Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 stycznia 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o opłatach w sprawach karnych

W sprawach karnych uiszcza się opłaty na rzecz Skarbu Państwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w razie skazania na karę

pozbawienia wolności

1)

do 3 miesięcy - 60 zł;

2)

do 6 miesięcy - 120 zł;

3)

do 1 roku - 180 zł;

4)

do 2 lat - 300 zł;

5)

do 5 lat - 400 zł;

6

do 15 lat albo 25 lat - 600 zł.

6

do 15 lat - 600 zł;

7

powyżej 15 lat - 1000 zł.

2.

Przepisy ust. 1 pkt 1-4 stosuje się odpowiednio w razie skazania na karę ograniczenia

wolności.

1.

Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości

10%, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia

wolności - w wysokości 20% od kwoty wymierzonej grzywny.

2.

W razie orzeczenia grzywny na podstawie art. 71 § 1 Kodeksu karnego skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10% od kwoty

wymierzonej mu grzywny, nie mniej jednak niż 30 zł.

(uchylony)

W wypadku gdy sąd odstąpił od wymierzenia kary, odstąpił od wymierzenia kary i poprzestał

na wymierzeniu środka karnego albo zamiast kary zastosował na podstawie art. 10 § 4 Kodeksu karnego środek wychowawczy albo poprawczy, oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości

30 zł.

W razie orzeczenia kary łącznej opłatę wymierza się od tej kary. Jeżeli kara łączna

została orzeczona wyrokiem łącznym, odrębnej opłaty od tej kary nie pobiera się.

W razie warunkowego umorzenia postępowania oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę

w wysokości od 60 zł do 100 zł.

W razie nieuwzględnienia apelacji wniesionej na korzyść oskarżonego, zwróconej przeciwko

rozstrzygnięciu o winie lub karze zasadniczej, sąd wymierza za postępowanie odwoławcze

opłatę w wysokości należnej za pierwszą instancję, przy czym opłatę wymierza się od

tej kary, przeciwko której była zwrócona apelacja oskarżonego.

Nie pobiera się opłaty w wypadku nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez

oskarżyciela publicznego albo nieuwzględnienia kasacji.

1.

Przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również przy wykonywaniu

orzeczeń, które stały się wykonalne przed dniem jej wejścia w życie.

2.

W sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem, w których grzywna, należności sądowe

lub pieniężna kara porządkowa nie zostały wykonane, do wykonania orzeczenia w tym

zakresie stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Do zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania wykonawczego, wniesionych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

W razie obniżenia lub podwyższenia wymiaru kary zasadniczej, zmiany jej rodzaju albo

skazania dopiero przez sąd odwoławczy, sąd ten wymierza za obie instancje jedną opłatę

według kary przez siebie orzeczonej.

2.

Przepisy ust. 1 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie zmiany jednej z zaskarżonych

kar zasadniczych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r., z tym że zmiany zawarte w art.

1, odnoszące się do stosowania przez sąd tymczasowego aresztowania w postępowaniu

przygotowawczym, wchodzą w życie po upływie roku od dnia ogłoszenia.

Jeżeli apelacja oskarżonego nie jest zwrócona przeciwko rozstrzygnięciu o winie albo

o karze zasadniczej, w razie jej nieuwzględnienia, sąd wymierza za postępowanie odwoławcze

opłatę w wysokości 30 zł.

Przepisy art. 8-11 stosuje się odpowiednio w razie wniesienia środka odwoławczego

od orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

W sprawach z oskarżenia publicznego, w których wyłącznym oskarżycielem stał się oskarżyciel

posiłkowy, oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, w razie uniewinnienia oskarżonego

sąd wymierza oskarżycielowi posiłkowemu albo prywatnemu opłatę w wysokości od 60 zł

do 240 zł, jednakże jeżeli oskarżony nie został uniewinniony od wszystkich zarzucanych

czynów - sąd może, biorąc pod uwagę ilość i rodzaj zarzutów, od których oskarżony

został uniewinniony, wymierzyć opłatę niższą albo odstąpić od jej wymierzenia. Opłaty

nie wymierza się, jeżeli uniewinnienie nastąpiło z przyczyn wymienionych w art. 31 § 1 Kodeksu karnego.

2.

W razie nieuwzględnienia środka odwoławczego wniesionego przez oskarżyciela posiłkowego

albo prywatnego sąd wymierza za postępowanie odwoławcze opłatę w wysokości od 60 zł

do 240 zł.

Instytucje państwowe i społeczne występujące w charakterze oskarżyciela posiłkowego

lub oskarżyciela prywatnego nie ponoszą opłat.

1

W sprawach karnych uiszcza się opłaty od następujących wniosków i próśb

1)

od wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności albo kary ograniczenia

wolności - 80 zł;

2)

od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności albo kary aresztu

- 60 zł;

3)

od wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie - 45 zł;

4)

od wniosku o zwolnienie z odbywania reszty kary ograniczenia wolności albo środka

karnego - 45 zł;

5)

od ponownego wniosku o rozłożenie grzywny na raty - 2% od kwoty grzywny objętej wnioskiem,

nie mniej jednak niż 25 zł;

6)

od wniosku o warunkowe zawieszenie wykonania odroczonej kary pozbawienia wolności

- 100 zł;

7)

od wniosku o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności w trybie

art. 155 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego - 100 zł;

8)

od wniosku o zatarcie skazania - 45 zł;

9)

od ponownej prośby o ułaskawienie - 45 zł;

10)

od wniosku o wznowienie postępowania - 150 zł.

2.

Opłaty wymienione w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub prośby. Do wniosku

lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej. W razie wznowienia

postępowania opłata od wniosku w tym przedmiocie podlega zwrotowi.

3.

Organ postępowania wykonawczego i dowódca jednostki wojskowej nie mają obowiązku uiszczania

opłat wymienionych w ust. 1.

1

Wysokość przypadającej opłaty określa w orzeczeniu kończącym postępowanie sąd.

2

Jeżeli w orzeczeniu, o którym mowa w ust. 1, opłaty nie określono albo błędnie ustalono

jej wysokość, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje sąd odwoławczy lub sąd pierwszej

instancji; w wypadku gdy opłaty nie określono, orzeczenie może wydać także referendarz

sądowy.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie rozpoznania wniosku lub prośby

bez uiszczenia opłaty.

1.

Do zwolnienia od opłat stosuje się odpowiednio przepisy o zwolnieniu od kosztów postępowania

karnego.

2.

Zwolnienie od opłat sąd stwierdza w orzeczeniu kończącym postępowanie.

3.

Zwolnienie od opłat, o których mowa w art. 15, następuje w postanowieniu wydanym przed

rozpoznaniem wniosku lub prośby.

4.

Przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.

5

Nie pobiera się opłaty w wypadku warunkowego umorzenia postępowania lub skazania żołnierza

odbywającego zasadniczą służbę wojskową; dotyczy to również osoby spełniającej zastępczo

obowiązek służby wojskowej.

Na orzeczenie w przedmiocie opłat przysługuje zażalenie, jeżeli nie wniesiono apelacji.

1.

Za zaświadczenia i inne dokumenty, wydawane na wniosek na podstawie akt, pobiera się

od wnioskodawcy opłatę kancelaryjną w wysokości 6 zł za każdą stronę.

2.

Opłatę wymienioną w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub prośby. Do wniosku

lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej.

1.

Prawo do ściągnięcia zasądzonych opłat przedawnia się z upływem 3 lat od dnia, w którym

należało je uiścić.

2.

Prawo strony do żądania zwrotu opłaty przedawnia się z upływem 3 lat od dnia powstania

tego prawa.

Przepisy ustawy stosuje się również w postępowaniu

1)

o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe;

2)

o wykroczenie, przy czym

a)

opłata wymierzona w razie skazania na karę aresztu albo karę ograniczenia wolności

wynosi 30 zł,

b)

opłata od wniosku o wznowienie postępowania jest określana odrębnie w przepisach o

postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

3

dotyczącym żołnierzy, z wyłączeniem żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową,

przy czym opłata w razie skazania na karę aresztu wojskowego albo karę ograniczenia

wolności nie może być niższa niż 60 zł.

(uchylony)

(uchylony)

Przepisy ustaw wymienionych w art. 1-26 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, jeżeli przepisy

poniższe nie stanowią inaczej.

Czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne,

jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy przepisy niniejszej ustawy,

stosuje się niniejszą ustawę.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 14, 67 lit. c, pkt 68 lit. c oraz art. 9 pkt 11 i 12, które wchodzą w życie

po upływie roku od dnia ogłoszenia;

2)

art. 10 pkt 1-6, 12, 13 i 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 18, pkt 19, pkt 38, pkt 63 w zakresie art. 232a § 1, art. 1 pkt 104 w zakresie

art. 335, art. 1 pkt 112 lit. b i pkt 204 lit. a, art. 2, art. 12 pkt 3, art. 50,

art. 53 i art. 54, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 45 lit. c w zakresie art. 156 § 5 i 5a, art. 1 pkt 65 lit. b, pkt 79 lit.

b, pkt 88 oraz pkt 204 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 2 czerwca 2014 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 288 ust. 2 i art. 777 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu

ogłoszenia;

2)

art. 439 ust. 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.