Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

1.

Ustawa określa

1)

zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego

i organy administracji rządowej,

2)

zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz

ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy

- przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

2.

W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza

1)

wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury;

1a

potrzeby zrównoważonego rozwoju;

2)

walory architektoniczne i krajobrazowe;

3

wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami, ochrony gruntów rolnych

i leśnych oraz ochrony złóż kopalin;

4)

wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;

5)

wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeby osób

ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2240 oraz z 2024 r. poz. 731);

6)

walory ekonomiczne przestrzeni;

7)

prawo własności;

8)

potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa;

9)

potrzeby interesu publicznego;

10)

potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w szczególności sieci szerokopasmowych;

11

zapewnienie udziału społeczeństwa w pracach nad sporządzaniem aktów planowania przestrzennego,

w tym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej;

12)

zachowanie jawności i przejrzystości procedur planistycznych;

13)

potrzebę zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości wody, do celów zaopatrzenia ludności;

14

potrzeby zapobiegania poważnym awariom i ograniczania ich skutków dla zdrowia ludzkiego

i środowiska;

15

potrzeby związane z kształtowaniem rolniczej przestrzeni produkcyjnej i rozwoju produkcji

rolniczej.

3.

Ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania

i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne, w tym zgłaszane

w postaci wniosków i uwag, zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania

terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne,

środowiskowe i społeczne.

4.

W przypadku sytuowania nowej zabudowy, uwzględnienie wymagań ładu przestrzennego,

walorów przyrodniczych przestrzeni, efektywnego gospodarowania przestrzenią oraz walorów

ekonomicznych przestrzeni następuje poprzez

1)

kształtowanie struktur przestrzennych przy uwzględnieniu dążenia do minimalizowania

transportochłonności układu przestrzennego;

2)

lokalizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej w sposób umożliwiający mieszkańcom maksymalne

wykorzystanie publicznego transportu zbiorowego jako podstawowego środka transportu;

3)

zapewnianie rozwiązań przestrzennych, ułatwiających przemieszczanie się pieszych i

rowerzystów;

4)

dążenie do planowania i lokalizowania nowej zabudowy

a)

na obszarach o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej,

w granicach jednostki osadniczej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i

obiektów fizjograficznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1443), w szczególności poprzez uzupełnianie istniejącej zabudowy,

b)

na terenach położonych na obszarach innych niż wymienione w lit. a, wyłącznie w sytuacji

braku dostatecznej ilości terenów przeznaczonych pod dany rodzaj zabudowy położonych

na obszarach, o których mowa w lit. a; przy czym w pierwszej kolejności na obszarach

w najwyższym stopniu przygotowanych do zabudowy, przez co rozumie się obszary charakteryzujące

się najlepszym dostępem do sieci komunikacyjnej oraz najlepszym stopniem wyposażenia

w sieci wodociągowe, kanalizacyjne, elektroenergetyczne, gazowe, ciepłownicze oraz

sieci i urządzenia telekomunikacyjne, adekwatnych dla nowej, planowanej zabudowy.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

„ładzie przestrzennym” - należy przez to rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni,

które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie

uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe

oraz kompozycyjno-estetyczne;

2)

„zrównoważonym rozwoju” - należy przez to rozumieć rozwój, o którym mowa w art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2024 r. poz. 54 i 834);

3)

„środowisku” - należy przez to rozumieć środowisko, o którym mowa w art. 3 pkt 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

4)

„interesie publicznym” - należy przez to rozumieć uogólniony cel dążeń i działań,

uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności,

związanych z zagospodarowaniem przestrzennym;

5)

„inwestycji celu publicznego” - należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym

(gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym

również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym

obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz

źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2023 r. poz. 344, z późn. zm.;

5a

„inwestycji uzupełniającej” - należy przez to rozumieć inwestycję w zakresie budowy,

zmiany sposobu użytkowania lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1752, 1615, 1688 i 1762), dróg publicznych, linii kolejowych, obiektów infrastruktury publicznego transportu

zbiorowego, obiektów działalności kulturalnej, obiektów opieki nad dziećmi do lat

3, przedszkoli, szkół, placówek wsparcia dziennego, placówek opieki zdrowotnej, obiektów,

w których prowadzona jest działalność z zakresu pomocy społecznej, obiektów służących

działalności pożytku publicznego, obiektów sportu i rekreacji, obszarów zieleni publicznej,

obiektów budowlanych przeznaczonych na działalność handlową lub usługową - o ile służą

obsłudze inwestycji głównej;

6)

(uchylony)

6a)

(uchylony)

6b)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

„dobrach kultury współczesnej” - należy przez to rozumieć niebędące zabytkami dobra

kultury, takie jak pomniki, miejsca pamięci, budynki, ich wnętrza i detale, zespoły

budynków, założenia urbanistyczne i krajobrazowe, będące uznanym dorobkiem współcześnie

żyjących pokoleń, jeżeli cechuje je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;

11

„terenie zamkniętym” - należy przez to rozumieć teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

12)

„działce budowlanej” - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę

gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie

w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych

wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;

13)

„uzbrojeniu terenu” - należy przez to rozumieć drogi, obiekty budowlane, urządzenia

i przewody, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;

14)

„dostępie do drogi publicznej” - należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej

drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej

służebności drogowej;

15

„standardach” - należy przez to rozumieć zbiory i zakresy wymagań dotyczących opracowań

i aktów planowania przestrzennego oraz zasady stosowania w nich parametrów dotyczących

zagospodarowania przestrzennego;

16)

(uchylony)

16a)

„reklamie” - należy przez to rozumieć upowszechnianie w jakiejkolwiek wizualnej formie

informacji promującej osoby, przedsiębiorstwa, towary, usługi, przedsięwzięcia lub

ruchy społeczne;

16b)

„tablicy reklamowej” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony

lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,

o płaskiej powierzchni służącej ekspozycji reklamy, w szczególności baner reklamowy,

reklamę naklejaną na okna budynków i reklamy umieszczane na rusztowaniu, ogrodzeniu

lub wyposażeniu placu budowy, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku

wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;

16c)

„urządzeniu reklamowym” - należy przez to rozumieć przedmiot materialny przeznaczony

lub służący ekspozycji reklamy wraz z jego elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami,

inny niż tablica reklamowa, z wyłączeniem drobnych przedmiotów codziennego użytku

wykorzystywanych zgodnie z ich przeznaczeniem;

16d)

„szyldzie” - należy przez to rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informującą

o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie

reklamowe się znajdują;

16e)

„krajobrazie” - należy przez to rozumieć postrzeganą przez ludzi przestrzeń, zawierającą

elementy przyrodnicze lub wytwory cywilizacji, ukształtowaną w wyniku działania czynników

naturalnych lub działalności człowieka;

16f)

„krajobrazie priorytetowym” - należy przez to rozumieć krajobraz szczególnie cenny

dla społeczeństwa ze względu na swoje wartości przyrodnicze, kulturowe, historyczne,

architektoniczne, urbanistyczne, ruralistyczne lub estetyczno-widokowe, i jako taki

wymagający zachowania lub określenia zasad i warunków jego kształtowania;

17)

„walorach ekonomicznych przestrzeni” - należy przez to rozumieć te cechy przestrzeni,

które można określić w kategoriach ekonomicznych;

18)

„wartości nieruchomości” - należy przez to rozumieć wartość rynkową nieruchomości;

19)

„powierzchni sprzedaży” - należy przez to rozumieć tę część ogólnodostępnej powierzchni

obiektu handlowego stanowiącego całość techniczno-użytkową, przeznaczonego do sprzedaży

detalicznej, w której odbywa się bezpośrednia sprzedaż towarów (bez wliczania do niej

powierzchni usług i gastronomii oraz powierzchni pomocniczej, do której zalicza się

powierzchnie magazynów, biur, komunikacji, ekspozycji wystawowej itp.);

20)

„uniwersalnym projektowaniu” - należy przez to rozumieć uniwersalne projektowanie,

o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi

potrzebami;

20a)

(uchylony)

21)

„średniookresowej strategii rozwoju kraju” - należy przez to rozumieć strategię, o

której mowa w art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2024 r. poz. 324 i 862);

22

„akcie planowania przestrzennego” - należy przez to rozumieć plan ogólny gminy, miejscowy

plan zagospodarowania przestrzennego, uchwałę ustalającą zasady i warunki sytuowania

obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń,

ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą

być wykonane, audyt krajobrazowy oraz plan zagospodarowania przestrzennego województwa;

23

„obszarze zabudowy śródmiejskiej” - należy przez to rozumieć położony w mieście obszar

zwartej, intensywnej zabudowy mieszkaniowej i usługowej;

24

„nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym” - należy przez to rozumieć nieruchomość,

o której mowa w art. 113 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;

25

„obszarze zieleni publicznej” - należy przez to rozumieć ogólnodostępny

a)

teren o powierzchni nie mniejszej niż 0,05 ha pokryty roślinnością, wyposażony w infrastrukturę

techniczną i rekreacyjną, w szczególności park, zieleniec, ogród jordanowski lub zabytkowy,

z wyłączeniem zieleni towarzyszącej drogom, budynkom, składowiskom, lotniskom, dworcom

kolejowym oraz obiektom przemysłowym,

b)

las, o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2024 r. poz. 530)

- będący w posiadaniu jednostki samorządu terytorialnego lub Skarbu Państwa;

26

„szkole podstawowej” - należy przez to rozumieć publiczną szkołę podstawową w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2024 r. poz. 737 i 854);

27

„handlu wielkopowierzchniowym” - należy przez to rozumieć handel realizowany w obiekcie

handlowym o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m

28

„powierzchni biologicznie czynnej” - należy przez to rozumieć teren zapewniający naturalną

wegetację roślin i retencję wód opadowych i roztopowych, teren pokryty ciekami lub

zbiornikami wodnymi, z wyłączeniem basenów rekreacyjnych i przemysłowych, a także

50 % powierzchni tarasów i stropodachów oraz innych powierzchni zapewniających naturalną

wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m

29

„udziale powierzchni biologicznie czynnej” - należy przez to rozumieć stosunek sumy

powierzchni biologicznie czynnych znajdujących się na

a)

działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego,

b)

terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu;

30

„wysokości zabudowy” - należy przez to rozumieć różnicę pomiędzy wysokością

a)

najwyżej położonego punktu budynku na dachu, ścianie lub attyce, z wyłączeniem komina,

nadbudówki mieszczącej maszynownię dźwigu lub innego pomieszczenia technicznego oraz

wyjścia z klatki schodowej, a średnią wysokością najniższego i najwyższego poziomu

terenu mierzoną na obwodzie rzutu poziomego ścian zewnętrznych budynku,

b)

najwyżej i najniżej położonego nad poziomem terenu punktu budowli;

31

„intensywności zabudowy” - należy przez to rozumieć stosunek sumy powierzchni wszystkich

kondygnacji budynków zlokalizowanych na

a)

działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego,

b)

terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu;

32

„nadziemnej intensywności zabudowy” - należy przez to rozumieć stosunek sumy powierzchni

kondygnacji nadziemnych budynków zlokalizowanych na

a)

działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego,

b)

terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu;

33

„powierzchni kondygnacji” - należy przez to rozumieć powierzchnię rzutu poziomego

kondygnacji, mierzoną po zewnętrznym obrysie rzutu poziomego ścian zewnętrznych tej

kondygnacji, z wyłączeniem powierzchni balkonów, logii i tarasów;

34

„kondygnacji nadziemnej” - należy przez to rozumieć kondygnację, która nie jest zagłębiona

poniżej poziomu przylegającego do niej terenu o więcej niż połowę jej wysokości w

świetle;

35

„udziale powierzchni zabudowy” - należy przez to rozumieć stosunek sumy powierzchni

rzutu poziomego budynków, mierzonej po zewnętrznym obrysie rzutu poziomego ścian zewnętrznych

tych budynków zlokalizowanych na

a)

działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego,

b)

terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu.

1

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie

gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza

terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych

przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych

gminy.

2.

Prowadzenie, w granicach swojej właściwości rzeczowej, analiz i studiów z zakresu

zagospodarowania przestrzennego, odnoszących się do obszaru powiatu i zagadnień jego

rozwoju, należy do zadań samorządu powiatu.

2a.

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na obszarze związku metropolitalnego

(obszarze metropolitalnym) należy do zadań związku metropolitalnego, jeżeli został

utworzony.

3

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej w województwie, w tym uchwalanie

planu zagospodarowania przestrzennego województwa oraz audytu krajobrazowego, należy

do zadań samorządu województwa.

4.

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej państwa należy do zadań Rady Ministrów.

1.

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie

sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie

zagospodarowania przestrzennego.

1a.

W odniesieniu do obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej

strefy ekonomicznej przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego

oraz sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu określa się na podstawie przepisów

ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 960, 1688 i 2029 oraz z 2024 r. poz. 731 i 834).

2.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów

zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym

1)

lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji

inwestycji celu publicznego;

2)

sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się

w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

3.

W odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego

ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach

ochronnych ustala się ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym

zakaz zabudowy.

4.

Przepisów ust. 3 nie stosuje się do terenów zamkniętych ustalanych przez ministra

właściwego do spraw transportu.

Projekty planów zagospodarowania przestrzennego województwa, planów ogólnych gminy

oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego sporządzają osoby, które spełniają

jeden z warunków

1)

nabyły uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym na podstawie ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 1989 r. poz. 99, 178 i 192, z 1990 r. poz. 198 i 505 oraz z 1993 r. poz. 212);

2)

nabyły uprawnienia urbanistyczne na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 1999 r. poz. 139, z późn. zm.;

3)

posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej uzyskane na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów

budownictwa oraz urbanistów

(Dz. U. z 2013 r. poz. 932 i 1650);

4)

posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie architektury, urbanistyki

lub gospodarki przestrzennej;

5)

posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie innym niż określony w pkt

4 oraz ukończyły studia podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki

lub gospodarki przestrzennej;

6)

są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do

projektowania zagospodarowania przestrzeni i zagospodarowania przestrzennego w skali

lokalnej i regionalnej odpowiadające wymaganiom określonym w pkt 4 lub 5.

1.

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi

przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

2.

Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do

1)

zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego

oraz osób trzecich;

2)

ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych

osób lub jednostek organizacyjnych.

(uchylony)

1.

Organem doradczym ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa w sprawach planowania i zagospodarowania przestrzennego

jest Główna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa powołuje i odwołuje przewodniczącego i członków komisji, o której

mowa w ust. 1, oraz ustala, w drodze zarządzenia, regulamin określający organizację

i tryb jej działania.

3.

Marszałek województwa, wójt, burmistrz albo prezydent miasta powołuje, z zastrzeżeniem

ust. 4 i 5, odpowiednio wojewódzką albo gminną komisję urbanistyczno-architektoniczną,

jako organ doradczy, oraz ustala, w drodze regulaminu, jej organizację i tryb działania.

4.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może powierzyć gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej

powołanej w innej gminie pełnienie funkcji organu doradczego, na mocy porozumienia

zawartego z odpowiednim wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta.

5.

Przy starostach powiatów mogą być powoływane powiatowe komisje urbanistyczno-architektoniczne

jako organy doradcze starostów powiatów oraz, na podstawie stosownych porozumień,

wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast wchodzących w skład tych powiatów,

które nie powołały gminnych komisji lub nie powierzyły funkcji pełnienia organu doradczego

komisji powołanej w innej gminie, w trybie określonym w ust. 4.

6

Organy doradcze, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, składają się z osób o wykształceniu

i przygotowaniu fachowym związanym bezpośrednio z teorią i praktyką planowania przestrzennego.

1

W związku z przetwarzaniem przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, marszałka województwa,

wojewodę, zarząd województwa albo zarząd związku metropolitalnego danych osobowych,

uzyskanych w toku prowadzenia postępowań dotyczących sporządzania aktów planowania

przestrzennego, prawo, o którym mowa w art. 15 ust. 1 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679

z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem

danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

2.

W przypadku gdy okres przechowywania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, nie wynika z przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie

archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2020 r. poz. 164), organy, o których mowa w ust. 1, przechowują dane przez okres ustalony zgodnie z

przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 2b ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

3.

Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom

lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazaniu polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez administratora danych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w poufności.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie

wpływa na przebieg i wynik postępowań dotyczących sporządzania aktów planowania przestrzennego.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Zapewnienie partycypacji społecznej polega na

1)

umożliwieniu udziału interesariuszom planowania i zagospodarowania przestrzennego,

zwanym dalej „interesariuszami”, w przygotowaniu aktów planowania przestrzennego,

w tym wypowiadania się, składania wniosków lub uczestnictwa w konsultacjach społecznych;

2)

poznaniu potrzeb, zebraniu stanowisk i pomysłów interesariuszy dotyczących polityki

przestrzennej;

3)

prowadzeniu działań edukacyjnych i informacyjnych o istocie, celach i zasadach planowania

i zagospodarowania przestrzennego;

4)

inicjowaniu, umożliwianiu i wspieraniu działań służących rozwijaniu dialogu między

interesariuszami w ramach kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej oraz

zwiększaniu udziału interesariuszy w kształtowaniu i prowadzeniu polityki przestrzennej.

2.

Interesariuszami są w szczególności

1)

osoby fizyczne;

2)

osoby prawne;

3)

jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność

prawną;

4)

jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki organizacyjne;

5)

organy władzy publicznej;

6)

jednostki pomocnicze gminy oraz organy doradcze i konsultacyjne gminy.

3.

W przypadku osób fizycznych posiadających ograniczoną zdolność do czynności prawnych

prawo do partycypacji społecznej przysługuje bez zgody przedstawiciela ustawowego.

4.

Partycypację społeczną prowadzi się

1)

w sposób umożliwiający aktywny udział interesariuszy, w tym osób ze szczególnymi potrzebami,

o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami;

2)

z poszanowaniem jawności i sprawności postępowania w sprawie sporządzania aktów planowania

przestrzennego;

3)

z użyciem opracowanych w niespecjalistycznym języku informacji o sporządzanych aktach

planowania przestrzennego, w szczególności wyjaśniających konsekwencje sporządzanych

aktów planowania przestrzennego.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa na wniosek interesariusza, w zakresie określonym we wniosku, od

dnia następującego po dniu otrzymania wniosku do dnia następującego po dniu otrzymania

rezygnacji przekazuje interesariuszowi za pomocą poczty elektronicznej informacje

o każdorazowym udostępnieniu w Rejestrze Urbanistycznym, zwanym dalej „Rejestrem”,

danych lub informacji, o których mowa w art. 67h.

1.

Wniosek do projektu aktu planowania przestrzennego, uwagę, o której mowa w art. 8i

ust. 1 pkt 1, wniosek o sporządzenie lub zmianę aktu planowania przestrzennego oraz

wniosek i rezygnację, o których mowa w art. 8f, składa się na piśmie utrwalonym w

postaci papierowej lub elektronicznej, w tym za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

w szczególności poczty elektronicznej, na formularzu w postaci papierowej lub w formie

dokumentu elektronicznego.

2.

Składający wniosek do projektu aktu planowania przestrzennego, uwagę, o której mowa

w art. 8i ust. 1 pkt 1, oraz wniosek o sporządzenie lub zmianę aktu planowania przestrzennego

podaje swoje imię i nazwisko albo nazwę oraz adres zamieszkania albo siedziby oraz

adres poczty elektronicznej, o ile taki posiada, a także wskazuje, czy jest właścicielem

lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętej wnioskiem lub uwagą, oraz może

podać dodatkowe dane do kontaktu takie jak adres do korespondencji lub numer telefonu.

3

Składający wniosek, o którym mowa w art. 8f, podaje adres poczty elektronicznej, na

który mają być przekazywane informacje.

4

Administratorem danych osobowych, o których mowa w ust. 2 i 3, jest minister właściwy

do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Dane te usuwa się w terminie 30 dni od dnia otrzymania rezygnacji, o której mowa w

art. 8f.

5.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza, o którym mowa

w ust. 1, w tym w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2024 r. poz. 307), mając na względzie łatwość stosowania formularza oraz zapewnienie przejrzystości

danych zamieszczanych w formularzu.

6.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa udostępnia formularz, o którym mowa w ust. 1, w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.

1.

Informacje o sposobach, miejscach i terminach prowadzenia konsultacji społecznych

wójt, burmistrz albo prezydent miasta ogłasza, nie później niż w dniu rozpoczęcia

konsultacji społecznych, co najmniej

1)

przez publikację w prasie w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1914);

2)

przez wywieszenie w widocznym miejscu na terenie objętym sporządzanym aktem planowania

przestrzennego lub w siedzibie obsługującego go urzędu;

3)

przez udostępnienie informacji na stronie internetowej obsługującego go urzędu, o

ile taką posiada, oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego

go urzędu;

4)

w sposób zwyczajowo przyjęty w danej gminie.

2.

W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta

wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, oraz

informuje o ograniczeniu, o którym mowa w art. 8a ust. 1.

3.

Sposoby, miejsca i terminy prowadzenia konsultacji społecznych ustala się w sposób

zapewniający udział możliwie szerokiego grona interesariuszy, w szczególności organizując

konsultacje społeczne w formach, o których mowa w art. 8i ust. 1 pkt 2, 3 i 5

1)

po godzinach pracy;

2)

w miejscach przystosowanych do potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami, o których

mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, chyba że są przeprowadzane za pomocą środków porozumiewania się na odległość zgodnie

z art. 8i ust. 6 pkt 2.

4.

Informacje udostępnione w sposób określony w ust. 1 pkt 2 i 3 pozostawia się dostępne

co najmniej do dnia zakończenia konsultacji społecznych.

5.

Przepisy ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio do zbierania wniosków do projektu aktu

planowania przestrzennego.

1.

Formami konsultacji społecznych są

1)

zbieranie uwag;

2)

spotkania otwarte, panele eksperckie lub warsztaty, poprzedzone prezentacją projektu

aktu planowania przestrzennego;

3)

spotkania plenerowe lub spacery studyjne, zorganizowane na obszarze objętym aktem

planowania przestrzennego;

4)

ankiety lub geoankiety;

5)

wywiady, prowadzenie punktu konsultacyjnego lub dyżury projektanta.

2.

Konsultacje społeczne prowadzi się z wykorzystaniem co najmniej formy, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, jednej z form, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz jednej z form,

o których mowa w ust. 1 pkt 3-5.

3.

Dopuszcza się przeprowadzenie konsultacji społecznych również w innych formach niż

określone w ust. 1.

4.

Konsultacje społeczne w zakresie form, o których mowa w ust. 1 pkt 4, prowadzi się

w postaci papierowej lub elektronicznej, w tym za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

w szczególności poczty elektronicznej. Konsultacje te można prowadzić w szczególności

za pomocą formularzy udostępnionych przez organ sporządzający projekt aktu planowania

przestrzennego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego

go urzędu, a także w innej formie, jeżeli zostanie ona określona przez ten organ w

ogłoszeniu o rozpoczęciu konsultacji społecznych.

5.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, jeżeli jest to niezbędne dla poznania potrzeb,

zebrania stanowisk i pomysłów interesariuszy oraz ich oceny lub rozwijania dialogu

między interesariuszami w ramach kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej,

może wymagać od interesariuszy uczestniczących w konsultacjach społecznych, o których

mowa w ust. 1 pkt 4, podania imienia i nazwiska albo nazwy, adresu zamieszkania lub

siedziby oraz adresu poczty elektronicznej, o ile interesariusz taką posiada.

6.

Konsultacje społeczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3

1)

prowadzi się, umożliwiając interesariuszom wypowiadanie się, zadawanie pytań i zgłaszanie

uwag;

2)

mogą być przeprowadzane za pomocą środków porozumiewania się na odległość, zapewniających

jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku, w sposób umożliwiający zadawanie pytań w

formie zapisu tekstowego;

3)

prowadzi się z udziałem pracownika urzędu obsługującego organ sporządzający akt planowania

przestrzennego lub podmiotu upoważnionego do opracowania tego aktu planowania przestrzennego.

7.

Z czynności przeprowadzonych w ramach konsultacji społecznych sporządza się protokoły.

Konsultacje społeczne, o których mowa w art. 8i ust. 1

1)

pkt 1 i 4, prowadzi się przez okres co najmniej 28 dni;

2)

pkt 2 i 3, przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 7 dni od dnia rozpoczęcia

konsultacji społecznych, i nie później niż na 7 dni przed ostatnim dniem terminu,

o którym mowa w pkt 1.

1.

Przed rozpoczęciem konsultacji społecznych sporządza się wykaz wniosków do projektu

aktu planowania przestrzennego wraz z propozycją ich rozpatrzenia i uzasadnieniem.

2.

Przed przedstawieniem radzie gminy projektu aktu planowania przestrzennego opracowuje

się raport podsumowujący przebieg konsultacji społecznych, zawierający w szczególności

wykaz zgłoszonych uwag wraz z propozycją ich rozpatrzenia i uzasadnieniem oraz protokoły

z czynności przeprowadzonych w ramach konsultacji.

3.

W wykazach, o których mowa w ust. 1 i 2, do wniosków i uwag dotyczących tego samego

zagadnienia zgłoszonych przez różnych interesariuszy można odnieść się łącznie w ramach

jednej propozycji ich rozpatrzenia.

Propozycja rozpatrzenia wniosków do projektu aktu planowania przestrzennego i uwag

zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do udziału społeczeństwa w

działaniach podejmowanych przez samorząd województwa w zakresie kształtowania i prowadzenia

polityki przestrzennej, o których mowa w rozdziale 3.

(uchylone)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 8, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Dla obszaru gminy, z wyłączeniem terenów zamkniętych innych niż ustalane przez ministra

właściwego do spraw transportu, rada gminy uchwala plan ogólny gminy, zwany dalej

„planem ogólnym”.

2.

Zmiana planu ogólnego może obejmować część obszaru gminy.

3.

Zmiana planu ogólnego dla części obszaru gminy wymaga dokonania zmian w odniesieniu

do wszystkich treści, które w wyniku wprowadzenia zmiany przestają być aktualne.

4.

W planie ogólnym

1)

określa się

a)

strefy planistyczne,

b)

gminne standardy urbanistyczne;

2)

można określić

a)

obszary uzupełnienia zabudowy,

b)

obszary zabudowy śródmiejskiej.

5.

Plan ogólny w zakresie, o którym mowa w

1)

ust. 4 pkt 1 i pkt 2 lit. b, uwzględnia się przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego oraz stanowi podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu;

2)

ust. 4 pkt 2 lit. a, stanowi podstawę prawną decyzji o warunkach zabudowy.

6.

Plan ogólny nie stanowi podstawy prawnej

1)

decyzji innych niż wymienione w ust. 5;

2)

wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2024 r. poz. 725 i 834);

3)

sprawdzenia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

7.

Plan ogólny jest aktem prawa miejscowego.

Ustalenia planu ogólnego określa się, uwzględniając uwarunkowania rozwoju przestrzennego

gminy, w szczególności

1

politykę przestrzenną gminy określoną w strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju

ponadlokalnego;

2)

ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa;

3)

znajdujące się na obszarze gminy

a)

formy ochrony przyrody oraz ich otuliny,

b)

obszary szczególnego zagrożenia powodzią, wały przeciwpowodziowe oraz pasy o szerokości

50 m od stopy wału,

c)

obszary gruntów zmeliorowanych,

d)

tereny zagrożone ruchami masowymi ziemi oraz tereny, na których występują te ruchy,

e)

strefy ochronne ujęć wody,

f)

obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,

g)

tereny górnicze i obszary górnicze wraz z filarami ochronnymi,

h)

udokumentowane złoża kopalin, kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla i

podziemne bezzbiornikowe magazyny substancji,

i)

obszary uzdrowisk oraz obszary ochrony uzdrowiskowej,

j)

zabytki objęte formami ochrony, o których mowa w ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 840 oraz z 2023 r. poz. 951, 1688 i 1904), lub ujęte w wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków oraz dobra kultury współczesnej,

k)

obszary pomników zagłady i ich strefy ochronne,

l)

tereny zamknięte i ich strefy ochronne,

m)

obszary ograniczonego użytkowania,

n)

obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji,

o)

obszary zdegradowane i obszary rewitalizacji,

p)

obszary ciche w aglomeracji oraz obszary ciche poza aglomeracją,

q)

grunty rolne stanowiące użytki rolne klas I-III oraz grunty leśne,

r)

zakłady o zwiększonym i dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej,

s)

obszary pasa nadbrzeżnego, w tym w szczególności pasa technicznego;

4)

rozmieszczenie istniejących i planowanych obiektów infrastruktury społecznej, transportowej

i technicznej wraz z obowiązującymi dla nich ograniczeniami w zagospodarowaniu;

5)

rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym oraz krajobrazy priorytetowe;

6)

opracowanie ekofizjograficzne w zakresie wymagań, o których mowa w art. 72 ust. 1-3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

7)

zapotrzebowanie na nową zabudowę mieszkaniową w gminie.

1.

Obszar objęty planem ogólnym dzieli się w sposób rozłączny na strefy planistyczne.

2.

W wyniku podziału, o którym mowa w ust. 1, dopuszcza się wyznaczenie następujących

stref planistycznych

1)

strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową wielorodzinną;

2)

strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną;

3)

strefa wielofunkcyjna z zabudową zagrodową;

4)

strefa usługowa;

5)

strefa handlu wielkopowierzchniowego;

6)

strefa gospodarcza;

7)

strefa produkcji rolniczej;

8)

strefa infrastrukturalna;

9)

strefa zieleni i rekreacji;

10)

strefa cmentarzy;

11)

strefa górnictwa;

12)

strefa otwarta;

13)

strefa komunikacyjna.

1.

Wyznaczając strefy planistyczne, o których mowa w art. 13c ust. 2 pkt 1-3, w pierwszej

kolejności uwzględnia się obszary, dla których w obowiązujących miejscowych planach

zagospodarowania przestrzennego określono przeznaczenie umożliwiające realizację funkcji

mieszkaniowej, oraz obszary uzupełnienia zabudowy w ramach istniejącej zabudowy.

2.

W strefach planistycznych, o których mowa w art. 13c ust. 2 pkt 1-3, suma chłonności

terenów niezabudowanych w tych strefach w całej gminie, w tym luk w istniejącej zabudowie,

nie może być mniejsza niż 70 % oraz większa niż 130 % wartości zapotrzebowania na

nową zabudowę mieszkaniową w gminie.

3.

W przypadku gdy na obszarach, o których mowa w ust. 1, suma chłonności terenów niezabudowanych,

w tym luk w istniejącej zabudowie, jest większa niż 130 % wartości zapotrzebowania

na nową zabudowę mieszkaniową w gminie, dopuszcza się wyznaczenie stref planistycznych,

o których mowa w art. 13c ust. 2 pkt 1-3, na tych obszarach oraz nie wyznacza się

tych stref planistycznych na pozostałych obszarach gminy.

1.

Gminne standardy urbanistyczne obejmują gminny katalog stref planistycznych oraz mogą

obejmować gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej.

2.

W gminnym katalogu stref planistycznych określa się

1)

profil funkcjonalny stref planistycznych;

2)

wartości maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy, maksymalnej wysokości zabudowy

oraz maksymalnego udziału powierzchni zabudowy - w strefach planistycznych, o których

mowa w art. 13c ust. 2 pkt 1-7;

3)

wartości minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej - w strefach planistycznych,

o których mowa w art. 13c ust. 2 pkt 1-10, nie mniejszego niż wynika to z przepisów

wydanych na podstawie art. 13m ust. 2.

3.

W ramach gminnego katalogu stref planistycznych dopuszcza się określenie w strefach

planistycznych, o których mowa w

1)

art. 13c ust. 2 pkt 8-10, maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy, maksymalnej

wysokości zabudowy lub maksymalnego udziału powierzchni zabudowy;

2)

art. 13c ust. 2 pkt 11-13, maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy, maksymalnej

wysokości zabudowy, maksymalnego udziału powierzchni zabudowy lub minimalnego udziału

powierzchni biologicznie czynnej.

1.

Gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej obejmują zasady zapewnienia

dostępu do następujących obiektów infrastruktury społecznej

1)

szkoły podstawowej oraz

2)

obszarów zieleni publicznej.

2.

Przez zapewnienie dostępu do szkoły podstawowej rozumie się położenie działki ewidencyjnej

w odległości nie większej niż

1)

1500 m w miastach,

2)

3000 m poza miastami

- liczonej jako droga dojścia ogólnodostępną trasą dla pieszych od granicy tej działki

do budynku szkoły podstawowej.

3.

Przez zapewnienie dostępu do obszarów zieleni publicznej rozumie się położenie działki

ewidencyjnej w odległości nie większej niż

1)

1500 m od obszarów zieleni publicznej o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 3,0

ha oraz

2)

3000 m od obszaru zieleni publicznej o powierzchni nie mniejszej niż 20 ha

- liczonej jako droga dojścia ogólnodostępną trasą dla pieszych od granicy tej działki

do granicy obszaru zieleni publicznej.

4.

W przypadku ustalenia gminnych standardów dostępności infrastruktury społecznej w

miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego można wyznaczyć teren o przeznaczeniu

umożliwiającym realizację funkcji mieszkaniowej, jeżeli każda działka ewidencyjna

na tym terenie spełnia gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej poprzez

dostęp do obiektów infrastruktury społecznej oraz drogi dojścia istniejące w dniu

uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub możliwe do realizacji

na podstawie tego lub innego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

5.

W przypadku ustalenia gminnych standardów dostępności infrastruktury społecznej, wydanie

decyzji o warunkach zabudowy dla budynku, w ramach którego ma być realizowana funkcja

mieszkaniowa, jest możliwe, jeżeli każda działka ewidencyjna na terenie inwestycji

spełnia gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej poprzez dostęp do obiektów

infrastruktury społecznej oraz drogi dojścia istniejące w dniu wydania tej decyzji.

6.

Przez możliwość realizacji obiektu infrastruktury społecznej w miejscowym planie zagospodarowania

przestrzennego rozumie się w odniesieniu do

1)

szkół podstawowych - wyznaczenie terenu usług edukacji - szkoła podstawowa;

2)

obszarów zieleni publicznej - wyznaczenie terenu zieleni urządzonej lub terenu lasu;

3)

obiektu infrastruktury społecznej, do którego zasady zapewnienia dostępu ustalono

na podstawie ust. 7 pkt 3 - wyznaczenie terenu o przeznaczeniu umożliwiającym usytuowanie

tego obiektu.

7.

W ramach gminnych standardów dostępności infrastruktury społecznej dopuszcza się

1)

ustalenie innych wartości odległości od obiektów infrastruktury społecznej niż określone

w ust. 2 i 3;

2)

ustalenie innych wartości powierzchni obszarów zieleni publicznej niż określone w

ust. 3;

3)

ustalenie zasad zapewnienia dostępu do przedszkola, żłobka, ambulatorium podstawowej

opieki zdrowotnej, biblioteki, domu kultury, domu pomocy społecznej, urządzonego terenu

sportu, przystanku publicznego transportu zbiorowego, placówki pocztowej, apteki oraz

posterunku policji lub posterunku jednostki ochrony przeciwpożarowej;

4)

ustalenie różnych regulacji dla różnych obszarów gminy, w tym objęcie standardami

części obszarów gminy, określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów;

5)

wyłączenie terenów zabudowy zagrodowej z obowiązku zapewnienia dostępu do określonych

obiektów infrastruktury społecznej.

8.

Wartości minimalnej powierzchni obszarów zieleni publicznej ustalane na podstawie

ust. 7 pkt 2 nie mogą być mniejsze niż 50 % wartości powierzchni obszarów zieleni

publicznej określonych w ust. 3.

W przypadku gdy granica planu ogólnego, stref planistycznych, obszaru uzupełnienia

zabudowy, obszaru zabudowy śródmiejskiej oraz obszarów, o których mowa w art. 13f

ust. 7 pkt 4, ma wspólny przebieg z granicą obiektów przestrzennych w rozumieniu ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 214) pochodzących z bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 lub 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, lub pochodzących ze zbiorów danych przestrzennych zgłoszonych do ewidencji zbiorów

oraz usług danych przestrzennych, o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, wyznacza się ją z wykorzystaniem geometrii tych obiektów przestrzennych.

1.

Wraz z projektem planu ogólnego sporządza się uzasadnienie składające się z części

tekstowej i graficznej.

2.

Część tekstowa uzasadnienia planu ogólnego zawiera wyjaśnienie

1)

przyczyn wyznaczenia stref planistycznych w granicach określonych w planie ogólnym,

w tym przedstawienie obliczeń potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w

art. 13d ust. 1 albo 3;

2)

przyczyn wyznaczenia obszaru uzupełnienia zabudowy lub obszaru zabudowy śródmiejskiej

w granicach określonych w planie ogólnym - w przypadku ich wyznaczenia;

3)

przyczyn ustalenia gminnych standardów urbanistycznych w zakresie określonym w planie

ogólnym;

4)

sposobu uwzględnienia uwarunkowań rozwoju przestrzennego gminy, o których mowa w art.

13b.

3.

Część graficzną uzasadnienia planu ogólnego stanowi prezentacja graficzna

1)

danych przestrzennych tworzonych dla planu ogólnego, o których mowa w art. 67a ust.

3 pkt 1 i ust. 3a pkt 1;

2)

granic działek ewidencyjnych pochodzących z bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

3)

obiektów przestrzennych w rozumieniu ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, stanowiących uwarunkowania, o których mowa w art. 13b pkt 3, przy czym jeżeli te

obiekty przestrzenne pochodzą ze zbiorów danych zgłoszonych do ewidencji zbiorów oraz

usług danych przestrzennych, o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, wykorzystuje się geometrię tych obiektów przestrzennych.

4.

Część graficzną uzasadnienia planu ogólnego może stanowić prezentacja graficzna obiektów

przestrzennych w rozumieniu ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, stanowiących uwarunkowania, o których mowa w art. 13b pkt 4, przy czym jeżeli te

obiekty przestrzenne pochodzą ze zbiorów danych przestrzennych zgłoszonych do ewidencji

zbiorów oraz usług danych przestrzennych, o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, wykorzystuje się geometrię tych obiektów przestrzennych.

5.

Część graficzną uzasadnienia planu ogólnego sporządza się w postaci elektronicznej

w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych, w skali nie mniejszej

niż 1:25 000.

1.

Przed sporządzeniem projektu planu ogólnego rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu

do sporządzania planu ogólnego.

2.

Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy, na wniosek

wójta, burmistrza albo prezydenta miasta lub w wyniku zgłoszenia w ramach obywatelskiej

inicjatywy uchwałodawczej, o której mowa w art. 41a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 609 i 721).

3.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu

do sporządzania planu ogólnego, kolejno

1)

ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o podjęciu uchwały o przystąpieniu do

sporządzania planu ogólnego, określając sposoby i miejsce składania wniosków do projektu

planu ogólnego oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia;

2)

zawiadamia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu ogólnego instytucje

i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu planu ogólnego, określając

termin składania wniosków do projektu planu ogólnego, nie krótszy jednak niż 21 dni

od dnia zawiadomienia;

3)

sporządza projekt planu ogólnego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana;

4

udostępnia w Rejestrze projekt planu ogólnego wraz z uzasadnieniem i prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana;

5)

występuje o

a)

opinie o projekcie planu ogólnego do

-

gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej,

-

wójtów, burmistrzów albo prezydentów miast gmin sąsiednich,

-

zarządu związku metropolitalnego, jeżeli gmina jest członkiem tego związku,

-

regionalnego dyrektora ochrony środowiska, jeżeli odstąpiono od przeprowadzenia strategicznej

oceny oddziaływania na środowisko,

-

ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów uzdrowisk

oraz obszarów ochrony uzdrowiskowej,

-

-

- udokumentowanych złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2023 r. poz. 633, 1688 i 2029 oraz z 2024 r. poz. 834), innych niż złoża strategiczne,

-

- udokumentowanych wód podziemnych,

-

starosty jako właściwego organu ochrony środowiska w zakresie terenów zagrożonych

ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy,

-

właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

-

właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

w zakresie zagospodarowania terenów w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym lub dużym

ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, w przypadku gdy sposób zagospodarowania

terenów zwiększa ryzyko lub skutki poważnych awarii przemysłowych, oraz zmian, o których

mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii

przemysłowej,

-

właściwych zarządców infrastruktury kolejowej,

-

Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki w zakresie lokalizacji obiektów jądrowych i

składowisk odpadów promieniotwórczych - w przypadku projektów planów ogólnych obejmujących

obszary, na których zlokalizowano obiekty jądrowe lub składowiska odpadów promieniotwórczych,

-

Spółki Celowej, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. z 2024 r. poz. 545 i 834), w zakresie dotyczącym lokalizacji Inwestycji i Inwestycji Towarzyszących oraz obszaru

otoczenia CPK, o których mowa w tej ustawie,

-

właściwego terytorialnie nadleśniczego,

-

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie sposobu zagospodarowania

gruntów leżących w odległości nie większej niż

-

- 25 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej wynosi 220 kV,

-

- 40 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej przekracza 220 kV, lecz jest

nie większe niż 400 kV,

-

- 70 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej przekracza 400 kV,

-

- 25 m od osi linii kablowej HVDC 450 kV oraz żyły powrotnej,

-

operatora systemu przesyłowego gazowego w zakresie terenów leżących w odległości nie

większej niż

-

- 65 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm lub równej

500 mm,

-

- 100 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm,

-

operatora systemu dystrybucyjnego gazowego w zakresie terenów leżących w odległości

nie większej niż

-

- 65 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm lub równej

500 mm,

-

- 100 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm,

-

- 35 m od osi gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia o średnicy mniejszej niż

500 mm lub równej 500 mm,

-

- 50 m od osi gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia o średnicy większej niż

500 mm,

-

podmiotu zajmującego się transportem ropy naftowej lub produktów naftowych rurociągami

przesyłowymi dalekosiężnymi w zakresie terenów leżących w odległości nie większej

niż 20 m od osi istniejącego rurociągu przesyłowego dalekosiężnego służącego do transportu

ropy naftowej lub produktów naftowych,

-

ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w zakresie kształtowania rolniczej przestrzeni

produkcyjnej i rozwoju produkcji rolniczej,

b)

uzgodnienie projektu planu ogólnego z

-

wojewodą, zarządem województwa, zarządem powiatu w zakresie odpowiednich zadań rządowych

i samorządowych,

-

zarządem województwa w zakresie uwzględnienia rekomendacji i wniosków zawartych w

audycie krajobrazowym oraz ustaleń zawartych w planie zagospodarowania przestrzennego

województwa,

-

dyrektorem parku narodowego w zakresie ustaleń mogących mieć wpływ na ochronę przyrody

parku narodowego, w części dotyczącej parku narodowego i jego otuliny,

-

regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń mogących

-

- mieć negatywny wpływ na cele ochrony rezerwatu przyrody w części dotyczącej rezerwatu

przyrody i jego otuliny,

-

- mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku krajobrazowego w części dotyczącej

parku krajobrazowego i jego otuliny,

-

- mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu w części

dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu,

-

- znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, w części dotyczącej istniejącego

lub projektowanego obszaru Natura 2000,

-

dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego

Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na

obszarach szczególnego zagrożenia powodzią,

-

właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków w odniesieniu do wskaźników i parametrów

zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w art. 13e ust. 2 i 3, w zakresie

ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,

-

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, i uznanych za strategiczne złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 tej ustawy,

a także w zakresie kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla i podziemnych

bezzbiornikowych magazynów substancji,

-

właściwym organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,

-

właściwymi organami wojskowymi, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,

-

właściwymi zarządcami dróg w zakresie ustaleń dotyczących realizacji inwestycji drogowych,

-

dyrektorem właściwego urzędu morskiego w zakresie pasa technicznego, pasa ochronnego

oraz morskich portów i przystani,

-

Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego, jeżeli sposób zagospodarowania linii kolejowej

o znaczeniu państwowym oraz gruntów w jej sąsiedztwie lub zmiana tego sposobu mogą

mieć wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego lub rozwój sieci kolejowych,

-

właściwymi organami w zakresie ustalonym w art. 86 ust. 7 i art. 87

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2110 oraz z 2024 r. poz. 731);

6)

wprowadza zmiany do projektu planu ogólnego wynikające z

a)

uzyskanych opinii,

b)

dokonanych uzgodnień;

7

udostępnia w Rejestrze projekt planu ogólnego wraz z uzasadnieniem, prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana, i wykazem wniosków, o którym mowa w art. 8k ust.

1;

8)

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych;

9)

przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu planu

ogólnego wynikające z tych konsultacji;

10)

ponawia w niezbędnym zakresie czynności, o których mowa w pkt 4, pkt 5 lit. b i pkt

6 lit. b;

11

udostępnia w Rejestrze projekt planu ogólnego wraz z uzasadnieniem, prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana, i raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2;

12)

przedstawia radzie gminy projekt planu ogólnego wraz z raportem, o którym mowa w art.

8k ust. 2.

1.

Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia

projekcie planu ogólnego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag lub wniosków do

projektu planu ogólnego wymagających ponowienia uzgodnień - czynności, o których mowa

w art. 13i ust. 3 pkt 4, pkt 5 lit. b, pkt 6 lit. b, pkt 11 i 12, ponawia się w zakresie

niezbędnym do dokonania tych zmian.

2.

Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu ogólnego objęta

zmianą.

1.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę w sprawie uchwalenia

planu ogólnego wraz z załącznikiem oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny

ich zgodności z przepisami prawnymi.

2.

Jeżeli plan ogólny uniemożliwia realizację inwestycji celu publicznego o znaczeniu

krajowym, wojewódzkim, metropolitalnym lub powiatowym, ujętych w planie zagospodarowania

przestrzennego województwa, a rada gminy nie przystąpiła do zmiany planu ogólnego

albo, uchwalając plan ogólny lub jego zmianę, nie wprowadziła ustaleń umożliwiających

realizację tych inwestycji, wojewoda, po podjęciu czynności zmierzających do uzgodnienia

terminu realizacji tych inwestycji i warunków wprowadzenia tych inwestycji do planu

ogólnego, wzywa radę gminy do uchwalenia planu ogólnego lub jego zmiany w wyznaczonym

terminie. Po bezskutecznym upływie tego terminu wojewoda sporządza miejscowy plan

zagospodarowania przestrzennego albo jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie

gminy, w zakresie koniecznym dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego

oraz wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, koszty sporządzenia planu miejscowego ponosi

w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.

1.

Koszty sporządzenia planu ogólnego obciążają budżet gminy.

2.

Koszty sporządzenia zmiany planu ogólnego wynikające z rozmieszczenia inwestycji celu

publicznego o znaczeniu krajowym, wojewódzkim, metropolitalnym lub powiatowym, obciążają

odpowiednio budżet państwa, budżet województwa, budżet związku metropolitalnego albo

budżet powiatu.

1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi określi,

w drodze rozporządzenia, sposób wyznaczania obszaru uzupełnienia zabudowy, uwzględniając

potrzeby kształtowania ładu przestrzennego i racjonalnego gospodarowania gruntami

rolnymi, w tym przeciwdziałania powstawaniu konfliktów przestrzennych i rozpraszaniu

zabudowy.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

charakterystykę stref planistycznych, w tym ich profil funkcjonalny oraz minimalny

udział powierzchni biologicznie czynnej,

2)

sposób obliczania zapotrzebowania na nową zabudowę mieszkaniową oraz chłonności terenów

niezabudowanych,

3)

sposób tworzenia gminnego katalogu stref planistycznych,

4)

sposób przygotowania projektu planu ogólnego,

5)

sposób stosowania oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposób prezentacji graficznej

danych przestrzennych,

6)

sposób dokumentowania prac planistycznych w zakresie planu ogólnego,

7)

sposób wydawania wypisów i wyrysów z planu ogólnego

- uwzględniając potrzeby kształtowania ładu przestrzennego, w tym przeciwdziałania

powstawaniu konfliktów przestrzennych i rozpraszaniu zabudowy, możliwość dokonania

oceny prawidłowości prac planistycznych oraz zapewnienia czytelności danych zawartych

w planie ogólnym oraz wypisie i wyrysie z tego planu.

1.

W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz

określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o

przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego

dalej „planem miejscowym”, z zastrzeżeniem ust. 6.

2

Integralną częścią uchwały, o której mowa w ust. 1, jest załącznik graficzny przedstawiający

granice obszaru objętego projektem planu miejscowego.

3.

(uchylony)

4

Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy, na wniosek

wójta, burmistrza albo prezydenta miasta lub w wyniku zgłoszenia w ramach obywatelskiej

inicjatywy uchwałodawczej, o której mowa w art. 41a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

5

Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta

wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego

oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.

6.

Planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych, z wyłączeniem terenów

zamkniętych ustalanych przez ministra właściwego do spraw transportu.

6a

Zmiana zagospodarowania terenu, dotycząca

1)

obiektów handlu wielkopowierzchniowego,

2)

niezamontowanych na budynku instalacji odnawialnych źródeł energii lokalizowanych

a)

na użytkach rolnych klasy I-III i gruntach leśnych,

b)

na użytkach rolnych klasy IV, o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 150

kW lub wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej,

c)

na gruntach innych niż wskazane w lit. a i b, o mocy zainstalowanej elektrycznej większej

niż 1000 kW

- następuje na podstawie planu miejscowego.

7.

Plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne.

8.

Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.

1.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający

część tekstową i część graficzną, wraz z uzasadnieniem, uwzględniając politykę przestrzenną

gminy określoną w strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego. W

uzasadnieniu przedstawia się w szczególności

1)

sposób realizacji wymogów wynikających z art. 1 ust. 2-4;

2)

zgodność z wynikami analizy, o której mowa w art. 32 ust. 1, wraz z datą uchwały rady

gminy, o której mowa w art. 32 ust. 2, oraz sposób uwzględnienia uniwersalnego projektowania;

3)

wpływ na finanse publiczne, w tym budżet gminy.

2.

W planie miejscowym określa się obowiązkowo

1)

przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub

różnych zasadach zagospodarowania;

2)

zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;

3)

zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu;

3a)

zasady kształtowania krajobrazu;

4)

zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w tym krajobrazów kulturowych,

oraz dóbr kultury współczesnej;

5)

wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;

6

zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i

minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział powierzchni biologicznie

czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną

liczbę i sposób realizacji miejsc do parkowania, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania

pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;

7)

granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na

podstawie odrębnych przepisów, terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia

powodzią, obszarów osuwania się mas ziemnych, krajobrazów priorytetowych określonych

w audycie krajobrazowym oraz w planach zagospodarowania przestrzennego województwa;

8)

szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;

9)

szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w

tym zakaz zabudowy;

10)

zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;

11)

sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów;

12)

stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36

ust. 4.

2a

Plan miejscowy przewidujący lokalizację obiektu handlu wielkopowierzchniowego sporządza

się dla terenu położonego na obszarze obejmującym co najmniej obszar, na którym powinny

nastąpić zmiany w strukturze funkcjonalno-przestrzennej w wyniku realizacji tego obiektu.

2b

Plan miejscowy przewidujący lokalizację nowego lub rozszerzenie istniejącego cmentarza

sporządza się co najmniej dla obszaru obejmującego strefę ochronną, związaną z ograniczeniami

w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu w sąsiedztwie cmentarza.

2c

W planie miejscowym uwzględnia się obszar, na którym znajdują się udokumentowane złoża

kopaliny, wskazując

1)

nazwę złoża kopaliny albo nazwę ujęcia wód leczniczych, wód termalnych lub solanek;

2)

granicę występowania złoża kopaliny albo położenie ujęcia wód leczniczych, wód termalnych

lub solanek.

3.

W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb

1)

granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości;

2)

granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej;

3)

granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;

3a)

(uchylony)

4)

(uchylony)

4a)

granice terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym;

4b)

granice terenów inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, umieszczonych

w planie zagospodarowania przestrzennego województwa lub w ostatecznych decyzjach

o lokalizacji drogi publicznej, linii kolejowej, linii tramwajowej, lotniska użytku

publicznego, sieci przesyłowej, budowli przeciwpowodziowej, sieci szerokopasmowej,

inwestycji w zakresie terminalu, inwestycji w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego,

przedsięwzięcia Euro 2012 lub decyzji lokalizacyjnych wydanych przez Komisję Planowania

przy Radzie Ministrów w związku z realizacją inwestycji w zakresie obronności i bezpieczeństwa

państwa;

5)

granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez

masowych;

6)

granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a także ograniczenia dotyczące

prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej, określone w ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady;

7)

granice terenów zamkniętych, i granice stref ochronnych terenów zamkniętych;

8)

sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie

dostępnych oraz do granic przyległych nieruchomości, kolorystykę obiektów budowlanych

oraz pokrycie dachów;

9)

(uchylony)

10)

minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych;

11

maksymalną intensywność zabudowy;

12

maksymalną liczbę miejsc do parkowania;

13

linie zabudowy dla kondygnacji podziemnych.

4

Plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia również lokalizację

zamontowanych na budynku instalacji odnawialnych źródeł energii wykorzystujących do

wytwarzania energii wyłącznie energię promieniowania słonecznego oraz mikroinstalacji

w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762 oraz z 2024 r. poz. 834), również w przypadku innego przeznaczenia terenu niż produkcyjne, chyba że ustalenia

planu miejscowego zakazują lokalizacji takich instalacji.

1.

Plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map

zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym

zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza

się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które

sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia

zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000.

1a

W przypadku gdy granica lub ustalenia planu miejscowego, o których mowa w art. 15

ust. 2 i 3, mają wspólny przebieg z granicą obiektów przestrzennych w rozumieniu ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej pochodzących z bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 lub 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, lub pochodzących ze zbiorów danych przestrzennych zgłoszonych do ewidencji zbiorów

oraz usług danych przestrzennych, o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, wyznacza się je z wykorzystaniem geometrii tych obiektów przestrzennych.

2

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób przygotowania projektu

planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, określając skale, klasy przeznaczenia

terenu, stosowane oznaczenia, nazewnictwo, standardy, sposób prezentacji graficznej

danych przestrzennych oraz sposób dokumentowania prac planistycznych w zakresie planu

miejscowego, uwzględniając potrzeby kształtowania ładu przestrzennego, w tym przeciwdziałania

powstawaniu konfliktów przestrzennych i rozpraszaniu zabudowy oraz możliwość dokonania

oceny prawidłowości prac planistycznych.

3.

(uchylony)

Do spraw prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 6 wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu

do sporządzania planu miejscowego kolejno

1

ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o podjęciu uchwały o przystąpieniu do

sporządzania planu miejscowego, określając sposoby i miejsce składania wniosków do

projektu planu miejscowego oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 21 dni

od dnia ogłoszenia;

2

zawiadamia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego instytucje

i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu planu miejscowego, określając

termin składania wniosków do projektu planu miejscowego, nie krótszy jednak niż 21

dni od dnia zawiadomienia;

3)

(uchylony)

4

sporządza projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana;

5)

(uchylony)

5a

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem i prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana;

6)

występuje o

a)

opinie o projekcie planu miejscowego do

-

gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej,

-

-

-

-

- udokumentowanych złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, innych niż złoża strategiczne,

-

- udokumentowanych wód podziemnych,

-

(uchylone)

-

art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii

przemysłowej oraz właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej w zakresie potrzeb

dotyczących zapewnienia wody do celów przeciwpożarowych oraz dojazdu dla pojazdów

jednostek ochrony przeciwpożarowej,

-

właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

-

-

-

- 25 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej wynosi 220 kV,

-

- 40 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej przekracza 220 kV, lecz jest

nie większe niż 400 kV,

-

- 70 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej przekracza 400 kV,

-

- 25 m od osi linii kablowej HVDC 450 kV oraz żyły powrotnej,

- operatora systemu przesyłowego gazowego w zakresie sposobu zagospodarowania gruntów

leżących w odległości nie większej niż

- - 65 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm

lub równej 500 mm,

- -

-

- - 65 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm lub

równej 500 mm,

- - 100 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm,

- - 35 m od osi gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia o średnicy mniejszej niż

500 mm lub równej 500 mm,

- - 50 m od osi gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia o średnicy większej niż

500 mm,

-

-

-

b)

uzgodnienie projektu planu miejscowego z

-

wojewodą, zarządem województwa, zarządem powiatu w zakresie odpowiednich zadań rządowych

i samorządowych,

-

-

właściwym zarządcą drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa

drogowego lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę,

-

właściwymi organami wojskowymi, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa,

-

dyrektorem właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania pasa technicznego,

pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,

-

właściwym organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych,

-

ministrem właściwym do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony

uzdrowiskowej,

-

-

-

-

dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego

Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na

obszarach szczególnego zagrożenia powodzią,

-

-

podmiotem zarządzającym w zakresie zagospodarowania właściwego portu lub przystani

morskiej oraz

-

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, i uznanych za strategiczne złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 tej ustawy,

a także w zakresie kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla i podziemnych

bezzbiornikowych magazynów substancji, oraz

-

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, oraz

c)

zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne,

jeżeli wymagają tego przepisy odrębne;

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9

wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z

a)

uzyskanych opinii,

b)

dokonanych uzgodnień;

10)

(uchylony)

10a

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem, prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana, i wykazem wniosków, o którym mowa w art. 8k ust.

1;

11

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych;

12)

(uchylony)

13

przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu planu

miejscowego wynikające z tych konsultacji;

13a

w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 5a, pkt 6 lit. b i pkt

9 lit. b;

13b

jeżeli w wyniku czynności określonych w pkt 13 lub 13a w projekcie planu miejscowego

wprowadzono zmiany w zakresie dotyczącym lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco

oddziaływać na środowisko, ponawia czynności, o których mowa w pkt 10a-13, w zakresie

tych zmian;

13c

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem, prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana, i raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2;

14

przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z raportem, o którym mowa

w art. 8k ust. 2.

(uchylony)

(uchylony)

1.

W okresie do dnia 31 grudnia 2025 r. biogazowni rolniczej nie lokalizuje się na terenach

podlegających ochronie przed lokalizowaniem lub zabudową na podstawie odrębnych przepisów,

chyba że w trybie przepisów przewidujących tę ochronę podmiot uprawniony, o którym

mowa w art. 3 ust. 1, zwany dalej „inwestorem”, uzyska zgodę na jej lokalizację.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do otulin form ochrony przyrody i obszarów

szczególnego zagrożenia powodzią.

3.

Biogazownię rolniczą realizuje się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego.

4.

Dopuszcza się realizację biogazowni rolniczej niezależnie od istnienia lub ustaleń

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem że nie jest sprzeczna

ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz uchwałą

o utworzeniu parku kulturowego, a rada gminy uchwaliła uchwałę o ustaleniu lokalizacji

biogazowni rolniczej.

5.

Warunek niesprzeczności ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

gminy jest spełniony, jeżeli lokalizacja biogazowni rolniczej będzie miała miejsce

na terenach, dla których przewidziano kierunek zabudowy związanej z rolnictwem lub

produkcją.

1

Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia

projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu

miejscowego wymagających ponowienia uzgodnień, czynności, o których mowa w art. 17

pkt 5a, pkt 6 lit. b, pkt 9 lit. b, pkt 13c i 14, ponawia się w zakresie niezbędnym

do dokonania tych zmian.

2

Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu miejscowego

objęta zmianą.

1.

W okresie do dnia 31 grudnia 2025 r., w przypadku lokalizacji, o której mowa w art.

19 ust. 4, inwestor występuje, za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta),

z wnioskiem o ustalenie lokalizacji biogazowni rolniczej do właściwej rady gminy.

2.

Ustalenie lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4, nie może obejmować terenów

przeznaczonych pod inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym.

3.

Ustalenie lokalizacji, o której mowa w 19 ust. 4, nie może obejmować terenów wymagających

uzyskania zgody na przeznaczenie gruntów rolnych poza granicami administracyjnymi

miast na cele nierolnicze, wynikającej z przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

4.

Rada gminy podejmuje uchwałę o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust.

4, albo odmowie ustalenia tej lokalizacji w terminie 60 dni od dnia złożenia przez

inwestora wniosku, o którym mowa w ust. 1. Rada gminy, podejmując uchwałę o ustaleniu

lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4, bierze pod uwagę potrzeby i możliwości

rozwoju gminy wynikające z ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy.

5.

Jeżeli uchwała o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4, nie może być

podjęta w terminie określonym w ust. 4, przewodniczący rady gminy jest obowiązany

w tym terminie powiadomić inwestora, podając powody opóźnienia oraz wskazując nowy

termin podjęcia tej uchwały, nie dłuższy jednak niż 30 dni od dnia upływu terminu,

o którym mowa w ust. 4.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

mapę zasadniczą albo, w przypadku jej braku, mapę ewidencyjną, pochodzące z państwowego

zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujące teren, którego wniosek dotyczy,

wraz z obszarem, na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 albo 1:1000

w postaci

a)

elektronicznej - w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych albo

b)

papierowej;

2)

określenie granic terenu objętego wnioskiem;

3)

dla biogazowni rolniczej, której przedmiotem działalności jest wytwarzanie

a)

energii elektrycznej - określenie maksymalnej łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej,

b)

ciepła - określenie maksymalnej łącznej mocy cieplnej,

c)

biogazu rolniczego - określenie maksymalnej rocznej wydajności produkcji biogazu rolniczego,

d)

biometanu - określenie maksymalnej rocznej wydajności produkcji biometanu z biogazu

rolniczego;

4)

określenie substratów, które wykorzystuje się do wytwarzania biogazu rolniczego, energii

elektrycznej z biogazu rolniczego, ciepła z biogazu rolniczego lub biometanu z biogazu

rolniczego;

5)

analizę powiązania biogazowni rolniczej z uzbrojeniem terenu;

6)

charakterystykę biogazowni rolniczej, obejmującą określenie

a)

zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,

a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, jak również sposobu zagospodarowywania

odpadów,

b)

planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania

terenu, w tym przeznaczenia projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie

opisowej i graficznej,

c)

charakterystycznych parametrów technicznych biogazowni rolniczej oraz danych charakteryzujących

jej wpływ na środowisko;

7)

wskazanie nieruchomości, według katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, jeżeli

została założona, na których mają być zlokalizowane obiekty biogazowni rolniczej;

8)

wskazanie, w jakim zakresie planowana inwestycja nie uwzględnia ustaleń miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego, w przypadku wniosku dotyczącego lokalizacji

biogazowni rolniczej na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania

przestrzennego;

9)

wskazanie, że planowana inwestycja nie jest sprzeczna ze studium uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego gminy oraz nie jest sprzeczna z uchwałą o utworzeniu

parku kulturowego.

7.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

dokument potwierdzający spełnienie warunków określonych w art. 3 ust. 1;

2)

oświadczenie inwestora, o następującej treści

„

Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że jestem podmiotem uprawnionym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji

inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu, a planowana biogazownia rolnicza, której dotyczy wniosek, spełnia warunki określone

w art. 4 ust. 1 tej ustawy.

”

;

3)

oświadczenie inwestora, że nie zachodzi kolizja lokalizacji biogazowni rolniczej z

inwestycjami, o których mowa w art. 18;

4)

decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1094, 1113, 1501 i 1506).

8.

Zawarta w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 2, klauzula o świadomości odpowiedzialności

karnej za złożenie fałszywego oświadczenia zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

9.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów, o których mowa

w ust. 6 i 7, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wzywa do usunięcia braków formalnych,

wskazując termin na ich usunięcie, nie dłuższy jednak niż 14 dni, pouczając jednocześnie,

że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

10.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od otrzymania

wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza ten wniosek wraz z dołączonymi do niego

dokumentami na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej gminy, a jeżeli

gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na stronie internetowej

gminy, określając formę, miejsce i termin składania uwag do wniosku, liczony od dnia

zamieszczenia. Informację o zamieszczeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz,

prezydent miasta) podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej

miejscowości.

11.

Uwagi do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnosi się w postaci papierowej albo elektronicznej

za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344), w terminie 21 dni od dnia zamieszczenia wniosku na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej gminy, a jeżeli gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej na stronie internetowej gminy.

12.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od dnia zamieszczenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1, na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

gminy, a jeżeli gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na

stronie internetowej gminy, powiadamia o możliwości przedstawiania opinii

1)

gminną lub inną właściwą, w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, komisję urbanistyczno-architektoniczną;

2)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji zlokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 151);

3)

dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego

Wody Polskie - w odniesieniu do inwestycji obejmujących wykonanie urządzeń wodnych;

4)

organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych - w odniesieniu do gruntów rolnych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych;

5)

właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - w odniesieniu do nieruchomości,

na których znajdują się urządzenia melioracji wodnych;

6)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa;

7)

właściwy organ nadzoru nad gospodarką leśną - w odniesieniu do gruntów leśnych innych

niż określone w pkt 6;

8)

właściwego zarządcę terenów kolejowych - w odniesieniu do obszarów kolejowych, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

9)

właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej - w odniesieniu do linii kolejowej, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

10)

właściwy dla proponowanej lokalizacji inwestycji organ prowadzący kataster nieruchomości

- w zakresie kolizji przebiegu planowanej inwestycji z uzbrojeniem terenu;

11)

właściwego wojewodę, marszałka województwa oraz starostę - w zakresie zadań rządowych

albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa

w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym - w odniesieniu do terenów nieobjętych obowiązującymi miejscowymi planami zagospodarowania

przestrzennego;

12)

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych na terenach

pozostających w zasięgu ograniczeń wysokości zabudowy na lotnisku i w jego otoczeniu,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1235, 1715, 1846, 2185 i 2642 oraz z 2023 r. poz. 1489);

13)

właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska - w odniesieniu do form ochrony

przyrody, w przypadku inwestycji, dla których nie było wymagane uzyskanie decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach;

14)

właściwego dla miejsca lokalizacji inwestycji komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej - w zakresie zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej dotyczącymi

w szczególności zapewnienia wody do celów przeciwpożarowych i dojazdu dla pojazdów

jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska dotyczącymi lokalizacji inwestycji od obiektów stwarzających ryzyko wystąpienia poważnej

awarii przemysłowej;

15)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego, morskich portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 960);

16)

starostę - w odniesieniu do terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów,

na których występują te ruchy;

17)

właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego;

18)

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie sposobu zagospodarowania

gruntów leżących w odległości nie większej niż 40 metrów od osi istniejącej linii

elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku gdy górne napięcie tej linii

elektroenergetycznej jest równe co najmniej 220 kV;

19)

właściwe organy wojskowe, ochrony granic oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego;

20)

właściwy organ nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych;

21)

zarząd województwa w zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowego, o którym

mowa w art. 38a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

22)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do inwestycji mogących oddziaływać na tereny

zamknięte niezbędne dla obronności państwa określone na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1990, z 2022 r. poz. 1846 i 2185 oraz z 2023 r. poz. 803) oraz na ich strefy ochronne, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

13.

Organy i podmioty, o których mowa w ust. 12, przekazują opinię w terminie 21 dni od

dnia otrzymania powiadomienia. Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za

brak zastrzeżeń. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) przekazuje inwestorowi do wiadomości

opinię nie później niż w terminie 3 dni od otrzymania tej opinii.

14.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od dnia zamieszczenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1, na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

gminy, a jeżeli gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na

stronie internetowej gminy, występuje o uzgodnienie wniosku z właściwym

1)

organem administracji geologicznej - w odniesieniu do terenów występowania udokumentowanych

złóż kopalin oraz przestrzeni objętych wyznaczonymi terenami górniczymi dla kopalin

stanowiących przedmiot działalności wydobywczej;

2)

wojewódzkim konserwatorem zabytków - w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych

formami ochrony konserwatorskiej na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 840 oraz z 2023 r. poz. 951) oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków lub wykazie, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece

nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 474);

3)

zarządcą drogi - w zakresie, w jakim projektowana inwestycja przebiega przez nieruchomości

wchodzące w skład pasa drogowego, przylega do nieruchomości wchodzących w skład pasa

drogowego lub powoduje ograniczenia w sposobie zagospodarowania pasa drogowego.

15.

Organy, o których mowa w ust. 14, dokonują uzgodnień w terminie 21 dni od dnia otrzymania

wystąpienia, o którym mowa w ust. 14. Nieprzedstawienie stanowiska w tym terminie

uznaje się za uzgodnienie wniosku, o którym mowa w ust. 1. Wójt (burmistrz, prezydent

miasta) przekazuje inwestorowi do wiadomości stanowisko nie później niż w terminie

3 dni od otrzymania stanowiska w tej sprawie.

16.

Do czasu podjęcia uchwały o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4,

inwestor może modyfikować wniosek, o którym mowa w ust. 1. Modyfikacja tego wniosku

może wynikać w szczególności ze zgłoszonych uwag, uzyskanych opinii oraz dokonanych

uzgodnień. W przypadku modyfikacji wniosku przepisy ust. 1-15 stosuje się.

17.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) przedkłada radzie gminy projekt uchwały o ustaleniu

lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4, wraz z opiniami i uwagami oraz wynikiem

dokonanych uzgodnień. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy terenu,

na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wójt (burmistrz,

prezydent miasta) przedkłada również opracowanie ekofizjograficzne oraz prognozę oddziaływania

na środowisko, sporządzone na potrzeby tego planu.

18.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od dnia podjęcia

przez radę gminy uchwały o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4,

przekazuje ją inwestorowi wraz z informacją o nieprzedstawieniu opinii lub stanowiska

w wyznaczonym terminie.

19.

Ustalenie lokalizacji, o której mowa w art. 19 ust. 4, nie może być uzależnione od

zobowiązania inwestora do spełnienia świadczeń lub warunków niewynikających z odrębnych

przepisów.

1

Plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu zgodności z ustaleniami planu ogólnego,

rozstrzygając jednocześnie o sposobie realizacji zapisanych w planie miejscowym inwestycji

z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach

ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu

miejscowego stanowi treść uchwały w sprawie uchwalenia planu miejscowego, a część

graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do tej uchwały.

2.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której mowa

w ust. 1, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich

zgodności z przepisami prawnymi.

3

Przez zgodność planu miejscowego z planem ogólnym rozumie się

1)

ustalenie w planie miejscowym

a)

przeznaczenia terenu zgodnego z profilem funkcjonalnym strefy planistycznej obejmującej

teren,

b)

sposobu zagospodarowania i zabudowy terenów w zakresie

-

minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej nie mniejszego niż minimalny

udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej

teren, a w przypadku terenu położonego w obszarze zabudowy śródmiejskiej - nie mniejszego

niż 2/3 minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej określonego dla strefy

planistycznej obejmującej teren,

-

maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy nie większej niż maksymalna nadziemna

intensywność zabudowy określona dla strefy planistycznej obejmującej teren,

-

maksymalnego udziału powierzchni zabudowy nie większego niż maksymalny udział powierzchni

zabudowy określony dla strefy planistycznej obejmującej teren;

2)

spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 13f ust. 4.

1.

Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają budżet gminy, z zastrzeżeniem ust.

2.

2.

Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają

1)

budżet państwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru

realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym;

2)

budżet województwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją

zamiaru realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu wojewódzkim;

3)

budżet powiatu - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią konsekwencją zamiaru

realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym;

4)

inwestora realizującego inwestycję celu publicznego - w części, w jakiej jest on bezpośrednią

konsekwencją zamiaru realizacji tej inwestycji.

Jeżeli plan miejscowy obejmuje obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i podziałów

nieruchomości, rada gminy, po jego uchwaleniu, podejmuje uchwałę o przystąpieniu do

scalenia i podziału nieruchomości, zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami.

Podmioty, o których mowa w art. 13i ust. 3 pkt 5 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej

właściwości rzeczowej i miejscowej są obowiązane do współpracy przy sporządzaniu odpowiednio

projektu planu ogólnego albo projektu planu miejscowego, polegającej na wyrażaniu

opinii, składaniu wniosków oraz udostępnianiu informacji.

1

Podmioty, o których mowa w art. 13i ust. 3 pkt 5 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej

właściwości rzeczowej lub miejscowej, opiniują i uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio

projekt planu ogólnego albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie

art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, przy czym uzgodnienia projektu

planu ogólnego albo projektu planu miejscowego z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki

wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy

i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią

dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1478, 1688, 1890, 1963 i 2029).

1a

Uzgodnieniu nie podlega uzasadnienie projektu planu ogólnego albo projektu planu miejscowego.

2

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt planu ogólnego

albo projekt planu miejscowego, w przypadku gdy podmioty, o których mowa w art. 13i

ust. 3 pkt 5 lit. b oraz art. 17 pkt 6 lit. b, nie określą warunków na jakich to uzgodnienie

może nastąpić.

1

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia

opinii przez podmioty, o których mowa w art. 13i ust. 3 pkt 5 oraz w art. 17 pkt 6,

nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia wystąpienia o uzgodnienie

albo przedstawienie opinii.

1a.

Organ uzgadniający albo opiniujący może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta, o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 1, wskazując

termin nie dłuższy niż 30 dni na przedstawienie opinii albo dokonanie uzgodnienia.

2.

Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie,

o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem

lub zaopiniowaniem projektu.

Do postępowań o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie stosuje się przepisów niniejszej

ustawy, a przepisy ustawy zmienianej w art. 13 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 24 oraz art. 7 pkt 6, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 21, art. 14 oraz art. 23, które wchodzą w życie z dniem następującym po

dniu ogłoszenia.

1

Organ, z którym uzgodniono projekt planu ogólnego lub projekt planu miejscowego, ponosi

koszty zmiany tych projektów, spowodowane późniejszą zmianą stanowiska.

2

Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, działa w ramach zespolonej administracji powiatowej

lub w ramach samorządu województwa i wykonuje zadania z zakresu administracji rządowej,

Skarb Państwa ponosi koszty zmiany planu ogólnego i planu miejscowego lub ich projektów

jedynie wówczas, gdy zmiana stanowiska organu wynika ze zmiany ustawy lub z wiążących

ten organ nowych ustaleń właściwego organu administracji rządowej.

Zmiana planu ogólnego lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one

uchwalane.

Plan miejscowy albo jego zmiana może być sporządzany w trakcie sporządzania planu

ogólnego albo jego zmiany. W takim przypadku uchwalenie planu miejscowego albo jego

zmiany może nastąpić najwcześniej po upływie terminu na wydanie przez wojewodę rozstrzygnięcia

nadzorczego dotyczącego uchwały w sprawie planu ogólnego albo jego zmiany.

1.

Do sporządzania i uchwalania planu miejscowego albo jego zmiany dopuszcza się zastosowanie

postępowania uproszczonego, jeżeli

1)

plan miejscowy albo jego zmiana dotyczy wyłącznie lokalizacji instalacji odnawialnych

źródeł energii innych niż elektrownie wiatrowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 317);

2)

zmiana planu miejscowego dotyczy wyłącznie

a)

wprowadzenia ustaleń wynikających z uwarunkowań hydrologicznych, geologicznych, geomorfologicznych

lub przyrodniczych dotyczących występowania powodzi i związanych z tym ograniczeń,

określonych na podstawie przepisów odrębnych,

b)

wprowadzenia ustaleń wynikających z decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji

inwestycji celu publicznego wydanych przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie

lub organy administracji publicznej inne niż organy gminy,

c)

wprowadzenia ustaleń wynikających z zakazów lub ograniczeń zabudowy i zagospodarowania

terenu, określonych w przepisach ustaw lub aktów, w tym aktów prawa miejscowego, wydanych

na ich podstawie,

d)

zmiany przeznaczenia terenu niepowodującej zmiany obowiązującego zakazu zabudowy lub

ograniczeń zabudowy i zagospodarowania terenu określonych na podstawie przepisów odrębnych

oraz umożliwiającej realizację inwestycji niepowodującej

-

zwiększenia oddziaływania na środowisko,

-

zwiększenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, oraz

-

wprowadzenia ograniczeń zabudowy i zagospodarowania terenów sąsiednich,

e)

zmiany ustaleń dotyczących kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu o wartość

nie większą niż 10 % wartości obowiązujących parametrów i wskaźników, o których mowa

w art. 15 ust. 2 pkt 6 lub ust. 3 pkt 10,

f)

zmiany ustaleń dotyczących sposobu i terminu tymczasowego zagospodarowania, urządzania

i użytkowania terenów,

g)

zmiany ustaleń dotyczących kolorystyki obiektów budowlanych lub pokrycia dachów,

h)

zmiany przebiegu linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych

zasadach zagospodarowania lub linii zabudowy o nie więcej niż 1 m,

i)

zmiany ustaleń w związku z wpisem obiektu lub obszaru do rejestru zabytków, skreśleniem

obiektu lub obszaru z rejestru zabytków lub ujęciem zabytku w wojewódzkiej lub gminnej

ewidencji zabytków,

j)

zmiany przebiegu sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, która nie powoduje zwiększenia związanych z nimi ograniczeń zabudowy i zagospodarowania

terenu,

k)

uchylenia zakazu lokalizacji zamontowanych na budynku instalacji odnawialnych źródeł

energii wykorzystujących do wytwarzania energii wyłącznie energię promieniowania słonecznego

lub mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,

l)

uchylenia ustaleń uniemożliwiających lokalizowanie inwestycji celu publicznego z zakresu

łączności publicznej, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 604 i 834).

2.

Postępowania uproszczonego nie stosuje się, jeżeli plan miejscowy albo jego zmiana,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. d-l, dotyczą

1)

lokalizacji zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;

2)

przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne wymagającego

zgody, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 82);

3)

obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości;

4)

obszarów szczególnego zagrożenia powodzią;

5)

terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy;

6)

inwestycji lokalizowanych na obszarze parków narodowych i ich otulin, rezerwatów przyrody

i ich otulin;

7)

obiektów i obszarów uznanych za pomniki historii;

8)

gruntów zmeliorowanych.

3.

Postępowania uproszczonego nie stosuje się, jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1

pkt 2 lit. d-l, dotyczą lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na

środowisko.

4.

W ramach postępowania uproszczonego wójt, burmistrz albo prezydent miasta

1)

ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o przystąpieniu do sporządzania planu

miejscowego albo jego zmiany z zastosowaniem postępowania uproszczonego;

2)

sporządza projekt planu miejscowego albo jego zmiany wraz z uzasadnieniem oraz prognozą

oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;

3

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego albo jego zmiany wraz z uzasadnieniem

oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;

4)

jednocześnie

a)

występuje do wojewody o wyrażenie zgody na zastosowanie postępowania uproszczonego,

b)

występuje o opinie, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a,

c)

występuje o uzgodnienia, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. b,

d)

ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o rozpoczęciu konsultacji społecznych

i przeprowadza konsultacje społeczne;

5)

wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego albo jego zmiany wynikające z

a)

uzyskanych opinii,

b)

dokonanych uzgodnień,

c)

konsultacji społecznych;

6)

w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 3, pkt 4 lit. c oraz

pkt 5 lit. b, a jeżeli wprowadzone zgodnie z pkt 5 zmiany dotyczą lokalizacji przedsięwzięcia

mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, ponawia także czynności, o których mowa

w pkt 4 lit. d i pkt 5 lit. c;

7

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego albo jego zmiany wraz z uzasadnieniem

oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana, i raportem, o którym

mowa w art. 8k ust. 2;

8)

przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego albo jego zmiany wraz z raportem,

o którym mowa w art. 8k ust. 2.

5.

W uzasadnieniu, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, przedstawia się dodatkowo wyjaśnienie

przyczyn zastosowania postępowania uproszczonego.

6.

Wojewoda odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 4 pkt 4 lit. a, jeżeli projekt

planu miejscowego albo jego zmiany nie spełnia warunków określonych w ust. 1-3.

7.

Termin wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 4 pkt 4 lit. a, wynosi 14 dni od dnia

wystąpienia o wyrażenie zgody. Nieprzedstawienie stanowiska w tym terminie uważa się

za równoznaczne z wyrażeniem zgody.

8.

Dopuszcza się ograniczenie form konsultacji społecznych do zbierania uwag oraz prowadzenie

konsultacji społecznych przez okres co najmniej 14 dni.

9.

W wystąpieniach o opinię lub uzgodnienie oraz w ogłoszeniu, o których mowa odpowiednio

w ust. 4 pkt 4 lit. b-d, informuje się o zastosowaniu postępowania uproszczonego.

10.

Termin na dokonanie uzgodnień albo przedstawienie opinii, o których mowa w ust. 4

pkt 4 lit. b i c, oraz uzgodnień w ramach czynności ponawianych, o których mowa w

ust. 4 pkt 6, wynosi 14 dni od dnia wystąpienia o uzgodnienie albo przedstawienie

opinii.

11.

Jeżeli

1)

wojewoda odmówi wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 4 pkt 4 lit. a, lub

2)

projekt planu miejscowego albo jego zmiany po wprowadzeniu zmian, o których mowa w

ust. 4 pkt 5, nie spełnia warunków określonych w ust. 1-3

- wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje czynności, o których mowa w art.

17 pkt 6-14, przy czym o opinie i uzgodnienia występuje w niezbędnym zakresie, jeżeli

wynika to z wprowadzenia zmian, o których mowa w ust. 4 pkt 5.

12.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-11 do postępowania uproszczonego stosuje się odpowiednio

przepisy art. 14 ust. 6-8, art. 15, art. 16, art. 19-21, art. 23, art. 24, art. 25

ust. 2, art. 26, art. 28 i art. 29.

1

Istotne naruszenie zasad sporządzania planu ogólnego lub planu miejscowego, istotne

naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie,

powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

2

Jeżeli rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały w sprawie

planu ogólnego lub planu miejscowego stanie się prawomocne, czynności, o których mowa

w art. 13i i art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do doprowadzenia do zgodności

projektu planu ogólnego lub planu miejscowego z przepisami prawnymi.

1

Uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu ogólnego lub planu miejscowego obowiązuje

od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa.

2.

(uchylony)

3

Na terenie zamkniętym ustalonym decyzją, o której mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, z wyłączeniem terenu zamkniętego ustalonego przez ministra właściwego do spraw transportu,

plany ogólne i plany miejscowe nie obowiązują.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 14,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

1

Każdy ma prawo wglądu do planu ogólnego lub planu miejscowego oraz otrzymania z nich

wypisów i wyrysów.

1a

Osoba ze szczególnymi potrzebami, o której mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, ma prawo do zapoznania się z treścią planu ogólnego i planu miejscowego w zrozumiały

dla niej sposób w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku o udostępnienie treści

planu ogólnego lub planu miejscowego, w szczególności z wykorzystaniem środków wspierających

komunikowanie się, o których mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach

komunikowania się

(Dz. U. z 2023 r. poz. 20).

2.

(uchylony)

1

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr uchwał w sprawie uchwalenia

lub zmiany planu ogólnego i planów miejscowych oraz wniosków o ich sporządzenie lub

zmianę, gromadzi materiały z nimi związane oraz odpowiada za przechowywanie ich oryginałów,

w tym również uchylonych i nieobowiązujących.

2

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest obowiązany przekazać staroście kopię uchwalonego

studium lub planu miejscowego, nie później niż w dniu ich wejścia w życie.

2.

(uchylony)

1

W celu oceny aktualności planu ogólnego i planów miejscowych wójt, burmistrz albo

prezydent miasta dokonuje analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, ocenia

postępy w opracowywaniu planów miejscowych i opracowuje wieloletnie programy ich sporządzania,

z uwzględnieniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz wniosków

w sprawie sporządzenia lub zmiany planu miejscowego lub planu ogólnego.

2.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje radzie gminy wyniki analiz, o których

mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art.

8, komisji urbanistyczno-architektonicznej, co najmniej raz w czasie kadencji rady.

Rada gminy podejmuje uchwałę w sprawie aktualności planu ogólnego i planów miejscowych,

a w przypadku uznania ich za nieaktualne, w całości lub w części, podejmuje działania,

o których mowa w art. 27.

3

Przy podejmowaniu uchwały, o której mowa w ust. 2, rada gminy bierze pod uwagę w szczególności

zgodność planu ogólnego albo planu miejscowego z wymogami wynikającymi z przepisów

art. 13b-13g, art. 15 oraz art. 16 ust. 1.

Jeżeli w wyniku zmiany ustaw zachodzi konieczność zmiany planu ogólnego lub planu

miejscowego, czynności, o których mowa w art. 13i, art. 17 i art. 27b, wykonuje się

odpowiednio w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian.

1.

Wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów

zagospodarowania przestrzennego lub ich części odnoszących się do objętego nim terenu.

1a

Wejście w życie planu ogólnego nie powoduje utraty mocy obowiązującej planów miejscowych.

2.

Utrata mocy obowiązującej planu miejscowego nie powoduje wygaśnięcia decyzji administracyjnych

wydanych na podstawie tego planu, z zastrzeżeniem art. 65 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.

1

Tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób

dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie

ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania.

2

W ramach wykorzystywania terenów w sposób dotychczasowy dopuszcza się przebudowę lub

remont istniejących obiektów budowlanych oraz montaż urządzeń, niepowodujące zmiany

sposobu ich użytkowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

W przypadku zmiany zagospodarowania terenu w sposób sprzeczny z obowiązującym planem

miejscowym wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, zakazać właścicielowi

lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości zagospodarowania terenu w sposób sprzeczny

z obowiązującym planem miejscowym.

1.

Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z nieruchomości

lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem

stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty

nieruchomości może, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 37

1)

odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo

2)

wykupienia nieruchomości lub jej części.

1a.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli treść planu miejscowego powodująca skutek,

o którym mowa w ust. 1, nie stanowi samodzielnego ustalenia przez gminę społeczno-gospodarczego

przeznaczenia terenu oraz sposobu korzystania z niego, ale wynika z

1)

uwarunkowań hydrologicznych, geologicznych, geomorfologicznych lub przyrodniczych

dotyczących występowania powodzi i związanych z tym ograniczeń, określonych na podstawie

przepisów odrębnych;

2)

decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji inwestycji celu publicznego, wydanych

przez inne niż organy gminy, organy administracji publicznej lub Państwowe Gospodarstwo

Wodne Wody Polskie;

3)

zakazów lub ograniczeń zabudowy i zagospodarowania terenu, określonych w przepisach

ustaw lub aktów, w tym aktów prawa miejscowego, wydanych na ich podstawie.

2.

Realizacja roszczeń, o których mowa w ust. 1, może nastąpić również w drodze zaoferowania

przez gminę właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości zamiennej.

Z dniem zawarcia umowy zamiany roszczenia wygasają.

3.

Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości

uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie

skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania

równego obniżeniu wartości nieruchomości.

4.

Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości

wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz

albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną

w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem

własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości.

4a.

Opłaty, o której mowa w ust. 4, nie pobiera się w przypadku nieodpłatnego przeniesienia

przez rolnika własności nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego na

następcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2024 r. poz. 90) albo przepisów w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej

w ramach działania „Renty strukturalne” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich

na lata 2007-2013 wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich

z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich

5.

W razie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie planu miejscowego, w

części lub w całości, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, albo opłata, o

której mowa w ust. 4, podlegają zwrotowi odpowiednio na rzecz gminy lub na rzecz aktualnego

właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, w razie stwierdzenia nieważności uchwały rady

gminy w sprawie planu miejscowego w części lub w całości gmina może żądać od aktualnego

właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości zwrotu kwoty stanowiącej równowartość

wypłaconego odszkodowania.

1

Wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w

art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której

mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości

nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu

przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a

jej wartością określoną przy uwzględnieniu

1)

przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu;

2)

faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości przed uchwaleniem tego planu.

2.

(uchylony)

3.

Roszczenia, o których mowa w art. 36 ust. 3, można zgłaszać w terminie 5 lat od dnia,

w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do opłat, o których mowa w art. 36 ust. 4.

5.

Notariusz, w terminie 7 dni od dnia sporządzenia umowy, której przedmiotem jest zbycie

nieruchomości, w formie aktu notarialnego, jest zobowiązany przesłać wójtowi, burmistrzowi

albo prezydentowi miasta wypis z tego aktu.

6.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala opłatę, o której mowa w art. 36 ust.

4, w drodze decyzji, bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, o którym

mowa w ust. 5.

7.

Właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, której wartość wzrosła w związku

z uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego, przed jej zbyciem może żądać od wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta ustalenia, w drodze decyzji, wysokości opłaty, o

której mowa w art. 36 ust. 4.

8.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia okresowo - odpowiednio do potrzeb,

lecz co najmniej raz w roku - na sesji rady gminy informację o zgłoszonych żądaniach,

o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, i wydanych decyzjach, o których mowa w

ust. 6 i 7.

9.

Wykonanie obowiązku wynikającego z roszczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1-3, następuje

w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, chyba że strony postanowią inaczej.

W przypadku opóźnienia w wypłacie odszkodowania lub wykupie nieruchomości właścicielowi

albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie.

10.

Spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, rozstrzygają sądy powszechne.

11.

Wartość nieruchomości określa się na podstawie

1

w sytuacji gdy na skutek uchwalenia planu miejscowego dla terenów dotychczas nieobjętych

takim planem albo nieobjętych obowiązującym w dniu uchwalenia tego planu planem miejscowym

niemożliwe lub istotnie ograniczone stało się dalsze faktyczne użytkowanie nieruchomości

w sposób zgodny z mającym miejsce w dniu uchwalenia planu miejscowego faktycznym sposobem

użytkowania nieruchomości - wyłącznie faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości

oraz dostępu do istniejących w dniu wejścia w życie planu miejscowego dróg publicznych,

sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, elektroenergetycznych, gazowych, ciepłowniczych

oraz telekomunikacyjnych;

2)

w sytuacji gdy na skutek zmiany planu miejscowego lub uchwalenia planu miejscowego

dla terenu objętego obowiązującym w dniu uchwalenia tego planu planem miejscowym,

korzystanie z nieruchomości lub jej części w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem

stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone - dotychczasowego przeznaczenia wynikającego

z planu miejscowego, który jest zmieniany lub uchylany.

11a

Do określenia wartości nieruchomości w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie

uwzględnia się zmiany wartości nieruchomości będącej skutkiem uchwalenia lub zmiany

planu ogólnego.

12

W odniesieniu do zasad określania wartości nieruchomości, a także w odniesieniu do

osób uprawnionych do określania tych wartości stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej.

1.

Jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, w wyniku uwzględnienia

ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu terenu związanych z lokalizacją lotniczego

urządzenia naziemnego i powierzchni ograniczających zabudowę, o których mowa w art. 86 ust. 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z

dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel

albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej

1)

odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo

2)

wykupienia nieruchomości lub jej części.

2

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 36 ust. 2, 3, 5 i 6 oraz art. 37

ust. 1, 3, 5 i 9-11a stosuje się odpowiednio.

1.

Rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej

architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty,

standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane.

2.

W odniesieniu do szyldów w uchwale, o której mowa w ust. 1, określa się zasady i warunki

ich sytuowania, gabaryty oraz liczbę szyldów, które mogą być umieszczone na danej

nieruchomości przez podmiot prowadzący na niej działalność.

3.

W uchwale, o której mowa w ust. 1, rada gminy może ustalić zakaz sytuowania ogrodzeń

oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, z wyłączeniem szyldów.

4.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest aktem prawa miejscowego.

5.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, dotyczy całego obszaru gminy, z wyłączeniem terenów

zamkniętych ustalonych przez inne organy niż ministra właściwego do spraw transportu.

6.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, może przewidywać różne regulacje dla różnych obszarów

gminy określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów.

7

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, uchwała, o której mowa w ust. 1, zawiera część

graficzną określającą granice, o których mowa w ust. 6.

8.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym ogrodzeń, nie ma zastosowania

do ogrodzeń autostrad i dróg ekspresowych oraz ogrodzeń linii kolejowych.

9

Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa warunki i termin dostosowania istniejących

w dniu jej wejścia w życie obiektów małej architektury, ogrodzeń oraz tablic reklamowych

i urządzeń reklamowych do zakazów, zasad i warunków w niej określonych, nie krótszy

niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały.

10.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, może

1)

wskazywać rodzaje obiektów małej architektury, które nie wymagają dostosowania do

zakazów, zasad lub warunków określonych w uchwale;

2)

wskazywać obszary oraz rodzaje ogrodzeń dla których następuje zwolnienie z obowiązku

dostosowania ogrodzeń istniejących w dniu jej wejścia w życie do zakazów, zasad lub

warunków określonych w uchwale.

1

Przed sporządzeniem projektu uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, rada gminy

podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania projektu uchwały, o której mowa

w art. 37a ust. 1.

2.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie

1

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do

sporządzania projektu uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1;

2)

sporządza projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1;

2a

udostępnia w Rejestrze projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1;

3)

zasięga opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska o projekcie uchwały, o której

mowa w art. 37a ust. 1;

4)

uzgadnia projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, z wojewódzkim konserwatorem

zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu;

5)

uzgadnia projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, z ministrem właściwym do

spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej;

6)

zasięga opinii właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej o projekcie uchwały, o

której mowa w art. 37a ust. 1;

7)

zasięga opinii marszałka województwa o projekcie uchwały, o której mowa w art. 37a

ust. 1;

7a

wprowadza zmiany do projektu uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, wynikające

z

a)

uzyskanych opinii,

b)

dokonanych uzgodnień;

7b

udostępnia w Rejestrze projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1;

8

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych;

9

przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu uchwały,

o której mowa w art. 37a ust. 1, wynikające z konsultacji społecznych;

10

w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 2a, 4, 5 i pkt 7a lit.

b;

11

udostępnia w Rejestrze projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, wraz z raportem,

o którym mowa w art. 8k ust. 2;

12

przedstawia radzie gminy projekt uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, wraz z

raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2.

3.

(uchylony)

4.

Brak zajęcia stanowiska w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały, o

której mowa w art. 37a ust. 1, przez organy wymienione w ust. 2 pkt 4 i 5 uznaje się

za uzgodnienie projektu uchwały w przedłożonym brzmieniu.

5.

W przypadku niewyrażenia opinii w terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały,

o której mowa w art. 37a ust. 1, przez organy wymienione w ust. 2 pkt 3, 6 i 7 wymóg

zasięgnięcia opinii uznaje się za spełniony.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

Przepisów dotyczących reklam nie stosuje się do upowszechniania informacji wyłącznie

1)

trwale upamiętniającej osoby, instytucje lub wydarzenia;

2)

o charakterze religijnym, związanym z działalnością kościołów lub innych związków

wyznaniowych, jeżeli tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe sytuowane są w granicach

terenów użytkowanych jako miejsca kultu i działalności religijnej oraz cmentarzy.

1.

Podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami

uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej.

2.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 1, karę pieniężną

wymierza się odpowiednio właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub posiadaczowi

samoistnemu nieruchomości lub obiektu budowlanego, na których umieszczono tablicę

reklamową lub urządzenie reklamowe.

3.

Karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wójt (burmistrz, prezydent miasta).

4.

Karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie,

do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o

których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.

5.

W przypadku, gdy w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, tablica reklamowa

lub urządzenie reklamowe nie są zgodne z przepisami, o których mowa w ust. 1, w decyzji

tej określa się

1)

wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wszczęcia postępowania w sprawie do dnia

wydania decyzji, oraz

2)

obowiązek dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów,

o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 5, podlega natychmiastowemu wykonaniu w części dotyczącej

obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.

7.

Po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, organ określa, w drodze decyzji,

wysokość kary pieniężnej za okres od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 5,

odpowiednio do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do

przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia.

8.

Wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej

lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych

oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej,

o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 70, 1313 i 2291), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty,

za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami,

o których mowa w ust. 1.

9.

Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa

w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy

reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach

kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej,

o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o

której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy

reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.

10.

Jeśli kształt urządzenia reklamowego uniemożliwia wyznaczenie pola powierzchni służącej

ekspozycji reklamy, o którym mowa w ust. 8 lub 9, wysokość kary pieniężnej zależy

od pola powierzchni bocznej prostopadłościanu opisanego na urządzeniu reklamowym.

11.

Kara pieniężna stanowi dochód gminy.

W sprawach nieuregulowanych, dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 37d,

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 879), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi

miasta).

1.

Na wniosek inwestora złożony za pośrednictwem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta

rada gminy może uchwalić zintegrowany plan inwestycyjny.

2.

Zintegrowany plan inwestycyjny obejmuje obszar inwestycji głównej oraz inwestycji

uzupełniającej.

3.

Zintegrowany plan inwestycyjny jest szczególną formą planu miejscowego.

4.

Wejście w życie zintegrowanego planu inwestycyjnego powoduje utratę mocy obowiązującej

planów miejscowych lub ich części odnoszących się do terenu objętego tym zintegrowanym

planem inwestycyjnym.

1.

Do wniosku, o którym mowa w art. 37ea ust. 1, inwestor dołącza projekt zintegrowanego

planu inwestycyjnego.

2.

W przypadku gdy do wniosku, o którym mowa w art. 37ea ust. 1, nie dołączono projektu

zintegrowanego planu inwestycyjnego albo nie spełnia on wymagań określonych w art.

15 ust. 1-3, art. 16 ust. 1 oraz przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 lub

nie zawiera załącznika, o którym mowa w art. 67a ust. 5, wójt, burmistrz albo prezydent

miasta wzywa do dołączenia projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego spełniającego

te wymagania, wskazując termin nie dłuższy niż 14 dni, pouczając jednocześnie, że

niedołączenie tego projektu spełniającego te wymagania spowoduje pozostawienie wniosku

bez rozpoznania.

3.

Jeżeli inwestor nie usunie braków, o których mowa w ust. 2, w terminie, wójt, burmistrz

albo prezydent miasta wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku, o którym mowa

w art. 37ea ust. 1, bez rozpoznania, na które służy zażalenie do wojewody. Do postanowienia

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Wniosek, o którym mowa w art. 37ea ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta,

w terminie 3 dni roboczych od dnia jego otrzymania, a w przypadku, o którym mowa w

ust. 2, od dnia usunięcia braków, o których mowa w ust. 2

1

udostępnia w Rejestrze,

2)

przekazuje radzie gminy

- ogłaszając o tych czynnościach, w sposób określony w art. 8h ust. 1 pkt 2-4.

1.

Rada gminy może wyrazić zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu

inwestycyjnego.

2.

Jeżeli rada gminy wyraziła zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu

inwestycyjnego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, kolejno

1)

prowadzi z inwestorem, a w przypadku, o którym mowa w art. 37ed ust. 5, również z

osobą trzecią będącą właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której

ma być realizowana inwestycja uzupełniająca, negocjacje w zakresie treści projektu

umowy urbanistycznej oraz projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego;

2)

wprowadza zmiany do projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego, wraz z uzasadnieniem,

sporządza prognozę oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana, oraz projekt

umowy urbanistycznej, uwzględniając wynik negocjacji, o których mowa w pkt 1;

3

udostępnia w Rejestrze projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z uzasadnieniem,

projektem umowy urbanistycznej i prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest

wymagana;

4)

jednocześnie

a)

występuje o opinie, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a,

b)

występuje o uzgodnienia, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. b,

c)

występuje o zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze

i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne,

d)

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych

i przeprowadza konsultacje społeczne;

5)

w terminie 14 dni od dnia zakończenia opiniowania, uzgadniania i konsultacji społecznych,

o których mowa w pkt 4 lit. a, b i d, wprowadza zmiany do projektu zintegrowanego

planu inwestycyjnego wynikające z

a)

uzyskanych opinii,

b)

dokonanych uzgodnień,

c)

przeprowadzonych konsultacji społecznych;

6)

w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 1, pkt 4 lit. b, i pkt

5 lit. b, a jeżeli wprowadzone zgodnie z pkt 5 zmiany dotyczą lokalizacji przedsięwzięcia

mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, ponawia także czynności, o których mowa

w pkt 4 lit. d i pkt 5 lit. c;

7)

zawiera w imieniu gminy umowę urbanistyczną;

8

udostępnia w Rejestrze projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z uzasadnieniem,

umową urbanistyczną, prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana, i

raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2;

9)

przedstawia radzie gminy projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego stanowiący załącznik

do umowy, o której mowa w pkt 7, wraz z raportem o którym mowa w art. 8k ust. 2.

3.

Do czasu zawarcia umowy urbanistycznej wójt, burmistrz albo prezydent miasta może

odstąpić od negocjacji, informując o tym radę gminy.

4.

Termin na dokonanie uzgodnień i przedstawienie opinii, o których mowa w art. 17 pkt

6 lit. a i b, oraz uzgodnień w ramach czynności ponawianych, o których mowa w ust.

2 pkt 6, wynosi 14 dni od dnia wystąpienia o uzgodnienie albo przedstawienie opinii.

Przepisu art. 25 ust. 1a nie stosuje się.

5.

Dopuszcza się ograniczenie form konsultacji społecznych do zbierania uwag oraz prowadzenie

konsultacji społecznych przez okres co najmniej 21 dni.

6.

W przypadku gdy zintegrowany plan inwestycyjny dotyczy wyłącznie lokalizacji instalacji

odnawialnych źródeł energii innych niż elektrownie wiatrowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz nie dotyczy warunków określonych w art. 27b ust. 2

1)

wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje czynności określone w ust. 1 bez wyrażenia

przez radę gminy zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego;

2)

konsultacje społeczne, o których mowa w art. 8i ust. 1

a)

pkt 1 i 4, prowadzi się przez okres 14 dni,

b)

pkt 2 i 3, przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia rozpoczęcia

konsultacji społecznych i nie później niż 3 dni przed ostatnim dniem okresu, o którym

mowa w lit. a.

1.

Przez umowę urbanistyczną inwestor zobowiązuje się na rzecz gminy do realizacji inwestycji

uzupełniającej.

2.

Przez umowę urbanistyczną inwestor może zobowiązać się na rzecz gminy, w szczególności

do

1)

przekazania nieruchomości stanowiących część przedmiotu inwestycji głównej;

2)

pokrycia całości lub części kosztów realizacji inwestycji uzupełniającej, w tym do

zapłaty ceny za nieruchomość, o której mowa w ust. 5;

3)

pokrycia całości lub części poniesionych przez gminę kosztów uchwalenia zintegrowanego

planu inwestycyjnego, w tym kosztów realizacji roszczeń, o których mowa w art. 36

ust. 1 i 3.

3.

Przez umowę urbanistyczną gmina może

1)

zobowiązać się w szczególności do realizacji inwestycji uzupełniającej, jeżeli wchodzi

ona w zakres zadań własnych gminy;

2)

zwolnić w całości lub w części inwestora z opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4.

4.

Jeżeli inwestor jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której

ma być realizowana inwestycja uzupełniająca, zobowiązuje się przez umowę urbanistyczną

do zbycia tej nieruchomości gminie.

5.

Jeżeli osoba trzecia jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości,

na której ma być realizowana inwestycja uzupełniająca, może w szczególności zobowiązać

się w umowie, o której mowa w ust. 1, do zbycia tej nieruchomości gminie.

6.

Jeżeli umowa urbanistyczna zobowiązuje do zbycia rzeczy, w umowie urbanistycznej określa

się zasady tego zbycia.

7.

Załącznikiem do umowy urbanistycznej jest projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego.

8.

Skutki prawne umowy urbanistycznej powstają z dniem wejścia w życie zintegrowanego

planu inwestycyjnego w brzmieniu określonym w załączniku do umowy urbanistycznej.

9.

Umowę urbanistyczną zawiera się w formie aktu notarialnego.

10.

Do umowy urbanistycznej nie stosuje się przepisu art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz uchwał dotyczących zasad wydanych na podstawie tego przepisu.

11.

Jeżeli zintegrowany plan inwestycyjny zostanie uchylony, zmieniony lub zostanie stwierdzona

jego nieważność przed upływem 5 lat od dnia jego wejścia w życie, strony umowy urbanistycznej

mogą w terminie 6 miesięcy od dnia uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności

zintegrowanego planu inwestycyjnego odstąpić od umowy urbanistycznej.

W negocjacjach poprzedzających zawarcie umowy urbanistycznej bierze udział osoba wyznaczona

przez radę gminy, a w przypadku gdy rada gminy nie wyznaczy takiej osoby - przewodniczący

rady gminy.

1.

Rada gminy nie może wnieść poprawek do projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego.

2.

W przypadku odrzucenia zintegrowanego planu inwestycyjnego rada gminy może podjąć

uchwałę o zwróceniu zintegrowanego planu inwestycyjnego do wójta, burmistrza albo

prezydenta miasta wraz z propozycjami poprawek do umowy urbanistycznej, w tym do załącznika

określającego projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego.

3.

Po otrzymaniu uchwały, o której mowa w ust. 2, wójt, burmistrz albo prezydent miasta

ponawia czynności, o których mowa w art. 37ec ust. 2 pkt 1-3, pkt 4 lit. b, pkt 5

lit. b i pkt 7-9.

1.

Stronami umowy urbanistycznej może być kilku inwestorów, którzy złożyli jeden wniosek

o uchwalenie zintegrowanego planu inwestycyjnego.

2.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może prowadzić jedno postępowanie w sprawie

uchwalenia zintegrowanego planu inwestycyjnego na podstawie kilku oddzielnych wniosków.

W takim przypadku jest zawierana jedna umowa urbanistyczna oraz jest podejmowana jedna

uchwała w przedmiocie zintegrowanego planu inwestycyjnego.

1.

Rada gminy może uchwalić dla obszaru rewitalizacji, o którym mowa w rozdziale 3 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji

(Dz. U. z 2024 r. poz. 278), miejscowy plan rewitalizacji, jeżeli uchwalony został gminny program rewitalizacji,

o którym mowa w rozdziale 4 tej ustawy.

2.

Miejscowy plan rewitalizacji jest szczególną formą planu miejscowego.

3.

Jeżeli na całości albo części obszaru rewitalizacji obowiązuje plan miejscowy i został

uchwalony gminny program rewitalizacji, miejscowy plan rewitalizacji można również

uchwalić w wyniku zmiany planu miejscowego.

1.

Rada gminy może uchwalić miejscowy plan rewitalizacji dla całości albo części obszaru

rewitalizacji. W przypadku gdy stan zagospodarowania nieruchomości położonych w zwartym

obszarze projektowanego planu nie wskazuje na konieczność dokonania w tym zakresie

zmian, gmina może wyłączyć te nieruchomości z obszaru objętego planem.

2.

W miejscowym planie rewitalizacji, poza elementami wymienionymi w art. 15 ust. 2 i

3, określa się w zależności od potrzeb

1)

zasady kompozycji przestrzennej nowej zabudowy i harmonizowania planowanej zabudowy

z zabudową istniejącą;

2)

ustalenia dotyczące charakterystycznych cech elewacji budynków;

3)

szczegółowe ustalenia dotyczące zagospodarowania i wyposażenia terenów przestrzeni

publicznych, w tym urządzania i sytuowania zieleni, koncepcji organizacji ruchu na

drogach publicznych oraz przekrojów ulic;

4)

zakazy i ograniczenia dotyczące działalności handlowej lub usługowej;

5)

maksymalną powierzchnię sprzedaży obiektów handlowych, w tym obszary rozmieszczenia

obiektów handlowych o wskazanej w planie maksymalnej powierzchni sprzedaży i ich dopuszczalną

liczbę;

6

zakres niezbędnych do wybudowania inwestycji uzupełniających lub lokali mieszkalnych

- w przypadkach, o których mowa w art. 37i.

3.

Część graficzną miejscowego planu rewitalizacji sporządza się, w zależności od potrzeb,

w skali od 1:100 do 1:1000.

4.

Na potrzeby postępowania w sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu rewitalizacji

sporządza się i publikuje wizualizacje projektowanych rozwiązań tego planu, składające

się co najmniej z koncepcji urbanistycznej obszaru objętego planem, modelu struktury

przestrzennej tego obszaru oraz widoków elewacji.

5.

Ustalenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, w zakresie organizacji ruchu na drogach

publicznych, stają się obowiązujące dla uczestników ruchu po wprowadzeniu przez organ

zarządzający ruchem nowej organizacji ruchu, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 10 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, z późn. zm..

6.

Ustalenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4, wchodzą w życie w terminie określonym w

miejscowym planie rewitalizacji, wynoszącym od 6 do 12 miesięcy od dnia jego wejścia

w życie. Przepisu art. 35 nie stosuje się.

1.

W razie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na skutek ustanowienia regulacji,

o których mowa w art. 37g ust. 2 pkt 4, na żądanie poszkodowanego właściwy starosta

ustala, w drodze decyzji, wysokość odszkodowania. Od decyzji starosty odwołanie nie

przysługuje.

2.

Strona niezadowolona z przyznanego odszkodowania może w terminie 30 dni od dnia doręczenia

jej decyzji, o której mowa w ust. 1, wnieść powództwo do sądu powszechnego. Droga

sądowa przysługuje także w razie niewydania decyzji przez właściwy organ w terminie

3 miesięcy od dnia zgłoszenia żądania przez poszkodowanego.

3.

Organem obowiązanym do wypłaty odszkodowania jest gmina.

4.

Uzyskanie odszkodowania nie wyłącza roszczeń, o których mowa w art. 36.

1

W miejscowym planie rewitalizacji można określić, w odniesieniu do nieruchomości niezabudowanej,

że warunkiem realizacji na niej inwestycji głównej jest zobowiązanie się inwestora

do budowy na swój koszt i do nieodpłatnego przekazania na rzecz gminy inwestycji uzupełniających

lub lokali mieszkalnych - w zakresie wskazanym w tym planie. Przepisu art. 49 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1610, 1615, 1890 i 1933 oraz z 2024 r. poz. 653) w przypadku realizacji infrastruktury technicznej nie stosuje się.

2.

Inwestycją główną nie może być inwestycja celu publicznego.

3.

(uchylony)

4.

Wymiar zobowiązań, o których mowa w ust. 1, jest proporcjonalny do wzrostu wartości

nieruchomości w wyniku uchwalenia albo zmiany miejscowego planu rewitalizacji.

5.

Inwestor zobowiązuje się do realizacji inwestycji uzupełniających zawierając z gminą

umowę urbanistyczną, w której określa się w szczególności, zgodnie z miejscowym planem

rewitalizacji, zakres, specyfikację techniczną i termin wykonania niezbędnych robót

budowlanych oraz termin przekazania gminie wybudowanych obiektów lub urządzeń. Umowa

urbanistyczna może przewidywać etapowanie wykonywania robót budowlanych oraz spełniania

innych warunków w niej określonych.

5a

Do umowy urbanistycznej, o której mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 37ed ust. 5, 6, 9 i 10.

6.

(uchylony)

7.

Zawarcie umowy urbanistycznej stanowi warunek uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji

głównej lub jej części.

8.

Nieodpłatne przekazanie na rzecz gminy zrealizowanej inwestycji uzupełniającej, a

w przypadku gdy stanowi ona część obiektu budowlanego, zakończenie robót budowlanych

dotyczących inwestycji uzupełniającej, stanowi warunek przystąpienia do użytkowania

obiektów budowlanych stanowiących inwestycję główną.

9.

Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 8, wójt, burmistrz albo prezydent miasta

potwierdza w drodze zaświadczenia.

10.

W przypadku zawarcia przez inwestora umowy urbanistycznej w odniesieniu do nieruchomości,

na której miejscowy plan rewitalizacji przewiduje budowę inwestycji głównej, opłaty,

o której mowa w art. 36 ust. 4, oraz opłaty, o której mowa w art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, nie pobiera się.

1

Komitet Rewitalizacji, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, opiniuje projekt miejscowego planu rewitalizacji.

2.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta występuje o opinię, o której mowa w ust. 1,

równolegle z wystąpieniem o opinie, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a, wyznaczając

termin na przedstawienie opinii, o której mowa w ust. 1, wynoszący od 14 do 30 dni.

3.

Komitet Rewitalizacji może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza

albo prezydenta miasta o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 2, na termin nie dłuższy

niż 45 dni od dnia otrzymania projektu miejscowego planu rewitalizacji do zaopiniowania.

4.

Nieprzedstawienie opinii w terminie, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się za równoznaczne

z rezygnacją z prawa jej wyrażenia.

5

Rada gminy uchwala miejscowy plan rewitalizacji po stwierdzeniu, w odrębnej uchwale,

że nie narusza on ustaleń planu ogólnego oraz gminnego programu rewitalizacji.

W przypadku uwzględnienia przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na miejscowy

plan rewitalizacji przepisu art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, 1705 i 1860) nie stosuje się.

1.

Jeżeli przewiduje to gminny program rewitalizacji, równolegle z procedurą opracowania

i uchwalenia miejscowego planu rewitalizacji przeprowadza się procedurę scalenia i

podziału nieruchomości, o której mowa w rozdziale 2 działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

Rada gminy w uchwale o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu rewitalizacji

rozstrzyga o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości, określając granice

zewnętrzne gruntów objętych scaleniem i podziałem.

3.

Rada gminy, po wejściu w życie uchwały o miejscowym planie rewitalizacji, podejmuje

uchwałę o scaleniu i podziale nieruchomości, o której mowa w art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z ustaleniami tego planu.

4.

W przypadku stwierdzenia nieważności miejscowego planu rewitalizacji, uchwała o scaleniu

i podziale nieruchomości zachowuje moc.

5.

W przypadku gdy skarga o stwierdzenie nieważności uchwały o miejscowym planie rewitalizacji

zawiera zarzuty w zakresie naruszenia zasad sporządzania tego planu w zakresie, o

którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 8 - zakresem zaskarżenia obejmuje się również uchwałę

w sprawie zatwierdzenia scalenia i podziału nieruchomości. Sąd administracyjny, orzekając

o nieważności uchwały o miejscowym planie rewitalizacji, orzeka również o nieważności

uchwały w sprawie zatwierdzenia scalenia i podziału nieruchomości.

6.

Do scalenia i podziału nieruchomości, w zakresie nieuregulowanym w ust. 1-5, stosuje

się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany

1)

zakres projektu miejscowego planu rewitalizacji w części tekstowej w zakresie ustaleń,

o których mowa w art. 37g ust. 2, uwzględniając w szczególności potrzebę zapewnienia

czytelności i jednolitego rozumienia stosowanych pojęć;

2)

zakres i formę wizualizacji ustaleń miejscowego planu rewitalizacji, o której mowa

w art. 37g ust. 4, uwzględniając w szczególności potrzebę zapewnienia kompletności,

czytelności i powszechnej dostępności wizualizacji.

1.

W zakresie nieuregulowanym przepisami art. 37ea-37m do zintegrowanego planu inwestycyjnego

i miejscowego planu rewitalizacji stosuje się przepisy dotyczące planu miejscowego.

2.

Ilekroć w przepisach ustawy albo przepisach odrębnych jest mowa o miejscowym planie

zagospodarowania przestrzennego, planie miejscowym lub planach zagospodarowania przestrzennego,

należy przez to rozumieć również zintegrowany plan inwestycyjny i miejscowy plan rewitalizacji.

1.

Rada Ministrów może wystąpić do wojewody o wydanie zarządzenia w sprawie planu miejscowego

dla inwestycji o szczególnym znaczeniu dla ochrony podstawowych interesów bezpieczeństwa

Państwa lub gospodarki narodowej, o planowanych kosztach inwestycji wynoszących co

najmniej 500 mln zł oraz liczbie nowych miejsc pracy wynoszącej co najmniej 50.

2.

Po wystąpieniu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda

1)

ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o przystąpieniu do sporządzania planu

miejscowego, o którym mowa w ust. 1;

2)

sporządza projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania

na środowisko, o ile jest wymagana;

3)

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą

oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;

4)

jednocześnie

a)

wykonuje czynności, o których mowa w art. 17 pkt 6, przy czym uzgodnienia i zgody,

o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. b i c, zastępuje się opiniami,

b)

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1 i 2, o rozpoczęciu konsultacji społecznych

i przeprowadza konsultacje społeczne;

5)

wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z

a)

uzyskanych opinii,

b)

konsultacji społecznych;

6)

jeżeli wprowadzone zgodnie z pkt 5 zmiany dotyczą lokalizacji przedsięwzięcia mogącego

znacząco oddziaływać na środowisko, ponawia w niezbędnym zakresie czynności, o których

mowa w pkt 3-5;

7)

udostępnia w Rejestrze projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą

oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana, i raportem, o którym mowa w art.

8k ust. 2;

8)

występuje do rady gminy właściwej ze względu na położenie inwestycji o wyrażenie zgody

na plan miejscowy w brzmieniu określonym w projekcie planu udostępnionym w Rejestrze

zgodnie z pkt 7;

9)

wydaje zarządzenie, o którym mowa w ust. 1.

3.

Termin na przedstawienie opinii albo wyrażanie zgody, o których mowa w ust. 2 pkt

4 lit. a i pkt 8, wynosi 21 dni od dnia wystąpienia o przedstawienie opinii albo wyrażenie

zgody.

4.

Jeżeli rada gminy nie wyrazi zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 8, wojewoda nie wydaje

zarządzenia, o którym mowa w ust. 1.

5.

Dopuszcza się ograniczenie form konsultacji społecznych do zbierania uwag oraz prowadzenie

konsultacji społecznych przez okres co najmniej 14 dni.

6.

Do wydania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów dotyczących

postępowania uproszczonego oraz przepisów dotyczących zintegrowanego planu inwestycyjnego.

7.

Koszty sporządzenia planu miejscowego, o którym mowa w ust. 1, oraz roszczenia w związku

z jego wydaniem, o których mowa w art. 36 ust. 1 i 3, obciążają Skarb Państwa i są

pokrywane z części budżetowej, którą dysponuje Prezes Rady Ministrów.

8.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-7 do planów miejscowych, o którym mowa w ust.

1, stosuje się odpowiednio przepisy o planach miejscowych uchwalanych przez radę gminy.

Organy samorządu województwa sporządzają plan zagospodarowania przestrzennego województwa,

prowadzą analizy i studia oraz opracowują koncepcje i programy, odnoszące się do obszarów

i problemów zagospodarowania przestrzennego odpowiednio do potrzeb i celów podejmowanych

w tym zakresie prac, a także sporządzają audyt krajobrazowy.

1.

Dla obszaru województwa sporządza się, nie rzadziej niż raz na 20 lat, audyt krajobrazowy.

2.

Audyt krajobrazowy identyfikuje krajobrazy występujące na całym obszarze województwa,

określa ich cechy charakterystyczne oraz dokonuje oceny ich wartości.

3.

Audyt krajobrazowy, w szczególności

1)

określa

a)

krajobrazy występujące na obszarze danego województwa,

b)

lokalizację krajobrazów priorytetowych;

2)

wskazuje lokalizację i granice

a)

parków kulturowych,

b)

parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego

krajobrazu,

c)

obiektów znajdujących się na listach Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci

Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB) lub obszarów i obiektów proponowanych do umieszczenia

na tych listach;

3)

wskazuje

a)

zagrożenia dla możliwości zachowania wartości krajobrazów, o których mowa w pkt 1

lit. b, oraz wartości krajobrazów w obrębie obszarów lub obiektów, o których mowa

w pkt 2,

b)

rekomendacje i wnioski dotyczące kształtowania i ochrony krajobrazów, o których mowa

w pkt 1 lit. b, oraz krajobrazów w obrębie obszarów lub obiektów, o których mowa w

pkt 2, w szczególności poprzez wskazanie obszarów, które powinny zostać objęte formami

ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1336, 1688 i 1890),

c)

lokalne formy architektoniczne zabudowy w obrębie krajobrazów, o których mowa w pkt

1 lit. b.

4.

Rekomendacje i wnioski, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. b, nie mogą być sprzeczne

z celami i sposobami ochrony obszarów i obiektów, o których mowa w ust. 3 pkt 2, określonymi

na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

5.

Audyt krajobrazowy może wskazywać te obszary objęte formami ochrony przyrody, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, które ze względu na znaczący spadek wartości krajobrazu wymagają pogłębionej analizy

zasadności ich dalszej ochrony.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

stosowaną przy sporządzaniu audytów krajobrazowych klasyfikację krajobrazów opracowaną

w oparciu w szczególności o takie kryteria jak charakter dominujących w krajobrazie

czynników, rzeźba terenu i pokrycie terenu,

2)

sposób oceny zidentyfikowanych krajobrazów oraz wskazywania krajobrazów priorytetowych,

3)

sposób uwzględnienia w audycie krajobrazowym obiektów, w tym krajobrazów, wpisanych

na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO

(MaB), parków narodowych, rezerwatów i innych form ochrony przyrody wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, obiektów wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami,

4)

szczegółowy zakres i metodologię audytu krajobrazowego

- mając na względzie zapewnienie właściwej ochrony krajobrazów i możliwości ich kształtowania

oraz konieczność zachowania krajobrazów będących źródłem tożsamości narodu polskiego,

a także mając na uwadze, by krajobraz był oceniany w szczególności z punktu widzenia

przyrodniczego i kulturowego znaczenia danego krajobrazu, częstości występowania na

obszarze kraju oraz stanu zachowania.

1.

Projekt audytu krajobrazowego sporządza zarząd województwa.

2.

Zarząd województwa przed przedłożeniem projektu audytu krajobrazowego do uchwalenia

przez sejmik województwa

1

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o przystąpieniu do sporządzania projektu

audytu krajobrazowego;

1a

udostępnia w Rejestrze projekt audytu krajobrazowego;

2)

zasięga opinii o projekcie od

a)

regionalnego dyrektora ochrony środowiska,

b)

dyrektorów parków narodowych i krajobrazowych położonych w granicach województwa,

c)

wojewódzkiego konserwatora zabytków,

d)

rad gmin położonych na terenie województwa

- z zastrzeżeniem, że brak zajęcia stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania

projektu audytu krajobrazowego uznaje się za wyrażenie pozytywnej opinii o projekcie

w przedłożonym brzmieniu;

3)

może wprowadzić zmiany wynikające z uzyskanych opinii;

3a

udostępnia w Rejestrze projekt audytu krajobrazowego;

4

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych;

5

przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza do projektu audytu krajobrazowego

zmiany wynikające z konsultacji społecznych;

6)

(uchylony)

7

udostępnia w Rejestrze projekt audytu krajobrazowego wraz z raportem, o którym mowa

w art. 8k ust. 2;

8

przedstawia sejmikowi województwa projekt audytu krajobrazowego.

3.

Na zgłoszone przed uchwaleniem audytu krajobrazowego żądanie gminy, której opinia

nie została uwzględniona w projekcie audytu krajobrazowego, sejmik województwa rozstrzyga

w formie uchwały o zasadności nieuwzględnienia opinii przez zarząd województwa; rozstrzygnięcie

sejmiku województwa jest wiążące.

4

Audyt krajobrazowy uchwala sejmik województwa.

5.

Zmiana audytu krajobrazowego następuje w takim trybie, w jakim jest on uchwalany.

6.

(uchylony)

1.

Sejmik województwa podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu zagospodarowania

przestrzennego województwa.

2.

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa sporządza się dla obszaru w granicach

administracyjnych województwa.

3.

W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii

rozwoju województwa oraz rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym, oraz

określa się w szczególności

1)

podstawowe elementy sieci osadniczej województwa i ich powiązań komunikacyjnych oraz

infrastrukturalnych, w tym kierunki powiązań transgranicznych;

2

system obszarów chronionych, w tym ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego,

uzdrowisk, obszarów ochrony uzdrowiskowej, dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz

dóbr kultury współczesnej;

3)

rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

obszary szczególnego zagrożenia powodzią;

7)

granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;

8)

obszary występowania udokumentowanych złóż kopalin i udokumentowanych kompleksów podziemnego

składowania dwutlenku węgla.

4.

W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia średniookresowej

strategii rozwoju kraju.

4a.

W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się uwarunkowania

wynikające z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przygotowanej na potrzeby strategii rozwoju województwa.

5.

W planie zagospodarowania przestrzennego województwa umieszcza się te inwestycje celu

publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, o których mowa w ust. 3 pkt 3, które zostały

ustalone w dokumentach przyjętych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Radę Ministrów,

pełnomocnika rządu ustanowionego w drodze ustawy, właściwego ministra lub sejmik województwa,

zgodnie z ich właściwością.

6.

Dla miasta będącego siedzibą władz samorządu województwa lub wojewody i powiązanego

z nim funkcjonalnie obszaru może być sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego

jako część planu zagospodarowania przestrzennego województwa.

7.

(uchylony)

8

W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się udokumentowane

1)

złoża kopalin, wskazując

a)

nazwę złoża kopaliny albo nazwę ujęcia wód leczniczych, wód termalnych lub solanek,

b)

rodzaj kopaliny głównej, kopalin towarzyszących lub kopalin współwystępujących,

c)

granicę występowania złoża kopaliny albo położenie ujęcia wód leczniczych, wód termalnych

lub solanek,

d)

granice złoża strategicznego - w przypadku złóż strategicznych,

e)

projektowane granice obszaru górniczego i terenu górniczego - w przypadku ujęć wód

leczniczych, wód termalnych lub solanek;

2)

wody podziemne w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć, wskazując

a)

położenie i nazwę ujęcia wód podziemnych,

b)

granicę projektowanej strefy ochronnej ujęcia;

3)

wody podziemne w granicach projektowanych obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych,

wskazując

a)

nazwę i numer zbiornika wód podziemnych,

b)

granicę zbiornika wód podziemnych,

c)

granicę projektowanego obszaru ochronnego zbiornika wód podziemnych;

4)

kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla, wskazując

a)

nazwę kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,

b)

granicę kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,

c)

granicę projektowanego obszaru górniczego i terenu górniczego;

5)

podziemne bezzbiornikowe magazyny substancji, wskazując

a)

nazwę podziemnego bezzbiornikowego magazynu substancji,

b)

granicę podziemnego bezzbiornikowego magazynu substancji.

W celu zapewnienia spójności plan zagospodarowania przestrzennego województwa dostosowuje

się do strategii rozwoju województwa po jej aktualizacji, w zakresie, w jakim aktualizacja

strategii dotyczy sytuacji przestrzennej województwa.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu

zagospodarowania przestrzennego województwa w części tekstowej i graficznej, uwzględniając

w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych,

stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.

1.

Po podjęciu przez sejmik województwa uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu

zagospodarowania przestrzennego województwa marszałek województwa kolejno

1

ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do

sporządzania planu, określając sposoby i miejsce składania wniosków do projektu planu

oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 3 miesiące od dnia ogłoszenia;

2

zawiadamia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu instytucje i organy

właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu planu, określając termin składania

wniosków do projektu planu, nie krótszy jednak niż 3 miesiące od dnia zawiadomienia;

3)

(uchylony)

4

sporządza projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;

4a

udostępnia w Rejestrze projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko,

o ile jest wymagana;

5)

uzyskuje od wojewódzkiej komisji urbanistyczno-architektonicznej opinię o projekcie

planu;

5a)

występuje o uzgodnienie projektu planu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki

wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;

5b

występuje o uzgodnienie projektu planu z ministrem właściwym do spraw środowiska w

zakresie udokumentowanych

a)

złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze,

b)

złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, uznanych za złoża strategiczne,

c)

kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla i podziemnych bezzbiornikowych

magazynów substancji;

6)

występuje o opinię o projekcie planu do właściwych instytucji i organów, a także do

wojewody, zarządów powiatów, zarządów związków metropolitalnych, wójtów, burmistrzów

gmin i prezydentów miast położonych na terenie województwa oraz rządowych i samorządowych

organów administracji publicznej na terenach przyległych do granic województwa oraz

uzgadnia projekt z organami określonymi w przepisach odrębnych;

6a)

(uchylony)

6b

wprowadza zmiany do projektu planu wynikające z

a)

uzyskanych opinii,

b)

dokonanych uzgodnień;

7)

przedstawia projekt planu ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu

stwierdzenia jego zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju;

7a

udostępnia w Rejestrze projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko,

o ile jest wymagana, i wykazem wniosków, o którym mowa w art. 8k ust. 1;

8

przedstawia sejmikowi województwa projekt planu wraz z wykazem wniosków, o którym

mowa w art. 8k ust. 1.

2

Do opiniowania i uzgadniania projektu planu zagospodarowania przestrzennego województwa

stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-26, z wyjątkiem terminu dokonania uzgodnień

i przedstawienia opinii, który wynosi 40 dni od dnia udostępnienia projektu planu

wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana.

2a.

W przypadku braku stanowiska organu opiniującego lub uzgadniającego, w terminie ustalonym

zgodnie z ust. 2, projekt planu zagospodarowania przestrzennego województwa uznaje

się za uzgodniony.

3.

(uchylony)

1.

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa uchwala sejmik województwa.

2.

Uchwałę sejmiku województwa o uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego województwa

wraz z dokumentacją prac planistycznych marszałek województwa przekazuje wojewodzie

w celu oceny zgodności z przepisami prawnymi oraz ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku

urzędowym.

3.

Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego województwa następuje w trybie, w jakim

jest uchwalany ten plan.

1.

Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa obciążają budżet

województwa, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa obciążają budżet

państwa albo inwestora realizującego inwestycję celu publicznego o znaczeniu krajowym

w części, w jakiej sporządzenie tego planu jest bezpośrednią konsekwencją zamierzeń

realizacji tej inwestycji.

1

Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa wprowadza się do planu

ogólnego oraz planu miejscowego po uprzednim uzgodnieniu terminu realizacji inwestycji

celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym i warunków wprowadzenia ich do planu ogólnego

oraz planu miejscowego.

2.

Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, przeprowadza marszałek województwa z wójtem,

burmistrzem albo prezydentem miasta.

3.

Koszty wprowadzenia ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego województwa do planu

ogólnego i planu miejscowego oraz zwrotu wydatków na odszkodowania, o których mowa

w art. 36, a także kwoty przeznaczone na pokrycie zwiększonych kosztów realizacji

zadań gminnych są ustalane w umowie zawartej między marszałkiem województwa a wójtem,

burmistrzem albo prezydentem miasta.

4.

Spory dotyczące spraw, o których mowa w ust. 1-3, rozstrzygają sądy powszechne.

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa podlega okresowej ocenie. Zarząd

województwa, co najmniej raz w czasie kadencji sejmiku, dokonuje przeglądu zmian w

zagospodarowaniu przestrzennym, opracowuje raport o jego stanie w zakresie określonym

w art. 39 ust. 3 oraz sporządza ocenę realizacji inwestycji, o których mowa w art.

39 ust. 5, podlegającą zaopiniowaniu przez wojewódzką komisję urbanistyczno-architektoniczną.

Wyniki tego przeglądu oraz raport jest przedstawiany sejmikowi województwa oraz przekazywany

do wiadomości ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje współpracę transgraniczną

i przygraniczną w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w

przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Warunek, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4, stosuje się odpowiednio.

1a.

Przepisu art. 61 ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do inwestycji celu publicznego w przypadkach

uzasadnionych potrzebami obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony granicy

państwowej, a także do inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

2.

Nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego roboty

budowlane

1)

polegające na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują zmiany sposobu

zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniają jego

formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia

postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o

ochronie środowiska, albo

2)

niewymagające pozwolenia na budowę.

2a

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budowa sieci,

o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wymaga uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

2b.

W przypadku gdy wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu

publicznego dotyczy inwestycji, której lokalizacja, zgodnie z przepisami odrębnymi,

może nastąpić wyłącznie w oparciu o ustalenia planu miejscowego, organ odmawia wszczęcia

postępowania.

2c.

Inwestor realizujący inwestycję celu publicznego, o której mowa w ust. 2, może wystąpić

z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

związanej z obronnością i bezpieczeństwem państwa albo ochroną granicy państwowej.

3.

(uchylony)

4.

Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu

zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń

w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania

robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. ustalenia planu ogólnego gminy określa się, uwzględniając

politykę przestrzenną gminy określoną w strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju

ponadlokalnego, o ile gmina dysponuje strategią rozwoju gminy lub strategią rozwoju

ponadlokalnego, których opracowanie zostało wszczęte od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w odniesieniu

do

1)

inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim - wójt, burmistrz albo

prezydent miasta w uzgodnieniu z marszałkiem województwa;

2)

inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i gminnym - wójt, burmistrz albo

prezydent miasta;

3)

inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych - wojewoda.

4)

(uchylony)

1a

W przypadku gdy inwestycja celu publicznego jest lokalizowana częściowo na terenie

zamkniętym ustalonym przez ministra właściwego do spraw transportu, organem właściwym

do wydania decyzji w odniesieniu do całości inwestycji jest organ właściwy dla części

inwestycji zajmującej większą powierzchnię, a w przypadku inwestycji liniowej - organ

właściwy dla dłuższego odcinka inwestycji.

2.

W przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji

inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej

decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na

które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

2a.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ust. 2 jest wojewoda.

2b.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie, o którym

mowa w ust. 2, stało się ostateczne.

2c.

Do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

2d.

Kary pieniężnej za zwłokę nie wymierza się, a wszczęte postępowania w sprawie wymierzenia

kary umarza się, jeżeli od dnia wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji

celu publicznego przez organ pierwszej instancji upłynęły 3 lata.

2e

Postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, wszczyna

się z urzędu, jeżeli podmiot, który wystąpił z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji

celu publicznego, wniesie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji o ustaleniu

lokalizacji inwestycji celu publicznego, żądanie wymierzenia tej kary. Żądanie wniesione

po terminie pozostawia się bez rozpoznania.

2f.

Żądanie, o którym mowa w ust. 2e, wnosi się za pośrednictwem organu właściwego do

wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

2g.

Organ właściwy do wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu

publicznego jest obowiązany przekazać żądanie, o którym mowa w ust. 2e, organowi wyższego

stopnia w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, a w przypadku wniesienia żądania

przed dniem wydania tej decyzji - w terminie 7 dni od dnia jej wydania. Organ właściwy

do wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego przekazuje

żądanie wraz z niezbędnymi odpisami akt sprawy. Odpisy mogą zostać sporządzone w formie

dokumentu elektronicznego.

2h.

W decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zamieszcza się

pouczenie o prawie do wniesienia żądania, o którym mowa w ust. 2e.

2i.

Stroną postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2,

jest organ właściwy do wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji

celu publicznego.

3.

W przypadku inwestycji celu publicznego wykraczającej poza obszar jednej gminy decyzję

o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaje wójt, burmistrz albo prezydent

miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym

ma być realizowana ta inwestycja, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami

albo prezydentami miast.

1.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. organy, o których mowa w art. 67i ustawy zmienianej w art.

1, udostępniają w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędów

obsługujących te organy oraz w ich siedzibie informacje i dane, o których mowa w art.

67d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, pochodzące z

1)

uchwał o przystąpieniu do sporządzania aktów planowania przestrzennego oraz gminnego

programu rewitalizacji;

2)

wniosków o sporządzenie lub zmianę planów ogólnych lub planów miejscowych oraz wniosków

o uchwalenie zintegrowanych planów inwestycyjnych;

3)

diagnoz, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 37;

4)

uchwał o szczegółowym trybie i harmonogramie opracowania projektu strategii rozwoju

gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego;

5)

diagnoz, o których mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1259 i 1273), przygotowywanych w ramach opracowania projektu strategii rozwoju gminy lub strategii

rozwoju ponadlokalnego;

6)

aktów planowania przestrzennego wraz z uzasadnieniem, o ile jego sporządzenie jest

wymagane;

7)

uchwał o wyznaczeniu obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji, uchwał o przyjęciu

gminnych programów rewitalizacji oraz uchwał w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji

Specjalnych Stref Rewitalizacji;

8)

uchwał o przyjęciu strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego;

9)

uchwał w sprawie aktualności planów ogólnych gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania

przestrzennego i oceny, o których mowa w art. 22 ustawy zmienianej w art. 37;

10)

rozstrzygnięć nadzorczych wojewody stwierdzających nieważność aktów planowania przestrzennego;

11)

zarządzeń zastępczych wojewody w sprawie uchwalenia aktu planowania przestrzennego.

2.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. organy, o których mowa w art. 67i ustawy zmienianej w art.

1, udostępniają także, na zasadach określonych w ust. 3-5, projekty: aktów planowania

przestrzennego, gminnych programów rewitalizacji, uchwał w sprawie wyznaczenia obszarów

zdegradowanych i obszarów rewitalizacji, uchwał w sprawie ustanowienia na obszarze

rewitalizacji Specjalnych Stref Rewitalizacji oraz strategii rozwoju gminy lub strategii

rozwoju ponadlokalnego.

3.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. projekty aktów planowania przestrzennego, przekazywane

do uzgodnień i opiniowania, poddawane konsultacjom społecznym lub przedstawiane radzie

gminy albo sejmikowi województwa, udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ sporządzający projekt oraz w jego

siedzibie, a w przypadku projektu zarządzenia, o którym mowa w art. 37na ustawy zmienianej

w art. 1, również w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

gminy właściwej ze względu na położenie inwestycji oraz w jej siedzibie, wraz z uzasadnieniem,

wykazem, o którym mowa w art. 8k ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, raportem, o którym

mowa w art. 8k ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, oraz prognozą oddziaływania na środowisko,

o ile ich sporządzenie jest wymagane, najpóźniej w dniu odpowiednio przekazania, ogłoszenia

o rozpoczęciu konsultacji społecznych lub przedstawienia.

4.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. projekty

1)

gminnych programów rewitalizacji,

2)

uchwał w sprawie wyznaczenia obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji,

3)

uchwał w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Specjalnych Stref Rewitalizacji

- przekazywane do uzgodnień i opiniowania, poddawane konsultacjom społecznym lub przedstawiane

radzie gminy udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego organ sporządzający projekt oraz w jego siedzibie, wraz z uzasadnieniem,

raportem, o którym mowa w art. 6 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 37 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile ich sporządzenie

jest wymagane, najpóźniej w dniu odpowiednio przekazania, ogłoszenia o rozpoczęciu

konsultacji społecznych lub przedstawienia.

5.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. projekty strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju

ponadlokalnego przekazywane do konsultacji, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, lub przedstawiane zarządowi województwa udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej

na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ sporządzający projekt oraz w jego

siedzibie, najpóźniej w dniu przekazania lub przedstawienia.

6.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. wójt, burmistrz albo prezydent miasta udostępnia w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu oraz w swojej

siedzibie i przekazuje radzie gminy wniosek, o którym mowa w art. 37ea ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, oraz ogłasza o tych czynnościach, w sposób określony w art. 8h

ust. 1 pkt 2-4 tej ustawy, w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania tego wniosku.

7.

Przepisy art. 8g ust. 1 i 6 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8g ust.

5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie wniosku,

o którym mowa w art. 8f tej ustawy, stosuje się od dnia 1 stycznia 2026 r.

8.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. wójt, burmistrz albo prezydent miasta, na wniosek interesariusza,

od dnia następującego po dniu otrzymania wniosku do dnia następującego po dniu otrzymania

rezygnacji, przekazuje interesariuszowi za pomocą poczty elektronicznej informacje

o każdorazowym udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

obsługującego go urzędu oraz w swojej siedzibie dokumentów, o których mowa w ust.

1-5. Wniosek składa się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej,

w tym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej.

Składając wniosek, interesariusz podaje swoje imię i nazwisko albo nazwę oraz adres

zamieszkania albo siedziby oraz adres poczty elektronicznej, na który mają być przekazywane

informacje.

9.

Do dnia 31 grudnia 2025 r. ilekroć w ustawie zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą jest mowa o ponowieniu czynności polegającej na udostępnieniu dokumentu

w Rejestrze Urbanistycznym, należy przez to rozumieć udostępnienie, o którym mowa

w ust. 2-5.

1.

Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora.

2.

Wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać

1)

mapę zasadniczą lub, w przypadku jej braku, mapę ewidencyjną, pochodzące z państwowego

zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujące teren, którego wniosek dotyczy,

wraz z obszarem, na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000,

a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000, w postaci

a)

elektronicznej - w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych albo

b)

papierowej;

1a)

określenie granic terenu objętego wnioskiem;

2)

charakterystykę inwestycji, obejmującą

a)

określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania

ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby

również sposobu unieszkodliwiania odpadów,

b)

określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy

i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów

budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w

formie opisowej i graficznej,

c)

określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące

jej wpływ na środowisko;

3)

w przypadku lokalizacji składowiska odpadów

a)

docelową rzędną składowiska odpadów,

b)

roczną i całkowitą ilość składowanych odpadów oraz rodzaje składowanych odpadów,

c)

sposób gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania ścieków,

d)

sposób gromadzenia, oczyszczania i wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego.

2a

Do wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dołącza się decyzje,

których obowiązek dołączenia wynika z odrębnych przepisów, w szczególności decyzję

o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1094, z późn. zm..

3.

Nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami

świadczeń lub warunków.

4.

Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć wraz z wnioskiem o ustalenie lokalizacji

inwestycji celu publicznego kopię dokumentu. Przepis art. 76a § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1

O wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji

celu publicznego, o wydanych w jego toku postanowieniach oraz o decyzji kończącej

to postępowanie strony zawiadamia się w drodze udostępnienia zawiadomienia w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący

postępowanie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, z wyłączeniem

inwestycji lokalizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony

Narodowej decyzją, o której mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których

będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się w sposób, o którym mowa

w art. 39 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1a

Prawa rzeczowe do nieruchomości oraz dane dotyczące osób, którym te prawa przysługują, ustala się

na podstawie ksiąg wieczystych, ewidencji gruntów i budynków, zbioru dokumentów albo

innych dokumentów urzędowych.

1b

Adresy osób, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, ustala się na podstawie wszelkich okoliczności, jeżeli są one znane

organowi z urzędu lub zostały wskazane przez stronę, w tym również na podstawie ewidencji

gruntów i budynków. Doręczenie na tak ustalony adres jest skuteczne.

1c

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym lub nieuzyskania danych

pozwalających na ustalenie adresu właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości

w sposób określony w ust. 1b, zawiadomienia dokonuje się w sposób, o którym mowa w

art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisu art. 34 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

1d

W przypadku nieruchomości Skarbu Państwa pisma doręcza się właściwemu organowi reprezentującemu

Skarb Państwa.

2.

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

2a.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej może występować na prawach strony w postępowaniu

w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej

w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące prokuratora.

3.

Właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji celu publicznego dokonuje analizy

1)

warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów

odrębnych;

2)

stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji.

4.

Decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z

1)

ministrem właściwym do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

w miejscowościach uzdrowiskowych, zgodnie z odrębnymi przepisami;

2)

wojewódzkim konserwatorem zabytków - w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych

formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków;

2a

właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej - pod względem wymagań higienicznych

i zdrowotnych;

3)

dyrektorem właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani;

4)

właściwym organem nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych;

4a

ministrem właściwym do spraw środowiska - w odniesieniu do udokumentowanych

a)

złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze,

b)

uznanych za strategiczne złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze,

c)

kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla i podziemnych bezzbiornikowych

magazynów substancji;

5

marszałkiem województwa - w odniesieniu do udokumentowanych

a)

złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, innych niż złoża strategiczne,

b)

wód podziemnych;

5a)

starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska - w odniesieniu do terenów zagrożonych

osuwaniem się mas ziemnych;

6)

organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych

- w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów

o gospodarce nieruchomościami;

7)

dyrektorem parku narodowego - w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku

i jego otuliny;

8)

regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż wymienione

w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody;

9)

właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego;

9a

Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego - w odniesieniu do linii kolejowej o znaczeniu

państwowym oraz gruntów w jej sąsiedztwie;

10)

(uchylony)

10a)

wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych,

służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3

pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych,

które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

11)

dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego

Wody Polskie - w odniesieniu do obszarów, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu;

12

właściwym organem Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkim inspektorem ochrony środowiska

- w zakresie lokalizacji nowych zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia

poważnej awarii przemysłowej, nowych inwestycji i zagospodarowania terenów w sąsiedztwie

zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej,

w przypadku gdy te inwestycje lub sposób zagospodarowania terenów zwiększają ryzyko

lub skutki poważnych awarii przemysłowych, oraz zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii

przemysłowej;

13)

Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego w zakresie ustalonym w art. 86 ust. 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, a w zakresie ustalonym w art. 87

14)

podmiotem zarządzającym - w odniesieniu do obszaru właściwego portu lub przystani,

z wyłączeniem morskich portów wojennych i terenów zamkniętych zlokalizowanych w granicach

portu lub przystani morskiej;

15)

właściwym organem wojskowym - w odniesieniu do stref ochronnych terenów zamkniętych

ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej;

16)

Spółką Celową, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, w zakresie dotyczącym lokalizacji Inwestycji i Inwestycji Towarzyszących oraz obszaru

otoczenia Centralnego Portu Komunikacyjnego, o których mowa w tej ustawie.

5.

Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska

przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie

- uzgodnienie uważa się za dokonane.

5a.

W przypadku odmowy uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

przez organy, o których mowa w ust. 4 pkt 10a, z uwagi na zamiar realizacji na objętym

wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji

celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3, postępowanie administracyjne

w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawiesza się na czas nie

dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Jeżeli w okresie zawieszenia postępowania

administracyjnego nie uchwalono miejscowego planu albo nie ustalono lokalizacji inwestycji

celu publicznego, związanej z tymi zadaniami, decyzję wydaje się pomimo braku tego

uzgodnienia.

5b.

Przepisu, o którym mowa w ust. 4 pkt 8, nie stosuje się do inwestycji, dla których

przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, w trakcie której uzgodniono realizację przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem

ochrony środowiska.

5ba

Regionalny dyrektor ochrony środowiska odmawia uzgodnienia decyzji, o których mowa

w art. 51 ust. 1, w przypadku niedołączenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

o ile jest wymagana, do projektów tych decyzji.

5c.

Niewyrażenie stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu decyzji, o której

mowa w art. 51 ust. 1, przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się

za uzgodnienie decyzji. W przypadku odmowy uzgodnienia projektu decyzji przez regionalnego

dyrektora ochrony środowiska zażalenie przysługuje wyłącznie, jeżeli odmowa uzgodnienia

dotyczy rezerwatu przyrody lub nastąpiła z uwagi na możliwość znacząco negatywnego

oddziaływania na cele ochrony obszaru Natura 2000.

5d.

Uzgodnienia decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1, z dyrektorem regionalnego zarządu

gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie zabudowy

i zagospodarowania terenu położonego na obszarach, o których mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 tej ustawy.

5e.

Przed wydaniem decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1, właściwy organ w postępowaniu

związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego występuje

o opinię

1

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie sposobu zagospodarowania

gruntów leżących w odległości nie większej niż

a)

25 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej wynosi 220 kV,

b)

40 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej przekracza 220 kV, lecz jest

nie większe niż 400 kV,

c)

70 m od osi napowietrznej linii elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku

gdy napięcie znamionowe tej linii elektroenergetycznej przekracza 400 kV,

d)

25 m od osi linii kablowej HVDC 450 kV oraz żyły powrotnej,

2)

operatora systemu przesyłowego gazowego w zakresie sposobu zagospodarowania gruntów

leżących w odległości nie większej niż

a)

65 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm lub

równej 500 mm,

b)

100 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm;

3

operatora systemu dystrybucyjnego gazowego w zakresie terenów leżących w odległości

nie większej niż

a)

65 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm lub równej

500 mm,

b)

100 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm,

c)

35 m od osi gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500

mm lub równej 500 mm,

d)

50 m od osi gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia o średnicy większej niż 500

mm;

4

podmiotu zajmującego się transportem ropy naftowej lub produktów naftowych rurociągami

przesyłowymi dalekosiężnymi w zakresie terenów leżących w odległości nie większej

niż 20 m od osi istniejącego rurociągu przesyłowego dalekosiężnego służącego do transportu

ropy naftowej lub produktów naftowych.

5f.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, operator systemu przesyłowego

gazowego, operator systemu dystrybucyjnego gazowego lub podmiot zajmujący się transportem

ropy naftowej lub produktów naftowych rurociągami przesyłowymi dalekosiężnymi przedstawia

opinię, o której mowa w ust. 5e, w terminie nie dłuższym niż 2 tygodnie od dnia otrzymania

wniosku o jej przedstawienie.

6.

Odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji powinno zawierać zarzuty odnoszące

się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz

wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

7.

Nie stwierdza się nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,

jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 12 miesięcy. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

8.

Nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego w przypadku wznowienia

postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia.

1

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa

1)

rodzaj inwestycji;

2)

warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy zgodne z planem

ogólnym oraz wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie

a)

warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego,

b)

ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr

kultury współczesnej,

c)

obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji,

d)

wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich,

e)

ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych;

3)

linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali,

z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1.

2

Zgodność warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy

określanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z planem

ogólnym zapewnia się przez

1)

ustalenie

a)

funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnie z profilem funkcjonalnym strefy

planistycznej obejmującej teren,

b)

sposobu zagospodarowania i zabudowy terenu w zakresie

-

minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej nie mniejszego niż minimalny

udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej

teren, a w przypadku terenu położonego w obszarze zabudowy śródmiejskiej - nie mniejszego

niż 2/3 minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej określonego dla strefy

planistycznej obejmującej teren,

-

maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy nie większej niż maksymalna nadziemna

intensywność zabudowy określona dla strefy planistycznej obejmującej ten teren,

-

wysokości zabudowy nie większej niż maksymalna wysokość zabudowy określona dla strefy

planistycznej obejmującej teren,

-

udziału powierzchni zabudowy nie większego niż maksymalny udział powierzchni zabudowy

określony dla strefy planistycznej obejmującej teren;

2)

spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 13f ust. 5.

3

Obowiązek zapewnienia zgodności warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu

oraz jego zabudowy określanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

z planem ogólnym, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy terenów zamkniętych ustalonych

decyzją, o której mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, z wyłączeniem terenu zamkniętego ustalonego przez ministra właściwego do spraw transportu.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję

o pozwoleniu na budowę.

„1. Organy, o których mowa w art. 67a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, tworzą zbiory

danych przestrzennych, o których mowa w tym przepisie, dla obowiązujących w dniu wejścia

w życie ustawy

1)

uchwał ustalających zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic

reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe

oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane,

2)

audytów krajobrazowych

- w terminie do dnia 31 marca 2026 r.

Nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie

inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić

wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

1.

Do postępowań w sprawie uzgadniania projektów dokumentów, o których mowa w art. 53

i art. 60 ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych

w art. 1 i art. 11 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Czynności dokonane przez organ administracji geologicznej w toku prowadzenia spraw,

o których mowa w ust. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają skuteczne.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje marszałkom województw akta postępowań,

o których mowa w ust. 1, w sprawach uzgadniania projektów dokumentów, o których mowa

w art. 53 i art. 60 ustawy zmienianej w art. 11 w brzmieniu dotychczasowym, w terminie

7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Członkowie organów doradczych, o których mowa w art. 8 ust. 3 i 5 ustawy zmienianej

w art. 1, pełnią swoją funkcję do czasu powołania nowych członków spełniających wymagania

określone w art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Marszałek województwa prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji

celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim.

2.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu

lokalizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i gminnym.

3.

Wojewoda prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu

publicznego na terenach zamkniętych.

4

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przekazuje marszałkowi województwa kopie decyzji,

o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie 7 dni od dnia ich wydania.

4.

(uchylony)

Do dnia utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

gminy w danej gminie, zmiana zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 14 ust.

6a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, może nastąpić również na podstawie decyzji o

warunkach zabudowy.

1.

Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego

można zawiesić na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie

lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje

postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego,

jeżeli

1)

w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały

o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2)

w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.

2.

Jeżeli decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wywołuje skutki,

o których mowa w art. 36, przepisy art. 36 oraz art. 37 stosuje się odpowiednio.

1.

Do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania

decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w

art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania

decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

i przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

gminy w danej gminie

1)

stosuje się przepisy art. 54 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 5a ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym;

2)

nie stosuje się przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1a i ust. 1a ustawy zmienianej w art.

1.

3.

Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydanie decyzji o warunkach

zabudowy na wniosek złożony od dnia 1 stycznia 2026 r. jest możliwe, jeżeli w danej

gminie wszedł w życie plan ogólny gminy, a w przypadku gdy wniosek dotyczy terenu

położonego w więcej niż jednej gminie - jeżeli w tych gminach weszły w życie plany

ogólne gmin. Warunków, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie stosuje się w odniesieniu

do terenów zamkniętych.

1

Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także zmiana

sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z uwzględnieniem art. 50

ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art.

50 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

2

Do jednorazowej, trwającej do roku, zmiany zagospodarowania terenu lub zmiany sposobu

użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

2a

Zmiana zagospodarowania terenu dotycząca obiektów budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4-6, 8-12, 17, 21-28 i 30 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

- Prawo budowlane, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

2b

Przepisu ust. 2a nie stosuje się do zmiany zagospodarowania terenu dotyczącej obiektów

budowlanych

1)

wpisanych do rejestru zabytków lub położonych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków;

2)

sytuowanych na obszarze parków narodowych i rezerwatów i ich otulin;

3)

o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5, 8, 10, 23 i 27 oraz ust. 2 pkt 1-3, 8, 14, 15, 17, 24, 29

i 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, sytuowanych na obszarach Natura 2000;

4)

o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5, 8 i 22 oraz ust. 2 pkt 1-3, 8, 14, 15, 31 i 32 ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, sytuowanych na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 6-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

3.

W przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę

albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem zmian zagospodarowania terenu, o których mowa w ust. 2 i 2a, bez uzyskania

decyzji o warunkach zabudowy wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze

decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości

1)

wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem

o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo

2)

przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania.

1.

Do postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji

o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy,

doręczonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, bieg terminu, o którym mowa

w art. 51 ust. 2e ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

rozpoczyna się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W postępowaniu w sprawie wymierzenia kary za zwłokę w wydaniu decyzji o ustaleniu

lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy, wszczętym

i niezakończonym ostatecznym postanowieniem przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, organ, przed którym toczy się postępowanie, poucza podmiot, który wystąpił

z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

lub decyzji o warunkach zabudowy, o możliwości wniesienia żądania wymierzenia kary.

W przypadku braku wniesienia żądania wymierzenia kary w terminie 14 dni od dnia doręczenia

pouczenia, postępowanie w sprawie wymierzenia kary umarza się.

1.

Decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo

prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu

uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

1a.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Decyzje o warunkach zabudowy na terenach zamkniętych wydaje wojewoda.

4.

Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o

której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów

posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności

architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami

budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.

Do budowy obiektów budowlanych, w przypadku których przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 29 ustawy zmienianej w art. 12, stosuje

się przepis art. 59 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Przepisu art. 59 ust. 2b ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się.

1.

Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia

następujących warunków

1

co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana

w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji

parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu,

w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz

intensywności wykorzystania terenu;

1a

teren jest położony na obszarze uzupełnienia zabudowy;

2)

teren ma dostęp do drogi publicznej;

3)

istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające

dla zamierzenia budowlanego;

4)

teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych

na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych

planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust.

1;

5)

decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;

6)

zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze

a)

w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie

sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych

inwestycji w zakresie sieci przesyłowych

(Dz. U. z 2024 r. poz. 555 i 834), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,

b

strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, o którym mowa w art. 53

ust. 5e pkt 2,

c)

strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

1a

Przepisu ust. 1 pkt 1a nie stosuje się do inwestycji

1)

zmieniających zagospodarowanie terenu w sposób inny niż budowa obiektu budowlanego;

2)

w zakresie budowy obiektu budowlanego polegającej na odbudowie, rozbudowie lub nadbudowie.

2

Przepisów ust. 1 pkt 1 i 1a nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych

na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na

podstawie art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1.

2a.

(uchylony)

3

Przepisów ust. 1 pkt 1-2 nie stosuje się do

1)

linii kolejowych, dróg i lotnisk;

2)

obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej;

3)

instalacji odnawialnego źródła energii;

4)

urządzeń wodnych;

5)

stacji paliw;

6)

ogólnodostępnych stacji ładowania w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 875, 1394, 1506 i 1681 oraz z 2024 r. poz. 834);

7)

obiektów gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m

8)

zalesienia terenu;

9)

obiektów budowlanych przeznaczonych na cele gospodarki leśnej;

10)

pól biwakowych, wież widokowych, kładek, szlaków turystycznych, w tym ścieżek dydaktycznych,

miejsc widokowych oraz parkingów służących obsłudze turystyki.

4.

Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia

gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa

rolnego w danej gminie.

5.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia

terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną

a inwestorem.

5a

W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ

wyznacza wokół terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, na kopii mapy zasadniczej

lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany

w odległości równej trzykrotnej szerokości frontu terenu, o którym mowa w art. 52

ust. 2 pkt 1a, jednak nie mniejszej niż 50 m oraz nie większej niż 200 m, i przeprowadza

na nim analizę cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których

mowa w ust. 1 pkt 1a. Przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki

budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki

obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę.

6

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wymagań dotyczących

nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, uwzględniając

potrzeby kształtowania ładu przestrzennego, w tym przeciwdziałania powstawaniu konfliktów

przestrzennych.

7.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, należy określić wymagania dotyczące ustalania

1)

linii zabudowy;

1a

maksymalnej intensywności zabudowy oraz maksymalnej i minimalnej nadziemnej intensywności

zabudowy;

2

udziału powierzchni zabudowy;

3)

szerokości elewacji frontowej;

4

wysokości zabudowy;

5

geometrii dachu (kąta nachylenia i układu połaci dachowych);

6

minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej;

7

minimalnej liczby miejsc do parkowania.

W przypadku wywłaszczenia nieruchomości lub jej części do decyzji o warunkach zabudowy

dotyczącej odtworzenia obiektu budowlanego o wymiarach i funkcji obiektu wywłaszczonego,

na nieruchomości sąsiedniej lub części nieruchomości, która nie została wywłaszczona,

nie stosuje się przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1a, a warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania

terenu oraz jego zabudowy określone w tej decyzji nie muszą być zgodne z planem ogólnym.

1.

Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić

na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków

zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję

w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli

1)

w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały

o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2)

w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

1a.

W przypadku podjęcia przez radę gminy uchwały, o której mowa w art. 8 lub art. 25 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, w której przewidziano zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla wszystkich

albo określonych w tej uchwale zmian sposobu zagospodarowania terenu, organ

1)

odmawia wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli wnioskowana

inwestycja jest objęta zakazem określonym w tej uchwale;

2)

zawiesza postępowanie w sprawie wydania albo zmiany decyzji o warunkach zabudowy,

wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie tej uchwały, jeżeli wnioskowana

inwestycja jest objęta zakazem określonym w tej uchwale;

3)

podejmuje zawieszone postępowanie w sprawie wydania albo zmiany decyzji o warunkach

zabudowy, w przypadku utraty mocy obowiązującej tej uchwały, jeżeli dla terenu objętego

wnioskiem o wydanie albo zmianę decyzji o warunkach zabudowy nie obowiązuje plan miejscowy.

2.

Jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego

istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w

sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może

przedłużyć zawieszenie postępowania na dodatkowy czas, nie dłuższy niż 6 miesięcy,

jeżeli w okresie zawieszenia postępowania dokonano wyłożenia projektu planu miejscowego.

Do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie obszary zabudowy śródmiejskiej

określone w

1)

dotychczasowym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin,

2)

dotychczasowych miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego

- są obszarami zabudowy śródmiejskiej w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

W odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej

niż jednemu wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom

i właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości.

2.

Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności

i uprawnień osób trzecich. Informację tej treści zamieszcza się w decyzji.

3.

Jeżeli decyzja o warunkach zabudowy wywołuje skutki, o których mowa w art. 36, przepisy

art. 36 oraz art. 37 stosuje się odpowiednio. Koszty realizacji roszczeń, o których

mowa w art. 36 ust. 1 i 3, ponosi inwestor, po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu

na budowę.

4.

Wnioskodawcy, który nie uzyskał prawa do terenu, nie przysługuje roszczenie o zwrot

nakładów poniesionych w związku z otrzymaną decyzją o warunkach zabudowy.

5.

Organ, który wydał decyzję, o której mowa w art. 59 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą

strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz

innej osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w tej decyzji. Stronami

w postępowaniu o przeniesienie decyzji są jedynie podmioty, między którymi ma być

dokonane jej przeniesienie. W przypadku decyzji wydanej dla zabudowy, o której mowa

w art. 61 ust. 4, może ona zostać przeniesiona na rzecz innej osoby z zastrzeżeniem,

że zabudowa ta będzie wchodziła w skład gospodarstwa rolnego tej osoby oraz powierzchnia

tego gospodarstwa rolnego przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej

gminie.

1.

Przepisy art. 51 ust. 2-3, art. 52, art. 53 ust. 1a-1d, 3-5a i 5c-5f oraz art. 54-56

stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy, z tym że

1

termin, o którym mowa w art. 51 ust. 2, wynosi 90 dni, a w przypadku decyzji o warunkach

zabudowy dotyczącej

a)

obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, termin ten wynosi 21 dni,

b)

biogazowni rolniczej spełniającej warunki określone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji

inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu

(Dz. U. poz. 1597), termin ten wynosi 65 dni;

2)

w odniesieniu do decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej obiektu budowlanego, o którym

mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, termin, o którym mowa w art. 53 ust. 5 zdanie drugie, wynosi 7 dni;

3)

jeżeli regionalny dyrektor ochrony środowiska w terminie 7 dni od dnia otrzymania

projektu decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej obiektu budowlanego, o którym mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nie zawiadomi organu o konieczności przeprowadzenia oględzin terenu, termin, o którym

mowa w art. 53 ust. 5c, wynosi 7 dni.

1a

Przepisów ust. 1 pkt 1 lit. b nie stosuje się do biogazowni rolniczej spełniającej

warunki określone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji

inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu, której

1)

łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż 1 MW - w przypadku gdy przedmiotem

działalności w tej biogazowni jest wytwarzanie energii elektrycznej;

2)

łączna moc osiągalna cieplna w skojarzeniu jest większa niż 3 MW - w przypadku gdy

przedmiotem działalności w tej biogazowni jest wytwarzanie ciepła;

3)

roczna wydajność produkcji biogazu rolniczego przekracza 4 mln m

4)

roczna wydajność produkcji biometanu z biogazu rolniczego przekracza 2,4 mln m

1b

Do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się przepisy art. 53 ust. 5b i 5ba.

2.

W przypadku planowanej budowy obiektu handlowego wniosek o ustalenie warunków zabudowy

powinien zawierać określenie powierzchni sprzedaży.

1.

Stroną postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej obiektu budowlanego,

o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jest wnioskodawca.

2.

(uchylony)

3.

Odstępuje się od uzasadnienia decyzji, o której mowa w ust. 1, gdy uwzględnia ona

w całości żądanie strony.

4.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów o milczącym załatwieniu sprawy.

5.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 79a Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Stroną postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej biogazowni rolniczej

spełniającej warunki określone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji

inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu jest wyłącznie wnioskodawca, podmioty, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe względem nieruchomości lub inne prawa trwale ograniczające własność nieruchomości,

oraz właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości znajdujących się w obszarze,

na który inwestycja będzie oddziaływać.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów o milczącym załatwieniu sprawy.

3.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 10 i art. 79a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

4.

Zawieszenie postępowania oraz podjęcie zawieszonego postępowania, w odniesieniu do

decyzji, o której mowa w ust. 1, może nastąpić wyłącznie na wniosek inwestora.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do biogazowni rolniczej spełniającej warunki określone

w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji

inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu, której

1)

łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż 1 MW - w przypadku gdy przedmiotem

działalności w tej biogazowni jest wytwarzanie energii elektrycznej;

2)

łączna moc osiągalna cieplna w skojarzeniu jest większa niż 3 MW - w przypadku gdy

przedmiotem działalności w tej biogazowni jest wytwarzanie ciepła;

3)

roczna wydajność produkcji biogazu rolniczego przekracza 4 mln m

4)

roczna wydajność produkcji biometanu z biogazu rolniczego przekracza 2,4 mln m

1.

Wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz wniosek o ustalenie

warunków zabudowy składa się na formularzu wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji

celu publicznego albo warunków zabudowy w

1)

postaci papierowej albo

2)

formie dokumentu elektronicznego.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o ustalenie

lokalizacji inwestycji celu publicznego albo warunków zabudowy, w tym w formie dokumentu

elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, mając na względzie łatwość stosowania formularza oraz zapewnienie przejrzystości

danych zamieszczanych w formularzu.

3.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa udostępnia formularz wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji

celu publicznego albo warunków zabudowy w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej obsługującego go urzędu.

Decyzja o warunkach zabudowy wygasa po upływie 5 lat od dnia, w którym stała się prawomocna.

1.

Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowują moc

do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, jednak nie dłużej niż

do dnia 31 grudnia 2025 r., i stosuje się do nich przepisy dotychczasowe.

2.

Do spraw opracowania i uchwalania studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy albo ich zmian stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art.

1 w brzmieniu dotychczasowym, jeżeli

1)

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wystąpiono o opinie i uzgodnienia projektów

tych studiów albo ich zmian;

2)

zmiana tych studiów dotyczy wyłącznie lokalizacji inwestycji celu publicznego lub

3)

zmiana tych studiów dotyczy wyłącznie lokalizacji inwestycji w zakresie gospodarowania

strategicznymi zasobami naturalnymi kraju w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów

naturalnych kraju

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1235) lub działalności, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2023 r. poz. 633).

1.

Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji

celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli

1)

inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę;

1a

nie wniesiono sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy dokonanego przez innego wnioskodawcę;

1b

inny wnioskodawca zgłosił budowę, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane;

2)

dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej

decyzji.

2

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o

pozwoleniu na budowę, upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy

lub wnioskodawca zgłosił budowę, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

3.

Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Dotychczasowe uchwały ustalające zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury,

tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe

oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane, audyty krajobrazowe

oraz plany zagospodarowania przestrzennego województw zachowują moc na danym obszarze

do dnia wejścia w życie nowych aktów planowania przestrzennego na tym obszarze i mogą

być zmieniane.

2.

Do spraw dotyczących opracowania i uchwalania aktów planowania przestrzennego albo

ich zmian, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Organy wydające decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej,

które dotyczą zagospodarowania terenu, są obowiązane przesyłać ich odpisy do wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta.

2.

Organy, które w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, nie

prześlą odpisów tych decyzji, ponoszą na zasadach ogólnych odpowiedzialność za szkodę

tym wyrządzoną.

Do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach

zabudowy, poprzedzonych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy

art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko.

„1. Dotychczasowe miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zachowują moc na

danym obszarze do dnia wejścia w życie nowych miejscowych planów zagospodarowania

przestrzennego na tym obszarze i mogą być zmieniane.

2.

Do zachowanych w mocy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie stosuje

się definicji, o których mowa w art. 2 pkt 27-35 ustawy zmienianej w art. 1. Jeżeli

zmiana zachowanego w mocy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy

części jego obszaru, do tej części stosuje się definicje, o których mowa w art. 2

pkt 27-35 ustawy zmienianej w art. 1.

3.

Do spraw opracowania i uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego

albo ich zmian

1)

przepisy art. 2 pkt 28-35, art. 15 ust. 2 pkt 6, ust. 3 pkt 11-13, art. 16 ust. 1a

oraz art. 17 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą - w przypadku gdy nie wystąpiono o opinie i uzgodnienia przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy;

2)

przepisy art. 15 ust. 1 i art. 20 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu

dotychczasowym do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, z wyłączeniem

obowiązku sporządzenia przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta projektu miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego gminy oraz z wyłączeniem obowiązku stwierdzenia przez

radę gminy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie narusza ustaleń

tego studium

a)

w zakresie lokalizacji urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii

oraz ich stref ochronnych, których nie stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, lub

b)

jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiana dotyczy wyłącznie

lokalizacji inwestycji celu publicznego, których nie stosuje się od dnia utraty mocy

przez studium;

1.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu

warunków zabudowy.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestrów decyzji, o których

mowa w ust. 1 oraz w art. 57, uwzględniając w szczególności datę wydania decyzji oraz

ustalenia w niej zawarte, a także oznaczenie nieruchomości, której ona dotyczy.

3.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, stosowane w decyzji o ustaleniu

lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy oznaczenia

i nazewnictwo, mając w szczególności na uwadze wymagania, o których mowa w art. 54

i art. 61 ust. 1 pkt 1.

1

Organy właściwe do sporządzania projektów aktów planowania przestrzennego tworzą oraz

prowadzą, w tym aktualizują i udostępniają, zbiory danych przestrzennych w rozumieniu

art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej, zwane dalej „zbiorami”.

1a

Czynności, o których mowa w ust. 1, wykonuje się w Rejestrze.

2

Zbiory obejmują dane przestrzenne tworzone dla aktów planowania przestrzennego.

3.

Dane przestrzenne tworzone dla aktów, o których mowa w ust. 2, obejmują co najmniej

1)

lokalizację przestrzenną obszaru objętego aktem w postaci wektorowej w obowiązującym

państwowym systemie odniesień przestrzennych;

2)

atrybuty zawierające informacje o akcie;

3

część graficzną aktu w postaci cyfrowej reprezentacji z nadaną georeferencją w obowiązującym

państwowym systemie odniesień przestrzennych, jeżeli akt, o którym mowa w ust. 2,

posiada część graficzną.

3a

Dane przestrzenne tworzone dla planu ogólnego obejmują dane, o których mowa w ust.

3 pkt 1 i 2, oraz

1)

lokalizację przestrzenną stref planistycznych, obszaru uzupełnienia zabudowy, obszaru

zabudowy śródmiejskiej oraz obszarów, o których mowa w art. 13f ust. 7 pkt 4, w postaci

wektorowej w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych;

2)

atrybuty zawierające informacje o obiektach przestrzennych określonych w pkt 1.

3b

Dane przestrzenne tworzone dla planu miejscowego obejmują dane, o których mowa w ust.

3, oraz

1)

lokalizację przestrzenną terenów o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania

w postaci wektorowej w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych;

2)

lokalizację przestrzenną linii zabudowy w postaci wektorowej w obowiązującym państwowym

systemie odniesień przestrzennych;

3)

atrybuty zawierające informacje o obiektach przestrzennych określonych w pkt 1 i 2.

4.

Zbiór opisuje się metadanymi infrastruktury informacji przestrzennej w zakresie zagospodarowania

przestrzennego.

4a

Metadane, o których mowa w ust. 4, są tworzone, aktualizowane i udostępniane w Rejestrze.

5

Dane przestrzenne tworzone dla aktów planowania przestrzennego stanowią załącznik

do uchwały przyjmującej akt planowania przestrzennego lub wydanego zarządzenia zastępczego

wojewody w sprawie uchwalenia aktu planowania przestrzennego.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia oraz prowadzenia,

w tym aktualizacji i udostępniania, zbiorów uwzględniający zakres informacyjny, strukturę,

format i rozdzielczość przestrzenną danych gromadzonych w zbiorach oraz zakres informacyjny

i strukturę metadanych infrastruktury informacji przestrzennej w zakresie zagospodarowania

przestrzennego, mając na uwadze zapewnienie spójności i aktualności danych dotyczących

aktów, o których mowa w art. 67a ust. 2, oraz zasadę interoperacyjności, o której

mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej.

1.

Organy, o których mowa w art. 67a ust. 1, tworzą i aktualizują dane przestrzenne dla

aktów, o których mowa w art. 67a ust. 2, w toku prowadzonej procedury planistycznej,

przy czym dane, o których mowa w art. 67a ust. 3 pkt 1 i 2, tworzone są najpóźniej

w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia

danego aktu albo jego zmiany.

2.

Zbiór podlega aktualizacji i udostępnianiu w ramach infrastruktury informacji przestrzennej

najpóźniej w terminie 30 dni od dnia

1)

ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym aktu albo jego zmiany;

2)

uchwalenia aktu albo jego zmiany - w przypadku aktów niepodlegających ogłoszeniu w

wojewódzkim dzienniku urzędowym;

3)

wydania rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody;

4)

wydania wyroku sądu administracyjnego dotyczącego aktu;

5)

przekazania danych, o którym mowa w ust. 4 i 5.

3.

Organy, o których mowa w art. 67a ust. 1, udostępniają nieodpłatnie dane przestrzenne

tworzone dla aktów, o których mowa w art. 67a ust. 2, za pośrednictwem usług, o których

mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

4.

W przypadku zmiany granic gmin polegającej na wyłączeniu części obszaru gminy i jego

włączeniu do sąsiedniej gminy, gmina, której obszar wyłączono, przekazuje gminie,

do której obszar włączono, najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zmiany granic, kopie

danych przestrzennych tworzonych dla aktów, o których mowa w art. 67a ust. 2, dotyczących

tego obszaru.

5.

W przypadku wydania zarządzenia zastępczego w sprawie

1)

przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiany dla obszaru,

którego dotyczy bezczynność gminy, w zakresie koniecznym dla lokalizacji inwestycji

celu publicznego,

2)

wprowadzenia obszaru udokumentowanego złoża kopaliny albo obszaru udokumentowanego

kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla do studium

- dane przestrzenne dla aktów, o których mowa w art. 67a ust. 2 pkt 2 i 3 , tworzy wojewoda, a następnie przekazuje je organowi właściwemu, najpóźniej w terminie

14 dni od dnia wydania zarządzenia.

(uchylony)

1.

W Rejestrze gromadzi się informacje i dane z zakresu planowania i zagospodarowania

przestrzennego, w tym dane przestrzenne.

2.

Rejestr umożliwia tworzenie, aktualizację i udostępnianie danych przestrzennych z

zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego.

1.

Rejestr prowadzi się w systemie teleinformatycznym.

2.

Rejestr prowadzi się w sposób zapewniający interoperacyjność udostępnionych w nim

zbiorów i związanych z nimi usług, w rozumieniu ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

1.

Zapewnia się nieodpłatny dostęp do informacji i danych udostępnianych w Rejestrze

za pomocą środków komunikacji elektronicznej z wykorzystaniem usług, o których mowa

w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

2.

Informacje i dane udostępniane w Rejestrze są jawne, z wyłączeniem danych osobowych.

3.

Administratorem danych osobowych gromadzonych w Rejestrze jest minister właściwy do

spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

1.

Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 67e ust. 1.

1.

W Rejestrze udostępnia się informacje i dane, o których mowa w art. 67d ust. 1, pochodzące

z

1)

uchwał o przystąpieniu do sporządzania aktów planowania przestrzennego oraz gminnego

programu rewitalizacji,

2)

wniosków o sporządzenie lub zmianę planów ogólnych lub planów miejscowych oraz wniosków

o uchwalenie zintegrowanych planów inwestycyjnych,

3)

diagnoz, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji,

4)

uchwał o szczegółowym trybie i harmonogramie opracowania projektu strategii rozwoju

gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego,

5)

diagnoz, o których mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przygotowywanych w ramach opracowania projektu strategii rozwoju gminy lub strategii

rozwoju ponadlokalnego,

6)

aktów planowania przestrzennego wraz z uzasadnieniem, o ile jego sporządzenie jest

wymagane,

7)

uchwał w sprawie wyznaczenia obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji, uchwał

o przyjęciu gminnych programów rewitalizacji oraz uchwał w sprawie ustanowienia na

obszarze rewitalizacji Specjalnej Strefy Rewitalizacji,

8)

uchwał o przyjęciu strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego,

9)

wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z wyłączeniem

dotyczących inwestycji lokalizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra

Obrony Narodowej decyzją, o której mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne,

10)

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z wyłączeniem decyzji dotyczących

inwestycji lokalizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony

Narodowej decyzją, o której mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne,

11)

uchwał w sprawie aktualności planu ogólnego oraz planów miejscowych i oceny, o których

mowa w art. 22 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji,

12)

zarządzeń zastępczych wojewody w sprawie uchwalenia aktu planowania przestrzennego,

13)

rozstrzygnięć nadzorczych wojewody stwierdzających nieważność aktów planowania przestrzennego,

14)

wyroków sądów administracyjnych dotyczących decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu oraz aktów planowania przestrzennego

- niezwłocznie po sporządzeniu tych dokumentów.

2.

W Rejestrze udostępnia się także, na zasadach określonych w ust. 3-5, projekty aktów

planowania przestrzennego, gminnych programów rewitalizacji, uchwał w sprawie wyznaczenia

obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji, uchwał w sprawie ustanowienia na

obszarze rewitalizacji Specjalnej Strefy Rewitalizacji oraz strategii rozwoju gminy

lub strategii rozwoju ponadlokalnego.

3.

Projekty aktów planowania przestrzennego przekazywane do uzgodnień i opiniowania,

poddawane konsultacjom społecznym lub przedstawiane radzie gminy albo sejmikowi województwa

udostępnia się w Rejestrze wraz z uzasadnieniem, wykazem, o którym mowa w art. 8k

ust. 1, raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2, oraz prognozą oddziaływania na środowisko,

o ile ich sporządzenie jest wymagane, najpóźniej w dniu odpowiednio przekazania, ogłoszenia

o rozpoczęciu konsultacji społecznych lub przedstawienia.

4.

Projekty

1)

gminnych programów rewitalizacji,

2)

uchwał w sprawie wyznaczenia obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji,

3)

uchwał w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Specjalnych Stref Rewitalizacji

- przekazywane do uzgodnień i opiniowania, poddawane konsultacjom społecznym lub przedstawiane

radzie gminy udostępnia się w Rejestrze wraz z uzasadnieniem, raportem, o którym mowa

w art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile ich sporządzenie jest wymagane,

najpóźniej w dniu odpowiednio przekazania, ogłoszenia o rozpoczęciu konsultacji społecznych

lub przedstawienia.

5.

Projekty strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego przekazywane

do konsultacji, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, lub przedstawiane zarządowi województwa udostępnia się w Rejestrze najpóźniej w

dniu przekazania lub przedstawienia.

6.

Do informacji i danych udostępnionych w Rejestrze stosuje się odpowiednio przepis

art. 26 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych

innych aktów prawnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1461).

7.

W Rejestrze udostępnia się także inne informacje i dane konieczne w procedurze planistycznej,

na podstawie porozumienia właściwego ministra z ministrem właściwym do spraw budownictwa,

planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, określającego zakres

i tryb ich tworzenia, aktualizacji i udostępniania.

1.

Organy wytwarzające informacje lub dane podlegające udostępnieniu w Rejestrze wprowadzają

te informacje lub te dane do Rejestru.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do sądów administracyjnych. W tym przypadku obowiązek,

o którym mowa w ust. 1, wykonuje organ, który sporządził zaskarżony akt, a w przypadku

decyzji administracyjnych organ właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji.

3.

Organy, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą upoważnić do wprowadzania do Rejestru informacji

lub danych podmioty, które wytworzyły te informacje lub dane.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe rozwiązania organizacyjno-techniczne Rejestru,

2)

szczegółowy zakres informacji i danych gromadzonych w Rejestrze,

3)

tryb tworzenia, aktualizacji oraz udostępniania informacji i danych, o których mowa

w art. 67d ust. 1

- mając na względzie zapewnienie jednolitości, przejrzystości i kompletności informacji

i danych gromadzonych i udostępnianych w Rejestrze, a także zapewnienie interoperacyjności,

o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz w przepisach

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

(pominięte)

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 2 i art. 61 ust.

6 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych odpowiednio na podstawie art. 16 ust. 2 i art. 61 ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 36 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być w tym czasie zmieniane w granicach

określonych odpowiednio w art. 16 ust. 2 i art. 61 ust. 6 ustawy zmienianej w art.

1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37m, art. 64b ust. 2, art.

67 ust. 3 i art. 67b ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art. 37m, art. 64b ust. 2,

art. 67 ust. 3 i art. 67b ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez

36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być w tym czasie zmieniane

w granicach określonych odpowiednio w art. 37m, art. 64b ust. 2, art. 67 ust. 3 i

art. 67b ustawy zmienianej w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 23 pkt 14 i 15, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2023 r.;

2)

art. 1 pkt 15 lit. d i e, pkt 16 lit. a tiret pierwsze i drugie, pkt 30 lit. c, pkt

82 lit. c, pkt 99 lit. d, pkt 118 lit. b oraz pkt 121 lit. a i d, art. 3, art. 6 pkt

2, art. 7, art. 8, art. 21 pkt 4 oraz art. 23 pkt 1-13 i 16, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2024 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 62 lit. e w zakresie ust. 3b oraz art. 67 ust. 3 pkt 3, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2025 r.;

2)

art. 1 pkt 10 w zakresie art. 8f i art. 8g ust. 3 i 4, pkt 12 w zakresie art. 13b

pkt 1 i art. 13i ust. 3 pkt 4, 7 i 11, pkt 17 lit. d, g i lit. k w zakresie pkt 13c,

pkt 25 w zakresie art. 27b ust. 4 pkt 3 i 7, pkt 29 lit. b, pkt 38 lit. b tiret drugie,

tiret trzecie w zakresie pkt 7b i tiret piąte w zakresie pkt 11, pkt 39 w zakresie

art. 37eb ust. 4 pkt 1 i art. 37ec ust. 2 pkt 3 i 8, pkt 45 lit. a tiret drugie, trzecie

i tiret szóste w zakresie pkt 7, pkt 47 lit. a tiret czwarte i szóste, pkt 53 i 60,

pkt 62 lit. b i f, pkt 63 i 64, art. 6 pkt 1 lit. a i b, art. 11-13, art. 14 pkt 2

lit. b, art. 16 pkt 3, art. 22 pkt 1 i 3, art. 27 pkt 4-9, art. 37 pkt 2 lit. d w

zakresie ust. 8 i 9, art. 39 pkt 2, art. 41 pkt 1 w zakresie pkt 4a, art. 43 pkt 1,

3, 5, 10, pkt 11 lit. b i pkt 13 lit. a w zakresie ust. 1, art. 54, art. 56 ust. 2,

art. 62, art. 67 ust. 3 pkt 3 i art. 75-77, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2026 r.

(uchylony)

Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy ustawy uchylonej przepisem art.

88 ust. 1 albo odsyłają ogólnie do przepisów tej ustawy, stosuje się w tym zakresie

właściwe przepisy niniejszej ustawy.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania

przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do

sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do

publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w

życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy wymaga zmiana sposobu zagospodarowania

terenu, o której mowa w art. 59 ust. 1, jeżeli na terenie tym obowiązuje plan uchwalony

przed dniem 1 stycznia 1995 r. Przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się.

1.

Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz plany miejscowe

uchwalone po dniu 1 stycznia 1995 r. zachowują moc.

2.

Plany zagospodarowania przestrzennego województw uchwalone po dniu 1 stycznia 1999 r.

zachowują moc.

3.

Obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego

uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowują moc do czasu uchwalenia nowych

planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r.

3a.

Jeżeli uchwalenie planu miejscowego nastąpiło po dniu 31 grudnia 2003 r. w związku

z utratą mocy przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed

dniem 1 stycznia 1995 r., przepisu art. 37 ust. 1 zdanie drugie niniejszej ustawy,

w odniesieniu do wzrostu wartości nieruchomości, nie stosuje się, o ile wartość nieruchomości

określona przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu ustalonego w szczegółowym miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r. jest

większa, niż wartość nieruchomości określona przy uwzględnieniu faktycznego sposobu

jej użytkowania po utracie mocy tego planu.

3b.

Jeżeli uchwalenie planu miejscowego nastąpiło po dniu 31 grudnia 2003 r. w związku

z utratą mocy przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed

dniem 1 stycznia 1995 r., przepisu art. 37 ust. 1 zdanie drugie niniejszej ustawy,

w odniesieniu do obniżenia wartości nieruchomości, nie stosuje się, o ile wartość

nieruchomości określona przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu ustalonego w szczegółowym

miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia

1995 r. jest większa, niż wartość nieruchomości określona przy uwzględnieniu faktycznego

sposobu jej użytkowania po utracie mocy tego planu.

4.

Sejmiki województw, które do dnia wejścia w życie ustawy nie uchwaliły planów zagospodarowania

przestrzennego województwa, oraz gminy, które dotychczas nie sporządziły studium,

sporządzą i uchwalą odpowiednio plany zagospodarowania przestrzennego województwa

bądź studium, w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy, zgodnie z jej wymaganiami.

1.

Traci moc ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 1999 r. poz. 139, z późn. zm., z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W odniesieniu do planów zagospodarowania przestrzennego gmin, o których mowa w art.

87 ust. 3, przepisy art. 31a ustawy wymienionej w ust. 1 zachowują moc do czasu utraty

mocy albo uchylenia tych planów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia