Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (DU_2023_261) | PL

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 515, 1604, 2185 i 2687) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisów ustawy, z zastrzeżeniem przypadków w niej określonych, nie stosuje się do

jednostek pływających Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej,

Policji i Służby Ochrony Państwa.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

statków rybackich o długości do 45 m;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

jachtów rekreacyjnych o długości do 45 m;

”

,

-

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

statków o pojemności brutto (GT) poniżej 300 jednostek;

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Ministrów, kierując się względami bezpieczeństwa uprawianej żeglugi, może, w

drodze rozporządzenia, poddać odpowiednim przepisom ustawy jednostki pływające Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej, Policji i Służby Ochrony Państwa.

”

;

2)

w art. 5 pkt 21 otrzymuje brzmienie

„

21)

certyfikacie - należy przez to rozumieć dokument bezpieczeństwa wydany dla statku

zgodnie z przepisami ustawy oraz postanowieniami umów międzynarodowych, w tym kartę

bezpieczeństwa;

”

;

3)

w art. 8

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na uwadze charakter zadań administracji

morskiej, liczbę statków o polskiej przynależności oraz liczbę uznanych organizacji

upoważnionych do wykonywania zadań administracji morskiej, może powierzyć, w drodze

umowy, uznanej organizacji wykonywanie zadań administracji morskiej w zakresie dokonywania

inspekcji i audytów oraz wydawania certyfikatów statkom innym niż jachty o długości

do 24 m i statki rybackie o długości do 24 m.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Powierzenie zadań, o których mowa w ust. 1, następuje na wniosek uznanej organizacji.

1b.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1a, zawiera

1)

zakres zadań, o których wykonywanie ubiega się uznana organizacja;

2)

informację o

a)

posiadaniu przez uznaną organizację oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

statkach o polskiej przynależności klasyfikowanych przez uznaną organizację.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej upoważnia, w drodze decyzji, uznaną organizację do wykonywania powierzonych

w umowie zadań administracji morskiej.

”

,

d)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu

„

6a.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może cofnąć upoważnienie uznanej organizacji

w przypadku zagrożenia obronności państwa, bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa

publicznego, bezpieczeństwa morskiego lub porządku publicznego. Decyzja o cofnięciu

upoważnienia podlega natychmiastowemu wykonaniu.

6b.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, wydając decyzję lub postanowienie

w postępowaniu w sprawie wydania, zawieszenia, przywrócenia albo cofnięcia upoważnienia,

o którym mowa w ust. 3-6a, może odstąpić od uzasadnienia faktycznego, jeżeli wymaga

tego obronność państwa, bezpieczeństwo państwa, bezpieczeństwo publiczne lub porządek

publiczny.

”

,

e)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Organy administracji morskiej sprawują nadzór nad uznanymi organizacjami upoważnionymi

do wykonywania zadań administracji morskiej. W ramach sprawowanego nadzoru

1)

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej

a)

opracowuje program nadzoru państwa bandery nad działalnością upoważnionych uznanych

organizacji zgodnie z przepisami rezolucji IMO MSC.349(92) Kodeks dla uznanych organizacji

(Kodeks RO),

b)

zatwierdza harmonogramy działań przewidzianych w programie nadzoru, o którym mowa

w lit. a, w tym plan audytów centrali lub oddziałów upoważnionych uznanych organizacji,

oraz plan przeprowadzania inspekcji doraźnych i audytów dodatkowych,

c)

przeprowadza audyty upoważnionych uznanych organizacji nie rzadziej niż co 2 lata,

d)

sprawuje nadzór nad działaniami dyrektora urzędu morskiego w zakresie jego zadań związanych

z monitorowaniem działalności upoważnionych uznanych organizacji,

e)

opiniuje opracowane przez upoważnioną uznaną organizację projekty przepisów klasyfikacyjnych,

procedur nadzoru nad statkami oraz projekty zmian tych przepisów i procedur;

2)

właściwi dyrektorzy urzędów morskich

a)

prowadzą bieżący monitoring działalności upoważnionej uznanej organizacji uczestniczącej

w klasyfikacji lub certyfikacji statków znajdujących się w ich właściwości,

b)

sporządzają harmonogram działań przewidzianych w programie nadzoru, o którym mowa

w pkt 1 lit. a,

c)

kontrolują działalność upoważnionych uznanych organizacji podczas wizyt na statku

oraz w siedzibie armatora, w tym

-

przeprowadzają inspekcje doraźne, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3,

-

przeprowadzają audyty dodatkowe, o których mowa w art. 22 ust. 2 i 2a,

-

biorą udział w charakterze obserwatora, zgodnie z art. 19a ust. 3, w inspekcjach i

audytach przeprowadzanych przez upoważnioną uznaną organizację,

d)

po zatrzymaniu statku przeprowadzają inspekcje doraźne, o których mowa w art. 20 ust.

1 pkt 5 lit. e, oraz audyty dodatkowe, o których mowa w art. 22 ust. 2 i 2a,

e)

biorą udział w opiniowaniu opracowanych przez upoważnioną uznaną organizację projektów

przepisów klasyfikacyjnych, procedur nadzoru nad statkami oraz projektów zmian do

takich przepisów i procedur,

f)

raz na rok sporządzają i przekazują ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej

sprawozdanie z czynności wykonanych w ramach nadzoru wraz z całościową oceną działalności

upoważnionej uznanej organizacji i wypełniania przez nią zobowiązań określonych w

umowach, o których mowa w ust. 1, w zakresie klasyfikacji lub certyfikacji statków

znajdujących się w ich właściwości.

”

,

f)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a-8c w brzmieniu

„

8a.

Audyt upoważnionej uznanej organizacji, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. c, minister

właściwy do spraw gospodarki morskiej przeprowadza przy pomocy zespołu audytującego

składającego się z przedstawicieli naczelnego i terenowych organów administracji morskiej.

8b.

Przedstawicieli terenowych organów administracji morskiej, o których mowa w ust. 8a,

wyznaczają właściwi dyrektorzy urzędów morskich.

8c.

Członkowie zespołu audytującego działają na podstawie upoważnienia udzielanego przez

ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej. Spośród członków zespołu audytującego

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza przewodniczącego.

”

,

g)

w ust. 11 w pkt 3 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

szczegółowy zakres informacji zawartych w sprawozdaniu i ocenie, o których mowa w

ust. 8 pkt 2 lit. f, oraz termin ich przekazania

”

;

4)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może powierzyć, w drodze umowy, uznanej

organizacji wykonywanie zadań administracji morskiej w zakresie

1)

dokonywania inspekcji i audytów oraz wydawania certyfikatów statkom rybackim o długości

do 24 m i jachtom o długości do 24 m;

2)

innym niż dokonywanie inspekcji i audytów statków oraz wydawanie certyfikatów statkom.

2.

Powierzenie zadań, o których mowa w ust. 1, następuje na wniosek uznanej organizacji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

zakres zadań, o których wykonywanie ubiega się uznana organizacja;

2)

informację o posiadaniu przez uznaną organizację oddziału na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się

1)

przepisy techniczne dotyczące zakresu zadań, o których wykonywanie ubiega się uznana

organizacja;

2)

dokumentację potwierdzającą objęcie systemem zarządzania jakością działalności w zakresie

zadań, o których wykonywanie ubiega się uznana organizacja.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może powierzyć uznanej organizacji

wykonywanie zadań, o których mowa w ust. 1, jeżeli uznana organizacja

1)

spełnia wymagania w zakresie organizacji, kwalifikacji personelu oraz posiadanego

systemu zarządzania jakością;

2)

posiada przepisy techniczne dotyczące zakresu zadań, o których wykonywanie się ubiega;

3)

posiada siedzibę lub oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

zakres zadań powierzonych uznanej organizacji;

2)

szczegółowe prawa i obowiązki stron umowy;

3)

warunki współpracy stron umowy.

7.

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej upoważnia, w drodze decyzji, uznaną organizację do wykonywania powierzonych

w umowie zadań administracji morskiej.

8.

Do upoważnienia, o którym mowa w ust. 7, przepisy art. 8 ust. 4-6 i 8-9 oraz przepisy

wydane na podstawie art. 8 ust. 11 w zakresie sprawowania nadzoru nad uznanymi organizacjami

stosuje się odpowiednio.

9.

Upoważniona uznana organizacja podlega obowiązkowi ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej za szkody wyrządzone w związku z prowadzeniem działalności w zakresie upoważnienia,

o którym mowa w ust. 7.

10.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 9, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc pod uwagę zakres zadań administracji morskiej,

o których mowa w ust. 1, realizowanych przez upoważnioną uznaną organizację.

”

;

5)

w art. 17

a)

ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie

„

1.

Podmioty dokonujące atestacji urządzeń i wyposażenia statku, w tym sprzętu ochrony

przeciwpożarowej, środków ratunkowych i ratowniczych oraz urządzeń radiowych i nawigacyjnych,

podlegają, zgodnie z postanowieniami Konwencji SOLAS, uznaniu oraz kontroli dyrektora

urzędu morskiego.

1a.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, dla podmiotów mających siedzibę na obszarze województw

1)

dolnośląskiego, lubuskiego, łódzkiego, małopolskiego, opolskiego, śląskiego, wielkopolskiego

oraz zachodniopomorskiego - właściwym jest dyrektor urzędu morskiego, którego terytorialny

zakres działania obejmuje port w Szczecinie;

2)

kujawsko-pomorskiego, lubelskiego, mazowieckiego, podlaskiego, podkarpackiego, pomorskiego,

świętokrzyskiego oraz warmińsko-mazurskiego - właściwym jest dyrektor urzędu morskiego,

którego terytorialny zakres działania obejmuje port w Gdyni.

”

,

b)

uchyla się ust. 1b,

c)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu

„

1c.

Wniosek o uznanie, odnowienie uznania i zmianę zakresu uznania zawiera

1)

nazwę i adres wnioskodawcy;

2)

datę rozpoczęcia działalności;

3)

uzasadnienie wniosku;

4)

proponowany termin kontroli.

1d.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1c, załącza się

1)

informację o zakresie usług dotyczących atestacji, o której mowa w ust. 1;

2)

aktualny odpis z właściwego rejestru albo zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności

gospodarczej;

3)

listę pracowników posiadających uprawnienia do wykonywania atestacji, o której mowa

w ust. 1, zawierającą ich imiona i nazwiska, stanowiska oraz posiadane uprawnienia;

4)

kopie posiadanych autoryzacji producenta na poszczególne urządzenia i wyposażenie.

”

,

d)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Uznania, odnowienia uznania i zmiany zakresu uznania dokonuje się w drodze decyzji,

po przeprowadzeniu kontroli polegającej na sprawdzeniu spełnienia wymagań w zakresie

bazy technicznej podmiotów, o których mowa w ust. 1, kwalifikacji jego personelu oraz

posiadanego przez podmiot systemu jakości. Potwierdzeniem uznania, odnowienia uznania

i zmiany zakresu uznania jest świadectwo uznania.

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Dyrektor urzędu morskiego może przeprowadzić kontrole sprawdzające w celu stwierdzenia,

czy podmioty w okresie ważności świadectwa uznania spełniają wymagania, o których

mowa w ust. 2.

”

,

f)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W przypadku wydania decyzji o cofnięciu uznania podmioty mogą ponownie ubiegać się

o uznanie po upływie 30 dni od dnia wydania tej decyzji.

”

,

g)

w ust. 7 pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

szczegółowe warunki, jakie powinny spełniać podmioty, o których mowa w ust. 1,

2)

szczegółowy sposób sprawowania kontroli nad podmiotami, o których mowa w ust. 1,

3)

wzór świadectwa uznania dla podmiotów, o których mowa w ust. 1

”

;

6)

w art. 18 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, organy

inspekcyjne dla jednostek pływających Straży Granicznej, Policji i Służby Ochrony

Państwa, rodzaje przeglądów i inspekcji oraz tryb ich dokonywania, a także rodzaje

i wzory dokumentów jednostek pływających, uwzględniając specyficzny charakter zadań

wykonywanych przez te jednostki pływające.

4.

Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, organy inspekcyjne

dla jednostek pływających Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, rodzaje przeglądów

i inspekcji, oraz tryb ich dokonywania, uwzględniając specyficzny charakter zadań

wykonywanych przez te jednostki pływające.

”

;

7)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

W przypadku gdy armator albo kapitan statku zgłosi statek do inspekcji albo audytu

upoważnionej uznanej organizacji, upoważniona uznana organizacja informuje o tym fakcie

oraz o planowanym terminie przeprowadzenia inspekcji albo audytu właściwego dyrektora

urzędu morskiego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, upoważniona uznana organizacja przeprowadza inspekcje

i audyty państwa bandery w celu wydania wszystkich wymaganych dla danego statku certyfikatów

i dokumentów statku, z wyłączeniem certyfikatów wymaganych zgodnie z przepisami rozdziału

XI-2 Konwencji SOLAS oraz z przepisami Kodeksu ISPS.

3.

Inspektor państwa bandery ma prawo uczestniczyć w charakterze obserwatora w inspekcji

albo audycie przeprowadzanym przez upoważnioną uznaną organizację. Koszty udziału

inspektora państwa bandery pokrywa dyrektor urzędu morskiego.

”

;

8)

w art. 20

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

doraźnej - przeprowadzanej w przypadku, gdy

a)

stwierdzono lub podejrzewa się, że statek został uszkodzony lub nastąpiła zmiana w

jego kadłubie, urządzeniach lub wyposażeniu, jeżeli uszkodzenie lub zmiana mogą wpłynąć

na stan bezpieczeństwa statku,

b)

statek zmienia klasę lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne za eksploatację statku w

rozumieniu Kodeksu ISM,

c)

stwierdzono lub podejrzewa się, że położenie linii ładunkowej statku nie odpowiada

wskazaniom zawartym w świadectwie wolnej burty,

d)

statek został zatrzymany w obcym porcie,

e)

statek został zwolniony z zatrzymania w obcym porcie - w okresie 3 miesięcy od dnia

tego zwolnienia,

f)

w raporcie z inspekcji PSC, która nie zakończyła się zatrzymaniem, wskazano 10 i więcej

uchybień - w okresie 30 dni od dnia zakończenia inspekcji PSC;

”

,

b)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu

„

1c.

W przypadku gdy certyfikaty statku wydała upoważniona uznana organizacja, inspekcję

doraźną, o której mowa w ust. 1 pkt 5 lit. d i f, przeprowadza upoważniona uznana

organizacja, natomiast inspekcję doraźną, o której mowa w ust. 1 pkt 5 lit. e, przeprowadza

właściwy dyrektor urzędu morskiego.

1d.

W uzasadnionych przypadkach, organ inspekcyjny może odstąpić od przeprowadzenia inspekcji

doraźnych, o których mowa w ust. 1 pkt 5 lit. d i e, o czym niezwłocznie informuje

ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, w formie pisemnej, wraz z uzasadnieniem

tego odstąpienia.

”

;

9)

w art. 22

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Audyt dodatkowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, może być przeprowadzony również

1)

w celu nadzorowania prawidłowości działań upoważnionych uznanych organizacji;

2)

w przypadku, gdy w raporcie z inspekcji PSC przeprowadzonej w obcym porcie wskazano

niezgodności z wymaganiami Kodeksu ISM - przed upływem 90 dni od dnia zakończenia

tej inspekcji;

3)

po zatrzymaniu statku w celu weryfikacji wykrytych uchybień oraz ustalenia przyczyn

ich powstania, przy czym w przypadku gdy w raporcie z inspekcji, podczas której doszło

do zatrzymania, wskazano 5 lub więcej niezgodności z wymaganiami Kodeksu ISM, organ

inspekcyjny nie może nie przeprowadzić audytu.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Audyt dodatkowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d, może być przeprowadzony również

1)

w celu nadzorowania prawidłowości działań upoważnionych uznanych organizacji;

2)

po zatrzymaniu statku armatora, przy czym w przypadku gdy w ciągu 24 miesięcy miały

miejsce co najmniej dwa zatrzymania statków armatora, organ inspekcyjny nie może nie

przeprowadzić audytu.

”

;

10)

w art. 23

a)

w ust. 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Certyfikaty i karty bezpieczeństwa mogą być wydane w postaci elektronicznej.

”

,

b)

w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

rodzaje, terminy, tryb i zakres przeprowadzania inspekcji jachtów morskich, w zależności

od rodzaju i długości jachtu oraz używania jachtu zgodnie z instrukcją bezpieczeństwa,

w tym rodzaje jachtów, na których nie przeprowadza się inspekcji,

”

;

11)

w art. 25 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Potwierdzeniem dokonania przeglądu, o którym mowa w ust. 1, jest ważne świadectwo

klasy statku, które jest wydawane w postaci papierowej lub elektronicznej.

”

;

12)

w art. 28

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio przed wpisaniem do polskiego rejestru okrętowego

statku o długości co najmniej 24 m, uprzednio zarejestrowanego w rejestrze administracyjnym

polskich statków żeglugi śródlądowej.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, kierując się koniecznością zapewnienia

odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i ochrony środowiska w odniesieniu do

1)

statków, których przynależność jest zmieniana z obcej na polską, oraz

2)

statków zarejestrowanych w rejestrze administracyjnym polskich statków żeglugi śródlądowej

przed wpisaniem do polskiego rejestru okrętowego

- określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania oceny stanu technicznego

statku oraz wymagane warunki, jakie statek powinien spełniać, aby został wpisany do

polskiego rejestru okrętowego, w tym maksymalny wiek statku oraz kategorie statków,

do których warunki te nie mają zastosowania.

”

,

c)

dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu

„

5.

Jeżeli statek ma wartość historyczną albo jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny,

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może, w drodze decyzji, zwolnić statek,

którego przynależność jest zmieniana z obcej na polską albo zarejestrowany w rejestrze

administracyjnym polskich statków żeglugi śródlądowej, z obowiązku spełniania niektórych

warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, wskazując warunki

użytkowania statku.

6.

Decyzję, o której mowa w ust. 5, wydaje się na wniosek armatora.

7.

Wniosek, o którym mowa w ust. 6, zawiera

1)

dane statku;

2)

warunki, których ma dotyczyć zwolnienie;

3)

planowany sposób użytkowania statku;

4)

uzasadnienie wniosku.

”

;

13)

w art. 30 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu

„

2a)

armator statku opracowuje plan działań naprawczych i kontrolnych wraz z harmonogramem

wdrożenia tych działań na okres 12 miesięcy albo informację wraz z uzasadnieniem o

braku potrzeby opracowania tego planu; plan albo informację uzgadnia z upoważnioną

uznaną organizacją, jeżeli wydała certyfikaty statku, i przekazuje do zatwierdzenia

właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego w terminie 14 dni od dnia zwolnienia z zatrzymania;

2b)

właściwy dyrektor urzędu morskiego zatwierdza plan wraz z harmonogramem albo informację,

o których mowa w pkt 2a, i przekazuje do wiadomości ministra właściwego do spraw gospodarki

morskiej;

”

;

14)

w art. 62

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Uprawianie żeglugi jachtem rekreacyjnym oraz jachtem komercyjnym odpłatnie udostępnianym

bez załogi o napędzie żaglowym i o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub o napędzie mechanicznym

o mocy silnika powyżej 10 kW wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Dokumentami kwalifikacyjnymi, o których mowa w ust. 3, są dokumenty

1)

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37a ust. 15 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej albo

2)

o których mowa w art. 63 pkt 1, 2 i 5, albo

3)

o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 1 i 2, albo

4)

uprawniające do żeglugi na jachtach morskich wydane przez inne państwo lub z upoważnienia

tego państwa - w zakresie określonych w tym dokumencie uprawnień.

5.

Nie wymaga posiadania dokumentu kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 3, uprawianie

żeglugi na morskich wodach wewnętrznych na jachtach motorowych o mocy silnika do 75

kW i o długości kadłuba do 13 m, których prędkość maksymalna jest ograniczona konstrukcyjnie

do 15 km/h. W przypadku jachtów komercyjnych odpłatnie udostępnianych bez załogi uprawianie

żeglugi wymaga odbycia przez prowadzącego jacht szkolenia z zakresu bezpieczeństwa

na wodzie, zgodnie z art. 37a ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej.

”

;

15)

w art. 63 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji zawodowych niezbędnych do zajmowania stanowisk

na statku są następujące dokumenty kwalifikacyjne

”

;

16)

w art. 64

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Osoby ubiegające się o uzyskanie dokumentów kwalifikacyjnych, o których mowa w art.

63 pkt 1 i 2 lub art. 70 ust. 1 pkt 1 i 2, są obowiązane

”

,

b)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

egzamin składa się z co najmniej 1 pytania z każdej funkcji wskazanej w wymaganiach

egzaminacyjnych na poziomie operacyjnym odpowiednim do kierunku i specjalności studiów,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 i 5 lub art. 74 ust.

4;

”

,

c)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb uznania egzaminu dyplomowego w uczelni, o której mowa w art. 74 ust.

2 pkt 1 lub 2, za równoważny z egzaminem kwalifikacyjnym na poziomie operacyjnym oraz

sposób rejestracji wyników tych egzaminów, mając na uwadze wymagania egzaminacyjne

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 i 5 lub art. 74 ust. 4

oraz zapewnienie właściwego poziomu wyszkolenia.

6.

Osoba posiadająca dyplom lub świadectwo wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej

lub państwo trzecie uznane przez Komisję Europejską w zakresie szkolenia marynarzy

i wydawania im dokumentów kwalifikacyjnych, z którym minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej zawarł porozumienie dotyczące uznawania dyplomów i świadectw wydanych przez

to państwo, może ubiegać się o dyplom lub świadectwo, jeżeli spełnia wymagania, o

których mowa w ust. 1.

”

,

d)

w ust. 8 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Osoba posiadająca dyplom lub świadectwo wydane przez państwo trzecie inne niż państwo,

o którym mowa w ust. 6, może ubiegać się o dyplom lub świadectwo, jeżeli spełnia wymagania,

o których mowa w ust. 1, oraz jeżeli

”

,

e)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przez osobę, o której mowa

w ust. 6 albo 8, ubiegającą się o wydanie dyplomu lub świadectwa, potwierdza morska

jednostka edukacyjna, w której osoba ta odbyła szkolenie.

”

;

17)

w art. 69

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji niezbędnych do zajmowania stanowisk na jachtach

komercyjnych, z wyjątkiem jachtów komercyjnych odpłatnie udostępnianych bez załogi,

są następujące dokumenty kwalifikacyjne

1)

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37a ust. 15 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej albo

2)

o których mowa w art. 63 pkt 1, 2 i 5, albo

3)

uprawniające do uprawiania żeglugi na jachtach morskich wydane przez inne państwo

członkowskie Unii Europejskiej, państwo trzecie uznane przez Komisję Europejską w

zakresie szkolenia marynarzy i wydawania im dokumentów kwalifikacyjnych, inne państwo

niż państwo trzecie uznane przez Komisję Europejską lub z upoważnienia tego państwa.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej prowadzi listę państw, o których mowa

w ust. 1 pkt 3, z którymi podpisał porozumienie lub uzyskał potwierdzenie w zakresie

kwalifikacji równoważnych niezbędnych do zajmowania stanowisk na jachtach komercyjnych,

wraz z wykazem dokumentów kwalifikacyjnych wydawanych przez te państwa uznanych za

równoważne dokumentom kwalifikacyjnym niezbędnym do zajmowania stanowisk na jachtach

komercyjnych ze wskazaniem zakresu uznania, ewentualnych ograniczeń oraz dodatkowych

kryteriów do uznania tych dokumentów za równoważne.

1b.

Listę i wykaz, o których mowa w ust. 1a, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej

udostępnia na swojej stronie internetowej.

”

;

18)

w art. 70

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji niezbędnych do zajmowania stanowisk na jachtach

komercyjnych są również następujące dokumenty kwalifikacyjne

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Szkolenia i przeszkolenia niezbędne do uzyskania dokumentów kwalifikacyjnych, o których

mowa w ust. 1, są prowadzone przez morskie jednostki edukacyjne, o których mowa w

art. 74 ust. 2.

”

,

d)

w ust. 5 uchyla się pkt 1, 3 i 6;

19)

w art. 71

a)

w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań,

o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2.

”

,

b)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Dyrektor urzędu morskiego przed wydaniem dokumentów, o których mowa w art. 63, art.

70 ust. 1 i art. 78 ust. 2, sprawdza autentyczność i ważność dokumentów określonych

w ust. 1 pkt 1-3.

”

;

20)

w art. 72

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Jeżeli członek załogi statku lub pilot posiadający dokument kwalifikacyjny, o którym

mowa w art. 63 pkt 1 i 2, art. 70 ust. 1 pkt 1 i 2 lub art. 107 ust. 1, swoim działaniem

lub zaniechaniem spowodował powstanie zagrożenia dla bezpieczeństwa statku, osób na

nim przebywających lub środowiska morskiego lub przyczynił się do powstania tego zagrożenia,

a nie jest wobec niego prowadzone postępowanie przed izbą morską lub sądem, to organ,

który wydał dokument kwalifikacyjny, może zawiesić określone w nim uprawnienia, mając

na uwadze stopień spowodowanego zagrożenia.

2.

W przypadku wszczęcia postępowania przez izbę morską lub sąd, postępowanie administracyjne

w sprawie zawieszenia uprawnień zawiesza się na czas trwania postępowania przed izbą

morską lub sądem.

3.

Zawieszenia uprawnień dokonuje się w drodze decyzji, po przeprowadzeniu postępowania.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Zawieszenie uprawnień dokonane na podstawie prawomocnego orzeczenia izby morskiej

lub sądu, w tym sądu państwa obcego, następuje na okres wskazany w tym orzeczeniu.

”

,

c)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

W przypadku zawieszenia uprawnień organ może wydać, na wniosek zainteresowanego członka

załogi statku albo pilota, dokument kwalifikacyjny ograniczający dotychczasowe uprawnienia

o zawieszone uprawnienia, biorąc pod uwagę potencjalne skutki dla bezpieczeństwa statku,

osób na nim przebywających i środowiska morskiego.

7.

Lista osób, których uprawnienia zostały zawieszone lub w sprawie których izba morska

lub sąd wydały prawomocne orzeczenie, jest zamieszczana na stronie internetowej organu

wydającego dokument kwalifikacyjny. Na liście zamieszcza się imiona i nazwiska tych

osób oraz numery, daty wystawienia i ważności dokumentów kwalifikacyjnych potwierdzających

uprawnienia.

”

;

21)

w art. 74

a)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu

„

3b.

Osoba zgłaszająca się do udziału w przeszkoleniu ma spełniać warunki wstępne dotyczące

w szczególności

1)

posiadanych kwalifikacji, o których mowa w art. 63 lub art. 70 ust. 1;

2)

wymaganej praktyki pływania;

3)

stanu zdrowia umożliwiającego realizację programu przeszkolenia.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, ramowe

programy szkoleń wraz z wymaganiami egzaminacyjnymi i ramowe programy przeszkoleń

wraz z warunkami wstępnymi i warunkami zaliczania tych przeszkoleń, o których mowa

w ust. 1, uwzględniając postanowienia Konwencji STCW i konieczność właściwego przygotowania

członków załóg statków morskich do wykonywania obowiązków.

”

;

22)

w art. 75

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej uznaje morskie jednostki edukacyjne

w zakresie szkolenia członków załóg statków morskich oraz zgodności z przepisami ustawy

lub postanowieniami Konwencji STCW oraz sprawuje nadzór nad tymi jednostkami w tym

zakresie przez dokonywanie audytów dotyczących

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a-6c w brzmieniu

„

6a.

Zawieszenie uznania następuje na okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż

termin usunięcia nieprawidłowości.

6b.

Zawieszenie uznania może dotyczyć części lub całości prowadzonej działalności szkoleniowej

podmiotu, o którym mowa w ust. 1, w zależności od obszaru oddziaływania stwierdzonej

nieprawidłowości na proces szkolenia.

6c.

Zawieszenie uznania może nastąpić także na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust.

1.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Cofnięcie uznania następuje w przypadku

1)

nieprzeprowadzenia w przewidzianym terminie z winy podmiotu, o którym mowa w ust.

1, audytu dotyczącego potwierdzenia uznania;

2)

uniemożliwienia przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, przeprowadzenia audytu dodatkowego

bez uzasadnionych przyczyn;

3)

niedotrzymania warunków określonych w decyzji o zawieszeniu uznania;

4)

ponownego stwierdzenia tej samej nieprawidłowości, która była podstawą do wydania

decyzji o zawieszeniu całości prowadzonej działalności podmiotu, o którym mowa w ust.

1;

5)

na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1.

”

,

d)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Cofnięcie uznania jest jednoznaczne z unieważnieniem certyfikatu uznania.

7b.

Decyzja o zawieszeniu lub cofnięciu uznania podlega natychmiastowemu wykonaniu.

”

;

23)

w art. 77 ust. 4b otrzymuje brzmienie

„

4b.

Egzaminy praktyczne Komisja może przeprowadzać w morskich jednostkach edukacyjnych,

które zostały uznane w zakresie przeprowadzania egzaminów praktycznych, mając na uwadze

wymagania egzaminacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust.

4 i 5 lub art. 74 ust. 4.

”

;

24)

w art. 80 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, Komendanta

Służby Ochrony Państwa oraz armatora statku służby państwowej specjalnego przeznaczenia

dla statków tych służb, właściwy dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji, może

ustalić skład załogi oraz niezbędne kwalifikacje, członków załóg tych statków, mając

na uwadze bezpieczeństwo statku, osób na nich przebywających oraz specyfikę funkcjonowania

danej służby.

”

;

25)

w art. 81

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W razie stwierdzenia, że członek załogi nie posiada wymaganego ważnego dokumentu kwalifikacyjnego

bądź stwierdzenia zaniedbań w organizacji lub pełnieniu wacht, jeżeli uchybienia te

stwarzają niebezpieczeństwo dla osób, mienia lub środowiska, organ inspekcyjny podejmuje

działania w celu zapewnienia, aby statek nie rozpoczął żeglugi do czasu usunięcia

tych uchybień.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 2, jeżeli brak dokumentu kwalifikacyjnego

dotyczy kapitana statku, starszego mechanika, oficerów pełniących wachty lub radiooperatora,

organ inspekcyjny podejmuje decyzję o zatrzymaniu statku.

”

;

26)

w art. 83 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej określą, w drodze rozporządzenia,

zakres stosowania międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu do

jednostek pływających Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej,

Policji i Służby Ochrony Państwa, mając na celu bezpieczne uprawianie żeglugi przez

te jednostki pływające.

”

;

27)

w art. 86

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Statek oraz jednostka pływająca Straży Granicznej, Policji i Służby Ochrony Państwa

są obowiązane przestrzegać zasad bezpieczeństwa żeglugi określonych postanowieniami

rozdziału V Konwencji SOLAS.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister Obrony Narodowej może, w drodze rozporządzenia, poddać jednostki pływające

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wszystkim lub niektórym postanowieniom rozdziału

V Konwencji SOLAS, kierując się względami bezpiecznego uprawiania żeglugi oraz charakterem

wykonywanych zadań przez te jednostki pływające.

”

;

28)

w art. 87

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Armator, kapitan lub przedstawiciel kapitana statku zmierzającego do portu polskiego

jest obowiązany przekazać właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego informację dotyczącą

identyfikacji statku, portu przeznaczenia, przewidywanego czasu przybycia do portu

i przewidywanego czasu wyjścia z portu oraz liczby wszystkich osób na pokładzie

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się do armatora, kapitana lub przedstawiciela

kapitana statku, o którym mowa w art. 4 ust. 2.

”

,

d)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Dowódcy jednostek pływających Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązani,

przed wejściem do portu i przed opuszczeniem portu, przekazać kapitanowi portu nazwę

statku oraz sygnał rozpoznawczy.

5.

Kapitan statku, o którym mowa w art. 4 ust. 2, oraz kapitan jachtu morskiego, są obowiązani

zgłosić kapitanowi portu wejście do portu lub wyjście z portu wraz z informacją dotyczącą

identyfikacji statku, celu podróży, portu zawinięcia oraz liczby osób na pokładzie,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 84 ust. 2.

”

;

29)

w art. 89 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku statku, któremu grozi zatonięcie, w celu ostrzegania przed niebezpieczeństwem

i ustalenia dokładnej pozycji zatonięcia statku, dyrektor urzędu morskiego właściwy

ze względu na miejsce, w którym znajduje się ten statek, może nakazać Służbie SAR

lub jednostce organizacyjnej, o której mowa w art. 118 ust. 1, monitorowanie na koszt

armatora pozycji dryfu statku na powierzchni lub w toni wodnej przez zamocowanie nadajnika

do kadłuba albo przez asystujący statek.

”

;

30)

w art. 91

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W celu uproszczenia i zapewnienia możliwości wypełniania obowiązków sprawozdawczych

przez statki drogą elektroniczną oraz harmonizacji procedur ustanawia się Krajowy

Pojedynczy Punkt Kontaktowy, zwany dalej „pojedynczym punktem kontaktowym”, będący

platformą elektroniczną wchodzącą w skład Narodowego Systemu SafeSeaNet, umożliwiającą

przekazywanie informacji przez armatora, kapitana lub przedstawiciela kapitana statku

oraz jej udostępnianie uprawnionym podmiotom.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1d w brzmieniu

„

1b.

Informacje, o których mowa w art. 41 ust. 2, art. 87 ust. 1, art. 103 ust. 2 i 4 oraz

art. 108 ust. 1, są przekazywane przez armatora, kapitana lub przedstawiciela kapitana

statku do pojedynczego punktu kontaktowego.

1c.

Za kompletność i prawidłowość informacji przekazywanych do pojedynczego punktu kontaktowego

oraz ich aktualizację odpowiada podmiot przekazujący te informacje.

1d.

Informacje mogą być przekazywane przez armatora, kapitana lub przedstawiciela kapitana

statku do pojedynczego punktu kontaktowego także za pośrednictwem platformy elektronicznej

utworzonej przez podmiot powołany przez podmiot zarządzający portem o podstawowym

znaczeniu dla gospodarki narodowej, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1624 oraz z 2023 r. poz. 261), która stanowi kanał sprawozdawczy, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiającego

europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylającego dyrektywę

2010/65/UE (Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 64).

”

;

31)

w art. 101b w ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Właściwość dyrektora urzędu morskiego ze względu na siedzibę załadowcy określa się

zgodnie z art. 17 ust. 1a.

”

;

32)

po art. 104b dodaje się art. 104c w brzmieniu

„

Art. 104c.

Przepisów art. 103 i art. 104 nie stosuje się do statków pasażerskich typu ro-ro uprawiających

żeglugę wyłącznie w obszarach portowych.

”

;

33)

w art. 106 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

warunki udzielania zwolnień z obowiązku przekazywania informacji o liczbie pasażerów

lub rejestracji osób odbywających podróż morską na statkach, o których mowa w art.

103 ust. 1

”

;

34)

w art. 107

a)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Szkolenie kandydatów na pilotów morskich i pilotów morskich prowadzą ośrodek szkolenia

pilotów morskich lub stacja pilotowa uznane przez ministra właściwego do spraw gospodarki

morskiej.

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Praktykę pilotową prowadzi stacja pilotowa właściwa dla rejonu pilotowego, dla którego

przeprowadzono nabór na szkolenie kandydatów na pilotów morskich.

”

,

c)

ust. 7-9 otrzymują brzmienie

„

7.

Naboru na szkolenia kandydatów na pilotów morskich, których integralną częścią są

praktyki pilotowe, dokonuje właściwy dyrektor urzędu morskiego w porozumieniu z szefem

stacji pilotowej, uwzględniając natężenie ruchu statków oraz stan osobowy pilotów

morskich w danym rejonie.

8.

Ośrodek szkolenia pilotów morskich lub stację pilotową uznaje się w zakresie szkolenia

kandydatów na pilotów morskich i pilotów morskich, jeżeli

1)

program szkolenia, baza szkoleniowa oraz kwalifikacje kadry zapewniają należyte wyszkolenie

pilotów morskich;

2)

rejestrują szkolenia w systemie kontrolno-informacyjnym dla portów polskich (PHICS).

9.

Uznania, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się po przeprowadzeniu audytu na okres 4

lat. Uznanie, zmianę zakresu uznania oraz odnowienie ważności uznania potwierdza się

wydaniem certyfikatu uznania lub certyfikatu zmiany zakresu uznania.

”

;

35)

w art. 107a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej sprawuje nadzór nad ośrodkami szkolenia

pilotów morskich i stacjami pilotowymi w zakresie zgodności prowadzenia szkoleń kandydatów

na pilotów morskich i pilotów morskich z przepisami ustawy przez dokonywanie audytów

dotyczących uznania, zmiany zakresu uznania oraz odnowienia ważności uznania.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości w szkoleniu kandydatów

na pilotów morskich lub pilotów morskich minister właściwy do spraw gospodarki morskiej

przeprowadza audyt dodatkowy.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonego audytu zostały stwierdzone nieprawidłowości w szkoleniu

kandydatów na pilotów morskich lub pilotów morskich, minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej może, w drodze decyzji, zawiesić lub cofnąć uznanie ośrodka szkolenia pilotów

morskich lub stacji pilotowej, w zależności od rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5d w brzmieniu

„

5a.

Zawieszenie uznania następuje na okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż

termin usunięcia nieprawidłowości.

5b.

Cofnięcie uznania ośrodka szkolenia pilotów morskich lub stacji pilotowej następuje

w przypadku

1)

niedotrzymania warunków określonych w decyzji o zawieszeniu uznania;

2)

uniemożliwienia przez ośrodek szkolenia pilotów morskich lub stację pilotową przeprowadzenia

audytu dodatkowego bez uzasadnionych przyczyn;

3)

na wniosek ośrodka szkolenia pilotów morskich lub stacji pilotowej.

5c.

Cofnięcie uznania jest jednoznaczne z unieważnieniem certyfikatu uznania.

5d.

Decyzja o zawieszeniu lub cofnięciu uznania podlega natychmiastowemu wykonaniu.

”

,

e)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Za przeprowadzenie audytów, z wyjątkiem audytów dodatkowych, pobiera się opłaty w

wysokości 50% kwoty określonej w pkt 11.1, 11.2 i 11.4 części III „Opłaty za egzaminy

i audyty” załącznika do ustawy. Opłaty stanowią dochód budżetu państwa.

7.

Za wydanie certyfikatów, o których mowa w art. 107 ust. 9, pobiera się opłatę w wysokości

określonej w załączniku do ustawy. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

”

;

36)

w art. 107b w ust. 6

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

warunki wymagane do uzyskania i odnawiania dokumentów kwalifikacyjnych i dokumentów

potwierdzających szczególne uprawnienia pilotowe, wzory tych dokumentów oraz terminy

ich ważności,

”

,

b)

pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7)

warunki i tryb naboru na szkolenia kandydatów na pilotów morskich,

8)

warunki i tryb uznawania, zmiany zakresu, odnawiania, zawieszania, cofania uznania

oraz przeprowadzania audytów ośrodków szkolenia pilotów morskich i stacji pilotowych,

wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej i kwalifikacji kadry szkoleniowej

oraz wzory dokumentów stosowanych przy przeprowadzaniu audytów,

”

;

37)

art. 108 otrzymuje brzmienie

„

Art. 108.

1.

Armator, kapitan lub przedstawiciel kapitana statku przekazuje właściwemu dyrektorowi

urzędu morskiego informacje sprawozdawcze związane z wizytą statku w porcie.

2.

Niektóre kategorie statków ze względu na zapewnienie bezpieczeństwa morskiego mogą

zostać zwolnione z obowiązku przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, zakres

informacji, o których mowa w ust. 1, sposób i termin ich przekazywania, sposób postępowania

z nimi oraz kategorie statków zwolnionych z ich przekazywania, kierując się koniecznością

ujednolicenia zbieranych informacji przekazywanych do pojedynczego punktu kontaktowego,

a także mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa morskiego, z uwzględnieniem parametrów

statków, przewożonych towarów lub osób oraz rejonu żeglugi.

”

;

38)

w art. 113b w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Ekspertyzy oraz plany, o których mowa w ust. 1, a także ich aktualizacje, zatwierdza

dyrektor urzędu morskiego właściwy dla lokalizacji morskiej farmy wiatrowej przed

złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę morskiej farmy wiatrowej.

”

;

39)

w art. 113c ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ekspertyz, o których mowa w ust.

1 i 2, oraz wytyczne w zakresie metodyki i metodologii sporządzania ekspertyz, o których

mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia kompleksowości ekspertyz z

punktu widzenia obronności i bezpieczeństwa państwa.

”

;

40)

art. 114 otrzymuje brzmienie

„

Art. 114.

1.

Kto uzyska wiadomość o zagrożeniu życia ludzkiego na morzu, jest obowiązany niezwłocznie

poinformować o tym Morskie Ratownicze Centrum Koordynacyjne lub Centrum Powiadamiania

Ratunkowego (112) w rozumieniu ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2175, 2666 i 2705) lub terenowe jednostki organizacyjne Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa,

organy administracji morskiej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Policji.

2.

Terenowe jednostki organizacyjne Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, organy

administracji morskiej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Policji lub Centrum Powiadamiania Ratunkowego

(112) są obowiązane do natychmiastowego przekazania odebranych powiadomień o zagrożeniu

życia ludzkiego na morzu do Morskiego Ratowniczego Centrum Koordynacyjnego.

”

;

41)

w art. 116 w ust. 3 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

biuro zapewniające obsługę administracyjną, finansowo-księgową, techniczną, zaopatrzeniową

i prawną.

”

;

42)

w art. 118

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1, ze Służbą SAR współdziałają

jednostki organizacyjne Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Państwowej Straży

Pożarnej, Straży Granicznej, Policji, opieki zdrowotnej oraz inne jednostki będące

w stanie udzielić pomocy. Współdziałanie polega w szczególności na udzielaniu niezbędnej

pomocy, zgodnie z Planem SAR.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 1otrzymuje brzmienie

„

1)

brzegowa stacja radiowa „Polish Rescue Radio” prowadzi stały nasłuch radiowy na międzynarodowych

częstotliwościach przeznaczonych do odbioru sygnałów o niebezpieczeństwie; po odebraniu

wezwania lub informacji o niebezpieczeństwie natychmiast informuje o tym Morskie Ratownicze

Centrum Koordynacyjne, przekazując treść tego wezwania lub tej informacji;

”

;

43)

w art. 121 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W skład Rady SAR wchodzą przedstawiciele jednostek organizacyjnych wymienionych w

art. 118 ust. 1, przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej,

przedstawiciel ministra właściwego do spraw wewnętrznych, przedstawiciel ministra

właściwego do spraw administracji publicznej, przedstawiciel ministra właściwego do

spraw zdrowia, Przewodniczący Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich, dyrektor

Służby SAR oraz zastępca dyrektora Służby SAR.

”

;

44)

w art. 122

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Projekt Planu SAR, po zaopiniowaniu przez Radę SAR, podlega zatwierdzeniu przez ministra

właściwego do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

- w części dotyczącej udziału w Planie SAR jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej, oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych - w części

dotyczącej udziału w Planie SAR jednostek Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej

i Policji.

3.

Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio do zmian w treści Planu SAR, z uwzględnieniem

ust. 4.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Na wniosek jednostek biorących udział w Planie SAR dyrektor Służby SAR zatwierdza

i wprowadza do Planu SAR zmiany dotyczące sił i środków oraz danych kontaktowych tych

jednostek.

5.

W przypadku zatwierdzenia zmian, o których mowa w ust. 3 i 4, dyrektor Służby SAR

sporządza tekst jednolity Planu SAR i przekazuje go podmiotom biorącym udział w Planie

SAR.

”

;

45)

po art. 123 dodaje się art. 123a w brzmieniu

„

Art. 123a.

1.

W działaniach poszukiwawczych i ratowniczych uczestniczą ochotnicze drużyny ratownicze.

2.

Członkiem ochotniczej drużyny ratowniczej może zostać osoba, która

1)

ma ukończone 18 lat;

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych i nie jest pozbawiona praw publicznych;

3)

posiada

a)

zaświadczenie o ukończeniu przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa wydane przez dyrektora

służby SAR dla ratowników brzegowych stacji ratowniczych Służby SAR albo

b)

świadectwa przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych, ochrony przeciwpożarowej

stopnia podstawowego, bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej oraz elementarnych

zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej, albo

c)

świadectwo przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa na jachtach komercyjnych

- o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 68 lub art. 70 ust. 4 i 5;

4)

posiada aktualne orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do pracy w

charakterze członka ochotniczej drużyny ratowniczej;

5)

ukończyła szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy;

6)

odbyła staż kandydacki.

3.

Wymogu, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie stosuje się do pracowników Morskiej Służby

Poszukiwania i Ratownictwa posiadających kwalifikacje wymienione w ust. 2 pkt 3 lub

wyższe.

4.

Staż kandydacki odbywają kandydaci na członków ochotniczej drużyny ratowniczej po

złożeniu pisemnej deklaracji woli przystąpienia do ochotniczej drużyny ratowniczej.

Deklaracja powinna być opatrzona czytelnym podpisem kandydata oraz datą jej złożenia.

5.

Podczas stażu kandydackiego kandydaci na członków ochotniczej drużyny ratowniczej

biorą udział w ćwiczeniach oraz w akcjach ratowniczych jako obserwatorzy. Kandydat

w trakcie ćwiczeń oraz akcji poszukiwawczych i ratowniczych może wykonywać prace pomocnicze.

6.

Staż kandydacki trwa co najmniej jeden rok.

7.

W przypadku kandydata posiadającego wcześniejsze doświadczenie związane z żeglugą

na statkach lub ratownictwem na wniosek kierownika brzegowej stacji ratowniczej dyrektor

Służby SAR może udzielić zgody na skrócenie stażu kandydackiego, jednak nie więcej

niż do 6 miesięcy.

8.

Przyjęcie do ochotniczej drużyny ratowniczej następuje po spełnieniu wymagań, o których

mowa w ust. 2, na podstawie uchwały podjętej przez kierownika brzegowej stacji ratowniczej

i członków drużyny oraz po złożeniu im przez kandydata przyrzeczenia o treści

„

W pełni świadom obowiązków ratownika - ochotnika uroczyście przyrzekam być zdyscyplinowanym

członkiem ochotniczej drużyny ratowniczej, ofiarnym w ratowaniu życia ludzkiego na

morzu, aktywnie uczestniczyć w działaniach Służby SAR na rzecz zachowania naturalnego

środowiska morskiego, dbać o godność Służby i dobre imię polskiego ratownika morskiego.

”

.

9.

Kierownik brzegowej stacji ratowniczej prowadzi listę członków i kandydatów na członków

ochotniczej drużyny ratowniczej, która zawiera ich imiona i nazwiska, adresy miejsca

zamieszkania, numery telefonów oraz informacje o innych sposobach ich zawiadamiania

i alarmowania o podjęciu działań poszukiwawczych i ratowniczych. Lista jest na bieżąco

aktualizowana.

”

;

46)

w art. 124 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na względzie efektywność działań

poszukiwawczych i ratowniczych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i sposób wykonywania zadań poszukiwania i ratowania życia na morzu przez Służbę SAR

oraz sposób realizacji uprawnień określonych w art. 124 ust. 1 pkt 5-8.

”

;

47)

w art. 127 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

dowódca jednostki pływającej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, kapitan statku

służby państwowej specjalnego przeznaczenia, jachtu morskiego, statku o wartości historycznej

o długości do 45 m, a także statku rybackiego o długości do 45 m, który przed wejściem

do portu i przed jego opuszczeniem nie przekaże kapitanowi portu informacji o statku

lub będzie manewrować statkiem niezgodnie z uzyskanym zezwoleniem na wejście lub wyjście;

”

;

48)

w załączniku do ustawy w części I

a)

po pkt 18.1 dodaje się pkt 18.1a i 18.1b w brzmieniu

18.1a.

Za przeprowadzenie inspekcji doraźnej w związku z zatrzymaniem statku lub uchybieniami

stwierdzonymi przez inspekcję państwa portu w obcym porcie, o której mowa w art. 20

ust. 1 pkt 5 lit. d-f - 1000 PLN.

18.1b.

Za przeprowadzenie audytu dodatkowego w związku z zatrzymaniem statku lub uchybieniami

stwierdzonymi przez inspekcję państwa portu w obcym porcie, o którym mowa w art. 22

ust. 2 pkt 2 i 3 i ust. 2a pkt 2 - 1000 PLN.

”

,

b)

w pkt 18.8 wyraz „stacji” zastępuje się wyrazami „podmiotu dokonującego”,

c)

pkt 19.2 otrzymuje brzmienie

19.2.

Koszty przejazdów oraz pobytu audytorów/inspektorów poza siedzibami urzędów morskich

związane z przeprowadzaniem audytu lub inspekcji, w tym audytów dodatkowych lub inspekcji

doraźnych, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5, ust. 2 pkt 1 i 5 oraz art. 22 ust.

2 pkt 2 i 3 i ust. 2a pkt 2, z przeprowadzeniem oceny stanu technicznego, o której

mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2, ponosi armator statku. W przypadku gdy opłata netto wynosi

poniżej 10 PLN odstępuje się od jej pobrania.

”

.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1061, 1115, 1855 i 2600 oraz z 2023 r. poz. 185) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 po pkt 5d dodaje się pkt 5e w brzmieniu

„

5e)

współdziałanie z innymi organami i służbami w zakresie rozpoznawania zagrożeń dla

bezpieczeństwa terminala regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu

i przeciwdziałania tym zagrożeniom;

”

;

2)

w art. 11 w ust. 1 pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

dokonywania sprawdzenia prewencyjnego

a)

osób doprowadzanych, umieszczanych lub przebywających w pomieszczeniach dla osób zatrzymanych

lub osób konwojowanych, w celu ochrony przed bezprawnymi zamachami na życie lub zdrowie

osób lub mienie, a także w celu ochrony przed nieuprawnionymi działaniami skutkującymi

zagrożeniem życia lub zdrowia lub bezpieczeństwa i porządku publicznego,

b)

osób wchodzących lub przebywających na obszarze objętym zakazem, o którym mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2257 oraz z 2023 r. poz. 261).

”

.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 457, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 3a dodaje się art. 3bwbrzmieniu

„

Art. 3b.

1.

Właściwy dyrektor urzędu morskiego może, w drodze zarządzenia, czasowo zamknąć dla

żeglugi i rybołówstwa obszar znajdujący się na morskich wodach wewnętrznych lub na

morzu terytorialnym, na którym będą przeprowadzane testy statków autonomicznych (nieposiadających

załogi), oraz określić zasady przeprowadzania takich testów.

2.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, dyrektor urzędu morskiego wydaje po zasięgnięciu

opinii Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego. Brak wydania opinii w terminie 14

dni od dnia otrzymania projektu zarządzenia uważa się za opinię pozytywną.

”

;

2)

w art. 24

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wokół sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń lub ich zespołów rozumianych jako grupa

sztucznych wysp, konstrukcji lub urządzeń znajdujących się od siebie nie dalej niż

1000 m, a także kabli lub rurociągów lub ich grup, właściwy dyrektor urzędu morskiego

może, w drodze zarządzenia, ustanowić strefy bezpieczeństwa dostosowane do rodzaju

i przeznaczenia sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń lub ich zespołów, kabli lub

rurociągów, sięgające nie dalej niż 500 m od każdego punktu ich zewnętrznej krawędzi,

chyba że inny zasięg strefy jest dozwolony przez powszechnie przyjęte standardy międzynarodowe

lub zalecony przez właściwą organizację międzynarodową.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, dyrektor urzędu morskiego wydaje po zasięgnięciu

opinii ministra właściwego do spraw rybołówstwa. Brak wydania opinii w terminie 14

dni od dnia otrzymania projektu zarządzenia uważa się za opinię pozytywną.

”

;

3)

w art. 42 w ust. 2 pkt 17 otrzymuje brzmienie

„

17)

wykonywania kontroli w zakresie zgodności z wymaganiami, stwarzania przez wyrób zagrożenia

oraz niezgodności formalnych w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu lub oddanych

do użytku wyrobów wyposażenia morskiego, rekreacyjnych jednostek pływających i skuterów

wodnych - zgodnie z właściwością terytorialną, o której mowa w art. 17 ust. 1a ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 515, 1604, 2185 i 2687 oraz z 2023 r. poz. 261);

”

;

4)

po art. 42a dodaje się art. 42b w brzmieniu

„

Art. 42b.

W przypadku podejrzenia udziału statku w wypadku morskim kapitan portu może zatrzymać

statek w porcie lub na redzie na czas nieprzekraczający 48 godzin w celu zabezpieczenia

materiału dowodowego.

”

;

5)

w art. 48 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku gdy przepisy porządkowe, o których mowa w ust. 1, mają wpływ na wykonywanie

rybołówstwa morskiego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 540 i 2185), dyrektor urzędu morskiego wydaje te przepisy po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora

Rybołówstwa Morskiego, z wyjątkiem okoliczności określonej w ust. 6. Brak wydania

opinii w terminie 14 dni od dnia otrzymania projektu przepisów porządkowych uważa

się za opinię pozytywną.

”

;

6)

po art. 60c dodaje się art. 60ca w brzmieniu

„

Art. 60ca.

Kto na obszarach określonych w art. 60a lub art. 60b

1)

wbrew przepisom art. 51 § 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2175, z 2022 r. poz. 2642 oraz z 2023 r. poz. 261) uprawia żeglugę jachtem, nie posiadając na nim karty bezpieczeństwa wydanej na podstawie

art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim,

2)

uprawia żeglugę jachtem nieoznaczonym zgodnie z przepisami art. 12 § 1 i § 2a ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski albo art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1097 i 2642) oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 3 tej ustawy,

3)

narusza przepisy wydane na podstawie art. 3 ust. 2, art. 3b ust. 1 oraz art. 48 ust.

1 w ten sposób, że uprawia żeglugę na akwenach zamkniętych dla ruchu jednostek sportowo-rekreacyjnych

albo bez wymaganej zgody

- podlega karze grzywny.

”

;

7)

w art. 60d ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 60a-60ca następuje w trybie przewidzianym

w przepisach ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1124).

”

.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 3b Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Właściwy dyrektor urzędu morskiego może, w drodze zarządzenia, czasowo zamknąć dla

żeglugi i rybołówstwa obszar znajdujący się na morskich wodach wewnętrznych lub na

morzu terytorialnym, na którym będą przeprowadzane testy statków autonomicznych (nieposiadających

załogi), oraz określić zasady przeprowadzania takich testów.

2.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, dyrektor urzędu morskiego wydaje po zasięgnięciu

opinii Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego. Brak wydania opinii w terminie 14

dni od dnia otrzymania projektu zarządzenia uważa się za opinię pozytywną.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 3d Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Skarbowi Państwa przysługuje prawo pierwokupu udziałów albo akcji w spółce handlowej

1)

która jest właścicielem nieruchomości położonej w granicach portu o podstawowym znaczeniu

dla gospodarki narodowej;

2)

która jest użytkownikiem wieczystym lub współużytkownikiem wieczystym nieruchomości

położonej w granicach portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej;

3)

której oddano całość albo część nieruchomości położonej w granicach portu o podstawowym

znaczeniu dla gospodarki narodowej w użytkowanie, dzierżawę lub najem albo z którą

zawarto inną umowę uprawniającą do korzystania lub pobierania pożytków z całości nieruchomości

albo jej części przez okres powyżej 10 lat, także jeżeli strony zawarły kolejne umowy,

których przedmiotem jest ta sama nieruchomość, albo zawarto taką umowę na czas nieoznaczony,

której termin wypowiedzenia wynosi powyżej 10 lat - w przypadku nieruchomości stanowiących

własność Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego albo podmiotu zarządzającego

portem lub przystanią morską, położonych w granicach portu o podstawowym znaczeniu

dla gospodarki narodowej.

2.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, wykonuje minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej.

3.

Rada Ministrów może, na uzasadniony wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki

morskiej, upoważnić inny podmiot, w tym spółkę handlową z większościowym udziałem

Skarbu Państwa, do wykonywania prawa pierwokupu, o którym mowa w ust. 1. Upoważnienie,

o którym mowa w zdaniu pierwszym, może dotyczyć wykonywania określonego rodzaju czynności.

4.

W razie udzielenia upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, podmiot, któremu udzielono

takiego upoważnienia, wykonuje także uprawnienia ministra właściwego do spraw gospodarki

morskiej, o których mowa w ust. 9, 10, 12 i 14.

5.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku zbywania

1)

akcji spółek, których akcje są dopuszczone do obrotu zorganizowanego w rozumieniu

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1500, 1488, 1933, 2185 i 2640 oraz z 2023 r. poz. 180);

2)

udziałów albo akcji na rzecz osoby bliskiej;

3)

udziałów albo akcji przez Skarb Państwa;

4)

udziałów albo akcji na rzecz spółki handlowej

a)

której wyłącznym udziałowcem albo akcjonariuszem jest Skarb Państwa, będącej operatorem

systemu przesyłowego albo posiadającej koncesję na przesyłanie paliw ciekłych, w rozumieniu

ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, 1723, 2127, 2243, 2370 i 2687),

b)

która jest operatorem systemu dystrybucyjnego gazowego w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, w przypadku nabycia nieruchomości położonej w granicach portu o podstawowym znaczeniu

dla gospodarki narodowej na cele związane z budową, modernizacją lub rozbudową systemu

dystrybucyjnego gazowego;

5)

udziałów albo akcji na rzecz spółki kapitałowej lub grupy kapitałowej, o których mowa

w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 18 marca 2010 r. o szczególnych uprawnieniach ministra

właściwego do spraw aktywów państwowych oraz ich wykonywaniu w niektórych spółkach

kapitałowych lub grupach kapitałowych prowadzących działalność w sektorach energii

elektrycznej, ropy naftowej oraz paliw gazowych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 2173), w przypadku nabycia nieruchomości położonej w granicach portu o podstawowym znaczeniu

dla gospodarki narodowej na cele związane z budową, modernizacją lub rozbudową mienia

określonego w art. 1 ust. 2 tej ustawy.

6.

Do prawa pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339), dotyczące prawa pierwokupu co do nieruchomości, z tym że

1)

sprzedawca udziałów albo akcji w spółce, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie, nie

później jednak niż w terminie 7 dni od daty zawarcia warunkowej umowy sprzedaży zawiadamia

na piśmie pod rygorem nieważności, przesyłką poleconą nadaną za potwierdzeniem odbioru

w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042), ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o treści umowy sprzedaży udziałów

albo akcji;

2)

termin do złożenia oświadczenia o wykonaniu prawa pierwokupu, o którym mowa w ust.

1, wynosi 3 miesiące, licząc od dnia zawiadomienia, o którym mowa w pkt 1.

7.

Sprzedawca udziałów albo akcji w spółce, o której mowa w ust. 1, zobowiązany jest

dołączyć do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6 pkt 1

1)

wypisy z ewidencji gruntów i budynków dla wszystkich nieruchomości, o których mowa

w ust. 1;

2)

odpisy księgi wieczystej, informacje o numerze księgi wieczystej dostępnej w centralnej

bazie danych ksiąg wieczystych albo zaświadczeń wydanych na podstawie zbioru dokumentów

prowadzonego dla nieruchomości położonej w granicach portu o podstawowym znaczeniu

dla gospodarki narodowej - dla wszystkich nieruchomości, o których mowa w ust. 1;

3)

potwierdzony przez sprzedawcę udziałów albo akcji w spółce, o której mowa w ust. 1,

za zgodność z oryginałem bilans oraz rachunek zysków i strat spółki, o której mowa

w ust. 1, za trzy ostatnie lata obrotowe;

4)

aktualną listę wspólników albo akcjonariuszy oraz umowę albo statut spółki, o której

mowa w ust. 1;

5)

oświadczenie zarządu spółki, o której mowa w ust. 1, o wysokości zobowiązań warunkowych

na dzień złożenia zawiadomienia wraz z oświadczeniem o następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”, które zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.

8.

Osoba, która złożyła nieprawdziwe oświadczenie, o którym mowa w ust. 7 pkt 5, podlega

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.

9.

Jeżeli określona w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, cena sprzedawanych

udziałów albo akcji odbiega od jej wartości rynkowej minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej może, w terminie do 30 dni od dnia złożenia oświadczenia o wykonaniu prawa

pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, wystąpić do sądu o ustalenie ceny tych udziałów

albo akcji.

10.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może dokonać zapłaty niespornej części

ceny udziałów albo akcji przed wystąpieniem do sądu o ustalenie ceny udziałów albo

akcji na podstawie ust. 9.

11.

Sądem właściwym do ustalenia ceny zbywanych akcji albo udziałów jest sąd właściwy

dla siedziby spółki, o której mowa w ust. 1.

12.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej albo upoważniony podmiot, o którym

mowa w ust. 3, zawiadamia na piśmie pod rygorem nieważności, przesyłką poleconą nadaną

za potwierdzeniem odbioru w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, osobę, która złożyła zawiadomienie, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, o wykonaniu prawa

pierwokupu, przekazując tej osobie następujące informacje: imię i nazwisko notariusza,

który sporządził oświadczenie o skorzystaniu z prawa pierwokupu, siedzibę jego kancelarii

notarialnej, datę sporządzenia oświadczenia o skorzystaniu z prawa pierwokupu, numer

repertorium, pod którym zarejestrowano oświadczenie o skorzystaniu z prawa pierwokupu,

oraz numer elektronicznego wypisu aktu notarialnego tego oświadczenia, pod którym

został on zarejestrowany w Centralnym Repozytorium Elektronicznych Wypisów Aktów Notarialnych

prowadzonym przez Krajową Radę Notarialną. Wypis aktu notarialnego zawierającego oświadczenie

o skorzystaniu z prawa pierwokupu wydawany jest także zobowiązanemu z prawa pierwokupu.

13.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 12, podlega niezwłocznej publikacji na stronie

podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu zapewniającego obsługę ministra

właściwego do spraw gospodarki morskiej. Od daty opublikowania zawiadomienia w sposób

określony w zdaniu poprzedzającym strony warunkowej umowy sprzedaży udziałów albo

akcji w spółce, o której mowa w ust. 1, uznaje się za zawiadomione o treści opublikowanego

zawiadomienia.

14.

Od daty zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, ministrowi właściwemu do spraw

gospodarki morskiej i upoważnionemu podmiotowi, o którym mowa w ust. 3, przysługuje

prawo przeglądania ksiąg i dokumentów spółki, o której mowa w ust. 1, której udziały

albo akcje mają zostać zbyte oraz żądania od tej spółki informacji dotyczących obciążeń

i zobowiązań nieujętych w księgach i dokumentach tej spółki. Uzyskane przez ministra

właściwego do spraw gospodarki morskiej lub upoważniony podmiot, o którym mowa w ust.

3, informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1233).

15.

Nabycie udziałów albo akcji dokonane z naruszeniem ust. 1-8 jest nieważne.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 3e Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

W przypadku przeniesienia na inną osobę ogółu praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej

w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1467, 1488, 2280 i 2436), o której mowa w art. 3d ust. 1 pkt 1 lub art. 3d ust. 1 pkt 2, albo przystąpienia

nowego wspólnika do takiej spółki, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej

może złożyć oświadczenie o nabyciu prawa własności nieruchomości, o których mowa w

art. 3d ust. 1 pkt 1, lub należącej do spółki całości albo części prawa użytkowania

wieczystego nieruchomości, o których mowa w art. 3d ust. 1 pkt 2, za zapłatą równowartości

pieniężnej odpowiadającej ich wartości rynkowej.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej ustala równowartość pieniężną praw,

o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu sposobów określania wartości nieruchomości

przewidzianych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.

3.

Wspólnicy spółki, o której mowa w ust. 1, są zobowiązani solidarnie do zawiadomienia

na piśmie pod rygorem nieważności, przesyłką poleconą nadaną za potwierdzeniem odbioru

w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o zamiarze przeniesienia przez

wspólnika na inną osobę ogółu praw i obowiązków bądź przystąpieniu nowego wspólnika

do tej spółki przed dokonaniem odpowiedniej czynności prawnej.

4.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, dołącza się

1)

wypisy z ewidencji gruntów i budynków dla wszystkich nieruchomości, o których mowa

w art. 3d ust. 1 pkt 1 albo art. 3d ust. 1 pkt 2;

2)

odpisy z księgi wieczystej, informację o numerze księgi wieczystej dostępnej w centralnej

bazie danych ksiąg wieczystych albo zaświadczenie wydane na podstawie zbioru dokumentów

prowadzonego dla nieruchomości położonej w granicach portu o podstawowym znaczeniu

dla gospodarki narodowej - dla wszystkich nieruchomości, o których mowa w art. 3d

ust. 1 pkt 1 albo art. 3d ust. 1 pkt 2.

5.

Termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, wynosi 3 miesiące, licząc

od dnia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3.

6.

W przypadku rażącej różnicy pomiędzy wartością rynkową praw, o których mowa w ust.

1, a wartością tych praw ustalonych w sposób określony w ust. 2, spółka, o której

mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od dnia otrzymania oświadczenia, o którym mowa

w ust. 1, może wystąpić do sądu o ustalenie równowartości tych praw.

7.

Do wykonywania przez ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej uprawnienia,

o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 3d ust. 12 i 13.

8.

Rada Ministrów może, na uzasadniony wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki

morskiej, upoważnić inny podmiot, w tym spółkę handlową z większościowym udziałem

Skarbu Państwa, do wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 1-7. Upoważnienie,

o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, może upoważniać podmiot do wykonywania określonego

rodzaju czynności.

9.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się, jeżeli

1)

zamiast dotychczasowego wspólnika spółki, o której mowa w ust. 1, wspólnikiem tej

spółki staje się osoba bliska występującemu wspólnikowi, o której mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;

2)

nowym wspólnikiem spółki, o której mowa w ust. 1, staje się osoba bliska któremukolwiek

ze wspólników, o której mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1955 oraz z 2022 r. poz. 1250) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Armator statku przewożącego ładunki niebezpieczne lub zanieczyszczające, zdążającego

do portu morskiego lub na kotwicowiska położone w polskich obszarach morskich, a także

wychodzącego z portu morskiego, jest obowiązany przed przybyciem lub wyjściem statku

poinformować właściwego dyrektora urzędu morskiego o rodzaju przewożonego ładunku,

zamierzonej trasie i czasie podróży oraz o stanie bezpieczeństwa statku za pomocą

Krajowego Pojedynczego Punktu Kontaktowego, o którym mowa w art. 91 ust. 1a ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim.

”

;

2)

w art. 38 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Właściwość organów oraz tryb wymierzania i ściągania kar pieniężnych z tytułu naruszenia

przepisów, o których mowa w art. 36-37c, oraz sposób wykorzystania kwot ściągniętych

z tytułu kar pieniężnych regulują przepisy ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 457, z późn. zm..

2.

Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 36-37c, ustala się z uwzględnieniem

zakresu naruszeń, korzyści finansowych uzyskanych z tytułu naruszeń i powtarzalności

naruszeń.

”

.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 4c Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Urzędom morskim przysługuje trwały zarząd gruntów powstałych w wyniku zalądowienia

przez przekształcenie akwenu (gruntu pokrytego wodami) w ląd (grunt niepokryty wodami),

jeżeli inwestorem był urząd morski.

2.

Ustanowienie oraz wygaśnięcie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1, stwierdza

właściwy starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej w drodze decyzji

wydanej na wniosek właściwego dyrektora urzędu morskiego.

3.

Ostateczna decyzja, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę do dokonania wpisu w

księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków.

4.

Wpis w księdze wieczystej oraz założenie księgi wieczystej są wolne od opłat.

5.

Od urzędów morskich nie pobiera się opłaty z tytułu trwałego zarządu.

6.

Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185) w sprawach decyzji, o której mowa w ust. 2, jest minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej.

7.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do trwałego zarządu urzędu morskiego,

o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Dz.U. 2023 poz. 261 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1624) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W przypadku oddania nieruchomości do korzystania lub pobierania pożytków na zasadach

określonych w ustawie z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 140) lub ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 30 i 203) do wniosku, o którym mowa w ust. 2, zamiast umowy przedwstępnej dołącza się dokumenty

koncesji oraz projekt umowy koncesji lub projekt umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym,

określające w szczególności: sposób korzystania z nieruchomości, zasady rozliczeń

nakładów poniesionych na nieruchomość oraz warunki rozwiązania umowy.

”

;

2)

po art. 3c dodaje się art. 3d i art. 3e w brzmieniu

„

Art. 3d.