Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 listopada 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Ustawa określa zasady, tryb udzielania oraz sposób obliczania wielkości pomocy publicznej

z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji w rozumieniu ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1092, 1576 i 1967) na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorach lub podsektorach

energochłonnych, zwanej dalej „rekompensatami”.

Do ubiegania się o rekompensaty są uprawnione podmioty wykonujące działalność w sektorze

lub podsektorze energochłonnym, określonym w wykazie sektorów oraz podsektorów energochłonnych

stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

instalacji - rozumie się przez to instalację w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1973, z późn. zm., wytwarzającą co najmniej jeden produkt z sektora lub podsektora energochłonnego,

określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

2)

tytule prawnym - rozumie się przez to prawo własności, prawo użytkowania wieczystego,

trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe albo stosunek zobowiązaniowy;

3)

weryfikatorze - rozumie się przez to

a)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, o której mowa w art. 3 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia

2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy

2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 334 z 31.12.2018, str. 94),

b)

osobę fizyczną, która uzyskała akredytację w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w lit. a.

1.

Do postępowania w sprawie przyznania rekompensat, zwrotu rekompensat, zakazu ubiegania

się o przyznanie rekompensat oraz nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art.

26, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185).

2.

Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, wydanych

w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego

w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

3.

Do postępowań w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE, o których mowa w ust. 2,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm. o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

4.

Do postanowień, na które przysługuje zażalenie, wydanych przez Prezesa URE w toku

postępowań, o których mowa w ust. 1, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

O przyznanie rekompensat może się ubiegać podmiot, który

1)

posiada tytuł prawny do instalacji i eksploatuje tę instalację;

2)

posiada wdrożony

a)

system zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia

25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania

i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje

Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

(Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.)

b)

system zarządzania środowiskowego potwierdzony certyfikatem ISO 14001 wydanym przez

niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, lub

c)

system zarządzania energią potwierdzony certyfikatem ISO 50001 wydanym przez niezależną

i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą;

3)

nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu

Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw

niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014,

str. 1 oraz Dz. Urz. UE C 224 z 08.07.2020, str. 2);

4)

nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z wyjątkiem przypadków,

gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległości

podatkowych albo podatku lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu

podatkowego;

5)

nie zalega z zapłatą należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, z wyjątkiem

przypadków, gdy zawarł umowę o odroczeniu terminu płatności albo umowę o rozłożeniu

na raty należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

1.

Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat za dany

rok kalendarzowy jest równy wysokości środków ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień

do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych, uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane

rekompensaty.

2.

Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym

mowa w ust. 1, pomniejsza się o wysokość rekompensat należnych za poprzednie lata,

a wypłaconych w danym roku kalendarzowym.

3.

W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym łączna wysokość rekompensat ustalona na

podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym

roku kalendarzowym przekracza kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1 i 2, wysokość rekompensat,

które będą wypłacone w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu

tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku była równa maksymalnemu

limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa

w ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z ust. 2.

4.

Informację dotyczącą maksymalnego limitu środków finansowych przeznaczanych na przyznanie

rekompensat, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje

Prezesowi URE, do dnia 15 stycznia roku kalendarzowego, w którym są przyznawane rekompensaty.

5.

Prezes URE, do dnia 31 stycznia każdego roku, podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ

1)

terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat za poprzedni

rok kalendarzowy;

2)

maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym

mowa w ust. 1, za poprzedni rok kalendarzowy.

1.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników

efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub

podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość

jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat

jest obliczana według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt−1 × Et × AOt,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

Et - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z

sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla

roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który

są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

2.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników

emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji

(UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad

dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii

na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz.

UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”,

dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt−1 × E × AOt,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego

wzoru

\(

E = {{We \times Ep} \over {Ie}}

\)

w którym poszczególne symbole oznaczają

We - wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii

elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca

2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału

bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy

2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”;

Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w

roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji

bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia

Komisji (UE) 2019/331;

Ie - przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku

węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane

rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

3.

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze

wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z

sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz

żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia

Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru

Amaxt = Ait × Ct × Pt−1 × EFt × BECt,

w którym poszczególne symbole oznaczają

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);

Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane

rekompensaty;

EFt - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do

produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku

nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

BECt - zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub

podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w

roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach

(MWh).

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

Przez terminową cenę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 1-3, rozumie się średnią

arytmetyczną dziennych cen zamknięcia dla kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzenia

do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 673), dwutlenku węgla (CO2) utworzonych w ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości emisji, i którymi

można rozporządzać w Unii Europejskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych, wykonywanych przez dostawę w grudniu roku, za który przyznawane są rekompensaty,

na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy Exchange, w dniach od 1

stycznia do 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, za który przyznawane

są rekompensaty. Terminową cenę uprawnień do emisji przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia notowania kontraktów

terminowych uprawnień do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów

cieplarnianych i innych substancji.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3

1)

wysokość rekompensat oblicza się wyłącznie dla produktów zaliczanych do sektorów i

podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

2)

ilość energii elektrycznej zużytej do wytworzenia produktów zaliczanych do sektorów

i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy określa się

na podstawie wskaźników technologicznych umożliwiających oszacowanie zużycia energii

elektrycznej na wytworzenie danego produktu lub proporcjonalnie do ilości wytwarzanego

produktu odniesionej do całkowitej produkcji danej instalacji lub na podstawie rzeczywistego

zużycia energii elektrycznej.

8.

(uchylony)

9.

Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1-3 jest pomniejszana o kwotę stanowiącą

równowartość rekompensat obliczonych zgodnie ze wzorem określonym w ust. 3, dla roku

kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty, przyjmując zużycie energii elektrycznej

w wysokości 1 gigawatogodziny (GWh).

1

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych

wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza

kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego

podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informację, oświadczenie

i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie

z art. 7b.

2.

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych

wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu

zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust.

1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega

proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym

roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych

na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z

art. 6 ust. 2.

1

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy jedną

trzecią wartości rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust.

1-3 a wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego podmiotu w roku kalendarzowym,

za który są przyznawane rekompensaty.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad

1)

dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2021 r. poz. 217, 2105 i 2106 oraz z 2022 r. poz. 1488) w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone

o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz

ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe

przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

2)

dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów

i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty

sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń

oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone

o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

3)

dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami

Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty

działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń

społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe

koszty operacyjne;

4)

dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi

Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Prezes URE przyznaje rekompensaty w drodze decyzji, na wniosek podmiotu, o którym

mowa w art. 5, zwanego dalej „wnioskodawcą”.

2.

Wnioskodawca składa wniosek o przyznanie rekompensat, zwany dalej „wnioskiem”, w terminie

do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane

rekompensaty, zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust.

10, na formularzu dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu obsługującego Prezesa URE, wraz z załącznikami. Wniosek składa się w formie

pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie

zawartych w nim danych. Wniosek dotyczy produkcji produktów z sektorów i podsektorów

energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w odniesieniu do których

wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat.

3.

Wniosek zawiera

1)

oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby lub miejsca zamieszkania;

2)

numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy (NIP), określenie wielkości wnioskodawcy

zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

3)

dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się

o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o

a)

produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych

w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością

produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za

który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia

energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych

określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z

uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika

do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia

rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów

energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy,

b)

stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku

kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich

i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji

(UE) 2019/331 - w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta

z wzoru określonego w art. 7 ust. 2;

4)

wskazanie tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;

5)

numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensat.

4.

(uchylony)

5.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumenty lub ich kopie potwierdzające posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego

do instalacji, którą eksploatuje;

2)

dokumenty lub ich kopie potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunku, o którym

mowa w art. 5 pkt 2;

3)

oświadczenie wnioskodawcy o spełnianiu przez wnioskodawcę warunków uprawniających

do przyznania rekompensat, o treści

„

o oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, 1726 i 1855) oświadczam, że

-

dane zawarte we wniosku i załącznikach do niego o przyznanie rekompensat są zgodne

z prawdą;

-

znane mi są i spełniam warunki uprawniające do przyznania rekompensat wynikające z

ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych.

”

;

klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń;

4)

oświadczenie wnioskodawcy

a)

że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu

Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw

niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji,

b)

że nie uzyskał innej pomocy publicznej, pomocy de minimis lub innego rodzaju finansowania

pochodzącego z budżetu Unii Europejskiej, przyznanych na pokrycie tych samych kosztów

kwalifikowanych, co objęte wnioskiem;

5)

zaświadczenia właściwych organów potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa

w art. 5 pkt 4 i 5;

6)

opinię weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych zawartych

we wniosku, wraz z metodyką zbierania danych zawartych we wniosku;

7)

dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia danych, o których mowa w

ust. 3 pkt 3.

6.

(uchylony)

6a.

Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za

który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art.

7a ust. 1, dołącza do wniosku

1)

informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane

rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą

prawidłowość jej wyliczenia;

2)

(uchylony)

3)

oświadczenie o treści

„

Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, 1726 i 1855) oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym,

za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.

”

;

klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń;

4

dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wartości dodanej brutto

w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b

ust. 1.

7.

Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 5 pkt 1-5 i 7, podlega weryfikacji

przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności zawartych

w nim danych. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się opinię. Koszty weryfikacji

ponosi wnioskodawca.

8.

Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE w zakresie

ich poprawności, wiarygodności oraz dokładności i na ich podstawie jest określana

wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest decyzja o odmowie przyznania

rekompensat.

9.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca

nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci

elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes

URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności

w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku

lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek

bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę.

9a

W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacja,

oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych

dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1.

10.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników

do wniosku,

2)

szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz

sposób obliczania tych danych,

3)

zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji,

o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,

4)

szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora,

5)

szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4

- mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych

i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.

1.

Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie

przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni

rok kalendarzowy.

2.

W decyzji o przyznaniu rekompensat Prezes URE określa wysokość przyznanych rekompensat.

3.

Prezes URE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 743 oraz z 2022 r. poz. 807), w odniesieniu do pomocy publicznej udzielanej na podstawie ustawy.

4.

Prezes URE, do dnia 7 listopada danego roku kalendarzowego, przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej

„Bankiem”, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych,

wykaz podmiotów, którym przyznano rekompensaty w tym roku kalendarzowym.

5.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie podmiotów i ich siedzib lub miejsc zamieszkania;

2)

wysokość rekompensat przyznanych poszczególnym podmiotom;

3)

numery rachunków bankowych, na które ma zostać dokonana wypłata rekompensat poszczególnym

podmiotom.

6.

Rekompensaty są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich

Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

wykazu, o którym mowa w ust. 4.

7.

Prezes URE, do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego, podaje do publicznej wiadomości

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten

organ informację o łącznej wysokości przyznanych rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy,

w podziale na poszczególne sektory i podsektory energochłonne określone w załączniku

nr 1 do ustawy.

1.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany do prowadzenia produkcji

w instalacji przez okres 2 lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały

mu przyznane rekompensaty.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotu, który przeniósł produkcję

danej instalacji na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

1.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w

art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2166), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym

mowa w ust. 1

1

zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu

art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w ostatnim na dzień złożenia wniosku audycie energetycznym przedsiębiorstwa,

o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo

2)

wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej

30% energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty,

zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych

w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych, albo

3

poniósł nakłady finansowe, w wysokości nie mniejszej niż 50% wartości rekompensat

uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie

emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu

Komisji (UE) 2021/447, oraz poniżej przypisanej do tego wskaźnika średniej wartości

10% najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. wskazanej w załączniku do rozporządzenia

wykonawczego (UE) 2021/447.

3.

(uchylony)

4

W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że nie ma przedsięwzięć, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza

3 lat, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został zrealizowany.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej

ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie

1)

potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1378 i 1383), na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym,

za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub

2)

przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej

z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego

źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby.

1

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w sposób, o którym mowa w art.

12a ust. 2 pkt 1, rozlicza się w terminie 4 lat od dnia wykonania audytu energetycznego

przedsiębiorstwa, z którego przedsięwzięcia te wynikają.

1a

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w sposób, o którym mowa w art.

12a ust. 2 pkt 2 i 3, rozlicza się w terminie do dnia 31 grudnia roku, w którym podmiot,

o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty.

2.

(uchylony)

3.

Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia przedkłada

Prezesowi URE

1)

sprawozdanie sporządzone zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5 wraz z dokumentami lub ich kopiami potwierdzającymi realizację tego obowiązku;

2

oświadczenie o treści

a)

„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, 1726 i 1855) oświadczam, że informacje zawarte w złożonym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów

i podsektorów energochłonnych, są zgodne z prawdą.”;

klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń, oraz

b)

„Oświadczam, że zobowiązuję się do zrealizowania przedsięwzięć służących poprawie

efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazanych w ostatnim na dzień złożenia wniosku o przyznanie rekompensat audycie

energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat - nie później niż w ciągu

4 lat od dnia wykonania audytu energetycznego przedsiębiorstwa, z którego przedsięwzięcia

te wynikają” - w przypadku wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1,

w sposób, o którym mowa w art. 12a ust. 2 pkt 1, w odniesieniu do przedsięwzięć służących

poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, które na dzień złożenia sprawozdania, o którym mowa w pkt 1, nie zostały zrealizowane.

4.

(uchylony)

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości

tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania.

Rekompensaty przyznane

1)

bez spełnienia warunków określonych w art. 5 lub

2)

w wysokości wyższej niż należna, lub

3)

podmiotowi, który zaprzestał produkcji w instalacji, w okresie 2 lat następujących

po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty, chyba że podmiot

wykaże, że zaprzestanie produkcji wynika z przeniesienia jej na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

4)

podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1

- podlegają zwrotowi.

Zwrotowi podlega kwota rekompensat przyznanych podmiotowi, który nie wykonał obowiązku,

o którym mowa w art. 12a ust. 1, bezpodstawnie pobranych rekompensat lub część rekompensat

przekraczająca należną kwotę, wraz z odsetkami obliczonymi z zastosowaniem stopy zwrotu

pomocy określonej zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania

art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 140 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.)

Prezes URE wydaje decyzję w sprawie zwrotu rekompensat określającą kwotę podlegającą

zwrotowi. Rekompensaty zwracane są na rachunek Banku w terminie 14 dni od dnia, w

którym decyzja Prezesa URE stała się prawomocna.

Do egzekucji zwrotu rekompensat stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 479, 1301, 1692, 1967, 2127 i 2180).

Postępowanie w sprawie zwrotu rekompensat nie może zostać wszczęte, jeżeli od dnia

zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 13, upłynęło 5 lat.

1.

W przypadku podania we wniosku nieprawdziwych danych Prezes URE wydaje decyzję o zakazie

ubiegania się o przyznanie rekompensat przez tego wnioskodawcę przez okres 3 lat od

zakończenia roku kalendarzowego, w którym decyzja o zakazie ubiegania się o przyznanie

rekompensat stała się prawomocna.

2.

Prezes URE odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli

1)

wnioskodawca poinformował Prezesa URE o podaniu we wniosku nieprawdziwych danych,

zanim wnioskodawcy zostało doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej

sprawie, oraz

2)

wnioskodawca dokonał, w terminie 14 dni od dnia poinformowania Prezesa URE o podaniu

we wniosku nieprawdziwych danych, zwrotu rekompensaty przekraczającej należną kwotę

wraz z odsetkami obliczonymi zgodnie z art. 14, na rachunek Banku.

1.

Wnioskodawca w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, jest obowiązany,

na żądanie Prezesa URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg rachunkowych oraz przedstawić,

na żądanie Prezesa URE, informacje i dokumenty niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych

we wniosku i załącznikach do niego.

2.

Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, w toku postępowania,

o którym mowa w art. 4 ust. 1, do przedstawienia informacji lub dokumentów będących

w posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych przez

wnioskodawcę we wniosku i załącznikach do niego, z zachowaniem przepisów o ochronie

informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Za rok 2021 wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 14, w sposób, o którym mowa w art. 12a ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art.

14, może zostać dokonane najpóźniej do dnia 31 grudnia 2023 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Prezes URE w terminie do dnia 31 grudnia sporządza sprawozdanie roczne dotyczące rekompensat

przyznanych w danym roku kalendarzowym.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie podmiotów, którym przyznano rekompensaty, oraz wykaz instalacji, dla których

przyznano rekompensaty;

2)

sektory lub podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy, w których

działalność prowadzą podmioty, którym przyznano rekompensaty;

3)

rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty, i rok kalendarzowy, w którym

zostały wypłacone;

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

wielkość produkcji produktu należącego do sektora lub podsektora energochłonnego określonego

w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji dla każdego roku kalendarzowego, za który

przyznano rekompensaty;

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

roczne zużycie energii elektrycznej w każdej z instalacji w roku kalendarzowym, za

który przyznano rekompensaty;

11)

terminową cenę uprawnień do emisji wykorzystaną do obliczenia wysokości przyznanych

rekompensat;

12)

intensywność pomocy określoną w art. 7 ust. 1-3;

13)

wskaźnik emisji określony w art. 7 ust. 1-3.

3.

Prezes URE przechowuje dokumentację dotyczącą postępowania w sprawie przyznania, zwrotu

rekompensat lub zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat przez 10 lat od dnia

wypłaty rekompensat.

4.

Rada Ministrów, na wniosek Prezesa URE, przyjmuje sprawozdanie, o którym mowa w ust.

1, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy to

sprawozdanie.

5.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Komisji Europejskiej przyjęte

przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 marca roku następującego

po roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie.

1.

Do obliczania wysokości zwiększenia kwoty rekompensat, o którym mowa w art. 7a ustawy

zmienianej w art. 14, na podstawie dołączonych do wniosku o przyznanie rekompensaty

informacji, oświadczenia i dokumentów, o których mowa w art. 10 ust. 6a ustawy zmienianej

w art. 14, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis

art. 7b ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku dołączenia do wniosku o przyznanie rekompensaty, przed dniem wejścia w

życie ustawy, o której mowa w art. 14, informacji, oświadczenia i dokumentów, o których

mowa w art. 10 ust. 6a ustawy zmienianej w art. 14, z pominięciem informacji, o której

mowa w art. 10 ust. 6a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu dotychczasowym,

lub z pominięciem dokumentów lub ich kopii stanowiących podstawę do określenia wysokości

poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w art. 10 ust. 6a pkt 4 ustawy zmienianej

w art. 14, w brzmieniu dotychczasowym, przepisu art. 10 ust. 9a ustawy zmienianej

w art. 14 nie stosuje się.

1.

Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym

funduszem celowym.

2.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki.

3.

Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 10 ustawy zmienianej

w art. 14 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 10 ust. 10, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r.

1

Przychodami Funduszu są

1)

środki ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do

emisji gazów cieplarnianych;

2)

odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w zarządzanie zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1634, 1692, 1725, 1747, 1768 i 1964);

3)

środki stanowiące zwroty rekompensat dokonywane na podstawie decyzji, o której mowa

w art. 15;

4)

inne przychody.

2

Fundusz może otrzymywać wpłaty z budżetu państwa z przeznaczeniem na realizację programu

rządowego, o którym mowa w ustawie z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców

w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024

(Dz. U. poz. 2088).

1.

Dysponent Funduszu może, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

zaciągać pożyczki z budżetu państwa na finansowanie programu rządowego, o którym mowa

w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia

przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024.

2.

Pożyczki, o których mowa w ust. 1, nie są oprocentowane.

Środki Funduszu przeznacza się na

1)

wypłatę rekompensat;

2)

wypłatę wynagrodzenia Banku za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 21 ust.

3 oraz art. 25;

3

wypłatę pomocy publicznej w związku ze wzrostem cen energii elektrycznej i gazu ziemnego,

o której mowa w ustawie z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców

w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024, oraz uzasadnionych kosztów poniesionych przez operatora programu wsparcia przedsiębiorców

w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024, związanych z wykonywaniem

jego zadań;

4

spłatę pożyczek, o których mowa w art. 22a, i innymi kosztami związanymi z tymi pożyczkami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

(uchylony)

2)

art. 14 oraz art. 20-22, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

3)

(uchylony)

1.

Dysponent Funduszu sporządza roczny plan finansowy Funduszu z uwzględnieniem trybu

i terminów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

2.

Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu

z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i przekazuje je do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Minister właściwy do spraw gospodarki może powierzyć Bankowi, w drodze umowy, inne

czynności związane z obsługą Funduszu.

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto

1)

we wniosku o przyznanie rekompensaty podał nieprawdziwe informacje i uzyskał rekompensaty

a)

nie spełniając warunków przewidzianych przepisami ustawy, lub

b)

w kwocie wyższej niż należna;

2)

wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 19, nie zapewnił wglądu do ksiąg rachunkowych

lub odmówił udzielenia informacji lub przedłożenia dokumentów;

3)

nie przekazał Prezesowi URE w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 12b ust.

3 pkt 1.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze decyzji.

3.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku

1)

wnioskodawcy, któremu zostały przyznane rekompensaty - nie może być wyższa niż dwukrotność

bezpodstawnie uzyskanych rekompensat;

2)

podmiotu innego niż wnioskodawca - wynosi 10 000 zł.

3a.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wynosi 10 000 zł.

4.

Karę pieniężną wnosi się na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

5.

Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

6.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym

decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

7.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

(pominięty)

(pominięty)

Tworzy się Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji.

1.

Rekompensaty są przyznawane po raz pierwszy za rok 2019.

2.

Maksymalny limit środków finansowych, o którym mowa w art. 6 ust. 1, przeznaczony

na przyznanie rekompensat za

1)

2019 r. - wynosi 890 000 000,00 zł;

2)

2020 r. - wynosi 890 000 000,00 zł.

1.

O przyznanie rekompensat za rok 2019 może ubiegać się podmiot, który w terminie 14

dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy złożył oświadczenie, o którym mowa w

art. 6 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 28

2.

Do wniosku o przyznanie rekompensat za 2019 rok załącza się

1)

kopie oświadczeń, o których mowa w art. 6 ust. 6 lub art. 7 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 28rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych

u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży

mocy i energii elektrycznej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 311);

2)

dokumenty potwierdzające dokonanie zwrotu kwoty obliczonej zgodnie z art. 6 ust. 8

ustawy zmienianej w art. 28

3.

W sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za rok 2019 Prezes URE wydaje

decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 1, do dnia 31 lipca 2020 r.

4.

Prezes URE, w terminie do dnia 7 sierpnia 2020 r., przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki oraz Bankowi, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie

zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, o którym mowa w art. 11 ust. 4, którym przyznano

rekompensaty za rok 2019.

5.

Rekompensaty za rok 2019 są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu Rekompensat

Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 7 dni od dnia

otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4.

6.

Informacje zawarte we wniosku o przyznanie rekompensat za rok 2019 są przedmiotem

weryfikacji przez Prezesa URE wyłącznie w zakresie ich poprawności, kompletności oraz

zgodności z opinią weryfikatora, o której mowa w art. 10 ust. 7, i na ich podstawie

określana jest wysokość przyznawanych rekompensat albo wydawana jest decyzja o odmowie

przyznania rekompensat.

1.

Do dnia wydania decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej

w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo decyzji stwierdzającej, że środek

ten nie stanowi pomocy publicznej, art. 11 ust. 1 nie stosuje się.

2.

W przypadku wydania decyzji Komisji Europejskiej o braku zgodności pomocy publicznej

przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym, środki zgromadzone w Funduszu

podlegają zwrotowi do budżetu państwa, z wyjątkiem środków, o których mowa w art.

23 pkt 2.

1.

Limit wydatków przeznaczony na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w

1)

2019 r. - 0,00 zł;

2)

2020 r. - 890 000 000,00 zł;

3)

2021 r. - 890 000 000,00 zł.

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

1a.

Limit wydatków przeznaczonych na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w

1

2022 r. - 1 000 000 000 zł;

2

2023 r. - 2 648 341 000 zł;

3)

2024 r. - 3 744 660 000,00 zł;

4)

2025 r. - 3 824 310 000,00 zł;

5)

2026 r. - 5 014 070 000,00 zł;

6)

2027 r. - 5 134 740 000,00 zł;

7)

2028 r. - 5 276 260 000,00 zł;

8)

2029 r. - 5 688 290 000,00 zł;

9)

2030 r. - 5 604 440 000,00 zł;

10)

2031 r. - 5 192 040 000,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1 i 1a.

3.

Mechanizm korygujący jest wdrażany zgodnie z art. 6 ust. 3 przez Prezesa URE.

1.

Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie

czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w

1)

2019 r. - 0,00 zł;

2)

2020 r. - 60 000,00 zł;

3)

2021 r. - 60 000,00 zł.

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

1a.

Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie

czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w

1)

2022 r. - 60 000,00 zł;

2)

2023 r. - 60 000,00 zł;

3)

2024 r. - 60 000,00 zł;

4)

2025 r. - 60 000,00 zł;

5)

2026 r. - 60 000,00 zł;

6)

2027 r. - 60 000,00 zł;

7)

2028 r. - 60 000,00 zł;

8)

2029 r. - 60 000,00 zł;

9)

2030 r. - 60 000,00 zł;

10)

2031 r. - 60 000,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust.

3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

1.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających

z niniejszej ustawy uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest

Prezes URE, wynosi w

1)

2019 r. - 2 069 800,00 zł;

2)

2020 r. - 2 093 300,00 zł;

3)

2021 r. - 2 144 400,00 zł.

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

1a.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających

z ustawy, uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes

URE, wynosi w

1)

2022 r. - 2 896 700,00 zł;

2)

2023 r. - 2 250 200,00 zł;

3)

2024 r. - 2 305 100,00 zł;

4)

2025 r. - 2 361 300,00 zł;

5)

2026 r. - 2 418 900,00 zł;

6)

2027 r. - 2 477 900,00 zł;

7)

2028 r. - 2 538 400,00 zł;

8)

2029 r. - 2 538 400,00 zł;

9)

2030 r. - 2 538 400,00 zł;

10)

2031 r. - 2 538 400,00 zł.

2.

Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a,

oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

1.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego

do spraw gospodarki wynikających z niniejszej ustawy wynosi w

1)

2019 r. - 0,00 zł;

2)

2020 r. - 390 000,00 zł;

3)

2021 r. - 390 000,00 zł.

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

1a.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego

do spraw gospodarki wynikający z ustawy wynosi w

1)

2022 r. - 390 000,00 zł;

2)

2023 r. - 390 000,00 zł;

3)

2024 r. - 390 000,00 zł;

4)

2025 r. - 390 000,00 zł;

5)

2026 r. - 390 000,00 zł;

6)

2027 r. - 390 000,00 zł;

7)

2028 r. - 390 000,00 zł;

8)

2029 r. - 390 000,00 zł;

9)

2030 r. - 390 000,00 zł;

10)

2031 r. - 390 000,00 zł.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o

którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust.

3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem

finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Plan finansowy Funduszu na rok 2020 sporządza się w terminie 60 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia