Ustawa z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1545) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

zasady, wysokość oraz tryb przyznawania świadczenia kompensacyjnego w przypadku zdarzeń

medycznych.

”

;

2)

w art. 3 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

zdarzenie medyczne - zaistniałe w trakcie udzielania lub w efekcie udzielenia bądź

zaniechania udzielenia świadczenia zdrowotnego

a)

zakażenie pacjenta biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,

b)

uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia pacjenta, albo

c)

śmierć pacjenta

- którego z wysokim prawdopodobieństwem można było uniknąć w przypadku udzielenia

świadczenia zdrowotnego zgodnie z aktualną wiedzą medyczną albo zastosowania innej

dostępnej metody diagnostycznej lub leczniczej, chyba że doszło do dających się przewidzieć

normalnych następstw zastosowania metody, na którą pacjent wyraził świadomą zgodę.

”

;

3)

w art. 14

a)

uchyla się ust. 2a,

b)

w ust. 3 skreśla się wyrazy „i ust. 2a”;

4)

w art. 26 w ust. 3 uchyla się pkt 9 i 10;

5)

w art. 28 w ust. 2a

a)

uchyla się pkt 2,

b)

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

w związku z postępowaniem w sprawie świadczenia kompensacyjnego, o którym mowa w art.

67v.

”

;

6)

w art. 32 ust. 2b otrzymuje brzmienie

„

2b.

Lekarz może odmówić udziału w Komisji Lekarskiej z ważnych powodów. Uporczywe uchylanie

się od udziału w Komisji Lekarskiej powoduje skreślenie z listy, o której mowa w ust.

2.

”

;

7)

po rozdziale 11 dodaje się rozdział 11a w brzmieniu

„

Rozdział 11a

Pełnomocnik do spraw praw pacjenta w podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych

Art. 40a.

1.

Kierownik podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych może utworzyć stanowisko pełnomocnika

do spraw praw pacjenta.

2.

Do zadań pełnomocnika do spraw praw pacjenta należy wspieranie podmiotu udzielającego

świadczeń zdrowotnych w realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 2, przez podejmowanie

działań na rzecz poprawy stopnia przestrzegania praw pacjenta w tym podmiocie, w tym

przez

1)

udział w rozpatrywaniu skarg pacjentów;

2)

analizę stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących realizacji praw pacjenta oraz proponowanie

kierownikowi podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych działań naprawczych;

3)

prowadzenie szkoleń z zakresu praw pacjenta dla osób zatrudnionych w podmiocie udzielającym

świadczeń zdrowotnych.

3.

Pełnomocnikiem do spraw praw pacjenta może być osoba, której wiedza i doświadczenie

dają rękojmię właściwej realizacji zadań przewidzianych dla tej funkcji.

4.

Funkcja pełnomocnika do spraw praw pacjenta może być łączona z zatrudnieniem na innym

stanowisku w podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych, o którym mowa w ust. 1,

jeżeli nie powoduje to obaw co do zachowania bezstronności przez tego pełnomocnika.

5.

W zakresie zadań, o których mowa w ust. 2, pełnomocnik do spraw praw pacjenta podlega

bezpośrednio kierownikowi podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.

6.

Rzecznik Praw Pacjenta współpracuje z pełnomocnikami do spraw praw pacjenta, w szczególności

udziela im wyjaśnień dotyczących realizacji praw pacjenta oraz prowadzi dla nich szkolenia

w tym zakresie.

”

;

8)

w art. 47 w ust. 1

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wykonywanie zadań związanych z prowadzeniem postępowań w sprawie świadczenia kompensacyjnego

oraz obsługą Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o których mowa w rozdziale

13b;

”

,

b)

po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu

„

3b)

zbieranie informacji o zdarzeniach niepożądanych oraz opracowywanie na ich podstawie

rekomendacji, analiz i raportów w zakresie bezpieczeństwa pacjenta;

”

,

c)

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

inicjowanie przedsięwzięć w dziedzinie bezpieczeństwa pacjenta, w szczególności w

zakresie promocji i działań edukacyjnych, opracowywania dobrych praktyk oraz prowadzenia

szkoleń w tym obszarze;

”

,

d)

po pkt 9a dodaje się pkt 9b i 9c w brzmieniu

„

9b)

współpraca z pełnomocnikami do spraw praw pacjenta w zakresie poprawy stopnia przestrzegania

praw pacjenta;

9c)

prowadzenie szkoleń dla pełnomocników do spraw praw pacjenta;

”

;

9)

w art. 47a w ust. 2 wyrazy „pkt 1-3a” zastępuje się wyrazami „pkt 1-3b”;

10)

uchyla się rozdział 13a;

11)

po rozdziale 13a dodaje się rozdział 13b w brzmieniu

„

Rozdział 13b

Kompensacja szkód wynikających ze zdarzeń medycznych

Oddział 1

Świadczenie kompensacyjne

Art. 67q.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do zdarzeń medycznych zaistniałych w trakcie

udzielania lub w efekcie udzielenia bądź zaniechania udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych w szpitalu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Art. 67r.

1.

W przypadku zaistnienia zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11

lit. a oraz b, pacjentowi przysługuje świadczenie kompensacyjne.

2.

W przypadku zaistnienia zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11

lit. c, świadczenie kompensacyjne przysługuje krewnemu pierwszego stopnia, niepozostającemu

w separacji małżonkowi, osobie pozostającej w stosunku przysposobienia oraz osobie

pozostającej z pacjentem we wspólnym pożyciu.

Art. 67s.

1.

Wysokość świadczenia kompensacyjnego z tytułu jednego zdarzenia medycznego w odniesieniu

do jednego wnioskodawcy wynosi w przypadku

1)

zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym - od 2000 zł do 200 000 zł;

2)

uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia - od 2000 zł do 200 000 zł;

3)

śmierci pacjenta - od 20 000 zł do 100 000 zł.

2.

Wysokość świadczenia kompensacyjnego podlega co roku waloryzacji w stopniu odpowiadającym

wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych za okres poprzedniego roku obliczonemu

na podstawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zaokrągleniem do pełnych złotych w górę.

3.

Informację o wysokości świadczenia kompensacyjnego, ustalonej na podstawie ust. 2,

Rzecznik zamieszcza na stronie internetowej urzędu go obsługującego.

4.

Przy ustalaniu wysokości świadczenia kompensacyjnego uwzględnia się w przypadku

1)

zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym - charakter następstw zdrowotnych

oraz stopień dolegliwości wynikających z zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,

w tym w zakresie uciążliwości leczenia, uszczerbku na zdrowiu oraz pogorszenia jakości

życia;

2)

uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia - charakter następstw zdrowotnych oraz stopień

dolegliwości wynikających ze zdarzenia medycznego, w tym w zakresie uciążliwości leczenia,

uszczerbku na zdrowiu oraz pogorszenia jakości życia;

3)

śmierci pacjenta - pozostawanie w związku małżeńskim w chwili śmierci pacjenta, pokrewieństwo,

pozostawanie w stosunku przysposobienia, pozostawanie we wspólnym pożyciu oraz wiek

osoby, o której mowa w art. 67r ust. 2, i wiek zmarłego pacjenta.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania wysokości świadczenia kompensacyjnego z tytułu zakażenia

biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo

śmierci pacjenta, kierując się koniecznością przejrzystości w ustalaniu wysokości

świadczenia kompensacyjnego oraz zapewnienia ochrony interesów wnioskodawców.

Oddział 2

Postępowanie w sprawie świadczenia kompensacyjnego

Art. 67t.

1.

Wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego, zwany dalej „wnioskiem”, składa

się do Rzecznika.

2.

Osobami uprawnionymi do złożenia wniosku są pacjent, a w przypadku śmierci pacjenta

- osoby, o których mowa w art. 67r ust. 2, zwani dalej „wnioskodawcą”.

3.

Wniosek może być złożony w terminie roku od dnia, w którym wnioskodawca dowiedział

się o zakażeniu biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzeniu ciała lub rozstroju

zdrowia albo śmierci pacjenta, jednakże termin ten nie może być dłuższy niż 3 lata

od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie skutkujące zakażeniem biologicznym czynnikiem

chorobotwórczym, uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia albo śmiercią pacjenta.

4.

Złożenie wniosku podlega opłacie w wysokości 300 zł. Opłatę uiszcza się na rachunek

bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, podlega zwrotowi w przypadku przyznania świadczenia

kompensacyjnego.

6.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, podlega corocznej waloryzacji o średnioroczny

wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,

ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zaokrągleniem do pełnych złotych w górę.

7.

Informację o wysokości opłaty, ustalonej na podstawie ust. 6, Rzecznik zamieszcza

na stronie internetowej urzędu go obsługującego.

Art. 67u.

1.

Wniosek zawiera

1)

dane wnioskodawcy

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL, a w przypadku gdy wnioskodawcy nie nadano tego numeru - rodzaj i numer

dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz datę urodzenia;

2)

imię i nazwisko przedstawiciela ustawowego, jeżeli dotyczy;

3)

adres korespondencyjny;

4)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, jeżeli wnioskodawca je posiada;

5)

wskazanie, czy przedmiotem wniosku jest zakażenie biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,

uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia albo śmierć pacjenta;

6)

dane, o których mowa w pkt 1, zmarłego pacjenta, w przypadku gdy wnioskodawcą jest

osoba, o której mowa w art. 67r ust. 2;

7)

wskazanie relacji, o której mowa w art. 67r ust. 2;

8)

oznaczenie podmiotu wykonującego działalność leczniczą prowadzącego szpital w rozumieniu

art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, z którego działalnością wiąże się wniosek;

9)

datę, w której wnioskodawca dowiedział się o zdarzeniu medycznym;

10)

uzasadnienie, w tym wskazanie faktów, na których wniosek jest oparty;

11)

numer rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

na który ma być przekazane świadczenie kompensacyjne, albo adres, na który ma być

dokonany przekaz pocztowy.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

kopię posiadanej dokumentacji medycznej oraz innych dokumentów potwierdzających opisany

stan faktyczny albo szczegółową informację o braku takich dokumentów;

2)

dokumenty potwierdzające, że wnioskodawca jest osobą, o której mowa w art. 67r ust.

2, jeżeli dotyczy;

3)

potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w art. 67t ust. 4;

4)

oświadczenie, że w sprawie objętej wnioskiem nie toczy się lub nie zostało prawomocnie

zakończone postępowanie cywilne w sprawie o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;

5)

oświadczenie, że wnioskodawca nie uzyskał odszkodowania, renty lub zadośćuczynienia

od osoby odpowiedzialnej za szkodę, w tym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej;

6)

oświadczenie, że sąd nie orzekł na rzecz wnioskodawcy obowiązku naprawienia szkody

wyrządzonej przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki.

3.

Informacje przedstawione we wniosku składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

we wniosku klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4.

W przypadku gdy wniosek jest niekompletny lub nienależycie opłacony, Rzecznik wzywa

wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, ze

wskazaniem stwierdzonych w nim braków, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Art. 67v.

Postępowania w sprawie świadczenia kompensacyjnego, zwanego dalej „postępowaniem”,

nie wszczyna się, a wszczęte umarza, w przypadku gdy w związku z tym zdarzeniem medycznym

1)

prawomocnie osądzono sprawę o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;

2)

toczy się postępowanie cywilne w sprawie o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;

3)

wnioskodawca uzyskał odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie od osoby odpowiedzialnej

za szkodę, w tym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej;

4)

sąd orzekł na rzecz wnioskodawcy obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem

lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązkę.

Art. 67w.

1.

Stroną postępowania jest wnioskodawca.

2.

Przez czas trwania postępowania bieg przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wynikłej

ze zdarzenia medycznego, którego dotyczy wniosek, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty

ulega zawieszeniu.

3.

Wnioskodawca ma obowiązek zawiadomić Rzecznika, jeżeli w toku postępowania zmianie

ulegną okoliczności, co do których składał oświadczenie, o którym mowa w art. 67u

ust. 2 pkt 4-6.

Art. 67x.

1.

Przy Rzeczniku działa Zespół do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń

Medycznych, zwany dalej „Zespołem”, do zadań którego należy wydawanie w toku postępowania

opinii w przedmiocie wystąpienia zdarzenia medycznego i jego skutków.

2.

Opinię, o której mowa w ust. 1, Zespół wydaje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania

wniosku w składzie nie więcej niż 3 członków.

3.

Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Rzecznik. Rzecznik wyznacza spośród pracowników

biura sekretarza Zespołu, który organizuje prace Zespołu.

4.

W skład Zespołu wchodzi co najmniej 20 członków, powoływanych przez Rzecznika, w tym

co najmniej 15 członków wykonujących zawód lekarza.

5.

Członkiem Zespołu może być wyłącznie osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny, uzyskany po ukończeniu studiów na

kierunku związanym z kształceniem w zakresie nauk medycznych;

2)

wykonuje zawód medyczny przez okres co najmniej 5 lat albo posiada stopień naukowy

doktora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu;

3)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4)

korzysta z pełni praw publicznych.

6.

Kandydat na członka Zespołu składa Rzecznikowi pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności

karnej, że nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

7.

Członek Zespołu podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803). Członek Zespołu niezwłocznie informuje Rzecznika o zaistnieniu okoliczności stanowiących

podstawę do wyłączenia.

8.

Członek Zespołu jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Rzecznika o zaistnieniu

okoliczności powodujących utratę wymagań koniecznych do pełnienia funkcji członka

Zespołu oraz powstaniu przeszkód uniemożliwiających wykonywanie zadań członka Zespołu.

9.

Członkowi Zespołu przysługuje wynagrodzenie za udział w sporządzeniu opinii, o której

mowa w ust. 1, w wysokości nieprzekraczającej 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku ubiegłego,

ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, nie więcej jednak

niż 120% tego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznie, a także zwrot kosztów przejazdu

w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

10.

Rzecznik odwołuje członka Zespołu w przypadku

1)

ujawnienia, że nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5;

2)

orzeczenia zakazu pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w

organach państwa;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji członka

Zespołu;

5)

uchylania się od wykonywania obowiązków członka Zespołu albo ich nieprawidłowego wykonywania;

6)

złożenia rezygnacji.

11.

Członek Zespołu jest obowiązany do zachowania w tajemnicy uzyskanych w związku z toczącym

się postępowaniem informacji dotyczących wnioskodawcy, a także zmarłego pacjenta,

w tym również po ustaniu członkostwa w Zespole.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

regulamin Zespołu określający jego szczegółowy tryb pracy oraz organizację,

2)

szczegółowe zadania sekretarza Zespołu,

3)

wysokość wynagrodzenia członków Zespołu

- mając na uwadze sprawność i terminowość działania Zespołu.

Art. 67y.

1.

Rzecznik ma dostęp do dokumentacji medycznej dotyczącej osoby, której dotyczy zdarzenie

medyczne, niezbędnej do rozpatrzenia wniosku, w tym gromadzonej w systemie, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, oraz danych i informacji zawartych w rejestrach medycznych prowadzonych na podstawie

tej ustawy, w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku.

2.

Zespół przetwarza dokumentację gromadzoną w związku z postępowaniem w zakresie koniecznym

do sporządzenia opinii, o której mowa w art. 67x ust. 1.

3.

Administratorem danych zawartych w dokumentacji gromadzonej lub sporządzonej w związku

z postępowaniem jest Rzecznik.

Art. 67z.

1.

Rzecznik, prowadząc postępowanie, ma prawo

1)

wezwać wnioskodawcę do udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia

dokumentów, niezbędnych do rozpatrzenia sprawy;

2)

żądać udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia posiadanych dokumentów

przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, który udzielił świadczeń zdrowotnych

osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne.

2.

Rzecznik wyznacza termin realizacji czynności, o których mowa w ust. 1, nie krótszy

niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Art. 67za.

1.

Rzecznik, po uzyskaniu opinii Zespołu, o której mowa w art. 67x ust. 1, wydaje decyzję

administracyjną w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego i ustalenia jego

wysokości albo odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się, na wniosek pacjenta, czy zdarzenie

medyczne spowodowało poważne następstwa zdrowotne, oraz wskazuje się okres ich przewidywanego

trwania, nie dłuższy jednak niż 5 lat. Jeżeli w dniu wydania decyzji zgodnie z wiedzą

medyczną poważne następstwa zdrowotne nie ustąpią przed upływem 5 lat, okresu ich

przewidywanego trwania nie wskazuje się.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania

kompletnego i prawidłowo opłaconego wniosku. W przypadku, o którym mowa w art. 67z

ust. 1, bieg terminu wydania decyzji ulega wstrzymaniu do czasu przedłożenia niezbędnych

informacji, wyjaśnień lub dokumentów.

Art. 67zb.

Pacjentowi z chwilą, gdy decyzja w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego

stała się prawomocna, doręcza się niezwłocznie zaświadczenie potwierdzające okoliczności,

o których mowa w art. 67za ust. 2.

Art. 67zc.

1.

W terminie 30 dni od dnia, gdy decyzja, w której przyznano świadczenie kompensacyjne

i ustalono jego wysokość, stała się prawomocna, wnioskodawca składa Rzecznikowi oświadczenie

o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego lub o rezygnacji ze świadczenia kompensacyjnego.

Rzecznik informuje wnioskodawcę o konieczności złożenia takiego oświadczenia, pouczając

go o skutkach złożenia i niezłożenia oświadczenia.

2.

Złożenie oświadczenia o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego jest równoznaczne ze

zrzeczeniem się przez wnioskodawcę wszelkich roszczeń o odszkodowanie, rentę oraz

zadośćuczynienie pieniężne mogących wynikać ze zdarzenia medycznego w zakresie szkód,

które ujawniły się do dnia złożenia wniosku.

3.

Złożenie oświadczenia o rezygnacji ze świadczenia kompensacyjnego lub niezłożenie

żadnego z oświadczeń, o których mowa w ust. 1, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się

przez wnioskodawcę świadczenia kompensacyjnego.

Art. 67zd.

1.

Świadczenie kompensacyjne jest wypłacane w terminie 14 dni od dnia złożenia oświadczenia

o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego wynikającego z prawomocnej decyzji.

2.

Rzecznik informuje podmiot wykonujący działalność leczniczą, z którego działalnością

wiąże się wniosek, o wypłacie świadczenia kompensacyjnego.

3.

Podmiot wykonujący działalność leczniczą, który został poinformowany przez Rzecznika

o wypłacie świadczenia kompensacyjnego, dokonuje analizy przyczyn źródłowych zdarzenia

medycznego oraz formułuje i wdraża zalecenia podjęcia działań na rzecz poprawy jakości

i bezpieczeństwa udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej mających na celu zapobieżenie

ponownemu wystąpieniu zdarzenia medycznego, chyba że w tym zakresie analiza ta została

już przeprowadzona.

Oddział 3

Komisja Odwoławcza do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych

Art. 67ze.

1.

Od decyzji Rzecznika, o której mowa w art. 67za ust. 1, wnioskodawcy przysługuje odwołanie

do Komisji Odwoławczej do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych,

zwanej dalej „Komisją”, działającej przy Rzeczniku.

2.

Wniesienie odwołania podlega opłacie w wysokości 200 zł. Opłatę uiszcza się na rachunek

bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.

3.

Do opłaty, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67t ust.

6 i 7.

4.

W przypadku gdy odwołanie nie zostało należycie opłacone, Rzecznik wzywa wnioskodawcę

do usunięcia tego braku w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem,

że jego nieusunięcie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.

5.

W przypadku uchylenia decyzji na skutek wniesionego odwołania opłata, o której mowa

w ust. 2, podlega zwrotowi na rachunek bankowy albo rachunek w spółdzielczej kasie

oszczędnościowo-kredytowej, albo adres, na który ma być dokonany przekaz pocztowy,

wskazane we wniosku.

Art. 67zf.

1.

Obsługę administracyjną Komisji zapewnia Rzecznik.

2.

Orzeczenia Komisji zapadają na posiedzeniu niejawnym większością głosów. W przypadku

równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Członek Komisji nie może wstrzymać

się od głosu.

3.

Komisja przetwarza dokumentację gromadzoną w związku z rozpatrzeniem odwołania w zakresie

koniecznym do sporządzenia orzeczenia.

Art. 67zg.

1.

W skład Komisji wchodzi 9 członków posiadających wiedzę i doświadczenie dające rękojmię

prawidłowego sprawowania tej funkcji, w tym

1)

2 członków wskazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

2)

1 członek wskazany przez Ministra Sprawiedliwości;

3)

1 członek wskazany przez Rzecznika;

4)

1 członek wskazany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;

5)

1 członek wskazany przez Naczelną Radę Lekarską;

6)

1 członek wskazany przez Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych;

7)

2 członków wskazanych przez organizacje pacjentów wpisane do wykazu organizacji pacjentów.

2.

Członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw zdrowia, z tym że członkowie,

o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, są powoływani na wniosek właściwych organów.

3.

Członkowie Komisji, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są powoływani spośród kandydatów

zgłoszonych w terminie 14 dni od dnia podania do publicznej wiadomości na stronie

internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej tego urzędu ogłoszenia o naborze przedstawicieli tych organizacji

na członków Komisji.

4.

Kadencja członków Komisji wynosi 3 lata. W przypadku odwołania członka Komisji albo

jego śmierci przed upływem kadencji, kadencja członka powołanego na jego miejsce upływa

z dniem upływu kadencji odwołanego albo zmarłego członka.

5.

Członkiem Komisji może być wyłącznie osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny, uzyskany po ukończeniu studiów na

kierunku związanym z kształceniem w zakresie nauk medycznych lub nauk prawnych;

2)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

3)

korzysta z pełni praw publicznych.

6.

Kandydat na członka Komisji składa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia pisemne

oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, że nie został skazany prawomocnym

wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne

przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń.

7.

Członek Komisji jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania ministra właściwego

do spraw zdrowia oraz Rzecznika o zaistnieniu okoliczności powodujących utratę wymagań

koniecznych do pełnienia funkcji członka Komisji oraz powstaniu przeszkód uniemożliwiających

wykonywanie zadań członka Komisji.

8.

Członkowi Komisji przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniu w wysokości nieprzekraczającej

20% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku w czwartym kwartale roku ubiegłego, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia,

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, nie więcej jednak niż 120% tego wynagrodzenia miesięcznie,

a także zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków Komisji, uwzględniając zakres jej zadań.

10.

Pracami Komisji kieruje przewodniczący przy pomocy wiceprzewodniczącego. Przewodniczący

i wiceprzewodniczący są wybierani spośród członków Komisji na pierwszym posiedzeniu

bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 2/3 jej członków w głosowaniu

tajnym.

11.

Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Komisji przed upływem kadencji

w przypadku

1)

ujawnienia, że nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5;

2)

orzeczenia zakazu pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w

organach państwa;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji członka

Komisji;

5)

uchylania się od wykonywania obowiązków członka Komisji albo ich nieprawidłowego wykonywania;

6)

złożenia rezygnacji.

12.

Tryb pracy Komisji określa regulamin uchwalany przez Komisję.

Art. 67zh.

1.

Członek Komisji podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Członek Komisji niezwłocznie informuje Rzecznika o zaistnieniu okoliczności stanowiących

podstawę do wyłączenia.

2.

Członek Komisji jest obowiązany do zachowania w tajemnicy uzyskanych w toku postępowania

informacji dotyczących wnioskodawcy, a także zmarłego pacjenta, w tym również po ustaniu

członkostwa w Komisji.

Oddział 4

Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych

Art. 67zi.

1.

Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym

funduszem celowym tworzonym w celu wypłacania świadczeń kompensacyjnych w przypadku

wystąpienia zdarzeń medycznych.

2.

Dysponentem Funduszu jest Rzecznik.

3.

Przychody Funduszu pochodzą z

1)

odpisu, o którym mowa w art. 97 ust. 3i ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

2)

opłat, o których mowa w art. 67t ust. 4 i art. 67ze ust. 2;

3)

odsetek od zgromadzonych środków;

4)

zwiększenia odpisu, o którym mowa w art. 97 ust. 3j ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

5)

innych źródeł, w szczególności ze spadków, zapisów i darowizn.

4.

Ze środków zgromadzonych w Funduszu są finansowane

1)

wypłaty świadczeń kompensacyjnych;

2)

zwroty opłat, o których mowa w art. 67t ust. 4 oraz art. 67ze ust. 2;

3)

odsetki za nieterminowe wypłaty świadczeń kompensacyjnych;

4)

koszty bezpośrednio związane z bieżącym funkcjonowaniem Funduszu;

5)

koszty związane z prowadzeniem postępowań oraz obsługi i funkcjonowania Zespołu i

Komisji.

5.

Roczny plan finansowy Funduszu, w terminie określonym w przepisach dotyczących prac

nad projektem ustawy budżetowej, opracowuje Rzecznik we współpracy z ministrem właściwym

do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

6.

Rzecznik sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu w

terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia okresu sprawozdawczego.

”

;

12)

art. 69 otrzymuje brzmienie

„

Art. 69.

W przypadku nieprzekazania na żądanie Rzecznika dokumentów oraz informacji, o których

mowa w art. 61 lub art. 67z ust. 1 pkt 2, Rzecznik nakłada, w drodze decyzji, na podmiot,

do którego skierowano żądanie, karę pieniężną do wysokości 50 000 złotych.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 po pkt 4b dodaje się pkt 4c w brzmieniu

„

4c)

kwoty świadczeń kompensacyjnych wypłacanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1545 i 1675);

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2561, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 47c w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w

brzmieniu

„

15)

osoby, które legitymują się zaświadczeniem, o którym mowa w art. 67zb ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, przez okres wskazany w tym zaświadczeniu, nie dłużej niż 5 lat od dnia wydania zaświadczenia.

”

;

2)

w art. 97 po ust. 3h dodaje się ust. 3i oraz 3j w brzmieniu

„

3i.

Fundusz do dnia 31 stycznia każdego roku kalendarzowego przekazuje na rachunek bankowy

Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67zi ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta, zwanego dalej „Funduszem Kompensacyjnym”, środki finansowe w postaci odpisu w wysokości

do 0,04% planowanych należnych przychodów z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne

na ten rok, określonych w planie finansowym Funduszu zatwierdzonym w trybie, o którym

mowa w art. 121 ust. 4, albo ustalonym w trybie, o którym mowa w art. 121 ust. 5,

albo w trybie, o którym mowa w art. 123 ust. 3. Odpis pomniejsza się o kwotę równą

środkom z odpisu przekazanego Funduszowi Kompensacyjnemu 2 lata wcześniej, niewykorzystanym

do końca roku, w którym nastąpił ten odpis. Od kwoty nieprzekazanego przez Fundusz

odpisu przysługują odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych dla zaległości

podatkowych.

3j.

W przypadku zagrożenia wyczerpania środków Funduszu Kompensacyjnego w danym roku wysokość

odpisu, o którym mowa w ust. 3i, może ulec zwiększeniu do wysokości niezbędnej do

dokonania wypłat świadczeń kompensacyjnych osobom uprawnionym w tym roku. Rzecznik

Praw Pacjenta informuje Prezesa Funduszu o kwocie niezbędnego zwiększenia wysokości

odpisu na ten rok w terminie umożliwiającym dokonanie zmiany planu finansowego Funduszu.

”

;

3)

w art. 116 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Przychody, o których mowa w ust. 1, zmniejsza się o odpis dla Agencji, o którym mowa

w art. 31t ust. 5-9, o odpis dla Agencji Badań Medycznych, o którym mowa w art. 97

ust. 3e, oraz o odpis dla Funduszu Kompensacyjnego, o którym mowa w art. 97 ust. 3i

i 3j.

”

;

4)

w art. 131c w ust. 3

a)

w pkt 9 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 10 i 11 w brzmieniu

„

10)

odpis dla Funduszu Kompensacyjnego, o którym mowa w art. 97 ust. 3i i 3j,

11)

wydatki budżetowe w części budżetu państwa, której dysponentem jest Rzecznik Praw

Pacjenta

”

,

b)

część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

po wyłączeniu planowanych transferów środków finansowych otrzymanych ze źródeł, o

których mowa w pkt 1-11.

”

.

W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2524 oraz z 2023 r. poz. 605) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

Konsultant krajowy po sporządzeniu opinii, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, z

wyłączeniem opinii odnoszących się do przypadków poszczególnych pacjentów, przekazuje

niezwłocznie kopię tej opinii ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, który publikuje

ją w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

tego ministra.

”

.

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2023 r. poz. 991) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23a

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ogólnodostępnych, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów

lub pracowników,

”

,

-

w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

w których są udzielane świadczenia zdrowotne, jeżeli jest to konieczne w procesie

leczenia pacjentów lub do zapewnienia im bezpieczeństwa - w przypadku szpitali, zakładów

opiekuńczo-leczniczych, zakładów pielęgnacyjno-opiekuńczych, zakładów rehabilitacji

leczniczej i hospicjów

”

,

-

część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

za pomocą urządzeń umożliwiających rejestrację obrazu (monitoring), uwzględniając

konieczność poszanowania intymności i godności pacjenta, w tym przekazywanie obrazu

z monitoringu w sposób uniemożliwiający ukazywanie intymnych czynności fizjologicznych,

potrzebę zastosowania monitoringu w danym pomieszczeniu oraz konieczność ochrony danych

osobowych.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Kierownik podmiotu wykonującego działalność leczniczą odpowiada za wykorzystywanie

monitoringu zgodnie z przepisami prawa.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nagrania obrazu uzyskane w wyniku monitoringu zawierające dane osobowe podmiot wykonujący

działalność leczniczą przetwarza wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane,

i przechowuje przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia nagrania.

”

;

2)

w art. 29 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Wypisanie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące pacjenta, wobec którego jest uprawdopodobnione,

że znajduje się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie

woli, następuje po uprzednim powiadomieniu osoby bliskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta o dacie i godzinie planowanego wypisu, jeżeli osoba bliska jest znana.

”

;

3)

w art. 36

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Znak identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

imię i nazwisko oraz datę urodzenia pacjenta;

2)

w przypadku noworodka urodzonego w szpitalu - imię i nazwisko matki, płeć i datę urodzenia

dziecka ze wskazaniem roku, miesiąca, dnia oraz godziny i minuty w systemie 24-godzinnym,

a w przypadku noworodka urodzonego z ciąży mnogiej - także cyfry wskazujące na kolejność

rodzenia się.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Znak identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 3, może zawierać również inne informacje

niż określone w ust. 5, służące identyfikacji pacjenta, zapisane w sposób uniemożliwiający

ustalenie przez osoby nieuprawnione danych osobowych pacjenta.

”

.

1.

Tworzy się Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67zi ust.

1 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Pierwszy odpis, o którym mowa w art. 97 ust. 3i ustawy zmienianej w art. 3, jest przekazywany

na rachunek bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych w połowie wysokości

wynikającej z tego przepisu w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

Rzecznik Praw Pacjenta we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu

opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ustali w terminie miesiąca

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pierwszy plan finansowy Funduszu Kompensacyjnego

Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67zi ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, obejmujący

okres od 1. dnia miesiąca następującego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

do dnia 31 grudnia 2023 r.

4.

Pierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 67zi ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1,

Rzecznik Praw Pacjenta składa do dnia 29 lutego 2024 r. za okres od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2023 r.

1.

Rzecznik Praw Pacjenta powoła co najmniej 20 członków Zespołu do spraw Świadczeń z

Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67x ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia powoła członków pierwszej kadencji Komisji Odwoławczej

do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o której mowa w

art. 67ze ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Z dniem 1 lipca 2024 r. likwiduje się wojewódzkie komisje do spraw orzekania o zdarzeniach

medycznych, o których mowa w art. 67e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zwane dalej

„komisjami”.

2.

Kadencja komisji, o której mowa w art. 67e ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, która

upływa w 2023 r., ulega przedłużeniu do czasu likwidacji tych komisji.

3.

Wniosek o ustalenie zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 67c ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, dotyczący zdarzenia medycznego mającego miejsce przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy może być złożony do komisji na zasadach dotychczasowych, w terminie

3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Postępowania, o których mowa w art. 67i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także w sprawie wniosku,

o którym mowa w ust. 3, są prowadzone przez komisje na zasadach dotychczasowych, z

wyłączeniem art. 67b ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.

5.

Komisje niezwłocznie podejmują postępowania, o których mowa w art. 67i ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, zawieszone na podstawie art. 67b ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

6.

Orzeczenie, o którym mowa w art. 67j ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w postępowaniu

w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, jest wydawane nie później niż w terminie

2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

7.

Orzeczenie, o którym mowa w art. 67j ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w postępowaniach,

o których mowa w art. 67i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jest wydawane nie później niż w terminie

2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

8.

Postępowania przed komisjami, o których mowa w ust. 6 i 7, niezakończone do dnia 30

czerwca 2024 r., przejmuje do prowadzenia Rzecznik Praw Pacjenta.

9.

Do spraw, o których mowa w ust. 8, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67a, art.

67b ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 67c, art. 67d, art. 67f, art. 69g i art. 67i-67o ustawy

zmienianej w art. 1. Skład orzekający jest wyznaczany przez Rzecznika Praw Pacjenta

spośród pracowników Biura Rzecznika Praw Pacjenta oraz członków Zespołu do spraw Świadczeń

z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych, o którym mowa w art. 67x ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, przy czym 2 członków składu orzekającego spełnia wymagania, o

których mowa w art. 67e ust. 3 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, a 2 członków składu

orzekającego spełnia wymagania, o których mowa w art. 67e ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 1.

1.

Świadczenie kompensacyjne, o którym mowa w art. 67r ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, przyznaje się w odniesieniu do zdarzenia medycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1

pkt 11 ustawy zmienianej w art. 1 zaistniałego po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego, o którym mowa w art. 67t ust. 1

ustawy zmienianej w art. 1, może również zostać wniesiony wtedy, gdy zdarzenie medyczne

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy zmienianej w art. 1 miało miejsce przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli wnioskodawca dowiedział się o zakażeniu

biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia albo

o śmierci pacjenta po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Do postępowania w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 5, jednak nie dłużej niż przez

okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Konsultant krajowy po sporządzeniu opinii, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, z

wyłączeniem opinii odnoszących się do przypadków poszczególnych pacjentów, przekazuje

niezwłocznie kopię tej opinii ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, który publikuje

ją w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

tego ministra.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kierownik podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych może utworzyć stanowisko pełnomocnika

do spraw praw pacjenta.

2.

Do zadań pełnomocnika do spraw praw pacjenta należy wspieranie podmiotu udzielającego

świadczeń zdrowotnych w realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 2, przez podejmowanie

działań na rzecz poprawy stopnia przestrzegania praw pacjenta w tym podmiocie, w tym

przez

1)

udział w rozpatrywaniu skarg pacjentów;

2)

analizę stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących realizacji praw pacjenta oraz proponowanie

kierownikowi podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych działań naprawczych;

3)

prowadzenie szkoleń z zakresu praw pacjenta dla osób zatrudnionych w podmiocie udzielającym

świadczeń zdrowotnych.

3.

Pełnomocnikiem do spraw praw pacjenta może być osoba, której wiedza i doświadczenie

dają rękojmię właściwej realizacji zadań przewidzianych dla tej funkcji.

4.

Funkcja pełnomocnika do spraw praw pacjenta może być łączona z zatrudnieniem na innym

stanowisku w podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych, o którym mowa w ust. 1,

jeżeli nie powoduje to obaw co do zachowania bezstronności przez tego pełnomocnika.

5.

W zakresie zadań, o których mowa w ust. 2, pełnomocnik do spraw praw pacjenta podlega

bezpośrednio kierownikowi podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.

6.

Rzecznik Praw Pacjenta współpracuje z pełnomocnikami do spraw praw pacjenta, w szczególności

udziela im wyjaśnień dotyczących realizacji praw pacjenta oraz prowadzi dla nich szkolenia

w tym zakresie.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do zdarzeń medycznych zaistniałych w trakcie

udzielania lub w efekcie udzielenia bądź zaniechania udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych w szpitalu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

1.

W przypadku zaistnienia zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11

lit. a oraz b, pacjentowi przysługuje świadczenie kompensacyjne.

2.

W przypadku zaistnienia zdarzenia medycznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11

lit. c, świadczenie kompensacyjne przysługuje krewnemu pierwszego stopnia, niepozostającemu

w separacji małżonkowi, osobie pozostającej w stosunku przysposobienia oraz osobie

pozostającej z pacjentem we wspólnym pożyciu.

1.

Wysokość świadczenia kompensacyjnego z tytułu jednego zdarzenia medycznego w odniesieniu

do jednego wnioskodawcy wynosi w przypadku

1)

zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym - od 2000 zł do 200 000 zł;

2)

uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia - od 2000 zł do 200 000 zł;

3)

śmierci pacjenta - od 20 000 zł do 100 000 zł.

2.

Wysokość świadczenia kompensacyjnego podlega co roku waloryzacji w stopniu odpowiadającym

wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych za okres poprzedniego roku obliczonemu

na podstawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zaokrągleniem do pełnych złotych w górę.

3.

Informację o wysokości świadczenia kompensacyjnego, ustalonej na podstawie ust. 2,

Rzecznik zamieszcza na stronie internetowej urzędu go obsługującego.

4.

Przy ustalaniu wysokości świadczenia kompensacyjnego uwzględnia się w przypadku

1)

zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym - charakter następstw zdrowotnych

oraz stopień dolegliwości wynikających z zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,

w tym w zakresie uciążliwości leczenia, uszczerbku na zdrowiu oraz pogorszenia jakości

życia;

2)

uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia - charakter następstw zdrowotnych oraz stopień

dolegliwości wynikających ze zdarzenia medycznego, w tym w zakresie uciążliwości leczenia,

uszczerbku na zdrowiu oraz pogorszenia jakości życia;

3)

śmierci pacjenta - pozostawanie w związku małżeńskim w chwili śmierci pacjenta, pokrewieństwo,

pozostawanie w stosunku przysposobienia, pozostawanie we wspólnym pożyciu oraz wiek

osoby, o której mowa w art. 67r ust. 2, i wiek zmarłego pacjenta.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania wysokości świadczenia kompensacyjnego z tytułu zakażenia

biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo

śmierci pacjenta, kierując się koniecznością przejrzystości w ustalaniu wysokości

świadczenia kompensacyjnego oraz zapewnienia ochrony interesów wnioskodawców.

1.

Wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego, zwany dalej „wnioskiem”, składa

się do Rzecznika.

2.

Osobami uprawnionymi do złożenia wniosku są pacjent, a w przypadku śmierci pacjenta

- osoby, o których mowa w art. 67r ust. 2, zwani dalej „wnioskodawcą”.

3.

Wniosek może być złożony w terminie roku od dnia, w którym wnioskodawca dowiedział

się o zakażeniu biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzeniu ciała lub rozstroju

zdrowia albo śmierci pacjenta, jednakże termin ten nie może być dłuższy niż 3 lata

od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie skutkujące zakażeniem biologicznym czynnikiem

chorobotwórczym, uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia albo śmiercią pacjenta.

4.

Złożenie wniosku podlega opłacie w wysokości 300 zł. Opłatę uiszcza się na rachunek

bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, podlega zwrotowi w przypadku przyznania świadczenia

kompensacyjnego.

6.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, podlega corocznej waloryzacji o średnioroczny

wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,

ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zaokrągleniem do pełnych złotych w górę.

7.

Informację o wysokości opłaty, ustalonej na podstawie ust. 6, Rzecznik zamieszcza

na stronie internetowej urzędu go obsługującego.

1.

Wniosek zawiera

1)

dane wnioskodawcy

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL, a w przypadku gdy wnioskodawcy nie nadano tego numeru - rodzaj i numer

dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz datę urodzenia;

2)

imię i nazwisko przedstawiciela ustawowego, jeżeli dotyczy;

3)

adres korespondencyjny;

4)

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, jeżeli wnioskodawca je posiada;

5)

wskazanie, czy przedmiotem wniosku jest zakażenie biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,

uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia albo śmierć pacjenta;

6)

dane, o których mowa w pkt 1, zmarłego pacjenta, w przypadku gdy wnioskodawcą jest

osoba, o której mowa w art. 67r ust. 2;

7)

wskazanie relacji, o której mowa w art. 67r ust. 2;

8)

oznaczenie podmiotu wykonującego działalność leczniczą prowadzącego szpital w rozumieniu

art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, z którego działalnością wiąże się wniosek;

9)

datę, w której wnioskodawca dowiedział się o zdarzeniu medycznym;

10)

uzasadnienie, w tym wskazanie faktów, na których wniosek jest oparty;

11)

numer rachunku bankowego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

na który ma być przekazane świadczenie kompensacyjne, albo adres, na który ma być

dokonany przekaz pocztowy.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

kopię posiadanej dokumentacji medycznej oraz innych dokumentów potwierdzających opisany

stan faktyczny albo szczegółową informację o braku takich dokumentów;

2)

dokumenty potwierdzające, że wnioskodawca jest osobą, o której mowa w art. 67r ust.

2, jeżeli dotyczy;

3)

potwierdzenie wniesienia opłaty, o której mowa w art. 67t ust. 4;

4)

oświadczenie, że w sprawie objętej wnioskiem nie toczy się lub nie zostało prawomocnie

zakończone postępowanie cywilne w sprawie o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;

5)

oświadczenie, że wnioskodawca nie uzyskał odszkodowania, renty lub zadośćuczynienia

od osoby odpowiedzialnej za szkodę, w tym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej;

6)

oświadczenie, że sąd nie orzekł na rzecz wnioskodawcy obowiązku naprawienia szkody

wyrządzonej przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki.

3.

Informacje przedstawione we wniosku składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

we wniosku klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4.

W przypadku gdy wniosek jest niekompletny lub nienależycie opłacony, Rzecznik wzywa

wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, ze

wskazaniem stwierdzonych w nim braków, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Postępowania w sprawie świadczenia kompensacyjnego, zwanego dalej „postępowaniem”,

nie wszczyna się, a wszczęte umarza, w przypadku gdy w związku z tym zdarzeniem medycznym

1)

prawomocnie osądzono sprawę o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;

2)

toczy się postępowanie cywilne w sprawie o odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie;

3)

wnioskodawca uzyskał odszkodowanie, rentę lub zadośćuczynienie od osoby odpowiedzialnej

za szkodę, w tym z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej;

4)

sąd orzekł na rzecz wnioskodawcy obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem

lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązkę.

1.

Stroną postępowania jest wnioskodawca.

2.

Przez czas trwania postępowania bieg przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wynikłej

ze zdarzenia medycznego, którego dotyczy wniosek, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty

ulega zawieszeniu.

3.

Wnioskodawca ma obowiązek zawiadomić Rzecznika, jeżeli w toku postępowania zmianie

ulegną okoliczności, co do których składał oświadczenie, o którym mowa w art. 67u

ust. 2 pkt 4-6.

1.

Przy Rzeczniku działa Zespół do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń

Medycznych, zwany dalej „Zespołem”, do zadań którego należy wydawanie w toku postępowania

opinii w przedmiocie wystąpienia zdarzenia medycznego i jego skutków.

2.

Opinię, o której mowa w ust. 1, Zespół wydaje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania

wniosku w składzie nie więcej niż 3 członków.

3.

Obsługę administracyjną Zespołu zapewnia Rzecznik. Rzecznik wyznacza spośród pracowników

biura sekretarza Zespołu, który organizuje prace Zespołu.

4.

W skład Zespołu wchodzi co najmniej 20 członków, powoływanych przez Rzecznika, w tym

co najmniej 15 członków wykonujących zawód lekarza.

5.

Członkiem Zespołu może być wyłącznie osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny, uzyskany po ukończeniu studiów na

kierunku związanym z kształceniem w zakresie nauk medycznych;

2)

wykonuje zawód medyczny przez okres co najmniej 5 lat albo posiada stopień naukowy

doktora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu;

3)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4)

korzysta z pełni praw publicznych.

6.

Kandydat na członka Zespołu składa Rzecznikowi pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności

karnej, że nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

7.

Członek Zespołu podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803). Członek Zespołu niezwłocznie informuje Rzecznika o zaistnieniu okoliczności stanowiących

podstawę do wyłączenia.

8.

Członek Zespołu jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Rzecznika o zaistnieniu

okoliczności powodujących utratę wymagań koniecznych do pełnienia funkcji członka

Zespołu oraz powstaniu przeszkód uniemożliwiających wykonywanie zadań członka Zespołu.

9.

Członkowi Zespołu przysługuje wynagrodzenie za udział w sporządzeniu opinii, o której

mowa w ust. 1, w wysokości nieprzekraczającej 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku ubiegłego,

ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, nie więcej jednak

niż 120% tego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznie, a także zwrot kosztów przejazdu

w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).

10.

Rzecznik odwołuje członka Zespołu w przypadku

1)

ujawnienia, że nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5;

2)

orzeczenia zakazu pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w

organach państwa;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji członka

Zespołu;

5)

uchylania się od wykonywania obowiązków członka Zespołu albo ich nieprawidłowego wykonywania;

6)

złożenia rezygnacji.

11.

Członek Zespołu jest obowiązany do zachowania w tajemnicy uzyskanych w związku z toczącym

się postępowaniem informacji dotyczących wnioskodawcy, a także zmarłego pacjenta,

w tym również po ustaniu członkostwa w Zespole.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

regulamin Zespołu określający jego szczegółowy tryb pracy oraz organizację,

2)

szczegółowe zadania sekretarza Zespołu,

3)

wysokość wynagrodzenia członków Zespołu

- mając na uwadze sprawność i terminowość działania Zespołu.

1.

Rzecznik ma dostęp do dokumentacji medycznej dotyczącej osoby, której dotyczy zdarzenie

medyczne, niezbędnej do rozpatrzenia wniosku, w tym gromadzonej w systemie, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, oraz danych i informacji zawartych w rejestrach medycznych prowadzonych na podstawie

tej ustawy, w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku.

2.

Zespół przetwarza dokumentację gromadzoną w związku z postępowaniem w zakresie koniecznym

do sporządzenia opinii, o której mowa w art. 67x ust. 1.

3.

Administratorem danych zawartych w dokumentacji gromadzonej lub sporządzonej w związku

z postępowaniem jest Rzecznik.

1.

Rzecznik, prowadząc postępowanie, ma prawo

1)

wezwać wnioskodawcę do udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia

dokumentów, niezbędnych do rozpatrzenia sprawy;

2)

żądać udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia posiadanych dokumentów

przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, który udzielił świadczeń zdrowotnych

osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne.

2.

Rzecznik wyznacza termin realizacji czynności, o których mowa w ust. 1, nie krótszy

niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

1.

Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym

funduszem celowym tworzonym w celu wypłacania świadczeń kompensacyjnych w przypadku

wystąpienia zdarzeń medycznych.

2.

Dysponentem Funduszu jest Rzecznik.

3.

Przychody Funduszu pochodzą z

1)

odpisu, o którym mowa w art. 97 ust. 3i ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

2)

opłat, o których mowa w art. 67t ust. 4 i art. 67ze ust. 2;

3)

odsetek od zgromadzonych środków;

4)

zwiększenia odpisu, o którym mowa w art. 97 ust. 3j ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych;

5)

innych źródeł, w szczególności ze spadków, zapisów i darowizn.

4.

Ze środków zgromadzonych w Funduszu są finansowane

1)

wypłaty świadczeń kompensacyjnych;

2)

zwroty opłat, o których mowa w art. 67t ust. 4 oraz art. 67ze ust. 2;

3)

odsetki za nieterminowe wypłaty świadczeń kompensacyjnych;

4)

koszty bezpośrednio związane z bieżącym funkcjonowaniem Funduszu;

5)

koszty związane z prowadzeniem postępowań oraz obsługi i funkcjonowania Zespołu i

Komisji.

5.

Roczny plan finansowy Funduszu, w terminie określonym w przepisach dotyczących prac

nad projektem ustawy budżetowej, opracowuje Rzecznik we współpracy z ministrem właściwym

do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

6.

Rzecznik sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu w

terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia okresu sprawozdawczego.

1.

Rzecznik, po uzyskaniu opinii Zespołu, o której mowa w art. 67x ust. 1, wydaje decyzję

administracyjną w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego i ustalenia jego

wysokości albo odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się, na wniosek pacjenta, czy zdarzenie

medyczne spowodowało poważne następstwa zdrowotne, oraz wskazuje się okres ich przewidywanego

trwania, nie dłuższy jednak niż 5 lat. Jeżeli w dniu wydania decyzji zgodnie z wiedzą

medyczną poważne następstwa zdrowotne nie ustąpią przed upływem 5 lat, okresu ich

przewidywanego trwania nie wskazuje się.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania

kompletnego i prawidłowo opłaconego wniosku. W przypadku, o którym mowa w art. 67z

ust. 1, bieg terminu wydania decyzji ulega wstrzymaniu do czasu przedłożenia niezbędnych

informacji, wyjaśnień lub dokumentów.

Pacjentowi z chwilą, gdy decyzja w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego

stała się prawomocna, doręcza się niezwłocznie zaświadczenie potwierdzające okoliczności,

o których mowa w art. 67za ust. 2.

1.

W terminie 30 dni od dnia, gdy decyzja, w której przyznano świadczenie kompensacyjne

i ustalono jego wysokość, stała się prawomocna, wnioskodawca składa Rzecznikowi oświadczenie

o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego lub o rezygnacji ze świadczenia kompensacyjnego.

Rzecznik informuje wnioskodawcę o konieczności złożenia takiego oświadczenia, pouczając

go o skutkach złożenia i niezłożenia oświadczenia.

2.

Złożenie oświadczenia o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego jest równoznaczne ze

zrzeczeniem się przez wnioskodawcę wszelkich roszczeń o odszkodowanie, rentę oraz

zadośćuczynienie pieniężne mogących wynikać ze zdarzenia medycznego w zakresie szkód,

które ujawniły się do dnia złożenia wniosku.

3.

Złożenie oświadczenia o rezygnacji ze świadczenia kompensacyjnego lub niezłożenie

żadnego z oświadczeń, o których mowa w ust. 1, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się

przez wnioskodawcę świadczenia kompensacyjnego.

1.

Świadczenie kompensacyjne jest wypłacane w terminie 14 dni od dnia złożenia oświadczenia

o przyjęciu świadczenia kompensacyjnego wynikającego z prawomocnej decyzji.

2.

Rzecznik informuje podmiot wykonujący działalność leczniczą, z którego działalnością

wiąże się wniosek, o wypłacie świadczenia kompensacyjnego.

3.

Podmiot wykonujący działalność leczniczą, który został poinformowany przez Rzecznika

o wypłacie świadczenia kompensacyjnego, dokonuje analizy przyczyn źródłowych zdarzenia

medycznego oraz formułuje i wdraża zalecenia podjęcia działań na rzecz poprawy jakości

i bezpieczeństwa udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej mających na celu zapobieżenie

ponownemu wystąpieniu zdarzenia medycznego, chyba że w tym zakresie analiza ta została

już przeprowadzona.

1.

Od decyzji Rzecznika, o której mowa w art. 67za ust. 1, wnioskodawcy przysługuje odwołanie

do Komisji Odwoławczej do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych,

zwanej dalej „Komisją”, działającej przy Rzeczniku.

2.

Wniesienie odwołania podlega opłacie w wysokości 200 zł. Opłatę uiszcza się na rachunek

bankowy Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.

3.

Do opłaty, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67t ust.

6 i 7.

4.

W przypadku gdy odwołanie nie zostało należycie opłacone, Rzecznik wzywa wnioskodawcę

do usunięcia tego braku w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem,

że jego nieusunięcie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.

5.

W przypadku uchylenia decyzji na skutek wniesionego odwołania opłata, o której mowa

w ust. 2, podlega zwrotowi na rachunek bankowy albo rachunek w spółdzielczej kasie

oszczędnościowo-kredytowej, albo adres, na który ma być dokonany przekaz pocztowy,

wskazane we wniosku.

1.

Obsługę administracyjną Komisji zapewnia Rzecznik.

2.

Orzeczenia Komisji zapadają na posiedzeniu niejawnym większością głosów. W przypadku

równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Członek Komisji nie może wstrzymać

się od głosu.

3.

Komisja przetwarza dokumentację gromadzoną w związku z rozpatrzeniem odwołania w zakresie

koniecznym do sporządzenia orzeczenia.

1.

W skład Komisji wchodzi 9 członków posiadających wiedzę i doświadczenie dające rękojmię

prawidłowego sprawowania tej funkcji, w tym

1)

2 członków wskazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

2)

1 członek wskazany przez Ministra Sprawiedliwości;

3)

1 członek wskazany przez Rzecznika;

4)

1 członek wskazany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;

5)

1 członek wskazany przez Naczelną Radę Lekarską;

6)

1 członek wskazany przez Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych;

7)

2 członków wskazanych przez organizacje pacjentów wpisane do wykazu organizacji pacjentów.

2.

Członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw zdrowia, z tym że członkowie,

o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, są powoływani na wniosek właściwych organów.

3.

Członkowie Komisji, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są powoływani spośród kandydatów

zgłoszonych w terminie 14 dni od dnia podania do publicznej wiadomości na stronie

internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej tego urzędu ogłoszenia o naborze przedstawicieli tych organizacji

na członków Komisji.

4.

Kadencja członków Komisji wynosi 3 lata. W przypadku odwołania członka Komisji albo

jego śmierci przed upływem kadencji, kadencja członka powołanego na jego miejsce upływa

z dniem upływu kadencji odwołanego albo zmarłego członka.

5.

Członkiem Komisji może być wyłącznie osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny, uzyskany po ukończeniu studiów na

kierunku związanym z kształceniem w zakresie nauk medycznych lub nauk prawnych;

2)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

3)

korzysta z pełni praw publicznych.

6.

Kandydat na członka Komisji składa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia pisemne

oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, że nie został skazany prawomocnym

wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne

przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń.

7.

Członek Komisji jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania ministra właściwego

do spraw zdrowia oraz Rzecznika o zaistnieniu okoliczności powodujących utratę wymagań

koniecznych do pełnienia funkcji członka Komisji oraz powstaniu przeszkód uniemożliwiających

wykonywanie zadań członka Komisji.

8.

Członkowi Komisji przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniu w wysokości nieprzekraczającej

20% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku w czwartym kwartale roku ubiegłego, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia,

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, nie więcej jednak niż 120% tego wynagrodzenia miesięcznie,

a także zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków Komisji, uwzględniając zakres jej zadań.

10.

Pracami Komisji kieruje przewodniczący przy pomocy wiceprzewodniczącego. Przewodniczący

i wiceprzewodniczący są wybierani spośród członków Komisji na pierwszym posiedzeniu

bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 2/3 jej członków w głosowaniu

tajnym.

11.

Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Komisji przed upływem kadencji

w przypadku

1)

ujawnienia, że nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5;

2)

orzeczenia zakazu pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w

organach państwa;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji członka

Komisji;

5)

uchylania się od wykonywania obowiązków członka Komisji albo ich nieprawidłowego wykonywania;

6)

złożenia rezygnacji.

12.

Tryb pracy Komisji określa regulamin uchwalany przez Komisję.

1.

Członek Komisji podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Członek Komisji niezwłocznie informuje Rzecznika o zaistnieniu okoliczności stanowiących

podstawę do wyłączenia.

2.

Członek Komisji jest obowiązany do zachowania w tajemnicy uzyskanych w toku postępowania

informacji dotyczących wnioskodawcy, a także zmarłego pacjenta, w tym również po ustaniu

członkostwa w Komisji.

W przypadku nieprzekazania na żądanie Rzecznika dokumentów oraz informacji, o których

mowa w art. 61 lub art. 67z ust. 1 pkt 2, Rzecznik nakłada, w drodze decyzji, na podmiot,

do którego skierowano żądanie, karę pieniężną do wysokości 50 000 złotych.