Obwieszczenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 sierpnia 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie zapasów paliw w przedsiębiorstwach energetycznych

Rozporządzenie określa

1)

wielkości zapasów paliw, jakie jest obowiązane utrzymywać przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub ciepła, zwanych dalej „zapasami”;

2)

sposób gromadzenia zapasów;

3)

szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli stanu zapasów.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do przeprowadzania kontroli stanu zapasów rozpoczętych i niezakończonych przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w jednostkach

wytwórczych centralnie dysponowanych wykorzystujących węgiel kamienny, węgiel brunatny

oraz olej opałowy utrzymuje zapasy tych paliw w ilości odpowiadającej co najmniej

1)

dla węgla kamiennego

a)

trzydobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany przy użyciu taśmociągów

do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca

wytwarzania energii, bezpośrednio z wydobywającej go kopalni, a dostawca w umowie

sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok

zobowiąże się do gromadzenia i utrzymywania zapasów na składowisku dostępnym w każdym

czasie na potrzeby tego przedsiębiorstwa, w ilości co najmniej czternastodobowego

zużycia,

b)

piętnastodobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany transportem kolejowym

lub samochodowym oraz przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego

się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a odległość

składowiska zapasów węgla kamiennego od wydobywających go kopalń, które dostarczają

łącznie 70% przewidywanego zużycia węgla kamiennego, jest nie większa niż 70 km,

c)

dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli zapasy węgla kamiennego znajdują się w miejscu

składowania znajdującym się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania

energii, a ich dostarczanie nie spełnia warunków określonych w lit. a i b;

2)

dla węgla brunatnego - piętnastodobowemu zużyciu;

3)

dla olejów opałowych, gdy stanowią one podstawowe źródło energii pierwotnej - piętnastodobowemu

zużyciu, jeżeli olej opałowy jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym

do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii.

1a

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2, uwzględnia się zapasy

utrzymywane przez dostawcę, na podstawie umowy sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem

energetycznym na okres nie krótszy niż rok, jeżeli transport węgla kamiennego lub

węgla brunatnego od dostawcy do miejsca jego składowania znajdującego się w odległości

nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii jest realizowany w sposób zapewniający

utrzymanie ciągłości dostaw paliwa dla przedsiębiorstwa energetycznego, przy użyciu

środków transportu przeznaczonych i wykorzystywanych wyłącznie w tym celu.

2.

Za zapas węgla brunatnego gromadzony i utrzymywany przez dostawcę może być uznany

węgiel brunatny w złożu odkrywkowej kopalni węgla brunatnego, przygotowany do wydobycia

i dostarczenia do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zużywa węgiel kamienny, brunatny oraz

olej opałowy, zapasy poszczególnych rodzajów tych paliw są utrzymywane w ilości ustalonej

w sposób określony w ust. 1.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła, w tym ciepła wytwarzanego

w kogeneracji, lub energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych innych niż wskazane

w § 2 ust. 1 wykorzystujących węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy utrzymuje

zapasy tych paliw w ilości odpowiadającej co najmniej

1)

dla węgla kamiennego

a)

trzydobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany przy użyciu taśmociągów

do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca

wytwarzania energii, bezpośrednio z wydobywającej go kopalni, a dostawca w umowie

sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok

zobowiąże się do gromadzenia i utrzymywania zapasów na składowisku dostępnym w każdym

czasie na potrzeby tego przedsiębiorstwa, w ilości co najmniej czternastodobowego

zużycia,

b)

dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany transportem kolejowym

lub samochodowym oraz przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego

się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a odległość

składowiska zapasów węgla kamiennego od wydobywających go kopalń, które dostarczają

łącznie 70% przewidywanego zużycia węgla kamiennego, jest nie większa niż 70 km,

c)

trzydziestodobowemu zużyciu, jeżeli zapasy węgla kamiennego znajdują się w miejscu

składowania znajdującym się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania

energii, a ich dostarczanie nie spełnia warunków określonych w lit. a i b;

2)

dla węgla brunatnego - dwudziestodobowemu zużyciu;

3)

dla olejów opałowych - dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli olej opałowy jest dostarczany

transportem kolejowym lub samochodowym do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem

wytwarzania energii.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się zapasy utrzymywane przez

dostawcę, na podstawie umowy sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym

na okres nie krótszy niż rok, jeżeli transport węgla brunatnego od dostawcy do miejsca

jego składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania

energii jest realizowany w sposób zapewniający utrzymanie ciągłości dostaw paliwa

dla przedsiębiorstwa energetycznego, przy użyciu środków transportu przeznaczonych

i wykorzystywanych wyłącznie w tym celu.

3.

Za zapas węgla brunatnego gromadzony i utrzymywany przez dostawcę może być uznany

węgiel brunatny w złożu odkrywkowej kopalni węgla brunatnego, przygotowany do wydobycia

i dostarczenia do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zużywa węgiel kamienny, węgiel brunatny

oraz olej opałowy, zapasy poszczególnych rodzajów tych paliw są utrzymywane w ilości

ustalonej w sposób określony w ust. 1.

1.

W przypadku gdy w przedsiębiorstwie energetycznym, o którym mowa w § 2 ust. 1, zapasy

paliw przekroczą 75% pojemności miejsc składowania znajdujących się w odległości nie

większej niż 10 km i jednocześnie będą stanowiły co najmniej 75% zapasów wymaganych,

o których mowa w § 2 ust. 1, przedsiębiorstwo to może utrzymywać pozostałe 25% zapasów

wymaganych w miejscach składowania znajdujących się w odległości większej niż 10 km

i mniejszej niż 200 km.

2.

Jeżeli zapasy paliw są utrzymywane w odległości, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w § 2 ust. 1, zapewnia możliwość ich transportu z miejsca

składowania do miejsca wytwarzania energii elektrycznej w terminie 7 dni.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2 ust. 1, przekazuje Prezesowi Urzędu

Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, dokumenty potwierdzające, że zapasy

znajdują się w odległości, o której mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 7 dni

przed rozpoczęciem miesiąca, w którym zapasy są utrzymywane na warunkach określonych

w ust. 1 i 2.

Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne jest jednocześnie przedsiębiorstwem energetycznym,

o którym mowa w § 2 ust. 1 i § 2a ust. 1, utrzymuje ono zapasy paliw na warunkach

określonych w § 2 i § 3.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła, w tym ciepła wytwarzanego

w kogeneracji, utrzymuje zapasy paliw na warunkach określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia

zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym do dnia 31 maja 2023 r.

2.

Do przeprowadzania kontroli stanu zapasów paliw utrzymywanych przez przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 maja 2023 r. stosuje się § 5 ust.

3 pkt 1 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2 ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się

według wzoru

Cmin. = η × tdoba × Pzainst. × Wsezonowy,

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Cmin. - zużycie dobowe paliwa [t],

η - średnie zużycie dobowe paliwa wymagane do produkcji 1 MWh energii elektrycznej

brutto w danym miesiącu w trzech ostatnich latach [t/MWh],

tdoba - liczba godzin w dobie [h],

Pzainst. - moc zainstalowana jednostki wytwórczej na wymagany okres w zakresie wykorzystywanego

paliwa [MW],

Wsezonowy - współczynnik sezonowy, który wynosi

1)

1,1 - w listopadzie;

2)

1,2 - w grudniu;

3)

1,3 - w styczniu;

4)

1,0 - w lutym;

5)

0,8 - w marcu;

6)

0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września;

7)

1,0 - w październiku.

2.

W przypadku gdy

1)

przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej lub wykonuje tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata

lub

2)

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku

uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych

paliw, lub

3)

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku

planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń

- średnie zużycie dobowe paliwa w okresach, o których mowa w ust. 1, ustala się jako

planowane wielkości średniego dobowego ich zużycia w tych okresach, uwzględniającego

zmiany mocy zainstalowanej.

1.

Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2a ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się

w następujący sposób

1)

od dnia 1 września do dnia 31 marca - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie

od dnia 1 listopada do dnia 31 marca w trzech ostatnich sezonach grzewczych i współczynnika

sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach

a)

1,1 - we wrześniu,

b)

1,2 - w październiku,

c)

1,3 - w listopadzie,

d)

1,3 - w grudniu,

e)

1,2 - w styczniu,

f)

1,0 - w lutym,

g)

0,8 - w marcu;

2)

od dnia 1 kwietnia do dnia 31 sierpnia - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w

okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 października w trzech ostatnich latach i współczynnika

sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach

a)

0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 lipca,

b)

1,0 - w sierpniu.

2.

W przypadku gdy

1)

przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej lub ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, lub wykonuje

tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata lub

2)

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku

uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych

paliw, lub

3)

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku

planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń

- średnie zużycie dobowe paliwa w okresach, o których mowa w ust. 1, ustala się jako

planowane wielkości średniego dobowego ich zużycia w tych okresach.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2a ust. 1, które dokonuje zmiany

źródła energii pierwotnej w terminie

1)

od 90. dnia kalendarzowego do 60. dnia kalendarzowego poprzedzającego dzień rozpoczęcia

dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci,

2)

od 59. dnia kalendarzowego do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii

lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci

- może utrzymywać zapasy paliw na poziomie nie mniejszym niż odpowiednio 50% i 25%

poziomu określonego w ust. 1 albo 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Zapasy paliw gromadzi się w magazynach, w zbiornikach i na składowiskach w sposób

zapewniający

1)

bezpieczeństwo osób i składowania;

2)

ochronę środowiska;

3)

zminimalizowanie utraty parametrów jakościowych paliwa;

4)

składowanie i pobieranie paliw w sposób ciągły przez cały rok, z zastrzeżeniem § 2

ust. 1a i 2 oraz § 2a ust. 2 i 3.

Kontrolę stanu zapasów paliw przeprowadza się w siedzibie

1)

Prezesa URE na podstawie dokumentów i wyjaśnień dotyczących ewidencjonowania zapasów,

złożonych na piśmie na jego żądanie, lub

2)

przedsiębiorstwa energetycznego lub miejscach gromadzenia i utrzymywania zapasów.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia osobom przeprowadzającym kontrolę stanu zapasów

dostęp do miejsc ich gromadzenia i utrzymywania oraz wykonywanie niezbędnych czynności

kontrolnych.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności upoważnionego przedstawiciela kontrolowanego

przedsiębiorstwa energetycznego, który udziela także ustnych i pisemnych wyjaśnień

oraz przedstawia dokumenty dotyczące ewidencjonowania zapasów.

3.

Kontrolujący w protokole z przeprowadzonej kontroli zamieszcza

1

ustalenia dotyczące rzeczywistego stanu zapasów i ich zgodności z wielkościami ustalanymi

zgodnie z § 2 i § 3 lub § 2a i § 3a;

2)

wnioski i zalecenia;

3)

pouczenie o sposobie i terminie złożenia wyjaśnień i zastrzeżeń co do jego treści.

4.

Termin do złożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń, o których mowa w ust. 3 pkt 3, nie może

być dłuższy niż 14 dni od dnia doręczenia protokołu z przeprowadzonej kontroli.

5.

Protokół z przeprowadzonej kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach.

Informacje uzyskane w trakcie kontroli mogą być udostępniane osobom trzecim z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 kwietnia 1998 r. w sprawie wielkości,

sposobu gromadzenia oraz kontroli stanu zapasów paliw w przedsiębiorstwach energetycznych

zajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej lub ciepła oraz wydobywaniem i dystrybucją

paliw gazowych

(Dz. U. poz. 332 oraz z 2000 r. poz. 1079).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia