Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 czerwca 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego

W celu przeciwdziałania wspieraniu agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętej

w dniu 24 lutego 2022 r., wobec osób i podmiotów wpisanych na listę, o której mowa

w art. 2, stosuje się

1)

odpowiednio środki określone w art. 2 ust. 1-3 rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego

środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji

Rosji wobec Ukrainy

(Dz. Urz. UE L 134 z 20.05.2006, str. 1, z późn. zm.)

2)

odpowiednio środki określone w art. 2 i art. 9 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie

środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną,

suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających

(Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2014, str. 6, z późn. zm.)

3)

wykluczenie z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursu prowadzonego

na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, 1812, 1933 i 2185 oraz z 2023 r. poz. 412 i 825);

4)

wpis do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest niepożądany, o którym mowa w art. 434 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547).

1.

Lista osób i podmiotów, wobec których są stosowane środki, o których mowa w art. 1,

zwana dalej „listą”, jest prowadzona przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Lista jest publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra

właściwego do spraw wewnętrznych. Lista zawiera oznaczenie osoby lub podmiotu, wobec

których stosuje się środki, o których mowa w art. 1, wraz z rozstrzygnięciem, który

z tych środków ma do nich zastosowanie.

2.

Zakres środków, o których mowa w art. 1, stosowanych wobec osób i podmiotów wpisanych

na listę nie może powielać zakresu środków określonych względem tych osób i podmiotów

w wykazach określonych w rozporządzeniu 765/2006 lub rozporządzeniu 269/2014.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzje w sprawach wpisu na listę oraz

wykreślenia z niej.

2.

Decyzję w sprawie wpisu na listę wydaje się względem osób i podmiotów dysponujących

środkami finansowymi, funduszami oraz zasobami gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia

765/2006 lub rozporządzenia 269/2014, bezpośrednio lub pośrednio wspierających

1)

agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczętą w dniu 24 lutego 2022 r. lub

2)

poważne naruszenia praw człowieka lub represje wobec społeczeństwa obywatelskiego

i opozycji demokratycznej lub których działalność stanowi inne poważne zagrożenie

dla demokracji lub praworządności w Federacji Rosyjskiej lub na Białorusi

- lub bezpośrednio związanych z takimi osobami lub podmiotami, w szczególności ze

względu na powiązania o charakterze osobistym, organizacyjnym, gospodarczym lub finansowym,

lub wobec których istnieje prawdopodobieństwo wykorzystania w tym celu dysponowanych

przez nie takich środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych.

3.

Decyzję w sprawie wpisu na listę lub wykreślenia z niej minister właściwy do spraw

wewnętrznych wydaje z urzędu lub na uzasadniony wniosek

1)

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

2)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

3)

Szefa Agencji Wywiadu,

4)

Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

5)

Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,

6)

Generalnego Inspektora Informacji Finansowej,

7)

Komendanta Głównego Policji,

8)

Komisji Nadzoru Finansowego,

9)

Prezesa Narodowego Banku Polskiego,

10)

Komendanta Głównego Straży Granicznej,

11)

Prokuratora Krajowego,

12)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej,

13)

Przewodniczącego komitetu Rady Ministrów właściwego w sprawach bezpieczeństwa i obrony

państwa

- zawierający wskazanie osoby lub podmiotu, względem których ma zostać wydana decyzja,

a w przypadku decyzji w sprawie wpisu na listę również propozycję zastosowania wobec

danej osoby lub danego podmiotu środków, o których mowa w art. 1.

4.

Propozycję zastosowania środków, o których mowa w art. 1, określa się z uwzględnieniem

w szczególności charakteru i zakresu działalności prowadzonej przez osobę lub podmiot,

struktury kapitałowej tego podmiotu oraz względów bezpieczeństwa narodowego.

5.

Decyzję w sprawie wykreślenia z listy minister właściwy do spraw wewnętrznych może

wydać również na uzasadniony wniosek osoby lub podmiotu wpisanych na listę.

6.

Decyzja w sprawie wpisu na listę zawiera datę wydania, oznaczenie osoby lub podmiotu,

wobec których stosuje się środki, o których mowa w art. 1, wraz z rozstrzygnięciem,

który z tych środków ma do nich zastosowanie, uzasadnienie, oznaczenie organu wydającego,

podstawę prawną decyzji, podpis osoby wydającej oraz pouczenie o prawie do wniesienia

skargi do sądu administracyjnego.

7.

Wydając decyzję w sprawie wpisu na listę, minister właściwy do spraw wewnętrznych

może określić zakres środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu

rozporządzenia 269/2014 lub rozporządzenia 765/2006, objętych środkami, o których

mowa w art. 1 pkt 1 lub 2.

8.

Decyzja w sprawie wykreślenia z listy zawiera w szczególności datę wydania, oznaczenie

osoby lub podmiotu, których dotyczy, powołanie podstawy prawnej oraz uzasadnienie.

9.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może ograniczyć zakres uzasadnienia, o którym

mowa w ust. 6 i 8, ze względu na bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny.

10.

Od decyzji w sprawie wpisu na listę oraz wykreślenia z niej nie służy wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy oraz podlega ona natychmiastowemu wykonaniu.

11.

Przepisy dotyczące decyzji w sprawie wpisu na listę stosuje się odpowiednio do decyzji

o zmianie stosowanych wobec osoby lub podmiotu środków, o których mowa w art. 1.

1.

Do postępowań w sprawach wpisu na listę oraz wykreślenia z niej, w zakresie nieuregulowanym

w ustawie, mają zastosowanie przepisy art. 6, art. 7, art. 7b, art. 8, art. 12, art. 14, art. 16, art. 24 § 1 pkt 1-6 i

§ 2-4, art. 25, art. 26 § 1 i 2, art. 28-30, art. 32, art. 33, art. 35 § 1, art. 50,

art. 54-56, art. 61 § 3, art. 63-65, art. 72, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 97 §

1 pkt 4 i § 2, art. 104, art. 105 § 2, art. 107 § 1, art. 112, art. 113 § 1, art.

156-158, art. 217 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego

(Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803).

2.

Zawiadomienie stron o decyzjach następuje przez ich udostępnienie w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w art. 2 ust. 1.

3.

Związanie organu wydaną przez siebie decyzją, rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia

skargi, o której mowa w art. 3 ust. 6, oraz zaistnienie natychmiastowej wykonalności

decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 11, następuje z dniem następującym po dniu, w

którym decyzja została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa

w art. 2 ust. 1.

1.

Zadania i kompetencje, o których mowa w

1)

art. 3 ust. 1 i 2, art. 3a ust. 1, art. 4 ust. 2, art. 4a i art. 4b rozporządzenia

765/2006,

2)

art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 6a, art. 6b i art. 7 rozporządzenia

269/2014

- wobec osób i podmiotów wpisanych na listę wykonuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje niezwłocznie do wiadomości ministra

właściwego do spraw wewnętrznych decyzje o zastosowaniu odstępstw na podstawie przepisów

wymienionych w ust. 1.

1.

Osoba lub podmiot, które w stosunku do osoby lub podmiotu wpisanych na listę

1)

nie dopełniają obowiązku zamrożenia środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych

lub zakazu udostępniania środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych,

określonego w art. 2 ust. 1 lub 2 rozporządzenia 765/2006 lub art. 2 rozporządzenia

269/2014,

2)

nie dopełniają obowiązku niezwłocznego przekazywania informacji, wymaganych na podstawie

art. 4 ust. 2 lub art. 5 rozporządzenia 765/2006 lub na podstawie art. 7 ust. 1 lub

art. 8 rozporządzenia 269/2014,

3)

nie stosują się do zakazu świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem

lub skutkiem jest ominięcie stosowania środków określonych w art. 2 ust. 1 lub 2 rozporządzenia

765/2006 lub art. 2 rozporządzenia 269/2014

- podlegają karze pieniężnej.

2

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada naczelnik urzędu celno-skarbowego,

w drodze decyzji, w wysokości do 20 000 000 zł.

3.

(uchylony)

4.

Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

1.

W przypadku zastosowania środka, o którym mowa w art. 1 pkt 1 albo 2, może zostać

ustanowiony tymczasowy zarząd przymusowy, zwany dalej „zarządem”, w celu zbycia środków

finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 765/2006

lub rozporządzenia 269/2014, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia funkcjonowania

podmiotu gospodarczego prowadzącego przedsiębiorstwo na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w celu

1)

utrzymania miejsc pracy w tym przedsiębiorstwie lub

2)

utrzymania w zakresie działalności tego przedsiębiorstwa świadczenia usług użyteczności

publicznej lub wykonywania innych zadań o charakterze publicznym, lub

3)

ochrony interesu ekonomicznego państwa.

2.

Ustanowienie zarządu następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw gospodarki. Do decyzji stosuje się odpowiednio przepisy art. 3 ust. 3-6 i 8-11 oraz art. 4, z

tym że skutki określone w art. 4 ust. 2 i 3 następują przez udostępnienie decyzji

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw

gospodarki.

3.

Przed wydaniem decyzji o ustanowieniu zarządu minister właściwy do spraw gospodarki

może wystąpić do ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przekazanie informacji

uzyskanych przez niego w związku z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1.

4.

W decyzji o ustanowieniu zarządu

1)

określa się osobę lub podmiot dysponujące środkami finansowymi, funduszami lub zasobami

gospodarczymi w rozumieniu rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 objętymi

zarządem, wobec których ustanawiany jest zarząd;

2)

określa się zakres środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu

rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 objętych zarządem;

3)

wyznacza się osobę wykonującą zarząd, zwaną dalej „zarządcą”, spośród osób spełniających

wymagania określone w ust. 7 .

5.

W decyzji o ustanowieniu zarządu określa się okres, na który jest on ustanawiany,

nie dłuższy niż 6 miesięcy. Okres ten może być jednokrotnie przedłużony, jednak łącznie

nie może on być dłuższy niż 12 miesięcy.

6.

Decyzja o ustanowieniu zarządu przekazywana jest niezwłocznie do wiadomości ministra

właściwego do spraw wewnętrznych oraz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

7.

Zadania zarządcy może wykonywać osoba fizyczna, która łącznie spełnia następujące

warunki

1)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada wykształcenie wyższe oraz doświadczenie w zakresie zarządzania działalnością

przedsiębiorstw albo doradztwa gospodarczego;

3)

nie orzeczono wobec niej prawomocnie

a)

zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 373 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1520 oraz z 2023 r. poz. 825), lub

b)

środka karnego w postaci zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej albo

środka zapobiegawczego w postaci nakazu powstrzymania się od określonej działalności

obejmującej działalność gospodarczą wykonywaną przez podmiot gospodarczy, o którym

mowa w ust. 1.

8.

Koszty związane z wykonywaniem zarządu obciążają osobę lub podmiot, wobec których

ustanowiony jest zarząd, z zastrzeżeniem ust. 9.

8a

W przypadku braku możliwości obciążenia osoby lub podmiotu, wobec których ustanowiony

jest zarząd, kosztami związanymi z wykonywaniem zarządu, do czasu uzyskania środków

z tytułu zbycia środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu

rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 objętych zarządem koszty te ponosi

Skarb Państwa i są one finansowane ze środków budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw gospodarki.

8b

W przypadku konieczności poniesienia kosztów związanych z wykonywaniem zarządu przez

Skarb Państwa, zarządca ustanawia zabezpieczenie zwrotu tych kosztów od osoby lub

podmiotu, wobec których jest ustanowiony zarząd, do wysokości tych kosztów.

8c

W przypadku braku możliwości odzyskania kosztów lub części kosztów poniesionych przez

Skarb Państwa od osoby lub podmiotu, wobec których ustanowiony jest zarząd, koszty

lub część kosztów związane z wykonywaniem zarządu stają się kosztem Skarbu Państwa.

8d

W przypadku, o którym mowa w ust. 8a, minister właściwy do spraw gospodarki kontroluje

zarządcę w zakresie prawidłowości ponoszenia kosztów związanych z wykonywaniem zarządu.

Do kontroli stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 224).

9.

Wynagrodzenie zarządcy jest ustalane na podstawie umowy zawieranej pomiędzy ministrem

właściwym do spraw gospodarki a zarządcą. Wynagrodzenie zarządcy jest ustalane na

zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących

niektórymi spółkami

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1907).

9a

Umowa, o której mowa w ust. 9, może zawierać postanowienia dotyczące wykonywania zarządu.

10.

Zarządca ustala środki finansowe, fundusze lub zasoby gospodarcze w rozumieniu rozporządzenia

765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 należące do osoby albo podmiotu wpisanych na

listę na dzień ustanowienia zarządu, w tym dokonuje spisu nieruchomości, środków pieniężnych

oraz przysługujących osobie albo podmiotowi wpisanym na listę praw majątkowych, a

także sporządza spis należności.

11.

Zarządca

1)

zapewnia ciągłość działalności przedsiębiorstwa podmiotu gospodarczego,

2

zarządza przedsiębiorstwem, w szczególności na zarządcę przechodzi prawo podejmowania

uchwał i decyzji we wszystkich sprawach zastrzeżonych do właściwości władz i organów

podmiotu gospodarczego, w tym reprezentuje podmiot gospodarczy,

3)

wykonuje uprawnienia przysługujące osobie lub podmiotowi wpisanym na listę, wobec

których został ustanowiony zarząd, w szczególności wykonuje prawa z akcji należących

do takiej osoby lub podmiotu,

4)

podejmuje działania niezbędne do zapobieżenia wykorzystaniu środków finansowych, funduszy

lub zasobów gospodarczych objętych zarządem w celu bezpośredniego lub pośredniego

wspierania agresji, naruszeń lub innych działań określonych w art. 3 ust. 2

- do czasu zbycia całości środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych

objętych zarządem.

12.

W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 11, zarządca posiada dostęp do wszystkich

danych i informacji dotyczących podmiotu gospodarczego, w szczególności do informacji

objętych tajemnicą bankową, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2324, z późn. zm., oraz posiada uprawnienia do dokonywania czynności wynikających z dostępu do tych

danych i informacji.

13.

Zarządca jest obowiązany do bieżącego przekazywania ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych oraz ministrowi właściwemu do spraw gospodarki informacji o podjętych

działaniach, o których mowa w ust. 10 i ust. 11 pkt 4, oraz o każdym przypadku zbycia

środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych objętych zarządem w ramach

czynności przekraczających zwykły zarząd oraz do przekazywania, na ich żądanie, szczegółowych

wyjaśnień w zakresie objętym zarządem.

14.

Zarządca może wystąpić do ministra właściwego do spraw gospodarki z wnioskiem o zmianę

decyzji, o której mowa w ust. 2, w zakresie określonym w ust. 4 pkt 2, wskazując środki

finansowe, fundusze lub zasoby gospodarcze w rozumieniu rozporządzenia 765/2006 lub

rozporządzenia 269/2014, których wniosek dotyczy.

15.

W okresie, na który został ustanowiony zarząd, określonym w decyzji, o której mowa

w ust. 2, może nastąpić zbycie środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych

objętych zarządem, przez zarządcę działającego w imieniu i na rzecz osoby lub podmiotu,

wobec których zarząd został ustanowiony, na podstawie udzielonego przez nie pełnomocnictwa.

Pełnomocnictwo nie jest wymagane do dokonywania zbycia w ramach czynności zwykłego

zarządu.

16.

Jeżeli w okresie, na który zarząd został ustanowiony, określonym w decyzji, o której

mowa w ust. 2, nie nastąpi zbycie całości środków finansowych, funduszy lub zasobów

gospodarczych objętych zarządem w sposób określony w ust. 15, Sąd Rejonowy dla miasta

stołecznego Warszawy w Warszawie zarządza zbycie tych środków finansowych, funduszy

lub zasobów gospodarczych przez zarządcę. Uczestnikiem postępowania poza zarządcą

jest osoba lub podmiot, wobec których został ustanowiony zarząd.

17.

O zarządzenie zbycia, o którym mowa w ust. 16, występuje zarządca w dniu następującym

po upływie okresu, na który zarząd został ustanowiony, określonym w decyzji, o której

mowa w ust. 2, a jeżeli ten dzień jest dniem wolnym od pracy dla sądu, o którym mowa

w ust. 16 - w pierwszym dniu roboczym następującym po tym dniu.

18.

Wystąpienie, o którym mowa w ust. 17, zawiera

1)

wskazanie danych identyfikujących osobę lub podmiot, wobec których zarząd został ustanowiony;

2)

wskazanie danych identyfikujących podmiot gospodarczy i przedsiębiorstwo, o których

mowa w ust. 1;

3)

szczegółowy wykaz środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych objętych

zarządem, które nie zostały zbyte w sposób określony w ust. 15;

4)

proponowany sposób zbycia środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych

objętych zarządem, które nie zostały zbyte w sposób określony w ust. 15.

19.

Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie zarządzenia zbycia, o którym mowa w ust. 16,

w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zarządcy. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

20.

W postanowieniu w przedmiocie zarządzenia zbycia sąd określa sposób zbycia środków

finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych objętych zarządem oraz termin podjęcia

czynności niezbędnych do ich zbycia przypadający nie wcześniej niż w dniu, w którym

decyzja w sprawie wpisu na listę stała się prawomocna.

21.

Sąd na wniosek zarządcy może zmienić postanowienie w przedmiocie zarządzenia zbycia,

jeżeli nie jest możliwe zbycie w sposób określony w tym postanowieniu.

22.

Do postępowania w sprawie zarządzenia zbycia środków finansowych, funduszy lub zasobów

gospodarczych objętych zarządem stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

23.

Przedsiębiorstwo objęte zarządem powinno być sprzedane jako całość, chyba że nie jest

to możliwe.

24.

Jeżeli sprzedaż przedsiębiorstwa objętego zarządem jako całości nie jest możliwa ze

względów ekonomicznych lub z innych przyczyn, można sprzedać zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

25.

Przepisy ust. 23 i 24 stosuje się odpowiednio do zbioru rzeczy lub praw objętych zarządem.

26.

Spółka z udziałem ponad połowy pracowników podmiotu, wobec którego zarząd został ustanowiony,

ma pierwszeństwo w nabyciu przedsiębiorstwa tego podmiotu albo zorganizowanej części

tego przedsiębiorstwa nadającej się do prowadzenia działalności gospodarczej.

27.

Stosowanie środka, o którym mowa w art. 1 pkt 1 albo 2

1)

nie obejmuje czynności podejmowanych przez zarządcę w ramach zarządzania przedsiębiorstwem

zgodnie z ust. 11;

2)

nie obejmuje czynności podejmowanych przez zarządcę w zakresie określonym postanowieniem

sądu w przedmiocie zarządzenia zbycia;

3)

obejmuje środki uzyskane z tytułu zbycia środków finansowych, funduszy lub zasobów

gospodarczych objętych zarządem na podstawie pełnomocnictwa, o którym mowa w ust.

15, albo na podstawie postanowienia sądu w przedmiocie zarządzenia zbycia.

1

W przypadku zastosowania środka, o którym mowa w art. 1 pkt 1 albo 2, może zostać

ustanowiony zarząd w celu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub podmiotu innego niż

Skarb Państwa własności środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w

rozumieniu rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 należących do osoby

albo podmiotu wpisanych na listę, zwanego dalej „przejęciem własności”, jeżeli jest

to niezbędne dla ochrony ważnego interesu publicznego, ochrony interesu ekonomicznego

państwa lub ze względu na zapewnienie bezpieczeństwa państwa.

2.

Ustanowienie zarządu następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw gospodarki. Do ustanowienia zarządu i działalności zarządcy stosuje się art. 6a ust. 2-10, 12-14

oraz ust. 27 pkt 1.

3.

Zarządca wykonuje czynności określone w art. 6a ust. 11 pkt 1-4 do czasu przejęcia

własności na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 5.

4.

Przejęcie własności następuje za odszkodowaniem odpowiadającym wartości rynkowej środków

finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych podlegających przejęciu ustalonej

w oparciu o aktualną wycenę sporządzoną przez niezależny podmiot zewnętrzny o uznanej

pozycji na rynku świadczonych usług posiadający umiejętności i doświadczenie niezbędne

do sporządzenia takiej wyceny, a w przypadku nieruchomości - w oparciu o operat szacunkowy

sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu środków finansowych, funduszy

lub zasobów gospodarczych podlegających przejęciu w dniu wydania decyzji ustalającej

wysokość odszkodowania.

5.

Przejęcie własności następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw gospodarki,

wydanej w okresie, na który zarząd został ustanowiony, określonym w decyzji, o której

mowa w ust. 2. Do decyzji o przejęciu własności stosuje się odpowiednio art. 3 ust.

6 i 9.

6.

W decyzji o przejęciu własności określa się

1)

osobę lub podmiot, do których należą środki finansowe, fundusze lub zasoby gospodarcze

w rozumieniu rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014, których własność

podlega przejęciu;

2)

środki finansowe, fundusze lub zasoby gospodarcze w rozumieniu rozporządzenia 765/2006

lub rozporządzenia 269/2014, których własność podlega przejęciu;

3)

wysokość odszkodowania przysługującego z tytułu przejęcia własności;

4

podmiot, na rzecz którego następuje przejęcie własności.

6a

W przypadku gdy przejęcie własności następuje na rzecz podmiotu innego niż Skarb Państwa,

zgoda podmiotu, o którym mowa w ust. 6 pkt 4, jest wyrażana w formie pisemnej.

7.

Decyzja o przejęciu własności przekazywana jest niezwłocznie do wiadomości ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

8.

Środki z tytułu odszkodowania, o którym mowa w ust. 4, są objęte stosowaniem środka,

o którym mowa w art. 1 pkt 1 albo 2.

9

W przypadku gdy przejęcie własności następuje na rzecz Skarbu Państwa, odszkodowanie,

o którym mowa w ust. 4, jest finansowane ze środków budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, z tym że jeżeli odszkodowanie

wynika z przejęcia własności akcji lub udziałów, odszkodowanie to może być finansowane

ze środków Funduszu Inwestycji Kapitałowych, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2023 r. poz. 973).

Minister właściwy do spraw wewnętrznych niezwłocznie po otrzymaniu decyzji przekazanych

na podstawie art. 6a ust. 6 i art. 6b ust. 7 zamieszcza na liście informacje o środkach

finansowych, funduszach lub zasobach gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 765/2006

lub rozporządzenia 269/2014 objętych tymi decyzjami.

Osobom lub podmiotom, wobec których zarząd został ustanowiony, nie przysługują roszczenia

odszkodowawcze wobec Skarbu Państwa, podmiotu, na rzecz którego następuje zbycie środków

finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia 765/2006

lub rozporządzenia 269/2014 objętych zarządem, podmiotu innego niż Skarb Państwa,

na rzecz którego następuje przejęcie własności, lub podmiotu wykonującego zadania

zarządcy z tytułu podejmowania działań określonych w art. 6a i art. 6b.

Zbycie środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia

765/2006 lub rozporządzenia 269/2014 objętych zarządem, o którym mowa w art. 6a, lub

przejęcie ich własności, o którym mowa w art. 6b, ma skutki sprzedaży egzekucyjnej,

o których mowa w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Nabywca, Skarb Państwa lub podmiot inny niż Skarb Państwa, na rzecz którego następuje

przejęcie własności, nie odpowiada osobiście ani rzeczowo za zobowiązania osoby lub

podmiotu, wobec których zarząd został ustanowiony lub wobec których orzeczono o przejęciu

własności.

1.

Pracodawca w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie

niewypłacalności pracodawcy

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1087), zwanej dalej „ustawą o ochronie roszczeń pracowniczych”, wobec którego są stosowane

środki, o których mowa w art. 1 pkt 1 albo 2, zwany dalej „pracodawcą”, może wystąpić

z wnioskiem o przyznanie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, zwanego

dalej „Funduszem”, świadczeń na zaspokojenie należności pracowniczych, o których mowa

w art. 12 ust. 2 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych.

2.

Przyznanie z Funduszu świadczeń na zaspokojenie należności pracowniczych, o których

mowa w art. 12 ust. 2 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych, następuje pod warunkiem,

że

1)

na dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, pracodawca jest wpisany na listę

albo wymieniony w wykazach określonych w rozporządzeniu 765/2006 lub rozporządzeniu

269/2014 oraz

2)

należności pracownicze, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy o ochronie roszczeń

pracowniczych, nie mogą zostać zaspokojone przez pracodawcę z powodu braku środków

finansowych lub funduszy w rozumieniu rozporządzenia 765/2006 lub rozporządzenia 269/2014,

które mogą być objęte uwolnieniem albo zwolnieniem lub udostępnieniem na podstawie

tych rozporządzeń.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie miesiąca od dnia wpisu pracodawcy

na listę albo wymienienia w wykazie określonym w rozporządzeniu 765/2006 lub rozporządzeniu

269/2014.

4.

Uprawnionymi do świadczeń, o których mowa w ust. 1, są

1)

pracownik w rozumieniu art. 10 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych,

2)

były pracownik oraz uprawniony do renty rodzinnej członek rodziny zmarłego pracownika

lub zmarłego byłego pracownika, o których mowa w art. 11 ustawy o ochronie roszczeń

pracowniczych

- zwani dalej „osobami uprawnionymi”.

5.

Wypłata świadczeń, o których mowa w ust. 1, może nastąpić także na podstawie wniosku

osoby uprawnionej złożonego nie wcześniej niż po upływie 2 tygodni od dnia upływu

terminu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3.

6.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 5, składa się marszałkowi województwa właściwemu

ze względu na siedzibę pracodawcy, a w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność

gospodarczą - właściwemu ze względu na adres głównego miejsca wykonywania działalności.

7.

Do wniosków, o których mowa w ust. 1 i 5, stosuje się odpowiednio art. 15 ust. 1-3a

oraz art. 16 ust. 2 i 2a ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych, z tym że do wniosku,

o którym mowa w ust. 5, dołącza się również oświadczenie o zatrudnieniu u pracodawcy

oraz rodzaju i wysokości niezaspokojonych roszczeń.

8.

Dołączane do wniosku, o którym mowa

1)

w ust. 1, oświadczenia, o których mowa w art. 15 ust. 3a ustawy o ochronie roszczeń

pracowniczych,

2)

w ust. 5, oświadczenie o zatrudnieniu u pracodawcy oraz rodzaju i wysokości niezaspokojonych

roszczeń oraz oświadczenia, o których mowa w art. 12a ust. 5 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie

roszczeń pracowniczych

- składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

9.

Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1 lub 5, marszałek województwa może wystąpić

do właściwej terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o

przekazanie wykazu ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych przez pracodawcę,

którego dotyczy wniosek, wskazując w wystąpieniu

1)

imię i nazwisko lub nazwę skróconą pracodawcy;

2)

numery, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, z późn. zm., lub jeden z nich, jeżeli jest wystarczający do identyfikacji pracodawcy.

10.

Terenowa jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przekazuje marszałkowi

województwa w postaci papierowej lub elektronicznej wykaz ubezpieczonych zgłoszonych

do ubezpieczeń społecznych na dzień sporządzenia wykazu zawierający

1)

imię i nazwisko ubezpieczonego;

2)

numery, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych;

3)

podstawę wymiaru składek z ostatniego dokumentu rozliczeniowego wraz z okresem rozliczeniowym,

za który dokument ten został złożony.

11.

Świadczenia z Funduszu są przyznawane lub wypłacane na zaspokojenie należności pracowniczych,

o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a-c i lit. g ustawy o ochronie

roszczeń pracowniczych, za okres nie dłuższy niż 3 miesiące bezpośrednio poprzedzające

dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1 lub 5, jednak nie wcześniejszy niż

miesiąc bezpośrednio poprzedzający dzień wpisania pracodawcy na listę albo wymienienia

go w wykazie określonym w rozporządzeniu 765/2006 lub rozporządzeniu 269/2014.

12.

Łączna kwota świadczenia z Funduszu na zaspokojenie należności pracowniczych, o których

mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a-c i lit. g ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych,

za okres jednego miesiąca nie może przekraczać przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

z poprzedniego kwartału, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

obowiązującego na dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1 lub 5.

13.

W przypadku wystąpienia niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu art. 3-6 albo art.

8 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych należności, o których mowa w art. 12 ust.

2 pkt 1 i pkt 2 lit. a-c i lit. g tej ustawy, na których zaspokojenie wypłacono na

rzecz tej samej osoby uprawnionej świadczenia na podstawie wniosków, o których mowa

w ust. 1 lub 5, oraz na podstawie przepisów ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych

podlegają zaspokojeniu łącznie za okres nie dłuższy niż 3 miesiące oraz w łącznej

kwocie za okres jednego miesiąca nie wyższej niż kwota określona w art. 14 ust. 1

ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych.

14.

W przypadku wypłaty zaliczki na podstawie art. 12a ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych

przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1 lub 5, kwotę świadczeń, o których

mowa w ust. 1, pomniejsza się o kwotę wypłaconej zaliczki.

15.

Przyznane na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, środki finansowe Funduszu

przekazywane pracodawcy nie są objęte stosowaniem środka, o którym mowa w art. 1 pkt

1 albo 2, w zakresie, w jakim z tych środków finansowych są dokonywane wypłaty świadczeń,

o których mowa w ust. 1.

16.

Marszałek województwa niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw wewnętrznych

i Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust.

1 lub 5, oraz występuje do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o informacje niezbędne

do jego rozpatrzenia.

17.

Informacja uzyskana od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej może stanowić podstawę

odmowy przyznania lub wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 1, w całości lub w

części.

18.

Marszałek województwa niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw wewnętrznych

i Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o sposobie rozpatrzenia wniosku, o którym

mowa w ust. 1 lub 5.

19.

Przekazanie środków finansowych Funduszu na wypłatę świadczeń, o których mowa w ust.

1, a także wypłata świadczeń ze środków Funduszu powoduje z mocy prawa przejście na

marszałka województwa, działającego w imieniu dysponenta Funduszu, roszczenia wobec

pracodawcy albo innej osoby zarządzającej majątkiem pracodawcy, w szczególności likwidatora

albo członka zarządu, albo roszczenia do masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń.

Przy dochodzeniu zwrotu wypłaconych świadczeń roszczenia na rzecz Funduszu korzystają

z takiej samej ochrony prawnej, jaką odrębne przepisy przewidują dla należności za

pracę.

20.

Marszałek województwa w prowadzonych postępowaniach o wypłatę świadczeń, o których

mowa w ust. 1, a także przy dochodzeniu zwrotu wypłaconych świadczeń jest uprawniony

do uzyskiwania informacji, o których mowa w art. 22b ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych.

21.

W sprawach nieuregulowanych w ust. 1-20 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o

ochronie roszczeń pracowniczych, z wyłączeniem art. 12a, art. 15a i art. 21a tej ustawy.

Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu określonego w art. 296 § 1, 1a, 3 lub 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, z późn. zm., jeżeli sprawca działał w ramach zadań określonych w art. 3 ust. 1, art. 6a ust.

1 i art. 6b ust. 1 i 5 albo w ramach wykonania określonych w art. 6a i art. 6b zadań

zarządcy.

1.

Z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursu prowadzonego na podstawie

ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych wyklucza się

1)

wykonawcę oraz uczestnika konkursu wymienionego w wykazach określonych w rozporządzeniu

765/2006 i rozporządzeniu 269/2014 albo wpisanego na listę na podstawie decyzji w

sprawie wpisu na listę rozstrzygającej o zastosowaniu środka, o którym mowa w art.

1 pkt 3;

2)

wykonawcę oraz uczestnika konkursu, którego beneficjentem rzeczywistym w rozumieniu

ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. z 2022 r. poz. 593, z późn. zm. jest osoba wymieniona w wykazach określonych w rozporządzeniu 765/2006 i rozporządzeniu

269/2014 albo wpisana na listę lub będąca takim beneficjentem rzeczywistym od dnia

24 lutego 2022 r., o ile została wpisana na listę na podstawie decyzji w sprawie wpisu

na listę rozstrzygającej o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 1 pkt 3;

3)

wykonawcę oraz uczestnika konkursu, którego jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2023 r. poz. 120 i 295) jest podmiot wymieniony w wykazach określonych w rozporządzeniu 765/2006 i rozporządzeniu

269/2014 albo wpisany na listę lub będący taką jednostką dominującą od dnia 24 lutego

2022 r., o ile został wpisany na listę na podstawie decyzji w sprawie wpisu na listę

rozstrzygającej o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 1 pkt 3.

2.

Wykluczenie następuje na okres trwania okoliczności określonych w ust. 1.

3.

W przypadku wykonawcy lub uczestnika konkursu wykluczonego na podstawie ust. 1, zamawiający

odrzuca wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielnie zamówienia publicznego

lub ofertę takiego wykonawcy lub uczestnika konkursu, nie zaprasza go do złożenia

oferty wstępnej, oferty podlegającej negocjacjom, oferty dodatkowej, oferty lub oferty

ostatecznej, nie zaprasza go do negocjacji lub dialogu, a także nie prowadzi z takim

wykonawcą negocjacji lub dialogu, odrzuca wniosek o dopuszczenie do udziału w konkursie,

nie zaprasza do złożenia pracy konkursowej lub nie przeprowadza oceny pracy konkursowej,

odpowiednio do trybu stosowanego do udzielenia zamówienia publicznego oraz etapu prowadzonego

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

4.

Kontrola udzielania zamówień publicznych w zakresie zgodności z ust. 1 jest wykonywana

zgodnie z art. 596 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.

5.

Przez ubieganie się o udzielenie zamówienia publicznego lub dopuszczenie do udziału

w konkursie rozumie się odpowiednio złożenie wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu

o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie, złożenie oferty, przystąpienie

do negocjacji lub złożenie pracy konkursowej.

6.

Osoba lub podmiot podlegające wykluczeniu na podstawie ust. 1, które w okresie tego

wykluczenia ubiegają się o udzielenie zamówienia publicznego lub dopuszczenie do udziału

w konkursie lub biorą udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub

w konkursie, podlegają karze pieniężnej.

7.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 6, nakłada Prezes Urzędu Zamówień Publicznych,

w drodze decyzji, w wysokości do 20 000 000 zł.

8.

Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 6, stanowią dochód budżetu państwa.

9.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się do postępowania zmierzającego do udzielenia zamówienia

publicznego oraz konkursów owartości mniejszej niż kwoty określone w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych lub z wyłączeniem stosowania tej ustawy.

Mając na względzie zagrożenie bezpieczeństwa narodowego, zakazuje się

1)

wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

przemieszczania

a)

między dwoma państwami przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które zaczyna się

i kończy poza tym terytorium,

b)

z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

- towarów objętych pozycją 2701 albo 2704 Nomenklatury Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem

Rady (EWG) nr 2658/87 z aaadnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (aaaDz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987,

str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str.

382), zwanych dalej „węglem”, pochodzących z terytorium Federacji Rosyjskiej albo

Białorusi.

1.

Naczelnik urzędu celno-skarbowego, wykonując kontrolę przestrzegania zakazu, o którym

mowa w art. 8, w tym w zakresie weryfikowania pochodzenia towaru, o którym mowa w

tym przepisie, współpracuje z właściwymi organami i podmiotami, w szczególności wskazanymi

w art. 3 ust. 3 pkt 1-7.

2.

Do informacji przekazywanych w ramach współpracy, o której mowa w ust. 1, nie stosuje

się przepisów dotyczących tajemnic prawnie chronionych określonych w przepisach odrębnych,

z wyjątkiem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

Weryfikacja pochodzenia towaru, o którym mowa w art. 8, może odbywać się w szczególności

w ramach badań przeprowadzanych przez wyspecjalizowane w tym zakresie podmioty.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 8, naczelnik urzędu

celno-skarbowego dokonuje zajęcia towaru, o którym mowa w tym przepisie, i występuje

o orzeczenie jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa.

2.

Do przepadku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu III rozdziału 2a oddziału 1 ustawy

z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm..

3.

Towar, o którym mowa w art. 8, którego przepadek orzeczono, podlega przekazaniu do

Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych.

1.

Osoba lub podmiot, które naruszają zakaz, o którym mowa w art. 8, podlegają karze

pieniężnej.

2

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada naczelnik urzędu celno-skarbowego,

w drodze decyzji, w wysokości do 20 000 000 zł.

3.

Przy nakładaniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się rodzaj i zakres

naruszenia, wielkość obrotów i przychodu oraz dotychczasową działalność osoby lub

podmiotu, które naruszyły zakaz, o którym mowa w art. 8.

4.

(uchylony)

5.

Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Przedsiębiorca, który wprowadził lub przemieścił na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

węgiel, bez względu na kraj pochodzenia tego węgla, jest obowiązany posiadać i udostępniać

na żądanie wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej i naczelnika urzędu celno-skarbowego

dokumenty potwierdzające kraj pochodzenia węgla, datę wprowadzenia lub przemieszczenia

węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku węgla, którego krajem

pochodzenia jest Ukraina, także region wydobycia węgla. Dokumenty przechowuje się

przez okres 5 lat od daty wprowadzenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem, przez co rozumie się sprzedaż lub inną formę

zbycia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany sporządzić i

przekazać nabywcy informację o kraju pochodzenia węgla, a także

1)

dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w

przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska;

2)

regionie wydobycia węgla i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina;

3)

dacie nabycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita

Polska.

3.

Informację, o której mowa w ust. 2, sporządza się w formie oświadczenia, do którego

mogą zostać dołączone kopie dokumentów potwierdzających prawdziwość zawartych w oświadczeniu

danych dotyczących węgla.

4.

Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej

treści: „Jestem świadoma/świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za

składanie fałszywych oświadczeń.

5.

Oświadczenie zawiera

1)

numer identyfikacyjny oświadczenia, nadany przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie;

2)

oznaczenie przedsiębiorcy składającego oświadczenie, jego siedziby i adresu oraz adresu

punktu sprzedaży węgla, jeśli jest inny niż adres siedziby przedsiębiorcy;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy składającego oświadczenie oraz

numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze

państwa obcego;

4)

oznaczenie faktury wystawionej przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie obejmującej

węgiel, którego dotyczy oświadczenie;

5)

określenie kraju pochodzenia węgla;

6)

określenie daty wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska;

7)

określenie regionu wydobycia węgla, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia

jest Ukraina;

8)

datę nabycia od kopalni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla,

którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska;

9)

datę i miejsce złożenia oświadczenia;

10)

podpis przedsiębiorcy składającego oświadczenie albo osoby upoważnionej do jego reprezentowania.

6.

Przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest

obowiązany do przechowywania kopii wydanych i otrzymanych oświadczeń przez okres 5

lat, licząc od dnia ich wydania lub przekazania.

7.

Kontrolę wykonywania obowiązków określonych w niniejszym artykule prowadzą wojewódzcy

inspektorzy Inspekcji Handlowej.

8.

Do prowadzania kontroli oraz do postępowania pokontrolnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz z 2023 r. poz. 877).

9.

Do prowadzenia kontroli nie mają zastosowania przepisy art. 48 ust. 1, art. 49 ust. 7 i art. 50 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641 i 803), a czasu prowadzenia kontroli nie wlicza się do czasu trwania wszystkich kontroli

u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym, o którym mowa w art. 55 tej ustawy.

10.

W przypadku gdy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej stwierdzi naruszenie zakazu,

o którym mowa w art. 8

1)

powiadamia o tym naczelnika urzędu celno-skarbowego i przekazuje niezwłocznie poświadczone

za zgodność z oryginałem akta kontroli;

2)

w drodze postanowienia zabezpiecza węgiel na czas niezbędny do podjęcia działań przez

naczelnika urzędu celno-skarbowego, nie dłuższy niż 30 dni.

11.

Na wniosek naczelnika urzędu celno-skarbowego wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

uchyla zabezpieczenie.

12.

Przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega

karze pieniężnej.

13.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 12, nakłada wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

w drodze decyzji, do wysokości 10 000 000 zł.

14.

Przy nakładaniu kary pieniężnej uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, wielkość

obrotów oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, który nie wypełnił obowiązków

określonych w ust. 1 lub 2.

15.

Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 12, stanowią dochód budżetu państwa.

Krąg uprawnionych podmiotów, wysokość oraz tryb ustalania rekompensat szkód rzeczywistych

poniesionych w związku z wejściem w życie zakazu, o którym mowa w art. 8, dotyczącego

węgla pochodzącego z terenu Federacji Rosyjskiej albo Białorusi określi odrębna ustawa.

1.

Kto narusza zakazy, o których mowa w

1)

art. 1a ust. 1 lit. a, art. 1b ust. 1 lit. a-c, art. 1c ust. 1, art. 1d ust. 1, art.

1e ust. 1 lub 2, art. 1f ust. 1 lub 2, art. 1g ust. 1 lub 1a, art. 1h ust. 1, art.

1i ust. 1, art. 1o ust. 1, art. 1p ust. 1, art. 1q ust. 1, art. 1r ust. 1 lub art.

1s ust. 1 rozporządzenia 765/2006 lub

2)

art. 2 ust. 1 lub 2, art. 2a ust. 1 lub 2, art. 3 ust. 1 lub 2, art. 3a ust. 1, art.

3b ust. 1 lub 2, art. 3c ust. 1-4 lub art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014

z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami

Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie

(Dz. Urz. UE L 229 z 31.07.2014, str. 1, z późn. zm.)

3)

art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 lub 2, art. 5 ust. 1 lub art. 6 ust. 1 aaarozporządzenia

Rady (UE) nr 2022/263 z aaadnia 23 lutego 2022 r. w sprawie środków ograniczających

w odpowiedzi na uznanie niekontrolowanych przez rząd obszarów ukraińskich obwodów

donieckiego i ługańskiego oraz nakazanie rozmieszczenia rosyjskich sił zbrojnych na

tych obszarach (Dz. Urz. UE L 42I z 23.02.2022, str. 77, z późn. zm.

4)

art. 8 - w przypadku węgla pochodzącego z terytorium Federacji Rosyjskiej albo Białorusi

- podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się udziału w działaniach, których celem lub

skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w

1)

art. 1a ust. 1 lit. a, art. 1b ust. 1 lit. a-c, art. 1c ust. 1, art. 1d ust. 1, art.

1e ust. 1 lub 2, art. 1f ust. 1 lub 2, art. 1g ust. 1 lub 1a, art. 1h ust. 1, art.

1i ust. 1, art. 1o ust. 1, art. 1p ust. 1, art. 1q ust. 1, art. 1r ust. 1 lub art.

1s ust. 1 rozporządzenia 765/2006,

2)

art. 2 ust. 1 lub 2, art. 2a ust. 1 lub 2, art. 3 ust. 1 lub 2, art. 3a ust. 1, art.

3b ust. 1 lub 2, art. 3c ust. 1-4 lub art. 4 ust. 1 rozporządzenia 833/2014 lub

3)

art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 lub 2, art. 5 ust. 1 lub art. 6 ust. 1 rozporządzenia

2022/263.

3.

Jeżeli czyn określony w ust. 1 lub 2 został popełniony w zakresie działalności przedsiębiorcy,

za sprawcę czynu zabronionego uznaje się osobę odpowiedzialną za zawarcie transakcji

handlowej.

4.

W razie popełnienia czynu określonego w ust. 1 lub 2 sąd może orzec przepadek towarów

stanowiących przedmiot czynu zabronionego, choćby nie stanowiły one własności sprawcy.

5.

Jeżeli czyn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3 lub ust. 2, był bezprawny według przepisów

rozporządzenia 765/2006, rozporządzenia 833/2014 lub rozporządzenia 2022/263 w czasie

jego popełnienia, a w czasie następującym po popełnieniu czynu, wskutek zmiany lub

uchylenia tych rozporządzeń przestał być bezprawny, do czynu tego stosuje się ustawę

obowiązującą w czasie jego popełnienia, nie wyłączając przepisów o zatarciu skazania.

1.

Zakazuje się stosowania, używania lub propagowania symboli lub nazw wspierających

agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę.

2.

Kto narusza zakaz, o którym mowa w ust. 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do lat 2.

(pominięte)

Przepisy art. 7 oraz środek, o którym mowa w art. 1 pkt 3, stosuje się również do

postępowań o udzielenie zamówienia publicznego oraz konkursów wszczętych i niezakończonych

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że

1)

okres wykluczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2, rozpoczyna się nie wcześniej niż

po upływie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

zamawiający dostosowuje dokumentację zamówienia lub regulamin konkursu w terminie

14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przedsiębiorca, który magazynuje lub wprowadza do obrotu węgiel wprowadzony lub przemieszczony

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem wejścia w życie zakazu, o którym

mowa w art. 8, jest obowiązany posiadać i udostępniać na żądanie wojewódzkiego inspektora

Inspekcji Handlowej i naczelnika urzędu celno-skarbowego dokumenty potwierdzające,

że węgiel został nabyty przed dniem wejścia w życie tego zakazu, a jeśli przedsiębiorca

wprowadził lub przemieścił ten węgiel na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dokumenty

potwierdzające, że węgiel został wprowadzony lub przemieszczony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przed dniem wejścia w życie tego zakazu.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 62 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 19

2)

art. 3 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 20

- jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1

a)

pkt 3 lit. b tiret pierwsze, który wchodzi w życie w terminie określonym w komunikacie

ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 34,

b)

pkt 6 w zakresie dodawanego art. 10 ust. 8, który wchodzi w życie w terminie określonym

w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji, o którym mowa w art. 35,

c)

pkt 8

-

lit. a oraz lit. b w zakresie dodawanych ust. 17a oraz 17c-17f, które wchodzą w życie

z dniem 1 marca 2023 r.,

-

lit. b w zakresie dodawanego ust. 17b, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2023 r.,

d)

pkt 9 lit. c i d, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z

mocą od dnia 24 lutego 2022 r.,

e)

pkt 9 lit. e, pkt 10, pkt 21 lit. a-c i f, pkt 31 lit. a i c oraz pkt 32, które wchodzą

w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.,

f)

pkt 21 lit. g i h, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2023 r.;

2)

art. 4, art. 5, art. 7 oraz art. 20 pkt 4, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.;

3)

art. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2023 r.;

4)

art. 13, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

5)

art. 17, który wchodzi w życie z dniem 24 sierpnia 2023 r.