Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Polskim Bonie Turystycznym

Ustawa określa zasady przyznawania i realizacji świadczenia w formie Polskiego Bonu

Turystycznego, zwanego dalej „świadczeniem w formie bonu”, oraz dodatkowego świadczenia

w formie Polskiego Bonu Turystycznego, zwanego dalej „dodatkowym świadczeniem w formie

bonu”.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

Polskim Bonie Turystycznym - należy przez to rozumieć dokument elektroniczny potwierdzający

uprawnienie do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu;

2)

dziecku niepełnosprawnym - należy przez to rozumieć dziecko legitymujące się orzeczeniem

o

a)

niepełnosprawności, lekkim, umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności,

wydanym na podstawie przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych,

b)

częściowej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności

do pracy i samodzielnej egzystencji albo niezdolności do samodzielnej egzystencji,

wydanym na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej

egzystencji albo trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie

rolnym i do samodzielnej egzystencji, wydanym na podstawie przepisów o ubezpieczeniu

społecznym rolników;

3)

imprezie turystycznej - należy przez to rozumieć imprezę turystyczną, o której mowa

w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 511 i 2185), imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 1 tej ustawy, oferowaną przez organizację

pożytku publicznego, a także imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 3 tej

ustawy, nieobejmującą noclegu, oferowaną przez organizację pożytku publicznego lub

organizatora turystyki;

4)

organizacji pożytku publicznego - należy przez to rozumieć organizację pożytku publicznego,

o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1327, 1265 i 1812);

5)

przedsiębiorcy turystycznym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę turystycznego,

o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych;

6)

usłudze hotelarskiej - należy przez to rozumieć usługę hotelarską, o której mowa w

art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz

usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2211 oraz z 2022 r. poz. 2185);

7)

organizatorze turystyki - należy przez to rozumieć organizatora turystyki, o którym

mowa w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych.

1.

Określenie „Polski Bon Turystyczny” może być używane wyłącznie dla oznaczenia Polskiego

Bonu Turystycznego, zwanego dalej „bonem”, wygenerowanego w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 27.

2.

Określenie „Polski Bon Turystyczny” podlega ochronie prawnej.

1.

Świadczenie w formie bonu przysługuje osobie

1)

mającej w dniu wejścia w życie ustawy przyznane prawo do

a)

świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140), zwanego dalej „świadczeniem wychowawczym”, lub

b)

dodatku, o którym mowa w art. 80 ust. 1a, art. 113a albo art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 447, 1700 i 2140), zwanego dalej „dodatkiem”,

2)

której w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia

2021 r. przyznano prawo do

a)

świadczenia wychowawczego na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo

do tego świadczenia lub dodatku, o którym mowa w lit. b,

b)

dodatku na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo do tego dodatku lub

świadczenia wychowawczego, o którym mowa w lit. a,

3)

która w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia wejścia w życie ustawy złożyła wniosek

o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ właściwy do wojewody

zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który do dnia wejścia w życie ustawy nie został rozpatrzony przez wojewodę,

4)

która w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia

2021 r. złożyła wniosek o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ

właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który nie został rozpatrzony przez wojewodę w okresie, za który składane są informacje,

o których mowa w art. 19 ust. 13

- zwanej dalej „osobą uprawnioną”.

2.

Dodatkowe świadczenie w formie bonu przysługuje osobie uprawnionej, jeżeli

1)

świadczenie wychowawcze lub dodatek przysługuje na dziecko niepełnosprawne;

2)

wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego lub

3)

decyzja, o której mowa w ust. 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego.

3.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli wojewoda

wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego w

postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

4.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli wojewoda

wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego w

postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

1.

Za pomocą bonu dokonuje się płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne

realizowane przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Za pomocą bonu osoba uprawniona, o której mowa w art. 4 ust. 1

1)

pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a - może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy

turystyczne realizowane na rzecz dziecka, na które tej osobie przyznano świadczenie

wychowawcze;

2)

pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b - może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy

turystyczne realizowane na rzecz dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, na które

tej osobie przyznano dodatek;

3)

pkt 3 i 4 - może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne

realizowane na rzecz dziecka, którego dotyczy wniosek tej osoby, rozpatrywany przez

wojewodę.

3.

Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do osób uprawnionych, którym przyznano

świadczenie w formie bonu na podstawie art. 4 ust. 3 lub 4 oraz którym przyznano dodatkowe

świadczenie w formie bonu na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 3.

4.

Za pomocą bonu osoba uprawniona może dokonywać płatności wielokrotnie, aż do wyczerpania

wysokości przysługującego jej świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia

w formie bonu.

5.

Bon nie podlega wymianie na gotówkę, inne prawne środki płatnicze oraz inne środki

wymiany.

1.

Na dziecko przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł.

2.

Na dziecko niepełnosprawne przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości

500 zł oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł.

3.

W przypadku gdy kwota świadczenia wychowawczego została ustalona zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, każdemu z rodziców przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości 250 zł

na dziecko, a w przypadku dziecka niepełnosprawnego - jedno świadczenie w formie bonu

w wysokości 250 zł oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie bonu w wysokości 250

zł na dziecko.

1

Prawo do dokonywania płatności za pomocą bonu wygasa w dniu 31 marca 2023 r.

2

Wygaśnięcie prawa do dokonywania płatności za pomocą bonu nie uniemożliwia korzystania

z usługi hotelarskiej lub imprezy turystycznej, o których mowa w art. 5 ust. 1, w

przypadku gdy płatność za tę usługę hotelarską lub imprezę turystyczną dokonana za

pomocą bonu nastąpiła do dnia 31 marca 2023 r.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego nie

zrealizuje usługi hotelarskiej lub imprezy turystycznej, niezwłocznie dokonuje zwrotu

płatności przyjętej za pomocą bonu na rachunek bankowy Polskiej Organizacji Turystycznej,

zwanej dalej „POT”, oddzielnie dla każdego bonu, podając w tytule przelewu numer tego

bonu.

4.

W przypadku niewypłacalności przedsiębiorcy turystycznego, o której mowa w przepisach

ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach

turystycznych, odpowiednio

1)

podmiot udzielający zabezpieczeń finansowych, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1

i 2 tej ustawy,

2)

Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

- dokonuje zwrotu z tytułu zgłoszenia, o którym mowa w art. 16 tej ustawy, w wysokości

płatności przyjętej za pomocą bonu, na rachunek bankowy POT, oddzielnie dla każdego

bonu, podając w tytule przelewu numer tego bonu.

5.

W przypadku zwrotu środków, o których mowa w ust. 3 i 4, osobie uprawnionej przysługuje

prawo do ponownego wykorzystania tych środków poprzez dokonanie płatności za pomocą

bonu.

6.

POT niezwłocznie informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zwany dalej „ZUS”, o dokonaniu

zwrotu środków, o których mowa w ust. 3 i 4, oddzielnie dla każdego bonu, podając

numer tego bonu oraz kwotę podlegającą zwrotowi.

7.

Kwoty otrzymane w sposób, o którym mowa w ust. 3 i 4, stanowią przychód Funduszu Przeciwdziałania

COVID-19, o którym mowa w art. 65 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 568, z późn. zm., zwanego dalej „Funduszem Przeciwdziałania COVID-19”, a po jego likwidacji - dochód

budżetu państwa.

1.

W celu umożliwienia przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu przedsiębiorca

turystyczny lub organizacja pożytku publicznego realizujące usługi hotelarskie lub

imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, dokonują rejestracji na profilu

informacyjnym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

2.

Dokonując rejestracji przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego

podaje następujące dane

1)

imię i nazwisko, nazwę lub firmę;

2)

adres

a)

zamieszkania - w przypadku, gdy rejestracji dokonuje przedsiębiorca turystyczny będący

osobą fizyczną,

b)

siedziby - w przypadku, gdy rejestracji dokonuje osoba prawna lub jednostka organizacyjna

nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,

c)

wykonywania działalności - w przypadku, gdy miejsce realizacji usług hotelarskich

lub oferowania imprez turystycznych jest inne niż adres zamieszkania lub siedziby;

3)

numer

a)

NIP - w przypadku osoby fizycznej wykonującej działalność gospodarczą, w przypadku

osoby prawnej albo w przypadku jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej,

b)

PESEL - w przypadku osoby fizycznej niewykonującej działalności gospodarczej, a w

przypadku jego braku - rodzaj, numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość;

4)

informację o wpisie do

a)

właściwej ewidencji, o której mowa w art. 38 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach

pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, lub

b)

właściwego rejestru, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych;

5)

numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo informację o wpisie do Centralnej

Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej - jeżeli przedsiębiorca turystyczny

lub organizacja pożytku publicznego podlega obowiązkowi wpisu do tego rejestru lub

ewidencji;

6)

informację o oferowaniu usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o których mowa

w art. 5 ust. 1;

6a)

nazwę i adres obiektu, w którym będą realizowane usługi hotelarskie, o których mowa

w art. 5 ust. 1, oraz adres strony internetowej, jeśli jest prowadzona;

7)

numer rachunku bankowego albo rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej

prowadzonego w Rzeczypospolitej Polskiej w złotych polskich, przyporządkowany do wykonywanej

działalności;

8)

adres poczty elektronicznej przyporządkowany do wykonywanej działalności;

9)

numer telefonu przyporządkowany do wykonywanej działalności;

10)

imię i nazwisko osoby dokonującej rejestracji, upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy

turystycznego lub organizacji pożytku publicznego.

3.

Dane, o których mowa w ust. 2, podaje się pod rygorem odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywego oświadczenia.

4.

Dokonanie rejestracji oznacza wyrażenie zgody na poddanie się czynnościom sprawdzającym,

o których mowa w art. 11 ust. 1.

5.

Dokonanie rejestracji oznacza zobowiązanie do zamieszczenia informacji o możliwości

dokonywania płatności za pomocą bonu za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne,

o których mowa w art. 5 ust. 1, w szczególności w miejscu ich realizacji lub oferowania.

6.

Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego realizujące usługi

hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, na bieżąco aktualizują

dane, o których mowa w ust. 2, na profilu informacyjnym w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 27.

7.

Do aktualizacji danych stosuje się odpowiednio ust. 1-4.

1.

Prawo do przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu przysługuje przedsiębiorcy

turystycznemu oraz organizacji pożytku publicznego znajdującym się na liście przedsiębiorców

turystycznych oraz organizacji pożytku publicznego mających prawo do przyjmowania

płatności dokonywanych za pomocą bonu.

2.

Listę, o której mowa w ust. 1, POT udostępnia na swojej stronie internetowej.

3.

Zarejestrowanie przedsiębiorcy turystycznego oraz organizacji pożytku publicznego

w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, w sposób określony w art.

8, oznacza umieszczenie przedsiębiorcy turystycznego oraz organizacji pożytku publicznego

na liście, o której mowa w ust. 1.

4.

Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1,

2 i 6.

1.

Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego mogą, w każdym czasie,

złożyć oświadczenie o rezygnacji z prawa do przyjmowania płatności dokonywanych za

pomocą bonu. Oświadczenie składa się w systemie teleinformatycznym, o którym mowa

w art. 27.

2.

Złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje usunięcie przez POT przedsiębiorcy

turystycznego lub organizacji pożytku publicznego z listy, o której mowa w art. 9

ust. 1, oraz dokonanie odpowiedniej zmiany w systemie teleinformatycznym, o którym

mowa w art. 27.

3.

Złożenie oświadczenia nie zwalnia przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku

publicznego z obowiązku realizacji usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o

których mowa w art. 5 ust. 1, za które do dnia złożenia oświadczenia przyjęto płatność

dokonaną za pomocą bonu.

1.

POT może dokonywać czynności sprawdzających, mających na celu weryfikację zgodności

ze stanem faktycznym danych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1-7 i 10.

2.

Czynności sprawdzające są dokonywane przez pracowników POT, na podstawie imiennego

upoważnienia wydanego przez Prezesa POT lub osobę przez niego upoważnioną.

3.

POT, w toku czynności sprawdzających, może żądać od przedsiębiorcy turystycznego lub

organizacji pożytku publicznego przedstawienia

1)

zaświadczenia potwierdzającego spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 38 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach

pilotów wycieczek i przewodników turystycznych;

2)

umowy o prowadzenie rachunku, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 7;

3)

dokumentu potwierdzającego upoważnienie osoby, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 10,

do reprezentowania przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego;

4)

dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych.

W przypadku ustalenia w toku czynności sprawdzających, że dane, o których mowa w art.

8 ust. 2 pkt 1-3, 5 i 7, nie są zgodne ze stanem faktycznym, POT wzywa przedsiębiorcę

turystycznego lub organizację pożytku publicznego do aktualizacji danych w terminie

7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem usunięcia z listy, o której mowa w

art. 9 ust. 1.

W przypadku

1)

ustalenia w toku czynności sprawdzających, że dane, o których mowa w art. 8 ust. 2

pkt 4, 6 i 10, nie są zgodne ze stanem faktycznym lub

2)

gdy przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego odmawia poddania

się czynnościom sprawdzającym lub uniemożliwia ich przeprowadzenie

- POT usuwa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego z listy,

o której mowa w art. 9 ust. 1, równocześnie dokonując odpowiedniej zmiany w systemie

teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

1.

POT usuwa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego z listy,

o której mowa w art. 9 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, która podlega natychmiastowemu

wykonaniu. Ponowna rejestracja na profilu informacyjnym w systemie teleinformatycznym,

o którym mowa w art. 27, nie jest możliwa.

2.

Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra

właściwego do spraw turystyki.

1.

W przypadku ujawnienia w wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających, że kwota

płatności dokonanej za pomocą bonu stanowi kwotę nienależnie pobraną kwota otrzymana

w wyniku dokonania tej płatności podlega zwrotowi do Funduszu Przeciwdziałania COVID-19,

a po jego likwidacji - do budżetu państwa, łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,

liczonymi od dnia otrzymania kwoty przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację

pożytku publicznego.

2.

POT ustala wysokość kwoty nienależnie pobranej oraz odsetek w drodze decyzji administracyjnej.

3.

Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do ministra

właściwego do spraw turystyki.

4.

Kwota nienależnie pobranej płatności oraz odsetki stanowią przychód Funduszu Przeciwdziałania

COVID-19, a po jego likwidacji - dochód budżetu państwa.

5.

Za kwotę nienależnie pobranej płatności uważa się

1)

kwotę płatności dokonanej za pomocą bonu, pobraną na podstawie zarejestrowania w systemie

teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, danych niezgodnych ze stanem faktycznym

lub braku ich aktualizacji mimo wezwania, o którym mowa w art. 12;

2)

kwotę płatności dokonanej za pomocą bonu, wydatkowaną na cele inne niż określone w

art. 5 ust. 1.

POT wykonuje zadania związane z promocją bonu.

Do zamówień na usługi lub dostawy udzielanych przez POT w celu realizacji zadań POT

określonych w ustawie nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, 1812, 1933 i 2185).

1.

POT ustala prawo do świadczenia w formie bonu oraz prawa do dodatkowego świadczenia

w formie bonu.

2.

Ustalenie prawa do świadczenia w formie bonu następuje na podstawie informacji przekazanych

przez ministra właściwego do spraw rodziny, dotyczących osób uprawnionych i dzieci,

na które tym osobom przyznano świadczenia wychowawcze lub dodatki, złożenia przez

osobę uprawnioną wniosków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub wydania przez

wojewodę decyzji, o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, zawierających dane, o których

mowa w art. 26 ust. 1.

3.

Ustalenie prawa do dodatkowego świadczenia w formie bonu następuje na podstawie złożonego

w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, oświadczenia osoby uprawnionej

o legitymowaniu się przez dziecko, o którym mowa w art. 4 ust. 1, 3 i 4, orzeczeniem,

o którym mowa w art. 2 pkt 2. Do oświadczenia dołącza się kopię elektroniczną tego

orzeczenia.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywego oświadczenia.

1.

Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia

ZUS.

2.

Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które w

dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do świadczenia wychowawczego, oraz

dzieci, na które przysługuje im to świadczenie, minister właściwy do spraw rodziny

udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

3.

Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które w

dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do dodatku, oraz dzieci, na które

przysługuje im ten dodatek, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu

tych informacji od starosty.

4.

Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które przed

dniem wejścia w życie ustawy złożyły wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3,

oraz którym przed dniem wejścia w życie ustawy wojewoda wydał decyzję, o której mowa

w art. 4 ust. 3, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu tych

informacji od wojewody.

5.

Starosta przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, ministrowi właściwemu do

spraw rodziny za pośrednictwem wojewody.

6.

Starosta udostępnia wojewodzie informacje, o których mowa w ust. 3, w terminie 3 dni

roboczych od dnia wejścia w życie ustawy. Otrzymane od starosty informacje wojewoda

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny w terminie 3 dni roboczych od dnia

ich otrzymania.

7.

Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny informacje, o których mowa

w ust. 4, w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.

8.

Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ZUS informacje, o których mowa w ust.

3 i 4, w terminie 10 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.

9.

Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, o których

mowa w art. 4

1)

ust. 1 pkt 2 lit. a, oraz dzieci, na które przysługuje im świadczenie wychowawcze

- minister właściwy do spraw rodziny udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa

w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;

2)

ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz dzieci, na które przysługuje im dodatek - minister właściwy

do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni

miesiąc kalendarzowy;

3)

ust. 1 pkt 4, oraz dzieci, których dotyczy ten wniosek - minister właściwy do spraw

rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc

kalendarzowy;

4)

ust. 4, oraz dzieci, których dotyczy ta decyzja - minister właściwy do spraw rodziny

udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy.

10.

Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 2, starosta udostępnia wojewodzie w terminie

do 5 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy. Otrzymane

od starosty informacje wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny

w terminie 5 dni od dnia ich otrzymania.

11.

Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw rodziny w terminie do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni

miesiąc kalendarzowy.

12.

Minister właściwy do spraw rodziny, wojewoda oraz starosta w zakresie niezbędnym do

udostępnienia ZUS informacji, o których mowa w art. 18 ust. 2, przetwarzają dane zawarte

w informacji.

13.

Informacje, o których mowa w ust. 9, zawierają dane osób uprawnionych oraz dzieci,

na które przyznano prawo do świadczeń wychowawczych lub dodatków, albo których dotyczyły

wnioski, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub decyzje, o których mowa w art.

4 ust. 3 i 4, w okresie, za który składane są informacje.

1.

Aktywacja bonu następuje w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, po

potwierdzeniu przez osobę uprawnioną poprawności albo po dokonaniu aktualizacji danych

tej osoby dotyczących adresu poczty elektronicznej i numeru telefonu, zapisanych na

profilu informacyjnym w tym systemie teleinformatycznym.

2.

Osoba uprawniona na bieżąco aktualizuje dane zapisane na profilu informacyjnym tej

osoby w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

1.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może, na wniosek POT, dokonać

weryfikacji legitymowania się przez dziecko orzeczeniem, o którym mowa w art. 18 ust.

3.

2.

Informację o braku wymaganego orzeczenia, o którym mowa w art. 18 ust. 3, uzyskaną

w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zabezpieczenia

społecznego przekazuje POT.

3.

Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 2, POT wydaje decyzję administracyjną

ustalającą nienależnie pobrane dodatkowe świadczenie w formie bonu i nakładającą obowiązek

zwrotu tego świadczenia.

4.

Kwota nienależnie pobranego dodatkowego świadczenia w formie bonu łącznie z odsetkami

ustawowymi za opóźnienie stanowią przychód Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, a po

jego likwidacji - dochód budżetu państwa.

1.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie w formie bonu lub dodatkowe świadczenie

w formie bonu, jest obowiązania do jego zwrotu.

2.

Za nienależnie pobrane świadczenie w formie bonu lub dodatkowe świadczenie w formie

bonu uważa się świadczenie pobrane

1)

mimo braku prawa do tego świadczenia;

2)

na podstawie fałszywego oświadczenia, fałszywego dokumentu albo w innych przypadkach

wprowadzenia w błąd przez osobę, która pobrała te świadczenia;

3)

w przypadkach, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, w sytuacji gdy wojewoda pozostawił

wniosek bez rozpatrzenia albo wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do

świadczenia wychowawczego z powodów innych niż wymienione w art. 4 ust. 3 i 4, w szczególności

z powodu ukończenia przez dziecko, którego dotyczy wniosek, 18 roku życia przed dniem

wejścia w życie ustawy.

3.

Do postępowania w sprawie nienależnie pobranego świadczenia stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

4.

Nienależnie pobrane świadczenie w formie bonu oraz dodatkowe świadczenie w formie

bonu podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5.

Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub dodatkowego

świadczenia w formie bonu ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w

którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu

lub dodatkowego świadczenia w formie bonu stała się ostateczna.

6.

Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub

dodatkowego świadczenia w formie bonu nie jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania

upłynęło więcej niż 10 lat.

1.

Przyznanie prawa do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie

bonu nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.

2.

W przypadku gdy osobie uprawnionej nie ustalono prawa do świadczenia w formie bonu

lub dodatkowego świadczenia w formie bonu w sposób, o którym mowa w ust. 1, w przypadku

określonym w art. 18 ust. 2 i 3, POT, na wniosek osoby uprawnionej, ustala prawo do

świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu w drodze decyzji

administracyjnej.

3.

Odmowa przyznania świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu,

uchylenie lub zmiana prawa do tych świadczeń oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie

pobranego świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu następuje

w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez POT.

4.

Od decyzji administracyjnych, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje odwołanie do

ministra właściwego do spraw turystyki.

5.

Organy administracji publicznej współpracują z POT w zakresie niezbędnym do prowadzenia

postępowań administracyjnych wymienionych w ust. 2.

1.

Bony są przekazywane za pomocą wiadomości tekstowej na wskazany przez osobę uprawnioną

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej.

2.

Dokonanie płatności za pomocą bonu następuje z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 27.

POT nie ponosi odpowiedzialności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane

przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego na zasadach

określonych w ustawie.

1.

Na potrzeby obsługi bonu są przetwarzane następujące dane osobowe

1)

osób uprawnionych

a)

imię i nazwisko,

b)

data urodzenia,

c)

numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - rodzaj, numer i seria dokumentu

potwierdzającego tożsamość,

d)

adres zamieszkania,

e)

adres poczty elektronicznej i numer telefonu,

f)

wartość udzielonych świadczeń wychowawczych i dodatków,

g)

informacje dotyczące złożenia przez osobę uprawnioną wniosków, o których mowa w art.

4 ust. 1 pkt 3 lub w art. 4 ust. 1 pkt 4, i przekazaniu ich do wojewody,

h)

informacje dotyczące wydania przez wojewodę decyzji, o których mowa w art. 4 ust.

3 lub w art. 4 ust. 4;

2)

dzieci

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - rodzaj, numer i seria dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

3)

informację o orzeczeniu, o którym mowa w art. 18 ust. 3.

2.

Współadministratorami danych osobowych przetwarzanych na potrzeby obsługi bonu są

POT i ZUS.

3.

Szczegółowy zakres obowiązków i zasady odpowiedzialności w zakresie przetwarzanych

danych osobowych określi porozumienie zawarte między POT i ZUS.

4.

Dane osobowe podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z

prawem dostępowi do tych danych lub przekazaniu polegającym co najmniej na

1)

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne

upoważnienie wydane przez współadministratora danych lub podmiot przetwarzający;

2)

pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania

ich w poufności.

1.

Obsługa bonu odbywa się w systemie teleinformatycznym.

2.

System teleinformatyczny rozbudowuje, dostosowuje i utrzymuje ZUS.

3.

System teleinformatyczny spełnia minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych

oraz zapewnia interoperacyjność systemu na zasadach określonych w Krajowych Ramach

Interoperacyjności.

4.

System teleinformatyczny zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych osobowych oraz

środki określone w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia

2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych

i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

5.

ZUS udostępnia POT system teleinformatyczny w celu i w zakresie niezbędnym do realizacji

zadań POT określonych w ustawie.

Uwierzytelnianie podmiotów w systemie teleinformatycznym wymaga użycia profilu zaufanego,

profilu osobistego, innego środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie

identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej,

o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania

oraz identyfikacji elektronicznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1797), adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego

dla usług świadczonych w tym systemie, danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego

certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie

wymagane w celu realizacji usługi online, albo innych technologii, jeżeli zostaną

udostępnione w tym systemie.

1.

Zapewnienie działania funkcji systemu teleinformatycznego polega także na możliwości

obsługi błędów związanych z realizacją bonu.

2.

Osoba uprawniona, przedsiębiorca turystyczny oraz organizacja pożytku publicznego

mogą zgłaszać błędy za pomocą udostępnionego narzędzia komunikacji współpracującego

z systemem teleinformatycznym.

3.

Narzędzie komunikacji do zgłoszeń błędów oraz udzielania informacji związanych z obsługą

bonu zapewnia i obsługuje ZUS we współpracy z POT.

W przypadku niedokonania płatności przez osobę uprawnioną za pomocą Polskiego Bonu

Turystycznego, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 26, w terminie do dnia 30

września 2022 r., prawo do jej dokonania przysługuje od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy do dnia 31 marca 2023 r.

Do zamówień na usługi lub dostawy mających na celu realizację ustawy przez ZUS, w

tym w szczególności do rozbudowy, dostosowania lub utrzymania systemu teleinformatycznego,

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 sierpnia

2022 r., z wyjątkiem art. 26 i art. 30, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia.

1

W terminie do dnia 30 września 2023 r. ZUS przekaże POT dane zgromadzone w systemie

teleinformatycznym.

2.

POT przechowuje dane otrzymane od ZUS do dnia 31 grudnia 2026 r.

1.

Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji

określonych w ustawie zadań przez ZUS są ponoszone z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19,

a w przypadku jego likwidacji - z budżetu państwa.

2.

Koszty realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS wynoszą 1% kwoty przekazanej

na realizację płatności za bony.

3.

Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji

określonych w ustawie zadań przez ZUS minister właściwy do spraw turystyki przekaże

ZUS na podstawie pisemnych wniosków określających ich wysokość, składanych przez ZUS

do 15 dnia każdego miesiąca, poprzedzającego miesiąc wypłaty.

4.

Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji

określonych w ustawie zadań przez ZUS są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy

wskazany przez ZUS w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca poprzedzającego

miesiąc wypłaty.

5.

Minister właściwy do spraw turystyki na wniosek ZUS może przekazać dodatkowe środki

finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony na podstawie pisemnych wniosków

określających ich wysokość, składanych przez ZUS w terminie innym niż określony w

ust. 3. Środki są przekazywane w terminie do 7 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.

6.

Odsetki od środków zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 4, stanowią przychód

Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, a w przypadku jego likwidacji - dochód budżetu

państwa i są przekazywane na rachunek bankowy wskazany przez ministra właściwego do

spraw turystyki, w terminie 5 dni roboczych od dnia ich naliczenia.

ZUS realizuje płatność za bon na rzecz przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji

pożytku publicznego w terminie 14 dni od dnia przyjęcia płatności za pomocą bonu,

na rachunek, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 7.

1.

Ostateczne rozliczenie realizacji płatności na rzecz przedsiębiorcy turystycznego

lub organizacji pożytku publicznego następuje w terminie 15 dni od dnia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1.

2.

Niewykorzystane środki otrzymane od ministra właściwego do spraw turystyki ZUS zwraca

na rachunek wskazany przez tego ministra w terminie 7 dni od dnia płatności, o której

mowa w ust. 1.

1.

Źródłem finansowania zadań POT określonych w ustawie jest wpłata z Funduszu Przeciwdziałania

COVID-19.

2.

Źródłem finansowania zadań POT wynikających z ustawy w przypadku likwidacji Funduszu

Przeciwdziałania COVID-19 jest dotacja celowa z budżetu państwa przekazywana przez

ministra właściwego do spraw turystyki.

1.

POT zawiera z ministrem właściwym do spraw turystyki umowę w sprawie finasowania realizacji

zadań określonych w ustawie.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

zakres zadań;

2)

warunki i tryb przekazywania środków na realizację zadań;

3)

czas trwania umowy;

4)

zakres sprawozdawczości i obowiązki sprawozdawcze;

5)

warunki zwrotu środków;

6)

warunki rozwiązania umowy;

7)

sposób rozliczenia.

POT prowadzi wyodrębnioną ewidencję księgową środków otrzymanych na podstawie umowy,

o której mowa w art. 36 ust. 1.

1.

Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w nazwie, w firmie lub do określenia wykonywanej

przez siebie działalności gospodarczej albo w reklamie określenia „Polski Bon Turystyczny”,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Reklamą jest przekaz handlowy, pochodzący od podmiotu publicznego lub prywatnego,

w związku z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży

lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług; reklamą jest także autopromocja.

3.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

Kto przyjmuje płatność za realizację bonu niezgodnie z przeznaczeniem, podlega grzywnie,

karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

(pominięte)

Minister właściwy do spraw turystyki poda do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o

terminie możliwości

1)

rejestracji w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, przez przedsiębiorcę

turystycznego lub organizację pożytku publicznego;

2)

aktywacji bonów w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

1.

W roku 2022 minister właściwy do spraw rodziny udostępni ZUS informacje, o których

mowa w art. 19 ust. 9, za grudzień 2021 r., w terminie do dnia 15 lutego 2022 r.

2.

W roku 2022 starosta udostępni ministrowi właściwemu do spraw rodziny, za pośrednictwem

wojewody, informacje, o których mowa w art. 19 ust. 9 pkt 2, za grudzień 2021 r.,

w terminie do dnia 10 lutego 2022 r.

Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji

zadań określonych w ustawie przez ZUS, o których mowa w art. 32 ust. 3, zostaną po

raz pierwszy przekazane w wysokości uzgodnionej przez ministra właściwego do spraw

turystyki i ZUS, w uzgodnionym terminie, na wskazany rachunek bankowy.

Wartość bonu jest wolna od egzekucji oraz nie podlega wliczeniu do dochodu uprawniającego

do wszelkich świadczeń i dodatków przysługujących na podstawie przepisów odrębnych.

Minister właściwy do spraw turystyki w terminach do dnia 31 sierpnia 2021 r., do dnia

31 sierpnia 2022 r. oraz do dnia 31 sierpnia 2023 r. przedstawi Sejmowi informację

w sprawie realizacji ustawy oraz oceny skuteczności i efektów ekonomicznych bonów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia