Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie komisji do spraw kierowania nieletnich do młodzieżowego ośrodka wychowawczego oraz trybu kierowania, przenoszenia i zwalniania nieletnich z młodzieżowych ośrodków wychowawczych

Rozporządzenie określa

1)

tryb powoływania i odwoływania członków komisji do spraw kierowania nieletnich do

młodzieżowego ośrodka wychowawczego, jej skład i sposób działania;

2)

sposób obsługi administracyjno-biurowej komisji do spraw kierowania nieletnich do

młodzieżowego ośrodka wychowawczego;

3)

szczegółowy tryb kierowania, przenoszenia i zwalniania nieletnich z młodzieżowych

ośrodków wychowawczych.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

komisji - rozumie się przez to komisję do spraw kierowania nieletnich do młodzieżowego

ośrodka wychowawczego;

2)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich;

3)

ośrodku - rozumie się przez to młodzieżowy ośrodek wychowawczy.

1.

W skład komisji wchodzą

1)

przedstawiciele Ministra Sprawiedliwości - 3 osoby;

2)

przedstawiciele ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania - 2 osoby;

3)

przedstawiciel Ośrodka Rozwoju Edukacji - 1 osoba;

4)

specjaliści w zakresie resocjalizacji, rewalidacji, oligofrenopedagogiki, socjoterapii,

psychologii, psychoterapii, terapii uzależnień lub terapii pedagogicznej - 2 osoby.

2.

Komisja może w razie potrzeby zasięgać opinii lekarza specjalisty lub innego specjalisty,

niebędących jej członkiem.

3.

Członków komisji w liczbie wskazanej w ust. 1, w tym przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego

oraz sekretarza, powołuje Minister Sprawiedliwości na okres 5 lat.

4.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, zgłaszają kandydatów na członków komisji

na wniosek Ministra Sprawiedliwości.

5.

Minister Sprawiedliwości odwołuje członka komisji

1)

na podstawie jego pisemnej rezygnacji;

2)

na wniosek podmiotu, który zgłosił jego kandydaturę;

3)

z własnej inicjatywy;

4)

na wniosek przewodniczącego komisji.

6.

Minister Sprawiedliwości w sytuacji, o której mowa w ust. 5, podejmuje działania określone

w ust. 3 i 4.

1.

Komisja pracuje na posiedzeniach, które zwołuje przewodniczący lub - w razie jego

nieobecności - zastępca przewodniczącego.

2.

Pierwsze posiedzenie komisji zwołuje Minister Sprawiedliwości.

3.

Decyzje co do wydania skierowania do odpowiedniego ośrodka, o którym mowa w art. 178

ust. 3 pkt 1 ustawy, zwanego dalej „skierowaniem”, zapadają większością głosów. W

przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.

4.

Z posiedzenia komisji sekretarz sporządza protokół, który podpisuje przewodniczący

lub w razie jego nieobecności - zastępca przewodniczącego.

1.

Obsługę organizacyjną i biurową komisji zapewnia jednostka podległa Ministrowi Sprawiedliwości

lub przez niego wskazana.

2.

Dokumentacja komisji jest przechowywana w jednostce, o której mowa w ust. 1, w sposób

zapewniający ochronę danych zawartych w tych dokumentach oraz zabezpieczający przed

ich zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą i dostępem osób nieupoważnionych.

Zadanie, o którym mowa w art. 177 ust. 2 ustawy, komisja realizuje za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2023 r. poz. 57).

1.

Niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka

wychowawczego w postaci umieszczenia nieletniego w ośrodku sędzia przesyła do komisji

pisemny wniosek o skierowanie nieletniego do ośrodka, do którego dołącza

1)

prawomocne orzeczenie o zastosowaniu wobec nieletniego środka wychowawczego;

2)

aktualny wywiad środowiskowy;

3)

opinię, o której mowa w art. 64 ustawy, oraz opinię, o której mowa w art. 65 ustawy,

jeżeli była wydana;

4)

posiadane informacje o stanie zdrowia nieletniego;

5)

orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, jeżeli było wydane;

6)

inne informacje umożliwiające skierowanie nieletniego do odpowiedniego ośrodka.

2.

Nieletniego kieruje się do ośrodka położonego najbliżej jego miejsca zamieszkania

albo pobytu, chyba że ze względów wychowawczych lub organizacyjnych jest to niemożliwe.

3.

Komisja wydaje skierowanie w formie pisemnej w terminie 21 dni od dnia wpływu wniosku.

Dokumentację, o której mowa w ust. 1, komisja przesyła do ośrodka, do którego nieletni

został skierowany.

4.

O skierowaniu nieletniego do ośrodka komisja niezwłocznie zawiadamia

1)

sąd rodzinny;

2)

ośrodek, do którego nieletni został skierowany;

3)

ośrodek, okręgowy ośrodek wychowawczy albo schronisko dla nieletnich, w którym nieletni

przebywa;

4)

rodziców albo opiekuna nieletniego;

5)

dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej,

rodzinę zastępczą zawodową, rodzinę zastępczą niezawodową albo prowadzącego rodzinny

dom dziecka, jeżeli nieletni został umieszczony w pieczy zastępczej.

5.

Niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o skierowaniu, o którym mowa w ust. 1, sędzia

zwraca się do rodziców albo opiekuna nieletniego lub do Policji o doprowadzenie nieletniego

do ośrodka.

6.

W wyjątkowych przypadkach sędzia może zezwolić nieletniemu na udanie się do ośrodka

bez udziału rodziców albo opiekuna nieletniego lub Policji.

1.

Niezwłocznie po wydaniu orzeczenia o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego,

o którym mowa w art. 44 pkt 5 ustawy, sędzia przesyła do komisji pisemny wniosek o

skierowanie nieletniego do ośrodka, do którego dołącza odpis orzeczenia o zastosowaniu

wobec nieletniego tego środka tymczasowego.

2.

Komisja wydaje skierowanie w formie pisemnej niezwłocznie. Odpis orzeczenia, o którym

mowa w ust. 1, komisja przesyła do ośrodka, do którego nieletni został skierowany.

3.

O skierowaniu do ośrodka komisja zawiadamia

1)

sąd wykonujący środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44 pkt 5 ustawy;

2)

organ prowadzący postępowanie;

3)

ośrodek, do którego nieletni został skierowany;

4)

rodziców albo opiekuna nieletniego.

1.

Wniosek o przeniesienie nieletniego do innego ośrodka wraz z uzasadnieniem składa

się do komisji.

2.

Nieletni, jego rodzice albo opiekun nieletniego składają wniosek, o którym mowa w

ust. 1, za pośrednictwem dyrektora ośrodka, w którym przebywa nieletni. Dyrektor ośrodka

przekazuje wniosek do komisji w terminie nie dłuższym niż 7 dni.

3.

W przypadku gdy z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, występuje dyrektor ośrodka, w

którym przebywa nieletni, o zamiarze przeniesienia nieletniego do innego ośrodka dyrektor

ośrodka, z którego jest przenoszony nieletni, niezwłocznie zawiadamia rodziców lub

opiekuna nieletniego.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor ośrodka, w którym przebywa nieletni,

jest odpowiedzialny za doprowadzenie nieletniego do ośrodka wskazanego przez komisję

i przekazanie do tego ośrodka dokumentacji nieletniego, w szczególności dokumentacji,

o której mowa w § 7 ust. 1, dokumentacji zawierającej informacje o efektach działań

resocjalizacyjnych, edukacyjnych lub terapeutycznych, które zostały zastosowane wobec

nieletniego, oraz informacje o zaobserwowanych zmianach postawy nieletniego, a także

informacji potwierdzającej okres pobytu w ośrodku, na potrzeby ustalenia prawa do

pomocy mającej na celu życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem, o której

mowa w art. 88 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2268, z późn. zm.. Dyrektor ośrodka jest odpowiedzialny także za zawiadomienie sądu rodzinnego, który

sprawuje nadzór nad wykonywaniem orzeczeń, o umieszczeniu nieletniego w ośrodku.

5.

Do przeniesienia nieletniego do innego ośrodka § 7 stosuje się odpowiednio.

W przypadku, o którym mowa w art. 182 ust. 4 ustawy, przeniesienie nieletniego do

innego ośrodka następuje na wniosek kuratora oświaty. Przepis § 7 stosuje się odpowiednio.

Do wniosku o przeniesienie nieletniego, wobec którego zastosowano środek tymczasowy,

o którym mowa w art. 44 pkt 5 ustawy, do innego ośrodka dołącza się zgodę organu prowadzącego

postępowanie.

1.

Zwolnienie nieletniego z ośrodka następuje

1)

na podstawie orzeczenia sądu i wydanego przez sąd nakazu zwolnienia;

2)

w związku z ustaniem wykonywania środka wychowawczego z mocy prawa.

2.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor ośrodka uzgadnia z rodzicami albo opiekunem nieletniego

sposób jego odebrania z ośrodka.

1.

Zwolnienie nieletniego, wobec którego zastosowano środek tymczasowy, o którym mowa

w art. 44 pkt 5 ustawy, z ośrodka następuje na podstawie orzeczenia sądu i nakazu

zwolnienia.

2.

Zwolnienie nieletniego z ośrodka w celu wykonania orzeczenia o zastosowaniu wobec

nieletniego środka wychowawczego, środka leczniczego lub środka poprawczego następuje

na podstawie nakazu zwolnienia i zawiadomienia określającego miejsce wykonywania środka.

3.

Nieletniego niezwłocznie zwalnia się w przypadku upływu okresu pobytu oznaczonego

w postanowieniu o zastosowaniu wobec nieletniego środka tymczasowego, o którym mowa

w art. 44 pkt 5 ustawy, albo upływu okresu pobytu oznaczonego w postanowieniu o przedłużeniu

pobytu nieletniego w ośrodku.

4.

W uzasadnionych przypadkach dyrektor ośrodka uzgadnia z rodzicami albo opiekunem nieletniego

sposób jego odebrania z ośrodka.

W przypadku niedoprowadzenia nieletniego do ośrodka w ciągu miesiąca od dnia wskazania

tego ośrodka przez komisję, dyrektor ośrodka

1)

zawiadamia o tym komisję oraz sąd rodzinny;

2)

przesyła do komisji dokumentację nieletniego, o której mowa w § 7 ust. 1.

W przypadku nieusprawiedliwionej nieobecności nieletniego w ośrodku trwającej dłużej

niż 4 tygodnie, licząc od dnia zawiadomienia sądu rodzinnego o nieobecności nieletniego,

dyrektor ośrodka

1)

zawiadamia o tym komisję oraz sąd rodzinny;

2)

przesyła do komisji dokumentację nieletniego, o której mowa w § 7 ust. 1, uzupełnioną

o dokumentację, o której mowa w § 9 ust. 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.