Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2023 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej

W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie Wojskowej

Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. poz. 857, z 2007 r. poz. 313 oraz z 2015 r. poz. 811) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wojskowymi inspektorami weterynaryjnymi są

1)

Zastępca Szefa Służby Weterynaryjnej - Zastępca Inspektora Weterynaryjnego Wojska

Polskiego;

2)

lekarze weterynarii wojskowych ośrodków medycyny prewencyjnej.

”

;

2)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

1.

Wojskową Inspekcją Weterynaryjną kieruje Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny

Wojska Polskiego.

2.

Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego w zakresie działania

Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej wykonuje zadania na zasadach i w trybie przewidzianych

dla Głównego Lekarza Weterynarii w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia.

§ 4.

Wojskowym inspektorom weterynaryjnym, wymienionym w § 2 ust. 2, uprawnienia wojskowych

inspektorów weterynaryjnych nadaje i cofa Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny

Wojska Polskiego.

”

;

3)

§ 6-8 otrzymują brzmienie

„

§ 6.

Organy, o których mowa w § 2 ust. 1, podczas realizacji zadań posługują się legitymacją

wojskowego inspektora weterynaryjnego, wydaną przez

1)

dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw

zdrowia - w przypadku Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska

Polskiego;

2)

Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego - w przypadku

wojskowych inspektorów weterynaryjnych.

§ 7.

Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna współdziała z Inspekcją Weterynaryjną, Wojskową Inspekcją

Sanitarną, Państwową Inspekcją Sanitarną, służbą zdrowia w jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz służbą weterynaryjną

i służbą zdrowia wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 8.

1.

Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy i są

upoważnieni do

1)

wstępu w każdym czasie na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych

Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, na teren i do obiektów

zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych

do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przeprowadzania

kontroli urzędowej w odniesieniu do zwierząt używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej oraz produktów pochodzenia zwierzęcego w jednostkach organizacyjnych podległych

Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz na terenach i w obiektach

zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy - w zakresie

i na zasadach określonych w prawodawstwie weterynaryjnym w rozumieniu art. 2 pkt 1

ustawy;

4)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia

wszelkich niezbędnych danych, w tym danych informatycznych, związanych z prowadzonymi

czynnościami;

5)

pobierania nieodpłatnie próbek do badań laboratoryjnych;

6)

wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i

zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

2.

Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii

Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności

kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

Właściwa miejscowo jednostka Żandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia

pomocy w toku wykonywania tych czynności.

3.

W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zaopatrujący

wojsko produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem

lub niezgodnie z prawodawstwem weterynaryjnym, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i

życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych,

wojskowy inspektor weterynaryjny może nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestanie dalszego

zaopatrywania się u tego podmiotu.

”

;

4)

w § 9 uchyla się ust. 2;

5)

w § 11

a)

w ust. 1 po wyrazach „o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 2” skreśla się wyrazy „i 3”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego przedstawia

corocznie, w pierwszym kwartale, dyrektorowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwej do spraw zdrowia analizę i ocenę realizacji zadań przez Wojskową

Inspekcję Weterynaryjną.

”

;

6)

§ 13 otrzymuje brzmienie

„

§ 13.

Badania próbek i analizy, w zakresie określonym przez organy Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej,

wykonują laboratoria i pracownie wyodrębnione w strukturze wojskowych ośrodków medycyny

prewencyjnej, laboratoria innych jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej oraz odpłatnie laboratoria określone w art. 25 ust. 2 ustawy.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wojskową Inspekcją Weterynaryjną kieruje Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny

Wojska Polskiego.

2.

Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego w zakresie działania

Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej wykonuje zadania na zasadach i w trybie przewidzianych

dla Głównego Lekarza Weterynarii w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia.

Wojskowym inspektorom weterynaryjnym, wymienionym w § 2 ust. 2, uprawnienia wojskowych

inspektorów weterynaryjnych nadaje i cofa Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny

Wojska Polskiego.

Organy, o których mowa w § 2 ust. 1, podczas realizacji zadań posługują się legitymacją

wojskowego inspektora weterynaryjnego, wydaną przez

1)

dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw

zdrowia - w przypadku Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska

Polskiego;

2)

Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego - w przypadku

wojskowych inspektorów weterynaryjnych.

Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna współdziała z Inspekcją Weterynaryjną, Wojskową Inspekcją

Sanitarną, Państwową Inspekcją Sanitarną, służbą zdrowia w jednostkach organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz służbą weterynaryjną

i służbą zdrowia wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy i są

upoważnieni do

1)

wstępu w każdym czasie na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych

Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, na teren i do obiektów

zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych

do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przeprowadzania

kontroli urzędowej w odniesieniu do zwierząt używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej oraz produktów pochodzenia zwierzęcego w jednostkach organizacyjnych podległych

Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz na terenach i w obiektach

zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy - w zakresie

i na zasadach określonych w prawodawstwie weterynaryjnym w rozumieniu art. 2 pkt 1

ustawy;

4)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia

wszelkich niezbędnych danych, w tym danych informatycznych, związanych z prowadzonymi

czynnościami;

5)

pobierania nieodpłatnie próbek do badań laboratoryjnych;

6)

wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i

zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

2.

Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii

Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności

kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

Właściwa miejscowo jednostka Żandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia

pomocy w toku wykonywania tych czynności.

3.

W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zaopatrujący

wojsko produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem

lub niezgodnie z prawodawstwem weterynaryjnym, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i

życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych,

wojskowy inspektor weterynaryjny może nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestanie dalszego

zaopatrywania się u tego podmiotu.

Badania próbek i analizy, w zakresie określonym przez organy Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej,

wykonują laboratoria i pracownie wyodrębnione w strukturze wojskowych ośrodków medycyny

prewencyjnej, laboratoria innych jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej oraz odpłatnie laboratoria określone w art. 25 ust. 2 ustawy.