Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych

Rozporządzenie określa

1)

wysokość, warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego, służbowego

i motywacyjnego, a także, w zależności od występujących okoliczności i tytułu ich

wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;

2)

wysokość, warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatku kompensacyjnego;

3)

wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;

4)

sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia

służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne

z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;

5)

szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej, z tytułu których są wypłacane

dodatki specjalne;

6)

stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie

służby uprawniają do dodatku służbowego.

1.

Dodatek specjalny, dodatek służbowy oraz dodatek motywacyjny przyznaje się w wysokości

stanowiącej iloczyn kwoty obliczeniowej oraz współczynników określonych odpowiednio

w § 8 ust. 1 i 2, § 10, § 13 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1

i 2, § 20 ust. 1, § 22 ust. 1-3, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, § 25 ust. 1, § 26 ust.

1, § 27 ust. 1, 3, 8, 9 i 15, § 28 ust. 1 oraz § 33 ust. 1.

2.

Kwotą obliczeniową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł.

3.

Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego

należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia

zasadniczego, o której mowa w § 35 ust. 3 albo 4.

4.

Wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową stanowi procent należnego uposażenia

zasadniczego żołnierza zawodowego, określony w § 31.

Warunkiem zachowania przez żołnierza zawodowego prawa do dodatku o charakterze stałym

otrzymywanego przed rozpoczęciem pełnienia służby poza granicami państwa, z uwzględnieniem

powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do tego dodatku lub jego wysokość,

jest jego skierowanie do pełnienia tej służby.

Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki

pełnienia służby z tytułu

1)

wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych

będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej;

2)

wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej

powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego,

jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał loty w składzie wojskowych

statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD;

3)

wykonywania bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;

4)

pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących

na morze;

5)

wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego;

6)

wykonywania skoków ze spadochronem;

7)

wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub

szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;

8)

wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej

Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu

Wojsk Specjalnych lub w Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, jeżeli przez łączny okres

co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym

zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;

9)

pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej;

10)

pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;

11)

wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu

z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych;

12)

pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

13)

wykonywania zadań związanych z bezpośrednim udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych

lub likwidacji ich skutków, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia

i życia ludzkiego albo z zakresu zarządzania kryzysowego.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego o charakterze stałym

jest objęcie obowiązków na stanowisku służbowym, a w przypadku tytułu określonego

w § 4 pkt 1, 3, 5, 6 i 11 - stwierdzenie w rozkazie dziennym faktu spełnienia przez

żołnierza określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykonywania

czynności, za które przysługuje dodatek.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w

ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje

1)

w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym

przez okres co najmniej 10 lat;

2)

w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym

żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym - jeżeli żołnierz otrzymywał

go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje

się jako pełny rok.

2.

W przypadku

1)

zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej na skutek ustalenia przez wojskową

komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, jeżeli utrata

tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby

lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”,

2)

śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego

- za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej żołnierzowi przysługuje

pełna wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek

specjalny na podstawie § 8 ust. 9 i 17 pkt 1, § 14 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust.

5, dla celów ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu

pełnienia służby przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem

§ 8 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2.

4.

W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego wysokość dodatku, o

którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.

1.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej

służby wojskowej dodatku specjalnego w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze

służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem

lub uznaniem za zmarłego jest uprzednia utrata prawa do otrzymywania dodatku specjalnego

o charakterze stałym.

2.

Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu

zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje

przez

1)

określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty obliczeniowej

- ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu

wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-12; wskaźnik ten wyraża się w procentach

z zaokrągleniem do setnych części procentu;

2)

pomnożenie kwoty obliczeniowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez

wskaźnik relacji, o którym mowa w pkt 1.

3.

W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 ust. 1 i 4 stosuje

się odpowiednio.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących

na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze

stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;

2)

1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;

3)

1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;

4)

1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;

5)

0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;

6)

0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;

7)

0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy

wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;

8)

0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;

9)

0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.

2.

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się żołnierzom

zawodowym wykonującym loty

1)

samolotem wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 przez okres

a)

do 3 lat - o 0,2,

b)

od 3 do 6 lat - o 0,4,

c)

od 6 do 9 lat - o 0,7,

d)

od 9 do 12 lat - o 1,0,

e)

powyżej 12 lat - o 1,5;

2)

statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD

do wartości określonej w tabeli

patrz oryginał

3.

Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego

w trakcie szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA

50 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza

zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej

Nr 1155, spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie

na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu

powietrznego o statusie HEAD.

5.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz

na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”,

w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż

1)

30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo

2)

40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.

W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust.

1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą

proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest

uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin

lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin.

6.

Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, wlicza się czas lotów

1)

w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne

wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej

służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;

2)

w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, statków powietrznych będących na

wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej oraz innych niż wojskowe statki powietrzne

wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia

lotniczego, a w odniesieniu do pilotów - czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego.

7.

W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego w ciągu roku kalendarzowego lotów

różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 5 pkt 2.

8.

Do celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego

jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą

własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym

locie, a w odniesieniu do załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika

do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego

1)

statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych przelicza się

przy zastosowaniu współczynnika 3,0;

2)

samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej przelicza

się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;

3)

samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;

4)

innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,2.

Funkcje pełnione na pokładzie statku powietrznego

Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od okresu zajmowania stanowisk służbowych,

w ramach których żołnierz wykonywał loty statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania

lotów oznaczonych statusem HEAD

do 2 lat

od 2 lat do 5 lat

od 5 lat do 6 lat

od 6 lat do 8 lat

od 8 lat do 10 lat

od 10 lat do 12 lat

powyżej 12 lat

dowódca statku powietrznego / drugi pilot

do 0,60 do 0,70 do 1,00 do 1,10 do 1,20 do 1,30 do 1,50

pozostali członkowie załogi do 0,30 do 0,40 do 0,60 do 0,70 do 0,80 do 0,90 do 1,00

9.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2,

który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust.

5, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek

specjalny w wysokości

1)

1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę

lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał

loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;

2)

1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę

lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w pozostałych przypadkach.

10.

Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 9, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu

do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 5, nie dłużej jednak niż

do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny

ustala się w sposób wskazany w ust. 1.

11.

Przepisów ust. 5-10 nie stosuje się do żołnierza zawodowego w okresie przeszkolenia

na nowy typ statku powietrznego.

12.

Przepisów ust. 5 i 7 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust.

1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady

lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego.

13.

Inspektor Sił Powietrznych corocznie w terminie do 30 czerwca i do 31 grudnia w odniesieniu

do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej

do akceptacji wykaz żołnierzy zawodowych wykonujących loty, wraz z uzasadnieniem i

liczbą godzin nalotu w danym roku kalendarzowym, celem ujęcia w indywidualnym rocznym

planie.

14.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 12, posiadającego licencję

pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego

nalotu na symulatorach lotu.

15.

W stosunku do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przepisy ust. 9 i 10

stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym

planie.

16.

Żołnierzom zawodowym, o których mowa w ust. 12, którzy nie otrzymali nalotu na dany

rok kalendarzowy, na wniosek Inspektora Sił Powietrznych, za zgodą Ministra Obrony

Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2.

17.

Żołnierzowi zawodowemu, który ze względu na stan zdrowia utracił możliwość wykonywania

lotów, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, w wysokości

1)

75% ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 10 lat;

2)

100% ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 15 lat.

Dodatek przysługuje nie dłużej niż przez łączny okres 6 lat od dnia wydania orzeczenia

o utracie zdrowia i niemożliwości wykonywania lotów.

18.

Żołnierzowi zawodowemu, który nie będzie przeszkalany na nowy typ statku powietrznego,

w przypadku wycofania statku powietrznego z eksploatacji przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej

Polskiej, na wniosek Inspektora Sił Powietrznych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej,

przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, przez okres nie dłuższy niż 3 lata.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni

staż zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał

w roku kalendarzowym loty w wymiarze nie niższym niż

1)

30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo

2)

40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym

- po zakończeniu roku kalendarzowego lub w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby

wojskowej na stanowisku służbowym, na którym żołnierz zawodowy otrzymywał ten dodatek,

przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku

specjalnego o charakterze stałym.

2.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, zajmującego stanowisko

służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa)

albo dowódcy związku taktycznego, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub

mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu.

3.

Wysokość jednorazowego dodatku specjalnego ulega zwiększeniu o 20% kwoty pobieranego

przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym za każdy pełny

rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego

ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.

4.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów

różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2.

5.

Do celów ustalania jednorazowego dodatku specjalnego przyjmuje się staż zawodowej

służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, pełnionej w składzie personelu

latającego, oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i

2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu

jest przyznawany ten dodatek.

6.

Jednorazowy dodatek specjalny przyznaje się również żołnierzowi zawodowemu, który

w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego, o którym

mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na którym nie ma obowiązku wykonywania

lotów, lub przeniesiony do dyspozycji. Dodatek ten ustala się na podstawie stażu zawodowej

służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż

wojskowe statki powietrzne, o których mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, oraz kwoty dodatku

o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalonych na ostatni dzień

zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu - dowódcy statku powietrznego za każdy lot pokazowy wykonany

statkiem powietrznym należącym do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie

opracowanej przez organizatora lotu pokazowego dokumentacji pokazów lotniczych, po

zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny, ustalony

przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej 0,20.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje loty w składzie załogi

wojskowego statku powietrznego, za każdą godzinę lotu dodatku specjalnego w wysokości

1/30 najniższej miesięcznej kwoty dodatku specjalnego należnego pilotowi lub innemu

członkowi załogi, w wysokości określonej odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 7 lub 9, jest

nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8.

1.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej

szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego,

który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków

powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje

dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby

wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku

specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1.

2.

Dodatek specjalny wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych

w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo

dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia

utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny

o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

do 0,10 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

do 10 lat;

2)

do 0,20 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

od 10 do 20 lat;

3)

do 0,30 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

powyżej 20 lat.

2.

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzowi zawodowemu

wykonującemu bezpośrednią obsługę

1)

samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych lotnictwa Marynarki Wojennej

- o 0,10;

2)

statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o

statusie HEAD - o 0,20.

3.

Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku specjalnego są stanowiska służbowe

w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi

wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu

osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej - J.

4.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego uwzględnia się poziom

wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz uprawnienia posiadane przez niego w zakresie

obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę

podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane

z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.

1.

Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki

pływającej Marynarki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej

Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy

zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli

patrz oryginał

2.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu

w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie

krótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym,

o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni

przebywania na morzu przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych

zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w

górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej na

morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy

wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu.

3.

Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej

oraz do czasu przebywania na morzu wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych

załóg jednostek pływających oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej

służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

4.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, który w okresie roku kalendarzowego

wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej na morze w wymiarze niższym

niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego,

przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej

w ust. 1 za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w którym żołnierz

wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis § 8 ust. 10 stosuje

się odpowiednio.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje czynności służbowe na

jednostkach pływających Marynarki Wojennej, za każdy dzień zaokrętowania połączonego

z wypłynięciem na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dodatku w wysokości 1/30

najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego wypłacanej żołnierzowi na podstawie

§ 14 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki pływającej, na której żołnierz wykonywał

obowiązki służbowe, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego,

o którym mowa w § 14.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze

stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

0,60 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin;

2)

0,50 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin;

3)

0,40 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin;

4)

0,30 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze do 500 godzin.

2.

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się

1)

o 0,30 - żołnierzom zawodowym wykonującym w sprzęcie nurkowym głębinowe nurkowania

i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach

większych niż 50 metrów;

2)

od 0,10 do 0,30 - żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierowników prac podwodnych;

3)

od 0,10 do 0,40 - żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierownika podwodnych działań

bojowych, minerskich, inżynieryjnych i ratowniczych.

Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty obliczeniowej.

3.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ramach wykonywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod

powierzchnią wody w wymiarze nie niższym niż

1)

15 godzin, wykonując w sprzęcie nurkowym nurkowania głębinowe i prace podwodne pod

powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50

metrów;

2)

30 godzin w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym

lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;

3)

45 godzin w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez

część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych

z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy

kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym

stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu

nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

4.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac

podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust.

3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzchnią wody

1)

w sprzęcie nurkowym przy wykonywaniu nurkowania głębinowego i prac podwodnych pod

powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50

metrów przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;

2)

w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub

półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,5.

5.

Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas

wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej

służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

6.

Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust.

1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania

pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis

ust. 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych

w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego,

przyznaje się dodatek specjalny w wysokości

1)

1/15 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac

podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał

zadania w sprzęcie nurkowym, wykonując głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią

wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;

2)

1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac

podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych

o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;

3)

1/45 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac

podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym

sprężonym powietrzem.

Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje prace podwodne z użyciem

sprzętu nurkowego albo w warunkach sztucznie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego,

za każdą godzinę wykonywania tych prac dodatku specjalnego w wysokości 1/30 miesięcznej

stawki dodatku specjalnego, wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 16 ust. 1 pkt 4,

jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje

skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony

przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

0,45 - jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;

2)

0,40 - jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;

3)

0,35 - jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;

4)

0,30 - jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;

5)

0,20 - jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem.

2.

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi

zawodowemu pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego.

3.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem

spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej

1)

20 skoków ze spadochronem - jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora

spadochronowego;

2)

5 skoków ze spadochronem - innemu żołnierzowi.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez

część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą

proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest

uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków

ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności.

4.

Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się

skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych

objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed

powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

5.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2,

który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3,

począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek

specjalny w wysokości

1)

1/20 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 i 2 za

każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz pełni

służbę w charakterze instruktora spadochronowego;

2)

1/5 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 za każdy

skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym niż określony w

pkt 1 przypadku.

Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego w wysokości 1/30 miesięcznej

stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie § 18 ust. 1 pkt 5 za każdy skok

ze spadochronem wykonany w trakcie szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych

objętych szkoleniem spadochronowym, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku

specjalnego, o którym mowa w § 18.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania

polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu

w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli

patrz oryginał

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności

i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa

utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane

z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom

wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

1.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa

Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych

lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat

wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu

w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze

stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej

Nr 2305.

2.

Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania

stanowisk służbowych w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach

rodzajów Sił Zbrojnych, w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia

Wojsk Specjalnych, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia

ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej, który zajmuje stanowisko

służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą,

otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika

kwoty obliczeniowej do 0,90.

2.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie,

który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu

lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze

stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli

patrz oryginał

3.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku

służbowym niż wymienione w ust. 1 i 2, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym,

ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

do 0,20 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii

Wojskowej do 10 lat;

2)

do 0,30 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii

Wojskowej powyżej 10 lat.

4.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty

uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia

specjalistycznego żołnierza.

5.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności

i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa

utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane

z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom

wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w

Służbie Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04

do 3,50 kwoty obliczeniowej.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków

oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach saperskich, który

wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów

wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym

do wysokości 0,60 kwoty obliczeniowej.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości

i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także

poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.

1.

Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki

szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym,

ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,05;

2)

przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,06;

3)

przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,08;

4)

przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,12.

2.

Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla

zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania

obowiązków służbowych przez co najmniej połowę obowiązującego miesięcznego czasu służby

w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony

w załączniku do rozporządzenia.

3.

Dodatek specjalny za służbę pełnioną w warunkach określonych w pkt 1 ppkt 1, 2, 4,

7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika do rozporządzenia przyznaje

się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia służby są przekroczone najwyższe

dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140).

4.

Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub

uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej

w tym celu komisji. Protokół określa stanowiska służbowe oraz stopień szkodliwości

dla zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach, oraz przeciętny miesięczny

wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach.

5.

Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu

poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi, lub po wyeliminowaniu

czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przyznania dodatku.

1.

Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane

z bezpośrednim udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych lub likwidacji ich skutków,

w akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego albo

z zakresu zarządzania kryzysowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03

kwoty obliczeniowej za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje za

1)

wykonywanie czynności, za które żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatek, o którym

mowa w § 24;

2)

wykonywanie przez żołnierza zawodowego zadań związanych z ochroną granicy Rzeczypospolitej

Polskiej, w zakresie ochrony niepodległości państwa, niepodzielności jego terytorium

lub zapewnienia bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic w związku z czasową

zmianą miejsca postoju jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału.

1.

Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu zajmowania

stanowiska służbowego, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej

1)

dowódcy batalionu, dowódcy dywizjonu, dowódcy eskadry, dowódcy okrętu II rangi lub

dowódcy grupy okrętów albo komendanta szkoły podoficerskiej - od 0,10 do 0,30;

2)

dowódcy kompanii, dowódcy baterii, dowódcy klucza, dowódcy szwadronu, dowódcy grupy

pomocniczych jednostek pływających lub dowódcy grupy ratownictwa morskiego albo dowódcy

okrętu III lub IV rangi - od 0,05 do 0,20;

3)

szefa pododdziału wymienionego w pkt 1 lub 2 albo bosmana okrętowego - od 0,03 do

0,05;

4)

lekarza lub lekarza dentysty

a)

w wojskowej komisji lekarskiej - od 0,70 do 1,00,

b)

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach rodzajów Sił

Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie

Głównej Żandarmerii Wojskowej - od 0,10 do 0,30,

c)

w jednostce wojskowej pokrywającej wydatki z budżetu państwa, innej niż wymieniona

w lit. b - od 0,30 do 0,50;

5)

kontrolera ruchu lotniczego - od 0,30 do 0,60;

6)

nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa - od

0,20 do 0,60;

7)

szefa służby (szefa zaopatrzenia) w: wydziale materiałowym (sekcji materiałowej),

wydziale technicznym (sekcji technicznej) albo sekcji techniki lotniczej lub morskiej

wojskowego oddziału gospodarczego, bazy lotnictwa, komendy portu wojennego, brygady

logistycznej, oddziału zabezpieczenia oraz szefa sekcji w wydziale: materiałowym,

technicznym albo techniki lotniczej regionalnej bazy logistycznej - od 0,10 do 0,25;

8)

oznaczonego cechą korpusu osobowego kryptologii i cyberbezpieczeństwa - 29 oraz cechą

grupy osobowej kryptologii - A albo cechą grupy osobowej cyberbezpieczeństwa - B albo

cechą korpusu osobowego łączności i informatyki - 28 oraz cechą grupy osobowej projektowo-programowej

informatyki - C: w Jednostce Wojskowej Nr 5949, w Jednostce Wojskowej Nr 3860, w Jednostce

Wojskowej Nr 4993 albo w Eksperckim Centrum Szkolenia Cyberbezpieczeństwa - od 0,30

do 1,40;

9)

w Agencji Uzbrojenia, związanego z wykonywaniem czynności w postępowaniach o udzielenie

zamówienia publicznego przy zawieraniu lub nadzorowaniu wykonywania umowy - od 0,50

do 2,00;

10)

w korpusie osobowym sprawiedliwości i obsługi prawnej

a)

radcy prawnego

-

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - 0,60,

-

w dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie

Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej - 0,40,

-

w innych jednostkach organizacyjnych - 0,20,

b)

referenta prawnego

-

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - 0,30,

-

w dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie

Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej - 0,20,

-

w innych jednostkach organizacyjnych - 0,10;

11)

głównego księgowego w jednostce sektora finansów publicznych realizującej wydatki

publiczne - od 0,20 do 0,40.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego uwzględnia się

1)

w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8, 10 i 11, charakter i zakres zadań

lub czynności realizowanych przez jednostkę organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy

i pracowników wojska, a także stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań

lub czynności oraz posiadane przez żołnierza kwalifikacje;

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, charakter i zakres wykonywanych czynności

i odpowiedzialności, wartość zamówień, stopień trudności i złożoności czynności, sposób

wywiązywania się z obowiązków służbowych, w tym efektywność i rzetelność podejmowanych

działań w ramach przygotowywanych lub prowadzonych postępowań.

3.

Mnożniki kwoty obliczeniowej określone w ust. 1 pkt 1-3 zwiększa się o 0,30 żołnierzowi

zawodowemu z tytułu zajmowania stanowiska służbowego w jednostce organizacyjnej, o

której mowa w § 28 ust. 1 pkt 9.

4.

Stanowiskami służbowymi lekarzy i lekarzy dentystów, w rozumieniu ust. 1 pkt 4, są

stanowiska służbowe, które w etatach oznaczono cechą korpusu osobowego medycznego

- 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy - A lub lekarzy dentystów - B, bez względu

na nazwę tych stanowisk.

5.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu

posiadającemu prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty.

6.

Stanowiskami służbowymi kontrolerów ruchu lotniczego w rozumieniu ust. 1 pkt 5 są

stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu

osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy osobowej ruchu lotniczego E.

7.

Żołnierzowi zawodowemu posiadającemu licencję wojskowego kontrolera ruchu lotniczego

co najmniej z jednym uprawnieniem dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 5,

przyznaje się na okres nie dłuższy niż czas ważności uprawnienia wpisanego do licencji.

8.

Mnożniki kwoty obliczeniowej określone w ust. 1 pkt 5 zwiększa się żołnierzowi zawodowemu

z tytułu posiadania każdego kolejnego wpisanego do licencji

1)

uprawnienia - o 0,20;

2)

uprawnienia uzupełniającego instruktorskiego - o 0,50.

9.

W przypadku utraty ważności uprawnień wpisanych do licencji lub ich czasowego zawieszenia

mnożnik kwoty obliczeniowej, o którym mowa w ust. 8, ulega obniżeniu

1)

o 0,50 za uprawnienie uzupełniające instruktorskie;

2)

o 0,20 za każde inne uprawnienie.

10.

W przypadku odsunięcia kontrolera ruchu lotniczego od pracy operacyjnej, które jest

związane z danym uprawnieniem, wypłatę dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1

pkt 5 lub w ust. 8, wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym nastąpiło odsunięcie, do dnia wznowienia lub przywrócenia przedmiotowego

uprawnienia.

11.

Stanowiskami służbowymi nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania

lotnictwa, w rozumieniu ust. 1 pkt 6, są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek

wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy

osobowej nawigatorów naprowadzania - C, oraz symbolem specjalności wojskowej nawigator

naprowadzania - 02 lub 22 albo symbolem specjalności wojskowej - 04 lub 24.

12.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu

na czas posiadania wymaganych kwalifikacji i uprawnień nawigatora naprowadzania lub

wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa.

13.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, przyznaje się żołnierzowi

zawodowemu posiadającemu aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawnego, zajmującemu

stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości i obsługi prawnej

- 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności wojskowej -

02, bez względu na nazwę zajmowanego stanowiska służbowego.

14.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, przyznaje się żołnierzowi

zawodowemu, który ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał

tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej,

zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości

i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności

wojskowej - 01 i 03, bez względu na nazwę stanowiska.

15.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, zwiększa się o 0,10 mnożnika

kwoty obliczeniowej żołnierzom zawodowym posiadającym aktualne prawo wykonywania zawodu

radcy prawnego albo ukończoną aplikację legislacyjną.

16.

Żołnierzowi zawodowemu, który przez okres roku kalendarzowego zajmował stanowisko

służbowe wskazane w ust. 1 pkt 8, przyznaje się po zakończeniu roku kalendarzowego

jednorazowy dodatek służbowy w wysokości od 100% do 620% kwoty miesięcznego dodatku

służbowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, przyznanego za grudzień roku kalendarzowego,

za który dodatek przysługuje.

17.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.

16, uwzględnia się zakres zadań lub czynności realizowanych przez żołnierza, stopień

ich trudności i złożoności, a także stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych

zadań lub czynności oraz posiadane przez żołnierza kwalifikacje.

1.

Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu pełnienia

służby w następujących jednostkach organizacyjnych, ustalony przy zastosowaniu mnożników

kwoty obliczeniowej

1)

w ataszacie obrony przy przedstawicielstwie dyplomatycznym Rzeczypospolitej Polskiej

- 0,50;

2)

w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie - 0,30;

3)

w Jednostce Wojskowej Nr 4101 albo w Jednostce Wojskowej Nr 4026 w wysokości określonej

w tabeli

patrz oryginał

4)

w Jednostce Wojskowej Nr 3940 albo w Jednostce Wojskowej Nr 4724 w wysokości określonej

w tabeli

patrz oryginał

5)

w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych, w 7 eskadrze działań specjalnych, w Centrum

Szkolenia Wojsk Specjalnych, w Ośrodku Szkolenia Poligonowego Wojsk Specjalnych -

0,50;

6)

w Jednostce Wojskowej Nr 2305 - 0,90;

7)

w Pułku Reprezentacyjnym Wojska Polskiego - 0,30;

8)

w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej Nr 1155, w przypadku zajmowania

stanowiska służbowego oznaczonego cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22 oraz

a)

cechą grupy osobowej pilotów - B - 0,50,

b)

cechą grupy osobowej pokładowej - D - 0,30;

9)

w Dowództwie 18 Dywizji Zmechanizowanej, w 21 batalionie dowodzenia, w 21 dywizjonie

artylerii przeciwlotniczej, w Jednostce Wojskowej Nr 1109, w Jednostce Wojskowej Nr

1230, w Jednostce Wojskowej Nr 1248, w Jednostce Wojskowej Nr 1328, w Jednostce Wojskowej

Nr 1460, w Jednostce Wojskowej Nr 1560, w Jednostce Wojskowej

Nr 1696, w Jednostce Wojskowej Nr 1747, w Jednostce Wojskowej Nr 1749, w Jednostce

Wojskowej Nr 1872, w Jednostce Wojskowej Nr 1889, w Jednostce Wojskowej Nr 2039, w

Jednostce Wojskowej Nr 2189, w Jednostce Wojskowej Nr 2234, w Jednostce Wojskowej

Nr 2250, w Jednostce Wojskowej Nr 2399, w Jednostce Wojskowej Nr 2423, w Jednostce

Wojskowej Nr 2568, w Jednostce Wojskowej Nr 2980, w Jednostce Wojskowej Nr 3136, w

Jednostce Wojskowej Nr 3224, w Jednostce Wojskowej Nr 3233, w Jednostce Wojskowej

Nr 3248, w Jednostce Wojskowej Nr 3390, w Jednostce Wojskowej Nr 3391, w Jednostce

Wojskowej Nr 3411, w Jednostce Wojskowej Nr 3435, w Jednostce Wojskowej Nr 3519, w

Jednostce Wojskowej Nr 3537, w Jednostce Wojskowej Nr 3538, w Jednostce Wojskowej

Nr 3688, w Jednostce Wojskowej Nr 3718, w Jednostce Wojskowej Nr 3730, w Jednostce

Wojskowej Nr 3751, w Jednostce Wojskowej Nr 3797, w Jednostce Wojskowej Nr 3841, w

Jednostce Wojskowej Nr 3868, w Jednostce Wojskowej Nr 3928, w Jednostce Wojskowej

Nr 3934, w Jednostce Wojskowej Nr 3936, w Jednostce Wojskowej Nr 3937, w Jednostce

Wojskowej Nr 3939, w Jednostce Wojskowej Nr 3946, w Jednostce Wojskowej Nr 3949, w

Jednostce Wojskowej Nr 3957, w Jednostce Wojskowej Nr 4009, w Jednostce Wojskowej

Nr 4055, w Jednostce Wojskowej Nr 4115, w Jednostce Wojskowej Nr 4161, w Jednostce

Wojskowej Nr 4261, w Jednostce Wojskowej Nr 4289, w Jednostce Wojskowej Nr 4290, w

Jednostce Wojskowej Nr 4291, w Jednostce Wojskowej Nr 4292, w Jednostce Wojskowej

Nr 4389, w Jednostce Wojskowej Nr 4390, w Jednostce Wojskowej Nr 4391, w Jednostce

Wojskowej Nr 4392, w Jednostce Wojskowej Nr 4393, w Jednostce Wojskowej Nr 4395, w

Jednostce Wojskowej Nr 4495, w Jednostce Wojskowej Nr 4498, w Jednostce Wojskowej

Nr 4539, w Jednostce Wojskowej Nr 4686, w Jednostce Wojskowej Nr 4713, w Jednostce

Wojskowej Nr 4719, w Jednostce Wojskowej Nr 4808, w Jednostce Wojskowej 5322, w Jednostce

Wojskowej Nr 5323, w Jednostce Wojskowej Nr 5324, w Jednostce Wojskowej Nr 5332, w

Jednostce Wojskowej Nr 5333, w Jednostce Wojskowej Nr 5442, w Jednostce Wojskowej

Nr 5444, w Jednostce Wojskowej Nr 5445, w Jednostce Wojskowej Nr 5446, w Jednostce

Wojskowej Nr 5448, w Jednostce Wojskowej Nr 5699, w Jednostce Wojskowej Nr 5700 -

0,30.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.

1, przepis § 27 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

Warunkami otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku służbowego o charakterze

stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej

Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jednostce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej

Nr 3940 lub w Jednostce Wojskowej Nr 4724, nie dłużej jednak niż przez łączny okres

6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w tych jednostkach, są

1)

łączny okres co najmniej 10 lat pełnienia służby w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce

Wojskowej Nr 4101, Jednostce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej Nr 3940 lub w

Jednostce Wojskowej Nr 4724;

2)

wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa

Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych

lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych.

1.

Dodatek służbowy, o którym mowa w § 27 ust. 1 pkt 1-4 i 7-9 i § 28, przyznaje się

od dnia objęcia przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego.

2.

W zakresie przyznawania dodatku służbowego, w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej,

przepisy § 6 i § 7 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową o charakterze

stałym w wysokości

1)

po trzech latach służby wojskowej - 3%,

2)

po sześciu latach służby wojskowej - 6%,

3)

po dziewięciu latach służby wojskowej - 9%,

4)

po dwunastu latach służby wojskowej - 12%,

5)

po piętnastu latach służby wojskowej - 15%

- należnego uposażenia zasadniczego.

2.

Dodatek określony w ust. 1 pkt 5 zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego

za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak

niż do wysokości 35% po 35 latach służby wojskowej.

W decyzji o przyznaniu dodatku za długoletnią służbę wojskową podaje się wartość procentową

i kwotową tego dodatku na dzień stawienia się żołnierza w jednostce wojskowej w przypadku

powołania do zawodowej służby wojskowej lub dzień objęcia stanowiska służbowego w

pozostałych przypadkach oraz wyrażone w procentach przewidywane zwiększenie tego dodatku,

o którym mowa w § 31 ust. 2.

1.

Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w korpusie podoficerów lub korpusie szeregowych

przyznaje się dodatek motywacyjny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty obliczeniowej

1)

posiadającemu ocenę ogólną bardzo dobrą w ostatniej opinii służbowej uzyskaną w okresie

pełnienia zawodowej służby wojskowej - 0,07;

2)

posiadającemu ocenę ogólną co najmniej bardzo dobrą w dwóch ostatnich następujących

po sobie opiniach służbowych uzyskanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej

- 0,10;

3)

posiadającemu ocenę ogólną wzorową w ostatniej opinii służbowej uzyskaną w okresie

pełnienia zawodowej służby wojskowej - 0,17;

4)

posiadającemu ocenę ogólną wzorową w dwóch ostatnich następujących po sobie opiniach

służbowych uzyskanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej - 0,27.

2.

W przypadku ponownego powołania do zawodowej służby wojskowej dla celów ustalenia

wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się oceny z opinii służbowych

wystawionych po tym powołaniu.

1.

Dodatek motywacyjny wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego

po miesiącu, w którym opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę

niższą niż bardzo dobra, stała się ostateczna.

2.

Dodatek motywacyjny obniża się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego

po miesiącu, w którym opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę

bardzo dobrą, stała się ostateczna, jeżeli w poprzedniej opinii służbowej otrzymał

ocenę ogólną wzorową.

1.

Żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w trybie art. 193 ust.

2 ustawy od dnia objęcia obowiązków na wyższym stanowisku służbowym przyznaje się

dodatek kompensacyjny o charakterze stałym.

2.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w trybie art. 193 ust. 2 ustawy

po objęciu wyższego stanowiska służbowego otrzymuje uposażenie zasadnicze należne

na poprzednio zajmowanym stanowisku, z zastrzeżeniem ust. 4.

3.

Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego

należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia

zasadniczego otrzymywaną na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

4.

W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy, który jest

niższy od stopnia etatowego zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego, wysokość

dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego

na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego w wysokości odpowiadającej

najniższej grupie uposażenia dla posiadanego stopnia wojskowego.

5.

Dodatek kompensacyjny ulega podwyższeniu w przypadku podwyższenia stawki uposażenia

zasadniczego zajmowanego stanowiska służbowego.

6.

Dodatku kompensacyjnego nie wypłaca się w przypadku mianowania żołnierza zawodowego

na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu zajmowanego stanowiska służbowego.

1.

Do celów wypłaty dodatków, o których mowa w § 6 ust. 1 lub § 7 ust. 1

1)

okresy otrzymywania przed dniem 30 czerwca 2004 r. dodatku o charakterze stałym: dla

personelu latającego, za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, za służbę na morzu,

dodatku desantowego, dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej,

za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych traktuje się jako okres

otrzymywania dodatku, o którym mowa odpowiednio w § 8 ust. 1, w § 13 ust. 1, w § 14

ust. 1, w § 18 ust. 1, w § 22 ust. 1 oraz w § 25 ust. 1;

2)

okresy służby pełnionej przez żołnierza zawodowego

a)

w charakterze nurka lub płetwonurka przypadające do dnia 30 czerwca 2004 r., w których

wykonywał on normy roczne przebywania pod powierzchnią wody określone w przepisach

wydanych na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2528),

b)

przypadające do dnia 30 czerwca 2004 r. w Jednostce Wojskowej Nr 2305,

c)

przypadające do dnia 30 czerwca 2004 r. w składzie etatowych patroli rozminowania,

d)

przypadające od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 września 2007 r. na stanowiskach służbowych,

o których mowa w § 13 ust. 3

- traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa odpowiednio w § 16 ust.

1, w § 20 ust. 1, w § 24 ust. 1 i w § 13 ust. 1;

3)

okresy

a)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego z tytułu wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych lub zabezpieczenia operacyjnego w Wojskowych Służbach Informacyjnych

oraz operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej

oraz dodatku specjalnego za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych

w Żandarmerii Wojskowej albo czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego,

b)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku o charakterze stałym za służbę w kompanii

reprezentacyjnej Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego lub w Orkiestrze Reprezentacyjnej

Wojska Polskiego,

c)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku służbowego w czasie zajmowania stanowiska

służbowego w Inspektoracie Informatyki lub Centrum Projektów Informatycznych,

d)

otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku służbowego w czasie zajmowania stanowiska

służbowego w Inspektoracie Uzbrojenia

- traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa odpowiednio w § 22 ust.

1-3 albo § 23 ust. 1, w § 28 ust. 1 pkt 7, w § 27 ust. 1 pkt 8 i w § 27 ust. 1 pkt

9;

4)

okres otrzymywania po dniu 1 lipca 2004 r. dodatku specjalnego oraz służbowego, o

którym mowa odpowiednio w art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych

(Dz. U. z 2022 r. poz. 536), traktuje się jako okresy otrzymywania odpowiedniego dodatku specjalnego oraz służbowego

w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia;

5)

uwzględnia się okresy otrzymywania dodatku inspektorskiego w przypadku żołnierzy zawodowych,

którzy otrzymywali ten dodatek w dniu 30 czerwca 2004 r.;

6)

kwotę bazową w rozumieniu przepisów dotychczasowych traktuje się jako kwotę obliczeniową.

2.

Do przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5, określenia wskaźnika,

o którym mowa w § 7 ust. 2 pkt 1, dokonuje się w relacji do kwoty uposażenia bazowego

w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie

dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy

(Dz. U. poz. 1005, z 2001 r. poz. 669, z 2003 r. poz. 275 oraz z 2004 r. poz. 55).

Dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej

jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.

Użyte w tych w decyzjach określenie „kwota bazowa” należy rozumieć jako „kwotę obliczeniową”

w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §

33 i § 37, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.