Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

Rozporządzenie określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących

nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego, w tym wymagania dotyczące ustalania

1)

linii zabudowy;

2)

maksymalnej intensywności zabudowy oraz maksymalnej i minimalnej nadziemnej intensywności

zabudowy;

3)

udziału powierzchni zabudowy;

4)

szerokości elewacji frontowej;

5)

wysokości zabudowy;

6)

geometrii dachu (kąta nachylenia i układu połaci dachowych);

7)

minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej;

8)

minimalnej liczby miejsc do parkowania.

1.

Rozporządzenia nie stosuje się do inwestycji zmieniających zagospodarowanie terenu

w sposób inny niż budowa obiektu budowlanego.

2.

Ustalenia, o których mowa w § 1, określa się na podstawie istniejących na obszarze

analizowanym zabudowie i zagospodarowaniu terenu o takiej samej funkcji, jak funkcja

zabudowy i zagospodarowania terenu określona we wniosku.

3.

Jeżeli na obszarze analizowanym nie występuje zabudowa i zagospodarowanie terenu o

funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu określonej we wniosku, ustalenia, o których

mowa w § 1, określa się na podstawie zabudowy i zagospodarowania terenu wszystkich

działek zabudowanych w obszarze analizowanym.

4.

Nie określa się ustaleń, o których mowa w § 1, jeżeli konstrukcja obiektu budowlanego

objętego wnioskiem nie wymaga określenia takiego ustalenia.

1.

Linię zabudowy na terenie objętym wnioskiem wyznacza się jako przedłużenie linii zabudowy

istniejącej na działkach sąsiednich.

2.

W przypadku gdy przebieg linii zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich tworzy

uskok, linię zabudowy ustala się jako kontynuację linii zabudowy tego budynku, który

znajduje się w większej odległości od pasa drogowego.

3.

Dopuszcza się inne ustalenie linii zabudowy, jeżeli wynika to z analizy, o której

mowa w art. 61 ust. 5a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwanej dalej „ustawą”.

4.

Linie zabudowy ustala się jako nieprzekraczalne lub obowiązujące. Dopuszcza się dodatkowe

ustalenie linii zabudowy dla kondygnacji podziemnych lub innych linii zabudowy wynikających

z lokalnych uwarunkowań.

1.

Maksymalną intensywność zabudowy oraz maksymalną nadziemną intensywność zabudowy ustala

się na podstawie średniego wskaźnika tych intensywności dla obszaru analizowanego

z tolerancją do 20 %.

2.

Minimalną nadziemną intensywność zabudowy ustala się na podstawie najmniejszej wartości

tego wskaźnika dla działki na obszarze analizowanym.

3.

Dopuszcza się ustalenie innej maksymalnej intensywności zabudowy oraz maksymalnej

i minimalnej nadziemnej intensywności zabudowy, jeżeli wynika to z analizy, o której

mowa w art. 61 ust. 5a ustawy.

1.

Udział powierzchni zabudowy ustala się na podstawie średniego wskaźnika tego udziału

dla obszaru analizowanego.

2.

Dopuszcza się ustalenie innego udziału powierzchni zabudowy, jeżeli wynika to z analizy,

o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy.

1.

Szerokość elewacji frontowej znajdującej się od strony frontu terenu ustala się dla

nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy

na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20 %.

2.

Dopuszcza się ustalenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z analizy,

o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy.

1.

Wysokość zabudowy ustala się na podstawie wysokości zabudowy na dostępnych z tej samej

drogi publicznej przylegających działkach sąsiednich.

2.

Jeżeli wysokość, o której mowa w ust. 1, na działkach, o których mowa w ust. 1, przebiega

tworząc uskok, wówczas przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na tych działkach.

3.

Dopuszcza się ustalenie innej wysokości zabudowy, jeżeli wynika to z analizy, o której

mowa w art. 61 ust. 5a ustawy.

1.

Geometrię dachu (kąt nachylenia i układ połaci dachowych) ustala się odpowiednio do

geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym.

2.

Geometrię dachu w zakresie układu połaci dachowych ustala się poprzez określenie rodzaju

dachu, układu głównych połaci dachu oraz kierunku głównej kalenicy w stosunku do frontu

działki.

1.

Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej ustala się na podstawie średniego

wskaźnika tego udziału dla obszaru analizowanego.

2.

Dopuszcza się ustalenie innego minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej,

jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy.

Minimalną liczbę miejsc do parkowania ustala się w stosunku do liczby lokali mieszkalnych,

liczby lokali usługowych, liczby osób mogących jednocześnie przebywać w budynku, liczby

zatrudnionych lub powierzchni obiektów usługowych i produkcyjnych.

Analiza, o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy, zawierająca część tekstową i graficzną,

stanowi załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

Do spraw dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych

decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.