Rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 30 stycznia 2023 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności na przedsięwzięcia związane z pracą zdalną

1.

Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez

Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, zwaną dalej „Agencją”, pomocy finansowej

ostatecznym odbiorcom wsparcia (operatorom) w ramach inwestycji A4.4.1. Inwestycje

związane z doposażeniem pracowników/przedsiębiorstw do pracy zdalnej, objętej Krajowym

Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności, na realizację przedsięwzięć na rzecz mikroprzedsiębiorców,

małych lub średnich przedsiębiorców, zwanych dalej „MŚP”, i ich pracowników w zakresie

doposażenia do pracy zdalnej.

2.

Przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1, nie mogą być realizowane na rzecz MŚP będących

osobami fizycznymi, które nie zatrudniają pracowników.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ostatecznym odbiorcy wsparcia (operatorze) - oznacza to podmiot w rozumieniu art. 14la pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2023 r. poz. 225);

2)

przedsięwzięciu - oznacza to przedsięwzięcie w rozumieniu art. 14la pkt 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Ostatecznymi odbiorcami wsparcia (operatorami) mogą być podmioty, o których mowa w

art. 6b ust. 1 pkt 1-3 i 6-9 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej

Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, zwanej dalej „ustawą o PARP”, z wyłączeniem pracowników przedsiębiorców.

Pomoc finansowa, o której mowa w § 1, jest udzielana w formie bezzwrotnego wsparcia

finansowego, zwanego dalej „wsparciem”.

1.

Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia zalicza się wydatki na

1)

pokrycie kosztów usług doradczych lub szkoleniowych;

2)

zakup wartości niematerialnych i prawnych, które umożliwiają pracę zdalną, w tym wydatki

umożliwiające pracę zdalną osobom z niepełnosprawnościami;

3)

pokrycie kosztów poniesionych przez ostatecznego odbiorcę wsparcia (operatora) związanych

z realizacją przedsięwzięcia.

2.

Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia nie zalicza się wydatków poniesionych

przed dniem rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia.

3.

Koszty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, stanowią dla ostatecznego odbiorcy wsparcia

(operatora) pomoc finansową niebędącą pomocą publiczną w rozumieniu art. 107 ust.

1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C 326 z 26.10.2012, str.

47).

1.

Uczestnikami usług doradczych lub szkoleniowych mogą być osoby fizyczne będące MŚP

lub pracownicy MŚP, którzy zostali delegowani do udziału w usługach, z zastrzeżeniem

§ 1 ust. 2.

2.

Usługi doradcze lub szkoleniowe mogą być świadczone przez podmioty wpisane do rejestru,

o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o PARP. W przypadku gdy żaden z podmiotów

wpisanych do rejestru nie świadczy usług szkoleniowych w zakresie wymaganym przez

MŚP, usługi szkoleniowe mogą być świadczone przez podmioty wybrane zgodnie z zasadami

określonymi w art. 6c ustawy o PARP.

3.

Ostateczny odbiorca wsparcia (operator) zapewnia równy dostęp do usług doradczych

i szkoleniowych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 5 ust.

1 pkt 1 i 2.

1.

Koszty usług doradczych i szkoleniowych oraz wydatki na zakup wartości niematerialnych

i prawnych, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią dla MŚP pomoc de minimis .

2.

Pomoc de minimis jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania

art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1, z późn. zm.)

3.

Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji

(UE) nr 1407/2013.

4.

Pomoc de minimis może być udzielana pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis lub pomocą de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, otrzymaną w danym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch

poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy

kwoty 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego

działalność w sektorze transportu drogowego towarów - kwoty 100 000 euro dla jednego

przedsiębiorcy.

5.

Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis przez jednego przedsiębiorcę rozumie się jedno przedsiębiorstwo, o którym mowa w

art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

6.

Pomoc de minimis nie może być udzielona na szkolenia, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów

prawa krajowego.

7.

Pomoc de minimis może być udzielona, jeżeli spełnia warunki kumulacji pomocy, o których mowa w art.

5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

8.

Pomoc de minimis może być udzielona do końca sześciomiesięcznego okresu następującego po upływie okresu,

o którym mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

9.

Pomoc de minimis jest udzielana na podstawie umowy, która określa szczegółowe przeznaczenie i warunki

udzielania tej pomocy.

10.

Zaświadczenie o pomocy de minimis udzielanej MŚP w ramach przedsięwzięć, o których mowa w § 1 ust. 1, wydaje ostateczny

odbiorca wsparcia (operator).

Intensywność pomocy de minimis dla MŚP nie może przekroczyć 100% wydatków, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2.

1.

Agencja udziela pomocy finansowej w trybie konkursowym, zgodnie z art. 14lza-14lzf ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

2.

Agencja określa rodzaje wydatków kwalifikowalnych w ramach katalogu, o którym mowa

w § 5 ust. 1, w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego,

o którym mowa w art. 14lzb ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki

rozwoju.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.