Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 stycznia 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nawozach i nawożeniu

1

Ustawa reguluje

1)

warunki i tryb wprowadzania do obrotu nawozów i środków wspomagających uprawę roślin;

2)

zadania i właściwość organów oraz jednostek organizacyjnych w zakresie

a)

nadzoru nad wprowadzaniem do obrotu nawozów i środków wspomagających uprawę roślin,

b)

wprowadzania do obrotu i udostępniania na rynku produktów nawozowych UE określonym

w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r.

ustanawiającym przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych UE,

zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającym

rozporządzenie (WE) nr 2003/2003

(Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1, z późn. zm.)

c)

prowadzenia wykazu nawozowych produktów mikrobiologicznych;

3)

stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin oraz produktów nawozowych

UE w rolnictwie;

4)

zapobieganie zagrożeniom zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, które mogą powstać

w wyniku przewozu, przechowywania i stosowania nawozów, środków wspomagających uprawę

roślin oraz produktów nawozowych UE;

5)

agrochemiczną obsługę rolnictwa.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów prawa wodnego w zakresie ochrony wód przed

zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych.

1.

Nawozy powstałe ze zmieszania nawozów, o których mowa w art. 52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca

2019 r. ustanawiającego przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych

UE, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 2003/2003

(Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1, z późn. zm.)

2.

Na opakowaniu nawozu, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się wyłącznie

1)

informacje, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. d-g oraz pkt 2 i 3 ustawy zmienianej

w art. 1;

2)

napis o treści „nawóz powstały ze zmieszania typów nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ

WE”,” z wyszczególnieniem typów zmieszanych nawozów.

3.

Nadzór nad wprowadzaniem do obrotu nawozów, o których mowa w ust. 1, sprawuje Państwowa

Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

4.

Do sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału

6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5.

Kto, wprowadzając do obrotu nawozy, o których mowa w ust. 1

1)

oznacza te nawozy znakiem „NAWÓZ WE”,

2)

deklaruje nieprawdziwe wymagania jakościowe tych nawozów,

3)

konfekcjonuje te nawozy bez pisemnej zgody producenta lub nie uzgadnia z tym producentem

rodzaju opakowań stosowanych do ich konfekcjonowania,

4)

nie umieszcza - w widocznym miejscu, sporządzonych w języku polskim, w sposób trwały

i zapewniający czytelność - na opakowaniu lub na etykiecie tych nawozów, a w przypadku

nawozów luzem - w dokumentach, w które się je za-opatruje, informacji dotyczących

identyfikacji nawozu, o których mowa w ust. 2 pkt 2, a także w art. 9 ust. 2 pkt 1

lit. f i g ustawy zmienianej w art. 1, oraz instrukcji stosowania i przechowywania

nawozu, a także informacji o masie netto nawozu i okresie ich przydatności do stosowania,

5)

nie podaje informacji określonych w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz ust. 3 pkt

1 lit. c i d ustawy zmienianej w art. 1 oddzielnie od innych informacji wymienionych

w art. 9 ust. 2 lub 3 ustawy zmienianej w art. 1,

6)

umieszcza na opakowaniu lub na etykiecie tych nawozów, a w przypadku nawozów luzem

- w dokumentach, w które się je zaopatruje, informacje inne niż określone w art. 9

ust. 2 lub 3 oraz 9 ustawy zmienianej w art. 1,

7)

nie mocuje etykiet dołączonych do tych nawozów w taki sposób, aby pozostały one tam,

gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego systemu zamknięcia opakowania,

8)

nie dołącza do tych nawozów luzem egzemplarza dokumentów zawierającego informacje

określone w art. 9 ust. 2 lub 3 ustawy zmienianej w art. 1 w sposób zapewniający dostęp

do tych informacji,

9)

nie dołącza do tych nawozów w postaci płynnej informacji o temperaturze, w jakiej

powinny być one przechowywane, a także informacji o środkach, jakie powinny być podjęte,

aby zapobiec wypadkom podczas przechowywania tych nawozów

- podlega karze administracyjnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

6.

Kto wprowadza do obrotu nawozy, o których mowa w ust. 1

1)

niespełniające zadeklarowanych wymagań jakościowych,

2)

w których zanieczyszczenia przekraczają dopuszczalne wartości zanieczyszczeń określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5 ustawy zmienianej

w art. 1

- podlega karze administracyjnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

7.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 5 i 6, wymierza w drodze decyzji wojewódzki

inspektor ochrony roślin i nasiennictwa przeprowadzający kontrolę.

8.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 5 i 6, są uiszczane na rachunek bankowy właściwego

wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

9.

Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 5 i 6, uwzględnia

się wagę i okoliczności naruszenia prawa, przypadki stwierdzenia w przeszłości tego

samego rodzaju naruszenia prawa co naruszenie, w którego następstwie ma być nałożona

kara, oraz poprzednie ukaranie za to samo naruszenie prawa.

10.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 5 i 6, podlegają egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

pieniężnym.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

nawozy - produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub

zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy

mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne;

2)

(uchylony)

3

nawozy mineralne - niebędące produktami nawozowymi UE nawozy nieorganiczne, produkowane

w drodze przemian chemicznych, fizycznych lub przerobu surowców mineralnych, w tym

wapno nawozowe, do którego zalicza się wapno nawozowe zawierające magnez, a także

niektóre nawozy pochodzenia organicznego;

4)

nawozy naturalne

a)

obornik, gnojówkę i gnojowicę,

b)

pochodzące od zwierząt gospodarskich, w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli

i rozrodzie zwierząt gospodarskich, odchody, z wyjątkiem odchodów pszczół, bez dodatków

innych substancji,

c)

guano

- przeznaczone do rolniczego wykorzystania;

5

nawozy organiczne - niebędące produktami nawozowymi UE nawozy wyprodukowane z substancji

organicznej lub z mieszanin substancji organicznych, w tym komposty, a także komposty

wyprodukowane z wykorzystaniem dżdżownic;

6

nawozy organiczno-mineralne - niebędące produktami nawozowymi UE mieszaniny nawozów

mineralnych i organicznych;

7

środek poprawiający właściwości gleby - niebędące produktami nawozowymi UE substancje

dodawane do gleby w celu poprawy jej właściwości lub jej parametrów chemicznych, fizycznych,

fizykochemicznych lub biologicznych;

8

stymulator wzrostu - niebędący produktem nawozowym UE związek organiczny lub mineralny

lub jego mieszaninę, wpływające korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe

roślin, z wyłączeniem regulatora wzrostu będącego środkiem ochrony roślin w rozumieniu

przepisów o ochronie roślin;

9

podłoże do upraw - niebędący produktem nawozowym UE materiał inny niż glebę, w tym

substraty, w którym są uprawiane rośliny;

10)

środki wspomagające uprawę roślin - środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory

wzrostu i podłoża do upraw;

10a

nawozowe produkty mikrobiologiczne - produkty zawierające wyłącznie mikroorganizmy,

w tym mikroorganizmy martwe lub nieaktywne, lub konsorcja tych mikroorganizmów oraz

substancje stanowiące pożywkę dla tych mikroorganizmów i ich metabolity, a także nieszkodliwe

substancje resztkowe z pożywek, które poprawiają aktywność biologiczną gleby lub stymulują

procesy odżywiania roślin lub grzybów, a wyłącznym celem ich zastosowania jest poprawa

efektywności wykorzystania składników pokarmowych przez rośliny lub grzyby, ich odporności

na stres abiotyczny, ich cech jakościowych lub przyswajalności przez nie składników

pokarmowych z form trudno dostępnych w glebie;

11)

wymagania jakościowe - zawartość składników pokarmowych w nawozie oraz jego parametry

chemiczne, fizyczne i fizykochemiczne, określone w ustawie i deklarowane przez producenta,

importera lub inny podmiot wprowadzający ten nawóz do obrotu, a w przypadku środków

wspomagających uprawę roślin - deklarowane przez producenta, importera lub inny podmiot

wprowadzający ten środek do obrotu parametry chemiczne, fizyczne, fizykochemiczne

lub biologiczne;

12)

konfekcjonowanie - pakowanie lub przepakowywanie nawozów lub środków wspomagających

uprawę roślin;

13

wprowadzenie do obrotu - w przypadku

a)

produktu nawozowego UE - wprowadzenie do obrotu w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia

nr 2019/1009,

b)

nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin i nawozowego produktu mikrobiologicznego

-

oferowanie w celu zbycia, sprzedaż oraz inną odpłatną albo nieodpłatną formę zbycia

nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin lub nawozowego produktu mikrobiologicznego

przez

-

- producenta - w odniesieniu do nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin lub nawozowego

produktu mikrobiologicznego, wyprodukowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-

- importera - w odniesieniu do nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin lub nawozowego

produktu mikrobiologicznego, przywiezionych z terytorium państw trzecich,

-

- producenta lub inny podmiot wprowadzający do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej nawóz, środek wspomagający uprawę roślin lub nawozowy produkt mikrobiologiczny

- w odniesieniu do nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin lub nawozowego produktu

mikrobiologicznego, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

-

przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu, środka wspomagającego uprawę

roślin lub nawozowego produktu mikrobiologicznego, przeznaczonych na potrzeby własne;

14

produkt nawozowy UE - produkt nawozowy UE w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia

nr 2019/1009;

15

udostępnianie na rynku - udostępnianie na rynku w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia

nr 2019/1009;

16

producent - w przypadku

a)

produktu nawozowego UE - producenta w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia nr 2019/1009,

b)

nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin lub nawozowego produktu mikrobiologicznego

- osobę fizyczną lub prawną, która

-

wytwarza nawóz, środek wspomagający uprawę roślin lub nawozowy produkt mikrobiologiczny

lub która zleca ich zaprojektowanie lub wytworzenie, lub która produkuje nawóz, środek

wspomagający uprawę roślin lub nawozowy produkt mikrobiologiczny, które nie powstały

w procesie wytwarzania, albo

-

modyfikuje nawóz, środek wspomagający uprawę roślin lub nawozowy produkt mikrobiologiczny

już wprowadzone do obrotu w sposób, który mógłby mieć wpływ na ich zgodność z odpowiednimi

przepisami niniejszej ustawy, albo

-

jest wskazana jako producent na opakowaniu nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin

lub nawozowego produktu mikrobiologicznego lub dołączonej do nich etykiecie, a w przypadku

nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin albo nawozowego produktu mikrobiologicznego

luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje;

17

importer

a)

importera w rozumieniu art. 2 pkt 13 rozporządzenia nr 2019/1009 - w przypadku produktu

nawozowego UE,

b)

osobę fizyczną lub prawną, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii Europejskiej,

wprowadzające do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawóz, środek wspomagający

uprawę roślin lub nawozowy produkt mikrobiologiczny przywiezione z terytorium państw

trzecich - w przypadku nawozu, środka wspomagającego uprawę roślin lub nawozowego

produktu mikrobiologicznego;

18

dystrybutor - dystrybutora w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia nr 2019/1009;

19

specyfikacja techniczna - specyfikację techniczną w rozumieniu art. 2 pkt 16 rozporządzenia

nr 2019/1009;

20

ocena zgodności - ocenę zgodności w rozumieniu art. 2 pkt 20 rozporządzenia nr 2019/1009;

21

oznakowanie CE - oznakowanie CE w rozumieniu art. 2 pkt 25 rozporządzenia nr 2019/1009.

2.

(uchylony)

3.

Nawozy organiczne i polepszacze gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia

21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia

zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, uznaje się za nawozy i środki wspomagające

uprawę roślin wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu

art. 3 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub z produktów

pochodnych w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub zawierające w

swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.

1.

Nadzór nad udostępnianiem na rynku nawozów, o których mowa w art. 52 rozporządzenia

nr 2019/1009, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach rozporządzenia (WE) nr

2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie

nawozów (Dz. Urz. UE L 304 z 21.11.2003, str. 1, z późn. zm.oddziałów 2-4 rozdziału 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności

i nadzoru rynku

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1854).

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki

1)

ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, listę akredytowanych laboratoriów upoważnionych do przeprowadzania badań

potwierdzających spełnianie przez nawozy, o których mowa w art. 52 rozporządzenia

nr 2019/1009, wymagań określonych dla tych nawozów w przepisach rozporządzenia nr

2003/2003;

2)

informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej o

akredytowanych laboratoriach upoważnionych do przeprowadzania badań, o których mowa

w pkt 1.

3.

Kto udostępnia nawozy, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 2019/1009, nienależące

do typów nawozów wyszczególnionych w załączniku I do rozporządzenia nr 2003/2003 lub

niespełniające wymagań określonych dla danego typu nawozu w tym załączniku, wycofuje

je z obrotu na własny koszt oraz podlega karze pieniężnej w wysokości do 100% kwoty

należnej za sprzedane nawozy, a w przypadku innej formy zbycia tych nawozów - do 100%

wartości korzyści majątkowej, którą uzyskał lub którą mógłby uzyskać za ich udostępnienie,

jednak nie mniej niż 5000 zł.

4.

Kto, udostępniając na rynku nawozy, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 2019/1009

1)

deklaruje na opakowaniu lub na etykiecie tych nawozów albo w dokumentach, w które

się je zaopatruje, zawartość składników pokarmowych głównych, drugorzędnych i mikroskładników

niezgodnie z art. 6, art. 17-19, art. 21 lub art. 23 rozporządzenia nr 2003/2003 lub

niezgodnie ze sposobem określonym w art. 12 rozporządzenia nr 2003/2003,

2)

umieszcza na etykiecie tych nawozów informacje dotyczące ich oznakowania lub znakuje

te nawozy na opakowaniu w sposób niezgodny z warunkami określonymi w art. 10 ust.

1 lub 2 rozporządzenia nr 2003/2003,

3)

nie umieszcza w odniesieniu do tych nawozów luzem oznakowań identyfikacyjnych w dokumentach,

w które się je zaopatruje, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 2003/2003 oraz

nie udostępnia tych dokumentów do kontroli,

4)

nie umieszcza na opakowaniu lub etykiecie tych nawozów albo w dokumentach, w które

się je zaopatruje, następujących informacji w języku polskim

a)

napisany wielkimi literami znak „NAWÓZ WE” lub

b)

typ nawozu - zgodnie z typami nawozów określonymi w załączniku I do rozporządzenia

nr 2003/2003, lub

c)

wyraz „mieszanka” po określeniu typu danego nawozu - w odniesieniu do nawozów mieszanych,

lub

d)

oznakowanie dodatkowe określone w art. 19, art. 21 lub art. 23 rozporządzenia nr 2003/2003,

lub

e)

podstawowe albo drugorzędne składniki pokarmowe oraz mikroskładniki i odpowiadające

im symbole chemiczne, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 9 ust. 1 lit. a tiret

piąte rozporządzenia nr 2003/2003, lub

f)

nazwy składników pokarmowych i odpowiadające im ich symbole chemiczne, lub

g)

nazwy mikroskładników pokarmowych zawarte w danym nawozie, wymienione w porządku alfabetycznym

ich symbole chemiczne, jeżeli nawóz zawiera mikroskładniki, które w całości lub w

części są chemicznie związane ze związkiem organicznym, nazwy mikroskładników pokarmowych,

po których dodaje się określenia: „schelatowany przez …” (z podaniem nazwy czynnika

chelatującego lub jego skrótu - określonego w sekcji E.3.1 załącznika I do rozporządzenia

nr 2003/2003) albo „skompleksowany przez …” (z podaniem nazwy czynnika kompleksującego

- określonego w sekcji E.3.2 załącznika I do rozporządzenia nr 2003/2003), lub

h)

instrukcję stosowania danego nawozu - w odniesieniu do nawozów wymienionych w sekcjach

E.1 i E.2 załącznika I do rozporządzenia nr 2003/2003, lub

i)

masę nawozów płynnych, lub

j)

masę netto lub brutto nawozu oraz wagę jego opakowania - w przypadku podania masy

brutto tego nawozu, lub

k)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

producenta, o którym mowa w art. 2 lit. x rozporządzenia nr 2003/2003, lub

l)

temperaturę przechowywania nawozów płynnych oraz środki, jakie powinny być podjęte,

aby zapobiec wypadkom podczas ich przechowywania,

5)

umieszcza identyfikację dobrowolną niezgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia

nr 2003/2003,

6)

umieszcza oznakowanie dotyczące identyfikacji dobrowolnej, o której mowa w art. 9

ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 2003/2003, sprzecznie z oznakowaniem identyfikacji

obowiązkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 2003/2003,

7)

nie umieszcza identyfikacji dobrowolnej, o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia

nr 2003/2003, oddzielnie od innych informacji zawartych na opakowaniu lub etykiecie

tych nawozów lub w dokumentach, w które się je zaopatruje,

8)

nie podaje informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2003/2003,

oddzielnie od innych informacji umieszczonych na opakowaniu lub etykiecie tych nawozów

lub w dokumentach, w które się je zaopatruje,

9)

nie przechowuje dokumentacji o pochodzeniu danego nawozu, w tym nawozu o wysokiej

zawartości azotu na bazie azotanu amonu, i nie udostępnia tej dokumentacji do kontroli

przez okres, w którym ten nawóz znajduje się w obrocie, oraz przez 2 lata, licząc

od dnia wstrzymania dostaw tego nawozu przez jego producenta,

10)

nie gwarantuje, że nawozy proste o zawartości azotu powyżej 28% masowych w przeliczeniu

na azotan amonu są zgodne z wymaganiami określonymi w sekcji 1 załącznika III do rozporządzenia

nr 2003/2003,

11)

nie posiada dokumentu stwierdzającego, że dany nawóz o zawartości azotu powyżej 28%

masowych w przeliczeniu na azotan amonu przeszedł pomyślnie test odporności na detonację

w laboratorium upoważnionym do przeprowadzenia tego testu,

12)

podaje zawartość składników pokarmowych głównych, drugorzędnych i mikroskładników

niezgodnie z tolerancjami określonymi w załączniku II do rozporządzenia nr 2003/2003

lub systematycznie wykorzystuje te tolerancje, lub stosuje je w odniesieniu do zawartości

minimalnych i maksymalnych określonych w załączniku I do rozporządzenia nr 2003/2003,

13)

udostępnia te nawozy

a)

w opakowaniach, które nie są zamknięte w sposób lub przy zastosowaniu urządzenia,

o których mowa w art. 12 rozporządzenia nr 2003/2003, lub

b)

nieopakowane, o zawartości azotu powyżej 28% masowych w przeliczeniu na azotan amonu

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

5.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 3 i 4, wymierza oraz ustala termin wycofania

nawozu, o którym mowa w ust. 3, w drodze decyzji wojewódzki inspektor ochrony roślin

i nasiennictwa przeprowadzający kontrolę.

6.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 3 i 4, są uiszczane na rachunek bankowy właściwego

wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

7.

Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 3 i 4, uwzględnia

się wagę i okoliczności naruszenia prawa, przypadki stwierdzenia w przeszłości tego

samego rodzaju naruszenia prawa co naruszenie, w którego następstwie ma być nałożona

kara, oraz poprzednie ukaranie za to samo naruszenie prawa.

8.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 3 i 4, podlegają egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

pieniężnym.

1.

Do obrotu można wprowadzać nawozy

1)

(uchylony)

2)

odpowiadające, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5, typom

wapna nawozowego, w których zanieczyszczenia nie przekraczają dopuszczalnych wartości

zanieczyszczeń;

3)

naturalne, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009.

2

Nawozy organiczne, organiczno-mineralne, mineralne i środki wspomagające uprawę roślin

mogą być wprowadzone do obrotu na zasadach określonych w art. 4.

3.

Nawozy naturalne mogą być zbywane do bezpośredniego rolniczego wykorzystania wyłącznie

na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4.

Umowę, o której mowa w ust. 3, strony przechowują co najmniej przez 3 lata od dnia

jej wygaśnięcia.

5.

Procedurą celną, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów

prawa celnego, mogą być objęte nawozy i środki wspomagające uprawę roślin przywożone z państw trzecich

1)

które można wprowadzać do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

których okres przydatności do stosowania, licząc od dnia objęcia dopuszczeniem do

obrotu, wynosi co najmniej 6 miesięcy - dla nawozów, środków poprawiających właściwości

gleby i stymulatorów wzrostu;

3)

które są zaopatrzone w informacje określone w art. 9 ust. 2-7 i ust. 9.

6.

Przepisu ust. 5

1)

nie stosuje się do nawozów i środków wspomagających uprawę roślin

a)

przeznaczonych wyłącznie do celów naukowo-badawczych,

b)

nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

pkt 2 i 3 nie stosuje się do nawozów naturalnych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 lit. b, importer przedstawia organowi celnemu

pisemne oświadczenie, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin zgłaszany do

procedury celnej, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów

prawa celnego, nie jest przeznaczony do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Nawozy zawierające azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity,

przywożone z państw trzecich, zaopatruje się w ważny certyfikat potwierdzający ich

odporność na detonację, wydany przez jednostkę akredytowaną w tym zakresie na terytorium

państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Do stosowania, przewozu i przechowywania nawozów, o których mowa w art. 2 ust. 1 i

art. 3 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3 i 4 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Kontrola stosowania i przechowywania nawozów wymienionych w ust. 1 jest przeprowadzana

przez Inspekcję Ochrony Środowiska w sposób określony w przepisach o Inspekcji Ochrony

Środowiska.

3.

Do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 32 ust. 2-7 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Kto stosuje, przewozi lub przechowuje nawozy wymienione w ust. 1 w sposób niezgodny

z zasadami i warunkami określonymi w rozdziale 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1 w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

-

podlega karze grzywny.

5.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 4 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, są

wprowadzane do obrotu na podstawie uzyskanego pozwolenia.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie

do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3

ust. 2.

3.

Wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, składa

1)

producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium

państw trzecich;

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

3a.

Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera

1)

imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;

2)

oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu wnioskodawcy;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca

taki numer posiada;

5)

nazwę i rodzaj nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art.

3 ust. 2.

4.

Do wniosku dołącza się

1)

wyniki badań nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin;

2)

opinie, o których mowa w ust. 6;

3)

projekt instrukcji stosowania i przechowywania - dla nawozu albo środka poprawiającego

właściwości gleby, albo stymulatora wzrostu;

4)

w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej - kopię umowy tej spółki;

5)

kopię decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu zakładu przetwórczego

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych wytwarzającego

nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin oraz nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego

lub oświadczenie o jej uzyskaniu - dla nawozów lub środków wspomagających uprawę roślin,

które zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów

pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego

lub produkty pochodne, a w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin

pochodzącego z państwa innego niż Rzeczpospolita Polska - inne równoważne dokumenty.

4a.

(uchylony)

5.

Wnioskodawca, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zamiast dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, do wniosku dołącza, przetłumaczone

na język polski przez tłumacza przysięgłego, dokumenty potwierdzające prowadzenie

przez niego działalności gospodarczej.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na wprowadzenie

do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3

ust. 2, po uzyskaniu

1)

opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych, wydanych na podstawie przeprowadzonych

badań, potwierdzających, że

a)

nawóz

-

jest przydatny do nawożenia roślin lub gleb lub rekultywacji gleb, w tym dostarcza

roślinom składników pokarmowych, wpływając na wzrost plonu lub na stan odżywienia

roślin w sposób istotny lub na poprawę jakości plonu lub cech użytkowych roślin, lub

zwiększa żyzność gleb lub stawów rybnych,

-

spełnia minimalne wymagania jakościowe, określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 10 pkt 6, oraz deklarowane wymagania jakościowe,

-

nie zawiera zanieczyszczeń w ilości przekraczającej ich dopuszczalne wartości określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie

z instrukcją stosowania i przechowywania, albo

b)

środek wspomagający uprawę roślin

-

spełnia wymagania jakościowe,

-

nie zawiera zanieczyszczeń w ilości przekraczającej dopuszczalne wartości zanieczyszczeń

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 pkt 5, albo

c)

środek poprawiający właściwości gleby, oprócz wymagań określonych w lit. b

-

jest przydatny do poprawy właściwości lub parametrów chemicznych, fizycznych, fizykochemicznych

lub biologicznych gleby,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie

z instrukcją stosowania i przechowywania, albo

d)

stymulator wzrostu, oprócz wymagań określonych w lit. b

-

wpływa korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin w inny sposób niż

składnik pokarmowy roślin,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie

z instrukcją stosowania i przechowywania, albo

e)

podłoże do upraw, oprócz wymagań określonych w lit. b

-

jest przydatne do uprawy roślin,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska;

2)

opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych o spełnieniu przez

a)

nawóz organiczny, organiczno-mineralny albo środek wspomagający uprawę roślin, które

zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych

lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, wymagań, o których mowa w rozporządzeniu nr 1069/2009,

b)

składnik dodany do nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo środka wspomagającego

uprawę roślin, które zostały wytworzone z mączki mięsno-kostnej uzyskanej z materiału

kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają w swoim składzie

taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce, wymagań, o których mowa

w załączniku XI w rozdziale II w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25

lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy

Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli

weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy

(Dz. Urz. UE L 54 z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 142/2011”.

7.

Szczegółową dokumentację dotyczącą nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin,

o których mowa w art. 3 ust. 2, dostarcza upoważnionej jednostce organizacyjnej przeprowadzającej

badania i wydającej opinie

1)

producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium

państw trzecich;

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

8.

Koszty badań i koszty związane z wydawaniem opinii, o których mowa w ust. 6, ponosi

1)

producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium

państw trzecich;

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

9.

Minister właściwy do spraw rolnictwa odmawia, w drodze decyzji, wydania pozwolenia

na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których

mowa w art. 3 ust. 2, jeżeli z dołączonych do wniosku dokumentów nie wynika, że nawóz

albo środek wspomagający uprawę roślin spełniają wymagania określone w ust. 6.

10.

W przypadku wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu organicznego, organiczno-mineralnego

albo środka wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone z mączki mięsno-kostnej

uzyskanej z materiału kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają

w swoim składzie taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce, składnik,

o którym mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, dodany do tego nawozu albo środka umieszcza się

w wykazie prowadzonym przez Głównego Lekarza Weterynarii wraz z podaniem informacji

o zawartości tego składnika w tym nawozie albo środku, wyrażonej ilościowo na jednostkę

objętości lub masy. Wykaz jest udostępniany na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii.

11.

Główny Lekarz Weterynarii umieszcza w wykazie wymienionym w ust. 10 składnik, o którym

mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, zatwierdzony przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia

nr 142/2011 wraz z podaniem informacji o zawartości tego składnika w nawozie albo

środku wspomagającym uprawę roślin wyrażonej ilościowo na jednostkę objętości lub

masy.

12.

Główny Lekarz Weterynarii wykreśla z wykazu wymienionego w ust. 10 składnik, o którym

mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, jeżeli składnik ten, zastosowany w nawozie albo środku

wspomagającym uprawę roślin zgodnie z zawartością podaną w tym wykazie, nie spełnia

wymagań, o których mowa w załączniku XI w rozdziale II w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia

nr 142/2011.

13.

Przepisu ust. 6 pkt 2 lit. b nie stosuje się w przypadku ubiegania się o wydanie pozwolenia

na wprowadzenie do obrotu nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo środka

wspomagającego uprawę roślin, do których został dodany składnik umieszczony w wykazie,

o którym mowa w ust. 10, gdy zawartość tego składnika w nawozie lub środku jest taka

sama jak zawartość podana dla tego składnika w tym wykazie.

Do postępowań dotyczących wprowadzania do obrotu, stosowania, przechowywania lub przewozu

nawozów wymienionych w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do obrotu można wprowadzać także nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o

których mowa w art. 3 ust. 2, dopuszczone do obrotu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub Republice Turcji, jeżeli

1)

przepisy krajowe, na podstawie których są one wprowadzane do obrotu, zapewniają ochronę

zdrowia ludzi, zwierząt i ochronę środowiska oraz przydatność do stosowania w zakresie

odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 4 ust. 6 lub

2)

spełniają wymagania określone w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego i są

przeznaczone na potrzeby własne.

Do popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy czynów określonych w

art. 37, art. 40 oraz art. 41 pkt 1 i 7 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się przepisy

dotychczasowe, a orzeczenia wydane na podstawie tych przepisów podlegają wykonaniu.

Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin,

o którym mowa w art. 4 ust. 1, zawiera

1)

nazwę nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, imię i nazwisko oraz miejsce

zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

a)

producenta - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

importera - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z

terytorium państw trzecich,

c)

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz albo środek wspomagający uprawę

roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

określenie wymagań jakościowych;

3)

informację, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin został wytworzony z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawiera w swoim składzie

produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne - dla nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne

pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne;

4)

instrukcję stosowania i przechowywania nawozu albo środka poprawiającego właściwości

gleby, albo stymulatora wzrostu, sporządzoną w języku polskim.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 i art. 11 oraz art.

28 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 i art. 11 oraz art. 28 ust. 5 ustawy zmienianej

w art. 1 i mogą być zmieniane w tym czasie na podstawie art. 10 i art. 11 oraz art.

28 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 32a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez

24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu

albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, na czas nieokreślony.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie

do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art. 4

ust. 1, jeżeli

1)

nie są przestrzegane wymagania jakościowe określone w pozwoleniu albo

2)

zostanie ujawnione, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin zagrażają zdrowiu

ludzi lub zwierząt lub środowisku, albo

3)

zostanie ujawnione, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin, które zostały

wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych

lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, nie spełniają wymagań określonych w art. 4 ust. 6 pkt 2.

2a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć, w drodze decyzji, pozwolenie na

wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa

w art. 4 ust. 1, jeżeli zostało ujawnione, że zmieniono skład lub surowce wykorzystywane

do produkcji nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin zadeklarowane w dokumentacji

dołączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin.

3.

Jeżeli pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę

roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub

w ust. 2a, zostało cofnięte to

1)

producent - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

importer - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych

z terytorium państw trzecich,

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej

- wycofuje nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin z obrotu w terminie 3 miesięcy

od dnia, w którym decyzja o cofnięciu pozwolenia stała się ostateczna.

4.

Jeżeli pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę

roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub

3, zostało cofnięte to

1)

producent - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

importer - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych

z terytorium państw trzecich,

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej

- wycofuje nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin z obrotu, na podstawie decyzji

o cofnięciu pozwolenia, która podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykazy nawozów i środków wspomagających

uprawę roślin, które mogą być wprowadzone do obrotu na podstawie pozwoleń, o których

mowa w art. 4 ust. 1, zawierające numer i datę wydania pozwolenia, informację, że

nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin zostały wytworzone z produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty

uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, nazwę nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, a także imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę

oraz siedzibę i adres

1)

producenta - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importera - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z

terytorium państw trzecich;

3)

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz albo środek wspomagający uprawę

roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

Wykazy nawozów i środków wspomagających uprawę roślin są umieszczane na stronie internetowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa.

1.

Konfekcjonowanie może odbywać się wyłącznie po uzyskaniu pisemnej zgody producenta

nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin i po uzgodnieniu z tym producentem

rodzaju opakowań stosowanych do konfekcjonowania.

2.

Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu wprowadzanego do obrotu, a w przypadku

nawozu luzem - w dokumentach, w które się go zaopatruje, umieszcza się wyłącznie

1)

informacje umożliwiające identyfikację nawozu, obejmujące

a)

(uchylona)

b)

określenie typu wapna nawozowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2,

c)

numer pozwolenia - dla nawozów, o których mowa w art. 3 ust. 2,

d)

dane o deklarowanej zawartości składników pokarmowych,

e)

dane dotyczące formy lub rozpuszczalności składników pokarmowych,

f)

nazwę handlową nawozu, jeżeli została nadana,

g)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

-

producenta - dla nawozu wyprodukowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-

importera - dla nawozu przywiezionego z terytorium państw trzecich,

-

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - dla nawozu wyprodukowanego lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

informacje o

a)

masie netto nawozu,

b)

okresie przydatności nawozu do stosowania;

3)

instrukcję stosowania i przechowywania nawozu.

3.

Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do środka wspomagającego uprawę roślin wprowadzanego

do obrotu, a w przypadku środka wspomagającego uprawę roślin luzem - w dokumentach,

w które się go zaopatruje, umieszcza się wyłącznie

1)

informacje umożliwiające identyfikację środka wspomagającego uprawę roślin, obejmujące

a)

numer pozwolenia,

b)

określenie wymagań jakościowych,

c)

nazwę handlową środka wspomagającego uprawę roślin, jeżeli została nadana,

d)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

-

producenta - dla środka wspomagającego uprawę roślin wyprodukowanego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

-

importera - dla środka wspomagającego uprawę roślin przywiezionego z terytorium państw

trzecich,

-

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego środek wspomagający uprawę roślin na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla środka wspomagającego uprawę roślin wyprodukowanego

lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

informacje o

a)

masie netto środka wspomagającego uprawę roślin,

b)

okresie przydatności środka poprawiającego właściwości gleby albo stymulatora wzrostu

do stosowania;

3)

instrukcję stosowania i przechowywania środka poprawiającego właściwości gleby albo

stymulatora wzrostu.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, sporządza się w języku polskim oraz umieszcza

w widocznym miejscu, w sposób trwały i zapewniający ich czytelność, z tym że informacje

określone w ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz w ust. 3 pkt 1 lit. c i d, a także instrukcję

stosowania i przechowywania nawozu albo środka poprawiającego właściwości gleby, albo

stymulatora wzrostu, podaje się oddzielnie od innych informacji wymienionych w ust.

2 lub 3.

5.

Etykiety dołączone do nawozu i środka wspomagającego uprawę roślin mocuje się w taki

sposób, aby pozostały one tam, gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego

systemu zamknięcia opakowania, a jeżeli do zamknięcia opakowania użyto plomby, podaje

się na niej informacje określone w ust. 2 pkt 1 lit. g lub w ust. 3 pkt 1 lit. d.

6.

W przypadku nawozów i środków wspomagających uprawę roślin luzem jeden egzemplarz

dokumentów, w które się je zaopatruje, zawierający informacje określone w ust. 2 lub

3, dołącza się do nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin w sposób zapewniający

dostęp do tych informacji.

7.

Nawozy i środki wspomagające uprawę roślin w postaci płynnej mogą być wprowadzone

do obrotu, jeżeli są do nich dołączone informacje o temperaturze, w jakiej nawóz albo

środek wspomagający uprawę roślin powinny być przechowywane, a także o środkach, jakie

powinny być podjęte, aby zapobiec wypadkom podczas ich przechowywania.

8.

Przepisów ust. 2-7 nie stosuje się do nawozów naturalnych.

9.

Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu i środka wspomagającego uprawę roślin

wprowadzonych do obrotu, a w przypadku nawozów i środków wspomagających uprawę roślin

luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, umieszcza się także informacje wynikające

z przepisów odrębnych.

10.

Znakowania nawozów organicznych, organiczno-mineralnych, środków poprawiających właściwości

gleby, stymulatorów wzrostu i podłoży do upraw, które zostały wytworzone z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim

składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, dokonuje

się w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzania badań nawozów lub wydawania

opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, biorąc pod uwagę obiekty

i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna, aby zapewnić właściwe

przeprowadzenie badań, stosowane przez tę jednostkę procedury badawcze oraz kwalifikacje

i doświadczenie zawodowe osób zatrudnionych w tych jednostkach, zgodne z zakresem

przeprowadzanych badań;

2)

szczegółowy zakres badań nawozów i elementy, jakie powinna zawierać opinia o nawozach,

wymienione w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, kierując się koniecznością stwierdzenia,

czy nawozy te spełniają warunki niezbędne do wydania pozwolenia na wprowadzenie ich

do obrotu, określone w art. 4 ust. 6;

3)

szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej nawozów, mając na względzie konieczność

ustalenia na tej podstawie właściwego zakresu badań, jakim należy poddać dany nawóz,

i wydania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2;

4)

jakie wymagania ma spełniać treść instrukcji stosowania i przechowywania nawozów,

mając na względzie zapewnienie bezpiecznego ich stosowania i przechowywania;

5)

dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń występujących w nawozach i ich wartości, mając

na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;

6)

minimalne wymagania jakościowe, jakie powinny spełniać nawozy, o których mowa w art.

3 ust. 2, mając na względzie potrzebę zapewnienia ich skutecznego działania.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzenia badań środków wspomagających

uprawę roślin lub wydawania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. b-e oraz

pkt 2, biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka

organizacyjna, aby zapewnić właściwe przeprowadzenie badań, stosowane przez tę jednostkę

procedury badawcze oraz kwalifikacje i doświadczenie zawodowe osób zatrudnionych w

tych jednostkach, zgodne z zakresem przeprowadzanych badań;

2)

szczegółowy zakres badań środków wspomagających uprawę roślin i elementy, jakie powinna

zawierać opinia o środkach wspomagających uprawę roślin, wymienione w art. 4 ust.

6 pkt 1 lit. b-e oraz pkt 2, kierując się koniecznością stwierdzenia, czy środki te

spełniają warunki niezbędne do wydania pozwolenia na wprowadzenie ich do obrotu, określone

w art. 4 ust. 6;

3)

szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej środków wspomagających uprawę roślin, mając

na względzie konieczność ustalenia na tej podstawie właściwego zakresu badań, jakim

należy poddać dany środek, i wydania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit.

b-e oraz pkt 2;

4)

jakie wymagania ma spełniać treść instrukcji stosowania i przechowywania środków poprawiających

właściwości gleby oraz stymulatorów wzrostu, mając na względzie zapewnienie bezpiecznego

ich stosowania i przechowywania;

5)

dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń występujących w środkach wspomagających uprawę

roślin i ich wartości, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt

lub ochrony środowiska.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób umieszczania informacji umożliwiającej identyfikację nawozów, o

której mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1, mając na względzie zapewnienie właściwej informacji

o tych nawozach oraz zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi

lub zwierząt lub na środowisko;

2)

sposób pakowania nawozów, mając na względzie zapewnienie właściwej ich jakości oraz

zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko;

3)

dopuszczalne tolerancje zawartości składników nawozowych, biorąc pod uwagę ograniczenia

wynikające z technologii ich produkcji;

4)

sposób pobierania próbek i metody badań nawozów mineralnych w celu kontroli ich jakości,

mając na względzie zapewnienie spełniania przez nawóz parametrów chemicznych, fizycznych

i fizykochemicznych oraz wartości zanieczyszczeń zawartych w tych nawozach;

5)

typy wapna nawozowego oraz szczegółowe wymagania jakościowe dla tych typów, mając

na względzie zapewnienie właściwej ich jakości.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Organem notyfikującym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 2019/1009,

jest minister właściwy do spraw gospodarki.

Do wykonywania zadań określonych w rozdziale IV rozporządzenia nr 2019/1009 w zakresie

nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 2019/1009 stosuje się przepisy art. 24 ust. 2a, art. 27 ust. 1-3 i 5 oraz art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 13 kwietnia

2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1854), z tym że

1)

właściwym ministrem, o którym mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy, jest minister właściwy

do spraw gospodarki;

2)

wniosek, o którym mowa w art. 27 ust. 2 tej ustawy, oprócz wymagań określonych w art.

27 ust. 3 tej ustawy spełnia ponadto wymagania dotyczące wniosku o notyfikację, o

którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 2019/1009;

3)

ograniczenia zakresu, zawieszenia lub cofnięcia autoryzacji, o których mowa w art.

27 ust. 5 tej ustawy, dokonuje się w przypadku stwierdzenia naruszenia warunków określonych

w art. 24 i art. 26 rozporządzenia nr 2019/1009 lub niewypełniania obowiązków określonych

w art. 32 i art. 34 rozporządzenia nr 2019/1009.

Minister właściwy do spraw gospodarki wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii

Europejskiej określone w art. 23 i art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 2019/1009.

Ocenę i monitorowanie jednostek notyfikowanych, o których mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia

nr 2019/1009, prowadzi Polskie Centrum Akredytacji.

1.

Od rozstrzygnięć jednostki notyfikowanej, o której mowa w art. 33 rozporządzenia nr

2019/1009, wydanych na podstawie art. 32 ust. 3-5 rozporządzenia nr 2019/1009, przysługuje

odwołanie do tej jednostki, z tym że to odwołanie rozpatrują osoby, które nie brały

udziału w podejmowaniu rozstrzygnięcia, którego dotyczy to odwołanie.

2.

Jednostki notyfikowane, o których mowa w art. 33 rozporządzenia nr 2019/1009, określają

i udostępniają zainteresowanym podmiotom procedurę postępowania z odwołaniami od rozstrzygnięć

tych jednostek.

3.

Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia

rozstrzygnięcia. Jednostka notyfikowana, o której mowa w art. 33 rozporządzenia nr

2019/1009, może określić dłuższy termin na złożenie odwołania.

Organem nadzoru rynku, o którym mowa w art. 6 ust. 6, art. 7 ust. 2 lit. a, art. 8

ust. 2 akapit drugi, ust. 3 i ust. 8 akapit pierwszy, art. 9 ust. 2 akapit drugi,

art. 11 lit. b, art. 12 ust. 1, art. 30 ust. 2, art. 34 ust. 1 lit. c oraz art. 40

ust. 1 rozporządzenia nr 2019/1009, jest wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa,

zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”.

Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwana dalej „Inspekcją”, wykonuje

zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w art. 38 ust. 6, art.

40 ust. 1 i 3, art. 41 ust. 1 oraz art. 48 zdanie trzecie rozporządzenia nr 2019/1009.

1

Stosuje się wyłącznie

1)

nawozy i środki wspomagające uprawę roślin, które zostały wprowadzone do obrotu na

podstawie art. 3 ust. 1 i 2 lub art. 5;

2)

produkty nawozowe UE, które zostały udostępnione na rynku.

2.

Nawozy stosuje się w sposób, który nie zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt lub środowisku.

3.

(uchylony)

4.

Środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu stosuje się zgodnie z

instrukcją ich stosowania i przechowywania.

5

Produkty nawozowe UE stosuje się zgodnie z etykietą umieszczoną na ich opakowaniu

albo dołączoną do nich ulotką.

(uchylony)

Do stosowania nawozów mineralnych może być użyty sprzęt agrolotniczy, jeżeli

1)

sprzęt ten jest wyposażony w urządzenia służące do tego celu;

2)

prędkość wiatru nie przekracza 3 m/s, a wilgotność względna powietrza wynosi co najmniej

60%;

3)

powierzchnia upraw, do nawożenia których stosuje się sprzęt agrolotniczy, wynosi co

najmniej 30 ha i uprawy te są położone w odległości co najmniej 500 m od dróg publicznych,

budynków, obiektów, w których są utrzymywane zwierzęta, pasiek, upraw zielarskich,

ogrodów działkowych, cieków, zbiorników wodnych, rezerwatów przyrody, parków narodowych,

uzdrowisk oraz obszarów ochrony uzdrowiskowej, a także innych obiektów i obszarów

chronionych na podstawie przepisów odrębnych.

1.

Zabrania się stosowania nawozów

1)

na glebach zamarzniętych, zalanych wodą, nasyconych wodą, pokrytych śniegiem;

2)

naturalnych w postaci płynnej podczas wegetacji roślin przeznaczonych do bezpośredniego

spożycia przez ludzi.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nawożenia stawów wykorzystywanych do chowu lub

hodowli ryb.

3.

Za glebę zamarzniętą nie uznaje się gleby, która rozmarza co najmniej powierzchniowo

w ciągu dnia.

Zabrania się stosowania nawozów amonowo-węglanowych.

Zabrania się stosowania mocznika w formie granulowanej, z wyłączeniem stosowania mocznika

w formie granulowanej zawierającego inhibitor ureazy albo powłokę biodegradowalną.

1.

Czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów mogą być wykonywane

wyłącznie przez osoby posiadające świadectwo ukończenia szkolenia w tym zakresie;

wymagania tego nie stosuje się wobec absolwentów szkół rolniczych.

2.

Szkolenie w zakresie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą jednostki organizacyjne upoważnione

przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu, ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób stosowania nawozów, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia

ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;

2)

jednostki organizacyjne upoważnione do prowadzenia szkoleń z zakresu stosowania nawozów,

biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna,

aby zapewnić właściwą jakość prowadzonych szkoleń, oraz kwalifikacje i doświadczenie

zawodowe w zakresie prowadzonych szkoleń osób zatrudnionych w tych jednostkach.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, z uwzględnieniem kodeksu ramowego

Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2014 r. dotyczącego

dobrej praktyki rolniczej na rzecz redukcji emisji amoniaku, opracuje kodeks dobrej

praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku do dobrowolnego stosowania.

2.

Kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku obejmuje

co najmniej zalecenia dotyczące

1)

zarządzania azotem, z uwzględnieniem jego pełnego obiegu w środowisku;

2)

sposobów żywienia zwierząt gospodarskich - gatunków, o których mowa w przepisach o

organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich;

3)

technik rozprowadzania nawozów ograniczających emisję amoniaku;

4)

sposobów przechowywania nawozów ograniczających emisję amoniaku;

5)

sposobów chowu zwierząt gospodarskich gatunków, o których mowa w przepisach o organizacji

hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, ograniczających emisję amoniaku;

6)

możliwości ograniczania emisji amoniaku pochodzącego ze stosowania nawozów mineralnych.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa zamieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej urzędu zapewniającego jego obsługę kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie

ograniczania emisji amoniaku.

1

Nawozy i środki wspomagające uprawę roślin, w postaci stałej, przewożone luzem, zabezpiecza

się w sposób, który uniemożliwia ich rozsypywanie się, pylenie i zamoknięcie.

2

Nawozy i środki wspomagające uprawę roślin w postaci płynnej, przewozi się w zamkniętych

i szczelnych opakowaniach, zbiornikach lub cysternach.

3.

Nawozy organiczne, organiczno-mineralne i środki wspomagające uprawę roślin, które

zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych,

lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, przewozi się w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009.

1

Nawozy mineralne organiczne, organiczno-mineralne, środki poprawiające właściwości

gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej przechowuje się w opakowaniach jednostkowych,

zgodnie z instrukcją ich stosowania i przechowywania.

2

Nawozy mineralne organiczne, organiczno-mineralne, środki poprawiające właściwości

gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej mogą być również przechowywane luzem

w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym podłożu, po ich przykryciu

materiałem wodoszczelnym, zgodnie z instrukcją ich stosowania i przechowywania.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do saletry amonowej i innych nawozów zawierających

azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity.

4.

Podłoża do upraw w postaci stałej przechowuje się w opakowaniach jednostkowych lub

luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym podłożu, po ich przykryciu

materiałem wodoszczelnym.

5

Nawozy mineralne organiczne, organiczno-mineralne i środki wspomagające uprawę roślin,

w postaci płynnej przechowuje się w zamkniętych opakowaniach lub w szczelnych, przystosowanych

do tego celu zbiornikach.

Produkty nawozowe UE przewozi się i przechowuje zgodnie z etykietą umieszczoną na

ich opakowaniu albo dołączoną do nich ulotką.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykaz nawozowych produktów mikrobiologicznych.

2.

Podmiot wprowadzający do obrotu nawozowy produkt mikrobiologiczny może zgłosić ten

produkt do wykazu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera nazwę nawozowego produktu mikrobiologicznego,

informację o jego składzie i zakresie stosowania, datę zgłoszenia go do wykazu, a

także imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i

adres

1)

producenta nawozowego produktu mikrobiologicznego wyprodukowanego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

importera nawozowego produktu mikrobiologicznego przywiezionego z terytorium państw

trzecich;

3)

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej nawozowy produkt mikrobiologiczny - w odniesieniu do nawozowego produktu

mikrobiologicznego wyprodukowanego lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wpisuje do wykazu, o którym mowa w ust. 1, zgłaszany

produkt, po sprawdzeniu, że jest to nawozowy produkt mikrobiologiczny, o którym mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 10a.

5.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera nazwę nawozowego produktu mikrobiologicznego,

informację o jego składzie i zakresie stosowania, datę zgłoszenia go do tego wykazu,

a także imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę

i adres producenta, importera lub innego podmiotu wprowadzającego do obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nawozowy produkt mikrobiologiczny.

6.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, jest umieszczany na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw rolnictwa.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, upoważnić jednostkę

organizacyjną do prowadzenia wykazu, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie doświadczenie

takiej jednostki w prowadzeniu oceny przydatności nawozowych produktów mikrobiologicznych

w rolnictwie.

8.

W przypadku wydania rozporządzenia, o którym mowa w ust. 7, wykaz, o którym mowa w

ust. 1, prowadzi upoważniona jednostka organizacyjna.

1.

Krajowa Stacja Chemiczno-Rolnicza, zwana dalej „Stacją”, która podlega ministrowi

właściwemu do spraw rolnictwa, oraz podlegające jej okręgowe stacje wykonują zadania

związane z agrochemiczną obsługą rolnictwa.

2.

Stacja oraz okręgowe stacje są państwowymi jednostkami budżetowymi.

3.

Stacją kieruje dyrektor, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa.

4.

Okręgowymi stacjami kierują dyrektorzy, powoływani i odwoływani przez ministra właściwego

do spraw rolnictwa na wniosek dyrektora Stacji.

5.

Dyrektor Stacji nadzoruje i koordynuje działalność okręgowych stacji, w tym w zakresie

gospodarowania środkami publicznymi i realizowania planów dochodów i wydatków.

Do zadań Stacji należy

1)

określanie sposobu prowadzenia badań agrochemicznych, w tym dobór metod badawczych;

2)

ustalanie zakresu zadań wykonywanych przez okręgowe stacje;

3)

kontrola działalności okręgowych stacji, w tym stosowania przez nie metod badawczych

i terminowości wykonywania przez te stacje badań;

4)

podejmowanie działań w zakresie udziału laboratoriów okręgowych stacji w badaniach

dokładności wykonywania analiz chemicznych;

5)

organizacja szkoleń dla pracowników okręgowych stacji;

6)

tworzenie i prowadzenie bazy danych dotyczących zasobności gleb w azot i fosfor oraz

zanieczyszczenia azotanami wód w profilu glebowym do 90 cm od powierzchni gruntu;

7)

prowadzenie obsługi finansowej okręgowych stacji, w tym

a)

opracowywanie planów dochodów i wydatków dla poszczególnych okręgowych stacji,

b)

przekazywanie środków finansowych na działalność bieżącą okręgowych stacji;

8)

wykonywanie innych zadań z zakresu agrochemicznej obsługi rolnictwa, powierzonych

przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

1.

Do zadań okręgowych stacji należy

1)

wykonywanie analiz gleb, roślin, płodów rolnych i leśnych;

2)

doradztwo w sprawach nawożenia;

3)

wykonywanie badań jakości nawozów i środków wspomagających uprawę roślin;

3a

wykonywanie badań produktów nawozowych UE;

4)

wykonywanie ekspertyz i wydawanie opinii o zasobności gleb, składzie chemicznym roślin,

nawozów i środków wspomagających uprawę roślin, a także prawidłowym stosowaniu nawozów

i środków wspomagających uprawę roślin;

5)

prowadzenie działalności szkoleniowej i informacyjnej w zakresie, o którym mowa w

pkt 1-4;

6)

tworzenie i prowadzenie bazy danych dotyczących zasobności gleb w azot i fosfor oraz

zanieczyszczenia azotanami wód w profilu glebowym do 90 cm od powierzchni gruntu;

7)

wykonywanie innych zadań z zakresu agrochemicznej obsługi rolnictwa, powierzonych

przez Stację.

2.

Okręgowe stacje, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, pobierają opłaty za

1)

analizy biologiczne, fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne

a)

gleb mineralnych i organicznych,

b)

ziem i gleb ogrodniczych, podłoży ogrodniczych, pożywek i wody,

c)

materiału roślinnego i pasz,

d)

ścieków i osadów ściekowych,

e)

nawozów naturalnych, organicznych, organiczno-mineralnych i mineralnych,

f)

środków wspomagających uprawę roślin,

g

produktów nawozowych UE;

2)

badania gleb na potrzeby doradztwa nawozowego;

3)

badania materiału roślinnego na potrzeby doradztwa rolniczego;

4)

prace terenowo-kartograficzne;

5)

opracowanie wyników przeprowadzonych analiz i badań;

6)

działalność szkoleniową i informacyjną.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do zadań wykonywanych na potrzeby organów administracji

rządowej.

4.

Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób uiszczania

opłat, o których mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez okręgowe stacje

przy wykonywaniu danej czynności oraz czas niezbędny do jej wykonania.

1.

Stacja prowadzi, na podstawie jednostkowych sprawozdań okręgowych stacji, miesięczną,

kwartalną, półroczną i roczną łączną sprawozdawczość budżetową Stacji i okręgowych

stacji oraz sporządza bilans roczny.

2.

Stacja i okręgowe stacje, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, prowadzą gospodarkę

finansową na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.

1.

Inspekcja sprawuje nadzór nad wprowadzaniem do obrotu nawozów i środków wspomagających

uprawę roślin w sposób określony w przepisach o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin

i Nasiennictwa.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w ust. 1, organy Inspekcji oraz upoważnieni

pracownicy Inspekcji są uprawnieni do

1)

wstępu na grunty;

2)

dokonywania inwentaryzacji nawozów i środków wspomagających uprawę roślin;

3)

przeprowadzania kontroli w zakresie

a)

spełniania przez nawozy i środki wspomagające uprawę roślin wymagań jakościowych oraz

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5 wymagań,

jakie powinny spełniać te nawozy i środki w zakresie dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń

- na podstawie wykonywanych w okręgowych stacjach chemiczno-rolniczych badań ich parametrów

biologicznych, chemicznych, fizycznych i fizykochemicznych,

b)

przestrzegania przepisów dotyczących obrotu nawozami i środkami wspomagającymi uprawę

roślin,

c)

zgodności wapna nawozowego, do którego zalicza się wapno nawozowe zawierające magnez,

z typami tego wapna i szczegółowymi wymaganiami jakościowymi określonymi dla tych

typów w przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5;

4)

wstępu do obiektów, w których są przechowywane nawozy lub środki wspomagające uprawę

roślin;

5)

nieodpłatnego pobierania do badań próbek nawozów i środków wspomagających uprawę roślin.

Inspekcja sprawuje nadzór nad wprowadzaniem do obrotu i udostępnianiem na rynku produktów

nawozowych UE w sposób określony w przepisach oddziałów 2-4 rozdziału 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności

i nadzoru rynku.

1

Wojewódzki inspektor może, w przypadku gdy w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której

mowa w art. 30 ust. 2 pkt 3, stwierdzono, że nie są spełnione wymagania jakościowe

lub zostały przekroczone określone w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt

5 lub art. 11 pkt 5 dopuszczalne wartości zanieczyszczeń, lub nie są spełnione warunki

dotyczące wprowadzania do obrotu określone w art. 3 ust. 1-4 lub art. 5, w drodze

decyzji

1)

zakazać wprowadzenia do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin;

2)

nakazać wycofanie z obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

1

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przeprowadza kontrolę przestrzegania przepisów

dotyczących warunków stosowania i przechowywania nawozów, środków wspomagających uprawę

roślin oraz produktów nawozowych UE w sposób określony w przepisach o Inspekcji Ochrony

Środowiska.

2

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na sprawdzeniu podmiotów stosujących i przechowujących

nawozy, środki wspomagające uprawę roślin i produkty nawozowe UE oraz jest przeprowadzana

na podstawie analizy ryzyka albo na wniosek zainteresowanych podmiotów.

3.

Do podmiotów, o których mowa w ust. 2, niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570), przepisy rozdziału 5 tej ustawy stosuje się odpowiednio.

4.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest uprawniony do wykorzystania danych zgromadzonych

w ewidencji gospodarstw rolnych, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2001 i 2727), na potrzeby realizacji zadań określonych w ust. 1.

5.

Dane, o których mowa w ust. 4, są udostępniane nieodpłatnie, na wniosek wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska.

6.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska ma dostęp do danych, o których mowa w ust.

4, i wykorzystuje udostępnione dane do realizacji zadań określonych w ust. 1.

7.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska w ramach prowadzonej przez siebie kontroli

może powierzyć wykonanie badań agrochemicznych okręgowej stacji chemiczno-rolniczej.

1.

Podmioty podlegające nadzorowi, o którym mowa w art. 30, ponoszą opłaty za wykonywanie

przez Inspekcję czynności kontrolnych i przeprowadzanie badań laboratoryjnych, jeżeli

w ich wyniku stwierdzono, że nawozy albo środki wspomagające uprawę roślin nie spełniają

wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5

i 6, art. 11 pkt 5 lub art. 12 pkt 5 lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 4 ust.

1, lub nie spełniają wymagań określonych w art. 5, lub nie spełniają wymagań dodatkowych

zadeklarowanych przez producenta, importera lub inny podmiot wprowadzający do obrotu

nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin.

2.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, wynosi maksymalnie 100% przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający rok, w którym wykonano czynności

kontrolne lub przeprowadzono badania laboratoryjne, ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób ustalania

opłat, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez Inspekcję

lub upoważnione do przeprowadzania badań jednostki przy wykonywaniu danej czynności

kontrolnej lub przeprowadzaniu badania oraz czas niezbędny do ich wykonania lub przeprowadzenia.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Inspekcja Weterynaryjna przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez nawozy lub

środki wspomagające uprawę roślin, które zostały wytworzone z produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim składzie produkty

uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, wymagań określonych w rozporządzeniu

nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia

lub w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1421 oraz z 2022 r. poz. 1570).

Kto wprowadza do obrotu nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin niezgodnie z

warunkami określonymi w art. 3 lub art. 5 - wycofuje je z obrotu na własny koszt oraz

podlega karze pieniężnej w wysokości do 100% kwoty należnej za sprzedane nawozy lub

środki wspomagające uprawę roślin, a w przypadku innej formy zbycia nawozów lub środków

wspomagających uprawę roślin - do 100% wartości korzyści majątkowej, którą uzyskał

lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu nawozy lub środki wspomagające uprawę

roślin, jednak nie mniej niż 5000 zł.

1.

Kto, wprowadzając do obrotu nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin

1)

konfekcjonuje te nawozy lub środki bez pisemnej zgody producenta lub nie uzgadnia

z tym producentem rodzaju opakowań stosowanych do ich konfekcjonowania,

2)

nie umieszcza - w widocznym miejscu, sporządzonych w języku polskim, w sposób trwały

i zapewniający czytelność - na opakowaniu lub na etykiecie tych nawozów lub środków,

a w przypadku nawozów albo środków wspomagających uprawę roślin luzem - w dokumentach,

w które się je zaopatruje, informacji dotyczących identyfikacji nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt

1, oraz instrukcji stosowania i przechowywania nawozu, środka poprawiającego właściwości

gleby albo stymulatora wzrostu, a także informacji o masie netto nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin i okresie ich przydatności do stosowania,

3)

nie podaje informacji określonych w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz ust. 3 pkt

1 lit. c i d oddzielnie od innych informacji wymienionych w art. 9 ust. 2 lub 3,

4)

umieszcza na opakowaniu lub na etykiecie tych nawozów lub środków, a w przypadku nawozów

oraz środków wspomagających uprawę roślin luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje,

informacje inne niż określone w art. 9 ust. 2 lub 3 oraz 9,

5)

zmienia treść instrukcji stosowania i przechowywania danego nawozu, środka poprawiającego

właściwości gleby albo stymulatora wzrostu, o której mowa w pozwoleniu ministra właściwego

do spraw rolnictwa na wprowadzenie do obrotu tego nawozu, środka poprawiającego właściwości

gleby albo stymulatora wzrostu,

6)

nie mocuje etykiet dołączonych do danego nawozu albo środka w taki sposób, aby pozostały

one tam, gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego systemu zamknięcia

opakowania tego nawozu lub środka,

7)

nie dołącza do danego nawozu oraz środka luzem egzemplarza dokumentów zawierającego

informacje określone w art. 9 ust. 2 lub 3 w sposób zapewniający dostęp do tych informacji,

8)

nie dołącza do danego nawozu oraz środka w postaci płynnej informacji o temperaturze,

w jakiej ten nawóz lub środek powinny być przechowywane, a także o środkach, jakie

powinny być podjęte, aby zapobiec wypadkom podczas przechowywania tego nawozu lub

środka,

9)

deklaruje nieprawdziwe wymagania jakościowe danego nawozu albo środka

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

2.

Kto wprowadza do obrotu nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin

1)

niespełniające wymagań jakościowych,

2)

w których zanieczyszczenia przekraczają dopuszczalne wartości zanieczyszczeń określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5,

3)

wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, art. 31 ust. 1 pkt 2 lub art.

37, nie wycofał danego nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin wprowadzonych

do obrotu

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 100 000 zł.

1.

Kto, będąc producentem albo importerem, wprowadza do obrotu produkt nawozowy UE

1)

niezgodny z wymaganiami określonymi w załączniku I lub II do rozporządzenia nr 2019/1009

lub w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 2019/1009,

2)

bez przeprowadzenia procedury oceny zgodności produktu nawozowego UE, o której mowa

w art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 2019/1009, albo po przeprowadzeniu tej procedury

niezgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku IV do rozporządzenia nr 2019/1009

- podlega karze pieniężnej w wysokości do 100% kwoty należnej za sprzedany produkt

nawozowy UE, a w przypadku innej formy zbycia tego produktu - do 100% wartości korzyści

majątkowej, którą uzyskał lub którą mógłby uzyskać za wprowadzony do obrotu produkt

nawozowy UE, jednak nie mniej niż 5000 zł.

2.

Kto, będąc producentem

1)

nie dołącza do produktu nawozowego UE informacji wymaganych na podstawie załącznika

III do rozporządzenia nr 2019/1009 lub dołącza te informacje niepełne lub niezgodne

ze stanem faktycznym, lub podaje je w sposób niezgodny z art. 6 ust. 7 rozporządzenia

nr 2019/1009,

2)

nie umieszcza na opakowaniu produktu nawozowego UE wprowadzanego do obrotu, a w przypadku

gdy produkt nawozowy UE jest dostarczany bez opakowania - w dołączonym do niego dokumencie

informacji, o których mowa w art. 6 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 2019/1009, lub podaje

te informacje niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym, lub podaje je w sposób

niezgodny z art. 6 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 2019/1009,

3)

nie wprowadza procedur, o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia nr 2019/1009,

4)

nie przeprowadza badania próby produktu nawozowego UE udostępnionego na rynku, który

tego wymaga ze względu na jego działanie lub stwarzane przez ten produkt zagrożenie

zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, albo nie informuje dystrybutorów o przeprowadzeniu

tego badania,

5)

nie sporządza specyfikacji technicznej lub deklaracji zgodności UE produktu nawozowego

UE lub nie sporządza tej deklaracji w sposób określony w art. 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia

nr 2019/1009,

6)

nie przechowuje specyfikacji technicznej lub deklaracji zgodności UE produktu nawozowego

UE przez 5 lat od dnia wprowadzenia do obrotu tego produktu,

7)

wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 6 ust. 8 i 9 rozporządzenia nr 2019/1009,

nie podejmuje czynności określonych w tych przepisach

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

3.

Kto, będąc importerem

1)

nie dołącza do produktu nawozowego UE informacji wymaganych na podstawie załącznika

III do rozporządzenia nr 2019/1009 lub dołącza te informacje niepełne lub niezgodne

ze stanem faktycznym, lub podaje je w sposób niezgodny z art. 8 ust. 4 rozporządzenia

nr 2019/1009,

2)

nie umieszcza na opakowaniu produktu nawozowego UE wprowadzanego do obrotu, a w przypadku

gdy produkt nawozowy UE jest dostarczany bez opakowania - w dołączonym do niego dokumencie

informacji, o których mowa w art. 6 ust. 5 i 6 oraz art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr

2019/1009, lub podaje te informacje niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym, lub

podaje je w sposób niezgodny z art. 6 ust. 5 i 6 oraz art. 8 ust. 3 rozporządzenia

nr 2019/1009,

3)

nie przeprowadza badania próby udostępnionego na rynku produktu nawozowego UE, który

tego wymaga ze względu na jego działanie lub stwarzane przez ten produkt zagrożenie

zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, albo nie informuje dystrybutorów o przeprowadzeniu

tego badania,

4)

nie sporządza specyfikacji technicznej lub deklaracji zgodności UE produktu nawozowego

UE lub nie sporządza tej deklaracji w sposób określony w art. 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia

nr 2019/1009,

5)

nie przechowuje kopii deklaracji zgodności UE produktu nawozowego UE przez 5 lat od

dnia wprowadzenia do obrotu tego produktu lub nie zapewnia sporządzenia przez producenta

i udostępnienia jego specyfikacji technicznej,

6)

wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 8 ust. 7 i 9 rozporządzenia nr 2019/1009,

nie podejmuje czynności określonych w tych przepisach

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

4.

Kto, będąc dystrybutorem

1)

udostępnia na rynku produkt nawozowy UE z naruszeniem wymagań określonych w art. 9

ust. 2 rozporządzenia nr 2019/1009,

2)

nie przekazuje producentowi, importerowi lub organowi nadzoru rynku informacji o niezgodności

produktu nawozowego UE z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu nr 2019/1009 lub

o stwarzaniu przez ten produkt zagrożenia zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska,

3)

udostępnia na rynku produkt nawozowy UE mimo posiadania informacji o niezgodności

tego produktu z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu nr 2019/1009 lub o stwarzaniu

przez ten produkt zagrożenia zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska,

4)

przechowuje lub transportuje produkt nawozowy UE niezgodnie z wymaganiami określonymi

w załączniku I lub III do rozporządzenia nr 2019/1009,

5)

wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia nr 2019/1009,

nie podejmuje czynności określonych w tych przepisach

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

5.

Kto, będąc importerem lub dystrybutorem, który pakuje lub przepakowuje produkt nawozowy

UE, nie będąc jego producentem

1)

nie zapewnia, aby na opakowaniu tego produktu były zamieszczone informacje, o których

mowa w art. 11 lit. a rozporządzenia nr 2019/1009, lub podaje te informacje niepełne

lub niezgodne ze stanem faktycznym,

2)

nie przechowuje informacji, o których mowa w art. 6 ust. 7 lub art. 8 ust. 4 rozporządzenia

nr 2019/1009, przez 5 lat od dnia udostępnienia na rynku tego produktu

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 50 000 zł.

6.

Kto

1)

nie umieszcza na produkcie nawozowym UE oznakowania CE albo nie umieszcza oznakowania

CE zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 18 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 2019/1009,

2)

nie umieszcza oznakowania CE na produkcie nawozowym UE przed wprowadzeniem do obrotu

tego produktu,

3)

nie przekazuje organom nadzoru rynku informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit.

a i b rozporządzenia nr 2019/1009,

4)

umieszcza oznakowanie CE na produkcie nawozowym UE, który nie spełnia wymagań określonych

w załączniku I lub II do rozporządzenia nr 2019/1009 albo dla którego nie wystawiono

deklaracji zgodności UE produktu nawozowego UE,

5)

umieszcza na produkcie nawozowym UE znak podobny do oznakowania CE, który może wprowadzić

w błąd użytkownika lub inny podmiot gospodarczy udostępniający na rynku ten produkt

- podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 150 000 zł.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 37-37b, wymierza oraz ustala termin wycofania

nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin z obrotu, o którym mowa w art. 37,

w drodze decyzji, wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę.

2.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 37-37b, są uiszczane na rachunek bankowy właściwego

wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

3.

Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 37-37b, uwzględnia

się wagę i okoliczności naruszenia prawa, przypadki stwierdzenia w przeszłości tego

samego rodzaju naruszenia prawa co naruszenie, w którego następstwie ma być nałożona

kara, oraz poprzednie ukaranie za to samo naruszenie prawa.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 37-37b, podlegają egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

pieniężnym.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Kto

1)

(uchylony)

2)

stosuje nawozy niezgodnie z zasadami i warunkami określonymi w art. 17-20 oraz w przepisach

wydanych na podstawie art. 22, powodując zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt lub

środowiska, lub

3

stosuje nawozy, środki wspomagające uprawę roślin i produkty nawozowe UE niedopuszczone

do obrotu, lub

4)

stosuje środki poprawiające właściwości gleby albo stymulatory wzrostu niezgodnie

z ich instrukcją stosowania i przechowywania, lub

5)

wykonuje czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów,

nie posiadając uprawnień w tym zakresie, określonych w art. 21 ust. 1, lub

6)

przewozi lub przechowuje nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin w sposób niezgodny

z art. 23 lub 24, powodując zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska,

lub

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

11)

(uchylony)

12)

wbrew zakazowi określonemu w art. 20a stosuje nawozy amonowo-węglanowe, lub

13

wbrew zakazowi określonemu w art. 20b stosuje mocznik w formie granulowanej niezawierający

inhibitora ureazy albo powłoki biodegradowalnej, lub

14

stosuje, przechowuje lub transportuje produkty nawozowe UE niezgodnie z zaleceniami

producenta, powodując zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska

- podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach określonych w art. 41 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33, który

wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r.

(pominięte)

1.

Producenci, importerzy lub inne podmioty wprowadzające do obrotu środki wspomagające

uprawę roślin, które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie ustawy, występują,

w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, do ministra właściwego do spraw

rolnictwa z wnioskiem o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu tych środków.

2.

Środki wspomagające uprawę roślin, które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie

ustawy, co do których nie wystąpiono z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, wycofuje

z obrotu producent, importer albo inny podmiot, który wprowadził je do obrotu, w terminie

12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Jeżeli po złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa

odmówi wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu środka wspomagającego uprawę roślin,

środek ten wycofuje z obrotu producent, importer albo inny podmiot, który wprowadził

go do obrotu, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o odmowie wydania pozwolenia

stała się ostateczna.

1.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. podmioty, o których mowa w art. 18 ust. 1, przechowują

gnojówkę i gnojowicę w szczelnych, zamkniętych zbiornikach.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki dotyczące zbiorników, o których mowa w ust. 1, oraz przechowywania gnojówki

i gnojowicy, mając na względzie ochronę środowiska.

1.

Kto przechowuje gnojówkę i gnojowicę w sposób niezgodny z art. 49

-

podlega karze grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9, art. 10, art. 10c pkt 3, art. 11a

ust. 5, art. 15 i art. 20a ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 52, zachowują moc do

dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10, art. 12,

art. 18 ust. 7, art. 22 i art. 28 ust. 5 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż

przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu

(Dz. U. poz. 991, z 2004 r. poz. 876 oraz z 2005 r. poz. 1399 i 2103).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia