Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 marca 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej

1.

Ustawa określa

1)

zadania, organy i organizację Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „KAS”;

2)

formy realizacji niektórych zadań KAS i szczególne uprawnienia organów KAS oraz funkcjonariuszy

Służby Celno-Skarbowej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”;

3)

warunki pracy i służby;

4)

zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy.

2.

KAS stanowi wyspecjalizowaną administrację rządową wykonującą zadania z zakresu realizacji

dochodów z tytułu podatków, należności celnych, opłat oraz niepodatkowych należności

budżetowych, ochrony interesów Skarbu Państwa oraz ochrony obszaru celnego Unii Europejskiej,

a także zapewniającą obsługę i wsparcie podatnika i płatnika w prawidłowym wykonywaniu

obowiązków podatkowych oraz obsługę i wsparcie przedsiębiorcy w prawidłowym wykonywaniu

obowiązków celnych.

3.

W ramach KAS wyodrębnia się Służbę Celno-Skarbową, będącą jednolitą i umundurowaną

formacją, którą tworzą funkcjonariusze.

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „osobach zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych

KAS”, rozumie się przez to pracowników jednostek organizacyjnych, o których mowa w

art. 36 ust. 1 pkt 2, 3, 6 i 7, oraz pracowników zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw

finansów publicznych wykonujących zadania KAS w komórkach organizacyjnych tego urzędu.

1.

Do zadań KAS należy

1)

realizacja dochodów z podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych,

jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków

i należności budżetowych, w zakresie których właściwe są inne organy;

2)

realizacja dochodów z należności celnych oraz innych opłat związanych z przywozem

i wywozem towarów;

3)

realizacja polityki celnej wynikającej z członkostwa w unii celnej Unii Europejskiej;

4)

obejmowanie towarów procedurami celnymi i regulowanie sytuacji towarów związanych

z przywozem i wywozem towarów;

5)

zapewnienie obsługi i wsparcia podatnika i płatnika w prawidłowym wykonywaniu obowiązków

podatkowych oraz obsługi i wsparcia przedsiębiorcy w prawidłowym wykonywaniu obowiązków

celnych;

6)

wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz wykonywanie zabezpieczenia

należności pieniężnych;

7)

prowadzenie działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie przepisów prawa podatkowego

i celnego;

8)

wykonywanie audytu, czynności audytowych i urzędowego sprawdzenia;

9)

kształcenie i doskonalenie zawodowe kadr KAS w zakresie zadań KAS;

10)

prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej dotyczącej zjawisk

występujących we właściwości KAS oraz analizy ryzyka;

11)

(uchylony)

12)

badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych

w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń

dewizowych, a także warunków wykonywania działalności kantorowej;

12a)

przeciwdziałanie wykorzystywaniu działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180 i 326), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9

Ordynacji podatkowej oraz nadzór nad wykonywaniem przez izbę rozliczeniową w rozumieniu

art. 119zg pkt 3 Ordynacji podatkowej obowiązków, o których mowa w dziale IIIB Ordynacji

podatkowej;

13)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych,

zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom oraz ściganie ich sprawców;

14)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z naruszeniem

przepisów dotyczących towarów, którymi obrót podlega zakazom lub ograniczeniom na

mocy przepisów prawa polskiego, przepisów prawa Unii Europejskiej lub umów międzynarodowych,

zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom oraz ściganie ich sprawców, jeżeli zostały

ujawnione przez Służbę Celno-Skarbową;

15)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw określonych w art. 258, art. 270, art. 270a, art. 271, art. 271a, art. 273, art. 277a, art. 286

§ 1 oraz art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, 1726, 1855, 2339 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 289), zwanej dalej „Kodeksem karnym”, w związku z którymi nastąpiło uszczuplenie lub narażenie

na uszczuplenie należności publicznoprawnej, zapobieganie tym przestępstwom oraz ściganie

ich sprawców, jeżeli zostały ujawnione przez KAS;

16)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw określonych w

a)

art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS albo funkcjonariuszy,

w związku z wykonywaniem czynności służbowych,

b)

art. 229-230a Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby niezatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS albo niebędące

funkcjonariuszami, w związku z wykonywaniem czynności służbowych przez osoby zatrudnione

w jednostkach organizacyjnych KAS albo funkcjonariuszy,

c)

art. 190, art. 222, art. 223, art. 226, art. 235, art. 236 i art. 238 Kodeksu karnego, skierowanych przeciwko osobom zatrudnionym w jednostkach organizacyjnych KAS albo

funkcjonariuszom podczas pełnienia obowiązków służbowych lub w związku z ich pełnieniem,

d)

art. 239 Kodeksu karnego - w przypadku osób pomagających sprawcom przestępstw określonych w lit. a-c

- oraz zapobieganie tym przestępstwom i ściganie ich sprawców;

16a)

ujawnianie i odzyskiwanie mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami,

o których mowa w pkt 13-16 albo art. 33 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2022 r. poz. 859, 1301 i 2600), zwanej dalej „Kodeksem karnym skarbowym”;

16b)

wykonywanie zadań wynikających z ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu

towarów oraz obrotu paliwami opałowymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 104);

16c)

wykonywanie zadań określonych w dziale III w rozdziale 11a Ordynacji podatkowej dotyczących

informacji o schematach podatkowych, w tym weryfikacja realizacji obowiązków wynikających

z tych przepisów przez podmioty obowiązane;

16d)

pobór opłaty elektronicznej na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1693, 1768, 1783 i 2185);

16e)

pobór opłaty za przejazd autostradą na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2483 i 2707);

16f)

podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego poboru

opłat i szerokiego zastosowania tych systemów;

17)

wykonywanie zadań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej regulujących statystykę

dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej (INTRASTAT)

oraz obrotu towarowego państw członkowskich Unii Europejskiej z pozostałymi państwami

(EXTRASTAT) oraz prowadzenie postępowań w zakresie INTRASTAT;

17a

wykonywanie zadań określonych w

a)

art. 1ja ust. 2, art. 1k ust. 3, art. 1v ust. 1, art. 1w ust. 1, art. 3 ust. 1 i 2,

art. 3a ust. 1, art. 4a i art. 4b rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja

2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem

Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

(Dz. Urz. UE L 134 z 20.05.2006, str. 1, z późn. zm.)

b)

art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 6a i art. 6b rozporządzenia Rady

(UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu

do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy

lub im zagrażających

(Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, z późn. zm.)

c)

art. 2e ust. 4, art. 5a ust. 5, art. 5c ust. 1 i art. 5d ust. 1 rozporządzenia Rady

(UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku

z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie

(Dz. Urz. UE L 229 z 31.07.2014, str. 1, z późn. zm.)

- zwanych dalej „zwalnianiem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych

lub udostępnianiem środków finansowych lub zasobów gospodarczych”;

18)

wykonywanie zadań wynikających z zakazów i ograniczeń w obrocie towarowym z zagranicą

ustanowionych w szczególności ze względu na ochronę życia i zdrowia ludzi i zwierząt,

roślin, środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa publicznego, ochronę konsumentów, bezpieczeństwa

międzynarodowego, dziedzictwa narodowego, praw własności intelektualnej i środków

polityki handlowej;

18a)

współdziałanie z innymi organami w zakresie ujawniania naruszeń przepisów dotyczących

towarów objętych systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz

obrotu paliwami opałowymi;

19)

współdziałanie przy realizacji Wspólnej Polityki Rolnej;

20)

współpraca z właściwymi organami innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi

i instytucjami międzynarodowymi;

20a)

współdziałanie, o którym mowa w dziale IIB Ordynacji podatkowej;

21)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Kontrolę celno-skarbową w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 2, wykonywaną

w oddziałach celnych urzędów celno-skarbowych, art. 54 ust. 2 pkt 1 i 6-8, art. 62

ust. 5 pkt 1 lit. a-c, e-g, art. 64 ust. 2 oraz art. 94y ust. 1, czynności, o których

mowa w art. 113-117, art. 118 ust. 1-17, art. 119 ust. 1-10, art. 120 ust. 1-6, art.

122-126, art. 127 ust. 1-5, art. 127a ust. 1, 2 i 6-12, art. 128 ust. 1, art. 131

ust. 1, 2 i 5 i art. 133 ust. 1 pkt 1-5, oraz

1)

wymiar należności celnych i podatkowych oraz innych opłat związanych z przywozem i

wywozem towarów w oddziałach celnych urzędów celno-skarbowych,

2)

obejmowanie towarów procedurami celnymi i regulowanie sytuacji towarów związanych

z przywozem i wywozem towarów w oddziałach celnych urzędów celno-skarbowych,

3)

zadania wynikające z zakazu obejmowania procedurą celną dopuszczenia do obrotu paliw

stałych, o którym mowa w art. 7 ust. 8 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1315, 1576, 1967, 2411 i 2687);

4)

zadania określone w ust. 1 pkt 14, 16-16b w zakresie kontroli przewozu towarów, oraz

w art. 14 ust. 1 pkt 19 i art. 33 ust. 1 pkt 15

- wykonują wyłącznie funkcjonariusze.

2a.

Zadania określone w ust. 1 pkt 14−16a wykonują również funkcjonariusze Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej oddelegowani

na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania zadań służbowych w jednostkach organizacyjnych

KAS.

3.

W zakresie zadań określonych w ust. 1 pkt 14-16 organy KAS prowadzą postępowania przygotowawcze

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1375, 1855, 2582 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 289), zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”, albo czynności wyjaśniające zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1124).

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w przypadku wprowadzenia stanu klęski

żywiołowej, ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, których

rozmiar przekracza możliwość wykonywania zadań przez funkcjonariuszy, może, w drodze

rozporządzenia, określić zadania KAS, które nie wymagają wykonywania wyłącznie przez

funkcjonariuszy, oraz okres ich wykonywania, mając na względzie zapewnienie właściwego

wykonywania zadań przez KAS.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków rolnych oraz

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekażą Szefowi Krajowej

Administracji Skarbowej, a wojewódzcy inspektorzy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

- właściwym miejscowo dyrektorom izb administracji skarbowej wykazy zarchiwizowanych

akt spraw dotyczące

1)

przeprowadzonych kontroli prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego

Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z

wyłączeniem refundacji eksportowych,

2)

przeprowadzonych analiz ryzyka w zakresie prawidłowości dokonanych transakcji, o których

mowa w pkt 1,

3)

programów kontroli, o których mowa w art. 84 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17

grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i

monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94,

(WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.)

- z podziałem na lata, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków rolnych oraz

organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych udostępniają, na żądanie

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub dyrektora izby administracji skarbowej,

akta spraw dotyczące

1)

przeprowadzonych kontroli prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego

Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z

wyłączeniem refundacji eksportowych;

2)

przeprowadzonych analiz ryzyka w zakresie prawidłowości dokonanych transakcji, o których

mowa w pkt 1;

3)

programów kontroli, o których mowa w art. 84 rozporządzenia wymienionego w ust. 1

pkt 3.

3.

Kopie akt spraw dotyczących kontroli prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych

z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki

Rolnej, z wyłączeniem refundacji eksportowych, które zostały rozpoczęte przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy i zakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

albo po tym dniu, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, a wojewódzcy inspektorzy jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych - właściwym miejscowo dyrektorom izb administracji skarbowej,

w terminie 30 dni od dnia podpisania protokołu kontroli, o którym mowa w art. 28 ust.

1 ustawy zmienianej w art. 1.

1.

Legitymację służbową wydaje się

1)

funkcjonariuszom;

2)

osobom zatrudnionym w jednostkach organizacyjnych KAS wykonującym czynności służbowe

wymagające posiadania legitymacji służbowej.

2.

W przypadku wykonywania czynności przez nieumundurowanego funkcjonariusza do legitymacji

służbowej może być dołączony znak identyfikacji osobistej funkcjonariusza.

3.

Legitymacja służbowa podlega

1)

złożeniu do depozytu w przypadku czasowego wyłączenia wykonywania czynności służbowych,

na potrzeby których legitymacja służbowa została wydana;

2)

wymianie w przypadku zmiany danych w niej zawartych, jej uszkodzenia, zniszczenia

lub upływu terminu jej ważności;

3)

zwrotowi w przypadku zaistnienia zmian dotyczących stosunku służby funkcjonariusza

albo stosunku pracy osoby, którym legitymacja służbowa została wydana, oraz w przypadku

określonym w pkt 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory legitymacji służbowych, organy właściwe do ich wydawania, tryb wydawania, wymiany

i ich zwrotu oraz okoliczności złożenia do depozytu i zwrotu legitymacji służbowych,

uwzględniając potrzebę zapewnienia właściwej ich ochrony oraz możliwości identyfikacji

osoby wykonującej czynności służbowe.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy przekazuje do wiadomości ministra właściwego do spraw wewnętrznych wydane przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzje o zastosowaniu odstępstw na podstawie

przepisów wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków rolnych oraz

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekazują Szefowi

Krajowej Administracji Skarbowej, a wojewódzcy inspektorzy jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych - właściwym miejscowo dyrektorom izb administracji skarbowej, w

terminie do dnia 28 lutego 2023 r., imienne wykazy pracowników odpowiednio urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa i ministra właściwego do spraw

rynków rolnych, Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

oraz wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych zatrudnionych

na stanowiskach związanych z przeprowadzaniem kontroli prawidłowości dokonanych transakcji

finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach

Wspólnej Polityki Rolnej, z wyłączeniem refundacji eksportowych, wraz z podaniem stanowisk

pracy poszczególnych pracowników oraz z oświadczeniami tych pracowników dotyczącymi

spełniania wymagań, o których mowa w ust. 2, według stanu najpóźniej na dzień wejścia

w życie niniejszego przepisu.

2.

Pracownicy wskazani w wykazie, o którym mowa w ust. 1, z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stają się pracownikami odpowiednio urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw finansów publicznych albo izby administracji skarbowej odpowiadającej właściwością

miejscową wojewódzkiemu inspektoratowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

którego byli pracownikami do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli złożą

oświadczenia, że spełniają wymagania określone w art. 144 ust. 1 i art. 147 ust. 1

ustawy zmienianej w art. 2 oraz w art. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia

działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1110) odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do spraw

rynków rolnych albo Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

albo wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

3.

Do pracowników, o których mowa w ust. 2, przepis art. 144 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Do pracowników, o których mowa w ust. 2, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie

stosuje się przepisy art. 23

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140).

1.

Nazwa „Krajowa Administracja Skarbowa” oraz znak graficzny KAS przysługuje wyłącznie

KAS.

1a.

Nazwa „Służba Celno-Skarbowa” jest zastrzeżona wyłącznie dla Służby Celno-Skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych nadaje sztandar KAS oraz może nadawać

sztandary izbom administracji skarbowej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór znaku graficznego KAS, mając na uwadze tradycje Służby Celnej, administracji

podatkowej i kontroli skarbowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór sztandaru KAS,

2)

podstawowe elementy wzoru sztandaru nadawanego izbom administracji skarbowej, którym

ten sztandar jest nadawany,

3)

tryb nadawania sztandarów, o których mowa w ust. 2

- uwzględniając wizerunek orła białego ustalony dla godła państwowego oraz mając na

uwadze tradycje Służby Celnej, administracji podatkowej i kontroli skarbowej.

Do kontroli prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu

Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z wyłączeniem

refundacji eksportowych, prowadzonych przez organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Dzień 21 września ustanawia się Dniem Krajowej Administracji Skarbowej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków rolnych,

we współpracy z Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

w terminie do dnia 30 czerwca 2023 r., sporządzą i przekażą Szefowi Krajowej Administracji

Skarbowej informacje, za okres od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 31 marca 2023 r., zawierające

dane niezbędne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 80 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116

z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania

nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013

(Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, z późn. zm.)

1.

W celu uhonorowania osób szczególnie zasłużonych dla KAS ustanawia się odznakę honorową

„Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”.

2.

Odznaka „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej” dzieli się na stopnie

1)

I stopień - złota odznaka „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”;

2)

II stopień - srebrna odznaka „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”;

3)

III stopień - brązowa odznaka „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”.

3.

Odznakę „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej” nadaje minister właściwy

do spraw finansów publicznych.

4.

Osoba, której nadano odznakę „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”, otrzymuje

legitymację potwierdzającą jej nadanie.

5.

Odznaka „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej” tego samego stopnia może

być nadana tej samej osobie tylko raz.

6.

Osobie wyróżnionej odznaką „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej” nie nadaje

się tej odznaki w stopniu niższym od posiadanego.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki „Zasłużony dla Krajowej Administracji

Skarbowej”, osoby uprawnione do występowania z wnioskiem o nadanie tej odznaki oraz

termin rozpatrzenia wniosku,

2)

wzór odznaki „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”, wzór wniosku o nadanie

tej odznaki zawierający informację uzasadniającą jej nadanie oraz wzór legitymacji

potwierdzającej nadanie odznaki,

3)

sposób wręczania i noszenia odznaki „Zasłużony dla Krajowej Administracji Skarbowej”,

4)

sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką „Zasłużony dla Krajowej

Administracji Skarbowej”

- mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzenia postępowania,

ujednolicenia sposobu składania wniosków oraz zapewnienia przyznawania odznaki osobom

szczególnie zasłużonym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu zapewnienia skutecznej i efektywnej

realizacji zadań KAS oraz wysokiej jakości jej działania, określi, w drodze zarządzenia,

czteroletnie kierunki działania i rozwoju KAS, wskazując w nich cele do osiągnięcia,

wskaźniki ich pomiaru oraz zasady składania raportów z realizacji czteroletnich kierunków

działania i rozwoju KAS.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze zarządzenia, określić

podstawy do przygotowania przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej rocznych kierunków

działania i rozwoju KAS oraz zasad składania raportów z realizacji rocznych kierunków

działania i rozwoju KAS.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu zapewnienia realizacji kierunków, o

których mowa w ust. 1, corocznie określa kierunki działania i rozwoju KAS, wskazując

w nich cele do osiągnięcia, wskaźniki ich pomiaru oraz zasady składania przez dyrektorów

izb administracji skarbowej raportów z realizacji kierunków działania i rozwoju KAS.

3a.

Kierunki działania i rozwoju KAS, o których mowa w ust. 3, podlegają zatwierdzeniu

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

Podstawą oceny pracy dyrektorów izb administracji skarbowej jest stopień realizacji

kierunków, o których mowa w ust. 3, w kierowanych przez nich izbach administracji

skarbowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2023 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 1, który

wchodzi w życie z dniem 15 lutego 2023 r.

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w drodze zarządzenia, tworzyć organy opiniodawczo-doradcze

w sprawach należących do zadań KAS.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, tworząc organy opiniodawczo-doradcze, określa

ich nazwę, skład, zakres działania, długość kadencji, na jaką zostały powołane, oraz

tryb postępowania tych organów.

1.

Finansowanie działalności KAS następuje z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej do wykonywania określonych czynności z zakresu dysponowania częścią, o której

mowa w ust. 1, w zakresie finansowania działalności KAS.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie, o którym mowa w ust. 2, może upoważnić

do wykonywania określonych czynności z zakresu dysponowania częścią, o której mowa

w ust. 1, funkcjonariuszy lub osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS

lub w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Działalność duszpasterska w KAS jest prowadzona na podstawie porozumienia Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej z przedstawicielami kościoła lub związku wyznaniowego.

1.

Obowiązku doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego

doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej, o których mowa w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 285), nie stosuje się

1)

w sprawach osobowych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej;

2)

w sprawach osobowych byłych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej;

3)

jeżeli doręczenie korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego

doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej mogłoby wpłynąć negatywnie

na sposób realizacji zadań KAS.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do byłych funkcjonariuszy celnych i byłych

pracowników wywiadu skarbowego.

1.

Organami KAS są

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych;

2)

Szef Krajowej Administracji Skarbowej;

3)

dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej;

4)

dyrektor izby administracji skarbowej;

5)

naczelnik urzędu skarbowego;

6)

naczelnik urzędu celno-skarbowego.

2.

Niektóre zadania organów KAS mogą być wykonywane przez inne organy KAS.

3.

Zadania, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie poboru podatków, opłat

oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie

odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, w zakresie których

właściwe są inne organy, a także w zakresie poboru należności celnych oraz innych

opłat, związanych z przywozem i wywozem towarów, mogą być wykonywane przy użyciu wspólnego

rachunku bankowego, w odniesieniu do określonego rodzaju należności.

4.

W odniesieniu do niektórych kategorii podatników i płatników o istotnym znaczeniu

gospodarczym lub społecznym, w szczególności wykonujących określony rodzaj działalności

gospodarczej lub osiągających określoną wysokość przychodu netto w rozumieniu przepisów

o rachunkowości, zadania mogą być wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego innego

niż właściwy miejscowo.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny

zasięg działania oraz siedziby dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników

urzędów skarbowych, naczelników urzędów celno-skarbowych, a także siedzibę dyrektora

Krajowej Informacji Skarbowej, uwzględniając potrzebę właściwej organizacji wykonywania

zadań.

5a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

niektóre zadania KAS, które mogą być wykonywane na obszarze całego kraju lub jego

części przez odpowiednio dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów

skarbowych, naczelników urzędów celno-skarbowych, niezależnie od terytorialnego zasięgu

ich działania, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając potrzebę właściwej organizacji

wykonywania zadań.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

kategorie podatników i płatników, o których mowa w ust. 4,

2)

warunki zaliczania podatników i płatników, o których mowa w ust. 4, do odpowiedniej

kategorii,

3)

naczelników urzędów skarbowych właściwych dla podatników i płatników, o których mowa

w ust. 4, terytorialny zasięg ich działania i siedzibę,

4)

tryb zawiadamiania o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego

- mając na względzie gospodarcze lub społeczne potrzeby podatników i płatników obsługiwanych

przez KAS.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

organ KAS do wykonywania niektórych zadań KAS oraz określić terytorialny zasięg jego

działania, mając na względzie sprawne i efektywne wykonywanie zadań KAS.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

naczelnika urzędu skarbowego do dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na

rachunku, o którym mowa w ust. 3, oraz określić rodzaj należności pieniężnych, które

będą obsługiwane przy użyciu tego rachunku, mając na względzie przygotowanie techniczne

i organizacyjne urzędu obsługującego tego naczelnika.

1.

Organ KAS może upoważnić do wykonywania zadań w jego imieniu

1)

osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS lub funkcjonariuszy - w przypadku

upoważnień udzielanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS obsługujące ten organ lub funkcjonariuszy

obsługujących ten organ - w przypadku upoważnień udzielanych przez organy KAS inne

niż określone w pkt 1.

2.

Upoważnienie obejmuje uprawnienie do udzielania dalszych upoważnień, jeżeli uprawnienie

to zostanie wyraźnie zastrzeżone w upoważnieniu.

3.

Upoważnienie jest udzielane na piśmie w drodze imiennego upoważnienia, upoważnienia

stanowiskowego lub aktu wewnętrznego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

4.

Osoba upoważniona potwierdza na piśmie przyjęcie upoważnienia.

5.

Organ KAS prowadzi rejestr upoważnień, w tym dalszych upoważnień udzielonych na podstawie

upoważnienia udzielonego przez ten organ.

6.

W przypadku wątpliwości co do udzielenia upoważnienia lub jego zakresu organ KAS może

potwierdzić ważność podjętych czynności.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, upoważniać

do wykonywania zadań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej inny organ KAS, określając

zakres upoważnienia, upoważnione organy KAS oraz terytorialny zakres ich działania,

mając na względzie zapewnienie sprawnego i skutecznego wykonywania zadań Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej.

2.

Zadania określone w upoważnieniu, o którym mowa w ust. 1, są wykonywane przez upoważniony

organ KAS w imieniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez wpływu na określoną na podstawie

odrębnych przepisów właściwość Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do załatwienia

sprawy.

4.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, uprawnia upoważniony organ KAS do udzielania

dalszych upoważnień osobom zatrudnionym w jednostce organizacyjnej KAS i funkcjonariuszom,

obsługującym ten organ, przy czym przepisy art. 11a ust. 3-6 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych koordynuje i współdziała w kształtowaniu

polityki państwa w zakresie zadań KAS.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi działalność analityczną,

prognostyczną i badawczą dotyczącą zjawisk występujących w obszarze podatków stanowiących

dochód budżetu państwa i ceł.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych w celu realizacji jego ustawowych zadań dane zgromadzone przez organy

KAS w rejestrach, bazach, ewidencjach, zbiorach i systemach inne niż określone w art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27

kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

1.

W celu zapewnienia sprawnego i efektywnego wykonywania zadań KAS minister właściwy

do spraw finansów publicznych koordynuje ich realizację oraz sprawuje nadzór nad jednostkami

organizacyjnymi KAS, w szczególności może

1)

żądać informacji i materiałów, wyjaśnień i dokumentów z realizacji zadań przez jednostki

organizacyjne KAS;

2)

zlecić przeprowadzenie analiz w określonym zakresie.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przedstawia corocznie do dnia 31 marca ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdanie z działalności KAS, które zawiera

w szczególności informacje dotyczące

1)

realizacji dochodów z należności celnych oraz innych opłat związanych z przywozem

i wywozem towarów;

2)

realizacji polityki kadrowej i szkoleniowej w jednostkach organizacyjnych KAS;

3)

realizacji budżetu państwa w zakresie finansowania działalności KAS;

4)

realizacji zadań KAS w zakresie szczególnych uprawnień organów KAS oraz funkcjonariuszy;

4a)

działań informujących, o których mowa w art. 15a;

5)

realizacji zadań w zakresie prawidłowości i prawdziwości składanych oświadczeń o stanie

majątkowym przez osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS oraz funkcjonariuszy;

6)

realizowanej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej współpracy z właściwymi

organami innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi i instytucjami międzynarodowymi.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych nadzoruje realizację zadań KAS w zakresie

1)

prawidłowości realizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie, w jakim

nie narusza to kompetencji prokuratury i sądu;

2)

prowadzenia czynności wyjaśniających i postępowań dyscyplinarnych;

3)

rozpoznawania i wykrywania popełnianych przez funkcjonariuszy oraz pracowników zatrudnionych

w jednostkach organizacyjnych KAS przestępstw umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego

oraz przestępstw skarbowych, a także zapobiegania tym przestępstwom;

4)

realizacji obowiązku składania oświadczeń o stanie majątkowym przez funkcjonariuszy

oraz pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych KAS, a także ich analizy

przez właściwych przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Centralnego

Biura Antykorupcyjnego;

5)

przestrzegania zasad etyki zawodowej przez funkcjonariuszy oraz pracowników zatrudnionych

w jednostkach organizacyjnych KAS;

6)

gromadzenia i przetwarzania danych osobowych przez Służbę Celno-Skarbową.

2.

W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych jest uprawniony do

1)

zapoznawania się z wynikami i materiałami z czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych

przez Służbę Celno-Skarbową;

2)

uzyskiwania informacji o wynikach i zapoznawania się z materiałami z czynności wykonywanych

przez komórkę organizacyjną, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1, właściwą w sprawach

nadzoru wewnętrznego w KAS.

3.

Zadania, o których mowa w ust. 1, są wykonywane w celu analizowania, eliminowania

i ujawniania naruszeń prawa lub zasad etyki zawodowej, egzekwowania działania zgodnego

z przepisami prawa oraz z zasadami etyki zawodowej, w związku z koniecznością zapewnienia

przestrzegania praw i wolności człowieka i obywatela, przy pomocy komórki organizacyjnej,

o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1, właściwej w sprawach nadzoru wewnętrznego w

KAS.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest współadministratorem w rozumieniu

art. 26 ust. 1 rozporządzenia RODO danych gromadzonych przez organy KAS.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, we współpracy z Szefem Krajowej Administracji

Skarbowej, w zakresie zadań i usług informatycznych w KAS

1)

wyznacza strategię oraz kierunki działania w zakresie rozwoju i utrzymania;

2)

zarządza w szczególności

a)

bezpieczeństwem infrastruktury teleinformatycznej,

b)

projektami i inicjatywami informatycznymi, w tym weryfikuje zasadność ich realizacji

pod kątem biznesowym, architektonicznym, finansowym oraz spójności z innymi inicjatywami

realizowanymi w obszarze budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe,

c)

systemami informatycznymi w zakresie infrastruktury, aplikacji oraz nadzoru nad kontraktami

z dostawcami zewnętrznymi.

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej podlega ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych.

2.

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej - sekretarza stanu w urzędzie obsługującym

ministra właściwego do spraw finansów publicznych - powołuje Prezes Rady Ministrów,

na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

1.

Do zadań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej należy

1)

nadzór nad działalnością dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektorów izb administracji

skarbowej, naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celno-skarbowych, dyrektora

Krajowej Szkoły Skarbowości, zwanej dalej „Szkołą”, oraz dyrektorów właściwych w sprawach

KAS komórek organizacyjnych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, zwanych dalej „komórkami organizacyjnymi urzędu obsługującego ministra”;

2)

kształtowanie polityki kadrowej i szkoleniowej w jednostkach organizacyjnych KAS;

3)

realizacja budżetu państwa w zakresie ustalonym dla KAS;

4)

nadzorowanie, koordynowanie i wykonywanie czynności, o których mowa w art. 113-117,

art. 118 ust. 1-17, art. 119 ust. 1-10, art. 120 ust. 1-6, art. 122-126, art. 127

ust. 1-5, art. 127a ust. 1, 2 i 6-12, art. 128 ust. 1, art. 131 ust. 1, 2 i 5 i art.

133;

5)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych,

zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom oraz ściganie ich sprawców, w zakresie

określonym w Kodeksie karnym skarbowym;

5a)

przeciwdziałanie wykorzystywaniu działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1

Ordynacji podatkowej i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających

związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 Ordynacji podatkowej;

6)

realizacja zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15-16a i 16c;

7)

wykonywanie kontroli celno-skarbowej w zakresie prawidłowości i prawdziwości składanych

oświadczeń o stanie majątkowym przez osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych

KAS oraz funkcjonariuszy;

8)

(uchylony)

8a)

przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania;

9)

zlecanie i koordynowanie kontroli celno-skarbowych wykonywanych przez naczelników

urzędów celno-skarbowych oraz nadzorowanie ich przebiegu, z wyjątkiem kontroli celno-skarbowych,

o których mowa w art. 54 ust. 1 pkt 5;

10)

audyt gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegającymi

zwrotowi środkami z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) w zakresie

a

systemu zarządzania i kontroli krajowych programów operacyjnych i krajowych programów

w instytucjach zarządzających,

b)

systemu wspólnej polityki rolnej,

c)

bezpieczeństwa systemów informatycznych wykorzystywanych przy wdrażaniu programów

operacyjnych i wspólnej polityki rolnej;

10a)

nadzór nad audytem i jego koordynowanie w odniesieniu do gospodarowania środkami pochodzącymi

z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegającymi zwrotowi środkami z pomocy udzielanej

przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) w zakresie

audytu

a)

systemu zarządzania i kontroli programów krajowych w instytucjach systemu wdrażania,

z wyłączeniem instytucji zarządzających,

b

systemu zarządzania i kontroli regionalnych programów operacyjnych i regionalnych

programów,

c

operacji krajowych i regionalnych programów operacyjnych, krajowych programów i regionalnych

programów oraz wspólnej polityki rolnej;

10b)

koordynowanie audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2-7;

10c

audyt gospodarowania środkami w ramach planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2023 r. poz. 225 i 412);

10d

audyt gospodarowania środkami w ramach pobrexitowej rezerwy dostosowawczej, o której

mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1755 z dnia 6 października

2021 r. ustanawiającego pobrexitową rezerwę dostosowawczą

(Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 1);

10e

audyt gospodarowania środkami w ramach programu Erasmus+, o którym mowa w rozporządzeniu

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/817 z dnia 20 maja 2021 r. ustanawiającym

„Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia i szkolenia, młodzieży i sportu oraz

uchylającym rozporządzenie (UE) nr 1288/2013 (Dz. Urz. UE L 189 z 28.05.2021, str.

1-33);

10f

audyt gospodarowania środkami w ramach programu Europejski Korpus Solidarności, o

którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/888 z dnia

20 maja 2021 r. ustanawiającym program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylającym

rozporządzenia (UE) 2018/1475 i (UE) nr 375/2014 (Dz. Urz. UE L 202 z 08.06.2021,

str. 32-54);

11)

współpraca z właściwymi organami innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi

i instytucjami międzynarodowymi;

12)

wykonywanie zadań centralnej jednostki koordynującej w rozumieniu Konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie

wzajemnej pomocy i współpracy między administracjami celnymi, sporządzonej w Brukseli

dnia 18 grudnia 1997 r.

(Dz. U. z 2008 r. poz. 31);

13)

wykonywanie funkcji specjalnej jednostki w rozumieniu art. 85 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17

grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i

monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94,

(WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013”;

13a

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 80 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia

2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania

jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013

(Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, z późn. zm.)

14

wykonywanie funkcji instytucji audytowej w rozumieniu art. 123 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z

dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego

Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego

Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.)art. 31 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 z dnia

11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

(Dz. Urz. UE L 72 z 12.03.2014, str. 1, z późn. zm.)art. 25 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014

z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Funduszu Azylu,

Migracji i Integracji oraz instrumentu na rzecz wsparcia finansowego współpracy policyjnej,

zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego

(Dz. Urz. UE L 150 z 20.05.2014, str. 112, z późn. zm.)art. 20 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 897/2014 z dnia 18 sierpnia

2014 r. ustanawiającego przepisy szczegółowe dotyczące wdrażania programów współpracy

transgranicznej finansowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 232/2014 ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwa

(Dz. Urz. UE L 244 z 19.08.2014, str. 12, z późn. zm.)art. 77 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia

24 czerwca 2021 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu

Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności,

Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego,

Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz

na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego

i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej

(Dz. Urz. UE L 231 z 30.06.2021, str. 159, z późn. zm.)art. 48 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1059 z dnia

24 czerwca 2021 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska

współpraca terytorialna” (Interreg) wspieranego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju

Regionalnego oraz instrumentów finansowania zewnętrznego

(Dz. Urz. UE L 231 z 30.06.2021, str. 94);

14a

wykonywanie funkcji organu odpowiedzialnego za audyt, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego

2021 r. ustanawiającego Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności

(Dz. Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.)

14b

wykonywanie funkcji niezależnego podmiotu audytowego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1755

z dnia 6 października 2021 r. ustanawiającego pobrexitową rezerwę dostosowawczą

(Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 1);

15)

wykonywanie funkcji jednostki certyfikującej w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (UE)

nr 1306/2013;

15a

wykonywanie funkcji jednostki certyfikującej w rozumieniu art. 12 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej,

zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013

(Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, z późn. zm.)

16)

wykonywanie zadań wynikających z rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia

systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT

(Dz. Urz. UE L 347 z 30.12.2005, str. 1);

17)

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 1850/2015 z dnia 13

października 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok

(Dz. Urz. UE L 271 z 16.10.2015, str. 1);

18

wykonywanie zadań jednostki koordynującej zwalczanie nadużyć finansowych, o której

mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z

dnia 11 września 2013 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd

ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr

1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999

(Dz. Urz. UE L 248 z 18.09.2013, str. 1, z późn. zm.)

18a

przekazywanie Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) na

jego wniosek, o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 883/2013, posiadanych

dokumentów lub informacji dotyczących prowadzonego przez OLAF dochodzenia administracyjnego;

18b

wykonywanie zadań wynikających z art. 7 ust. 3a rozporządzenia (UE) nr 883/2013;

19)

zapewnianie ochrony fizycznej i technicznej osobom zatrudnionym w jednostkach organizacyjnych

KAS oraz funkcjonariuszom, a w uzasadnionych przypadkach także innym osobom, organom

i instytucjom państwowym;

20)

prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej dotyczącej zjawisk

występujących we właściwości KAS oraz analizy ryzyka;

20a)

współdziałanie, o którym mowa w dziale IIB Ordynacji podatkowej;

20b)

pobór opłaty elektronicznej na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

20c)

pobór opłaty za przejazd autostradą na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym;

20d)

podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego poboru

opłat i szerokiego zastosowania tych systemów;

21)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest organem wyższego stopnia w stosunku do

dyrektorów izb administracji skarbowej.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu zapewnienia sprawnego i efektywnego

wykonywania zadań, w szczególności nadzoru nad działalnością dyrektora Krajowej Informacji

Skarbowej, dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych,

naczelników urzędów celno-skarbowych, dyrektora Szkoły oraz dyrektorów komórek organizacyjnych

urzędu obsługującego ministra oraz kształtowania polityki kadrowej i szkoleniowej

w KAS, może wydawać zarządzenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 15 w zakresie dodawanych art. 12a ust. 1-3 i 5-7 i art. 12b i pkt 18 w

zakresie dodawanego art. 43a pkt 1, 2 i 4-9 oraz art. 3, które wchodzą w życie po

upływie 60 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 6, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia

1 sierpnia 2022 r.

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w systemie teleinformatycznym listę

naczelników urzędów skarbowych oraz zastępców naczelników urzędów skarbowych, zawierającą

imię i nazwisko, numer PESEL, stanowisko, oznaczenie właściwego urzędu skarbowego,

datę powołania odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego albo zastępcy naczelnika urzędu

skarbowego, datę odwołania odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego albo zastępcy

naczelnika urzędu skarbowego, informację o zawieszeniu stosunku pracy oraz datę wygaśnięcia

stosunku pracy.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej zapewnia sądom prowadzącym księgi wieczyste

dostęp do listy, o której mowa w ust. 1, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

w celu automatycznej weryfikacji naczelników urzędów skarbowych oraz zastępców naczelników

urzędów skarbowych.

1.

W wyniku działalności analitycznej Szef Krajowej Administracji Skarbowej może podejmować

działania informujące podatnika o ryzyku występowania w obrocie towarami lub usługami

dostarczanymi do tego podatnika lub jego kontrahenta co najmniej jednego dostawcy,

który może pełnić rolę znikającego podatnika.

2.

Przez znikającego podatnika, o którym mowa w ust. 1, rozumie się podmiot zarejestrowany

jako podatnik dla celów podatku od towarów i usług, który z potencjalnym zamiarem

oszustwa nabywa towary lub usługi lub symuluje ich nabywanie, i zbywa je jako opodatkowane

podatkiem od towarów i usług, nie wpłacając podatku od towarów i usług do właściwego

urzędu skarbowego.

3.

Ujawnienie podatnikowi danych kontrahentów występujących w obrocie towarami lub usługami,

w tym dostawcy, który może pełnić rolę znikającego podatnika, objętych działaniami

informującymi, o których mowa w ust. 1, nie narusza przepisów o tajemnicy skarbowej

oraz przepisów o tajemnicy przedsiębiorstwa.

4.

Podatnik, wobec którego Szef Krajowej Administracji Skarbowej podjął działania informujące,

o których mowa w ust. 1, może wystąpić do właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o przeprowadzenie kontroli podatkowej w zakresie będącym przedmiotem tych działań

informujących.

W stosunku do funkcjonariuszy, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy osiągnęli

staż służby, o którym mowa w art. 125a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6, art. 99b

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 7, art. 83b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8 oraz

art. 226b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 10, decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania

świadczenia motywacyjnego wydaje się w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy. W przypadku wydania decyzji o przyznaniu świadczenia motywacyjnego

wypłata świadczenia następuje za okres od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

W celu realizacji zadania określonego w art. 14 ust. 1 pkt 13 Szef Krajowej Administracji

Skarbowej jest uprawniony do

W celu realizacji zadań określonych w art. 14 ust. 1 pkt 13 i 13a Szef Krajowej Administracji

Skarbowej jest uprawniony do

1)

żądania od organów administracji publicznej oraz państwowych jednostek organizacyjnych

i osób prawnych wszelkich niezbędnych informacji;

2

zlecania wykonania określonych czynności organom administracji publicznej oraz państwowym

jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym uprawnionym do kontroli dokumentów, które

mają znaczenie dla realizacji zadań określonych w tytule V rozdziale III rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013.

2

zlecania wykonania określonych czynności organom administracji publicznej oraz państwowym

jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym uprawnionym do przeprowadzania kontroli

dokumentów, które mają znaczenie dla realizacji zadań określonych w tytule V rozdziale

III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale III rozporządzenia

2021/2116.

2.

Sporządzone na piśmie wystąpienie o dostarczenie informacji lub wykonanie określonych

czynności powinno w szczególności zawierać oznaczenie treści żądania lub zlecenia

oraz termin dostarczenia informacji lub wykonania określonej czynności. W przypadku

podmiotów innych niż przeprowadzające kontrole zgodnie z przepisami tytułu V rozdziału

III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 wystąpienie powinno zawierać ponadto wskazanie

okoliczności będących podstawą tego wystąpienia. W przypadku podmiotów innych niż przeprowadzające kontrole zgodnie z przepisami tytułu

V rozdziału III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 lub tytułu IV rozdziału III rozporządzenia

2021/2116 wystąpienie powinno zawierać ponadto wskazanie okoliczności będących podstawą

tego wystąpienia.

3.

W czynnościach zleconych na podstawie ust. 1 pkt 2 mogą uczestniczyć

1)

osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS lub funkcjonariusze, upoważnieni

przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

przedstawiciele organów Unii Europejskiej lub państw członkowskich Unii Europejskiej.

4

Organy administracji publicznej oraz państwowe jednostki organizacyjne przeprowadzające

kontrole zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 są obowiązane do przekazywania

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej projektu propozycji zastosowania analizy

ryzyka, o którym mowa w art. 42 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r.

ustanawiającego zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania

finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości

(Dz. Urz. UE L 255 z 28.08.2014, str. 59), oraz projektów programów kontroli, o których mowa w art. 84 rozporządzenia (UE)

nr 1306/2013, i sprawozdań z ich realizacji, o których mowa w art. 86 rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013, najpóźniej na 21 dni przed terminami określonymi w tych rozporządzeniach,

w celu ich weryfikacji i przekazania Komisji Europejskiej.

4.

(uchylony)

1.

Kontrole transakcji, o których mowa w tytule V rozdziale III rozporządzenia (UE) nr

1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale III rozporządzenia 2021/2116, są przeprowadzane

na zasadach określonych odpowiednio w art. 80-86 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013

lub w art. 77-80 rozporządzenia 2021/2116.

2.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, w celu przeprowadzenia kontroli transakcji, o których mowa

w tytule V rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale

III rozporządzenia 2021/2116, przekazują Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej

informacje i dokumenty dotyczące tych transakcji.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje dyrektorom izb administracji skarbowej

listę podmiotów, u których zostanie przeprowadzona kontrola transakcji, o których

mowa w tytule V rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale

III rozporządzenia 2021/2116.

4.

Z przebiegu kontroli transakcji, o których mowa w tytule V rozdziale III rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale III rozporządzenia 2021/2116, sporządza

się protokół, który doręcza się podmiotowi, u którego została przeprowadzona kontrola

tych transakcji.

5.

Do protokołu, o którym mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepis art. 84 ust.

2.

6.

Podmiot, o którym mowa w ust. 4, może złożyć zastrzeżenia lub wyjaśnienia do ustaleń

zawartych w protokole, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

tego protokołu, wskazując równocześnie wnioski dowodowe.

7.

Dyrektor izby administracji skarbowej rozpatruje zastrzeżenia lub wyjaśnienia, o których

mowa w ust. 6, i zawiadamia podmiot, o którym mowa w ust. 4, o sposobie ich załatwienia

w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.

8.

Dyrektor izby administracji skarbowej przekazuje agencji płatniczej, o której mowa

w art. 9 rozporządzenia 2021/2116, oraz Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej protokół,

o którym mowa w ust. 4, wraz z dokumentacją dotyczącą kontroli transakcji, o których

mowa w tytule V rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale

III rozporządzenia 2021/2116, w terminie 60 dni od dnia doręczenia protokołu, o którym

mowa w ust. 4.

W zakresie nieuregulowanym w art. 16 i art. 16a oraz w rozporządzeniu (UE) nr 1306/2013

i rozporządzeniu 2021/2116 do przeprowadzania kontroli transakcji, o których mowa

w tytule V rozdziale III rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale

III rozporządzenia 2021/2116, stosuje się odpowiednio przepisy

1)

art. 62 ust. 1-2b, 8 i 10, art. 64 ust. 1 pkt 1-5, 7-11 i 17, ust. 3, 4 i 8, art.

72 ust. 1 pkt 1-6 i 8-11 oraz ust. 2, art. 73, art. 76 ust. 1-5, art. 79 ust. 1-3

oraz art. 81 ust. 1-3 i 6;

2)

art. 12, art. 143, art. 168 § 3a, art. 180-181a, art. 193a § 1 i 2, art. 194-195,

art. 196 § 1-3, art. 197, art. 199 i działu IV rozdziałów 2, 3a, 5, 6, 9, z wyjątkiem

art. 171a § 1-3, oraz rozdziałów 14, 16, 22 i 23 Ordynacji podatkowej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykonuje zadania na całym terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykonuje zadania przy pomocy zastępców Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektorów

izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celno-skarbowych,

dyrektora Szkoły oraz dyrektorów komórek organizacyjnych urzędu obsługującego ministra.

Zastępców Szefa Krajowej Administracji Skarbowej - podsekretarzy stanu w urzędzie

obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych - powołuje, w liczbie

nie większej niż trzech, Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw finansów publicznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2023 r., z wyjątkiem art. 14, który wchodzi

w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

1.

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zastępuje wyznaczony przez niego Zastępca Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Zakres czynności Zastępcy Szefa Krajowej Administracji Skarbowej określa Szef Krajowej

Administracji Skarbowej w drodze zarządzenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2, art. 3 pkt 1 i 3, art. 4 pkt 1 i 3, art. 5 pkt 1, art. 6, art. 7, art. 8, art.

9, art. 10 pkt 1, art. 12, art. 13 pkt 1 i 2, art. 15, art. 18 oraz art. 19, które

wchodzą w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej powołuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych na wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Stanowisko dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej może zajmować osoba

1)

będąca obywatelem polskim;

2)

korzystająca z pełni praw publicznych;

3)

która nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

4)

wobec której nie orzeczono prawomocnie zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych w

urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem

środkami publicznymi;

5)

posiadająca kwalifikacje drugiego stopnia w zakresie prawa, administracji, ekonomii,

zarządzania lub w innym zakresie uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie prawa,

administracji, ekonomii lub zarządzania;

6)

mająca co najmniej pięcioletni staż pracy lub służby;

7)

posiadająca kompetencje kierownicze;

8)

ciesząca się nieposzlakowaną opinią.

3.

Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej odwołuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych.

4.

(uchylony)

5.

Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej można być nie dłużej niż 5 lat.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 5, nie dłużej jednak niż o

kolejne 5 lat.

7.

(uchylony)

1.

Do zadań dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej należy

1)

zapewnianie jednolitej i powszechnie dostępnej informacji podatkowej i celnej, w tym

jej przetwarzanie i udostępnianie;

2)

prowadzenie spraw dotyczących interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego;

3)

prowadzenie działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie przepisów prawa podatkowego

i celnego;

4)

realizacja polityki kadrowej i szkoleniowej w Krajowej Informacji Skarbowej;

5)

identyfikowanie obszarów zagrożeń mogących mieć wpływ na prawidłowość wykonywania

obowiązków podatkowych i celnych;

6)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wykonuje zadania na całym terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przy pomocy Krajowej Informacji Skarbowej.

1.

Zastępcę dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej powołuje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej na wniosek dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

2.

Zastępcę dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej odwołuje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej.

3.

Przepis art. 21 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 62 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 19 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 62 ust. 16 ustawy zmienianej w art.

19,

2)

art. 3 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 20 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 20 w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą

- jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do składania i doręczania pism w sprawach pozostających we właściwości

1)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

2)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 27

ust. 1 pkt 2 lit. c,

3)

Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

- złożonych i wydanych do dnia 30 września 2022 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r., z wyjątkiem

1)

art. 17, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 7 lipca 2022 r.;

2)

art. 10, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 30, art. 3, art. 4 pkt 2-4, art. 6, art. 8, art. 9, art. 11, art. 12, art.

13 pkt 1, art. 14, art. 15 i art. 19, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2022 r.;

4)

art. 1 pkt 5 lit. b w zakresie art. 21 ust. 3 pkt 5, pkt 15 i pkt 24, art. 2 oraz

art. 16 pkt 1-3, które wchodzą w życie z dniem 13 lutego 2023 r.

1.

Dyrektora izby administracji skarbowej powołuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych na wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Stanowisko dyrektora izby administracji skarbowej może zajmować osoba

1)

będąca obywatelem polskim;

2)

korzystająca z pełni praw publicznych;

3)

która nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

4)

wobec której nie orzeczono prawomocnie zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych w

urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem

środkami publicznymi;

5)

posiadająca kwalifikacje drugiego stopnia w zakresie prawa, administracji, ekonomii,

zarządzania lub w innym zakresie uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie prawa,

administracji, ekonomii lub zarządzania;

6)

mająca co najmniej pięcioletni staż pracy lub służby;

7)

posiadająca kompetencje kierownicze;

8)

ciesząca się nieposzlakowaną opinią.

3.

Dyrektora izby administracji skarbowej odwołuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych.

4.

W przypadku funkcjonariusza powołanie albo odwołanie następuje odpowiednio z dniem

wskazanym w akcie powołania albo odwołania.

5.

Dyrektorem izby administracji skarbowej w tej samej jednostce organizacyjnej można

być nie dłużej niż 5 lat.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej, może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 5, nie dłużej jednak niż o

kolejne 5 lat.

7.

W przypadku odwołania funkcjonariusza ze stanowiska dyrektora izby administracji skarbowej

funkcjonariusz zachowuje prawo do dotychczasowego uposażenia, z wyjątkiem dodatku

funkcyjnego, przez okres 3 miesięcy, jeżeli jest ono wyższe od przysługującego na

nowym stanowisku służby w KAS.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

„3. Przepisy art. 35b ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 2 oraz ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy zmienianej

w art. 15 stosuje się od dnia określonego w obwieszczeniu wydanym na podstawie art.

27 ust. 1 pkt 1.”

„

Art. 27a.

W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2023 r. pisma

wygenerowane automatycznie w e-Urzędzie Skarbowym mogą być opatrywane również zaawansowaną

pieczęcią elektroniczną Szefa Krajowej Administracji Skarbowej weryfikowaną kwalifikowanym

certyfikatem.

”

Art. 28.

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 86n § 4 i art. 119zma

ustawy zmienianej w art. 7 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie zadań,

o których mowa w art. 86g-86ia ustawy zmienianej w art. 7, jednak nie dłużej niż przez

24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy zmienianej

w art. 14 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie zadań określonych

w ustawie zmienianej w art. 14, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

4.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 16 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie zadań określonych

w ustawie zmienianej w art. 16, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Art. 29.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 18 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 31 grudnia

2021 r.;

2)

art. 18 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia

2022 r.;

3)

art. 7 pkt 8, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

4)

art. 15 pkt 5-8 oraz art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2022 r.;

5)

art. 2, art. 3 pkt 5-7, art. 7 pkt 16 i 17 w zakresie art. 299e § 1 pkt 2, art. 22

oraz art. 28 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2022 r.;

6)

art. 3 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 31 października 2022 r.;

7)

art. 6 pkt 1 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

””

;

1.

Do zadań dyrektora izby administracji skarbowej należy

1)

nadzór nad działalnością naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych,

z wyłączeniem zastrzeżonego dla Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nadzoru nad

czynnościami, o których mowa w art. 113-117, art. 118 ust. 1-17, art. 119 ust. 1-10,

art. 120 ust. 1-6, art. 122-126, art. 127 ust. 1-5, art. 127a ust. 1, 2 i 6-12, art.

128 ust. 1, art. 131 ust. 1, 2 i 5 i art. 133;

2)

rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach należących w pierwszej instancji do naczelników

urzędów skarbowych lub naczelników urzędów celno-skarbowych, z wyjątkiem spraw, o

których mowa w art. 83 ust. 1;

3)

rozstrzyganie w pierwszej instancji w sprawach określonych w odrębnych przepisach;

4)

wykonywanie czynności audytowych;

5)

wykonywanie audytów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 10a i w art. 95 ust. 1 pkt

2-7;

5a

wykonywanie kontroli transakcji, o których mowa w tytule V w rozdziale III rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013;

5a

przeprowadzanie kontroli transakcji, o których mowa w tytule V rozdziale III rozporządzenia

(UE) nr 1306/2013 oraz w tytule IV rozdziale III rozporządzenia 2021/2116;

6)

ustalanie i udzielanie dotacji przedmiotowych dla przedsiębiorców oraz analizowanie

prawidłowości ich wykorzystywania w zakresie określonym przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych;

7)

prowadzenie działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie przepisów prawa podatkowego

i celnego, w tym zapobiegającej nieprawidłowemu wypełnianiu obowiązków podatkowych

i celnych;

8)

wykonywanie zadań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej regulujących INTRASTAT

oraz EXTRASTAT, a także prowadzenie postępowań w zakresie INTRASTAT;

9)

realizacja polityki kadrowej i szkoleniowej w izbie administracji skarbowej;

10)

prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej dotyczącej zjawisk

występujących we właściwości KAS oraz analizy ryzyka;

10a)

współdziałanie z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przy realizacji zadań w ramach

współdziałania, o którym mowa w dziale IIB Ordynacji podatkowej;

11)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Dyrektor izby administracji skarbowej wykonuje swoje zadania przy pomocy izby administracji

skarbowej.

3.

Dyrektor izby administracji skarbowej jest organem wyższego stopnia w stosunku do

naczelnika urzędu skarbowego i naczelnika urzędu celno-skarbowego.

4

Dyrektor izby administracji skarbowej może wykonywać zadania, o których mowa w ust.

1 pkt 5 i 5a, na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od terytorialnego

zasięgu swojego działania.

1.

Zastępcę dyrektora izby administracji skarbowej powołuje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej na wniosek dyrektora izby administracji skarbowej.

2.

Zastępcę dyrektora izby administracji skarbowej odwołuje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej.

3.

Przepisy art. 24 ust. 2, 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

1.

Naczelnika urzędu skarbowego powołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek

dyrektora izby administracji skarbowej.

2.

Naczelnika urzędu skarbowego odwołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

Przepisy art. 24 ust. 2 i 4-7 stosuje się odpowiednio.

W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2023 r. pisma

wygenerowane automatycznie w e-Urzędzie Skarbowym mogą być opatrywane również zaawansowaną

pieczęcią elektroniczną Szefa Krajowej Administracji Skarbowej weryfikowaną kwalifikowanym

certyfikatem.

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 86n § 4 i art. 119zma

ustawy zmienianej w art. 7 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie zadań,

o których mowa w art. 86g-86ia ustawy zmienianej w art. 7, jednak nie dłużej niż przez

24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy zmienianej

w art. 14 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie zadań określonych

w ustawie zmienianej w art. 14, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

4.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 16 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 11b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15, w zakresie zadań określonych

w ustawie zmienianej w art. 16, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Do zadań naczelnika urzędu skarbowego należy

1)

ustalanie, określanie, pobór podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetowych

oraz innych należności na podstawie odrębnych przepisów;

2)

pobór należności celnych oraz innych opłat, związanych z przywozem i wywozem towarów;

3)

wykonywanie zadań wierzyciela należności pieniężnych;

4)

wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz wykonywanie zabezpieczenia

należności pieniężnych;

5)

zapewnienie obsługi i wsparcia podatnika i płatnika w prawidłowym wykonywaniu obowiązków

podatkowych;

6)

prowadzenie ewidencji podatników i płatników;

7)

wykonywanie kontroli podatkowej oraz czynności sprawdzających, z wyjątkiem przeprowadzania

kontroli podatkowej wobec podatnika, który zawarł umowę o współdziałanie, o której

mowa w art. 20s Ordynacji podatkowej, w zakresie podatków objętych tą umową;

7a)

dokonywanie nabycia sprawdzającego;

8)

współpraca w zakresie wymiany informacji podatkowych i finansowych z państwami członkowskimi

Unii Europejskiej oraz z państwami trzecimi określonych przepisami prawa międzynarodowego;

9)

realizacja zadań związanych z udzielaniem pomocy państwom członkowskim Unii Europejskiej

oraz państwom trzecim przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności

pieniężnych oraz korzystaniem z pomocy tych państw;

10)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych,

zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom oraz ściganie ich sprawców, w zakresie

określonym w Kodeksie karnym skarbowym;

11)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2023 r. poz. 120 i 295), zapobieganie tym przestępstwom oraz ściganie ich sprawców;

12)

wykonywanie kar i środków karnych oraz wykonywanie zabezpieczania kar i środków karnych,

w zakresie określonym w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 127 oraz z 2022 r. poz. 2600) oraz w Kodeksie karnym skarbowym;

12a)

współdziałanie z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przy realizacji zadań w ramach

współdziałania, o którym mowa w dziale IIB Ordynacji podatkowej;

13)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Naczelnik urzędu skarbowego dysponuje środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach

bankowych obsługującego go urzędu.

3.

Przez obsługę i wsparcie, o których mowa w ust. 1 pkt 5, należy rozumieć działania

polegające na udzielaniu pomocy w samodzielnym, prawidłowym i dobrowolnym wypełnianiu

obowiązków podatkowych, realizowane w szczególności przez centrum obsługi.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania przy pomocy urzędu skarbowego.

W sprawach o wykroczenia skarbowe ujawnione w związku z nabyciem sprawdzającym postępowanie

mandatowe prowadzi naczelnik urzędu skarbowego dokonujący tego nabycia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 18 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 31 grudnia

2021 r.;

2)

art. 18 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia

2022 r.;

3)

art. 7 pkt 8, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

4)

art. 15 pkt 5-8 oraz art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2022 r.;

5)

art. 2, art. 3 pkt 5-7, art. 7 pkt 16 i 17 w zakresie art. 299e § 1 pkt 2, art. 22

oraz art. 28 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2022 r.;

6)

art. 3 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 31 października 2022 r.;

7)

art. 6 pkt 1 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2022 r., z wyjątkiem

1)

art. 2, art. 4, art. 5 pkt 1, art. 6, art. 7, art. 23, art. 24 i art. 28 ust. 3, które

wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 25 lit. h, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2023 r.

1.

Obsługa i wsparcie realizowane w centrum obsługi polegają na

1)

przyjmowaniu podań i deklaracji, wydawaniu zaświadczeń oraz udzielaniu wyjaśnień w

zakresie przepisów prawa podatkowego, w tym także podmiotom, które zamierzają podjąć

działalność gospodarczą;

2)

udzielaniu informacji w zakresie sposobu wypełniania zeznań i deklaracji podatkowych;

3

zapewnieniu stanowiska komputerowego z dostępem do e-Urzędu Skarbowego;

4)

informowaniu o danych kontaktowych właściwych organów wraz ze wskazaniem zakresu ich

kompetencji.

2.

Zadania polegające na przyjmowaniu podań i deklaracji, wydawaniu zaświadczeń oraz

udzielaniu wyjaśnień w zakresie przepisów prawa podatkowego są wykonywane w każdym

centrum obsługi, niezależnie od terytorialnego zasięgu działania naczelnika urzędu

skarbowego.

3.

Obsługa i wsparcie realizowane w centrum obsługi nie obejmują sporządzania pism, opinii,

zeznań oraz deklaracji podatkowych.

1.

Naczelnik urzędu skarbowego może powierzyć prowadzenie, w jego imieniu, niektórych

spraw należących do właściwości tego organu, jednostce samorządu terytorialnego lub

związkowi takich jednostek, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią.

2.

Powierzenie prowadzenia spraw następuje na podstawie porozumienia naczelnika urzędu

skarbowego z jednostką samorządu terytorialnego lub związkiem takich jednostek.

3.

Do porozumienia stosuje się odpowiednio przepisy art. 8 ust. 2b-5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 40).

4.

Porozumienie może stanowić, że powierzenie prowadzenia spraw następuje bez przekazania

środków finansowych na ich realizację.

1.

Zastępcę naczelnika urzędu skarbowego powołuje dyrektor izby administracji skarbowej

na wniosek naczelnika urzędu skarbowego.

2.

Zastępcę naczelnika urzędu skarbowego odwołuje dyrektor izby administracji skarbowej.

3.

Przepisy art. 24 ust. 2, 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

1.

Naczelnika urzędu celno-skarbowego powołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej

na wniosek dyrektora izby administracji skarbowej.

2.

Naczelnika urzędu celno-skarbowego odwołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

Przepisy art. 24 ust. 2 i 4-7 stosuje się odpowiednio.

1.

Do zadań naczelnika urzędu celno-skarbowego należy

1)

wykonywanie kontroli celno-skarbowej z wyłączeniem kontroli, o której mowa w dziale

IIB Ordynacji podatkowej oraz art. 54 ust. 2 pkt 9;

1a)

dokonywanie nabycia sprawdzającego;

2)

ustalanie i określanie podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetowych oraz

innych należności na podstawie odrębnych przepisów;

3)

rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach, o których mowa w art. 83 ust. 1;

4)

prowadzenie urzędowego sprawdzenia;

5)

obejmowanie towarów procedurami celnymi oraz wykonywanie innych czynności przewidzianych

przepisami prawa celnego;

6)

wymiar należności celnych i podatkowych oraz innych opłat, związanych z przywozem

i wywozem towarów;

7)

prowadzenie w pierwszej instancji postępowań w sprawach celnych przewidzianych przepisami

prawa celnego oraz w sprawach podatkowych związanych z przywozem lub wywozem towarów;

8)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych,

zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom oraz ściganie ich sprawców, w zakresie

określonym w Kodeksie karnym skarbowym;

9)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, zapobieganie tym przestępstwom oraz ściganie ich sprawców;

10)

rozpoznawanie, wykrywanie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń określonych w

a)

art. 53 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2020 r. poz. 164),

b)

art. 116-118 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2509),

ba) art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2022 r. poz. 385),

c)

art. 183 § 2 i 4-6, w przypadku czynów, o których mowa w art. 183 § 2, 4 i 5 Kodeksu karnego,

d)

art. 244 Kodeksu karnego, w zakresie niestosowania się do zakazu wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w

grach hazardowych,

da) art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2393),

e)

art. 305 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 324 oraz z 2022 r. poz. 2185),

f)

art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także

dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1666 oraz z 2023 r. poz. 185),

g)

art. 12a, art. 13 i art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego

oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2352 oraz z 2022 r. poz. 2015),

h)

art. 108a i art. 109 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami

(Dz. U. z 2022 r. poz. 840),

i)

art. 128, art. 131 pkt 4 w zakresie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2, oraz art. 131 pkt 14 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie

przyrody

(Dz. U. z 2022 r. poz. 916, 1726, 2185 i 2375),

j)

art. 55, art. 57, art. 61 i art. 66 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii

(Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600),

k

art. 41, art. 43a i art. 44 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów

spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1419 oraz z 2022 r. poz. 2015),

l)

art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów

wybuchowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 994),

m)

art. 34 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r.

o gatunkach obcych

(Dz. U. poz. 1718 oraz z 2022 r. poz. 2375)

- oraz zapobieganie tym przestępstwom i wykroczeniom, a także ściganie ich sprawców,

jeżeli zostały ujawnione przez Służbę Celno-Skarbową;

10a)

wykonywanie środków karnych i zabezpieczających w zakresie określonym w Kodeksie karnym skarbowym;

10b)

wykonywanie orzeczeń o przepadku towarów nieunijnych;

11)

realizacja zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, 16a i 16c;

12)

wykonywanie czynności, o których mowa w art. 113-117, art. 118 ust. 1-17, art. 120

ust. 1-6, art. 122-126, art. 127 ust. 1-5, art. 127a ust. 1, 2 i 6-12, art. 128 ust.

1, art. 131 ust. 2 i 5 i art. 133;

13)

współpraca w zakresie wymiany informacji podatkowych, celnych i finansowych z państwami

członkowskimi Unii Europejskiej oraz z państwami trzecimi określonych przepisami prawa

międzynarodowego;

14)

prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej oraz analizy ryzyka

dotyczącej zjawisk występujących w obszarze jego właściwości;

15)

zapewnianie ochrony fizycznej i technicznej osobom zatrudnionym w jednostkach organizacyjnych

KAS oraz funkcjonariuszom, a w uzasadnionych przypadkach także innym osobom, organom

i instytucjom państwowym;

15a)

współdziałanie z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej przy realizacji zadań w ramach

współdziałania, o którym mowa w dziale IIB Ordynacji podatkowej;

16)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

2.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego wykonuje swoje zadania przy pomocy urzędu celno-skarbowego.

1.

W sprawach o

1)

przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,

2)

przestępstwa wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 15,

3)

przestępstwa i wykroczenia wskazane w art. 33 ust. 1 pkt 10

- ujawnione w związku z kontrolą celno-skarbową, z wyłączeniem kontroli przesyłek

pocztowych, o której mowa w art. 70, nabyciem sprawdzającym, postępowanie przygotowawcze,

postępowanie mandatowe albo czynności wyjaśniające w sprawach o wykroczenia prowadzi

naczelnik urzędu celno-skarbowego wykonujący tę kontrolę albo dokonujący tego nabycia.

2.

W sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, o których mowa w ust. 1,

organem nadrzędnym nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, o którym

mowa w art. 53 § 39 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego, jest dyrektor izby administracji skarbowej właściwy miejscowo według siedziby naczelnika

urzędu celno-skarbowego prowadzącego postępowanie przygotowawcze.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej w szczególnie uzasadnionych przypadkach może,

z urzędu lub na wniosek organu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, wyznaczyć do prowadzenia

spraw określonych w ust. 1 innego naczelnika urzędu celno-skarbowego.

1.

Zastępcę naczelnika urzędu celno-skarbowego powołuje dyrektor izby administracji skarbowej

na wniosek naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2.

Zastępcę naczelnika urzędu celno-skarbowego odwołuje dyrektor izby administracji skarbowej.

3.

Przepisy art. 24 ust. 2, 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

1.

Organ KAS może upoważnić do przetwarzania danych osobowych osoby zatrudnione lub funkcjonariuszy

pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych KAS w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań powierzonych tym osobom. Upoważnienie jest wydawane w formie pisemnej w drodze

imiennego upoważnienia, upoważnienia stanowiskowego lub aktu wewnętrznego, chyba że

przepis szczególny stanowi inaczej. Organ KAS prowadzi rejestr osób upoważnionych

do przetwarzania danych osobowych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do Krajowej Szkoły Skarbowości.

1

Organy KAS wykonują swoje zadania w szczególności przy wykorzystaniu

1)

Centralnego Rejestru Danych Podatkowych (CRDP);

2)

Platformy Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych (PUESC);

3)

e-Urzędu Skarbowego.

2.

Współadministratorami danych zawartych w CRDP są minister właściwy do spraw finansów

publicznych i Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

Przez CRDP rozumie się system teleinformatyczny służący do

1)

gromadzenia, analizy oraz przetwarzania danych wynikających z

a)

deklaracji składanych przez podatników, płatników i ich następców prawnych,

b)

decyzji, postanowień oraz innych dokumentów związanych z obowiązkami wynikającymi

z przepisów prawa podatkowego i celnego,

c)

tytułów wykonawczych i innych dokumentów przekazanych naczelnikowi urzędu skarbowego

w celu realizacji jego zadań, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 4,

ca) wyników analizy ryzyka, o której mowa w art. 119zn § 1 Ordynacji podatkowej, a

także danych oraz dokumentów z nimi związanych, o których mowa w dziale IIIB Ordynacji

podatkowej,

d)

innych dokumentów i informacji przekazanych organom KAS w celu realizacji zadań ustawowych,

e

ewidencji, o których mowa w art. 109 ust. 3 i ust. 11g ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2022 r. poz. 931, z późn. zm.,

f)

Krajowego Systemu e-Faktur, o którym mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

2)

przetwarzania danych zgromadzonych w Centralnym Rejestrze Podmiotów - Krajowej Ewidencji

Podatników, a także danych pozyskanych z baz, rejestrów, ewidencji, zbiorów i systemów

informatycznych udostępnionych organom KAS w celu realizacji ustawowych zadań.

4.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor

izby administracji skarbowej, naczelnik urzędu skarbowego oraz naczelnik urzędu celno-skarbowego

wprowadzają do CRDP dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1.

5.

Do danych zgromadzonych oraz przetwarzanych w CRDP w związku z realizacją zadań związanych

z rozpoznawaniem, zapobieganiem, wykrywaniem i zwalczaniem czynów zabronionych stosuje

się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku

z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości

(Dz. U. z 2019 r. poz. 125 oraz z 2022 r. poz. 1700).

1.

Przez PUESC rozumie się system teleinformatyczny KAS służący w szczególności do składania

i doręczania pism pomiędzy organami KAS a użytkownikiem PUESC w sprawach z zakresu

prawa celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, podatku

od towarów i usług w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych, podatku

od wydobycia niektórych kopalin, opłaty paliwowej, opłaty emisyjnej i gier hazardowych.

2.

Warunkiem dostępu do konta na PUESC jest uwierzytelnienie się przez użytkownika PUESC.

3.

Pisma składane do organów KAS za pośrednictwem konta na PUESC są opatrywane kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo podpisem elektronicznym

weryfikowanym przy pomocy certyfikatu celnego albo zapewnia się w inny sposób możliwość

potwierdzenia pochodzenia oraz integralności danych w postaci elektronicznej, jeżeli

w przepisach wydanych na podstawie art. 3b § 2 lub art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej

minister właściwy do spraw finansów publicznych umożliwił opatrywanie pism składanych

za pośrednictwem PUESC w taki sposób.

4.

Złożenie pisma za pośrednictwem konta na PUESC następuje z chwilą otrzymania urzędowego

poświadczenia odbioru.

5.

Użytkownik PUESC może wyrazić zgodę na doręczanie na konto na PUESC pism wydawanych

przez organy KAS w sprawach, o których mowa w ust. 1, podlegających załatwieniu za

pośrednictwem PUESC, chyba że obowiązek doręczania pism na to konto wynika z odrębnych

przepisów.

6.

W przypadku doręczania pisma przez organy KAS na konto na PUESC pismo uznaje się za

doręczone z chwilą podpisania urzędowego poświadczenia doręczenia, a w przypadku jego

braku - po upływie 14 dni od dnia umieszczenia pisma na koncie na PUESC.

7.

W przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających organowi KAS doręczenie

pisma na konto na PUESC, pismo może zostać doręczone na zasadach ogólnych.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób uwierzytelniania użytkowników na PUESC, mając na względzie potrzebę upowszechniania

elektronicznej formy kontaktów z organami KAS, konieczność zapewnienia bezpieczeństwa,

poufności i integralności danych oraz możliwość rozliczania działań podejmowanych

na PUESC.

1.

Przez e-Urząd Skarbowy rozumie się system teleinformatyczny KAS służący w szczególności

do

1)

załatwiania spraw przez organy KAS;

2)

składania i doręczania

a)

pism w sprawach dotyczących wydawania przez organy KAS wiążących informacji stawkowych,

interpretacji ogólnych i interpretacji indywidualnych, w tym w zakresie określonym

w art. 35a ust. 1,

b)

innych niż wymienione w lit. a pism pomiędzy organami KAS a osobami fizycznymi i jednostkami

organizacyjnymi, z wyjątkiem pism w sprawach, o których mowa w art. 35a ust. 1.

2.

W e-Urzędzie Skarbowym są udostępniane konta

1)

osób fizycznych będących użytkownikami tych kont - z urzędu;

2)

jednostek organizacyjnych innych niż określone w pkt 3 - na wniosek tych jednostek

wskazujący użytkowników tych kont będących osobami fizycznymi, przy czym czynności

podejmowane przez tych użytkowników na kontach jednostek organizacyjnych w e-Urzędzie

Skarbowym uznaje się za czynności podejmowane przez te jednostki;

3)

organów władzy publicznej, urzędów obsługujących te organy lub kancelarii - na wniosek

lub z urzędu.

3.

Konta w e-Urzędzie Skarbowym są dostępne przez okres niezbędny do wykonywania zadań

lub obowiązków przez organy KAS, nie krócej jednak niż do dnia

1)

śmierci użytkownika tego konta - w przypadku kont osób fizycznych;

2)

utraty bytu prawnego przez jednostkę organizacyjną - w przypadku kont jednostek organizacyjnych.

4.

Warunkiem dostępu do konta w e-Urzędzie Skarbowym jest uwierzytelnienie się przez

użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia wzory dokumentów elektronicznych

składanych przez użytkowników konta w e-Urzędzie Skarbowym do organów KAS oraz generowanych

automatycznie w e-Urzędzie Skarbowym.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres danych przekazywanych we wniosku o udostępnienie konta w e-Urzędzie

Skarbowym,

2)

sposób i tryb składania wniosku o udostępnienie konta w e-Urzędzie Skarbowym oraz

organ właściwy do rozpatrzenia tego wniosku,

3)

warunki korzystania z e-Urzędu Skarbowego, w tym sposób uwierzytelniania w e-Urzędzie

Skarbowym użytkowników konta w e-Urzędzie Skarbowym,

4)

zakres korzystania z e-Urzędu Skarbowego, w tym rodzaje kont, o których mowa w ust.

2 pkt 3, i uprawnienia użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym,

5)

rodzaje spraw, które są załatwiane w e-Urzędzie Skarbowym

- mając na względzie sprawną obsługę wniosków, potrzebę upowszechniania elektronicznej

formy kontaktów z organami KAS, zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności

przekazywanych danych oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje pisma generowane automatycznie w e-Urzędzie

Skarbowym.

2.

Pisma wygenerowane automatycznie w e-Urzędzie Skarbowym są opatrywane kwalifikowaną

pieczęcią elektroniczną Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

Załatwianie spraw w e-Urzędzie Skarbowym pozostaje bez wpływu na ustaloną w przepisach

odrębnych właściwość organów KAS do załatwienia sprawy.

4.

Załatwienie sprawy w e-Urzędzie Skarbowym jest równoznaczne z załatwieniem sprawy

przez organ KAS właściwy do jej załatwienia.

5.

W przypadku awarii e-Urzędu Skarbowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje

o jej wystąpieniu i usunięciu w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Do terminu

załatwienia sprawy podlegającej załatwieniu w e-Urzędzie Skarbowym nie wlicza się

dni, w których wystąpiła awaria e-Urzędu Skarbowego.

1.

Użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym jest uprawniony do składania pism w e-Urzędzie

Skarbowym w zakresie określonym w art. 35b ust. 1 pkt 2 pod warunkiem wyrażenia zgody

na doręczanie pism na konto w e-Urzędzie Skarbowym, chyba że przepisy odrębne stanowią

inaczej lub obowiązek doręczania pism na to konto wynika z odrębnych przepisów.

2.

Pisma składane do organów KAS za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym są opatrywane

kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym

lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, chyba że nie jest wymagane opatrzenie podpisem

lub pieczęcią pisma składanego przez uwierzytelnionego użytkownika konta w e-Urzędzie

Skarbowym lub przepisy odrębne stanowią inaczej.

3.

Pismo złożone za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym przez uwierzytelnionego

użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym, w przypadku gdy nie jest wymagane opatrzenie

podpisem lub pieczęcią pisma składanego przez tego użytkownika, wywołuje skutki prawne

jak złożone przez tego użytkownika pismo opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną.

4.

Złożenie pisma przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym następuje w chwili zarejestrowania

w e-Urzędzie Skarbowym pisma wysłanego z tego konta.

5.

Urzędowe poświadczenie odbioru jest generowane automatycznie i opatrywane kwalifikowaną

pieczęcią elektroniczną Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

6.

Urzędowe poświadczenie odbioru zawiera co najmniej wskazanie

1)

nadawcy i odbiorcy pisma;

2)

daty i czasu złożenia pisma w e-Urzędzie Skarbowym.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

rodzaje pism, których złożenie nie wymaga opatrzenia podpisem lub pieczęcią uwierzytelnionego

użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym, mając na względzie charakter pisma lub sposób

załatwiania sprawy w e-Urzędzie Skarbowym, w tym automatyzację procesu jej załatwiania,

oraz potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności przekazywanych

danych.

1.

Użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym może wyrazić zgodę na doręczanie na to konto

pism wydawanych przez organy KAS w zakresie określonym w art. 35b ust. 1 pkt 2.

2.

Warunkiem wyrażenia zgody jest podanie przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym

aktualnego adresu poczty elektronicznej lub numeru telefonu w celu przekazywania powiadomień

o umieszczeniu pisma organu KAS na koncie w e-Urzędzie Skarbowym.

3.

Wyrażenie i wycofanie zgody następuje na koncie w e-Urzędzie Skarbowym.

4.

Organ KAS doręcza pismo na konto w e-Urzędzie Skarbowym

1)

niezwłocznie po wyrażeniu zgody - w przypadku pism generowanych automatycznie w e-Urzędzie

Skarbowym;

2)

od dnia następującego po dniu, w którym użytkownik wyraził zgodę - w przypadku pism

innych niż określone w pkt 1.

5.

Nie doręcza się pisma na konto w e-Urzędzie Skarbowym, jeżeli doręczenie następuje

na konto w innym systemie teleinformatycznym organu KAS.

6.

Wycofanie zgody wywołuje skutki prawne z upływem dnia, w którym zgoda została wycofana,

i pozostaje bez wpływu na doręczenie pism umieszczonych na koncie w e-Urzędzie Skarbowym

do końca tego dnia.

7.

Użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym jest informowany o skutkach prawnych wynikających

z wyrażenia albo wycofania takiej zgody.

8.

Przepisów o wyrażaniu i wycofaniu zgody nie stosuje się do doręczania pism, których

obowiązek doręczania na konto w e-Urzędzie Skarbowym wynika z odrębnych przepisów,

przy czym w celu przekazywania powiadomień o umieszczeniu pisma organu KAS na koncie

w e-Urzędzie Skarbowym użytkownik podaje na tym koncie aktualny adres poczty elektronicznej

lub numer telefonu.

9.

W przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających organowi KAS doręczenie

pisma na konto w e-Urzędzie Skarbowym, pismo może zostać doręczone na zasadach ogólnych.

10.

Doręczenie pisma na konto w e-Urzędzie Skarbowym następuje

1)

w chwili odebrania pisma przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym - w przypadku

gdy odebranie pisma nastąpiło w okresie od umieszczenia pisma na tym koncie do końca

14 dnia, licząc od dnia następującego po umieszczeniu tego pisma na koncie w e-Urzędzie

Skarbowym, albo

2)

z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w pkt 1 - w przypadku nieodebrania

przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym pisma w tym okresie.

11.

Urzędowe poświadczenie doręczenia jest generowane automatycznie i opatrywane kwalifikowaną

pieczęcią elektroniczną Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

12.

Urzędowe poświadczenie doręczenia zawiera co najmniej wskazanie

1)

nadawcy i odbiorcy pisma;

2)

daty i czasu umieszczenia pisma na koncie w e-Urzędzie Skarbowym i doręczenia pisma

na to konto.

13.

Przez umieszczenie pisma na koncie w e-Urzędzie Skarbowym rozumie się zaistnienie

warunków technicznych umożliwiających odebranie przez użytkownika konta w e-Urzędzie

Skarbowym pisma organu KAS doręczanego na to konto.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1

a)

pkt 3 lit. b tiret pierwsze, który wchodzi w życie w terminie określonym w komunikacie

ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 34,

b)

pkt 6 w zakresie dodawanego art. 10 ust. 8, który wchodzi w życie w terminie określonym

w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 35,

c)

pkt 8

-

lit. a oraz lit. b w zakresie dodawanych ust. 17a oraz 17c-17f, które wchodzą w życie

z dniem 1 marca 2023 r.,

-

lit. b w zakresie dodawanego ust. 17b, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2023 r.,

d)

pkt 9 lit. c i d, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z

mocą od dnia 24 lutego 2022 r.,

e)

pkt 9 lit. e, pkt 10, pkt 21 lit. a-c i f, pkt 31 lit. a i c oraz pkt 32, które wchodzą

w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.,

f)

pkt 21 lit. g i h, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2023 r.;

2)

art. 4, art. 5, art. 7 oraz art. 20 pkt 4, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.;

3)

art. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2023 r.;

4)

art. 13, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

5)

art. 17, który wchodzi w życie z dniem 24 sierpnia 2023 r.

1.

Jednostkami organizacyjnymi KAS są

1)

komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra;

2)

Krajowa Informacja Skarbowa;

3)

izby administracji skarbowej;

4)

urzędy skarbowe;

5)

urzędy celno-skarbowe wraz z podległymi oddziałami celnymi;

6)

Szkoła.

7)

(uchylony)

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze zarządzenia, tworzyć

delegatury jednostek organizacyjnych KAS, określając terytorialny zasięg ich działania

oraz siedzibę, mając na względzie sprawne i efektywne wykonywanie zadań KAS.

W sprawach organizacyjno-finansowych izba administracji skarbowej wraz z podległymi

urzędami skarbowymi oraz urzędami celno-skarbowymi stanowi jednostkę organizacyjną,

której kierownikiem jest dyrektor izby administracji skarbowej.

Jednostki organizacyjne KAS podlegają Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, określa organizację

Krajowej Informacji Skarbowej, izby administracji skarbowej, urzędu skarbowego, urzędu

celno-skarbowego i Szkoły oraz nadaje im statuty.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze zarządzenia, tworzyć

w ramach jednostek organizacyjnych KAS laboratoria oraz określać ich organizację i

zakres działania, w celu prawidłowej realizacji zadań KAS.

1.

Zadaniem Szkoły jest kształcenie i doskonalenie zawodowe kadr KAS oraz kadr innych

jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

lub przez niego nadzorowanych, w tym urzędu obsługującego tego ministra.

2.

Do zadań Szkoły należy w szczególności

1)

realizacja polityki szkoleniowej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

koordynowanie działalności szkoleniowej w KAS;

3)

tworzenie i rozwój systemu szkoleń.

3.

W celu realizacji zadań Szkoła może współpracować z krajowymi i zagranicznymi organizacjami

i instytucjami, szkołami i placówkami naukowo-badawczymi.

1.

Działalnością Szkoły kieruje dyrektor.

2.

Dyrektora Szkoły powołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

Zastępcę dyrektora Szkoły powołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek

dyrektora Szkoły.

4.

Dyrektora Szkoły oraz zastępcę dyrektora Szkoły odwołuje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej.

5.

Przepisy art. 24 ust. 2, 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

Tworzy się SInF.

Przekazywanie informacji rejestrowanych rozpoczyna się po upływie

1)

2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, jednak nie później niż po upływie 3 miesięcy

od tego dnia - w przypadku instytucji zobowiązanych, o których mowa w art. 3 pkt 2

lit. a i b oraz e;

2)

4 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, jednak nie później niż po upływie 6 miesięcy

od tego dnia - w przypadku

a)

instytucji zobowiązanych, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. c, z wyjątkiem małych

instytucji płatniczych,

b)

instytucji zobowiązanych, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. f i g;

3)

7 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, jednak nie później niż po upływie 9 miesięcy

od tego dnia - w przypadku

a)

małych instytucji płatniczych, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. c,

b)

instytucji zobowiązanych, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. d.

1

Organy KAS, w celu realizacji ustawowych zadań w zakresie, o którym mowa w art. 2

ust. 1 pkt 1, 2, 6, 8, 10, 13-15, 17a i 20a, mogą przetwarzać informacje, w tym dane

osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej

oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających

bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość niepodatkowych należności budżetowych,

zobowiązania podatkowego lub należności celnych, o zdarzeniach wynikających ze stosunków

cywilnoprawnych lub faktycznych czynności mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku

podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego, a także występować do tych podmiotów

o udostępnienie dokumentów zawierających informacje, w tym dane osobowe.

2.

Organ KAS nie może żądać dokumentów i informacji, do których ma dostęp.

3.

Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1, są udostępniane nieodpłatnie na podstawie

postanowienia organu KAS, w terminie i formie określonych przez ten organ. Termin

ten powinien uwzględniać zakres żądanych informacji oraz stopień ich skomplikowania.

W uzasadnieniu postanowienia należy wskazać okoliczności, z których wynika konieczność

pozyskania żądanych informacji.

4.

Naczelnicy urzędów celno-skarbowych mogą wykonywać czynności, o których mowa w ust.

1, także poza terytorialnym zasięgiem ich działania.

5.

Obowiązek udostępnienia dokumentów i informacji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również

dokumentów elektronicznych, o których mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2023 r. poz. 57).

6.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 3, przysługuje zażalenie. W zakresie nieuregulowanym

stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej.

7.

Organ KAS może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 10 000 zł

na podmiot, który, pomimo prawidłowego wezwania, w wyznaczonym terminie nie udostępnił

dokumentów lub nie udzielił informacji, o których mowa w ust. 1 i 5, lub udzielił

ich w niepełnym zakresie. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy

Ordynacji podatkowej.

1.

Instytucje zobowiązane przekazują informacje rejestrowane w zakresie

1)

informacji o rachunkach prowadzonych przez te instytucje na dzień wejścia w życie

ustawy oraz o rachunkach otwartych od dnia wejścia w życie ustawy do dnia poprzedzającego

dzień przekazania informacji, zgodnie z art. 45 - w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia

przekazywania tych informacji;

2)

umów, o których mowa w art. 4 pkt 2, obowiązujących na dzień wejścia w życie ustawy

oraz zawartych od dnia wejścia w życie ustawy do dnia poprzedzającego dzień przekazania

informacji, zgodnie z art. 45 - w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia przekazywania

tych informacji.

2.

Przekazywanie informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 4, 11 i 12, ust. 2,

3 pkt 1 lit. h-j, pkt 2 lit. e oraz f, zawierających dane uzyskane przed dniem wejścia

w życie ustawy, które znajdują się w formie uniemożliwiającej automatyczne przetwarzanie

tych danych w systemach teleinformatycznych instytucji zobowiązanych, rozpoczyna się

nie później niż ostatniego dnia 6. miesiąca od dnia upływu terminów, o których mowa

w art. 45.

3.

W przypadku uzupełnienia, zmiany lub przeniesienia danych do formy umożliwiającej

automatyczne przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 2, przed upływem terminu,

o którym mowa w tym przepisie, dane te są przekazywane niezwłocznie na zasadach określonych

w art. 13 i art. 14.

4.

Instytucje zobowiązane przekazują informacje rejestrowane, o których mowa w

1)

art. 12 ust. 1 pkt 5 - w przypadku rachunków otwartych od dnia wejścia w życie ustawy;

2)

art. 12 ust. 2 pkt 5 - w przypadku umów zawartych od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej, państwowe osoby prawne oraz państwowe

i samorządowe jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać z organami KAS, nieodpłatnie

udostępniać organom KAS informacje w sprawach indywidualnych oraz udzielać im pomocy,

w tym pomocy technicznej, przy wykonywaniu ich zadań.

2.

Przy wykonywaniu zadań organy KAS są uprawnione do nieodpłatnego korzystania z informacji

zgromadzonych w aktach spraw, zbiorach danych, ewidencjach i rejestrach przez organy

administracji rządowej i samorządowej, sądy, prokuraturę, państwowe i samorządowe

jednostki organizacyjne oraz państwowe osoby prawne, w tym również z informacji zapisanych

w postaci elektronicznej, z zastrzeżeniem odrębnych przepisów.

2a.

Administrator zbioru danych, o którym mowa w ust. 2, udostępnia organom KAS w drodze

teletransmisji informacje zgromadzone w zbiorze danych bez konieczności składania

każdorazowo pisemnych wniosków o udostępnienie danych, jeżeli organ KAS będący odbiorcą

informacji spełnia łącznie następujące warunki

1)

posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu

oraz jakie dane uzyskał;

2)

posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych

niezgodnie z celem ich uzyskania;

3)

specyfika lub zakres wykonywanych zadań uzasadnia takie udostępnienie.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposoby, warunki i zakres

1)

współdziałania organów KAS z organami i jednostkami, o których mowa w ust. 1,

2)

udzielania organom KAS pomocy technicznej,

3)

udostępniania organom KAS informacji zgromadzonych przez organy i jednostki, o których

mowa w ust. 2

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego i skutecznego wykonywania zadań

organów KAS i podmiotów współdziałających.

Organy KAS współpracują z ministrem właściwym do spraw zdrowia i dokonują wymiany

informacji, w tym danych objętych tajemnicą skarbową, oraz udostępniają nieodpłatnie

te informacje, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań. Informacje

te mogą być przekazane za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym

nośniku danych w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, zapisanych w edytowalnej postaci elektronicznej.

Przekazywanie podmiotom uprawnionym, o których mowa w art. 19 ust. 2, informacji rejestrowanych

zgromadzonych w SInF rozpoczyna się nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

1.

Organy KAS, w związku z

1)

realizacją zadań z zakresu bezpieczeństwa publicznego, ważnego interesu ekonomicznego

lub finansowego Rzeczypospolitej Polskiej lub Unii Europejskiej,

2)

prowadzonymi postępowaniami przygotowawczymi w sprawach o przestępstwa lub czynnościami

wyjaśniającymi w sprawach o wykroczenia, o których mowa w

a)

ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach,

b)

ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

c)

ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości,

ca) ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach,

d)

Kodeksie karnym w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15 i 16, a także w zakresie zadań określonych

w art. 33 ust. 1 pkt 10 lit. c i d,

da) ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach,

e)

ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,

f)

ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami

i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania

międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa,

g)

ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów

tytoniowych,

h)

ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,

i)

ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

j)

ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

k)

ustawie z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji

i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych,

l)

ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów

wybuchowych,

m)

ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu

towarów oraz obrotu paliwami opałowymi,

3)

prowadzonymi postępowaniami w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

o których mowa w Kodeksie karnym skarbowym,

4)

ujawnianiem i odzyskiwaniem mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13-16, albo o których mowa w art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego,

5)

realizacją zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16d-16f

- mogą przetwarzać niezbędne informacje zawierające dane osobowe.

2.

Dane, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679

z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem

danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

3.

Administrator danych jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić dane na podstawie sporządzonego

na piśmie żądania organu KAS albo imiennego upoważnienia organu KAS, okazanego wraz

z legitymacją służbową przez kontrolującego jednostki organizacyjnej KAS. Informacja

o udostępnieniu danych podlega ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji

niejawnych.

4.

Organy KAS mogą również przetwarzać

1)

informacje dostarczane tym organom, w tym na podstawie przepisów odrębnych;

2)

dane zgromadzone w bazach, rejestrach, ewidencjach, zbiorach i systemach informatycznych

udostępnionych organom KAS w celu realizacji ustawowych zadań.

5.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności danych dotyczących podróżnych

w rozumieniu art. 1 pkt 40 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1), osób dokonujących przemieszczania towarów, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2073), oraz danych zawartych w rejestrach publicznych, o których mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, w tym również danych na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej. Dane na piśmie

utrwalonym w postaci elektronicznej przekazuje się na informatycznym nośniku danych

lub przy użyciu systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2020 r. poz. 344).

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 4, organy władzy publicznej oraz podmioty

prowadzące rejestry, o których mowa w ust. 5, mogą wyrazić zgodę na udostępnianie

za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji zgromadzonych w tych rejestrach

organom KAS, bez konieczności składania sporządzonych na piśmie wniosków, jeżeli jest

to uzasadnione rodzajem lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności

oraz jeżeli organy KAS posiadają

1)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane lub informacje uzyskał, oraz

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych lub

informacji niezgodnie z celem ich uzyskania.

7.

Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji zgodnie z ust. 6 może nastąpić po złożeniu

przez organ KAS oświadczenia o posiadaniu urządzeń oraz zabezpieczeń, o których mowa

w ust. 6.

8.

Organy KAS, w zakresie zbierania i wykorzystywania informacji, o których mowa w ust.

1 i 4, są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych w systemach teleinformatycznych

przez inne organy podatkowe oraz organy Straży Granicznej. Organy podatkowe oraz organy

Straży Granicznej umożliwiają organom KAS dostęp do gromadzonych przez siebie informacji

za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej lub oprogramowania interfejsowego,

o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne.

9.

Udostępnianie informacji, o których mowa w ust. 1, w sposób określony w ust. 8, następuje

na wniosek organu KAS zawierający

1)

wskazanie systemu, z którego informacje będą udostępniane;

2)

zakres informacji udostępnianych w związku z realizacją zadań ustawowych;

3)

dane osób uprawnionych oraz zakres informacji, które te osoby mogą uzyskiwać;

4)

wskazanie celu dostępu do informacji.

Organy KAS w celu realizacji ustawowych zadań są uprawnione do wymiany informacji,

w tym danych osobowych, z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej

zajmującymi się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości oraz innymi organizacjami

międzynarodowymi na zasadach i warunkach określonych w przepisach odrębnych, prawie

Unii Europejskiej i umowach międzynarodowych.

Organy KAS przetwarzają dane osobowe, w tym w CRDP, w celach realizacji zadań lub

obowiązków określonych w ustawie, przez okres niezbędny do osiągnięcia tych celów.

Prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej dotyczącej zjawisk

pozostających we właściwości KAS oraz dokonywanie analizy ryzyka, o których mowa w

art. 2 ust. 1 pkt 10 i 12a, może polegać na zautomatyzowanym przetwarzaniu danych

lub na zautomatyzowanym podejmowaniu decyzji w tym profilowaniu, wywołującym skutki

prawne wobec osoby profilowanej lub której dane podlegają zautomatyzowanemu przetwarzaniu.

1.

W celu wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679,

organy KAS mogą udostępniać informacje o przetwarzaniu danych osobowych w miejscu

publicznie dostępnym w siedzibie organu KAS oraz na swojej stronie internetowej lub

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego organu lub urzędu obsługującego

ten organ. W takim przypadku organ KAS podczas pozyskiwania danych osobowych przekazuje

osobie, której dane dotyczą, informacje o miejscu udostępnienia tych informacji.

2.

Wykonywanie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679,

odbywa się niezależnie od obowiązków organów KAS i nie wpływa na przebieg i wynik

procedur, o których mowa w działach IV i V.

Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają

zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu

polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie

osób do tego uprawnionych;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w tajemnicy;

3)

regularnym testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i organizacyjnych;

4)

zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w szczególności

poprzez zagwarantowanie, by proces pozyskiwania i przekazywania danych osobowych podmiotom

zewnętrznym wykorzystywał techniki kryptograficzne;

5)

zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów informatycznych KAS;

6)

zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych KAS;

7)

określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.

Pierwsze roczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 8, organ właściwy składa Prezesowi

Rady Ministrów za rok 2023.

1.

Na sporządzone na piśmie żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, naczelnika

urzędu celno-skarbowego lub naczelnika urzędu skarbowego wydane w związku z wszczętym

postępowaniem przygotowawczym lub czynnościami wyjaśniającymi odpowiednio w sprawie

o przestępstwa lub wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

bank jest obowiązany do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących osoby

fizycznej lub osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej

lub danych pełnomocników wskazanego w żądaniu rachunku bankowego w przypadku, gdy

postępowanie przygotowawcze lub czynności wyjaśniające są prowadzone w związku z czynami

popełnionymi w zakresie działalności osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki

organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, w zakresie

1)

posiadanych lub współposiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw

do dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów

i stanów tych rachunków, z podaniem dat oraz kwot poszczególnych wpływów, dat oraz

kwot poszczególnych obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców

i odbiorców;

2)

posiadanych lub współposiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych

lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków,

a także obrotów, stanów tych rachunków oraz ich historii;

3)

zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem okresu, na jaki zostały zawarte,

wysokości zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały

udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty, a także umów depozytowych, umów udostępniania

skrytek sejfowych oraz ich historii;

4)

nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji emitowanych przez

Skarb Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5)

obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

2.

Przepisy ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.

3.

Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się odpowiednio do innych niż banki podmiotów prowadzących

działalność maklerską.

4.

Towarzystwo funduszy inwestycyjnych, na sporządzone na piśmie żądanie Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej lub naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest obowiązane do

sporządzania i przekazywania informacji o dacie nabycia, liczbie, cenie i wartości

nabytych jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych oraz o dacie odkupienia,

liczbie i wartości odkupionych jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych,

kwocie wypłaconej uczestnikowi funduszu za odkupione jednostki uczestnictwa, a także

o dacie i kwocie dochodów funduszu wypłaconych uczestnikowi. Przepis ust. 1 stosuje

się odpowiednio.

5.

Zakład ubezpieczeń, osoby i podmioty, przy pomocy których zakład ubezpieczeń wykonuje

czynności ubezpieczeniowe, oraz towarzystwo emerytalne, na sporządzone na piśmie żądanie

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub naczelnika urzędu celno-skarbowego, są

obowiązane do sporządzenia i przekazania informacji o stronie umowy ubezpieczeniowej

lub o osobie będącej członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz o wpłaconych i

wypłaconych kwotach w związku z zawartymi umowami ubezpieczeniowymi oraz o wpłaconych

składkach i środkach wypłaconych, jak również przekazanych na fundusz emerytalny Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych w związku z członkostwem w otwartym funduszu emerytalnym.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

6.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawców usług płatniczych.

7.

Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1-6, następuje nieodpłatnie.

8.

W żądaniach, o których mowa w ust. 1-6, Szef Krajowej Administracji Skarbowej lub

naczelnik urzędu celno-skarbowego określa zakres informacji oraz termin ich przekazania.

Termin ten powinien uwzględniać zakres żądanych informacji oraz stopień ich skomplikowania.

9.

Przekazanie żądań, o których mowa w ust. 1-6, następuje w trybie przewidzianym dla

dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

10.

Informacje, o których mowa w ust. 1-6, są przekazywane za pomocą środków komunikacji

elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, zapisanych w edytowalnej postaci elektronicznej.

11.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej lub naczelnik urzędu celno-skarbowego może,

w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 10 000 zł na podmiot, który

pomimo prawidłowego wezwania w wyznaczonym terminie nie udzielił informacji, o których

mowa w ust. 1-6, lub udzielił ich w niepełnym zakresie. W zakresie nieuregulowanym

przepisy działu IV rozdziału 22 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

1.

Na sporządzone na piśmie żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wydane w związku

z wnioskiem o informacje złożonym na podstawie art. 7 ust. 3a rozporządzenia (UE)

nr 883/2013 bank jest obowiązany do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących

obrotów i stanów wskazanych w żądaniu rachunków bankowych, z podaniem wpływów, obciążeń

rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

oraz dostawców usług płatniczych.

3.

Przepisy art. 48 ust. 7-10 stosuje się odpowiednio.

1.

W latach 2023-2032 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym

ustawy wynosi 1 976 tys. zł, w tym w

1)

2023 r. - 0 zł;

2)

2024 r. - 0 zł;

3)

2025 r. - 0 zł;

4)

2026 r. - 0 zł;

5)

2027 r. - 0 zł;

6)

2028 r. - 76 tys. zł;

7)

2029 r. - 0 zł;

8)

2030 r. - 1 900 tys. zł;

9)

2031 r. - 0 zł;

10)

2032 r. - 0 zł.

2.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy

limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, stosuje się mechanizm korygujący polegający

na ograniczeniu wydatków na koszty związane z obsługą SInF.

3.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest minister

właściwy do spraw finansów publicznych.

Podmioty, o których mowa w art. 48 ust. 1-6, są obowiązane na sporządzone na piśmie

żądanie

1)

naczelnika urzędu celno-skarbowego, w związku z wszczętą kontrolą celno-skarbową w

zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1-3, lub prowadzonym postępowaniem podatkowym,

2)

naczelnika urzędu skarbowego, w związku z wszczętą kontrolą podatkową lub prowadzonym

postępowaniem podatkowym,

3)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w toku postępowania podatkowego

- do sporządzenia i przekazania posiadanych informacji dotyczących kontrolowanego

lub strony postępowania, o których mowa w art. 48 ust. 1-6, przy czym przepisy art.

48 ust. 7-10 stosuje się odpowiednio.

1.

Jeżeli Szef Krajowej Administracji Skarbowej lub naczelnik urzędu celno-skarbowego

w związku z prowadzonymi czynnościami analitycznymi posiada uprawdopodobnione informacje

o możliwości posługiwania się rachunkiem bankowym wykorzystywanym do prowadzenia niezgłoszonej

do opodatkowania działalności gospodarczej, uzyskiwania przychodów nieznajdujących

pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, uzyskiwania

przychodów niezadeklarowanych albo przychodów nieujawnionych w złożonych deklaracjach,

instytucje finansowe, o których mowa w art. 48 ust. 1-6, są obowiązane na uzasadnione

żądanie tego organu sporządzić i przekazać

1)

dane identyfikacyjne posiadacza tego rachunku bankowego, jeżeli są dostępne, zawierające

a)

firmę, nazwę albo imię i nazwisko,

b)

numer powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), numer identyfikacyjny

w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON) oraz numer identyfikacji

podatkowej (NIP), a w przypadku posiadacza mającego miejsce zamieszkania, siedzibę

lub zarząd w państwie lub na terytorium spoza Unii Europejskiej - EURONIP lub inny

numer identyfikacji podatkowej,

c)

dane adresowe siedziby oraz adres korespondencyjny posiadacza rachunku bankowego zawierający

kod kraju, kod pocztowy, miejscowość, ulicę, numer domu i lokalu,

d)

numer telefonu i adres poczty elektronicznej posiadacza rachunku bankowego;

2)

dane identyfikacyjne pełnomocnika do tego rachunku i reprezentanta posiadacza rachunku

bankowego, a także jego beneficjenta rzeczywistego w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. z 2022 r. poz. 593, z późn. zm., jeżeli są dostępne, zawierające

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL oraz rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości,

c)

datę i kraj urodzenia oraz obywatelstwo,

d)

dane adresowe zawierające kod kraju, kod pocztowy, miejscowość, ulicę, numer domu

i lokalu,

e)

numer telefonu i adres poczty elektronicznej,

f)

datę ustanowienia pełnomocnika do rachunku posiadacza tego rachunku bankowego i reprezentanta

posiadacza rachunku bankowego,

g)

zakres umocowania pełnomocnika do rachunku posiadacza rachunku bankowego.

2.

Przepisy art. 48 ust. 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.

1

Jeżeli naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego w związku

z prowadzonymi czynnościami analitycznymi posiada uprawdopodobnione informacje o możliwości

naruszenia przepisów prawa, których przestrzeganie podlega kontroli celno-skarbowej,

może żądać przekazania przez agenta rozliczeniowego w rozumieniu art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2360 i 2640), zwanego dalej „agentem rozliczeniowym”, informacji o transakcjach płatniczych akceptanta

w rozumieniu art. 2 pkt 1b tej ustawy, zwanego dalej „akceptantem”, wykonywanych przy

użyciu terminala płatniczego, oprogramowania lub systemu teleinformatycznego, wskazując

akceptanta i okres, którego ma dotyczyć ta informacja.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie żądania oraz organu KAS występującego z żądaniem;

2)

NIP agenta rozliczeniowego, jego numer identyfikacyjny REGON oraz numer w Krajowym

Rejestrze Sądowym;

3)

wskazanie okresu, którego dotyczy;

4)

numer identyfikacyjny akceptanta nadany przez agenta rozliczeniowego;

5

dane adresowe miejsca wykonywania transakcji płatniczych przy użyciu terminala płatniczego,

oprogramowania lub systemu teleinformatycznego, zawierające kod kraju, kod pocztowy,

miejscowość, ulicę, numer domu i lokalu;

6

numer identyfikacyjny terminala płatniczego lub oznaczenie identyfikacyjne oprogramowania

lub systemu teleinformatycznego, jeżeli oznaczenie to występuje;

7

numer rachunku akceptanta powiązanego z terminalem płatniczym, oprogramowaniem lub

systemem teleinformatycznym;

8)

rodzaje transakcji płatniczych;

9)

wartości i kody walut transakcji płatniczych;

10)

daty i godziny autoryzacji transakcji płatniczych.

3.

Agent rozliczeniowy przekazuje informację, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni

od dnia otrzymania żądania.

4

Informacja, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana w postaci elektronicznej odpowiadającej

strukturze logicznej udostępnionej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.

Informacja jest przesyłana za pomocą środków komunikacji elektronicznej w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z

wymaganiami określonymi w tych przepisach.

5.

(uchylony)

6.

Przepisy działu IV rozdziału 3a Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

1.

Dane zawarte w informacjach, o których mowa w art. 49aa ust. 1, są przechowywane przez

agentów rozliczeniowych, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych

przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dane zostały

przekazane do naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie upłynął termin przedawnienia zobowiązania

podatkowego, zwrotu nadpłaty lub zwrotu podatku, w związku z którym przechowywane

dane mogłyby stanowić dowód w postępowaniu, dane te mogą być przechowywane przez naczelnika

urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego po upływie okresu, o którym

mowa w ust. 1, jednak nie dłużej niż do upływu terminu przedawnienia.

Dane zawarte w informacjach, o których mowa w art. 49aa ust. 1, są udostępniane wyłącznie

1)

organom KAS - w celu realizacji ich ustawowych zadań;

2)

innym niż określone w pkt 1 organom wymienionym w art. 297 Ordynacji podatkowej -

na zasadach określonych w tych przepisach.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, naczelnik urzędu celno-skarbowego lub naczelnik

urzędu skarbowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości do 10

000 zł na podmiot, który pomimo prawidłowego wezwania w wyznaczonym terminie nie przekazał

posiadanych informacji albo danych, o których mowa w art. 48a-49aa, lub przekazał

je w niepełnym zakresie lub niezgodne z posiadanymi informacjami lub danymi lub niezgodnie

z wymaganiami określonymi w art. 49aa ust. 4.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Dane uzyskane w wyniku wykonywania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 17, mogą

być udostępnione odbiorcom innym niż uprawnieni na podstawie odrębnych przepisów,

o ile ich udostępnienie nie będzie stanowiło naruszenia przepisów prawa lub prawnie

chronionych interesów podmiotów i osób, których informacje te dotyczą. Udostępnianie

danych powinno nastąpić z zachowaniem zasad wynikających z art. 38 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 459 i 830).

2.

Za przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, w zakresie niezbędnym dla ich udostępnienia,

mogą być pobierane opłaty, w wysokości nie niższej niż wysokość kosztów poniesionych

na ich wygenerowanie i przetworzenie.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia

sprawnego i skutecznego sposobu ich przekazywania;

2)

wysokość opłat, o których mowa w ust. 2, uwzględniając konieczność zapewnienia pokrycia

kosztów przetwarzania informacji.

1.

Dostęp do uzyskanych informacji, o których mowa w art. 48-49aa, przysługuje funkcjonariuszowi

lub osobie zatrudnionej w jednostce organizacyjnej KAS prowadzącym kontrolę celno-skarbową,

kontrolę podatkową, załatwiającemu sprawę, oraz jego przełożonym, a także nadzorującemu

sprawę lub kontrolę naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,

dyrektorowi izby administracji skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej

oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2.

Uzyskane informacje, o których mowa w art. 48-49aa, należy przechowywać zgodnie z

przepisami o ochronie informacji niejawnych zawierających informacje o klauzuli „zastrzeżone”.

1.

Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej

lub osoby przez niego upoważnione udostępniają nieodpłatnie, na podstawie pisemnego

wniosku, dane osobowe przetwarzane w związku z realizacją zadań określonych w art.

2 ust. 1 pkt 16d-16f

1)

Policji,

2)

Żandarmerii Wojskowej,

3)

Straży Granicznej,

4)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

5)

Agencji Wywiadu,

6)

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,

7)

Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,

8)

Służbie Wywiadu Wojskowego,

9)

prokuratorowi,

10)

sądom,

11)

Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego oraz wojewódzkiemu inspektorowi transportu

drogowego,

12)

Biuru Nadzoru Wewnętrznego,

13)

Służbie Ochrony Państwa,

14)

dyrektorowi izby administracji skarbowej i naczelnikowi urzędu celno-skarbowego

- w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie sprawy;

2)

wskazanie okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych danych;

3)

wskazanie zakresu danych podlegających udostępnieniu.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wyrazić zgodę na udostępnienie za pomocą

środków komunikacji elektronicznej danych, o których mowa w ust. 1, podmiotom, o których

mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5-14, bez konieczności składania pisemnych wniosków, jeżeli

jest to uzasadnione rodzajem lub zakresem wykonywanych zadań.

4.

Udostępnianie danych, o których mowa w ust. 1, w sposób, o którym mowa w ust. 3, następuje

po złożeniu przez podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5-14, wniosku zawierającego

1)

wskazanie zakresu danych podlegających udostępnieniu;

2)

wskazanie osób uprawnionych do przetwarzania danych, o których mowa w pkt 1;

3)

oświadczenie, że podmioty te posiadają

a)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane uzyskał, oraz

b)

zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie

z celem ich uzyskania.

5.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej udostępnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

dane, o których mowa w ust. 1, w sposób, o którym mowa w ust. 3, jeżeli jednostka

organizacyjna Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego będąca odbiorcą danych złoży oświadczenie,

o którym mowa w ust. 4 pkt 3.

6.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie udostępnia na podstawie ust. 1 i 3 danych

osobowych wskazanych w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, chyba że podmiot, o

którym mowa w ust. 1, jest ustawowo upoważniony do przetwarzania tych danych.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wykonywania ustawowych zadań przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych w zakresie opracowywania aktuarialnych analiz i prognoz w

zakresie ubezpieczeń społecznych oraz weryfikacji danych własnych Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych zmierzającej do skutecznego poboru należności z tytułu składek, udostępnia

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych na jego żądanie

1)

następujące dane dotyczące podatników lub płatników

a)

NIP, numer PESEL, numer REGON, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym,

b)

adres zamieszkania albo adres siedziby, adres do korespondencji, adresy miejsca prowadzenia

działalności, wraz z datą ich aktualizacji,

c)

imiona i nazwiska oraz dane, o których mowa w lit. a i b, wspólników spółek,

d)

informacje o współmałżonkach w zakresie, o którym mowa w lit. a, b, g, h, k, l,

e)

kwoty nadpłaty,

f)

liczbę osób, za które płatnik przekazuje zaliczki,

g)

informacje o okresach, za które zostały złożone deklaracje podatkowe,

h)

kwoty przychodów w podziale na źródła przychodów, koszty ich uzyskania oraz dochody,

w tym kwoty rocznego przychodu i rocznego dochodu uzyskanego przez podatnika będącego

ubezpieczonym, o którym mowa w art. 18c ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, z późn. zm.,

i)

wysokość podstawy opodatkowania,

j)

kwoty podatku należnego i podatku do zapłaty,

k)

kwoty składek na ubezpieczenia społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne wykazanych w

deklaracjach podatkowych,

l)

identyfikator miejscowości według krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego

kraju (TERYT) adresu zamieszkania - do najniższego posiadanego poziomu,

m)

wybór formy lub sposobu opodatkowania,

n)

kwoty przysługujących odliczeń według ich rodzajów,

o)

kwoty ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych obliczone po odliczeniach od przychodów

w podziale na stawki ryczałtu;

2)

informacje o emeryturach oraz innych świadczeniach przysługujących podatnikom w sytuacji,

gdy organem rentowym nie jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Przetwarzanie danych osobowych przez organy KAS w celu, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych

w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, odbywa się na zasadach określonych w tej ustawie.

2.

Danych osobowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 1,

nie gromadzi się, w przypadku gdy nie mają one przydatności wykrywczej lub dowodowej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych o zmianie

formy opodatkowania lub kwoty rocznego przychodu lub rocznego dochodu uzyskanego przez

podatnika będącego ubezpieczonym, o którym mowa w art. 18c ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

1.

Dane osobowe zbierane i przetwarzane przez KAS na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.

w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w

sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych

w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości.

2.

Dane osobowe przetwarzane przez KAS dla celów określonych w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych

w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości mogą być przetwarzane przez organy KAS również dla innych celów.

Organy KAS mogą przetwarzać dane osobowe bez wiedzy i zgody osób, których dane dotyczą.

W zakresie nieuregulowanym do spraw, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się

odpowiednio przepisy działu VII Ordynacji podatkowej.

1.

Kontroli celno-skarbowej podlega przestrzeganie przepisów

1)

prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej;

2)

prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów w obrocie między obszarem

celnym Unii Europejskiej a państwami trzecimi, w szczególności przepisów dotyczących

towarów objętych ograniczeniami lub zakazami;

3)

regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 227), a także zgodność tej działalności ze zgłoszeniem, udzieloną koncesją lub zezwoleniem

oraz zatwierdzonym regulaminem;

3a)

w zakresie posiadania automatów do gier hazardowych;

4)

prawa dewizowego w zakresie ograniczeń i obowiązków określonych dla rezydentów i nierezydentów

oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń dewizowych, a także warunków wykonywania

działalności kantorowej;

5)

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

6

art. 1ja ust. 1, art. 1k ust. 1, art. 1u ust. 1, art. 1z, art. 2, art. 4 ust. 2 i

art. 5 rozporządzenia 765/2006;

7

art. 2, art. 7 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia 269/2014;

8

art. 2e ust. 1 i 3, art. 3 ust. 1 i 2, art. 3a ust. 1, art. 3g ust. 1, art. 3h ust.

1, art. 5 ust. 1-6, art. 5a ust. 1, 2 i 4, art. 5aa ust. 1, art. 5b ust. 1, art. 5f

ust. 1, art. 5g, art. 5i ust. 1 i art. 5j ust. 1 i 2 rozporządzenia 833/2014;

9

ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania

wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 129 i 185).

2.

Kontroli celno-skarbowej podlega również

1)

rodzaj paliwa w zbiorniku środka przewozowego;

1a)

produkcja i obrót automatami do gier hazardowych;

2)

przystosowanie zakładów produkcyjnych do rejestrowania i stosowania receptur zarejestrowanych

we właściwej agencji płatniczej ustanowionej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 lipca 2003 r. o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji

Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

(Dz. U. poz. 1611 oraz z 2004 r. poz. 386 i 890);

3)

stosowanie receptur, o których mowa w pkt 2, oraz prawidłowość deklaracji dotyczących

surowców wykorzystywanych przy produkcji towarów wywożonych z refundacją wywozową;

4)

działalność zakładów produkcyjnych i przetwórczych w zakresie prawidłowości deklaracji

dotyczących surowców wykorzystywanych przy produkcji towarów wywożonych z wnioskiem

o refundację wywozową;

5)

prawidłowość wypłaty refundacji wywozowych przyznawanych w przypadku wywozu produktów

rolnych do państw trzecich, realizowanych w ramach finansowania wspólnej polityki

rolnej, zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i na zasadach określonych

w tytule V rozdziale III tego rozporządzenia;

6)

ruch drogowy w trybie i przypadkach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 988, z późn. zm.;

7)

transport drogowy na zasadach określonych w przepisach odrębnych;

7a)

prawidłowość uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w tym używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 i 3a tej

ustawy;

7b)

prawidłowość wnoszenia opłaty za przejazd autostradą pobieranej przez Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej, o której mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym;

8)

przestrzeganie przepisów z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów

pochodzenia zwierzęcego, ochrony roślin, środków ochrony roślin oraz jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych, w zakresie należącym do właściwości Inspekcji Weterynaryjnej,

Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 4;

9)

prawidłowość i prawdziwość oświadczeń o stanie majątkowym składanych przez osoby zatrudnione

w jednostkach organizacyjnych KAS oraz funkcjonariuszy;

10)

przesyłka pocztowa w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042);

11)

wywóz i przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów podlegających ograniczeniom

lub zakazom;

11a)

przestrzeganie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, 2280, 2674, 2705 i 2770) w zakresie ograniczeń lub zakazów obrotu i używania określonych przedmiotów lub produktów

spożywczych, o których mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2 tej ustawy;

12)

spełnianie obowiązków, o których mowa w art. 23r ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, z późn. zm., w zakresie paliw ciekłych;

12a

zgodność wpisów zawartych

a)

w ewidencji leżakowania, o której mowa w art. 12a ust. 1,

b)

w karcie leżakowania, o której mowa w art. 12b ust. 1

- ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji

i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, ze stanem faktycznym;

12b

wykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o Systemie Informacji Finansowej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 180);

13)

wykonywanie innych obowiązków wynikających z przepisów odrębnych, których kontrola

przestrzegania należy do zadań KAS.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i warunki wykonywania kontroli celno-skarbowej, o której mowa w ust. 1 pkt

2, w odniesieniu do okrętów wojennych i wojskowych statków powietrznych oraz wyposażenia

i sprzętu jednostek wojskowych, a także wyposażenia i sprzętu jednostek organizacyjnych

służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych,

mając na uwadze uproszczenie czynności kontrolnych podejmowanych wobec tego rodzaju

towarów oraz zapewnienie skuteczności kontroli.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rynków rolnych może określić, w

drodze rozporządzenia

1)

zakres kontroli celno-skarbowej, o której mowa w ust. 2 pkt 8, uwzględniając możliwości

techniczne KAS i zakres wiedzy specjalistycznej funkcjonariuszy, a także potrzebę

wykonywania sprawnej i efektywnej kontroli przy zapewnieniu płynności ruchu na przejściach

granicznych dla ochrony bezpieczeństwa obszaru celnego Unii Europejskiej;

2)

sposób i warunki wykonywania kontroli celno-skarbowej, o której mowa w ust. 2 pkt

8, uwzględniając specyfikę danego rodzaju kontroli oraz możliwości techniczne.

1.

Kontrola celno-skarbowa w zakresie przestrzegania przepisów

1)

prawa podatkowego w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych,

w szczególności ich wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, skażania, rozlewu,

przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia, oraz w zakresie stosowania

znaków akcyzy i oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów,

2)

regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, a także zgodności tej działalności ze zgłoszeniem, udzieloną koncesją lub zezwoleniem

oraz zatwierdzonym regulaminem

- może być wykonywana jako kontrola stała polegająca na wykonywaniu czynności kontrolnych

w sposób ciągły.

2.

Kontrola celno-skarbowa w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, trwa do czasu uiszczenia

należnego podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych. Ograniczenia tego nie stosuje

się w przypadku kontroli celno-skarbowej w zakresie dotyczącym wyrobów akcyzowych

korzystających ze zwolnienia od podatku akcyzowego albo wyrobów opodatkowanych ze

względu na przeznaczenie stawką podatku akcyzowego niższą od stawki maksymalnej dla

danej grupy wyrobów oraz czynności dokonywanych przez podmioty dokonujące obrotu wyrobami

akcyzowymi.

1.

Kontroli celno-skarbowej nie podlegają wyroby akcyzowe, które zostały przeznaczone

na cele specjalne, o których mowa w rozdziale 1a, w jednostkach podległych Ministrowi

Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa oraz w jednostkach organizacyjnych Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

2.

(uchylony)

Kontroli celno-skarbowej podlegają podmioty obowiązane do przestrzegania przepisów

prawa w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 i 2, zwane dalej „kontrolowanymi”.

1.

Kontrole celno-skarbowe, inne niż kontrole losowe lub wynikające z przepisów prawa,

powinny uwzględniać ryzyko wystąpienia nieprawidłowości oraz ustalenie i ocenę środków

niezbędnych do jego ograniczania.

2.

Ryzyko, o którym mowa w ust. 1, oznacza prawdopodobieństwo i skutki wystąpienia naruszenia

przepisów prawa.

1.

Czynności kontrolne mogą być wykonywane w urzędzie celno-skarbowym, w siedzibie kontrolowanego,

w miejscu prowadzenia lub przechowywania ksiąg podatkowych oraz w każdym innym miejscu

związanym z prowadzoną przez kontrolowanego działalnością, w tym w lokalu mieszkalnym

lub w miejscach, w których mogą się znajdować urządzenia, towary lub dokumenty dotyczące

tych urządzeń, towarów lub czynności podlegających kontroli. Czynności kontrolne mogą

być również wykonywane w innych urzędach obsługujących organy KAS.

2

Czynności kontrolne w zakresie określonym w art. 54 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i

11 oraz art. 62 ust. 5 pkt 13-15, a także w zakresie przemieszczania i obrotu wyrobami

akcyzowymi mogą być wykonywane w każdym miejscu znajdującym się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub - jeżeli ratyfikowane umowy międzynarodowe tak stanowią - poza nim. W

tym zakresie funkcjonariusze mogą w szczególności podejmować czynności kontrolne wobec

towaru znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu ustalenia,

czy towar został wprowadzony na obszar celny Unii Europejskiej zgodnie z przepisami

prawa.

3.

Kontrole celno-skarbowe, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 8, wykonywane są na przejściach

granicznych oraz w oddziałach celnych urzędów celno-skarbowych.

1.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy dla portu morskiego

1)

informuje organ upoważniony na podstawie przepisów odrębnych do przeprowadzania kontroli

towarów przywożonych z państw trzecich o przywozie na obszar celny Unii Europejskiej

towaru, który podlega obowiązkowi kontroli przeprowadzanej przez ten organ;

2)

ustala termin, w tym godzinę, i miejsce kontroli towarów przywożonych z państw trzecich,

w uzgodnieniu z operatorem portowym i dysponentem towaru, uwzględniając informację

o planowanych kontrolach przekazaną przez organ, o którym mowa w pkt 1.

2.

Z wyłączeniem przypadku, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia badań laboratoryjnych

lub poddania towaru kwarantannie lub - w przypadku żywych zwierząt - izolacji, czas

trwania w portach morskich kontroli towarów przywożonych z państw trzecich, w tym

kontroli wykonywanej przez organ, nie powinien przekraczać 24 godzin liczonych od

chwili przedstawienia towaru do kontroli, złożenia kompletnego wniosku o dokonanie

kontroli do właściwych organów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przekazania informacji,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, do zwolnienia towaru do procedury celnej. Termin ten

ulega wydłużeniu do 48 godzin w przypadkach uzasadnionych w szczególności względami

bezpieczeństwa publicznego, ochroną życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt lub ochroną

środowiska.

3.

Terminy, o których mowa w ust. 2, nie biegną, jeżeli przeprowadzenie kontroli towarów

przywożonych z państw trzecich jest niemożliwe z przyczyn niezależnych od organów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

4.

Terminy, o których mowa w ust. 2, nie biegną w soboty i dni ustawowo wolne od pracy.

5.

Przepisów ust. 2-4 nie stosuje się, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej określają

inne terminy dokonywania czynności kontroli towarów przywożonych z państw trzecich,

w tym kontroli wykonywanej przez organ.

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 198 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 24 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 198 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 24 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego może wykonywać kontrolę celno-skarbową na całym

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 11 i 12 w zakresie art. 18b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;

2)

art. 1 pkt 2, art. 1 pkt 3 lit. a i c w zakresie art. 8 ust. 1b, art. 1 pkt 5 lit.

b w zakresie IWSW, art. 1 pkt 6, art. 1 pkt 10 lit. b w zakresie art. 16 ust. 2a,

art. 1 pkt 15, art. 1 pkt 16 w zakresie art. 23b, art. 1 pkt 21, art. 1 pkt 24 w zakresie

art. 38a ust. 2 w zakresie IWSW i art. 38b, art. 1 pkt 26 lit. a tiret drugie i lit.

b w zakresie IWSW, art. 1 pkt 28 w zakresie art. 39g ust. 2 w zakresie IWSW, art.

1 pkt 29 lit. a w zakresie art. 42 ust. 3a, art. 1 pkt 30, art. 1 pkt 33 i 34 w zakresie

IWSW, art. 1 pkt 35, art. 1 pkt 42, art. 1 pkt 45 lit. b, art. 1 pkt 46 lit. b, art.

1 pkt 48 lit. a w zakresie art. 50 ust. 2 pkt 3 i lit. b w zakresie art. 50 ust. 3a,

art. 1 pkt 54, art. 1 pkt 62 w zakresie art. 63 ust. 1 pkt 2 i 4 i ust. 2 pkt 1 i

3, art. 1 pkt 63, art. 1 pkt 70 lit. b w zakresie IWSW, art. 1 pkt 75 w zakresie art.

88 pkt 1 i 3, art. 1 pkt 76 lit. a, art. 1 pkt 80 w zakresie art. 98 ust. 3 w zakresie

IWSW, art. 1 pkt 103 w zakresie art. 173 ust. 3 pkt 2 w zakresie IWSW, art. 1 pkt

106 w zakresie art. 192 pkt 1 w zakresie IWSW i pkt 3, art. 1 pkt 115 lit. b w zakresie

pkt 1 w zakresie IWSW, art. 1 pkt 121 w zakresie art. 240a ust. 2 w zakresie IWSW,

art. 1 pkt 127 w zakresie art. 246 ust. 2a, art. 1 pkt 130 lit. b w zakresie art.

250 ust. 1a i 1c w zakresie IWSW, art. 2-4, art. 6-11, art. 12 pkt 1 lit. b, art.

13-20, art. 21 pkt 1 lit. a tiret pierwsze i lit. b, art. 22, art. 23, art. 24 pkt

1, art. 26, art. 31 i art. 33-37, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia

ogłoszenia.

1.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej następuje z urzędu, na podstawie upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej udzielonego kontrolującemu.

2.

Datą wszczęcia kontroli celno-skarbowej jest dzień doręczenia kontrolowanemu upoważnienia

do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej.

2a.

Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości

prawnej, upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się członkowi zarządu, wspólnikowi

albo innej osobie upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego

spraw, albo osobie upoważnionej do odbioru korespondencji.

2b.

Jeżeli kontrolowanym jest zakład podmiotu zagranicznego, upoważnienie, o którym mowa

w ust. 1, doręcza się osobie faktycznie kierującej, nadzorującej lub reprezentującej

działalność prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

W przypadku podejrzenia, że nie są przestrzegane przepisy oraz okoliczności faktyczne

uzasadniają niezwłoczne przeprowadzenie kontroli celno-skarbowej, jest ona wszczynana

na podstawie okazywanej legitymacji służbowej.

3a.

W razie nieobecności kontrolowanego, reprezentanta kontrolowanego lub osoby upoważnionej

do odbioru korespondencji kontrola celno-skarbowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji

służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa

w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339 oraz z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”, lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien

być funkcjonariusz publiczny, który nie jest pracownikiem izby administracji skarbowej

albo funkcjonariuszem.

3b.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 3a, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli

celno-skarbowej doręcza się kontrolowanemu bez zbędnej zwłoki.

4.

W zakresie kontroli, o której mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, kontrolowanemu przysługuje

w terminie 14 dni od dnia doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej

uprawnienie do skorygowania deklaracji w zakresie objętym tą kontrolą. Korekta deklaracji

złożona po upływie tego terminu, a przed zakończeniem kontroli celno-skarbowej nie

wywołuje skutków prawnych.

4a.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla kontrolowanego niezwłocznie informuje naczelnika

urzędu celno-skarbowego prowadzącego kontrolę celno-skarbową o złożonej korekcie deklaracji.

4b.

W przypadku gdy naczelnik urzędu celno-skarbowego uwzględnił złożoną przez kontrolowanego

korektę deklaracji, kontrolowanemu doręcza się zawiadomienie o uwzględnieniu korekty

deklaracji. Zawiadomienie o uwzględnieniu korekty deklaracji przesyła się do właściwego

dla kontrolowanego naczelnika urzędu skarbowego.

4c.

Doręczenie kontrolowanemu zawiadomienia o uwzględnieniu korekty deklaracji kończy

kontrolę celno-skarbową. W tym przypadku przepisów art. 82 ust. 1-5 nie stosuje się.

5.

Kontrole

1)

na drogach publicznych lub drogach wewnętrznych, w morskich portach i przystaniach,

na morskich wodach wewnętrznych, morzu terytorialnym, strefie przyległej lub wodach

śródlądowych oraz w miejscach innych niż określone w art. 59, w przypadku kontroli

a)

przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów w obrocie między obszarem

celnym Unii Europejskiej a państwami trzecimi, w szczególności przepisów dotyczących

towarów objętych ograniczeniami lub zakazami,

b)

przestrzegania przepisów prawa podatkowego,

c)

przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o

których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, a także zgodności tej działalności ze zgłoszeniem, udzieloną koncesją lub zezwoleniem

oraz zatwierdzonym regulaminem,

d)

(uchylona)

e)

rodzaju paliwa w zbiorniku środka przewozowego,

f)

wywozu i przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów podlegających ograniczeniom

lub zakazom,

g)

uiszczania opłat, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16d i 16e,

1a)

przewozu towarów, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i

kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi,

2)

dokonywane poza punktem stałej lokalizacji sprzedaży (sprzedaż obwoźna i obnośna na

targowiskach w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 70),

3)

w podmiotach obowiązanych do ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących

w zakresie prawidłowości realizacji obowiązku ewidencjonowania,

4)

w podmiotach, w których przeprowadzono urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w art.

106,

5)

w podmiotach innych niż określone w pkt 4, dotyczące zgłoszenia lub informacji przekazanych

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 90 lub art. 91 oraz gdy obowiązek

ich przeprowadzenia w określonym czasie wynika z przepisów prawa,

6)

stosowania znaków akcyzy i oznaczania nimi wyrobów akcyzowych,

7)

w zakresie realizacji obowiązku znakowania i barwienia wyrobów energetycznych, o którym

mowa w art. 90 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 143, z późn. zm.,

8)

w zakresie posiadania automatów do gier hazardowych,

9)

produkcji automatów do gier hazardowych i obrotu tymi automatami,

10)

parametrów jakościowych, fizyko-chemicznych oraz tożsamości i jakości paliw silnikowych

w celu ustalenia właściwej stawki podatku akcyzowego,

11)

przestrzegania przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w zakresie ograniczeń lub zakazów obrotu i używania określonych przedmiotów lub produktów

spożywczych, o których mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2 tej ustawy,

12)

przestrzegania przepisów prawa podatkowego w zakresie obowiązków podatników i podatników

podatku od wartości dodanej prowadzących magazyn, do którego wprowadzane są towary

w procedurze magazynu typu call-off stock, o której mowa w dziale II rozdziale 3a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,

12a

zgodności wpisów zawartych

a)

w ewidencji leżakowania, o której mowa w art. 12a ust. 1,

b)

w karcie leżakowania, o której mowa w art. 12b ust. 1

- ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji

i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, ze stanem faktycznym

13

przestrzegania przepisów w zakresie zamrażania zasobów gospodarczych, o których mowa

w art. 2 rozporządzenia 765/2006,

14

przestrzegania przepisów w zakresie zamrażania zasobów gospodarczych, o których mowa

w art. 2 rozporządzenia 269/2014,

15

przestrzegania przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania

wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego w zakresie zamrażania zasobów gospodarczych

- są wykonywane na podstawie okazywanych legitymacji służbowej oraz stałego upoważnienia

do wykonywania kontroli.

6.

Kontrole, o których mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a, b, e-g i pkt 1a, wykonuje umundurowany

funkcjonariusz, a legitymacja służbowa i stałe upoważnienie są okazywane wówczas na

żądanie kontrolowanego.

7.

Do kontroli, o których mowa w ust. 5, przepisu ust. 2 nie stosuje się.

8.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej zawiera

1)

oznaczenie organu;

2)

datę i miejsce wystawienia;

3)

wskazanie kontrolujących przeprowadzających kontrolę celno-skarbową;

4)

oznaczenie kontrolowanego;

5)

wskazanie zakresu kontroli celno-skarbowej i przewidywany termin jej zakończenia;

6)

podpis osoby udzielającej upoważnienia;

7)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

9.

Przepisy ust. 8 pkt 1-3 i 6 stosuje się do stałych upoważnień, o których mowa w ust.

5.

10.

W uzasadnionych przypadkach naczelnik urzędu celno-skarbowego może dokonać zmiany

upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej.

11.

W przypadkach innych niż określone w ust. 5 legitymację służbową okazuje się na żądanie

kontrolowanego.

12.

Na żądanie osoby, która dysponuje towarem, środkiem przewozowym lub dokumentami podlegającymi

sprawdzeniu, w toku kontroli celno-skarbowej okazuje się upoważnienie do przeprowadzenia

kontroli oraz legitymację służbową.

13.

Czynności kontrolne wykonywane na przejściach granicznych, w oddziałach celnych urzędów

celno-skarbowych lub w innych miejscach wyznaczonych lub uznanych przez właściwy organ

KAS wykonuje umundurowany funkcjonariusz wyposażony w znaki identyfikacji osobistej

bez okazywania legitymacji służbowej oraz upoważnienia do wykonywania kontroli.

14.

W czynnościach kontrolnych mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie bezpośrednio

stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej albo ratyfikowanych umów międzynarodowych,

w tym przedstawiciele instytucji Unii Europejskiej, osoby uprawnione na podstawie

porozumień zawartych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w zakresie

przebywania upoważnionych przedstawicieli tej władzy w siedzibach naczelników urzędów

celno-skarbowych oraz ich obecności w toku kontroli celno-skarbowej.

15.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do kontroli, o której mowa w art. 54 ust. 2 pkt 9.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory upoważnień do wykonywania kontroli, o której mowa w ust. 1 i 5, uwzględniając

elementy upoważnienia określone w ust. 8, a także miejsca wykonywania czynności kontrolnych

i ich charakter.

1.

Kontrola celno-skarbowa powinna być zakończona bez zbędnej zwłoki, jednak nie później

niż w terminie 3 miesięcy od dnia jej wszczęcia.

2.

O każdym przypadku niezakończenia kontroli celno-skarbowej we właściwym terminie zawiadamia

się na piśmie kontrolowanego, podając przyczyny przedłużenia terminu zakończenia kontroli

celno-skarbowej i wskazując nowy termin jej zakończenia.

3.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy kontrola celno-skarbowa jest wykonywana

na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej albo na podstawie

ratyfikowanej umowy międzynarodowej.

4.

Dokumenty zgromadzone po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 i 2, z wyłączeniem

dokumentów, o których udostępnienie wystąpiono przed upływem tych terminów, nie stanowią

dowodu w kontroli celno-skarbowej, postępowaniu podatkowym, postępowaniu celnym lub

postępowaniu karnym skarbowym, chyba że został wskazany nowy termin zakończenia kontroli.

1.

W ramach kontroli celno-skarbowej przysługuje uprawnienie do

1)

żądania udostępniania akt, ewidencji, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów związanych

z przedmiotem kontroli celno-skarbowej oraz do sporządzania z nich odpisów, kopii,

wyciągów, notatek, wydruków i udokumentowanego pobierania danych w postaci elektronicznej

oraz do żądania przekazania w postaci elektronicznej całości lub części ksiąg podatkowych

oraz dowodów księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych

nośnikach danych w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych;

2)

wstępu, przebywania i poruszania się na gruncie oraz w budynku, lokalu lub innym pomieszczeniu

kontrolowanego;

3)

dokonywania oględzin;

4)

legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości osób, jeżeli jest to niezbędne

na potrzeby kontroli;

5)

przesłuchiwania kontrolowanego lub świadków;

6)

przeszukiwania lokali, w tym lokali mieszkalnych, innych pomieszczeń i miejsc oraz

rzeczy, w tym z użyciem urządzeń technicznych i psów służbowych;

7)

zasięgania opinii biegłych;

8)

zabezpieczania zebranych dowodów;

9)

żądania przeprowadzenia spisu z natury;

10)

sporządzania szkiców, kopiowania, filmowania, fotografowania oraz dokonywania nagrań

dźwiękowych;

11)

zbierania innych niezbędnych materiałów w zakresie objętym kontrolą celno-skarbową;

12)

badania towarów, surowców, półproduktów i wyrobów, w tym pobrania próbek towarów,

surowców, półproduktów i wyrobów gotowych, w celu ich zbadania;

13)

żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku której uzyskuje

się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,

materiałach, produkcji w toku i półproduktach oraz uzyskanych produktach, wyrobach

gotowych i wysokości strat produkcyjnych;

14)

przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia

lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub gry na innym urządzeniu;

15)

żądania zamknięcia dokumentacji dotyczącej towarów i czynności podlegających kontroli

celno-skarbowej w celu umożliwienia porównania stanu rzeczywistego ze stanem ewidencyjnym;

16)

uczestniczenia w podlegających kontroli celno-skarbowej czynnościach w zakresie produkcji,

przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych, w szczególności ich wytwarzania, uszlachetniania,

przerabiania, skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu

i niszczenia, oraz w zakresie stosowania i oznaczania tych wyrobów znakami akcyzy;

17)

żądania złożenia wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli celno-skarbowej;

18)

nakładania zamknięć urzędowych na urządzenia, pomieszczenia, naczynia oraz środki

przewozowe.

2.

Funkcjonariusze w ramach kontroli celno-skarbowej są uprawnieni również do

1)

przeprowadzania rewizji towarów, wyrobów i środków przewozowych, w tym z użyciem urządzeń

technicznych i psów służbowych;

2)

przeszukania osób;

3)

konwoju i strzeżenia towarów;

4)

kontroli przesyłek pocztowych;

5)

zatrzymywania pojazdów i wykonywania innych czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego

w trybie i przypadkach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

6)

zatrzymywania i kontrolowania statków w rozumieniu ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2175, z 2022 r. poz. 2642 oraz z 2023 r. poz. 261) i ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1097 i 2642);

7)

przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego paliwa przez pobranie próbek paliwa ze

zbiornika środka przewozowego.

3.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może dotyczyć akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju

dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, także za okres inny niż okres objęty

kontrolą, jeżeli nie upłynął jeszcze termin ich przechowywania przewidziany w odrębnych

przepisach.

4.

Kontrolujący są uprawnieni do wstępu na teren kontrolowanego oraz poruszania się po

tym terenie na podstawie legitymacji służbowej bez potrzeby uzyskiwania przepustki

oraz nie podlegają rewizji osobistej przewidzianej w regulacjach wewnętrznych tej

jednostki. Kontrolujący podlegają przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy obowiązującym

u kontrolowanego.

5.

Kontrolujący są uprawnieni do wydawania osobom poleceń określonego zachowania się,

w granicach niezbędnych do wykonania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i

6 oraz ust. 2 pkt 1, 5 i 6, albo w celu uniknięcia bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa

osób lub mienia.

6.

Jeżeli nie ma możliwości korzystania z dróg, funkcjonariusze są uprawnieni do przebywania

i poruszania się po gruntach bez uzyskania zgody ich właścicieli lub użytkowników

w czasie bezpośredniego pościgu, przy czym do rozpatrywania ewentualnych odszkodowań

za wyrządzone szkody mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego.

7.

Z zastrzeżeniem przepisów odrębnych, rewizji nie podlegają

1)

na zasadzie wzajemności

a)

towary przeznaczone dla obcych przedstawicielstw dyplomatycznych urzędów konsularnych

oraz misji specjalnych w Rzeczypospolitej Polskiej, a także organizacji międzynarodowych

mających siedziby lub placówki w Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

towary przeznaczone dla osób korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych,

c)

opatrzone pieczęcią urzędową przedstawicielstwa dyplomatycznego, urzędu konsularnego,

ministerstwa spraw zagranicznych obcego państwa lub pieczęcią urzędową misji specjalnej

albo organizacji lub instytucji, która misję ustanowiła, przesyłki urzędowe przesyłane

do obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych

w Rzeczypospolitej Polskiej oraz opatrzone taką pieczęcią przesyłki przez nie wysyłane;

2)

opatrzone pieczęcią urzędową przesyłki przesyłane między urzędem obsługującym ministra

właściwego do spraw zagranicznych a polskimi przedstawicielstwami dyplomatycznymi,

urzędami konsularnymi i misjami specjalnymi za granicą.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, kontrolujący może żądać przekazania całości

lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej

lub na informatycznych nośnikach danych, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze

logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, wskazując rodzaj ksiąg

podatkowych oraz okres, którego dotyczą.

9.

Do przeszukania, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Na potrzeby kontroli celno-skarbowej w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 2 pkt

11a, kontrolującemu przysługują również

1)

uprawnienie do rewizji towarów i środków przewozowych;

2)

uprawnienia, o których mowa w pkt 1 i art. 64, w stosunku do kontrahenta podmiotu,

którego dotyczą ograniczenia lub zakazy określone w przepisach wydanych na podstawie

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w zakresie ograniczeń lub zakazów obrotu i używania określonych przedmiotów lub produktów

spożywczych, o których mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2 tej ustawy, jeżeli towary będące

ich przedmiotem są przedmiotem dostawy do tego podmiotu lub mają zostać wydane z magazynu

kontrahenta.

1.

Zamknięcia urzędowe są nakładane, jeżeli jest to niezbędne do

1)

zapewnienia przestrzegania warunków powrotnego wywozu oraz procedury celnej, do której

towar został zgłoszony;

2)

zabezpieczenia urządzeń, pomieszczeń i naczyń wykorzystywanych do prowadzenia działalności

podlegającej kontroli celno-skarbowej;

3)

zabezpieczenia dokumentacji związanej z urządzeniami, wyrobami i towarami lub czynnościami

podlegającymi kontroli celno-skarbowej;

4)

zapewnienia tożsamości wyrobów w procedurze zawieszenia poboru podatku akcyzowego.

2.

Zamknięcia urzędowe mogą zostać usunięte lub zniszczone wyłącznie przez naczelnika

urzędu celno-skarbowego lub za jego zgodą, chyba że w następstwie niedających się

przewidzieć okoliczności ich usunięcie lub zniszczenie okaże się niezbędne do zapewnienia

ochrony towarów, urządzeń, środków przewozowych lub jest to konieczne ze względu na

ryzyko awarii lub bezpieczeństwo osób i mienia.

3.

Osoba będąca w posiadaniu wyrobu, towaru, urządzenia, środka przewozowego lub osoba

odpowiedzialna za wykonanie obowiązków podlegających kontroli celno-skarbowej jest

obowiązana do niezwłocznego zawiadomienia naczelnika urzędu celno-skarbowego o stwierdzeniu

naruszenia, usunięcia lub zniszczenia zamknięć urzędowych bez zgody naczelnika urzędu

celno-skarbowego.

4.

Zamknięcia urzędowe mogą być także nakładane i zdejmowane przez podmioty upoważnione

przez naczelnika urzędu celno-skarbowego lub dyrektora izby administracji skarbowej.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres i tryb nakładania i zdejmowania zamknięć urzędowych, rodzaje lub

formy tych zamknięć, przypadki, w których stosowane są określone rodzaje zamknięć

urzędowych, oraz rodzaje podmiotów, o których mowa w ust. 4, i warunki, które te podmioty

muszą spełniać, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa obrotu, tożsamości

towaru, urządzenia oraz uniemożliwienie usunięcia zamknięcia bez jego zniszczenia,

jak również konieczność identyfikacji zamknięć urzędowych nakładanych przez upoważnione

podmioty.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory zamknięć urzędowych, w tym pieczęci, stempli i innych znaków, uwzględniając

potrzebę zapewnienia identyfikacji organu nakładającego zamknięcie oraz należytego

zabezpieczenia tożsamości wyrobów, urządzeń, pomieszczeń i innych obiektów, na które

są nakładane zamknięcia urzędowe.

1.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego może zarządzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

konwój towarów w przypadku, gdy

1)

niemożliwe jest nałożenie zamknięć urzędowych, a zachowanie tożsamości towaru jest

niezbędne do przestrzegania warunków procedury celnej, procedury zawieszenia poboru

podatku akcyzowego lub istnieje uzasadnione podejrzenie, że towar może zostać usunięty

spod dozoru celnego, o którym mowa w przepisach celnych Unii Europejskiej;

2)

istnieje uzasadnione podejrzenie, że towary nie zostaną dostarczone do urzędu celno-skarbowego

albo miejsca uznanego lub wyznaczonego przez organ KAS;

3)

istnieje uzasadnione podejrzenie, że towary nie zostaną dostarczone do miejsca wskazanego

w dokumencie towarzyszącym przesyłce;

4)

kwota należności publicznoprawnych mogących powstać w związku z przewozem towarów

podlegających kontroli jest wyższa niż kwota zabezpieczenia;

5)

przewożone są towary, których przewóz jest związany ze zwiększonym ryzykiem.

2.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego może zobowiązać przewoźnika, aby konwój lub określone

czynności w ramach konwoju wykonywały wyspecjalizowane jednostki działające w zakresie

ochrony osób lub mienia.

2a.

Decyzję o zarządzeniu konwoju doręcza się kierującemu pojazdem. Decyzja jest natychmiast

wykonalna.

2b.

Do decyzji, o której mowa w ust. 2a, stosuje się przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem art. 165 § 2 i art. 200 § 1.

3.

Koszty konwoju ponoszą solidarnie

1)

przewoźnik będący osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, realizującą usługę przewozu

towaru;

2)

nadawca towarów będący osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, dokonującą wysyłki towaru

będącego przedmiotem przewozu.

1.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego może zarządzić strzeżenie przez funkcjonariuszy

towarów w przypadku, gdy

1)

towar wprowadzony na obszar celny Unii Europejskiej na skutek nieprzewidzianych okoliczności

lub działania siły wyższej nie zostanie dostarczony do urzędu celno-skarbowego albo

miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ KAS;

2)

towar wprowadzony na obszar celny Unii Europejskiej wymaga przeładunku;

3)

towar czasowo składowany nie może zostać przekazany do depozytu lub do magazynu czasowego

składowania;

4)

istnieje potrzeba przeładunku towaru przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru

podatku akcyzowego.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 67 ust. 1 pkt 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego

zamiast konwoju może zarządzić strzeżenie towaru.

3.

Koszty strzeżenia towaru ponosi osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków przewidzianych

przepisami prawa celnego lub podatkowego w zakresie przemieszczania niektórych wyrobów akcyzowych.

1.

Przy wykonywaniu czynności w ramach kontroli celno-skarbowej na drogach publicznych

lub drogach wewnętrznych stosuje się odpowiednio przepisy działu V rozdziału 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

2.

W zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których mowa w ust. 1, zatrzymanie środków

przewozowych może być dokonane tylko przez umundurowanych funkcjonariuszy znajdujących

się w pojeździe służbowym będącym w ruchu albo w pobliżu pojazdu służbowego.

3.

Po zatrzymaniu środka przewozowego funkcjonariusz może

1)

kontrolować dokumenty i dane dotyczące środka przewozowego oraz osoby kierującej środkiem

przewozowym, jak i innych osób korzystających ze środka przewozowego;

2)

kontrolować dokumenty dotyczące przewożonych towarów;

3)

sprawdzać zamknięcia urzędowe, jeżeli z dokumentów wynika, że zostały one nałożone;

4)

pobrać próbkę paliwa ze zbiornika środka przewozowego;

5)

przeprowadzać rewizję bagażu przewożonego przez kierującego środkiem przewozowym i

pasażerów;

6)

dokonywać kontroli transportu drogowego na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

4.

Zatrzymywanie środków przewozowych innych niż przemieszczające się po drodze publicznej

lub wewnętrznej odbywa się przy udziale innych służb lub instytucji, w szczególności

1)

Policji;

2)

Straży Granicznej;

3)

służb lotniczych;

4)

Straży Ochrony Kolei;

5)

Żandarmerii Wojskowej.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych KAS, uwzględniając potrzebę zapewnienia

jednoznacznej identyfikacji pojazdów.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób oraz tryb przeprowadzania kontroli rodzaju paliwa, uwzględniając

konieczność stosowania skutecznych metod technicznych w tym zakresie.

1.

W celu kontroli przesyłek pocztowych naczelnik urzędu celno-skarbowego może w szczególności

kontrolować dokumenty dotyczące przesyłek pocztowych oraz sprawdzać liczbę przywożonych

lub wywożonych przesyłek pocztowych z liczbą wskazaną w wykazie zdawczym.

2.

Rewizję przesyłek pocztowych i pobieranie próbek towarów w nich przesyłanych przeprowadza

się w obecności pracownika placówki pocztowej w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Przy czynnościach tych mogą być obecni również zgłaszający, nadawca lub odbiorca

przesyłki pocztowej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykonywania kontroli,

o której mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia możliwości sprawowania

kontroli oraz sprawne wykonywanie działalności przez operatorów pocztowych.

1.

Operatorzy pocztowi świadczący usługi pocztowe są obowiązani do nieodpłatnego udostępniania,

także w postaci elektronicznej, na żądanie naczelnika urzędu celno-skarbowego, w związku

z kontrolą przesyłek pocztowych, danych dotyczących osób korzystających z usług pocztowych

oraz danych dotyczących faktów i okoliczności świadczenia lub korzystania z tych usług.

2.

Do danych, o których mowa w ust. 1, przepis art. 51 stosuje się odpowiednio.

1.

Kontrolowany, jego pracownik, osoba współdziałająca z kontrolowanym, podmiot prowadzący

lub przechowujący księgi podatkowe lub dokumenty oraz osoba wykonująca czynności podlegające

kontroli celno-skarbowej są obowiązani

1)

umożliwić wgląd w dokumenty i ewidencje objęte zakresem kontroli celno-skarbowej w

tym dokumenty handlowe, księgowe i finansowe, nawet jeżeli mają charakter poufny,

w tym dokumenty elektroniczne;

1a)

w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych, przekazać

w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art.

193a § 2 Ordynacji podatkowej, całość lub część ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych,

objętych zakresem kontroli celno-skarbowej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej

lub na informatycznych nośnikach danych, wskazując rodzaj ksiąg podatkowych oraz okres,

którego dotyczą;

2)

udzielać niezbędnej pomocy technicznej, jeżeli dokumenty lub ewidencje będące przedmiotem

kontroli celno-skarbowej zostały sporządzone z zastosowaniem technik elektronicznego

przetwarzania danych;

3)

przedstawiać na żądanie urzędowe tłumaczenie na język polski dokumentów mających znaczenie

dla kontroli celno-skarbowej, sporządzonych w języku obcym;

4)

udostępniać towary, urządzenia oraz środki przewozowe oraz zapewnić dostęp do pomieszczeń

oraz innych miejsc będących przedmiotem kontroli celno-skarbowej;

5)

wydawać za pokwitowaniem towary lub dokumenty na czas trwania kontroli celno-skarbowej,

jeżeli jest to niezbędne na potrzeby kontroli;

6)

przeprowadzać na żądanie spis z natury w zakresie niezbędnym na potrzeby kontroli

celno-skarbowej;

7)

umożliwiać zbadanie towarów, surowców, półproduktów i wyrobów gotowych, w tym przez

pobranie ich próbek;

8)

udostępniać w niezbędnym zakresie środki łączności, a także inne urządzenia techniczne,

jeżeli są one niezbędne do wykonania kontroli celno-skarbowej;

9)

umożliwiać, nieodpłatnie, sporządzanie kopii i szkiców, filmowanie i fotografowanie

oraz dokonywanie nagrań dźwiękowych;

10)

zapewniać warunki do wykonywania czynności kontrolnych, w tym - w miarę posiadanych

możliwości - samodzielne pomieszczenie odpowiednie do rodzaju wykonywanych czynności

i miejsce do przechowywania dokumentów;

11)

udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli celno-skarbowej.

2.

Osoba posiadająca towary podlegające kontroli celno-skarbowej jest obowiązana, na

swój koszt, do wykonywania czynności umożliwiających przeprowadzenie kontroli, w szczególności

do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności kontrolnych.

3.

Osoby upoważnione do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego są obowiązane

udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli celno-skarbowej, wynikających z

zakresu wykonywanych czynności lub zadań.

1.

W zakresie objętym kontrolą celno-skarbową można przeprowadzić oględziny przedmiotu

także wtedy, gdy znajduje się w posiadaniu innego podmiotu niż kontrolowany.

2.

Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, okazywane jest upoważnienie do przeprowadzenia

kontroli celno-skarbowej, z wyłączeniem kontroli, o których mowa w art. 62 ust. 3

i 5.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do niezwłocznego okazania przedmiotu

oględzin oraz udzielania wyjaśnień dotyczących przedmiotu oględzin.

1.

Na potrzeby kontroli celno-skarbowej w zakresie przestrzegania przepisów prawa podatkowego

w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych, w szczególności

ich wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania,

wydawania, przewozu i niszczenia, oraz w zakresie stosowania i oznaczania tych wyrobów

znakami akcyzy, podmioty wykonujące te czynności są obowiązane zapewnić warunki i

środki do sprawnego przeprowadzania kontroli celno-skarbowej, w tym

1)

przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące do tej działalności;

2)

przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby akcyzowe podlegające

kontroli celno-skarbowej;

3)

dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa w pkt 1, do nakładania

zamknięć urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość materiałów do ich nałożenia;

4)

zapewnić odczynniki i sprzęt techniczny oraz - w przypadkach przewidzianych przez

przepisy odrębne - przyrządy pomiarowe podlegające prawnej kontroli metrologicznej,

niezbędne do kontroli ilości i jakości surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5)

informować właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego o terminach czynności podlegających

kontroli celno-skarbowej;

6)

przeprowadzać czynności podlegające kontroli celno-skarbowej w obecności kontrolującego;

7)

prowadzić dokumentację związaną z działalnością podlegającą kontroli celno-skarbowej;

8)

dokonać, na żądanie kontrolującego, zamknięcia prowadzonej w tym zakresie dokumentacji

w celu umożliwienia porównania stanu rzeczywistego ze stanem ewidencyjnym;

9)

zgłaszać niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego przypadki zniszczenia

lub kradzieży wyrobów akcyzowych objętych kontrolą celno-skarbową, a także zniszczenia

znaków akcyzy;

10)

zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego zamiar zniszczenia wyrobów

akcyzowych podlegających kontroli celno-skarbowej, nieprzydatnych do spożycia, dalszego

przerobu lub zużycia, na co najmniej 3 dni przed zamierzonym terminem ich zniszczenia;

11)

zgłaszać niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego przypadki zdarzeń

związanych z działaniem lub stanem urządzeń, pomieszczeń i naczyń, o których mowa

w pkt 1, wskazujących na niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia wyrobów akcyzowych

objętych kontrolą celno-skarbową.

2.

Na potrzeby kontroli celno-skarbowej podmioty urządzające i prowadzące działalność

w zakresie gier hazardowych na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych są obowiązane zapewnić warunki i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli celno-skarbowej,

w tym

1)

przygotować i oznaczyć automaty i urządzenia służące do tej działalności;

2)

dostosować automaty i urządzenia, o których mowa w pkt 1, do nakładania zamknięć urzędowych,

a ponadto dostarczyć potrzebną ilość materiałów do ich nałożenia;

3)

przeprowadzać czynności podlegające kontroli celno-skarbowej w obecności kontrolującego;

4)

prowadzić dokumentację związaną z działalnością podlegającą kontroli celno-skarbowej;

5)

informować właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego o czynnościach podlegających

kontroli celno-skarbowej;

6)

zgłaszać niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego przypadki zdarzeń

związanych ze stanem pomieszczeń, z działaniem lub stanem automatów i urządzeń do

gier objętych kontrolą celno-skarbową, mogących mieć wpływ na urządzanie gier;

7)

zapewnić możliwość przeprowadzenia w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu,

doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub gry na innym urządzeniu.

3.

Na potrzeby kontroli celno-skarbowej podmioty urządzające gry hazardowe przez sieć

Internet na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych są obowiązane zapewnić dostęp do danych przechowywanych w urządzeniu archiwizującym

1)

w miejscu ich przechowywania albo

2)

za pomocą systemów teleinformatycznych.

3a.

Na potrzeby kontroli celno-skarbowej w zakresie produkcji automatów do gier hazardowych

i obrotu tymi automatami podmioty dokonujące tych czynności są obowiązane zapewnić

warunki i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli celno-skarbowej, w tym

1)

wydzielić, przygotować i oznaczyć pomieszczenia służące do działalności w zakresie

produkcji automatów do gier hazardowych lub obrotu tymi automatami;

2)

przygotować i oznaczyć automaty do gier hazardowych;

3)

dostosować automaty do gier hazardowych i pomieszczenia, o których mowa w pkt 1, do

nakładania zamknięć urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość materiałów do

ich nałożenia;

4)

przeprowadzać czynności podlegające kontroli celno-skarbowej w obecności kontrolującego;

5)

prowadzić dokumentację związaną z produkcją automatów do gier hazardowych lub obrotem

tymi automatami;

6)

dokonać na żądanie kontrolującego zamknięcia prowadzonej dokumentacji w zakresie produkcji

automatów do gier hazardowych lub obrotu tymi automatami w celu umożliwienia porównania

stanu rzeczywistego ze stanem ewidencyjnym;

7)

informować właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego o czynnościach podlegających

kontroli celno-skarbowej;

8)

zgłaszać niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego przypadki zdarzeń

związanych ze stanem pomieszczeń służących do działalności w zakresie produkcji automatów

do gier hazardowych lub obrotu tymi automatami, w przypadku gdy zdarzenia te mają

bezpośredni związek z produkcją automatów do gier hazardowych, ich dystrybucją lub

ich stanem;

9)

informować niezwłocznie właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego o wprowadzeniu

lub wyprowadzeniu automatów do gier hazardowych z miejsca ich produkcji lub magazynowania;

10)

zgłaszać niezwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego przypadki zniszczenia

lub kradzieży automatów do gier hazardowych.

4.

Na potrzeby kontroli celno-skarbowej przestrzegania przepisów prawa podatkowego w

zakresie wydobycia urobku rudy miedzi, produkcji koncentratu, wydobycia gazu ziemnego

lub ropy naftowej, o których mowa w ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin, podmioty wykonujące te czynności są obowiązane zapewnić warunki i środki do sprawnego

przeprowadzania kontroli celno-skarbowej, w tym

1)

oznaczyć urządzenia i miejsca służące do tej działalności;

2)

przechowywać osobno, w miejscu wydobywania urobku rudy miedzi oraz miejscu produkcji

koncentratu, urobek rudy miedzi i koncentrat pochodzące z różnych źródeł;

3)

prowadzić dokumentację związaną z działalnością podlegającą kontroli celno-skarbowej;

4)

dokonać, na żądanie kontrolującego, zamknięcia prowadzonej w tym zakresie dokumentacji

w celu umożliwienia porównania stanu rzeczywistego ze stanem ewidencyjnym.

5.

Podmioty podlegające kontroli celno-skarbowej są odpowiedzialne za stan pomieszczeń,

automatów, urządzeń i naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie określonym

w ust. 1-4 oraz za stan nałożonych na nie zamknięć urzędowych.

Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w art. 72 ust. 1, z wyjątkiem

obowiązków, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 8 i 9, oraz w art. 74 ponosi kontrolowany.

1.

Przesłuchanie kontrolowanego lub świadka może nastąpić przy użyciu urządzeń technicznych

umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim

przekazem obrazu i dźwięku.

2.

W czynności, o której mowa w ust. 1, bierze udział osoba zatrudniona lub funkcjonariusz

pełniący służbę w jednostce organizacyjnej KAS właściwej dla miejscowości, w której

kontrolowany lub świadek przebywa.

3.

Przesłuchanie utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk.

4.

Z przesłuchania sporządza się protokół, którego treść ograniczona jest do zapisu najbardziej

istotnych oświadczeń osób biorących w nim udział. Zapis obrazu i dźwięku stanowią

załącznik do protokołu.

5.

Kontrolowany ma prawo otrzymać, na swój koszt, jedną kopię zapisu dźwięku lub obrazu.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń i środków technicznych służących

do utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów kontroli celno-skarbowej, sposób przechowywania,

odtwarzania i kopiowania zapisów, sposób i tryb udostępniania kontrolowanemu, reprezentantowi

kontrolowanego i pełnomocnikowi zapisu obrazu lub dźwięku oraz przekazywania im kopii

zapisu obrazu lub dźwięku, jak również wysokość opłaty za sporządzenie i przekazanie

kopii zapisu obrazu lub dźwięku, mając na uwadze konieczność właściwego zabezpieczenia

utrwalonego obrazu lub dźwięku przed utratą dowodu, jego zniekształceniem lub nieuprawnionym

ujawnieniem, a także zapewnienia, aby wysokość opłaty odpowiadała rzeczywistym kosztom

sporządzenia i przekazania kopii zapisu obrazu lub dźwięku.

1.

Kontrolujący może dokonać przeszukania lokali mieszkalnych w celu znalezienia dowodów

mających znaczenie dla prowadzonej kontroli celno-skarbowej, po uzyskaniu zgody właściwego

prokuratora rejonowego. Przed przystąpieniem do przeszukania kontrolowanemu okazuje

się postanowienie prokuratora o wyrażeniu na nie zgody. Przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu odnoszące się do Policji stosuje się odpowiednio do kontrolujących.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki kontrolujący może dokonać przeszukania, o którym

mowa w ust. 1, gdy istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że dowody znajdują

się w miejscu przeszukania, bez uprzedniej zgody prokuratora. Przepis ust. 1 zdanie

trzecie stosuje się.

3.

Przeszukanie, o którym mowa w ust. 2, podlega zatwierdzeniu przez właściwego prokuratora

rejonowego.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-3 przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

5.

W razie odmowy zatwierdzenia przeszukania materiały i informacje zebrane w toku czynności

nie stanowią dowodu w kontroli celno-skarbowej, kontroli podatkowej, postępowaniu

podatkowym, postępowaniu celnym lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe

lub wykroczenia skarbowe.

6.

W przypadku gdy nieruchomości lub ich części albo rzeczy znajdują się w posiadaniu

osób trzecich, osoby te są obowiązane je udostępnić, w celu przeszukania, na żądanie

naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

Przepisy art. 109 ust. 11g-11j ustawy zmienianej w art. 14, przepis art. 35 ust. 3

pkt 1 lit. e ustawy zmienianej w art. 20, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz

przepisy wydane na podstawie art. 109 ust. 11k ustawy zmienianej w art. 14 stosuje

się od dnia 1 lipca 2023 r.

1.

Jeżeli nie można w inny sposób stwierdzić, czy osoba przewozi towary, co do których

nie zostały spełnione wymogi przewidziane przepisami prawa, w szczególności jeżeli

towary nie zostały przedstawione lub zgłoszone zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów

prawa celnego, funkcjonariusz może przeszukać tę osobę.

2.

Przeszukanie nie powinno naruszać godności osobistej osoby przeszukiwanej oraz powinno

być przeprowadzone przez osobę tej samej płci, w warunkach wykluczających obecność

osób postronnych.

3.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że osoba ukrywa towary w swoim organizmie,

można skierować tę osobę na specjalistyczne badania lekarskie.

4.

W przypadku wykonania badań, o których mowa w ust. 3, na wniosek osoby, która została

poddana tym badaniom, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje zaświadczenie o terminie

i miejscu ich przeprowadzenia.

1.

Kontrolujący może wystąpić do kontrahentów kontrolowanego o

1)

udostępnienie dokumentów związanych z dostawą towaru lub usługi, w zakresie objętym

kontrolą celno-skarbową u kontrolowanego, w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności;

2)

przekazanie za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku

danych wyciągu z ksiąg podatkowych i dowodów księgowych w zakresie objętym kontrolą

celno-skarbową, zapisanego w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej,

o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli kontrahent podatnika prowadzi

księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych;

3)

udzielenie wyjaśnień związanych z dostawą towaru lub usługi, w zakresie objętym kontrolą

celno-skarbową.

2.

Za kontrahentów kontrolowanego uważa się także

1)

podmioty prowadzące działalność gospodarczą w okresie objętym kontrolą celno-skarbową,

uczestniczące w dostawie tego samego towaru lub tej samej usługi, będące zarówno dostawcami,

jak i nabywcami biorącymi udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie towaru lub

usługi;

2)

przewoźników drogowych w rozumieniu art. 4 pkt 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2201) realizujących przewóz towarów na rzecz kontrolowanego lub dostawców i nabywców biorących

udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie tego samego towaru;

3)

podmioty prowadzące działalność gospodarczą w okresie objętym kontrolą celno-skarbową,

uczestniczące w magazynowaniu, przepakowywaniu, przeładunku lub przesyłaniu tego samego

towaru, działające zarówno w imieniu dostawców, jak i nabywców biorących udział pośrednio

lub bezpośrednio w dostawie towaru.

2a.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do kontrahentów, o których mowa w ust. 2 pkt

2 i 3.

3.

Czynności określone w ust. 1 pkt 2 kontrahent kontrolowanego jest obowiązany wykonać

na swój koszt.

4.

Do czynności określonych w ust. 1 pkt 2 przepis art. 168 § 3a pkt 1 Ordynacji podatkowej

stosuje się odpowiednio.

W toku kontroli celno-skarbowej naczelnik urzędu celno-skarbowego może oszacować podstawę

opodatkowania na podstawie odrębnych przepisów.

Jeżeli w toku kontroli celno-skarbowej ujawniono nieprawidłowości, kontrolowany ma

obowiązek zawiadomienia naczelnika urzędu celno-skarbowego o każdej zmianie swojego

adresu dokonanej w ciągu 6 miesięcy od dnia zakończenia kontroli celno-skarbowej.

W razie niedopełnienia tego obowiązku postanowienie, o którym mowa w art. 83 ust.

3, uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem.

1.

W ramach wykonywanej kontroli celno-skarbowej naczelnik urzędu celno-skarbowego może,

w drodze decyzji, dokonać zabezpieczenia zobowiązania podatkowego oraz należności

celnych na majątku kontrolowanego. Przepisy art. 33-33g i art. 200 § 2 pkt 2 Ordynacji

podatkowej stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 165 § 2 i 4 Ordynacji podatkowej

nie stosuje się.

2.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wykonuje naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla

kontrolowanego w dniu wydania decyzji.

1.

Z czynności kontrolnych mających istotne znaczenie dla sprawy, w szczególności z

1)

oględzin,

2)

zabezpieczenia dowodów,

3)

przesłuchania kontrolowanego lub świadka,

4)

przeszukania osoby,

5)

przeszukania lokali, innych pomieszczeń, miejsc lub rzeczy,

6)

kontroli dokumentów i ewidencji,

7)

rewizji,

8)

pobierania próbek towarów i wyrobów oraz ich badania

- sporządza się protokół.

2.

Protokół sporządza się tak, aby z jego treści wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich

czynności kontrolnych dokonał, kto i w jakim charakterze był przy nich obecny, co

i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby.

3.

Protokół odczytuje się osobom obecnym, biorącym udział w czynności kontrolnej, które

powinny następnie protokół podpisać. Odmowę złożenia lub brak podpisu którejkolwiek

osoby należy odnotować w protokole.

4.

Protokół przesłuchania powinien być odczytany i przedłożony do podpisu osobie zeznającej

niezwłocznie po złożeniu zeznania.

5.

W protokole przesłuchania osoby, która złożyła zeznanie w języku obcym, należy podać,

w tłumaczeniu na język polski, treść złożonego zeznania oraz imię, nazwisko i adres

tłumacza. Tłumacz powinien podpisać protokół przesłuchania.

6.

Protokół podpisuje kontrolujący, który przeprowadzał czynności kontrolne.

7.

Protokół z czynności kontrolnych wykonywanych w miejscach, o których mowa w art. 62

ust. 5 i 13, jest sporządzany w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub na żądanie

kontrolowanego, chyba że czynność ta została udokumentowana w sposób określony w przepisach

odrębnych.

1.

Po zakończeniu czynności kontrolnych dokonywanych w czasie kontroli celno-skarbowej

prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, sporządza się, z zastrzeżeniem

art. 82a ust. 1, wynik kontroli. Doręczenie wyniku kontroli kończy kontrolę celno-skarbową.

2.

Wynik kontroli zawiera w szczególności

1)

oznaczenie organu;

2)

wskazanie kontrolowanego;

3)

datę wydania;

4)

zakres kontroli celno-skarbowej;

5)

informację o stwierdzonych nieprawidłowościach lub ich braku;

6)

pouczenie o prawie złożenia korekty deklaracji w przypadku, gdy przepisy ustaw podatkowych

przewidują obowiązek złożenia deklaracji;

6a)

pouczenie o obowiązku zawiadomienia naczelnika urzędu celno-skarbowego przez kontrolowanego

o zmianie swojego adresu dokonanej w ciągu 6 miesięcy od dnia zakończenia kontroli

celno-skarbowej, jeżeli w toku kontroli celno-skarbowej ujawniono nieprawidłowości,

oraz o skutkach niedopełnienia tego obowiązku;

7)

podpis naczelnika urzędu celno-skarbowego albo osoby upoważnionej, z podaniem jej

imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego.

2a.

Jeden egzemplarz wyniku kontroli przekazywany jest do właściwego dla kontrolowanego

naczelnika urzędu skarbowego.

3.

W terminie 14 dni od dnia doręczenia wyniku kontroli kontrolowany może skorygować

w zakresie objętym kontrolą celno-skarbową uprzednio złożoną deklarację podatkową.

Korekta deklaracji złożona po upływie tego terminu, a przed doręczeniem postanowienia,

o którym mowa w art. 83 ust. 3, nie wywołuje skutków prawnych.

4.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje nadal po zakończeniu kontroli celno-skarbowej,

jeżeli w wyniku tej kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości albo organ uwzględnił

złożoną korektę, o której mowa w ust. 3.

5.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do kontroli celno-skarbowej przestrzegania przepisów

prawa podatkowego

1)

w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych, w szczególności

ich wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania,

wydawania, przewozu i niszczenia;

2)

w zakresie wydobycia urobku rudy miedzi, produkcji koncentratu, wydobycia gazu ziemnego

lub ropy naftowej, o których mowa w ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin;

2a)

związanych z przywozem lub wywozem towarów w obrocie między obszarem celnym Unii Europejskiej

a państwami trzecimi, jeżeli zakres kontroli celno-skarbowej nie obejmuje przestrzegania

innych przepisów prawa podatkowego;

3)

o której mowa w art. 62 ust. 5 pkt 1, 2, 3, 5-7 i 10.

6.

W przypadku śmierci kontrolowanego naczelnik urzędu celno-skarbowego kończy kontrolę

celno-skarbową adnotacją, którą pozostawia się w aktach kontroli.

W przypadku nieprzejęcia kontroli celno-skarbowej przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej naczelnik urzędu celno-skarbowego sporządza wynik kontroli. Przepis art.

82 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust.

1 pkt 1, zakończona kontrola celno-skarbowa przekształca się w postępowanie podatkowe,

jeżeli

1)

kontrolowany nie złożył korekty deklaracji, o której mowa w art. 82 ust. 3, albo

2)

organ nie uwzględnił złożonej korekty deklaracji, albo

3)

organ uwzględnił złożoną korektę deklaracji i istnieją przesłanki do ustalenia dodatkowego

zobowiązania w podatku od towarów i usług lub istnieją przesłanki do określenia kwoty

podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

1a.

Do postępowania podatkowego, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 81b § 1 pkt 1 oraz

pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

1b.

W przypadku ustanowienia pełnomocnictwa szczególnego do działania w sprawie kontroli

celno-skarbowej uznaje się, że pełnomocnictwo szczególne obejmuje również upoważnienie

do działania w sprawie postępowania podatkowego, o którym mowa w ust. 1, oraz w postępowaniu

zainicjowanym na skutek wniesionego odwołania, jeżeli kontrolowany nie odwołał pełnomocnictwa

szczególnego.

1c.

Ponowne skorygowanie deklaracji po zakończeniu kontroli celno-skarbowej nie wywołuje

skutków prawnych w zakresie, w jakim dokonana korekta przewiduje cofnięcie ustaleń

kontroli celno-skarbowej. Organ zawiadamia na piśmie składającego korektę o jej bezskuteczności.

1d.

Przepisu ust. 1c nie stosuje się do ponownego skorygowania deklaracji, jeżeli po zakończeniu

kontroli celno-skarbowej zawiadomieniem o uwzględnieniu korekty deklaracji

1)

ponowne skorygowanie deklaracji wynika z orzeczenia wydanego po zakończeniu kontroli

celno-skarbowej, które ma wpływ na ustalenia kontroli celno-skarbowej zawarte w wyniku

kontroli;

2)

ustalenia kontroli celno-skarbowej zawarte w wyniku kontroli były oparte na podstawie

przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny;

3)

ponowne skorygowanie deklaracji ma na celu uniknięcie podwójnego opodatkowania tego

samego dochodu lub majątku podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub terytorium innego państwa.

2.

W przypadku gdy organ uwzględnił złożoną przez kontrolowanego korektę deklaracji,

o której mowa w art. 82 ust. 3, kontrolowanemu doręcza się zawiadomienie o uwzględnieniu

korekty deklaracji. Zawiadomienie o uwzględnieniu korekty deklaracji przesyła się

do właściwego dla kontrolowanego naczelnika urzędu skarbowego.

3.

Przekształcenie, o którym mowa w ust. 1, następuje z dniem doręczenia kontrolowanemu

postanowienia o przekształceniu, na które nie służy zażalenie.

3a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawiadomienia o uwzględnieniu korekty deklaracji

dokonuje się w postanowieniu o przekształceniu kontroli celno-skarbowej w postępowanie

podatkowe.

4.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego, który sporządził wynik kontroli celno-skarbowej,

jest właściwy do przeprowadzenia postępowania podatkowego i wydania decyzji.

5.

W przypadku gdy kontrolowana spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna

została rozwiązana w trakcie kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego,

o którym mowa w ust. 1, odpowiednio

1)

kontrola celno-skarbowa jest prowadzona wobec byłych wspólników tej spółki;

2)

postępowanie podatkowe kończy się decyzją, o której mowa w art. 115 § 4 Ordynacji

podatkowej.

5a.

W przypadku utraty statusu podatnika przez podatkową grupę kapitałową w trakcie kontroli

celno-skarbowej lub postępowania podatkowego, o którym mowa w ust. 1, kontrolę celno-skarbową

oraz postępowanie podatkowe prowadzi naczelnik urzędu celno-skarbowego, który wszczął

kontrolę celno-skarbową.

6.

(uchylony)

1.

Kontrola celno-skarbowa

1)

w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych, w szczególności

ich wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania,

wydawania, przewozu i niszczenia, oraz w zakresie stosowania znaków akcyzy i oznaczania

nimi wyrobów akcyzowych,

2)

w zakresie wydobycia urobku rudy miedzi, produkcji koncentratu, wydobycia gazu ziemnego

lub ropy naftowej, o których mowa w ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin,

2a)

w zakresie przestrzegania przepisów prawa podatkowego związanych z przywozem lub wywozem

towarów w obrocie między obszarem celnym Unii Europejskiej a państwami trzecimi, jeżeli

zakres kontroli celno-skarbowej nie obejmuje przestrzegania innych przepisów prawa

podatkowego,

3

w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 2-9 i ust. 2 pkt 1a-5 i 9,

4

o której mowa w art. 62 ust. 5 pkt 1-3, 5-7 i 10-12a

- kończy się protokołem.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

wskazanie kontrolowanego;

2)

wskazanie kontrolującego;

3)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli celno-skarbowej;

4)

określenie miejsca i czasu przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej;

5)

opis dokonanych ustaleń faktycznych;

6)

dokumentację dotyczącą przeprowadzonych dowodów.

3.

Jeżeli w toku kontroli celno-skarbowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3 oraz art. 62

ust. 5 pkt 1-10 i ust. 13, nie stwierdzono nieprawidłowości, protokołu się nie sporządza.

3a.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do kontroli celno-skarbowej, o której mowa w

art. 62 ust. 5 pkt 3, jeżeli na kontrolowanego nałożono grzywnę w drodze mandatu za

wykroczenie skarbowe.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 przepisy art. 290 § 2 pkt 7 oraz art. 291

Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Kontrola celno-skarbowa, o której mowa w art. 54 ust. 1 pkt 4, kończy się wynikiem

kontroli. Przepis art. 82 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Dla kontroli celno-skarbowej prowadzi się akta kontroli, obejmujące w szczególności

1)

wykaz ich zawartości, z podaniem nazw dokumentów;

2)

upoważnienie do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej;

3)

dokumenty zgromadzone w toku kontroli celno-skarbowej;

4)

protokoły z przeprowadzenia dowodów;

5)

wynik kontroli lub protokół, o którym mowa w art. 84 ust. 1.

2.

Akta kontroli mogą być tworzone i przetwarzane także z wykorzystaniem technik informatycznych.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do kontroli celno-skarbowej, o której mowa w art.

62 ust. 5 pkt 1-10 oraz ust. 13.

1.

W latach 2021-2031 maksymalny limit wydatków Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

w zakresie wprowadzenia tymczasowego zajęcia ruchomości, o którym mowa w art. 94y

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20, wynosi 1 650 000 zł, w tym w

1)

2021 r. - 150 000 zł;

2)

2022 r. - 150 000 zł;

3)

2023 r. - 150 000 zł;

4)

2024 r. - 150 000 zł;

5)

2025 r. - 150 000 zł;

6)

2026 r. - 150 000 zł;

7)

2027 r. - 150 000 zł;

8)

2028 r. - 150 000 zł;

9)

2029 r. - 150 000 zł;

10)

2030 r. - 150 000 zł;

11)

2031 r. - 150 000 zł.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o którym mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na

koniec półrocza i na koniec każdego roku według stanu na dzień 20 listopada danego

roku.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa na cel, o którym mowa

w ust. 1.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

minister właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Jeżeli kontrolowany po zakończonej kontroli celno-skarbowej złoży skorygowaną deklarację,

inną niż określona w art. 82 ust. 3 zdanie pierwsze, w zakresie objętym tą kontrolą,

naczelnik urzędu celno-skarbowego może podjąć zakończoną kontrolę.

2.

Czynności przeprowadzone w zakończonej kontroli celno-skarbowej, która jest podejmowana,

pozostają w mocy.

3.

Po otrzymaniu akt kontroli na podstawie art. 119gb § 2 lub art. 119k § 1 Ordynacji

podatkowej naczelnik urzędu celno-skarbowego podejmuje z urzędu zawieszoną kontrolę

celno-skarbową.

4.

Kontrola celno-skarbowa podejmowana jest w formie postanowienia, na które nie służy

zażalenie.

1.

W latach 2022-2031 maksymalny limit wydatków Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

w zakresie wprowadzenia nabycia sprawdzającego, o którym mowa w art. 94k ustawy zmienianej

w art. 20, wynosi 23 800 000 zł, w tym w

1)

2022 r. - 8 500 000 zł;

2)

2023 r. - 1 700 000 zł;

3)

2024 r. - 1 700 000 zł;

4)

2025 r. - 1 700 000 zł;

5)

2026 r. - 1 700 000 zł;

6)

2027 r. - 1 700 000 zł;

7)

2028 r. - 1 700 000 zł;

8)

2029 r. - 1 700 000 zł;

9)

2030 r. - 1 700 000 zł;

10)

2031 r. - 1 700 000 zł.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o którym mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na

koniec półrocza i na koniec każdego roku według stanu na dzień 20 listopada danego

roku.

3.

W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, o 25%, stosuje się mechanizm

korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa na cel, o którym mowa

w ust. 1.

4.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest

minister właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może uzgadniać z obcymi władzami w

rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej przeprowadzenie kontroli jednoczesnych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, występując do obcej władzy o przeprowadzenie

kontroli jednoczesnej, podaje uzasadnienie wszczęcia takiej kontroli oraz czas jej

przeprowadzenia.

3.

W przypadku gdy obca władza wystąpiła o przeprowadzenie kontroli jednoczesnej, minister

właściwy do spraw finansów publicznych potwierdza przystąpienie do kontroli albo odmawia

przeprowadzenia kontroli, uzasadniając przyczynę odmowy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem

1)

art. 6, art. 61 i art. 85-87, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 59, pkt 67 lit. i, pkt 76 w zakresie art. 45b, pkt 77 i 78, art. 2 pkt

51, 58 i 64 oraz art. 9 pkt 25, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 3 pkt 1, art. 7 pkt 33 i art. 20 pkt 8, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca

2022 r.;

4)

art. 1 pkt 39 lit. b i pkt 63 lit. c, art. 7 pkt 3, 11, 13, pkt 16 lit. b, pkt 17

i 38, art. 12, art. 14 pkt 1-4, 9 i 11-16 oraz art. 77a, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2023 r.;

5)

art. 1 pkt 10 lit. b tiret trzecie w zakresie art. 14 ust. 2 pkt 22, art. 2 pkt 11

lit. a i c, pkt 27 lit. a tiret ósme w zakresie art. 12 ust. 1 pkt 16, art. 7 pkt

7 w zakresie art. 20zu § 4, art. 20zw § 2 zdanie drugie i art. 20zx § 2, art. 18,

art. 22 pkt 1 oraz art. 66 ust. 2 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2024 r.;

6)

art. 1 pkt 39 lit. a, c i d, art. 9 pkt 11, art. 14 pkt 19, art. 22 pkt 2 w zakresie

art. 19a ust. 3 oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2025 r.;

6)

art. 14 pkt 19 i art. 22 pkt 2 w zakresie art. 19a ust. 3, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2025 r.;

7)

art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki wykonywania kontroli, o której mowa w art. 54 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2-5

i 11, ze szczególnym uwzględnieniem rodzajów procedur celnych oraz kontrolowanych

towarów,

2)

rodzaje dokumentów mających znaczenie dla kontroli określonej w pkt 1, a także osoby

obowiązane do ich przechowywania,

3)

warunki użycia urządzeń technicznych i psów służbowych podczas kontroli określonej

w pkt 1, sposób przeprowadzania przeszukania osoby, a także sposób i warunki przeprowadzania

rewizji bagażu podróżnego,

4)

warunki i sposób rekrutacji kandydatów na przewodników psów służbowych oraz warunki

hodowli, nabywania, szkolenia, wykorzystywania, żywienia, pielęgnacji i utrzymania

psów służbowych oraz pielęgnacji i utrzymania tych psów po wycofaniu ze służby

- mając na uwadze zapewnienie jednolitości procedur kontrolnych, miejsce wykonywania

kontroli, zróżnicowanie form i sposobów wykonywania kontroli w zależności od rodzaju

podmiotu oraz konieczność skutecznego wykrywania nieprawidłowości w stosowaniu przepisów

prawa celnego.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób prowadzenia kontroli bagażu przewożonego drogą morską lub powietrzną,

z uwzględnieniem rodzaju bagażu kontrolowanego oraz wskazania miejsc właściwych do

prowadzenia kontroli.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

dla wybranych towarów sposób pobierania próbek, uwzględniając metody określone w odpowiednich

normach dla tych towarów.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres i sposób kontroli celno-skarbowej niektórych wyrobów akcyzowych;

2)

tryb przekazywania oraz zakres informacji o terminach czynności podlegających kontroli

celno-skarbowej;

3)

tryb niszczenia wyrobów akcyzowych objętych kontrolą celno-skarbową;

4)

szczegółowe sposoby i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia

wyrobów akcyzowych objętych kontrolą celno-skarbową.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych uwzględni

1)

wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz wyroby podlegające

obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy;

2)

zróżnicowanie form i sposobów wykonywania kontroli oraz zakresu wymagań, które powinny

zostać spełnione przez kontrolowanych - w zależności od rodzaju podmiotu, rodzaju

wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów objętych tymi kontrolami;

3)

konieczność zapewnienia skuteczności i sprawności wykonywania kontroli celno-skarbowej.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób i tryb kontroli urządzania i prowadzenia gier hazardowych;

2)

rodzaje dokumentów mających znaczenie dla kontroli określonej w pkt 1 oraz rodzaje

prowadzonej dokumentacji, jej wzory, a także szczegółowy sposób jej przygotowania

i prowadzenia;

3)

tryb przekazywania i zakres zgłoszeń i informacji.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych uwzględni

1)

zróżnicowanie form i sposobów wykonywania kontroli oraz zakresu wymagań, które powinny

zostać spełnione przez kontrolowanych - w zależności od rodzaju podmiotu i rodzaju

wykonywanej działalności;

2)

konieczność zapewnienia skuteczności i sprawności wykonywania kontroli celno-skarbowej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje dokumentów mających znaczenie dla kontroli celno-skarbowej w zakresie produkcji

automatów do gier hazardowych i obrotu tymi automatami,

2)

szczegółowy sposób i tryb kontroli celno-skarbowej w zakresie produkcji automatów

do gier hazardowych i obrotu tymi automatami,

3)

tryb przekazywania i zakres zgłoszeń i informacji

- uwzględniając potrzebę zapewnienia skuteczności i sprawności wykonywania kontroli

celno-skarbowej w zakresie produkcji automatów do gier hazardowych i obrotu tymi automatami.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

formę i sposób wykonywania kontroli celno-skarbowej przestrzegania przepisów prawa

podatkowego w zakresie wydobycia urobku rudy miedzi, produkcji koncentratu, wydobycia

gazu ziemnego lub ropy naftowej,

2)

rodzaje prowadzonej dokumentacji, jej wzory, a także sposób jej prowadzenia

- uwzględniając potrzebę zapewnienia skuteczności i sprawności wykonywania kontroli

celno-skarbowej przestrzegania przepisów prawa podatkowego w zakresie wydobycia urobku

rudy miedzi, produkcji koncentratu, wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 53, art. 60, art. 67, art. 72 i art. 77-79, które wchodzą w życie z dniem 31

lipca 2022 r.;

2)

art. 48 i art. 57 pkt 4 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 10 listopada 2023 r.

Do kontroli celno-skarbowej nie stosuje się przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2023 r. poz. 221).

1.

W zakresie nieuregulowanym do kontroli celno-skarbowej przepisy

1)

art. 3e, art. 12, art. 102 § 3, art. 135, art. 138, art. 139 § 4, art. 140 § 2, art.

141-143, art. 165b, art. 165c, art. 175-177,

2)

działu IV rozdziałów 1, 2, 3a, 5, 6, 10, 11, z wyjątkiem art. 182-185, art. 189 §

3, art. 190 § 1, art. 193 § 6-8, art. 198 i art. 200, oraz rozdziałów 12, 14, 16,

22 i 23,

3)

art. 281, art. 282a, art. 283 § 4 i 5, art. 284a § 5-6, art. 284ab § 1-3, art. 286

§ 3, art. 286a § 1 i 2, art. 289, art. 290 § 4-6, art. 291a, art. 291d oraz działu

VII

- Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

2.

W zakresie nieuregulowanym do postępowania podatkowego, o którym mowa w art. 83 ust.

1, przepisy Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 165, stosuje się odpowiednio.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

jednostkach organizacyjnych - rozumie się przez to

a)

jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane,

b)

Policję, Państwową Straż Pożarną, Straż Graniczną i Służbę Ochrony Państwa,

c)

jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego;

2)

organach kontroli - rozumie się przez to

a)

Ministra Obrony Narodowej w przypadku jednostek mu podległych lub przez niego nadzorowanych,

b)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych w przypadku Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

Straży Granicznej oraz Służby Ochrony Państwa,

c)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przypadku jednostek organizacyjnych Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

d)

Szefa Agencji Wywiadu w przypadku jednostek organizacyjnych Agencji Wywiadu,

e)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przypadku jednostek organizacyjnych Centralnego

Biura Antykorupcyjnego.

Celami specjalnymi, na które są przeznaczane wyroby akcyzowe w jednostkach organizacyjnych,

są

1)

mobilizacyjne zabezpieczenie jednostek organizacyjnych oraz zapasy nienaruszalne wynikające

z planów obronnych;

2)

zadania wykonywane w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz zadania finansowane

z funduszu operacyjnego;

3)

budowa, eksploatacja lub remont

a)

obiektów, lokali i terenów przeznaczonych na stanowiska dowodzenia i stanowiska kierowania,

b)

obiektów służących do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;

4)

przechowywanie i eksploatacja uzbrojenia, amunicji, sprzętu wojskowego oraz sprzętu

i materiałów służących do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym pojazdów

samochodowych;

5)

prace badawczo-rozwojowe i wdrożeniowe dotyczące uzbrojenia, amunicji i sprzętu wojskowego,

sprzętu i materiałów służących do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

systemów telekomunikacyjnych i teleinformatycznych, kryptografii, kryptoanalizy i

deszyfrażu oraz rozpoznania i zabezpieczenia inżynieryjnego.

1.

Kontrola ma na celu ocenę prawidłowości wykorzystania wyrobów akcyzowych, które zostały

przeznaczone na cele specjalne, z uwzględnieniem charakteru zadań realizowanych przez

jednostki organizacyjne.

2.

Kontrolę przeprowadza się zgodnie z planem kontroli zatwierdzanym przez organ kontroli.

3.

Kontrola może być również prowadzona poza planem kontroli w oparciu o uzyskane informacje,

materiały lub analizy.

1.

Kontrolę przeprowadza się na podstawie legitymacji służbowej oraz pisemnego, imiennego

upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wydanego przez organ kontroli.

2.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera

1)

numer, miejsce i datę wystawienia;

2)

określenie kontrolowanej jednostki organizacyjnej;

3)

wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;

4)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli oraz okresu objętego kontrolą;

5)

stopień, imię i nazwisko kontrolującego;

6)

numer legitymacji służbowej kontrolującego;

7)

termin ważności;

8)

informację o posiadaniu przez kontrolującego poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego

do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”;

9)

stanowisko służbowe, stopień, imię i nazwisko, podpis oraz pieczęć osoby wystawiającej,

w imieniu organu kontroli, upoważnienie do jej przeprowadzenia.

3.

Kontrolujący jest obowiązany posiadać poświadczenie bezpieczeństwa uprawniające do

dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”.

1.

Kontrolę może przeprowadzić jeden kontrolujący lub zespół kontrolujących.

2.

Kontrolujący jest upoważniony do swobodnego poruszania się po terenie kontrolowanej

jednostki organizacyjnej bez potrzeby uzyskiwania przepustki.

3.

W ramach udzielonego upoważnienia kontrolujący ma prawo do

1)

swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń kontrolowanej jednostki organizacyjnej;

2)

wglądu do dokumentów i materiałów związanych z zakresem oraz celem kontroli;

3)

zarządzenia inwentaryzacji wraz z rozliczeniem jej wyników;

4)

dokonywania oględzin;

5)

sprawdzania sposobu i toku wykonywania określonych czynności służbowych;

6)

żądania, w terminie przez niego wyznaczonym, ustnych lub pisemnych informacji i wyjaśnień

od kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz od podległych mu żołnierzy,

funkcjonariuszy lub pracowników;

7)

zasięgania opinii biegłych i specjalistów posiadających odpowiednie uprawnienia do

dostępu do informacji niejawnych;

8)

zbierania dowodów oraz ich zabezpieczania i utrwalania, w szczególności przez filmowanie

i fotografowanie oraz dokonywanie nagrań dźwiękowych.

1.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić w szczególności

1)

funkcjonowanie systemu ochrony i kontroli dostępu w kontrolowanej jednostce organizacyjnej

w sposób umożliwiający kontrolującemu swobodny wstęp na teren jednostki oraz kontrolowanych

obiektów i pomieszczeń, jak również zwolnienie go od przeszukania osobistego, jeżeli

takie przeszukanie przewiduje regulamin wewnętrzny kontrolowanej jednostki organizacyjnej;

2)

niezwłoczne przedstawienie kontrolującemu żądanych dokumentów i materiałów oraz ujawnienie

składników majątkowych niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, a także terminowe

udzielanie wyjaśnień przez podległych mu żołnierzy, funkcjonariuszy lub pracowników;

3)

warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności

środki łączności, a także inne urządzenia techniczne oraz samodzielne pomieszczenie

do pracy i miejsce do przechowywania dokumentów;

4)

sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez kontrolującego;

5)

możliwość dokumentowania przeprowadzanych przez kontrolującego czynności kontrolnych;

6)

przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji na żądanie kontrolującego;

7)

niezwłoczne informowanie kontrolującego o podjętych w czasie trwania kontroli działaniach

zaradczych lub usprawniających.

2.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoba przez niego upoważniona

ma prawo uczestniczyć w przeprowadzanych przez kontrolującego czynnościach kontrolnych

oraz żądać przeprowadzenia określonych czynności kontrolnych, a także dołączenia do

akt kontroli określonych dokumentów.

W razie ujawnienia w toku kontroli okoliczności wskazujących na popełnienie przestępstwa

lub wykroczenia albo przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, albo naruszenia

dyscypliny finansów publicznych, kontrolujący niezwłocznie informuje na piśmie o tym

właściwy organ ścigania oraz organ kontroli.

1.

Kontrolujący

1)

przeprowadza czynności kontrolne i dokumentuje ich przebieg w aktach kontroli, w szczególności

sporządza protokół lub notatkę z poszczególnych czynności kontrolnych;

2)

dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie dowodów zgromadzonych w wyniku czynności

kontrolnych;

3)

z ustaleń dokonanych w toku kontroli sporządza protokół kontroli oraz projekt informacji

o wynikach kontroli;

4)

wyjaśnia zastrzeżenia zgłoszone do ustaleń zawartych w protokole kontroli;

5)

wykonuje inne czynności w zakresie postępowania kontrolnego zlecone przez organ kontroli.

2.

Protokół kontroli zawiera

1)

miejsce i datę sporządzenia;

2)

oznaczenie kontrolowanej jednostki organizacyjnej, jej siedzibę i adres, stopień służbowy,

imię i nazwisko jej kierownika, z uwzględnieniem zmian zaistniałych w okresie objętym

kontrolą;

3)

stopień, imię i nazwisko, stanowisko służbowe kontrolującego oraz numer i datę wystawienia

upoważnienia do kontroli;

4)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli oraz okresu objętego kontrolą;

5)

datę rozpoczęcia i datę zakończenia czynności kontrolnych z uwzględnieniem dni przerw

w kontroli;

6)

opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli, ustalonych nieprawidłowości

lub naruszeń przepisów prawa ze wskazaniem przyczyn ich powstania, ich zakresu i skutków

oraz osób za nie odpowiedzialnych;

7)

wskazanie osób, o których mowa w art. 94e ust. 3 pkt 6 i 7, od których uzyskano informacje,

wyjaśnienia lub opinie;

8)

omówienie dokonanych w protokole kontroli poprawek, skreśleń i uzupełnień;

9)

wykaz załączników, które dołączono do protokołu kontroli;

10)

podpis kontrolującego i kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej na każdej

stronie protokołu kontroli, a w razie odmowy podpisania protokołu kontroli przez kierownika

- wzmiankę o tym zamieszczoną na końcu protokołu kontroli;

11)

wzmiankę o prawie, sposobie i terminie zgłoszenia zastrzeżeń oraz o prawie odmowy

podpisania protokołu kontroli;

12)

wzmiankę o dokonaniu wpisu do książki kontroli.

3.

Protokół kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje za poświadczeniem odbioru kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej,

a drugi - organ kontroli.

1.

Kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej przed podpisaniem protokołu kontroli

przysługuje prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole

kontroli w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania.

2.

Zastrzeżenia zgłasza się kontrolującemu na piśmie utrwalonym w postaci papierowej

lub w postaci elektronicznej. Zastrzeżenia zgłoszone w postaci elektronicznej opatruje

się kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym.

3.

Kontrolujący rozpatruje zastrzeżenia w terminie 14 dni od dnia ich zgłoszenia.

4.

W przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń i ich uwzględnienia kontrolujący zmienia

lub uzupełnia treść protokołu kontroli.

5.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części kierownikowi kontrolowanej

jednostki organizacyjnej, który zgłosił zastrzeżenia, przekazuje się stanowisko kontrolującego

w tej sprawie. W takim przypadku kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej

może odmówić podpisania protokołu kontroli, uzasadniając odmowę jego podpisania.

6.

Odmowa podpisania protokołu kontroli przez kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej

nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu kontroli przez kontrolującego i sporządzenia

informacji o wynikach kontroli.

1.

Na podstawie wyników kontroli i po rozpatrzeniu zgłoszonych zastrzeżeń kontrolujący,

w terminie 30 dni od dnia podpisania protokołu kontroli, sporządza i przekazuje do

zatwierdzenia organowi kontroli projekt informacji o wynikach kontroli.

2.

Informację o wynikach kontroli organ kontroli przekazuje kierownikowi kontrolowanej

jednostki organizacyjnej.

3.

Informacja o wynikach kontroli zawiera ocenę działalności kontrolowanej jednostki

organizacyjnej wynikającą z ustaleń zawartych w protokole kontroli, opis przyczyn

powstania, zakres i skutki stwierdzonych nieprawidłowości, wskazanie osób odpowiedzialnych

za ich powstanie oraz uwagi, wnioski i zalecenia w sprawie ich usunięcia oraz termin

ich usunięcia.

4.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej, który otrzymał informację o wynikach

kontroli, w terminie w niej określonym informuje organ kontroli o sposobie wykonania

zaleceń oraz usunięciu wskazanych w niej nieprawidłowości, wykorzystaniu uwag i wniosków

w prowadzonej działalności, a także o podjętych działaniach lub o przyczynach ich

niepodjęcia.

Nabycie sprawdzające polega na nabyciu towarów lub usług w celu sprawdzenia wywiązywania

się przez sprawdzanego z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego, w

zakresie

1)

ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej;

2)

wydawania nabywcy paragonu fiskalnego.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

sprawdzanym - rozumie się przez to

a)

podatnika dokonującego sprzedaży towarów lub usług, u którego jest dokonywane nabycie

sprawdzające, albo

b)

osobę dokonującą w imieniu i na rzecz podatnika, o którym mowa w lit. a, sprzedaży

towarów lub usług;

2)

sprawdzającym - rozumie się przez to

a)

osobę zatrudnioną w jednostce organizacyjnej KAS wykonującą czynności służbowe w jednostce

organizacyjnej, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4 albo 5,

b)

funkcjonariusza pełniącego służbę w jednostce organizacyjnej, o której mowa w art.

36 ust. 1 pkt 5

- dokonujących nabycia sprawdzającego.

1.

Nabycie sprawdzające jest dokonywane na podstawie legitymacji służbowej i stałego

upoważnienia udzielonego przez naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu

celno-skarbowego.

2.

Stałe upoważnienie zawiera

1)

oznaczenie organu;

2)

datę i miejsce wystawienia;

3)

wskazanie podstawy prawnej;

4)

wskazanie sprawdzającego;

5)

podpis osoby udzielającej upoważnienia.

W toku nabycia sprawdzającego sprawdzającemu przysługuje uprawnienie do legitymowania

lub ustalania w inny sposób tożsamości sprawdzanych w zakresie niezbędnym na potrzeby

tego nabycia.

1.

Nabycie sprawdzające jest dokonywane w miejscu sprzedaży towarów lub świadczenia usług

przez sprawdzanego.

2.

Niezwłocznie po nabyciu towaru lub usługi od sprawdzanego sprawdzający

1)

okazuje sprawdzanemu legitymację służbową;

2)

informuje sprawdzanego o dokonaniu nabycia sprawdzającego;

3)

poucza sprawdzanego o jego prawach i obowiązkach.

3.

Na żądanie sprawdzanego sprawdzający okazuje również stałe upoważnienie do dokonywania

nabycia sprawdzającego.

1.

Towar nabyty w toku nabycia sprawdzającego jest niezwłocznie zwracany sprawdzanemu

wraz z paragonem fiskalnym dokumentującym sprzedaż tego towaru, jeżeli paragon ten

został wydany.

2.

Towar nie podlega zwrotowi, jeżeli z uwagi na jego rodzaj lub szczególne właściwości

nie jest możliwa jego ponowna sprzedaż. W takim przypadku towar może być pozostawiony

za zgodą sprawdzanego w miejscu jego nabycia.

3.

Odstępuje się od zwrotu towaru stanowiącego dowód popełnienia przestępstwa, przestępstwa

skarbowego, wykroczenia lub wykroczenia skarbowego, podlegającego zatrzymaniu lub

dokonaniu zajęcia albo zabezpieczenia na podstawie odrębnych przepisów.

4.

Paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż towaru nabytego w toku nabycia sprawdzającego

nie zwraca się w przypadku

1)

odmowy zwrotu zapłaty otrzymanej za zwracany towar;

2)

o którym mowa w ust. 2;

3)

odstąpienia od zwrotu towaru.

Sprawdzany jest obowiązany do

1)

przyjęcia zwracanego towaru;

2)

przyjęcia paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż zwracanego towaru;

3)

zwrotu zapłaty otrzymanej za

a)

zwracany towar,

b)

towar, o którym mowa w art. 94p ust. 3.

1.

Usługa wykonana w toku nabycia sprawdzającego nie podlega zwrotowi.

2.

W przypadku gdy usługa, za którą sprawdzający zapłacił, nie została wykonana, sprawdzany

jest obowiązany do zwrotu otrzymanej zapłaty.

3.

Jeżeli w toku nabycia sprawdzającego został wydany paragon fiskalny, a usługa nie

została wykonana, sprawdzany jest obowiązany do przyjęcia tego paragonu. Przepisu

nie stosuje się, w przypadku gdy sprawdzany odmówił zwrotu otrzymanej zapłaty.

1.

Jeżeli w toku nabycia sprawdzającego nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie,

o którym mowa w art. 94k, sprawdzający sporządza notatkę służbową zawierającą

1)

datę i miejsce (adres) dokonania nabycia sprawdzającego;

2)

wskazanie sprawdzanego;

3)

wartość sprzedaży brutto, w tym wskazanie kwoty należnego podatku od towarów i usług;

4)

numer paragonu fiskalnego oraz numer unikatowy kasy rejestrującej;

5)

wskazanie sprawdzającego.

2.

Notatkę służbową sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje sprawdzany.

1.

Z nabycia sprawdzającego sprawdzający sporządza protokół, jeżeli

1)

w toku nabycia sprawdzającego stwierdzono naruszenie w zakresie wywiązywania się przez

sprawdzanego z obowiązków, o których mowa w art. 94k;

2)

zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 94p ust. 2 albo 3;

3)

nabycie sprawdzające dotyczy usługi;

4)

sprawdzany odmówił

a)

przyjęcia zwracanego towaru,

b)

zwrotu otrzymanej zapłaty za zwracany towar,

c)

przyjęcia paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż zwracanego towaru.

2.

Protokół zawiera w szczególności

1)

oznaczenie organu;

2)

datę i miejsce (adres) dokonania nabycia sprawdzającego;

3)

numer stałego upoważnienia do dokonania nabycia sprawdzającego;

4)

wskazanie sprawdzającego;

5)

wskazanie sprawdzanego, w tym jego imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, numer PESEL

oraz rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;

6)

wskazanie podatnika, jeżeli sprawdzanym jest osoba dokonującą w jego imieniu i na

jego rzecz sprzedaży towarów lub usług;

7)

określenie nabytego towaru lub usługi oraz wartość sprzedaży brutto, w tym wskazanie

kwoty należnego podatku od towarów i usług;

8)

informację

a)

o zwrocie towaru albo

b)

że towar nie podlega zwrotowi lub o pozostawieniu towaru w miejscu jego nabycia -

w przypadku, o którym mowa w art. 94p ust. 2, albo

c)

o odstąpieniu od zwrotu towaru i niedokonaniu zwrotu paragonu fiskalnego, albo

d)

o wykonaniu usługi i jej rodzaju, albo

e)

o zwrocie zapłaty za niewykonaną usługę lub paragonu fiskalnego;

9)

informację o

a)

odmowie przyjęcia zwracanego towaru,

b)

odmowie zwrotu otrzymanej zapłaty za zwracany towar lub niewykonaną usługę i niedokonaniu

zwrotu paragonu fiskalnego,

c)

odmowie przyjęcia paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż zwracanego towaru albo

niewykonanej usługi;

10)

numer paragonu fiskalnego oraz numer unikatowy kasy rejestrującej, a w przypadku ich

braku wskazanie przyczyny;

11)

opis stwierdzonego naruszenia w zakresie wywiązywania się przez sprawdzanego z obowiązków,

o których mowa w art. 94k, w przypadku ich stwierdzenia;

12)

omówienie dokonanych w protokole poprawek, skreśleń i uzupełnień;

13)

wykaz załączników, które dołączono do protokołu;

14)

podpis sprawdzającego i sprawdzanego, a w razie odmowy podpisania protokołu przez

sprawdzanego - wzmiankę o tym zamieszczoną na końcu protokołu;

15)

miejsce i datę sporządzenia.

3.

Protokół sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden otrzymuje

sprawdzany.

Dla potrzeb dokumentowania czynności nabycia sprawdzającego art. 64 ust. 1 pkt 10

stosuje się.

Naczelnik urzędu skarbowego i naczelnik urzędu celno-skarbowego może dokonywać nabycia

sprawdzającego na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Do nabycia sprawdzającego nie stosuje się przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

1.

Wydatki na nabycie sprawdzające są pokrywane z funduszu nabycia sprawdzającego. Środki

na ten fundusz są zapewniane w budżecie państwa, w części budżetowej, o której mowa

w art. 9 ust. 1.

2.

Towar

1)

o którym mowa w art. 94p ust. 2, z wyłączeniem towaru pozostawionego za zgodą sprawdzanego

w miejscu jego nabycia,

2)

nabyty w ramach usługi wykonanej w toku nabycia sprawdzającego,

3)

którego przyjęcia odmówił sprawdzany

- stanowi własność Skarbu Państwa.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze zarządzenia, sposób

dysponowania funduszem, o którym mowa w ust. 1, jego rozliczania oraz dysponowania

niezwróconym towarem, uwzględniając konieczność zapewnienia właściwego gospodarowania

tym funduszem.

1.

W celu zwiększenia efektywności egzekucji administracyjnej należności pieniężnych

funkcjonariusz, w toku wykonywania kontroli celno-skarbowej, ma prawo do dokonania

tymczasowego zajęcia ruchomości zobowiązanego, o którym mowa w art. 1a pkt 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 479, z późn. zm., w stosunku do którego organ egzekucyjny będący naczelnikiem urzędu skarbowego prowadzi

egzekucję administracyjną na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności

pieniężne łącznie przekraczające 10 000 zł, zwanego dalej „zobowiązanym”. Kwota tych

należności pieniężnych nie obejmuje odsetek z tytułu ich niezapłacenia w terminie,

kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.

2.

Tymczasowemu zajęciu ruchomości podlegają ruchomości zobowiązanego znajdujące się

zarówno w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby.

3.

Tymczasowemu zajęciu ruchomości nie podlegają ruchomości o wartości znacznie przewyższającej

kwotę potrzebną do zaspokojenia egzekwowanej należności pieniężnej.

4.

Przepisy art. 37c ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stosuje się odpowiednio.

1.

Tymczasowe zajęcie ruchomości polega na czasowym pozbawieniu zobowiązanego prawa do

rozporządzania zajętą ruchomością.

2.

Tymczasowe zajęcie ruchomości nie może trwać dłużej niż 96 godzin od chwili podpisania

protokołu tymczasowego zajęcia ruchomości przez funkcjonariusza dokonującego tego

zajęcia.

Funkcjonariusz nie dokonuje tymczasowego zajęcia ruchomości w przypadku

1)

gdy zobowiązany okazał funkcjonariuszowi dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie,

wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku albo

rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych;

2)

gdy ruchomości podlegają wyłączeniu lub zwolnieniu z egzekucji administracyjnej, w

przypadkach, o których mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;

3)

zwierząt oraz ruchomości ulegających łatwemu zepsuciu.

1.

Funkcjonariusz wpisuje tymczasowo zajętą ruchomość do protokołu tymczasowego zajęcia

ruchomości.

2.

Protokół tymczasowego zajęcia ruchomości zawiera

1)

oznaczenie zobowiązanego;

2)

oznaczenie organu egzekucyjnego i numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę

tymczasowego zajęcia ruchomości;

3)

kwotę należności pieniężnej, która nie obejmuje odsetek z tytułu niezapłacenia jej

w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

4)

wyszczególnienie tymczasowo zajętych ruchomości z podaniem ich liczby lub ilości,

rodzaju jednostki miary oraz opis każdej tymczasowo zajętej ruchomości według cech

jej właściwych;

5)

pouczenie zobowiązanego o zakazie rozporządzania tymczasowo zajętymi ruchomościami

oraz o skutkach tego zajęcia;

6)

imię i nazwisko albo oznaczenie dozorcy;

7)

pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia tymczasowo zajętych ruchomości pod dozór;

8)

imiona i nazwiska osób uczestniczących w tymczasowym zajęciu ruchomości;

9)

wnioski i oświadczenia zgłoszone w trakcie tymczasowego zajęcia ruchomości;

10)

podpis zobowiązanego, jeżeli jest obecny przy tymczasowym zajęciu ruchomości;

11)

podpisy świadków przywołanych do obecności przy tymczasowym zajęciu ruchomości lub

wzmiankę o przyczynie braku ich podpisów;

12)

miejsce, datę oraz oznaczenie godziny i minuty podpisania protokołu przez funkcjonariusza

dokonującego tymczasowego zajęcia ruchomości.

3.

Przepisy art. 51 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stosuje się odpowiednio.

4.

Protokół tymczasowego zajęcia ruchomości jest doręczany zobowiązanemu i dozorcy.

Do dozoru nad tymczasowo zajętymi ruchomościami stosuje się odpowiednio przepisy art. 100-103 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z tym że w przypadku gdy zajęta ruchomość nie może być pozostawiona w miejscu zajęcia,

a nie ma innej osoby, której można by było oddać zajętą ruchomość pod dozór, zostaje

ona wzięta pod dozór naczelnika urzędu celno-skarbowego, z upoważnienia którego funkcjonariusz

dokonuje kontroli celno-skarbowej.

Niezwłocznie po dokonaniu tymczasowego zajęcia ruchomości funkcjonariusz dokonujący

tymczasowego zajęcia ruchomości przekazuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej

do organu egzekucyjnego, o którym mowa w art. 94y ust. 1, odwzorowanie cyfrowe protokołu

tymczasowego zajęcia ruchomości, informacje dotyczące miejsca przechowywania tej ruchomości,

imienia i nazwiska lub nazwy dozorcy oraz kosztów faktycznie poniesionych związanych

z tymczasowym zajęciem ruchomości.

1.

Audyt obejmuje ocenę

1)

gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegającymi

zwrotowi środkami z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA);

1a)

gospodarowania środkami publicznymi innymi niż określone w pkt 1, przeznaczonymi na

współfinansowanie krajowe funduszy, programów i projektów realizowanych ze środków

określonych w pkt 1;

1b

gospodarowania środkami w ramach planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;

1c

gospodarowania środkami w ramach pobrexitowej rezerwy dostosowawczej, o której mowa

w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1755 z dnia 6 października

2021 r. ustanawiającego pobrexitową rezerwę dostosowawczą;

1d

gospodarowania środkami w ramach programu Erasmus+, o którym mowa w rozporządzeniu

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/817 z dnia 20 maja 2021 r. ustanawiającym

„Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia i szkolenia, młodzieży i sportu oraz

uchylającym rozporządzenie (UE) nr 1288/2013;

1e

gospodarowania środkami w ramach programu Europejski Korpus Solidarności, o którym

mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/888 z dnia 20 maja

2021 r. ustanawiającym program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylającym rozporządzenia

(UE) 2018/1475 i (UE) nr 375/2014;

2)

gospodarowania środkami publicznymi innymi niż określone w pkt 1 i 1a, z wyłączeniem

badania celowości wykorzystania środków zaliczanych do dochodów własnych i subwencji

ogólnej jednostki samorządu terytorialnego;

3)

wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków, o których mowa w pkt 1-2;

4)

wykorzystania i rozporządzania mieniem państwowym;

5)

wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji zadań publicznych

oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa;

6)

wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez Skarb Państwa poręczeń i gwarancji,

w tym wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub gwarantował Skarb Państwa,

zgodnie z ich przeznaczeniem;

7)

prawidłowości deklarowania, obliczania i wpłacania należności budżetu państwa, państwowych

funduszy celowych i innych jednostek sektora finansów publicznych, których pobór należy

do innych organów.

2.

Audyt, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, dotyczy w szczególności

1)

skuteczności funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli;

2)

prawidłowości rachunków;

3)

prawidłowości i zgodności z prawem wydatków;

4)

wywiązywania się z warunków finansowania pomocy.

3.

Audyt, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-7, obejmuje ocenę w szczególności oszczędności,

skuteczności, efektywności, celowości i zgodności z prawem.

4.

Audytowi, o którym mowa w ust. 1, podlegają

1)

instytucje zarządzające, certyfikujące, pośredniczące, wdrażające, podmioty zaangażowane

w realizację wspólnych programów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii

Europejskiej oraz agencje płatnicze, o których mowa w odrębnych przepisach,

2)

podmioty i jednostki organizacyjne wydatkujące, przekazujące i otrzymujące środki,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-2,

3)

podmioty i jednostki obowiązane do wywiązywania się z warunków, o których mowa w ust.

1 pkt 3,

4)

władający i zarządzający mieniem państwowym,

5)

spółki z udziałem Skarbu Państwa, podmioty wykorzystujące mienie przekazane przez

Skarb Państwa oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa,

6)

beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz podmioty, za

które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował,

7)

podmioty zobowiązane do świadczeń pieniężnych na rzecz budżetu państwa, państwowych

funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych

- zwani dalej „audytowanymi”.

5

Audyt nie obejmuje oceny celowości i sposobu wykorzystania środków budżetowych oraz

mienia państwowego, które zostały przeznaczone na cele specjalne, o których mowa w

rozdziale 2a, w jednostkach podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego

nadzorowanych, w Biurze Nadzoru Wewnętrznego, Inspektoracie Wewnętrznym Służby Więziennej,

Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa oraz

w jednostkach organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu

oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

6.

(uchylony)

1.

Czynności w zakresie audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 1 i 1a, z wyłączeniem

audytu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 10a, wykonują osoby zatrudnione w wyodrębnionej

w tym celu komórce organizacyjnej urzędu obsługującego ministra.

2.

Audyt może być dokonany w siedzibie organu, chyba że jest konieczne przeprowadzenie

czynności w

1)

siedzibie audytowanego lub beneficjenta;

2)

miejscach wykonywania przez audytowanego lub beneficjenta działalności gospodarczej;

3)

miejscach realizacji projektu.

3

W związku z wykonywanymi czynnościami w zakresie audytu można żądać od audytowanych

i ich kontrahentów przedstawienia dokumentów i dokonywania oględzin, w tym w miejscach

realizacji projektu finansowanego ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej

oraz niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

4.

(uchylony)

1

Z przeprowadzonego audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 1-1c, Szef Krajowej

Administracji Skarbowej sporządza

1)

sprawozdanie;

2)

opinię.

1a.

(uchylony)

1b.

(uchylony)

2.

Sprawozdanie lub opinia mogą być przekazywane

1)

właściwym organom lub dysponentom części budżetowych oraz podmiotom sprawującym nadzór

lub kontrolę nad działalnością audytowanego;

2)

organom Unii Europejskiej;

3)

osobom uprawnionym na podstawie zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

4)

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

1.

Z przeprowadzonego audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2-7, dyrektor izby administracji

skarbowej sporządza sprawozdanie, które doręcza się audytowanemu.

2.

Audytowany może w terminie 14 dni od dnia doręczenia sprawozdania sporządzonego po

zakończeniu audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2-7, przedstawić zastrzeżenia

lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie wnioski dowodowe.

3.

Zastrzeżenia lub wyjaśnienia, o których mowa w ust. 2, rozpatruje się i zawiadamia

audytowanego o sposobie ich załatwienia w terminie 14 dni od dnia otrzymania tych

zastrzeżeń lub wyjaśnień.

4.

Sprawozdanie może być przekazane właściwym organom lub dysponentom części budżetowych

oraz podmiotom sprawującym nadzór lub kontrolę nad działalnością audytowanego.

5.

Podmiot, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia

sprawozdania, zawiadomić właściwy organ o sposobie wykorzystania informacji z audytu

lub o przyczynach ich niewykorzystania.

6.

Audytowany jest obowiązany w terminie wyznaczonym przez właściwy organ poinformować

ten organ o podjętych działaniach w związku z doręczonym sprawozdaniem.

W zakresie nieregulowanym w niniejszym rozdziale do audytu stosuje się odpowiednio

1)

przepisy art. 62 ust. 1-2b, 8 i 10, art. 64 ust. 1 pkt 1-5, 7-11 i 17, ust. 3, 4 i

8, art. 72 ust. 1 pkt 1-6 i 8-11 oraz ust. 2, art. 73, art. 76, art. 79, art. 81 ust.

1-6, a w zakresie audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2-7 - również przepisy

art. 63 ust. 1 i 2;

2)

przepisy art. 12, art. 143, art. 180-181a, art. 193a-197, art. 199 oraz działu IV

rozdziałów 2, 3a, 5, 6, 9, z wyjątkiem art. 171a, oraz rozdziałów 22 i 23 Ordynacji

podatkowej, a w zakresie audytu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2-7 - również

przepisy działu IV rozdziałów 14 i 16 Ordynacji podatkowej.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

jednostkach organizacyjnych - rozumie się przez to

a)

jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane,

b)

Biuro Nadzoru Wewnętrznego, Policję, Państwową Straż Pożarną, Straż Graniczną i Służbę

Ochrony Państwa,

c)

jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego;

2)

organach przeprowadzających ocenę - rozumie się przez to

a)

Ministra Obrony Narodowej w przypadku jednostek mu podległych lub przez niego nadzorowanych,

b)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych w przypadku Biura Nadzoru Wewnętrznego,

Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej oraz Służby Ochrony Państwa,

c)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przypadku jednostek organizacyjnych Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

d)

Szefa Agencji Wywiadu w przypadku jednostek organizacyjnych Agencji Wywiadu,

e)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przypadku jednostek organizacyjnych Centralnego

Biura Antykorupcyjnego.

Celami specjalnymi, na które są przeznaczane środki budżetowe i mienie państwowe w

jednostkach organizacyjnych, są

1)

mobilizacyjne zabezpieczenie jednostek organizacyjnych oraz zapasy nienaruszalne wynikające

z planów obronnych;

2)

zadania wykonywane w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz zadania finansowane

z funduszu operacyjnego;

3)

uposażenie i pozostałe świadczenia dla żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego uprawnionych

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;

4)

nabycie, budowa, eksploatacja i remonty obiektów, lokali i terenów przeznaczonych

na stanowiska dowodzenia i stanowiska kierowania organów określonych w odrębnych przepisach

oraz obiektów służących do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;

5)

nabycie, przechowywanie i eksploatacja uzbrojenia, amunicji, sprzętu wojskowego oraz

sprzętu i materiałów używanych w celu wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym pojazdów samochodowych;

6)

organizowanie, utrzymywanie i rozwój sieci telekomunikacyjnych oraz systemów teleinformatycznych

służących ochronie informacji niejawnych przesyłanych, przechowywanych lub przetwarzanych

w tych systemach, w tym sieci telekomunikacyjnych oraz systemów teleinformatycznych

służących do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;

7)

organizowanie, utrzymywanie i rozwój metod i środków kryptografii, kryptoanalizy i

deszyfrażu;

8)

organizowanie, utrzymywanie i rozwój systemów rozpoznania i przeciwdziałania radioelektronicznego;

9)

prace badawczo-rozwojowe i wdrożeniowe dotyczące uzbrojenia, amunicji i sprzętu wojskowego,

sprzętu i materiałów służących do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

systemów telekomunikacyjnych i teleinformatycznych, kryptografii, kryptoanalizy i

deszyfrażu oraz rozpoznania i zabezpieczenia inżynieryjnego;

10)

współpraca z właściwymi organami i służbami innych państw, związana z dostępem do

informacji niejawnych na podstawie umowy międzynarodowej albo porozumienia międzynarodowego;

11)

działalność o szczególnie ważnym znaczeniu dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

obronności i bezpieczeństwa państwa, o której informacje stanowią informacje niejawne

o klauzuli „ściśle tajne”;

12)

organizowanie, utrzymywanie i rozwój systemów teleinformatycznych służących do ochrony

cyberprzestrzeni jednostek organizacyjnych.

1.

Ocena ma na celu zbadanie prawidłowości wykorzystania środków budżetowych i mienia

państwowego na cele specjalne pod względem celowości, legalności, gospodarności i

rzetelności oraz ustalenie kompletności i rzetelności dokumentów dotyczących celu

specjalnego.

2.

Ustalenia w zakresie oceny przeprowadza pracownik, żołnierz lub funkcjonariusz organu

przeprowadzającego ocenę, zwany dalej „oceniającym”, na podstawie legitymacji służbowej

lub dokumentu tożsamości oraz pisemnego, imiennego upoważnienia do przeprowadzenia

oceny, wydanego przez organ przeprowadzający ocenę.

3.

Upoważnienie do przeprowadzenia oceny zawiera

1)

numer, miejsce i datę wystawienia;

2)

oznaczenie ocenianej jednostki organizacyjnej;

3)

wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia oceny;

4)

określenie przedmiotu i zakresu oceny oraz okresu objętego oceną;

5)

okres objęty oceną;

6)

stopień, imię i nazwisko oceniającego;

7)

numer legitymacji służbowej oceniającego lub serię i numer dokumentu tożsamości;

8)

termin ważności;

9)

informację o posiadaniu przez oceniającego poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego

do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”;

10)

stanowisko służbowe, stopień, imię i nazwisko, podpis oraz pieczęć osoby wystawiającej,

w imieniu organu przeprowadzającego ocenę, upoważnienie do jej przeprowadzenia.

4.

Oceniający jest obowiązany posiadać poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do

dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „ściśle tajne” oraz zaświadczenie

o odbytym przeszkoleniu w zakresie ochrony informacji niejawnych.

5.

Ocenę może przeprowadzić jeden oceniający lub zespół oceniających.

1.

Oceniający jest upoważniony do swobodnego poruszania się po terenie ocenianej jednostki

organizacyjnej.

2.

W ramach udzielonego upoważnienia oceniający ma prawo do

1)

swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń ocenianej jednostki organizacyjnej;

2)

wglądu do dokumentów i materiałów związanych z zakresem oraz celem oceny;

3)

zarządzenia inwentaryzacji wraz z rozliczeniem jej wyników;

4)

dokonywania oględzin;

5)

sprawdzania sposobu i toku wykonywania określonych czynności służbowych;

6)

żądania, w terminie przez niego wyznaczonym, ustnych lub pisemnych informacji i wyjaśnień

od kierownika ocenianej jednostki organizacyjnej oraz od podległych mu żołnierzy,

funkcjonariuszy lub pracowników;

7)

zasięgania opinii biegłych i specjalistów posiadających odpowiednie uprawnienia do

dostępu do informacji niejawnych;

8)

zbierania dowodów oraz ich zabezpieczania i utrwalania, w szczególności przez filmowanie

i fotografowanie oraz dokonywanie nagrań dźwiękowych.

1.

Kierownik ocenianej jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić w szczególności

1)

funkcjonowanie systemu ochrony i kontroli dostępu w ocenianej jednostce organizacyjnej

w sposób umożliwiający oceniającemu swobodny wstęp na teren jednostki oraz ocenianych

obiektów i pomieszczeń oraz zwolnienie go od przeszukania osobistego, jeżeli takie

przeszukanie przewiduje regulamin wewnętrzny ocenianej jednostki organizacyjnej;

2)

niezwłoczne przedstawienie oceniającemu żądanych dokumentów i materiałów oraz ujawnienie

składników majątkowych niezbędnych do przeprowadzenia oceny, a także terminowe udzielanie

wyjaśnień przez podległych mu żołnierzy, funkcjonariuszy lub pracowników;

3)

warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia oceny, w szczególności środki

łączności, a także inne urządzenia techniczne oraz samodzielne pomieszczenie do pracy

i miejsce do przechowywania dokumentów;

4)

sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez oceniającego;

5)

możliwość dokumentowania przeprowadzanych przez oceniającego czynności w zakresie

oceny;

6)

przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji na żądanie oceniającego;

7)

niezwłoczne informowanie oceniającego o podjętych w czasie trwania oceny działaniach

zaradczych lub usprawniających.

2.

Kierownik ocenianej jednostki organizacyjnej lub osoba przez niego upoważniona ma

prawo uczestniczyć w przeprowadzanych przez oceniającego czynnościach w zakresie oceny

oraz żądać przeprowadzenia określonych czynności w zakresie oceny, a także dołączenia

do akt oceny określonych dokumentów.

W razie ujawnienia w toku oceny okoliczności wskazujących na popełnienie przestępstwa

lub wykroczenia albo przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, albo naruszenia dyscypliny

finansów publicznych, oceniający niezwłocznie informuje na piśmie o tym właściwy organ

ścigania, kierownika ocenianej jednostki oraz organ przeprowadzający ocenę.

1.

Oceniający dokonuje ustaleń w zakresie oceny na podstawie dowodów zgromadzonych w

wyniku czynności przeprowadzonych w zakresie oceny. Przebieg czynności w zakresie

oceny oceniający dokumentuje w aktach oceny.

2.

Z czynności mających istotne znaczenie dla sprawy oceniający sporządza protokół lub

notatkę.

3.

Z ustaleń w zakresie oceny oceniający sporządza protokół oceny, który zawiera

1)

miejsce i datę sporządzenia;

2)

oznaczenie ocenianej jednostki organizacyjnej, jej siedzibę i adres, stopień służbowy,

imię i nazwisko jej kierownika, z uwzględnieniem zmian zaistniałych w okresie objętym

oceną;

3)

stopień, imię i nazwisko, stanowisko służbowe oceniającego oraz numer i datę wystawienia

upoważnienia do oceny;

4)

określenie przedmiotu i zakresu oceny oraz okresu objętego oceną;

5)

datę rozpoczęcia i datę zakończenia czynności w zakresie oceny z uwzględnieniem dni

przerw w tych czynnościach;

6)

opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku oceny, ustalonych nieprawidłowości lub

naruszeń przepisów prawa ze wskazaniem przyczyn ich powstania, ich zakresu i skutków

oraz osób za nie odpowiedzialnych;

7)

wskazanie osób, o których mowa w art. 98d ust. 2 pkt 6 i 7, od których uzyskano informacje,

wyjaśnienia lub opinie;

8)

omówienie dokonanych w protokole oceny poprawek, skreśleń i uzupełnień;

9)

wykaz załączników, które dołączono do protokołu oceny;

10)

podpis oceniającego i kierownika ocenianej jednostki organizacyjnej na każdej stronie

protokołu, a w razie odmowy podpisania protokołu oceny przez kierownika - wzmiankę

o tym zamieszczoną na końcu protokołu;

11)

wzmiankę o prawie, sposobie i terminie zgłoszenia zastrzeżeń oraz o prawie odmowy

podpisania protokołu oceny.

4.

Protokół oceny sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje, za poświadczeniem odbioru, kierownik ocenianej jednostki organizacyjnej,

a drugi - organ przeprowadzający ocenę.

1.

Kierownikowi ocenianej jednostki organizacyjnej przed podpisaniem protokołu oceny

przysługuje prawo zgłoszenia do organu przeprowadzającego ocenę umotywowanych zastrzeżeń

co do ustaleń zawartych w protokole oceny w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania.

2.

Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie oceniającemu.

3.

Organ przeprowadzający ocenę rozpatruje zastrzeżenia w terminie 14 dni od dnia ich

zgłoszenia.

4.

W przypadku stwierdzenia przez organ przeprowadzający ocenę zasadności zastrzeżeń

oceniający uwzględnia je i zmienia lub uzupełnia treść protokołu oceny.

5.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części kierownikowi ocenianej

jednostki organizacyjnej, który zgłosił zastrzeżenia, przekazuje się na piśmie stanowisko

organu przeprowadzającego ocenę w tej sprawie. W takim przypadku kierownik ocenianej

jednostki organizacyjnej może odmówić podpisania protokołu oceny, uzasadniając na

piśmie odmowę jego podpisania.

6.

Odmowa podpisania protokołu oceny przez kierownika ocenianej jednostki organizacyjnej

nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu oceny przez oceniającego i sporządzenia

projektu informacji o wynikach oceny.

1.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole oceny oceniający, w terminie 30 dni od

dnia podpisania protokołu oceny, sporządza projekt informacji o wynikach oceny, który

zatwierdza organ przeprowadzający ocenę i kieruje do kierownika ocenianej jednostki

organizacyjnej.

2.

Informacja o wynikach oceny zawiera ocenę działalności ocenianej jednostki organizacyjnej

wynikającą z ustaleń zawartych w protokole oceny, opis przyczyn powstania, zakres

i skutki stwierdzonych nieprawidłowości, wskazanie osób odpowiedzialnych za ich powstanie

oraz uwagi, wnioski i zalecenia w sprawie ich usunięcia oraz termin ich usunięcia.

3.

Kierownik ocenianej jednostki organizacyjnej, który otrzymał informację o wynikach

oceny, w terminie w niej określonym, informuje na piśmie organ przeprowadzający ocenę

o sposobie wykonania zaleceń oraz usunięciu wskazanych w niej nieprawidłowości, wykorzystaniu

uwag i wniosków w prowadzonej działalności, a także o podjętych działaniach lub o

przyczynach ich niepodjęcia.

1.

Czynności audytowe przeprowadza się

1)

w celu ustalenia, czy podmiot występujący z wnioskiem o wydanie pozwolenia, o którym

mowa w art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”, spełnia kryteria określone w art. 39 unijnego kodeksu celnego;

2)

w przypadku, gdy przepisy prawa celnego uzależniają wydanie innego pozwolenia od spełnienia kryterium określonego w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

2.

Czynności audytowe mogą zostać przeprowadzone w celu ustalenia, czy podmiot występujący

o wydanie pozwolenia na podstawie przepisów prawa celnego, innego niż wskazanego w ust. 1, spełnia kryteria lub warunki wymagane do wydania

wnioskowanego pozwolenia.

3.

Czynności audytowe mogą być przeprowadzone w przypadku ponownej oceny, o której mowa

w art. 23 ust. 4 lit. a unijnego kodeksu celnego, oraz zawieszenia, zmiany, cofnięcia lub unieważnienia pozwoleń, o których mowa w

ust. 1 i 2.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór kwestionariusza, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca

2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 952/2013

w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu

celnego

(Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1), uwzględniając zakres kryteriów określonych w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki pozwoleń, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

1)

określone w przepisach prawa celnego kryteria lub warunki niezbędne do wydania danego pozwolenia, w tym konieczność ich

weryfikacji w ramach czynności przeprowadzanych w siedzibie lub miejscach wykonywania

działalności gospodarczej przez podmiot występujący z wnioskiem o wydanie pozwolenia;

2)

rodzaj udzielanego pozwolenia;

3)

konieczność zapewnienia sprawności prowadzenia czynności audytowych.

Czynności audytowe przeprowadza się również w celu ustalenia, czy

1)

przedsiębiorca telekomunikacyjny wykonuje obowiązki, o których mowa w art. 15f ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych;

2)

dostawca usług płatniczych wykonuje obowiązki, o których mowa w art. 15g ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

1.

Czynności audytowe, o których mowa w art. 99, polegają w szczególności na

1)

badaniu dokumentacji i, w razie potrzeby, weryfikacji jej autentyczności;

2)

dokonywaniu oględzin i sprawdzaniu stanu pomieszczeń oraz innych obiektów;

3)

dokonywaniu oceny wypłacalności wnioskodawcy;

4)

badaniu bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, w tym oprogramowania, pod względem

możliwości prowadzenia kontroli danych zawartych w tych systemach.

2.

W przypadku stwierdzenia możliwości niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium lub

warunku do wydania pozwolenia lub zezwolenia, właściwy dyrektor izby administracji

skarbowej wydaje zalecenia, w których wskazuje konieczność podjęcia określonych działań

naprawczych, oraz wyznacza termin na ich realizację.

1.

Czynności audytowe, o których mowa w art. 99a, polegają w szczególności na badaniu

dokumentacji związanej z wykonywaniem obowiązków, o których mowa w art. 15f ust. 5

albo art. 15g ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

2.

Na potrzeby czynności audytowych, o których mowa w art. 99a

1)

przedsiębiorcy telekomunikacyjni są obowiązani

a)

udzielać, na żądanie właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego, informacji niezbędnych

do prowadzonych czynności audytowych,

b)

umożliwić wgląd w dokumentację związaną z obowiązkiem, o którym mowa w art. 15f ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych;

2)

dostawcy usług płatniczych są obowiązani

a)

udzielać, na żądanie właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego, informacji niezbędnych

do prowadzonych czynności audytowych,

b)

umożliwić wgląd w dokumentację związaną z obowiązkiem, o którym mowa w art. 15g ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

1.

Czynności audytowe, o których mowa w art. 99a, prowadzi wyznaczony naczelnik urzędu

celno-skarbowego. Czynności te są prowadzone z urzędu.

2.

Wyznaczony naczelnik urzędu celno-skarbowego zawiadamia przedsiębiorcę o zamiarze

podjęcia czynności audytowych, o których mowa w art. 99a, nie później niż 7 dni przed

ich podjęciem.

3.

Zawiadomienie zawiera

1)

oznaczenie organu;

2)

datę i miejsce wystawienia;

3)

oznaczenie przedsiębiorcy;

4)

imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub pełnionej funkcji.

4.

Czynności audytowe, o których mowa w art. 99a, podejmowane są na podstawie upoważnienia,

które zawiera

1)

wskazanie podstawy prawnej;

2)

oznaczenie organu uprawnionego do przeprowadzenia czynności audytowych;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko pracownika organu uprawnionego do przeprowadzenia czynności audytowych

oraz numer jego legitymacji służbowej;

5)

oznaczenie przedsiębiorcy;

6)

określenie zakresu przedmiotowego czynności audytowych;

7)

imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub pełnionej funkcji.

5.

Czynności audytowe, o których mowa w art. 99a, powinny być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w terminie miesiąca od dnia ich podjęcia.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia,

naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego do prowadzenia czynności audytowych,

o których mowa w art. 99a, uwzględniając przygotowanie techniczne urzędu obsługującego

tego naczelnika.

Do czynności audytowych, o których mowa w art. 99a, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym

rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV rozdziałów 1, 2,

5, 6, 9, z wyjątkiem art. 171a, oraz rozdziałów 11 i 23 Ordynacji podatkowej.

Czynności audytowe właściwy dyrektor izby administracji skarbowej albo wyznaczony

naczelnik urzędu celno-skarbowego może przeprowadzić również w siedzibie i miejscach

wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Przepisy art. 59 ust.

1, art. 64, art. 72 i art. 74 stosuje się odpowiednio.

1.

Z przeprowadzonych czynności audytowych, o których mowa w art. 99, właściwy dyrektor

izby administracji skarbowej sporządza raport, który zawiera informację o spełnieniu

lub niespełnieniu przez wnioskodawcę danego kryterium lub warunku.

2.

Raport doręcza się wnioskodawcy.

3.

Nieudostępnienie przez wnioskodawcę żądanych dokumentów, danych lub informacji lub

utrudnienie lub uniemożliwienie przeprowadzenia czynności audytowych uważa się za

niespełnienie kryterium lub warunku podlegającego ustaleniu w ramach czynności audytowych.

1.

Z przeprowadzonych czynności audytowych, o których mowa w art. 99a, sporządza się

raport.

2.

Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie organu;

2)

wskazanie podmiotu podlegającego czynnościom audytowym;

3)

datę sporządzenia;

4)

wskazanie osób przeprowadzających czynności audytowe;

5)

stwierdzenie, czy podmiot wykonał obowiązki albo nie wykonał obowiązków, o których

mowa w art. 15f ust. 5 i art. 15g ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych;

6)

opis dokonanych ustaleń faktycznych - w przypadku stwierdzenia niewykonania przez

podmiot obowiązków;

7)

podpis naczelnika urzędu celno-skarbowego lub osoby upoważnionej z podaniem imienia

i nazwiska oraz stanowiska służbowego.

3.

W przypadku stwierdzenia niewykonania przez podmiot obowiązków, wyznaczony naczelnik

urzędu celno-skarbowego doręcza raport

1)

wraz z całością dokumentacji obejmującej czynności audytowe ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych;

2)

organowi sprawującemu nadzór lub kontrolę nad działalnością podmiotu, wobec którego

podjęto czynności audytowe.

W ramach monitorowania, o którym mowa w art. 23 ust. 5 unijnego kodeksu celnego, w przypadkach, o których mowa w art. 99, przeprowadza się czynności audytowe mające

na celu badanie i weryfikację spełnienia warunków i kryteriów przez posiadacza decyzji.

Izby gospodarcze, organy samorządu zawodowego oraz inne instytucje zrzeszające przedsiębiorców,

są obowiązane, w związku z prowadzonymi czynnościami audytowymi, przekazywać nieodpłatnie,

na sporządzone na piśmie żądanie i w określonych w tym żądaniu terminach, posiadane

dane i informacje o zrzeszonych w nich podmiotach.

Do czynności audytowych dotyczących pozwoleń określonych w przepisach prawa celnego w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy

art. 12, art. 143, rozdziałów 1, 2, 5, 6, 9, z wyjątkiem art. 171a, rozdziałów 10,

11 i 23 działu IV oraz działu VII Ordynacji podatkowej.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego

1)

może przeprowadzić urzędowe sprawdzenie

a)

przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w art. 74 ust. 1-4,

b)

w przypadku weryfikacji dalszego spełniania warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia

kontroli, a w szczególności warunków i środków, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt

2, 4, 7, 8 i 10, art. 74 ust. 1 pkt 1-4 i 7, ust. 2 pkt 1, 2 i 4, ust. 3, ust. 3a

pkt 1-3 i 5 oraz ust. 4 pkt 1 i 3;

2)

przeprowadza urzędowe sprawdzenie w przypadku, gdy przepisy o podatku akcyzowym uzależniają

wydanie decyzji od wyniku urzędowego sprawdzenia.

Urzędowe sprawdzenie polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy w miejscu

prowadzenia działalności podlegającej kontroli celno-skarbowej są zapewnione warunki

i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej, a w szczególności

warunki i środki, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, 4, 7, 8 i 10, art. 74 ust.

1 pkt 1-4, ust. 2 pkt 1 i 2, ust. 3, ust. 3a pkt 1-3 oraz ust. 4 pkt 1, a w przypadku,

o którym mowa w art. 106 pkt 2, również na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy

miejsce prowadzenia działalności spełnia warunki określone w przepisach o podatku

akcyzowym.

1.

Przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 111 ust. 1 pkt 1, podmiot przesyła właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego

zgłoszenie oraz dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli celno-skarbowej.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 106 pkt 2, złożony wniosek o wydanie lub zmianę

decyzji stanowi zgłoszenie. Do zgłoszenia podmiot jest obowiązany załączyć dokumenty

mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli celno-skarbowej.

3.

W przypadku zmiany danych zawartych w zgłoszeniu lub w dokumentach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 111 ust. 1 pkt 2 podmiot jest obowiązany powiadomić o tych

zmianach właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.

1.

Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół. Protokół, zgłoszenie oraz załączone

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli celno-skarbowej stanowią akta

weryfikacyjne.

2.

Akta weryfikacyjne zatwierdza się

1)

decyzją - w przypadku, o którym mowa w art. 106 pkt 1 lit. a;

2)

postanowieniem - w przypadku, o którym mowa w art. 106 pkt 2;

3)

postanowieniem, na które przysługuje zażalenie - w przypadku, o którym mowa w art.

106 pkt 1 lit. b.

1.

W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w art. 107, naczelnik

urzędu celno-skarbowego wyznacza termin do ich spełnienia, a po jego upływie przeprowadza

powtórne urzędowe sprawdzenie.

2.

W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, że nie są zapewnione

warunki i środki, o których mowa w art. 107, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje

1)

decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadku, o którym mowa w

art. 106 pkt 1 lit. a;

2)

postanowienie o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadku, o którym

mowa art. 106 pkt 2;

3)

postanowienie, na które przysługuje zażalenie - w przypadku, o którym mowa w art.

106 pkt 1 lit. b.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje działalności, o której mowa w art. 74 ust. 1-4, przed rozpoczęciem której

przeprowadza się urzędowe sprawdzenie,

2)

dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 108

ust. 1 i 2, zakres danych i informacji zamieszczanych w tych dokumentach oraz tryb

przesyłania dokumentów,

3)

zakres i tryb dokonywania zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 1,

4)

tryb powiadamiania o zmianach danych, o których mowa art. 108 ust. 3,

5)

szczegółowy sposób i zakres urzędowego sprawdzenia,

6)

szczegółowy sposób sporządzenia akt weryfikacyjnych i miejsce ich przechowywania

- biorąc pod uwagę względy podwyższonego ryzyka związanego z prowadzoną działalnością

oraz konieczność zapewnienia jednolitego postępowania naczelników urzędów celno-skarbowych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których przeprowadza się urzędowe sprawdzenie w ramach pozwoleń określonych

w unijnym kodeksie celnym, oraz tryb przeprowadzania urzędowego sprawdzenia. Wydając rozporządzenie, minister

właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia potrzebę zapewnienia równowagi między

zakresem czynności urzędowego sprawdzenia a stabilnością prowadzenia działalności

gospodarczej, przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesów państwa.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale przepisy art. 12, art. 18b, działu

IV, z wyjątkiem art. 256, art. 262 i art. 263, oraz działu VII Ordynacji podatkowej

stosuje się odpowiednio.

1.

W celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 13-16a i 16c oraz

art. 14 ust. 1 pkt 7, oraz ścigania przestępstw na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych

właściwe organy KAS, na potrzeby realizacji czynności określonych w niniejszym przepisie,

w art. 114-117, art. 118 ust. 1-17, art. 119 ust. 1-10, art. 120 ust. 1-6, art. 122-126,

art. 127 ust. 1-5, art. 127a ust. 1, 2 i 6-12, art. 128 ust. 1 oraz art. 131 ust.

1, 2 i 5, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 114-126, art. 127 ust. 1-5

i art. 127a ust. 1-12, mogą uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać

1)

informacje zawierające dane osobowe,

2)

dane, o których mowa w art. 114 ust. 1 oraz w art. 115 ust. 1,

3)

informacje o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach majątkowych

- podmiotów podlegających kontroli oraz podmiotów, co do których zachodzi uzasadnione

podejrzenie popełnienia przestępstwa albo przestępstwa skarbowego lub posiadania mienia

zagrożonego przepadkiem.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym umożliwiających uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób

niejawny.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 1, przeprowadzają wyłącznie

1)

funkcjonariusze pełniący służbę w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych urzędu

obsługującego ministra albo urzędu celno-skarbowego,

2)

funkcjonariusze, o których mowa w art. 2 ust. 2a, oddelegowani do wykonywania zadań

służbowych w komórkach, o których mowa w pkt 1

- zwani dalej „funkcjonariuszami wykonującymi czynności operacyjno-rozpoznawcze”.

1.

W celu zapobiegania przestępstwom skarbowym lub przestępstwom, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 14-16, lub wykrywania tych przestępstw oraz wykonania zadań, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a, funkcjonariusze wykonujący czynności operacyjno-rozpoznawcze

mogą uzyskiwać dane niestanowiące treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego,

przesyłki pocztowej albo przekazu w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną,

określone w

1)

art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1648, 1933 i 2581), zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,

2)

art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3)

art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, zwane dalej „danymi internetowymi”

- oraz mogą je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną udostępniają nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1

1)

na pisemny wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnika urzędu celno-skarbowego;

2)

na pisemny wniosek funkcjonariusza wykonującego czynności operacyjno-rozpoznawcze

posiadającego pisemne upoważnienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnika

urzędu celno-skarbowego do występowania w jego imieniu o udostępnienie danych, o których

mowa w ust. 1;

3)

za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi wykonującemu czynności

operacyjno-rozpoznawcze posiadającemu pisemne upoważnienie, o którym mowa w pkt 2.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których mowa w

ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora

pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym

ich udziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Szefem

Krajowej Administracji Skarbowej a tym podmiotem.

4.

Udostępnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pośrednictwem sieci

telekomunikacyjnej, jeżeli sieć ta zapewnia

1)

możliwość ustalenia funkcjonariusza wykonującego czynności operacyjno-rozpoznawcze

uzyskującego dane, ich rodzaju oraz czasu, w którym zostały uzyskane;

2)

zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp

do danych.

5.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej i naczelnik urzędu celno-skarbowego prowadzą

rejestry wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych, danych pocztowych i danych

internetowych zawierające informacje identyfikujące jednostkę organizacyjną KAS i

funkcjonariusza wykonującego czynności operacyjno-rozpoznawcze uzyskującego te dane,

ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały uzyskane. Rejestr prowadzi się

w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

1.

W celu zapobiegania przestępstwom skarbowym lub przestępstwom, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 14-16, lub wykrywania tych przestępstw oraz wykonania zadań, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a, funkcjonariusze wykonujący czynności operacyjno-rozpoznawcze

mogą uzyskiwać

1)

dane z wykazu, o których mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

2)

dane, o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

3)

w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną - numer zakończenia sieci oraz

siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę

organizacyjną tego użytkownika,

4)

w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości

oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci udostępnione użytkownikowi

- oraz mogą je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 114

ust. 2-5 stosuje się.

1.

Kontrolę nad uzyskiwaniem danych telekomunikacyjnych, danych pocztowych lub danych

internetowych sprawuje sąd okręgowy właściwy dla siedziby organu KAS, któremu udostępniono

te dane.

2.

Organ KAS, o którym mowa w ust. 1, przekazuje sądowi okręgowemu w okresach półrocznych,

sprawozdanie obejmujące

1)

liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,

danych pocztowych lub danych internetowych oraz rodzaj tych danych;

2)

kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,

dane pocztowe lub dane internetowe.

3.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd okręgowy może zapoznać się z materiałami

uzasadniającymi udostępnienie danych telekomunikacyjnych, danych pocztowych lub danych

internetowych.

4.

Sąd okręgowy informuje organ KAS, o którym mowa w ust. 1, o wyniku kontroli w terminie

30 dni od jej zakończenia.

5.

Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.

115 ust. 1.

6.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego niezwłocznie przekazuje Szefowi Krajowej Administracji

Skarbowej informacje o wyniku kontroli, o którym mowa w ust. 4.

1.

W celu ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw skarbowych

lub przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14-16, oraz przestępstw ściganych

na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, jak również wykonania zadań, o

których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a, funkcjonariusze wykonujący czynności operacyjno-rozpoznawcze

w toku czynności podejmowanych w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych mają prawo

do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w

miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej

naruszający dobra osoby, wobec której zostały podjęte.

3.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, osobie, wobec której były

one stosowane, przysługuje, w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o ich stosowaniu,

zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora okręgowego.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku nadzoru transgranicznego, o

którym mowa w art. 21 Konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o

Unii Europejskiej w sprawie wzajemnej pomocy i współpracy między administracjami celnymi,

sporządzonej w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r.

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez funkcjonariuszy

wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze, w celu wykrycia, ustalenia sprawców

oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw

1)

skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej

przekracza w dniu popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę,

2)

skarbowych, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego,

3)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli wysokość szkody

przekracza w dniu popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę,

3a)

określonych w art. 270a § 1 i 2, art. 271a § 1 i 2 oraz art. 277a § 1 Kodeksu karnego,

4)

przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę,

5)

określonych w przepisach art. 258, art. 270, art. 271 lub art. 273 Kodeksu karnego, w związku z którymi nastąpiło uszczuplenie lub narażenie na uszczuplenie należności

publicznoprawnej przekraczające pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia

za pracę,

6)

określonych w art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby zatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS albo funkcjonariuszy,

w związku z wykonywaniem czynności służbowych,

7)

określonych w art. 229 Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby niezatrudnione w jednostkach organizacyjnych KAS albo niebędące

funkcjonariuszami, w związku z wykonywaniem czynności służbowych przez osoby, o których

mowa w pkt 6,

8)

ściganych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną

w ustawie, określonych w polskiej ustawie karnej,

9)

określonych w pkt 1-8 lub art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego - w celu ujawnienia mienia zagrożonego przepadkiem

- jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, Sąd Okręgowy

w Warszawie, zwany dalej „Sądem”, na pisemny wniosek Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze

postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi

potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

3.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji lub zatarcia

albo zniszczenia dowodów przestępstwa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może

zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną,

zwracając się jednocześnie do Sądu z pisemnym wnioskiem o wydanie postanowienia w

tej sprawie. W razie nieudzielenia przez Sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia

kontroli operacyjnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej wstrzymuje kontrolę operacyjną

oraz zarządza niezwłoczne protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych

podczas jej stosowania.

4.

Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na

1)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,

w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2)

uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków przewozowych

lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za

pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4)

uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych

urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;

5)

uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4)

dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania;

5)

cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.

6.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd może, na

pisemny wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

zarządzenia tej kontroli.

7.

W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się

nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo

ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd, na pisemny wniosek

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora

Generalnego, może, również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6, wydawać kolejne

postanowienia o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy,

których łączna długość nie może przekraczać 12 miesięcy.

8.

Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio przepisy ust.

2 i 5. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 lub 7, zapoznaje

się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania

kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.

9.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, Sąd rozpoznaje na posiedzeniu, jednoosobowo,

przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków są wykonywane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych.

W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator Generalny lub upoważniony

przez niego prokurator oraz przedstawiciel Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

10.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie kontroli operacyjnej.

11.

Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym

przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców jest obowiązany do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych i organizacyjnych

umożliwiających prowadzenie kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

12.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

13.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego o wynikach

kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie - również o przebiegu tej

kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

14.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej. Przepis nie narusza

uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

15.

Sąd, Prokurator Generalny oraz Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzą odpowiednio

rejestry postanowień, pisemnych zgód, zarządzeń i wniosków dotyczących kontroli operacyjnej.

Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej. Do rejestrów stosuje się odpowiednio

przepisy o ochronie informacji niejawnych.

16.

Na postanowienia Sądu, o których mowa w

1)

ust. 1, 3, 6 i 7 - zażalenie przysługuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

ust. 3 - zażalenie przysługuje Prokuratorowi Generalnemu.

17.

Do czynności Sądu związanych z rozpoznaniem wniosków Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej w trybie określonym w ust. 9, a także do zażaleń, o których mowa w ust.

16, przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

18.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia,

sposób dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków

i postanowień, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia

materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli oraz wzory stosowanych druków

i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów.

1.

W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 118 ust. 1, czynności operacyjno-rozpoznawcze

zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie

oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny

nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających

przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są

zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Czynności określone w ust. 1 mogą polegać na złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub

przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których

wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także złożeniu

propozycji przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.

3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zarządzić czynności wymienione w ust. 1

i 2 po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego niezwłocznie informuje

o przebiegu tych czynności i ich wyniku. Prokurator Generalny może zarządzić zaniechanie

czynności w każdym czasie.

4.

Przed wydaniem pisemnej zgody Prokurator Generalny zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi

potrzebę przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1 i 2.

5.

Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może jednorazowo przedłużyć stosowanie czynności,

o których mowa w ust. 1, za pisemną zgodą Prokuratora Generalnego, na kolejne 3 miesiące,

jeżeli nie ustały przyczyny ich zarządzenia.

6.

W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania czynności, o których mowa w ust.

1 i 2, pojawią się nowe okoliczności istotne dla sprawdzenia uzyskanych wcześniej

wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów

przestępstwa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, po uzyskaniu pisemnej zgody

Prokuratora Generalnego, zarządzić kontynuowanie czynności przez czas oznaczony również

po upływie okresów, o których mowa w ust. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być niejawnie rejestrowane za pomocą

urządzeń służących do rejestracji obrazu lub dźwięku.

8.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, może być stosowana kontrola

operacyjna na zasadach określonych w art. 118.

9.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej i Prokurator Generalny prowadzą odpowiednio

rejestry zarządzeń i pisemnych zgód. Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej.

Do rejestrów stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie informacji niejawnych.

10.

Czynności określone w ust. 1 i 2 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia

materiałów i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją tych czynności,

a także wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego

charakteru tych czynności oraz uzyskanych lub wytworzonych materiałów i dokumentów.

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu wykrycia, ustalenia

sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw, o których mowa w art. 118

ust. 1, oraz przestępstw ściganych na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych,

Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego może

zarządzić niejawne nadzorowanie wytwarzania, przemieszczania i przechowywania przedmiotów

przestępstwa oraz obrotu nimi, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia

ludzkiego.

2.

O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo

naczelnik urzędu celno-skarbowego zawiadamia niezwłocznie, odpowiednio Prokuratora

Generalnego albo prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę naczelnika

urzędu celno-skarbowego, który może nakazać zaniechanie tych czynności w każdym czasie.

3.

Organ KAS, o którym mowa w ust. 1, na bieżąco informuje właściwego prokuratora o wynikach

przeprowadzonych czynności.

4.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje publiczne oraz

przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty

przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości

lub w części.

5.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej oraz naczelnik urzędu celno-skarbowego prowadzą

rejestry zarządzeń. Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej. Do rejestrów stosuje

się odpowiednio przepisy o ochronie informacji niejawnych.

6.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio w przypadku dostawy kontrolowanej, o której

mowa w art. 22 Konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej

w sprawie wzajemnej pomocy i współpracy między administracjami celnymi sporządzonej

w Brukseli dnia 18 grudnia 1997 r.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w ust. 1, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając

potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone

w art. 119 ust. 1 i 2 oraz w art. 120 ust. 1.

1.

Dane, o których mowa w art. 114 ust. 1 i art. 115 ust. 1, oraz materiały uzyskane

w trybie art. 113 ust. 1, art. 117 ust. 1, art. 118 ust. 1 i 3, art. 119 ust. 1 i

2, art. 120 ust. 1 oraz art. 127a ust. 1 i 2, które

1)

zawierają informacje mające znaczenie dla kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego,

postępowania w sprawach celnych lub postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe

oraz przestępstwa, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14-16, a także dla ujawniania

i odzyskiwania mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13-16 albo art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego, są przekazywane właściwemu miejscowo organowi KAS;

2)

zawierają dowody pozwalające na wszczęcie postępowania albo mające znaczenie dla postępowania

w sprawie o przestępstwo inne niż określone w pkt 1, odpowiednio Szef Krajowej Administracji

Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego przekazuje Prokuratorowi Generalnemu

albo prokuratorowi okręgowemu właściwemu miejscowo ze względu na siedzibę naczelnika

urzędu celno-skarbowego.

1a.

Dane, o których mowa w art. 114 ust. 1 i art. 115 ust. 1, oraz materiały uzyskane

w trybie art. 113 ust. 1, art. 117 ust. 1, art. 118 ust. 1 i 3, art. 119 ust. 1 i

2, art. 120 ust. 1 oraz art. 127a ust. 1 i 2 mogą być wykorzystywane w celu wykonywania

zadania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 5a.

2.

W przypadku gdy materiały uzyskane w toku kontroli operacyjnej

1)

zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania karnego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne

zniszczenie;

2)

mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,

o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Prokurator Generalny niezwłocznie po otrzymaniu

materiałów kieruje je do Sądu, wraz z wnioskiem o

1)

stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa

w ust. 2 pkt 2;

2)

dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe materiałów zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem

zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.

4.

Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego, wydaje postanowienie

o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe materiałów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra

wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu,

a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w sprawie

o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne.

5.

Na postanowienie Sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu w

sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe materiałów, o których mowa w ust.

2 pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

6.

W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do materiałów zgromadzonych podczas stosowania

kontroli operacyjnej oraz niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania i przechowywania

przedmiotów przestępstwa oraz obrotu nimi, przepis art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

1.

Dane, o których mowa w art. 114 ust. 1 i art. 115 ust. 1, oraz materiały uzyskane

na podstawie art. 117 ust. 1, art. 118 ust. 1 i 3, art. 119 ust. 1 i 2, art. 120 ust. 1 oraz art.

127a ust. 1 i 2, niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania w

sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo niemające znaczenia dla kontroli

celno-skarbowej, postępowania podatkowego, postępowania w sprawach celnych, postępowania

w sprawach o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub dla ujawniania i odzyskiwania

mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami, o których mowa w art. 2

ust. 1 pkt 13-16 albo art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego, a także materiały uzyskane w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa w art.

122 ust. 4, których zniszczenie zarządził Sąd, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu

i protokolarnemu zniszczeniu.

2.

Zniszczenie, o którym mowa w ust. 1, z wyjątkiem materiałów, których zniszczenie zarządza

Sąd, zarządza

1)

w odniesieniu do danych, o których mowa w art. 114 ust. 1 i art. 115 ust. 1, oraz

materiałów uzyskanych na podstawie art. 117 ust. 1, art. 120 ust. 1 i art. 127a ust.

1 i 2 - odpowiednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego;

2)

w odniesieniu do materiałów uzyskanych na podstawie art. 118 ust. 1 i 3 oraz art.

119 ust. 1 i 2 - Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3.

O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów uzyskanych na

podstawie art. 118 ust. 1 i 3, art. 119 ust. 1 i 2, art. 120 ust. 1 i art. 127a ust.

1 i 2, a także materiałów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej, o których mowa

w art. 122 ust. 4, których zniszczenie zarządził Sąd, odpowiednio Szef Krajowej Administracji

Skarbowej albo naczelnik urzędu celno-skarbowego niezwłocznie informuje Prokuratora

Generalnego albo prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę naczelnika

urzędu celno-skarbowego.

Informacje uzyskane w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz dane, o których

mowa w art. 114 ust. 1 i art. 115 ust. 1, udostępnia się organom, służbom i instytucjom

państwowym uprawnionym do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

Informacje uzyskane w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz dane, o których

mowa w art. 114 ust. 1 i art. 115 ust. 1, mogą być udostępniane, także za pomocą informatycznych

nośników danych, przez organy KAS, na zasadzie wzajemności, zagranicznym instytucjom

lub międzynarodowym organizacjom zajmującym się zadaniami tożsamymi z zadaniami realizowanymi

w ramach czynności określonych w niniejszym rozdziale. Przekazywanie informacji i

danych następuje w trybie określonym w porozumieniach zawartych z instytucjami zagranicznymi

lub międzynarodowymi organizacjami przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej oraz naczelnik urzędu celno-skarbowego w zakresie

realizacji zadań, o których mowa w art. 113 ust. 1, współdziałają z organami, służbami

i instytucjami państwowymi uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz właściwymi organami i instytucjami państw członkowskich Unii Europejskiej, a

także, w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach, z innymi organami.

Przetwarzanie danych osobowych na podstawie niniejszej ustawy przez właściwe organy

KAS w celu realizowania zadań oraz wykonywania czynności, o których mowa w art. 113

ust. 1, odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku

z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, prawie Unii Europejskiej oraz postanowieniach umów międzynarodowych.

1.

W zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 113 ust. 1, Szef

Krajowej Administracji Skarbowej oraz naczelnik urzędu celno-skarbowego mogą

1)

uzyskiwać informacje i dane, w tym także niejawnie, gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać,

w tym dane osobowe, bez wiedzy i zgody osoby, której te dane dotyczą;

2)

nieodpłatnie uzyskiwać, gromadzić i przetwarzać dane ze zbiorów danych, w tym zbiorów

danych osobowych, prowadzonych przez organy władzy publicznej oraz państwowe lub samorządowe

jednostki organizacyjne.

2.

Administrator zbioru danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązany udostępnić

dane na podstawie pisemnego wniosku organu, o którym mowa w ust. 1, lub osoby przez

niego upoważnionej.

2a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

oznaczenie sprawy;

2)

określenie zbioru danych, z którego dane mają zostać udostępnione;

3)

wskazanie danych podlegających udostępnieniu.

3.

Administrator zbioru danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może, w drodze decyzji,

wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych informacji zgromadzonych

w tych zbiorach organowi KAS, o którym mowa w ust. 1, bez konieczności składania wymaganych

odrębnymi przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli organ ten posiada

1)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane uzyskał;

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie

z celem ich uzyskania.

4.

Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio do danych osobowych i innych informacji

uzyskiwanych w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione do tego organy,

służby i instytucje państwowe.

4a.

Podmioty, o których mowa w ust. 4, mogą odmówić przekazania informacji lub ograniczyć

ich zakres, jeżeli mogłoby to uniemożliwić wykonywanie ich ustawowych zadań lub spowodować

ujawnienie danych o osobie udzielającej pomocy tym podmiotom niebędącej ich funkcjonariuszem.

5.

Dane osobowe przechowuje się przez okres, w którym są niezbędne do realizacji ustawowych

zadań wykonywanych przez organy KAS. Organy KAS dokonują weryfikacji tych danych nie

rzadziej niż co 5 lat od dnia ich uzyskania, usuwając dane zbędne.

6.

(uchylony)

1

Jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom skarbowym, przestępstwom,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14-16, lub przestępstwom ściganym na podstawie

ratyfikowanych umów międzynarodowych, lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania

i utrwalenia dowodów ich popełnienia, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów

i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości,

oraz wykonania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej oraz naczelnik urzędu celno-skarbowego mogą korzystać z przetwarzanych przez

banki informacji stanowiących tajemnicę bankową oraz informacji dotyczących umów o

rachunek papierów wartościowych, umów o rachunek pieniężny, umów ubezpieczenia lub

innych umów dotyczących obrotu instrumentami finansowymi lub świadczenia usług finansowania

społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych, w szczególności z przetwarzanych

przez uprawnione podmioty danych osób, które zawarły takie umowy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do

1)

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;

2)

instytucji rynku towarów giełdowych w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2023 r. poz. 380);

3)

zakładów ubezpieczeń;

4)

funduszy inwestycyjnych oraz alternatywnych spółek inwestycyjnych;

5)

podmiotów wykonujących działalność w zakresie obrotu papierami wartościowymi i innymi

instrumentami finansowymi na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1500, 1488, 1933, 2185 i 2640 oraz z 2023 r. poz. 180);

6

dostawców usług finansowania społecznościowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. e rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503

z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania

społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie

(UE) 2017/1129 i dyrektywę (UE) 2019/1937

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.10.2020, str. 1).

3.

Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nieodpłatnie na podstawie

postanowienia wydanego na pisemny wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej albo

naczelnika urzędu celno-skarbowego przez sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu

na siedzibę wnioskującego organu.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;

4)

wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;

5)

wskazanie podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji i danych;

6)

rodzaj i zakres informacji i danych.

5.

Po rozpatrzeniu wniosku sąd, o którym mowa w ust. 3, w drodze postanowienia, wyraża

zgodę na udostępnienie informacji i danych wskazanego podmiotu, określając ich rodzaj,

zakres oraz podmiot obowiązany do ich udostępnienia, albo odmawia udzielenia zgody

na udostępnienie informacji i danych. Przepis art. 118 ust. 9 stosuje się odpowiednio.

6.

Na postanowienie sądu, o którym mowa w ust. 5, organowi KAS, który wystąpił z wnioskiem,

przysługuje zażalenie.

7.