Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2023 r. w sprawie udzielania przez Bank Gospodarstwa Krajowego pomocy publicznej w formie gwarancji spłaty kredytów w zakresie programu "Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027"

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki oraz tryb udzielania pomocy publicznej

w formie gwarancji Banku Gospodarstwa Krajowego, zwanej dalej „pomocą”, w ramach rządowego

programu poręczeniowo-gwarancyjnego, o którym mowa w art. 34a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych

przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, w zakresie programu „Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027”.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przedsiębiorcy, należy przez to rozumieć

1)

mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego

niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i

108 Traktatu

(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

2)

małą spółkę o średniej kapitalizacji w rozumieniu art. 2 pkt 103e rozporządzenia Komisji;

3)

spółkę o średniej kapitalizacji w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia

25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych,

Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych

oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 - Europejski

Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych

(Dz. Urz. UE L 169 z 01.07.2015, str. 1, z późn. zm.)

1.

Pomoc jest udzielana przedsiębiorcy w formie gwarancji spłaty kredytu przeznaczonego

na finansowanie

1)

innowacyjnych inwestycji;

2)

inwestycji służących transformacji cyfrowej;

3)

inwestycji w celu zwiększenia efektywności energetycznej przedsiębiorstwa.

2.

Pomoc jest udzielana jako regionalna pomoc inwestycyjna zgodnie z art. 14 rozporządzenia

Komisji, w szczególności w przypadku podmiotów, o których mowa w § 2 pkt 2 i 3 - po

spełnieniu warunków określonych dla dużych przedsiębiorstw w art. 14 ust. 3 i ust.

6-8 rozporządzenia Komisji, z zastrzeżeniem § 5 ust. 1 pkt 2.

3.

W przypadku podmiotów, o których mowa w § 2 pkt 2 i 3, pomoc może być udzielona po

zatwierdzeniu przez Komisję Europejską metody obliczania ekwiwalentu dotacji brutto

zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. c (ii) rozporządzenia Komisji.

4.

Pomoc jest udzielana na obszarach kraju wskazanych w przepisach wydanych na podstawie

art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 702).

5.

Pomoc nie może być udzielona w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 2, ust. 3 lit.

a-d, ust. 4 lit. c i ust. 5, art. 4 ust. 1 lit. a i art. 13 rozporządzenia Komisji.

6.

Pomoc nie może być udzielona ani wypłacona przedsiębiorcy, na którym ciąży obowiązek

zwrotu pomocy, wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej taką pomoc przyznaną

przez Rzeczpospolitą Polską za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym.

7.

Pomoc podlega sumowaniu z inną pomocą publiczną i pomocą de minimis udzieloną danemu przedsiębiorcy zgodnie z art. 8 rozporządzenia Komisji.

8.

Wartość pomocy, intensywność pomocy oraz maksymalną intensywność pomocy określa się

zgodnie z art. 14 ust. 12-15 w związku z art. 7 ust. 1-3 rozporządzenia Komisji.

Ekwiwalent dotacji brutto, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji, oblicza

się

1)

w przypadku podmiotów, o których mowa w § 2 pkt 1

a)

w sposób określony w § 4 pkt 9 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie

szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 461), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości

pomocy publicznej udzielanej w różnych formach”, pod warunkiem zatwierdzenia przez

Komisję Europejską metody obliczania ekwiwalentu dotacji brutto zgodnie z art. 5 ust.

2 lit. c (ii) rozporządzenia Komisji albo

b)

w sposób określony w § 4 pkt 9 lit. b rozporządzenia w sprawie szczegółowego sposobu

obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach;

2)

w przypadku podmiotów, o których mowa w § 2 pkt 2 i 3 - w sposób określony w § 4 pkt

9 lit. a rozporządzenia w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy

publicznej udzielanej w różnych formach, z zastrzeżeniem § 3 ust. 3.

1.

Pomoc jest udzielana na

1)

inwestycję początkową w rozumieniu art. 2 pkt 49 rozporządzenia Komisji - w przypadku

podmiotów, o których mowa w § 2 pkt 1;

2)

inwestycję początkową, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą, w rozumieniu

art. 2 pkt 51 rozporządzenia Komisji - w przypadku podmiotów, o których mowa w § 2

pkt 2 i 3.

2.

Do kosztów kwalifikowalnych odpowiednio inwestycji początkowej lub inwestycji początkowej,

która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą, finansowanych kredytem objętym

gwarancją Banku Gospodarstwa Krajowego zalicza się koszty

1)

nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności nieruchomości, z wyłączeniem

lokali mieszkalnych;

2)

nabycia albo wytworzenia środków trwałych innych niż określone w pkt 1;

3)

nabycia robót i materiałów budowlanych;

4)

nabycia oraz ochrony wartości niematerialnych i prawnych, w tym w formie patentów,

licencji, know-how oraz innych praw własności intelektualnej, jeżeli spełniają warunki

określone w art. 14 ust. 8 rozporządzenia Komisji.

3.

Łączna wartość kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie może przekroczyć

10% sumy kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 2.

1.

Gwarancja obejmuje nie więcej niż 80% pozostającej do spłaty kwoty kredytu.

2.

Gwarancja może obejmować kredyty wchodzące w skład portfela kredytów stanowiącego

zbiór pojedynczych kredytów, dla którego łączną kwotę limitu gwarancji udzielanych

na określony czas oraz przeznaczenie tych kredytów określa umowa zawarta między Bankiem

Gospodarstwa Krajowego a bankiem udzielającym kredytu.

1.

Pomoc wywołuje efekt zachęty, co oznacza, że jest udzielana przedsiębiorcy pod warunkiem

złożenia do banku udzielającego kredytu wniosku o udzielenie gwarancji przed rozpoczęciem

prac nad projektem.

2.

Wniosek o udzielenie gwarancji zawiera

1)

informacje, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji

przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub

pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie

(Dz. U. poz. 312 i 1704, z 2016 r. poz. 238 oraz z 2020 r. poz. 1338);

2)

opis projektu, w tym wskazanie dnia jego rozpoczęcia i zakończenia oraz lokalizacji;

3)

wskazanie kosztów kwalifikowalnych projektu;

4)

wskazanie kwoty pomocy finansowej potrzebnej do realizacji projektu;

5)

inne informacje wskazane przez bank udzielający kredytu, niezbędne do dokonania oceny

wniosku, niestanowiące danych osobowych.

3.

Wraz z wnioskiem o udzielenie gwarancji przedsiębiorca składa do banku udzielającego

kredytu oświadczenie zgodnie z art. 14 ust. 16 rozporządzenia Komisji.

Dniem udzielenia pomocy jest dzień udzielenia gwarancji.

Zabezpieczenie udzielonej gwarancji stanowi weksel własny in blanco wystawiony przez

przedsiębiorcę na rzecz Banku Gospodarstwa Krajowego.

Przedsiębiorca zobowiązuje się do utrzymania inwestycji finansowanej kredytem objętym

gwarancją na zasadach określonych w art. 14 ust. 5 rozporządzenia Komisji.

Gwarancja może być udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym mowa w art.

58 ust. 4 zdanie pierwsze w związku z art. 59 rozporządzenia Komisji.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 listopada 2023 r.