Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie dokonywania przez fundusz inwestycyjny zamknięty lokat, których przedmiotem są instrumenty pochodne oraz niektóre prawa majątkowe

Rozporządzenie określa

1)

warunki lokowania przez fundusz inwestycyjny zamknięty aktywów w niewystandaryzowane

instrumenty pochodne;

2)

warunki zajmowania przez fundusz inwestycyjny zamknięty pozycji w lokatach, o których

mowa w art. 145 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, zwanej dalej „ustawą”;

3)

sposób ustalenia oraz maksymalną wartość ryzyka kontrahenta wynikającą z transakcji,

których przedmiotem są niewystandaryzowane instrumenty pochodne;

4)

sposób wyznaczenia oraz wartość maksymalnego zaangażowania funduszu inwestycyjnego

zamkniętego w lokaty, o których mowa w art. 145 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy;

5)

warunki, jakie muszą spełniać indeksy stanowiące bazę instrumentów pochodnych, w tym

niewystandaryzowanych instrumentów pochodnych.

Fundusze inwestycyjne zamknięte oraz fundusze inwestycyjne zamknięte z wydzielonymi

subfunduszami, które w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia posiadają lokaty

w instrumenty pochodne, w tym niewystandaryzowane instrumenty pochodne, których bazę

stanowią indeksy oparte o instrumenty notowane na rynku zorganizowanym zlokalizowanym

na terytorium Rosji, są obowiązane dostosować skład lokat do przepisów rozporządzenia

zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, w terminie 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

funduszu - rozumie się przez to fundusz inwestycyjny zamknięty, a w przypadku funduszu

inwestycyjnego zamkniętego z wydzielonymi subfunduszami - subfundusz funduszu inwestycyjnego

zamkniętego;

2)

kontrahencie - rozumie się przez to podmiot będący stroną umowy z funduszem, której

przedmiotem są niewystandaryzowane instrumenty pochodne;

3)

CCP - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia

4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza

rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.)

4)

rozporządzeniu 231/2013 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do zwolnień, ogólnych

warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej,

przejrzystości i nadzoru

(Dz. Urz. UE L 83 z 22.03.2013, str. 1, z późn. zm.)

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Fundusz może zawierać transakcje, których przedmiotem są niewystandaryzowane instrumenty

pochodne, pod warunkiem że utrzymuje część aktywów na poziomie zapewniającym realizację

tych transakcji.

1.

Jeżeli fundusz zawiera transakcje, których przedmiotem są niewystandaryzowane instrumenty

pochodne, jest on obowiązany ustalać wartość ryzyka kontrahenta.

2.

Wartość ryzyka kontrahenta stanowi wartość ustalonego przez fundusz niezrealizowanego

zysku z transakcji, których przedmiotem są niewystandaryzowane instrumenty pochodne.

3.

Na potrzeby wyznaczania wartości ryzyka kontrahenta, przy ustalaniu niezrealizowanego

zysku nie uwzględnia się opłat ani świadczeń ponoszonych przez fundusz przy zawarciu

transakcji, w szczególności wartości premii zapłaconej przy zakupie opcji.

4.

Jeżeli fundusz posiada otwarte pozycje w instrumentach pochodnych z tytułu kilku transakcji

z tym samym kontrahentem, wartość ryzyka kontrahenta może być wyznaczana jako dodatnia

różnica niezrealizowanych zysków i strat na wszystkich takich transakcjach, o ile

1)

transakcje te zostały zawarte na podstawie umowy ramowej spełniającej kryteria określone

w art. 85 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1520 oraz z 2023 r. poz. 825, 1723, 1843 i 1860);

2)

umowa ramowa przewiduje, że w przypadku jej rozwiązania zostanie wypłacona wyłącznie

jedna kwota stanowiąca równoważność salda wartości rynkowych wszystkich tych transakcji

niezależnie od tego, czy wynikające z nich zobowiązania są już wymagalne;

3)

niewypłacalność jednej ze stron umowy ramowej powoduje lub może powodować rozwiązanie

tej umowy;

4)

warunki, o których mowa w pkt 1-3, nie naruszają przepisów prawa właściwego dla każdej

ze stron umowy ramowej.

1.

Wartość ryzyka danego kontrahenta w odniesieniu do wszystkich transakcji, których

przedmiotem są niewystandaryzowane instrumenty pochodne, zawartych z tym kontrahentem

nie może przekroczyć

1)

20% wartości aktywów funduszu - w przypadku transakcji rozliczanych przez CCP;

2)

20% wartości aktywów funduszu - w przypadku gdy kontrahentem jest instytucja kredytowa,

bank krajowy lub bank zagraniczny;

3)

10% wartości aktywów funduszu - w przypadkach innych niż wskazane w pkt 1 i 2.

2.

Wartość ryzyka kontrahenta może podlegać redukcji o wielkość odpowiadającą wartości

ryzyka kontrahenta w danej transakcji, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące

warunki

1)

w związku z tą transakcją kontrahent ustanowi na rzecz funduszu zabezpieczenie w środkach

pieniężnych, zbywalnych papierach wartościowych lub instrumentach rynku pieniężnego;

2)

suma wartości rynkowej zbywalnych papierów wartościowych, instrumentów rynku pieniężnego

i wartości środków pieniężnych przyjętych przez fundusz jako zabezpieczenie będzie

ustalana w każdym dniu roboczym i będzie stanowić co najmniej równowartość wartości

ryzyka kontrahenta w tej transakcji;

3)

środki pieniężne stanowiące zabezpieczenie będą lokowane wyłącznie w papiery wartościowe

lub instrumenty rynku pieniężnego emitowane, poręczone lub gwarantowane przez Skarb

Państwa, Narodowy Bank Polski, państwo członkowskie, państwo należące do OECD, bank

centralny państwa członkowskiego lub Europejski Bank Centralny, lub w depozyty, o

których mowa w art. 145 ust. 5 ustawy.

3.

Papier wartościowy i instrument rynku pieniężnego mogą stanowić zabezpieczenie, jeżeli

łącznie zostaną spełnione następujące warunki

1)

ich emitentem jest Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski, państwo członkowskie, państwo

należące do OECD, bank centralny państwa członkowskiego lub Europejski Bank Centralny;

2)

podaż i popyt umożliwiają ich nabywanie i zbywanie w sposób ciągły;

3)

są zapisane na rachunku prowadzonym przez podlegający nadzorowi właściwego organu

nadzoru nad rynkiem finansowym podmiot, który

a)

nie należy do grupy kapitałowej kontrahenta albo

b)

należy do grupy kapitałowej kontrahenta, pod warunkiem że zabezpieczenia przed skutkami

niewypłacalności tego podmiotu kształtują ryzyko posiadacza tego papieru wartościowego

lub instrumentu rynku pieniężnego na takim samym poziomie jak w przypadku zapisania

papieru wartościowego lub instrumentu rynku pieniężnego na rachunku prowadzonym przez

podmiot, o którym mowa w lit. a;

4)

ewentualne nabycie przez fundusz praw z papieru wartościowego lub instrumentu rynku

pieniężnego w wyniku realizacji zabezpieczeń na dzień przyjęcia zabezpieczenia nie

spowoduje naruszenia art. 145-149 oraz art. 151a ustawy.

1.

Maksymalne zaangażowanie funduszu w lokaty, o których mowa w art. 145 ust. 1 pkt 5

i 6 ustawy, wyznacza się w każdym dniu roboczym co najmniej raz dziennie z zastosowaniem

metody określonej w art. 8 rozporządzenia 231/2013.

2.

Wartość maksymalnego zaangażowania funduszu w lokaty, o których mowa w art. 145 ust.

1 pkt 5 i 6 ustawy, nie może w żadnym momencie przekroczyć maksymalnego limitu ekspozycji

AFI określonego w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 48c ust. 3 ustawy

pomniejszonego o inne pozycje wpływające zgodnie z ustawą na zwiększenie tej ekspozycji.

(uchylony).

1.

Przy stosowaniu limitów inwestycyjnych, o których mowa w art. 145-149 oraz art. 151a

ustawy, fundusz jest obowiązany uwzględniać kwotę zaangażowania w instrumenty pochodne

w ten sposób, że

1)

w przypadku zajęcia przez fundusz pozycji w instrumentach pochodnych skutkującej powstaniem

po stronie funduszu zobowiązania albo uprawnienia do sprzedaży papierów wartościowych,

instrumentów rynku pieniężnego lub walut albo do spełnienia świadczenia pieniężnego

wynikającego z zajętej pozycji - od wartości papierów wartościowych lub instrumentów

rynku pieniężnego danego emitenta, lub waluty danego państwa, lub euro znajdujących

się w portfelu inwestycyjnym funduszu należy odjąć kwotę zaangażowania w instrumenty

pochodne, dla których bazę stanowią papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego

tego emitenta, lub kurs waluty danego państwa, lub kurs euro;

2)

w przypadku zajęcia przez fundusz pozycji w instrumentach pochodnych skutkującej powstaniem

po stronie funduszu zobowiązania albo uprawnienia do zakupu papierów wartościowych,

instrumentów rynku pieniężnego lub walut albo do spełnienia świadczenia pieniężnego

wynikającego z zajętej pozycji - do wartości papierów wartościowych lub instrumentów

rynku pieniężnego danego emitenta, lub waluty danego państwa, lub euro znajdujących

się w portfelu inwestycyjnym funduszu należy dodać kwotę zaangażowania w instrumenty

pochodne, dla których bazę stanowią papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego

tego emitenta, lub kurs waluty danego państwa, lub kurs euro.

2.

Przez kwotę zaangażowania w instrument pochodny rozumie się kwotę zaangażowania ustaloną

przy użyciu zasad określonych w przepisach art. 8 ust. 2 lit. a rozporządzenia 231/2013.

3.

Kwota zaangażowania w instrument pochodny, którego bazą jest kurs waluty stosowany

w celu ograniczenia ryzyka inwestycyjnego związanego ze zmianą kursu waluty, może

podlegać redukcji o kwotę odzwierciedlającą stopień, w jakim ten instrument pochodny

ogranicza to ryzyko.

4.

Jeżeli wartość otrzymana zgodnie z ust. 1 jest ujemna, uwzględnia się jej wartość

bezwzględną.

Bazę instrumentu pochodnego, w tym niewystandaryzowanego instrumentu pochodnego, mogą

stanowić indeksy oparte o instrumenty notowane na rynku zorganizowanym zlokalizowanym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, państwa członkowskiego, państwa należącego

do OECD, Brazylii, Chin albo państwa należącego do EEA oraz indeks łącznie spełniający

następujące warunki

1)

jego skład uwzględnia odpowiednio wymogi rozproszenia ryzyka inwestycyjnego, w szczególności

a)

zmiany ceny lub aktywność transakcyjna w odniesieniu do jednego składnika indeksu

nie wpływa w sposób istotny na wartość indeksu,

b)

indeks składa się z co najmniej 15 składników;

2)

stanowi on miarodajny wskaźnik charakteryzujący rynek, do którego się odnosi, w szczególności

a)

indeks w odpowiedni i właściwy sposób odzwierciedla wyniki reprezentatywnej grupy

składników będących przedmiotem obrotu na rynku, do którego się odnosi,

b)

dokonywana jest regularna weryfikacja składu indeksu, która może skutkować zmianami

tego składu dokonywanymi zgodnie z ustalonymi kryteriami, w celu zapewnienia, że spełniony

jest warunek, o którym mowa w lit. a,

c)

składniki indeksu charakteryzują się płynnością, która w razie potrzeby umożliwia

odzwierciedlenie składu indeksu w stopniu wystarczającym do zastosowania przez fundusz

strategii zabezpieczającej przed zmianami wartości indeksu;

3)

wartość i ogólne zasady konstrukcji indeksu są udostępniane do publicznej wiadomości.

(pominięty).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia