PL
Ustawa z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Table of Provisions (74)
Statutory Text (74 Articles)
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 17 pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa sto tysięcy złotych,
oprócz spraw o alimenty, o naruszenie posiadania, o ustanowienie rozdzielności majątkowej
między małżonkami oraz spraw rozpoznawanych w elektronicznym postępowaniu upominawczym;
”
;
2)
w art. 49 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Za okoliczność, o której mowa w § 1, nie uważa się wyrażenia przez sędziego poglądu
co do prawa i faktów przy wyjaśnianiu stronom czynności sądu, nakłanianiu do ugody
lub udzielaniu pouczeń.
”
;
3)
w art. 53
„
3)
niebędącego członkiem składu orzekającego.
”
;
4)
w art. 68 dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
Jeżeli czynności procesowe za stronę podejmuje organ państwowej lub samorządowej jednostki
organizacyjnej, przedłożenie aktu powołania lub innego aktu równorzędnego potwierdzającego
powierzenie określonej osobie pełnienia funkcji tego organu nie jest wymagane, o ile
stwierdzenie tego faktu jest możliwe na podstawie informacji powszechnie dostępnych,
w szczególności udostępnionych w Biuletynie Informacji Publicznej. W takim przypadku
w pierwszym piśmie procesowym tej strony wskazuje się źródło informacji, z których
wynika umocowanie określonej osoby do działania w imieniu organu.
”
;
5)
w art. 87 § 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
W sprawach o ustalenie i zaprzeczenie pochodzenia dziecka i o roszczenia alimentacyjne
pełnomocnikiem może być również przedstawiciel właściwego w sprawach z zakresu pomocy
społecznej organu jednostki samorządu terytorialnego oraz organizacji pozarządowej,
mającej na celu udzielanie pomocy rodzinie.
”
;
6)
w art. 88 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu
„
§ 2.
Pełnomocnictwo do niektórych tylko czynności procesowych może obejmować wyłącznie
upoważnienie do odbioru pism sądowych. Pełnomocnictwa takiego można udzielić każdej
osobie fizycznej (pełnomocnik do doręczeń).
”
;
7)
w art. 91 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych, nie wyłączając powództwa
wzajemnego, skargi kasacyjnej, skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego
ich wniesieniem, jak też wniesieniem interwencji głównej przeciwko mocodawcy;
”
;
8)
w art. 98
a)
w § 1
„
O obowiązku zapłaty odsetek sąd orzeka z urzędu.
”
,
b)
w § 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata
wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.
”
;
9)
w art. 98
„
§ 1.
Do niezbędnych kosztów procesu zalicza się koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania
przez sąd, jednak w kwocie nie wyższej niż suma przysługującego mediatorowi wynagrodzenia
i wydatków podlegających zwrotowi związanych z prowadzeniem mediacji określonych w
przepisach wydanych na podstawie § 4.
”
;
10)
w art. 118
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Adwokat lub radca prawny ustanowiony przez sąd jest obowiązany zastępować stronę w
zakresie wynikającym z art. 91, chyba że z postanowienia sądu wynika, iż obowiązek
zastępowania strony ustaje wcześniej.
”
,
b)
w § 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli adwokat lub radca prawny ustanowiony przez sąd lub w związku z postępowaniem
ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie stwierdza
podstaw do wniesienia tej skargi lub skargi kasacyjnej, jest obowiązany niezwłocznie
zawiadomić na piśmie o tym stronę oraz sąd, nie później niż w terminie dwóch tygodni
od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem albo zawiadomienia go o wyznaczeniu.
”
;
11)
w art. 126 w § 2 w pkt 1 wyraz „korespondencji” zastępuje się wyrazem „doręczeń”;
12)
po art. 128 dodaje się art. 128
„
Art. 128
Pismo wnoszone przez stronę zastępowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika
patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej powinno zawierać
wyraźnie wyodrębnione oświadczenia, twierdzenia oraz wnioski, w tym wnioski dowodowe.
Jeżeli pismo zawiera uzasadnienie, wnioski dowodowe, zgłoszone tylko w tym uzasadnieniu,
nie wywołują skutków, jakie ustawa wiąże ze zgłoszeniem ich przez stronę.
”
;
13)
w art. 130
a)
w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli pismo procesowe wniesione przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego
lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej nie może otrzymać prawidłowego
biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący zwraca pismo bez wezwania
do jego poprawienia lub uzupełnienia.
”
,
b)
uchyla się § 4;
14)
w art. 132 w § 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
W treści pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszcza się oświadczenie o doręczeniu
odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu za pośrednictwem operatora, o którym
mowa w art. 165 § 2.
”
;
15)
w art. 133 w § 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli ustanowiono pełnomocnika procesowego lub pełnomocnika do doręczeń, pisma sądowe
doręcza się tym osobom.
”
;
16)
w art. 135 w § 2 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu
„
Przepis art. 139 § 1 stosuje się odpowiednio.
”
;
17)
w art. 136 dodaje się § 5 w brzmieniu
„
§ 5.
Strona będąca przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej ma obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie adresu do doręczeń, o którym
mowa w art. 133 § 2
”
;
18)
w art. 139
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
W razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających,
pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe należy złożyć w placówce pocztowej tego operatora, a doręczane w inny sposób - w
urzędzie właściwej gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma umieszcza się w drzwiach
mieszkania lub biura adresata lub oddawczej skrzynce pocztowej, ze wskazaniem, gdzie
i kiedy pismo złożono, oraz z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu
dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu,
czynność zawiadomienia należy powtórzyć.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2
„
§ 2
Jeżeli stronie będącej przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji
o Działalności Gospodarczej nie można doręczyć pierwszego pisma w sprawie w sposób
przewidziany w artykułach poprzedzających lub w § 1 ze względu na nieujawnienie w
tej ewidencji zmiany adresu do doręczeń, pismo to doręcza się na adres, pod którym
strona zamieszkuje. W razie potrzeby doręczenia stronie pisma w sposób przewidziany
w art. 139
”
;
19)
w art. 139
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Jeżeli pozwany będący osobą fizyczną, pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art.
139 § 1 zdanie drugie, nie odebrał wysłanego pod wskazany adres pozwu, innego pisma
procesowego lub orzeczenia wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie
nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających
ani nie ma zastosowania art. 139 § 2 lub inny przepis szczególny przewidujący skutek
doręczenia, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu odpis pisma sądowego
dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego odpisu pisma pozwanemu za pośrednictwem
komornika.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli pomimo nieodebrania przez adresata korespondencji
aktualność wskazanego w pozwie adresu pozwanego nie budzi wątpliwości.
”
,
c)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Powód w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia mu zobowiązania, o którym mowa
w § 1, składa do akt potwierdzenie doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem
komornika albo zwraca korespondencję wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje
pod adresem wskazanym w pozwie. Po bezskutecznym upływie terminu stosuje się przepis
art. 177 § 1 pkt 6.
”
,
d)
dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
W przypadku wykazania przez powoda dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem
wskazanym w pozwie, korespondencję przesłaną w sposób przewidziany w art. 139 § 1
uważa się za doręczoną. Późniejsze doręczenie tej korespondencji przez komornika na
ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów, które ustawa wiąże
z doręczeniem, o czym należy pouczyć pozwanego przy tej czynności.
”
;
20)
po art. 139
„
Art. 139
W przypadku, o którym mowa w art. 139
”
;
21)
w art. 148
„
§ 3.
Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła
wniosek o wysłuchanie jej na rozprawie albo przepis szczególny przewiduje taki obowiązek,
chyba że pozwany uznał powództwo.
”
;
22)
w art. 156
„
§ 2.
Pouczenie, o którym mowa w § 1, może obejmować w szczególności wyrażenie poglądu co
do
1)
wykładni przepisów prawa mogących znaleźć zastosowanie w sprawie;
2)
faktów, które na danym etapie sprawy mogą zostać uznane za bezsporne lub dostatecznie
wykazane.
”
;
23)
w art. 165 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Oddanie pisma procesowego w polskiej placówce operatora świadczącego pocztowe usługi
powszechne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w zagranicznej placówce pocztowej
operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu.
”
;
24)
w art. 181 w § 1
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
w przypadku zawieszenia postępowania na wniosek obu stron - nie wcześniej niż po upływie
trzech miesięcy od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, jeżeli strony
we wniosku o zawieszenie nie oznaczyły dłuższego terminu;
”
,
b)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
gdy postępowanie zostało zawieszone wskutek niestawiennictwa stron.
”
;
25)
w art. 183
a)
w § 2 uchyla się zdanie drugie,
b)
dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu
„
§ 3.
Należności, o których mowa w § 1, w części niewypłaconej przez strony, na wniosek
mediatora ustala i przyznaje mediatorowi sąd. We wniosku mediator wskazuje wysokość
niewypłaconych należności i zamieszcza oświadczenie o ich niewypłaceniu.
§ 4.
Przed przystąpieniem do postępowania mediacyjnego mediator poucza strony o kosztach
postępowania mediacyjnego i sposobie pobrania należności mediatora.
”
;
26)
w art. 183
„
§ 2.
W razie skierowania przez sąd sprawy do mediacji mediator składa protokół w sądzie
rozpoznającym sprawę, z oznaczeniem, czy sąd rozpoznający sprawę jest sądem wskazanym
przez strony w trybie określonym w art. 183
”
;
27)
w art. 183
„
§ 2
Jeżeli ugoda dotyczy roszczeń objętych różnymi postępowaniami sądowymi, strony wymieniają
w ugodzie te postępowania oraz wskazują sąd, który podejmie czynności przewidziane
w § 1 i 2, chyba że prowadziłoby to do naruszenia przepisów o właściwości rzeczowej,
mogącego skutkować nieważnością postępowania, lub właściwości wyłącznej. Odpis postanowienia
o zatwierdzeniu ugody lub nadaniu ugodzie klauzuli wykonalności sąd doręcza pozostałym
sądom wymienionym w ugodzie. Odpis postanowienia o zatwierdzeniu ugody lub nadaniu
ugodzie klauzuli wykonalności stanowi podstawę do umorzenia postępowania w zakresie,
w jakim dotyczy ono roszczeń objętych ugodą.
”
;
28)
w art. 203
„
§ 1.
Podstawą zarzutu potrącenia może być tylko wierzytelność
1)
pozwanego z tego samego stosunku prawnego co wierzytelność dochodzona przez powoda,
chyba że wierzytelność ta jest niesporna, stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu,
orzeczeniem sądu polubownego, ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym, zatwierdzoną
przez sąd ugodą zawartą przed mediatorem, lub uprawdopodobniona dokumentem potwierdzającym
jej uznanie przez powoda;
2)
o zwrot spełnionego świadczenia przysługująca jednemu z dłużników solidarnych wobec
pozostałych współdłużników.
”
;
29)
w art. 205
30)
art. 205
„
Art. 205
§ 1.
Równocześnie z doręczeniem pierwszego pisma sądowego w sprawie poucza się strony o
1)
możliwości rozwiązania sporu w drodze ugody zawartej przed sądem lub mediatorem i
o wpływie zawarcia ugody na koszty postępowania,
2)
możliwości ustanowienia pełnomocnika procesowego oraz o tym, że zastępstwo przez adwokata,
radcę prawnego lub rzecznika patentowego nie jest obowiązkowe,
3)
obowiązku złożenia pisma przygotowawczego na zarządzenie przewodniczącego, wymogach
co do jego treści i skutkach ich niedochowania,
4)
zwrocie pisma przygotowawczego złożonego bez zarządzenia przewodniczącego
- chyba że strona jest zastępowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego
lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Pozwanego poucza się także o czynnościach procesowych, które może lub powinien podjąć,
jeżeli nie uznaje żądania pozwu w całości lub części, w szczególności o obowiązku
złożenia odpowiedzi na pozew i o wymaganiach co do terminu i formy jej wniesienia,
a także o możliwości wydania przez sąd wyroku zaocznego na posiedzeniu niejawnym i
o warunkach jego wykonalności.
§ 3.
Pouczeń, o których mowa w § 1 i 2, nie udziela się, jeżeli stroną jest Skarb Państwa,
jednostka samorządu terytorialnego, państwowa osoba prawna, organ emerytalny lub rentowy,
bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji,
fundusz inwestycyjny lub dom maklerski, chyba że przewodniczący uzna udzielenie pouczenia
za konieczne.
”
;
31)
w art. 205
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Po złożeniu odpowiedzi na pozew, a także gdy odpowiedź na pozew nie została złożona,
ale wyrok zaoczny nie został wydany, przewodniczący wyznacza posiedzenie przygotowawcze.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Na posiedzenie przygotowawcze wzywa się do osobistego stawiennictwa strony i ich pełnomocników.
Przewodniczący może odstąpić od wzywania strony na posiedzenie przygotowawcze, jeżeli
z okoliczności sprawy wynika, że udział pełnomocnika będzie wystarczający. Jeżeli
stroną jest podmiot, o którym mowa w art. 205
”
;
32)
po art. 205
„
Art. 205
§ 1.
Równocześnie z wezwaniem stron na posiedzenie przygotowawcze strony poucza się o
1)
obowiązku udziału w posiedzeniu przygotowawczym;
2)
obowiązku przedstawienia wszystkich twierdzeń i dowodów najpóźniej na tym posiedzeniu,
chyba że wcześniej upłynął termin do złożenia pisma przygotowawczego;
3)
skutkach niedopełnienia obowiązków, o których mowa w pkt 1 i 2, w szczególności możliwości
obciążenia kosztami postępowania, umorzenia postępowania lub pominięcia spóźnionych
twierdzeń i dowodów.
§ 2.
O obowiązku, o którym mowa w § 1 pkt 1, i skutkach jego niedopełnienia poucza się
bezpośrednio stronę, chyba że przewodniczący uznał udział pełnomocnika za wystarczający.
§ 3.
Do pouczeń, o których mowa w § 1, przepis art. 205
”
;
33)
w art. 205
a)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Jeżeli w toku posiedzenia przygotowawczego nie udało się rozwiązać sporu, a zachodzą
przesłanki rozpoznania sprawy w sposób przewidziany w art. 148
”
,
b)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Posiedzenie przygotowawcze odbywa się według przepisów o posiedzeniu niejawnym. Z
uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, przewodniczący może prowadzić posiedzenie
przygotowawcze w taki sposób, jaki uzna za właściwy, a jeżeli przyczyni się to do
osiągnięcia celów tego posiedzenia, przestrzeganie przepisów o posiedzeniach sądu
nie jest konieczne. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia jawnego
przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających jego przeprowadzenie na odległość,
z jednoczesną transmisją obrazu i dźwięku. W takim przypadku uczestnicy postępowania
nie muszą przebywać w budynku sądu.
”
,
c)
po § 2 dodaje się § 2
„
§ 2
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, postanowienia wydane w toku posiedzenia
przygotowawczego ogłasza się w obecności stron i nie podlegają one doręczeniu. Protokół
posiedzenia przygotowawczego zawiera wymienienie wydanych postanowień i stwierdzenie,
czy zostały ogłoszone.
”
,
d)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Do udziału w posiedzeniu przygotowawczym są obowiązane osoby wezwane. Sąd dopuści
do udziału w postępowaniu przygotowawczym stronę, która mimo braku wezwania stawiła
się na posiedzenie.
”
,
e)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Jeżeli wezwany na posiedzenie powód lub jego pełnomocnik bez usprawiedliwienia nie
stawi się na posiedzenie przygotowawcze, sąd umarza postępowanie, rozstrzygając o
kosztach jak przy cofnięciu pozwu, chyba że sprzeciwi się temu obecny na tym posiedzeniu
pozwany. Postanowienie doręcza się nieobecnym stronom wraz z uzasadnieniem.
”
;
34)
w art. 205
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Plan rozprawy zawiera rozstrzygnięcia co do wniosków dowodowych stron oraz porządek
przeprowadzanych na rozprawie dowodów. Jeżeli na etapie sporządzania planu rozprawy
rozstrzyganie co do niektórych wniosków dowodowych byłoby niecelowe lub przedwczesne,
sąd w planie rozprawy określa warunki lub termin wydania postanowienia dowodowego.
”
,
b)
w § 2 uchyla się pkt 5,
c)
uchyla się § 4;
35)
art. 205
„
Art. 205
§ 1.
Projekt planu rozprawy podpisany przez obecne strony sąd zatwierdza postanowieniem.
Projekt planu rozprawy stanowi załącznik do protokołu posiedzenia przygotowawczego.
Odmowę lub niemożność złożenia przez stronę podpisu na projekcie planu rozprawy odnotowuje
się w protokole.
§ 2.
Sąd odmawia zatwierdzenia projektu planu rozprawy, jeżeli uzna, że nie przyczyni się
on do sprawnego rozpoznania sprawy lub wyjaśnienia wszystkich okoliczności spornych.
§ 3.
W razie sporu co do poszczególnych zagadnień objętych planem rozprawy, odmowy lub
niemożności złożenia przez stronę podpisu na projekcie planu rozprawy lub w razie
braku podstaw do zatwierdzenia projektu planu rozprawy sąd postanowieniem sporządza
plan rozprawy przez spisanie odrębnej sentencji.
§ 4.
Plan rozprawy z urzędu doręcza się stronom. Jeżeli plan rozprawy zawiera zobowiązanie
adresowane do strony, w szczególności do osobistego stawiennictwa lub przedstawienia
dokumentu, doręcza się go bezpośrednio stronie, nawet jeżeli ustanowiła pełnomocnika,
z wyjątkiem strony, o której mowa w art. 1135
§ 5.
Doręczenie planu rozprawy zastępuje zawiadomienie strony o terminach objętych nim
posiedzeń i innych czynności, a także zastępuje wezwanie strony do wykonania wskazanych
w nim obowiązków, o czym należy stronę pouczyć.
Art. 205
§ 1.
Plan rozprawy wiąże sąd w zakresie zawartych w nim rozstrzygnięć, o których mowa w
art. 205
§ 2.
W razie potrzeby rozstrzygnięcia o dowodach nieobjętych planem rozprawy sąd wydaje
odrębne postanowienie dowodowe.
§ 3.
W razie istotnej potrzeby można sporządzić nowy plan rozprawy. Czynności dokonane
na podstawie poprzedniego planu rozprawy zachowują moc, chyba że sąd postanowi inaczej.
Na zgodny wniosek stron sąd wyznacza kolejne posiedzenie przygotowawcze.
§ 4.
Zmiana planu rozprawy lub wyznaczenie kolejnego posiedzenia przygotowawczego nie powoduje
otwarcia terminu do zgłaszania nowych twierdzeń i dowodów, chyba że przewodniczący
zarządzi inaczej.
”
;
36)
w art. 205
„
§ 1.
Jeżeli wyznaczono posiedzenie przygotowawcze, strona może przytaczać twierdzenia i
dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony
przeciwnej do chwili zatwierdzenia projektu planu rozprawy albo sporządzenia planu
rozprawy. Twierdzenia i dowody zgłoszone po zatwierdzeniu projektu planu rozprawy
albo sporządzeniu planu rozprawy podlegają pominięciu, chyba że strona uprawdopodobni,
że ich powołanie nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później.
”
;
37)
w art. 224 dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
Jeżeli przyczyni się to do sprawniejszego rozpoznania sprawy, a wyznaczanie kolejnych
posiedzeń jest zbędne, sąd może zamknąć rozprawę na posiedzeniu niejawnym. Strony
należy uprzedzić o możliwości zamknięcia rozprawy i umożliwić im zabranie głosu w
piśmie procesowym, w terminie nie krótszym niż 7 dni. Sąd zamyka rozprawę w terminie
miesiąca od dnia, w którym upłynął termin do zabrania głosu przez strony. Postanowienie
może być wydane jedynie przez sędziów, przed którymi odbyło się ostatnie posiedzenie
jawne poprzedzające bezpośrednio zamknięcie rozprawy.
”
;
38)
art. 226
„
Art. 226
Ilekroć ustawa przewiduje wysłuchanie stron lub innych osób, stosownie do okoliczności
może się to odbyć przez
1)
wezwanie stron do złożenia odpowiednich oświadczeń na posiedzeniu albo
2)
wyznaczenie terminu do zajęcia stanowiska
a)
w piśmie procesowym lub
b)
za pomocą środków porozumiewania się na odległość, o ile dają one pewność co do osoby
składającej oświadczenie.
”
;
39)
w art. 278 dodaje się § 4 w brzmieniu
„
§ 4.
Jeżeli sąd nie wyznaczył osoby biegłego, wskazuje ją przewodniczący.
”
;
40)
w art. 280 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu
„
§ 2.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności jeżeli jest to niezbędne do ustalenia
wysokości kosztów sporządzenia opinii lub terminu jej sporządzenia albo pozwoli to
na usprawnienie postępowania, przewodniczący może umożliwić wskazanej osobie, jeszcze
przed wyznaczeniem jej na biegłego, zapoznanie się w niezbędnym zakresie z aktami
sprawy.
”
;
41)
w art. 288 § 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Jeżeli opinia jest niezrozumiała, zawiera sprzeczności lub istotne braki, sąd może
zarządzić, że przyznanie wynagrodzenia i zwrot wydatków nastąpi po jej uzupełnieniu
lub wyjaśnieniu. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
”
;
42)
po art. 326 dodaje się art. 326
„
Art. 326
Jeżeli do zamknięcia rozprawy doszło na posiedzeniu niejawnym, sąd wydaje wyrok na
tym samym posiedzeniu.
”
;
43)
w art. 333 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Sąd może nadać wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli
zasądza należność z weksla, czeku, dokumentu urzędowego lub dokumentu prywatnego,
którego prawdziwość nie została zaprzeczona, oraz jeżeli uwzględnia powództwo o naruszenie
posiadania.
”
;
44)
w art. 357
a)
po § 2
„
§ 2
Ilekroć przepis szczególny nakazuje sądowi uzasadnić z urzędu postanowienie wydane
na posiedzeniu niejawnym, postanowienie to doręcza się z urzędu z uzasadnieniem.
§ 2
Podlegające zaskarżeniu postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd może z urzędu
uzasadnić, jeżeli pozwoli to na usprawnienie postępowania lub jeżeli postanowienie
dotyczy przyznania zwrotu kosztów osobie niebędącej stroną. W takim przypadku postanowienie
z uzasadnieniem doręcza się wszystkim stronom lub osobom, których to postanowienie
dotyczy.
§ 2
Doręczenie przez sąd z urzędu postanowienia z uzasadnieniem wydanego na posiedzeniu
niejawnym zwalnia stronę od obowiązku zgłoszenia wniosku o doręczenie postanowienia
z uzasadnieniem.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
O ile przepis szczególny nie nakazuje doręczyć z urzędu postanowienia z uzasadnieniem,
uzasadnienie sporządza się w terminie tygodnia od dnia wpływu do właściwego sądu wniosku
o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem, a jeżeli wniosek był dotknięty brakami
- od dnia usunięcia tych braków.
”
,
c)
w § 5 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
„
Wskazanie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia następuje w sposób odróżniający je
od uzasadnienia postanowienia.
”
;
45)
w art. 367 w § 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Na posiedzeniu niejawnym sąd orzeka w składzie jednego sędziego, z wyjątkiem wydania
postanowienia, o którym mowa w art. 224 § 3, lub wyroku.
”
;
46)
w art. 369 § 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Terminy, o których mowa w § 1 i 1
”
;
47)
w art. 387 w § 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli nie sporządzono pisemnego uzasadnienia wyroku ani transkrypcji wygłoszonego
uzasadnienia, a w sprawie została wniesiona skarga kasacyjna lub skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządza się je w terminie dwóch tygodni
od dnia wpływu skargi do sądu, a jeżeli skarga była dotknięta brakami - od dnia usunięcia
tych braków.
”
;
48)
w art. 394
a)
w § 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5
„
5
sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
”
,
b)
w § 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem,
w tym także w przypadku, gdy doręczenie to nastąpiło z urzędu.
”
,
c)
dodaje się § 4 w brzmieniu
„
§ 4.
Jeżeli przepis szczególny przewiduje, że stronie przysługuje zażalenie na postanowienie
sądu, ale nie określa, jaki sąd ma je rozpoznać, zażalenie rozpoznaje sąd drugiej
instancji.
”
;
49)
w art. 394„art. 397 § 1” zastępuje się wyrazami „art. 397 § 1 i 1;
50)
w art. 394
a)
w § 1
-
uchyla się pkt 8,
-
pkt 9 otrzymuje brzmienie
„
9)
zwrot zaliczki, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz
wynagrodzenie biegłego, mediatora, kuratora ustanowionego dla strony w danej sprawie
i należności świadka, a także koszty przyznane w nakazie zapłaty, jeżeli nie wniesiono
środka zaskarżenia od nakazu;
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, odrzuca w składzie jednego sędziego zażalenie
spóźnione, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie,
którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.
”
,
c)
w § 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
„
Okoliczność, o której mowa w zdaniu pierwszym, nie podlega badaniu przez sąd drugiej
instancji.
”
;
51)
w art. 394
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie tego
sądu o odrzuceniu apelacji, postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania
i postanowienie o umorzeniu postępowania wywołanego wniesieniem apelacji.
”
,
b)
w § 1
-
pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
odmowa zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcie takiego zwolnienia oraz odmowa
ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie,
”
,
-
po pkt 4 dodaje się pkt 4
„
4
wynagrodzenie biegłego,
”
,
c)
po § 1
„
§ 1
Jeżeli zażalenie, o którym mowa w § 1 i 1
”
,
d)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
W postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia, o którym mowa w § 1-1
”
;
52)
w art. 395
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
W przypadku wniesienia zażalenia sąd pierwszej instancji niezwłocznie przedstawia
je wraz z aktami sądowi właściwemu do jego rozpoznania, chyba że zażalenie jest spóźnione
lub z mocy prawa niedopuszczalne. W takim przypadku sąd, który wydał zaskarżone postanowienie,
odrzuca zażalenie w składzie jednego sędziego.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Strona przeciwna może wnieść odpowiedź na zażalenie w terminie tygodnia od dnia doręczenia
zażalenia, a w przypadkach gdy ustawa przewiduje doręczenie zaskarżonego postanowienia
tylko jednej ze stron oraz w przypadkach wskazanych w art. 394
”
,
c)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione,
sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, może, nie przesyłając akt sądowi drugiej
instancji, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na
nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach
ogólnych.
”
;
53)
w art. 397
a)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Sąd drugiej instancji odrzuca w składzie jednego sędziego zażalenie, jeżeli podlegało
ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, jak również zażalenie, którego braków
strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.
”
,
b)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
W postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia sąd uzasadnia z urzędu postanowienie
kończące to postępowanie. W sprawach, w których zażalenie oddalono lub zmieniono treść
sentencji zaskarżonego postanowienia, pisemne uzasadnienie sporządza się tylko wówczas,
gdy strona zgłosiła wniosek o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem.
”
;
54)
w art. 398
„
§ 2.
Skargę wnosi się do sądu, w którym referendarz sądowy wydał zaskarżone orzeczenie,
w terminie tygodnia od dnia jego doręczenia. Jeżeli orzeczenie doręczono bez uzasadnienia,
a strona wniosła o jego sporządzenie, termin do wniesienia skargi zaczyna biec od
dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.
”
;
55)
w art. 398
„
§ 1
Orzeczenia, o których mowa w § 1, doręcza się wraz z uzasadnieniem. Uzasadnienie może
ograniczać się do wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia wraz z przytoczeniem
przepisów prawa.
”
;
56)
po art. 410 dodaje się art. 410
„
Art. 410
§ 1.
Niedopuszczalna jest skarga o wznowienie postępowania ponownie wniesiona w tej samej
sprawie przez tę samą stronę i oparta na tych samych podstawach, chyba że okoliczności
sprawy wykluczają taką ocenę.
§ 2.
Do skargi, o której mowa w § 1, przepisy art. 394
”
;
57)
w art. 424
„
§ 1.
Można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji
kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona
szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących
stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe.
”
;
58)
w art. 424
„
5)
wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących
stronie na podstawie kodeksu nie było ani nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę
wniesiono na podstawie art. 424
”
;
59)
w art. 424
„
§ 2.
Skarga podlega także odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego wyroku w drodze innych
środków prawnych przysługujących stronie na podstawie kodeksu była lub jest możliwa
albo jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 424
”
;
60)
w art. 431 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
W sprawach przewidzianych w niniejszym rozdziale rozstrzygnięcia nie można oprzeć
wyłącznie na uznaniu powództwa lub przyznaniu faktów.
”
;
61)
w art. 458
„
Nie dotyczy to spraw, o których mowa w art. 458
”
;
62)
w art. 458
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 21
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1467, 1488, 2280 i 2436);
”
,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie
„
5)
z umów o roboty budowlane oraz ze ściśle związanych z procesem budowlanym umów służących
wykonaniu robót budowlanych;
”
;
63)
uchyla się art. 458
64)
w art. 458
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Pouczeń, o których mowa w § 1, udziela się powodowi niezwłocznie po wniesieniu pozwu,
a pozwanemu - równocześnie z doręczeniem odpisu pozwu. Jeżeli zachodzą przesłanki
wydania nakazu zapłaty, pouczeń udziela się równocześnie z doręczeniem nakazu zapłaty.
”
,
b)
uchyla się § 3 i 4;
65)
w części pierwszej w księdze pierwszej w tytule VII po dziale IIa dodaje się dział
IIb w brzmieniu
„
Dział IIb
Postępowanie z udziałem konsumentów
Art. 458
§ 1.
Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach o roszczenia konsumenta przeciwko
przedsiębiorcy oraz o roszczenia przedsiębiorcy przeciwko konsumentowi, o ile konsument
ten jest stroną postępowania.
§ 2.
W sprawach rozpoznawanych według przepisów niniejszego działu przepisy o innych postępowaniach
odrębnych stosuje się w zakresie, w którym nie są sprzeczne z przepisami niniejszego
działu.
§ 3.
Przepisy niniejszego działu stosuje się, choćby przedsiębiorca będący stroną postępowania
zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej.
§ 4.
W sprawach rozpoznawanych według przepisów niniejszego działu konsument może wytoczyć
powództwo również przed sąd właściwy dla miejsca swojego zamieszkania. Nie dotyczy
to spraw, w których właściwość sądu jest wyłączna.
Art. 458
§ 1.
Przedsiębiorca będący powodem jest obowiązany powołać wszystkie twierdzenia i dowody
w pozwie, a będący pozwanym - w odpowiedzi na pozew.
§ 2.
Stronie będącej przedsiębiorcą udziela się pouczenia o treści § 1 i 4, jeżeli strona
nie jest zastępowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię
Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Pouczenia udziela się powodowi niezwłocznie po
wniesieniu pozwu, a pozwanemu - równocześnie z doręczeniem odpisu pozwu.
§ 3.
Doręczając stronie będącej przedsiębiorcą pouczenia o treści § 1 i 4, przewodniczący
wzywa stronę, aby w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż dwa tygodnie, powołała
wszystkie twierdzenia i dowody.
§ 4.
Twierdzenia i dowody powołane z naruszeniem § 1 i 3 podlegają pominięciu, chyba że
strona będąca przedsiębiorcą uprawdopodobni, że ich powołanie nie było możliwe albo
że potrzeba ich powołania wynikła później. W takim przypadku dalsze twierdzenia i
dowody na ich poparcie powinny być powołane w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym
ich powołanie stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich powołania.
Art. 458
Jeżeli strona będąca przedsiębiorcą przed wytoczeniem powództwa zaniechała próby dobrowolnego
rozwiązania sporu, uchyliła się od udziału w niej lub uczestniczyła w niej w złej
wierze i przez to przyczyniła się do zbędnego wytoczenia powództwa lub wadliwego określenia
przedmiotu sprawy, niezależnie od wyniku sprawy sąd może obciążyć tę stronę kosztami
procesu w całości lub części, a w uzasadnionych przypadkach nawet podwyższyć je, jednak
nie więcej niż dwukrotnie.
”
;
66)
w art. 461 dodaje się § 4 w brzmieniu
„
§ 4.
Przepis art. 44
”
;
67)
w art. 477
a)
w § 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Organ rentowy lub wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności niezwłocznie,
nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, przekazuje
je wraz z aktami sprawy do sądu.
”
,
b)
dodaje się § 7 w brzmieniu
„
§ 7.
Jeżeli organ rentowy lub wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności,
pomimo upływu terminu nie przekazał odwołania wraz z aktami sprawy do sądu, ubezpieczony
albo osoba odwołująca się od orzeczenia zespołu może wnieść ponaglenie. Do postępowania
wszczętego na skutek ponaglenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185).
”
;
68)
art. 479
„
Art. 479
Przepisy art. 479
”
;
69)
art. 479
„
Art. 479
Przepisy art. 479
”
;
70)
w art. 479
71)
po art. 505
„
Art. 505
W sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych,
przepisu art. 148
”
;
72)
w art. 505
„
§ 4.
W sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych,
uzasadnienie wyroku ogranicza się do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem
przepisów prawa. Od uznania sądu opartego na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy
zależy rozszerzenie tego uzasadnienia o pozostałą treść określoną w art. 327
”
;
73)
w art. 505
„
W tym samym składzie sąd drugiej instancji rozpoznaje zażalenie na postanowienie wydane
przez sąd pierwszej instancji.
”
;
74)
w art. 505
„
§ 1
W sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych,
przepisu § 1 nie stosuje się, a zaskarżony wyrok może zostać uchylony tylko w przypadkach
określonych w art. 386 § 2 i 3.
”
;
75)
w art. 505
„
§ 1.
Jeżeli europejski nakaz zapłaty, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1896/2006,
może zostać wydany tylko co do części roszczenia i powód wyraża na to zgodę, sprawę
co do pozostałej części roszczenia sąd przekazuje do sądu według właściwości ogólnej.
W przypadkach wskazanych w ustawie sąd rozpoznaje sprawę według przepisów o postępowaniach
odrębnych, z wyłączeniem przepisów o postępowaniu nakazowym i upominawczym.
”
;
76)
w art. 505
„
§ 1.
W razie wniesienia sprzeciwu zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1896/2006, europejski
nakaz zapłaty traci moc, a sąd przekazuje sprawę do sądu według właściwości ogólnej.
W przypadkach wskazanych w ustawie sąd rozpoznaje sprawę według przepisów o postępowaniach
odrębnych, z wyłączeniem przepisów o postępowaniu nakazowym i upominawczym.
”
;
77)
w art. 505
„
§ 1.
Przepisy art. 505
”
;
78)
w art. 509
„
§ 5.
Przepisu art. 398
”
;
79)
po art. 511
„
Art. 511
Przepis art. 139
”
;
80)
w art. 518
a)
§ 3a oznacza się jako § 3
„
§ 3
O ile przepis szczególny nie stanowi inaczej, orzeczenie co do istoty sprawy wydawane
przez referendarza sądowego doręcza się wraz z uzasadnieniem. Uzasadnienie może ograniczać
się do wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia wraz z przytoczeniem przepisów
prawa.
”
,
b)
w § 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1 - od dnia doręczenia zawiadomienia uczestnika
o dokonaniu czynności lub postanowienia oddalającego wniosek o dokonanie czynności;
”
;
81)
w art. 569 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Właściwy wyłącznie jest sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie
ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania - sąd opiekuńczy miejsca jej pobytu. Jeżeli
brak tej podstawy, właściwy jest sąd opiekuńczy ostatniego miejsca zamieszkania osoby,
której postępowanie ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania - sąd opiekuńczy ostatniego
miejsca jej pobytu. Jeżeli brak i tej podstawy właściwy jest sąd rejonowy dla m.st.
Warszawy.
”
;
82)
w art. 622 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Gdy wszyscy współwłaściciele złożą zgodny wniosek co do sposobu zniesienia współwłasności,
sąd wyda postanowienie odpowiadające treści wniosku, jeżeli spełnione zostanie wymaganie,
o którym mowa w art. 621, a projekt podziału nie sprzeciwia się prawu ani zasadom
współżycia społecznego, ani też nie narusza w sposób rażący interesu osób uprawnionych.
”
;
83)
w art. 626
„
Na wniosek uczestnika postępowania, zawarty w akcie notarialnym albo w odrębnym piśmie,
zawiadomienie o wpisie doręcza się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, na
konto wskazane w tym systemie.
”
;
84)
art. 691
„
Art. 691
Właściwy jest sąd miejsca siedziby przedsiębiorstwa, z którego działalnością wiąże
się przedmiot sporu.
Art. 691
W sprawach, o których mowa w art. 691
”
;
85)
uchyla się art. 691
86)
art. 691
„
Art. 691
Koszty postępowania obciążające zarówno radę pracowniczą, jak i dyrektora przedsiębiorstwa
ponosi przedsiębiorstwo.
”
;
87)
w art. 730
„
§ 1
W sprawach wymienionych w art. 479
”
;
88)
w art. 736 dodaje się § 5 w brzmieniu
„
§ 5.
W sprawach wymienionych w art. 479
”
;
89)
w art. 741 § 1 i 2 otrzymują brzmienie
„
§ 1.
Na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia przysługuje
zażalenie. Zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji o udzieleniu
zabezpieczenia, z wyjątkiem postanowienia wydanego w wyniku rozpoznania zażalenia
na postanowienie sądu pierwszej instancji.
§ 2.
Zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji rozpoznaje sąd drugiej instancji.
Na postanowienie sądu drugiej instancji przysługuje zażalenie do innego składu tego
sądu.
”
;
90)
w art. 755 po § 2
„
§ 2
W sprawach wymienionych w art. 479
§ 2
W sprawach wymienionych w art. 479
”
;
91)
po art. 758 dodaje się art. 758
„
Art. 758
Jeżeli stroną lub uczestnikiem postępowania egzekucyjnego jest sąd właściwy do podjęcia
czynności, przepisu art. 44
”
;
92)
w art. 759
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Do pism wysyłanych przez komornika w postępowaniu egzekucyjnym przepisu art. 139
”
,
b)
dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
Komornik może, na wniosek strony, doręczać jej odpisy pism za pośrednictwem Elektronicznej
Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP). Odpisy pism doręczanych w ten sposób
nie wymagają dodatkowego uwierzytelnienia przez komornika. W przypadku nieodebrania
pisma przez adresata, doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od
dnia wysłania pisma za pośrednictwem ePUAP.
”
;
93)
w art. 766
„
§ 1.
Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd z urzędu uzasadnia i doręcza wraz
z uzasadnieniem, gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, chyba że przepis szczególny
stanowi inaczej.
”
;
94)
w art. 767 § 3
„
§ 3
O możliwości wniesienia skargi na urzędowym formularzu oraz o sposobie, w jaki jest
on udostępniany, komornik poucza dłużnika przy pierwszej czynności egzekucyjnej, a
także strony i uczestników obecnych podczas czynności dokonywanej poza kancelarią,
chyba że czynność ta podlega zaskarżeniu skargą w formie ustnej. Komornik doręcza
urzędowy formularz skargi na żądanie strony lub uczestnika, jeżeli urzędowego formularza
skargi im nie doręczono.
”
;
95)
w art. 767
„
§ 2.
Jeżeli wniesiono skargę na postanowienie referendarza sądowego wydane na podstawie
art. 398
”
;
96)
w art. 767
a)
§ 1
„
§ 1
Zażalenie rozpoznaje sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech
sędziów, orzekając jako sąd drugiej instancji. Przepis art. 394
”
,
b)
po § 1
„
§ 1
Zażalenie na postanowienie
1)
którego przedmiotem są czynności w sprawach wymienionych w art. 759 § 1
2)
wydane w wyniku rozpoznania zarzutów przeciwko planowi podziału sumy uzyskanej z egzekucji
z nieruchomości,
3)
wydane na podstawie art. 1037 § 1
- rozpoznaje sąd drugiej instancji.
§ 1
Sąd, o którym mowa w § 1
§ 1
Sąd drugiej instancji rozpoznaje zażalenie w składzie jednego sędziego.
”
;
97)
w art. 770 § 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Jeżeli w sprawie zachodzi konieczność sporządzenia planu podziału sumy uzyskanej z
egzekucji, komornik ustala koszty egzekucji przed przystąpieniem do sporządzenia planu
podziału, z wyjątkiem planu podziału, do którego stosuje się przepis art. 1029. Kosztów
egzekucji nie ustala się także przed dokonaniem podziału bieżąco uzyskiwanych w toku
egzekucji sum, jeżeli wysokość sumy nie przekracza jednorazowo dwóch tysięcy złotych.
Postanowienie w przedmiocie kosztów egzekucji jest wydawane łącznie we wszystkich
sprawach, których dotyczy plan podziału.
”
;
98)
w art. 782
„
2)
z okoliczności sprawy i treści tytułu egzekucyjnego wynika, że objęte tytułem egzekucyjnym
roszczenie uległo przedawnieniu, chyba że wierzyciel przedstawi dokument, z którego
wynika, że doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia; sąd nie bada przedawnienia
odsetek wymagalnych po powstaniu tytułu egzekucyjnego.
”
;
99)
art. 784 i art. 785 otrzymują brzmienie
„
Art. 784.
Celem uzyskania klauzuli wykonalności tytułu pochodzącego od organu administracji
publicznej lub sądu szczególnego, który sam nie nadaje klauzuli, wierzyciel złoży
sądowi w razie potrzeby oprócz tytułu także ich zaświadczenie, że tytuł podlega wykonaniu.
Art. 785.
Jeżeli do uzyskania klauzuli wykonalności potrzebne jest zaświadczenie lub dokument,
które według ustawy organy administracji publicznej są obowiązane wydać dłużnikowi,
wierzyciel może również żądać ich wydania. Gdy wierzyciel nie może uzyskać zaświadczenia
lub dokumentu albo gdy chodzi o nadanie klauzuli z urzędu, wydanie ich zarządza sąd.
”
;
100)
w art. 797 w § 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu
„
Przepisu art. 130
”
;
101)
po art. 800 dodaje się art. 800
„
Art. 800
§ 1.
Organ egzekucyjny odmawia wszczęcia egzekucji, jeżeli
1)
zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 199 § 1, albo
2)
przepis szczególny tak stanowi, albo
3)
wniosek o wszczęcie egzekucji z innych przyczyn jest niedopuszczalny.
§ 2.
W razie odmowy wszczęcia egzekucji organ egzekucyjny wstrzymuje się z dalszymi czynnościami,
a wniosek o wszczęcie egzekucji nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z
jego złożeniem.
”
;
102)
w art. 801 § 2-4 otrzymują brzmienie
„
§ 2.
Jeżeli zachodzą wątpliwości, czy wniosek o podjęcie określonych czynności egzekucyjnych
lub żądanie złożenia wyjaśnień lub udzielenia informacji w trybie art. 761 są niezbędne
do zapewnienia prawidłowego toku egzekucji, lub zachodzą uzasadnione podstawy do przyjęcia,
że zostały złożone wyłącznie w celu szykanowania dłużnika, komornik może zobowiązać
wierzyciela do uzasadnienia wniosku pod rygorem obciążenia wierzyciela kosztem bezskutecznych
czynności podjętych na jego skutek - niezależnie od wyniku sprawy.
§ 3.
Komornik oddali wniosek, o którym mowa w § 2, jeżeli w świetle okoliczności sprawy
lub innych prowadzonych przeciwko temu samemu dłużnikowi postępowań egzekucyjnych
jest wysoce prawdopodobne, że wniosek nie przyczyni się do zapewnienia prawidłowego
toku egzekucji lub zachodzą uzasadnione podstawy do przyjęcia, że został on złożony
wyłącznie w celu szykanowania dłużnika.
§ 4.
Jeżeli pomimo skierowania egzekucji do oznaczonych przez wierzyciela składników majątku
dłużnika lub podjęcia czynności przewidzianych w § 1 pkt 1 oraz odebrania od dłużnika
wykazu majątku nie zdołano ustalić majątku dłużnika pozwalającego nawet na zaspokojenie
kosztów egzekucyjnych, komornik może wysłuchać wierzyciela w sposób przewidziany w
art. 827 § 1. W takim przypadku warunkiem żądania przez wierzyciela dalszego prowadzenia
egzekucji jest zlecenie komornikowi poszukiwania majątku dłużnika.
”
;
103)
w art. 804 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Jeżeli z treści tytułu wykonawczego wynika, że termin przedawnienia dochodzonego roszczenia
upłynął, a wierzyciel nie przedłożył dokumentu, o którym mowa w art. 797 § 1
”
;
104)
w art. 804
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
W przypadku niezłożenia przez wnioskodawcę dokumentów, o których mowa w § 1, organ
egzekucyjny odmawia wszczęcia egzekucji bez wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia
braków wniosku.
”
,
b)
w § 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
W przypadku, o którym mowa w § 2, odpis postanowienia doręcza się tylko wnioskodawcy.
”
;
105)
po art. 804
„
Art. 804
Przepisy art. 804
1)
ma charakter warunkowy, chyba że chodzi o warunek zawieszający, który spełnił się
przed złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji albo wstąpieniem do postępowania, a
wierzyciel lub osoba wstępująca do postępowania na miejsce wierzyciela przedłożyli
dokument potwierdzający spełnienie warunku, albo
2)
nastąpiło na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę poza granicami
Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
106)
w art. 805 po § 1
„
§ 1
Pouczeń, o których mowa w § 1 zdanie drugie oraz w 1
”
;
107)
w art. 813 w § 2 wyrazy „art. 280” zastępuje się wyrazami „art. 280 § 1”;
108)
po art. 818 dodaje się art. 818
„
Art. 818
§ 1.
Braki w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej dłużnikiem nie stanowią
podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
Informację o brakach uniemożliwiających działanie dłużnika komornik przekazuje wraz
z aktami sprawy sądowi, który z urzędu ustanowi kuratora, jeżeli jest to konieczne
dla ochrony interesów dłużnika, a majątek dłużnika wystarcza na pokrycie kosztów z
tym związanych. W razie potrzeby komornik wstrzymuje się z czynnościami do momentu
wydania postanowienia w przedmiocie ustanowienia kuratora.
§ 3.
Doręczenie pisma kuratorowi dokonane w ciągu dwóch tygodni od dnia otrzymania przez
komornika informacji o uzupełnieniu braków w składzie organów jednostki organizacyjnej
będącej dłużnikiem jest skuteczne wobec dłużnika.
§ 4.
W razie wystąpienia potrzeby ponownego ustanowienia kuratora w tej samej sprawie z
przyczyn, o których mowa w § 1, sąd w miarę możliwości wyznaczy na kuratora tę samą
osobę co poprzednio. Nie stoi to na przeszkodzie ponownemu przyznaniu wynagrodzenia
kuratorowi.
§ 5.
Koszty ustanowienia kuratora obciążają dłużnika i zwraca się je sądowi po ich wyegzekwowaniu,
z pierwszeństwem przed wszystkimi innymi należnościami.
”
;
109)
art. 820 otrzymuje brzmienie
„
Art. 820.
§ 1.
Organ egzekucyjny zawiesza postępowanie na wniosek wierzyciela, chyba że wniosek ten
zmierza jedynie do przedłużenia postępowania. Zawieszenie postępowania nie stoi na
przeszkodzie jego umorzeniu, jeżeli w tym czasie ujawnią się okoliczności, o których
mowa w art. 824 § 1.
§ 2.
Na wniosek dłużnika postępowanie ulega zawieszeniu, jeżeli sąd zawiesił natychmiastową
wykonalność tytułu lub wstrzymał jego wykonanie albo dłużnik złożył zabezpieczenie
konieczne według orzeczenia sądowego do zwolnienia go od egzekucji.
”
;
110)
w art. 824 w § 1
„
Jeżeli jednak postępowanie zawieszono z uwagi na śmierć dłużnika albo utratę przez
niego zdolności procesowej, termin, o którym mowa w § 1 pkt 4, biegnie od daty wydania
postanowienia o zawieszeniu postępowania.
”
;
111)
w art. 825 pkt 1
„
1
gdy zażąda tego dłużnik, jeżeli przed dniem złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji
roszczenie objęte tytułem wykonawczym uległo przedawnieniu, a wierzyciel nie wykaże
dokumentem urzędowym lub prywatnym, że przed tym dniem nastąpiło zdarzenie, wskutek
którego bieg terminu przedawnienia został przerwany;
”
;
112)
w art. 837 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Zastrzeżenie nie jest konieczne, jeżeli świadczenie zostało zasądzone od nabywcy majątku,
zarządcy ustanowionego przez sąd, kuratora spadku, wykonawcy testamentu lub zarządcy
sukcesyjnego z powierzonego im majątku albo Skarbu Państwa lub gminy jako spadkobiercy.
”
;
113)
w art. 867 po § 1
„
§ 1
Podmiot obowiązany do udostępnienia obwieszczenia usuwa je niezwłocznie po upływie
wskazanego w obwieszczeniu terminu licytacji.
”
;
114)
art. 867
„
Art. 867
§ 1.
Postąpienie nie może wynosić mniej niż pięć procent ceny wywołania, a jeżeli wartość
szacunkowa ruchomości przekracza sto tysięcy złotych mniej niż jeden procent ceny
wywołania, z zaokrągleniem wzwyż do pełnych złotych.
§ 2.
Zaofiarowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaofiarował cenę wyższą.
”
;
115)
w art. 879
„
Jeżeli ruchomość została zajęta na zaspokojenie kilku wierzytelności dochodzonych
w różnych postępowaniach, sprzedaży ruchomości w drodze licytacji elektronicznej dokonuje
się, jeżeli zażądał tego którykolwiek z wierzycieli.
”
;
116)
w art. 879
a)
§ 2 i 3 otrzymują brzmienie
„
§ 2.
Obwieszczenie o sprzedaży ruchomości w drodze licytacji elektronicznej zamieszcza
się na stronie internetowej Krajowej Rady Komorniczej co najmniej tydzień przed terminem
licytacji, a w przypadku rzeczy określonych w art. 864 § 2 w terminie 3 dni przed
terminem licytacji. Przepisów art. 867 § 1
§ 3.
W obwieszczeniu o sprzedaży ruchomości w drodze licytacji elektronicznej wskazuje
się przedmiot oraz warunki licytacji, sumę oszacowania i cenę wywołania oraz miejsce
i czas, w których można oglądać ruchomość, a ponadto zdjęcie lub zdjęcia ruchomości
podlegającej sprzedaży, informację o chwili rozpoczęcia i o chwili zakończenia licytacji
oraz informację o tym, że warunkiem udziału w licytacji jest złożenie rękojmi. W obwieszczeniu
o licytacji elektronicznej zamieszcza się wzmiankę, że prawa osób trzecich nie będą
przeszkodą do przeprowadzenia licytacji i przybicia na rzecz nabywcy bez zastrzeżeń,
jeżeli osoby te przed rozpoczęciem przetargu nie złożą dowodu, że wniosły powództwo
o zwolnienie ruchomości od egzekucji i uzyskały w tym zakresie orzeczenie wstrzymujące
egzekucję. W obwieszczeniu o licytacji elektronicznej komornik poucza o treści art.
879
”
,
b)
uchyla się § 4,
c)
dodaje się § 5 i 6 w brzmieniu
„
§ 5.
Krajowa Rada Komornicza usuwa obwieszczenie o sprzedaży ruchomości w drodze licytacji
elektronicznej z upływem dnia zakończenia przetargu.
§ 6.
Doręczając dłużnikowi i wierzycielowi obwieszczenie o licytacji komornik poucza o
treści art. 879
”
;
117)
art. 879
„
Art. 879
§ 1.
Rękojmię należy złożyć na rachunek bankowy komornika najpóźniej na 2 dni robocze przed
rozpoczęciem przetargu. Za datę złożenia rękojmi przyjmuje się dzień uznania rachunku
bankowego komornika. Przepisu art. 867
§ 2.
Przed przystąpieniem do licytacji licytant obowiązany jest do podania w systemie teleinformatycznym
danych niezbędnych do wydania postanowienia o przybiciu: numeru PESEL, numeru dokumentu
stwierdzającego tożsamość i oświadczenia, czy pozostaje w związku małżeńskim, a jeżeli
tak, czy ruchomość zamierza nabyć do majątku wspólnego czy osobistego, oraz do wskazania,
czy licytuje we własnym imieniu czy jako pełnomocnik innej osoby, a także innych danych,
jeżeli potrzeba ich podania wynika z przepisów odrębnych ustaw. Jeżeli licytant bierze
udział w licytacji jako pełnomocnik innej osoby, powinien zgłosić ten fakt najpóźniej
na 5 dni przed terminem licytacji.
§ 3.
W razie potrzeby komornik niezwłocznie wzywa licytanta, pod rygorem niedopuszczenia
do udziału w przetargu, do uzupełnienia danych, o których mowa w § 2, lub do złożenia
rękojmi. Jeżeli licytant występuje w imieniu innej osoby wzywa się go, pod rygorem
niedopuszczenia do udziału w przetargu, do przedłożenia utrwalonej w postaci elektronicznej
kopii pełnomocnictwa w terminie 3 dni, nie później niż dzień przed terminem licytacji.
Wezwania dokonuje się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 4.
Licytant, który licytuje we własnym imieniu i nie ma obowiązku złożenia rękojmi, może
przystąpić do przetargu aż do momentu jego zakończenia.
§ 5.
Komornik potwierdza fakt złożenia rękojmi, podania danych lub złożenia dokumentów,
o których mowa w § 2 i 3, niezwłocznie po ich otrzymaniu, poprzez dopuszczenie licytanta
do udziału w przetargu. O odmowie dopuszczenia do przetargu zawiadamia się zainteresowanego
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
”
;
118)
w art. 879
a)
po § 2 dodaje się § 2
„
§ 2
Jeżeli w ciągu 5 minut przed planowanym terminem zakończenia przetargu zgłoszono postąpienie,
termin ten ulega odroczeniu o 5 minut. Jeżeli w dodatkowym czasie zgłoszono dalsze
postąpienie, termin zakończenia przetargu podlega każdorazowo odroczeniu o kolejne
5 minut, aż do momentu gdy ustaną postąpienia.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Komornik natychmiast po zakończeniu licytacji elektronicznej udziela przybicia osobie
ofiarującej najwyższą cenę w chwili zakończenia licytacji elektronicznej. Jeżeli jednak
do udzielenia przybicia niezbędne jest przedłożenie oryginału pełnomocnictwa do udziału
w przetargu, przybicie następuje niezwłocznie po jego złożeniu, o czym należy poinformować
uczestników przetargu przez obwieszczenie w systemie teleinformatycznym. Przybicie
jest udzielane w systemie teleinformatycznym.
”
,
c)
dodaje się § 4 w brzmieniu
„
§ 4.
Komornik wstrzyma się z udzieleniem przybicia do czasu przedłożenia oryginału pełnomocnictwa
do udziału w przetargu. W takim przypadku komornik obwieszcza o tym fakcie w systemie
teleinformatycznym niezwłocznie po zakończeniu licytacji, wzywając jednocześnie licytanta
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego do przedłożenia oryginału pełnomocnictwa
w terminie 3 dni, pod rygorem odmowy udzielenia przybicia.
”
;
119)
art. 879
„
Art. 879
§ 1.
O fakcie udzielenia przybicia obwieszcza się w systemie teleinformatycznym niezwłocznie
po jego udzieleniu, przy czym dane nabywcy nie podlegają ujawnieniu. Zawiadomienie
o przybiciu doręcza się nabywcy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 2.
Osoby, których nie dopuszczono do przetargu, mogą złożyć skargę w terminie 3 dni od
dnia odmowy dopuszczenia do przetargu, a licytanci mogą złożyć skargę na przebieg
przetargu w terminie 3 dni od dnia jego zakończenia. Skargę składa się wyłącznie za
pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 3.
Wierzyciel lub dłużnik mogą złożyć skargę na udzielenie przybicia w razie naruszenia
przepisów o najniższej cenie nabycia, o przebiegu przetargu lub o wyłączeniu od udziału
w przetargu - w terminie 3 dni od dnia obwieszczenia o udzieleniu przybicia w systemie
teleinformatycznym. Skargę można złożyć za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,
o ile skarżący posiada w tym systemie konto.
§ 4.
W razie nieuwzględnienia skargi komornik niezwłocznie po jej wniesieniu przekazuje
sądowi poświadczony przez siebie odpis skargi, wraz z protokołem z przebiegu przetargu
lub innymi dokumentami niezbędnymi do jej rozpoznania.
Art. 879
W razie wniesienia skargi, o której mowa w art. 879
”
;
120)
w art. 879
„
Za datę zapłaty ceny nabycia przyjmuje się dzień uznania rachunku bankowego komornika.
”
;
121)
w art. 929 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Zajęcie obejmuje także prawa wynikające z umów ubezpieczenia przedmiotów wymienionych
w § 1. Do odszkodowania z ubezpieczeń majątkowych przepisu art. 831 § 1 pkt 5 nie
stosuje się, a uzyskane w toku egzekucji świadczenia wchodzą w skład sumy uzyskanej
w egzekucji.
”
;
122)
w art. 930
a)
w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze postępowanie,
a kolejni wierzyciele dłużnika mogą przyłączyć się do prowadzonej egzekucji.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Zajęcie nieruchomości, o której mowa w § 1, przez wierzycieli nabywcy jest dopuszczalne.
Postępowanie prowadzone przez wierzyciela nabywcy podlega jednak zawieszeniu na czas
trwania postępowania egzekucyjnego wszczętego wcześniej przeciwko dłużnikowi będącemu
zbywcą nieruchomości. W razie uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności
nieruchomości wydanego w postępowaniu prowadzonym przeciwko dłużnikowi będącemu zbywcą
nieruchomości, postępowanie prowadzone co do tej samej nieruchomości celem zaspokojenia
wierzycieli nabywcy, o którym mowa w § 1, podlega umorzeniu.
”
;
123)
art. 940 i art. 941 otrzymują brzmienie
„
Art. 940.
§ 1.
Z dochodów z nieruchomości zarządca pokrywa bezpośrednio konieczne wydatki, połączone
z zarządem, w następującej kolejności
1)
koszty egzekucji w postaci wynagrodzenia w ustalonej przez sąd wysokości oraz zwrot
własnych wydatków;
2)
bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w przedsiębiorstwach
znajdujących się na niej i należących do dłużnika;
3)
bieżące należności podatkowe z nieruchomości oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia
społecznego pracowników wymienionych w pkt 2;
4)
zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;
5)
należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.
§ 2.
Nadwyżki dochodów uzyskane po pokryciu wydatków, o których mowa w § 1, zarządca przekazuje
nie rzadziej niż raz w roku komornikowi, który pokrywa z nich przypadające w toku
zarządu należności wierzycieli alimentacyjnych.
Art. 941.
Nadwyżkę dochodów pozostałą po zaspokojeniu należności, o których mowa w art. 940
§ 2, za czas do dnia przejścia własności nieruchomości na nabywcę, komornik składa
na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Nadwyżka ta wchodzi w skład sumy uzyskanej
w egzekucji. Jeżeli egzekucja ulega umorzeniu, nadwyżkę tę otrzymuje dłużnik, z uwzględnieniem
art. 985 § 1
”
;
124)
w art. 945
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Komornik wzywa ponadto przez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym oraz na stronie
internetowej Krajowej Rady Komorniczej uczestników, o których nie ma wiadomości, oraz
inne osoby, które roszczą sobie prawa do nieruchomości i przedmiotów razem z nią zajętych,
aby przed ukończeniem opisu i oszacowania zgłosiły swoje prawa.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2
„
§ 2
Poza informacjami, o których mowa w § 2, w obwieszczeniu wymienia się nadto
1)
nieruchomość, która ma być przedmiotem opisu i oszacowania, ze wskazaniem miejsca
jej położenia i przeznaczenia gospodarczego, wraz z podaniem numeru księgi wieczystej
lub z oznaczeniem zbioru dokumentów i sądu, w którym zbiór jest prowadzony, a także
imienia i nazwiska dłużnika, z wyłączeniem innych danych osobowych pozwalających go
zidentyfikować;
2)
termin i miejsce opisu i oszacowania.
”
,
c)
po § 3 dodaje się § 3
„
§ 3
Niezwłocznie po upływie wskazanego w obwieszczeniu terminu opisu i oszacowania podmiot
obowiązany do jego udostępnienia usuwa obwieszczenie.
”
,
d)
§ 4 otrzymuje brzmienie
„
§ 4.
Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym w zawiadomieniu,
komornik o fakcie ukończenia opisu i oszacowania zawiadomi znanych mu uczestników.
”
;
125)
w art. 948 § 1-2 otrzymują brzmienie
„
§ 1.
Podstawą oszacowania nieruchomości jest operat szacunkowy sporządzony przez biegłego
uprawnionego do określania wartości nieruchomości zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2023 r. poz. 344). Celem sporządzenia operatu szacunkowego, w rozumieniu art. 156 ust. 3 tej ustawy,
jest dokonanie oszacowania nieruchomości. Oszacowania nieruchomości można również
dokonać na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego na potrzeby obrotu rynkowego
w okresie roku przed terminem opisu i oszacowania nieruchomości, jeżeli jego treść
odpowiada wymogom oszacowania nieruchomości w egzekucji z nieruchomości.
§ 1
Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono do tego samego komornika w terminie
trzech lat od daty umorzenia egzekucji, w toku której dokonano opisu i oszacowania
nieruchomości, nowego oszacowania dokonuje się tylko na wniosek wierzyciela lub dłużnika.
Dłużnik może złożyć taki wniosek w terminie dwóch tygodni od daty doręczenia mu wezwania
do zapłaty, o czym należy go pouczyć przy doręczeniu wezwania. W toku nowej egzekucji
od sporządzenia protokołu opisu i oszacowania nieruchomości można odstąpić wyłącznie
w przypadku, jeżeli od dnia przeprowadzenia poprzedniego opisu i oszacowania minął
mniej niż rok, a w okresie tym nie zaszły zmiany w stanie nieruchomości.
§ 2.
W oszacowaniu poza wartością całej nieruchomości należy podać osobno wartość przynależności
i pożytków, a także części nieruchomości, która zgodnie z art. 946 może zostać wydzielona
celem wystawienia oddzielnie na licytację. Wartości powyższe należy podać zarówno
z uwzględnieniem, jak i bez uwzględnienia praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia
na cenę nabycia, oraz wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną obciążających nieruchomość,
w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.
”
;
126)
w art. 950 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym w zawiadomieniu,
termin do zaskarżenia liczy się od dnia doręczenia uczestnikowi zawiadomienia, o którym
mowa w art. 945 § 4.
”
;
127)
w art. 953 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
nieruchomość, która ma być sprzedana, ze wskazaniem miejsca jej położenia i przeznaczenia
gospodarczego, wraz z podaniem numeru księgi wieczystej lub z oznaczeniem zbioru dokumentów
i sądu, w którym zbiór jest prowadzony, a także imienia i nazwiska dłużnika, z wyłączeniem
innych danych osobowych pozwalających go zidentyfikować;
”
;
128)
w art. 955 po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Podmiot obowiązany do udostępnienia obwieszczenia usuwa je niezwłocznie po upływie
wskazanego w obwieszczeniu terminu licytacji.
”
;
129)
uchyla się art. 966;
130)
w art. 968 uchyla się § 2;
131)
w art. 973 uchyla się pkt 5;
132)
w art. 985 po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Jeżeli w toku egzekucji uzyskano sumy, o których mowa w art. 929 § 2 lub art. 941,
przed umorzeniem postępowania egzekucyjnego sporządza się plan podziału tych sum,
z uwzględnieniem pierwszeństwa przysługującego należnościom zabezpieczonym hipoteką
lub zastawem rejestrowym. Przepis art. 1036
”
;
133)
w art. 986
a)
w § 5 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
„
Nie podlegają ujawnieniu zawarte w protokole opisu i oszacowania nieruchomości dane
osobowe stron i innych uczestników postępowania.
”
,
b)
dodaje się § 6 w brzmieniu
„
§ 6.
Krajowa Rada Komornicza usuwa obwieszczenie o sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji
elektronicznej z upływem dnia wskazanego jako termin zakończenia przetargu.
”
;
134)
w art. 986„art. 986 zastępuje się wyrazami „art. 986;
135)
w art. 986
„
§ 3
Jeżeli w ciągu 5 minut przed planowanym terminem zakończenia przetargu zgłoszono postąpienie,
termin ten ulega odroczeniu o 5 minut. Jeżeli w dodatkowym czasie zgłoszono dalsze
postąpienie, termin zakończenia przetargu podlega każdorazowo odroczeniu o kolejne
5 minut, aż do momentu gdy ustaną postąpienia.
”
;
136)
w art. 986
137)
w art. 1013
„
W obwieszczeniu o licytacji podaje się także informacje, o których mowa w art. 953
§ 1 pkt 1, 3, 6 i 7.
”
;
138)
w art. 1025
a)
w § 1
-
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
należności alimentacyjne wymagalne;
”
,
-
po pkt 2 dodaje się pkt 2
„
2
należności alimentacyjne przyszłe - w wysokości stanowiącej równowartość minimalnego
wynagrodzenia za pracę za okres roku - na każdego wierzyciela prowadzącego egzekucję;
”
,
-
pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
należności za pracę za okres 3 miesięcy do wysokości minimalnego wynagrodzenia za
pracę, renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa
albo śmierci, należności zasądzone na rzecz pokrzywdzonego lub osób wykonujących prawa
pokrzywdzonego w postępowaniu karnym i koszty zwykłego pogrzebu dłużnika;
”
,
b)
po § 3
„
§ 3
Sumy przypadające na poczet należności alimentacyjnych niewymagalnych w dniu sporządzenia
planu podziału pozostawia się na rachunku depozytowym Ministra Finansów. Komornik
podejmuje zdeponowane środki, jeżeli zaspokojenie bieżących należności alimentacyjnych
nie jest możliwe w inny sposób.
”
,
c)
dodaje się § 7 i 8 w brzmieniu
„
§ 7.
Z kwoty przypadającej dłużnikowi po zaspokojeniu wszystkich wierzytelności, o których
mowa w § 1-6, pozostawia się na rachunku depozytowym Ministra Finansów sumę stanowiącą
równowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę za okres roku - na każdego wierzyciela
prowadzącego egzekucję należności alimentacyjnych, o ile zachodzą podstawy do przyjęcia,
że należności zabezpieczone zgodnie z § 1 pkt 2
§ 8.
Przepisów § 1 pkt 2
”
;
139)
w art. 1028
a)
w § 4 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
„
Powództwo o ustalenie nieistnienia prawa, na zaspokojenie którego pozostawiono sumy
na rachunku depozytowym Ministra Finansów, może po uprawomocnieniu się planu podziału
wytoczyć ten uczestnik podziału, któremu przypadają niezaspokojone należności o pierwszeństwie
równym lub niższym od kwestionowanego prawa.
”
,
b)
dodaje się § 5 w brzmieniu
„
§ 5.
Plan podziału w zakresie podlegających wypłacie sum, które przypadają poszczególnym
uczestnikom podziału, w razie uprawomocnienia się wywiera skutek na dzień jego sporządzenia.
Nie dotyczy to planu podziału, do którego stosuje się przepis art. 1029.
”
;
140)
po art. 1028 dodaje się art. 1028
„
Art. 1028
§ 1.
Jeżeli po uprawomocnieniu się planu podziału okaże się, że nie istnieją wierzytelności
lub prawa, na poczet których miały przypaść sumy pozostawione na rachunku depozytowym
Ministra Finansów ze wstrzymaniem ich wypłaty, organ egzekucyjny na wniosek wierzyciela
sporządza uzupełniający plan podziału.
§ 2.
W uzupełniającym planie podziału uwzględnia się niezaspokojone wierzytelności osób
uczestniczących w prawomocnym planie podziału. Organ egzekucyjny wzywa te osoby do
złożenia tytułów wykonawczych wraz z aktualnym zestawieniem objętych nimi należności.
Kwoty przypadające zgodnie z uzupełniającym planem podziału uczestnikom, którzy nie
przedłożyli po wezwaniu tytułu wykonawczego wraz z aktualnym zestawieniem objętych
nim należności, pozostawia się na rachunku depozytowym Ministra Finansów.
§ 3.
Po zaspokojeniu wszystkich wierzycieli część zdeponowanej sumy nieobjętej uzupełniającym
planem podziału zwraca się dłużnikowi.
”
;
141)
w art. 1029
a)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Wierzyciel może zrzec się doręczenia planu podziału, o którym mowa w § 1, podając
jednocześnie adres poczty elektronicznej. W takim przypadku termin do wniesienia zarzutów
przeciwko planowi podziału zaczyna biec od dnia wysłania wierzycielowi, na podany
adres poczty elektronicznej, informacji o treści planu podziału.
”
,
b)
dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
Przy podziale sum, o których mowa w § 1, przepisów art. 1025 § 1 pkt 2
”
;
142)
art. 1031 otrzymuje brzmienie
„
Art. 1031.
Kwoty wyegzekwowane i złożone na rachunek depozytowy Ministra Finansów komornik dzieli
niezwłocznie w ustalonym poprzednio stosunku procentowym pomiędzy wierzycieli uczestniczących
w podziale, chyba że wskutek zmiany podstaw podziału należy ustalić nowy procent.
Sumy przypadające do wypłaty komornik wypłaca, jeżeli nie są niższe niż sto złotych,
chyba że wierzytelność nie przekracza tej kwoty.
”
;
143)
w art. 1033 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Jeżeli egzekucja jest prowadzona z wierzytelności mających za przedmiot świadczenia
bieżące, stosuje się odpowiednio przepisy art. 1029 § 1 i 3 oraz art. 1031.
”
;
144)
w art. 1049
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Jeżeli w samym tytule egzekucyjnym nie postanowiono, że w razie niewykonania przez
dłużnika w wyznaczonym terminie czynności, którą może wykonać także inna osoba, wierzyciel
będzie umocowany do wykonania tej czynności na koszt dłużnika - sąd, w którego okręgu
czynność ma być wykonana, na wniosek wierzyciela wezwie dłużnika do jej wykonania
w wyznaczonym terminie.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
W postępowaniu prowadzonym na podstawie niniejszego artykułu sąd bada fakt wykonania
przez dłużnika czynności nakazanej tytułem wykonawczym, stosując odpowiednio przepisy
o postępowaniu nieprocesowym.
§ 1
W razie stwierdzenia, że w wyznaczonym terminie dłużnik nie wykonał czynności, sąd
udzieli wierzycielowi umocowania do wykonania czynności na koszt dłużnika, wyznaczając
odpowiedni termin do jej wykonania. Termin wykonania czynności może być na uzasadniony
wniosek wierzyciela przedłużony.
§ 1
Dłużnik może wykonać czynność nakazaną tytułem wykonawczym do chwili rozpoczęcia wykonania
czynności przez wierzyciela. W razie wykonania czynności po tej chwili, dłużnik jest
obowiązany zwrócić wierzycielowi, na jego wniosek, poniesione koszty.
§ 1
Udzielając wierzycielowi umocowania, sąd może oznaczyć, na wniosek którejkolwiek ze
stron, maksymalną wysokość kosztów czynności, z uwzględnieniem średnich cen obowiązujących
na danym rynku. Postanowienie w tym przedmiocie zapada po przeprowadzeniu rozprawy.
Z wnioskiem o oznaczenie maksymalnej wysokości kosztów czynności może wystąpić także
wierzyciel, którego w tytule egzekucyjnym umocowano do wykonania czynności na koszt
dłużnika.
§ 1
Po wykonaniu czynności wierzyciel może wystąpić do sądu o przyznanie mu od dłużnika
zwrotu udokumentowanych i celowych kosztów czynności, przy czym ich suma nie może
przekraczać maksymalnej wysokości kosztów oznaczonej przez sąd zgodnie z § 1
§ 1
Prawomocne postanowienie sądu przyznające wierzycielowi od dłużnika zwrot kosztów
czynności podlega wykonaniu bez zaopatrywania go w klauzulę wykonalności. Powyższe
nie wyłącza dochodzenia przez wierzyciela zwrotu pozostałych poniesionych kosztów
na zasadach ogólnych.
§ 1
Jeżeli wierzyciel w terminie sześciu miesięcy od daty upływu wyznaczonego mu terminu
nie zgłosił faktu dokonania czynności, sąd umarza postępowanie. Powyższe nie wyłącza
dochodzenia przez wierzyciela zwrotu poniesionych kosztów na zasadach ogólnych.
”
;
145)
w art. 1050 dodaje się § 4 w brzmieniu
„
§ 4.
Jeżeli w sprawach o naruszenie dóbr osobistych dłużnik nie składa oświadczenia odpowiedniej
treści i w odpowiedniej formie, pomimo wyznaczenia terminu do jego złożenia i zagrożenia
mu grzywną, sąd wymierzy dłużnikowi grzywnę do piętnastu tysięcy złotych i nakaże
zamieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt dłużnika ogłoszenia odpowiadającego
treści wymaganego oświadczenia i we właściwej dla niego formie. Przepisów art. 1052
i art. 1053 nie stosuje się. Zamieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym ogłoszenia,
o którym mowa w zdaniu pierwszym, skutkuje - w objętym ogłoszeniem zakresie - wygaśnięciem
roszczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym.
”
;
146)
po art. 1063 dodaje się art. 1063
„
Art. 1063
W sprawach, których przedmiotem jest egzekucja grzywien i kar pieniężnych orzeczonych
w postępowaniu cywilnym, a także kosztów sądowych w sprawach cywilnych, przysługujących
Skarbowi Państwa, korespondencja między wierzycielem a komornikiem może być doręczana
za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, jeżeli zapewniają one możliwość
ustalenia daty, z jaką adresat zapoznał się z treścią pisma, a charakter pisma lub
dołączonych do niego załączników nie sprzeciwia się takiej formie doręczeń.
”
;
147)
w art. 1086 w § 5 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli wierzyciel w terminie roku od daty wezwania nie dokonał czynności potrzebnej
do dalszego prowadzenia postępowania albo w terminie 3 lat od dnia zawieszenia postępowania
nie zażądał jego podjęcia, postępowanie umarza się w całości lub w części z urzędu.
”
;
148)
po art. 1161 dodaje się art. 1161
„
Art. 1161
§ 1.
W sprawie zawisłej przed sądem strony mogą poddać spór pod rozstrzygnięcie sądu polubownego
aż do momentu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.
§ 2.
Sąd umorzy postępowanie na zgodny wniosek stron, złożony po zawarciu przez strony
zapisu na sąd polubowny, chyba że z treści tego zapisu i okoliczności sprawy wynika,
że byłoby to sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierzałoby do
obejścia prawa albo zapis na sąd polubowny jest nieważny lub bezskuteczny. Termin
przedawnienia objętych zapisem na sąd polubowny roszczeń zaczyna biec od nowa od dnia
uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania.
”
;
149)
w art. 1165 po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Sąd z urzędu odrzuca pozew lub wniosek o wszczęcie postępowania nieprocesowego, jeżeli
dotyczy on sporu, który był przedmiotem sprawy umorzonej na podstawie art. 1161
”
.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz. U. z 2022 r. poz. 479, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 110e § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Zajęcie obejmuje także prawa wynikające z umów ubezpieczenia przedmiotów wymienionych
w § 1. Do odszkodowania z ubezpieczeń majątkowych przepisu art. 8 § 1 pkt 14 nie stosuje
się, a uzyskane w toku egzekucji kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczenia wchodzą w
skład sumy uzyskanej w egzekucji.
”
;
2)
w art. 110l w § 1 uchyla się pkt 3;
3)
w art. 110s
a)
uchyla się § 2,
b)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
§ 3.
W oszacowaniu poza wartością całej nieruchomości należy podać osobno wartość przynależności
i pożytków, a także części nieruchomości, która zgodnie z art. 110p może zostać wydzielona
celem wystawienia oddzielnie na licytację.
§ 4.
Wartości, o których mowa w § 3, podaje się z uwzględnieniem oraz bez uwzględnienia
praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nieokreślonych
sumą pieniężną obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich
praw.
”
;
4)
w art. 112 uchyla się § 3;
5)
uchyla się art. 112a.
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
(Dz. U. z 2023 r. poz. 146) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
służebnościom ustanowionym na podstawie decyzji właściwego organu administracji rządowej
albo jednostki samorządu terytorialnego;
”
;
2)
art. 8 otrzymuje brzmienie
„
Art. 8.
Rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych wyłącza wzmianka o wniosku, skardze na
orzeczenie referendarza sądowego, apelacji lub skardze kasacyjnej oraz ostrzeżenie
dotyczące niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym
stanem prawnym nieruchomości.
”
.
W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2500) w art. 15 w ust. 2 pkt 1c otrzymuje brzmienie
„
1c)
komornikom sądowym w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-3, oraz czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a ustawy
z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 590), oraz administracyjnym organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem
egzekucyjnym lub zabezpieczającym;
”
.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326, 511 i 556) w art. 299 w § 3 pkt 8 otrzymuje brzmienie
„
8)
komornikom sądowym w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-3, oraz czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a ustawy
z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 590), oraz administracyjnym organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem
egzekucyjnym lub zabezpieczającym;
”
.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, z późn. zm. w art. 50 ust. 10 otrzymuje brzmienie
„
10.
Dane zgromadzone na kontach, o których mowa w ust. 3, udostępnia się komornikom sądowym,
w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-3,
oraz czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 590), odpłatnie, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
”
.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 217, z 2022 r. poz. 2642 oraz z 2023 r. poz. 289) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 20 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu
„
9a)
wyznacza jeden sąd rejonowy i jeden sąd okręgowy właściwe do rozpoznawania spraw w
europejskim postępowaniu nakazowym oraz w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych
roszczeń wszczętych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego te
postępowania,
”
;
2)
w art. 47b § 6 otrzymuje brzmienie
„
§ 6.
Przepisy § 4 i 5 stosuje się odpowiednio w przypadku przeniesienia do innego wydziału
tego samego sądu oraz w przypadku powołania na stanowisko sędziego w sądzie wyższej
instancji.
”
;
3)
w art. 55 w § 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Przepisy o przydziale spraw, wyznaczaniu i zmianie składu sądu oraz delegowaniu sędziego
na czas pełnienia funkcji lub zajmowania stanowiska nie ograniczają jurysdykcji sędziego
i nie mogą być podstawą stwierdzenia sprzeczności składu sądu z przepisami prawa,
nienależytego obsadzenia sądu lub udziału osoby nieuprawnionej lub niezdolnej do orzekania
w wydaniu orzeczenia.
”
;
4)
w art. 57b
a)
w § 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
„
Przez badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa rozumie się przede wszystkim badanie
sposobu formułowania orzeczeń, a także ich uzasadnień, zwięzłość tych uzasadnień,
prawidłowość formułowania sądów z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego,
a także adekwatność przytaczanego orzecznictwa i poglądów doktryny do problemu będącego
przedmiotem rozpoznania w sprawie.
”
,
b)
w § 6 wyrazy „art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2016 r. poz.
1254, 2103 i 2261, z 2017 r. poz. 38 i 1452 oraz z 2018 r. poz. 3)” zastępuje się wyrazami „art. 97 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2021 r.
poz. 1904, z 2022 r. poz. 480, 1259, 2280 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 181)”;
5)
w art. 77 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu
„
§ 1a.
Przez delegowanie sędziego na czas określony rozumie się również delegowanie na czas
pełnienia funkcji lub zajmowania stanowiska, jeżeli ustawa określa okres, na jaki
obejmuje się funkcję lub stanowisko.
”
;
6)
w art. 106zg § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 47b § 4-6, art. 67, art.
75b, art. 82, art. 83a, art. 85-90, art. 95 i art. 97.
”
.
Rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych wyłącza wzmianka o wniosku, skardze na
orzeczenie referendarza sądowego, apelacji lub skardze kasacyjnej oraz ostrzeżenie
dotyczące niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym
stanem prawnym nieruchomości.
W ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania
sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
(Dz. U. z 2018 r. poz. 75 oraz z 2019 r. poz. 1349) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 6 dodaje się ust. 4 w brzmieniu
„
4.
W prowadzonym przed Sądem Najwyższym postępowaniu ze skargi dotyczącej przewlekłości
postępowania przed sądem apelacyjnym zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego
nie jest wymagane.
”
;
2)
w art. 12 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Uwzględniając skargę, sąd na żądanie skarżącego przyznaje od Skarbu Państwa, a w przypadku
skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez komornika sądowego - od komornika
sądowego, sumę pieniężną w wysokości od 2000 do 20 000 złotych. Wysokość sumy pieniężnej,
w granicach wskazanych w zdaniu pierwszym, wynosi nie mniej niż 500 złotych za każdy
rok dotychczasowego trwania postępowania, niezależnie od tego, ilu etapów postępowania
dotyczy stwierdzona przewlekłość postępowania. Sąd może przyznać sumę pieniężną wyższą
niż 500 złotych za każdy rok dotychczasowego trwania postępowania, jeżeli sprawa ma
szczególne znaczenie dla skarżącego, który swoją postawą nie przyczynił się w sposób
zawiniony do wydłużenia czasu trwania postępowania. Na poczet tej sumy zalicza się
kwoty przyznane już skarżącemu tytułem sumy pieniężnej w tej samej sprawie. Przyznając
skarżącemu sumę pieniężną, sąd wskazuje, jakiego okresu przewlekłości postępowania
ona dotyczy. Sumy pieniężnej nie przyznaje się w razie uwzględnienia skargi wniesionej
przez Skarb Państwa albo państwowe jednostki sektora finansów publicznych.
”
;
3)
w art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
W razie odrzucenia skargi na podstawie art. 9 dalsze skargi tej samej strony dotyczące
tego samego postępowania, które podlegałyby odrzuceniu na podstawie art. 9, pozostawia
się w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. O pozostawieniu skargi i pism
związanych z jej wniesieniem w aktach sprawy zawiadamia się skarżącego tylko raz -
przy odrzuceniu skargi.
”
;
4)
w art. 15 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
W razie wystąpienia przez stronę z pozwem o roszczenie, o którym mowa w ust. 1, należne
odszkodowanie lub zadośćuczynienie pomniejsza się o wysokość sum przyznanych na podstawie
art. 12 ust. 4 za ten sam okres.
”
.
W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1125 oraz z 2023 r. poz. 181, 289, 326, 403 i 535) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 79 w ust. 1 w pkt 2 po lit. a dodaje się lit. aa w brzmieniu
„
aa)
pozwu w razie umorzenia postępowania na zgodny wniosek stron przed sądem pierwszej
instancji, w następstwie zawarcia przez strony zapisu na sąd polubowny,
”
;
2)
w art. 89a
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
W terminie tygodnia od dnia otrzymania zlecenia sporządzenia opinii biegły może zażądać
wynagrodzenia lub zwrotu wydatków w innej wysokości. Jeżeli strony zgodzą się na żądanie
biegłego i zostanie uiszczona odpowiednia zaliczka, przewodniczący zleci biegłemu
sporządzenie opinii za wynagrodzeniem lub ze zwrotem wydatków żądanymi przez biegłego.
Zgoda obu stron nie jest wymagana, jeżeli jedna z nich uiści w zakreślonym przez sąd
terminie wymaganą zaliczkę, a łączna wysokość wynagrodzenia i zwrotu wydatków żądanych
przez biegłego nie przekracza 5000 złotych.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu
„
4.
W razie braku przesłanek do zlecenia biegłemu sporządzenia opinii na zasadach przewidzianych
w ust. 2, sporządzenie opinii zleca się za wynagrodzeniem lub zwrotem wydatków ustalonymi
zgodnie z art. 89.
”
;
3)
w art. 89b ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Zlecając biegłemu sporządzenie opinii, przewodniczący może zakreślić biegłemu termin
do zgłoszenia żądania ustalenia wynagrodzenia lub zwrotu wydatków w określonej kwocie.
Jeżeli strony zgodzą się na żądanie biegłego i zostanie uiszczona odpowiednia zaliczka,
przewodniczący zleci biegłemu sporządzenie opinii za wynagrodzeniem lub ze zwrotem
wydatków żądanymi przez biegłego. Zgoda obu stron nie jest wymagana, jeżeli jedna
z nich uiści w zakreślonym przez sąd terminie wymaganą zaliczkę, a łączna wysokość
wynagrodzenia i zwrotu wydatków biegłego nie przekracza 5000 złotych. Przepis art.
89a ust. 4 stosuje się odpowiednio.
”
;
4)
w art. 89c ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Jeżeli opinia zawiera rażące błędy albo nie odpowiada treści zlecenia, wynagrodzenie
ani zwrot wydatków nie przysługują.
”
;
5)
art. 93a otrzymuje brzmienie
„
Art. 93a.
Przepisy art. 92 oraz art. 93 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przyznawania należności
mediatorowi w przypadku, o którym mowa w art. 183.
”
;
6)
w art. 95 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie
„
7)
o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego organizacji pozarządowych oraz kościołów i związków
wyznaniowych ubiegających się o status organizacji pożytku publicznego;
”
;
7)
w art. 104 w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Innym organizacjom pozarządowym, których zadanie nie polega na prowadzeniu działalności
gospodarczej, sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych w ich własnych sprawach
prowadzonych w związku z działalnością społeczną, naukową, oświatową, kulturalną,
sportową, dobroczynną, samopomocową, w zakresie ochrony konsumenta, ochrony środowiska
i opieki społecznej.
”
;
8)
po art. 105 dodaje się art. 105a w brzmieniu
„
Art. 105a.
Jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony przed upływem terminu do
opłacenia pisma został prawomocnie zwrócony, przewodniczący wzywa stronę do opłacenia
złożonego pisma na podstawie art. 130 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Ponowny wniosek o zwolnienie od tych samych kosztów jest niedopuszczalny i pozostawia
się go w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. Przepisy art. 107 ust. 2 i
art. 112 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
”
;
9)
w art. 107 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oparty na tych samych okolicznościach
jest niedopuszczalny i pozostawia się go w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności.
To samo dotyczy pism związanych z jego wniesieniem. O pozostawieniu wniosku i pism
związanych z jego wniesieniem w aktach sprawy zawiadamia się stronę wnoszącą tylko
raz - przy złożeniu pierwszego pisma.
”
.
W ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 924, z późn. zm. w art. 9f w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie
„
15)
na żądanie komornika sądowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-3, oraz czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a ustawy
z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 590);
”
.
W ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1311, z późn. zm. w art. 21
1)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu
„
7a.
Przepisy art. 804
”
;
2)
dodaje się ust. 11 w brzmieniu
„
11.
Przepisy art. 967, art. 968 § 2, art. 1024 § 3, art. 1035, art. 1037, art. 1040 §
2 i art. 1040
”
.
W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2283 i 2640) w art. 10 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Przelew wierzytelności nie wpływa na właściwość sądu.
”
.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2100) w art. 7 w ust. 2 w pkt 2 uchyla się lit. a.
W ustawie z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 210) wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 31 i art. 32 otrzymują brzmienie
„
Art. 31.
1.
Opłata stała od wniosku o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego
nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym wynosi 300 złotych.
2.
W razie wykonania zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia
na rachunku bankowym, komornik pobiera od wierzyciela opłatę stosunkową w wysokości
10% wartości mienia objętego zabezpieczeniem. Opłata ta podlega zmniejszeniu o wysokość
opłaty pobranej na podstawie ust. 1.
3.
Jeżeli zabezpieczenie roszczenia pieniężnego polega na zobowiązaniu do zapłaty na
rzecz uprawnionego, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-30.
Art. 32.
Jeżeli przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w sprawie o świadczenie pieniężne
komornik wykonał zabezpieczenie roszczenia pieniężnego lub europejski nakaz zabezpieczenia
na rachunku bankowym o to samo świadczenie, na poczet opłaty stosunkowej, o której
mowa w art. 27 lub art. 29, zalicza się pobrane od wierzyciela opłaty za wykonanie
zabezpieczenia. Jeżeli wysokość opłat pobranych za wykonanie zabezpieczenia roszczenia
jest wyższa niż opłata egzekucyjna, różnica nie podlega zwrotowi.
”
;
2)
w art. 41 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Opłatę, o której mowa w ust. 2, komornik pobiera także w przypadku ustalenia aktualnego adresu zamieszkania
w sposób przewidziany w art. 3a ust. 1b ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach
sądowych. Przepisu art. 22 ust. 1 nie stosuje się.
”
;
3)
art. 46 otrzymuje brzmienie
„
Art. 46.
1.
Sąd rejonowy, przy którym działa komornik, wypłaca tymczasowo komornikowi, na jego
wniosek, sumy odpowiadające wysokości należnych od strony zwolnionej od kosztów komorniczych
wydatków, opłat komorniczych, od których zależy podjęcie czynności przez komornika,
oraz opłaty, o której mowa w art. 31 ust. 2.
2.
Sumy, o których mowa w ust. 1, komornik rozlicza w postępowaniu egzekucyjnym przed
zakończeniem tego postępowania przez wydanie postanowienia o pobraniu od dłużnika
wypłaconych tymczasowo kosztów komorniczych. Nie dotyczy to spraw, w których egzekucja
okazała się bezskuteczna albo postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z innych przyczyn.
3.
Sumy, o których mowa w ust. 1, komornik zwraca sądowi po ich wyegzekwowaniu z pierwszeństwem
przed wszystkimi innymi należnościami.
4.
W postępowaniach innych niż wymienione w ust. 2, a także w odniesieniu do czynności,
o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, komornik przed zakończeniem sprawy ustala, w drodze postanowienia, wysokość wypłaconych
przez sąd sum. Sumy ustalone w postępowaniu o wykonanie zabezpieczenia roszczenia
pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym podlegają
rozliczeniu z urzędu w razie wszczęcia przez uprawnionego egzekucji z mienia objętego
zabezpieczeniem.
5.
Wysokość kosztów komorniczych powstałych w związku z dokonywaniem czynności, o których
mowa w art. 41, pokrytych tymczasowo w sposób przewidziany w ust. 1 za stronę zwolnioną
od kosztów komorniczych, komornik ustala przy zakończeniu sprawy. Po uprawomocnieniu
się postanowienia komornik niezwłocznie przesyła jego odpis sądowi, który zobowiązał
stronę zwolnioną od kosztów do dokonania czynności. Koszty te wlicza się z mocy prawa
do kosztów sądowych postępowania, w związku z prowadzeniem którego powstały.
”
;
4)
w art. 52 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu
„
4.
Przepis art. 1035 ustawy zmienianej w art. 49, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
stosuje się do egzekucji z nieruchomości wszczętej po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy, niezależnie od daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
5.
Przepisy art. 25 ust. 1 i art. 72 ustawy zmienianej w art. 50, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, stosuje się do pism wnoszonych po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
”
.
W ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 590) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Na czynności komornika, o których mowa w ust. 4 pkt 1-2, przysługuje skarga do sądu
rejonowego.
”
;
2)
w art. 3a
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu
„
1a.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1, przedkłada się komornikowi
zobowiązanie do dokonania doręczenia, o którym mowa w art. 139. Przedłożenie zobowiązania adresowanego do pełnomocnika procesowego jest równoznaczne
z wykazaniem przez pełnomocnika procesowego umocowania do wystąpienia z wnioskiem
o dokonanie doręczenia.
1b.
Jeżeli z informacji posiadanych przez komornika przed próbą doręczenia wynika, że
podany adres jest nieaktualny, komornik doręcza pismo adresatowi pod znanym mu adresem,
o ile komornik ten jest właściwy do dokonania doręczenia, albo zwraca pismo podmiotowi
zlecającemu doręczenie, informując o dokonanych ustaleniach.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Jeżeli próba doręczenia okaże się bezskuteczna, a zgodnie z ustaleniami komornika
adresat zamieszkuje pod podanym adresem, w oddawczej skrzynce pocztowej adresata,
w drzwiach lub w innym odpowiednim miejscu umieszcza się zawiadomienie o podjętej
próbie doręczenia wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w kancelarii komornika
oraz pouczeniem, że należy je odebrać w terminie 14 dni od dnia umieszczenia zawiadomienia.
Jeżeli pod podanym adresem zastano dorosłego domownika adresata, komornik może doręczyć
pismo temu domownikowi, chyba że z posiadanych informacji wynika, że pismo powinno
zostać doręczone do rąk własnych adresata. W przypadku bezskutecznego upływu terminu
do odbioru pisma, pismo uważa się za doręczone w ostatnim dniu tego terminu, a komornik
zwraca pismo podmiotowi zlecającemu doręczenie, informując go o dokonanych ustaleniach
oraz o dacie doręczenia.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1b, 3 i 4, komornik udziela podmiotowi zlecającemu
informacji o dokonanych ustaleniach przez nadesłanie kopii protokołu.
”
;
3)
w art. 3b dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu
„
Komornik może także korzystać z informacji posiadanych z urzędu, jeżeli aktualny adres
zamieszkania adresata jest mu znany.
”
;
4)
w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Komornik nie może odmówić wykonania czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt
1-2, jeżeli jest właściwy do ich podjęcia i zostały one zlecone przez sąd, prokuratora
albo osobę zobowiązaną przez sąd do złożenia wniosku.
”
;
5)
w art. 153 w ust. 1a zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Komornik może upoważnić na piśmie pracownika kancelarii zatrudnionego na umowę o pracę
do samodzielnego dokonywania czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1, przy
czym czynności te nie mogą się wiązać z zastosowaniem środków przymusu.
”
;
6)
w art. 166 w ust. 4 zdanie trzecie i czwarte otrzymują brzmienie
„
Wytknięcie uchybienia wymaga uzasadnienia, a odpis postanowienia, w którym je zawarto,
doręcza się komornikowi. W przypadku gdy uchybienie wytknął sąd pierwszej instancji,
a sprawa, w której wytknięto uchybienie, jest przedmiotem postępowania odwoławczego,
sąd drugiej instancji może z urzędu zmienić treść wytknięcia lub je uchylić.
”
.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego
z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako
ostatni, Sąd Najwyższy, w razie zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 398, może przeprowadzić rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie
jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
W ustawie z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1469 i 2089 oraz z 2020 r. poz. 1086) w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Sprawy
1)
w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano nakaz zapłaty w postępowaniu
upominawczym,
2)
w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stwierdzono podstawy do wydania
nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym,
3)
wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoznawane w elektronicznym
postępowaniu upominawczym
- do czasu zakończenia postępowania w danej instancji podlegają rozpoznaniu zgodnie
z przepisami części pierwszej księgi pierwszej tytułu VII działu V lub VIII ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
”
.
W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 15zzs
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego
z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako
ostatni, w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”
”
,
b)
pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
3)
przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, gdy nie można
przeprowadzić posiedzenia zdalnego, a przeprowadzenie rozprawy lub posiedzenia jawnego
nie jest konieczne, a żadna ze stron nie sprzeciwiła się rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu
niejawnym w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o skierowaniu sprawy na
posiedzenie niejawne; w przesyłanym zawiadomieniu należy pouczyć stronę niezastępowaną
przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej
Polskiej o prawie i terminie do złożenia sprzeciwu;
4)
w pierwszej i drugiej instancji sąd rozpoznaje sprawy w składzie jednego sędziego,
z wyjątkiem spraw rozpoznawanych w składzie jednego sędziego i dwóch ławników; prezes
sądu może zarządzić rozpoznanie sprawy w składzie trzech sędziów, jeżeli uzna to za
wskazane ze względu na szczególną zawiłość lub precedensowy charakter sprawy.
”
;
2)
w art. 15zzs
a)
ust. 1-4 otrzymują brzmienie
„
1.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego
z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako
ostatni, wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny mogą rozpoznać
sprawę na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona lub uczestnik postępowania wniosą
o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Wniosek strony lub uczestnika postępowania wiąże
sąd.
2.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego
z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako
ostatni, wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny mogą przeprowadzić
rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na
odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w
niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu.
3.
Jeżeli przewodniczący uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić
jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku ani w siedzibie
sądu, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli
nie sprzeciwiają się temu strony lub uczestnik postępowania.
4.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego
z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako
ostatni, przewodniczący, na wniosek Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości
warszawskich, zarządza przeprowadzenie rozprawy w sprawie, w której jest ona stroną.
W takim przypadku mogą być obecni na sali: strony, ich przedstawiciele ustawowi i
pełnomocnicy, prokurator oraz osoby, których udział przewodniczący uzna za niezbędny.
Przebieg rozprawy podlega transmisji przy użyciu urządzeń technicznych z jednoczesnym
bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu
„
5.
Na wniosek strony lub osoby wezwanej zgłoszony na co najmniej 7 dni przed wyznaczonym
terminem posiedzenia zdalnego sąd zapewni jej możliwość udziału w posiedzeniu zdalnym
w budynku sądu, jeśli strona lub osoba wezwana wskaże we wniosku, że nie posiada urządzeń
technicznych umożliwiających udział w posiedzeniu zdalnym poza budynkiem sądu.
”
;
3)
użyte w art. 15zzs„ostatniego z nich” zastępuje się wyrazami „tego z nich, który obowiązywał jako ostatni,”;
4)
art. 15zzs
„
Art. 15zzs
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego
z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako
ostatni, Sąd Najwyższy, w razie zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 398, może przeprowadzić rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie
jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
”
.
1.
W okresie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu powództwo konsumenta
o roszczenie związane z zawarciem umowy kredytu waloryzowanego, denominowanego lub
indeksowanego do waluty innej niż waluta polska, w tym o ustalenie istnienia lub nieistnienia
wynikającego z niej stosunku prawnego, o ustalenie bezskuteczności postanowień tej
umowy lub o zwrot świadczeń związanych z jej zawarciem, wytacza się wyłącznie przed
sąd, w którego okręgu powód ma miejsce zamieszkania.
2.
Przelew wierzytelności związanej z zawarciem umowy, o której mowa w ust. 1, nie wpływa
na właściwość sądu określoną w tym przepisie. Pozew zawiera oznaczenie miejsca zamieszkania
konsumenta.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
nie stosuje się
1)
przepisu art. 17 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
z wyjątkiem spraw rozpoznawanych przed sądem rejonowym, w których po dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy doszło do rozszerzenia powództwa lub wytoczenia przez pozwanego
powództwa wzajemnego;
2)
przepisów art. 458
3.
Do egzekucji z nieruchomości wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy nie stosuje się
1)
art. 940 i art. 941 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
2)
art. 985 § 1
4.
Przepis art. 98 § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
stosuje się do kosztów powstałych w trakcie rozpoznawania sprawy przed sądem danej
instancji także przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile do dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy nie doszło do zamknięcia rozprawy przed tym sądem.
5.
Jeżeli przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 144 sąd na żądanie wierzyciela przyznał
mu na podstawie art. 1049 § 1 ustawy zmienianej w art. 1 sumę potrzebną do wykonania
czynności, a do dnia wejścia w życie art. 1 pkt 144 czynność ta nie została przez
wierzyciela wykonana, dłużnik może wystąpić do sądu, który wydał postanowienie, o
jego uchylenie w zakresie, w jakim przyznana wierzycielowi suma nie została jeszcze
wyegzekwowana.
6.
Uchylając postanowienie, o którym mowa w ust. 5, sąd wyznaczy wierzycielowi stosowny
termin do wykonania czynności zgodnie z art. 1049 § 1
7.
W sprawach o naruszenie dóbr osobistych wszczętych na podstawie przepisów art. 1049
ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt
145 stosuje się przepis art. 1050 § 4 ustawy zmienianej w art. 1.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zachowują moc czynności dokonane zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1,
w brzmieniu dotychczasowym.
1.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
pismo procesowe nadane przesyłką rejestrowaną w rozumieniu art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042) od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1655), uważa się za oddane w formie przesyłki poleconej, jeżeli do dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy nie rozstrzygnięto prawomocnie o zwrocie lub odrzuceniu tego pisma.
2.
Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, nie upłynął wyznaczony przez sąd
termin do wykonania zobowiązania albo podjęcia innych czynności, czynność dokonaną
przez adresata po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z zachowaniem terminu uważa
się za skuteczną zarówno wtedy, gdy czyni ona zadość treści zobowiązania i przepisom
ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, jak i w przypadku gdy została
dokonana zgodnie z treścią niniejszej ustawy.
3.
Jeżeli na skutek zmiany przepisów ustawy zmienianej w art. 1 doszło do zmiany sądu
właściwego do rozpoznania zażalenia, sąd dotychczas właściwy przekaże zażalenia wniesione
i nierozpoznane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy sądowi właściwemu do
ich rozpoznania zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
4.
W sprawach rozpoznawanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym
po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przepis art. 505
5.
Do planów podziału sporządzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie
stosuje się przepisów art. 1025 § 1 pkt 2
Do egzekucji z nieruchomości wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.
1.
W postępowaniach w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim
w sądzie powszechnym wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy do ocen kwalifikacji kandydatów na wolne stanowisko sędziowskie sporządzanych
po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 57b § 1 ustawy
zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Delegowanie sędziego na czas pełnienia funkcji lub zajmowania stanowiska dokonane
przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu uznaje się za delegowanie na czas
określony. Udział sędziego delegowanego na czas pełnienia funkcji lub zajmowania stanowiska
przed dniem wejścia w życie niniejszego przepisu w składzie sądu nie wpływa na prawidłowość
obsady sądu, w tym nie może być podstawą do stwierdzenia, że
1)
skład sądu był sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu ustawy zmienianej w art.
1 lub
2)
sąd był nienależycie obsadzony w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1375, 1855, 2582 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 289), lub
3)
w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona.
Do skarg na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej
zwłoki wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu dotychczasowym.
1.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
przepis art. 79 ust. 1 pkt 2 lit. aa ustawy zmienianej w art. 9 stosuje się w razie
wydania postanowienia o umorzeniu postępowania po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
2.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, stosuje się, o ile w sprawie nie upłynął jeszcze zakreślony przez sąd termin
do wniesienia zaliczki na poczet wynagrodzenia i wydatków biegłego albo do wyznaczenia
tego terminu jeszcze nie doszło.
3.
Do wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych złożonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym.
1.
Przepisy art. 21 ust. 7a i 11 ustawy zmienianej w art. 11 oraz art. 11 ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 16, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do postępowań
wszczętych przed dniem wejścia w życie ustaw zmienianych w art. 11 i art. 16 i niezakończonych
do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Czynności dokonane przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy zgodnie z przepisami dotychczasowymi pozostają w mocy.
2.
Przepisy art. 52 ust. 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 14 stosuje się do postępowań
wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy i niezakończonych do dnia wejścia
w życie art. 14. Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie art. 14 zgodnie z
przepisami dotychczasowymi pozostają w mocy.
Wsprawach o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, w
których wartość przedmiotu sporu przekracza kwotę stu tysięcy złotych, wszczętych
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zastępstwo Skarbu
Państwa przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej nie jest obowiązkowe.
1.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepis art. 31 ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu dotychczasowym.
2.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zachowują moc czynności dokonane zgodnie z przepisami ustaw zmienianych w art. 14
i art. 15, w brzmieniu dotychczasowym.
1.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 17 do zarządzeń
przewodniczącego w przedmiocie przeprowadzenia posiedzenia niejawnego, wydanych przed
dniem wejścia w życie art. 17, stosuje się przepis art. 15zzs
2.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 17 do czasu
zakończenia postępowania w danej instancji stosuje się przepis art. 15zzs
3.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 17 do zarządzeń
przewodniczącego w przedmiocie przeprowadzenia posiedzenia niejawnego, wydanych przed
dniem wejścia w życie art. 17, stosuje się przepis art. 15zzs
4.
Czynności dokonane zgodnie z art. 15zzs
Minister Sprawiedliwości dokona przeglądu funkcjonowania przepisów ustawy zmienianej
w art. 1 oraz przedłoży Sejmowi i Senatowi pisemną informację o skutkach niniejszej
ustawy po upływie 3 lat od dnia jej wejścia w życie.
1.
Opłata stała od wniosku o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego
nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym wynosi 300 złotych.
2.
W razie wykonania zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia
na rachunku bankowym, komornik pobiera od wierzyciela opłatę stosunkową w wysokości
10% wartości mienia objętego zabezpieczeniem. Opłata ta podlega zmniejszeniu o wysokość
opłaty pobranej na podstawie ust. 1.
3.
Jeżeli zabezpieczenie roszczenia pieniężnego polega na zobowiązaniu do zapłaty na
rzecz uprawnionego, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-30.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 7 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 138 lit. a tiret trzecie, który wchodzi w życie z dniem 1 października
2023 r.;
3)
art. 1 pkt 144 i 145, art. 7 pkt 2, 3, 5 i 6, art. 14, art. 15, art. 17, art. 18,
art. 19 ust. 5-7, art. 23 ust. 2, art. 26 ust. 2, art. 28 oraz art. 29, które wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Jeżeli przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w sprawie o świadczenie pieniężne
komornik wykonał zabezpieczenie roszczenia pieniężnego lub europejski nakaz zabezpieczenia
na rachunku bankowym o to samo świadczenie, na poczet opłaty stosunkowej, o której
mowa w art. 27 lub art. 29, zalicza się pobrane od wierzyciela opłaty za wykonanie
zabezpieczenia. Jeżeli wysokość opłat pobranych za wykonanie zabezpieczenia roszczenia
jest wyższa niż opłata egzekucyjna, różnica nie podlega zwrotowi.
1.
Sąd rejonowy, przy którym działa komornik, wypłaca tymczasowo komornikowi, na jego
wniosek, sumy odpowiadające wysokości należnych od strony zwolnionej od kosztów komorniczych
wydatków, opłat komorniczych, od których zależy podjęcie czynności przez komornika,
oraz opłaty, o której mowa w art. 31 ust. 2.
2.
Sumy, o których mowa w ust. 1, komornik rozlicza w postępowaniu egzekucyjnym przed
zakończeniem tego postępowania przez wydanie postanowienia o pobraniu od dłużnika
wypłaconych tymczasowo kosztów komorniczych. Nie dotyczy to spraw, w których egzekucja
okazała się bezskuteczna albo postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z innych przyczyn.
3.
Sumy, o których mowa w ust. 1, komornik zwraca sądowi po ich wyegzekwowaniu z pierwszeństwem
przed wszystkimi innymi należnościami.
4.
W postępowaniach innych niż wymienione w ust. 2, a także w odniesieniu do czynności,
o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, komornik przed zakończeniem sprawy ustala, w drodze postanowienia, wysokość wypłaconych
przez sąd sum. Sumy ustalone w postępowaniu o wykonanie zabezpieczenia roszczenia
pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym podlegają
rozliczeniu z urzędu w razie wszczęcia przez uprawnionego egzekucji z mienia objętego
zabezpieczeniem.
5.
Wysokość kosztów komorniczych powstałych w związku z dokonywaniem czynności, o których
mowa w art. 41, pokrytych tymczasowo w sposób przewidziany w ust. 1 za stronę zwolnioną
od kosztów komorniczych, komornik ustala przy zakończeniu sprawy. Po uprawomocnieniu
się postanowienia komornik niezwłocznie przesyła jego odpis sądowi, który zobowiązał
stronę zwolnioną od kosztów do dokonania czynności. Koszty te wlicza się z mocy prawa
do kosztów sądowych postępowania, w związku z prowadzeniem którego powstały.
Przepisy art. 92 oraz art. 93 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przyznawania należności
mediatorowi w przypadku, o którym mowa w art. 183.
Jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony przed upływem terminu do
opłacenia pisma został prawomocnie zwrócony, przewodniczący wzywa stronę do opłacenia
złożonego pisma na podstawie art. 130 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Ponowny wniosek o zwolnienie od tych samych kosztów jest niedopuszczalny i pozostawia
się go w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. Przepisy art. 107 ust. 2 i
art. 112 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Pismo wnoszone przez stronę zastępowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika
patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej powinno zawierać
wyraźnie wyodrębnione oświadczenia, twierdzenia oraz wnioski, w tym wnioski dowodowe.
Jeżeli pismo zawiera uzasadnienie, wnioski dowodowe, zgłoszone tylko w tym uzasadnieniu,
nie wywołują skutków, jakie ustawa wiąże ze zgłoszeniem ich przez stronę.
W przypadku, o którym mowa w art. 139
§ 1.
Równocześnie z doręczeniem pierwszego pisma sądowego w sprawie poucza się strony o
1)
możliwości rozwiązania sporu w drodze ugody zawartej przed sądem lub mediatorem i
o wpływie zawarcia ugody na koszty postępowania,
2)
możliwości ustanowienia pełnomocnika procesowego oraz o tym, że zastępstwo przez adwokata,
radcę prawnego lub rzecznika patentowego nie jest obowiązkowe,
3)
obowiązku złożenia pisma przygotowawczego na zarządzenie przewodniczącego, wymogach
co do jego treści i skutkach ich niedochowania,
4)
zwrocie pisma przygotowawczego złożonego bez zarządzenia przewodniczącego
- chyba że strona jest zastępowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego
lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Pozwanego poucza się także o czynnościach procesowych, które może lub powinien podjąć,
jeżeli nie uznaje żądania pozwu w całości lub części, w szczególności o obowiązku
złożenia odpowiedzi na pozew i o wymaganiach co do terminu i formy jej wniesienia,
a także o możliwości wydania przez sąd wyroku zaocznego na posiedzeniu niejawnym i
o warunkach jego wykonalności.
§ 3.
Pouczeń, o których mowa w § 1 i 2, nie udziela się, jeżeli stroną jest Skarb Państwa,
jednostka samorządu terytorialnego, państwowa osoba prawna, organ emerytalny lub rentowy,
bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji,
fundusz inwestycyjny lub dom maklerski, chyba że przewodniczący uzna udzielenie pouczenia
za konieczne.
§ 1.
Równocześnie z wezwaniem stron na posiedzenie przygotowawcze strony poucza się o
1)
obowiązku udziału w posiedzeniu przygotowawczym;
2)
obowiązku przedstawienia wszystkich twierdzeń i dowodów najpóźniej na tym posiedzeniu,
chyba że wcześniej upłynął termin do złożenia pisma przygotowawczego;
3)
skutkach niedopełnienia obowiązków, o których mowa w pkt 1 i 2, w szczególności możliwości
obciążenia kosztami postępowania, umorzenia postępowania lub pominięcia spóźnionych
twierdzeń i dowodów.
§ 2.
O obowiązku, o którym mowa w § 1 pkt 1, i skutkach jego niedopełnienia poucza się
bezpośrednio stronę, chyba że przewodniczący uznał udział pełnomocnika za wystarczający.
§ 3.
Do pouczeń, o których mowa w § 1, przepis art. 205
§ 1.
Projekt planu rozprawy podpisany przez obecne strony sąd zatwierdza postanowieniem.
Projekt planu rozprawy stanowi załącznik do protokołu posiedzenia przygotowawczego.
Odmowę lub niemożność złożenia przez stronę podpisu na projekcie planu rozprawy odnotowuje
się w protokole.
§ 2.
Sąd odmawia zatwierdzenia projektu planu rozprawy, jeżeli uzna, że nie przyczyni się
on do sprawnego rozpoznania sprawy lub wyjaśnienia wszystkich okoliczności spornych.
§ 3.
W razie sporu co do poszczególnych zagadnień objętych planem rozprawy, odmowy lub
niemożności złożenia przez stronę podpisu na projekcie planu rozprawy lub w razie
braku podstaw do zatwierdzenia projektu planu rozprawy sąd postanowieniem sporządza
plan rozprawy przez spisanie odrębnej sentencji.
§ 4.
Plan rozprawy z urzędu doręcza się stronom. Jeżeli plan rozprawy zawiera zobowiązanie
adresowane do strony, w szczególności do osobistego stawiennictwa lub przedstawienia
dokumentu, doręcza się go bezpośrednio stronie, nawet jeżeli ustanowiła pełnomocnika,
z wyjątkiem strony, o której mowa w art. 1135
§ 5.
Doręczenie planu rozprawy zastępuje zawiadomienie strony o terminach objętych nim
posiedzeń i innych czynności, a także zastępuje wezwanie strony do wykonania wskazanych
w nim obowiązków, o czym należy stronę pouczyć.
§ 1.
Plan rozprawy wiąże sąd w zakresie zawartych w nim rozstrzygnięć, o których mowa w
art. 205
§ 2.
W razie potrzeby rozstrzygnięcia o dowodach nieobjętych planem rozprawy sąd wydaje
odrębne postanowienie dowodowe.
§ 3.
W razie istotnej potrzeby można sporządzić nowy plan rozprawy. Czynności dokonane
na podstawie poprzedniego planu rozprawy zachowują moc, chyba że sąd postanowi inaczej.
Na zgodny wniosek stron sąd wyznacza kolejne posiedzenie przygotowawcze.
§ 4.
Zmiana planu rozprawy lub wyznaczenie kolejnego posiedzenia przygotowawczego nie powoduje
otwarcia terminu do zgłaszania nowych twierdzeń i dowodów, chyba że przewodniczący
zarządzi inaczej.
Ilekroć ustawa przewiduje wysłuchanie stron lub innych osób, stosownie do okoliczności
może się to odbyć przez
1)
wezwanie stron do złożenia odpowiednich oświadczeń na posiedzeniu albo
2)
wyznaczenie terminu do zajęcia stanowiska
a)
w piśmie procesowym lub
b)
za pomocą środków porozumiewania się na odległość, o ile dają one pewność co do osoby
składającej oświadczenie.
Jeżeli do zamknięcia rozprawy doszło na posiedzeniu niejawnym, sąd wydaje wyrok na
tym samym posiedzeniu.
§ 1.
Niedopuszczalna jest skarga o wznowienie postępowania ponownie wniesiona w tej samej
sprawie przez tę samą stronę i oparta na tych samych podstawach, chyba że okoliczności
sprawy wykluczają taką ocenę.
§ 2.
Do skargi, o której mowa w § 1, przepisy art. 394
§ 1.
Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach o roszczenia konsumenta przeciwko
przedsiębiorcy oraz o roszczenia przedsiębiorcy przeciwko konsumentowi, o ile konsument
ten jest stroną postępowania.
§ 2.
W sprawach rozpoznawanych według przepisów niniejszego działu przepisy o innych postępowaniach
odrębnych stosuje się w zakresie, w którym nie są sprzeczne z przepisami niniejszego
działu.
§ 3.
Przepisy niniejszego działu stosuje się, choćby przedsiębiorca będący stroną postępowania
zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej.
§ 4.
W sprawach rozpoznawanych według przepisów niniejszego działu konsument może wytoczyć
powództwo również przed sąd właściwy dla miejsca swojego zamieszkania. Nie dotyczy
to spraw, w których właściwość sądu jest wyłączna.
§ 1.
Przedsiębiorca będący powodem jest obowiązany powołać wszystkie twierdzenia i dowody
w pozwie, a będący pozwanym - w odpowiedzi na pozew.
§ 2.
Stronie będącej przedsiębiorcą udziela się pouczenia o treści § 1 i 4, jeżeli strona
nie jest zastępowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię
Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Pouczenia udziela się powodowi niezwłocznie po
wniesieniu pozwu, a pozwanemu - równocześnie z doręczeniem odpisu pozwu.
§ 3.
Doręczając stronie będącej przedsiębiorcą pouczenia o treści § 1 i 4, przewodniczący
wzywa stronę, aby w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż dwa tygodnie, powołała
wszystkie twierdzenia i dowody.
§ 4.
Twierdzenia i dowody powołane z naruszeniem § 1 i 3 podlegają pominięciu, chyba że
strona będąca przedsiębiorcą uprawdopodobni, że ich powołanie nie było możliwe albo
że potrzeba ich powołania wynikła później. W takim przypadku dalsze twierdzenia i
dowody na ich poparcie powinny być powołane w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym
ich powołanie stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich powołania.
Jeżeli strona będąca przedsiębiorcą przed wytoczeniem powództwa zaniechała próby dobrowolnego
rozwiązania sporu, uchyliła się od udziału w niej lub uczestniczyła w niej w złej
wierze i przez to przyczyniła się do zbędnego wytoczenia powództwa lub wadliwego określenia
przedmiotu sprawy, niezależnie od wyniku sprawy sąd może obciążyć tę stronę kosztami
procesu w całości lub części, a w uzasadnionych przypadkach nawet podwyższyć je, jednak
nie więcej niż dwukrotnie.
Przepisy art. 479
Przepisy art. 479
W sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych,
przepisu art. 148
Przepis art. 139
Właściwy jest sąd miejsca siedziby przedsiębiorstwa, z którego działalnością wiąże
się przedmiot sporu.
W sprawach, o których mowa w art. 691
Koszty postępowania obciążające zarówno radę pracowniczą, jak i dyrektora przedsiębiorstwa
ponosi przedsiębiorstwo.
Jeżeli stroną lub uczestnikiem postępowania egzekucyjnego jest sąd właściwy do podjęcia
czynności, przepisu art. 44
Celem uzyskania klauzuli wykonalności tytułu pochodzącego od organu administracji
publicznej lub sądu szczególnego, który sam nie nadaje klauzuli, wierzyciel złoży
sądowi w razie potrzeby oprócz tytułu także ich zaświadczenie, że tytuł podlega wykonaniu.
Jeżeli do uzyskania klauzuli wykonalności potrzebne jest zaświadczenie lub dokument,
które według ustawy organy administracji publicznej są obowiązane wydać dłużnikowi,
wierzyciel może również żądać ich wydania. Gdy wierzyciel nie może uzyskać zaświadczenia
lub dokumentu albo gdy chodzi o nadanie klauzuli z urzędu, wydanie ich zarządza sąd.
§ 1.
Organ egzekucyjny odmawia wszczęcia egzekucji, jeżeli
1)
zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 199 § 1, albo
2)
przepis szczególny tak stanowi, albo
3)
wniosek o wszczęcie egzekucji z innych przyczyn jest niedopuszczalny.
§ 2.
W razie odmowy wszczęcia egzekucji organ egzekucyjny wstrzymuje się z dalszymi czynnościami,
a wniosek o wszczęcie egzekucji nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z
jego złożeniem.
Przepisy art. 804
1)
ma charakter warunkowy, chyba że chodzi o warunek zawieszający, który spełnił się
przed złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji albo wstąpieniem do postępowania, a
wierzyciel lub osoba wstępująca do postępowania na miejsce wierzyciela przedłożyli
dokument potwierdzający spełnienie warunku, albo
2)
nastąpiło na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę poza granicami
Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 1.
Braki w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej dłużnikiem nie stanowią
podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
Informację o brakach uniemożliwiających działanie dłużnika komornik przekazuje wraz
z aktami sprawy sądowi, który z urzędu ustanowi kuratora, jeżeli jest to konieczne
dla ochrony interesów dłużnika, a majątek dłużnika wystarcza na pokrycie kosztów z
tym związanych. W razie potrzeby komornik wstrzymuje się z czynnościami do momentu
wydania postanowienia w przedmiocie ustanowienia kuratora.
§ 3.
Doręczenie pisma kuratorowi dokonane w ciągu dwóch tygodni od dnia otrzymania przez
komornika informacji o uzupełnieniu braków w składzie organów jednostki organizacyjnej
będącej dłużnikiem jest skuteczne wobec dłużnika.
§ 4.
W razie wystąpienia potrzeby ponownego ustanowienia kuratora w tej samej sprawie z
przyczyn, o których mowa w § 1, sąd w miarę możliwości wyznaczy na kuratora tę samą
osobę co poprzednio. Nie stoi to na przeszkodzie ponownemu przyznaniu wynagrodzenia
kuratorowi.
§ 5.
Koszty ustanowienia kuratora obciążają dłużnika i zwraca się je sądowi po ich wyegzekwowaniu,
z pierwszeństwem przed wszystkimi innymi należnościami.
§ 1.
Organ egzekucyjny zawiesza postępowanie na wniosek wierzyciela, chyba że wniosek ten
zmierza jedynie do przedłużenia postępowania. Zawieszenie postępowania nie stoi na
przeszkodzie jego umorzeniu, jeżeli w tym czasie ujawnią się okoliczności, o których
mowa w art. 824 § 1.
§ 2.
Na wniosek dłużnika postępowanie ulega zawieszeniu, jeżeli sąd zawiesił natychmiastową
wykonalność tytułu lub wstrzymał jego wykonanie albo dłużnik złożył zabezpieczenie
konieczne według orzeczenia sądowego do zwolnienia go od egzekucji.
§ 1.
Postąpienie nie może wynosić mniej niż pięć procent ceny wywołania, a jeżeli wartość
szacunkowa ruchomości przekracza sto tysięcy złotych mniej niż jeden procent ceny
wywołania, z zaokrągleniem wzwyż do pełnych złotych.
§ 2.
Zaofiarowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaofiarował cenę wyższą.
§ 1.
Rękojmię należy złożyć na rachunek bankowy komornika najpóźniej na 2 dni robocze przed
rozpoczęciem przetargu. Za datę złożenia rękojmi przyjmuje się dzień uznania rachunku
bankowego komornika. Przepisu art. 867
§ 2.
Przed przystąpieniem do licytacji licytant obowiązany jest do podania w systemie teleinformatycznym
danych niezbędnych do wydania postanowienia o przybiciu: numeru PESEL, numeru dokumentu
stwierdzającego tożsamość i oświadczenia, czy pozostaje w związku małżeńskim, a jeżeli
tak, czy ruchomość zamierza nabyć do majątku wspólnego czy osobistego, oraz do wskazania,
czy licytuje we własnym imieniu czy jako pełnomocnik innej osoby, a także innych danych,
jeżeli potrzeba ich podania wynika z przepisów odrębnych ustaw. Jeżeli licytant bierze
udział w licytacji jako pełnomocnik innej osoby, powinien zgłosić ten fakt najpóźniej
na 5 dni przed terminem licytacji.
§ 3.
W razie potrzeby komornik niezwłocznie wzywa licytanta, pod rygorem niedopuszczenia
do udziału w przetargu, do uzupełnienia danych, o których mowa w § 2, lub do złożenia
rękojmi. Jeżeli licytant występuje w imieniu innej osoby wzywa się go, pod rygorem
niedopuszczenia do udziału w przetargu, do przedłożenia utrwalonej w postaci elektronicznej
kopii pełnomocnictwa w terminie 3 dni, nie później niż dzień przed terminem licytacji.
Wezwania dokonuje się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 4.
Licytant, który licytuje we własnym imieniu i nie ma obowiązku złożenia rękojmi, może
przystąpić do przetargu aż do momentu jego zakończenia.
§ 5.
Komornik potwierdza fakt złożenia rękojmi, podania danych lub złożenia dokumentów,
o których mowa w § 2 i 3, niezwłocznie po ich otrzymaniu, poprzez dopuszczenie licytanta
do udziału w przetargu. O odmowie dopuszczenia do przetargu zawiadamia się zainteresowanego
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 1.
O fakcie udzielenia przybicia obwieszcza się w systemie teleinformatycznym niezwłocznie
po jego udzieleniu, przy czym dane nabywcy nie podlegają ujawnieniu. Zawiadomienie
o przybiciu doręcza się nabywcy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 2.
Osoby, których nie dopuszczono do przetargu, mogą złożyć skargę w terminie 3 dni od
dnia odmowy dopuszczenia do przetargu, a licytanci mogą złożyć skargę na przebieg
przetargu w terminie 3 dni od dnia jego zakończenia. Skargę składa się wyłącznie za
pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
§ 3.
Wierzyciel lub dłużnik mogą złożyć skargę na udzielenie przybicia w razie naruszenia
przepisów o najniższej cenie nabycia, o przebiegu przetargu lub o wyłączeniu od udziału
w przetargu - w terminie 3 dni od dnia obwieszczenia o udzieleniu przybicia w systemie
teleinformatycznym. Skargę można złożyć za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,
o ile skarżący posiada w tym systemie konto.
§ 4.
W razie nieuwzględnienia skargi komornik niezwłocznie po jej wniesieniu przekazuje
sądowi poświadczony przez siebie odpis skargi, wraz z protokołem z przebiegu przetargu
lub innymi dokumentami niezbędnymi do jej rozpoznania.
W razie wniesienia skargi, o której mowa w art. 879
§ 1.
Z dochodów z nieruchomości zarządca pokrywa bezpośrednio konieczne wydatki, połączone
z zarządem, w następującej kolejności
1)
koszty egzekucji w postaci wynagrodzenia w ustalonej przez sąd wysokości oraz zwrot
własnych wydatków;
2)
bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w przedsiębiorstwach
znajdujących się na niej i należących do dłużnika;
3)
bieżące należności podatkowe z nieruchomości oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia
społecznego pracowników wymienionych w pkt 2;
4)
zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;
5)
należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.
§ 2.
Nadwyżki dochodów uzyskane po pokryciu wydatków, o których mowa w § 1, zarządca przekazuje
nie rzadziej niż raz w roku komornikowi, który pokrywa z nich przypadające w toku
zarządu należności wierzycieli alimentacyjnych.
Nadwyżkę dochodów pozostałą po zaspokojeniu należności, o których mowa w art. 940
§ 2, za czas do dnia przejścia własności nieruchomości na nabywcę, komornik składa
na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Nadwyżka ta wchodzi w skład sumy uzyskanej
w egzekucji. Jeżeli egzekucja ulega umorzeniu, nadwyżkę tę otrzymuje dłużnik, z uwzględnieniem
art. 985 § 1
§ 1.
Jeżeli po uprawomocnieniu się planu podziału okaże się, że nie istnieją wierzytelności
lub prawa, na poczet których miały przypaść sumy pozostawione na rachunku depozytowym
Ministra Finansów ze wstrzymaniem ich wypłaty, organ egzekucyjny na wniosek wierzyciela
sporządza uzupełniający plan podziału.
§ 2.
W uzupełniającym planie podziału uwzględnia się niezaspokojone wierzytelności osób
uczestniczących w prawomocnym planie podziału. Organ egzekucyjny wzywa te osoby do
złożenia tytułów wykonawczych wraz z aktualnym zestawieniem objętych nimi należności.
Kwoty przypadające zgodnie z uzupełniającym planem podziału uczestnikom, którzy nie
przedłożyli po wezwaniu tytułu wykonawczego wraz z aktualnym zestawieniem objętych
nim należności, pozostawia się na rachunku depozytowym Ministra Finansów.
§ 3.
Po zaspokojeniu wszystkich wierzycieli część zdeponowanej sumy nieobjętej uzupełniającym
planem podziału zwraca się dłużnikowi.
Kwoty wyegzekwowane i złożone na rachunek depozytowy Ministra Finansów komornik dzieli
niezwłocznie w ustalonym poprzednio stosunku procentowym pomiędzy wierzycieli uczestniczących
w podziale, chyba że wskutek zmiany podstaw podziału należy ustalić nowy procent.
Sumy przypadające do wypłaty komornik wypłaca, jeżeli nie są niższe niż sto złotych,
chyba że wierzytelność nie przekracza tej kwoty.
W sprawach, których przedmiotem jest egzekucja grzywien i kar pieniężnych orzeczonych
w postępowaniu cywilnym, a także kosztów sądowych w sprawach cywilnych, przysługujących
Skarbowi Państwa, korespondencja między wierzycielem a komornikiem może być doręczana
za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, jeżeli zapewniają one możliwość
ustalenia daty, z jaką adresat zapoznał się z treścią pisma, a charakter pisma lub
dołączonych do niego załączników nie sprzeciwia się takiej formie doręczeń.
§ 1.
W sprawie zawisłej przed sądem strony mogą poddać spór pod rozstrzygnięcie sądu polubownego
aż do momentu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.
§ 2.
Sąd umorzy postępowanie na zgodny wniosek stron, złożony po zawarciu przez strony
zapisu na sąd polubowny, chyba że z treści tego zapisu i okoliczności sprawy wynika,
że byłoby to sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierzałoby do
obejścia prawa albo zapis na sąd polubowny jest nieważny lub bezskuteczny. Termin
przedawnienia objętych zapisem na sąd polubowny roszczeń zaczyna biec od nowa od dnia
uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania.