Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

1.

Ustawa określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę

oraz tryb współpracy między nimi.

2.

Ustawy nie stosuje się do programów realizowanych z wykorzystaniem środków Europejskiego

Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, dokumentów

opracowanych w celu wdrożenia wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego

Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich,

programów realizowanych z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na

zwalczanie deprywacji materialnej, z wyłączeniem przepisów rozdziałów 1, 2, 2b i 7

oraz przepisów art. 14e, art. 14f, art. 14g ust. 1 i 2, art. 14h, art. 14j i art.

14l, a w przypadku

1)

programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na

rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - także z wyłączeniem art. 14g

ust. 4a, art. 14kc i art. 14kd;

2)

programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego i

Rybackiego - także z wyłączeniem art. 14g ust. 4, art. 14ke i art. 14kf;

2a)

programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej - także z wyłączeniem art.

14g ust. 4b, art. 14kh i art. 14ki;

3)

dokumentów opracowanych w celu wdrożenia wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu

Rolniczego Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów

Wiejskich - także z wyłączeniem art. 14g ust. 4a.

3

Szczególne zasady prowadzenia polityki rozwoju wobec obszaru otoczenia Centralnego

Portu Komunikacyjnego określa ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1354 oraz z 2022 r. poz. 807, 1079, 1390 i 1846).

Przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych

i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności

społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności

gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej.

Politykę rozwoju prowadzą

1)

Rada Ministrów;

2)

samorząd województwa;

2a)

związki metropolitalne;

3)

samorząd powiatowy i gminny oraz ich związki.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje przygotowanie oraz realizację

strategii rozwoju współfinansowanych ze środków budżetu państwa lub środków rozwojowych

pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych przez

1)

koordynację oraz programowanie strategiczne, a także podejmowanie inicjatyw w zakresie

polityki rozwoju, obejmujących wymiar społeczny, gospodarczy i przestrzenny;

1a)

podejmowanie inicjatyw, opracowywanie lub koordynowanie opracowywania i negocjowanie,

o ile ustawa nie stanowi inaczej, dokumentów programowych dotyczących okresów programowania

Unii Europejskiej;

1aa

podejmowanie inicjatyw, opracowywanie lub koordynowanie opracowywania i negocjowanie,

o ile ustawa nie stanowi inaczej, planu rozwojowego;

1b)

podejmowanie inicjatyw, opracowywanie, negocjowanie i podpisywanie programów współfinansowanych

z udziałem niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

1c)

wykonywanie, o ile ustawa nie stanowi inaczej, zadań państwa członkowskiego Unii Europejskiej

określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących funduszy strukturalnych i Funduszu

Spójności oraz w umowie partnerstwa;

2)

programowanie i realizację polityki regionalnej;

3)

okresową ocenę realizacji strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 2, oraz przedstawianie

opinii dotyczących zgodności strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3 i 4,

i programów przygotowywanych przez właściwych ministrów ze średniookresową strategią

rozwoju kraju;

3a)

(uchylony)

3b)

podejmowanie inicjatyw, programowanie i prowadzenie polityki miejskiej;

4)

monitorowanie i ocenę rozwoju kraju w ujęciu regionalnym i przestrzennym oraz przedstawianie

Radzie Ministrów rekomendacji w tym zakresie;

4a)

koordynowanie i realizację procesu ewaluacji polityki rozwoju;

4b)

wydawanie rekomendacji w zakresie przygotowania projektów strategii rozwoju, o których

mowa w art. 9 pkt 3-6;

5)

prowadzenie działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej, dotyczącej rozwoju

społeczno-gospodarczego, regionalnego i przestrzennego kraju;

6)

(uchylony)

7)

inne instrumenty określone w odrębnych ustawach.

Na wniosek podmiotów przygotowujących diagnozę, o której mowa w art. 10a ust. 1, organy

administracji rządowej i samorządowej, państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych

oraz państwowych i samorządowych osób prawnych udostępniają nieodpłatnie informacje

zgromadzone w zbiorach danych, ewidencjach i rejestrach, jeżeli nie powoduje to ich

dodatkowego, innego niż samo udostępnienie, obciążenia.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może udzielać pomocy publicznej lub

pomocy de minimis w ramach działań finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 3a pkt 1b,

jako podmiot udzielający pomocy publicznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 743 oraz z 2022 r. poz. 807), w związku z realizacją umowy zawartej między Unią Europejską a państwem lub państwami

członkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, udzielając pomocy publicznej, o której

mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia

1)

warunki i tryb udzielania pomocy publicznej,

2)

szczegółowe przeznaczenie pomocy publicznej, jeżeli wynika to z umowy, na podstawie

której pomoc jest udzielana

- uwzględniając wszystkie źródła pochodzenia środków niepodlegających zwrotowi przekazywanych

jako pomoc publiczna w związku z realizacją umowy, konieczność zapewnienia przejrzystości

udzielania tej pomocy oraz zgodność udzielanej pomocy publicznej z warunkami jej dopuszczalności.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje wykorzystanie środków z

1)

instrumentów inżynierii finansowej, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy

ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu

Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999

(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25, z późn. zm.)

2)

instrumentów finansowych oraz środków pomocy zwrotnej, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego

oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.)

3

instrumentów finansowych oraz wsparcia warunkowego, o których mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków

europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027

(Dz. U. poz. 1079), podlegających ponownemu wykorzystaniu

- w szczególności przez podejmowanie inicjatyw w zakresie efektywnego gospodarowania

tymi środkami, monitorowanie ich wykorzystania oraz ocenę stopnia ich wykorzystania

w skali kraju.

1.

Politykę rozwoju prowadzi się na podstawie strategii rozwoju, programów i dokumentów

programowych oraz polityk publicznych.

2.

(uchylony)

3.

Polityka rozwoju może być prowadzona również na podstawie instrumentów prawnych i

finansowych określonych w odrębnych przepisach.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

beneficjent - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty

finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub

umowy o dofinansowanie projektu;

1a)

dokumenty programowe - umowę partnerstwa, programy służące jej realizacji oraz dokumenty

opracowane w celu wdrożenia wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego

Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;

2)

instytucja zarządzająca - właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa,

odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego;

3)

instytucja pośrednicząca - organ administracji publicznej lub inną jednostkę sektora

finansów publicznych, której została powierzona, w drodze porozumienia zawartego z

instytucją zarządzającą, część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego;

instytucja pośrednicząca pełni funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999

(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78);

4)

instytucja wdrażająca - podmiot publiczny lub prywatny, któremu na podstawie porozumienia

lub umowy została powierzona, w ramach programu operacyjnego, realizacja zadań odnoszących

się bezpośrednio do beneficjentów; instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca

II stopnia) pełni również funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999;

4a)

instytucja audytowa - organ administracji publicznej funkcjonalnie niezależny od instytucji

zarządzającej oraz instytucji certyfikującej, wyznaczony dla każdego programu operacyjnego

i odpowiedzialny za weryfikację skutecznego działania systemu zarządzania i kontroli;

instytucja audytowa wykonuje zadania, o których mowa w art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999;

4b)

(uchylony)

4ba)

koncepcja rozwoju kraju - dokument określający wyzwania rozwojowe kraju w wymiarze

społecznym, gospodarczym i przestrzennym na okres do 30 lat;

4c)

kontrakt terytorialny - umowę określającą cele i przedsięwzięcia priorytetowe, które

mają istotne znaczenie dla rozwoju kraju oraz wskazanego w niej województwa, oraz

sposób ich koordynacji i warunki realizacji, a także dofinansowanie opracowywanych

przez zarząd województwa programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności na lata 2014-2020;

4d)

kontrakt programowy - umowę określającą kierunki i warunki dofinansowania programu

służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego

przez zarząd województwa, w tym przedsięwzięcia priorytetowe realizowane w tym programie;

4e)

kontrakt sektorowy - umowę określającą sposób realizacji, w tym finansowania, programów

rozwoju opracowanych przez właściwych ministrów w zakresie interwencji ukierunkowanej

terytorialnie;

4f)

porozumienie terytorialne - umowę określającą w szczególności przedsięwzięcia priorytetowe

dla rozwoju danego obszaru objętego tym porozumieniem;

5)

(uchylony)

6)

kwalifikowalność wydatków - spełnienie przez wydatki poniesione w ramach programów

operacyjnych kryteriów

a)

spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego,

b)

określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt

6,

c)

dodatkowych, przewidzianych dla danego źródła finansowania, w przypadku programów

finansowanych ze źródeł zagranicznych;

6a)

obszar funkcjonalny - obszar, na którym występuje względnie wyodrębniający się, intensywny

i otwarty system powiązań społecznych, gospodarczych lub przyrodniczych, uwarunkowanych

cechami środowiska geograficznego (przyrodniczego i antropogenicznego); szczególnym

typem obszaru funkcjonalnego jest miejski obszar funkcjonalny;

6b)

obszar strategicznej interwencji - określony w strategii rozwoju obszar o zidentyfikowanych

lub potencjalnych powiązaniach funkcjonalnych lub o szczególnych warunkach społecznych,

gospodarczych lub przestrzennych, decydujących o występowaniu barier rozwoju lub trwałych,

możliwych do aktywowania, potencjałów rozwojowych, do którego jest kierowana interwencja

publiczna łącząca inwestycje, w szczególności gospodarcze, infrastrukturalne lub w

zasoby ludzkie, finansowane z różnych źródeł, lub rozwiązania regulacyjne;

6c)

(uchylony)

7)

partnerzy społeczni i gospodarczy - organizacje pracodawców i organizacje związkowe,

reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445), samorządy zawodowe, izby gospodarcze, organizacje pozarządowe oraz podmioty, o których

mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce

(Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm., a także Rada Działalności Pożytku Publicznego;

7a)

programy służące realizacji umowy partnerstwa - programy

a

w zakresie polityki spójności - programy realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego

Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu

Społecznego Plus oraz Funduszu Spójności i Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji,

z wyłączeniem programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej,

b)

realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, funduszy wspierających sektory morski lub rybacki

oraz funduszy wspierających sprawy wewnętrzne;

7aa

plan rozwojowy - dokument, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia 2021/241,

stanowiący podstawę realizacji reform i inwestycji objętych wsparciem ze środków Instrumentu

na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności;

7b)

polityka publiczna - dokument określający podstawowe uwarunkowania, cele i kierunki

rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym w danej dziedzinie

lub na danym obszarze, które wynikają bezpośrednio ze strategii rozwoju, o których

mowa w art. 9 pkt 2 i 3;

8)

(uchylony)

9)

projekt - przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie

decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą,

instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą;

9a)

umowa partnerstwa - umowę określającą uwarunkowania, cele i kierunki wykorzystania

środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, przygotowaną z udziałem partnerów

społecznych i gospodarczych oraz zatwierdzoną przez Komisję Europejską;

10)

(uchylony)

11)

(uchylony)

12)

wsparcie zwrotne - wsparcie finansowe niestanowiące dotacji, podlegające całkowitemu

albo częściowemu zwrotowi, przyznawane w szczególności w formie pożyczek, poręczeń

lub gwarancji;

13

rozporządzenie 2021/241 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r.

ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności

(Dz. Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.)

1.

Projekt koncepcji rozwoju kraju, projekty strategii rozwoju, o których mowa w art.

9 pkt 2 i 3, oraz projekty polityk publicznych podlegają konsultacjom w szczególności

z: jednostkami samorządu terytorialnego i ich związkami, partnerami społecznymi i

gospodarczymi oraz z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

2.

Projekt strategii rozwoju województwa podlega konsultacjom w szczególności z: jednostkami

samorządu terytorialnego z obszaru tego województwa i ich związkami, partnerami społecznymi

i gospodarczymi, właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego

Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

3.

Projekt strategii rozwoju ponadlokalnego oraz strategii rozwoju gminy podlega konsultacjom

w szczególności z: sąsiednimi gminami i ich związkami, lokalnymi partnerami społecznymi

i gospodarczymi, mieszkańcami gmin - w przypadku strategii rozwoju ponadlokalnego

albo gminy - w przypadku strategii rozwoju gminy, oraz z właściwym dyrektorem regionalnego

zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

4.

Podmiot opracowujący projekt koncepcji rozwoju kraju, projekt strategii rozwoju oraz

projekt polityki publicznej ogłasza na swojej stronie internetowej oraz może ogłaszać

w prasie odpowiednio o zasięgu krajowym, regionalnym lub lokalnym, informację o konsultacjach,

terminie i sposobie przekazywania uwag do projektu oraz terminie i miejscu spotkań

konsultacyjnych. Ogłoszenie w prasie zawiera dodatkowo informację o adresie strony

internetowej, na której zamieszczono projekt.

5.

Opinię o projekcie przekazuje się podmiotowi opracowującemu projekt w sposób określony

w ogłoszeniu, w terminie określonym przez ten podmiot, nie krótszym niż 35 dni od

dnia ogłoszenia na stronie internetowej informacji, o której mowa w ust. 4. Nieprzekazanie

opinii w terminie oznacza rezygnację z jej przedstawienia.

6.

W terminie 30 dni od upływu terminu, o którym mowa w ust. 5, podmiot opracowujący

projekt przygotowuje sprawozdanie z przebiegu i wyników konsultacji, zawierające w

szczególności ustosunkowanie się do zgłoszonych uwag wraz z uzasadnieniem, i zamieszcza

je na swojej stronie internetowej.

7.

Do aktualizacji koncepcji rozwoju kraju, strategii rozwoju oraz polityk publicznych

stosuje się ust. 1-6.

Przy opracowywaniu projektu koncepcji rozwoju kraju oraz projektów strategii rozwoju,

programów, polityk publicznych i dokumentów programowych stosuje się przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1029, 1260, 1261, 1783, 1846 i 2185).

1.

Koordynacja i realizacja procesu ewaluacji polityki rozwoju, o których mowa w art.

3a pkt 4a, polegają w szczególności na

1)

prowadzeniu ewaluacji strategii rozwoju opracowywanych przez ministra właściwego do

spraw rozwoju regionalnego oraz instrumentów istotnych dla realizacji polityki rozwoju

i na tej podstawie formułowaniu wniosków i rekomendacji w zakresie programowania i

realizacji polityki rozwoju;

2)

opracowywaniu standardów dla ewaluacji strategii rozwoju, dokumentów programowych

oraz innych dokumentów.

2.

Standardy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

zamieszcza na swojej stronie internetowej.

3.

W przypadku utworzenia przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, w

urzędzie go obsługującym, krajowej jednostki ewaluacyjnej zadania, o których mowa

w ust. 1, wykonuje ta jednostka.

(uchylony)

(uchylony)

Koncepcja rozwoju kraju zawiera w szczególności

1)

wnioski z analizy trendów rozwojowych zachodzących w kraju;

2)

wnioski z analizy trendów rozwojowych zachodzących na świecie i ich potencjalny wpływ

na trendy rozwojowe w kraju;

3)

scenariusze rozwoju i wyzwania rozwojowe kraju, w wymiarze społecznym, gospodarczym

i przestrzennym.

1.

Przygotowanie i uzgadnianie projektu koncepcji rozwoju kraju koordynuje Prezes Rady

Ministrów lub wyznaczony przez niego właściwy minister.

2.

Koncepcja rozwoju kraju jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

3.

Prezes Rady Ministrów informuje Sejm i Senat o przyjęciu przez Radę Ministrów koncepcji

rozwoju kraju.

1.

Koncepcja rozwoju kraju jest aktualizowana, jeżeli taka konieczność wynika ze zmian

trendów rozwojowych zachodzących w kraju lub na świecie, przynajmniej raz w okresie

swojego obowiązywania.

2.

Do aktualizacji koncepcji rozwoju kraju stosuje się art. 8a i art. 8b.

Strategiami rozwoju są

1)

(uchylony)

2)

średniookresowa strategia rozwoju kraju - dokument określający podstawowe uwarunkowania,

cele i kierunki rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym,

na okres 10-15 lat, oraz szczegółowe działania na okres 4 lat, realizowany przez strategie

rozwoju, o których mowa w pkt 3 i 4, oraz za pomocą programów, z uwzględnieniem okresu

programowania Unii Europejskiej;

3)

inne strategie rozwoju - dokumenty określające podstawowe uwarunkowania, cele i kierunki

rozwoju, odnoszące się do sektorów, dziedzin, regionów lub rozwoju przestrzennego;

4)

strategia rozwoju województwa - dokument, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2094);

5)

strategia rozwoju gminy - dokument, o którym mowa w art. 10e ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 559, 583, 1005, 1079 i 1561);

6)

strategia rozwoju ponadlokalnego - dokument, o którym mowa w art. 10g ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i w art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o związku metropolitalnym w województwie

śląskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1709 i 1964).

(uchylony)

1.

Podmiot opracowujący projekt strategii rozwoju, projekt polityki publicznej, projekt

programu rozwoju lub projekt programu służącego realizacji umowy partnerstwa przygotowuje

diagnozę sytuacji społecznej, gospodarczej i przestrzennej, z uwzględnieniem obszarów

funkcjonalnych, w tym miejskich obszarów funkcjonalnych.

2.

Podmiot opracowujący projekt strategii rozwoju przeprowadza uprzednią ewaluację trafności,

przewidywanej skuteczności i efektywności realizacji strategii rozwoju - przed jej

przyjęciem.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Średniookresowa strategia rozwoju kraju określa w szczególności

1)

wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1, przygotowanej na potrzeby tej

strategii;

2)

zidentyfikowane potencjały i problemy rozwoju, z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych;

3)

strategiczne wyzwania rozwojowe;

4)

cele strategiczne rozwoju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym;

5)

obszary strategicznej interwencji;

6)

kierunki interwencji, w tym interwencji podmiotów prowadzących politykę rozwoju, o

których mowa w art. 3, oraz działania służące osiągnięciu celów strategicznych rozwoju;

7)

oczekiwane rezultaty planowanych interwencji, w tym w wymiarze przestrzennym, oraz

wskaźniki ich osiągnięcia;

8)

system realizacji strategii;

9)

założenia ram finansowych i potencjalne źródła finansowania.

2.

Projekt średniookresowej strategii rozwoju kraju opracowuje minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego we współpracy z członkami Rady Ministrów i przedkłada go Radzie

Ministrów.

3.

Średniookresowa strategia rozwoju kraju jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze

uchwały.

4.

Średniookresowa strategia rozwoju kraju jest aktualizowana, jeżeli taka konieczność

wynika ze zmian sytuacji społecznej lub gospodarczej kraju.

5.

Do aktualizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju stosuje się ust. 2 i 3.

1.

Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, są spójne ze średniookresową strategią

rozwoju kraju.

1a.

Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, określają w szczególności

1)

wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1, przygotowanej na potrzeby danej

strategii;

2)

zidentyfikowane potencjały i problemy rozwoju, z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych;

3)

strategiczne wyzwania rozwojowe;

4)

cele strategiczne rozwoju w zakresie objętym strategią, z uwzględnieniem zróżnicowań

przestrzennych;

5)

kierunki interwencji, w tym interwencji podmiotów prowadzących politykę rozwoju, o

których mowa w art. 3, oraz działania służące osiągnięciu celów strategicznych rozwoju;

6)

zakres interwencji na wybranych obszarach strategicznej interwencji;

7)

oczekiwane rezultaty planowanych interwencji, w tym w wymiarze przestrzennym, oraz

wskaźniki ich osiągnięcia;

8)

systemy realizacji strategii;

9)

założenia ram finansowych i potencjalne źródła finansowania.

2.

Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, mogą obejmować okres wykraczający

poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju, jeżeli wynika to

ze specyfiki rozwojowej w danym obszarze oraz mogą zawierać elementy inne niż określone

w ust. 1, jeżeli wynika to ze zobowiązań międzynarodowych.

3.

W przypadku gdy strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, obejmują okres wykraczający

poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju, w strategiach tych

wydziela się okres odpowiadający okresowi obowiązywania średniookresowej strategii

rozwoju kraju.

System realizacji strategii rozwoju zawiera warunki i procedury obowiązujące w realizacji

strategii.

1.

Projekt strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, opracowuje właściwy minister

z własnej inicjatywy lub w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez Radę Ministrów

oraz przedkłada go ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu wydania

opinii dotyczącej zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju oraz z wymogami

określonymi w art. 13 ust. 1a.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w ust.

1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu strategii rozwoju, o której mowa

w art. 9 pkt 3.

3.

(uchylony)

4.

Właściwy minister przedkłada do rozpatrzenia przez Radę Ministrów projekt strategii

rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, wraz z opinią, o której mowa w ust. 1.

5.

Strategia rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, jest przyjmowana przez Radę Ministrów

w drodze uchwały.

6.

Strategia rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, podlega aktualizacji, jeżeli jest

to konieczne dla zachowania jej spójności ze średniookresową strategią rozwoju kraju.

Do aktualizacji stosuje się ust. 1-5.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do strategii ponadregionalnej.

1.

Strategiami rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, odnoszącymi się do regionów są

w szczególności

1)

krajowa strategia rozwoju regionalnego;

2)

strategia ponadregionalna.

3)

(uchylony)

2.

Projekt krajowej strategii rozwoju regionalnego opracowuje minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego w konsultacji z jednostkami samorządu terytorialnego oraz partnerami

społecznymi i gospodarczymi, na okres niewykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej

strategii rozwoju kraju.

3.

(uchylony)

4.

Projekt strategii ponadregionalnej mogą opracować wspólnie samorządy województw dla

terytorium tych województw.

5.

Strategia ponadregionalna jest przyjmowana przez sejmiki właściwych województw w drodze

uchwały.

6.

Na wspólny wniosek samorządów województw, opracowany i zaakceptowany przez sejmiki

tych województw, projekt strategii ponadregionalnej może zostać przekazany ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu jego zaopiniowania i przekazania Radzie

Ministrów. Do wydania opinii stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 1 i 2.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

przedkłada Radzie Ministrów, wraz ze swoją opinią, projekt strategii ponadregionalnej

w celu jego przyjęcia.

8.

Rada Ministrów przyjmuje strategię ponadregionalną, o której mowa w ust. 7, w drodze

uchwały.

9.

Strategia ponadregionalna przyjęta przez Radę Ministrów podlega aktualizacji, jeżeli

jest to konieczne dla zachowania jej spójności ze średniookresową strategią rozwoju

kraju. Do aktualizacji tej strategii stosuje się odpowiednio ust. 4 i 6-8.

(uchylony)

(uchylony)

W celu zapewnienia realizacji europejskiej polityki spójności w Polsce tworzy się

dokument, o którym mowa w tytule II w rozdziale II rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy

ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu

Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, zwany dalej „narodową strategią spójności”.

Zasady wieloletniego finansowania realizacji polityki rozwoju określają przepisy o

finansach publicznych.

1.

Projekt umowy partnerstwa opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

we współpracy w szczególności z

1)

ministrami właściwymi ze względu na zakres objęty umową partnerstwa;

2)

zarządami województw;

3)

partnerami społecznymi i gospodarczymi.

2.

Projekt umowy partnerstwa opiniuje Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego.

3.

Przy opracowywaniu projektu umowy partnerstwa uwzględnia się strategie rozwoju, o

których mowa w art. 9 pkt 2-4.

4.

Projekt umowy partnerstwa jest przyjmowany przez Radę Ministrów, w drodze uchwały,

na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego negocjuje z Komisją Europejską przyjęty

przez Radę Ministrów projekt umowy partnerstwa.

6.

Umowa partnerstwa zatwierdzona przez Komisję Europejską jest przekazywana do wiadomości

członkom Rady Ministrów.

7.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” komunikat o

1)

podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej umowę partnerstwa;

2)

adresie strony internetowej, na której zostanie zamieszczona treść umowy partnerstwa.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany umowy partnerstwa.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza sprawozdanie roczne z realizacji

umowy partnerstwa w terminie 8 miesięcy od zakończenia każdego roku oraz przedkłada

je Komitetowi do spraw Umowy Partnerstwa i Radzie Ministrów do wiadomości.

2.

Pierwsze sprawozdanie z realizacji umowy partnerstwa, obejmujące pierwsze dwa lata

jej realizacji, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza w trzecim

roku realizacji umowy partnerstwa. Końcowe sprawozdanie z realizacji umowy partnerstwa

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego sporządza w trzecim roku następującym

po okresie realizacji umowy partnerstwa.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

1)

koordynuje przygotowanie programów służących realizacji umowy partnerstwa;

2)

może inicjować programy służące realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności

i ich zmiany, opracowywane przez zarząd województwa;

3)

opracowuje programy służące realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności;

4)

opiniuje, co do zgodności z umową partnerstwa, projekty programów służących realizacji

umowy partnerstwa oraz ich zmiany.

2.

Koordynacja przygotowania programów służących realizacji umowy partnerstwa polega

na

1)

monitorowaniu stanu przygotowania tych programów;

2)

zapewnieniu spójnego i komplementarnego systemu informacji i promocji tych programów.

3.

Koordynacja przygotowania programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, o której mowa w ust. 1 pkt 1, polega w szczególności na

1)

reprezentowaniu Rzeczypospolitej Polskiej w kontaktach z Komisją Europejską;

2)

prowadzeniu, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw, negocjacji

z Komisją Europejską mających na celu uzgodnienie treści tych programów oraz ich zmian;

3)

proponowaniu podmiotów, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę tych

programów.

4.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych

opracowują programy służące realizacji umowy partnerstwa realizowane z wykorzystaniem

odpowiednio środków funduszy wspierających sektory morski lub rybacki oraz funduszy

wspierających sprawy wewnętrzne, a także

1)

reprezentują Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;

2)

prowadzą negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści tych programów;

3)

proponują podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę tych programów.

4a.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi opracowuje program służący realizacji umowy

partnerstwa realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na

rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz dokumenty mające na celu wdrożenie

wsparcia finansowanego z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji lub Europejskiego

Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także

1)

reprezentuje Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;

2)

prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści programu

i dokumentów;

3)

proponuje podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę programu

i dokumentów.

4b.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego opracowuje program służący realizacji

umowy partnerstwa realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, a także

1)

reprezentuje Rzeczpospolitą Polską w kontaktach z Komisją Europejską;

2)

prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści tego programu;

3)

proponuje podmioty, które mają być odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę tego programu.

5.

Zarząd województwa opracowuje dla danego województwa program służący realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności.

Właściwy organ przy opracowaniu programu służącego realizacji umowy partnerstwa albo

dokumentu, o których mowa w art. 14g ust. 4 i 4a, uwzględnia ustalenia umowy partnerstwa.

Program służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności określa

w szczególności

1)

wybrane cele przewidziane do osiągnięcia zgodnie z umową partnerstwa oraz uzasadnienie

ich wyboru, z uwzględnieniem uwarunkowań krajowych lub regionalnych oraz przewidywanej

trafności, spójności, skuteczności i efektywności realizacji programu, o ile taka

ewaluacja była przygotowana;

2)

oczekiwane rezultaty, które mają zostać osiągnięte przez realizację tego programu;

3)

opis działań, które mogą uzyskać dofinansowanie w ramach tego programu;

4)

plan finansowy;

5)

system instytucjonalny określający instytucje i podmioty zaangażowane w realizację

programu oraz ich powiązania.

1.

Projekt programu służącego realizacji umowy partnerstwa opracowany przez

1)

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, ministra właściwego do spraw rozwoju

wsi, ministra właściwego do spraw rybołówstwa, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, jest przyjmowany przez

Radę Ministrów,

2)

zarząd województwa, jest przyjmowany przez zarząd województwa

- w drodze uchwały, po uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, przed

skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.

2.

Programy służące realizacji umowy partnerstwa

1)

w zakresie polityki spójności, po przyjęciu przez Komisję Europejską, są przekazywane

przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

2)

realizowane z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, funduszy wspierających sektory morski lub rybacki,

funduszy wspierających sprawy wewnętrzne oraz środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, po przyjęciu przez Komisję

Europejską, są przekazywane odpowiednio przez ministra właściwego do spraw rozwoju

wsi, ministra właściwego do spraw rybołówstwa, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

lub ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego

- do wiadomości członkom Rady Ministrów.

Do programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności

stosuje się odpowiednio przepisy art. 19a i art. 20 ust. 2a i 3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego

1)

podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji

Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej oraz jego zmiany;

2)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o

a)

zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej

oraz jego zmian, jeżeli wymagały zatwierdzenia przez Komisję Europejską,

b)

adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program realizowany z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji

materialnej oraz jego zmiany.

1.

Propozycje zmian programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki

spójności opracowuje właściwa instytucja zarządzająca tym programem oraz przedkłada

je

1)

komitetowi monitorującemu odpowiedzialnemu za monitorowanie wdrażania i realizacji

programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności do zatwierdzenia

oraz

2)

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu wyrażenia opinii.

2.

Po zatwierdzeniu zmian oraz uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt

4, zmiany programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,

opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, są przyjmowane

przez Radę Ministrów, w drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję

Europejską.

3.

Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego do przyjmowania zmian programu służącego realizacji umowy partnerstwa

w zakresie polityki spójności, opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego, w zakresie określonym w upoważnieniu.

4.

Zmiany, o których mowa w ust. 3, mogą dotyczyć elementów nieobjętych decyzją Komisji

Europejskiej przyjmującą program.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego informuje Radę Ministrów o wszelkich

zmianach, o których mowa w ust. 3, w terminie miesiąca od ich zatwierdzenia przez

komitet monitorujący odpowiedzialny za monitorowanie wdrażania i realizacji programu

służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności.

6.

Po zatwierdzeniu zmian oraz uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt

4, zmiany programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,

opracowanego przez zarząd województwa, są przyjmowane przez zarząd województwa, w

drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.

Instytucja zarządzająca programem służącym realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności

1)

podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz

na portalu internetowym dostarczającym informacje na temat wszystkich programów służących

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, ten program oraz jego

zmiany, a także termin, od którego program lub jego zmiany są stosowane;

2)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o adresie strony internetowej oraz portalu, o których mowa w pkt 1, na których zostaną

zamieszczone ten program oraz jego zmiany, a także o terminie, od którego program

lub jego zmiany są stosowane - w przypadku programu służącego realizacji umowy partnerstwa

w zakresie polityki spójności, opracowanego przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego, a w przypadku programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa - w wojewódzkim dzienniku

urzędowym.

1.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 opracowuje minister

właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii komitetu monitorującego, o którym

mowa w art. 47 rozporządzenia nr 1303/2013.

2.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, po uzyskaniu opinii,

o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, jest przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze

uchwały, a następnie jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju

wsi Komisji Europejskiej.

2a.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi współpracuje z Komisją Europejską w zakresie

oceny przekazanego jej projektu zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

3.

Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 po

1)

zatwierdzeniu przez Komisję Europejską tej zmiany - w przypadku, o którym mowa w art. 11 lit. a i b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013

z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski

Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie

Rady (WE) nr 1698/2005

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.),

2)

poinformowaniu Komisji Europejskiej o tej zmianie - w przypadku, o którym mowa w art.

11 lit. c rozporządzenia wymienionego w pkt 1

− jest przekazywana przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do wiadomości członkom

Rady Ministrów.

4.

Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego do spraw rozwoju

wsi do przyjmowania projektów zmian programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

w zakresie, o którym mowa w art. 11 lit. c rozporządzenia wymienionego w ust. 3 pkt

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi

1)

podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji

Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz jego zmiany;

2)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o

a)

zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

oraz jego zmian, jeżeli wymagały zatwierdzenia przez Komisję Europejską,

b)

adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program realizowany z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata

2014-2020 oraz jego zmiany.

1.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Morskiego i Rybackiego opracowuje minister właściwy do spraw rybołówstwa, po zasięgnięciu

opinii komitetu monitorującego odpowiedzialnego za monitorowanie wdrażania i realizacji

tego programu.

2.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Morskiego i Rybackiego, po uzyskaniu opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4,

jest przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze uchwały, a następnie jest przekazywany

przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa Komisji Europejskiej.

3.

Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego po jej zatwierdzeniu przez Komisję Europejską jest przekazywana przez

ministra właściwego do spraw rybołówstwa do wiadomości członkom Rady Ministrów.

Minister właściwy do spraw rybołówstwa

1)

podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji

Publicznej program realizowany z wykorzystaniem środków z Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz jego zmiany;

2)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o

a)

zatwierdzeniu przez Komisję Europejską programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz jego zmian,

b)

adresie strony internetowej, na której został zamieszczony program realizowany z wykorzystaniem

środków Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz jego zmiany.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków funduszy wspierających

sprawy wewnętrzne opracowuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu

opinii komitetu monitorującego odpowiedzialnego za monitorowanie wdrażania i realizacji

tego programu.

1.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej opracowuje minister

właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu opinii komitetu monitorującego

odpowiedzialnego za monitorowanie wdrażania i realizacji tego programu, o ile taki

komitet został powołany.

2.

Projekt zmiany programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu

Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, po uzyskaniu

opinii, o której mowa w art. 14g ust. 1 pkt 4, jest przyjmowany przez Radę Ministrów

w drodze uchwały, a następnie jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw

zabezpieczenia społecznego Komisji Europejskiej.

3.

Zmiana programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej, odpowiednio po zatwierdzeniu

przez Komisję Europejską albo po poinformowaniu Komisji Europejskiej, jest przekazywana

przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego do wiadomości członkom

Rady Ministrów.

4.

Rada Ministrów może, w drodze uchwały, upoważnić ministra właściwego do spraw zabezpieczenia

społecznego do przyjmowania zmian programu realizowanego z wykorzystaniem środków

Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej

w zakresie zmian o typograficznym lub redakcyjnym charakterze.

1.

W celu zapewnienia koordynacji i monitorowania realizacji umowy partnerstwa, w szczególności

programów służących jej realizacji, tworzy się Komitet do spraw Umowy Partnerstwa.

2.

Do zadań Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa należy w szczególności

1)

przegląd realizacji umowy partnerstwa i programów służących realizacji umowy partnerstwa

z punktu widzenia postępów w osiąganiu celów tej umowy;

2)

formułowanie propozycji zmian umowy partnerstwa;

3)

analizowanie sytuacji, które wpływają na realizację umowy partnerstwa, oraz wskazywanie

zagadnień o charakterze horyzontalnym związanych z jej realizacją wymagających ewaluacji;

4)

w przypadku stwierdzenia opóźnień lub problemów systemowych związanych z realizacją

umowy partnerstwa wydawanie dla instytucji zarządzających programami służącymi realizacji

umowy partnerstwa rekomendacji dotyczących w szczególności poprawy efektywności tych

programów w zakresie osiągania jej celów, w tym działań naprawczych, związanych z

wypełnieniem warunków wynikających z członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii

Europejskiej;

5)

opiniowanie strategii komunikacji polityki spójności oraz jej zmian.

3.

Komitetowi do spraw Umowy Partnerstwa przewodniczy minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego.

4.

(uchylony)

5.

Przewodniczący Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa może powoływać podkomitety, określając

zakres ich zadań.

6.

W skład Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa wchodzą

1)

przedstawiciele instytucji zarządzających programami służącymi realizacji umowy partnerstwa;

2)

przedstawiciele ministrów właściwych ze względu na zakres objęty umową partnerstwa;

3)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

4)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki;

5)

przedstawiciel Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

6)

3 przedstawicieli strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;

7)

przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych.

7.

Przewodniczący Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa powołuje i odwołuje jego członków

zapewniając, przy uwzględnieniu zasady partnerstwa, aby przedstawiciele

1)

strony samorządowej, z uwzględnieniem przedstawicieli strony samorządowej Komisji

Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego,

2)

strony rządowej,

3)

partnerów społecznych i gospodarczych

- stanowili po 1/3 składu Komitetu.

8.

Komitet do spraw Umowy Partnerstwa jest powoływany na okres realizacji umowy partnerstwa.

9.

Tryb pracy Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa określa regulamin, przyjmowany, w drodze

uchwały, przez Komitet zwykłą większością głosów.

10.

Obsługę kancelaryjno-administracyjną Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa zapewnia

urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

1.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji może powierzyć, w drodze porozumienia

lub umowy, realizację części zadań związanych z realizacją inwestycji jednostce wspierającej

plan rozwojowy. Porozumienie lub umowa mogą być zawierane z więcej niż jedną jednostką

wspierającą plan rozwojowy.

2.

Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności szczegółowy

zakres powierzonych zadań oraz zasady odpowiedzialności za ich nieprawidłową realizację.

3.

Powierzenie jednostce wspierającej plan rozwojowy zadań, o których mowa w ust. 2,

nie wyłącza odpowiedzialności instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji.

1.

W przypadku inwestycji finansowanych w formie wsparcia zwrotnego, w tym wsparcia zwrotnego

w formie pożyczek, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1, zadania związane z realizacją

inwestycji realizuje

1)

instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji;

2)

Bank Gospodarstwa Krajowego, na podstawie i w zakresie umowy zawartej z instytucją

odpowiedzialną za realizację inwestycji;

3)

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, na podstawie i w zakresie

umowy zawartej z instytucją odpowiedzialną za realizację inwestycji - w zakresie inwestycji

finansowanych w formie pożyczek, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1.

2.

Umowa, o której mowa odpowiednio w ust. 1 pkt 2 i 3, określa w szczególności

1)

strategię inwestycyjną, w tym opis sposobu jej wdrażania;

2)

formy oraz szczegółowe warunki udzielanego wsparcia;

3)

cele i wskaźniki inwestycji;

4)

postanowienia umożliwiające monitorowanie realizacji inwestycji, w tym sprawozdanie

z osiągniecia wskaźników;

5)

zobowiązanie do wytwarzania i przechowywania dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia

kontroli i audytu;

6)

warunki zarządzania odsetkami i innymi przychodami i zyskami powstałymi na skutek

obrotu środkami;

7)

wynagrodzenie za zarządzanie środkami;

8)

postanowienia dotyczące ponownego wykorzystania środków;

9)

warunki całkowitego lub częściowego wycofania środków;

10)

warunki wyboru pośredników finansowych, z wyłączeniem inwestycji finansowanych w formie

pożyczek, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1.

1.

Realizacja planu rozwojowego podlega monitorowaniu przez Komitet Monitorujący do spraw

planu rozwojowego, zwany dalej „Komitetem”.

2.

Komitet jest powoływany w drodze zarządzenia przez ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego.

3.

W skład Komitetu wchodzą przedstawiciele

1)

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;

2)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

3)

ministra właściwego do spraw gospodarki;

4)

instytucji odpowiedzialnych za realizację reform;

5)

instytucji odpowiedzialnych za realizację inwestycji;

6)

ogólnopolskich organizacji jednostek samorządu terytorialnego tworzących stronę samorządową

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;

7)

organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego;

8)

organizacji pozarządowych, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1327, 1265 i 1812), wskazani przez Radę Działalności Pożytku Publicznego oraz wskazani przez Radę Dialogu

z Młodym Pokoleniem;

9)

organizacji promujących prawa podstawowe oraz niedyskryminację;

10)

środowiska naukowego, rekomendowani przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

4.

Komitet składa się z nie więcej niż 70 przedstawicieli podmiotów, o których mowa w

ust. 3.

5.

Przedstawiciele podmiotów, o których mowa w ust. 3 pkt 6-10, stanowią co najmniej

połowę składu Komitetu.

6.

Rodzaj organizacji pozarządowych podlegających wskazaniu odpowiednio przez Radę Działalności

Pożytku Publicznego oraz przez Radę Dialogu z Młodym Pokoleniem oraz liczbę przedstawicieli

tych organizacji, organizacje, o których mowa w ust. 3 pkt 9, i liczbę ich przedstawicieli,

oraz liczbę przedstawicieli środowiska naukowego, o których mowa w ust. 3 pkt 10,

określa minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

7.

Na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

1)

Rada Działalności Pożytku Publicznego oraz Rada Dialogu z Młodym Pokoleniem wskazują

organizacje pozarządowe oraz przedstawicieli tych organizacji,

2)

organizacje, o których mowa w ust. 3 pkt 9, wskazują swoich przedstawicieli,

3)

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego wskazuje przedstawicieli środowiska naukowego,

o których mowa w ust. 3 pkt 10

- w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

8.

W przypadku uchybienia terminowi, o którym mowa w ust. 7, albo gdy wskazano

1)

organizacje pozarządowe, o których mowa w ust. 3 pkt 8, innego rodzaju lub ich przedstawicieli

w innej liczbie, niż określono we wniosku, albo

2)

inną niż określona we wniosku liczbę przedstawicieli organizacji, o których mowa w

ust. 3 pkt 9, albo

3)

inną niż określona we wniosku liczbę przedstawicieli środowiska naukowego, o których

mowa w ust. 3 pkt 10

- przedstawicieli podmiotów, o których mowa odpowiednio w pkt 1-3, wskazuje minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

9.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego występuje do podmiotów, o których

mowa w ust. 3 pkt 2-7, z wnioskiem o wyznaczenie przedstawicieli wchodzących w skład

Komitetu, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

10.

Zmiana przedstawiciela wchodzącego w skład Komitetu następuje na wniosek podmiotu,

o którym mowa w ust. 3 pkt 2-10, oraz w przypadkach wywołujących uzasadnione wątpliwości

co do prawidłowego wykonywania obowiązków przedstawiciela, określonych w regulaminie

Komitetu, w szczególności w przypadku, gdy w stosunku do przedstawiciela został wydany

prawomocny wyrok skazujący za popełnienie przestępstwa umyślnego lub umyślnego przestępstwa

skarbowego.

11.

Do zadań Komitetu należy w szczególności

1)

przegląd realizacji planu rozwojowego i poszczególnych reform i inwestycji z punktu

widzenia postępów w osiąganiu wskaźników i kamieni milowych;

2)

w przypadku stwierdzenia opóźnień lub problemów systemowych związanych z realizacją

planu rozwojowego, poszczególnych reform lub inwestycji, wydawanie dla instytucji

odpowiedzialnych za realizację reform lub instytucji odpowiedzialnych za realizację

inwestycji rekomendacji dotyczących w szczególności poprawy efektywności tych reform

lub inwestycji w zakresie osiągania ich kamieni milowych lub wskaźników, w tym rekomendacji

dotyczących działań naprawczych;

3)

analizowanie sytuacji, które wpływają na realizację planu rozwojowego, oraz wskazywanie

zagadnień, które wymagają dodatkowej analizy lub ewaluacji;

4)

analizowanie sposobu realizacji inwestycji w ramach planu rozwojowego, w tym analiza

wpływu terytorialnego interwencji realizowanych ze środków planu rozwojowego pod względem

potrzeb i potencjałów poszczególnych obszarów;

5)

analizowanie zasad wyboru przedsięwzięć, równego dostępu do informacji oraz równego

traktowania podmiotów, o których mowa w art. 14lza ust. 1 i 2;

6)

analizowanie działań komunikacyjnych i informacyjnych dotyczących planu rozwojowego

oraz w przypadku stwierdzenia problemów z ich efektywnością formułowanie rekomendacji

w zakresie ich poprawy;

7)

opiniowanie propozycji zmian planu rozwojowego;

8)

opiniowanie sprawozdań z realizacji planu rozwojowego.

12.

Komitetowi przewodniczy przedstawiciel ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

wskazany przez tego ministra jako przewodniczący Komitetu.

13.

Komitet działa na podstawie przyjętego przez siebie regulaminu.

14.

Regulamin Komitetu może określać w szczególności skład i zadania podkomitetów monitorujących

do spraw planu rozwojowego.

15.

Komitet podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy

przedstawicieli podmiotów, o których mowa w ust. 3. W przypadku równej liczby głosów

decyduje głos przewodniczącego Komitetu.

16.

Obsługę organizacyjną Komitetu sprawuje urząd obsługujący ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego.

1.

Inwestycje w ramach planu rozwojowego, których realizacja jest finansowana ze środków

wsparcia bezzwrotnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2021/241,

w zakresie objętym finansowaniem z tego wsparcia, są finansowane ze środków pochodzących

z budżetu środków europejskich lub ze środków PFR, o których mowa w art. 16a ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2183 i 2185).

2.

Inwestycje w ramach planu rozwojowego, których realizacja jest finansowana z wykorzystaniem

środków pożyczki, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2021/241, w

zakresie objętym finansowaniem z tej pożyczki, mogą być finansowane z budżetu państwa

w formie

1)

wsparcia zwrotnego przyznawanego w formie pożyczki, na zasadach określonych w niniejszej

ustawie;

2)

wsparcia o charakterze bezzwrotnym, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1634, z późn. zm., do wysokości określonej w ustawie budżetowej na dany rok.

3.

Wsparcie zwrotne przyznawane w formie pożyczki, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może

podlegać umorzeniu.

4.

W budżecie państwa tworzy się rezerwę celową na wydatki, o których mowa w ust. 2 pkt

2. Podziału rezerwy celowej dokonuje się na wniosek właściwego dysponenta części budżetowej

zaakceptowany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

5.

Wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest udzielane w

latach 2022-2026.

6.

Wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oraz wartość umorzonych

pożyczek, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie mogą przekroczyć równowartości w złotych

kwoty 2,067 mld euro.

7.

Inwestycje, w zakresie objętym finansowaniem z pożyczki, o której mowa w art. 6 ust.

1 lit. b rozporządzenia 2021/241, mogą być finansowane do równowartości w złotych

kwot pożyczki otrzymanych na ten cel, przeliczonych według kursu średniego euro Narodowego

Banku Polskiego ogłoszonego dwa dni operacyjne przed datą ich wpływu na rachunek,

o którym mowa w art. 14lm ust. 1, przy czym przez dni operacyjne rozumie się dni robocze

od poniedziałku do piątku, w których Narodowy Bank Polski przyjmuje i realizuje zlecenia

płatnicze i inne dyspozycje posiadaczy rachunków bankowych.

8.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz inwestycji

w ramach planu rozwojowego

1)

kwalifikujących się do objęcia wsparciem, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,

2)

w ramach których wsparcie zwrotne przyznawane w formie pożyczki, o którym mowa w ust.

2 pkt 1, może podlegać umorzeniu

- biorąc pod uwagę wartość inwestycji, charakter przyznawanego wsparcia i rodzaj podmiotów

będących ostatecznymi odbiorcami wsparcia.

1.

Środki pożyczki, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2021/241, gromadzone

są na wyodrębnionym rachunku bankowym, prowadzonym w euro, w Narodowym Banku Polskim,

na podstawie umowy rachunku bankowego zawartej przez ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego informuje ministra właściwego do spraw

finansów publicznych o

1)

planowanych w danym roku budżetowym oraz 4 kolejnych latach

a)

kwotach pożyczki, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2021/241,

b)

kwotach rozchodów, przychodów i dochodów z tytułu udzielanych pożyczek z budżetu państwa,

o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1

- w terminie do dnia 15 marca oraz do dnia 31 lipca danego roku budżetowego;

2)

złożeniu wniosku, o którym w art. 14le ust. 2 pkt 8, w tym o wnioskowanych kwotach

i terminach płatności;

3)

wpływie na rachunek, o którym mowa w ust. 1, środków pożyczki, o której mowa w art.

6 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2021/241.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje corocznie harmonogram realizacji

przychodów, rozchodów oraz dochodów w zakresie inwestycji finansowanych z pożyczki,

o której mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1, na dany rok budżetowy i przekazuje ten harmonogram

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w terminie umożliwiającym opracowanie

harmonogramu, o którym mowa w art. 147 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przekazuje niezwłocznie środki, o

których mowa w ust. 2 pkt 3, na rachunek wskazany przez ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje na rachunek, o którym mowa

w ust. 1, środki na spłatę rat pożyczki, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia

2021/241, oraz środki na pokrycie kosztów związanych z tą pożyczką w terminach umożliwiających

spłatę tej pożyczki.

1.

PFR zapewnia finansowanie planu rozwojowego, w zakresie, o którym mowa w art. 14ll

ust. 1. W tym celu PFR

1)

może otrzymywać płatności z budżetu środków europejskich oraz może pozyskiwać lub

wykorzystywać środki finansowe na zasadach określonych w art. 16a ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju do wysokości określonej w planie finansowym, o którym mowa w ust. 2;

2)

wypłaca środki pochodzące z płatności i środków, o których mowa w pkt 1, w trybie

określonym w art. 14lp

a)

ostatecznym odbiorcom wsparcia,

b)

instytucjom odpowiedzialnym za realizację inwestycji,

c)

jednostkom wspierającym plan rozwojowy,

d)

Bankowi Gospodarstwa Krajowego,

e)

podmiotom upoważnionym przez podmioty, o których mowa w lit. a-c, lub wykonawcom.

2.

PFR prowadzi wyodrębniony rachunek bankowy do obsługi środków przeznaczonych na finansowanie

planu rozwojowego oraz, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego

oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, opracowuje i przyjmuje odrębny

plan finansowy tego rachunku określający w szczególności wysokość pozyskiwanych środków,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

Plan finansowy rachunku do obsługi środków przeznaczonych na finansowanie planu rozwojowego

może być zmieniony w trakcie roku. Zmianę planu PFR opracowuje i przyjmuje w uzgodnieniu

z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego oraz ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych.

4.

Na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych PFR udostępnia informacje

o zrealizowanych i prognozowanych przepływach związanych z finansowaniem inwestycji

w ramach planu rozwojowego w układzie i horyzoncie czasowym oraz w terminie określonym

we wniosku.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, działając w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, zawiera z PFR umowę, która określa

1)

szczegółowy zakres zadań PFR oraz tryb ich wykonywania;

2)

tryb otrzymywania przez PFR płatności z budżetu środków europejskich;

3)

tryb i zasady rozliczenia przez PFR środków otrzymanych z budżetu środków europejskich;

4)

wysokość wynagrodzenia PFR oraz warunki i tryb jego przekazywania;

5)

zasady i tryb przekazywania środków na pokrycie kosztów poniesionych przez PFR wskutek

realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w tym kosztów pozyskania, obsługi

i spłaty finansowania pozyskanego przez PFR;

6)

zasady i tryb

a)

opracowywania i przyjmowania planu finansowego, o którym mowa w ust. 2,

b)

sporządzania i przekazywania informacji i sprawozdań z wydatkowania środków oraz realizacji

planu, o których mowa w ust. 2;

7)

postanowienia, które PFR zobowiązany będzie uwzględnić w umowach, o których mowa w

art. 14lo ust. 1;

8)

zasady odpowiedzialności PFR za realizację wykonywanych zadań.

6.

Do umowy, o której mowa w ust. 5, przepisy art. 150-152 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem terminu określonego w art. 150 pkt 3 i art.

151 ust. 2 pkt 3 tej ustawy.

7.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przekazuje PFR środki na pokrycie

wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, oraz kosztów realizacji zadań, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, w tym kosztów pozyskania, obsługi i spłaty finansowania pozyskanego

przez PFR, o których mowa w ust. 5 pkt 5.

8.

Wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, ustala się przy uwzględnieniu

kosztów osobowych i rzeczowych niezbędnych do realizacji zadań powierzonych PFR. Wysokość

wynagrodzenia nie może przekraczać stawek rynkowych.

1.

PFR zawiera z instytucją odpowiedzialną za realizację inwestycji umowę w sprawie finansowania

inwestycji.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

tryb i warunki składania PFR przez instytucję odpowiedzialną za realizację inwestycji

lub jednostkę wspierającą plan rozwojowy zlecenia wypłaty środków i wzór tego zlecenia;

2)

tryb składania zapotrzebowań na środki;

3)

zasady i tryb przekazywania przez PFR środków, na podstawie zlecenia wypłaty środków,

o którym mowa w pkt 1;

4)

zasady i tryb informowania przez PFR instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji

lub jednostki wspierającej plan rozwojowy o dokonanych wypłatach i otrzymanych zwrotach.

3.

Instytucja i jednostki zlecające wypłaty zgodnie z ust. 1 prowadzą ewidencję w zakresie

wypłat dokonanych na ich zlecenie, umożliwiającą rozliczenie wypłaconych środków.

1.

Podstawą dokonania przez PFR wypłaty środków, o których mowa w art. 14ll ust. 1

1)

ostatecznemu odbiorcy wsparcia - jest zlecenie wypłaty wystawione przez instytucję

odpowiedzialną za realizację inwestycji lub jednostkę wspierającą plan rozwojowy;

2)

instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji lub jednostce wspierającej plan

rozwojowy - jest zlecenie wypłaty wystawione przez instytucję odpowiedzialną za realizację

inwestycji;

3)

Bankowi Gospodarstwa Krajowego - jest zlecenie wypłaty wystawione przez instytucję

odpowiedzialną za realizację inwestycji.

2.

Zlecenia wypłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dotyczą środków na realizację przedsięwzięcia

zgodnie z umową, o której mowa w art. 14lzh ust. 1.

3.

Zlecenia wypłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczą środków na realizację działań

wykonywanych bezpośrednio w ramach inwestycji zgodnie z porozumieniem, o którym mowa

w art. 14le ust. 2 pkt 2, lub decyzją, o której mowa w art. 14le ust. 5, lub porozumieniem,

o którym mowa w art. 14li ust. 1.

4.

Zlecenia wypłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, dotyczą środków przekazanych zgodnie

z umową, o której mowa w art. 14lj ust. 1 pkt 2.

5.

Do wydatkowania i rozliczania środków wypłaconych zgodnie z ust. 1 stosuje się zasady

wydatkowania i rozliczania przewidziane dla środków publicznych.

6.

Do spraw dotyczących należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację

inwestycji i przedsięwzięć oraz innych należności związanych z realizacją inwestycji

i przedsięwzięć, a także odsetek od tych środków i od tych należności, w zakresie

nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się

1)

przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185);

2)

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, z późn. zm..

7.

Wypłaty, o których mowa w ust. 1, mogą być dokonywane również na rachunek podmiotu

upoważnionego przez podmiot, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 pkt 1-3, lub wykonawcy.

8.

Państwowe jednostki budżetowe gromadzą środki otrzymane od PFR na wydzielonych rachunkach

dochodów i przeznaczają na wydatki związane z realizacją inwestycji i przedsięwzięć

objętych wsparciem z planu rozwojowego, w ramach planu finansowego tych rachunków.

9.

Plan finansowy, o którym mowa w ust. 8, jest przygotowywany z uwzględnieniem terminów

osiągania wskaźników określonych w planie rozwojowym.

10.

Plan finansowy, o którym mowa w ust. 8, obejmuje okres roku kalendarzowego i jest

zatwierdzany przez kierownika jednostki w terminie do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego

rok kalendarzowy, którego plan ma dotyczyć. W przypadku państwowej jednostki budżetowej

przystępującej do realizacji planu rozwojowego w trakcie roku pierwszy plan finansowy

obejmujący okres do końca danego roku kalendarzowego kierownik tej jednostki zatwierdza

w ciągu 14 dni od dnia podjęcia decyzji, o której mowa w art. 14le ust. 5, podpisania

porozumienia, o którym mowa w art. 14le ust. 2 pkt 2, lub porozumienia, o którym mowa

w art. 14lzh ust. 5. Plan przygotowywany jest w szczegółowości nie mniejszej niż określona

dla sprawozdań z jego wykonania, o których mowa w ust. 11. Kierownik jednostki może

dokonywać w ciągu roku zmian w planie finansowym. Plan finansowy i jego aktualizacje

kierownik jednostki przekazuje niezwłocznie dysponentowi części budżetowej właściwej

dla finansowania danej jednostki.

11.

Z wykonania planu finansowego, o którym mowa w ust. 8, w danym roku budżetowym państwowa

jednostka budżetowa sporządza sprawozdanie kwartalne za okresy trzech pierwszych kwartałów

danego roku, które przekazuje w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po upływie

kwartału, oraz sprawozdanie roczne, które przekazuje w terminie do dnia 31 stycznia

następnego roku, do dysponenta części budżetowej właściwego do jej finansowania. Dysponent

części budżetowej sporządza zbiorcze sprawozdania z wykonania planów finansowych państwowych

jednostek budżetowych finansowanych w danej części budżetowej, które przekazuje odpowiednio

do dnia 20 miesiąca następującego po upływie kwartału oraz w terminie do dnia 15 lutego

następnego roku do ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra

właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rozwoju regionalnego, udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych

wzory sprawozdań, o których mowa w ust. 11, dla państwowych jednostek budżetowych

oraz dla dysponentów części budżetowej, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego

rozliczenia środków publicznych przeznaczonych na finansowanie planu rozwojowego.

13.

Państwowe jednostki budżetowe mogą zaciągać zobowiązania do sfinansowania w danym

roku przedsięwzięć realizowanych w ramach planu rozwojowego do wysokości wynikającej

z harmonogramu, o którym mowa w

1)

art. 14lzh ust. 2 pkt 2, z uwzględnieniem określonego w umowie terminu realizacji

przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim są ostatecznymi odbiorcami wsparcia;

2)

art. 14le ust. 3 pkt 3 - w zakresie, w jakim nie są ostatecznymi odbiorcami wsparcia.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje instytucjom odpowiedzialnym

za realizację inwestycji środki z budżetu państwa na realizację inwestycji w formie,

o której mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1.

2.

Podstawą dokonania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych wypłaty

środków, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1, instytucji odpowiedzialnej za realizację

inwestycji jest zlecenie wypłaty wystawione przez instytucję odpowiedzialną za realizację

inwestycji oraz zgoda ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego na dokonanie

wypłaty. Wypłata środków następuje zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w art. 14lm

ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może udzielać zgody, o której mowa

w ust. 2, każdorazowo lub pisemnie ustalić dla instytucji odpowiedzialnej za realizację

inwestycji limit wypłat środków, informując o tym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.

4.

Zlecenia wypłaty, o których mowa w ust. 2, dotyczą

1)

środków na realizację przedsięwzięcia zgodnie z umową, o której mowa w art. 14lzh

ust. 3;

2)

środków przekazanych zgodnie z umową, o której mowa w art. 14lj ust. 1 pkt 2 i 3.

5.

Instytucje odpowiedzialne za realizację inwestycji

1)

gromadzą środki na wydzielonych rachunkach i przeznaczają te środki na wydatki związane

z realizacją inwestycji i przedsięwzięć zgodnie z art. 14lr oraz prowadzą ewidencję

księgową operacji na tym rachunku;

2)

przygotowują dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego zapotrzebowania na środki oraz informacje o wykorzystaniu

środków na rachunku.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przekazuje środki, o których mowa

w art. 14ll ust. 2 pkt 1

1)

ostatecznemu odbiorcy wsparcia, zgodnie z umową, o której mowa w art. 14lzh ust. 1;

2)

Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zgodnie z umową, o której mowa w art. 14lj ust. 1

pkt 2;

3)

Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zgodnie z umową, o której

mowa w art. 14lj ust. 1 pkt 3.

Użyte w niniejszym rozdziale określenia oznaczają

1)

instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji - ministra kierującego działem

administracji rządowej, któremu zgodnie z planem rozwojowym zostało powierzone zadanie

realizacji inwestycji;

2)

instytucja odpowiedzialna za realizację reformy - ministra kierującego działem administracji

rządowej albo inny podmiot, któremu zgodnie z planem rozwojowym zostało powierzone

zadanie realizacji reformy;

3)

inwestycja - inwestycję w rozumieniu rozporządzenia 2021/241, odpowiadającą inwestycji,

programowi, projektowi, projektowi indywidualnemu, działaniu, lub ich zespołowi, wskazanym

w ramach planu rozwojowego, zmierzającą do osiągnięcia założonego celu określonego

wskaźnikami, z określonym początkiem i końcem realizacji;

4)

jednostka wspierająca plan rozwojowy - podmiot, któremu w drodze porozumienia albo

umowy zawartych z instytucją odpowiedzialną za realizację inwestycji została powierzona

realizacja części zadań związanych z realizacją inwestycji, w szczególności samorząd

województwa;

5)

kamienie milowe - kamienie milowe, o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia 2021/241;

6)

ostateczny odbiorca wsparcia - podmiot realizujący przedsięwzięcie;

7)

podwójne finansowanie - deklarowanie do rozliczenia w ramach planu rozwojowego wydatków

zadeklarowanych wcześniej w ramach tego planu lub jako kwalifikowalne w innych programach

unijnych;

8)

przedsięwzięcie - element inwestycji realizowany przez ostatecznego odbiorcę wsparcia,

zmierzający do osiągnięcia założonego celu inwestycji;

9)

reforma - reformę w rozumieniu rozporządzenia 2021/241, zmierzającą do osiągnięcia

założonego celu określonego kamieniami milowymi, o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia

2021/241, w dziedzinie objętej określonym działem lub działami administracji rządowej;

10)

system teleinformatyczny - system teleinformatyczny służący wymianie danych dotyczących

reform i inwestycji między instytucją odpowiedzialną za realizację reformy lub instytucją

odpowiedzialną za realizację inwestycji a ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego,

udostępniony przez tego ministra;

11)

wskaźniki - wartości docelowe, o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia 2021/241.

1.

W przypadku gdy środki przeznaczone na realizację planu rozwojowego są

1)

wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2)

wykorzystane z naruszeniem procedur obowiązujących przy ich wykorzystaniu, w tym postanowień

umowy, o której mowa w art. 14lzh,

3)

pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych,

liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej

decyzji, o której mowa w ust. 3, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

2.

W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1

1)

instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji lub jednostka wspierająca plan

rozwojowy wzywa do zwrotu środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania -

jeżeli do zwrotu środków jest obowiązany ostateczny odbiorca wsparcia;

2)

instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji wzywa do zwrotu środków w terminie

14 dni od dnia doręczenia wezwania - jeżeli do zwrotu środków jest obowiązana jednostka

wspierająca plan rozwojowy albo Bank Gospodarstwa Krajowego.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, organ pełniący funkcję instytucji

odpowiedzialnej za realizację inwestycji wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą

do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki.

4.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji na podstawie porozumienia lub umowy,

o których mowa w art. 14li ust. 1, może upoważnić jednostkę wspierającą plan rozwojowy

będącą jednostką sektora finansów publicznych do wydawania decyzji, o której mowa

w ust. 3.

5.

Od decyzji, o której mowa w ust. 3, wydanej przez jednostkę wspierającą plan rozwojowy

służy odwołanie do właściwej instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji.

6.

W przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez instytucję odpowiedzialną

za realizację inwestycji służy wniosek do tej instytucji o ponowne rozpatrzenie sprawy.

7.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do środków przeznaczonych na realizację planu rozwojowego

przekazanych w formie wsparcia zwrotnego, w tym wsparcia zwrotnego w formie pożyczek,

o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1, oraz do państwowych jednostek budżetowych.

1.

W celu zapewnienia prawidłowej realizacji reformy instytucja odpowiedzialna za realizację

reformy prowadzi kontrolę realizacji reformy.

2.

Kontrola realizacji reformy obejmuje w szczególności sprawdzenie postępu rzeczowej

realizacji reformy i terminowego osiągania kamieni milowych.

3.

Kontrola realizacji reformy jest dokonywana na podstawie przepisów właściwych dla

realizowanej reformy lub dla instytucji odpowiedzialnej za realizację reformy.

4.

W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do kontroli realizacji

reformy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 224).

1.

W celu zapewnienia prawidłowej realizacji inwestycji instytucja odpowiedzialna za

realizację inwestycji prowadzi kontrolę realizacji inwestycji.

2.

Kontrola realizacji inwestycji obejmuje w szczególności sprawdzenie prawidłowości

wydatków ponoszonych w związku z realizacją inwestycji i przedsięwzięć, ich zgodności

z prawem, w tym postęp rzeczowej realizacji i terminowe osiąganie wskaźników.

3.

Kontrola realizacji inwestycji jest dokonywana na podstawie przepisów właściwych dla

realizowanej inwestycji lub dla instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji.

4.

W przypadku gdy kontrolę realizacji inwestycji powierzono jednostce wspierającej plan

rozwojowy, kontrola realizacji inwestycji jest dokonywana w oparciu o przepisy właściwe

dla realizowanej inwestycji lub dla jednostki wspierającej plan rozwojowy.

5.

W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3 i 4, do kontroli realizacji

inwestycji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, kontrolę realizacji inwestycji może przeprowadzać

także osoba niebędąca pracownikiem w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 5.

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi audyt planu rozwojowego na podstawie

przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm..

2.

Celem audytu jest w szczególności potwierdzenie

1)

prawidłowości gospodarowania środkami w ramach planu rozwojowego;

2)

osiągnięcia kamieni milowych oraz wskaźników w ramach reform albo inwestycji;

3)

prawidłowości funkcjonowania systemu realizacji reformy lub inwestycji, w tym ich

kontroli;

4)

skuteczności mechanizmów

a)

zapobiegania, wykrywania i korygowania nieprawidłowości przy realizacji reformy lub

inwestycji,

b)

zapobiegania konfliktowi interesów, korupcji i nadużyciom finansowym,

c)

unikania podwójnego finansowania;

5)

bezpieczeństwa systemu teleinformatycznego służącego wymianie danych dotyczących reform

i inwestycji, udostępnionego przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

3.

Audyty są prowadzone zgodnie ze strategią audytu przyjętą przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej.

4.

Audytowi podlegają

1)

instytucja koordynująca plan rozwojowy;

2)

instytucje odpowiedzialne za realizację reformy;

3)

instytucje odpowiedzialne za realizację inwestycji;

4)

jednostki wspierające plan rozwojowy;

5)

ostateczni odbiorcy wsparcia;

6)

PFR;

7)

inne podmioty oraz jednostki nieposiadające osobowości prawnej, działające na własny

rachunek uczestniczące przy realizacji reformy lub inwestycji.

5.

Audyt planu rozwojowego jest realizowany na zasadach stosowanych przy audycie krajowego

programu operacyjnego i krajowego programu w rozumieniu ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

1.

Monitorowanie realizacji reform jest prowadzone w szczególności na podstawie wyników

badań statystycznych oraz danych pochodzących

1)

z poziomu reform;

2)

ze statystyki publicznej;

3)

z analiz i ewaluacji poszczególnych reform lub ich części.

2.

Monitorowanie realizacji inwestycji jest prowadzone w szczególności na podstawie wyników

badań statystycznych oraz danych pochodzących

1)

z poziomu przedsięwzięć;

2)

ze statystyki publicznej;

3)

z analiz i ewaluacji poszczególnych inwestycji lub ich części.

1.

Dane dotyczące reform są przekazywane przez instytucje odpowiedzialne za realizację

reform, a dane dotyczące inwestycji przez instytucje odpowiedzialne za realizację

reform lub instytucje odpowiedzialne za realizację inwestycji, do ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

2.

Zakres danych pochodzących z poziomu inwestycji obejmuje w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. d rozporządzenia 2021/241;

2)

dane dotyczące wyznaczonych wskaźników.

3.

W przypadku gdy z powodów technicznych przekazanie danych, o których mowa w ust. 1,

za pośrednictwem systemu teleinformatycznego nie jest możliwe, instytucja odpowiedzialna

za realizację reformy lub instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji, za zgodą

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, przekazuje je w inny sposób wskazany

przez tego ministra.

Wsparciem z planu rozwojowego może być objęte wyłącznie przedsięwzięcie wybrane do

objęcia wsparciem.

Wybrane do objęcia wsparciem z planu rozwojowego może być przedsięwzięcie

1)

zgłaszane do objęcia wsparciem ze środków planu rozwojowego przez podmiot jednoznacznie

określony ze względu na charakter lub cel przedsięwzięcia, wskazane przez instytucję

odpowiedzialną za realizację inwestycji, albo

2)

którego wybór odbywa się na zasadach wskazanych w art. 14lza-14lzf.

1.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć w

sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny.

2.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji zapewnia równy dostęp do informacji

o warunkach i sposobie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego

oraz równe traktowanie podmiotów wnioskujących o objęcie wsparciem.

3.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do

objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji

określonej inwestycji lub jej części.

4.

W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć

do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf.

1.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć

do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości,

w szczególności na swojej stronie internetowej.

2.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

kryteria wyboru przedsięwzięć;

2)

termin i sposób składania wniosków o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego;

3)

opis procedury oceny przedsięwzięć;

4)

opis procedury ponownej oceny przedsięwzięć.

3.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji, w przypadku powierzenia części

zadań związanych z realizacją inwestycji samorządowi województwa działającemu jako

jednostka wspierająca planu rozwojowy, jeżeli jednocześnie nie powierza samorządowi

województwa przyjęcia regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem, przedstawia

do zaopiniowania właściwemu zarządowi województwa kryteria wyboru przedsięwzięć.

1.

Projekt planu rozwojowego opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

we współpracy z właściwymi ministrami, zarządami województw oraz partnerami społecznymi

i gospodarczymi. Plan rozwojowy jest przyjmowany przez Radę Ministrów, w drodze uchwały,

na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

2.

Przy opracowywaniu projektu planu rozwojowego uwzględnia się strategie rozwoju, o

których mowa w art. 9.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany planu rozwojowego.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji ocenia przedsięwzięcia w zakresie

spełniania kryteriów wyboru przedsięwzięć.

Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację

inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny.

1.

Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia

przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji,

o której mowa w art. 14lzd, do

1)

instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji;

2)

jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust.

1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia.

3.

Wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia zawiera w szczególności

1)

wskazanie kryteriów wyboru przedsięwzięcia, z których oceną podmiot, o którym mowa

w ust. 1, się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem lub

2)

wskazanie nieprawidłowości lub błędów, które wystąpiły w procesie oceny przedsięwzięcia.

4.

W przypadku wniesienia wniosku po terminie lub niespełniającego wymogów, o których

mowa w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego,

instytucja odpowiedzialna za przeprowadzenie ponownej oceny przedsięwzięcia pozostawia

wniosek o ponowną ocenę bez rozpatrzenia, o czym informuje podmiot, o którym mowa

w ust. 1, pouczając go o możliwości wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego

na zasadach określonych w art. 14lzf ust. 2.

5.

Instytucja, o której mowa w ust. 2, dokonuje ponownej oceny przedsięwzięcia w terminie

14 dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.

6.

Regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego może określać

inny termin na dokonanie ponownej oceny przedsięwzięcia, nie krótszy niż 7 dni i nie

dłuższy niż 90 dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.

7.

Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia

informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając

o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2.

8.

Procedura ponownej oceny przedsięwzięcia nie wstrzymuje zawierania umów o objęcie

przedsięwzięć wsparciem z planu rozwojowego z podmiotami, których przedsięwzięcia

zostały wybrane do wsparcia.

1.

Do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej

oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów,

które stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o

ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia

wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2022 r. poz. 329, 655, 1457 i 1855).

3.

Skarga, o której mowa w ust. 2, jest wnoszona przez podmiot wnioskujący o objęcie

wsparciem w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lze

ust. 4 lub 7, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną

dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Przepisy art. 30c ust. 2a-6

oraz art. 30d-30i stosuje się odpowiednio.

Przepisów art. 14lza-14lzf nie stosuje się do inwestycji albo jej części, w przypadku

gdy odpowiednio inwestycja albo jej część jest realizowana w formie wsparcia zwrotnego,

w tym wsparcia zwrotnego w formie pożyczek, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt

1, przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie i w zakresie umowy, o której mowa

w art. 14lj ust. 1 pkt 2, albo przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej na podstawie i w zakresie umowy, o której mowa w art. 14lj ust. 1 pkt 3.

1.

Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji zawiera z podmiotem wnioskującym

o objęcie wsparciem, którego przedsięwzięcie zostało wybrane do objęcia wsparciem

z planu rozwojowego, umowę o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego.

2.

Umowa o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego określa

zasady realizacji przedsięwzięcia, w tym w szczególności

1)

opis przedsięwzięcia, w tym cel, na jaki przyznano środki, i termin jego realizacji;

2)

wysokość przyznanych środków oraz sposób ustalania transz, terminy i warunki przekazywania

tych środków, a także harmonogram dokonywania wydatków przez ostatecznego odbiorcę

wsparcia, obejmujący okres co najmniej jednego kwartału;

3)

zobowiązanie do przechowywania dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli

przez okres wskazany w umowie;

4)

zobowiązanie do poddania się kontroli i tryb kontroli realizacji przedsięwzięcia;

5)

termin i sposób rozliczenia przedsięwzięcia oraz ewentualnych zaliczek;

6)

formy zabezpieczeń należytego wykonania zobowiązań wynikających z umowy;

7)

warunki rozwiązania umowy ze względu na nieprawidłowości występujące w trakcie realizacji

przedsięwzięcia;

8)

warunki i terminy zwrotu środków, w tym środków nieprawidłowo wykorzystanych lub pobranych

w nadmiernej wysokości lub w sposób nienależny;

9)

zobowiązanie do prowadzenia działań informacyjnych o finansowaniu przedsięwzięcia

ze środków Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności;

10)

inne postanowienia umożliwiające monitorowanie i sprawozdawanie z osiągania wskaźników

inwestycji, w ramach której jest realizowane przedsięwzięcie.

3.

Umowa o objęcie przedsięwzięcia wsparciem zwrotnym z planu rozwojowego, w tym wsparciem

zwrotnym przyznawanym w formie pożyczki, o której mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1, określa

zasady realizacji przedsięwzięcia, w tym w szczególności

1)

opis przedsięwzięcia, w tym cel, na jaki przyznano środki, i termin jego realizacji;

2)

wysokość przyznanych środków oraz sposób ustalania transz, terminy i warunki przekazywania

tych środków oraz wysokość oprocentowania pożyczki;

3)

zobowiązanie do przechowywania dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli

przez okres wskazany w umowie;

4)

zobowiązanie do poddania się kontroli i tryb kontroli realizacji przedsięwzięcia;

5)

formy zabezpieczeń należytego wykonania zobowiązań wynikających z umowy;

6)

warunki rozwiązania umowy ze względu na nieprawidłowości występujące w trakcie realizacji

przedsięwzięcia;

7)

warunki i terminy zwrotu środków, w tym środków nieprawidłowo wykorzystanych lub pobranych

w nadmiernej wysokości lub w sposób nienależny;

8)

zobowiązanie do prowadzenia działań informacyjnych o finansowaniu przedsięwzięcia

ze środków Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności;

9)

inne postanowienia umożliwiające monitorowanie i sprawozdawanie z osiągania wartości

docelowych oraz wskaźników inwestycji, w ramach której jest realizowane przedsięwzięcie.

4.

Przepisy ust. 2 pkt 6 i ust. 3 pkt 5 nie mają zastosowania do ostatecznego odbiorcy

wsparcia będącego jednostką sektora finansów publicznych albo fundacją, której jedynym

fundatorem jest Skarb Państwa, a także do Banku Gospodarstwa Krajowego.

5.

W przypadku gdy ostatecznym odbiorcą wsparcia jest państwowa jednostka budżetowa,

zasady realizacji przedsięwzięcia określa się w porozumieniu. Przepisy ust. 2 stosuje

się odpowiednio, z wyjątkiem ust. 2 pkt 6.

1.

Środki finansowe przekazane na realizację inwestycji lub jej części w formie wsparcia

zwrotnego, po wykonaniu zobowiązań wynikających z umowy o objęcie przedsięwzięcia

wsparciem z planu rozwojowego, oraz odsetki i inne przychody, a także zyski powstałe

na skutek obrotu tymi środkami, podlegają zwrotowi na rachunek

1)

wskazany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego - w przypadku wsparcia

finansowanego ze środków, o których mowa w art. 14ll ust. 1;

2)

instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji - w przypadku wsparcia zwrotnego

przyznawanego w formie pożyczek, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji

przekazuje na rachunek wskazany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3.

Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są ponownie wykorzystywane na realizację celów

wskazanych przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego z uwzględnieniem

konieczności zapewnienia efektywnego wykorzystania tych środków.

4.

Dysponentem środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego.

5.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie stanowią dochodu dysponenta ani

podmiotów, którym mogą być przekazywane w celu ponownego wykorzystania zgodnie z ust.

1 pkt 1.

6.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są wydatkowane i rozliczane przez

podmioty, którym środki te mogą być przekazywane w celu ponownego wykorzystania zgodnie

z ust. 1, na warunkach określonych w umowach lub porozumieniach zawieranych przez

dysponenta z tymi podmiotami.

7.

Umowy lub porozumienia, o których mowa w ust. 6, określają w szczególności

1)

cele, na jakie zostaną przeznaczone środki finansowe, o których mowa w ust. 1 pkt

1;

2)

okres realizacji umowy lub porozumienia;

3)

mechanizmy zapewniające efektywność wykorzystania środków finansowych, o których mowa

w ust. 1 pkt 1;

4)

warunki wycofania środków finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

5)

koszty zarządzania środkami finansowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i opłaty za

zarządzanie tymi środkami finansowymi;

6)

obowiązki sprawozdawcze wobec dysponenta.

W celu realizacji, kontroli, audytu i ewaluacji reform i inwestycji na zasadach określonych

w ustawie lub rozporządzeniu 2021/241 minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego,

instytucja odpowiedzialna za realizację reformy, instytucja odpowiedzialna za realizację

inwestycji, jednostka wspierająca plan rozwojowy oraz ostateczni odbiorcy wsparcia

przetwarzają dane osobowe.

Podmioty, o których mowa w art. 14lzj, są administratorami w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27

kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy

95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych)

(Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)

Dostęp do danych osobowych i informacji gromadzonych przez administratorów przysługuje

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego, instytucji odpowiedzialnej za

realizację reformy, instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji, jednostce

wspierającej plan rozwojowy i Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz właściwym

jednostkom organizacyjnym Krajowej Administracji Skarbowej.

1.

W zakresie, w jakim w ramach planu rozwojowego jest udzielana

1)

pomoc publiczna w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

2)

pomoc de minimis lub

3)

pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie

- zastosowanie mają szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.

2.

Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje odpowiedzialne

za realizację inwestycji lub jednostki wspierające plan rozwojowy, a także inne podmioty,

o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej.

3.

Podmiotami udzielającymi pomocy mogą być również inne podmioty określone w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie ust. 4.

4.

Właściwy minister pełniący funkcję instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji

w zakresie, w jakim pomoc, o której mowa w ust. 1, ma być udzielana w ramach inwestycji,

może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb

udzielania tej pomocy, a także podmioty jej udzielające, uwzględniając konieczność

zapewnienia zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym, efektywnego i skutecznego

jej wykorzystania oraz przejrzystości jej udzielania, w przypadku gdy odrębne przepisy

nie określają szczegółowego przeznaczenia, warunków lub trybu udzielania tej pomocy.

5.

Szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust.

1, nieobjętej przepisami, o których mowa w ust. 4, lub innymi przepisami określa akt

będący podstawą jej udzielenia.

Administratorzy udostępniają sobie nawzajem dane osobowe niezbędne do realizacji ich

zadań.

Dane są przechowywane przez okres niezbędny do realizacji zadań określonych w art.

14lzj.

1.

Podstawę systemu realizacji planu rozwojowego stanowią w szczególności przepisy prawa

określające procedury działania podmiotów uczestniczących w realizacji planu rozwojowego,

w tym realizacji reform lub inwestycji, oraz plan rozwojowy.

2.

Reforma lub inwestycja są realizowane na podstawie przepisów właściwych dla działu

administracji rządowej, w ramach którego jest realizowana reforma lub inwestycja.

3.

W zakresie nieuregulowanym w przepisach właściwych, o których mowa w ust. 2, do realizacji

reformy lub inwestycji lub ich części stosuje się przepisy ustawy.

1.

Za koordynację realizacji planu rozwojowego odpowiada minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego.

2.

Koordynacja, o której mowa w ust. 1, polega w szczególności na

1)

reprezentowaniu Rzeczypospolitej Polskiej w kontaktach z Komisją Europejską i innymi

instytucjami europejskimi w zakresie związanym z realizacją planu rozwojowego;

2)

zawieraniu porozumień o realizacji reform i porozumień o realizacji inwestycji odpowiednio

z instytucjami odpowiedzialnymi za realizację reform i instytucjami odpowiedzialnymi

za realizację inwestycji;

3)

monitorowaniu realizacji planu rozwojowego oraz wydawaniu zaleceń dotyczących osiągania

kamieni milowych i wskaźników w ramach poszczególnych reform i inwestycji;

4)

wydawaniu wytycznych dotyczących warunków i procedur wdrażania planu rozwojowego,

skierowanych do instytucji odpowiedzialnych za realizację inwestycji, instytucji odpowiedzialnych

za realizację reformy oraz jednostek wspierających plan rozwojowy;

5)

występowaniu do Polskiego Funduszu Rozwoju Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie,

zwanego dalej „PFR”, o wstrzymanie wypłat instytucjom odpowiedzialnym za realizację

inwestycji w przypadku braku realizacji lub niepełnej realizacji zaleceń, o których

mowa w pkt 3;

6)

występowaniu do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wstrzymanie wypłat

instytucjom odpowiedzialnym za realizację inwestycji, których realizacja jest finansowana

z wykorzystaniem środków pożyczki, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia

2021/241, w przypadku braku realizacji lub niepełnej realizacji zaleceń, o których

mowa w pkt 3;

7)

przygotowywaniu we współpracy z ministrem właściwym do spraw gospodarki sprawozdań

z realizacji planu rozwojowego i ich przekazywaniu do Komisji Europejskiej na zasadach

określonych w art. 27 rozporządzenia 2021/241;

8)

wnioskowaniu o płatności do Komisji Europejskiej na zasadach określonych w art. 24

ust. 2 rozporządzenia 2021/241;

9)

sporządzaniu i przekazywaniu do Komisji Europejskiej, zgodnie z art. 22 ust. 2 lit.

c rozporządzenia 2021/241, deklaracji zarządczej oraz podsumowania przeprowadzonych

audytów;

10)

opracowaniu strategii promocji i informacji w związku z realizacją planu rozwojowego,

w tym prowadzenie strony internetowej dedykowanej planowi rozwojowemu.

3.

Porozumienia, o których mowa w ust. 2 pkt 2, zawierają w szczególności

1)

wskazanie reformy lub inwestycji oraz terminy osiągania kamieni milowych i wskaźników,

a w przypadku inwestycji także cele, na jakie mają zostać przeznaczone środki;

2)

opis działań wykonywanych bezpośrednio przez instytucję odpowiedzialną za realizację

reformy albo przez instytucję odpowiedzialną za realizację inwestycji lub jednostkę

wspierającą plan rozwojowy, w ramach realizowanej przez tę instytucję lub jednostkę

reformy albo inwestycji;

3)

harmonogram wydatków ponoszonych na realizację działań, o których mowa w pkt 2, przez

instytucję odpowiedzialną za realizację inwestycji lub jednostkę wspierającą plan

rozwojowy;

4)

wysokość środków przeznaczonych na realizację inwestycji, w tym wysokość środków przeznaczonych

na wydatki ponoszone na realizację działań, o których mowa w pkt 2, przez instytucję

odpowiedzialną za realizację inwestycji lub jednostkę wspierającą plan rozwojowy;

5)

termin i sposób weryfikacji realizacji reform i kamieni milowych albo inwestycji i

wskaźników;

6)

warunki i terminy zwrotu środków przeznaczonych na wydatki ponoszone na realizację

działań, o których mowa w pkt 2, przez instytucję odpowiedzialną za realizację inwestycji,

pobranych i niewydatkowanych.

4.

W przypadku realizacji inwestycji finansowanej w formie wsparcia zwrotnego, w tym

wsparcia zwrotnego w formie pożyczek, o których mowa w art. 14ll ust. 2 pkt 1, porozumienie,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2, określa także zasady realizacji tego rodzaju inwestycji.

5.

W przypadku gdy minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego jest instytucją odpowiedzialną

za realizację reformy lub instytucją odpowiedzialną za realizację inwestycji, podejmuje

decyzję o realizacji reformy lub decyzję o realizacji inwestycji. Do decyzji przepisy

ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wykonuje, o ile ustawa nie stanowi

inaczej, zadania państwa członkowskiego określone w przepisach rozporządzenia 2021/241,

w tym w zakresie negocjacji i podpisania umowy, o której mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia

2021/241, oraz umowy, o której mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2021/241.

Do zadań instytucji odpowiedzialnej za realizację reformy należy w szczególności

1)

realizacja reformy zgodnie z ustalonymi kamieniami milowymi;

2)

zapewnienie aktualności i poprawności danych służących do monitorowania realizacji

reformy;

3)

prowadzenie kontroli realizacji reformy;

4)

zapewnienie, że wszystkie podmioty zaangażowane w realizację reformy poddały się kontroli

i realizowały obowiązki wynikające z rozporządzenia 2021/241;

5)

przekazywanie informacji niezbędnych do audytu reformy zgodnie z wymogami wynikającymi

z rozporządzenia 2021/214;

6)

zapewnienie mechanizmów zapobiegania konfliktowi interesów, korupcji i nadużyciom

finansowym;

7)

monitorowanie realizacji reformy i inwestycji związanych z reformą.

Do zadań instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji należy w szczególności

1)

realizacja inwestycji zgodnie z ustalonymi wskaźnikami;

2)

zapewnienie aktualności i poprawności danych służących do monitorowania realizacji

inwestycji;

3)

prowadzenie kontroli realizacji inwestycji;

4)

zapewnienie, że wszystkie podmioty zaangażowane w realizację inwestycji poddały się

kontroli i realizowały obowiązki wynikające z rozporządzenia 2021/241;

5)

przekazywanie informacji niezbędnych do audytu inwestycji zgodnie z wymogami wynikającymi

z rozporządzenia 2021/241;

6)

wybór przedsięwzięć do objęcia wsparciem ze środków planu rozwojowego;

7)

zawieranie z ostatecznymi odbiorcami wsparcia umów o objęcie wsparciem ze środków

planu rozwojowego;

8)

zapewnienie mechanizmów zapobiegania konfliktowi interesów, korupcji i nadużyciom

finansowym;

9)

stosowanie mechanizmów unikania podwójnego finansowania;

10)

wydawanie decyzji o zwrocie środków przeznaczonych na realizację przedsięwzięć;

11)

monitorowanie postępów realizacji inwestycji;

12)

zapewnienie skutecznej realizacji obowiązków, o których mowa w art. 129 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w

sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniającego

rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013,

(UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję

nr 541/2014/UE, a także uchylającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.

Urz. UE L 193 z 30.07.2018, str. 1).

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje we współpracy z ministrami

właściwymi ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym stanowisko dotyczące

zakresu i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów mających istotne znaczenie

dla rozwoju kraju oraz województwa objętego kontraktem, a następnie przedstawia je

do wiadomości Radzie Ministrów.

1.

Zarząd województwa opracowuje projekt stanowiska dotyczącego proponowanych zakresu

i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów i przedsięwzięć priorytetowych mających

istotne znaczenie dla rozwoju województwa objętego kontraktem.

2.

Projekt stanowiska, o którym mowa w ust. 1, zarząd województwa przekazuje do zaopiniowania

przez jednostki samorządu terytorialnego znajdujące się na terenie województwa objętego

kontraktem terytorialnym, właściwe ze względu na zakres objęty kontraktem. Opinia

jest wyrażana podczas konferencji, w której uczestniczą przedstawiciele zarządu województwa

oraz przedstawiciele właściwych jednostek samorządu terytorialnego.

3.

Zarząd województwa przyjmuje, w drodze uchwały, stanowisko dotyczące proponowanych

zakresu i treści kontraktu terytorialnego, w tym celów i przedsięwzięć priorytetowych

mających istotne znaczenie dla rozwoju województwa objętego kontraktem.

1.

Na podstawie stanowisk, o których mowa w art. 14m i art. 14n ust. 3, minister właściwy

do spraw rozwoju regionalnego oraz zarząd województwa negocjują projekt kontraktu

terytorialnego.

2.

Rada Ministrów w drodze uchwały

1)

zatwierdza wynegocjowany kontrakt terytorialny;

2)

określa zakres i warunki dofinansowania programu służącego realizacji umowy partnerstwa

w zakresie polityki spójności opracowanego przez zarząd województwa środkami pochodzącymi

z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych.

3.

Zarząd województwa zatwierdza wynegocjowany kontrakt terytorialny w drodze uchwały.

4.

Zatwierdzony kontrakt terytorialny zawierają minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

oraz właściwy zarząd województwa.

1.

Kontrakt terytorialny określa co najmniej

1)

województwo, którego dotyczy;

2)

cele przewidziane do realizacji na terenie danego województwa;

3)

przedsięwzięcia priorytetowe zgodne z celami wynikającymi odpowiednio ze strategii

rozwoju, o których mowa w art. 9;

4)

warunki realizacji przedsięwzięć priorytetowych, w tym potencjalne źródła ich finansowania;

5)

oczekiwane rezultaty przedsięwzięć priorytetowych;

6)

wykaz projektów współfinansowanych w ramach programów służących realizacji umowy partnerstwa

w zakresie polityki spójności lub projektów finansowanych ze środków budżetu państwa

lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, umożliwiających realizację danego

przedsięwzięcia priorytetowego, których identyfikację minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego i zarząd województwa uznają za zasadną;

7)

zakres i tryb sprawozdawczości z jego realizacji;

8)

sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego kontroli

i monitoringu nad jego realizacją;

9)

sposób i warunki weryfikacji realizacji przedsięwzięć priorytetowych;

10)

warunki jego zmian;

11)

warunki i sposób jego rozwiązania.

2.

Kontrakt terytorialny określa ponadto wysokość, sposób i warunki dofinansowania programów

służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowywanych

przez zarząd województwa, oraz zobowiązanie do stosowania wytycznych, o których mowa

w art. 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. z 2020 r. poz. 818).

3.

Do zmiany kontraktu terytorialnego przepisy art. 14m-14o stosuje się odpowiednio.

4.

Zmiany kontraktu terytorialnego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, 6 i 7-9,

oraz dotyczące sposobu i warunków dofinansowania programów służących realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowywanych przez zarząd województwa,

nie wymagają przyjęcia w drodze uchwały Rady Ministrów.

1.

Realizację kontraktu terytorialnego koordynuje minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego, a ze strony samorządowej właściwy zarząd województwa.

2.

W celu realizacji zobowiązań wynikających z kontraktu terytorialnego zarząd województwa

może zawierać porozumienia z jednostkami samorządu terytorialnego zaangażowanymi w

realizację jego postanowień, znajdującymi się na terenie województwa objętego kontraktem.

3.

Realizacja celów i przedsięwzięć priorytetowych mających istotne znaczenie dla rozwoju

kraju i województwa, określonych w kontrakcie terytorialnym jest finansowana w szczególności

ze środków programów oraz programów służących realizacji umowy partnerstwa lub z budżetów

jednostek samorządu terytorialnego znajdujących się na terenie województwa objętego

kontraktem terytorialnym.

1.

Podmioty zaangażowane w realizację kontraktu terytorialnego przekazują, do dnia 31

marca każdego roku, ministrowi właściwemu ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym,

w zakresie jego właściwości, w odniesieniu do przedsięwzięć, o których mowa w art.

14p ust. 1 pkt 3, nieobjętych programami służącymi realizacji umowy partnerstwa w

zakresie polityki spójności, informacje o realizacji kontraktu w roku poprzednim.

2.

Minister właściwy ze względu na zakres objęty kontraktem terytorialnym przekazuje,

do dnia 30 kwietnia każdego roku, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego,

z uwzględnieniem informacji, o których mowa w ust. 1, informację o realizacji kontraktu

w roku poprzednim.

3.

Instytucja zarządzająca programem służącym realizacji umowy partnerstwa w zakresie

polityki spójności, w zakresie swojej właściwości, w odniesieniu do przedsięwzięć,

o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 3, objętych programami służącymi realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności, przekazuje, do dnia 30 kwietnia każdego

roku, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego informację o realizacji

kontraktu terytorialnego w roku poprzednim.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje, z uwzględnieniem informacji,

o których mowa w ust. 2 i 3, w porozumieniu z właściwym zarządem województwa informację

o realizacji kontraktu terytorialnego w roku poprzednim.

5.

Informację o realizacji kontraktu terytorialnego w roku poprzednim

1)

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przekazuje, do dnia 30 czerwca każdego

roku, Radzie Ministrów oraz zarządowi województwa;

2)

zarząd województwa przekazuje, do dnia 30 lipca każdego roku, sejmikowi województwa.

1.

Kontrakt programowy określa w szczególności

1)

maksymalną kwotę dofinansowania programu służącego realizacji umowy partnerstwa w

zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa, środkami pochodzącymi

ze źródeł zagranicznych lub z budżetu państwa;

2)

minimalną kwotę dofinansowania ze źródeł krajowych niezbędną do realizacji programu

służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego

przez zarząd województwa, którą zapewnia samorząd województwa ze środków własnych

lub środków beneficjentów tego programu;

3)

kierunki i warunki wsparcia realizowanego w ramach programu służącego realizacji umowy

partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd województwa,

oraz przedsięwzięcia priorytetowe;

4)

warunki przekazywania i rozliczania środków, o których mowa w pkt 1;

5)

sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego kontroli

i monitoringu kontraktu programowego;

6)

zakres odpowiedzialności finansowej stron kontraktu programowego;

7)

warunki jego zmiany i rozwiązania.

2.

Projekt kontraktu programowego przygotowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

3.

Projekt kontraktu programowego minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego negocjuje

z zarządem województwa.

4.

Kontrakt programowy jest zawierany między ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego

oraz zarządem województwa.

5.

Kontrakt programowy stanowi podstawę do negocjacji z Komisją Europejską programu służącego

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanego przez zarząd

województwa.

6.

Po zakończeniu negocjacji, o których mowa w ust. 5, kontrakt programowy może zostać

zmieniony tylko w zakresie wynikającym z tych negocjacji.

7.

Realizację kontraktu programowego koordynuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego,

a ze strony samorządowej - właściwy zarząd województwa.

1.

Porozumienie terytorialne może być zawierane przez

1)

zarząd województwa z jednostkami samorządu terytorialnego z obszaru tego województwa

lub ich związkami, porozumieniami lub stowarzyszeniami, realizującymi zadania w zakresie

polityki rozwoju wynikające ze strategii rozwoju województwa;

2)

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, a także właściwego ministra, jeżeli

zakres porozumienia terytorialnego tego wymaga, z gminą lub powiatem, lub ich związkami,

porozumieniami lub stowarzyszeniami, w przypadku gdy jego zasadność wynika z krajowej

strategii rozwoju regionalnego;

3)

jednostki samorządu terytorialnego realizujące zadania w zakresie polityki rozwoju

wynikające ze strategii rozwoju ponadlokalnego albo strategii rozwoju gmin objętych

tym porozumieniem.

2.

Porozumienie terytorialne określa w szczególności przedsięwzięcia priorytetowe dla

rozwoju danego obszaru zgodne z celami wynikającymi ze strategii rozwoju, o których

mowa w art. 9 pkt 3-6, w tym przewidywane źródła ich finansowania.

3.

Projekt porozumienia terytorialnego przygotowuje odpowiednio

1)

zarząd województwa;

2)

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego samodzielnie albo we współpracy z

właściwym ministrem, jeżeli zakres porozumienia terytorialnego tego wymaga;

3)

wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu albo organ wykonawczy związku,

porozumienia międzygminnego albo stowarzyszenia, który jest inicjatorem porozumienia

terytorialnego.

4.

Podmioty wskazane w ust. 3 pkt 2 i 3 zasięgają opinii zarządu województwa co do spójności

przygotowanego projektu porozumienia terytorialnego z odpowiednią strategią rozwoju

województwa.

5.

Projekt porozumienia terytorialnego negocjują podmioty wskazane w projekcie jako strony

porozumienia.

6.

W negocjacjach, na wniosek którejkolwiek ze stron porozumienia terytorialnego, może

uczestniczyć przedstawiciel zarządu województwa.

7.

O zawartym porozumieniu terytorialnym inicjator tego porozumienia informuje właściwy

zarząd województwa lub zarząd powiatu, o ile nie są one stroną porozumienia.

1.

Projekt programu Europejskiej Współpracy Terytorialnej, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17

grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego

Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 259, z późn. zm.)

1)

udostępnia na stronie internetowej oraz portalu internetowym dostarczającym informacje

na temat wszystkich programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki

spójności, w celu wyrażenia opinii o projekcie programu przez partnerów społecznych

i gospodarczych, których zakresu działania dotyczy ten projekt;

2)

przekazuje do zaopiniowania Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, wyrażają opinię w terminie wyznaczonym przez ministra

właściwego do spraw rozwoju regionalnego, nie krótszym niż 14 dni od dnia odpowiednio

udostępnienia albo przekazania projektu programu EWT do zaopiniowania. Niewyrażenie

opinii w terminie oznacza rezygnację z prawa jej wyrażenia.

3.

Rada Ministrów wyraża zgodę na przystąpienie do programu EWT, w drodze uchwały, przed

skierowaniem go do przyjęcia przez Komisję Europejską.

4.

Po przyjęciu programu EWT przez Komisję Europejską minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego

1)

przekazuje program EWT Radzie Ministrów do wiadomości;

2)

podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz

na portalu internetowym dostarczającym informacje na temat wszystkich programów służących

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, program EWT oraz termin,

od którego ten program jest stosowany;

3)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o adresie strony internetowej oraz portalu, na których zostanie zamieszczony program

EWT, a także o terminie, od którego ten program jest stosowany.

5.

Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programu EWT.

1.

Programy są dokumentami o charakterze operacyjno-wdrożeniowym ustanawianymi w celu

realizacji strategii rozwoju, określającymi działania przewidziane do realizacji zgodnie

z ustalonym systemem realizacji programu i planem finansowym, stanowiącymi element

programu. Programy przyjmuje się w drodze uchwały lub decyzji odpowiedniego organu.

2.

Średniookresowa strategia rozwoju kraju oraz strategie rozwoju, o których mowa w art.

9 pkt 3, mogą być realizowane również na podstawie umów lub porozumień międzynarodowych,

odrębnych programów, w tym programów operacyjnych oraz programów realizowanych w ramach

celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r.

w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylenia rozporządzenia (WE)

nr 1783/1999

(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1) i programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października

2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu

Sąsiedztwa i Partnerstwa

(Dz. Urz. UE L 310 z 09.01.2006, str. 1), oraz instrumentów prawnych i finansowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej.

3.

Realizacja średniookresowej strategii rozwoju kraju w zakresie, o którym mowa w ust.

2, odbywa się na zasadach określonych w umowach lub porozumieniach międzynarodowych,

a także w odrębnych programach, w tym operacyjnych oraz instrumentach finansowych,

o których mowa w ust. 2, realizowanych na podstawie przepisów Unii Europejskiej tam

wskazanych, dotyczących tych programów oraz na podstawie właściwych decyzji Komisji

Europejskiej.

4.

Programami są

1)

programy operacyjne - dokumenty, o których mowa w art. 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999, realizujące cele zawarte w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju,

o których mowa w art. 9 pkt 3; programami operacyjnymi są krajowe programy operacyjne

i regionalne programy operacyjne;

2)

programy rozwoju - dokumenty realizujące cele zawarte w strategiach rozwoju, o których

mowa w art. 9 pkt 3-6, oraz programy wieloletnie, o których mowa w przepisach o finansach

publicznych.

5.

Funkcję instytucji zarządzającej dla programów, o których mowa w ust. 2, dla których

instytucja zarządzająca została umiejscowiona w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie

decyzji Komisji Europejskiej, pełni minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

W przypadku gdy w programach, zgodnie z odpowiednią decyzją Komisji Europejskiej,

instytucja zarządzająca znajduje się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełni rolę koordynatora krajowego.

6.

Instytucja opracowująca program rozwoju o wartości powyżej 300 mln zł przygotowuje

dla tego programu raport ewaluacyjny podsumowujący efekty realizacji programu. Przepisu

nie stosuje się do programów wieloletnich, o których mowa w przepisach o finansach

publicznych.

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

Program obejmuje okres niewykraczający poza okres obowiązywania strategii rozwoju,

którą realizuje.

1.

Program określa w szczególności

1)

w przypadku programów rozwoju wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1,

przygotowanej na potrzeby tego programu;

2)

w przypadku programów operacyjnych wyniki uprzedniej ewaluacji programu, jeżeli jest

wymagana odrębnymi przepisami;

3)

cel główny i cele szczegółowe w nawiązaniu do średniookresowej strategii rozwoju kraju

lub strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3-6;

4)

priorytety oraz kierunki interwencji;

5)

oczekiwane rezultaty planowanej interwencji wraz ze wskaźnikami w nawiązaniu do średniookresowej

strategii rozwoju kraju lub strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3-6;

6)

system realizacji programu, w tym plan finansowy zawierający w szczególności

a)

źródła finansowania realizacji programu,

b)

kwotę środków przeznaczonych na finansowanie realizacji programu i jej podział między

poszczególne priorytety, a w przypadku programu rozwoju, o którym mowa w art. 15 ust.

6, także kwotę środków przeznaczonych na przygotowanie raportu ewaluacyjnego podsumowującego

efekty realizacji programu,

c)

informację o wysokości współfinansowania programu i poszczególnych priorytetów;

7)

w przypadku programów rozwoju zakres planowanej interwencji, który będzie realizowany

w ujęciu terytorialnym, możliwy do objęcia kontraktem sektorowym;

8)

sposób monitorowania i oceny stopnia osiągania celu głównego i celów szczegółowych.

1a.

System realizacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera warunki i procedury obowiązujące

instytucje uczestniczące w realizacji programu, obejmujące zarządzanie, monitoring,

ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji.

2.

W przypadku programów operacyjnych uwzględnia się wymagania określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy

ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu

Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

3.

Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących

z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.

4.

W przypadku gdy źródłem dofinansowania w ramach programu operacyjnego są środki pochodzące

z funduszy celowych, dofinansowanie w tym zakresie odbywa się na podstawie przepisów

dotyczących tych funduszy.

1.

W celu realizacji planowanej interwencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, może

zostać zawarty kontrakt sektorowy między ministrem właściwym ze względu na zakres

objęty kontraktem sektorowym, ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego oraz

zarządem województwa albo zarządami województw.

2.

Kontrakt sektorowy określa sposób realizacji programów rozwoju opracowanych przez

właściwych ministrów w zakresie interwencji ukierunkowanej terytorialnie, w szczególności

1)

przedsięwzięcia priorytetowe zgodne z celami wynikającymi odpowiednio ze strategii

rozwoju, o których mowa w art. 9, lub kryteria wyboru projektów do dofinansowania

w programie;

2)

wkład własny samorządu albo samorządów województw;

3)

sposób i warunki realizacji przedsięwzięć priorytetowych;

4)

warunki jego zmiany i rozwiązania.

3.

Wkład własny samorządu albo samorządów województw, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, odpowiada

co najmniej 10% wysokości wkładu budżetu państwa na interwencje ukierunkowane terytorialnie

w programie rozwoju alokowanego odpowiednio na dane województwo albo województwa.

Wkład ten może zostać pomniejszony, o ile dochód ogółem per capita danego samorządu

województwa w roku poprzedzającym przygotowanie kontraktu sektorowego jest niższy

od dochodów ogółem per capita wszystkich samorządów województw w roku poprzedzającym

przygotowanie kontraktu sektorowego.

4.

Projekt kontraktu sektorowego przygotowuje minister właściwy ze względu na zakres

objęty kontraktem sektorowym we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju

regionalnego.

5.

Minister właściwy ze względu na zakres objęty kontraktem sektorowym, minister właściwy

do spraw rozwoju regionalnego oraz właściwy zarząd województwa albo zarządy województw

negocjują projekt kontraktu sektorowego.

Projekt programu opracowuje oraz uzgadnia

1)

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, we współpracy z właściwymi ministrami

- w przypadku krajowego programu operacyjnego;

2)

zarząd województwa we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego

- w przypadku regionalnego programu operacyjnego;

3)

właściwy minister, zarząd województwa, zarząd powiatu lub wójt (burmistrz, prezydent

miasta) - w przypadku programu rozwoju.

1.

Projekt programu rozwoju opracowany przez właściwego ministra jest przedkładany ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu wydania opinii dotyczącej zgodności

ze średniookresową strategią rozwoju kraju oraz z zakresem określonym w art. 17 ust.

1.

1a.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w ust.

1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu programu rozwoju.

1b.

(uchylony)

1c.

Po uzyskaniu pozytywnej opinii, o której mowa w ust. 1, właściwy minister przedkłada

projekt programu rozwoju do rozpatrzenia przez Radę Ministrów.

2.

Program rozwoju opracowany przez właściwego ministra jest przyjmowany przez Radę Ministrów

w drodze uchwały.

3.

Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd województwa jest przyjmowany przez

zarząd województwa w drodze uchwały.

3a.

Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd powiatu jest przyjmowany przez radę

powiatu w drodze uchwały.

3b.

Program rozwoju opracowany przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta)

jest przyjmowany przez radę gminy w drodze uchwały.

3c

Program rozwoju opracowany przez organ wykonawczy związku metropolitalnego, związku

międzygminnego albo stowarzyszenia jest przyjmowany przez organ stanowiący związku

metropolitalnego, związku międzygminnego albo stowarzyszenia, w drodze uchwały.

3d

Program rozwoju opracowany przez porozumienie międzygminne jest przyjmowany przez

właściwe rady gmin lub powiatów, w drodze uchwały, i obowiązuje od dnia jego przyjęcia

przez ostatnią radę gminy lub powiatu.

4.

Projekt krajowego programu operacyjnego jest przyjmowany przez Radę Ministrów, w drodze

uchwały, przed skierowaniem do Komisji Europejskiej.

5.

Krajowy program operacyjny po przyjęciu przez Komisję Europejską, w drodze decyzji,

jest przekazywany do wiadomości członkom Rady Ministrów.

6.

Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programów rozwoju lub

krajowych programów operacyjnych.

7.

Właściwy minister opracowujący program rozwoju lub minister właściwy do spraw rozwoju

regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

komunikat o

1)

w przypadku programów rozwoju opracowywanych przez właściwego ministra

a)

podjęciu przez Radę Ministrów uchwały o przyjęciu programu rozwoju lub jego zmian,

b)

adresie strony internetowej, na której właściwy minister opracowujący program rozwoju

zamieści treść programu rozwoju oraz zmian do tego programu,

c)

terminie, od którego program rozwoju opracowany przez właściwego ministra lub jego

zmiany będą stosowane;

2)

w przypadku krajowych programów operacyjnych

a)

podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej krajowy program operacyjny

lub jego zmiany,

b)

adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść krajowego

programu operacyjnego oraz zmian do tego programu,

c)

terminie, od którego krajowy program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane.

8.

Zarząd województwa, zarząd powiatu, wójt (burmistrz, prezydent miasta), organ wykonawczy

związku metropolitalnego, związku międzygminnego lub stowarzyszenia ogłaszają w wojewódzkim

dzienniku urzędowym komunikat o

1

podjęciu uchwały o przyjęciu programu rozwoju lub jego zmiany, opracowanego przez

zarząd województwa, zarząd powiatu, wójta (burmistrza, prezydenta miasta), porozumienie

międzygminne, organ wykonawczy związku metropolitalnego, związku międzygminnego albo

stowarzyszenia;

2)

adresie strony internetowej, na której zostanie zamieszczona treść programu rozwoju

oraz zmian do tego programu;

3)

terminie, od którego program rozwoju lub jego zmiany będą stosowane.

1.

Projekty programów podlegają konsultacjom z jednostkami samorządu terytorialnego oraz

partnerami społecznymi i gospodarczymi, a w przypadku programów opracowanych przez

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, właściwych ministrów i zarządy

województw - również z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

2.

Przepisy art. 6 ust. 4-6 stosuje się odpowiednio.

1.

Projekt regionalnego programu operacyjnego, przewidującego dofinansowanie pochodzące

z budżetu państwa przygotowuje oraz uzgadnia zarząd województwa we współpracy z ministrem

właściwym do spraw rozwoju regionalnego.

2.

Zarząd województwa przyjmuje projekt regionalnego programu operacyjnego w drodze uchwały,

przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.

2a.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, wykonując zadania państwa członkowskiego,

prowadzi negocjacje regionalnych programów operacyjnych z Komisją Europejską, w uzgodnieniu

oraz przy udziale przedstawiciela instytucji zarządzającej regionalnym programem operacyjnym.

2b.

Regionalny program operacyjny, po przyjęciu przez Komisję Europejską, w drodze decyzji,

jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego do wiadomości

członkom Rady Ministrów.

3.

Instytucja zarządzająca ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym regionalny program

operacyjny.

3a.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany regionalnych programów

operacyjnych.

3b.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” komunikat o

1)

podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej regionalny program operacyjny

lub jego zmiany;

2)

terminie, od którego regionalny program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

5a.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

Zarząd województwa przekazuje sejmikowi województwa, do dnia 30 czerwca każdego roku,

informację o realizacji regionalnego programu operacyjnego w roku poprzednim.

1.

Działania z zakresu polityki rozwoju, stanowiące zadania własne jednostek samorządu

terytorialnego, nieujęte w regionalnym programie operacyjnym lub programie służącym

realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności, opracowanym przez zarząd

województwa, mogą być finansowane z dotacji celowych budżetu państwa w przypadku,

jeżeli działania te

1)

trwale przyczynią się do podniesienia rozwoju oraz konkurencyjności regionu, lub

2)

pozostają w związku z działaniami realizowanymi w ramach regionalnego programu operacyjnego

lub programu służącego realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności,

opracowanego przez zarząd województwa.

2.

Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy

zawartej przez

1)

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub

2)

właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu pozytywnej opinii

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

- z jednostkami samorządu terytorialnego, na zasadach określonych w przepisach o finansach

publicznych.

1.

Jednostki sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 2, 5, 10-14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na

1)

przedsięwzięcia priorytetowe, o których mowa w art. 14p ust. 1 pkt 3;

2)

wydatki wynikające lub związane z realizacją programów operacyjnych oraz programów

służących realizacji umowy partnerstwa.

2.

Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy

zawartej przez

1)

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub

2)

właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu pozytywnej opinii

ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

- z jednostkami sektora finansów publicznych, o których mowa w ust. 1, na zasadach

określonych w przepisach o finansach publicznych.

1.

W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą

przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

albo pomoc de minimis , do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.

2.

Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające,

instytucje pośredniczące, instytucje wdrażające lub beneficjenci, a także inne podmioty,

o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej.

3.

Właściwy minister albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie

programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa pełni funkcję instytucji

zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności

na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności,

w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania

tej pomocy.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, nieobjęta przepisami, o których mowa w ust. 3, lub

innymi przepisami wydanymi na podstawie odrębnych ustaw, stanowi pomoc indywidualną,

a jej przeznaczenie i szczegółowe warunki udzielania określa decyzja, umowa o dofinansowanie

projektu, umowa o udzielenie dotacji celowej albo akt będący podstawą jej udzielenia.

Polityka miejska stanowi zespół działań prawnych, finansowych i planistycznych na

rzecz zrównoważonego rozwoju miast i ich obszarów funkcjonalnych, mających na celu

wykorzystanie potencjału miast i ich obszarów funkcjonalnych w procesach rozwoju kraju,

wzmocnienie zdolności miast i ich obszarów funkcjonalnych do pobudzania wzrostu gospodarczego

i tworzenia trwałych miejsc pracy oraz poprawy jakości życia mieszkańców.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego prowadzi politykę miejską na podstawie

krajowej polityki miejskiej.

2.

Krajowa polityka miejska jest dokumentem określającym planowane działania administracji

rządowej, o których mowa w art. 21a, oraz uwzględniającym cele i kierunki określone

w średniookresowej strategii rozwoju kraju oraz krajowej strategii rozwoju regionalnego.

3.

Krajowa polityka miejska zawiera w szczególności

1)

diagnozę najważniejszych wyzwań rozwojowych skierowanych do miast;

2)

podstawowe cele i kierunki działań administracji rządowej, o których mowa w art. 21a;

3)

warunki i procedury jej realizacji.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje, we współpracy z jednostkami

samorządu terytorialnego, projekt krajowej polityki miejskiej.

2.

Projekt, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

1)

konsultuje z partnerami społecznymi i gospodarczymi;

2)

uzgadnia z członkami Rady Ministrów.

3.

Krajowa polityka miejska jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

4.

Krajowa polityka miejska podlega aktualizacji nie rzadziej niż raz na 7 lat, z uwzględnieniem

okresu programowania Unii Europejskiej oraz strategii rozwoju Unii Europejskiej, a

także może podlegać aktualizacji w każdym czasie, jeżeli tego wymaga sytuacja społeczno-gospodarcza

kraju.

1.

Polityka publiczna obejmuje okres niewykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej

strategii rozwoju kraju.

2.

Polityka publiczna może obejmować okres wykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej

strategii rozwoju kraju w przypadku, gdy wynika to ze zobowiązań międzynarodowych.

3.

W przypadku gdy polityka publiczna obejmuje okres wykraczający poza okres obowiązywania

średniookresowej strategii rozwoju kraju, w polityce tej wydziela się okres odpowiadający

okresowi obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju.

Polityka publiczna określa w szczególności

1)

wnioski z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1, przygotowanej na potrzeby tej

polityki, w odniesieniu do dziedziny lub obszaru, którego dotyczy ta polityka;

2)

cele strategiczne w zakresie tej polityki, z uwzględnieniem średniookresowej strategii

rozwoju kraju oraz odpowiedniej strategii, o której mowa w art. 9 pkt 3;

3)

kierunki interwencji w zakresie tej polityki, z uwzględnieniem średniookresowej strategii

rozwoju kraju oraz odpowiedniej strategii, o której mowa w art. 9 pkt 3;

4)

zasady realizacji tej polityki.

1.

Właściwy minister opracowuje politykę publiczną w uzgodnieniu z członkami Rady Ministrów.

2.

Projekt polityki publicznej podlega zaopiniowaniu przez ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego w zakresie zgodności z celami średniookresowej strategii rozwoju

kraju oraz w zakresie spełnienia warunków określonych w art. 21e.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w ust.

2, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu polityki publicznej.

4.

Polityka publiczna jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

5.

Polityka publiczna podlega aktualizacji, jeżeli jest to konieczne dla zachowania jej

spójności ze średniookresową strategią rozwoju kraju. Do aktualizacji stosuje się

ust. 1-4.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wykonuje zadania państwa członkowskiego

określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1755 z dnia 6

października 2021 r. ustanawiającym pobrexitową rezerwę dostosowawczą (Dz. Urz. UE

L 357 z 08.10.2021, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem BAR”.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powierzyć, na podstawie umowy,

zadania związane z zarządzaniem wkładem finansowym lub jego częścią z pobrexitowej rezerwy dostosowawczej podmiotowi zarządzającemu Łódzką Specjalną

Strefą Ekonomiczną, utworzoną na podstawie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1670 oraz z 2021 r. poz. 2105), albo innemu podmiotowi, będącemu jednostką sektora finansów publicznych, zwanemu

dalej „podmiotem zarządzającym”.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, określa w szczególności

1)

zakres zadań związanych z zarządzaniem wkładem finansowym z pobrexitowej rezerwy dostosowawczej

powierzonych podmiotowi zarządzającemu oraz harmonogram ich realizacji;

2)

wysokość i przeznaczenie środków pochodzących z wkładu finansowego z pobrexitowej

rezerwy dostosowawczej;

3)

tryb i sposób przekazywania środków pochodzących z wkładu finansowego z pobrexitowej

rezerwy dostosowawczej na rzecz ostatecznych odbiorców, w tym obowiązek udostępniania

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego projektów umów, o których mowa

w art. 24c, oraz projektów ich zmian;

4)

zobowiązanie podmiotu zarządzającego do poddania się kontroli oraz tryb kontroli realizacji

umowy;

5)

zobowiązanie podmiotu zarządzającego do poddania się audytowi;

6)

warunki rozwiązania umowy w przypadku nieprawidłowości występujących w trakcie jej

realizacji;

7)

wysokość środków pomocy technicznej przeznaczonych na koszty realizacji zadań związanych

z powierzeniem zarządzania wkładem finansowym z pobrexitowej rezerwy dostosowawczej;

8)

zasady i tryb sporządzania i przekazywania informacji i sprawozdań z realizacji zadań

przez podmiot zarządzający.

1.

W zakresie, w jakim w ramach pobrexitowej rezerwy dostosowawczej jest udzielana

1)

pomoc publiczna w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

2)

pomoc de minimis lub

3)

pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie

- zastosowanie mają szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.

2.

Podmiotem udzielającym pomocy, o której mowa w ust. 1, jest podmiot zarządzający lub

inny podmiot określony w przepisach wykonawczych, o których mowa w ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust.

1, oraz podmiot udzielający pomocy, uwzględniając konieczność zapewnienia zgodności

tej pomocy z rynkiem wewnętrznym, efektywnego i skutecznego jej wykorzystania oraz

przejrzystości jej udzielania, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowego

przeznaczenia, warunków lub trybu udzielania tej pomocy.

4.

Szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust.

1, nieobjętej przepisami, o których mowa w ust. 3, lub innymi przepisami określa akt

będący podstawą jej udzielenia.

Podmiot zarządzający przekazuje środki pochodzące z wkładu finansowego z pobrexitowej

rezerwy dostosowawczej na rzecz ostatecznych odbiorców na podstawie umowy określającej

w szczególności

1)

zakres zadań, na realizację których przyznano środki, i termin ich realizacji;

2)

wysokość przyznanych środków;

3)

zobowiązanie do przechowywania dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli

przez okres wskazany w umowie;

4)

zobowiązanie do poddania się kontroli i tryb kontroli realizacji przedsięwzięcia;

5)

zobowiązanie do poddania się audytowi;

6)

termin i sposób rozliczenia przekazanych środków;

7)

formy zabezpieczeń należytego wykonania zobowiązań wynikających z umowy;

8)

warunki rozwiązania umowy ze względu na nieprawidłowości występujące w trakcie jej

realizacji;

9)

warunki i terminy zwrotu środków, w tym środków nieprawidłowo wykorzystanych lub pobranych

w nadmiernej wysokości lub w sposób nienależny.

1.

W zakresie zadań państwowych jednostek budżetowych objętych finansowaniem ze środków

pobrexitowej rezerwy dostosowawczej oraz środków pomocy technicznej przeznaczonych

na koszty realizacji tych zadań minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zawiera

porozumienia z tymi jednostkami.

2.

W przypadku zadań realizowanych przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego

środki pomocy technicznej, o których mowa w ust. 1, przyznawane są w drodze decyzji

podjętej przez tego ministra.

3.

Do porozumień, o których mowa w ust. 1, oraz do decyzji, o której mowa w ust. 2, art.

24c stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem pkt 7.

1.

W przypadku gdy środki przeznaczone na realizację zadań objętych finansowaniem ze

środków pobrexitowej rezerwy dostosowawczej są

1)

wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2)

wykorzystane z naruszeniem procedur obowiązujących przy ich wykorzystaniu, w tym postanowień

umowy, o której mowa w art. 24a ust. 2, umowy, o której mowa w art. 24c, lub porozumienia,

o którym mowa w art. 24d ust. 1,

3)

pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych,

liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej

decyzji, o której mowa w ust. 3, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

2.

W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1

1)

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wzywa do zwrotu środków w terminie

14 dni od dnia doręczenia wezwania - jeżeli do zwrotu środków jest obowiązany podmiot

zarządzający lub państwowa jednostka budżetowa objęta finansowaniem ze środków pobrexitowej

rezerwy dostosowawczej;

2)

podmiot zarządzający wzywa do zwrotu środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia

wezwania - jeżeli do zwrotu środków jest obowiązany ostateczny odbiorca.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego albo podmiot zarządzający wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą

do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki.

4.

Do spraw dotyczących należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację

działań związanych z finansowaniem ze środków pobrexitowej rezerwy dostosowawczej,

a także odsetek od tych środków i od tych należności, nieuregulowanych niniejszą ustawą,

stosuje się

1)

przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego;

2)

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a w sprawach w niej nieuregulowanych przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

1.

Audyt, o którym mowa w art. 14 ust. 4 rozporządzenia BAR, prowadzi Szef Krajowej Administracji

Skarbowej, na podstawie ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Audyt może być prowadzony w podmiotach i instytucjach systemu wdrażania BAR, w szczególności

1)

u ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;

2)

w podmiocie zarządzającym;

3)

w państwowych jednostkach budżetowych objętych finansowaniem ze środków pobrexitowej

rezerwy dostosowawczej;

4)

u ostatecznych odbiorców;

5)

w innych podmiotach oraz jednostkach nieposiadających osobowości prawnej, działających

na własny rachunek uczestniczących przy wdrażaniu pobrexitowej rezerwy dostosowawczej.

3.

Audyt jest realizowany na zasadach stosowanych przy audycie krajowego programu operacyjnego

i krajowego programu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

1.

Fundusz Rozwoju Regionalnego, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym funduszem celowym

w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

2.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.

3.

Środki Funduszu przeznacza się na realizację zadań polegających na wsparciu działań

w zakresie organizacji lub promocji inicjatyw służących promowaniu społeczno-gospodarczego,

regionalnego i przestrzennego rozwoju kraju, rozwoju społeczności lokalnych lub wzmacnianiu

społeczeństwa obywatelskiego.

4.

Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego na zasadach określonych

w umowie z dysponentem Funduszu.

1.

Środki Funduszu pochodzą z

1)

odsetek

a)

od środków, o których mowa w art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

b)

o których mowa w art. 189 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

- z wyłączeniem przypadków, w których zwrot środków albo zapłata odsetek następuje

przez pomniejszenie kolejnej płatności na rzecz beneficjenta;

2)

dotacji z budżetu państwa;

3)

odsetek od lokat środków Funduszu;

4)

wpłaty ze zwrotów wparcia udzielonego ze środków Funduszu, wraz z oprocentowaniem;

5)

innych wpływów.

2.

Instytucje, o których mowa w art. 188 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przekazują otrzymane odsetki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na rachunek Funduszu

do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu ich ustalenia i rozliczenia.

1.

Powierzenie realizacji zadań, o których mowa w art. 24g ust. 3, jednostkom niezaliczanym

do sektora finansów publicznych odbywa się w trybie otwartego konkursu ofert.

2.

Dysponent Funduszu, udzielając dotacji celowej na realizację w trybie otwartego konkursu

ofert zadań, o których mowa w art. 24g ust. 3, zawiera z jednostką niezaliczaną do

sektora finansów publicznych umowę.

3.

Jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych, z którymi została zawarta

umowa, o której mowa w ust. 2, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji

księgowej otrzymanych środków i dokonywanych z tych środków wydatków oraz posiadania

odrębnego rachunku bankowego przeznaczonego tylko do obsługi tych środków.

Dysponent Funduszu kontroluje prawidłowość wydatkowania dotacji udzielonych ze środków

Funduszu pod względem racjonalności i legalności ich wydatkowania.

Za prawidłową realizację programu odpowiada

1)

w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa;

2

w przypadku programu rozwoju - odpowiednio właściwy minister, zarząd województwa,

zarząd powiatu, wójt (burmistrz, prezydent miasta), organ wykonawczy związku metropolitalnego,

związku międzygminnego lub stowarzyszenia.

1.

Do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności

1)

wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999;

2)

przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian,

z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których

mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;

3)

przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji

kryteriów wyboru projektów, spełniających warunki niedyskryminacji i przejrzystości,

z uwzględnieniem w szczególności art. 16 i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999;

4)

wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane

w ramach programu operacyjnego;

5)

zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu lub podejmowanie decyzji,

o której mowa w art. 28 ust. 2;

6)

określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach

programu operacyjnego;

7)

określenie poziomu dofinansowania projektu, jako procentu wydatków objętych dofinansowaniem;

8)

określenie systemu realizacji programu operacyjnego;

9)

(uchylony)

10)

zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego,

pochodzącymi z budżetu państwa, budżetu województwa lub ze źródeł zagranicznych;

11)

dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;

12)

monitorowanie postępów w realizacji, ewaluacja programu operacyjnego oraz stopnia

osiągania jego celów;

13)

opracowywanie, w razie potrzeby, propozycji zmian w programie operacyjnym;

14)

prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych

dofinansowanych projektów;

15)

odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków

przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach

o finansach publicznych;

15a)

ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999;

16)

zapewnienie właściwej informacji i promocji programu operacyjnego.

2.

Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać

zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu

oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.

3.

Instytucja zarządzająca ogłasza komunikat

1)

w przypadku krajowego programu operacyjnego - w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” o

a)

adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść szczegółowego

opisu priorytetów krajowego programu operacyjnego lub jego zmian,

b)

terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów programu operacyjnego lub jego zmiany

będą stosowane;

c)

(uchylona)

2)

w przypadku regionalnego programu operacyjnego - w wojewódzkim dzienniku urzędowym

o

a)

adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść szczegółowego

opisu priorytetów regionalnego programu operacyjnego lub jego zmian,

b)

terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów regionalnego programu operacyjnego

lub jego zmiany będą stosowane.

c)

(uchylona)

1.

Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej

część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego, a w szczególności

1)

przygotowanie i przekazanie instytucji zarządzającej propozycji szczegółowego opisu

priorytetów programu operacyjnego w oparciu o wytyczne ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;

2)

przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu propozycji kryteriów wyboru

projektu;

3)

dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane

w ramach programu operacyjnego;

4)

zawieranie umów z beneficjentami o dofinansowanie projektu;

5)

kontrolę realizacji dofinansowanych projektów;

6)

dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;

6a)

wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów

lub zadań oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa w przepisach o finansach

publicznych, a także rozpatrywanie odwołań od tych decyzji, wydawanych w pierwszej

instancji przez inną instytucję;

7)

odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom;

8)

prowadzenie działań informacyjnych i promocyjnych.

2.

Instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność za prawidłowość realizacji zadań powierzonych

instytucji pośredniczącej.

3.

Instytucja zarządzająca zatwierdza procedury dokonywania czynności w ramach powierzonych

zadań, opracowane przez instytucję pośredniczącą.

4.

Instytucja zarządzająca lub, za jej zgodą instytucja pośrednicząca lub instytucja

wdrażająca może powierzyć realizację czynności technicznych związanych z obsługą swoich

zadań innym podmiotom na podstawie odpowiednio porozumienia lub umowy.

5.

Do realizacji czynności technicznych, o których mowa w ust. 4, powierzanych jednostce

sektora finansów publicznych lub fundacjom, których jedynym fundatorem jest Skarb

Państwa, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, 1812, 1933 i 2185). W takim przypadku instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca pokrywa poniesione

przez te jednostki lub fundacje niezbędne koszty wykonania tych czynności.

1.

W ramach programu operacyjnego mogą być dofinansowane projekty

1)

indywidualne - o strategicznym znaczeniu dla realizacji programu, wskazywane przez

instytucję zarządzającą,

2)

systemowe, w tym również projekty pomocy technicznej - polegające na realizacji zadań

publicznych przez podmioty działające na podstawie odrębnych przepisów, w zakresie

określonym przepisami prawa i dokumentami strategiczno-programowymi przyjętymi przez

Radę Ministrów,

3)

wyłonione w trybie konkursu

- zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący, spełniającymi warunki

niedyskryminacji i przejrzystości, z uwzględnieniem w szczególności art. 16 i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999.

1a.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w przypadku krajowych programów operacyjnych

1)

zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w ust. 1

pkt 1, oraz jej zmiany;

2)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub jej zmiany.

1b.

Zarząd województwa w przypadku regionalnych programów operacyjnych

1)

zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w ust. 1

pkt 1, oraz jej zmiany;

2)

ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o adresie strony internetowej,

na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów, o których mowa w ust.

1 pkt 1, lub jej zmiany.

2.

Jeżeli instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca jest jednocześnie beneficjentem,

podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu lub decyzja

podjęta przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą, zgodnie z przyjętym

systemem realizacji dla danego programu operacyjnego. W przypadku gdy instytucją zarządzającą

lub pośredniczącą jest samorząd województwa decyzja podejmowana jest w formie uchwały

zarządu województwa.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, a także ich zmiany podlegają

publikacji na stronach internetowych właściwej instytucji zarządzającej.

6.

Dokumenty, o których mowa w ust. 5, nie mogą być zmieniane na niekorzyść wnioskodawcy

w trakcie trwania określonej tury konkursu, w zakresie w jakim dotyczą tego konkursu,

a w przypadku konkursów otwartych - ich zmiana nie może mieć negatywnego wpływu na

rozpatrzenie złożonego przed dokonaniem tej zmiany wniosku o dofinansowanie.

7.

Przepis ust. 6 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność dokonania zmiany

wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów odrębnych ustaw. W takim przypadku,

dokonując zmiany w systemie realizacji, właściwa instytucja zarządzająca wraz z publikacją

tych zmian podaje informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego

zmiany te będą stosowane.

8.

Wszelkie dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie

trwania konkursu lub danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, a także wszelkie

dokumenty wytworzone lub przygotowane w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych

przez wnioskodawców, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach konkursu

nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2022 r. poz. 902).

9.

W ramach programu operacyjnego dofinansowane mogą być także projekty, o których mowa

w ust. 1, realizowane w formie partnerstwa publiczno-prywatnego, na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2022 r. poz. 407 i 1079).

1.

W celu wspólnej realizacji projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1, w zakresie

określonym przez instytucję zarządzającą, mogą być tworzone partnerstwa, przez podmioty

wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące

wspólnie projekt, zwany dalej „projektem partnerskim”, na warunkach określonych w

porozumieniu lub umowie partnerskiej lub na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Projekt partnerski jest realizowany na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie

zawartej z beneficjentem działającym w imieniu i na rzecz partnerów w zakresie określonym

porozumieniem lub umową partnerską.

3.

W przypadku projektów partnerskich, porozumienie lub umowa partnerska określa w szczególności

zadania partnerów, zasady wspólnego zarządzania projektem oraz sposób przekazywania

przez beneficjenta środków finansowych na pokrycie niezbędnych kosztów ponoszonych

przez partnerów na realizację zadań w ramach projektu.

4.

W przypadku projektów partnerskich realizowanych na podstawie umowy partnerskiej,

podmiot o którym mowa w art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień

publicznych, ubiegający się o dofinansowanie, dokonuje wyboru partnerów spoza sektora finansów

publicznych z zachowaniem zasady przejrzystości i równego traktowania podmiotów, w

szczególności jest zobowiązany do

1)

ogłoszenia otwartego naboru partnerów w dzienniku ogólnopolskim lub lokalnym oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej; w ogłoszeniu powinien być wskazany termin co najmniej

21 dni na zgłoszenie partnerów;

2)

uwzględnienia przy wyborze partnerów: zgodności działania potencjalnego partnera z

celami partnerstwa, oferowanego wkładu potencjalnego partnera w realizację celu partnerstwa,

doświadczenie w realizacji projektów o podobnym charakterze, współpracę z beneficjentem

w trakcie przygotowania projektu;

3)

podania do publicznej wiadomości informacji o stronach umowy o partnerstwie oraz zakresu

zadań partnerów.

1.

Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu

wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt

3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej.

2.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące

1)

rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu;

2)

rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie;

3)

kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów;

4)

poziom dofinansowania projektów, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7;

5)

maksymalną kwotę dofinansowania projektu, o ile kwota taka została ustalona;

6)

kryteria wyboru projektów;

7)

termin rozstrzygnięcia konkursu;

8)

wzór wniosku o dofinansowanie projektu;

9)

termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu;

10)

wzór umowy o dofinansowanie projektu;

11)

informację o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy i warunkach, na jakich

są wnoszone, zgodnie z art. 30a ust. 3 i art. 30b.

3.

Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca w dniu

ogłoszenia konkursu zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub regionalnym

informację o konkursie, zawierającą co najmniej elementy określone w ust. 2 pkt 1-3

oraz wskazanie adresu strony internetowej, na której zamieszczono ogłoszenie o konkursie.

4.

Do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi

w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie,

instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków

realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych

obowiązków.

4a.

Przepis ust. 4 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność zmiany wynika ze

zobowiązań międzynarodowych lub przepisów innych ustaw.

5.

(uchylony)

1.

Podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z

beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję

pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust.

2.

2.

Umowa albo decyzja, o których mowa w ust. 1, określają warunki dofinansowania projektu,

a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane.

1.

Umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu

operacyjnego, w odniesieniu do projektu

1)

który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do

dofinansowania, oraz

2)

którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych

działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.

2.

Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem

realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów,

o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania.

3.

Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach

poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub

informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja

ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie

o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające

wskazanie

1)

właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;

2)

terminu wniesienia protestu;

3)

formy i trybu wniesienia protestu;

4)

konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6.

1.

Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy

w postaci protestu. Protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej.

2.

Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów zatwierdzonych

przez Komitet Monitorujący, w ramach której

1)

projekt nie uzyskał minimum punktowego lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów,

na skutek czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania lub skierowany do kolejnego

etapu oceny;

2)

projekt uzyskał minimum punktowe lub spełnił kryteria wyboru projektów, umożliwiające

zakwalifikowanie go do dofinansowania, jednak dofinansowanie nie jest możliwe z uwagi

na wyczerpanie w ramach konkursu przeznaczonych na ten cel środków, o których mowa

w art. 29 ust. 2 pkt 3.

3.

Wyczerpanie w ramach konkursu środków, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 3, nie

może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu.

4.

Protest może być wniesiony przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia

mu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3.

5.

Protest jest wnoszony bezpośrednio albo za pośrednictwem instytucji, która dokonała

oceny projektu, do właściwej instytucji zarządzającej, zgodnie z pouczeniem, o którym

mowa w art. 30a ust. 3.

6.

Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera

1)

oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;

2)

dane wnioskodawcy;

3)

numer wniosku o dofinansowanie;

4)

wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie

zgadza, wraz z uzasadnieniem;

5)

wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej

oceny wraz z uzasadnieniem;

6)

podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem

oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej

osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

7.

Z zastrzeżeniem art. 30i pkt 1, właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest

w terminie nie dłuższym niż 70 dni od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach,

w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z

pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa

instytucja zarządzająca informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu

nie może przekroczyć łącznie 90 dni.

8.

Właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest z uwzględnieniem art. 60 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999.

9.

Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia

jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności

1)

treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu

wraz z uzasadnieniem;

2)

w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości i terminie wniesienia

skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.

10.

W rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie

projektu lub w jego ocenę.

11.

Protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa

w art. 30a ust. 3, został wniesiony

1)

po terminie,

2)

do niewłaściwej instytucji,

3)

przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,

4)

bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6

- o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.

1.

Po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku,

o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do

wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

2.

Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni

od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1,

bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją

w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu.

2a.

Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje

1)

wniosek o dofinansowanie,

2)

informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3,

3)

wniesiony protest,

4)

informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1

- wraz z ewentualnymi załącznikami.

2b.

Kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii.

3.

W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może

1)

uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób

naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez

właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2)

oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3)

umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

4.

Sąd rozstrzyga sprawę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia

wniesienia skargi.

5.

Wniesienie skargi

1)

po terminie, o którym mowa w ust. 2,

2)

bez kompletnej dokumentacji,

3)

bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2

- powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

6.

W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu

stałego, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia

wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

1.

Wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę

kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia

rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis art. 30c ust. 2 stosuje

się odpowiednio.

2.

Skarga, o której mowa w ust. 1, jest rozpatrywana w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.

Przepisy art. 30c ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

3.

Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie

błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, art. 30b ust.

9 pkt 2 i art. 30i pkt 1.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem

art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.

Procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a-30e, nie wstrzymuje zawierania umów

z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania.

Informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w

trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.

Prawomocne rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, polegające na oddaleniu skargi,

odrzuceniu skargi lub pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia, kończy procedurę odwoławczą

oraz procedurę wyboru projektu.

W przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej,

alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt

2, zostanie wyczerpana

1)

właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o

tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi

do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c;

2)

sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona

w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

1.

W celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów

do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub

umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym.

2.

Ekspertem może zostać osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub za umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

spełnia inne wymogi określone w systemie realizacji programu operacyjnego.

3.

Przy korzystaniu z usług świadczonych przez ekspertów stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące wyłączenia pracownika oraz organu.

4.

Ekspert, przed przystąpieniem do oceny projektu, składa instytucji korzystającej z

jego usługi oświadczenie, że nie zachodzi żadna z okoliczności powodujących wyłączenie

go z udziału w ocenie projektu na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 3, oraz że

nie zachodzą żadne okoliczności mogące budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności

względem podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie lub podmiotu, który złożył wniosek

będący przedmiotem oceny. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem

oświadczenia.

5.

Instytucja zarządzająca może tworzyć i prowadzić bazę ekspertów.

6.

Instytucja zarządzająca udostępnia utworzoną bazę ekspertów na swojej stronie internetowej

oraz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego dane w niej zawarte.

7.

W przypadku dokonania jakiejkolwiek zmiany w bazie ekspertów ust. 6 stosuje się odpowiednio.

8.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego tworzy i prowadzi centralną bazę ekspertów,

na podstawie danych przekazanych przez instytucje zarządzające oraz udostępnia ją

na swoich stronach internetowych.

9.

Baza ekspertów oraz centralna baza ekspertów, zawierają następujące dane

1)

imię i nazwisko eksperta;

2)

dziedzinę objętą programem operacyjnym, w której specjalizuje się ekspert;

3)

adres poczty elektronicznej eksperta.

10.

Instytucja zarządzająca może przekazać kompetencje w zakresie tworzenia i prowadzenia

bazy ekspertów instytucjom uczestniczącym we wdrażaniu programu operacyjnego.

11.

Umieszczenie danych eksperta w bazie ekspertów i w centralnej bazie ekspertów wymaga

jego uprzedniej zgody wyrażonej na piśmie, która zawiera również zgodę na przetwarzanie

jego danych osobowych.

12.

Instytucja zarządzająca, przekazując ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego

dane, o których mowa w ust. 8, dołącza do nich zgodę na umieszczenie danych eksperta

w centralnej bazie ekspertów, o której mowa w ust. 11.

1.

Instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca mogą zawrzeć z instytucją wdrażającą

porozumienie lub umowę o realizacji powierzonych jej zadań, w tym o wydawaniu decyzji

o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań oraz decyzji

o zapłacie odsetek, o których mowa w przepisach o finansach publicznych.

2.

Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o finansach publicznych

dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych środków pochodzących

ze źródeł zagranicznych, niepodlegających zwrotowi.

3.

(uchylony)

4.

Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, zawierają elementy określone w przepisach

o finansach publicznych dotyczących umowy o dofinansowanie projektu oraz określają

w szczególności

1)

zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu operacyjnego;

2)

kwotę dofinansowania;

3)

warunki przekazania środków;

4)

sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą nadzoru

nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków.

5.

Instytucja wdrażająca realizuje zadania dofinansowane w ramach programu operacyjnego

w sposób określony w odrębnych przepisach dotyczących jej działalności.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego odpowiada za koordynację wykorzystania

środków zagranicznych, w tym z budżetu Unii Europejskiej, przeznaczonych na dofinansowanie

programów operacyjnych, z wyjątkiem programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz

programu realizowanego z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Plus przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w szczególności

1)

(uchylony)

2)

opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia, po zasięgnięciu opinii

właściwego ministra albo zarządu województwa, propozycję podziału środków budżetu

państwa i środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej między poszczególne programy

operacyjne;

3)

zapewnia zgodność programów operacyjnych z przepisami Unii Europejskiej;

4)

prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw, negocjacje

z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści programów operacyjnych;

5)

współpracuje w zakresie przygotowywania regionalnych programów operacyjnych, monitoruje

i kontroluje przebieg ich realizacji oraz zwraca się do zarządów województw z wnioskami

dotyczącymi usprawnienia sposobu ich realizacji;

6)

występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o dokonanie przesunięć środków między

programami operacyjnymi lub - na wniosek właściwej instytucji zarządzającej - między

priorytetami;

7)

certyfikuje Komisji Europejskiej prawidłowość poniesienia wydatków w ramach programów

operacyjnych oraz przeprowadza kontrole w celu zapewnienia prawidłowej realizacji

tego procesu;

8)

(uchylony)

9)

opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia projekt narodowej strategii

spójności;

10)

prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści planów,

o których mowa w pkt 9;

11)

opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia raporty o postępach w realizacji

planów, o których mowa w pkt 9, kierowane do Komisji Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu zapewnienia zgodności sposobu

wdrażania programów operacyjnych z prawem Unii Europejskiej oraz spełniania wymagań

określanych przez Komisję Europejską, a także w celu zapewnienia jednolitości zasad

wdrażania programów operacyjnych, może, z uwzględnieniem art. 26, wydać wytyczne dotyczące

programów operacyjnych w zakresie

1)

szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego;

1a)

prowadzenia negocjacji z Komisją Europejską programów operacyjnych i ich zmian;

2)

trybu dokonywania wyboru projektów;

3)

kwalifikacji osób uczestniczących w wyborze projektów;

4)

trybu dokonywania płatności i rozliczeń;

4a)

kwalifikowania wydatków w ramach programów operacyjnych;

4b)

spraw związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących

dochód;

4c)

wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach Europejskiego

Funduszu Społecznego;

5)

trybu monitorowania postępów realizacji programów operacyjnych;

5a)

programowania działań dotyczących mieszkalnictwa;

5b)

postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych

z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych;

6)

trybu i zakresu sprawozdawczości z realizacji programów operacyjnych;

6a)

jednolitego systemu zarządzania i monitorowania projektów indywidualnych, zgodnych

z art. 28 ust. 1;

6b)

informacji i promocji;

7)

sposobu oceny programów operacyjnych;

8)

warunków technicznych gromadzenia i przekazywania danych w formie elektronicznej;

9)

kontroli realizacji programów operacyjnych;

9a)

warunków certyfikacji oraz przygotowania prognoz wniosków o płatność do Komisji Europejskiej

w Programach Operacyjnych w ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013;

9b)

korekt finansowych w ramach programów operacyjnych;

10)

sposobu postępowania w razie wykrycia nieprawidłowości;

11)

innych kwestii związanych z przygotowaniem, realizacją i zamknięciem programów operacyjnych.

3a.

Wytyczne w zakresie trybu dokonywania wyboru projektów nie mogą być zmieniane na niekorzyść

wnioskodawców w trakcie trwania konkursu, a w przypadku konkursów otwartych - zmiany

nie mogą wpływać negatywnie na rozpatrywanie wniosków złożonych przed dniem dokonania

zmiany.

3b.

Przepis ust. 3a nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność wprowadzenia zmian

wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów odrębnych ustaw. W takim przypadku,

dokonując zmiany wytycznych minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wraz z

publikacją zmian podaje informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego

zmiany będą stosowane.

4.

Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 1-4, minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu opinii instytucji pośredniczących.

5.

W przypadku regionalnych programów operacyjnych wytyczne dotyczące spraw, o których

mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu

opinii właściwej instytucji zarządzającej.

6.

Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 10, minister rozwoju regionalnego

przygotowuje we współpracy z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

7.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

1)

podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej, treść wytycznych, o których mowa w ust. 3, a także

ich zmian;

2)

ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat

o miejscu publikacji wytycznych oraz ich zmian, a także o terminie, od którego wytyczne

lub ich zmiany będą stosowane.

8.

W zakresie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

zapewnia kontrolę wykorzystania środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, w tym

z budżetu Unii Europejskiej.

9.

Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego wynikające z ust. 2 pkt

7 mogą zostać przekazane wojewodzie, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnym

porozumieniu.

1.

W celu zapewnienia efektywnej koordynacji programowania i wdrażania polityki rozwoju,

a także strategicznego monitorowania i oceny instrumentów jej realizacji tworzy się

Komitet Koordynacyjny do spraw Polityki Rozwoju, zwany dalej „Komitetem Koordynacyjnym”,

jako organ opiniodawczo-doradczy Prezesa Rady Ministrów.

2.

Do zadań Komitetu Koordynacyjnego należy w szczególności

1)

określanie potrzeb i inicjowanie działań w zakresie programowania i realizacji polityki

rozwoju;

2)

ocena realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju;

3)

ocena spójności realizacji polityki rozwoju, z uwzględnieniem polityk unijnych;

4)

ocena uwarunkowań, wyzwań wewnętrznych i zewnętrznych rozwoju kraju;

5)

ocena skuteczności przyjętych rozwiązań kształtowania i realizacji polityki rozwoju;

6)

monitorowanie realizacji strategii i programów, w tym poszczególnych instrumentów

dla prowadzenia polityki rozwoju;

7)

inicjowanie opracowywania prognoz i raportów o rozwoju społeczno-gospodarczym i terytorialnym;

8)

ocena potencjału administracyjnego instytucji uczestniczących w zarządzaniu procesami

rozwoju kraju;

9)

formułowanie opinii i rekomendacji dotyczących kształtowania oraz realizacji polityki

rozwoju;

10)

opiniowanie projektów dokumentów strategicznych w zakresie polityki rozwoju, w szczególności

strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 2 i 3, a także dokumentów służących

ich realizacji.

3.

Komitetowi Koordynacyjnemu przewodniczy Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez

niego przedstawiciel.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, skład Komitetu Koordynacyjnego

oraz regulamin jego pracy.

5.

Przewodniczący Komitetu Koordynacyjnego może zapraszać do udziału w pracach Komitetu

osoby niebędące jego członkami, w szczególności przedstawicieli strony samorządowej

i partnerów społeczno-gospodarczych, jeżeli wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem

prac Komitetu.

(uchylony)

1.

Tworzy się Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności,

zwany dalej „Komitetem”, jako organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w art. 35 ust. 8.

2.

Do zadań Komitetu należy w szczególności

1)

wymiana informacji i doświadczeń między instytucją audytową, instytucją zarządzającą,

instytucją certyfikującą oraz organami kontroli państwowej w zakresie przeprowadzonych

kontroli;

2)

opiniowanie planów kontroli instytucji zarządzających programami operacyjnymi;

3)

opiniowanie zasad kontroli w zakresie weryfikacji równoległego finansowania wydatków

ponoszonych w ramach różnych programów wspólnotowych oraz w ramach różnych okresów

programowania;

4)

proponowanie działań na rzecz zwiększenia efektywności kontroli przeprowadzanych w

ramach poszczególnych programów operacyjnych;

5)

analiza sprawozdań i raportów z kontroli w obszarze funduszy strukturalnych i Funduszu

Spójności, przekazywanych do Komisji Europejskiej.

3.

W skład Komitetu wchodzą

1)

dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, w zakresie

koordynowania wdrażania funduszy strukturalnych oraz w zakresie koordynowania regionalnych

programów operacyjnych;

2)

przedstawiciele instytucji zarządzających;

3)

przedstawiciele instytucji audytowej;

4)

przedstawiciele instytucji certyfikującej.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład Komitetu przedstawicieli

innych instytucji niż wymienione w ust. 3.

5.

Komitetowi przewodniczy minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub wyznaczony

przez niego przedstawiciel.

6.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze zarządzenia, skład

Komitetu oraz regulamin jego prac.

7.

Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu osoby niebędące

jego członkami, w tym w szczególności przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli oraz

innych państwowych organów kontroli, jeżeli wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem

prac Komitetu.

Funkcję instytucji audytowej pełni Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

1.

Beneficjent jest obowiązany poddać się kontroli w zakresie prawidłowości realizacji

projektu, przeprowadzanej przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą,

instytucję wdrażającą, instytucję certyfikującą, instytucję audytową, przedstawicieli

Komisji Europejskiej oraz inne instytucje uprawnione do przeprowadzenia kontroli na

podstawie odrębnych przepisów.

2.

Kontrole mogą być przeprowadzane w każdym czasie od dnia otrzymania informacji o wyłonieniu

projektu do dofinansowania do dnia upływu 3 lat od zamknięcia programu operacyjnego

lub do dnia upływu 3 lat następujących po roku, w którym dokonano częściowego zamknięcia

programu operacyjnego.

3.

Kontrole mogą być przeprowadzane w siedzibie kontrolującego, na podstawie dostarczonych

dokumentów oraz w każdym miejscu bezpośrednio związanym z realizacją projektu.

4.

Beneficjent jest obowiązany udostępnić podmiotom, o których mowa w ust. 1, dokumenty

związane z realizacją projektu, zapewnić dostęp do pomieszczeń i terenów, na których

jest lub był realizowany projekt, dostęp do systemu teleinformatycznego i wszystkich

dokumentów informatycznych związanych z zarządzaniem projektem oraz udzielać wszelkich

wyjaśnień dotyczących realizacji projektu.

1.

Realizacja programów operacyjnych podlega monitorowaniu przez Komitet Monitorujący.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełniący funkcję instytucji zarządzającej

programem operacyjnym, w drodze zarządzenia, a w przypadku regionalnego programu operacyjnego

zarząd województwa w drodze uchwały, powołuje Komitet Monitorujący zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego oraz marszałek województwa uczestniczą,

poprzez swoich przedstawicieli, w pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego

programu operacyjnego, o którym mowa w ust. 2.

4.

W pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego programu operacyjnego,

o którym mowa w ust. 2, uczestniczą także przedstawiciele Komisji Wspólnej Rządu i

Samorządu Terytorialnego.

Do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania

na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków

zagranicznych oraz do ustalania i nakładania korekt finansowych, o których mowa w

art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

W celu zapewnienia efektywnego i przejrzystego wykorzystania wsparcia zwrotnego dysponent

środków, o których mowa w art. 3b, monitoruje wykorzystanie tych środków w odniesieniu

do

1)

kwoty tych środków, w tym kwot przeznaczanych na koszty zarządzania tymi środkami

i opłaty za zarządzanie nimi;

2)

celów, na jakie przeznaczono te środki;

3)

podmiotów, którym udzielono wsparcia z tych środków, z uwzględnieniem ich formy prawnej

i wielkości;

4)

wielkości i form wsparcia udzielonego podmiotom, o których mowa w pkt 3.

2.

Dysponent środków, o których mowa w art. 3b, w terminie do dnia 31 marca przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego sprawozdanie z wykorzystania tych

środków, za poprzedni rok, obejmujące informacje w zakresie, o którym mowa w ust.

1.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres sprawozdań, o których mowa w ust. 2, i tryb ich przekazywania,

mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystego wykorzystania środków publicznych.

(pominięte)

1.

Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013, przyjęte przez Radę Ministrów

w dniu 29 listopada 2006 r., z dniem wejścia w życie ustawy stają się planem wykonawczym

w rozumieniu art. 5 pkt 8.

2.

Trybu i terminów uzgodnień, o których mowa w art. 11, nie stosuje się do Strategii

Rozwoju Kraju 2007-2015, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 29 listopada 2006 r.

3.

Programy operacyjne obejmujące okres programowania na lata 2007-2013, przyjęte przed

dniem wejścia w życie ustawy, stają się programami operacyjnymi w rozumieniu niniejszej

ustawy.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów informację o niezbędnym zakresie zmian

w dokumentach, o których mowa w ust. 1-3.

Do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia nie stosuje się art. 24.

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 18

pkt 1-3 i 6, art. 20 i art. 35, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia.

1.

Traci moc ustawa z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji

(Dz. U. poz. 363, z późn. zm..

2.

Do spraw wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1,

w tym do umów i postępowań sądowych, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

1.

Projekt planu rozwojowego przyjęty przez Radę Ministrów przed dniem wejścia w życie

ustawy na podstawie art. 14la ust. 1 ustawy zmienianej w art. 108, w brzmieniu dotychczasowym,

staje się planem rozwojowym w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 108, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, i może być zmieniany.

2.

Inwestycje w ramach planu rozwojowego, których realizacja jest finansowana ze środków

wsparcia bezzwrotnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241

z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającego Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania

Odporności

(Dz. Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.)

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” komunikat zawierający wykaz inwestycji finansowanych w sposób,

o którym mowa w ust. 2.

1.

Przedsięwzięcia stanowiące element inwestycji w rozumieniu art. 14la pkt 3 ustawy

zmienianej w art. 108, wybrane do objęcia wsparciem przed dniem wejścia w życie ustawy

stają się przedsięwzięciami wybranymi do objęcia wsparciem w rozumieniu przepisów

ustawy zmienianej w art. 108, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Umowy i porozumienia o objęcie przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, wsparciem ze

środków planu rozwojowego zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy podlegają dostosowaniu

do wymagań określonych w art. 14lzh ustawy zmienianej w art. 108 w terminie miesiąca

od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Pierwszy plan finansowy Funduszu Rozwoju Regionalnego, o którym mowa w art. 24g ustawy

zmienianej w art. 108, sporządza jego dysponent na okres od dnia utworzenia Funduszu

Rozwoju Regionalnego do dnia 31 grudnia 2022 r.

2.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzany w terminie 14 dni od dnia

wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 125 pkt 11 lit. b i pkt 13, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca 2019 r.;

2)

art. 129, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 24 lutego 2022 r.;

3)

art. 111, art. 139 i art. 144, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia;

4)

art. 84, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r.;

5)

art. 113 pkt 4 lit. b i pkt 5 oraz art. 140, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy

od dnia ogłoszenia;

6)

art. 125 pkt 12, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z

mocą od dnia 1 lipca 2019 r.;

7)

art. 125 pkt 10, 17, 18 i 20, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia

ogłoszenia;

8)

art. 113 pkt 19 i art. 142 ust. 4, które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od

dnia ogłoszenia.