Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 grudnia 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o prawach konsumenta
Table of Provisions (80)
Statutory Text (80 Articles)
Ustawa określa prawa przysługujące konsumentowi, w szczególności
1)
obowiązki przedsiębiorcy zawierającego umowę z konsumentem;
2)
zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa;
3)
zasady i tryb wykonania przysługującego konsumentowi prawa odstąpienia od umowy zawartej
na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa;
4)
zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość dotyczącej usług finansowych;
4a
zasady i tryb wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy zobowiązującej do przeniesienia
własności towaru na konsumenta;
4b
zasady i tryb wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy o dostarczanie treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej.
Określenia użyte w ustawie oznaczają
1)
umowa zawarta na odległość - umowę zawartą z konsumentem w ramach zorganizowanego
systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron,
z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się
na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie;
2)
umowa zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa - umowę z konsumentem zawartą
a)
przy jednoczesnej fizycznej obecności stron w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa
danego przedsiębiorcy,
b)
w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez konsumenta w okolicznościach, o których mowa
w lit. a,
c)
w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub za pomocą środków porozumiewania
się na odległość bezpośrednio po tym, jak nawiązano indywidualny i osobisty kontakt
z konsumentem w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy,
przy jednoczesnej fizycznej obecności stron,
d)
podczas wycieczki zorganizowanej przez przedsiębiorcę, której celem lub skutkiem jest
promocja oraz zawieranie umów z konsumentami,
e
podczas pokazu zorganizowanego przez przedsiębiorcę, w którym uczestniczy zaproszona
bezpośrednio lub pośrednio określona liczba konsumentów, w którego trakcie ma miejsce
promocja, składanie ofert sprzedaży lub sprzedaż towarów lub usług, bez względu na
to, czy został na niego zorganizowany transport;
3)
lokal przedsiębiorstwa
a)
miejsce prowadzenia działalności będące nieruchomością albo częścią nieruchomości,
w którym przedsiębiorca prowadzi działalność na stałe,
b)
miejsce prowadzenia działalności będące rzeczą ruchomą, w którym przedsiębiorca prowadzi
działalność zwyczajowo albo na stałe;
4)
trwały nośnik - materiał lub narzędzie umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy
przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp
do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą,
i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;
4a
towar - rzecz ruchomą, a także wodę, gaz i energię elektryczną, w przypadku gdy są
oferowane do sprzedaży w określonej objętości lub ilości;
4b
trwałość - zdolność towaru do zachowania jego funkcji i właściwości w toku zwykłego
korzystania;
5)
treść cyfrowa - dane wytwarzane i dostarczane w postaci cyfrowej;
5a
usługa cyfrowa - usługę pozwalającą konsumentowi na
a)
wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub dostęp do danych w postaci cyfrowej,
b)
wspólne korzystanie z danych w postaci cyfrowej, które zostały przesłane lub wytworzone
przez konsumenta lub innych użytkowników tej usługi,
c)
inne formy interakcji za pomocą danych w postaci cyfrowej;
5b
towar z elementami cyfrowymi - towar zawierający treść cyfrową lub usługę cyfrową
lub z nimi połączony w taki sposób, że brak treści cyfrowej lub usługi cyfrowej uniemożliwiłby
jego prawidłowe funkcjonowanie;
5c
środowisko cyfrowe - sprzęt komputerowy, oprogramowanie i połączenia sieciowe wykorzystywane
przez konsumenta w celu uzyskania dostępu do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej lub
w celu korzystania z nich;
5d
integracja - połączenie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z elementami środowiska
cyfrowego konsumenta i włączenie ich do tych elementów w celu zapewnienia zgodności
z umową o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej;
5e
kompatybilność - współdziałanie treści cyfrowej, usługi cyfrowej, lub towaru ze sprzętem
komputerowym lub oprogramowaniem, które są zazwyczaj używane do korzystania z treści
cyfrowej, usługi cyfrowej, lub towaru tego samego rodzaju, bez konieczności ich przekształcania;
5f
funkcjonalność - zdolność treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru do pełnienia
swoich funkcji z uwzględnieniem ich przeznaczenia;
5g
interoperacyjność - zdolność treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru do współdziałania
ze sprzętem komputerowym lub oprogramowaniem innymi niż te zazwyczaj używane do korzystania
z treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru tego samego rodzaju;
5h
cena - wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą konsument jest obowiązany
zapłacić przedsiębiorcy za treść cyfrową, usługę cyfrową lub towar, a w odniesieniu
do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej - także cyfrowe odwzorowanie wartości;
6)
aukcja publiczna - sposób zawarcia umowy polegający na składaniu organizatorowi aukcji
w ramach przejrzystej procedury konkurencyjnych ofert przez konsumentów, którzy w
niej fizycznie uczestniczą lub mogą uczestniczyć, i w której zwycięski oferent jest
zobowiązany do zawarcia umowy;
7
dane osobowe - dane osobowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27
kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)
(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”;
8
internetowa platforma handlowa - usługę korzystającą z oprogramowania, w tym ze strony
internetowej, z części strony internetowej lub aplikacji, obsługiwanego przez przedsiębiorcę
lub w jego imieniu, w ramach której umożliwia się
a)
konsumentom zawieranie z innymi przedsiębiorcami umów na odległość lub
b)
osobom fizycznym niebędącym przedsiębiorcami zawieranie umów na odległość z innymi
osobami fizycznymi niebędącymi przedsiębiorcami;
9
dostawca internetowej platformy handlowej - przedsiębiorcę, który obsługuje internetową
platformę handlową, dostarcza podmiotom, o których mowa w pkt 8, internetową platformę
handlową lub umożliwia korzystanie z tej platformy.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do umów
1)
dotyczących usług socjalnych, mieszkań socjalnych, opieki nad dziećmi, wsparcia dla
rodzin i osób znajdujących się stale lub czasowo w potrzebie, w tym opieki długoterminowej,
z wyjątkiem art. 7a;
2)
dotyczących gier hazardowych;
3)
zawieranych z przedsiębiorcą dokonującym częstych i regularnych objazdów, podczas
których przedsiębiorca dostarcza środki spożywcze, napoje i inne artykuły, przeznaczone
do bieżącego spożycia w gospodarstwach domowych, do miejsca zamieszkania, pobytu lub
pracy konsumenta, z wyjątkiem art. 7a;
4
dotyczących przewozu osób, z wyjątkiem art. 7a, art. 10, art. 11 i art. 17;
5)
zawieranych za pomocą automatów sprzedających lub zautomatyzowanych punktów sprzedaży;
6)
zawieranych z dostawcą usług, o którym mowa w art. 2 pkt 27 lit. a ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1648, 1933 i 2581 oraz z 2023 r. poz. 1394, 1703 i 2005) za pomocą aparatu publicznego w celu skorzystania z takiego aparatu lub zawieranych
w celu wykonania jednorazowego połączenia telefonicznego, internetowego lub faksowego
przez konsumenta;
7)
(uchylony)
8)
o udział w imprezie turystycznej, o której mowa w ustawie z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 2211), z wyjątkiem art. 10, art. 11, art. 12 ust. 1 pkt 1, 5, 16 i 17, art. 17 oraz art.
20 ust. 2;
9)
o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o timeshare
(Dz. U. poz. 1370);
10)
zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, jeżeli konsument jest zobowiązany do zapłaty
kwoty nieprzekraczającej pięćdziesięciu złotych, z wyjątkiem art. 7a;
11
o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, jeżeli konsument nie jest zobowiązany
do świadczeń innych niż dostarczanie danych osobowych, a dane te są przetwarzane przez
przedsiębiorcę wyłącznie w celu wykonania umowy lub obowiązku ustawowego.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do sprzedaży dokonywanej w postępowaniu egzekucyjnym
oraz postępowaniu upadłościowym w związku z likwidacją masy upadłości.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących usług zdrowotnych, które są świadczone
przez pracowników służby zdrowia pacjentom w celu oceny, utrzymania lub poprawy ich
stanu zdrowia, łącznie z przepisywaniem, wydawaniem i udostępnianiem produktów leczniczych
oraz wyrobów medycznych, bez względu na to, czy są one oferowane za pośrednictwem
placówek opieki zdrowotnej.
2.
Do umów dotyczących usług zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, zawieranych poza lokalem
przedsiębiorstwa lub na odległość stosuje się przepisy art. 12 ust. 1 pkt 1-12 i ust.
2, art. 13, art. 14, art. 15 ust. 1 i 3, art. 19, art. 21-24, art. 26-37 oraz art.
38 pkt 1, 3-6 i 8.
3.
W odniesieniu do umów dotyczących usług zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, zawieranych
poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość, których przedmiotem są produkty lecznicze,
środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne wydane z
apteki, do których stosuje się przepis art. 96 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938), nie przysługuje prawo odstąpienia od umowy.
1.
Do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru zawartych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się
do umów o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zawartych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, jeżeli dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
miało nastąpić lub nastąpiło po tym dniu. Przepisy art. 43p i art. 43q ustawy zmienianej
w art. 1 stosuje się jednak wyłącznie do umów zawartych po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących ustanawiania, nabywania i przenoszenia
własności nieruchomości lub innych praw do nieruchomości oraz do umów dotyczących
najmu pomieszczeń do celów mieszkalnych, z wyjątkiem przepisów rozdziału 2, które
stosuje się, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
2
Przepisów ustawy nie stosuje się do umów dotyczących usług finansowych, w szczególności
czynności bankowych, umowy kredytu konsumenckiego, czynności ubezpieczeniowych, umowy
nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego otwartego albo
specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego i nabycia lub objęcia certyfikatów
inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego, usług płatniczych, z wyjątkiem
umów dotyczących usług finansowych zawieranych na odległość, do których stosuje się
przepisy rozdziałów 1 i 5, i umów dotyczących usług finansowych zawieranych poza lokalem
przedsiębiorstwa, do których stosuje się przepis art. 7ab.
1
Administrator będący przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029), wykonuje obowiązki, o których mowa w art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych), w zakresie umów, o których mowa w rozdziałach 2 i 3, przez wywieszenie w widocznym
miejscu w lokalu przedsiębiorstwa lub udostępnienie na swojej stronie internetowej
stosownych informacji.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli osoba, której dane dotyczą, nie ma możliwości
zapoznania się z informacjami, o których mowa w art. 13 rozporządzenia 2016/679.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do administratora danych, który
1)
przetwarza dane, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, lub
2)
udostępnia dane, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, innym administratorom,
z wyjątkiem przypadku gdy
a)
osoba, której dane dotyczą, wyraziła zgodę na udostępnienie swoich danych albo
b)
udostępnienie danych jest niezbędne do wypełnienia obowiązku ciążącego na administratorze.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
1.
Spełnienie świadczenia niezamówionego przez konsumenta, o którym mowa w art. 9 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym
(Dz. U. z 2023 r. poz. 845), następuje na ryzyko przedsiębiorcy i nie nakłada na konsumenta żadnych zobowiązań.
2.
Brak odpowiedzi konsumenta na niezamówione świadczenie nie stanowi zgody na zawarcie
umowy.
1.
Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do przeniesienia własności
towaru i wykonania usługi, stosuje się przepisy dotyczące umów zobowiązujących do
przeniesienia własności.
2.
Przepisy, o których mowa w ust. 1, stosuje się do umów zobowiązujących do przeniesienia
własności towaru z elementami cyfrowymi, również w zakresie treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej, nawet jeżeli są one dostarczane przez osobę trzecią. Do takiej treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej przepisów rozdziału 5b nie stosuje się.
3.
W razie wątpliwości poczytuje się, że treść cyfrowa lub usługa cyfrowa były objęte
umową zobowiązującą do przeniesienia własności towaru z elementami cyfrowymi.
Do umów, o których mowa w art. 3a i art. 7ab ustawy zmienianej w art. 1, zawartych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Konsument nie może zrzec się praw przyznanych mu w ustawie. Postanowienia umów mniej
korzystne dla konsumenta niż postanowienia ustawy są nieważne, a w ich miejsce stosuje
się przepisy ustawy.
1
Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, przedsiębiorca jest obowiązany udzielić
odpowiedzi na reklamację konsumenta w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
2.
Jeżeli przedsiębiorca nie udzielił odpowiedzi na reklamację w terminie, o którym mowa
w ust. 1, uważa się, że uznał reklamację.
3.
Odpowiedź na reklamację przedsiębiorca przekazuje konsumentowi na papierze lub innym
trwałym nośniku.
Przepisy dotyczące konsumenta zawarte w rozdziałach 4, 5a i 5b stosuje się do osoby
fizycznej zawierającej umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą,
gdy z treści tej umowy wynika, że nie ma ona dla tej osoby charakteru zawodowego,
wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej,
udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej.
1.
Umowa dotycząca usług finansowych nie może być zawarta podczas pokazu lub wycieczki.
2.
Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także zawarcie umowy dotyczącej usług finansowych,
związanej bezpośrednio z ofertą złożoną podczas pokazu lub wycieczki w celu realizacji
umowy sprzedaży.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do umów zawieranych podczas pokazów organizowanych
w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta na jego wyraźne zaproszenie.
Ciężar dowodu przedstawienia wyraźnego zaproszenia przez konsumenta spoczywa na przedsiębiorcy.
4.
Umowa dotycząca usług finansowych zawarta niezgodnie z przepisami ust. 1 i 2 jest
nieważna.
Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową przedsiębiorca
ma obowiązek poinformować konsumenta, o ile informacje te nie wynikają już z okoliczności,
w sposób jasny i zrozumiały o
1)
głównych cechach świadczenia, z uwzględnieniem przedmiotu świadczenia oraz sposobu
porozumiewania się z konsumentem;
2)
swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował
działalność gospodarczą, i numerze, pod którym został zarejestrowany, adresie, pod
którym prowadzi przedsiębiorstwo, i numerze telefonu przedsiębiorstwa;
3)
łącznej cenie lub wynagrodzeniu za świadczenie wraz z podatkami, a gdy charakter przedmiotu
świadczenia nie pozwala, rozsądnie oceniając, na wcześniejsze obliczenie ich wysokości
- sposobie, w jaki będą one obliczane, a także opłatach za dostarczenie, usługi pocztowe
oraz jakichkolwiek innych kosztach, a gdy nie można ustalić wysokości tych opłat -
o obowiązku ich uiszczenia; w razie zawarcia umowy na czas nieoznaczony lub umowy
obejmującej prenumeratę przedsiębiorca ma obowiązek podania łącznej ceny lub wynagrodzenia
obejmującego wszystkie płatności za okres rozliczeniowy, a także wszystkich kosztów,
które konsument jest zobowiązany ponieść;
4)
sposobie i terminie spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę oraz stosowanej przez
przedsiębiorcę procedurze rozpatrywania reklamacji;
5
przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność świadczenia
z umową;
6)
treści usług posprzedażnych i gwarancji;
7)
czasie trwania umowy lub - gdy umowa zawarta jest na czas nieoznaczony lub ma ulegać
automatycznemu przedłużeniu - o sposobie i przesłankach wypowiedzenia umowy;
8
funkcjonalności towarów z elementami cyfrowymi, treści cyfrowych lub usług cyfrowych
oraz mających zastosowanie technicznych środkach ich ochrony;
9
mających znaczenie kompatybilności i interoperacyjności towarów z elementami cyfrowymi,
treści cyfrowych lub usług cyfrowych.
Do drobnych umów życia codziennego wykonywanych natychmiast po ich zawarciu przepisu
art. 8 nie stosuje się.
1.
Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową przedsiębiorca
ma obowiązek uzyskać wyraźną zgodę konsumenta na każdą dodatkową płatność wykraczającą
poza uzgodnione wynagrodzenie za główne obowiązki umowne przedsiębiorcy.
2.
Jeżeli przedsiębiorca nie otrzymał wyraźnej zgody konsumenta, lecz założył jej istnienie
przez zastosowanie domyślnych opcji, które konsument musi odrzucić w celu uniknięcia
dodatkowej płatności, konsument ma prawo do zwrotu uiszczonej płatności dodatkowej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
Bez uszczerbku dla prawa dostawcy usług, o którym mowa w art. 2 pkt 27 lit. a ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne do pobierania opłat za połączenia telefoniczne, jeżeli przedsiębiorca wskazuje numer
telefonu przeznaczony do kontaktowania się z nim w sprawie zawartej umowy, opłata
dla konsumenta za połączenie z tym numerem nie może być wyższa niż opłata za zwykłe
połączenie telefoniczne, zgodnie z pakietem taryfowym dostawcy usług, z którego korzysta
konsument.
1.
Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową na odległość
lub poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta
w sposób jasny i zrozumiały o
1)
głównych cechach świadczenia z uwzględnieniem przedmiotu świadczenia oraz sposobu
porozumiewania się z konsumentem;
2)
swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował
działalność gospodarczą, a także numerze, pod którym został zarejestrowany;
3
adresie przedsiębiorstwa, adresie poczty elektronicznej oraz numerze telefonu, pod
którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować się z przedsiębiorcą;
3a
innym niż określony w pkt 3 środku komunikacji online, jeżeli taki środek przedsiębiorca
dodatkowo udostępnia, który
a)
gwarantuje zachowanie pisemnej korespondencji pomiędzy konsumentem a przedsiębiorcą,
w tym daty i godziny takiej korespondencji,
b)
spełnia wymogi trwałego nośnika,
c)
umożliwia szybkie i efektywne kontaktowanie się konsumenta z przedsiębiorcą;
4)
adresie, pod którym konsument może składać reklamacje, jeżeli jest inny niż adres,
o którym mowa w pkt 3;
5)
łącznej cenie lub wynagrodzeniu za świadczenie wraz z podatkami, a gdy charakter przedmiotu
świadczenia nie pozwala, rozsądnie oceniając, na wcześniejsze obliczenie ich wysokości
- sposobie, w jaki będą one obliczane, a także opłatach za transport, dostarczenie,
usługi pocztowe oraz innych kosztach, a gdy nie można ustalić wysokości tych opłat
- o obowiązku ich uiszczenia; w razie zawarcia umowy na czas nieoznaczony lub umowy
obejmującej prenumeratę przedsiębiorca ma obowiązek podania łącznej ceny lub wynagrodzenia
obejmującego wszystkie płatności za okres rozliczeniowy, a gdy umowa przewiduje stałą
stawkę - także łącznych miesięcznych płatności;
5a
indywidualnym dostosowaniu ceny na podstawie zautomatyzowanego podejmowania decyzji,
jeżeli przedsiębiorca takie stosuje;
6)
kosztach korzystania ze środka porozumiewania się na odległość w celu zawarcia umowy,
w przypadku gdy są wyższe niż stosowane zwykle za korzystanie z tego środka porozumiewania
się;
7)
sposobie i terminie zapłaty;
8)
sposobie i terminie spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę oraz stosowanej przez
przedsiębiorcę procedurze rozpatrywania reklamacji;
9)
sposobie i terminie wykonania prawa odstąpienia od umowy na podstawie art. 27, a także
wzorze formularza odstąpienia od umowy, zawartym w załączniku nr 2 do ustawy;
10
kosztach zwrotu towarów w przypadku odstąpienia od umowy, które ponosi konsument;
w odniesieniu do umów zawieranych na odległość - kosztach zwrotu towarów, jeżeli ze
względu na swój charakter towary te nie mogą zostać w zwykłym trybie odesłane pocztą;
11)
obowiązku zapłaty przez konsumenta poniesionych przez przedsiębiorcę uzasadnionych
kosztów zgodnie z art. 35, jeżeli konsument odstąpi od umowy po zgłoszeniu żądania
zgodnie z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2;
12)
braku prawa odstąpienia od umowy na podstawie art. 38 lub okolicznościach, w których
konsument traci prawo odstąpienia od umowy;
13
przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za zgodność świadczenia
z umową;
14)
istnieniu i treści gwarancji i usług posprzedażnych oraz sposobie ich realizacji;
15)
kodeksie dobrych praktyk, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym oraz sposobie zapoznania się z nim;
16)
czasie trwania umowy lub o sposobie i przesłankach wypowiedzenia umowy - jeżeli umowa
jest zawarta na czas nieoznaczony lub jeżeli ma ulegać automatycznemu przedłużeniu;
17)
minimalnym czasie trwania zobowiązań konsumenta wynikających z umowy;
18)
wysokości i sposobie złożenia kaucji lub udzielenia innych gwarancji finansowych,
które konsument jest zobowiązany spełnić na żądanie przedsiębiorcy;
19
funkcjonalności towarów z elementami cyfrowymi, treści cyfrowych lub usług cyfrowych
oraz mających zastosowanie technicznych środkach ich ochrony;
20
mających znaczenie kompatybilności i interoperacyjności towarów z elementami cyfrowymi,
treści cyfrowych lub usług cyfrowych;
21)
możliwości skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia
roszczeń oraz zasadach dostępu do tych procedur.
2.
Jeżeli umowa jest zawierana w imieniu innego przedsiębiorcy, należy podać dane, o
których mowa w ust. 1 pkt 2-4, identyfikujące tego przedsiębiorcę.
3.
W przypadku aukcji publicznej informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, mogą być
zastąpione informacjami dotyczącymi organizatora aukcji.
Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową na odległość
dostawca internetowej platformy handlowej ma obowiązek poinformować konsumenta, w
sposób jasny i zrozumiały oraz odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania
się na odległość, o
1)
ogólnych informacjach udostępnionych w specjalnej części interfejsu internetowego,
która jest bezpośrednio i łatwo dostępna ze strony, na której prezentowane są oferty,
dotyczących głównych parametrów decydujących o plasowaniu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym ofert przedstawionych konsumentowi w wyniku wyszukiwania, oraz względnym znaczeniu
tych parametrów w porównaniu z innymi parametrami;
2)
tym, czy osoba trzecia oferująca towary, usługi lub treści cyfrowe na internetowej
platformie handlowej jest przedsiębiorcą - na podstawie oświadczenia tej osoby złożonego
dostawcy internetowej platformy handlowej;
3)
niestosowaniu przepisów dotyczących konsumentów do umowy zawieranej na internetowej
platformie handlowej, jeżeli stroną tej umowy oferującą towary, usługi lub treści
cyfrowe nie jest przedsiębiorca;
4)
podziale obowiązków związanych z umową, która jest zawierana przez konsumenta na internetowej
platformie handlowej, pomiędzy osobę trzecią oferującą towary, usługi lub treści cyfrowe
a dostawcę internetowej platformy handlowej.
Informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9-11, można udzielić przy wykorzystaniu
wzoru pouczenia o odstąpieniu od umowy, stanowiącego załącznik nr 1 do ustawy. Przedsiębiorca,
który doręczy konsumentowi pouczenie, zgodne z wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do
ustawy, spełnia obowiązki informacyjne określone w art. 12 ust. 1 pkt 9-11.
1.
W przypadku umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca ma obowiązek
udzielić konsumentowi informacji, o których mowa w art. 12, utrwalonych na papierze
lub, jeżeli konsument wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, w sposób czytelny
i wyrażonych prostym językiem.
2.
W przypadku umów zawieranych na odległość przedsiębiorca ma obowiązek udzielić informacji,
o których mowa w art. 12, w sposób odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania
się na odległość, w sposób czytelny i wyrażonych prostym językiem.
1.
Przedsiębiorca jest zobowiązany wydać konsumentowi dokument umowy zawartej poza lokalem
przedsiębiorstwa lub potwierdzenie jej zawarcia, utrwalone na papierze lub, za zgodą
konsumenta, na innym trwałym nośniku.
2.
W taki sam sposób przedsiębiorca potwierdza konsumentowi otrzymanie zgody na dostarczenie
treści cyfrowych w okolicznościach powodujących utratę prawa odstąpienia od umowy.
3
Jeżeli na wyraźne żądanie konsumenta wykonywanie usługi albo dostarczanie wody, gdy
nie jest ona dostarczana w ograniczonej objętości lub w ustalonej ilości, lub energii
cieplnej, za które konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, ma się rozpocząć przed
upływem terminu do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, przedsiębiorca
wymaga od konsumenta złożenia oświadczenia
1)
zawierającego takie wyraźne żądanie na trwałym nośniku;
2)
że przyjął do wiadomości informację o utracie prawa do odstąpienia od umowy z chwilą
jej pełnego wykonania przez przedsiębiorcę.
1.
W przypadku zawarcia umowy poza lokalem przedsiębiorstwa, gdy ustalone w umowie wynagrodzenie
nie przekracza sześciuset złotych, konsument zażądał wykonania usługi przez przedsiębiorcę
w celu naprawy lub konserwacji, a przedsiębiorca i konsument natychmiast wykonują
swoje zobowiązania, przedsiębiorca jest zobowiązany
1
udzielić konsumentowi informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2-3a, oraz informacji
dotyczących wynagrodzenia i sposobu, w jaki ma być obliczane;
2)
przedstawić łączny kosztorys utrwalony na papierze lub, za zgodą konsumenta, na innym
trwałym nośniku;
3)
udzielić informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 9 i 12, z tym że jeżeli
konsument wyrazi na to zgodę, nie muszą być one utrwalone na papierze lub innym trwałym
nośniku.
2.
Dokument umowy lub potwierdzenie jej zawarcia, które przedsiębiorca zobowiązany jest
wydać konsumentowi zgodnie z art. 15 ust. 1, obejmuje informacje wskazane w art. 12.
1.
Jeżeli umowa zawierana na odległość, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej,
nakłada na konsumenta obowiązek zapłaty, przedsiębiorca ma obowiązek dostarczyć konsumentowi
w sposób jasny i widoczny, bezpośrednio przed złożeniem przez konsumenta zamówienia,
informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 5, 16 i 17.
2.
Przedsiębiorca zapewnia, aby konsument w momencie składania zamówienia wyraźnie potwierdził,
że wie, że zamówienie pociąga za sobą obowiązek zapłaty.
3.
Jeżeli do złożenia zamówienia używa się przycisku lub podobnej funkcji, muszą być
one oznaczone w łatwo czytelny sposób słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub
innego równoważnego jednoznacznego sformułowania.
4.
Jeżeli przedsiębiorca nie spełnia wymagań określonych w ust. 2 lub 3, umowa nie zostaje
zawarta.
Przedsiębiorca nie może przyjąć płatności przed upływem terminu, o którym mowa w art.
27 ust. 1 albo 2, w przypadku zawarcia umowy podczas wycieczki albo nieumówionej wizyty
przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta, albo pokazu,
chyba że pokaz został zorganizowany w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta
na jego wyraźne zaproszenie.
Na stronach internetowych służących do prowadzenia handlu elektronicznego wskazuje
się w sposób wyraźny, najpóźniej na początku składania zamówienia, jasne i czytelne
informacje o ograniczeniach dotyczących dostarczania oraz akceptowanych sposobach
płatności.
Jeżeli właściwości techniczne użytego środka porozumiewania się na odległość ograniczają
rozmiar możliwych do przekazania informacji lub czas na ich przedstawienie, przedsiębiorca
ma obowiązek przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy co najmniej informacje dotyczące
głównych cech świadczenia przedsiębiorcy, oznaczenia przedsiębiorcy, łącznej ceny
lub wynagrodzenia, prawa odstąpienia od umowy, czasu trwania umowy, a w przypadku
zawarcia umowy na czas nieoznaczony - sposobu i przesłanek jej wypowiedzenia, z wyjątkiem
wzoru formularza odstąpienia od umowy zawartego w załączniku nr 2 do ustawy. Przedsiębiorca
ma obowiązek przekazać konsumentowi pozostałe informacje, o których mowa w art. 12
ust. 1, w tym wzór formularza odstąpienia od umowy zawartego w załączniku nr 2 do
ustawy, zgodnie z art. 14 ust. 2.
1.
Jeżeli przedsiębiorca kontaktuje się z konsumentem przez telefon w celu zawarcia umowy
na odległość, ma obowiązek na początku rozmowy poinformować konsumenta o tym celu,
a ponadto podać identyfikujące go dane oraz dane identyfikujące osobę, w imieniu której
telefonuje.
2.
Jeżeli przedsiębiorca proponuje konsumentowi zawarcie umowy przez telefon, ma obowiązek
potwierdzić treść proponowanej umowy utrwaloną na papierze lub innym trwałym nośniku.
Oświadczenie konsumenta o zawarciu umowy jest skuteczne, jeżeli zostało utrwalone
na papierze lub innym trwałym nośniku po otrzymaniu potwierdzenia od przedsiębiorcy.
1.
Przedsiębiorca ma obowiązek przekazać konsumentowi potwierdzenie zawarcia umowy na
odległość na trwałym nośniku w rozsądnym czasie po jej zawarciu, najpóźniej w chwili
dostarczenia towaru lub przed rozpoczęciem świadczenia usługi. Potwierdzenie obejmuje
1)
informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1, chyba że przedsiębiorca dostarczył konsumentowi
te informacje na trwałym nośniku przed zawarciem umowy;
2)
informację o udzielonej przez konsumenta zgodzie na dostarczenie treści cyfrowych
w okolicznościach powodujących utratę prawa odstąpienia od umowy.
2
Jeżeli na wyraźne żądanie konsumenta wykonywanie usługi albo dostarczanie wody, gazu,
energii elektrycznej, gdy nie są one dostarczane w ograniczonej objętości lub w ustalonej
ilości, lub energii cieplnej, za które konsument był zobowiązany do zapłaty ceny,
ma się rozpocząć przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zawartej na odległość,
przedsiębiorca wymaga od konsumenta złożenia oświadczenia
1)
zawierającego takie wyraźne żądanie;
2)
że przyjął do wiadomości informację o utracie prawa do odstąpienia od umowy z chwilą
jej pełnego wykonania przez przedsiębiorcę.
Informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1, stanowią integralną część umowy zawieranej
na odległość albo poza lokalem przedsiębiorstwa i mogą być zmienione jedynie za wyraźnym
porozumieniem stron.
Jeżeli przedsiębiorca nie spełnił obowiązków informacyjnych dotyczących opłat dodatkowych
lub innych kosztów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 5, lub kosztów zwrotu towaru,
o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10, konsument nie ponosi tych opłat i kosztów.
Ciężar dowodu spełnienia obowiązków informacyjnych określonych w art. 12 spoczywa
na przedsiębiorcy.
Do umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość stosuje się przepisy
art. 10 i art. 11.
W przypadku sprzeczności między przepisami art. 12-23 a przepisami ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej
(Dz. U. z 2022 r. poz. 470) oraz ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną
(Dz. U. z 2020 r. poz. 344) stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
1
Konsument, który zawarł umowę na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, może
w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów,
z wyjątkiem kosztów określonych w art. 33, art. 34 ust. 2 i art. 35.
2
Jeżeli konsument zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa podczas nieumówionej wizyty
przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta albo wycieczki,
termin do odstąpienia od umowy wynosi 30 dni.
Bieg terminu do odstąpienia od umowy rozpoczyna się
1
dla umowy, w wykonaniu której przedsiębiorca wydaje towar, będąc zobowiązany do przeniesienia
jego własności - od objęcia towaru w posiadanie przez konsumenta lub wskazaną przez
niego osobę trzecią inną niż przewoźnik, a w przypadku umowy, która
a)
obejmuje wiele towarów, które są dostarczane osobno, partiami lub w częściach - od
objęcia w posiadanie ostatniego towaru, jego partii lub części,
b)
polega na regularnym dostarczaniu towaru przez czas oznaczony - od objęcia w posiadanie
pierwszego z towarów;
2)
dla pozostałych umów - od dnia zawarcia umowy.
1.
Jeżeli konsument nie został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia
od umowy, prawo to wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym
mowa w art. 27 ust. 1 albo 2.
2.
Jeżeli konsument został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia od
umowy przed wygaśnięciem tego prawa zgodnie z ust. 1, termin do odstąpienia od umowy
upływa po 14 dniach, a w przypadku, o którym mowa w art. 27 ust. 2 - po 30 dniach,
od udzielenia konsumentowi informacji o tym prawie.
1.
Konsument może odstąpić od umowy, składając przedsiębiorcy oświadczenie o odstąpieniu
od umowy. Oświadczenie można złożyć na formularzu, którego wzór stanowi załącznik
nr 2 do ustawy.
2.
Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem.
3.
Jeżeli przedsiębiorca zapewnia możliwość złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy
drogą elektroniczną, konsument może także odstąpić od umowy
1)
przy wykorzystaniu wzoru formularza odstąpienia od umowy, stanowiącego załącznik nr
2 do ustawy;
2)
przez złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy.
4.
Przedsiębiorca ma obowiązek niezwłocznie przesłać konsumentowi na trwałym nośniku
potwierdzenie otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy złożonego w sposób, o
którym mowa w ust. 3.
1.
W przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub umowy zawartej poza lokalem
przedsiębiorstwa umowę uważa się za niezawartą.
2.
Jeżeli konsument złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy zanim przedsiębiorca przyjął
jego ofertę, oferta przestaje wiązać.
1
Przedsiębiorca ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia
otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy, zwrócić konsumentowi wszystkie
dokonane przez niego płatności, w tym koszty dostarczenia towaru.
2.
Przedsiębiorca dokonuje zwrotu płatności przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty,
jakiego użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu,
który nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.
3
Jeżeli przedsiębiorca nie zaproponował, że sam odbierze towar od konsumenta, może
wstrzymać się ze zwrotem płatności otrzymanych od konsumenta do chwili otrzymania
towaru z powrotem lub dostarczenia przez konsumenta dowodu jego odesłania, w zależności
od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.
1.
W przypadku odstąpienia od umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
przedsiębiorca od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy nie
może wykorzystywać treści innych niż dane osobowe dostarczone lub wytworzone przez
konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej dostarczonych
przez przedsiębiorcę, z wyjątkiem treści, które
1)
są użyteczne wyłącznie w związku z treścią cyfrową lub usługą cyfrową, które stanowiły
przedmiot umowy;
2)
dotyczą wyłącznie aktywności konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub
usługi cyfrowej dostarczonych przez przedsiębiorcę;
3)
zostały połączone przez przedsiębiorcę z innymi danymi i nie mogą zostać z nich wydzielone
lub mogą zostać wydzielone jedynie przy nakładzie niewspółmiernych wysiłków;
4)
zostały wytworzone przez konsumenta wspólnie z innymi konsumentami, którzy nadal mogą
z nich korzystać.
2.
Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, przedsiębiorca na żądanie
konsumenta udostępnia mu treści inne niż dane osobowe, które zostały dostarczone lub
wytworzone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej
dostarczonych przez przedsiębiorcę.
3.
Konsument ma prawo odzyskać treści cyfrowe od przedsiębiorcy nieodpłatnie, bez przeszkód
ze strony przedsiębiorcy, w rozsądnym terminie i powszechnie używanym formacie przeznaczonym
do odczytu maszynowego.
4.
W przypadku odstąpienia od umowy przedsiębiorca może uniemożliwić konsumentowi dalsze
korzystanie z treści cyfrowych lub usługi cyfrowej, w szczególności przez uniemożliwienie
konsumentowi dostępu do treści cyfrowych lub usługi cyfrowej lub zablokowanie konta
użytkownika. Przepis ten nie ma wpływu na uprawnienia konsumenta, o których mowa w
ust. 2.
Jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia towaru inny niż najtańszy zwykły sposób
dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do
zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.
1
Konsument ma obowiązek zwrócić towar przedsiębiorcy lub przekazać go osobie upoważnionej
przez przedsiębiorcę do odbioru niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia,
w którym odstąpił od umowy, chyba że przedsiębiorca zaproponował, że sam odbierze
towar. Do zachowania terminu wystarczy odesłanie towaru przed jego upływem.
1a
W przypadku odstąpienia od umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej,
konsument jest zobowiązany zaprzestać korzystania z tej treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej i udostępniania ich osobom trzecim.
2
Konsument ponosi tylko bezpośrednie koszty zwrotu towaru, chyba że przedsiębiorca
zgodził się je ponieść lub nie poinformował konsumenta o konieczności poniesienia
tych kosztów.
3
Jeżeli umowę zawarto poza lokalem przedsiębiorstwa a towar dostarczono konsumentowi
do miejsca, w którym zamieszkiwał w chwili zawarcia umowy, przedsiębiorca jest zobowiązany
do odebrania towaru na swój koszt, gdy ze względu na charakter towaru nie można go
odesłać w zwykły sposób pocztą.
4
Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości towaru będące wynikiem
korzystania z niego w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia charakteru,
cech i funkcjonowania towaru, chyba że przedsiębiorca nie poinformował konsumenta
o prawie odstąpienia od umowy zgodnie z wymaganiami art. 12 ust. 1 pkt 9.
1.
Jeżeli konsument wykonuje prawo odstąpienia od umowy po zgłoszeniu żądania zgodnie
z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2, ma obowiązek zapłaty za świadczenia spełnione do
chwili odstąpienia od umowy.
2.
Kwotę zapłaty oblicza się proporcjonalnie do zakresu spełnionego świadczenia, z uwzględnieniem
uzgodnionej w umowie ceny lub wynagrodzenia. Jeżeli cena lub wynagrodzenie są nadmierne,
podstawą obliczenia tej kwoty jest wartość rynkowa spełnionego świadczenia.
Konsument nie ponosi kosztów
1)
świadczenia usług, dostarczania wody, gazu lub energii elektrycznej w przypadku, gdy
nie są one oferowane w ograniczonej objętości lub w ustalonej ilości, lub energii
cieplnej, w całości lub w części, za czas do odstąpienia od umowy, jeżeli
a)
przedsiębiorca nie poinformował konsumenta o prawie odstąpienia od umowy i skutkach
jego wykonania zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 9 lub
b)
konsument nie żądał spełniania świadczenia przed upływem terminu do odstąpienia od
umowy zgodnie z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2;
2)
dostarczania treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli
a
konsument nie wyraził zgody na spełnienie świadczenia przed upływem terminu, o którym
mowa w art. 27 ust. 1 albo 2, lub
b)
konsument nie został poinformowany o utracie przysługującego mu prawa odstąpienia
od umowy w chwili udzielania takiej zgody, lub
c)
przedsiębiorca nie dostarczył potwierdzenia zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 21 ust.
1.
1.
W chwili odstąpienia przez konsumenta od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem
przedsiębiorstwa wygasają powiązane z nią umowy dodatkowe zawarte przez konsumenta,
jeżeli na ich podstawie świadczenie jest spełniane przez przedsiębiorcę lub osobę
trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą. Konsument nie ponosi kosztów związanych
z wygaśnięciem tych umów, z wyjątkiem kosztów określonych w art. 33, art. 34 ust.
2 i art. 35.
2.
Jeżeli umowa dodatkowa została zawarta z osobą trzecią, przedsiębiorca informuje tę
osobę o odstąpieniu przez konsumenta od umowy.
1
Prawo odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość
nie przysługuje konsumentowi w odniesieniu do umów
1
o świadczenie usług, za które konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, jeżeli przedsiębiorca
wykonał w pełni usługę za wyraźną i uprzednią zgodą konsumenta, który został poinformowany
przed rozpoczęciem świadczenia, że po spełnieniu świadczenia przez przedsiębiorcę
utraci prawo odstąpienia od umowy, i przyjął to do wiadomości;
2)
w której cena lub wynagrodzenie zależy od wahań na rynku finansowym, nad którymi przedsiębiorca
nie sprawuje kontroli, i które mogą wystąpić przed upływem terminu do odstąpienia
od umowy;
3
w której przedmiotem świadczenia jest towar nieprefabrykowany, wyprodukowany według
specyfikacji konsumenta lub służący zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb;
4
w której przedmiotem świadczenia jest towar ulegający szybkiemu zepsuciu lub mający
krótki termin przydatności do użycia;
5
w której przedmiotem świadczenia jest towar dostarczany w zapieczętowanym opakowaniu,
którego po otwarciu opakowania nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub
ze względów higienicznych, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu;
6
w której przedmiotem świadczenia są towary, które po dostarczeniu, ze względu na swój
charakter, zostają nierozłącznie połączone z innymi towarami;
7)
w której przedmiotem świadczenia są napoje alkoholowe, których cena została uzgodniona
przy zawarciu umowy sprzedaży, a których dostarczenie może nastąpić dopiero po upływie
30 dni i których wartość zależy od wahań na rynku, nad którymi przedsiębiorca nie
ma kontroli;
8
w której konsument wyraźnie żądał, aby przedsiębiorca do niego przyjechał w celu dokonania
pilnej naprawy lub konserwacji; jeżeli przedsiębiorca świadczy dodatkowo inne usługi
niż te, których wykonania konsument żądał, lub dostarcza towary inne niż części zamienne
niezbędne do wykonania naprawy lub konserwacji, prawo odstąpienia od umowy przysługuje
konsumentowi w odniesieniu do dodatkowych usług lub towarów;
9)
w której przedmiotem świadczenia są nagrania dźwiękowe lub wizualne albo programy
komputerowe dostarczane w zapieczętowanym opakowaniu, jeżeli opakowanie zostało otwarte
po dostarczeniu;
10)
o dostarczanie dzienników, periodyków lub czasopism, z wyjątkiem umowy o prenumeratę;
11)
zawartej w drodze aukcji publicznej;
12
o świadczenie usług w zakresie zakwaterowania, innych niż do celów mieszkalnych, przewozu
towarów, najmu samochodów, gastronomii, usług związanych z wypoczynkiem, wydarzeniami
rozrywkowymi, sportowymi lub kulturalnymi, jeżeli w umowie oznaczono dzień lub okres
świadczenia usługi;
13
o dostarczanie treści cyfrowych niedostarczanych na nośniku materialnym, za które
konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, jeżeli przedsiębiorca rozpoczął świadczenie
za wyraźną i uprzednią zgodą konsumenta, który został poinformowany przed rozpoczęciem
świadczenia, że po spełnieniu świadczenia przez przedsiębiorcę utraci prawo odstąpienia
od umowy, i przyjął to do wiadomości, a przedsiębiorca przekazał konsumentowi potwierdzenie,
o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 albo art. 21 ust. 1;
14
o świadczenie usług, za które konsument jest zobowiązany do zapłaty ceny, w przypadku
których konsument wyraźnie zażądał od przedsiębiorcy, aby przyjechał do niego w celu
dokonania naprawy, a usługa została już w pełni wykonana za wyraźną i uprzednią zgodą
konsumenta.
2
Przepisów ust. 1 pkt 1-3 i 5 nie stosuje się do umów zawieranych podczas nieumówionej
wizyty przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania lub zwykłego pobytu konsumenta albo wycieczki.
(uchylony)
1.
Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową przedsiębiorca
jest obowiązany poinformować konsumenta w sposób jasny i zrozumiały, wskazujący na
zamiar zawarcia umowy i odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania się
na odległość o
1)
imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy, organie,
który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym
przedsiębiorca został zarejestrowany, a w przypadku gdy działalność przedsiębiorcy
wymaga uzyskania zezwolenia - danych dotyczących instytucji udzielającej zezwolenia;
2)
imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) w Rzeczypospolitej Polskiej
przedstawiciela przedsiębiorcy, o ile taki występuje;
3)
imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) podmiotu innego niż przedsiębiorca
świadczący usługi finansowe na odległość, w tym operatora środków porozumiewania się
na odległość, oraz charakterze, w jakim podmiot ten występuje wobec konsumenta i tego
przedsiębiorcy;
4)
istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu;
5)
cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, w tym opłaty i podatki,
a w przypadku niemożności określenia dokładnej ceny lub wynagrodzenia - podstawie
obliczenia ceny lub wynagrodzenia umożliwiającej konsumentowi dokonanie ich weryfikacji;
6)
ryzyku związanym z usługą finansową, jeżeli wynika ono z jej szczególnych cech lub
charakteru czynności, które mają być wykonane lub jeżeli cena bądź wynagrodzenie zależą
wyłącznie od ruchu cen na rynku finansowym;
7)
zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia;
8)
kosztach oraz terminie i sposobie świadczenia usługi;
9)
prawie oraz sposobie odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 40 ust. 1 i 2, albo
wskazaniu, że prawo takie nie przysługuje, oraz wysokości ceny lub wynagrodzenia,
które konsument jest obowiązany zapłacić w przypadku określonym w art. 40 ust. 4;
10)
dodatkowych kosztach ponoszonych przez konsumenta wynikających z korzystania ze środków
porozumiewania się na odległość, jeżeli mogą one wystąpić;
11)
terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie lub wynagrodzeniu mają charakter wiążący;
12)
minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe;
13)
miejscu i sposobie składania reklamacji;
14)
możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów wynikających z umowy;
15)
prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 42, oraz skutkach tego wypowiedzenia,
w tym karach umownych;
16)
istnieniu funduszu gwarancyjnego lub innych systemów gwarancyjnych, jeżeli takie istnieją;
17)
języku stosowanym w relacjach przedsiębiorcy z konsumentem;
18)
prawie właściwym państwa, które stanowi podstawę dla stosunków przedsiębiorcy z konsumentem
przed zawarciem umowy na odległość oraz prawie właściwym do zawarcia i wykonania umowy;
19)
sądzie właściwym do rozstrzygania sporów związanych z wykonywaniem umowy.
20)
(uchylony)
2.
W wypadku przekazywania konsumentowi informacji w formie głosowych komunikatów telefonicznych
nie stosuje się przepisów ust. 1 pkt 6-8 oraz pkt 1020, jeżeli konsument udzieli na to wyraźnej zgody. Przedsiębiorca jest obowiązany zamieścić
w komunikacie informacje o prawie konsumenta do żądania przedstawienia informacji,
o których mowa w tych przepisach oraz sposobie ich uzyskania.
3.
Przedsiębiorca jest obowiązany do przekazania konsumentowi informacji, o których mowa
w ust. 1, utrwalonych na papierze lub innym trwałym nośniku dostępnym dla konsumenta,
przed zawarciem umowy, a gdy umowa jest na życzenie konsumenta zawierana z zastosowaniem
środka porozumiewania się na odległość, który na to nie pozwala - niezwłocznie po
jej zawarciu.
4.
W czasie trwania umowy konsument ma prawo żądać potwierdzenia jej treści na piśmie.
Konsument ma także prawo żądać zmiany środka porozumiewania się na odległość, chyba
że stosowanie takiego środka nie jest przewidziane w umowie lub nie odpowiada on charakterowi
świadczonej usługi.
5.
Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy jednorazowych świadczeń, które są spełniane
przy użyciu środków porozumiewania się na odległość i za które fakturę wystawia osoba
fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przedsiębiorstwa udostępnia co najmniej
jeden środek porozumiewania się na odległość dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy,
z wyjątkiem jednak informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
6.
Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy poszczególnych czynności (umów szczegółowych)
wynikających z umowy (umowy ramowej).
7.
W wypadku wykonywania poszczególnych czynności o tym samym charakterze pomiędzy tymi
samymi stronami, jeżeli czynności te nie wynikają z wcześniej zawartej umowy (umowy
ramowej), obowiązek określony w ust. 1 dotyczy tylko pierwszej z tych czynności. Jeżeli
w ciągu roku od dnia wykonania pierwszej czynności nie wykonano żadnej czynności o
tym samym charakterze pomiędzy tymi samymi stronami, to do pierwszej czynności wykonanej
po tym czasie stosuje się ust. 1.
8.
Obowiązek określony w ust. 1 uważa się za spełniony, jeżeli przedsiębiorca przekazał konsumentowi informacje
zgodnie ze wzorem określonym w formularzu informacyjnym, o którym mowa odpowiednio
w art. 14 lub art. 19 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1028, 1285, 1394 i 1723).
1.
Konsument, który zawarł na odległość umowę o usługi finansowe, może od niej odstąpić
bez podania przyczyn, składając oświadczenie na piśmie, w terminie 14 dni od dnia
zawarcia umowy lub od dnia potwierdzenia informacji, o którym mowa w art. 39 ust.
3, jeżeli jest to termin późniejszy. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego
upływem oświadczenie zostało wysłane. Konsument nie ponosi kosztów związanych z odstąpieniem,
z wyjątkiem kosztów, o których mowa w ust. 4.
2.
W przypadku umów ubezpieczenia termin, w którym konsument może odstąpić od umowy,
wynosi 30 dni od dnia poinformowania go o zawarciu umowy lub od dnia potwierdzenia
informacji, o którym mowa w art. 39 ust. 3, jeżeli jest to termin późniejszy. Termin
uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem oświadczenie zostało wysłane.
3.
W przypadku odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest
zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie
niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu, w terminie
30 dni
1)
od odstąpienia od umowy - w przypadku świadczeń konsumenta albo
2)
od otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy - w przypadku świadczeń przedsiębiorcy.
4.
W przypadku rozpoczętego za zgodą konsumenta świadczenia usług przed upływem terminów,
o których mowa w ust. 1 i 2, przedsiębiorca może żądać zapłaty ceny lub wynagrodzenia
za usługę rzeczywiście wykonaną.
5.
Przedsiębiorca nie może żądać zapłaty, o której mowa w ust. 4, jeżeli rozpoczął świadczenie
usług bez zgody konsumenta, a także jeżeli nie wskazał, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt
9, wysokości ceny lub wynagrodzenia, które konsument jest obowiązany zapłacić w wypadku,
o którym mowa w ust. 4.
6.
Prawo odstąpienia od umowy nie przysługuje konsumentowi w przypadkach umów
1)
całkowicie wykonanych na żądanie konsumenta przed upływem terminów, o których mowa
w ust. 1 i 2;
2)
dotyczących instrumentów rynku pieniężnego, zbywalnych papierów wartościowych, jednostek
uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych, jednostek uczestnictwa specjalistycznych
funduszy inwestycyjnych otwartych, tytułów uczestnictwa w instytucjach zbiorowego
inwestowania, sprzedaży papierów wartościowych ze zobowiązaniem do ich odkupu oraz
operacji finansowych, w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową lub indeks,
a w szczególności nabywanie walut, papierów wartościowych, złota lub innych metali
szlachetnych, towarów lub praw, w tym umowy obliczone tylko na różnice cen, opcje
i prawa pochodne, zawarte na umówioną datę lub umówiony termin, w obrocie rynkowym;
3)
ubezpieczenia dotyczących podróży i bagażu lub innych podobnych, jeżeli zawarte zostały
na okres krótszy niż 30 dni.
7.
Jeżeli do umowy jest dołączona kolejna umowa zawarta na odległość dotycząca usług
świadczonych przez przedsiębiorcę lub podmiot inny niż przedsiębiorca na podstawie
porozumienia pomiędzy tym podmiotem a przedsiębiorcą, odstąpienie od umowy zawartej
na odległość dotyczącej usług finansowych jest skuteczne także wobec tej kolejnej
umowy.
Jeżeli przedsiębiorca nie dopełni obowiązków określonych w art. 39 ust. 1-3, konsument
ma prawo odstąpić od umowy w każdym czasie bez konieczności ponoszenia kosztów należnych
przedsiębiorcy.
Jeżeli czas trwania umowy nie jest oznaczony, każda ze stron może ją wypowiedzieć
bez wskazania przyczyn, z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, chyba że
strony zastrzegły krótszy termin wypowiedzenia.
1.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do usług polegających na gromadzeniu
środków pieniężnych i ich lokowaniu, z przeznaczeniem na wypłatę członkom otwartego
funduszu emerytalnego lub uczestnikom pracowniczego funduszu emerytalnego po osiągnięciu
przez nich wieku emerytalnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 930, 1672 i 1941) i przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 710 i 1941).
2.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki
zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa.
2a
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do umowy konsumenckiej pożyczki lombardowej
zawieranej na odległość, o której mowa w ustawie z dnia 14 kwietnia 2023 r. o konsumenckiej pożyczce lombardowej
(Dz. U. poz. 1285).
3.
Przepisów art. 39 ust. 1 pkt 1-4, 12-15, 17 i 19 nie stosuje się do usług płatniczych,
o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2360 i 2640 oraz z 2023 r. poz. 1394 i 1723).
1.
W razie braku zgodności towaru z umową konsumentowi przysługują uprawnienia określone
w niniejszym rozdziale. Do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru
na konsumenta, w tym w szczególności umów sprzedaży, umów dostawy oraz umów o dzieło
będące towarem, nie stosuje się przepisów księgi trzeciej tytułu XI działu II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1610, 1615, 1890 i 1933).
2.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do towaru, który służy wyłącznie jako
nośnik treści cyfrowej.
1.
Towar jest zgodny z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają w szczególności jego
1)
opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność i funkcjonalność, a w odniesieniu do towarów
z elementami cyfrowymi - również kompatybilność, interoperacyjność i dostępność aktualizacji;
2)
przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebny konsumentowi, o którym
konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorca
zaakceptował.
2.
Ponadto towar, aby został uznany za zgodny z umową, musi
1)
nadawać się do celów, do których zazwyczaj używa się towaru tego rodzaju, z uwzględnieniem
obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk;
2)
występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym trwałość i bezpieczeństwo, a
w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi - również funkcjonalność i kompatybilność,
jakie są typowe dla towaru tego rodzaju i których konsument może rozsądnie oczekiwać,
biorąc pod uwagę charakter towaru oraz publiczne zapewnienie złożone przez przedsiębiorcę,
jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, w szczególności w reklamie
lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że
a)
nie wiedział o danym publicznym zapewnieniu i oceniając rozsądnie, nie mógł o nim
wiedzieć,
b)
przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z zachowaniem warunków
i formy, w jakich publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w porównywalny sposób,
c)
publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o zawarciu umowy;
3)
być dostarczany z opakowaniem, akcesoriami i instrukcjami, których dostarczenia konsument
może rozsądnie oczekiwać;
4)
być takiej samej jakości jak próbka lub wzór, które przedsiębiorca udostępnił konsumentowi
przed zawarciem umowy, i odpowiadać opisowi takiej próbki lub takiego wzoru.
3.
Do towarów z elementami cyfrowymi przepisy art. 43k ust. 3 i 4 oraz art. 43l ust.
4 stosuje się odpowiednio.
4.
Przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności towaru z umową w zakresie,
o którym mowa w ust. 2 lub 3, jeżeli konsument, najpóźniej w chwili zawarcia umowy,
został wyraźnie poinformowany, że konkretna cecha towaru odbiega od wymogów zgodności
z umową określonych w ust. 2 lub 3, oraz wyraźnie i odrębnie zaakceptował brak konkretnej
cechy towaru.
5.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową wynikający
z niewłaściwego zamontowania towaru, jeżeli
1)
zostało ono przeprowadzone przez przedsiębiorcę lub na jego odpowiedzialność;
2)
niewłaściwe zamontowanie przeprowadzone przez konsumenta wynikało z błędów w instrukcji
dostarczonej przez przedsiębiorcę lub osobę trzecią, o której mowa w art. 6 ust. 2.
1.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową istniejący
w chwili jego dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili, chyba że termin
przydatności towaru do użycia, określony przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych
lub osoby działające w ich imieniu, jest dłuższy. Domniemywa się, że brak zgodności
towaru z umową, który ujawnił się przed upływem dwóch lat od chwili dostarczenia towaru,
istniał w chwili jego dostarczenia, o ile nie zostanie udowodnione inaczej lub domniemania
tego nie można pogodzić ze specyfiką towaru lub charakterem braku zgodności towaru
z umową.
2.
Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności
towaru z umową określonego w ust. 1, jeżeli brak ten podstępnie zataił.
3.
W odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi, przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność
za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w sposób
ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w czasie, w którym zgodnie z umową miały być
dostarczane. Czas ten nie może być krótszy niż dwa lata od chwili dostarczenia towaru
z elementami cyfrowymi. Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej z umową wystąpił w tym czasie, jeżeli w tym czasie się ujawnił.
1.
Jeżeli towar jest niezgodny z umową, konsument może żądać jego naprawy lub wymiany.
2.
Przedsiębiorca może dokonać wymiany, gdy konsument żąda naprawy, lub przedsiębiorca
może dokonać naprawy, gdy konsument żąda wymiany, jeżeli doprowadzenie do zgodności
towaru z umową w sposób wybrany przez konsumenta jest niemożliwe albo wymagałoby nadmiernych
kosztów dla przedsiębiorcy. Jeżeli naprawa i wymiana są niemożliwe lub wymagałyby
nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy, może on odmówić doprowadzenia towaru do zgodności
z umową.
3.
Przy ocenie nadmierności kosztów dla przedsiębiorcy uwzględnia się wszelkie okoliczności
sprawy, w szczególności znaczenie braku zgodności towaru z umową, wartość towaru zgodnego
z umową oraz nadmierne niedogodności dla konsumenta powstałe wskutek zmiany sposobu
doprowadzenia towaru do zgodności z umową.
4.
Przedsiębiorca dokonuje naprawy lub wymiany w rozsądnym czasie od chwili, w której
przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta o braku zgodności z umową, i
bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając specyfikę towaru oraz
cel, w jakim konsument go nabył. Koszty naprawy lub wymiany, w tym w szczególności
koszty opłat pocztowych, przewozu, robocizny i materiałów, ponosi przedsiębiorca.
5.
Konsument udostępnia przedsiębiorcy towar podlegający naprawie lub wymianie. Przedsiębiorca
odbiera od konsumenta towar na swój koszt.
6.
Jeżeli towar został zamontowany przed ujawnieniem się braku zgodności towaru z umową,
przedsiębiorca demontuje towar oraz montuje go ponownie po dokonaniu naprawy lub wymiany
albo zleca wykonanie tych czynności na swój koszt.
7.
Konsument nie jest zobowiązany do zapłaty za zwykłe korzystanie z towaru, który następnie
został wymieniony.
1.
Jeżeli towar jest niezgodny z umową, konsument może złożyć oświadczenie o obniżeniu
ceny albo odstąpieniu od umowy, gdy
1)
przedsiębiorca odmówił doprowadzenia towaru do zgodności z umową zgodnie z art. 43d
ust. 2;
2)
przedsiębiorca nie doprowadził towaru do zgodności z umową zgodnie z art. 43d ust.
4-6;
3)
brak zgodności towaru z umową występuje nadal, mimo że przedsiębiorca próbował doprowadzić
towar do zgodności z umową;
4)
brak zgodności towaru z umową jest na tyle istotny, że uzasadnia obniżenie ceny albo
odstąpienie od umowy bez uprzedniego skorzystania ze środków ochrony określonych w
art. 43d;
5)
z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi
on towaru do zgodności z umową w rozsądnym czasie lub bez nadmiernych niedogodności
dla konsumenta.
2.
Obniżona cena musi pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej
wartość towaru niezgodnego z umową pozostaje do wartości towaru zgodnego z umową.
3.
Przedsiębiorca zwraca konsumentowi kwoty należne wskutek skorzystania z prawa obniżenia
ceny niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia
konsumenta o obniżeniu ceny.
4.
Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli brak zgodności towaru z umową jest nieistotny.
Domniemywa się, że brak zgodności towaru z umową jest istotny.
5.
Jeżeli brak zgodności z umową dotyczy jedynie niektórych towarów dostarczonych na
podstawie umowy konsument może odstąpić od umowy jedynie w odniesieniu do tych towarów,
a także w odniesieniu do innych towarów nabytych przez konsumenta wraz z towarami
niezgodnymi z umową, jeżeli nie można rozsądnie oczekiwać, aby konsument zgodził się
zatrzymać wyłącznie towary zgodne z umową.
6.
W razie odstąpienia od umowy konsument niezwłocznie zwraca towar przedsiębiorcy na
jego koszt. Przedsiębiorca zwraca konsumentowi cenę niezwłocznie, nie później niż
w terminie 14 dni od dnia otrzymania towaru lub dowodu jego odesłania.
7.
Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego
użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który
nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.
Konsument może powstrzymać się z zapłatą ceny do chwili wykonania przez przedsiębiorcę
obowiązków wynikających z art. 43d i art. 43e.
1.
Odstępstwo od warunków gwarancji określonych w reklamie na niekorzyść konsumenta jest
bezskuteczne, chyba że oświadczenie gwarancyjne złożone w reklamie przed zawarciem
umowy zostało sprostowane z zachowaniem warunków i formy, w jakiej reklama została
przeprowadzona, lub w porównywalny sposób.
2.
Gwarancja trwałości nie może przewidywać warunków naprawy albo wymiany mniej korzystnych
dla konsumenta niż określone w art. 43d.
1.
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o treści cyfrowej, należy przez to rozumieć
również towar, który służy wyłącznie jako nośnik treści cyfrowej, z uwzględnieniem
art. 43j ust. 8.
2.
Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do dostarczenia treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej oraz innych świadczeń, przepisy niniejszego rozdziału stosuje
się wyłącznie w zakresie postanowień umowy dotyczących treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do
1)
usług łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia
2018 r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej
(Dz. Urz. UE L 321 z 17.12.2018, str. 36, Dz. Urz. UE L 334 z 27.12.2019, str. 164 oraz Dz. Urz. UE L 419 z 11.12.2020, str.
36) innych niż usługi łączności interpersonalnej niewykorzystujące numerów w rozumieniu
art. 2 pkt 7 tej dyrektywy;
2)
umów, na mocy których konsument nie jest zobowiązany do świadczeń innych niż dostarczanie
danych osobowych, a dane te są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu
poprawy bezpieczeństwa, kompatybilności lub interoperacyjności oprogramowania oferowanego
na podstawie otwartej i wolnej licencji;
3)
treści cyfrowych dostarczanych na podstawie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji
sektora publicznego
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1524).
1.
Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi treść cyfrową lub usługę cyfrową niezwłocznie
po zawarciu umowy, chyba że strony postanowiły inaczej.
2.
Treść cyfrową uważa się za dostarczoną w chwili, gdy treść cyfrowa lub środek, który
pozwala na uzyskanie dostępu do treści cyfrowej lub pobranie treści cyfrowej, zostały
udostępnione konsumentowi lub fizycznemu lub wirtualnemu urządzeniu, które konsument
wybrał samodzielnie w tym celu, lub gdy konsument lub takie urządzenie, uzyskali do
niej dostęp.
3.
Usługę cyfrową uważa się za dostarczoną w chwili, gdy konsument lub fizyczne lub wirtualne
urządzenie, które konsument wybrał samodzielnie w tym celu, uzyskali do niej dostęp.
4.
Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczył treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, konsument
wzywa go do ich dostarczenia. Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczy treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej niezwłocznie lub w dodatkowym, wyraźnie uzgodnionym przez strony
terminie, konsument może odstąpić od umowy.
5.
Konsument może odstąpić od umowy bez wzywania do dostarczenia treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej, jeżeli
1)
z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie dostarczy treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej lub
2)
konsument i przedsiębiorca uzgodnili lub z okoliczności zawarcia umowy wyraźnie wynika,
że określony termin dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej miał istotne
znaczenie dla konsumenta, a przedsiębiorca nie dostarczył ich w tym terminie.
6.
Ciężar dowodu dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej spoczywa na przedsiębiorcy.
7.
W razie odstąpienia przez konsumenta od umowy przepis art. 43o stosuje się odpowiednio.
8.
Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się, jeżeli umowa przewiduje dostarczenie treści cyfrowej
za pośrednictwem materialnego nośnika.
1.
Treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są zgodne z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają
w szczególności ich
1)
opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność, funkcjonalność, kompatybilność, interoperacyjność
oraz dostępność wsparcia technicznego i aktualizacji;
2)
przydatność do szczególnego celu, do którego są potrzebne konsumentowi, o którym konsument
powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorca
zaakceptował.
2.
Ponadto treść cyfrowa lub usługa cyfrowa, aby mogły zostać uznane za zgodne z umową,
muszą
1)
nadawać się do celów, w których zazwyczaj korzysta się z treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej tego rodzaju, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych
lub dobrych praktyk;
2)
występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym funkcjonalność, kompatybilność,
dostępność, ciągłość i bezpieczeństwo, jakie są typowe dla treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej tego rodzaju i których konsument może rozsądnie oczekiwać, biorąc pod uwagę
charakter treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz publiczne zapewnienia złożone przez
przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w jego imieniu, w
szczególności w reklamie lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że
a)
nie wiedział o danym publicznym zapewnieniu i oceniając rozsądnie, nie mógł o nim
wiedzieć,
b)
przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z zachowaniem warunków
i formy, w jakich publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w porównywalny sposób,
c)
publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o zawarciu umowy;
3)
być dostarczane z akcesoriami i instrukcjami, których dostarczenia konsument może
rozsądnie oczekiwać;
4)
być zgodne z wersją próbną lub zapowiedzią, które zostały udostępnione konsumentowi
przez przedsiębiorcę przed zawarciem umowy.
3.
Przedsiębiorca informuje konsumenta o aktualizacjach, w tym dotyczących zabezpieczeń,
niezbędnych do zachowania zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową oraz
dostarcza je konsumentowi przez czas
1)
dostarczania treści cyfrowej lub usługi cyfrowej określony w umowie, na podstawie
której dostarczanie następuje w sposób ciągły, lub
2)
zasadnie oczekiwany przez konsumenta, uwzględniając rodzaj treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej i cel, w jakim są wykorzystywane, oraz okoliczności i charakter umowy, jeżeli
umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej jednorazowo lub
częściami.
4.
Jeżeli konsument nie zainstaluje w rozsądnym czasie aktualizacji dostarczonych przez
przedsiębiorcę zgodnie z ust. 3, przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak
zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową wynikający wyłącznie z braku
aktualizacji, jeżeli
1)
poinformował konsumenta o aktualizacji i konsekwencjach jej niezainstalowania;
2)
niezainstalowanie lub niewłaściwa instalacja aktualizacji nie wynikały z błędów w
instrukcji instalacji dostarczonej przez przedsiębiorcę.
5.
Przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej z umową w zakresie, o którym mowa w ust. 2 lub 3, jeżeli konsument,
najpóźniej w chwili zawarcia umowy, został wyraźnie poinformowany, że konkretna cecha
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej odbiega od wymogów zgodności z umową określonych
w ust. 2 lub 3, oraz wyraźnie i odrębnie zaakceptował brak konkretnej cechy treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej.
6.
W przypadku gdy umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
w sposób ciągły, treść cyfrowa lub usługa cyfrowa muszą pozostawać zgodne z umową
przez oznaczony w umowie czas ich dostarczania.
7.
Treść cyfrową lub usługę cyfrową dostarcza się w najnowszej wersji dostępnej w chwili
zawarcia umowy, chyba że strony postanowiły inaczej.
8.
Do integracji treści cyfrowej lub usługi cyfrowej przepis art. 43b ust. 5 stosuje
się odpowiednio.
1.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej dostarczanych jednorazowo lub w częściach, który istniał w chwili
ich dostarczenia i ujawnił się w ciągu dwóch lat od tej chwili. Domniemywa się, że
brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową, który ujawnił się przed
upływem roku od chwili dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, istniał w
chwili ich dostarczenia.
2.
Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową określonego w ust. 1, jeżeli brak ten
podstępnie zataił.
3.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej dostarczanych w sposób ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w czasie,
w którym zgodnie z umową miały być dostarczane. Domniemywa się, że brak zgodności
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową wystąpił w tym czasie, jeżeli w tym czasie
się ujawnił.
4.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej w zakresie uregulowanym w art. 43k ust. 3, który wystąpił w czasie
określonym w tym przepisie.
5.
Domniemania określone w ust. 1 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli
1)
środowisko cyfrowe konsumenta nie jest kompatybilne z wymaganiami technicznymi, o
których przedsiębiorca poinformował go w sposób jasny i zrozumiały przed zawarciem
umowy;
2)
konsument, poinformowany w jasny i zrozumiały sposób przed zawarciem umowy o obowiązku
współpracy z przedsiębiorcą, w rozsądnym zakresie i przy zastosowaniu najmniej uciążliwych
dla siebie środków technicznych, w celu ustalenia, czy brak zgodności treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej z umową w odpowiednim czasie wynika z cech środowiska cyfrowego
konsumenta, nie wykonuje tego obowiązku.
1.
Jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z umową, konsument może żądać
doprowadzenia do ich zgodności z umową.
2.
Przedsiębiorca może odmówić doprowadzenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności
z umową, jeżeli doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową
jest niemożliwe albo wymagałoby nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy.
3.
Przy ocenie nadmierności kosztów dla przedsiębiorcy uwzględnia się wszelkie okoliczności
sprawy, w szczególności znaczenie braku zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
z umową oraz wartość treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych z umową.
4.
Przedsiębiorca doprowadza treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności z umową w
rozsądnym czasie od chwili, w której przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta
o braku zgodności z umową, i bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając
ich charakter oraz cel, w jakim są wykorzystywane. Koszty doprowadzenia treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej do zgodności z umową ponosi przedsiębiorca.
1.
Jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z umową, konsument może złożyć
oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, gdy
1)
doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową jest niemożliwe
albo wymaga nadmiernych kosztów stosownie do art. 43m ust. 2 i 3;
2)
przedsiębiorca nie doprowadził treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z
umową zgodnie z art. 43m ust. 4;
3)
brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową występuje nadal, mimo że
przedsiębiorca próbował doprowadzić treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności
z umową;
4)
brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową jest na tyle istotny, że
uzasadnia obniżenie ceny albo odstąpienie od umowy bez uprzedniego skorzystania ze
środka ochrony określonego w art. 43m;
5)
z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi
on treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z umową w rozsądnym czasie lub
bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta.
2.
Obniżona cena musi pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej
wartość treści cyfrowej lub usługi cyfrowej niezgodnych z umową pozostaje do wartości
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych z umową. Jeżeli umowa stanowi, że treść
cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane w częściach lub w sposób ciągły, przy obniżeniu
ceny należy uwzględnić czas, w którym treść cyfrowa lub usługa cyfrowa pozostawały
niezgodne z umową.
3.
Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane
w zamian za zapłatę ceny, a brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową
jest nieistotny. Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
z umową jest istotny.
1.
Po odstąpieniu od umowy przedsiębiorca nie może wykorzystywać treści innych niż dane
osobowe dostarczone lub wytworzone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczonych przez przedsiębiorcę, z wyjątkiem treści,
które
1)
są użyteczne wyłącznie w związku z treścią cyfrową lub usługą cyfrową, które stanowiły
przedmiot umowy;
2)
dotyczą wyłącznie aktywności konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej, które stanowiły przedmiot umowy;
3)
zostały połączone przez przedsiębiorcę z innymi danymi i nie mogą zostać rozłączone
bez nadmiernych trudności;
4)
zostały wytworzone przez konsumenta wspólnie z innymi konsumentami, którzy nadal mogą
z nich korzystać.
2.
Przedsiębiorca udostępnia konsumentowi na jego żądanie i na swój koszt, w rozsądnym
czasie oraz w powszechnie używanym formacie nadającym się do odczytu maszynowego treści
wytworzone lub dostarczone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej, inne niż dane osobowe, z wyjątkiem treści, o których mowa w ust.
1 pkt 1-3.
3.
Przedsiębiorca może żądać zwrotu nośnika materialnego, na którym dostarczył treść
cyfrową, w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu
od umowy. Konsument zwraca nośnik niezwłocznie i na koszt przedsiębiorcy.
4.
Przedsiębiorca nie jest uprawniony do żądania zapłaty za czas, w którym treść cyfrowa
lub usługa cyfrowa były niezgodne z umową, nawet jeżeli przed odstąpieniem od umowy
konsument z nich faktycznie korzystał.
5.
Przedsiębiorca jest zobowiązany do zwrotu ceny jedynie w części odpowiadającej treści
lub usłudze cyfrowej niezgodnej z umową oraz treści cyfrowej lub usłudze cyfrowej,
których obowiązek dostarczenia odpadł wskutek odstąpienia od umowy.
6.
Przedsiębiorca ma obowiązek dokonać zwrotu konsumentowi ceny należnej wskutek skorzystania
z prawa odstąpienia od umowy lub obniżenia ceny niezwłocznie, nie później niż w terminie
14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy lub obniżeniu
ceny.
7.
Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego
użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który
nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.
1.
Przedsiębiorca może dokonać zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, która nie
jest niezbędna do zachowania jej zgodności z umową, tylko jeżeli umowa tak stanowi
i jedynie z uzasadnionych przyczyn w tej umowie wskazanych. Przedsiębiorca nie może
jednak dokonać zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w sposób jednorazowy.
2.
Wprowadzenie zmiany, o której mowa w ust. 1, nie może wiązać się z jakimikolwiek kosztami
po stronie konsumenta.
3.
Przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta w sposób jasny i zrozumiały o
dokonywanej zmianie, o której mowa w ust. 1.
1.
Jeżeli zmiana, o której mowa w art. 43p ust. 1, istotnie i negatywnie wpływa na dostęp
konsumenta do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej lub korzystanie z nich, przedsiębiorca
jest zobowiązany poinformować konsumenta z odpowiednim wyprzedzeniem na trwałym nośniku
o właściwościach i terminie dokonania tej zmiany oraz prawie, o którym mowa w ust.
2 lub 3.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, konsument może wypowiedzieć umowę bez zachowania
terminu wypowiedzenia w ciągu 30 dni od dnia dokonania zmiany, o której mowa w art.
43p ust. 1, lub poinformowania o tej zmianie, jeżeli poinformowanie nastąpiło później
niż ta zmiana. Przepis art. 43o stosuje się odpowiednio.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedsiębiorca zapewnił konsumentowi uprawnienie
do zachowania, bez dodatkowych kosztów, treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych
z umową, w stanie niezmienionym.
(pominięte)
Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
dotychczasowe.
Tracą moc
1)
ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności
za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1225);
2)
ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz
o zmianie Kodeksu cywilnego
(Dz. U. poz. 1176, z 2004 r. poz. 959, z 2009 r. poz. 960 oraz z 2011 r. poz. 169 i 432).
(pominięty)
(pominięty)
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.