 35a ust. 1 tej ustawy nadleśniczego Lasów Państwowych do przedstawienia

informacji w sprawie warunków zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1

i 3 lub w art. 33 ust. 1 tej ustawy

- do określenia obiektywnych, przejrzystych, proporcjonalnych i niedyskryminacyjnych

warunków, na jakich ma być zapewniany dostęp.

Do decyzji obszarowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.

1.

Decyzja obszarowa wydawana jest na okres nie dłuższy niż 7 lat.

2.

Do decyzji obszarowej stosuje się przepis art. 181, z tym że

1)

postanowienie, o którym mowa w art. 181 ust. 1, dotyczące określonego obszaru i nieokreślonej

liczby podmiotów, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 195-197 oraz przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Prezes UKE wydaje z urzędu w terminie 4 lat od wydania ostatecznej decyzji obszarowej;

2)

rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 181 ust. 3, następuje w drodze decyzji obszarowej.

1.

Prezes UKE przed wydaniem decyzji obszarowej udostępnia na stronie podmiotowej BIP

UKE obwieszczenie o

1)

przystąpieniu do opracowania projektu decyzji obszarowej, jej zmiany lub uchylenia,

wraz z informacją o jej przedmiocie i założeniach;

2)

sposobie zapoznania się z aktami sprawy oraz o miejscu, w którym są one dostępne do

wglądu;

3)

uprawnieniu do składania stanowisk, w tym o sposobie, miejscu i terminie ich składania.

2.

Prezes UKE przekazuje obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, do wojewody właściwego

ze względu na obszar objęty decyzją obszarową, w celu udostępnienia go przez właściwego

wojewodę na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej.

3.

W przypadku gdy obszar decyzji obszarowej przekracza obszar jednego województwa, obwieszczenie,

o którym mowa w ust. 1, przekazuje się wszystkim właściwym wojewodom.

4.

W przypadku gdy termin udostępnienia przez wojewodę obwieszczenia, o którym mowa w

ust. 1, uniemożliwia złożenie stanowisk z zachowaniem terminu na składanie tych stanowisk

wyznaczonego przez Prezesa UKE w obwieszczeniu, termin ten ulega wydłużeniu do 30

dni od dnia udostępnienia obwieszczenia przez wojewodę.

5.

W przypadku gdy wojewoda nie udostępni obwieszczenia lub udostępni obwieszczenie po

terminie uprawniającym do składania stanowisk, Prezes UKE ponownie udostępnia obwieszczenie,

wskazując nowy termin uprawniający do składania stanowisk.

6.

Do ponownego udostępnienia obwieszczenia stosuje się przepisy ust. 1-5.

1.

Każdy jest uprawniony do składania stanowisk, o których mowa w art. 195 ust. 1 pkt

3, w wyznaczonym przez Prezesa UKE terminie, nie krótszym niż 30 dni.

2.

Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP UKE raport ze złożonych w terminie

stanowisk, wskazując w szczególności główne uwagi zawarte w stanowiskach.

1.

Decyzja obszarowa podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

2.

Odwołanie od decyzji obszarowej wnosi się w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym

decyzja obszarowa została ogłoszona.

3.

Sąd zarządza połączenie wszystkich oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu

ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, jeżeli dotyczą tej samej decyzji obszarowej.

4.

Wniosek o przywrócenie terminu na złożenie odwołania jest niedopuszczalny.

1.

Prezes UKE przeprowadza analizę rynku w zakresie produktów lub usług komunikacji elektronicznej.

2.

Prezes UKE, nie później niż w terminie 5 lat od podjęcia poprzedniego rozstrzygnięcia,

o którym mowa w art. 200 ust. 1 pkt 3 lub 4, dotyczącego danego rynku właściwego,

notyfikuje Komisji Europejskiej projekt rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, o

którym mowa w art. 200 ust. 1.

3.

Prezes UKE w przypadku rynków niezgłoszonych wcześniej Komisji Europejskiej, nie później

niż w terminie 3 lat od przyjęcia zmienionego zalecenia Komisji Europejskiej, notyfikuje

Komisji Europejskiej projekt rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, o którym mowa

w art. 200 ust. 1.

4.

Prezes UKE w uzasadnionych przypadkach może zwrócić się do Komisji Europejskiej, nie

później niż na 4 miesiące przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, z wnioskiem

o przedłużenie tego terminu, o maksymalnie rok. W przypadku niezgłoszenia przez Komisję

Europejską sprzeciwu w ciągu miesiąca od dnia wystąpienia z wnioskiem przez Prezesa

UKE termin ulega przedłużeniu zgodnie z wnioskiem.

1.

Prezes UKE może wraz z co najmniej jednym organem regulacyjnym innego państwa członkowskiego

wystąpić do BEREC z uzasadnionym wnioskiem o przeprowadzenie analizy potencjalnego

rynku ponadnarodowego obejmującego Unię Europejską lub znaczną jej część i znajdującego

się w więcej niż jednym państwie członkowskim.

2.

W przypadku rynku właściwego określonego w decyzji Komisji Europejskiej jako rynek

ponadnarodowy Prezes UKE przeprowadza wraz z organem regulacyjnym innego państwa członkowskiego,

o którym mowa w ust. 1, jego analizę.

3.

Prezes UKE wraz z organem regulacyjnym innego państwa członkowskiego, o którym mowa

w ust. 1, zgłasza Komisji Europejskiej projekty rozstrzygnięć kończących postępowanie,

o którym mowa w art. 200 ust. 1.

4.

W przypadku rynku właściwego niebędącego rynkiem ponadnarodowym Prezes UKE może wraz

z organem regulacyjnym innego państwa członkowskiego, o którym mowa w ust. 1, zgłosić

Komisji Europejskiej projekty rozstrzygnięć kończących postępowanie, o którym mowa

w art. 200 ust. 1, o ile uzna wraz z organem regulacyjnym innego państwa członkowskiego,

o którym mowa w ust. 1, że warunki rynkowe występujące na obszarze tych państw są

wystarczająco jednorodne.

5.

W przypadku konieczności rozwiązania poważnego problemu związanego z popytem na produkty

lub usługi komunikacji elektronicznej Prezes UKE może wraz z co najmniej jednym organem

regulacyjnym innego państwa członkowskiego złożyć do BEREC uzasadniony wniosek o przeprowadzenie

analizy popytu ponadnarodowego na te produkty lub usługi wśród użytkowników końcowych.

1.

Po przeprowadzeniu analizy, o której mowa w art. 198 ust. 1, Prezes UKE przeprowadza

postępowanie w celu

1)

określenia rynku właściwego, zgodnie z prawem konkurencji, uwzględniając uwarunkowania

krajowe, konkurencję w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej na danym obszarze

i wyniki inwentaryzacji, o której mowa w ustawie z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, w zakresie produktów i usług komunikacji elektronicznej, zwanego dalej „rynkiem

właściwym”;

2)

ustalenia, czy na rynku właściwym występuje przedsiębiorca komunikacji elektronicznej

o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej zajmujący

kolektywną pozycję znaczącą;

3)

wyznaczenia przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej

lub przedsiębiorców komunikacji elektronicznej zajmujących kolektywną pozycję znaczącą,

w przypadku stwierdzenia, że na rynku właściwym nie występuje skuteczna konkurencja,

oraz nałożenia na tego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców komunikacji elektronicznej

zajmujących kolektywną pozycję znaczącą obowiązków regulacyjnych;

4)

utrzymania, zmiany albo uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na przedsiębiorcę

komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorców komunikacji

elektronicznej zajmujących kolektywną pozycję znaczącą przed przeprowadzeniem analizy

rynku.

2.

Rynek właściwy może podlegać regulacji, gdy spełnione są łącznie następujące kryteria

1)

występują trudne do przezwyciężenia i niemające przejściowego charakteru prawne lub

ekonomiczne bariery w dostępie do rynku;

2)

struktura rynku nie sprzyja osiągnięciu efektywnej konkurencji w odpowiednim horyzoncie

czasowym, mając na uwadze stan konkurencji, w tym w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej;

3)

przepisy prawa konkurencji są niewystarczające, aby odpowiednio przeciwdziałać stwierdzonym

nieprawidłowościom w funkcjonowaniu rynku.

3.

Kryteria, o których mowa w ust. 2, uznaje się za spełnione w przypadku rynku właściwego

wskazanego w zaleceniu Komisji Europejskiej. Prezes UKE może jednak w decyzji, o której

mowa w art. 202, stwierdzić, że co najmniej jedno kryterium wskazane w ust. 2 nie

jest spełnione.

4.

Przez obowiązek regulacyjny rozumie się obowiązek, o którym mowa w art. 211, art.

212, art. 214-216, art. 217 ust. 1, art. 220 ust. 2, art. 221, art. 223, art. 225

lub art. 236.

Przeprowadzając analizę, o której mowa w art. 198 ust. 1, Prezes UKE bada rozwój sytuacji

rynkowej w ujęciu perspektywicznym, przy założeniu braku nałożonych obowiązków regulacyjnych

na rynku właściwym, z uwzględnieniem wszystkich następujących elementów

1)

zmian sytuacji rynkowej mających wpływ na prawdopodobieństwo tego, że sytuacja na

rynku właściwym będzie zmierzać w kierunku efektywnej konkurencji;

2)

wszelkich istotnych źródeł presji konkurencji, na poziomie hurtowym i detalicznym,

niezależnie od tego, czy za źródło tej presji uznaje się sieci telekomunikacyjne,

usługi komunikacji elektronicznej czy też inne rodzaje usług lub rozwiązań, które

są porównywalne z perspektywy użytkownika końcowego, i niezależnie od tego, czy tego

rodzaju presja stanowi element rynku właściwego;

3)

innych rodzajów regulacji i środków wprowadzonych i wpływających na rynek właściwy

lub detaliczny rynek powiązany w danym okresie, w tym obowiązków, o których mowa w

art. 169 ust. 1, art. 173 ust. 1, art. 174 ust. 1, art. 177 ust. 1, art. 178 ust.

1, art. 179 ust. 1 i art. 180;

4)

obowiązków regulacyjnych nałożonych na innych rynkach właściwych.

1.

Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art. 200 ust. 1, Prezes UKE, w przypadku

ustalenia, że na rynku właściwym nie występuje przedsiębiorca komunikacji elektronicznej

o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej zajmujący

kolektywną pozycję znaczącą, wydaje decyzję, w której

1)

określa rynek właściwy w sposób określony w art. 200 ust. 1 pkt 1;

2)

stwierdza, że na tym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja;

3)

uchyla nałożone obowiązki regulacyjne, jeżeli na tym rynku właściwym występował przedsiębiorca

komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy komunikacji

elektronicznej zajmujący kolektywną pozycję znaczącą, którzy utracili tę pozycję.

2.

Prezes UKE w decyzji, o której mowa w ust. 1, określa odpowiedni termin uchylenia

obowiązków regulacyjnych, uwzględniający sytuację działających na rynku przedsiębiorców

komunikacji elektronicznej oraz użytkowników końcowych, a także zapewniając tym użytkownikom

możliwość wyboru usług. Prezes UKE może w decyzji, o której mowa w ust. 1, określić

szczegółowe warunki i termin uchylenia obowiązków regulacyjnych w odniesieniu do obowiązujących

umów o dostępie.

Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art. 200 ust. 1, Prezes UKE, w przypadku

ustalenia, że na rynku właściwym występuje przedsiębiorca komunikacji elektronicznej

o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej zajmujący

kolektywną pozycję znaczącą, wydaje decyzję, w której

1)

określa rynek właściwy w sposób określony w art. 200 ust. 1 pkt 1;

2)

wyznacza przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej lub

przedsiębiorców komunikacji elektronicznej zajmujących kolektywną pozycję znaczącą

oraz

a)

nakłada, utrzymuje lub zmienia obowiązki regulacyjne, biorąc pod uwagę adekwatność

i proporcjonalność danego obowiązku do problemów rynkowych, których rozwiązanie służy

realizacji celów określonych w art. 412 ust. 2, lub

b)

uchyla nałożone obowiązki regulacyjne, jeżeli przedsiębiorca komunikacji elektronicznej

lub przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej nie utracili tej pozycji, ale warunki

na rynku właściwym uzasadniają uchylenie tych obowiązków.

W przypadku zmiany zakresu geograficznego lub produktowego danego rynku właściwego,

która nie powoduje, że rynek ten obejmuje całkowicie inne usługi niż dotychczas, przepisy

art. 202, art. 203 i art. 206 stosuje się odpowiednio.

1.

Prezes UKE w przypadku ustalenia, że na rynku właściwym występuje przedsiębiorca komunikacji

elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej, który nie świadczy i nie planuje świadczyć

usług komunikacji elektronicznej użytkownikom końcowym na obszarze państw członkowskich

Unii Europejskiej i który

1)

nie jest członkiem grupy kapitałowej, której podmioty świadczą lub planują świadczyć

usługi komunikacji elektronicznej użytkownikom końcowym na obszarze państw członkowskich

Unii Europejskiej,

2)

nie jest stroną umowy o wyłącznej współpracy z dostawcą usług komunikacji elektronicznej

świadczącym usługi użytkownikom końcowym

- może, w drodze decyzji, o której mowa w art. 203, nałożyć wyłącznie obowiązki, o

których mowa w art. 212 i art. 214, lub obowiązek stosowania niezawyżonych opłat.

2.

Jeżeli Prezes UKE stwierdzi, że występują lub mogą wystąpić problemy w zakresie konkurencji

ze szkodą dla użytkowników końcowych wynikające z warunków oferowanych przez przedsiębiorcę,

o którym mowa w ust. 1, może zmienić decyzję, o której mowa w ust. 1, przez nałożenie

obowiązków, o których mowa w art. 211, art. 215, art. 216 lub art. 217 ust. 1, a także

przez zmianę obowiązków, o których mowa w ust. 1.

3.

Przedsiębiorca, który przestał spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie

informuje o tym Prezesa UKE.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorca przestał spełniać warunki, o których mowa w ust. 1,

Prezes UKE przeprowadza analizę rynku, o której mowa w art. 198 ust. 1.

1.

Jeżeli przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 203, na tym samym rynku właściwym

występował przedsiębiorca komunikacji elektronicznej o znaczącej pozycji rynkowej

lub przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej zajmujący kolektywną pozycję znaczącą,

którzy utracili tę pozycję, Prezes UKE, w drodze decyzji, określa termin uchylenia

obowiązków regulacyjnych, uwzględniając sytuację działających na rynku przedsiębiorców

komunikacji elektronicznej oraz użytkowników końcowych, a także zapewniając tym użytkownikom

możliwość wyboru usług.

2.

Prezes UKE w decyzji, o której mowa w ust. 1, może określić szczegółowe warunki i

termin uchylenia obowiązków regulacyjnych w odniesieniu do obowiązujących umów o dostępie.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE udostępnia na stronie podmiotowej BIP

UKE.