Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie obowiązku zakupu ciepła lub chłodu oraz ciepła odpadowego oraz sposobu załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej

Rozporządzenie określa

1)

warunki techniczne i szczegółowy zakres realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanego dalej „obowiązkiem zakupu”;

2)

sposób ustalania rzeczywistej ilości ciepła i chłodu oraz ciepła odpadowego w rozumieniu

art. 3 pkt 20i ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), zwanego dalej „ciepłem odpadowym”, objętych obowiązkiem zakupu;

3)

sposób prowadzenia przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem

URE”, kontroli warunków technicznych określonych w pkt 1;

4)

sposób uwzględniania kosztów realizacji obowiązku zakupu w kalkulacji cen ciepła ustalanych

w taryfach przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;

5)

sposób załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej.

Obowiązek zakupu jest realizowany przy zapewnieniu minimalizacji ilości strat ciepła,

chłodu lub ciepła odpadowego w połączonych ze sobą urządzeniach i instalacjach, służących

do przesyłania i dystrybucji ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego ze źródeł ciepła,

chłodu lub ciepła odpadowego przyłączonych do sieci ciepłowniczej.

1.

Obowiązek zakupu jest realizowany przed zakupem ciepła lub chłodu z innych źródeł

ciepła lub chłodu, przyłączonych do sieci ciepłowniczej, niebędących instalacjami

odnawialnego źródła energii, instalacjami termicznego przekształcania odpadów lub

źródłami ciepła odpadowego.

2.

Obowiązek zakupu jest realizowany w przypadku, gdy oferowana cena ciepła, chłodu lub

ciepła odpadowego jest nie wyższa niż średnioroczna z ubiegłego roku kalendarzowego

cena ciepła lub chłodu z innych źródeł ciepła lub chłodu, przyłączonych do sieci ciepłowniczej,

niebędących instalacjami odnawialnego źródła energii, instalacjami termicznego przekształcania

odpadów lub źródłami ciepła odpadowego, powiększona o średnioroczny wskaźnik cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, dla roku

poprzedzającego rok zatwierdzenia taryfy albo rok ustalenia cen dla ciepła, chłodu

lub ciepła odpadowego objętych obowiązkiem zakupu.

3.

W przypadku gdy wskaźnik, o którym mowa w ust. 2, jest ujemny, obowiązek zakupu jest

realizowany, jeżeli oferowana cena ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego jest nie wyższa

niż średnioroczna cena, o której mowa w ust. 2.

4.

W przypadku gdy ciepło lub chłód zostaną wytworzone w instalacji odnawialnego źródła

energii, w której są spalane biomasa, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy wspólnie

z innymi paliwami, obowiązek zakupu ciepła lub chłodu jest realizowany w odniesieniu

do części wytworzonego ciepła lub chłodu odpowiadającej wartości energetycznej biomasy,

biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w łącznej wartości energetycznej wszystkich

spalonych paliw zużytych do wytworzenia ciepła lub chłodu w tej instalacji.

1.

Rzeczywistą ilość zakupionego ciepła, chłodu oraz ciepła odpadowego objętych obowiązkiem

zakupu ustala się na podstawie wskazań zespołu urządzeń służących do pomiaru ich ilości

i parametrów ich nośników, dopuszczonego do stosowania zgodnie z przepisami o miarach,

który jest zainstalowany w miejscu dostarczania ciepła lub chłodu z odnawialnych źródeł

energii lub ciepła odpadowego do sieci ciepłowniczej określonym w umowie sprzedaży,

o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

2.

Ustalenie rzeczywistej ilości zakupionego ciepła, chłodu oraz ciepła odpadowego, o

której mowa w ust. 1, następuje w sposób określony przez przedsiębiorstwo energetyczne,

o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w umowie sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, lub w umowie kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy.

1.

Kontrolę warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu przeprowadza się na podstawie

pisemnego upoważnienia wydanego przez Prezesa URE, które zawiera

1)

oznaczenie organu kontrolującego;

2)

oznaczenie kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego - nazwę i adres siedziby;

3)

podstawę prawną przeprowadzenia kontroli;

4)

wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli;

5)

oznaczenie osoby przeprowadzającej kontrolę;

6)

datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli;

7)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie;

8)

datę i miejsce wystawienia upoważnienia;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego.

2.

Kontrolę warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu przeprowadza się w siedzibie

Prezesa URE lub w siedzibie kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego.

3.

Kontrola warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu polega na analizie dokumentów

dotyczących realizacji obowiązku zakupu. W trakcie przeprowadzania kontroli osoba

przeprowadzająca kontrolę może żądać ustnych lub pisemnych wyjaśnień w zakresie przeprowadzanej

kontroli.

4.

Z przeprowadzonej kontroli warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu sporządza

się protokół, który przedstawia się uprawnionym przedstawicielom kontrolowanego przedsiębiorstwa

energetycznego.

5.

Kontrolowane przedsiębiorstwo energetyczne ma prawo do wniesienia zastrzeżeń do treści

protokołu w terminie 14 dni od dnia, w którym przedstawiono protokół jego uprawnionym

przedstawicielom.

Koszty realizacji obowiązku zakupu uwzględnia się w kalkulacji cen ciepła ustalanych

w taryfach przedsiębiorstw energetycznych realizujących ten obowiązek, przyjmując,

że każda jednostka zamówionej mocy cieplnej, ciepła i nośnika ciepła sprzedawanych

przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom końcowym przyłączonym

do sieci ciepłowniczej jest równomiernie obciążona tymi kosztami, umożliwiając ustalenie

jednakowych cen za zamówioną moc cieplną, ciepła i nośnika ciepła dla wszystkich odbiorców

końcowych przyłączonych do danej sieci ciepłowniczej.

1.

Reklamacja w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej jest rozpatrywana przez

dystrybutora ciepła w terminie 14 dni od dnia jej złożenia w formie pisemnej w postaci

papierowej albo elektronicznej.

2.

Reklamację rozpatruje się w postaci papierowej, w przypadku gdy reklamacja została

złożona w postaci papierowej, a w postaci elektronicznej, w przypadku gdy składający

reklamację złożył oświadczenie, że wyraża zgodę na prowadzenie sprawy w postaci elektronicznej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.